Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Μαΐ 2012


«Ο άνεμος των Ανεξάρτητων Ελλήνων έγινε ένα μεγάλο τσουνάμι», δήλωσε ο πρόεδρος του κόμματος Ανεξάρτητοι Έλληνες, Πάνος Καμμένος, σχολιάζοντας το εκλογικό αποτέλεσμα. Ανέφερε ότι τα κόμματα του παρελθόντος είναι πλέον μειοψηφία και απήυθυνε πρόσκληση για κυβέρνηση εθνικού σκοπού.

Όπως είπε ο Π. Καμμένος, δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, κόμματα τα οποία χαρακτήρισε «δωσίλογους» ενώ δεν απέκλεισε τη συνεργασία με βουλευτές αυτών των δυο κομμάτων που πιθανόν να διαφωνούν με τις ηγεσίες τους, όπως υποστήριξε.

Γράφει ο Π. Ήφαιστος

Το εκλογικό αποτέλεσμα απέδειξε ότι το ένστικτο επιβίωσης της Ελληνικής κοινωνίας είναι πανίσχυρο: Καταδίκασε τους δράστες της συμφοράς μας και διάνοιξε προοπτικές μιας μεταβατικής αντί-μνημονιακής διακυβέρνησης.

Το ερώτημα τώρα είναι κατά πόσο τα στελέχη του πολιτικού προσωπικού του αντί-μνημονιακού μετώπου –αλλά και όσων είναι εγκλωβισμένα μέσα στις παλαιοκομματικές δομές– θα φανούν αντάξια των προσδοκιών των πολιτών.

Απαιτείται μια σωτήρια μεταβατική διακυβέρνηση. Τα προβλήματα που άφησε πίσω η λαίλαπα του σάπιου παλαιοκομματικού πελατειακού κράτους είναι πολλά. Γι’ αυτό απαιτείται ψυχραιμία, σύνεση, περισυλλογή, συγκρότηση κοινών σκοπών όσον αφορά τα κεντρικά ζητήματα και στρατηγική εκπλήρωσής τους.

Τα χαρακτηριστικά μιας μεταβατικής διακυβέρνησης, εξ αντικειμένου, απαιτείται να είναι τα εξής:

1. Τα αντί-μνημονιακά ρεύματα που πλειοψήφησαν θα πρέπει να απεκδυθούν τις εξουσιαστικές καρέκλες. Σκοπός είναι η σωτηρία της χώρας και όχι η συμβατική εξουσία.

2. Η “εντολοδόχος αντί-μνημονιακή διακυβέρνηση” θα πρέπει να είναι πολιτικά πανίσχυρη. Οι σκοποί που καλείται να εκπληρώσει –όπως ήδη υποστηρίξαμε (http://www.ifestosedu.gr/112ekloges12.htm - «Η ΨΗΦΟΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ: ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»–, εξ αντικειμένου είναι οι εξής:

a. Διαχείριση των πρωτογενών ελλειμμάτων

b. Διαχείριση των διαπραγματεύσεων με την Ευρώπη

c. Διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής

d. Συντακτική Συνέλευση για αναθεώρηση του Συντάγματος.

3. Η μεταβατική διακυβέρνηση απαιτείται να είναι πολιτικά πανίσχυρη, με την έννοια ότι δεν θα είναι τεχνοκρατική όπως η τελευταία. Διακεκριμένες πολιτικές προσωπικότητες υπάρχουν πολλές εδώ και στο εξωτερικό. Η δημοκρατία διασφαλίζεται εάν τα στελέχη αυτής της διακυβέρνησης θα λειτουργήσουν ως εντολοδόχοι των αντί-μνημονιακών ρευμάτων.

4. Τα στελέχη της μεταβατικής διακυβέρνησης, επίσης, θα πρέπει να είναι καλοί διαπραγματευτές και να μπορούν να μιλούν ισότιμα και όχι δουλικά με τους ξένους συνομιλητές τους.

5. Βασικό στοιχείο των διαπραγματεύσεων με τρίτους και ιδιαίτερα την Ευρώπη δεν πρέπει να είναι μόνο η αναθεώρηση ή κατάργηση του μνημονίου και των επαχθών και καταχρηστικών χρεών αλλά και η ριζική μεταρρύθμιση της ΕΕ. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν και διαθέτουμε αναλυτές με επαρκείς δεξιότητες για να συγκροτήσουν τα επιχειρήματα.

6. Οι καταστροφές που επέφερε το απερχόμενο παλαιοκομματικό σύστημα είναι μεγάλες. Γι’ αυτό καμιά βιαστική κίνηση δεν πρέπει να γίνει. Θα πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να προσερχόμαστε στις συνομιλίες με τους ξένους με συγκροτημένες θέσεις. Η επιτυχία απαιτεί την στήριξη των μελών της Ελληνικής κοινωνίας.

7. Στελέχη των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων τα οποία αν και αντι-μνημονιακά είχαν ενδεχομένως εγκλωβιστεί, μπορούν να συμβάλουν σε μια σωτήρια μετάβαση αλλά και στην ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος.

8. Η χώρα δεν κινδυνεύει εάν παραμείνουμε ενωμένοι, εάν έχουμε ρεαλιστικούς σκοπούς και εάν εφαρμόσουμε μια επιδέξια στρατηγική εκπλήρωσής της.

9. Το μήνυμα των πολιτών δεν ήταν μόνο αντί-μνημονιακό. Ήταν επίσης και μια απόρριψη της πολιτικής τρομοκρατίας και μια συλλογική δήλωση ότι είμαστε έτοιμοι να υποστούμε ακόμη και περισσότερες θυσίες εάν οι ασκούντες την διακυβέρνηση υπερασπίζονται την δημοκρατία μας, την εθνική μας ανεξαρτησία, τις περιουσίες των πολιτών, τις επιχειρήσεις τους και την δημόσια τάξη. Για την επίτευξη των οικονομικών σκοπών και για την διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής είναι αυτονόητο ότι απαιτείται να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες (οι οποίες ήδη άντλησαν γιγαντιαίους σπάνιους δημόσιους πόρους).

10. Η ανασυγκρότηση και ανασύνταξη του πολιτικού σκηνικού είναι βεβαία. Βασικά, το παλιό θα πρέπει να καταλυθεί. Όσα στελέχη είναι πολιτικά αδιάφθορα μπορούν να συμβάλουν στην ανασυγκρότηση του πολιτικού μας συστήματος με νέους σχηματισμούς και νέα ρεύματα που θα έχουν ως κοινό άξονα την δημοκρατία, την πολιτική ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία. Το νέο πολιτικό σύστημα θα πρέπει να αποτυπωθεί με νέες εκλογές σε λίγους μήνες.

Παραθέτω την συνοδευτική επιστολή της παρέμβασής μου στις 24/4/2012

Η ΨΗΦΟΣ ΤΗΣ 6ης ΜΑΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΚΗ: ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΙΡΗΝΙΚΗ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ»

Παναγιώτης Ήφαιστος

«Είναι απίστευτο –θα έλεγα αδιανόητο– μέχρι που μπορούν να φτάσουν οι έλληνες πολιτικοί για να διατηρήσουν το κόμμα τους στην εξουσία έστω και μια εβδομάδα παραπάνω: Μπορούν να θυσιάσουν την πατρίδα τους…». Τζόρτζ Χόρτον, Γενικός Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη το 1922

Η παρέμβαση που επισυνάπτεται υποστηρίζει ότι αν πλειοψηφήσουν οι αντί-μνημονιακές δυνάμεις στις 6 Μαίου, αντιστρέφεται η θανατηφόρα τροχιά που προκάλεσε ο απερχόμενος σάπιος παλαιοκομματισμός. Για πρώτη φορά μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Έλληνες πολίτες θα γίνουν κυρίαρχοι του νεοελληνικού κράτους.

Οι ναυαγοί του παλαιοκομματισμού έντρομοι με περισσή απερισκεψία και ανευθυνότητα καλλιεργούν την ψευδαίσθηση ότι θα μακροημερεύσουν στην εξουσία υφαρπάζοντας την ψήφο των Ελλήνων με πολιτική τρομοκρατία και δημιουργώντας επίπλαστες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. Αναπόδραστα όμως το θανατηφόρο μνημόνιό τους οδηγεί σε κοινωνική έκρηξη, άτακτη πτώχευση και μια «κοινοβουλευτική δικτατορία». Οι παλαιοκομματικοί λένε, ουσιαστικά, τα εξής: Θα συνεχίσουμε να δανειζόμαστε για να πληρώνουμε τους τοκογλύφους και θα συνεχίσουμε να βυθιζόμαστε στην ύφεση αλλά θα επιβιώσουμε με μισθούς Σομαλίας, κάτι που εξυπηρετεί όσους θα ωφελούνται από την εκποίηση της Ελλάδας. Επίσης κάποιοι εγχώριοι, ξανά πελατειακά λειτουργώντας, θα έχουν τη δυνατότητα να γίνουν μεταπράτες των ξένων που θα εξαγοράζουν μαζικά τον δημόσιο και ιδιωτικό πλούτο.

Η μόνη διέξοδος από αυτή τη θανατηφόρα τροχιά του παλαιοκομματισμού που εκμηδενίζει του Έλληνες και το κράτος τους είναι μια πανίσχυρη αντί-μνημονιακή πλειοψηφία. Μια τέτοια πλειοψηφία θα δημιουργήσει δυναμική ανασυγκρότησης του πολιτικού μας συστήματος εκ βάθρων. Σε αυτό θα συμβάλουν και όσοι είναι τώρα εγκλωβισμένοι και θα απελευθερωθούν από τον απερχόμενο παλαιοκομματισμό.

Παλαιά και νέα ρεύματα της αντί-μνημονιακής πλειοψηφίας θα κάνουν υπέρβαση. Σκοπός τους δεν είναι να καθίσουν πάνω σε εξουσιαστικούς θώκους αλλά να σώσουν τη χώρα. Θα ορίσουν μια μεταβατική και πολιτικά πανίσχυρη εντολοδόχο διακυβέρνηση εθνικής σωτηρίας με τρεις βασικά μεγάλες αποστολές τις οποίες θα εκπληρώσει σε μερικούς μήνες μέχρι και τις νέες εκλογές.

Πρώτον, διαχείριση των σχέσεων με τους τρίτους και κυρίως την ΕΕ.

Δεύτερον, διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ευνομίας και της ευταξίας.

Τρίτον, δρομολόγηση μιας Συντακτικής Συνέλευσης για αναθεώρηση του Συντάγματος. Θα έχουμε έτσι συντεταγμένη διαχείριση μιας πολιτικής μετάβασης στην ομαλότητα και σε έναν νέο βιώσιμο προσανατολισμό με γνώμονα τη Δημοκρατία και την Εθνική Ανεξαρτησία. Οι νέες εκλογές που φυσιολογικό είναι να γίνουν σε λίγους μήνες, θα αποτυπώσουν το νέο και ανασυγκροτημένο πολιτειακό και πολιτικό σύστημα.

Όσον αφορά το αποικιακό μνημόνιο το δημιούργησε μια «κακή πολιτική». Μια «καλή πολιτική» σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο θα το αναιρέσει. Οι νόμοι ορίζονται από την πολιτική και μπορούν να αλλάζουν από νέες καλύτερες πολιτικές. Τα υπόλοιπα είναι ελεεινή κινδυνολογία ανίκανων ή κακόπιστων που κατάντησαν να θέλουν να γίνουν εγχώριοι αντιπρόσωποι μετατροπής μας σε αποικία, κατάσταση που εκμηδενίζει την Ελληνική κοινωνία και οδηγεί στην εκποίηση των πάντων.

Η ανάλυση είναι αναρτημένη στην διεύθυνση: http://www.ifestosedu.gr/112ekloges12.htm

Θέματα που αναλύονται:

1. Ο πολιτικός θάνατος του δικομματισμού και η διαχείριση της μετάβασης

2. Η εντολοδόχος αντι-μνημονιακή μεταβατική διακυβέρνηση εθνικής σωτηρίας / Συντακτική Συνέλευση.

3. Οι ναυαγοί του παρωχημένου παλαιοκομματισμού κινδυνολογούν ανεύθυνα. 3. Ασφαλής σωτήρια μετάβαση – ριζική πολιτική ανασυγκρότηση

4. Οι ναυαγοί του παρωχημένου παλαιοκομματισμού κινδυνολογούν ανεύθυνα

5. Οι Έλληνες δεν θέλουν δώρα μόνο διαγραφή των επαχθών και καταχρηστικών βαρών

6. Η ψήφος της 6ης Μαίου ως μέσο απελευθέρωσης και νέας αφετηρίας

7. «Πρακτικά» ζητήματα. Δημόσιες δαπάνες, κοινωνική συνοχή/δικαιοσύνη, ιδιοκτησία νοικοκυριών και σταθερή μετάβαση

8. Συμπεράσματα

Παναγιώτης Ήφαιστος

24/4/2012
Ν. Μιχαλολιάκος: "Όσοι προδίδουν τον ελληνισμό να φοβούνται"

Μέλη της «Χρυσής Αυγής» συγκεντρώθηκαν στα γραφεία της οργάνωσης στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Καζαντζάκη (κοντά στο δικαστικό μέγαρο) και πανηγυρίζουν για τα αποτελέσματα των exit polls και τα πρώτα επίσημα αποτελέσματα των εκλογών.

Ανάμεσά τους βρίσκονται και υποψήφιοι βουλευτές, ενώ έχει διακοπεί η κυκλοφορία των αυτοκινήτων στο σημείο κι έχει αναπτυχθεί ισχυρή αστυνομική δύναμη.

«Με λασπολογήσατε, με συκοφαντήσατε, σας νίκησα», ήταν το μήνυμα του προέδρου της Χρυσής Αυγής Ν. Μιχαλολιάκου, λίγη ώρα μετά την ανακοίνωση των exit polls που φέρνουν τη Χρυσή Αυγή στο νέο κοινοβούλιο.

Σε δηλώσεις του, ο κ. Μιχαλολιάκος ευχαρίστησε όσους ψήφισαν Χρυσή Αυγή «παρά τη λάσπη των καναλιών και των κίτρινων φυλλάδων», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. «Περιφρόνησαν τον ελληνικό λαό και ο λαός τους περιφρόνησε», πρόσθεσε και κατήγγειλε προσωπικά τον Αντώνη Σαμαρά ως «κατ’ εξοχήν συκοφάντη» του εθνικιστικού κόμματος.

«Η χούντα του Μνημονίου συνεχίζεται. Εμείς θα κινηθούμε για μια Ελλάδα χωρίς τη δουλεία του μνημονίου», τόνισε ο κ. Μιχαλολιάκος και αφού έκανε λόγο για «Έλληνες πατριώτες» και «λεβεντόπαιδα με μαύρες μπλούζες που κρατούσαν ελληνικές σημαίες», διεμήνυσε: «Όσοι προδίδουν τον ελληνισμό να φοβούνται», ερχόμαστε!»

Μία τέτοια νύχτα, με ένα εκλογικό αποτέλεσμα που οδηγεί σε κατάρρευση το παρόν πολιτικό σύστημα, ο προβληματισμός είναι διάχυτος σε όλους. Θα μείνουν αδρανείς οι φιλομνημονιακοί κύκλοι ή θα επιδιώξουν μία επανάληψη της νύχτας εκείνης του 2000 που έβγαζε Καραμανλή πρωθυπουργό, αλλά η «εικόνα» άλλαξε άρδην και εξελέγη τελικά ο Κώστας Σημίτης;

Ενώ κάποιοι μετράνε τις ψήφους και έχουν στραμμένη την προσοχή τους στην ροή των αποτελεσμάτων, κάποιοι άλλοι παρατηρούν το «φαινόμενο» της αποχής, το οποίο δείχνει να κερδίζει την πρωθυπουργία ή να «ορίζει» την συγκυβέρνηση Σαμαρά με το ΠΑΣΟΚ. Και μην αναρωτιέστε αν αυτό μπορεί να καταστεί εφικτό, αφού σε αντίθεση με τα exit polls, η Singular μεταδίδει αποτελέσματα που θέλουν το ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται στην δεύτερη θέση πανελλαδικά…

Κι επειδή έχουμε τροϊκανή δημοκρατία και μνημονιακή κυβέρνηση, βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας. Και μην ξεχνάτε, το θηρίο μπορεί να πληγώθηκε, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα εγκαταλείψει χωρίς να δώσει την ύστατη μάχη, χρησιμοποιώντας όλα του τα όπλα…


Η πρώτη αντίδραση των γερμανικών ΜΜΕ…

Η Bild, ένα μέσο που συχνά ειρωνεύεται την Ελλάδα, επισημαίνει ότι οι Έλληνες πολίτες τιμώρησαν τους “μεταρρυθμιστές” του ευρώ.

Αναφέρεται στο εκλογικό αποτέλεσμα και στα exit polls, επισημαίνει την κατάρρευση του δικομματισμού, ενώ αναφέρεται και στον ΣΥΡΙΖΑ που έρχεται δεύτερος.

Το άρθρο καταλήγει λέγοντας ότι η Ελλάδα θα πάει σύντομα σε εκλογές, παρά το ότι αναφέρει τις πληροφορίες που θέλουν τις προσπάθειες σχηματισμού κυβέρνησης.

Δεν θέλει επαναληπτικές εκλογές ο Σαμαράς! Αυτό είναι το μήνυμα από τα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας, και αποτελεί στροφή 180 μοιρών σε σχέση με όσα έλεγε ο Αντώνης Σαμαράς προεκλογικά, όταν διερρύγνυε τα ιμάτιά του και ωρυόταν πως σκοπεύει στην αυτοδυναμία και δεν πρόκειται να συνεργαστεί με κανέναν πολιτικό χώρο.

Βέβαια, η ανακολουθία του Αντώνη Σαμαρά δεν είναι ένα νέο φαινόμενο, το οποίο πρέπει να αναλυθεί. Οι «τούμπες» του έγιναν γνωστές από τότε που το κόμμα του αν και δεν ψήφισε το Μνημόνιο 1, ψήφισε σχεδόν το σύνολο των νομοσχεδίων του μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού… Η ανακολουθία του Αντώνη Σαμαρά, όμως, πρέπει να ελεγχθεί πολύ σοβαρά από τους πολίτες, οι οποίοι μετά τις τελευταίες (διαρρέουσες) τοποθετήσεις του κ. Σαμαρά, διαπιστώνουν πλέον πως όχι μόνο δεν υπάρχει σοβαρότητα ή συνέπεια λόγων και έργων του συγκεκριμένου πολιτικού, αλλά απέναντί τους υπάρχει ένας πολιτικός ο οποίος δεν πήρε κανένα μήνυμα και συνεχίζει να «ελίσσεται» με ανακόλουθες θέσεις και ουσιαστικά ψευδόμενος προς τους Έλληνες πολίτες.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες και εάν τα αποτελέσματα των exit polls επαληθευθούν, ο Αντώνης Σαμαράς θα πρέπει να παραιτηθεί από την θέση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, αφού κατόρθωσε να μειώσει ακόμη περισσότερο την δύναμη του κόμματος, το οποίο συνετρίβει στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές με ποσοστό κατά πολύ ανώτερο του σημερινού… Μπορεί, άραγε, ένας πρόεδρος κόμματος, ο οποίος μείωσε την πολιτική δύναμη (ασκώντας μηδενική αντιπολιτευτική πολιτική απέναντι σε μία κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που δεν μπορούσε να στηριχθεί ούτε στους βουλευτές της) του κόμματος του οποίου ηγείται, να υπερηφανεύεται για το τραγικό αποτέλεσμα των εκλογών;

Επειδή εδώ είναι Ελλάδα και δεν είναι παίξε – γέλασε, κι επειδή σε αυτή την χώρα οι επιτήδειοι πολιτικοί μπορούν να παίζουν με τις λέξεις, ενίοτε και με το αποτέλεσμα των εκλογών, δεν περιμένουμε από τον αποτυχημένο κ. Σαμαρά να προχωρήσει στο αυτονόητο, δηλαδή στην παραίτησή του. Αντίθετα, περιμένουμε να προχωρήσει σε πολιτική κίνηση προφασιζόμενος το «καλό της χώρας», η οποία ουσιαστικά θα συνεχίσει την εφαρμογή όλων όσων προβλέπουν τα μνημόνια και όλων όσων συνυπέγραψε ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, αγνοώντας το Ελληνικό Σύνταγμα και εις βάρος των Ελλήνων.

Τα πολιτικά παιχνίδια θα συνεχιστούν και θα αποτελέσουν την απαρχή της απόλυτης απαξίωσης των πολιτικών πρωταγωνιστών. Είναι πολύ δύσκολο, φαίνεται, να μπορεί κάποιος να είναι συνεπής με τον λόγο του… Και ο κ. Σαμαράς φαίνεται πως δεν έχει το πολιτικό ηθικό βάθος και βάρος, όταν δεν τηρεί ούτε εκείνα που ο ίδιος εκστόμισε κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου…


Kείμενο 20 σημείων ετοιμάζει η ΝΔ για να κάνει άνοιγμα συγκυβέρνησης στο ΠΑΣΟΚ

Πρόταση συγκυβέρνησης 20 σημείων ετοιμάζεται, σύμφωνα με πληροφορίες, να καταθέσει στο ΠΑΣΟΚ ο πρόεδρος της Ν.Δ., Αντώνης Σαμαράς, εφόσον τα ποσοστά των δύο κομμάτων δίνουν έστω και οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Σύμφωνα με πηγές από την Συγγρού ο αρχηγός της Ν.Δ απέρριψε τις προτάσεις για άμεση προσφυγή στις κάλπες προκρίνοντας την ανάγκη συγκρότησης κυβέρνησης και στο πλαίσιο αυτό στην Ν. Δ. επεξεργάζονται σχέδιο 20 σημείων, όπου διαφαίνεται ότι μπορεί να υπάρξει σύγκλιση απόψεων με το ΠΑΣΟΚ.

Δική του γραμμή ο Πάγκαλος φαίνεται πως επέλεξε να ακολουθήσει, αφού αγνόησε (κυριολεκτικά) το απαγορευτικό του «προέδρου» του, Β. Βενιζέλου, ο οποίος απαίτησε να μην εμφανισθεί τηλεοπτικά κανένα στέλεχος ή υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ, μέχρις ότου ο ίδιος να εμφανισθεί και να κάνει δηλώσεις.

Η επιλογή του Θόδωρου Πάγκαλου είναι σαφέστατα αντι-βενιζελική και προδίδει την πρώτη ρωγμή που ενδέχεται να είναι και καταλυτική για το μέλλον του Β. Βενιζέλου στη θέση του προέδρου του σοσιαλιστικού κόμματος, ο οποίος αναμένει να δει την εξέλιξη των αποτελεσμάτων, σε αντίθεση με τον (άνευ χαρτοφυλακίου αντιπρόεδρο) Θόδωρο Πάγκαλο, ο οποίος κοιτώντας την επομένη ημέρα των εκλογών δήλωσε στο Mega πως διαβλέπει ένα πολιτικό σαθρό μέλλον για οποιαδήποτε συγκυβέρνηση, αποδέχτηκε πως ο Ελληνικός λαός καταψήφισε τα μνημόνια και τους εκφραστές τους, ενώ δεν «βλέπει» αντιμνημονιακή συμμαχία, θέτοντας ουσιαστικά κατάσταση ακυβερνησίας εκτός και εάν ο Σαμαράς αποφασίσει να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ για να κυβερνήσουν κόντρα στη θέληση του λαού. Εν ολίγοις ο Θόδωρος Πάγκαλος βλέπει μία ιδιαίτερα αδύναμη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ που πρέπει να συνεχίσει και να εφαρμόσει όσα υπέγραψε ή την επιστροφή στην κάλπη προκειμένου οι πολίτες να ξαναψηφίσουν…!

Ποια θα είναι η απάντηση του κ. Βενιζέλου; Πώς θα αντιμετωπίσει τον Θόδωρο Πάγκαλο που επέλεξε να τον παρακάμψει και να «διαφημίσει» μία δική του πολιτική σκέψη - τοποθέτηση, χωρίς να είναι γνωστή η θέση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ; Προφανώς αναμένονται εκρηκτικές εξελίξεις, εκτός και εάν ο κ. Βενιζέλος υποχωρήσει μπροστά στο «αντάρτικο» του Θόδωρου Πάγκαλου.

Διαβάστε επίσης: Βολές Πάγκαλου κατά Βενιζέλου μετά τα πρώτα exit polls - Υπό διάλυση το... "μαγαζί";

Άρχισαν τα... όργανα στο ΠΑΣΟΚ μετά τα πρώτα αποτελέσματα των exit poll. Ο Θεόδωρος Πάγκαλος έριξε πρώτος βολές κατά του Ευ. Βενιζέλου ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα έπρεπε να έχει μιλήσει για κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ μόνο με ποσοστό άνω του 51%.

«Κανείς δεν μου ανέθεσε να κάνω κάτι στις εκλογές και δεν μπορούσα να πηγαίνω πάνω κάτω την Ιπποκράτους», είπε ο Θόδωρος Πάγκαλος στη ΝΕΤ και πρόσθεσε οτι «η πραγματικότητα που προκύπτει είναι οτι αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμιά κυβέρνηση». Είπε ακόμη οτι «δεν καταλαβαίνω γιατί καποιος είπε οτι πρέπει να υπάρχει ανω του 50% για τη συγκρότηση κυβέρνησης».

«Ο θυμός δε λύνει τα προβλήματα διακυβέρνησης μιας χώρας», είπε ο κ. Πάγκαλος, αναφερόμενος στα αποτελέσματα του exit poll.


...θα είναι οι ελληνικές εκλογές, όπως επισημαίνει ο γερμανικός τύπος με πιθανότερο νικητή το Σαμαρά αλλά με άγνωστο το κυβερνητικό κομματικό σχήμα. Τελικό διακύβευμα, η παραμονή της χώρας στο ευρώ.

Με ιδιαίτερη αγωνία παρακολουθούν οι αρθρογράφοι των γερμανικών εφημερίδων την προεκλογική καμπάνια στην Ελλάδα και προσπαθούν να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα για το ποια θα είναι η επόμενη μέρα των εκλογών σε συνδυασμό και με την έκβαση του δεύτερου γύρου στη Γαλλία.

«Θα έρθει η σωτηρία»;

Η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung του Μονάχου αφιερώνει σήμερα σχεδόν ολόκληρη τη δεύτερη σελίδα της στις βουλευτικές εκλογές με την επισήμανση ότι η Ελλάδα βρίσκεται ενώπιον ιστορικών αλλαγών.

Σαμαράς πρωθυπουργός, αλλά με ποιούς εταίρους;

« Από την Ελλάδα αυτές τις μέρες έρχονται και καλές ειδήσεις» παρατηρεί ο αρθρογράφος. «Ένας πρώην υπουργός προφυλακίστηκε με την κατηγορία της διαφθοράς, ο πρώην πρόεδρος της ΑΣΠΙΣ καταδικάστηκε με την ίδια κατηγορία, λίγο έξω από την Αθήνα δημιουργήθηκε το πρώτο κέντρο κράτησης λαθρομεταναστών. Είναι δυνατόν να συμβαίνουν όλα αυτά ξαφνικά μέσα σε λίγες μέρες, όταν οι Έλληνες τα ζητούσαν εδώ και χρόνια; Τώρα καταλαβαίνουμε ότι γίνονται εκλογές στην Ελλάδα, οι πιο σημαντικές από την πτώση της δικτατορίας σε μία περίοδο της πιο βαθιάς ύφεσης που έζησε η χώρα από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο» παρατηρεί η εφημερίδα.

Ο γερμανός δημοσιογράφος σημειώνει ότι οι πολιτικοί για πρώτη φορά δεν κάνουν προεκλογική εκστρατεία στους δρόμους, παρά μόνο μέσω από τους τηλεοπτικούς δέκτες από φόβο μήπως δεχθούν ντομάτες, γιαούρτια και σάπια πορτοκάλια στο κεφάλι. « Η οργή είναι μεγάλη στη χώρα και οι Έλληνες γνωρίζουν καλά ότι και μετά τις εκλογές της Κυριακής δεν θα υπάρχουν πολλές επιλογές. Τα μέτρα λιτότητας θα συνεχιστούν και το μεγάλο ερώτημα θα παραμείνει, αν θα έρθει ποτέ η σωτηρία για την Ελλάδα».

Ολόκληρη σελίδα στις ελληνικές εκλογές αφιερώνει και η γερμανική έκδοση των Financial Times με τίτλο «ο εφιάλτης της ακυβερνησίας». Ο αρθρογράφος προβλέπει ότι επόμενος πρωθυπουργός θα είναι ο Αντώνης Σαμαράς, όμως χρειάζεται εταίρους από πλειάδα μικρών κομμάτων, όπως επισημαίνει. «Η Ελλάδα οδηγείται στις κάλπες με ένα μείγμα οργής και απογοήτευσης» σημειώνει. «Προς ψήφιση είναι το πρόγραμμα λιτότητας που υπέγραψαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όμως τελικά το διακύβευμα είναι η συνέχιση της οικονομικής βοήθειας και η παραμονή της χώρας στο ευρώ» καταλήγει.

«Χώρα των απείθαρχων ψηφοφόρων»

Οργή επειδή υπέγραψαν τα μέτρα λιτότητας

Η εβδομαδιαία εφημερίδα die Zeit αναλύει όλο το αντιμνημονιακό μπλοκ κομμάτων, από το ΚΚΕ μέχρι τη Χρυσή Αυγή. Παρουσιάζει τους αρχηγούς και τα χαρακτηριστικά τους και επισείει τον κίνδυνο κατάρρευσης των μεταρρυθμίσεων σε περίπτωση που δεν επαρκέσουν τα ποσοστά των δύο μεγάλων κόμματων για να συνασπιστούν. «Όταν οι Έλληνες ξυπνήσουν μετά την 6η Μαΐου θα έχει τελειώσει μια ολόκληρη εποχή» υποστηρίζει ο σχολιαστής της. «Οι κομματικές δυναστείες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ δεν θα υπάρχουν πια, γιατί τους αποδίδεται ευθύνη για την πολιτική λιτότητας, τη διαφθορά αλλά και το νεποτισμό. Οι σφυγμομετρήσεις δίνουν διψήφια ποσοστά στα κόμματα διαμαρτυρίας. Στο Κοινοβούλιο θα σχηματιστεί μια αντιπολίτευση που δεν θα έχουν ξαναζήσει οι Έλληνες» σημειώνει η εφημερίδα.

Ως «χώρα των απείθαρχων ψηφοφόρων» παρουσιάζει το εκλογικό σώμα ο ανταποκριτής της εφημερίδα TAZ στην Αθήνα Γιάννης Παπαδημητρίου. Αναφέρεται στις σφυγμομετρήσεις που δεν δίνουν πάνω από 40% των ψήφων στα άλλοτε μεγάλα κόμματα και στο ενδεχόμενο κατάρρευσης του πολιτικού συστήματος από την ενίσχυση της δύναμης των αντιμνημονιακών κομμάτων. Σε ένθετο δημοσίευμα από τις Βρυξέλλες, αναφέρεται ότι μετά τις εκλογές υπάρχει ο κίνδυνος να αρχίσει και πάλι δημόσιος διάλογος για την έξοδο ή όχι της χώρας από το ευρώ. « Σε περίπτωση νίκης των αντιευρωπαϊκών κομμάτων», γράφει ο γερμανός ανταποκριτής της, «υπάρχει το ενδεχόμενο αποχώρησης της χώρας από τη ζώνη του ευρώ. Η απόφαση δεν πρόκειται καν να ληφθεί στην Αθήνα. Εάν οι πιστωτές της -κυρίως οι Γερμανοί- αμφισβητήσουν την εφαρμογή του μνημονίου, τότε θα κλείσουν τη στρόφιγγα οικονομικής ενίσχυσης» παρατηρεί ο γερμανός αρθρογράφος.

Επιμέλεια: Ειρήνη Αναστασοπούλου


Πληθώρα δημοσιευμάτων και σήμερα για την Ελλάδα με κύριο θέμα τις εκλογές της Κυριακής και την άνοδο της ακροδεξιάς. Δημοσιεύεται επίσης εκτενές ρεπορτάζ για το θέατρο και την κοινωνική ευαισθησία.

Η Süddeutsche Zeitung φιλοξενεί στο πρωτοσέλιδό της μία μεγάλη φωτογραφία με συγκεντρωμένους που κρατούν ελληνικές σημαίες. «Η χώρα των εκλογέων» είναι ο τίτλος που επιλέγει. Η εφημερίδα σημειώνει: «Την Κυριακή η Ελλάδα αποφασίζει. Είναι η πιο σημαντική ψηφοφορία από την πτώση της δικτατορίας το 1974. Οι εκλογές γίνονται εν μέσω της μεγαλύτερης ύφεσης που γνώρισε η χώρα εδώ και δεκαετίες».

Το παλιό προσωπικό θα είναι το... καινούριο

Η ίδια εφημερίδα -στις πολιτιστικές επιφυλλίδες της- δημοσιεύει συνέντευξη με το Σωτήρη Χατζάκη, διευθυντή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Υπό τον τίτλο «Αυτό που βλέπουμε είναι μια νέα επανάσταση» ο κ. Χατζάκης αναφέρεται στον υπερκαταναλωτισμό ως κύρια αιτία της κρίσης, στα χρήματα που πήρε η Ελλάδα από την Ε.Ε. για να στηρίξει τις γερμανικές εξαγωγές, αλλά και στην ανάγκη έμπρακτης κοινωνικής αλληλεγγύης.

Ο «Μοναχικός σωτήρας της Ελλάδας» είναι ο τίτλος του ρεπορτάζ της Zeit online, το οποίο αναφέρεται στον Αντώνη Σαμαρά. Η εφημερίδα γράφει: «Ο Σαμαράς δηλώνει στο πλήθος: ‘Δεν θέλω να κυβερνήσω με το ΠΑΣΟΚ! Μια τέτοια συνεργασία δεν είναι προς όφελος του ελληνικού λαού’. Για το λόγο αυτό ο συντηρητικός πολιτικός ζητά από τους ψηφοφόρους ‘καθαρή εντολή’. Είναι όμως απίθανο να πάρει αυτοδυναμία και δεν αποκλείεται να συνεργαστεί με το ΛΑΟΣ».

«Ο Σαμαράς και το όνειρο της αυτοδυναμίας» είναι ο τίτλος της αυστριακής der Standard, η οποία υπογραμμίζει ότι «στις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα την Κυριακή παίζονται οι πιστώσεις δισεκατομμυρίων και η παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη. Ο αρχηγός των συντηρητικών θέλει να τα καταφέρει μόνος του».

«Ανάμεσα στην οργή και την επιθυμία για σταθερότητα» είναι ο τίτλος της Neue Zürcher Zeitung. «Η εποχή του δικομματισμού φαίνεται να τελείωσε. Όλα δείχνουν πως θα υπάρχει αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης. Οργισμένοι πολίτες δεν ανέχονται πια το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Παρόλα αυτά το παλιό πολιτικό προσωπικό φαίνεται πως θα σχηματίσει τη νέα κυβέρνηση».

Εκλογές, ακροδεξιά και ιερόδουλες

Μία ενδεικτική εικόνα του αθηναϊκού κέντρου

Με την άνοδο της ακροδεξιάς ασχολούνται η Welt και η Bild. Η πρώτη σημειώνει: «Τα μεγάλα κόμματα θα πληρώσουν το λογαριασμό, καθώς με την κακή οικονομική πολιτική τους οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Αυτοί που θα επωφεληθούν από αυτές τις εκλογές είναι τα πολλά μικρά κόμματα που αρνούνται το μνημόνιο και εν μέρει εκπροσωπούν ακραίες πολιτικές θέσεις».

«Με το χιτλερικό χαιρετισμό στο κοινοβούλιο;» είναι ο τίτλος της Bild, η οποία τονίζει: «Τάσσονται κατά των ξένων, σηκώνουν το χέρι και χαιρετούν κατά το χαιρετισμό του Χίτλερ, προκαλούν το φόβο και τον τρόμο στην Αθήνα. Το ακροδεξιό κόμμα Χρυσή Αυγή προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη».

Τέλος, η αυστριακή Die Presse αναφερόμενη στο θέμα με τις ιερόδουλες επιγράφει το άρθρο με τον τίτλο: «Προεκλογικές κινήσεις εντυπωσιασμού με οροθετικές πόρνες». «Οι σοσιαλιστές στην Ελλάδα προσπαθούν με ακραίες κινήσεις λίγο πριν από τις εκλογές να αποκομίσουν μικροπολιτικά οφέλη από την κατάσταση που επικρατεί στο παρηκμασμένο λόγω της κρίσης κέντρο της Αθήνας».

Επιμέλεια: Μαρία Ρηγούτσου


Τι δείχνουν τα πρώτα exit polls

Ετοιμαζόμαστε για βραδιά θρίλερ

Καθοριστικές πολιτικές εξελίξεις προοιωνίζουν τα πρώτα αποτελέσματα σύμφωνα με τα exit polls, για τις εκλογές του 2012 καθώς ο ελληνικός λαός εμφανίζεται αποφασισμένος να αλλάξει εποχή παίρνοντας το μεγάλο ρίσκο των αλλαγών στο πολιτικό σκηνικό αλλά και την πολιτική λογική της μεταπολίτευσης.

Πρώτο κόμμα τη Νέα Δημιοκρατία, μεγάλη άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, καταποντισμό του ΠΑΣΟΚ και πάνω από επτά κόμμα στη Βουλή δείχνουν τα exit polls που μετέδωσαν οι τηλεοπτικοί σταθμοί στις 19:00, την ώρα που έκλεισαν οι κάλπες.

Στο exit poll των εταιρειών ALCO, MRB, Metron Analysis, Οpinion και ΜΑRC για λογαριασμό των καναλιών ΝΕΤ, Αlpha, ΑΝΤ1 και Μega τα κόμματα λαμβάνουν:

κάντε κλικ πάνω στο γράφημα



Σειρά δημοσιευμάτων για τις σημερινές εκλογές στην Ελλάδα φιλοξενεί σήμερα ο γερμανικός τύπος. Οι γερμανοί αναλυτές κάνουν λόγο για τη σημαντικότερη εκλογική διαδικασία της μεταπολίτευσης

Το σχόλιο της Süddeutsche Zeitung: «Μπορεί οι σημερινές εκλογές να ανησυχούν τράπεζες και αγορές, για τη δημοκρατία όμως είναι ευλογία. Είναι η πρώτη φορά που ζητείται η γνώμη των πολιτών μετά από δυο χρόνια κρίσης και λιτότητας που έφερε τα πάνω κάτω στη ζωή τους. Οι εκλογές αυτές δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαιότητα. Οι Έλληνες προσέρχονται στις κάλπες εν μέσω της βαθύτερης πολιτικής, ηθικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που έχουν ζήσει οι περισσότεροι. Οι περισσότεροι προσέρχονται στις κάλπες αντιλαμβανόμενοι ότι φέρουν οι ίδιοι μέρος της ευθύνης και ότι η χώρα τους πρέπει να αλλάξει ριζικά. Μακάρι να είχαν συνειδητοποιήσει το ίδιο και οι πολιτικοί τους ηγέτες, τότε η χώρα θα είχε κάνει ήδη ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. Η μεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι τα δυο παλιά πελατειακά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, μπορούν βάσει των δημοσκοπήσεων να υπολογίζουν με μια αριθμητική πλειοψηφία για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Δεν θα το άξιζαν όμως. Γιατί ήταν τα κόμματα που μετέβαλαν τον πολιτικό και ηθικό κορσέ της χώρας σε τέτοιο βαθμό, που η οικονομική κατάρρευση ήταν το λογικό επακόλουθο. Είναι τα κόμματα που μέχρι σήμερα δεν έχουν προχωρήσει σε απολογισμό των πράξεών τους. Γι΄ αυτό και οι ψηφοφόροι θα τους τιμωρήσουν, θα χάσουν τεράστιο αριθμό ψήφων. Εάν παρόλα αυτά σταθεί δυνατό να σχηματιστεί κυβέρνηση, αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι οι Έλληνες έχουν να επιλέξουν μεταξύ πανούκλας και χολέρας. Πουθενά δεν υπάρχουν, νέοι οραματιστές που θα βγάλουν τη χώρα από το βούρκο. Τα δυο μεγάλα κόμματα είναι για πολλούς οι εγγυητές της παραμονής της Ελλάδας στην ευρωζώνη. Και αυτό το θέλουν σχεδόν όλοι οι Έλληνες. Πιθανό λοιπόν η παλιά κυβέρνηση να είναι και η καινούρια.

Ωστόσο μετά τις εκλογές η χώρα θα είναι διαφορετική. Η ψήφος διαμαρτυρίας θα φέρει πολλά μικρά κόμματα στη βουλή. Το παλιό σύστημα καταρρέει, και καλά κάνει. Αλλά τι θα έρθει μετά; Υπάρχουν ενθαρρυντικά μηνύματα. Ούτε ένας στους πέντε εξεδήλωσε την πρόθεσή του να μην πάει να ψηφίσει. Οι Έλληνες λοιπόν έχουν βαρεθεί την πολιτική τους τάξη, αλλά όχι τη δημοκρατία. (…) Ζητούμενο τώρα να αξιοποιηθεί σωστά αυτή η θετική ενέργεια. Πόσο μεγάλος είναι ο κίνδυνος να εξελιχθεί η οργή και αγανάκτηση σε καταστροφή δείχνει η άνοδος των ακροδεξιών. (…) Ο προεκλογικός αγώνας δεν έδωσε πολλές ελπίδες. Δεν ακούστηκαν νέες προτάσεις, δεν υπήρξε ανάληψη ευθυνών, αντ’ αυτού παλιές ρητορικές: οι αρχηγοί αποπροσανατολίζουν (με τη βοήθεια του μεταναστευτικού), δείχνουν με το δάκτυλο τον πολιτικό αντίπαλο, την ΕΕ ή αφήνουν τη διάσωση της χώρας σε έναν από μηχανής θεό: το γάλλο σοσιαλιστή Ολάντ ο οποίος φέρεται να θέλει επαναδιαπραγμάτευση των πακέτων βοήθειας σε περίπτωση νίκης του και να βοηθήσει τους Έλληνες, έτσι τουλάχιστον το φαντάζονται ορισμένοι. Ωστόσο οι Έλληνες μπορούν να ελπίζουν μόνον εάν ακούσουν από τους ηγέτες τους κάποια στιγμή τις προτάσεις: ‘Εγώ φταίω’ και ‘Αναλαμβάνω’»

Ψηφίζει η οργή

"Εκλογή του μικρότερου κακού"

«Εκλογή του μικρότερου κακού», είναι ο τίτλος στην ιστοσελίδα της tagesschau.de (δελτίο ειδήσεων κρατικής τηλεόρασης): «Η σημερινή εκλογική διαδικασία θεωρείται καθοριστική για τη μελλοντική πολιτική λιτότητας της υπερχρεωμένης χώρας. Αναμένεται ότι τα μεγάλα κόμματα θα πληρώσουν για τη συνεχιζόμενη ύφεση και τα αλλεπάλληλα μέτρα λιτότητας. Ωστόσο το αποτέλεσμα παραμένει ανοιχτό».

«Ελλάδα – Βοήθεια ο λαός ψηφίζει» είναι ο τίτλος άρθρου στην Frankfurter Rundschau. «Οι Ευρωπαίοι ηγέτες τρέμουν μπροστά στους Έλληνες. Στις σημερινές εκλογές οι ψηφοφόροι αναμένεται να τιμωρήσουν τα μεγάλα κόμματα. Έως και 10 κόμματα ενδέχεται να μπουν στη βουλή, ανάμεσά τους ένα άκρως επικίνδυνο», γράφει η εφημερίδα αναφερόμενη στη συνέχεια στα ποσοστά που δίνουν οι δημοσκοπήσεις στη Χρυσή Αυγή.

«Στην Ελλάδα ψηφίζει η οργή», είναι ο τίτλος δημοσιεύματος στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού δικτύου N-TV. «Μετά τις εκλογές η Ελλάδα θα έχει πιθανότατα μια νέα κυβέρνηση. Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η ΝΔ που μέχρι σήμερα εναλλάσσονταν στην εξουσία, αναμένεται να τιμωρηθούν στην κάλπη. Πιθανότατα να επωφεληθούν ακραία αριστερά και δεξιά κόμματα».

«Εκλογές ορόσημο στην Ελλάδα», σημειώνει σήμερα η Bild στην ηλεκτρονική της διεύθυνση. «Μετά τα πακέτα διάσωσης δισεκατομμυρίων, αλλεπάλληλα μέτρα λιτότητας, βαθιά ύφεση και αύξηση της ανεργίας, οι Έλληνες ψηφίζουν σήμερα το νέο τους κοινοβούλιο. Η έκβαση θεωρείται αβέβαιη».

Στην άνοδο των αντιμνημονιακών δυνάμεων, τέλος, αναφέρεται δημοσίευμα του Spiegel υπό τον τίτλο: «Εντός κοινοβουλίου, εκτός ευρώ».


Επιμέλεια: Κώστας Συμεωνίδης



Στο σύντομο δελτίο τύπου που συνόδευσε την ανακοίνωση της έγκρισης του δανείου ύψους 30 δις ευρώ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προς την Ελλάδα, στις 2 Μαΐου 2010, δινόταν μεγάλη έμφαση στην ανάγκη μείωσης του δημοσίου τομέα, του λεγόμενου 'κράτους'. Η λογική ήταν πως το μεγάλο κράτος φέρνει μεγάλα δημόσια έξοδα, υψηλό δημόσιο έλλειμμα και αυξανόμενο κρατικό χρέος και προκειμένου η ελληνική οικονομία να αναδιαρθρωθεί ουσιαστικά και να βάλει τάξη στα δημοσιονομικά της θα έπρεπε να το μειώσει.

Στην αυγή του 2011 πληροφορίες που διέρρεαν απ' τις Βρυξέλλες έκαναν λόγο για αίτημα της Τρόικας για απόλυση 100 χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων στο οποίο η τότε κυβέρνηση φημολογούνταν πως είχε συμφωνήσει μυστικά. Μερικούς μήνες αργότερα η “ανάγκη” για απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων είχε αρχίσει να εκφράζεται ανοιχτά από πολλές πλευρές και η σιωπή της κυβέρνησης είχε εκληφθεί απ' τους περισσότερους ως σιωπηρή αποδοχή αυτής της προοπτικής.

Σταθερά και γοργά η επιχειρηματολογία για μικρότερο κράτος μεγάλωνε και εδραιωνόταν. “Κράτος σημαίνει διαφθορά και η διαφθορά πρέπει να καταπολεμηθεί. Μειώστε το κράτος και θα μειωθεί η διαφθορά. Λιγότερη διαφθορά θα σημαίνει αύξηση της ανταγωνιστικότητας και αυτό θα οδηγήσει σε πιο ευνοϊκό περιβάλλον για επενδύσεις και τελικά για ανάπτυξη.”

Ακολούθησε η έγκριση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος σύμφωνα με το οποίο η χώρα θα προχωρούσε όχι μόνο στην ιδιωτικοποίηση προβληματικών κρατικών εταιριών αλλά και στην πώληση δημόσιας περιουσίας προκειμένου να μειώσει το χρέος και τα έξοδα της. Το κλείσιμο προβληματικών ΔΕΚΟ, η πώληση ζημιογόνων οργανισμών, οι περικοπές μισθών και συντάξεων του δημοσίου, οι απολύσεις συμβασιούχων του δημοσίου κλπ, κινούνταν προς την κατεύθυνση της μείωσης του κράτους ώστε η χώρα να “απολαύσει” το συντομότερο δυνατό τα οφέλη αυτής της πολιτικής.

Δεδομένης της ταύτισης των απόψεων των κομμάτων εξουσίας και της Τρόικας ως προς το συγκεκριμένο θέμα, θα περίμενε κανείς – ασχέτως αν συμφωνεί ή διαφωνεί μαζί τους - πως δύο χρόνια από την ψήφιση του πρώτου Μνημονίου και δυο μήνες απ' την έγκριση του δεύτερου το κράτος θα είχε μειωθεί ή τουλάχιστον πως η συρρίκνωση του στο κοντινό μέλλον θα ήταν δεδομένη και προ των πυλών.

Στην πράξη, ωστόσο, το κράτος όχι μόνο δεν έχει μειωθεί χάρη στο πρώτο Μνημόνιο αλλά και κινδυνεύει να αυξηθεί κατά 100 χιλιάδες 'δημοσίους υπαλλήλους' εξαιτίας του δεύτερου.

Με βάση το δεύτερο Μνημόνιο και τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, η Ελλάδα ανέλαβε να δανειστεί 50 δις ευρώ προκειμένου να ανακεφαλαιοποιήσει μία σειρά τραπεζών, διαδικασία η οποία, όπως υποστηρίχτηκε επισήμως από κυβερνητικά χείλη, θα οδηγήσει, μεταξύ άλλων, στην κρατικοποίηση τους.

Πρόσφατο δημοσίευμα των Financial Times υποστήριξε πως η Εθνική και οι υπόλοιπες μεγάλες ελληνικές τράπεζες γνωρίζουν ότι επίκειται η κρατικοποίηση τους η οποία είναι πιθανό να ανέλθει στο 100% και πάντως θα είναι μεγαλύτερη του 90%.

Όταν μία κρατική εταιρία ιδιωτικοποιείται, το κράτος παύει να εισπράττει τα όποια κέρδη αλλά και απαλλάσσεται από τις ζημίες και τα έξοδα. Αντίθετα, όταν μία εταιρία κρατικοποιείται το κράτος εισπράττει τα όποια κέρδη αλλά αναλαμβάνει και την ευθύνη για όλες τις ζημίες και για την πληρωμή των εξόδων.

Ίσως έχει διαφύγει της προσοχής των κυβερνώντων και της Τρόικας αλλά οι τράπεζες που αναμένεται να κρατικοποιηθούν απασχολούν προσωπικό το οποίο ανέρχεται, περίπου, στους 100 χιλιάδες εργαζόμενους (ενδεικτικά, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας απασχολεί 35.876 υπαλλήλους, η Eurobank 19.156, η Alpha Bank 14.337 και η Πειραιώς 12.806 – στοιχεία από Financial Times).

Το πρώτο ερώτημα, λοιπόν, είναι τί θα συμβεί με τους εργαζομένους αυτούς όταν οι τράπεζες κρατικοποιηθούν, δηλαδή όταν περάσουν στο δημόσιο. Δε θα είναι το κράτος υπεύθυνο για την καταβολή των μισθών και των επιδομάτων τους;

Το δεύτερο ερώτημα είναι ποιος θα επωμιστεί τυχόν ζημίες των τραπεζών στα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία για τα «κόκκινα» δάνεια του τραπεζικού συστήματος, αυτά ανέρχονται στα 39 δις ευρώ περίπου, ποσό το οποίο με βάση πληροφορίες δεν είναι απίθανο να είναι αισθητά υψηλότερο στην πραγματικότητα.

Έτσι, η Εθνική Τράπεζα ανακοίνωσε πρόσφατα καθυστερήσεις ύψους 13% επί του συνόλου των χορηγήσεών της στην Ελλάδα από 8,4% στο τέλος του 2010, αύξηση η οποία είναι θεαματική. Αντίστοιχα, στην Alpha Bank οι καθυστερήσεις αυξήθηκαν στο 13% από 8,7%, στη Eurobank σε 15,8% από 9,9% και στην Πειραιώς σε 13,2% από 6,9%, σε μία άνοδο που προκαλεί ρίγη.

Την ίδια στιγμή οι προβλέψεις για την ελληνική οικονομία είναι δραματικές ενώ έχουν ανακοινωθεί νέα μέτρα πολλών δις ευρώ, γεγονός που συνεπάγεται περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων, αύξηση της ανεργίας και προφανώς ακόμη μεγαλύτερη αδυναμία των καταναλωτών να αποπληρώσουν τα δάνεια τους άρα και μεγαλύτερες ζημίες για τις τράπεζες.

Είναι ενδιαφέρον πως στις προεκλογικές δεσμεύσεις τους όλα, σχεδόν, τα κόμματα κάνουν λόγο για την ανάγκη διαγραφής τμήματος των χρεών των νοικοκυριών απ' τις τράπεζες, κάτι το οποίο φαίνεται, πλέον, αναπόφευκτο. Από ποιες τράπεζες όμως, θα γίνει το κούρεμα των χρεών των νοικοκυριών; Τις προσεχώς κρατικές, αυτές για τις οποίες ο ελληνικός λαός έχει χρεωθεί ήδη 50 δις ευρώ προκειμένου να τις ανακεφαλαιοποιήσει, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι κρατικές εγγυήσεις ύψους 90 δις ευρώ ευρώ από τα τέλη του 2008 μέχρι στιγμής.

Ποιος θα αναλάβει, λοιπόν, να πληρώσει το λογαριασμό για αυτές τις διαγραφές ώστε να ανακουφιστούν οι πολίτες; Παραδόξως, οι ίδιοι, μέσω των φόρων και των χαρατσιών που θα καταβάλλουν για τα επόμενα είκοσι χρόνια προκειμένου να πληρωθούν οι τόκοι και τα δάνεια που έχουν ληφθεί για τη 'στήριξη' των τραπεζών.

Αν οι επίσημες επισφάλειες αποτιμώνται, ήδη, σήμερα στα 39 δις ευρώ τότε στα επόμενα χρόνια οι τράπεζες είναι πιθανό να βρεθούν με μία μαύρη τρύπα ακόμη μεγαλύτερη, η οποία μπορεί να ξεπεράσει τα 45 ή και τα 50 δις ευρώ. Εφόσον, όμως, θα είναι πλέον κρατικές, το βάρος αυτό θα πέσει στις πλάτες του δημοσίου, δηλαδή στους Έλληνες πολίτες οι οποίοι δεν αποκλείεται να κληθούν να υποστούν νέα μέτρα αλλά και να δανειστούν περισσότερα χρήματα για να ολοκληρώσουν τη 'σωτηρία' των τραπεζών.

Η αύξηση των υποχρεώσεων του κράτους δεν τελειώνει εδώ όμως. Με βάση τη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου ο ελληνικός λαός χρεώθηκε πέρα των 50 δις ευρώ επιπλέον με άλλα τριάντα για να αποζημιώσει τους μετόχους των τραπεζών που συμμετείχαν στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Θα δοθεί, λοιπόν, τμήμα αυτών των χρημάτων και στους μετόχους των ελληνικών τραπεζών οι οποίες και είχαν τη μεγαλύτερη συμμετοχή στο PSI; Αν ναι, τότε το χρέος που έχουν επωμιστεί οι Έλληνες για τη “διάσωση” των ελληνικών τραπεζών αυξάνεται κατά μερικά δις ευρώ ακόμη και συνυπολογιζόμενων των εγγυήσεων ανέρχεται, περίπου, στα 150 δις ευρώ.

Αν η Τρόικα ενδιαφέρεται, πράγματι, για το καλό της Ελλάδας και αν θεωρεί πως αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της διάσωσης και εν τέλει κρατικοποίησης των ελληνικών τραπεζών, δε θα ήταν καλύτερο να είχε προτείνει τη δημιουργία μίας 'καλής' και μίας 'καλής' τράπεζας, όπου στην πρώτη θα μεταφερόταν όλα τα καλά περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών και στη δεύτερη τα προβληματικά;

Σε μία τέτοια περίπτωση, για παράδειγμα, η 'κακή' τράπεζα θα είχε υποστεί κούρεμα στα ομόλογα της χωρίς να χρεώσει ούτε ένα ευρώ με κόστη για επιπλέον δανεισμό τους Έλληνες πολίτες, θα είχε διαγράψει τις επισφάλειες της απαλλάσσοντας τους πολίτες από τα δυσβάσταχτα και έτσι και αλλιώς αδύνατο να πληρωθούν χρέη τους χωρίς έμμεσες και δυσβάσταχτες χρεώσεις και τέλος, αφού το κράτος θα εκμεταλλευόταν με τη μέγιστη προσοχή και διαφάνεια οτιδήποτε μπορούσε από τα τοξικά στοιχεία που θα διέθετε η 'κακή' τράπεζα, θα προχωρούσε στο κλείσιμο της.

Η 'καλή' τράπεζα, καθαρή από τοξικά και προβληματικά περιουσιακά στοιχεία θα έβλεπε την πιστοληπτική της βαθμολογία να αναβαθμίζεται από τους οίκους αξιολόγησης, θα ενέπνεε εμπιστοσύνη στους πολίτες και θα είχε εισροές αντί για εκροές κεφαλαίων, θα είχε ελπίδες να δανειστεί απ' τις αγορές με χαμηλότερα επιτόκια και έτσι να βοηθήσει με ρευστότητα την αγορά και θα μπορούσε, ίσως, να γίνει η τράπεζα που χρειάζεται η Ελλάδα για να μπορέσει να βγει απ' την κρίση.

Αντίθετα, η Τρόικα επέλεξε μία 'λύση' η οποία έχει κοστίσει και θα συνεχίσει να κοστίζει στον ελληνικό λαό πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ και που το πιθανότερο είναι πως θα αυξήσει το κράτος δραματικά και ταχύτατα αναγκάζοντας το να καταπιεί έναν υπερμεγέθη ελληνικό τραπεζικό τομέα ο οποίος κρατικοποιείται από μία οικονομία που καταρρέει από τα λάθη της πολιτικής ηγεσίας της και τις ατυχείς συμβουλές των τεχνοκρατών του ΔΝΤ και της Γερμανίας.





 
Ειδησεογραφική ιστοσελίδα Russia Beyond The Headlines
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας προετοιμάζεται για στρατηγικά γυμνάσια με την ονομασία «Καύκασος-2012», που θα διεξαχθούν το Σεπτέμβρη. Σύμφωνα με ανακοίνωση του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, τα φετινά γυμνάσια θα είναι ευρύτερης κλίμακας από ό,τι αυτά του 2011 και θα καλύψουν όχι μόνο τη Νότια Ρωσία, αλλά και την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και την Αρμενία. Θα είναι ασκήσεις προετοιμασίας ενδεχόμενου πολέμου ανάμεσα στις ΗΠΑ και συμμαχικών τους χωρών εναντίον του Ιράν, καθώς και άλλων πιθανών συγκρούσεων στην περιοχή της Κασπίας και του Νότιου Καύκασου.

Όλα δείχνουν ότι η κατάσταση που δημιουργείται στα νότια σύνορα της Ρωσίας, καθώς και η πιθανότητα έκρηξης πολέμου στον Περσικό προκαλεί τη σοβαρή ανησυχία της στρατιωτικής ηγεσίας της χώρας, η οποία επιδιώκει να είναι κατάλληλα προετοιμασμένη λόγω της ευρύτερης πιθανής ανάφλεξης και εμπλοκής αρκετών χωρών στον πόλεμο. Αλλωστε, όπως δήλωσε πρόσφατα ο γραμματέας του Συμβουλίου Ασφάλειας της Ρωσίας, Νικολάι Πάτρουσεφ, "η απειλή πολεμικής σύρραξης στο Ιράν υφίσταται και είναι πολύ σημαντικό να μην επιτρέψουμε να γίνει ο πόλεμος".

Προετοιμασία για πόλεμο

Σε περίπτωση πολεμικής σύρραξης στο Ιράν, η Γεωργία μπορεί να συμμετάσχει σε αυτή τη σύγκρουση, επειδή δηλώνει "στρατηγικός εταίρος" των ΗΠΑ. Διάφοροι εμπειρογνώμονες συνδυάζουν μια πιθανή επίθεση κατά του Ιράν με γενίκευση της σύγκρουσης στη Νότια Κασπία και στο Νότιο Καύκασο, όχι μόνο με την εμπλοκή της Γεωργίας, αλλά και με μια πιθανή ανάφλεξη της σύγκρουσης Αζερμπαϊτζάν - Αρμενίας για το Ναγκόρνο Καραμπάχ.

Εν τω μεταξύ, με ανακοίνωσή του το υπουργείο Εξωτερικών της Γεωργίας κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να στρέψει την προσοχή της σε αυτά τα μεγάλης κλίμακας γυμνάσια των ρωσικών στρατευμάτων που θα πραγματοποιηθούν το Σεπτέμβρη του 2012 στο ρωσικό Βόρειο Καύκασο και θα επεκταθούν στα εδάφη της Αρμενίας, αλλά και της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας, που έχουν "αυτομολήσει" από τη σύνθεση της Γεωργίας.

Επίσης αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, πρώτον, τα γυμνάσια του 2012 θα είναι στρατηγικά, δηλαδή σε αυτά θα συμμετάσχει όλος ο στρατιωτικός μηχανισμός της Ρωσικής Ομοσπονδίας (όλοι οι κλάδοι και τα είδη των ενόπλων δυνάμεων, καθώς και οι άλλες δυνάμεις καταστολής). Δεύτερον, κατά τη διάρκεια των γυμνασίων θα δοκιμαστούν νέα μέσα, με τα οποία διεξάγονται οι σύγχρονοι πόλεμοι, μεταξύ άλλων μέσα ηλεκτρονικής και διαστημικής αναγνώρισης και επικοινωνίας, μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα, όπλα ακριβείας, νέα αυτόματα συστήματα ελέγχου κ.ά.

Οι επίσημες πηγές μιλάνε για τον εξοπλισμό των στρατιωτικών μονάδων που βρίσκονται στο Βόρειο Καύκασο με πάνω από είκοσι εκσυγχρονισμένα οχήματα, που για την αναγνώριση χρησιμοποιείται το σύστημα δορυφορικής πλοήγησης GLONASS (αντίπαλο του αμερικανικού GPS). Με το σύστημα GLONASS εξοπλίστηκαν όλα τα καινούρια ελικόπτερα και τα πολεμικά αεροπλάνα, καθώς και τα μέσα πυροβολικού και αντιαεροπορικής άμυνας. Επίσης τα στρατεύματα εξοπλίστηκαν με νέο αυτοματοποιημένο σύστημα ελέγχου "Μπαρναούλ-Τ". Το συγκεκριμένο σύστημα ήδη ελέγχει τον εναέριο χώρο όχι μόνο πάνω από τη Ρωσία, αλλά και πάνω από όλο το έδαφος του Νότιου Καυκάσου.

Διαστημικό πρόγραμμα «μαμούθ»

Το 2012 η Ρωσία επιδιώκει να καταρρίψει το δικό της περσινό ρεκόρ στο διαστημικό τομέα. Σχεδιάζει να πραγματοποιηθούν 36 εκτοξεύσεις πυραύλων - μεταφορέων από τα κοσμοδρόμια Μπαϊκονούρ και Πλεσέτσκ. Επιπλέον σχεδιάζονται και σειρά εκτοξεύσεις από το διεθνές πρόγραμμα "Θαλάσσια εκκίνηση", το οποίο είναι μια διαστημική βάση που επιπλέει κι έχει τη δυνατότητα εκτόξευσης πυραύλων στο διάστημα από τον Ειρηνικό ωκεανό, καθώς επίσης και με τη ρωσο-γαλλική συνεργασία "Σογιούζ στο Κουρού", που προβλέπει την εκτόξευση ρωσικών διαστημικών πυραύλων από τη Γαλλική Γουιάνα.

Να σημειωθεί πως το 2011 η Ρωσία πραγματοποίησε 35 εκτοξεύσεις πυραύλων - μεταφορέων, εκ των οποίων οι 32 πραγματοποιήθηκαν από τα κοσμοδρόμια Μπαϊκονούρ, Πλεσέτσκ και τη βάση εκτοξεύσεων Ντομπαρόβσκι της περιοχής του Ορενμπούργκ.


Η γρήγορη και ιδιότυπη, από πλευράς συνθηκών, προεκλογική περίοδος τελείωσε.


Οι κάλπες  θα δείξουν τελικά αν θα υπάρξουν ανατροπές ή όχι και σε ποιο βαθμό. Το πολιτικό σκηνικό αναμένεται τη Δευτέρα το πρωί να είναι  πολύ διαφορετικό εντός και εκτός Κοινοβουλίου. Οι κρίσιμες παράμετροι της εκλογής, που θα καθορίσουν και την επόμενη μέρα, θα μπορούσαν να συνοψισθούν στις εξής:

   1. Είναι από τις ελάχιστες φορές, για να μην πούμε ότι είναι η μοναδική ψηφοφορία, που δεν υπάρχει αναμονή για το ποιο θα είναι το πρώτο κόμμα. Θα είναι σίγουρα η Ν.Δ., σύμφωνα με το σύνολο των εκτιμήσεων και αναλύσεων. Η Ν.Δ. έθεσε ως κύριο στόχο στην προεκλογική της εκστρατεία την αυτοδυναμία. Κάτι τέτοιο όμως δεν δείχνει καθόλου πιθανό να προκύψει. Άρα αυτά που παίζουν ρόλο ως προς το πρώτο κόμμα είναι τι ποσοστό θα συγκεντρώσει , αν δηλαδή η Ν.Δ. θα προσεγγίσει το 30% ή όχι. Επίσης αν τελικά θα μείνει στη ζώνη από 24-27%, που της δίνουν οι περισσότερες δημοσκοπήσεις. Πάντως ακόμη και με 30% η Ν.Δ. δεν έχει αυτοδυναμία, αφού μαζί με το πλεονέκτημα των 50 εδρών που της δίνει ο εκλογικός νόμος θα φθάσει τις 138 έδρες. Κρίσιμη παρα ταύτα η διαφορά της από το δεύτερο κόμμα, που όσο μεγαλύτερη είναι, αν προσεγγίζει δηλαδή τις 10 μονάδες ή όχι, τόσο πιο ισχυρή θα είναι η θέση της στο επόμενο πολιτικό σκηνικό, αλλά και στη διαπραγμάτευση που θα ακολουθήσει για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Επίσης θα ελαχιστοποιούνται τα περιθώρια για παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ, να αμφισβητήσει τη βεβαιότητα ότι πρωθυπουργός θα είναι, χωρίς διαπραγμάτευση,  ο Α. Σαμαράς.

   2. Κρίσιμο ζήτημα είναι και το κατά πόσον το ΠΑΣΟΚ, υπό τον Ευ. Βενιζέλο θα  κατορθώσει να διατηρηθεί στη δεύτερη θέση, όπως το δείχνουν στο σύνολό τους σχεδόν οι δημοσκοπήσεις. Μόνη δύναμη που μπορεί να αμφισβητήσει τη δεύτερη θέση του ΠΑΣΟΚ, είναι ο ανερχόμενος ΣΥΡΙΖΑ, που το πλέον πιθανό όμως είναι να περιορισθεί στην τρίτη θέση. Πολύ ενδιαφέρον θα είναι το ποσοστό του ΠΑΣΟΚ , που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μπορεί να κινηθεί στη ζώνη από 15-21%. Όπως γίνεται αντιληπτό, σε μια τόσο ευρεία γκάμα ποσοστών, η θέση του ΠΑΣΟΚ θα είναι πολύ διαφορετική  τόσο σε σχέση με το πρώτο κόμμα, όσο και με το τρίτο. Αλλά και σε σχέση με τις δυνάμεις και τα περιθώρια που θα διαθέτει στις συζητήσεις για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

   3. Αμέσως μόλις κλείσουν οι κάλπες, η κυρίαρχη συζήτηση στα πάνελ  θα είναι το ποσοστό που θα συγκεντρώνουν από κοινού Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, τα δύο κόμματα που πέραν από πόλους του καταρρέοντας δικομματισμού είναι και τα κατεξοχήν μνημονιακά κόμματα, οι ηγεσίες των οποίων έχουν δεσμευθεί  προσωπικά στη Ευρώπη και το ΔΝΤ ότι θα εφαρμόσουν κατά γράμμα  τις επιταγές του Μνημονίου. Τα δύο κόμματα μαζί θα πρέπει να συγκεντρώσουν τουλάχιστον 38%, για να μπορούν δεδομένων των συνθηκών να σχηματίσουν κυβέρνηση συνασπισμού με 151 βουλευτές. Από εκεί και πέρα αν τα δύο κόμματα μαζί συγκεντρώσουν  40%, καθόλου απίθανη πρόβλεψη, με τη Ν.Δ. στο 24% και το ΠΑΣΟΚ στο 16%, θα έχουν 157 έδρες. Στο 42% 166 έδρες, στο 44% 171 έδρες.

   4. Ιδιαίτερα κρίσιμες, με βαρύνουσα σημασία στην τελική κατανομή των εδρών, θεωρούνται 16 από τις συνολικά 56 εκλογικές περιφέρειες. Αυτές είναι οι 8 τετραεδρικές (Έβρου, Καβάλας, Πέλλας, Ημαθίας, Πιερίας, Βοιωτίας, Κορινθίας, Χανίων) και οι 8 μονοεδρικές (Γρεβενών, Κεφαλονιάς, Ζακύνθου, Ευρυτανία, Θεσπρωτίας, Λευκάδος, Φωκίδας, Σάμου).

   5. Όσο μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά κομμάτων που δεν θα κατορθώσουν να περάσουν το «κατώφλι» του 3%, τόσο ευνοείται το πρώτο κόμμα σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο που ισχύει. Το ίδιο συμβαίνει και με την αποχή.

   6. Εφόσον κανένα κόμμα δεν συγκεντρώσει αυτοδύναμο ποσοστό και δε διαθέτει πλειοψηφία 151 εδρών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας την Δευτέρα δεν ανακηρύσσει πρωθυπουργό, αλλά  αναθέτει στον αρχηγό του πρώτου κόμματος, την πρώτη διερευνητική εντολή, διάρκειας τριών ημερών, προκειμένου αυτός να προσπαθήσει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού ή να έχει την ανοχή στην διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης και από άλλες δυνάμεις, ώστε να έχει πλειοψηφία τουλάχιστον 151 βουλευτών. Αν αυτός δεν μπορέσει να πετύχει κάτι τέτοιο ή αρνηθεί να το επιχειρήσει, την εντολή παίρνει ο επικεφαλής του δεύτερου κόμματος, επίσης για τρεις μέρες και αν και αυτή η εντολή αποβεί άκαρπος, επιχειρεί να σχηματίσει κυβέρνηση το τρίτο κόμμα. Ενδιαφέρον στη διαδικασία αυτή θα έχει, αν η Ν.Δ.  μπει στη διαδικασία των εντολών και της προσπάθειας σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού ή αρνηθεί τη συμμετοχή της, ζητώντας νέες εκλογές,  όπως προεκλογικά έχει αφήσει να εννοηθεί. Επίσης σημασία έχει πως θα χειρισθεί τη δική του εντολή ο αντιμνημονιακός  ΣΥΡΙΖΑ, εφόσον ανακηρυχθεί τρίτο κόμμα. Εφόσον και οι τρεις εντολές αποβούν άκαρπες, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επιχειρεί με διαβούλευση που συμμετέχουν όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί των εκλεγμένων κομμάτων στο νέο κοινοβούλιο να οδηγήσει τις εξελίξεις σε σχηματισμό κυβέρνησης. Εικόνα πρόσφατη από τέτοιου τύπου διαδικασία, έχουμε από τις προσπάθειες που κατεβλήθησαν μετά την παραίτηση Παπανδρέου και κατέληξαν στον σχηματισμό της κυβέρνησης συνασπισμού υπό τον Λ. Παπαδήμο.



"Οι άνθρωποι μπορεί να αντιστέκονται στην τμηματική εφαρμογή ενός προγράμματος (π.χ. περικοπή ενός προγράμματος υγείας).
Αν, όμως, υπάρχουν ΠΟΛΛΕΣ και ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΕΣ αλλαγές σε κάθε κατεύθυνση (εισοδήματα, υγεία, ασφαλιστικό σύστημα, παιδεία, απασχόληση κλπ) τότε δημιουργείται αίσθημα ματαιότητας και ο πληθυσμός περιέρχεται σε κατάσταση Αδράνειας".
Από το "Δόγμα του Σοκ" της Ναόμι Κλάϊν.
Κυριακή κοντός ψαλμός!!

Τι μας είπαν την επόμενη μέρα των Αυτοδιοικητικών εκλογών, το Νοέμβρη 2010;
Πως έλαβαν το μήνυμα και το... επεξεργάζονται!!

Πως χαρακτήρισαν τη μεγάλη αποχή;
Ως ψήφο... "μη αποδοκιμασίας" της κυβερνητικής πολιτικής!!
Είχαν... άδικο;;!!

Τι είπε ο Βενιζέλος χτες βράδυ από τη Ρόδο;
"Θέλω ρητή νομιμοποίηση"!
Τι εννοεί;
Πως, αν τον ψηφίσεις, δεν δικαιούσαι,πλέον, να... κάνεις κιχ.
Ούτε για τα "παλιά"... ούτε για τα νέα ΒΑΡΒΑΡΑ μέτρα που θα πάρει ή θα υλοποιήσει!!
Θα ‘χει... άδικο;;!!

"Η κρίση έχει μέσα της την... ελπίδα", είπε χτες βράδυ στο Ζάππειο ο Σαμαράς.
Πόσο απέχει από την "ευκαιρία/ευτυχία", που μας έλεγαν οι πασόκοι;
Μόλις ένα Μνημόνιο!!

Μερικές εκατοντάδες χιλιάδες νέους Ανέργους, κι άλλα κλειστά μαγαζιά, μόλις 150.000 απολύσεις μέχρι το 2015, ξεπούλημα εθνικού πλούτου και μισθοί... γειτονικών χωρών!!

ΕΛΠΙΔΑ... ΕΥΚΑΙΡΙΑ... ΕΥΤΥΧΙΑ!!

Ο Σαμαράς διατείνεται πως το Πασοκ θέλει νέα, μετεκλογική συγκυβέρνηση μαζί του, για να σωθεί το ίδιο και ο Βενιζέλος.
Για ένα να είστε σίγουροι:
Το χέρι που θα τραβήξει στον αφρό το ΠαΣοΚ θα είναι... ΓΑΛΑΖΙΟ!!

Και ο Ελύτης... στηρίζει ΝΔ και Σαμαρά, σύμφωνα με τη διαφήμισή τους.
Από την ίδια πάστα σκατών φκιαγμένοι οι πράσινοι και γαλάζιοι σωτήρες!
Κάφροι.

Θεόδωρος Κουτρούκης
Επίκουρος Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

Καθώς οδεύουμε προς τις εκλογές της 6ης Μαΐου ο ελληνικός λαός έχει κατακλυστεί από ένα πολιτικό λόγο που υπερχειλίζει από μηρυκασμούς, στερεότυπα, ηθικισμούς, και κενολογίες, που εν μέρει πρεσβεύει την ακυβερνησία της επόμενης ημέρας.

Σε ένα κρεσέντο λαϊκισμού και ανεύθυνης κενολογίας οι πολιτικοί ταγοί ενδύονται το χιτώνα του δήθεν ασυμβίβαστου και επιχειρούν να προβάλλουν το μύθο της ασυμβατότητας της ελληνικής πολιτικής σκηνής με τις συναινετικές πρακτικές και τις τεχνικές συμβιβασμού που διαθέτουν τα συστήματα διακυβέρνησης των λοιπών ευρωπαϊκών χωρών.

Είναι αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι το πολιτικό σύστημα της μεταπολίτευσης θεμελιώθηκε στη συντριβή των μετριοπαθών πολιτικών δυνάμεων (ΕΚΝΔ/ΕΔΗΚ, ΚΚΕ εσ, ΕΔΑ, Συμμαχία), ενώ η στρατηγική της αδιαλλαξίας αποδείχτηκε πάντοτε
ως η ταχύτερη ατραπός των αντιπολιτευομένων κομμάτων προς την εξουσία και, επομένως, δεν ευνοήθηκαν οι κυβερνήσεις συνεργασίας.

Στην Ελλάδα των Μνημονίων τα πολιτικά κόμματα είναι απρόθυμα να παρουσιάσουν ένα οικονομικό πρόγραμμα με επιστημονική τεκμηρίωση και μετρήσιμους στόχους, αρκούνται στην επικοινωνιακή συρραφή ευσεβών πόθων, ενώ ο ψηφοφόρος που θα ήθελε να μάθει τα μελλούμενα θα ήταν προτιμότερο να μελετήσει την έκθεση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος.

Οι μεταμορφώσεις του κεφαλαίου στο στίβο της παγκοσμιοποίησης και η πρωσικής έμπνευσης υφεσιάκη επιλογή της χώρας μας δημιούργησαν το ασφυκτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τα ελληνικά κόμματα ενορχήστρωσαν ένα άκρως ανεύθυνο ρεσιτάλ λαϊκισμού και ευθυνοφοβίας, το οποίο οδήγησε στο σημερινό αδιέξοδο.

Από την άλλη πλευρά η ελληνική κοινωνία είχε υιοθετήσει -ασύνειδα ή μη- τη συλλογική αμυντική στάση της απώθησης (αγνοεί ή επιμένει να μην αναγνωρίζει μια οδυνηρή πραγματικότητα), της άρνησης (αρνείται ένα δυσάρεστο ή ανεπιθύμητο κομμάτι της πραγματικότητας) και της εκλογίκευσης (επιχειρεί να δώσει ερμηνείες που φαίνονται ευλογοφανείς ή/ και ηθικά αποδεκτές για μη αποδεκτή συμπεριφορά ή επιθυμίες), με άλλα λόγια δεν καταλάβαινε ή έκανε πως δεν καταλάβαινε αυτά που συνέβαιναν.

Η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειριστεί την αδυσώπητη αντίφαση ανάμεσα στην περιορισμένη ικανότητα υλοποίησης των συμφωνηθέντων μέτρων πολιτικής -λόγω της λαϊκής αντίδρασης- και τις απαιτήσεις της Ε.Ε. και του ΔΝΤ για να τηρηθούν τα Μνημόνια και η δανειακή σύμβαση.

Συνεπώς, οι πολιτικές ηγεσίες θα κληθούν να χαλιναγωγήσουν το τέρας του λαϊκισμού που οι ίδιες εξέθρεψαν με τις επιλογές της κομματοκρατίας, του πολιτικού υπαλληλισμού και της αποξένωσης των εκλογέων από το πολιτικό γίγνεσθαι, ενώ όλα αυτά θα συμβαίνουν εν μέσω μιας διάχυτης διαφθοράς, ανομίας, ελιτισμού και συντεχνιακής αποδιάρθρωσης της κοινωνίας.
Ενώ οι προηγούμενες εκλογικές συγκρούσεις ανάμεσα στους εταίρους του δικομματισμού δεν έθιγαν την ευρωπαϊκή στρατηγική της χώρας μας, από αυτές τις εκλογές θα κριθεί η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και ειδικότερα αν θα επιτευχθεί η βραδύρυθμη ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας εντός της ΟΝE ή μια άτακτη οπισθοδρόμηση και έξοδος από την Ευρωζώνη και ενδεχομένως από την Ε.Ε.

Για δεκαετίες η ελληνική κοινωνία επέλεξε τη στρατηγική της «σκαλομαρίας» στο ευρωπαϊκό τραμ αξιοποιώντας τα ευρωπαϊκά κονδύλια και εν γένει τα ωφελήματα που πήγαζαν από τη συμμετοχή στην Ε.Ε., χωρίς, ωστόσο, να προωθήσει σε βάθος αναπόδραστες διαρθρωτικές προσαρμογές στην οικονομία της και σε άλλες εκφάνσεις της διοίκησης και της κοινωνικής ζωής.

Στις 6 Μαΐου φαίνεται πως θα περάσει το τραμ το τελευταίο και αυτή τη φορά θα έχουμε την επιλογή να ανέλθουμε πληρώνοντας το αντίστοιχο εισιτήριο (ριζικές οικονομικές και κοινωνικές μεταρρυθμίσεις, εξορθολογισμός πολιτικής ζωής, τολμηρό εγχείρημα τύπου «καθαρά χέρια» κ.α.) ή να παραμείνουμε στη στάση αναμένοντας το επόμενο αλλά αμφίβολο δρομολόγιο.

Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιευτηκε στο Capital.gr

(*) Η λέξη «Σκαλομαρία» χρησιμοποιούνταν ευρέως τη δεκαετία του ‘40 και του ‘50 για να περιγράψει όλους τους «επιβάτες» που σκαρφάλωναν στα πιο απόκρημνα σημεία των αστικών τροχιόδρομων (ΤΡΑΜ), για να μετακινηθούν χωρίς εισιτήριο.
Στο 18% η ΝΔ στο 16% το ΠΑΣΟΚ, με τον Βενιζέλο να διπλασιάζει τα ποσοστά!

Σύμφωνα με τις πρώτες ανταποκρίσεις των ξένων δημοσιογράφων από την Αθήνα οι Αγανακτισμένοι Έλληνες εκδικούνται στη κάλπη και τορπιλίζουν το σύμφωνο μη ανάπτυξης της Μέρκελ.

Μεγάλος χαμένος της βραδιάς ο Σαμαράς ο οποίος όπως όλα δείχνουν δεν θα είναι αύριο στη Συγγρού.

Ο Βενιζέλος από την άλλη κατάφερε να διπλασιάσει τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ σε αντίθεση με τους Σαμαρά-Συμπιλίδη.

Μεγάλοι νικητές οι Τσίπρας και Καμμένος.

Μια εκρηκτική Δευτέρα ξημερώνει...

Ο Σαμαράς μετέτρεψε τη ΝΔ σε ΠΟΛ.ΑΝ.

Προκύπτει από την πρώτη επεξεργασία των στοιχείων που είχαν οι δημοσκόποι μέχρι τις 10 το πρωί. Θεωρείται φυσικά παρακινδυνευμένο.

Άλλωστε, αυτή τη φορά τα EXIT POLLS, υπονομεύονται εν τη γεννέσει τους, από τα ίδια τα στελέχη των εταιρειών που μετέχουν στη διαμόρφωση τους.




Ο φόβος ελληνοτουρκικής έντασης μετά τις εκλογές λόγω ΑΟΖ φιγουράρει στα τουρκικά ΜΜΕ. Διαβάστε αναλυτικά τι σημειώνουν

Με το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα να θυμίζει καζάνι που βράζει λίγες ώρες πριν από τις κάλπες, τα τουρκικά μέσα μαζικής ενημέρωσης κάνουν λόγο για ενδεχόμενο ελληνοτουρκικής έντασης μετά τις εκλογές.

Αυτό κατά βάση προκύπτει από τις προεκλογικές εξαγγελίες των κομμάτων, με τον τουρκικό Τύπο να στέκεται στο γεγονός ότι η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει θα θέσει θέμα ΑΟΖ στο Αιγαίο.

"Το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία θεωρούν ότι η έξοδος από την κρίση βρίσκεται στα κοιτάσματα πετρελαίου στο Αιγαίο", αναφέρει σε σχόλιό της η τουρκική φιλοκυβερνητική εφημερίδα "Ζαμάν".

Αμφότερα τα κόμματα, συνεχίζει, μετά τις εκλογές θα επικεντρωθούν στην οριοθέτηση της ΑΟΖ της Ελλάδας στο Αιγαίο, πράγμα που αναμένεται να αυξήσει την ένταση με την Τουρκία.

Τον ισχυρισμό περί έντασης προβάλει και η εφημερίδα "Χουριέτ", σημειώνοντας ότι ο ηγέτης της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, κατά την περίοδο που υπήρξε υπουργός εξωτερικών (1989-1992), ακολούθησε σκληρή πολιτική απέναντι στην Τουρκία.

"Προεκλογικά έχει δεσμευτεί ότι σε περίπτωση που εκλεγεί πρωθυπουργός η Ελλάδα θα κηρύξει ΑΟΖ. Επίσης, δύο από τους συμβούλους του είναι γνωστοί για την αντιτουρκική τους φιλολογία", σημειώνει το δημοσίευμα.

Οι προβλέψεις για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, σύμφωνα με τη "Χουριέτ", στην προσεχή περίοδο είναι αρνητικές.

"Ο κόσμος εδώ και καιρό ασχολείται με τις εκλογές στη Γαλλία, αλλά το ίδιο δεν ισχύει για τις εκλογές στην Ελλάδα.

Ωστόσο το αποτέλεσμα των ελληνικών εκλογών μπορεί να είναι καθοριστικό όχι μόνο για τον ελληνικό λαό, αλλά και για όλο τον κόσμο, με πρώτη την Ευρώπη", αναφέρει σε σημερινό του σχόλιο ο αρθρογράφος της τουρκικής εφημερίδας "Μιλιέτ" Σαμί Κοέν.

Η "Σαμπάχ" αναφέρει σε σχόλιό της ότι κατά τις εκλογές κανένα κόμμα δεν αναμένεται να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία.

"Σε περίπτωση που μετεκλογικά δεν συμφωνήσουν τα κόμματα, η κρίση μπορεί να μετατραπεί σε χάος", υπογραμμίζει.

Το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο "Αναντολού" σε τηλεγράφημά του σχετικά με τις εκλογές σημειώνει ότι "στη χώρα όπου αντιμετωπίζεται η μεγαλύτερη οικονομική κρίση των τελευταίων ετών, ο λαός αναμένεται να τιμωρήσει στην κάλπη τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβερνούν εδώ και 38 χρόνια, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ".

* Η φωτογραφία είναι από στρατιωτικές ασκήσεις στο Αιγαίο στα πλαίσια της συνόδου στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ

Ο τρόμος είναι δικός τους και όχι δικός σου…
Είναι στο χέρι σου να μετατρέψεις τον τρόμο τους σε πανικό

Του Κ. Κυριακόπουλου

Τα χειρότερα δε θα έρθουν αν ξεκουμπιστεί ο δωσιλογισμός, αλλά αν σε λυγίσει ο τρόμος και οι απειλές, και καταφέρει έτσι να εξασφαλίσει έστω και οριακά την παραμονή του.
Τα χειρότερα θα έρθουν αν παραμείνουν εκείνοι που σε προδωσαν…
Για τα χειρότερα δεσμεύτηκαν…
Τα χειρότερα προσυπέγραψαν…
Για τα χειρότερα οι δήθεν αντίπαλοι συνεταιρίστηκαν για να στήσουν το έκτρωμα της δοτής κυβέρνησης που ατίμασε και τον τόπο μας και τη δημοκρατία.

Αν λυγίσεις από το φόβο που έσπειραν και τον «πανικό» στον οποίο επιχειρούν να επενδύσουν, τότε θα μετατρέψεις το δικό τους το τρόμο σε ανακούφιση, και τη δική σου δύναμη σε εφιάλτη...


Αυτή τη χάρη δεν πρέπει να τους την κάνεις.
Πρέπει να θυμάσαι, ότι ο φόβος με τον οποίο προσπαθούν να σε χειραγωγήσουν είναι ψεύτικος.
Από την υπερήφανη στάση σου δεν κινδυνεύεις εσύ… δεν κινδυνεύει η πατρίδα μας… Το μόνο που κινδυνεύει είναι η δυνατότητά τους να βιάζουν τη ζωή μας.

Ο πραγματικός τρόμος δεν είναι δικός σου… Είναι δικός τους.
Τρέμουν αυτοί γιατί φοβούνται την ώρα της κρίσης, και οι συμμορίες που τους στήριξαν, γιατί φοβούνται την ανακοπή των επικίνδυνων σχεδίων τους.

Ότι τρομάζει τη Μέρκελ… δεν μπορεί να τρομάζει εσένα.
Η Μέρκελ δεν ανησυχεί για το μέλλον το δικό σου και της πατρίδας σου. Ανησυχεί για τα συμφέροντα εκείνων που εκπροσωπεί.

Αυτοί και η Μέρκελ, θέλουν να βάλουν οριστικά στο χέρι την πατρίδα σου και τη ζωή σου.
Εσύ έχεις την υποχρέωση να τα χειραφετήσεις και τα δυο.

Όσο η Μέρκελ και οι συμμορίες θα σκέφτονται πως θα βάλουν στο χέρι την επόμενη κυβέρνηση με νέες υπογραφές και νέες δεσμεύσεις, εσύ θα πρέπει να είσαι αποφασισμένος, ώστε οι δυνάμεις που θα προκύψουν μετά την σημερινή σου επιλογή, να είναι τέτοιες που να μη μπορεί να τις βάλει στο χέρι η Μέρκελ και οι συμμορίες της Ευρώπης.

Σαράντα ολόκληρα χρόνια σε περιπαίζουν και σε εξαπατούν. Αύριο είναι η δική σου ημέρα. Μη τους τη χαρίσεις. Μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να γίνει συνυπεύθυνος στο έγκλημα.

Αναλογίσου ότι υπήρξαν λαοί που τους αποτίναξαν. Γιατί δεν μπορείς να είσαι εσύ αυτός για τον οποίο αύριο θα μιλά με περηφάνια όλη η υφήλιος???

Η σημερινή μέρα είναι αντιμέτωπη με μια πρόκληση... Και η απάντηση βρίσκεται στα δικά σου τα χέρια.
Ή θα γιορταστεί σαν η παγκόσμια μέρα του Έλληνα πολίτη που δεν κιότεψε…
Ή θα αποτελέσει μια μέρα θριάμβου για τις συμμορίες και τα τσιράκια τους που σε εξαπάτησαν για μια ακόμη φορά.

Να θυμάσαι πως αν τα καταφέρουν να σε εξαπατήσουν και αυτή τη φορά, τότε το παιχνίδι θα είναι οριστικά χαμένο.
Δε θα αφήσουν πίσω τους Ελλάδα για να τιμήσεις…
Δε θα σου αφήσουν δικαίωμα στην ελπίδα και στην αξιοπρέπεια…
Δε θα αφήσουν πόρτα ανοικτή για τα σχέδια των παιδιών σου και τα όνειρα που έχουν τα εγγόνια σου…

Ήδη και μόνο με τη διαφαινόμενη πρόθεσή σου να τους ανατρέψεις, τους έχει κόψει κρύος ιδρώτας…
Είναι στο χέρι σου να μετατρέψεις αύριο τον τρόμο τους σε πραγματικό πανικό.

Να η απόδειξη... Να τι σχεδιάζουν:
ΟΙ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ ΞΑΝΑΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟ ΜΑΣΤΙΓΙΟ Θα ζητήσουν νέες υπογραφές Θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι μόλις αποσαφηνιστεί το πολιτικό σκηνικό στην Ελλάδα, οι Βρυξέλλες θα επανέλθουν στο αίτημά τους για την παροχή ενυπόγραφων δεσμεύσεων από τους αρχηγούς των πολιτικών κομμάτων που θα συμμετάσχουν στη νέα κυβέρνηση.

Φτάνεις στο νήμα... Αν δε λυγίσεις και το κόψεις, τότε τους τσάκισες!!!


Καταιγίδα επικίνδυνων εξελίξεων που πέρασαν απαρατήρητες

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Θανάσιμη απειλή για τον ελληνικό λαό δεν συνιστούν μόνο το PSI, η δανειακή σύμβαση και η ασκούμενη από την κυβέρνηση Παπαδήμου-Βενιζέλου-Σαμαρά οικονομική/κοινωνική πολιτική. Μια καταιγίδα εξελίξεων, που πέρασαν απαρατήρητες, στην ενεργειακή, αμυντική, εξωτερική πολιτική, συνιστούν ομοίως θανάσιμη απειλή για το πολίτευμα και την ασφάλεια των Ελλήνων.

Οι απειλές κινδυνεύουν τώρα πολύ περισσότερο να ενεργοποιηθούν, γιατί τα αγγλικού Δικαίου ομόλογα του PSI και η δανειακή, σταθμός στην αποικιακή ιστορία, εξασφάλισαν τους πιστωτές και τις απαιτήσεις τους, περιορίζοντας τον κίνδυνο που συνιστούσε για τις απαιτήσεις τους μια ελληνική χρεωκοπία ή μια έξοδος από το ευρώ. Καθιστούν έτσι ευκολότερο στις γεωπολιτικές δυνάμεις που συνδέονται με την «αριστοκρατία του χρήματος» να εξαπολύσουν με μεγαλύτερη άνεση όποια σχέδια κατά της ελληνικής και ευρωπαϊκής δημοκρατίας, για τη χρήση και τον έλεγχο Ελλάδας (και Κύπρου).

Η σύναψη των συμφωνιών θα ενεργοποιήσει, πιθανότατα, το δεύτερο στάδιο σχεδίου διάλυσης της Ε.Ε., που θα καταλήξει στην εκδίωξή μας, προτού περάσουμε στην τρίτη και τελική φάση της ευρωπαϊκής διάλυσης. Οι αρχιτέκτονες αυτού του σχεδίου υπόσχονται στους κεμαλιστές ότι, όταν αυτοί (ή το τάγμα Γκιουλέν) ρίξουν τον Ερντογάν, θα τους βάλουν στην Ε.Ε. στη θέση της Ελλάδας, αλλά βέβαια δεν πρόκειται να γίνει κάτι τέτοιο.

Μετά από τις συμφωνίες Παπαδήμου-Σαμαρά θα βρεθούν σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο και όση δημοκρατία απομένει και η «ψυχρή ειρήνη» τεσσάρων δεκαετιών με την Τουρκία. Πόσο μάλλον που ορυκτός και υποθαλάσσιος πλούτος μας εκχωρήθηκαν ήδη -εμμέσως πλην σαφώς- σε πιστωτές και προτέκτορες.

Και τα οικονομικά, και τα γεωπολιτικά, και τα πολιτικά σχέδια συγκλίνουν και τέμνονται σε ένα πράγμα: να σπάσουν την αυτοπεποίθηση του ελληνικού λαού, την εκτίμησή του στις δυνατότητες του κράτους, τις πιο στοιχειώδεις λειτουργίες αυτού του κράτους, ώστε να ολοκληρώσουν τη μετατροπή του σε υποχείριο του νέου χρηματοπιστωτικού ολοκληρωτισμού και των γεωπολιτικών δυνάμεων που χρησιμοποιεί ή συνεργάζεται μαζί τους, σε μια πορεία που οδηγεί, μακροχρόνια, σε μια «Ελλάδα χωρίς Έλληνες»

«Μαχαιριά» στους Αρμένιους

Δεν υπάρχουν πιο ακατάλυτοι δεσμοί από αυτούς που συνδέουν δύο λαούς που αντιμετώπισαν την ίδια, γενοκτονική μανία του δυνάστη. Δεν υπάρχουν πιο ακατάλυτοι δεσμοί από αυτούς που συνδέουν Αρμένιους και Έλληνες. Στην κατηγορία Έλληνες δεν περιλαμβάνουμε τους «Εφιάλτες» ή όσους διαχειρίζονται τη χώρα για λογαριασμό πιστωτών και προστατών. Περιλαμβάνουμε όσους φωνάζουν στους δρόμους του κόσμου «Είμαστε όλοι Έλληνες».

Με κατάπληξη μάθανε στο Γερεβάν (και σε Μόσχα-Τεχεράνη) ότι ο Έλληνας υπουργός Άμυνας ετοιμάζεται να δώσει γενναιόδωρη στρατιωτική βοήθεια στο Αζερμπαϊτζάν, ορκισμένο εχθρό της Αρμενίας. Η βοήθεια μπορεί να έχει στρατηγικές επιπτώσεις αλλάζοντας το συσχετισμό δυνάμεων και θέτοντας σε κίνδυνο την περίκλειστη, μεταξύ εχθρών, ορεινή Δημοκρατία. Το Αζερμπαϊτζάν διατηρεί τις καλύτερες σχέσεις, μετά την Τουρκία, με το κυπριακό ψευδοκράτος. Γιατί θέλει να το ενισχύσει ο υπουργός Άμυνας μιας οικονομικά κατεστραμμένης Ελλάδας, που στέλνει αυξανόμενο αριθμό πολιτών της να αναζητούν περίθαλψη στα κοινωνικά ιατρεία, φαΐ στην εκκλησία και θάνατο στα παγκάκια;

Ο κ. Αβραμόπουλος επιμένει στη σύναψη της συμφωνίας, παρ’ όλο που οι Αρμένιοι όχι μόνο τον εκλιπαρούν να μην προχωρήσει, αλλά και προσφέρουν δωρεάν, για να αποτρέψουν την απειλή, όσο αξιόπιστο αντιαεροπορικό υλικό μπορούν να στερηθούν οι ίδιοι! Γιατί;

Η απάντηση είναι απλή, όπως και σε πολλά άλλα ερωτήματα: οι ραγδαία αναπτυσσόμενες σχέσεις των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων με την κυβέρνηση Νετανιάχου, «ιέρακος των ιεράκων»! Το Ισραήλ, υπό την ηγεσία του και για τους δικούς του λόγους, θέλει μια δική του ημισέληνο που αρχίζει από την Κύπρο, περνάει στα Βαλκάνια και τελειώνει στην Υπερκαυκασία. Μια «Διεθνής των Ζητιάνων», εργαλείο πίεσης στους ισλαμιστές της Άγκυρας και πολέμου κατά του Ιράν. Ο κ. Νετανιάχου, αν τουλάχιστο πιστέψουμε Το Βήμα, υπήρξε ένα από τα βασικά πρόσωπα που έσπρωξαν τον Παπανδρέου στο ΔΝΤ και με τις μυστικές επισκέψεις του στην Αθήνα (όταν συναντήθηκε και με τον κ. Σαμαρά) και με την «τυχαία» συνάντηση με τον Γιωργάκη στο εστιατόριο της Μόσχας!

Η Ελλάδα και η Κύπρος θα έπρεπε ασφαλώς να αναπτύξουν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ. Αλλά το να ζητάει κανείς από τους παρόντες ‘Ελληνες και Κυπρίους πολιτικούς να διαπραγματευθούν με τους Ισραηλινούς οτιδήποτε, είναι σα να βάζει ένα νήπιο να παίξει σκάκι με τον Κασπάρωφ.

Γιατί πρέπει η Ελλάδα, φίλη των Αρμενίων και οικονομικά διαλυμένη, να κάνει τη βρομοδουλειά; Δεν υπάρχει άλλος να ενισχύσει το Αζερμπαϊτζάν; Η Ελλάδα «πρέπει» να το κάνει, για τον ίδιο λόγο που «έπρεπε» να πρωταγωνιστήσει στην ανατροπή του Μιλόσεβιτς και την υπονόμευση της ρωσικής προσπάθειας συμβιβασμού, μέσω του τότε συμβούλου του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Ρόντος (σήμερα απολαμβάνοντος μεγάλης εμπιστοσύνης και του περιβάλλοντος Σαμαρά), που μετά βγήκε και διαφήμισε τον ρόλο του στον Μίχα της Ελευθεροτυπίας, ώστε όχι μόνο να γίνει η δουλειά με τον Μιλόσεβιτς, αλλά να διεισδύσει διαχρονική δυσπιστία στις ελληνορωσικές/ελληνοσερβικές σχέσεις, να μην μπορέσει ποτέ να ξαναβρεί η Ελλάδα το πλέγμα παράπλευρων συμμαχιών που διέθετε προ του 1996. Να μην έχει η Ελλάδα «πρόσωπο», να μην έχει πού να πάει άμα της αλλάξουνε τα φώτα οι επίσημοι σύμμαχοι.

Για τον ίδιο λόγο, δεν έπρεπε μόνο να δοθεί ο Οτσαλάν στην Τουρκία, αλλά να το κάνουν Έλληνες, ώστε να καταστραφεί διαχρονικά η εμπιστοσύνη Ελλήνων-Κούρδων. Αυτό επιχειρείται σήμερα με τους Αρμένιους και πρέπει να σταματήσει αμέσως.

Να οικοδομηθεί σχέση με το Ισραήλ, αλλά σχέση ισότιμη, όχι σχέση που στηρίζεται στη θυσία του ελληνικού έθνους. Μακροχρονίως, η σχέση υποτέλειας που δημιουργείται, γιατί οι Έλληνες πολιτικοί δεν μπορούν, ούτε θέλουν να αναπτύξουν άλλη, όχι μόνο με τους Ισραηλινούς, αλλά με όλους, μπορεί να βλάψει και τα ισραηλινά συμφέροντα, όπως θα ‘πρεπε να διδάσκει, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι διδάσκει, η ταραχώδης, τόσο δραματική ιστορία του εβραϊκού λαού. Οι Έλληνες πολιτικοί καταστρέφουν και την ιδέα της ελληνοϊσραηλινής συνεργασίας, όπως και την ευρωπαϊκή ιδέα. Στα 1905, ο Δραγούμης έγραψε:

«Είμαστε έθνος bourgeois gentilhomme. Δεν ξέρομε ακόμα να φερθούμε μπροστά στα άλλα έθνη και όλο συλλογιζόμαστε πώς να κάμωμε για να μη πέσωμε έξω. Φοβούμαστε τη γνώμη της Ευρώπης. Δεν έχομε στα χέρια μας σφιχτά δεμένα τα συμφέροντά μας, παρά τα αφήνομε στους Ευρωπαίους να μας τα δώσουν όλα. Μα γιατί θα μας τα δώσουν οι Ευρωπαίοι, αφού εμείς δε δουλεύομε για να τα πάρωμε;»

«Χιροσίμα» στη Μέση Ανατολή;

Το Ισραήλ θέλει Πάφο, Άραξο, Ανδραβίδα για διασπορά της αεροπορίας του, στο πλαίσιο σχεδιαζόμενου μεγάλου πολέμου κατά του Ιράν - του σοβαρότερου εδώ και δεκαετίες, δυνητικά αρχή άτυπης παγκόσμιας σύρραξης. Λέγεται ότι συζητά με Κρήτες εφοπλιστές μεταφορά μεγάλου αριθμού πολιτών του εκτός Ισραήλ. Η Ουάσιγκτον Ποστ αποκάλυψε ότι τα αμερικανικά επιχειρησιακά σχέδια περιλαμβάνουν τη χρήση τακτικών ατομικών όπλων, ενώ το Ισραήλ διαθέτει 400 ατομικά όπλα και υποβρύχια ικανά να τα εξαπολύσουν. Μια οδός βομβαρδισμού του Ιράν είναι μέσω Κύπρου, Ελλάδας, Βουλγαρίας, Γεωργίας, Αζερμπαϊτζάν.

Στην πιθανότητα πυρηνικής ανάφλεξης στη Μέση Ανατολή αναφέρθηκε, σε πρόσφατη συνέντευξή του, και ο πρώην Πρωθυπουργός του Μιτεράν Μισέλ Ροκάρ. Στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε και στο ενδεχόμενο δικτατορίας στην Ελλάδα, δικτατορίας που καθίσταται αναγκαία για να πέσει τόσο πολύ το βιοτικό επιπεδο.

Προς το παρόν, σταμάτησαν την τρέλα Νετανιάχου ο Ομπάμα, μεγάλο μέρος του παγκόσμιου εβραϊσμού και πρώην υψηλά ιστάμενοι Ισραηλινοί αξιωματούχοι. Δίνουν όμως μάχη από θέση Νικία κατά Αλκιβιάδη. Πόσο θα αντέξουν;

Αντιλαμβανόμαστε σε Ελλάδα και Ισραήλ τι σημαίνουν αυτά ή έχουμε χαζέψει όλοι, με τον τρόπο που χαζέψαμε πριν από τον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Είναι λογικό να συγκατατεθούν Αθήνα και Λευκωσία σε τέτοια σχέδια; Ποιο αντάλλαγμα είναι λογικό να ζητήσουν και ποιο ζήτησαν, αν συγκατατέθηκαν; Υπάρχει η λέξη «όχι» στο λεξιλόγιο των Ελλήνων πολιτικών; Του ελληνικού λαού του αρκούν τα προβλήματα και οι απειλές. Η Βουλή των Ελλήνων και ο ελληνικός λαός δικαιούνται να γνωρίζουν τι συμβαίνει.

«Στρατιωτικό πραξικόπημα»

Γιατί μια συγκεκριμένη πτέρυγα της αμερικανικής κυβέρνησης ενημέρωσε τον Παπανδρέου, που πιστεύει οτιδήποτε του πει Αμερικανός, για την ύπαρξη δήθεν σχεδίου στρατιωτικού πραξικοπήματος; Ποιος φρόντισε να εξοικειώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη, με άρθρα στις μεγαλύτερες εφημερίδες, για την εξωφρενική πιθανότητα «εθνικιστικού πραξικοπήματος» στην Ελλάδα, που, αν σημειωθεί, μόνο προβοκάτσια μπορεί να είναι;

Ποιος οργάνωσε την καρατόμηση της ελληνικής στρατιωτικής ηγεσίας, με αποτέλεσμα να έχουμε τώρα σε κρίσιμες θέσεις, αναγκαστικά «ψαρωμένους» αξιωματικούς, που δεν διαθέτουν την εμπειρία, τη στρατηγική αίσθηση και εν τέλει την αυτοπεποίθηση να πουν «όχι» στην πολιτική ηγεσία, αν τους ζητήσει να χρησιμοποιηθούν σε επιχείρηση επιβολής καθεστώτος έκτακτης ανάγκης στην Ελλάδα, μετά από προβοκάτσιες ή σε προβοκάτσιες στα ελληνοτουρκικά (τύπου Ιωαννίδη, Σαακασβίλι, Βριοπούλας) ή σε διεθνείς τυχοδιωκτισμούς;

Κίνδυνος για Κρήτη

Ο κατάλογος των επικίνδυνων πολιτικών δεν έχει τελειωμό. Για να τις αναφέρουμε και μόνο θα χρειαζόμασταν όλη την εφημερίδα. Η Ελλάδα πιέζεται να εκχωρήσει τους μισούς Πάτριοτ, δηλαδή τη μισή αντιαεροπορική-αντιπυραυλική ασπίδα της, τα τέσσερα ιπτάμενα ραντάρ της και ολόκληρη την εικόνα των ραντάρ της στην αντιβαλλιστική άμυνα. Μα αυτή είναι η καρδιά της άμυνάς μας, ο λόγος που μάτωσε οικονομικά ο ελληνικός λαός 40 χρόνια και έγιναν πάμπλουτοι οι πολιτικοί του.

Η υπαγωγή στην αντιβαλλιστική άμυνα είναι casus belli για τη Ρωσία και σημαίνει μετατροπή της Κρήτης (και της Κύπρου, αν ενταχθεί μελλοντικά στο ΝΑΤΟ και αναπτύξει αντίστοιχα συστήματα) σε στόχους πρώτης προτεραιότητας των ρωσικών πυραύλων, όπως λένε, αλλά δεν χρειάζεται καν να πουν οι Ρώσοι.

Ζητούν επίσης ελλιμενισμό στη Σούδα (που επισκέφθηκαν φέτος περισσότεροι Αμερικανοί από όλη την ιστορία της) φρεγατών με το αντιβαλλιστικό AEGIS και την άτυπη χρήση του υπερσύγχρονου φορητού ραντάρ του πεδίου βολής Κρήτης για την ασπίδα. Γιατί να τα δώσουμε όλα αυτά; Για να παίρνουμε σε αντάλλαγμα επιθέσεις αμερικανικών τραπεζών και οίκων αξιολόγησης και μνημόνια αυτοκαταστροφής μας; Ούτε η πιο υποτελής αποικία στο κόσμο δεν κάνει τέτοιου είδους πολιτική, ακόμα και οι δούλοι κάπως διαπραγματεύονται το τομάρι τους.

Ενεργειακή ασφυξία

Την ίδια ώρα η Ελλάδα βρίσκεται σε ενεργειακή ασφυξία με την κατάρρευση του ITGI, το εμπάργκο στο Ιράν, την ακύρωση του Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη. Ο Πούτιν είπε στον Σαμαρά ότι σύντομα θα υπογραφούν οι τελικές συμφωνίες του SouthStream, εκείνος όμως περιορίστηκε σε αόριστες διαβεβαιώσεις υποστήριξης. Κάποιοι ψευδώς διοχετεύουν στα Μέσα ότι οι Ρώσοι εκδήλωσαν ενδιαφέρον για κοιτάσματα νοτίως της Κρήτης, ώστε να κρύψουν ότι μόνον οι Ισραηλινοί πιέζουν για να μπουν και να τα πάρουν.

Η κυβέρνηση διαλύει το ΙΓΜΕ, εκχωρεί και διαμελίζει την ελληνική ενεργειακή δομή (ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ, ΕΛΠΕ), προσπαθεί να βρει νομότυπο τρόπο να βγάλει τους Ρώσους από τη δομή αγωγών και να βάλει το Κατάρ. Αντιδρώντας, η ΓΚΑΖΠΡΟΜ αρνείται την ανανέωση της συμφωνίας προμήθειας αερίου μετά το 2015.

Μοιάζει όρος επιβίωσης του ελληνικού λαού η αποκατάσταση της δημοκρατίας, του κράτους δηλαδή του δήμου, του ελληνικού λαού, από τις δυνάμεις που το άρπαξαν. Και η αποκατάσταση της στοιχειώδους «εγκεφαλικής λειτουργίας» του κράτους-έθνους των Ελλήνων, προτού μας βρουν νέες, ανείπωτες συμφορές.
«Τούρκος ψηφίζει Τούρκο» το μήνυμα του καθοδηγητικού οργάνου των μουσουλμάνων στη Θράκη

Η διαβόητη "Συμβουλευτική Επιτροπή της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης", καθοδηγητικό όργανο για πολλούς μουσουλμάνους, εξέδωσε ανακοίνωση για τις εκλογές, με κεντρικό νόημα το ίδιο για όλες τις προηγούμενες εκλογές: «Τούρκος ψηφίζει Τούρκο». Επιδίωξή τους η εκλογή τεσσάρων βουλευτών σε Ξάνθη και Ροδόπη.
Εξηγούν ότι με το πλαφόν 3% δεν μπορούν να βγάλουν ανεξάρτητο βουλευτή, γι’ αυτό υποχρεώνονται να εντάξουν τουρκόφρονες υποψηφίους σε κόμματα των «γκιαούρηδων», όπως συχνά αποκαλούν τους χριστιανούς ιμάμηδες και δημοσιογράφοι του του τουρκόγλωσσου θρακιώτικου τύπου.

Η εφημερίδα "Χρόνος" της Κομοτηνής σημειώνει ότι η τουρκόγλωσση εφημερίδα "Μιλλέτ" δίνει γραμμή για τον κ. Χατζηοσμάν, κόντρα στον κ. Πεταλωτή, ενώ έγκυρες πηγές ανέφεραν ότι το Προξενείο δίνει γραμμή για τους μειονοτικούς του ΣΥΡΙΖΑ σε Ροδόπη και Ξάνθη, ενώ αφήνει κι ένα ποσοστό για τον πρώην βουλευτή κ. Ιλχάν Αχμέτ που κατεβαίνει με το κόμμα της Ντόρας Μπακογιάνη, αλλά φοβούμενο τα γκάλοπ και το ενδεχόμενο να μην μπει στην Βουλή δεν συσπειρώνει τον κόσμο γύρω από το πρόσωπό του.

«Εάν δεν θέλουμε να μείνουμε χωρίς εκπρόσωπο, τότε ψηφίζουμε Αχμέτ Χατζηοσμάν στη Ροδόπη και Χουσεΐν Ζεϊμπέκ στην Ξάνθη», γράφουν οι τουρκόφωνες εφημερίδες σε ένα δικό τους παιγνίδι κινδυνολογίας, ενώ τα τουρκικά ΜΜΕ έχουν στείλει ανταποκριτές και καλύπτουν τις εκλογές στην ελληνική Θράκη με ζωντανές συνδέσεις και αναμεταδόσεις.

Διαβλέποντας ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ενδεχόμενο να εκλέξει έναν μόνο βουλευτή στην Κομοτηνή, επιτίθενται στον κ. Γ. Πεταλωτή με ανοίκειους χαρακτηρισμούς ("tourkikanea"). Ο ραδιοφωνικός σταθμός "CinarFM" μετέδωσε: «Εάν είναι δυνατόν ο Αχμέτ Χατζηοσμάν πρέπει να στηριχθεί με 20 χιλιάδες ψήφους. Διότι στη Ροδόπη το παρακράτος (!) θα στηρίξει τον Πεταλωτή.

» Εάν προσεχθεί, πέραν του Πεταλωτή δεν υπάρχουν ισχυροί Έλληνες υποψήφιοι που θα μπορέσουν να πάρουν ψήφους. Διότι εκείνοι αποκλείστηκαν εσκεμμένα από το σύστημα. Υπάρχουν μόνο για να συμπληρώνουν την λίστα και για νεροκουβαλητές. Το σύνθημα σε αυτές τις εκλογές είναι σαφές: Δεν ψηφίζουμε κόμματα αλλά υποψηφίους, στη Ροδόπη τον Χατζηοσμάν και στην Ξάνθη τον Ζεϊμπέκ».

Επίθεση, γράφει ο "Χρόνος", δέχονται αντιθέτως οι υποψήφιοι μειονοτικοί της Ν.Δ. «Πομάκο» αποκαλούν τον γιατρό Μεχμέτ Εμίνογλου και τον πολεμούν, ενώ προσπάθεια αποκλεισμού γίνεται και στον έτερο μουσουλμάνο Ερχάν Ιμάμογλου της Ν.Δ.

Αυτά όλα στην Ελλάδα, που «διατηρεί ακέραια την εθνική κυριαρχία της».

Ο Μακεδών