Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Νοε 2011


  • Ο Καιρός πλησιάζει, ο καιρός είναι κοντά που θα υποστεί το σύστημα ένα πολύ ισχυρό σοκ, σε Ελληνικό, Ευρωπαϊκό και Διεθνές επίπεδο

Οι επόμενες εβδομάδες θα ήταν σκόπιμο και στρατηγικά υπεύθυνο να βρει τους πολίτες προετοιμασμένους για όλα τα ενδεχόμενα, ανεξάρτητα απο την προσωπική η οικογενειακή τους οικονομική η εργασιακή κατάσταση.

Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τους μικρομεσαίους που εξακολουθούν να επιβιώνουν με... ανανεούμενους προυπολογισμούς το πολύ εβδομάδας!

Προδιαγράφονται ορισμένες εξελίξεις όχι ευχάριστες και προφανώς το συστημικό σοκ που έρχεται αναμένεται να είναι μεγάλο και μη αντιμετωπίσιμο με τις κλασσικές οικονομικές παραδοχές.

Υπάρχουν ενδείξεις, αποχρώσες ενδείξεις ότι στις προσεχείς εβδομάδες θα υπάρξει οξεία κλιμάκωση της έντασης και της κρίσης.

Προφανώς και πολλοί κεροσκόποι, τοκογλύφοι, έτοιμοι μαυραγορείτες του χρήματος και της πολιτικής,ετοιμάζονται να τρίψουν τα χέρια τους, αλλά το αμέσως προσεχές διάστημα θα είναι στην πραγματικότητα πολύ επικίνδυνο.

Συνομιλώντας με ξένους την τελευταία εβδομάδα διαπιστώνουμε ότι σχεδόν όλοι από Λονδίνο έως Ρώμη υποστηρίζουν ότι προσεχώς κάτι πολύ κακό θα συμβεί που θα συμπαρασύρει τα πάντα.

Ρωτήσαμε πολλούς τι μπορεί να είναι αυτό το κακό σενάριο για το οποίο όλοι μιλούν από S&P, Barclays, BofA, Espirito Santo κλπ..

Καθαρή και χειροπιαστή απάντηση η οποία να σκιαγραφεί την ακριβή εικόνα των εξελίξεων δεν λάβαμε αλλά τουλάχιστον θεωρούν ότι μέσα στις επόμενες εβδομάδες όλοι αυτή η σωρευμένη πίεση θα εκτονωθεί και κάτι πολύ μεγάλο και αρνητικό για τα συμφέροντά τους θα συμβεί που θα συνταράξει συνθέμελα το σύστημα.

Είναι γεγονός ότι αυτό το ακραίο αρνητικό σενάριο έχει διακινηθεί από πολλές πλευρές και λόγω αυτής της γενικευμένης προσέγγισης είναι ορθό καλύτερα οι απλοί πολίτες να είναι προετοιμασμένοι τουλάχιστον.. ψυχολογικά.

Κινδυνολογία όπως πιθανό να σκεφθούν κάποιοι;

Ίδωμεν..




Την εισφορά αλληλεγγύης καλούνται να πληρώσουν και άνεργοι οι οποίοι είχαν έστω ένα μεροκάματο το 2011.

Και μάλιστα με προσαύξηση αν είχαν κάνει ένσταση. Σωστά. Από πού ως που δεν θέλουν να δείξουν εμπράκτως την αλληλεγγύη τους στους υπόλοιπους ανέργους;

Ξέρεις τι είναι να έχουν εισόδημα μεγαλύτερο κατά 30 ευρώ τον χρόνο; Και η κυβέρνηση ας μην μείνει απλά στην εισφορά αλληλεγγύης.

Να τους φορολογήσουν επιπλέον με 40% για αυτά τα 30 ευρώ. Και αν τα έχουν βγάλει στην Ελβετία να τους ρίξουν και ένα πρόστιμο.

Κάτι τέτοιοι είναι που έχουν οδηγήσει την Ελλάδα στην χρεοκοπία. Πως κύριε λες ότι είσαι άνεργος όταν έχεις κάνει ένα μεροκάματο;

Άσε που μπορεί να ήταν μεροκάματο λαμόγιου. Ξέρεις τα μεροκάματο έχουν τα λαμόγια; Οι πολιτικοί που μας κυβερνούν ξέρουν. Γι΄ αυτό και μας έχουν ξεσκίσει στους φόρους.

Και στους στάβλους έχει πάει το χαράτσι μέσω ΔΕΗ. Σου λέει η κυβέρνηση. Και στα σπίτια και στους στάβλους ζώα μένουν. Οπότε γιατί να υπάρχουν εξαιρέσεις; Μόνο και μόνο επειδή υπάρχουν ζώα που παριστάνουν τους ψηφοφόρους και μας ψηφίζουν;

Από το νέο έτος ο Αη Βασίλης θα μας φέρει μια αυξησούλα. Στους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μόνο 19%. Ούτε 20% δεν είναι, ας μην γκρινιάζουμε. Αφού λεφτά υπάρχουν.

Τελικά δεν βλέπω να μας κόβουν το ρεύμα επειδή δεν θα πληρώνουμε το χαράτσι του Μπένι. Θα μας το κόβουν επειδή δεν θα μπορούμε να πληρώσουμε το ρεύμα.

Αγώνα δίνει η κυβέρνηση και όλο το σύστημα που την στηρίζει για να παραμείνουμε στο ευρώ. Εμείς θα είμαστε στο ευρώ. Το ευρώ δεν θα είναι στην Ευρώπη.

Είμαι άνεργος δύο χρόνια, έχω ανύπαρκτο εισόδημα. Τι να διαλέξω; Άδειες τσέπες με ευρώ ή άδειες τσέπες με δραχμή; Αυτό το δίλλημα με βασανίζει κάθε βράδυ.
Χωρίς δουλειά με ευρώ ή με δραχμές;

Ευρωκατάσταση. Όπως λέμε σκατοκατάσταση.

Γραμματάκι έστειλε ο Αντώνης ο Σφουγγαράκης στα αφεντικά του. Ανάμεσα στα άλλα γράφει ότι η πολιτική που εφαρμόζεται είναι αποτυχημένη. Αλλά αυτός θα την στηρίξει.

Για να μην μας λέει ότι δεν ήξερε. Ξέρει ότι η πολιτική είναι καταστροφική αλλά αυτός εκεί…. Την στηρίζει και την ψηφίζει.

Και θα ζητήσει από τον λαό να τον ψηφίσει στις επόμενες εκλογές. Για επιβράβευση των επιλογών του.

Το ωραίο είναι ότι πράγματι κάποιοι θα τον ψηφίσουν. Για να δικαιολογήσουν και τον Μπένι που στέλνει το χαράτσι στους στάβλους.

Αλλά, είπαμε, το κάνει για να πάρουμε την 6η δόση και να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις.
Ή για να είμαστε ακριβείς, για να πληρωθούν τα ομόλογα που λήγουν.

Πότε θα γίνουν οι εκλογές; Πάντως όχι τότε που συμφωνήθηκε. Δεν προλαβαίνει ο λαοπρόβλητος πρωθυπουργός σε συνεργεία με ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ να έχει υπογράψει την θανατική καταδίκη της χώρας και των πολιτών.

Οπότε άρχισαν να λένε για Μάρτιο, για Πάσχα, για Μάιο… κοίτα να δεις που πρώτα θα καταρρεύσει η Ευρώπη και μετά θα πάμε στις κάλπες.

Να έχει ολοκληρωθεί και το έργο τους βρε αδερφέ.

Χρυσά αυγουλάκια και ζουμερά πορτοκαλάκια έριξαν στον μπουμπούκο. Δεν σκέφτηκαν ούτε για μια στιγμή ότι αν έπεφταν πάνω του τα αυγά και τα πορτοκάλια θα λερωνόντουσαν από τον μπουμπούκο.

Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιρλανδία, Βέλγιο, Γαλλία… η νέα Ευρώπη. Η ισχυρή Ευρώπη. Κάτι σαν την ελληνική θωρακισμένη οικονομία.




Ένα από τα αγαπημένα ερωτήματα του πρώην πρωθυπουργού, από τον καιρό που ασκούσε αντιπολίτευση, ήταν “που πήγαν τα λεφτά;”

Θεωρώ πώς το ερώτημα πρέπει να απαντηθεί πάραυτα!

Λοιπόν, επειδή πολλή συζήτηση έχει γίνει και γίνεται ακόμα για την 6η δόση…

Επειδή το καταλυτικό επιχείρημα παραμένει πως αν δεν εκταμιευθεί, τότε το δημόσιο δεν θα είναι σε θέση να καταβάλλει μισθούς και συντάξεις…

Επειδή με παρόμοια εκβιαστικά διλήμματα υπογράψαμε το Μνημόνιο και ο πρώην Πρωθυπουργός κυβέρνησε δυο χρόνια…

Επειδή για αυτόν το λόγο σχηματίστηκε η Κυβέρνηση Παπαδήμου…

Μήπως ήρθε καιρός να μάθουμε την αλήθεια;

Δηλαδή, με αφορμή τη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό, να μας ενημερώσει υπευθύνως ο κ. Παπαδήμος, που πήγαν τα λεφτά από τις προηγούμενες πέντε δόσεις.

Λεπτομερώς.

Δεν είναι και τόσο δύσκολο.

Τόσα χρήματα πήραμε.

Εδώ και εκεί τα διαθέσαμε.

Να δικαιολογήσει και την αιτιολογία διάθεσής τους.

Να μας πληροφορήσει, επίσης, που και πώς προτίθεται να διαθέσει την 6η δόση, όταν αυτή εκταμιευτεί…

Για να μάθουμε, επιτέλους, ποιός κοροϊδεύει ποιόν…

Σύμφωνα πάντως με το ρεπορτάζ η Ελλάδα θα εισπράξει την περιβόητη πλέον 6η δόση μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου – αν όλα πάνε καλά φυσικά και αντέξει το Ευρώ.

Πληροφορούμε επίσης όσους περιμένουν εκλογές στις…19 Φεβρουαρίου ότι στο υπουργείο Οικονομικών εκτιμούν πως έως το τέλος Φεβρουαρίου 2012 η χώρα θα έλθει και η επόμενη μεγάλη δόση των 80 δισ. ευρώ, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για την ενίσχυση των τραπεζών, τη χρηματοδότηση του PSI και την κάλυψη των δανειακών αναγκών.

Είμαστε βέβαιοι λοιπόν… από τώρα ότι αμέσως μετά τα Χριστούγεννα θα ξεκινήσουν νέοι εκβιασμοί για την έβδομη δόση.

Με άλλα λόγια εκλογές σε …. βάθος χρόνου.




Όπως πληροφορούμαστε από την D. Welle, η οποία μεταφέρει ρεπορτάζ της Welt am Sonntag, η κ. Μέρκελ και ο κ. Σαρκοζί προτίθενται να καταθέσουν στην προσεχή Σύνοδο Κορυφής, πρόταση για την συγκρότηση ενός σκληρού πυρήνα ευρωπαϊκών κρατών. Την πρόθεση αυτή της Γερμανίας την είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν και μάλιστα είχαμε πει ότι για τη θέση του Προέδρου της νέας ομάδας κρατών, προορίζει....

τον κ. Βαν Ρομπάϊ. Με τον τρόπο αυτό θα έχουμε την δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Ένωση τριών ταχυτήτων. Δηλαδή την διευρυμένη ομάδα των 27 κρατών της ΕΕ, την ομάδα των 17 της Ευρωζώνης και μια τρίτη σκληρή ομάδα στην οποία θα συμμετέχουν τα κράτη τα οποία οικειοθελώς θα αποδεχτούν αυστηρά κριτήρια για τον περιορισμό του δημόσιου χρέους και τον έλεγχο του εθνικού τους προϋπολογισμού από αυτήν ομάδα.

Βλέπουμε λοιπόν ότι η Γερμανία, σύροντας ουσιαστικά από τη μύτη και τον κ. Σαρκοζί που, αν και ετερόφωτος, θέλει να το παίξει σκληρός ηγέτης στην Ευρώπη, μπας και μαζέψει καμία γαλλική ψήφο στις προσεχείς προεδρικές εκλογές, δεν προσδοκά σωτηρία της Ευρωζώνης και έτσι προχωρά στην εγκατάλειψη της προσπάθειας για την σωτηρία της, δραπετεύοντας αυτή και οι υπόλοιπες χώρες του Βορά, μαζί με τα κέρδη που αποκόμισαν από τα ελλείμματα του Νότου.

Αν πράγματι επαληθευτεί αυτή η πληροφορία, στην ουσία θα πρόκειται για την έναρξη της διάλυσης της Ευρωζώνης (ποια άραγε; αυτή που ήδη διαλύεται;) και της απομάκρυνσης από αυτήν των χρεωμένων και ελλειμματικών χωρών, με πρώτη φυσικά την Ελλάδα.

Ελπίζουμε να διαψευστούμε, αλλά να δείτε πως αν συμβεί κάτι τέτοιο, πρώτο το αρχοντοχωριάτικο ελληνικό πολιτικό κατεστημένο θα θελήσει να υπογράψει (που πας ρε Καραμήτρο;;) για να μπει η Ελλάδα στον σκληρό πυρήνα!!!

Ευτυχώς που κάτι τέτοιο δεν θα γίνει αποδεκτό από την Μέρκελ.

Ευτυχώς…




** Ρεκόρ καταγράφει η επικοινωνιακή καταιγίδα των ΜΜΕ της διαπλοκής

και των δημοσιογραφικών τους θεραπαινίδων, προς στήριξη της κυβέρνησης Παπαδήμου! Βέβαια έχει αρκετές φορές αυτή η χώρα βιώσει τέτοιου –αισχίστου, καθεστωτικού- είδους επικοινωνιακές πλημμυρίδες. Γι’ αυτό κι ο λαός είναι υποψιασμένος. Κοινώς «δεν τσιμπάει». Μα η προσπάθεια καταβάλλεται…

** Άλλωστε η επιχείρηση αποσκοπεί και στα όσα θα συμβούν πέραν των χρονικών ορίων αυτής της κυβέρνησης. Στόχος των απανταχού νταβατζήδων, η δημιουργία μιας «κουλτούρας συνεργασιών και συναινέσεων», που θα τους βολεύει, θα διαιωνίζει την κυριαρχία τους, θα προστατεύει τα συμφέροντά τους, με το λαό στη γωνία, φυσικά.

** Άμα μάλιστα οι επόμενες εκλογές δεν βγάλουν αυτοδυναμία, τότε πιστεύουν ότι εκεί θα οδηγηθούν αναγκαστικά τα πράγματα.

** Δε βλέπετε; Ότι όλα τα διαπλεκόμενα συγκροτήματα, από… βουνό μέχρι θάλασσα, «σπρώχνουν» προς τα κει τις εξελίξεις; Ότι τα δίνουν όλα για να στηρίξουν τη νέα κυβέρνηση; Προκλητικά, υποτιμώντας βάναυσα την κοινή λογική;

** Τόσος και τέτοιος πια βελούδινος ολοκληρωτισμός; Προς καταστολή της λαϊκής αντίδρασης; Τόσος συστημικός εκβιασμός συνειδήσεων; Τόση ξετσιπωσιά;

** Χα! «Εγώ δεν θα γίνω Καραμανλής», είπε ο ΣΑΠ, εννοώντας πως αυτός θα λέει τη γνώμη του, θα μιλάει, γενικά… δεν θα μας αφήκει σε ησυχία! Σωστός! Βέβαια ο μεν Καραμανλής κερδίζει δια της σιωπής, ο σε τέως ηγεμών εκτίθεται τόσο περισσότερο, όσο περισσότερο μιλάει κι αμολάει παρόλες. Κάποιος να τον θέσει σε κατ’ οίκον (πολιτικό) περιορισμό, καθώς κοντεύει πάτο;

** Αλλά ας συνεχίσουν, σε αυτό το δρόμο. Πλέον οι ιθαγενείς ξύπνησαν. Και θα γκρεμιστεί η δυναμική τους για παρεμβάσεις και έλεγχο των εξελίξεων, αντάμα με το σάπιο σύστημα που οικοδόμησαν και αβαντάρουν…

** Χα! Την περασμένη Κυριακή «ΒΗΜΑ» και «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» είχαν αναλάβει εργολαβικά τη «συντήρηση» του εκπεσόντος ηγεμόνα! Οι αγάπες όσο και να ‘ναι δεν κρύβονται… Μάχες οπισθοφυλακών…

** Δηλαδή; Στις επόμενες εσωκομματικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ για την εκλογή νέου αρχηγού, οψέποτε γίνουν εν πάση περιπτώσει, θα ψηφίσουν ξανά τα… σαρίκια και διάφοροι άλλοι ουδεμία σχέση έχοντες με την –εσωκομματική κι όχι μόνο…- πραγματικότητα, ίνα εκβιαστικά σχηματιστεί μια «πολυπολιτισμική» εικόνα της πλάκας; Επίσης θα ψηφίσουν ξανά οι διάφορες… μαϊμούδες; Πάλι μπανάνες θα μοιράζουν;

** Ζαλίστηκα! Απ’ τις απανωτές κωλοτούμπες, κυβιστήσεις του αρχηγού κωλοτούμπα! Ακόμα και για την –ανυπόληπτη- υπογραφή του για την 6η δόση «κατάφερε» να ζαλίσει ακόμα και τους «τροϊκανούς»! Πάει, τον πήραν χαμπάρι και στα Ευρώπας!

** Από… εθνικά αδιάλλακτος, απ’ την ανακάλυψη της «μπέσας» και του «φιλότιμου» και μάλιστα ως λέξεων υπαρχουσών μόνο εις την ελληνικήν (αρλουμποειδές!) αίφνης κυβίστησε στο «υπογράφω επειδή έτσι πρέπει» και πάει λέγοντας! Ο άνθρωπος δεν παίζεται. Αλλά θα το επαναλάβω, ας τα βλέπουν όσοι τον κάνανε (ναι, αυτόν!) ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων. Με μαύρα γράμματα θα τους γράψει η Ιστορία!

** Αφήστε δηλαδή που εκτός από κωλοτούμπας είναι και «λαγός». Δεν είδατε, με πόση ευκολία ασπάστηκε την πρόταση για εκλογές με λίστα, του ΓΑΠ;

** Και με πόση ευκολία πάλι… ξερογλείφεται για μετεκλογική συνεργασία με τη Ν.Δ. σε περίπτωση μη γαλάζιας αυτοδυναμίας; Χα! Μα, θα μου πείτε, εδώ έφτασε να επικαλείται τον Καραμανλή, τον οποίο απειλούσε με Ειδικό Δικαστήριο!

** Έλεος! Μα έχουν όρια οι κωλοτούμπες του;

** Αλλά το μείζον ζήτημα δεν είναι (κυρίως) οι κωλοτούμπες του ιδίου και του κόμματός του. Το θέμα είναι, ότι έχουμε να κάνουμε με ένα επικίνδυνο πολιτικό, ανθούντα στον κήπο της εγχώριας πολιτικής ζωής ελέω δημοσιογραφικών σαλτιμπάγκων και πράσινων τυχοδιωκτισμών. Κι όμως, ελάχιστοι ασχολούνται με αυτό το φαινόμενο…

** Εγώ βέβαια θεωρώ άπιαστο όνειρο την αυτοδυναμία της Ν.Δ. στις επόμενες εκλογές. Αλλά ας κάνουμε, αγαπητέ Αντώνη, μια υπόθεση εργασίας. Να κερδίσεις μια οριακή αυτοδυναμία 2-3 βουλευτών. Και να εξαρτάσαι απ’ την ψήφο του Άρη, του Κυριάκου, του Κωστή, του Μιλτιάδη και 3-4 άλλων, της –αυτής- «μεταρρυθμιστικής» συνομοταξίας! Το φαντάζεσαι; Μπρρ!

** Αφήστε κιόλας τις επιχειρήσεις «ξεπλύματος» του ακροδεξιού του παρελθόντος όσο και παρόντος, από δημοσιογραφικά σαπρόφυτα και πολιτικά ανδρείκελα, που τον έχουν εκλεκτό ομοτράπεζο και… ομόσταυλο!

** Χα! Για να τη δω και τη νέα δανειακή σύμβαση. Και να δω, σε τι διαφέρει –κι αν διαφέρει- απ’ την πρώτη, που ποτέ δεν πέρασε απ’ τη Βουλή η κυβέρνηση του ΣΑΠ και κατακεραύνωνε η Νου Δου… Τι θα κάμει τώρα; Έμαθα πάντως, ότι το επιτελείο του Σαμαρά τη μελετά και… άκρη δεν βρίσκει!

** Ωρέ τι μας λέει; Τον πολεμούν τα συμφέροντα, το ΣΑΠ, ισχυρίζεται το επιτελείο του και αναπαράγουν τα δημοσιογραφικά τους γιουσουφάκια. Μπα; Και γω θυμάμαι, για παράδειγμα, τα τέλη του 2003-αρχές του 2004, όταν έλαβε το δαχτυλίδι (άψογη δημοκρατική διαδικασία!) απ’ το Σημίτη και οι δημοσιογραφικές θεραπαινίδες μέχρι έκτακτα δελτία κάνανε, προκειμένου να δείξουν τον υπό κατασκευή «ηγέτη» να… μοιράζει κουραμπιέδες στους δημοσιογράφους έξω απ’ το Καστρί ή να κάνει στάση στον εθνικό δρόμο επιστρέφοντας απ’ το Καλέντζι!

** Κι αφού τον κατασκεύασαν, στη συνέχεια τον στήριξαν προκλητικότατα για χρόνια, αφού άλλωστε τους έκανε όλα τα χατίρια. Και ήταν μια… ωραία ατμόσφαιρα, ούλοι αντάμα…

** Σταμάτησαν δε να τον στηρίζουν, όταν πια τους ήταν άχρηστος, ακόμα κι επικίνδυνος εξαιτίας των τυχοδιωκτικών του ακροβατισμών. Αυτή είναι η αλήθεια, φίλε Μιχάλη (Καρχιμάκη) κι αφήστε τους… λεονταρισμούς, που μάλλον γέλιο βγάζουν!

** Ξανά, έμαθα, απειλεί με παραίτηση ο κυρ Γιάννης (Ραγκούσης), ο οποίος φυσικά και δεν είναι ικανοποιημένος απ’ την υποβάθμισή του σε… αναπληρωτή (του Αβραμό) υπουργό! Ο άνθρωπος θυμάται φαίνεται τα παλιότερα μεγαλεία και μελαγχολεί! Λέτε να επιχειρήσει ηρωική έξοδο, όπως λέει στο περιβάλλον του;

** Μπα; Κι ο κυρ Μιλτιάδης (Βαρβιτσιώτης) υπέρ της λίστας στις επόμενες εκλογές! Καλά, τι φοβάται ο… λαοφιλής; Την… αγάπη του λαού της Β΄ Αθήνας; Τόση «σιγουριά»; Αυτά είναι τα δείγματα του «μεταρρυθμιστικού» οίστρου, αυτού και των υπολοίπωντης ιδίας νεοδημοκρατικής ομάδας;

** Οι οποίοι βγήκαν σεργιάνι στις ρούγες των νταβατζήδικων ΜΜΕ υπονομεύοντας το Σαμαρά, απολαμβάνοντας την πλέρια στήριξή τους, για απόλυτα ευνόητους λόγους;

** Σας το (ξανα)λέω, το παιχνίδι άνοιξε. Και άνοιξε χοντρά απ’ τους νταβατζήδες. Θα πλασάρουν για ένα –πολύ μεγάλο- διάστημα την πραμάτεια των εκλεκτών τους και από ΠΑΣΟΚ και από Ν.Δ., ετοιμάζοντας ακόμα και σχήματα «οριζόντια».

** Άλλωστε το υλικό των «προθύμων» υπάρχει. Και η προβολή του βγάζει μάτια!

** Ναι, είναι αληθινό. Δεν ξέρω πόσα θαυμαστικά ταιριάζουν στην περίπτωση, μα είναι αληθινό. Μέχρι και την… Έλσα είχε προτείνει για πρωθυπουργό ο ΓΑΠ, σε κάποια φάση των διαβουλεύσεων με το Σαμαρά! Ποιον Πετσάλνικο λοιπόν μου λέτε, όταν ο άνθρωπος φαντασιώνονταν για πρωθυπουργό την… Έλσα, αν είναι δυνατό;

** Πυκνώνουν την τελευταία περίοδο οι εναντίον του Ν. Αθανασάκη επιθέσεις από «υπηρέτες» της «ενημέρωσης» και μάλιστα… έγκριτους, κυρίως δε από εμπόρους του παπανδρεϊσμού. Γνωρίζοντας πρόσωπα και πράγματα, λέω πως τίποτα δεν είναι τυχαίο…

** Και η υπόθεση ξεπερνά τα απλά όρια των συντροφικών μαχαιρωμάτων. Όχι ότι δεν έχει διαπράξει λάθη ο Αθανασάκης, μα πόσοι απ’ το επιτελείο του ΓΑΠ διαθέτουν τη σοβαρότητα, την εμπειρία και την εχεμύθεια του «Αρκούδου»; Ουδείς πάντως απ’ τους όψιμους «ηρακλείς» του στέμματος. Και θα δούμε πολλά τέτοια το αμέσως επόμενο διάστημα…

** Να κάμω μια αφελή ερώτηση, συντρόφια; Αλήθεια, μήπως απ’ τον πακτωλό των μυστικών κονδυλίων του ΥΠΕΞ, απ’ όπου δίχως κανένα έλεγχο διοχετεύτηκαν επί εποχής ΓΑΠ απίστευτα ποσά, ταΐζονταν κι ο άτυπος πλην με εξαιρετικά ουσιαστικό ρόλο σύμβουλός του; Ξέρετε, ο περιφερόμενος ανά την υφήλιο (αλλά με προτίμηση τα Βαλκάνια…) και μεταφέρων τη γραμμή του εκπεσόντος; Μια απάντηση, κύριε Σταύρο (Δήμα)please; Ή πάει για θάψιμο;

** Βάναυση πρόκληση στη νοημοσύνη των τηλεθεατών του MEGA αυτή η αδιάλειπτη παρουσία εκεί του Καρατζαφέρη. Με… «108» τον έχουν χρεωθεί;

** Μπας και του έχουν παραχωρήσει και κάνα ντιβάνι για να… ξεκουράζεται;

** Κατανοητά τα κόλπα, αλλά έχει και η πρόκληση τα όριά της. Τα οποία, ας πούμε, ξεπεράστηκαν κατά πολύ την περασμένη Δευτέρα, όταν ο Καρατζαφέρης με μια αντικομμουνιστική υστερία επιπέδου ψυχρού πολέμου ανέλυε τη… σύλληψή του, ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει Κούβα!

** Παιδιά, σας έχουν πάρει χαμπάρι. Και τον Καρατζαφέρη και σας…

** Έλεος, με την παραχώρηση άφθονου τηλεοπτικού χρόνου για ακροδεξιά παραληρήματα!

** Αλήθεια, ο Κυριάκος είναι κι αυτός υπέρ της λίστας; Σαν τον άλλο γίγαντα της πολιτικής σκέψης, τον (επίσης γόνο…) Μιλτιάδη; Άγχη που ‘χουν οι άνθρωποι…

** Φοβερό αυτό το comebackσημιτανθρώπων απ’ το νέο πρωθυπουργό Παπαδήμο, ε; Μεθοδικό και φοβερό! Ωρέ δεν επαναφέρετε και τον ίδιο το Σημίτη, για να δέσει εντελώς το γλυκό; Αντώνη, είσαι ευτυχής;

** Πάντως όλη η ομάδα των (Θου, Κύριε) γαλάζιων «μεταρρυθμιστών» τα πήρε με τη δήλωση-προειδοποίηση του Σαμαρά. Και προσέτρεξε για βοήθεια στα μιντιακά απάγκια που άφθονα διαθέτει…

** Αντελήφθησαν ότι η καμπάνα χτύπησε γι’ αυτούς. Κι έπεται συνέχεια!

** Για τους γνωρίζοντες την ιστορία του ΠΑΣΟΚ, δεν αποτέλεσε έκπληξη η έντονη κριτική του Χρ. Παπουτσή στο Μιχ. Χρυσοχοϊδη, όταν ο τελευταίος προανήγγειλε –στην ουσία- την υποψηφιότητά του για τη θέση του προέδρου του Κινήματος, οψέποτε ξεκινήσουν οι σχετικές διαδικασίες.

** Ο Χρυσοχοϊδης θεωρούνταν –και ήταν- πολιτικό «παιδί» των Παπουτσή, Παναγιωτακόπουλου και των άλλων «προεδρικών». Αυτοί τον πήραν, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, από πολιτικό στέλεχος περιφερειακού βεληνεκούς και τον προώθησαν στην κεντρική πολιτική σκηνή. Τον στήριξαν να εκλεγεί βουλευτής. Και στη συνέχεια, όταν το 1993 το ΠΑΣΟΚ ξανάγινε κυβέρνηση κι ο Αντρέας πρωθυπουργός, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην είσοδό του στην κυβέρνηση, στην αρχή στη θέση του υφυπουργού Εμπορίου.

** Αλλά η ανέλιξη του Μιχάλη κάποια στιγμή τον οδήγησε στην αυτονόμησή του. Καθοριστικό στην πορεία των σχέσεών του με τους –τότε- «προεδρικούς» το γεγονός ότι ο Χρυσοχοϊδης στη μάχη της διαδοχής του Αντρέα, το Γενάρη του ’96, στήριξε τελικά τον Σημίτη, ενώ οι Παπουτσής, Παναγιωτακόπουλος και οι άλλοι «προεδρικοί» έδωσαν μάχη για να μην εκλεγεί ο Σημίτης…

** Τα υπόλοιπα λίγο-πολύ γνωστά. Ο Χρυσοχοϊδης εντάχθηκε στο στενό πυρήνα των «σημιτικών», ανέβηκε μέχρι που έφτασε στη θέση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ(διαδεχθείς μάλιστα τον Κ. Λαλιώτη, μετά την εκδίωξή του απ’ τον Σημίτη…), οι σχέσεις του με τους πάλαι ποτέ υποστηρικτές του διερράγησαν, οι δρόμοι τους χώρισαν οριστικά… Και σήμερα οι εξελίξεις της διαδοχής του ΓΑΠ προσφέρουν νέα επεισόδια σε αυτή την ταραγμένη πορεία σχέσεων…

** Τι θα κάνει ο Χρ. Παπουτσής, στη διαδικασία της διαδοχής του ΓΑΠ; Οψέποτε οι διαδικασίες ξεκινήσουν, σίγουρα θα διεκδικήσει ρόλο και μάλιστα κεντρικό. Το αν θα είναι υποψήφιος, θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Αλλά σε κάθε περίπτωση θεωρεί ότι είναι εκφραστής ενός ικανού τμήματος του ΠΑΣΟΚ, που δεν εκφράζεται απ’ τους άλλους δελφίνους. Συνυπολογίστε τα…

** Αναρωτιούνται πάντως πολλοί –και μέσα στο ΠΑΣΟΚ- τι ήταν αυτό που ώθησε τον Χρυσοχοϊδη να αναγγείλει ουσιαστικά την υποψηφιότητά του, όταν κανείς άλλος δελφίνος δεν το είχε κάνει.

** Δεν λείπουν και οι εκτιμήσεις, ότι βιάστηκε. Ότι έκανε το λάθος που είχε κάμει το 2007 ο Μπένι. Ήθελε να προλάβει κάτι; Θα δείξει…

** Ξεκίνησαν από 3 (Λοβέρδος, Διαμαντοπούλου, Ραγκούσης). Γίνανε 4, με την προσθήκη του Μόσιαλου. Και συνεχώς η ομάδα διευρύνεται… Είναι μάλιστα εντυπωσιακό, ότι μπαίνουν ακόμα και κυβερνητικά και κοινοβουλευτικά στελέχη, τα οποία έως πρόσφατα ήταν στο επιτελείο του ΓΑΠ. Μήπως όμως θα έπρεπε να ήταν κάπως πιο επιλεκτικοί, στο ποιους δέχονται στην ομάδα, αφού ορισμένες «προσχωρήσεις» μάλλον κακό κάνουν (να μην πούμε ακόμα ονόματα);

** Ποια δυαρχία; Καθαρές λύσεις, ζήτησε ο Π. Ευθυμίου, ο οποίος εκπέμπει σε μήκος κύματος σοβαρότητας. Και έχει δίκιο. Τι εφεύρημα είναι το «άλλος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (δηλαδή ο ΓΑΠ) κι άλλος υποψήφιος πρωθυπουργός»;

** Ακόμα και τώρα δηλαδή φτηνιάρικα κολπάκια;

** Μάλλον θα πρέπει να το ‘χει μετανιώσει, ο εμποράκος του καραμανλισμού, ο οποίος πουλούσε «ειδήσεις» σε δημοσιογραφικά λαμόγια (και του διαδικτύου…) εξασφαλίζοντας προβολή ενόψει εκλογών. Τώρα έφαγε μια σφαλιάρα και το φυσάει και δεν κρυώνει. Έμεινε στην απόξω, για να μάθει!

** Πάντως, όπως έμαθα, ο Βενιζέλος δεν λέει όχι στο σενάριο της «δυαρχίας». Δέχεται δηλαδή κατ’ αρχήν να παίξει το ρόλο του «λαγού», με τη λογική ότι την ήττα θα τη χρεωθεί έτσι κι αλλιώς ο ΓΑΠ, ενώ ο ίδιος θα πιστωθεί την αίσθηση, ότι δέχτηκε να είναι το «θύμα» σε μια εξαιρετικά κρίσιμη για το ΠΑΣΟΚ περίοδο…

** Πάντα κατά τη λογική αυτή, θα αμειφθεί γι’ αυτή του την «υπηρεσία» την κρίσιμη ώρα (της διαδοχής) και θα πάρει το «μαγαζί» ολόκληρο…

** Βέβαια όλα αυτά μοιάζουν τώρα περισσότερο σαν ασκήσεις επί χάρτου. Κι αυτό, επειδή αγνοούν μια μεγάλη δυναμική που έχει διαμορφωθεί τόσο στην –εναπομείνασα- βάση του ΠΑΣΟΚ, όσο και στην Κ.Ο., όπου επικρατεί κάτι παραπάνω από αναβρασμός.

** Κι όταν μάλιστα πολλοί, πάρα πολλοί βουλευτές αισθάνονται ότι δεν θα είναι στην επόμενη Βουλή, τότε ευκολότερα περνά η λογική του… «να τα κάνουμε Κούγκι»!

** Με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

** Το επιτελείο του Αντ. Σαμαρά πιστεύει, πως εκτός απ’ τη μανία των Ευρωπαίων για να αποσπάσουν την υπογραφή του, υπήρχαν και εντός Ελλάδας συγκεκριμένοι πολιτικοί, οι οποίοι πίεζαν προς αυτή την κατεύθυνση, για ευνόητους λόγους. Ένας εξ αυτών ο ΓΑΠ. Αλλά αν γι’ αυτόν υπάρχει «κατανόηση», πνέουν μένεα για τον άλλο, τον οποίο έχουν μεγάλο άχτι και τον… περιμένουν στη γωνία! Ποιος είναι ο «άλλος»; Ωρέ λέτε να ‘ναι ο… χειρότερος υπουργός της ευρωζώνης;

** Αλήθεια, πότε θα αρχίσει τις ανά την Ελλάδα περιοδείες του ο ΓΑΠ, όπως πομπωδώς ανακοινώθηκε; Ο λαός (του) είναι έτοιμος για να τον… αποθεώσει, δεν κρατιέται ωρέ!

** Μου το έλεγε γνωστό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, εξ αυτών που συναντήθηκαν πρόσφατα με τον αρχηγό ΓΑΠ. «Δεν είναι δυνατό να βγάλεις ασφαλές συμπέρασμα, για το πού θα το πάει στα εσωκομματικά», τόνιζε, «επειδή με άλλο πρόσωπο εμφανίζονταν στον ένα και με διαφορετικό στον άλλο. Και αυτό δεν ήταν προσποίηση. Ήταν η αντανάκλαση των ψυχολογικών του μεταπτώσεων και διακυμάνσεων. Οπότε»…

** Τρέχα γύρευε δηλαδή!

** Τι είπατε για τον εκλογικό νόμο; Για νέο εκλογικό σύστημα; Αποχαιρετήστε κι αυτή τη… μεγαλοφυή έμπνευση του ΓΑΠ! Μέχρι κι ο νέος υπουργός Εσωτερικών, ο Γιαννίτσης το ’θαψε το θέμα. Ας βρει άλλη «ρουκέτα» να ρίξει ο γίγαντας…

** Ώπα! Άρχισαν να εκδηλώνονται οι πρώτοι… σπόνσορες των δελφίνων του ΠΑΣΟΚ! Αίφνης, μεγάλο κανάλι (μη ρωτάτε ποιό!) «παίζει» χοντρά το Μπένι, τα δίνει όλα. Αντίθετα το… παρά θιν’ αλός συγκρότημα δεν είναι διόλου φιλικό μαζί του. «Παίζει» άλλο σχήμα. Θα απολαύσουμε σκηνές απείρου κάλλους!

** Κι όμως. Αρκετοί στη Νου Δου, ανάμεσά τους κι ο ίδιος ο Σαμαράς εξακολουθούν να πιστεύουν ότι είναι εφικτή η αυτοδυναμία! Και ότι θα δικαιωθούν για τις επιλογές, τόσο για την –επί της ουσίας- συγκυβέρνηση, όσο και για τις άλλες –πολλές- εκπτώσεις από πρόσφατες θέσεις!

** Έτσι είναι (;) αν έτσι νομίζουν. Ότι δηλαδή από έκπτωση σε έκπτωση θα βγουν και κερδισμένοι από πάνω…

** Ίχνη μόνο της αξιοπιστίας και αξιοπρέπειάς του διέσωσε ο Αντ. Σαμαράς, με τη «φόρμουλα» που βρέθηκε, ώστε να αποσταλεί τελικά η γνωστή του επιστολή στην τρόικα. Ίχνη μόνο…

** Εμείς θα ξαναπούμε: Όταν ξεκινάς τις εκπτώσεις, δεν ξέρεις πότε και πώς θα τις τελειώσεις, αν τις τελειώσεις δηλαδή. Ήδη παρατηρείται μια αποσυσπείρωση των γαλάζιων ψηφοφόρων, οι οποίοι εδώ που τα λέμε δεν έχουν και εναλλακτική στον ευρύτερο χώρο τους, αφού οι… κυβιστήσεις του αρχηγού κωλοτούμπα, ο οποίος κάποτε αποτελούσε μια εναλλακτική, τον έχουν καταστήσει καταγέλαστο σαλτιμπάγκο!

** Στην ουσία αυτή τη στιγμή μόνο η Αριστερά κάνει αντιπολίτευση. Και έχει το ρόλο και της μείζονος και τηςελάσσονος αντιπολίτευσης…

** Συνεπώς πάρα πολλοί γαλάζιοι ψηφοφόροι βιώνουν ένα προσωπικό δράμα. Σίγουρα κάποιοι θα κατευθυνθούν προς τα αριστερά. Άλλοι θα πάνε στην «αδιευκρίνιστη ψήφο»…

** Προς ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ενίους (όχι λίγους…) πασοκογενείς, ανένταχτους της Αριστεράς, προσωπικότητες του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου: Τολμήστε το! Είναι μια ιστορική ευκαιρία, μην την απεμπολήσετε!

** Με τούτα και με κείνα, το όνειρο της αυτοδυναμίας φαίνεται να απομακρύνεται. Και θα πρέπει να προσπαθήσει πάρα πολύ ο Σαμαράς, για να πετύχει μια επανασυσπείρωση ικανή να διεκδικήσει αυτό το όνειρο. Κι αν…

** Πάντως όλη αυτή η ιστορία, με το τι θα κάμει ο Σαμαράς, έφερε (ξανά) στο φως και μια σειρά αθλιοτήτων, πολιτικών και δημοσιογράφων και άλλων «δημοσιολογούντων», υποταγμένων εντελώς, μίσθαρνων οργάνων ενός συστήματος παρηκμασμένου, άθλιου, ξενόδουλου, εξευτελισμένου, ψυχορραγούντος μα όχι ακόμα κατεδαφισμένου.

** Ήταν εξαιρετικά παραστατικό, να τους βλέπεις και να τους ακούς, να πιέζουν τον Αντώνη, με τόση επιμονή…

** Στην ουσία τι επεδίωκαν; Να τον καθυποτάξουν, να τον ακυρώσουν, να τον κάνουν σαν τα –ξενόδουλα- μούτρα τους. Του ζητούσαν, επί μέρες, γη και ύδωρ, επειδή έπρεπε να τον οδηγήσουν στις κάλπες –οψέποτε οδηγηθούμε…- ταπεινωμένο, τσαλακωμένο!

** Πώς δηλαδή τόλμησε αυτός, σαρξ εκ της σαρκός τους, να προκύψει «ανυπόταχτος», μη ενταγμένος εντελώς; Πώς τολμούσε να βγει, έστω και ελάχιστα, εκτός των ορίων που έχουν τάξει, εκτός του κύκλου που έχουν οριοθετήσει;

** Και μεταξύ των υλακτούντων πρωταγωνιστούσαν οι εμπνευστές του εγκλήματος, που επί δυο χρόνια περίπου συντελείται σε βάρος της πατρίδας και του βασανισμένου λαού μας…

** Και τα δημοσιογραφικά τους ανδρείκελα, τα οποία «έσπρωχναν» και αυτά, όσο μπορούσαν. Είχαν γίνει η φωνή των νταβατζήδων και των ξένων αφεντάδων τους, για άλλη μια φορά!

** Αντάμα, όλος αυτός ο εσμός, με τον αρχηγό κωλοτούμπα και τη… Θοδώρα!

** Και με το επιτελείο του εκπεσόντος ηγεμόνα, φυσικά, του εμπνευστή του άθλιου, τυχοδιωκτικού δημοψηφίσματος. Αυτής της έμπνευσης-μπουρλότου!

** Και με ένα πρωθυπουργό να παρακολουθεί αμήχανος και ανίκανος για στοιχειώδη διαπραγμάτευση. Θα μου πείτε τώρα, τι ζητάω… Και θα ‘χετε δίκιο!

** Είναι μια ωραία ατμόσφαιρα! Ο ένας γενικός γραμματέας, υπόδικος για κακούργημα. Ο άλλος κληθείς απ’ τον ανακριτή να καταθέσει ως ύποπτος για άλλο κακούργημα. Άλλος, πρόεδρος Οργανισμού και μέλος ανώτατου οργάνου του ΠΑΣΟΚ, επίσης υπόδικος για κακουργήματα. Και πάει λέγοντας! Και άπαντες παραμένουν στη θέση τους! «Κοσμήματα» που κοσμούν το πράσινο καθεστώς! Κι απ’ την άλλη, τα πολιτικά παχύδερμα, της… διαφάνειας, που τους ανέχονται!

** Ναι, έρχονται αποκαλύψεις για το Βατοπέδιο. Να δω, πού θα τρέχουν να κρυφτούν ορισμένοι… αρχάγγελοι της «κάθαρσης»!

** Είναι αλήθεια; Ότι ο εκπεσών ΓΑΠ «πρότεινε» στον Παπαδήμο για κυβερνητικό εκπρόσωπο γνωστό δημοσιογράφο, τον οποίο σκοπεύει στις επόμενες εκλογές να τοποθετήσει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ; Κι ότι ο νέος πρωθυπουργός δεν είναι… ενθουσιασμένος με την υπόδειξη; Θα δούμε…

** Θυμάστε τι σας λέγαμε; Αναμένεται λοιπόν, στις 5 Δεκέμβρη, η απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης, για την προσφυγή των Σκοπίων ενάντια στην Ελλάδα. Ακούει κανείς; Ενδιαφέρεται κανείς; Ή θα τρέχουμε ξανά κατόπιν εορτής;

** Έμελλε να το δω κι αυτό. Τον… «Αδώνιδα» να δίνει συνέντευξη σαν υφυπουργός κάτω από ένα τεράστιο πορτρέτο του Αντρέα!

** Κι ύστερα, μέσω «κύκλων» να ασχημονεί άθλια εναντίον του Παπουτσή! Να τον χαίρεστε, ω «συγκυβερνήτες» της συμφοράς! Σήκω Αντρέα να τους δεις! Θεός φυλάξοι…

** Και ο αρμόδιος Επίτροπος απαντώντας σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Χουντή «άδειασε» το χειρότερο, επαχθέστερο, φασίζον μέτρο των ΓΑΠ-Μπένι, να κόβεται το ρεύμα σε όσους αρνούνται να πληρώσουν το αντισυνταγματικό χαράτσι! Και η Συνήγορος του Πολίτη εξέφρασε ενστάσεις. Η… συγκυβέρνηση θα κάνει την πάπια θεωρώντας το λαό χάχα;



Αγγελτήριο... κηδείας του ευρώ θύμιζε το εξώφυλλο του χθεσινού τεύχους του βρετανικού περιοδικού "Εκόνομιστ". Κυρίαρχο το μαύρο χρώμα, φλεγόμενη βολίδα το κοινό νόμισμα, μακάβριος ο τίτλος: "Είναι αυτό πράγματι το τέλος;". Σήματα συναγερμού εξέπεμπαν το κύριο άρθρο, οι μόνιμες στήλες, οι σχετικές αναλύσεις του περιοδικού. "Αυτή η κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί επί πολύ. Χωρίς μια δραματική αλλαγή διάθεσης από βάθους καρδιάς της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των Ευρωπαίων ηγετών, το κοινό νόμισμα μπορεί να γίνει κομμάτια μέσα σε εβδομάδες" υποστηρίζει το κύριο άρθρο του. Μέσα σε εβδομάδες! Και δεν είναι μόνο Βρετανοί που υποστηρίζουν αυτή τη θέση. Τη συμμερίζονται ακόμη και Γερμανοί. "Περίπου δύο εβδομάδες απομένουν στους αρχηγούς των κυβερνήσεων" έγραφε την Πέμπτη σε πρωτοσέλιδη ανάλυσή της η γερμανική εφημερίδα "Ντι Τσάιτ".

"Η Μέρκελ έθαψε τον διάλογο για τα ευρωομόλογα και τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας" ήταν ο γεμάτος απογοήτευση προχθεσινός πρωτοσέλιδος τίτλος της ισπανικής εφημερίδας "Ελ Παΐς". Η Γερμανίδα καγκελάριος επέβαλε τις θέσεις της την Πέμπτη στο Στρασβούργο επί των ηγετών της Γαλλίας και της Ιταλίας: λιτότητα και τίποτε άλλο!

Σε τίποτα δεν βοηθούν τα εξοντωτικά προγράμματα λιτότητας κατά των Ευρωπαίων πολιτών ή το φορολογικό "γδάρσιμό" τους. Καμία βελτίωση δεν φέρνουν ούτε οι αλλαγές κυβερνήσεων. Τι κι αν νίκησε σαρωτικά στην Ισπανία η εκ των προτέρων αποφασισμένη να εφαρμόσει εξουθενωτική λιτότητα Δεξιά; Αυτή την εβδομάδα η Μαδρίτη πλήρωσε για τρίμηνα έντοκα γραμμάτια επιτόκιο 5,1% - υπερδιπλάσια δηλαδή από όσο πριν από έναν... μήνα! Οσο για τα δεκαετή ισπανικά ομόλογα, αυτά έχουν επιτόκιο πάνω από 6,5% - χειρότερα δηλαδή από όσο είχαν τα ελληνικά πριν μπει η χώρα μας σε καθεστώς Μνημονίου!

Το μαχαίρι έφτασε στο κόκαλο. Στα τέλη Ιανουαρίου, η Ιταλία πρέπει να βρει λεφτά να πληρώσει ομόλογα που λήγουν αξίας 30 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν οι κερδοσκόποι απαιτήσουν εξωφρενικό επιτόκιο και η ΕΚΤ δεν παρέμβει, τότε δεν αποκλείεται ακόμη και η... στάση πληρωμών της Ιταλίας! Κόλαση! Αλλά ακόμη και αν η Ρώμη βρει τα λεφτά πληρώνοντας όσο όσο, μέχρι πού μπορεί να πάει αυτή η ιστορία; Προφανώς, όχι μακριά. Τα περιθώρια εξαντλήθηκαν πλέον. Μία και μοναδική λύση έχει απομείνει τώρα.

Θα αναλάβει η ΕΚΤ το χρέος όλων ουσιαστικά των κρατών της Ευρωζώνης; Αυτό είναι πια το καθοριστικό ερώτημα. Θα αγοράζει δηλαδή η ΕΚΤ σε απεριόριστες ποσότητες όσα κρατικά ομόλογα βγάζουν οι χώρες της Ευρωζώνης και μάλιστα με χαμηλά, εξυπηρετήσιμα επιτόκια υποχρεώνοντας έτσι τους κερδοσκόπους του χρηματοπιστωτικού συστήματος είτε να λογικευθούν, είτε να φύγουν εντελώς από την αγορά κρατικών ομολόγων; Αν η ΕΚΤ αγοράζει ομόλογα, η Ευρωζώνη θα σωθεί. Αν όχι, η διάλυσή της είναι αναπότρεπτη.

Η Γερμανία θα αποφασίσει τι θα κάνει η ΕΚΤ. Το Βερολίνο και κανένας άλλος για τον πολύ απλό λόγο ότι η Γερμανία θα πληρώσει στην πράξη τις συνέπειες αυτής της ριζικής αλλαγής -"επαναστατικής" στο πλαίσιο του συστήματος- χαρακτήρα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Δεν είναι καθόλου εύκολη η λήψη αυτής της απόφασης για τους Γερμανούς και δικαιολογημένα μέχρι στιγμής αρνούνται να συναινέσουν. Αν συμφωνήσουν, αυτό σημαίνει ότι θα μεταφέρεται πλούτος διαρκώς από τη Γερμανία και τις χώρες του Βορρά προς τις αδύναμες χώρες του Νότου και της περιφέρειας της Ευρωζώνης.

Χωρίς σοβαρό αντάλλαγμα αυτό αποκλείεται να το δεχθεί το Βερολίνο. Θα προτιμήσει ίσως ακόμη και να διαλύσει την Ευρωζώνη, όσο απίστευτο και αν ακούγεται αυτό, παρά να ξοδέψει εν ριπή οφθαλμού τα τεράστια κέρδη που αποκόμισε από τη λειτουργία της Ευρωζώνης μέσα σε μία ολόκληρη δεκαετία.

Η μετατροπή σε επαρχίες του Ράιχ των ανεξάρτητων και μέχρι τώρα κυρίαρχων κρατών της Ευρώπης είναι το βαρύ αντίτιμο που ζητάει η Γερμανία για να συναινέσει. Οι Ευρωπαίοι θα παίρνουν λεφτά από τη Γερμανία μέσω ΕΚΤ, αλλά μόνο αν αποδεχτούν να τους κυβερνά χωρίς προσχήματα το Βερολίνο! Η γερμανική κυβέρνηση δηλαδή θα αποφασίζει για το ύψος των μισθών των Ελλήνων, των συντάξεων των Γάλλων, των δημοσίων επενδύσεων στην Ιταλία, των φόρων στην Ισπανία. Το δέχονται αυτό οι Ευρωπαίοι; Αμφιβάλλουμε, αλλά θα δούμε...



Η υπερψήφιση από τη Βουλή της δανειακής σύμβασης μπορεί να έχει για την Ελλάδα τις ίδιες συνέπειες που είχε για την ελληνική ΕΑΜική αντίσταση η συμφωνία της Βάρκιζας και θα είχε, για το κυπριακό κράτος, το σχέδιο Ανάν, αν υιοθετείτο. Στην πραγματικότητα μάλιστα, οι συνέπειες για την Ελλάδα από την υπερψήφιση της δανειακής σύμβασης, μπορεί να είναι πιο τραγικές και από αυτές ακόμα, τις φοβερές, του εμφυλίου πολέμου, που προκάλεσε, δεν απέτρεψε η Βάρκιζα, ή της κατάλυσης του κυπριακού κράτους, που προέβλεπε το σχέδιο. Σας φαίνεται ασφαλώς απίστευτο, θα σας εξηγήσουμε όμως τον λόγο.

Ο Αντώνης Σαμαράς βρίσκεται σήμερα στη θέση που βρέθηκε το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ στις 12 Φεβρουαρίου 1945 και ο Τάσσος Παπαδόπουλος στις 12 Φεβρουαρίου 2004 (1). Δεν διαθέτει εναλλακτική στρατηγική, δεν γνωρίζει πως να πει, είναι απροετοίμαστος και φοβάται να πει το όχι. Η όποια ικανότητα αντίστασης του αστικού πολιτικού κόσμου της χώρας, αν ποτέ υπήρξε τέτοιο πράγμα, λιώνει σήμερα, κυριολεκτικά σαν το κεράκι, μπρος στα μάτια μας, θυμίζοντας μέρες του 1941. Οι πολιτικοί μας, ή όσοι από αυτούς δεν εκτελούν μηχανικά εντολές, ξέρουν από ένστικτο τι θα δουν αν ανοίξουν τα μάτια τους και προσπαθούνε επίμονα να μην το κάνουν, σου λένε κάθε μορφής παραλογισμούς. “Μοιραίοι και άβουλοι” βαδίζουν στην καταστροφή τους, απειλώντας να συμπαρασύρουν μαζί και το έθνος τους.

Το ΠΓ του ΚΚΕ, επικεφαλής ενός πολιτικο-στρατιωτικά παντοδύναμου ΕΑΜ υπέγραψε τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ. Δεν απέτρεψε τον εμφύλιο, τον διευκόλυνε, όπως και τη δική του ήττα. Η κυβέρνηση Παπαδήμου ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο. Να αφοπλίσει την Ελλάδα από τα ισχυρότερα όπλα της στον πόλεμο χρέους που έχει εξαπολυθεί εναντίον της, υπερψηφίζοντας τη δανειακή σύμβασης από τη Βουλή. Ισχυρίζεται ότι θα αποτρέψει τη χρεωκοπία και θα εμποδίσει την έξοδο από το ευρώ, με τις συμφωνίες της 26ης Οκτωβρίου. Θα διευκολύνει και τα δύο, απαλλάσσοντας τους Πιστωτές από τα προβλήματα που θα αντιμετώπιζαν αν η Ελλάδα χρεωκοπούσε τώρα και έβγαινε από το ευρώ. Αυτά τα προβλήματα θα έπρεπε να είναι ένα μέρος του οπλοστασίου της Αθήνας για να πετύχει συμβιβασμό. Με το ΅ναι σε όλα΅ που λέμε διαδοχικά εδώ και δύο χρόνια φτάσαμε στο σημείο που φτάσαμε, δηλαδή κάναμε πολύ πιο πιθανή μια επικίνδυνη ρήξη, αντί να εξαντλήσουμε τα περιθώρια αξιοπρεπούς συμβιβασμού.

‘Aλλωστε, το ελληνικό πρόβλημα σήμερα δεν είναι η αποφυγή της χρεωκοπίας ή η διατήρηση του ελληνικού κράτους στην ευρωζώνη, όπως υποστηρίζουν τα τρία κόμματα και ο κ. Παπαδήμος. Αυτό που διακυβεύεται τώρα είναι η ίδια η ύπαρξη του ελληνικού κράτους, όχι το νόμισμά του ή οι συμμαχίες του! Οι συμφωνίες της 26ης Οκτωβρίου, ειδικά η δανειακή σύμβαση, δεν εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού κράτους, όχι το βιοτικό επίπεδο που χάσαμε οριστικά, αλλά την ίδια την ύπαρξή του, την ικανότητα να θρέφει τον ελληνικό λαό και να προστατεύει τα σύνορά του.

Λέμε δανειακή σύμβαση γιατί πληροφορούμεθα ότι ο κ. Βενιζέλος έθεσε θέμα αγγλικού δικαίου στις διαπραγματεύσεις με τις Τράπεζες για την αναδιάρθωση. Είναι πολύ σπουδαίο, αν συνέβη, ελπίζουμε να επιμείνει, αλλά δεν είναι επαρκές, δεν φτάνει για να σώσει την Ελλάδα, γιατί, για λόγους που έχουμε εξηγήσει σε προηγούμενα άρθρα μας στα Επίκαιρα και αλλού και μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα μας, η επικύρωση της απερίγραπτης πρώτης δανειακής σύμβασης, ίσως της χειρότερης για δανειζόμενο που έχει υπογραφεί στην παγκόσμια ιστορία, υποθηκεύει το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας, υπαρχούσης και μελλούσης. Την ίδια στιγμή εγκλωβίζει την Ελλάδα σε μια οικονομική πολιτική που την καταστρέφει και εξασφαλίζει ότι δεν θα μπορέσει να πληρώσει. Αν το Μνημόνιο ήταν λάθος, θα είχε διορθωθεί. Δεν ήταν λάθος, ήταν έγκλημα. ‘Όπως συνέβαινε και με το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, διατηρείται το κέλυφος του κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους, του αφαιρείται όμως η δυνατότητα, οι οικονομικές προϋποθέσεις να λειτουργεί.

Ακόμα και όσοι ανέλυσαν επαρκώς τη δανειακή σύμβαση, θεώρησαν τόσο τρομακτικές τις συνέπειες που κατέληξαν ότι είναι απίθανο να συμβούν! ¨Όταν υπογράφονταν οι συνθήκες του 1960 για την Κύπρο, έλεγαν ότι ποτέ η Τουρκία δεν θα κάνει χρήση του δικαιώματος επέμβασης. ¨Όταν ο Γκορμπατσώφ διαπραγματεύτηκε την ενοποίηση της Γερμανίας, συμφώνησε τη μη επέκταση του ΝΑΤΟ στην Αν. Ευρώπη. Θα έμπαινε ο όρος στα κείμενα, αν ο σοβιετικός ηγέτης δεν έλεγε ΅δεν χρειάζεται. Μου αρκεί ο λόγος σας΅. Το ΝΑΤΟ είναι τώρα στα περίχωρα της Αγίας Πετρούπολης. Οι μπαρουτοκαπνισμένοι αρχηγοί του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσσου δεν πρόσεξαν επίσης τις λεπτομέρειες των συμφωνιών που υπέγραφαν γιατί δεν ήξεραν οικονομικά. Μετά διαπίστωσαν ότι είχαν παραδώσει τη χώρα τους, τη στιγμή που νόμιζαν ότι κέρδιζαν την ελευθερία τους. Ο αντιπρόεδρος του Λουξεμβούργου που επισκέφθηκε την Κούβα το περασμένο καλοκαίρι κατέπληξε τους συνομιλητές του λέγοντας: ΅Εντάξει είναι υπερβολή ότι θα τους πάρουμε την Ακρόπολη, αλλά δεν απέχει και πολύ από αυτό που θα κάνουμε΅΅

Ο αστικός κόσμος έχει ήδη ψυχολογικά αποδεχθεί την προοπτική μετατροπής της Ελλάδας σε οικονομικό προτεκτοράτο της Γερμανίας και γεωπολιτικό του Ισραήλ και ελπίζει να το διαχειρισθεί ο ίδιος. Ο κ. Παπαδήμος παίζει τον ρόλο που έπαιξε ο Γεώργιος Παπανδρέου για λογαριασμό των ¨Αγγλων και αφού παραμέρισε τεχνηέντως τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, στον Λίβανο και στη Γκαζέρτα, ή τον ρόλο που έπαιξε ο Σοφούλης όταν τον κάλεσαν στην Ουάσιγκτον το 1946 να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να πάει μέχρι τέλους τον εμφύλιο, παρά την αποτυχημένη προσπάθεια του Τσαλδάρη, μέσω του δολοφονηθέντος Πολκ, να τον σταματήσει.

Μόνο που ούτε στον κ. Παπαδήμο έχουν πει όλο το έργο, μόνο το κομμάτι που τον αφορά ξέρει, όπως και οι κ.κ. Παπανδρέου και Σαμαράς. Κανείς δεν πρόσεξε τη φρασούλα του Stratfor πέρυσι, ότι οι ‘Eλληνες δεν έχουν καταλάβει τι άλλαξε το 1990. ¨Όταν οι ¨Αγγλοι και οι Αμερικανοί ξεκίναγαν τον εμφύλιο πόλεμο, για να ξανακάνουν προτεκτοράτο την Ελλάδα, χρειάζονταν κάπως να τη διατηρήσουν ζωντανή στον αρχόμενο ψυχρό πόλεμο. Πρέπει νάχεις την δύναμη της ενόρασης ενός Νόαμ Τσόμσκι, φωνής της παγκόσμιας συνείδησης, για να πεις “οι Τράπεζες θα καταστρέψουν την Ελλάδα” ή ενός Μίκη για να καταλάβεις ότι σκοπός είναι η “Ελλάδα χωρίς ¨Ελληνες”.

Είθε ο φόβος να γεννήσει το θαύμα, όπως γέννησε, με τη νίκη του Θεμιστοκλή, αλλά και την πανουργία του Οδυσσέα, την ιδέα της Ευρώπης. Δύο επιλογές έχουμε εδώ που τα φέραμε και εδώ που μας φέρανε. Να ζήσουμε ή να χαθούμε.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
(1) Κάνοντας ρεπορτάζ στις 12 με 14 Φεβρουαρίου 2004, διαπίστωσα ότι το σύνολο του ελλαδικού και κυπριακού πολιτικού κόσμου, με εξαίρεση τον Βάσσο Λυσσαρίδη, τον Νίκο Κουτσού και το ΚΚΕ, είχε πάθει “νεναικίτιδα”, delirium tremens, ενόψει της ανάγκης να πει όχι στον ΓΓ του ΟΗΕ. Αν ο κ. Ανάν τους ζητούσε να υπογράψουν ότι Ελλάδα και Κύπρος καθίστανται τμήμα της Σουαζιλάνδης, θα το υπέγραφαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Γι’ αυτό χρειάζονται ενίοτε τα δημοψηφίσματα και είναι ένα ακόμη από τα εγκλήματα του κ. Παπανδρέου ότι έκαψε την ιδέα με τον τρόπο που τη χρησιμοποίησε. Η θέση του κ. Σαμαρά σήμερα, μοιάζει κάπως και με τη θέση που βρέθηκε ο Φαήλος Κρανιδιώτης, στο Ναϊρόμπι, το 1999. ‘Επρεπε να βάλει τις φωνές, να φωνάξει τα διεθνή πρακτορεία και τις τηλεοράσεις για να έχει ελπίδα να σώσει τον αιχμάλωτο. Αλλά δεν είχε τέτοια εκπαίδευση και προετοιμασία, γύρισε στην Αθήνα και έψαχνε βοήθεια εκεί που περίμενε ότι θα τη βρει. Σήμερα, «αιχμάλωτος» είναι η Ελλάδα και η δική της παράδοση ετοιμάζεται.




"...οι συμμαχίες είναι πρόσκαιρες, τα συμφέροντα όμως, μόνιμα..."
Εδώ και μήνες μελετώντας τα «φαινόμενα» στοιχεία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, τόν διεθνή τύπο, συμπερασματικά οδηγούμαι στο ότι η κλιμάκωση της έντασης, επικεντρώνεται στην περιοχή της ΝΑ. Μεσογείου και στο Αιγαίο.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο, το ότι ή οικονομική κρίση παγκοσμίως, επιδεινούμενη συνεχώς, αυξάνει επικίνδυνα το θερμόμετρο μιας πολεμικής σύρραξης, με χαρακτηριστικά παγκόσμιου πολέμου.

Το γιατί, είναι ηλίου «φαεινότερο», όπως και το πώς. Η κρίση στόν καπιταλισμό εκτονώνεται μόνον με πόλεμο. Η ΝΑ Μεσόγειος, όπως και το Αιγαίο πέλαγος αποτελούν, όπως έχω γράψει σε προηγούμενα άρθρα μου, το νέο «EL- DORADO», πράγμα το οποίο σημαίνει ότι προσελκύει κάθε «χρυσοθήρα» στην περιοχή του.

Η γεωστρατηγική αξία της Κύπρου προκάλεσε τα δεινά της κατοχής μέρους της εδαφικής της κυριαρχίας, όπως και των υπολοίπων επιβουλών στην Εθνική της κυριαρχία, και όχι μόνον.

Στο σημερινό τοπίο, η Ελλάδα εμφανίζεται στενά συνεργαζόμενη με το Ισραήλ, επομένως και με την Αμερική, και η επιλογή της κυβέρνησης του Παπανδρέου να οδηγήσει την Ελλάδα πιο κοντά στο Ισραήλ έγινε δεκτή από την ελληνική κοινή γνώμη, ειδικά στον στρατιωτικό τομέα, αλλά και στόν ενεργειακό, με ενθουσιασμό.

Όπως φαίνεται, πάρα πολλά πράγματα, τα οποία θεωρούσαμε μέχρι σήμερα «δεδομένα» αλλάζουν στον χάρτη των συμμαχιών και των επιρροών, με πρωταγωνιστές αυτούς οι οποίοι προ τινός υπήρξαν «φίλοι», ενώ σήμερα αποτελούν άσπονδους «εχθρούς», και δεν αναφέρομαι στους Ισραήλ-Τουρκία, αλλά σε ακόμη υψηλότερο επίπεδο, ανιχνεύοντας αμυδρά, εχθροπραξίες τίς οποίες επιφέρει ένας οικονομικός πόλεμος.

Ο αγώνας για τον έλεγχο της ΝΑ Μεσογείου και του Αιγαίου είναι σκληρός και θα επιφέρει αλλαγές ισορροπιών, αλλαγές ζωνών επιρροής, συμμαχιών, πιθανόν και αλλαγές συνόρων ή δημιουργίες νέων κρατών.

Η Ρωσία δείχνει αποφασισμένη να μην αφήσει να αλλάξει το “status-quo” στη Συρία και σε οποιαδήποτε περίπτωση να μην αφήσει την κατάσταση να εξελιχθεί όπως εξελίχθηκε στη Λιβύη, και η Μόσχα θεωρεί ως «κόκκινη γραμμή» οποιαδήποτε εχθρική ενέργεια εναντίον της Συρίας.

Και για να γίνει πιο «πειστική», ή Ρωσία μετέφερε πυραύλους «S-300» στη Συρία, με Ρώσους "συμβούλους" στα χειριστήριά τους. Η όποια συνδιαλλαγή και το «μοίρασμα» της «λείας» στην ΝΑ Μεσόγειο και στο Αιγαίο, άν δεν είναι ικανοποιητική και αποδεκτή από όλες τις πλευρές, τότε οι αντιδράσεις θα προσδιορίσουν και το μέγεθος της αντιπαράθεσης.

Το Ιράν θεωρεί τον εαυτό του απειλούμενο και προσπαθεί με κάθε τρόπο να υλοποιήσει το πυρηνικό του πρόγραμμα, θεωρώντας, ότι δια αυτού, θα εξασφαλίσει την απαραίτητη ισορροπία, του τρόμου, στην περιοχή του, προφυλάσσοντας συγχρόνως τα Εθνικά του συμφέροντα, προσχωρόντας σε μία άτυπη συμμαχία με την Συρία και εμμέσως με την Ρωσία.

Ο Ιρανός στρατηγός Γιαντολάχ Τζαβανί, δήλωσε, ότι εάν χτυπηθούν από ισραηλινά πυρά οι πυρηνικές εγκαταστάσεις της χώρας του, ο στρατός θα απαντήσει με πλήγματα κατά του Ισραήλ.

Η μεγάλη όμως αντιπαράθεση, υπόγεια η εμφανής, θα έλθει στην επιφάνεια, όταν δύο εταιρείες, η μία Άγγλο-Ολλανδικών συμφερόντων, η “SHELL”, και η άλλη αμερικανό-ισραηλινών συμφερόντων “DELEK-NOBLE” διεκδικήσουν τα ενεργειακά οικόπεδα της Κύπρου και γενικότερα της ευρύτερης περιοχής της ΝΑ Μεσογείου.

Η ένταξη της "Shell" στην πολιτική που ακολουθεί η Τουρκία στα ενεργειακά ζητήματα μπορεί να θεωρηθεί, και ως μια προσπάθεια, να θέσει η Τουρκία, μια πολυεθνική με ισχυρά διεθνή πολιτικά ερείσματα εντός του παιγνίου, υποστηρίζοντας κατ’αυτόν τον τρόπο τα άμεσα συμφέροντά της στην περιοχή.

Η τουρκική εφημερίδα «Σαμπάχ» γράφει, “καθώς συνεχίζονται οι έρευνες στα ανοιχτά της Νότιας Κύπρου με τη συμμαχία των Ελληνοκυπρίων με το Ισραήλ και την αμερικανική εταιρεία Noble, η Τουρκία προβαίνει σε ένα γιγάντιο βήμα», αφού «η Ανώνυμη Εταιρεία Πετρελαίων Τουρκίας κατέληξε σε καταρχήν συμφωνία με τη "Shell" για γεωτρήσεις στα ανοιχτά της Αττάλειας.

Προσπαθώντας να φανεί “το καλό παιδί” η Τουρκία στήν Αμερική, διότι προφανώς αναζητεί την εύνοιά της, σε αυτήν την κρίσιμη για αυτήν περίοδο, παίζει το παιχνίδι της Αμερικής και γενικότερα της Δύσης, απειλώντας με κυρώσεις, και εμμέσως με πόλεμο την Συρία.
Ο πρωθυπουργός της, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, καλεί τον Σύρο πρόεδρο Ασάντ να σταματήσει τη βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων ενώ προσθέτει, ότι ο τουρκικός στρατός ξεκινά στρατιωτικές ασκήσεις στην επαρχία Χατάι, στα σύνορα με την Συρία.

Η κίνηση της Τουρκίας να δεχτεί στο έδαφός της εγκατάσταση της αντιπυραυλικής άμυνας εναντίον του Ιράν,η οποία ουσιαστικά παρέχει προστασία στο Ισραήλ, προδίδει τούς πολύπλευρους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της “γείτονος” Τουρκίας.

Προσπαθεί με κάθε τρόπο να αποδυναμώσει την σχέση η οποία αρχισε να διαφαίνεται μεταξύ Ελλάδος και Ισραήλ, επανακάμπτωντας, έρποντας και γλύφοντας, στην παλαιότερη σχέση της με το Ισραήλ.

Για την Ελλάδα οι στιγμές της ενεργού ποιοτικής διπλωματίας τώρα δοκιμάζονται σκληρά, “ιδου η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”.
Η οθωμανική διπλωματία έναντι της ιστορικότερης διπλωματίας του κόσμου, της Ελληνικής.Η στόχευση είναι διαυγής, ο δρόμος ανοικτός, και ο στόχος κοντά και ακίνητος.

Η “βασιλική” πρόσκληση του Τούρκου πρόεδρου στην Αγγλία, έκρυβε “παζάρι‘ με τελικό σχεδιασμό, ένα Τουρκο-βρετανικό τέχνασμα, το οποίο φαίνεται ότι βρίσκεται σε εξέλιξη, με σκοπό να ωθήσει σε ξεκαθάρισμα το ζήτημα του Καστελορίζου όσο η Ελλάδα βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Εδώ εμπλέκεται πιθανόν η “SHELL” και η συμφωνία με τούς Τούρκους, ώς μοχλός πίεσης πρός την Ελλάδα, το Ισραήλ, και την Κύπρο.

Η εφημερίδα Sabah στίς 6-10-2011 αναφορικά με ενδεχόμενες κινήσεις της Τουρκίας αναφέρει ότι η Τουρκία συνεχίζει το ταξίδι της στην Ανατολική Μεσόγειο.

“Στις 21 Σεπτεμβρίου συνάψαμε συμφωνία με τη «Βόρεια Κύπρο» και ορίσαμε (οριοθετήσαμε) την υφαλοκρηπίδα.

Για πρώτη φορά χαράχθηκαν εξ αρχής τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών.
Έτσι η «Τουρκική Δημοκρατία Βόρειας Κύπρου» στηριζόμενη στην εν λόγω συμφωνία έδωσε τη δικαιοδοσία έρευνας πετρελαίου στην ΤΡΑΟ”.
Στις 23-11-2011 η Ανώνυμη Τουρκική Εταιρεία Πετρελαίων (ΤΡΑΟ) υπέγραψε δύο συμφωνίες με την Ολλανδό-Βρετανική εταιρεία πετρελαίου “SHELL” για έρευνα και κοινή παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Αττάλειας, και στη περιοχή της Νοτιοανατολικής Τουρκίας.

Η εξωτερική πολιτική τών Άγγλων μετά το 1922, απέναντι στην Ελλάδα και στην Κύπρο, έως και σήμερα, ήταν πάντα εχθρική, με όλη την σημασία της λέξεως “εχθρική”, και δεν περνά μέρα που να μήν το αποδυκνύει εμπράκτως.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ώς Έθνος, την απώλεια εδαφών μας, της δυτικής θράκης, την Μ.Ασία, την Ιωνία, τον Πόντο, εξ αιτίας της πολιτικής τών Άγγλων.

Τα δόγματα είναι δυνατόν να αφορούν μια θεμελιώδη αρχή, ποτέ όμως δεν αποτελούν αξίωμα.

Η Ελλάδα και το Ισραήλ είναι εταίροι στις προκλήσεις και στις ευκαιρίες, υπογραμμίζει η ισραηλινή πλευρά.

Έχουμε κοινά στρατηγικά συμφέροντα, στην ενέργεια και στην ενεργειακή ασφάλεια και τεράστιες δυνατότητες συνεργασίας στον τομέα αυτό, σημειώνουν.

Συγχρόνως προωθείται δυναμικά τριμερής συνεργασία Ισραήλ-Ελλάδας-Κύπρου. Υπάρχει ήδη σχέδιο τριμερούς Μνημόνιου Συνεννόησης MOU, που αφορά και τη διαχείριση των ενεργειακών πόρων, το οποίο αναμένεται να υπογραφεί σύντομα.

Η συνεργασία αυτή δίνει κομβική θέση διαμετακομιστικού σταθμού στην Ελλάδα, λόγω της γειτνίασής της με την ευρωπaϊκή αγορά, και ώς κράτος μέλος της.

Ειναι μία συνεργασία που εντάσσεται στην ευρωπαϊκή πολιτική διαφοροποίησης των πηγών, των μορφών και των οδών ενέργειας, υπογραμμίζουν οι Ισραηλινοί.

Το "πάζλ" των γεωστρατηγικών σχεδιασμών στην περιοχή έχει δυναμικό χαρακτήρα, με τούς ενδιαφερόμενους να αντιδρούν σε συνιστώσες ανύπαρκτες έως σήμερα.

Εχθές ( 25-11-2011) οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν στη Βιέννη ότι θα σταματήσουν να εκπληρώνουν ορισμένες από τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη συνθήκη CFE αναφορικά με τη Ρωσία.

Σε ενδεχόμενη κρίση με τη Συρία, οι Ρώσοι δε θα ενημερώνονται πλέον, για τις κινήσεις των αμερικανικών αεροπορικών δυνάμεων, και έτσι ίσως δε θα έχουν τη δυνατότητα να ενημερώνουν το καθεστώς της Δαμασκού στην Συρία.
Η ΕΕ ομφαλοσκοπεί και ασχολείται με την οικονομική της κρίση, η οποία δυναμιτίζει την ολόπλευρη εμπλοκή της στο ενεργειακό “πανηγύρι’, συμμετέχοντας μόνο ώς μελλοντικός πελάτης.

Οι αραβικές χώρες χρησιμοποιούν διγλωσσία με την Ελλάδα και τη Κύπρο.
Οι Παλαιστίνιοι “φίλοι” μας, συμμετέχουν στην οργάνωση της ισλαμικής διάσκεψης η οποία αναγνωρίζει ντε φάκτο το ψευδοκράτος στη Κύπρο.
Μας δίνεται μιά ευκαιρία ισότιμης συνεργασίας με το Ισραήλ, άς μην την χάσουμε και αυτήν, όπως τόσες άλλες, εξ’αιτίας τών υπαλλήλων των “μεγάλων” εταίρων μας.

Μοναδικός γνώμονας το συμφέρον της Ελλάδος, τίποτα άλλο.
Η τουρκική τακτική της επιβολής τετελεσμένων δεν μας είναι άγνωστη, ειδικά σε περιόδους όπου η χώρα μας αντιμετωπίζει σοβαρά εσωτερικά προβλήματα.

Αυτό όμως δεν μας εμποδίζει ως Έθνος να προασπίζουμε τα Εθνικά μας συμφέροντα.



Ο κ. Παπανδρέου, όχι μόνο δεν αποσύρεται να ιδιωτεύσει, αλλά επανέρχεται στην κεντρική πολιτική σκηνή, επιδιώκοντας μάλιστα μεθοδικά, σύμφωνα με πληροφορίες, να περάσει νέο εκλογικό νόμο, ο οποίος θα του επιτρέψει να ελέγξει τις εξελίξεις. Ο νέος εκλογικός νόμος που επιχειρεί να περάσει ο κ. Παπανδρέου, με δόλωμα τις λίγες εκλογικές δαπάνες και την αποφυγή των υποψηφίων και κυρίως των νυν βουλευτών, να έρθουν σε επαφή με το λαϊκό πλήθος, στην ουσία δίνει στους κομματικούς αρχηγούς όλες τις εξουσίες ακόμα και εκείνες των πολιτών.

Στην πραγματικότητα, ο εκλογικός νόμος που θέλει να περάσει ο κ. Παπανδρέου, είναι ένα ολοκληρωτικό σύστημα που καταργεί πλήρως την δημοκρατία. Είναι ένα μικτό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο ένα μέρος των βουλευτών θα εκλέγεται με λίστα, για να προστατευτεί προφανώς το στενό πολιτικό κατεστημένο που είναι η καρδιά του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος και ένα μέρος με σταυρό προτίμησης για να ριχθούν στην πυρά της λαϊκής κρίσης…. οι μη αρεστοί και οι περιφερειακοί και μη ελέγξιμοι πολιτικοί. Δηλαδή στην ουσία αποσύρονται από τη λαϊκή κρίση και μπαίνουν καπέλο στο λαό οι απόλυτα υπεύθυνοι πολιτικοί, τα πολιτικά τζάκια, οι πολιτικοί γόνοι και οι βαστάζοι τους. Όσοι έχουν κάποια προσωπική άποψη και είναι εν δυνάμει επικίνδυνοι για το πολιτικό σύστημα, θα ριχθούν βορά στην εκτόνωση της λαϊκής οργής. Πιστεύετε άραγε ότι δεν υπάρχουν πολιτικοί που θέλγονται από αυτή την ιδέα;

Όπως πληροφορούμαστε, ο εκλογικός νόμος που προωθεί ο κ. Παπανδρέου έχει ως βάση το σπάσιμο των περιφερειών και την εισαγωγή της λίστας. Στη λίστα θα συμμετέχουν βουλευτές έπειτα από επιλογή του προέδρου του κόμματος και ο αριθμός εκείνων που θα εκλέγονται θα εξαρτάται από την εκλογική δύναμη των κομμάτων. Συγκεκριμένα, εκτός αλλαγών της τελευταίας στιγμής, θα περιλαμβάνει:

μονοεδρικές και ολιγοεδρικές περιφέρειες των τριών βουλευτών
180 βουλευτές θα εκλέγονται στις περιφέρειες και 120 μέσω λίστας (υπάρχει και σχέδιο για 160 και 140 αντίστοιχα)
καταργούνται οι βουλευτές Επικρατείας
στα μεγάλα αστικά κέντρα οι περιφέρειες θα ταυτίζονται με τα δημοτικά διαμερίσματα
δήμοι άνω των 50.000 κατοίκων θα αποτελούν, σε πολλές περιπτώσεις, μία εκλογική περιφέρεια
η Β΄ Αθηνών θα εκλέγει 24 βουλευτές
οι Α΄ και Β΄ Πειραιώς 9
η Αττική 7
οι Α΄ και Β΄ Θεσσαλονίκης 14
παραμένει η πριμοδότηση για το πρώτο κόμμα
η αναλογικότητα θα υπερβαίνει το 85%
το κατώτατο όριο εισόδου στη Βουλή για ένα κόμμα πέφτει κάτω από 3%

Τα ζητήματα που έχουν προβληματίσει την Ιπποκράτους είναι τα εξής:

η μείωση των βουλευτών από 300 σε 200
η εκλογή πέντε ομογενειακών βουλευτών
η ταυτόχρονη υποψηφιότητα βουλευτών σε λίστα και περιφέρεια
ο αριθμός των βουλευτών (40 ή 50) που θα παίρνει ως πριμοδότηση το πρώτο κόμμα

Όπως βλέπετε, πουθενά δεν γίνεται λόγος για απλή αναλογική ή για πλήρη κατάργηση του φασιστικού 3%, που δεν αφήνει την πολιτική ζωή να ανανεωθεί με νέες πολιτικές δυνάμεις. Αυτός είναι ο κ. Παπανδρέου. Μια ζωή συστημικός, μια ζωή αμετανόητος.


Ενάμιση χρόνο μετά την επιβολή του Μνημονίου, ο απολογισμός είναι δραματικός. Η αρχική διαβεβαίωση και της τρόικας και της κυβέρνησης Παπανδρέου, ότι το δάνειο των 110 δισ. θα εξασφάλιζε τον αναγκαίο χρόνο ώστε με τη θεραπεία-σοκ να επιτευχθεί η δημοσιονομική εξυγίανση και η επιστροφή στις αγορές, διαψεύσθηκε παταγωδώς. Οι αποκλίσεις από τους στόχους είναι μεγάλες. Η Ελλάδα έχει εγκλωβιστεί στον φαύλο κύκλο της ύφεσης, η οποία προκαλεί ολοένα και περισσότερα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια. Το χειρότερο είναι ότι δεν διαφαίνεται διέξοδος.

Για μεγάλο διάστημα, η τρόικα δεν αναγνώριζε την ευθύνη της συνταγής της. Εριχνε όλη την ευθύνη στην κυβέρνηση Παπανδρέου, με το επιχείρημα ότι δεν την εφάρμοσε σωστά. Αναμφίβολα, υπήρξαν και ολιγωρίες και καθυστερήσεις και αβελτηρία και σφάλματα που επιδείνωσαν την κατάσταση. Η βασική αιτία, όμως, που βύθισε την οικονομία στην ύφεση είναι η συνταγή της εσωτερικής υποτίμησης.

Οσοι εντός της Ελλάδας αναμασούν το επιχείρημα της τρόικας επικαλούνται τον ισχυρισμό ότι το Μνημόνιο είχε αποτέλεσμα στην Ιρλανδία (έχει χαρακτηριστεί υποδειγματικός μαθητής) και στην Πορτογαλία. Η πραγματικότητα, όμως, είναι διαφορετική. Αν και συγκριτικά με την Ελλάδα οι δύο αυτές χώρες ήταν ελαφρά περιστατικά, η αισιοδοξία των πρώτων μηνών εφαρμογής του Μνημονίου εξατμίζεται. Τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα εκεί οξύνονται και όλα δείχνουν ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί πολύ περισσότερο.

Είναι αξιοσημείωτο ότι και στο ΔΝΤ και στο ευρωιερατείο τελευταία ακούγονται κάποια ίχνη αυτοκριτικής, αλλά χωρίς να συνοδεύονται από βούληση τροποποίησης της συνταγής. Προ ημερών, η Μέρκελ δήλωσε ότι η τρόικα τους έλεγε πως το ελληνικό πρόβλημα ήταν πρόβλημα ρευστότητας! Προκαλεί ανατριχίλα το γεγονός ότι αποφασίζουν για την ελληνική κοινωνία άνθρωποι που έχουν κάνει μια τόσο λάθος διάγνωση. Η ελληνική κρίση δεν είναι καν μια τυπική κρίση χρέους. Καταρρέει ένα ολόκληρο μοντέλο πλασματικής ανάπτυξης. Ως εκ τούτου απαιτούσε άλλου τύπου αντιμετώπιση.

Γιατί, όμως, να περιμένεις από τους ξένους να κάνουν αυτό που δεν έκανε η ελληνική κυβέρνηση; Οι γραφειοκράτες της τρόικας εφάρμοσαν την κακόφημη συνταγή του ΔΝΤ. Την καταλυτική ευθύνη έχει η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία κρύφτηκε πίσω από την τρόικα αντί να επεξεργαστεί ένα εθνικό σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης και αξιοποίησης των λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων της χώρας.

Τώρα πια, το κύριο ζήτημα είναι η ορθολογική απάντηση ενός ζωτικού ερωτήματος: Συμφέρει την Ελλάδα να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο ή μήπως επιβάλλεται αναθεώρηση; Οπως προαναφέραμε, η πολιτική που εφαρμόστηκε αποδείχθηκε όχι μόνο κοινωνικά επώδυνη, αλλά και από οικονομικής απόψεως αναποτελεσματική. Φως στην άκρη του τούνελ δεν φαίνεται και τίποτα δεν δείχνει ότι θα φανεί αργότερα.

Η απόφαση της 27ης Οκτωβρίου για νέα δανειακή σύμβαση και νέο Μνημόνιο είναι μια ομολογία αποτυχίας του πρώτου Μνημονίου. Μπορεί το δεύτερο Μνημόνιο να επιτύχει εκεί που απέτυχε το πρώτο; Το γεγονός ότι το συνυπέγραψε ο Παπανδρέου και έχει δεσμευτεί να το ψηφίσει η Ν.Δ. δεν είναι από μόνο του απόδειξη ότι μπορεί. Ούτε είναι απόδειξη η στάση των ελληνικών ελίτ. Ο επαρχιωτισμός τους τις κάνει να αντιμετωπίζουν σαν θεόσταλτες τις εντολές του ευρωιερατείου (οι New York Times το αποκαλούν «Ομάδα της Φρανκφούρτης» και συμπεριλαμβάνουν τη Μέρκελ, τον Σαρκοζί και τους αξιωματούχους και μεγαλοτραπεζίτες που χειρίζονται την κρίση της Ευρωζώνης).

Εκτιμούμε ότι στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα η Ελλάδα δεν μπορεί να αποφύγει τη χρεοκοπία. Το συζητούμενο «κούρεμα» είναι πολύ μικρό για να την αποτρέψει. Το μόνο που προσφέρει το νέο Μνημόνιο είναι μια μικρή χρονική μετάθεση του αναπόφευκτου. Αυτή η αγορά χρόνου, όμως, κοστίζει πανάκριβα. Πρώτον, επειδή συσσωρεύει οικονομικά και κοινωνικά ερείπια, αποσαθρώνοντας τον παραγωγικό ιστό. Δεύτερον, επειδή με το νέο Μνημόνιο θα υποθηκευτεί η δημόσια περιουσία που θα ήταν ζωτική βάση για την ανασυγκρότηση. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Ελλάδα και θα αποδυναμωθεί πολλαπλά και τελικώς δεν θα αποφύγει τη χρεοκοπία. Η όξυνση της κρίσης του ευρώ έρχεται να ενισχύσει αυτές τις εκτιμήσεις και να υπογραμμίσει τους κινδύνους.

Το διά παραλείψεως έγκλημα είναι ότι η κυβέρνηση δεν προετοιμάζει το κράτος και την κοινωνία ώστε η χρεοκοπία να γίνει με συντεταγμένο τρόπο και με το μικρότερο δυνατό οικονομικοκοινωνικό κόστος. Αντιθέτως, το νέο Μνημόνιο τροφοδοτεί τις ψευδαισθήσεις πως η χρεοκοπία μπορεί να αποτραπεί. Η κοινωνία τείνει να μετατραπεί σ’ ένα πρεζόνι που δίνει κάθε φορά τα πάντα για να εξασφαλίσει τη δόση του, αντί να μπει σε πρόγραμμα αποτοξίνωσης. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι καθίσταται πιο πιθανή η ανεξέλεγκτη χρεοκοπία-κατάρρευση, η οποία εκ των πραγμάτων θα θέσει την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης, εάν αυτή δεν έχει εν τω μεταξύ καταρρεύσει.


«Οι πολιτικοί δεν μπορούν να μην έχουν συναίσθηση της νέας πραγματικότητας» είπε μεταξύ άλλων ο Χρήστος Παπουτσής απαντώντας στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης.

Ο Θ. Πάγκαλος κατηγόρησε τον υπουργό προστασίας του πολίτη ότι έχει την ευθύνη καθώς η αστυνομία τόσες μέρες δεν παρενέβη στην κατάληψη των συνδικαλιστών της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ στον Χολαργό.

«Είναι αδιανόητο ο κάθε Φωτόπουλος να καταλαμβάνει την ΔΕΗ και να χρειάζονται τόσες μέρες για να επέμβει η αστυνομία. Βεβαίως (ο Χρ. Παπουτσής) έχει την ευθύνη».

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στην συνέντευξη του στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία άφησε αιχμές εναντίον του Χρήστου Παπουτσή και για το θέμα της φύλαξης του κέντρου της Αθήνας. «Έχοντας αγωνιστεί επί χρόνια για τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών βρέθηκα εις στα δυσμάς του βίου μου να μην μπορώ να διασχίσω την πλατεία Συντάγματος χωρίς να λοιδορηθώ από τον κάθε τυχόντα. Σε μια Ζούγκλα που δημιούργησαν κόμμα και βουλευτές κινητοποιώντας τραμπούκους αλήτες κακοποιούς, μην πω και τρομοκράτες».

Ο Χρήστος Παπουτσής υποστήριξε πως είναι αντίθετος με την λογική του αστυνομικού κράτους, του αυταρχισμού και της άμεσης χρήσης της κρατικής βίας χωρίς εισαγγελική εντολή.

«Έχω πλήρη κατανόηση ότι πολλοί στην ηλικία του κ. Πάγκαλου μετά τους αγώνες που είχαν δώσει στο παρελθόν δεν θα περίμεναν να ξαναδούν εκατομμύρια ανθρώπους στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες να υποφέρουν λόγω της οικονομικής κρίσης. Κι όμως συμβαίνει. Και οι πολίτες αντιδρούν. Και στην Αμερική και στην Ευρώπη. Και έχουν δικαίωμα να αντιδρούν . Και οι πολιτικοί δεν μπορούν να μην έχουν συναίσθηση της νέας πραγματικότητας» είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός προστασίας του πολίτη.

Πάγκαλος κατά πάντων...!

«Το μνημόνιο απέτυχε γιατί εμείς αποτύχαμε και στη μείωση των εξόδων και στην αύξηση των εσόδων από τον περιορισμό της φοροδιαφυγής» αυτό δήλωσε ο Θ. Πάγκαλος σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής».

Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αφού απέρριψε ευθύνες στον Γ. Παπακωνσταντίνου και τον Ευ. Βενιζέλος, σχολίασε και τη στάση που κρατά η ΝΔ και ο Α. Σαμαράς, σχετικά με της ενυπόγραφες εγγυήσεις για την 6η δόση λέγοντας: «δεν κατάλαβα γιατί αρνήθηκε να βάλει μία υπογραφή, δημιουργώντας ένα τεράστιο θέμα γύρω από ένα ανύπαρκτο ζήτημα».

Παράλληλα, ο Θ. Πάγκαλος, επιτέθηκε και στα κόμματα της Αριστεράς (ΚΚΕ – ΣΥΡΙΖΑ), υπογραμμίζοντας πως «η εναλλακτική πολιτική των δύο κομμάτων της Αριστεράς στην ΕΕ είναι να γυρίσουμε στη βουκολική Ελλάδα με τα κτηματάκια μας, να βόσκουμε τα αρνάκια μας, με έναν Εμβέρ Χότζα να σφάζει πού και πού τους αντιφρονούντες».

Τέλος, επιρρίπτει ευθύνες και στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη για την αναρχία που επικρατεί στο κράτος αφού ο «κάθε Φωτόπουλος καταλαμβάνει ανενόχλητος τη ΔΕΗ». «Ο Παπουτσής έχει κατ’ εξοχήν την ευθύνη», καταλήγει.

O Παπουτσής κατανοεί τον Πάγκαλο λόγω... ηλικίας!!!

Διπλωματική αλλά και σκληρή ήταν η απάντηση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη στις αιτιάσεις για την ευθύνη του στις πολυάριθμες εμπλοκές του κρατικού μηχανισμού από συνδικαλιστές.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη με ανακοίνωσή του απάντησε την Κυριακή σε όσα δήλωσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης σε κυριακάτικη εφημερίδα.

Οπως αναφέρει ο Χρήστος Παπουτσής στη δήλωσή του:

"Έχω πλήρη κατανόηση ότι πολλοί στην ηλικία του κ. Πάγκαλου μετά τους αγώνες που είχαν δώσει στο παρελθόν δεν θα περίμεναν να ξαναδούν εκατομμύρια ανθρώπους στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες να υποφέρουν λόγω της οικονομικής κρίσης.

Κι όμως συμβαίνει. Και οι πολίτες αντιδρούν. Και στην Αμερική και στην Ευρώπη. Και έχουν δικαίωμα να αντιδρούν . Και οι πολιτικοί δεν μπορούν να μην έχουν συναίσθηση της νέας πραγματικότητας.

Σε ό,τι με αφορά ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη επιμένω να ζητώ από την Ελληνική Αστυνομία να επιχειρεί στο πλαίσιο των νόμων και του Συντάγματος για να εγγυηθεί την ασφάλεια , τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών.

Επιμένω να αρνούμαι τη λογική του αστυνομικού κράτους, του αυταρχισμού, της άμεσης χρήσης της κρατικής βίας χωρίς εισαγγελική εντολή. Έχω την εντύπωση ότι ο κ. Θεόδωρος Πάγκαλος συμμερίζεται τις ίδιες αρχές από τη θέση του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης".

Υπενθυμίζεται ότι με δηλώσεις του στην κυριακάτικη Καθημερινή ο κ.Πάγκαλος έριξε σαφείς ευθύνες στον Χρήστο Παπουτσή για πολλές περιπτώσεις αδρανοποίησης του κρατικού μηχανισμού από συνδικαλιστές.

Περιέγραψε με μελανά χρώματα την κατάσταση "με τον κάθε Φωτόπουλο να καταλαμβάνει ανενόχλητος τη ΔΕΗ ... Ο κ. Παπουτσής έχει κατ' εξοχήν την ευθύνη", όπως είπε.





Τα όσα σημαντικά συμβαίνουν γύρω μας είναι αποκαλυπτικά:

1) Η Κρίση στην Ευρώπη είναι συστημική.
Την αφορά και συνολικά και την κάθε χώρα χωριστά.
Δεν γεννήθηκε στην Ελλάδα, ούτε μεταδόθηκε από αυτήν.

2) Οι όποιες προσπάθειες γίνονται για την αντιμετώπισή της, καθορίζονται – αποφασίζονται - επιβάλλονται κυρίως από τη Γερμανία, με πιστό (ίσως και αδύναμο) συνεργάτη τη Γαλλία.
Οι ευρωπαϊκοί Θεσμοί (Κομισιόν, κοινοβούλιο κλπ) παραμερίζονται. Υυποβαθμίζονται ή πατρονάρονται από τον Άξονα. Στην ουσία καταλύονται.
Οι κυβερνήσεις των χωρών-μελών της ΕΕ αποδεικνύονται ανίσχυρες, υπάκουες και αδύναμες να υπερασπιστούν εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Υποτάσσονται, από πρόθεση ή φόβο ή αδυναμία, στις γενικές νεοφιλελεύθερες επιλογές του Αξονα και του ιερατείου των Βρυξελλών. Αρνούνται να συστήσουν μπλοκ κοινών στόχων και
συμφερόντων.
Οι ευρωπαϊκοί Λαοί... παύουν να υπάρχουν!!
Απογοητευμένοι, φοβισμένοι και παγιδευμένοι... με ανύπαρκτα μαζικά κινήματα, με σαφή έλλειψη αξιόμαχων – δημοκρατικών - προοδευτικών ηγεσιών υπάρχουν μόνο ως...Αποδέκτες Βαρβαρότητας.

3) Τις συνέπειες της Κρίσης καλούνται να πληρώσουν και πάλι οι Λαοί, καταδικασμένοι σε διαρκή και άγρια Λιτότητα.
Το Κεφάλαιο παραμένει αλώβητο, σταθερά προσανατολισμένο στα Κέρδη του, διευκολυνόμενο από τις κυρίαρχες, ευρωπαϊκές και εθνικές, οικονομικές και πολιτικές επιλογές.
Το συνεχώς συρρικνούμενο Κοινωνικό Κράτος πνέει τα λοίσθια.

4) Οι ευρωπαϊκές συνθήκες τίθενται υπό αίρεση.
Η αλλαγή - προσαρμογή τους στις γερμανικές επιδιώξεις μοιάζει άμεση, αναπόφευκτη και καταστροφική για τους υπόλοιπους.

5) Η Δημοκρατία αμφισβητείται ευθέως.
Πρωθυπουργοί διορίζονται, Λαοί μπαίνουν στο γύψο.

6) Τα "προγράμματα διάσωσης" σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, αλλά και τα "μέτρα" που λαμβάνονται στις περισσότερες χώρες, αφορούν στην ίδια συνταγή:
Δραστική μείωση εισοδημάτων.
Περικοπή κοινωνικών δαπανών.
Πλήρη ελαστικοποίηση εργασιακών σχέσεων.
Κατάργηση δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.
Επείγουσες Ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων.
"Αξιοποίηση" δημόσιου Πλούτου. κλπ... κλπ.

7) Στην Ελλάδα, μέσα από την παραπάνω συνταγή και υπό καθεστώς συνεχών απειλών και εκβιασμών, βιώνουμε μία άπιαστη σωτηρία.
Ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει από το Μνημόνιο του Μάη του 2010, σε συνδυασμό με όσα ενδιάμεσα μέτρα Βαρβαρότητας έχουν υπάρξει (Μεσοπρόθεσμο, Πολυνομοσχέδιο κλπ)... αλλά και οι δια γυμνού οφθαλμού εντοπιζόμενες καταστροφικές συνέπειες (πτωχοποίηση Ανθρώπων, Εξάρτηση – Υποταγή - Ξεπούλημα Χώρας)...
ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ την αποτυχία της ακολουθούμενης πολιτικής και τους στόχους Ξένων και ντόπιων κυβερνητών...

Υπάρχει Διέξοδος;; Λύση;

ΑΣΦΑΛΩΣ υπάρχει!!

Αρκεί να μ η ν τις αναζητήσουμε σε "ηγέτες" και "σωτήρες".
Πριν την ζητήσουμε από τους ευρωπαϊκούς Λαούς...
Πριν την ζητήσουμε από τους υπόλοιπους Έλληνες...

Να την απαιτήσουμε από τους Εαυτούς μας... γιατί...
Οι τύχες μας είναι στα Χέρια μας




Ένα ζευγάρι χριστιανών Ιρανών περιγράφει τις δοκιμασίες που πέρασε στα χέρια των ισλαμικών αρχών

Ένα ζευγάρι Ιρανών χριστιανών δέχτηκε επίθεση λίγο μετά την απελευθέρωσή τους από τη φυλακή, σύμφωνα με το περσικό χριστιανικό πρακτορείο ειδήσεων News Network (FCNN).

Το FCNN λέει ότι πρόκειται για ένα από τα δύο παντρεμένα ζευγάρια που είχαν απαχθεί από το σπίτι τους, από πράκτορες του Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας του ισλαμικού καθεστώτος, τον Σεπτέμβριο του 2010 και είχαν φυλακιστεί για οκτώ μήνες, χωρίς ποτέ να τους έχει απαγγελθεί επίσημη κατηγορία. Ο 29 άχρονος Arash Kermajani και η 26άχρονη γυναίκα του Arezoo Teymouri, αναγκάστηκαν να κρύβονται και τελικά να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, από φόβο για τη ζωή τους, ως αποτέλεσμα των απειλών από τα στελέχη του ισλαμικού καθεστώτος.

Σύμφωνα με Το FCNN, το ζευγάρι ήταν φιλοξενούμενοι των φίλων τους Vahik και Sonia Abramian στην πόλη Hamedan, στο βορειοδυτικό Ιράν.

Πράκτορες του Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας του ισλαμικού καθεστώτος με πολιτικά ρούχα, εισέβαλαν στο σπίτι τους, τους συνέλαβαν όλους και τους οδήγησαν στο Κέντρο 113 της πόλης Hamedan. Στη συνέχεια οδηγήθηκαν σε μια μυστική φυλακή που αργότερα αναγνωρίστηκαν ως οι Κεντρικές Φυλακές του Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας του ισλαμικού καθεστώτος στην πόλη Hamedan.

Το FCNN αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της κράτησής τους στην μυστική φυλακή, κρατήθηκαν στην απομόνωση, η Teymouri για 11 ημέρες και ο Kermajani για 43 ημέρες. Στη συνέχεια μεταφέρθηκαν σε μια πτέρυγα μιας ακόμα διαβόητης φυλακής στη πόλη Hamedan.

Μετά τη διαφυγή τους από την Ισλαμική Δημοκρατία, η Teymouri, σε μια συνέντευξή της σε έναν δημοσιογράφο του FCNN, μίλησε για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιήθηκε η κράτησή της και τους λόγους για τη μεταφορά της στη γενική πτέρυγα της φυλακής, πολύ νωρίτερα από τον σύζυγό της.

«Μέναμε ως επισκέπτες στο σπίτι του Αδελφού Vahik και της Αδελφής Sonia. Εκείνη την ημέρα παρακολουθούσαμε μια ταινία, όταν οι Πράκτορες του κράτους ασφαλείας εισέβαλαν στο σπίτι. Το σοκ που μου προκλήθηκε από τον φόβο με οδήγησε σε αιμορραγικούς σπασμούς, οι οποίοι σε συνδυασμό με την απεργία πείνας που άρχισα αμέσως μετά, είχαν ως αποτέλεσμα την μείωση της αρτηριακής μου πίεσης, σε τέτοια επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα, που αναγκάστηκαν να με διακομίσουν στο κύριο νοσοκομείο της πόλης για ιατρική περίθαλψη, απαιτώντας να μην επικοινωνήσω ή να μιλήσω με κανέναν. Μόλις η κατάστασή μου βελτιώθηκε, με οδήγησαν πίσω στη μυστική φυλακή και στη συνέχεια στη γενική πτέρυγα των γυναικείων φυλακών του Hamedan».

Ενθυμούμενη τη σκληρή μεταχείριση που την έκανε να υποφέρει στη φυλακή, η Teymouri δήλωσε στο δημοσιογράφο του FCNN: «Το να βάλει κάποιος μια αθώα γυναίκα στην απομόνωση είναι από μόνο του μία σοβαρή μορφή βασανιστηρίου. Δεν προκάλεσαν κανένα βασανιστήριο στο σώμα μου, αλλά δεν σταμάτησαν λεπτό τα ψυχολογικά βασανιστήρια».
Η Teymouri συνέχισε λέγοντας: «Με γελοιοποιούσαν και με απαξίωναν σε κάθε ευκαιρία. Κάθε φορά που μίλαγα για τις χριστιανικές μου πεποιθήσεις, με μιμούνταν, με γελοιοποιούσαν και γελούσαν μαζί μου. Γνωρίζοντας καλά το παρελθόν μου, το χρησιμοποιούσαν για να με συντρίψουν ψυχολογικά και να με μειώσουν, αναγκάζοντάς με να ομολογώ ότι απαιτούσαν. Αλλά είχα μάθει ότι οι αναμνήσεις του αμαρτωλού παρελθόντος μου είναι σατανικές και έτσι οι επιθέσεις τους δεν είχαν καμία επίδραση στην εμπιστοσύνη μου προς τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και βοήθησα τον εαυτό μου να συμφιλιωθεί με το γεγονός ότι ο Κύριος υμών Ιησούς Χριστός θα προστατεύσει το ποίμνιό του, ο οποίος πάνω στον σταυρό πήρε τις αμαρτίες μας πάνω Του και σκεφτόμουνα ότι στέκεται δίπλα μου, ζωντανός, παρήγορος και προστατευτικός, αποδεικνύοντας τα ψεύδη τους».

Ερωτηθείσα εάν ποτέ φοβήθηκε είπε: «Προσπάθησαν πολύ σκληρά να με τρομάξουν και ήξερα ότι η κατάσταση ήταν κρίσιμη και αισθάνθηκα ότι κινδυνεύει η ζωή μου, οπότε φυσικό ήταν να τρομοκρατηθώ, αλλά η πίστη μου στον Ιησού και παρακολουθώντας το έργο του Θεού στη ζωή μου, με βοήθησε να ξεπεράσω τις απειλές τους και να μην επιτρέψω στο φόβο να με υπερνικήσει».

Ενθυμούμενος τη φυλάκισή του στα χέρια των πρακτόρων της κρατικής ασφάλειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, ο Kermajani δήλωσε στο FCNN: «Οι πρώτες μέρες ήταν οι πιο δύσκολες, φοβόμουν για το τι μπορεί να συμβεί στην Arezoo και προσευχόμουν γι 'αυτήν όλη την ώρα, ζητώντας από τον Κύριο υμών, να την προστατεύσει και να την σώσει. Τότε μου έδωσε την ηρεμία Του και τη διαβεβαίωσή Του, σχετικά με τη μοίρα της και ήμουν πλέον σε θέση να αποδεχθώ την απόφαση Του με ταπεινότητα. Συνειδητοποίησα ότι τη δύναμη του Θεού είναι πολύ μεγαλύτερη από τους φόβους μου και από τότε το μυαλό μου ήταν σε ηρεμία και μπορούσα να δω καθαρά το χέρι του Θεού να μας προστατεύει».

Μιλώντας για τους φρουρούς των φυλακών, είπε: «Ήμουν υπό συνεχή πίεση να ομολογήσω ότι είχα βοηθήσει ξένους εναντίον της χώρας μου. Οι Χριστιανικές μου πεποιθήσεις αμφισβητήθηκαν και υποβαθμίζονταν στο επίπεδο παιδαριωδών σκέψεων και ως μια περαστική τάση. Να σου πω την αλήθεια, υπήρξε ένας πλήρους κλίμακας πόλεμος μέσα από τους τοίχους της φυλακής. Αλλά οι προσπάθειές τους να με λυγίσουν ήταν άκαρπες και κανένας από τους φρουρούς ή τους Πράκτορες του Υπουργείου Κρατικής Ασφαλείας της Ισλαμικής Δημοκρατίας, δεν κατάφερε να το πετύχει. Επέφερα ζωτικής σημασίας χτυπήματα στην καρδιά του εχθρού και πάλευα τον Σατανά με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος».

Εξηγώντας τους λόγους για την απελευθέρωσή τους από τη φυλακή, ο Kermajani δήλωσε: «Η αλήθεια είναι ότι δεν είχαν καμία δικαιολογία για να μας κρατούν από την αρχή και δεν είχαμε κάνει απολύτως τίποτα για να δικαιολογεί τυχόν τιμωρία και το ήξεραν καλά. Ενώ ήμασταν στη φυλακή, ακούσαμε ότι στην πραγματικότητα έχουμε κατηγορηθεί ως «ιδεολογικοί κλέφτες» και ότι είμαστε μέλη μιας σιωνιστικής ομάδας που αντιτίθεται στο ισλαμικό καθεστώς».

"Δεν είχαν καμία υπόσταση αυτοί οι ψευδείς ισχυρισμοί και σε καμία περίπτωση δεν ήταν δυνατό να μας συνδέουν με τίποτα, όπως ισχυρίστηκαν. Τόσο η σύζυγός μου όσο και εγώ, είμαστε και οι δύο από δυσλειτουργικές οικογένειες. Σωθήκαμε από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος έχει αλλάξει τη ζωή μας άρδην. Μετά από οκτώ μήνες μάλλον συνειδητοποίησαν ότι έκαναν λάθος σχετικά με μας και αντιλήφθηκαν το γεγονός ότι είμαστε απλοί Χριστιανοί».

Μιλώντας για την ελευθερία τους και την ενδεχόμενη διαφυγή τους από την Ισλαμική Δημοκρατία, ο Kermajani δήλωσε: «Χωρίς καμία προηγούμενη ειδοποίηση απλά είπαν να βγούμε, χωρίς να ενημερώσουν καν τις οικογένειές μας. Κανείς δεν γνώριζε την ξαφνική απελευθέρωσή μας. Βγαίνοντας από τη φυλακή, που είναι σε κάποια απόσταση από την πόλη της Hamedan, μας ανάγκασαν να προχωρήσουμε πολύ δρόμο πριν φτάσουμε στον κεντρικό δρόμο».

Και πρόσθεσε:» Η κυρία Sonia Keshish Avanesian, η Arezoo και εγώ, μπήκαμε σε ένα νοικιασμένο αυτοκίνητο και καθώς άρχισα να κινούμαι, τρεις μοτοσικλέτες με αναβάτες πίσω τους, περικύκλωσαν το αυτοκίνητο και μας ακολούθησαν για κάποια απόσταση παράλληλα με το αυτοκίνητο, φωνάζοντας βωμολοχίεςκαι ρίχνοντας τούβλα στο αυτοκίνητο. Μέχρι να φτάσουμε στην Τεχεράνη, φοβόμασταν για την ασφάλεια και τη ζωή μας».

Μιλώντας για την πτήση τους από την Ισλαμική Δημοκρατία, ο Arash, δήλωσε:»Να σου πω την αλήθεια, από τη στιγμή που περάσαμε από την πόρτα των φυλακών, ποτέ δεν αισθανθήκαμε ασφαλείς, στην πραγματικότητα το αντίθετο. Φοβόμασταν επίθεση από ισλαμιστές ρουφιάνους και πράκτορες του ισλαμικού καθεστώτος. Όλοι οι χώροι εργασίας και απασχόλησης είχαν κλείσει για μας και ήμασταν συνεχώς υπό επιτήρηση. Έτσι αποφασίσαμε να εγκαταλείψουμε τη χώρα για τη δική μας ασφάλεια και να αναζητήσουμε καταφύγιο κάπου αλλού».

Η Arezoo και ο Arash είναι τώρα σε μία από τις γειτονικές χώρες, εν αναμονή της μετεγκατάστασής τους, από το UNHCR. Συγκεκριμένα, επιθυμούσαν να μην έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τη χώρα γέννησής τους, αλλά προσεύχονται να είναι σε θέση να υπηρετήσουν τον Κύριο, όπου και αν βρίσκονται.



Τα 8 μωράκια ηλικίας 1-12 μηνών που δυστυχώς οι γονείς τους έχουν εγκαταλείψει στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας χρειάζονται ρουχαλάκια, πετσετούλες, σαλιάρες και κουβερτούλες για να ζεσταθούν.

Προφανώς δεν έχει μεριμνήσει κανείς γι' αυτά τα 8 αγγελούδια εκτός από τις νοσηλεύτριες που κάνουν ό, τι μπορούν...

Ενόψει λοιπόν των Χριστουγέννων ας κάνουμε όλοι μία καλή πράξη γι' αυτά τα μωρά και ας τους προσφέρουμε το ελάχιστο που μπορούμε με όλη μας την αγάπη.

Τα ρουχαλάκια μπορούμε να τα πάμε στο Νοσοκομείο Αλεξάνδρας, στο κεντρικό κτίριο, 1ος όροφος στη νοσηλευτική υπηρεσία για τα εγκαταλελειμμένα μωρά.

Εκείνα ήδη μας το ανταποδίδουν με το πιο γλυκό χαμόγελό τους!

Πληροφορίες:
Νοσοκομείο ''Αλεξάνδρα'' Βασ. Σοφίας 80 Τ.Κ 115 28
Τηλεφωνικό Κέντρο: 213-2162000,210-3381100
Αριθμός μωρών: 8 (3 κοριτσάκια και 5 αγοράκια)
Ηλικίες:1 και 4 μηνών και 1 έτους.

Αγαθά προς ανάγκη: πετσετούλες, σαλιάρες, κουβέρτες και ρουχαλάκια (για τις ηλικίες αυτές μόνο) και ό,ποιος θέλει παιχνιδάκια.

Τα πράγματα παραδίδονται στον 4ο όροφο στο ''Γαλακτομείο''.

Όσοι μπορούν και θέλουν ας χρησιμοποιήσουν το συγκεκριμένο απόσπασμα για να ενημερώσουν όλους όσους μπορούν και θέλουν να προσφέρουν έστω και μια κουβερτούλα ή ένα φαρμάκι.



Του ιστολογίου Golem XIV*

Το χρέος είναι, για την ελεύθερη αγορά και την πολιτική της ατζέντα, ό,τι οι φόροι για τη Δημοκρατία.

Και τα δύο μαζί αποτελούν την απόλυτη πηγή εξουσίας για τους αντίστοιχους δύο κόσμους που διέπουν. Οι φόροι παρέχουν στις κυβερνήσεις την εξουσία που διαθέτουν. Το χρέος παρέχει στις τράπεζες και το χρηματοπιστωτικό σύστημα τη δική τους εξουσία. Δεν διαθέτουν άλλη εκτός από αυτή.

Η δικαιοδοσία της φορολόγησης του μελλοντικού έργου και πλούτου που θα παράξουμε αποτελεί για οποιαδήποτε κυβέρνηση εγγύηση του εισοδήματος και κατά συνέπεια της εξουσίας που θα διαθέτει για πολλά χρόνια στο μέλλον. Το χρέος είναι ακριβώς το αντίστοιχο, για τον κόσμο του χρηματοπιστωτικού συστήματος και της "ελεύθερης αγοράς". Το χρέος και οι φόροι βρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό. Και οι δύο διεκδικούν το μέλλον. Το δικό μας μέλλον.

Ο ανταγωνισμός δεν είναι μόνο οικονομικός. Είναι κυρίως πολιτικός. Η καταβολή φόρων στηρίζει τη λειτουργία και την εξουσία των εθνών-κρατών και συνδέει όλους εμάς τους πολίτες με το έθνος-κράτος και την πολιτική της δημοκρατικής εκλογής κυβερνήσεων. Η ανάληψη ιδιωτικών χρεών, είτε ατομικών είτε συλλογικών, υποκαθιστά την αφοσίωση και τη φροντίδα για το κράτος-έθνος με τη φροντίδα για τις τράπεζες και το ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα που αυτές απαρτίζουν. Όποια από τις δύο αξιώσεις έχει το προβάδισμα και καταστεί σημαντικότερη παίρνει στα χέρια της τα ηνία της εξουσίας και έχει τον τελευταίο λόγο στην πορεία που ακολουθούμε σήμερα και αυτήν που θα ακολουθήσουμε αύριο. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα της ιδιωτικής χρηματοδότησης του χρέους διεκδικεί σήμερα αυτή την προτεραιότητα και οι πολιτικοί μας το υποβοηθούν αυτό. Με άλλα λόγια, μας έχουν προδώσει.

Δεν μας επιτρέπουν πια την λήψη αποφάσεων που αφορούν σε οικονομικά ζητήματα στο πλαίσιο ενός δημοκρατικού συστήματος το οποίο βασίζεται στην ύπαρξη του έθνους-κράτος. Βρεθήκαμε στο μεταίχμιο μεταξύ του μέχρι τώρα ισχύοντος συστήματος, που χρονολογείται από τον 19ο αιώνα, και ενός νέου συστήματος, που βασίζεται στο ιδιωτικό χρέος, και στο οποίο ούτε το έθνος-κράτος, ούτε οι δημοκρατικές παραδόσεις του έχουν οποιαδήποτε ισχύ και εξουσία. Οι αποφάσεις που παίρνονται σήμερα στο όνομά μας και χωρίς εμάς, και συχνά συναντούν τις αντιδράσεις μας, μεταφέρουν συνεχώς εξουσία από το σύστημα του έθνους-κράτους στο παγκόσμιο ιδιωτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα. Από τη διακυβέρνηση στη διαχείριση. Από τη Δημοκρατία στην ολιγαρχική τεχνοκρατία.

Η διάσωση των τραπεζών και του ευρύτερου συστήματος της ιδιωτικής χρηματοδότησης του χρέους είναι μια άμεση πολιτική πράξη. Παρ' όλο που αυτό δεν καθίσταται σαφές. Ίσως να είναι και σκόπιμα συγκεκαλυμμένο. Μας λένε ότι η διάσωση των τραπεζών είναι σαφώς θέμα πρακτικής και επείγουσας αναγκαιότητας. Ένα προσωρινό οικονομικό πρόβλημα. Αλλά δεν είναι. Είναι μια εκ βαθέων μετατροπή του συστήματος εξουσίας.

Αρκεί να δει κανείς τις τελευταίες δηλώσεις από την τράπεζα Dexia και τη διάσωση της από το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία. Σήμερα η Dexia μας είπε ότι χρειάζεται άλλο ένα πακέτο διάσωσης και απαιτεί από τη Γαλλία και τους φορολογούμενούς της να αναλάβουν ένα ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό του κόστους. Και όλα αυτά, τη στιγμή που η αξιολόγηση ΑΑΑ της Γαλλίας τίθεται υπό αμφισβήτηση. Επομένως, έχουμε ενίσχυση των τραπεζών και αυτόματη αποδυνάμωση του κράτους. Έχουμε εκτροπή των φόρων από το κράτος στην υπηρεσία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Το ένα σύστημα διεκδικεί τα μελλοντικά κέρδη μας, ενώ το άλλο παραιτείται από αυτά. Το σύστημα αυτό που παραιτείται και χάνει την πηγή εξουσίας του, την δυναμικότητα και αυτενέργειά του, είναι το μόνο σύστημα στο οποίο έχουμε ένα δημοκρατικά κατοχυρωμένο δικαίωμα λόγου. Το σύστημα το οποίο αρχίζει να διεκδικεί και να παίρνει τους πόρους και την ισχύ που απορρέει από αυτούς είναι ένα σύστημα στο οποίο δεν έχουμε κανένα απολύτως δικαίωμα λόγου. Γιατί, λοιπόν, επιτρέπουμε να συμβαίνουν όλα αυτά;

Στο κράτος-έθνος λειτουργούμε ως πολίτες. Ως τέτοιοι, δεν έχουμε μόνο δικαιώματα που διασφαλίζονται από το νόμο και τα ήθη, αλλά κυρίως, ολόκληρη η εξουσία ανήκει σε εμάς, και απορρέει από εμάς, και απλώς "δανείζεται" προσωρινά σε αυτούς που επιτρέπουμε να μας κυβερνούν. Αυτό, ωστόσο, το σύστημα, η περιγραφή του οποίου ακούγεται τόσο εύηχη στα αυτιά όλων μας, θα μείνει κούφιο, ανίσχυρο και δίχως νόημα, αν δεν εισρεύσουν οι φόροι μας, που παρέχουν στα κράτη την εξουσία τους. Η εξουσία, για να κλέψω τη ρήση κάποιου άλλου, "μετριέται ή με τη λίρα ή με τη γροθιά". Αφού επιτρέψαμε στο χρηματοπιστωτικό σύστημα να εκτρέψει τη ροή των λιρών για την εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων, μας απέμεινε τώρα μόνο η δύναμη της γροθιάς. Και αυτός είναι ένας δρόμος που απευχόμαστε να χρειαστεί να διαβούμε.

Η δυναμική της νέας πολιτικής έγκειται στο ότι όσο περισσότερο ιδιωτικό χρέος οφείλουμε να αποπληρώσουμε, τόσο λιγότερους φόρους έχουν την ευχέρεια να μας επιβάλουν οι κυβερνήσεις μας. Αυτή την ένταση την έχουμε ήδη βιώσει. Τα νεο-φιλελεύθερα κόμματα και της δεξιάς και της αριστεράς έχουν καταλάβει το κέντρο της απαξιωμένης πλέον και κούφιας πολιτικής, και ανταλλάσσουν έντονες δηλώσεις γύρω από το πώς θα κρατηθεί η φορολογία σε λογικά επίπεδα και θα διατηρηθεί η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα. Και όσο αυξάνεται το ιδιωτικό χρέος, τόσο συρρικνώνεται το κράτος. Η "απόδοση" θριαμβεύει εις βάρος της δικαιοσύνης. Η μία κλίκα (των κυβερνώντων και των διάφορων διεφθαρμένων παρατρεχάμενών τους) αντικαθίσταται από μια άλλη, που προέρχεται από τον ιδιωτικό τομέα. Έχει επικρατήσει η άποψη σε ορισμένους ότι ο κίνδυνος της διαφθοράς και αναποτελεσματικότητας των πελατειακών σχέσεων που αποβλέπουν στο ατομικό όφελος είναι μια επιδημία που παρατηρείται αποκλειστικά στους κυβερνώντες και στον δημόσιο τομέα. Πιστεύω ότι η άποψη αυτή είναι εσφαλμένη. Τόσο το σύστημα του δημόσιου τομέα, όσο και του ιδιωτικού μπορεί να διαφθαρεί, με αποτέλεσμα αυτοί που το διοικούν να φροντίζουν ώστε το σύστημα να εξυπηρετεί τις δικές τους φιλοδοξίες για εξουσία και πλούτο, αντί να επιτελούν το έργο το οποίο αρχικά προορίστηκαν να επιτελούν. Δεν έχει κανείς παρά να παρατηρήσει τι συμβαίνει σήμερα στο τραπεζικό σύστημα.

Η μόνη διαφορά έγκειται στο ότι, όταν το κράτος και τα συστήματά του σαπίσουν και διαφθαρούν, εγώ ως πολίτης, έχω το δικαίωμα να καταψηφίσω τους διεφθαρμένους και να επιδιώξω την κάθαρση του συστήματος. Δεν έχω, ωστόσο, καμμία τέτοια εξουσία επί του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και επί των τραπεζών που το εκπροσωπούν. Δεν υπάρχει ούτε διαδικασία ψηφοφορίας, ούτε εκπροσώπηση.

Μας έλεγαν κάποτε: "Δεν επιτρέπεται η φορολόγηση χωρίς να υπάρχει δημοκρατική εκπροσώπηση". Και όμως, η διαδικασία της περισυλλογής του χρέους συνέβαινε πάντα, ούτως ή άλλως. Ας αναλογιστούμε πόσο σημαντικό είναι αυτό το τελευταίο.

Το χρέος και οι φόροι είναι το πεδίο μάχης δύο αντίπαλων πολιτικών συστημάτων. Το ένα αναγνωρίζει εμάς τους πολίτες ως τη μοναδική πηγή εξουσίας του και νομιμότητάς του. Το άλλο όχι. Το ένα αναλαμβάνει την ευημερία όλων των πολιτών και την θεωρεί ως λόγο ύπαρξής του. Το άλλο θεωρεί ως μόνη αποστολή του τον πλουτισμό όσων, από τύχη ή κληρονομική εύνοια, συμβαίνει να την έχουν ήδη εξασφαλίσει. Ποιό σύστημα θα μας φροντίσει όταν η κακιά η ώρα θα χτυπήσει εμάς ή τα παιδιά μας; Ποιό σύστημα θα προνοήσει για το μέλλον μας και ποιό θα μας καταδικάσει, επειδή πρέπει να βγει οπωσδήποτε θετική μια έκθεση για το τετράμηνο και να εισπραχθούν και κάτι δελεαστικά μπόνους;

Εν κατακλείδι, με το να δίνεται προτεραιότητα στη διάσωση των τραπεζών και του ιδιωτικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, γίνεται ταυτόχρονα εκτροπή των φόρων και της εξουσίας που αυτοί παρέχουν, από το έθνος-κράτος και το σύστημα της δημοκρατικά εξασφαλισμένης απόδοσης ευθύνης στο πολιτικό σύστημα, σε ένα σύστημα του οποίου η εξουσία ενδυναμώνεται από το χρέος, και στο οποίο η Δημοκρατία δεν έχει καμμία ισχύ. Καθώς όλο και περισσότερα από όσα θα κερδίσουμε στο μέλλον είναι ήδη υποθηκευμένα για την υποστήριξη του συστήματος του ιδιωτικού χρέους, βρισκόμαστε όλο και λιγότερο σε θέση να το διαχειριζόμαστε ή έστω να απαιτούμε την επιβολή των ίδιων των νόμων που το διέπουν. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα και εκείνοι των οποίων η εξουσία πηγάζει από αυτό αποκτούν όλο και περισσότερα δικαιώματα να αγνοούν κάθε περιοριστική του νομοθεσία. Μπορούν να προκαλούν οι ίδιοι χρέη και να τα αγνοούν, αναγκάζοντας εμάς τους υπόλοιπους να τα αποπληρώσουν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι έχουμε δεσμευθεί στο σύστημά τους και αποδυναμώσαμε το παλιό σύστημα, το οποίο μας παρείχε προστασία και ήταν στη δική μας υπηρεσία.

Επομένως, πολύ φοβάμαι ότι ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή δεν είναι η ύφεση, αλλά η καταστολή.

* O David Malone, εκτός από ιδιοκτήτης του ιστολογίου Golem XIV, είναι σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ, κάποια από τα οποία προβλήθηκαν αποκλειστικά στο ΒΒC και στο Channel 4. Κάποια από τα ντοκιμαντέρ του, όπως η σειρά Τesting God ("Δοκιμάζοντας τα όρια του Θεού"), προτάθηκαν για το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ της Royal Television Society της Βρετανίας. Το 2008 σκηνοθέτησε για το ΒΒC το High Anxieties - The Mathematics of Chaos ("Η μεγάλη αγωνία ή Τα μαθηματικά του χάους"), μια από τις πρώτες ταινίες γύρω από την οικονομική κρίση, στην οποία γίνονται ακριβείς προβλέψεις για όσα επακολούθησαν στα επόμενα χρόνια. To βιβλίο του The Debt Generation ("Η γενιά του χρέους") εκδόθηκε το Νοέμβριο του 2010.


Διαβάστε επίσης:

Ελλάδα: Η κατάρρευση της Δημοκρατίας

Οι λυτρωμένοι και οι κολασμένοι







Το ενδεχόμενο συγκρότησης κυβέρνησης υπό τον Λουκά Παπαδήμο και μετά τις εκλογές, συζητιέται έντονα σε κέντρα λήψης αποφάσεων εντός και εκτός Ελλάδας.
Πρόκειται για σενάριο με ισχυρή προοπτική υλοποίησης, εφόσον βεβαίως δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία.

Σύμφωνα με τη σημερινή Real news, το ενδεχόμενο παραμονής του Λουκά Παπαδήμου στην πρωθυπουργία, ως επικεφαλής μίας κυβέρνησης συνεργασίας με τη συμμετοχή των δύο μεγαλύτερων κομμάτων και όποιων μικρότερων συμμετάσχουν, συζητείται πλέον όχι μόνο μεταξύ των δανειστών, αλλά και στο εσωτερικό της χώρας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και στενοί συνεργάτες του δεν επιμένουν πλέον πως αμέσως μετά τη λήξη της θητείας του θα έχει «έτοιμο το εισιτήριο για Βοστώνη», όπου βρίσκεται η επαγγελματική του βάση.

Η παραμονή του στην εξουσία συζητείται θετικά ακόμη και μεταξύ βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ που εργάζονται για την υπέρβαση στο πολιτικό σκηνικό.

Πολλοί είναι αυτοί που εκτιμούν ότι σε ένα νέο κόμμα μέσω ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ο κ. Παπαδήμος θα ήταν ιδανικό πρόσωπο για τη θέση του αρχηγού...




Οδηγίες προς τις βρετανικές πρεσβείες των χωρών – μελών της ευρωζώνης να καταρτίσουν σχέδια δράσης στην περίπτωση κατάρρευσης του ευρώ, έχει δώσει το Foreign Office σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Telegraph.

συντάκτης (Τζέϊμς Κέρκαπ) του δημοσιεύματος υποστηρίζει ότι η κατάσταση της Ιταλίας και της Ισπανίας έχει επιτείνει τους φόβους καθώς η μεν ιταλική κυβέρνηση πασχίζει να δανειστεί η δε ισπανική δείχνει να αναζητεί διεθνές σωσίβιο, αφού “η κάποτε σχεδόν εξωπραγματική πιθανότητα διάσπασης της ευρωζώνης, μοιάζει τώρα ολοένα και πιο αληθοφανής”.

Το δημοσίευμα ισχυρίζεται ότι οι βρετανοί διπλωμάτες έχουν ειδοποιηθεί να βοηθήσουν δεκάδες χιλιάδες βρετανούς υπηκόους για τις συνέπειες μιας χρηματοοικονομικής κατάρρευσης, η οποία θα τους στερούσε την πρόσβαση στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς ή ακόμη και τη δυνατότητα ανάληψης μετρητών.

Επικαλείται επίσης ως ενδεικτικό του μεγέθους της ανησυχίας που έχει καταλάβει τη βρετανική κυβέρνηση το γεγονός ότι υψηλόβαθμος υπουργός της αναφέρει ότι η Βρετανία κάνει πλέον τον προγραμματισμό της στη βάση ότι η “κατάρρευση του ευρώ είναι πλέον θέμα χρόνου”.

Πρόσφατες οδηγίες, προσθέτει η εφημερίδα, από το υπουργείο Εξωτερικών προς πρεσβείες και προξενεία, ζητούν την υποβολή Σχεδίων Διαχείρισης Κρίσης για ακραία σενάρια συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής αναταραχής και των βίαιων επεισοδίων.

“Η Ελλλάδα έχει δοκιμάσει αρκετά ξεσπάσματα κοινωνικής αναταραχής καθώς η κυβέρνησή της παλεύει με το τεράστιο χρέος. Οι βρετανοί αξιωματούχοι δεν θεωρούν ότι η πιθανότητα παρόμοιων σκηνών μπορεί να αποκλειστεί και σε άλλα κράτη, εάν το ευρώ καταρρεύσει”, καταλήγει το δημοσίευμα


H μετάφραση ολόκληρου του δημοσιεύματος

Οι Βρετανικές πρεσβείες στην ευρωζώνη έχουν πάρει εντολές να καταρτίσουν σχέδια για να βοηθήσουν τους Βρετανούς απόδημους μετά την κατάρρευση του ενιαίου νομίσματος, εν μέσω νέων φόβων για την Ιταλία και την Ισπανία.

Δεδομένου ότι η ιταλική κυβέρνηση αγωνίστηκε να δανειστεί και η Ισπανία θεωρείται ότι επιδιώκει μια διεθνή διάσωση, οι Βρετανοί υπουργοί, ιδιωτικά, προειδοποίησαν ότι η διάλυση του ευρώ, κάποτε σχεδόν αδιανόητη, τώρα είναι ολοένα και πιο πιθανή.

Οι διπλωμάτες ετοιμάζονται να βοηθήσουν (με μετρητά) τους Βρετανούς στο εξωτερικό, από μια κατάρρευση των τραπεζών και ακόμη από ταραχές που μπορεί να απέλθουν από τη κρίση χρέους.

Το Υπουργείο Οικονομικών επιβεβαίωσε στις αρχές του μήνα ότι ο σχεδιασμός εκτάκτου ανάγκης για την κατάρρευση βρίσκεται τώρα σε εξέλιξη.

Ένας ανώτερος υπουργός έχει αποκαλύψει την έκταση της ανησυχίας της κυβέρνησης, λέγοντας ότι η Βρετανία σχεδιάζει τώρα με δεδομένο ότι η κατάρρευση του ευρώ είναι απλώς θέμα χρόνου.

“Είναι προς το συμφέρον μας ότι συνεχίσουμε να παίζουμε με τον χρόνο επειδή αυτό μας δίνει περισσότερο χρόνο να προετοιμαστούμε,” είπε ο υπουργός στην Daily Telegraph.

Οι πρόσφατες οδηγίες του Γραφείου Εξωτερικών της Κοινοπολιτείας στις πρεσβείες και τα προξενεία ζητούν εκπόνηση σχεδίων έκτακτης ανάγκης για ακραία σενάρια, συμπεριλαμβανομένων και κοινωνικών αναταραχών.

Η Ελλάδα έχει δει αρκετά κρούσματα διασάλευση της δημόσιας τάξης, καθώς η κυβέρνησή της αγωνίζεται με τα τεράστια χρέη της. Βρετανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι παρόμοιες σκηνές δεν μπορεί να αποκλειστούν και σε άλλες χώρες, αν το ευρώ καταρρεύσει.

Οι διπλωμάτες έχουν επίσης την υποχρέωση να προετοιμαστούν για να βοηθήσουν τις δεκάδες χιλιάδες των Βρετανών πολιτών, που βρίσκονται σε χώρες της Ευρωζώνης από τις συνέπειες μιας οικονομικής κατάρρευσης, γιατί θα βρεθούν σε αδυναμία να έχουν πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους αλλά ακόμα και σε ανάληψη μετρητών.

Τροφοδοτώντας τους φόβους των χρηματοπιστωτικών αγορών για το ευρώ, αναφορές στη Μαδρίτη πρότειναν χθες ότι η νέα κυβέρνηση του Λαϊκού Κόμματος θα μπορούσε να επιδιώξει μια διάσωση είτε από το ταμείο διάσωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Επίσης, υπάρχουν αυξανόμενοι φόβοι για την Ιταλία, της οποίας η νέα κυβέρνηση αναγκάστηκε να πληρώσει επιτόκια ρεκόρ για τα νέα ομόλογα που εξέδωσε χθες.

Η απόδοση στα νέα δάνεια εξάμηνης διάρκειας ήταν 6,5%, ποσοστό σχεδόν διπλάσιο με αυτό του προηγούμενου μήνα. Η εξαιρετική απόδοση για τα διετή δάνεια έφτασε το 7,8%, πολύ πάνω από το όριο βιωσιμότητας.

Η νέα κυβέρνηση της Ιταλίας θα πρέπει να πουλήσει περισσότερα από 30 δισεκατομμύρια ευρώ σε νέα ομόλογα μέχρι το τέλος του Ιανουαρίου για την αναχρηματοδότηση των χρεών της. Οι αναλυτές αναφέρουν ότι δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι οι επενδυτές θα αγοράσουν όλα αυτά τα ομόλογα, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Ιταλία στη χρεοκοπία.

Η ιταλική κυβέρνηση χθες, δήλωσε ότι στις συνομιλίες με τη Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, με τον πρωθυπουργό κ. Mario Monti, συμφώνησαν ότι μια ιταλική κατάρρευση “θα σήμαινε αναπόφευκτα το τέλος του ευρώ.”

Οι συνθήκες της ΕΕ που δημιούργησαν το ευρώ και τους κανόνες για τα μέλη της δεν περιλαμβάνουν πρόβλεψη και διατάξεις για να την εγκατάλειψη κάποιου από τα μέλη της, αυτό σημαίνει ότι η οποιαδήποτε διάσπαση θα ήταν άτακτη και ενδεχομένως χαοτική.

Εάν όμως οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης αθετήσουν την υποχρέωση τους να εξοφλήσουν τις οφειλές τους, οι ευρωπαϊκές τράπεζες που κατέχουν πολλές από τις ομολογίες τους, θα κινδυνεύσουν με κατάρρευση.

Ορισμένοι αναλυτές λένε ότι τα κρουστικά κύματα ενός τέτοιου γεγονότος θα ενδυνάμωναν τον κίνδυνο της κατάρρευσης ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αφήνοντας τις τράπεζες ανήμπορες να επιστρέψουν χρήματα στους λιανικούς καταθέτες και επίσης θα οδηγούσε στην καταστροφή τις επιχειρήσεις που εξαρτώνται από την τραπεζική πίστωση.

Η Αρχή Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών αυτή την εβδομάδα εξέδωσε μια δημόσια προειδοποίηση προς τις βρετανικές τράπεζες να ενισχύσουν τα σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη διάλυση του ενιαίου νομίσματος.

Μερικοί οικονομολόγοι πιστεύουν ότι στη χειρότερη περίπτωση, η ολοκληρωτική κατάρρευση του ευρώ θα μπορούσε να μειώσει έως και στο μισό το ΑΕΠ στα κράτη-μέλη του ενιαίου νομίσματος και να πυροδοτήσει μαζική ανεργία.

Στις αρχές του χρόνου, οι αναλυτές της επενδυτικής τράπεζας UBS, προειδοποίησαν ότι οι πιο ακραίες συνέπειες της διάλυσης περιλαμβάνουν κινδύνους για τα βασικά δικαιώματα ιδιοκτησίας και την απειλή της πολιτικής αναταραχής.

“Όταν οι συνέπειες της ανεργίας είναι ανυπολόγιστες, είναι σχεδόν αδύνατο να εξεταστεί το ενδεχόμενο σενάριο διάλυσης χωρίς κάποιες σοβαρές κοινωνικές συνέπειες”, ανέφερε η UBS.