Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Σεπ 2016

Οι «νταβατζήδες», οι «αεριτζήδες» και οι «Pablo Escobar» εξαγόρασαν τη νομιμοποίησή τους πληρώνοντας εκατοντάδες εκατομμύρια στην συγκυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου;

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Έκλεισε η διαδικασία αδειοδότησης λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας. Και ταυτόχρονα άνοιξε μια άλλη διαδικασία από το καθεστώς της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙZA – ΑΝΕΛ. Μόλις ξεκίνησε η διαδικασία της πλήρους και απόλυτης επιβολής της κυβέρνησης στην χώρα, ενός καθεστώτος που δεν συμπαθεί την πολυφωνία και δεν διστάζει να προσθέτει προβλήματα επιλέγοντας να ακολουθεί επικοινωνιακή πολιτική και όχι πολιτική ουσίας.

Τι συνέβη, όμως, με αυτή την πρωτοφανή σε παγκόσμια χρονικά διαδικασία που αφορούσε την πανελλήνια εμβέλεια και λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών; Ποιες ήταν οι κυβερνητικές αιτιάσεις, αλλά και ποιοι οι σκοποί αυτού του «δράματος» που απασχόλησε (δικαίως ή αδίκως) το πανελλήνιο, την ίδια στιγμή που ένα πλήθος θεμάτων ισοπεδώνει ή απειλεί σε εθνικό επίπεδο την Ελλάδα;

Όλα ξεκίνησαν από την χρόνια και επίμονη καταγγελτική δήλωση περί διαφθοράς μέσω της τηλεόρασης. Και αξίζει, πραγματικά, να σταθούμε σε αυτό, αφού η δήλωση είναι πλέον του δέοντος συγκλονιστική, αφού η διαφθορά αφορούσε καναλάρχες που πίεζαν πολιτικούς και κυβερνήσεις είτε για να παίρνουν δημόσια έργα είτε για να παίρνουν υπέρογκα δάνεια από τράπεζες (προφανώς με πολιτική στήριξη - εντολή προς τους τραπεζίτες)... Η πίεση αυτή αφορούσε τον τρόπο ενημέρωσης των πολιτών και το μέλλον των πολιτικών...!
Στο σημείο αυτό, δηλαδή, διαπιστώνεται μια συνδιαλλαγή εις βάρος της χώρας και υπέρ των εμπλεκομένων στην συνδιαλλαγή. Οι καναλάρχες - κατασκευαστές ήταν οι διαφθορείς και οι διεφθαρμένοι ήταν οι πολιτικοί...! Κι ενώ γίνεται λόγος (χωρίς κατάθεση στοιχείων, απλά με τη μέθοδο της γκρίζας προπαγάνδας που δεχόμαστε ότι διέρρεε την αλήθεια) για διαφθορά, παραδόξως η κυβέρνηση (και όχι μόνο η σημερινή) εστιάζει αποκλειστικά στους επιχειρηματίες διαφθορείς, που για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους κατόρθωσαν και διέφθειραν "χαλαρούς" ηθικά πολιτικούς (οι οποίοι πληρώνονται αδρά από την πολιτεία για να μην διαφθείρονται!).
Καλώς, λοιπόν, βρέθηκαν οι διαφθορείς. Με τους διεφθαρμένους, όμως, τι γίνεται; Γιατί υπάρχει αυτή η σιωπή;
Γιατί κανένας δεν αναφέρεται και δεν καταγγέλει πως η διαφθορά των πολιτικών έγινε η αιτία για να υπάρξει διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και σταδιακά η χώρα να προσμετρήσει οικονομικές ζημιές των οποίων το πραγματικό μέγεθος κανείς δεν ανακοινώνει (αν και εικάζεται ότι είναι πολλές εκατοντάδες δισ. ευρώ);
Γιατί θεωρούνται διεφθαρμένοι οι καναλάρχες - κατασκευαστές και όχι οι πολιτικοί;
Είναι δυνατόν να υπάρξει ένα συνεργατικό έγκλημα και να τιμωρείται ο ένας μόνο από τους θύτες, αλλά και να παραβλέπεται επίμονα το θύμα;
Ποιοί και πότε θα σύρουν στη Δικαιοσύνη τους διεφθαρμένους πολιτικούς, ανεξαρτήτως της θέσης που κατείχαν, που συνήργησαν σε ένα έγκλημα που έβλαψε σε τεράστιο βαθμό την οικονομία της χώρας;
Πόσο ειλικρινές και έντιμο είναι να αποκρύπτονται οι συνεργάτες εκείνων που κατηγορούνται για διαφθορά; 

Σε απάντηση αυτής της κατάστασης η σημερινή κυβέρνηση έθεσε ως θέμα την εύρυθμη λειτουργία των τηλεοπτικών σταθμών σε βάθος χρόνου μέσω της εξυγίανσης του τρόπου λειτουργίας τους. Το γενικό πλαίσιο της προσέγγισης είναι πράγματι αξιόλογο και απολύτως λογικό και ηθικό. Όμως, η υλοποίηση τελικά απείχε τόσο από την λογική όσο και από την ηθική του εγχειρήματος. Κι αυτό επειδή η κυβέρνηση δεν έθεσε το συγκεκριμένο ζήτημα μέσω της θεσμικής ανεξάρτητης αρχής του Εθνικού Ραδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου, το οποίο αυθαίρετα παραγκώνισε, αλλά το έθεσε ευθέως με την κάκιστη αιτιολογία της μη επαρκούς τεχνολογικής υποστήριξης που επέτρεπε μόνο τέσσερις τηλεοπτικούς σταθμούς (επιχείρημα που καταρρίφθηκε σχεδόν αμέσως μετά την δημοσιοποίησή του) και της αδιέξοδης και κακής επιχειρηματικότητας των καναλαρχών…, με την αιτιολόγηση της μικρής διαφημιστικής πίτας που θα οδηγούσε στο κλείσιμο πολλών τηλεοπτικών σταθμών. Δηλαδή, η κυβέρνηση επέλεξε να στείλει τώρα, στην ανεργία κάποιες εκατοντάδες (ή χιλιάδες) εργαζομένους των τηλεοπτικών σταθμών, επειδή είχε «πρόβλεψη» της απόλυσής τους στο μέλλον…! Ο ορισμός της γελοιότητας, αλλά και της σκοπιμότητας που καταρρίφθηκε από την ίδια την λογική… Όμως, η λογική είναι μάλλον «ξένο σώμα» για όσους κυβερνούν τα τελευταία έξι μνημονιακά χρόνια τη χώρα, οπότε, η κυβέρνηση αποφάσισε να ακολουθήσει την «πεπατημένη» των δικών της συμφερόντων…

Στη συνέχεια η κυβέρνηση έθεσε (δια της πλαγίας) το θέμα των «νταβατζήδων», αλλά επειδή αυτή η κυβέρνηση είναι αριστερή, αυτή τη φορά επέλεξε να τους ονομάσει «Pablo Escobar»!!! Γενικώς και αορίστως, δηλαδή, κατηγόρησε τους καναλάρχες ως παράνομους, μαφιόζους, εκτελεστές, ναρκέμπορους και άλλα πολλά.

Όταν σαν κυβέρνηση κατηγορείς κάποιον ως παράνομο, δεν πρέπει να τον οδηγήσεις στην Δικαιοσύνη; Δεν πρέπει να παρουσιάσεις ακόμη και δημοσίως τα σχετικά πειστήρια της κατηγορίας που (άμεσα ή έμμεσα) απευθύνεις; Δεν πρέπει να τιμωρήσεις την παρανομία; Δεν πρέπει να αποφύγεις κάθε είδους επαφή με αυτούς τους «νταβατζήδες» και τους «Pablo Escobar»; Τα ερωτήματα είναι, όπως καταλαβαίνετε, ρητορικά και φυσικά δεν μπορεί σε αυτή την περίπτωση η κυβέρνηση να ισχύσει το «αμάρτησα για το παιδί μου», λόγω της οικονομικής στενότητας που υπάρχει στην χώρα. Έτσι, ως συνεπακόλουθο, μέσω των κυβερνητικών επιλογών αποδεικνύεται πως η πραγματικότητα δεν συνάδει πάντα με το αυτονόητο και την λογική, όταν παρεμβάλλεται η πολιτική σκοπιμότητα

Και δεν θα είχε καμία απολύτως σημασία αυτός ο χαρακτηρισμός εάν η κυβέρνηση δεν επέλεγε στη συνέχεια να δεχτεί τους «Pablo Escobar» στην δημοπράτηση των αδειών πανελλήνιας εμβέλειας και λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών…, αποδεχόμενη αυτοβούλως να συνδιαλλαγεί με τους «Pablo Escobar» και να δεχτεί τα χρήματά τους, τα οποία όμως (σύμφωνα με τον έμμεσο κυβερνητικό χαρακτηρισμό) αποτελούν προϊόντα εγκλημάτων…! Με απλά λόγια, η κυβέρνηση, σύμφωνα πάντα με τις δικές της έμμεσες δηλώσεις, έκανε μια χρηματική συνδιαλλαγή με «νταβατζήδες» και με παράνομους, οι οποίοι μετά από τη συνδιαλλαγή αυτή προφανώς γίνονται νόμιμοι και δεν χαρακτηρίζονται πλέον σαν “Pablo Escobar”, αφού πλήρωσαν το ανάλογο χρηματικό αντίτιμο του αποχαρακτηρισμού και της "κάθαρσής" τους!!! Πλήρωσαν, δηλαδή, τη νομιμοποίηση τους σαν να ήταν ένα αυθαίρετο ή κάποιο πρόστιμο της Εφορίας!!!

Όμως, αφού ο λόγος γίνεται περί «νταβατζήδων» και «Pablo Escobar» κι επειδή ήδη έγινε μια δημόσια συναλλαγή τους με την κυβέρνηση, ποιος μας διαβεβαιώνει ότι δεν θα γίνουν και άλλες συνδιαλλαγές και άλλοι χρηματισμοί (όχι δημόσιοι) που θα ικανοποιούν τα συμφέροντα των κυβερνώντων κομμάτων; Δεχόμενοι αυτό το σκεπτικό μήπως προχωράμε σε ένα αυτονόητο επόμενο λογικό βήμα, μέσω του οποίου τελικά διαπιστώνουμε πως η κυβέρνηση δεν συνεργάζεται απλά αλλά γίνεται συνεργός αυτών των (σύμφωνα πάντα με δηλώσεις κυβερνητικών) παρανόμων, και ως εκ τούτου, έχουμε μια ευθέως ηθικά αμφισβητούμενη κυβέρνηση;

Μπορεί τα παραπάνω ερωτήματα να είναι για κάποιους καθαρά «φιλολογικού» περιεχομένου. Όμως, το κύριο ερώτημα, που αφορά την σκοπιμότητα της κυβέρνησης, παραμένει. Γιατί η κυβέρνηση δεν τιμώρησε τους παράνομους «Escobar», αλλά επέλεξε να συνδιαλλαγεί μαζί τους για τις συγκεκριμένες πανελλήνιας εμβέλειας και λειτουργίας άδειες τηλεοπτικών σταθμών, αδιαφορώντας ακόμη και για τη νομιμότητα αυτής καθεαυτής της διαδικασίας;
Μήπως η κυβέρνηση επιχείρησε να εισάγει νέα επιχειρηματικά πρόσωπα και να δημιουργήσει το δικό της «ιδιωτικό δίκτυο» ενημέρωσης των Ελλήνων;
Γιατί δεν προχωρά σε ανάλογες διαδικασίες δημοπράτησης άδειας λειτουργίας για τις εφημερίδες, τα ραδιόφωνα ή και το διαδίκτυο;
Γιατί δεν προχώρησε σε ανάλογες διαδικασίες για τις τράπεζες, οι οποίες έχουν αποδειχθεί λίαν αναξιόπιστες και προβληματικές επιχειρήσεις (που ήδη ξεπουλήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές σε ξένες εταιρείες), που λειτουργούν ελέω του χρέους που έχει επωμιστεί ο ελληνικός λαός, στον οποίο και επιτίθενται για να πληρωθούν για δεύτερη ή τρίτη φορά δάνεια;
Πώς εξηγεί η κυβέρνηση την ομολογία ενός εκ των συμμετεχόντων ο οποίος δήλωσε πως έπαιξε τον ρόλο του «λαγού» για ανέβει το τίμημα; Και τι ανταλλάγματα εξασφάλισε ο «λαγός» για να παίξει αυτό τον ρόλο;
Μήπως η κυβέρνηση ουσιαστικά επιχειρεί να αλώσει (σε πρώτο στάδιο) την τηλεοπτική πανελλήνια ενημέρωση και να ενημερώνει κατά το δοκούν τον πληθυσμό της χώρας, μέσω συνεργάσιμων επιχειρηματιών – καναλαρχών, οι οποίοι οποιαδήποτε στιγμή μπορούν να «αφαιρεθούν» και να αντικατασταθούν με την επιλεκτική διαρροή και εκτόξευση διαφόρων κατηγοριών περί «Pablo Escobar»;

Σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα θα φανεί από την στάση που θα τηρήσουν (ειδικά στον τομέα της ενημέρωσης) όσοι μπόρεσαν και αγόρασαν το δικαίωμα να εκπέμπουν τηλεοπτικά σε ολόκληρη την χώρα, ενώ όλοι οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι θα σύρουν στα ελληνικά, ευρωπαϊκά και διεθνή δικαστήρια την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, με πολύ σοβαρές πιθανότητες να δικαιωθούν και να αποζημιωθούν για την οικονομική βλάβη που υπέστησαν από τις κυβερνητικές τακτικές. Λεπτομέρεια μικρή, βέβαια, αλλά την αποζημίωση αυτή θα την πληρώσει ο ελληνικός λαός και όχι ο κ. Παππάς, ο κ. Τσίπρας ή ο κ. Καμμένος και οι υπόλοιποι συναινούντες βουλευτές (κυβερνητικοί και μη).

Και για να τελειώνει το παραμύθι μια και έξω περί "αριστερής" πρωτοβουλίας για την αδειοδότηση των καναλιών, περί στήριξης της κοινωνίας με τα 246 εκατ ευρώ και ποιος κάνει επίσημα κουμάντο από τον Αύγουστο του 2015 στην χώρα.
"Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση δυνάμει της Σύμβασης Οικονομικής Ενίσχυσης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας-ESM (Παρ Γ2.1 νόμου 4336/2015) η επιτυχής διενέργεια του εν λόγω διαγωνισμού θα εξασφαλίσει την επίτευξη των επιδιωκόμενων δημοσιονομικών στόχων".
Την Σύμβαση που περιέχει κι αυτό (εκτός της παραχώρησης της χώρας στον ESM για 32,5 χρόνια) την ψήφισαν 222 βουλευτές, άρα τα ευρωναζιστικά κόμματα συμφώνησαν με την πώληση του δημόσιου αέρα και για το πόσες άδειες θα δινόταν εφόσον οι δεσμεύσεις του κράτους για το ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ του διαθέσιμου ψηφιακού φάσματος ήταν βάση των ισχυούσων Διεθνών Συνθηκών (Geneva Conference 2006, World Radio Conference 2007, 2012, 2015).
Φεβρουάριος 2016-Εκπρόσωπος Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Μ. Σχοινάς:
"Το μνημόνιο δεσμεύει την ελληνική κυβέρνηση να εκκινήσει έναν διεθνή διαγωνισμό για την πώληση των τηλεοπτικών αδειών. Τα έσοδα θα χρησιμοποιηθούν για την εκπλήρωση των δημοσιονομικών ΣΤΟΧΩΝ".
Όλα τα άλλα περί 264 εκατ. που θα πάνε για ευπαθείς ομάδες και ότι ήταν "αριστερή" απόφαση να σταματήσει η διαπλοκή ΜΜΕ και εξουσίας, είναι του Τσίπρα τα εννιάμερα.
Καθάρισαν τους παλιούς από τα χρέη, πούλησαν σε νέους τον δημόσιο αέρα, τα λεφτά τα πήραν οι Βρυξέλλες βάζοντας αχυρανθρώπους να το παίξουν καναλάρχες οι οποίοι θα δανείζονται αβέρτα από τράπεζες που ελέγχει η ΕΚΤ για τις fast track νέες εταιρείες.

Κάποιοι ήδη προβληματίζονται και συζητούν αναφέροντας πως η «παρέα Escobar» βρίσκεται μέσα στο μέγαρο Μαξίμου χτίζοντας το δικό της ιδιαίτερο μαύρο καθεστώς, με επόμενους στόχους την επιτάχυνση κομματικοποίησης της χώρας, την ισοπέδωση ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών και κάθε έννοιας δημοκρατίας μέσα από μια νομότυπη κατάλυση του Συντάγματος που θα ικανοποιεί τα μέτρα και τα σταθμά των συγκυβερνώντων και των ιδεοληπτικών τους αντιλήψεων. Αλλά η κατάσταση έχει ήδη ξεφύγει πολύ από την κοινή λογική, αφού το ψέμα είναι το βασικό εργαλείο, η προπαγάνδα το απόλυτο όπλο και η κυβερνητική τρομοκρατία δημιουργεί ένα ανάλγητο και στον απόλυτο βαθμό ανήθικο καθεστώς τύπου Εμβέρ Χότζα…

Τέλος, αξίζει να τονίσουμε πως όταν έπεφτε το μαύρο στην (κρατικοδίαιτη) ΕΡΤ ήταν χούντα. Τώρα που κλείνουν ιδιωτικά κανάλια έτυχε να είναι ημέρα Παρασκευή... Αλλά, το τονίζουμε, αριστερή Παρασκευή!

ΥΓ: Κοιτώντας στον περίγυρο, διαπιστώνουμε πως και στην Τουρκία ο Ερντογάν κλείνει τηλεοράσεις (μη αρεστές στο καθεστώς του) και δικαίως αναρωτιόμαστε; Ποια η διαφορά του καθεστώτος Ερντογάν με το καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ; Ο τούρκος πρόεδρος είναι ισλαμιστής, ενώ η ελληνική κυβέρνηση είναι άθεοι που εισάγουν ισλαμιστές. Ο τούρκος πρόεδρος ασκεί διώξεις στον στρατό του και οι «δικοί» μας οδηγούν στην οικονομική εξαθλίωση τους έλληνες στρατιωτικούς. Ο Ερντογάν επιτίθεται σε κούρδους στην Ανατολική Τουρκία και στη Συρία και οι Τσίπρας – Καμμένος επιτίθενται σε όλους τους έλληνες που δεν είναι καταγεγραμμένοι στους κομματικούς τους καταλόγους. Στην Τουρκία η Δικαιοσύνη διώκεται και η αντιπολίτευση σιωπά για όλα, ενώ στην Ελλάδα η Δικαιοσύνη ελέγχεται και η αντιπολίτευση λειτουργεί κάτω από το όριο της κατώτατης πολιτικής ανοχής…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tου Tony Barber
Financial Times

Με φουσκωτά σκάφη και σαραβαλιασμένες ξύλινες βάρκες, πρόσφυγες και μετανάστες ρίσκαραν τις ζωές τους στη Μεσόγειο αυτή την εβδομάδα σε απανωτές επικίνδυνες εξορμήσεις. Αυτά τα ταξίδια περιπαίζουν την αντίληψη ότι η ΕΕ έχει τον απόλυτο έλεγχο της επικίνδυνης κατάστασης που περικλείει τα νότια σύνορά της. Από το Σάββατο και μετά, η ιταλική ακτοφυλακή και άλλες υπηρεσίες διάσωσης έχουν σώσει περίπου 13.000 ανθρώπους που προσπάθησαν να μεταβούν από τη βόρεια Αφρική στην Ιταλία.

Σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, περισσότεροι από 106.000 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στην Ιταλία από την 1η Ιανουαρίου μέχρι τις 28 Αυγούστου. Πάνω από 2.700 άλλοι έχασαν τη ζωή τους αυτούς τους μήνες, στην προσπάθεια να διασχίσουν την κεντρική Μεσόγειο. Η θάλασσα που είναι γνωστή ως η γενέτειρα του ευρωπαϊκού πολιτισμού, δεν κινδυνεύει να χάσει τον επαίσχυντο τίτλο της πιο θανάσιμης θαλάσσιας περιοχής στον κόσμο για πρόσφυγες και μετανάστες.

Πέραν της Ιταλίας, αυτές οι δυσάρεστες αλήθειες διαφεύγουν την προσοχή πολλών Ευρωπαίων. Υπάρχουν μερικές εξηγήσεις γι' αυτό. Η πρώτη έχει να κάνει με τις μεγάλες περσινές ροές λαθρομεταναστών από την Τουρκία στην Ελλάδα και από την Ελλάδα προς τα Βαλκάνια και από εκεί στην ενδοχώρα της ΕΕ. Αυτές οι ροές σχεδόν εξαλείφθηκαν αφότου η ΕΕ και η Τουρκία έφτασαν σε συμφωνία το Μάρτιο ώστε να περιορίσουν τη μετακίνηση των ανθρώπων.

Αυτή η ηρεμία, όμως, είναι ψευδαίσθηση. Η συμφωνία της ΕΕ με την Τουρκία είναι εύθραυστη και μπορεί σύντομα να καταρρεύσει, ιδιαίτερα αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κάνουν πίσω στην -ποτέ απόλυτα ειλικρινή- υπόσχεσή τους να χορηγήσουν στους Τούρκους βίζα για ελεύθερη διέλευση στη Σένγκεν. Σε κάθε περίπτωση, μεγάλοι αριθμοί λαθρομεταναστών φτάνουν ξανά στην Ελλάδα, όπου περίπου 59.000 άνθρωποι έχουν ήδη στριμωχτεί σε άθλια στρατόπεδα.

Στη βόρεια Αφρική, οι πιέσεις από πρόσφυγες και μετανάστες έχουν αυξηθεί λόγω της κατάρρευσης της Λιβύης και της άρνησης από άλλα παράκτια κράτη να γίνουν ασπίδα της Ευρώπης, διαχειριζόμενα τα εξωτερικά της σύνορα για λογαριασμό της. Το επίκεντρο της προσφυγικής κρίσης έχει μετατοπιστεί από τις θαλάσσιες οδούς της Ελλάδας και της Τουρκίας στην κεντρική Μεσόγειο, με τέτοια ταχύτητα, που έχει μακράν ξεπεράσει τον παρωχημένο μηχανισμό λήψης αποφάσεων της ΕΕ. Για να αναληφθεί δράση απαιτείται η σύμφωνη γνώμη και των 28 κυβερνήσεων, αλλά, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, καθεμία βλέπει την κρίση μέσα από ένα «εθνικό πρίσμα», παραλύοντας τη συλλογική προσέγγιση που τελικά αποτελεί τη μοναδική μέθοδο που θα μπορούσε να φέρει αποτελέσματα με διάρκεια.

Ένας δεύτερος παράγοντας που περιορίζει την κατανόηση της κατάστασης από τον κόσμο, είναι ότι ένας καταιγισμός θανατηφόρων τρομοκρατικών επιθέσεων που ξεκίνησαν από τη Γαλλία και εξαπλώθηκαν στο Βέλγιο και τη Γερμανία, έχει ταρακουνήσει σε τεράστιο βαθμό τους Ευρωπαίους τους τελευταίους 10 μήνες.

Πολλοί πλέον συνδέουν τις τρομοκρατικές απειλές στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, με τα ανεπίλυτα πολιτικά, θρησκευτικά, ανθρωπιστικά, οικονομικά και δημογραφικά προβλήματα της βόρειας Αφρικής, της υποσαχάριας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της νότιας Ασίας. Στο πλαίσιο έρευνας του Pew Research Center, η οποία διενεργήθηκε σε 10 ευρωπαϊκά κράτη και δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο, το 58% των συμμετεχόντων εξέφρασε την άποψη ότι οι πρόσφυγες θα αυξήσουν τον κίνδυνο της τρομοκρατίας στη χώρα του.

Μια τρίτη εξήγηση είναι η δηλητηριώδης πολιτική της Ευρώπης. Κατά τους τελευταίους 18 μήνες, η πλειονότητα των προσφύγων και μεταναστών που έχουν φτάσει στην ΕΕ έχουν έρθει από ισλαμικές χώρες, κυρίως από το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Συρία. Μέσα στο πυρετώδες προεκλογικό κλίμα σε ευρωπαϊκά κράτη όπως η Αυστρία, η Γαλλία και η Ολλανδία, κάποιοι πολιτικοί προσπαθούν να κερδίσουν ψήφους περιγράφοντας το Ισλάμ ως απειλή για την εθνική ταυτότητα.

Δεν ανήκουν όλοι αυτοί στην άκρα δεξιά. Ο Νικολά Σαρκοζί, ο πρώην Γάλλος πρόεδρος, διεξάγει την προεκλογική του καμπάνια θερίζοντας το έδαφος που όργωνε για χρόνια το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν. Ο Βίκτορ Όρμπαν, ο συντηρητικός εθνικιστής πρωθυπουργός της Ουγγαρίας, αναμένει μια ηχηρή νίκη τον επόμενο μήνα, σε ένα δημοψήφισμα που έχει προγραμματίσει ώστε να απορριφθούν οι ποσοστώσεις που έχει θεσπίσει η ΕΕ για την μετεγκατάσταση των προσφύγων. Αλλού στην κεντρική Ευρώπη, οι κυρίαρχοι πολιτικοί ηγέτες στην Τσεχική Δημοκρατία, την Πολωνία και τη Σλοβακία βλέπουν τις προσπάθειες της δυτικής Ευρώπης να αφομοιώσει τους μουσουλμάνους στη δομή της εθνικής ζωής, ως βεβήλωση του χριστιανικού πολιτισμού.

Η Γερμανία φαινόταν απρόσβλητη σε αυτού του είδους το δηλητήριο, μέχρι που η Ανγκελα Μέρκελ, η χριστιανοδημοκρατική καγκελάριος, άνοιξε διάπλατα τις πόρτες της χώρας σε ένα εκατομμύριο πρόσφυγες πριν από ένα χρόνο. Ωστόσο, το δεξιό, λαϊκίστικο, αντιισλαμικό AfD, αναμένεται να σημειώσει ισχυρές επιδόσεις στις 4 Σεπτεμβρίου, σε μια εκλογική αναμέτρηση στο ανατολικό κρατίδιο Mecklenburg-Vorpommern. Ενόψει των εκλογών αυτών, ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ο ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος και αντικαγκελάριος, οπορτουνιστικά επέκρινε τις πολιτικές της κ. Μέρκελ για τους πρόσφυγες, ωθώντας τον Πέτερ Τάουμπερ, γενικό γραμματέα του CDU, να σχολιάσει ότι «η ξεδιαντροπιά (του κ. Γκάμπριελ) δεν έχει όρια».

Δεν υπάρχουν απλές απαντήσεις στo θέμα της προσφυγικής και μεταναστευτικής κρίσης. Αλλά αν οι Ευρωπαίοι απέρριπταν το φόβο και τη μισαλλοδοξία, ίσως αντιλαμβάνονταν ότι είναι η ίδια η ανικανότητά τους να αναπτύξουν μια κοινή προσέγγιση, που κάνει την κρίση τόσο δύσκολο να τεθεί υπό έλεγχο.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τη διάχυτη ανησυχία για την τύχη της συμφωνίας του περασμένου Μαρτίου μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας για τη διαχείριση του μεταναστευτικού προβλήματος ήρθαν να ενισχύσουν οι χθεσινές δηλώσεις του Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος καταλόγισε αθέτηση των συμφωνηθέντων από τις Βρυξέλλες.

Μιλώντας, νωρίς το πρωί σε δημοσιογράφους προτού αναχωρήσει για την Κίνα, όπου θα συμμετάσχει στη Σύνοδο Κορυφής της ομάδας του G20, ο Τούρκος πρόεδρος υπενθύμισε ότι η Ε.Ε. είχε δεσμευθεί για οικονομική βοήθεια ύψους έξι δισ. ευρώ στη χώρα του, προκειμένου να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της για τη φιλοξενία των μεταναστών και των προσφύγων. «Τι συνέβη; Η βοήθεια που έδωσαν, μέχρι στιγμής, είναι μόλις 183 εκατ. ευρώ. Κι αυτά τα χρήματα δεν τα έδωσαν σε μας, αλλά στη UNICEF», υποστήριξε. Ο Τούρκος ηγέτης επισήμανε επίσης ότι: «Καμία χώρα δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της το βάρος αυτής της κρίσης» και υποστήριξε ότι: «Δυστυχώς, οι υποσχέσεις των Ευρωπαίων δεν τηρούνται».

Παράλληλα, συνεχίζεται η ένταση μεταξύ Αγκυρας και Βερολίνου, με αφορμή την αναγνώριση της γενοκτονίας των Αρμενίων από τη γερμανική Βουλή και τη συνακόλουθη απαγόρευση, από τις τουρκικές αρχές, σε γερμανική κοινοβουλευτική αντιπροσωπεία να επισκεφθεί την τουρκική βάση του Ιντσιρλίκ, όπου φιλοξενούνται και 250 Γερμανοί στρατιώτες.

Δημοσίευμα του περιοδικού Der Spiegel, αναφέρει ότι η κυβέρνηση Μέρκελ επρόκειτο να αποστασιοποιηθεί από την επίμαχη απόφαση του κοινοβουλίου, ενώ ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάγερ προσπάθησε να κατευνάσει την Άγκυρα, χωρίς όμως να δεσμεύεται επί του θέματος. Ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας δήλωσε ότι: «Η απόφαση του κοινοβουλίου δεν είναι δεσμευτική», προσθέτοντας ότι το νομοθετικό σώμα «έχει το δικαίωμα και την ελευθερία της έκφρασης γνώμης σε πολιτικά θέματα».

Ωστόσο, ο Στέφεν Ζάιμπερτ, εκπρόσωπος Τύπου της Αγκελα Μέρκελ, υιοθέτησε πιο σκληρή γραμμή, δηλώνοντας χθες ότι «δεν μπορεί να υπάρξει συζήτηση» περί αποστασιοποίησης της κυβέρνησης από την απόφαση της Βουλής. Στην ανάγκη να επιτραπεί η επίσκεψη της γερμανικής κοινοβουλευτικής αντιπροσωπείας στο Ιντσιρλίκ επέμεινε και ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Ματίας Σέφερ.

Εξάλλου, στην προαναφερθείσα συνέντευξη Τύπου, ο Ταγίπ Ερντογάν επανέλαβε τις αιτιάσεις του εναντίον της υποστήριξης των Κούρδων της Συρίας από μεγάλες δυτικές δυνάμεις. «Όσοι λειτουργούν βάσει της αρχής ''κάθε εχθρός του Ισλαμικού Κράτους είναι φίλος μας'' τρέφουν αυταπάτες και εξ αντικειμένου βοηθούν άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις», δήλωσε ο Τούρκος ηγέτης, εξισώνοντας για άλλη μια φορά τους τζιχαντιστές με τους Κούρδους αυτονομιστές του συριακού κόμματος PYD. Συνεχίζοντας, ο Ταγίπ Ερντογάν χαρακτήρισε επιτυχή την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», αναφέροντας ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατάφεραν να εκκαθαρίσουν έκταση 400 τετραγωνικών χιλιομέτρων τόσο από τους τζιχαντιστές όσο και από τους Κούρδους, ενώ αρνήθηκε ότι οι τελευταίοι έχουν αναδιπλωθεί ανατολικά του Ευφράτη, όπως αξιώνει η Άγκυρα και βεβαιώνει η Ουάσιγκτον.

Εν τω μεταξύ, ο υπουργός Δικαιοσύνης της Τουρκίας Μπεκίρ Μποζντάγ ανακοίνωσε ότι οι τουρκικές αρχές έχουν απελευθερώσει περί τους 34.000 φυλακισμένους ώστε να δημιουργηθεί χώρος για τον εγκλεισμό δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που κατηγορούνται ότι εμπλέκονται στο αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου. Τέλος, σε διάταγμα που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως αναφέρεται ότι περί τα 8.000 μέλη της αστυνομίας και της στρατοχωροφυλακής απολύθηκαν για τον ίδιο λόγο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα μνημόνια καταστρέφουν τις αντοχές και ψυχικές δυνάμεις του Έθνους

Γράφει ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Εφιαλτικά είναι τα στοιχεία που έρχονται από διεθνείς Οργανισμούς, αλλά και από την Τράπεζα της Ελλάδος, ότι πάνω από 3.5 εκατομμύρια των Ελλήνων ευρίσκονται κάτω από τα όρια της πτώχειας, ότι η ανεργία είναι 25%, ενώ εις την πραγματικότητα υπερβαίνει το 30%. Ότι 1 από τους 3 Έλληνες απασχολούμενους είναι άνεργος, και πάνω από 1 εκατ. άνεργοι χωρίς επίδομα ανεργίας, ενώ 1 από τους 3 Έλληνες είναι συνταξιούχος. Ενώ σε δυσθεώρητα ύψη έχει ανέλθει το ποσοστό της ανασφάλιστης εργασίας. Παγκόσμια πρωτιά είναι η ανεργία των νέων έως 24 ετών που υπερβαίνει το 50%, και η φυγή 1/2 εκατ. νέων εις το εξωτερικό, ενώ επικίνδυνο είναι και το λαθρομεταναστευτικό πρόβλημα που φορτώνεται ο Ελληνικός Λαός εξαιτίας των ολέθριων λαθών και της αβελτερίας των Οργάνων της Ε.Ε.!

Δυσοίωνες είναι και οι εκτιμήσεις που κάνει ο κάθε Έλληνας για το μέλλον του, όταν βιώνει τις εφιαλτικές εικόνες εις το περιβάλλον του, τις χιλιάδες αυτοκτονίες, τους συνανθρώπους που ψάχνουν για τροφή εις τους κάδους και τις λαϊκές αγορές, τους χιλιάδες συμπατριώτες που σιτίζονται από τους Δήμους, την Εκκλησία και τις φιλανθρωπικές οργανώσεις, και τα παιδιά εις τα σχολεία με γάλα και φρούτα, τα οποία ούτε θέρμανση διαθέτουν. Ο καθείς από εμάς που προβληματίζεται να πληρώσει την ΔΕΗ, τα φάρμακα, τις ιατρικές εξετάσεις, λόγω της κατάρρευσης των Ασφαλιστικών Ταμείων, τα αναρίθμητα χαράτσια, τους δυσβάστακτους ληστρικούς φόρους.

Αλλά η ερώτηση που τίθεται και πάλιν από όλους μας είναι: Ποιος ευθύνεται για όλα αυτά, γιατί φθάσαμε εις την πτώχευση ενός ολόκληρου λαού, αλλά και εις την εθνική ταπείνωση της Πατρίδας μας; Βέβαια την απάντηση δεν θα τη πάρουμε ποτέ από τους ενδογενείς υπεύθυνους και μοιραίους για την εθνική καταστροφή, οι οποίοι με τα διαδοχικά θανατηφόρα «λυτρωτικά μνημόνια της φτωχοποίησης και καταστροφής», μας σερβίρουν εδώ και 7 χρόνια φρούδες ελπίδες και αισιοδοξίες για έξοδο από τα Μνημόνια και την κρίση. Ενώ γνωρίζουν, όπως και τα παιδιά του δημοτικού σχολείου, ότι καμία ανάπτυξη και καμία έξοδος από την κρίση δεν επιτυγχάνεται, με τέτοια επαχθή μέτρα λιτότητας και ληστρικής φορολογίας, με την διαρκή οριζόντια μείωση μισθών και συντάξεων, την δραστική μείωση των προνοιακών επιδομάτων, την συνεχή υπερφορολόγηση των ακινήτων, την εσωτερική υποτίμηση και τα πολλαπλά χαράτσια, και την κατάσχεση της περιουσίας των Ελλήνων. Θανατηφόρα μέτρα τα οποία επιδεινώνουν τη ύφεση, την αύξηση της ανεργίας και αδήλωτης εργασίας, την περεταίρω φτωχοποίηση του Λαού μας, την αύξηση του εθνικού χρέους που οδηγεί εις την αέναη αιχμαλωσία της Πατρίδας μας.

Τόσο απλά είναι τα πράγματα, τα οποία γνωρίζουν και οι « ευφυείς» ευρωπαίοι Εταίροι μας. Αλλά και οι μοιραίοι εκπρόσωποι του Λαού μας, οι οποίοι επί δεκαετίες, λόγω κομματικού συμφέροντος και πολιτικού κόστους, απέφευγαν να διαπαιδαγωγήσουν τους Έλληνες, δηλαδή τους ψηφοφόρους των, σε θέματα κοινωνικής, οικονομικής και αναπτυξιακής πολιτικής. Ξέρετε, η πολιτική είναι έμφυτη σε κάθε άνθρωπο. Όπως έλεγε ο Αριστοτέλης, «ο άνθρωπος είναι ζώο πολιτικό». Που σημαίνει, η άμεση και ενεργός συμμετοχή όλων των πολιτών εις τα κοινά είναι προς όφελος της κοινωνίας. Αυτό όμως επιτυγχάνεται δια της καλής και ειλικρινής πληροφόρησης και ενημέρωσης κάθε πολίτη. Όμως εις την Πατρίδα μας αυτή η ευθύνη μεταφέρθηκε εις τα κόμματα, τα οποία ως μοιραίοι παντογνώστες και υπεράνω όλων ενεργούν αυθαίρετα «εν ονόματι του απληροφόρητου και ανημέρωτου για τα κοινά πολίτη», ψηφοφόρου της επί δεκαετίες κενού περιεχομένου, αλλά πολυδιαφημιζόμενης ευνομούμενης Δημοκρατίας μας!

Πολλά είναι τα εγκληματικά σφάλματα του πολιτικού συστήματος εξουσίας. Ένα από τα μεγαλύτερα ήταν η συνεχής απόκρυψη της ολέθριας πραγματικότητας, και η συστηματική πλύση εγκεφάλου. Ότι π.χ. το βιοτικό επίπεδο ενός λαού εξαρτάται από την παραγωγική εργασία και την ανταγωνιστικότητα. Από το παραγόμενο προϊόν της εργασίας κάθε πολίτη και από το αθροιζόμενο γενικό σύνολο όλων των πολιτών προκύπτει το ετήσιο Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ). Δυστυχώς όμως το πολιτικό σύστημα εξουσίας απέκρυπτε από τον Λαό μας την σημασία του πραγματικού ΑΕΠ, το οποίο μετά την Μεταπολίτευση νοθευόταν με υπέρογκους δανεισμούς εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά και η διασπάθιση των κοινοτικών πόρων οι οποίοι δεν διοχετεύονταν για την ανάπτυξη της εθνικής μας οικονομίας.

Η πολυεπίπεδη δομική ανομία της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, των βασικών Οργάνων του Κράτους, αυτό το νοσηρό συνονθύλευμα και υπόστρωμα της Ελληνικής Πολιτείας, που κατασπαράζει τα σωθικά του Έθνους, ευθύνεται όχι μόνον για την εγκληματική εξαπάτηση του Λαού, αλλά και για την κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία της Πατρίδας μας.

Μετά από 7 χρόνια, τα θανατηφόρα 3 Μνημόνια της φτωχοποίησης, οι οδυνηρές στερήσεις του Ελληνικού Λαού, η διαγραφή χρέους και το εγκληματικό PSI, το κούρεμα των ομολόγων των Ασφαλιστικών Ταμείων και των Ιδιωτών, δεν μείωσαν το εθνικό χρέος, ως ισχυρίζονται με εμμονή οι εγχώριοι εμπνευστές-υποστηρικτές της εγκληματικής και θανατηφόρας λιτότητας. Οι εκδικητές, οι δήμιοι και δυνάστες του ίδιου του Λαού τους, τα ανδρείκελα του Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας τα οποία υπέκυψαν εις τις πιέσεις των Βρυξελλών και υπέγραψαν την εγκληματική Συμφωνία για την διάσωση των Ιδιωτικών Γερμανικών και Γαλλικών Τραπεζών, δηλαδή των Δανειστών, τις τεράστιες ζημίες των οποίων φόρτωσαν εις τις πλάτες των Ελλήνων ως «εθνικό χρέος της Ελλάδος»! Εις την Παγκόσμια Ιστορία μία πρωτοφανής εγκληματική ενέργεια, η οποία συνειδητά πολλαπλασίασε το χρέος της χώρας μας, ώστε για εύλογους λόγους να μη μπορεί να αποπληρωθεί ούτε σε 400 χρόνια. Απόδειξη της καταδίκης ενός ολόκληρου Λαού, εξαιτίας των ολέθριων λαθών του Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας και της διάσωσης αυτού, αλλά και της διαπραχθείσης προδοσίας εις βάρος του Έθνους.

Ο Λαός μας δεινοπαθεί εις την πτώχεια, την απελπισία, τις ψευδαισθήσεις, τα ψέματα και φρούδες ελπίδες του κλειστού πολιτικού συστήματος εξουσίας. Ότι δήθεν με το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου και περιουσίας του Λαού μας, κάποιοι αόρατοι εξώτεροι θα φέρουν επενδύσεις και την σωτήρια ανάπτυξη. Όμως μέσα εις την απελπισία και την λιποθυμία αδυνατούμε να συνειδητοποιούμε την οδυνηρή πραγματικότητα. Ότι π.χ. μία συνεργασία με την Κίνα θα μετατρέψει την χώρα μας σε αποθήκη και διαμετακομιστικό κέντρο προώθησης των κινεζικών προϊόντων εις την Ευρώπη, με απειροελάχιστο όφελος για την Πατρίδα μας. Ουδείς όμως λόγος γίνεται για επενδύσεις εις την Πατρίδα μας, με την δημιουργία κινεζικών επιχειρήσεων, κάτι το οποίο είναι ανέφικτο, λόγω του χαμηλού κόστους εργασίας εις την Κίνα που είναι 5 ευρώ ημερησίως. Ενώ το μέσο όρο κόστους εργασίας εις την Ε.Ε. ανέρχεται εις τα 50 ευρώ ημερησίως, από την οποία θα μπορούσε κανείς να ελπίζει την μεταφορά επιχειρήσεων εις την Ελλάδα, υπό μορφή επενδύσεων, λόγω της μεγάλης καθίζησης του εργατικού κόστους εις την χώρα μας. Δυστυχώς, ούτε αυτό είναι εφικτό, λόγω της τεράστιας αδίστακτης γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, διαπλοκής, ατιμωρησίας, της πολυνομίας και υπερφορολόγησης και του τόσο αντιαναπτυξιακού φορολογικού συστήματος, αλλά και της ολοσχερούς τώρα κατάρρευσης της Εθνικής Οικονομίας!

Η νέα γενεά γνωρίζει από τους γονείς και παππούδες την δύσκολη εποχή της Κατοχής και του Εμφυλίου, τις στερήσεις, αλλά και την αντοχή και την ψυχική δύναμη του Λαού μας. Όμως η επιδρομή των Μνημονίων δεν δημιουργεί μόνον ανείπωτη πτώχεια και εθνική ταπείνωση, αλλά καταστρέφει και τις αντοχές και ψυχικές δυνάμεις ολόκληρου του Έθνους.

Ενώπιον του θανάσιμου αυτού κινδύνου οφείλουμε ενωμένοι τώρα να αντισταθούμε εναντίον όλων εκείνων που επιβουλεύονται την υπόσταση του Έθνους μας.

Έλληνες, ξυπνήστε! Μόνο η Ελλάς έχει την ιστορική ευθύνη απέναντι του εαυτού της, αλλά και για την επαναχάραξη της πορείας της ανθρωπότητας.

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού/ Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθωνας Ιακωβίδης

Μετά τη “δημοπράτηση” των αδειών για τη λειτουργία καναλιών (που έληξε σήμερα), από την ομάδα των Μιντιαρχών, φεύγουν Βαρδινογιάννης, Ψυχάρης, Μπόμπολας, μπαίνουν Μαρινάκης, Καλογρίτσας.

Όλα τα άλλα (που είναι η ουσία του θέματος) μένουν σταθερά και τραγικά, όπως ήταν:

- Η Είδηση και ο σχολιασμός της (που διαμορφώνουν την “κρατούσα άποψη” στην κοινωνία) παραμένουν να παράγονται και να πωλούνται (μέσω της διαφήμισης) ως προϊόν.

- Η Ισηγορία (ο ένας από τους τρείς πυλώνες που στηρίζουν τη Δημοκρατία, οι άλλοι δύο είναι η Ισονομία και η Ισοπολιτεία, ως γνωστόν) συνεχίζει παραμένει απροστάτευτη και ως εκ τούτου, ανύπαρκτη. Όμως έτσι, μένει έωλη και η Δημοκρατία.

Έτσι, η Οικονομική Ολιγαρχία, θα συνεχίσει (και μετά από αυτή την ηλίθια παράσταση) να στηρίζει την Πολιτική Ολιγαρχία, προκειμένου αμφότερες να ασκούν την Εξουσία από κοινού, ώστε να λεηλατούν , από κοινού, τον παραγόμενο πλούτο της Χώρας, κρατώντας συνεχώς σε καταστολή (με τηλεοπτικά ψυχοτρόπα) την κοινωνία.

Το χρήμα έρρευσε άφθονο (λεφτά υπάρχουν) για να στηθούν τα νέα προπύργια της προπαγάνδας.

Αλλά, κανένα τίμημα για την απόκτηση θέσης στο εσωτερικό (διακομματικό) “πεδίο μάχης” του “Συστήματος”, δεν είναι μεγάλο.

Αρκεί να σκεφτούμε πως:

- η Πολιτική Ολιγαρχία διαχειρίζεται τον Εθνικό πλούτο (που είναι χιλιάδες φορές μεγαλύτερος από τα ποσά που “παίζονται” για την απόκτηση Καναλιού)

- η απόκτηση της διαχείρισης αυτού του πλούτου από κάποιο κόμμα, εξαρτάται (ως επί το πλείστον) από τα Κανάλια,

οπότε, ευνόητο είναι ότι, το όποιο ποσό “επενδυθεί” (για την απόκτηση πόστου στον διακομματικό πόλεμο) είναι εύκολη υπόθεση να “αποσβεστεί” σε σύντομο χρόνο, “πουλώντας” την απόκτηση αυτής της διαχείρισης (του Δημόσιου πλούτου) στους εκάστοτε διεκδικητές της.

Έτσι, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε (και να πληρώνουμε) αδιαμαρτύρητα, την αγαστή συνεργασία Οικονομικής και Πολιτικής Ολιγαρχίας που εκτελούν άριστα τη λαϊκή ρήση: “τό 'να χέρι νίβει τ' άλλο και τα δυό το πρόσωπο”...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Στέλιου Παπαθεμελή

«Τροπαιούχους του άδειου λόγου» ονομάζει ο Σεφέρης τους ποικιλώνυμους αναμορφωτές της παιδείας που ανυποψίαστοι ότι αυτή σημαίνει παραγωγή πολιτισμού, σχεδιάζουν κάθε φορά και μια νέα «αρχιτεκτονική της εκπαίδευσης». Στην Ελλάδα κάθε καινούργιος υπουργός Παιδείας, συχνά και στην ίδια κυβέρνηση, στήνει την δική του μεταρρύθμιση. Ο ποιητής μάς λέει πως η μόρφωση που αναφέρει ο Μακρυγιάννης, είναι «το κοινό κτήμα, η φυσική παρουσία μιας φυλής, παραδομένη για αιώνες και χιλιετίες από γενιά σε γενιά, από ευαισθησία σε ευαισθησία, κατατρεγμένη και πάντα ζωντανή, αγνοημένη και πάντα παρούσα-είναι το κοινό κτήμα της μεγάλης λαϊκής παράδοσης του Γένους»(Δοκιμές γ’, Α’ 228 επ. ).

Πόσοι από αυτούς που καταγίνονται με το σημερινό σχολείο, πολιτικό προσωπικό, καθ΄ ύλην αρμόδιοι, εκπαιδευτικοί λειτουργοί οιστρηλατούνται από παρόμοια έμπνευση;

Γι΄ αυτό και (δια)μορφώνουν καταναλωτές και όχι πολίτες. Η διαφορά είναι συγκλονιστική. Μετά, σου λένε, ο λαϊκισμός ροκανίζει τη χώρα. Έτσι, κυριαρχεί η χρησιμοθηρική ιδεολογία της ευκολίας. Οι σταθερές του έθνους βάλλονται πανταχόθεν.

Η εθνική συνεννόηση είναι ευκταία και διαρκώς ζητούμενη όταν αποβλέπει στο καλό του τόπου.

Συνάντηση πρωθυπουργού-αρχηγού αντιπολίτευσης. Μητσοτάκης: «Να συμφωνήσω εγώ στο να συμπεριληφθεί το άρθρο 3 στην αναθεώρηση και εσύ το άρθρο 16. Όποιος κερδίσει στις εκλογές την πλειοψηφία, να έχει την πρωτοβουλία αλλαγής τους»!!

Τα στοχοποιηθέντα άρθρα αναφέρονται, ως γνωστόν, το 3 στις αδιάρρηκτες (ως τώρα) σχέσεις Εκκλησίας-Πολιτείας, ενώ το 16 ορίζει τους σκοπούς της Παιδείας: μεταξύ των οποίων, «την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης». Ο ένας πασχίζει να χωρίσει το κράτος από την Εκκλησία, επιβάλλοντας το ουδετερόθρησκο κράτος και το ουδετερόθρησκο σχολείο. Ενώ ο άλλος κόπτεται να μεταρρυθμίσει το 16 § 5 για να κατοχυρώσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Φυσικά «ου φροντίς Ιπποκλείδη», ότι ενδεχόμενη υλοποίηση της συμφωνίας συνεπάγεται αποκοπή μας από τις ρίζες από όπου αντλούμε δύναμη, αρδεύουμε την ψυχή και τροφοδοτούμε τη συνείδηση της ιστορικής μας περηφάνειας.

Αυτά τα «κουδουνίσματα και κορδακισμοί» (Σεφέρης) κυριαρχούν παρ΄ ημίν, όταν σε χώρες αποθέωσης του ουδετερόθρησκου κράτους, αναπτύσσεται ο αντίθετος προβληματισμός. Παθόντες και μαθόντες.

Μόλις κυκλοφόρησε στη Γαλλία ένα ειδωλοκλαστικό μελέτημα, το L’ Ecole fantome(Το Σχολείο φάντασμα) του Robert Redeker (εκδ. Desclee de Brouwer). Ο σ. επισημαίνει εμφαντικά: Το σύγχρονο νεωτερικό σχολείο αρνείται να εκπληρώσει τις παραδοσιακές λειτουργίες του Σχολείου. Έχει ένα ασυνείδητο σχέδιο να κατασκευάσει μη κληρονόμους, νέες γενιές εκτός εδάφους (δηλ. εκτός ιστορίας), ένα νέο τύπο ανθρώπου. Στην πραγματικότητα ένα ζόμπι. Αρνείται να του μεταδώσει αυτό που λέγαμε άλλοτε ο πολιτισμός (la culture). Προβάλλει τους «πολιτισμούς» [=πολυπολιτισμικότητα] για να εμποδίσει την πρόσβαση στον πολιτισμό, επιμένει ο Redeker.

Και το επιμύθιό του: «Επειδή δεν ξέρουμε πλέον τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι η ανθρώπινη ζωή, ούτε τι είναι ο ανθρώπινος θάνατος, γι΄ αυτό δεν ξέρουμε πλέον τι είναι το σχολείο, τι είναι η Παιδεία». Αυτά εις Παρισίους. Πάσα ομοιότης με τα καθ΄ ημάς είναι απλώς συμπωματική!...

Στη γειτονιά μας τώρα, ο Ερντογάν βρυχάται και κερδίζει. Αφού οι καθυβριζόμενοι τον προσκυνούν. Προχθές ο Μπάϊντεν σύρθηκε στην Άγκυρα έμφοβος για να τον βεβαιώσει ότι «η υποστήριξη της Ουάσιγκτον προς την Άγκυρα είναι απόλυτη και αταλάντευτη». Χαρακτήρισε δε το αποτυχημένο πραξικόπημα «επίθεση εναντίον του λαού της Τουρκίας», αδιαφορώντας ότι ο λιβανιζόμενος άδειασε τις φυλακές από τους ποινικούς για να στοιβάξει εκεί τους πολιτικούς του αντιπάλους, ως τώρα 50.000 στρατιωτικοί, ακαδημαϊκοί, δημόσιοι υπάλληλοι κ.λ.π. Τους ταπεινώνει, τους εξευτελίζει, τους βασανίζει. Το ότι βέβαια ο τούρκος παίζει σε πολλαπλά ταμπλώ είναι μια ιστορία που θα παιχθεί εν τοις πράγμασι. Κατά τα άλλα ο φαρισαϊσμός και ο κυνισμός είναι δομικά στοιχεία των διακρατικών σχέσεων. -Ο Μπάϊντεν προειδοποίησε τους Κούρδους της Συρίας, συμμάχους των ΗΠΑ, ότι θα χάσουν την αμερικανική υποστήριξη αν δεν αποσυρθούν ανατολικά του Ευφράτη. Δώρο στην Άγκυρα!

Κύπρος και Αιγαίο συναποτελούν τα βαρυσήμαντα γεωπολιτικά ερείσματα του Ελληνισμού. Αυτά εποφθαλμιά με αδηφάγο μίσος η Άγκυρα. Οι νέες πραγματικότητες επιβάλλουν επαναχάραξη της στρατηγικής μας. Με Ισραήλ και Αίγυπτο έγινε ένα σοβαρό ξεκίνημα. Να προχωρήσει. Φιλία με τους τούρκους ούτε υπήρξε, ούτε πρόκειται να υπάρξει. Αυτοί προσφέρουν λυκοφιλία.

Στην Κύπρο οι ημέτεροι συντηρούν ένα έωλο κλίμα αισιοδοξίας. Αττίλας, εδαφικό, περιουσιακό, εγγυήσεις είναι στον αέρα. Να αποτρέψουμε σφόδρα πιθανή διολίσθηση σε Τριμερή, Πενταμερή κ.τ.τ., όπου μας εξωθεί ο διεθνής παράγων.

Και κάποτε να αποφασίσουμε να κάνουμε χρήση των δυνατοτήτων μας. Είμαστε οι μεγαλύτεροι ξένοι επενδυτές στην Αλβανία και η κυβέρνησή της ασκεί την πιο ανθελληνική και φιλοτουρκική πολιτική. Το πρόβλημα είμαστε εμείς που τα ανεχόμαστε.

Και η συμβουλή του Πιττακού: Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν επιτρέπεται στους κακούς να άρχουν («τοις πονηροίς ουκ έξεστιν άρχειν») και στους καλούς να μην άρχουν («και τοις αγαθοίς ουκ έξεστι μη άρχειν»).

Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ. ταχ.: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι ιδεολογικές αγκυλώσεις του κ. Ν. Φίλη διαλύουν 
την Ορθόδοξη Χριστιανική Αγωγή στην Ελλάδα

Με μεγάλη έκπληξη ακούσαμε τις ανακοινώσεις του κ. Ν. Φίλη που αφορούν στο μάθημα των Θρησκευτικών. Η έκπληξή μας οφείλεται στο γεγονός ότι ένας Υπουργός Παιδείας, αντί να στοιχειοθετεί τις πολιτικές αποφάσεις του με τεκμηριωμένα επιχειρήματα, προχωρεί σε συνθηματολογικές ανακοινώσεις που αποκαλύπτουν ένα σαφές επιστημονικό έλλειμμα και μια διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας.

Οι θέσεις της Πανελλήνιας Ένωσης Θεολόγων (ΠΕΘ) είναι ξεκάθαρες:

1) Ζητήσαμε και ζητάμε ουσιαστικό και υπεύθυνο διάλογο, με όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις ενός τέτοιου διαλόγου. Τέτοιος διάλογος για το μάθημα των Θρησκευτικών, ουδέποτε πραγματοποιήθηκε. Αν ο κ. Φίλης είχε στοιχειώδεις γνώσεις για τις αλλαγές Αναλυτικών Προγραμμάτων, θα ήξερε ότι σε αυτές τις περιπτώσεις ο διάλογος προηγείται, δεν έπεται.

2) Ο Υπουργός Παιδείας, προφανώς ιδεολογικά προκατειλημμένος, συνθηματολογείκαι δεν κυριολεκτεί όταν μιλάει για το μάθημα των Θρησκευτικών. Είναι εσφαλμένη, παραπλανητική και δεν έχει καμία σχέση με τη σχολική πραγματικότητα, η αφοριστική διατύπωση του κ. Φίλη, ότι το παρόν μάθημα των Θρησκευτικών είναι «κατηχητικό» και «ομολογιακό». Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται, κατά βάση, για Ορθόδοξη Χριστιανική Αγωγή με διδακτικές ενότητες και στοιχεία από τις χριστιανικές ομολογίες και τις θρησκείες (στη Β΄ Λυκείου το μάθημα είναι καθαρά θρησκειολογικό).

3) Τα νέα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών που επιθυμεί ο Υπουργός Παιδείας να εφαρμόσει έχουν αποδομηθεί και αποδοκιμασθεί πλήρως από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, από σύμπασα την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους, από υψηλού επιπέδου διεθνή και πανελλήνια επιστημονικά συνέδρια και από έγκριτους και ειδικούς επιστήμονες(παιδαγωγούς, νομικούς, κοινωνιολόγους, πολιτειολόγους, κ.ά.). Αν ο κ. Φίλης γνώριζε τις αξιολογήσεις που έχουν γίνει, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για το μοντέλο διδασκαλίας που προωθεί, θα αντιλαμβανόταν γιατί δεν το έχουν υιοθετήσει τα ευρωπαϊκά κράτη που έχουν θρησκειολογικό μάθημα. Επίσης, θα γνώριζε ότι προωθείται από οικονομικά συστήματα αγγλοσαξωνικού τύπου, που δεν συνάδουν με την ιδεολογία ενός κόμματος που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερό.

4) Αν πράγματι εφαρμοσθούν τα νέα Προγράμματα Σπουδών του μαθήματος των Θρησκευτικών, θα αλλάξει άρδην ο χαρακτήρας του μαθήματος στη χώρα μας, και αυτή η αλλαγή αυτόματα θα μετατρέψει το μάθημα σε μια κοινωνικο-πολιτικο-φιλοσοφικο-ψυχολογικού περιεχομένου πολυθρησκειακή φλυαρία, όπου, ενδεχομένως, ακόμη και η αναφορά στο όνομα του Χριστού να θεωρείται μη πολιτικά και διδακτικά ορθή ή, ακόμη, και μη νόμιμη, δυσκολεύοντας έτσι το έργο του διδάσκοντος και οδηγώντας τους μαθητές στη θρησκευτική σύγχυση και ουσιαστικά στην άρνηση της πίστης τους, στον μηδενισμό και στην ατομική θρησκεία.

5) Η εξαγγελία στην αρχή της νέας σχολικής χρονιάς, για βεβιασμένη εφαρμογή των νέων Προγραμμάτων Σπουδών μόνον! για το μάθημα των Θρησκευτικών(γιατί άραγε, δεν εφαρμόζονται τα νέα Προγράμματα Σπουδών και στα υπόλοιπα μαθήματα;), θα δημιουργήσει τεράστια, όχι μόνο θεωρητικά αλλά και πρακτικά προβλήματα στη σχολική ζωή, διδασκομένων και διδασκόντων.

Δηλώνουμε ότι τις ήδη ειλημμένες αποφάσεις του κ. Φίλη για το μάθημα, που βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με τη βούληση της συντριπτικής πλειονοψηφίας του θεολογικού και εκκλησιαστικού κόσμου αλλά και του συνόλου του ελληνικού λαού, καθώς επίσης και του Ελληνικού Συντάγματος, του Εκπαιδευτικού Νόμου 1566/1985, του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδος, των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και των διοικητικών Δικαστηρίων, θα τις αντιπαλέψουμε με κάθε νόμιμο τρόπο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου