Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Φεβ 2015

Ούτε σήμερα στο Eurogroup ούτε στις 16 Φεβρουαρίου πρόκειται να γίνει κάτι ουσιαστικό για την Ελλάδα. Και αυτό επειδή η "υφή" της Γερμανίας ως χώρας, δεν της επιτρέπει να συνδιαλλέγεται επί των "λαθών" της...

Η Γερμανία, θέλοντας να προστατεύσει το κύρος της (ως ισχυρής χώρας της Ευρώπης) δεν σκοπεύει να κάνει πίσω στις απαιτήσεις (δεν έχει καμία σχέση αν είναι λογικές ή εφαρμόσιμες) της Ελλάδας.
Όμως, ταυτόχρονα, δεν θέλει και να χτυπήσει την Ελλάδα, γιατί τότε αυτομάτως θα αποδομηθεί η ίδια πολιτικά απέναντι στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες βλέποντας ως θεατές το γερμανικό χτύπημα θα σκεφτούν πως κάποια στιγμή (αργά ή γρήγορα) θα έρθει η σειρά τους να νιώσουν την αδιαλλαξία της πανίσχυρης Γερμανίας.

Ουσιαστικά, μέσα από τις επικείμενες συναντήσεις η Γερμανία θα επιδιώξει να δείξει το πρόσωπο του ισχυρού, που όμως έχει διάθεση να βοηθήσει, αλλά με συντεταγμένο, ελεγμένο και εγκεκριμένο από την ίδια πρόγραμμα. Και το πρόγραμμα αυτό θα θελήσει να το ελέγχει (θα το εμφανίσει ως παραχώρηση και ως μία μορφή βοήθειας στην Ελλάδα) προκειμένου να κερδίσει χρόνο. Το μεγάλο πρόβλημα αλλά και σύμμαχος της Γερμανίας είναι ο χρόνος. Μόνο η μετακύληση των ό,ποιων αποφάσεων εξελίξεων, μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των γερμανικών συμφερόντων και, φυσικά, υπέρ του γερμανικού γοήτρου.

Όχι, η Γερμανία δεν θέλει λύση. Η Προτεσταντική Γερμανία και τα συμφέροντά της επιθυμούν διακαώς το πείραμα "Ελλάδα" να ολοκληρωθεί και με παραδειγματικό τρόπο ο "ασθενής" να αποβιώσει.
Η Γερμανία όμως σε καμία περίπτωση δεν θέλει να εμφανιστεί και ως υπεύθυνη αυτού του καλοσχεδιασμένου και θανατηφόρου πειράματος. Απαγορεύεται (λόγω της ιστορίας της) να αναμιχθεί επισήμως με μία καταστροφή της Ελλάδας. Αυτό για την Γερμανία είναι "κόκκινη γραμμή", όσο και αν αποτελεί ουσιαστική σκόπευση της εφαρμοζόμενης πολιτικής της.

Έτσι, θα προστρέξει στο μαντρόσκυλό της (ιστορικές οι μεταξύ τους σχέσεις) και θα του ζητήσει να αναλάβει την "βρώμικη δουλειά". Η Τουρκία του Ερντογάν, του ημιπαράφρονα ισλαμιστή, που ευρισκόμενος σε πολύ άσχημη υγεία (πληροφορίες αναφέρουν πως πάσχει από καρκίνο) αλλά επιθυμώντας να αναβιώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία (αλλά μέχρι στιγμής οι σχεδιασμοί του δεν είχαν αίσιο τέλος), θα επιχειρήσει μία μικρή (αλλά σπουδαία για τον "σουλτάνο") νίκη έναντι της Ελλάδας, έστω και με απόκτηση μερικών βραχονησίδων.

Αυτό όμως για την Ελλάδα θα είναι ουσιαστικό ηθικό (και όχι μόνο) χτύπημα, το οποίο και θα χρεωθεί η "χαλαρή" επί των εθνικών θεμάτων κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα μία τέτοια τουρκική επιθετική ενέργεια θα γίνει η αφορμή παύσης οποιασδήποτε ευρωπαϊκής βοήθειας, μέχρις ότου η χώρα βγει από την κατάσταση πολέμου (στα σύνορά της) αλλά και μέχρις ότου ηρεμήσουν οι πολίτες που μέρος αυτών (προφανώς εντεταλμένοι και καλοπληρωμένοι ξένων υπηρεσιών, βλ. γερμανικών) ενδεχομένως να προχωρήσουν σε επιθέσεις και καταστροφές δημόσιων κτιρίων.
Ήδη για την Ελλάδα θα έχει επέλθει επιπλέον τεράστια οικονομική ζημία στην Ελλάδα, εξαιτίας της κατακόρυφης πτώσης του τουρισμού (η Τουρκία ήδη αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα εξαιτίας του ισλαμισμού αλλά και των τζιχαντιστών που "φιλοξενεί").

Με απλά λόγια, η Γερμανία θέλει να κερδίσει χρόνο, να δημιουργήσει προφάσεις, να μην χάσει το καλό της πρόσωπο, αλλά να μην χάσει και το γόητρό της. Την γερμανική δουλειά θα αναλάβει (με το αζημίωτο) η Τουρκία. Προσωπικά, θεωρώ πως ο Μάρτιος είναι πολύ κρίσιμος μήνας.

Ας ετοιμαζόμαστε, λοιπόν, για τα χειρότερα. Όχι επειδή θα φταιει απαραιτήτως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επειδή η Γερμανία δεν μπορεί να επιτρέψει σε μία "μικρή χώρα", όπως η Ελλάδα, να της υποδεικνύει την ευρωπαϊκή πολιτική (οικονομική και κοινωνική)...

Αναγνώστης

ΥΓ: Το "ωραίο" για τους γερμανούς είναι πως για μία κίνηση της Τουρκίας κατά της Ελλάδας (ελεγχόμενο θερμό επεισόδιο) θα έχουν και την σιωπηλή συναίνεση των ΗΠΑ, που ανησυχούν από τις "ματιές" των Αθηνών προς τη Μόσχα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 
Αρθρογράφος 

Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον διαβάσαμε το χθεσινό άρθρο των Financial Times με τίτλο «Syriza and the rent-seekers»… Ο αρθρογράφος Alan Beattie μεταξύ άλλων σε αυτό το άρθρο αναφέρεται και στις σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τους ολιγάρχες.  Γράφει συγκεκριμένα ότι  
«Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ορίσει ότι ένας από τους πρώτους στόχους του θα είναι οι πλούσιοι «ολιγάρχες».  Η πολιτική οικονομία της χώρας όμως, από την κορυφή ως τα νύχια, είναι ένα πελατειακό σύστημα όπου οι βασικές ομάδες συμφερόντων εξαγοράζονται σε αντάλλαγμα για συγκεκριμένες χάρες.» 
Μάλιστα συνεχίζει αναφέροντας ότι «εν αντιθέσει με την ιδεολογική πλατφόρμα όπου τα αριστερά και τα δεξιά κόμματα στηρίζονται από διαφορετικές ομάδες της κοινωνίας, τα λόμπι στην Ελλάδα αποδεικνύεται ότι είναι τα ίδια όποιος κι αν είναι στην εξουσία. Η Ελλάδα, κατά κάποιο τρόπο μοιάζει περισσότερο με χώρα της Λατινικής Αμερικής όπου ισχυροί θεσμοί που έχουν διεισδύσει στο σύστημα, παραχαϊδεύονται όποια κι αν είναι η κυβέρνηση στην εξουσία. Όποιον κι αν ψηφίσετε, τα συμφέροντα επικρατούν».  

Επίσης δικαιολόγησε εν μέρει και την απόφαση του Υπουργού των Οικονομικών  για τις ιδιωτικοποιήσεις γράφοντας ότι  
«Για να είμαστε δίκαιοι, ο λόγος που έδωσε ο υπουργός Οικονομικών κ. Γιάννης Βαρουφάκης για το πάγωμα των ιδιωτικοποιήσεων έχει κάποια ουσία. Το ξεπούλημα των κρατικών επιχειρήσεων εν μέσω χρηματοοικονομικής κρίσης και υπό την χρονική πίεση για να κλείσουν οι τρύπες στις δημόσιες δαπάνες, δεν είναι η καλύτερη συνταγή επιτυχίας για την επίτευξη της βέλτιστης τιμής. Ούτε θα βρεθεί με αυτό τον τρόπο ο καλύτερος νέος ιδιοκτήτης για να φέρει τις πολυπόθητες επενδύσεις, ειδικότερα σε μία κουλτούρα διαφθοράς και θολών προμηθειών του Δημοσίου». 
Διαβάζοντας δηλαδή κανείς το κείμενο αυτό των FT βλέπει μια ψύχραιμη αποτίμηση της κατάστασης όπου ο αρθρογράφος αναφέρει τα θετικά και τα αρνητικά σημεία και εκφράζει και τις αμφιβολίες του για το τι μπορεί τελικά να συμβεί στην Ελλάδα.   

Έλα όμως που οι ντόπιοι «αναλυτές» δεν έχασαν χρόνο και αμέσως παρουσίασαν την δική τους εκδοχή για το λέει το άρθρο αυτό.  Και τι είδαν;  Ο ένας ότι «δεν πείθουν ότι Τσίπρας και Βαρουφάκης θα τα βάλουν με τα κατεστημένα συμφέροντα», ο άλλος ότι «Τσίπρας διέλυσε τις ελπίδες για ήρεμες διαπραγματεύσεις», επειδή πάγωσε τις ιδιωτικοποιήσεις, λες και αυτό είναι το μοναδικό πρόβλημα που υπάρχει.  Ή ότι υπήρχε ποτέ αυτή η επιλογή σε οποιονδήποτε που διαφωνεί και έχει απέναντι του την αυταρχική Γερμανία των Μέρκελ-Σόιμπλε.  

Πολύ λογικά όλα αυτά!!! Κυβερνά επί σαράντα χρόνια την χώρα η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, ανεβαίνει στην εξουσία για πρώτη φορά ένα αριστερό κόμμα, έχει την κυβερνητική ευθύνη μόλις εδώ και δεκαπέντε ημέρες και ξαφνικά πρέπει να λυθούν όλα τα προβλήματα…  Μα τρελαθήκαμε τελείως; Ή αυτή η δράκα οικογενειών που λυμαίνεται το δημόσιο χρήμα προκειμένου να μην χάσει τον έλεγχο της χώρας επιτίθεται αμέσως παραποιώντας τα πράγματα; 

Όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις και αυτή εδώ του ΣΥΡΙΖΑ θα κριθεί εκ του αποτελέσματος!  Τόσο απλά.  Τα περισσότερα από όσα δηλώνουν οι αρμόδιοι ότι θα πράξουν είναι θετικά, αλλά μέχρι να υλοποιηθούν, όλοι έχουμε επιφυλάξεις. 

Εκείνο που ξέχασε όμως ο αρθρογράφος των FT Να γράψει είναι ότι ναι με μπορεί μερικοί άνθρωποι να ελέγχουν, να νέμονται την χώρα, να υπάρχει πελατειακό σύστημα αλλά υπάρχει πλέον και ο παράγοντας που λέγεται λαός.  Και ο λαός αυτός αυτή τη φορά είναι πιο έτοιμος από ποτέ να προχωρήσει σε αλλαγές.  Γιατί πλέον ένιωσε ο ίδιος, για την ακρίβεια ένα πολύ μεγάλο μέρος του, που οδηγεί αυτή η πολιτική.  Στην άκρατη φτώχεια του, στην καταστροφή του, στην μιζέρια, στην εξαθλίωση, στην υποδούλωση, στον θάνατο… Και αυτό το βλέπουμε στις διάφορες δημοσκοπήσεις που γίνονται ότι η κυβέρνηση έχει την συμπαράσταση πολύ μεγάλου μέρους του πληθυσμού αυτής της χώρας. 

Επίσης δεν αναφέρει καθόλου ο κύριος Beattie σε αυτό το άρθρο του και το αν και όλες οι ξένες χώρες, οι δανειστές, επιθυμούν να αλλάξει πράγματι αυτή η κατάσταση στην Ελλάδα….  Γιατί αν δει κανείς το πόσες Γερμανικές επιχειρήσεις είναι μπλεγμένες σε Ελληνικά σκάνδαλα είναι να απορεί πως δεν έχουμε μάθει εμείς ακόμη εδώ στην Ελλάδα από τους έντιμους Γερμανούς, όχι από το σάπιο πολιτικό μας σύστημα, το ποιοι λαδώθηκαν!!! Ή μήπως βολεύει κάποιους «το να πιάνουν τον Πάπα από τα γένια»; 

Όσον αφορά τις ιδιωτικοποιήσεις, με τον τρόπο που έχουν γίνει είναι το καλαμπούρι του αιώνα.  Ουσιαστικά η δημόσια περιουσία χαρίστηκε σε ολιγάρχες οι οποίοι στην συνέχεια είτε την πούλησαν είτε συνεργάστηκαν με ξένα συμφέροντα και κέρδισαν και πλούτισαν μόνον οι ίδιοι! Το Ελληνικό δημόσιο πήρε μερικά φραγκοδίφραγκα… Τι έγινε με την πώληση του «Ελληνικού»;  Πως τελικά έμεινε μόνο μία εταιρεία και από την στιγμή που έμεινε η μία αυτή εταιρεία, άλλαξαν οι όροι, οι προϋποθέσεις του διαγωνισμού; Και μετά εμφανίστηκαν διάφορες ξένες εταιρείες για να συμμετάσχουν στο project αυτό της Ελληνικής εταιρείας… Θαύμα! Θαύμα!!! 

Α, και να μην ξεχάσουμε και την άλλη μεγάλη επένδυση της εν λόγω εταιρείας!!! Το Golden Hall!!!  Το 2007 η LamdaΔομή, θυγατρική της LamdaDevelopments του Ομίλου Λάτση, νοίκιασε ένα μέρος του IBC αυτό που σήμερα γνωρίζουν όλοι ως «GoldenHall». Η σύμβαση ήταν για 40 χρόνια και το Δημόσιο θα εισέπραττε 350 εκατ. Ευρώ, ήτοι 8 εκατ. Ευρώ ετησίως. Ήρθε λοιπόν η σωτήρια συγκυβέρνηση και της έδωσε το εν λόγω κτίριο για 90 χρόνια (!!!!) με ενοίκιο 1.000.000 ευρώ τον χρόνο!!!  Και μια μικρή λεπτομέρεια.  Στην καλύτερη περίπτωση από την αλλαγή των συμβάσεων αυτών το δημόσιο χάνει το λιγότερο 236 εκατομμύρια ευρώ!!!! 

Για θυμηθείτε τι έγινε με τα μεταλλεία χρυσού στην Χαλκιδική… Να σας τα θυμίσουμε εμείς;  Η κρατική εταιρεία πουλήθηκε από το δημόσιο σε Έλληνες επενδυτές για 11 εκατομμύρια ευρώ.  Το 95% της εταιρείας πουλήθηκε από τους κκ Μπόμπολα - Κούτρα - Τρίμη για 260 εκατομμύρια ευρώ! Μάλιστα τελευταία πληροφορηθήκαμε όλοι από την έρευνα της ΜΚΟ SOMO ότι η Eldorado Gold που έχει αγοράσει τα εν λόγω μεταλλεία χρησιμοποιεί μια σειρά από ολλανδικές εταιρείες - θυρίδες (mailbox companies) για να φοροαποφεύγει στην Ελλάδα…. Να την χαίρεστε την επένδυση αυτή και όλες τις άλλες κύριοι Τροικανοί, Γερμανοί και εσείς όλοι οι άλλοι που τις υποστηρίζετε!!!  Εμείς, οι λογικοί άνθρωποι, τέτοιες επενδύσεις δεν τις θέλουμε!!! 

Τα πράγματα όπως έχουν εξελιχθεί είναι απλά.  Ή εμείς, ο λαός, ή η «δράκα οικογενειών» και οι συνεταίροι τους… Η κατάσταση δεν πάει άλλο.  Και ο λαός ψήφισε! Για να δούμε και οι ξένοι «φίλοι» μας τι θα ψηφίσουν στην πράξη; Θέλουν να δοθεί ένα πραγματικό τέλος στο κράτος «Κολομβία» δίνοντας μια ευκαιρία στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Ελληνικό λαό ή θα συνεχίσουν να το απομυζούν οι εταιρείες τους στο όνομα των «μεταρρυθμίσεων», των μνημονίων και των προγραμμάτων τους;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ αμφισβητεί την Ανγκελα Μέρκελ στον de facto ρόλο της ως του πιο ισχυρού ηγέτη στην Ευρώπη. Η εκλογή του Αλέξη Τσίπρα στην Ελλάδα μπορεί να τον βοηθήσει στον αγώνα του εναντίον της άκαμπτης γερμανικής πολιτικής της λιτότητας», γράφει το Spiegel.

«Ηταν σαφές εδώ και καιρό ότι η πιο ισχυρή ηγέτις της Ευρώπης θα συγκρουόταν τελικά με τον επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του εκτελεστικού οργάνου της ΕΕ, αλλά αυτό συνέβη νωρίτερα από ό,τι ορισμένοι θα ανέμεναν.

Η Επιτροπή του Γιούνκερ δεν έχει κλείσει ακόμα 100 ημέρες και συγκρούσεις μεταξύ Βερολίνου και Βρυξελλών έρχονται ήδη στην επιφάνεια. Οι διαφορές πολιτικής είναι στην πρώτη γραμμή, με τον Γιούνκερ να αισθάνεται ότι η Μέρκελ έχει δεσμεύσει την Ευρώπη σε πολιτικές λιτότητας για πάρα πολύ καιρό. Αλλά η σύγκρουση αγγίζει επίσης ένα πιο θεμελιώδες ερώτημα: Ποιος κατέχει την εξουσία στην Ευρώπη;

Η άνοδος της Μέρκελ στην θέση της πιο ισχυρής γυναίκας στην Ευρώπη έχει τις ρίζες της σε μεγάλο βαθμό στην κρίση του ευρώ, η οποία μετατόπισε την ισορροπία της εξουσίας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, το όργανο που εκπροσωπεί τους ηγέτες των 28 κρατών-μελών. Καθώς η κρίση έπαιρνε διαστάσεις, οι ηγέτες συγκεντρώνονταν τακτικά σε συνόδους κορυφής υπό την αιγίδα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, προκειμένου να σώσουν το κοινό νόμισμα από την κατάρρευση. Τις αποφάσεις τις έπαιρνε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, επειδή οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήταν εκείνοι που έπρεπε να διαθέσουν χρήματα για τα πακέτα διάσωσης. Δεδομένου ότι η Γερμανία είχε τα περισσότερα χρήματα να διαθέσει, η Μέρκελ έγινε γρήγορα ο πιο σημαντικός παίκτης.

Ο Γιούνκερ θέλει να εξισορροπήσει τα πράγματα. Είναι ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπής που έκανε εκστρατεία ως κορυφαίος υποψήφιος στις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την προεδρία της Επιτροπής, και βλέπει την εξέγερσή του κατά της Μέρκελ ως πράξη χειραφέτησης. Πιστεύει ότι ο άνδρας που υποστηρίζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να είναι στο πηδάλιο της Ευρώπης, παρά η γυναίκα που υποστηρίζεται από τα χρήματα.

Παρά το γεγονός ότι ο Τσίπρας είναι κάπως ορμητικός για το γούστο του Γιούνκερ, συμμερίζεται την βασική επιθυμία του να μειωθεί η κυριαρχία της Μέρκελ. Ο Γιούνκερ θέλει να οικοδομήσει μια διαφορετική Ευρώπη και η σκέψη του είναι εμποτισμένη με ένα μείγμα νοσταλγίας και μελαγχολίας για την εποχή του Χέλμουτ Κολ. Ο Γιούνκερ αισθάνθηκε ότι ο προκάτοχός της Μέρκελ ήταν ευγενικός, ειδικά στην αντιμετώπιση των ανησυχιών των μικρότερων κρατών μελών της ΕΕ. Και δεν ήταν φειδωλός στη βοήθεια προς τις αδύναμες χώρες. Αισθάνεται ότι η Μέρκελ σκέφτεται πάρα πολύ την Γερμανία και πολύ λίγο την Ευρώπη.

Η Μέρκελ πρέπει να προετοιμάσει από τώρα τον εαυτό της για μερικά άβολα χρόνια όσον αφορά την ευρωπαϊκή πολιτική. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένεται να λάβει μια απόφαση στις αρχές του Μαρτίου για το αν το Βέλγιο, η Ιταλία και η Γαλλία θα αντιμετωπίσουν κυρώσεις για την υπέρβαση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων τους. Αναμένεται επίσης να αξιολογήσει τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες των χωρών αυτών», καταλήγει το Spiegel.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κόλαφο για τον Γιώργο Παπανδρέου αποτελεί η αποκάλυψη του Εβρέ Φαλσιανί ότι εκβιάστηκε ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, προκειμένου να δεχτεί τους όρους των δανειστών για τη μνημονιακή λιτότητα, επειδή στην περίφημη «λίστα Λαγκάρντ» περιλαμβανόταν το όνομα της μητέρας του Μαργαρίτας με μισό δισεκατομμύριο ευρώ!

Ο Φαλσιανί είναι ο Γαλλοϊταλός πρώην υπάλληλος της HSBC που, ως ειδικός σε θέματα πληροφορικής, υπέκλεψε τα αρχεία της τράπεζας και η «βόμβα» του περιέχεται σε βιβλίο του, το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 17 Φεβρουαρίου. Αποσπάσματα του βιβλίου προδημοσίευσε χθες η ιταλική εφημερίδα «Corriere della Sera», σύμφωνα με την οποία ο Φαλσιανί υποστηρίζει ότι η κυρία Παπανδρέου είχε στην HSBC «λογαριασμό ύψους 500.000 ευρώ». 

Πολιτικές λιτότητας
Εκτός από τη Μαργαρίτα Παπανδρέου, κάνει αναφορά και στον Εμίλιο Μποτίν, πρώην ιδιοκτήτη της ισπανικής τράπεζας Santander που ήταν ο πλουσιότερος Ισπανός πολίτης.
Κατά τον συγγραφέα η λίστα των «χρυσών» πελατών της HSBC φέρεται ότι χρησιμοποιήθηκε για να επιβληθούν «τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την Ελλάδα» πολιτικές λιτότητας. Μάλιστα, σε κεφάλαιο υπό τον τίτλο «Το χρηματοκιβώτιο των φοροφυγάδων» γράφει ακόμη πιο συγκεκριμένα, με τη συνεργασία του δημοσιογράφου Ανζτελο Μινκούτσι: «Το 2011, επικεφαλής των διαπραγματεύσεων με την τρόικα για τη διάσωση της Ελλάδας ετέθη ο Σαρκοζί, ο οποίος είχε τη λίστα αυτή και γνωρίζοντας τα ονόματα μπόρεσε να ασκήσει πίεση στον Παπανδρέου». Και σε άλλο σημείο προσθέτει: «Οπως συνέβη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, η λίστα της HSBC χρησιμοποιήθηκε ως όπλο εκβιασμού και εμπόρευμα για δούναι και λαβείν. Στην Ελλάδα η λίστα εξαφανίστηκε... Στην Ελλάδα, όπως και άλλου, δεν ξεκίνησε ποτέ επισήμως καμία έρευνα«. Ο πρώην υπάλληλος της τράπεζας ασχολείται και με τον ρόλο που είχε η Κριστίν Λαγκάρντ στη διαχείριση της λίστας των φοροφυγάδων, όταν ήταν υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας.

Αν και μένει να φανεί τι γράφει λεπτομερώς ο Φαλσιανί στο βιβλίο, μόλις κυκλοφορήσει σε μερικές ημέρες, η περίοδος του 2011 που επικαλείται παραπέμπει -μεταξύ άλλων- και στη μεγάλη σύγκρουση του κ. Παπανδρέου με τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί στη σύνοδο των Καννών, στα τέλη εκείνης της χρονιάς, όταν ο τότε πρωθυπουργός εκδήλωσε την πρόθεση για δημοψήφισμα και στη συνέχεια υποχρεώθηκε να παραιτηθεί. Καθ' όλο το προηγούμενο διάστημα, άλλωστε, από την άνοιξη του 2010, η κυβέρνησή του κ. Παπανδρέου ψήφιζε αδιαμαρτύρητα το ένα μνημονιακό μέτρο πίσω από το άλλο, βυθίζοντας την ελληνική κοινωνία στη δυστυχία και την εξαθλίωση, με το επιχείρημα ότι πρόκειται για «μονόδρομο». Πάντως, έχει ενδιαφέρον ότι οι αποκαλύψεις Φαλσιανί συμπίπτουν με την εξαγγελία της νέας ελληνικής κυβέρνησης για τη συγκρότηση εξεταστικής επιτροπής σχετικά με το Μνημόνιο. 

«Φοροδιαφυγή» 7 δισ. από πλούσιους
Φοροδιαφυγή ύψους 7 δισ. ευρώ από 3.500 μόνο περιπτώσεις αποκάλυψε ο υπουργός Επικρατείας για την καταπολέμηση της διαφθοράς Παναγιώτης Νικολούδης. Τα στοιχεία αυτά εντοπίστηκαν, όπως είπε, στα τέλη του 2012, όταν ο ίδιος, ως επικεφαλής της αρχής καταπολέμησης του βρόμικου χρήματος, ζήτησε από τις τράπεζες καταλόγους με τους καταθέτες που έχουν κινήσει ποσά μεγαλύτερα από 200.000. Η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής αυτής, όπως είπε ο κ. Νικολούδης, θα μπορούσε να αποφέρει στα δημόσια ταμεία ποσά ύψους 2,5 δισ. ευρώ. «Θα ζητήσουμε από όλους τους ελεγκτές του ΣΔΟΕ να αφήσουν στην άκρη ό,τι άλλο κάνουν και να ασχοληθούν με αυτό» επισήμανε, προσθέτοντας ότι «αυτούς τους φακέλους δεν είχαμε τι να τους κάνουμε». Κατήγγειλε δε ότι όσοι χρημάτισαν υπουργοί Οικονομικών από τη Μεταπολίτευση έως σήμερα έχουν σημαντικές ευθύνες, όχι ποινικές, για το ότι δεν είχαμε έναν αποτελεσματικό φοροελεγκτικό και φοροεισπρακτικό μηχανισμό. 

Απειλεί με αγωγές και οχυρώνεται σε έγγραφο του ΣΔΟΕ
Για «αλητεία στο απόγειό της» κάνει λόγο ο Γ. Παπανδρέου, αντιδρώντας στους ισχυρισμούς του Ερβέ Φαλσιανί. Σε ανακοίνωσή του ο πρώην πρωθυπουργός επικαλείται πόρισμα του ΣΔΟΕ, σύμφωνα με το οποίο «η Μαργαρίτα Παπανδρέου δεν υπάρχει στη λίστα Λαγκάρντ ούτε και σε οποιαδήποτε άλλη λίστα καταθετών» και προαναγγέλλει προσφυγή στη Δικαιοσύνη εις βάρος όσων «διακινούν τις... εκτιμήσεις τους, που τυχαίνει να είναι κόντρα στην αλήθεια και την πραγματικότητα». Σε μια προσπάθεια να αμφισβητήσει την «αξιοπιστία» του Φαλσιανί, αν και δεν είναι ακόμη γνωστό το πλήρες περιεχόμενο του βιβλίου, ο ο κ. Παπανδρέου επικαλείται και το γεγονός ότι «στο Μνημόνιο η Ελλάδα δεν μπήκε το 2011, αλλά το 2010».

Σε κάθε περίπτωση, αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται στην επιφάνεια το συγκεκριμένο θέμα για τη Μαργαρίτα Παπανδρέου. Το όνομα της είχε εμπλέξει ενώπιον της ειδικής επιτροπής της Βουλής για τη «λίστα Λαγκάρντ» και ο μέχρι πρότινος επικεφαλής του ΣΔΟΕ Στέλιος Στασινόπουλος, ο οποίος ανασκεύασε αργότερα, όταν προσέφυγε στη Δικαιοσύνη η μητέρα του πρώην πρωθυπουργού. Η κυρία Παπανδρέου έχει στραφεί δικαστικά και εις βάρος εφημερίδων -της «δημοκρατίας» και άλλων-, που απλώς αναδημοσίευσαν τα κοινοβουλευτικά πρακτικά, ενώ σε εκκρεμότητα βρίσκεται και μηνυτήρια αναφορά του πρώην βουλευτή Βασίλη Καπερνάρου, που ζητά να ελεγχθεί αν είχαν πει την αλήθεια ή είχαν ψευδορκήσει τα αρμόδια στελέχη του ΣΔΟΕ. 

Πηγή "δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχουμε χορτάσει όλα αυτά τα χρόνια από τις απειλητικές συμβουλές των ξένων «εταίρων» και των εγχώριων υπαλλήλων τους για την ανάγκη συμμόρφωσης της χώρας με τους «κανόνες». Γιατί σε διαφορετική περίπτωση, μας λένε, πώς θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις; Πως θα παραμείνει η χώρα εντός της ζώνης του Ευρώ;

Οι κανόνες, λοιπόν, για να παραμείνει η χώρα στην ευρωζώνη και να πληρώνει τους πετσοκομένους μισθούς και τις άθλιες συντάξεις είναι απλοί και συνοψίζονται σε μια φράση: «ζήσε για να πληρώνεις».
Την ίδια ακριβώς φράση - παραλλαγμένη ελαφρώς - χρησιμοποιούν και οι εισπράκτορες των κοινών τοκογλύφων: «Σ’ αφήνω να ζήσεις για να ξοφλήσεις»…

Όπως όλοι πια αντιλαμβάνονται η Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια με την αποδοχή των μνημονίων και τη σύναψη των δανειακών συμβάσεων βρίσκεται σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση που περιέρχεται όποιος καταλήξει στα χέρια κοινών τοκογλύφων. Η ελληνική οικονομία προσαρμόζεται να αποπληρώνει ένα χρέος (που δεν τελειώνει, αντίθετα πολλαπλασιάζεται) η ελληνική κοινωνία συνθλίβεται κάτω από το βάρος της οικονομικής καταστροφής και το πολιτικό προσωπικό-- που ανέλαβε ως «μπράβος» των δανειστών να διαχειριστεί αυτό το παρατεταμένο στην αιωνιότητα δράμα - εξαντλεί τάχιστα το κεφάλαιό του, εξατμίζεται και αναζητά τη θλιβερή του θέση στο ράφι της ιστορίας.

Η έξοδος από αυτήν την μέγγενη δεν μπορεί να είναι, προφανώς, έργο ενός (Τσίπρα) ανθρώπου ούτε μιας κυβέρνησης. Κανένας άνθρωπος και καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αντισταθεί και να διεκδικήσει αν δεν αντλεί τη δύναμη από έναν λαό που θέλει να αντισταθεί.

Το ερώτημα, λοιπόν, που μένει να απαντηθεί δεν έχει να κάνει με την διάθεση ή την ικανότητα της κυβέρνησης να διαπραγματευτεί κάτι με τοκογλύφους δανειστές της χώρας, καθώς οι «κανόνες» των διεθνών τοκογλύφων μπορούν να σπάσουν με έναν και μόνο τρόπο: Τη γενναία άρνηση ενός λαού να υπάρχει απλώς για να πληρώνει, στον αιώνα των αιώνων…

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Γερμανίδα καγκελάριος, μαζί με τον Γάλλο πρόεδρο συναντήθηκαν με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν. Κατόπιν συναντήθηκε με τον Αμερικανό πρόεδρο Ομπάμα. Το βασικό θέμα συζήτησης ήταν η Ουκρανία. Συζητήθηκε όμως και το ζήτημα της Ελλάδας. Ελλάδα και Ουκρανία δεν συνδέονται στο μυαλό των Αμερικανών. Συνδέονται όμως στο μυαλό των Γερμανών, καθώς και τα δύο ζητήματα αποτελούν δείκτες του νέου ρόλου της Γερμανίας στον κόσμο και της δυσφορίας των Γερμανών με τον νέο τους αυτό ρόλο. 

Του George Friedman
ΠΗΓΗ: STRATFOR
Επιμέλεια: Παντελής Καρύκας


Η Μέρκελ κέρδισε την εξουσία το 2005, όταν η Γερμανία ήταν εν ηρεμία και η ΕΕ ενωμένη. Η Γερμανία ήθελε μια Ευρώπη ευημερούσα και ελεύθερη από τα γεωπολιτικά βάρη που τόσα δεινά της είχαν επιφέρει στο παρελθόν. Ο φόβος για τη Γερμανία είχε υποχωρήσει. Η Σοβιετική Ένωση δεν υπήρχε πια και η διάδοχη Ρωσία προσπαθούσε να ανακάμψει από τις χειρότερες συνέπειες της πτώσης. Η Γερμανία βρέθηκε σε σπάνια θέση, δεδομένης της ιστορίας, της ασφάλειας και διεθνούς συνεργατικότητας.

Ο κόσμος που η κ. Μέρκελ αντιμετωπίζει σήμερα είναι πολύ διαφορετικός. Η ΕΕ βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Πολλοί κατηγορούν τη Γερμανία για την κρίση, λόγω της επιθετικής πολιτικής εξαγωγών της και πιστεύουν πως η πολιτική της λιτότητας που επέβαλε εξυπηρετούσε την ίδια και εξέθρεψε την κρίση. Η Γερμανία χρησιμοποίησε το ευρώ για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά της και για να σχηματοποιήσει την ευρωπαϊκή πολιτική για να προστατεύσει τις δικές της εταιρίες.

Η άποψη αυτή, δικαίως ή αδίκως, κυριαρχεί πλέον στην Ευρώπη. Οι παλιές απόψεις για τη Γερμανία έχουν αναβιώσει και η χώρα αυτή έχει καταστεί και πάλι το φόβητρο της Ευρώπης. Ελάχιστες χώρες ζητούν, πλέον, να γίνουν μέλη της ΕΕ και τα νυν μέλη δεν έχουν καμία διάθεση να επεκτείνουν τα όρια της.

Από την άλλη, η ειρήνη καταρρέει. Τα γεγονότα της Ουκρανίας έχουν αναθερμάνει τη ρωσοφοβία στη Δύση, καθώς η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία και ενισχύσει τους αυτονομιστές στην Αν. Ουκρανία. Οι ΗΠΑ θεωρούν πως δεν πρέπει να επιτραπεί στη Ρωσία να αναλάβει ηγεμονικό ρόλο και σκέπτονται να εξοπλίσουν τους Ουκρανούς και να ενισχύσουν την παρουσία του ΝΑΤΟ στη Βαλτική, την Πολωνία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. 

Με λίγα λόγια, ο κόσμος που η κ. Μέρκελ γνώριζε, καταρρέει, ή για την ακρίβεια, μετασχηματίζεται. Ο εθνικισμός στην Ευρώπη αναβιώνει, συνεπεία της οικονομικής κρίσης, τόσο όσον αφορά τον τρόπο σκέψης των πολιτών, όσο και σε σχέση με τις ενέργειες των κρατών. Η Γερμανία δεν επιθυμούσε να αναλάβει ηγετικό πολιτικό ή στρατιωτικό ρόλο στην Ευρώπη. Η υπάρχουσα κατάσταση το καθιστά αναπόφευκτο.

Η πολύχρονη οικονομική κρίση της Ευρώπης ξεκίνησε ως οικονομικό πρόβλημα και τώρα εξελίχθηκε σε πολιτικό. Η ουκρανική κρίση βάζει τη Γερμανία σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, υποχρεώνοντάς την να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο ώστε το εκεί πολιτικό πρόβλημα να μην εξελιχθεί σε πολεμικό. 

Το πρόβλημα της Γερμανίας είναι διττό. Από τη μία θέλει να διατηρηθεί η ενότητα της ΕΕ, αλλά από την άλλη αρνείται να σηκώσει το βάρος της διατήρησης της ενότητας αυτής. Στην Ουκρανία, η Γερμανία αρχικά υποστήριξε τις διαδηλώσεις που έφεραν τελικά στην εξουσία την τωρινή κυβέρνηση. Οι Γερμανοί δεν περίμεναν ούτε ρωσικές, ούτε αμερικανικές αντιδράσεις και δεν επιθυμούσαν να προκαλέσουν την στρατιωτική αντίδραση της Ρωσίας. Παράλληλα όμως, οι Γερμανοί δεν παύουν να υποστηρίζουν την ουκρανική κυβέρνηση. 

Έτσι οι Γερμανοί, αν και δεν θέλουν να φανούν διεκδικητικοί ή απειλητικοί, τελικά γίνονται και τα δύο. Στην ευρωπαϊκή κρίση, η Γερμανία είναι πιο άκαμπτη, όχι μόνο απέναντι στην Ελλάδα, αλλά γενικά στο ζήτημα της καταστροφικής αύξησης της ανεργίας στον ευρωπαϊκό νότο. Στην Ουκρανία το Βερολίνο υποστηρίζει το Κίεβο και άρα βρίσκεται απέναντι στη Μόσχα, αλλά δεν επιθυμεί να εξάγει τα προφανή συμπεράσματα. Η κρίση στην Ευρώπη και στην Ουκρανία είναι αντικατοπτριζόμενα είδωλα. Στην Ευρώπη η Γερμανία παίζει τον κύριο επιθετικό ρόλο, ενώ στην Ουκρανία παίζει τον κύριο συμβιβαστικό ρόλο.

Η Γερμανία έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στην πτώση Γιανουκόβιτς, στην Ουκρανία, έχοντας στενές σχέσεις με έναν εκ των ηγετών των διαδηλωτών και νυν δήμαρχο Κιέβου, τον Βιτάλι Κλίτσκο, ο οποίος μετείχε σε σεμινάρια ηγεσίας, τα οποία χρηματοδοτούσε το κόμμα της Μέρκελ. Οι Γερμανοί καταδίκασαν την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία και τη ρωσική υποστήριξη προς τους αυτονομιστές της Αν. Ουκρανίας. Όταν όμως οι Γερμανοί διαπίστωσαν ότι η κρίση εξελίσσεται σε στρατιωτική, άρχισαν να εγκαταλείπουν τον ηγετικό τους ρόλο και επιχείρησαν να απεμπλακούν.

Η απαγκίστρωση όμως δεν είναι εύκολη. Έτσι επέλεξαν από τη μία να καταδικάζουν τους Ρώσους, αλλά και να μην ενισχύουν στρατιωτικά τους Ουκρανούς. Συμμετείχαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά την ίδια ώρα προσπαθούν να παίξουν συμβιβαστικό ρόλο. Η Γερμανία, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται αυτή την στιγμή είναι ένας πόλεμος στην Ανατολή και γι’ αυτό δεν θέλει να εμπλακεί σε οποιαδήποτε στρατιωτική κίνηση και αντίθετα επιθυμεί την εκτόνωση της κρίσης. 

Η Γερμανία επαναλαμβάνει αυτή την αντιφατική προσέγγιση και στο ελληνικό ζήτημα, για άλλους λόγους. Η Γερμανία εξάγει πάνω από το 50% του ΑΕΠ της και πάνω από το ήμισυ των εξαγωγών αυτών διοχετεύονται στην ελεύθερη ευρωπαϊκή αγορά. Πρέπει λοιπόν, ή να έχει πρόσβαση στην ελεύθερη αγορά ή να αντιμετωπίσει και η ίδια μια σοβαρή οικονομική κρίση.

Όμως τα φράγματα αρχίζουν και υψώνονται στην Ευρώπη. Η επίθεση στο Παρίσι επανέφερε το ζήτημα του ελέγχου των συνόρων, την ώρα που η ελεύθερη διακίνηση εργατικού δυναμικού από μια χώρα στην άλλη απειλεί θέσεις εργασίας από τις εγχώριες αγορές εργασίας. Αν τα σύνορα κλείσουν και η ελεύθερη διακίνηση εργατικού δυναμικού διαταραχθεί, την ώρα που ήδη το οικοδόμημα κλονίζεται από την οικονομική κρίση, τότε σύντομα οι αδύναμες οικονομίες θα υιοθετήσουν μέτρα οικονομικού προστατευτισμού, κλείνοντας τα σύνορα στα εισαγόμενα γερμανικά αγαθά. 

Η οικονομική κρίση αναβίωσε τον εθνικισμό, καθώς κάθε χώρα προσπαθεί να προστατεύσει τους πολίτες της. Έτσι οι κανόνες της ΕΕ θεωρούνται πλέον ως εμπόδιο στην αξιοπρεπή διαβίωση των πολιτών και υπεύθυνη για τους κανόνες, αλλά και για το ακριβό ευρώ, θεωρείται η Γερμανία. Αυτό ελλοχεύει κινδύνους για τη Γερμανία, η οποία προσπάθησε να διαγράψει την παλιά της εικόνα, η οποία όμως τώρα επιστρέφει. 

Η Γερμανία δεν επιθυμεί καμία χώρα να αποχωρήσει από τη ζώνη ελευθέρου εμπορίου. Η Ευρωζώνη είναι λιγότερο σημαντική. Αν όμως κάποιος βγει από την ομάδα, ο δρόμος προς τον προστατευτισμό είναι κοντά. Η Ελλάδα έχει μικρό βάρος, μόνης της. Αν όμως αποδειχθεί πως είναι καλύτερο να μην εξοφλήσει τα χρέη της, θα την ακολουθήσουν και άλλες χώρες. Κι αν αποδειχθεί πως είναι προς το συμφέρον της να εγκαταλείψει και τη ζώνη ελευθέρου εμπορίου, τότε όλο το οικοδόμημα μπορεί να καταρρεύσει.

Η Γερμανία χρειάζεται την Ελλάδα ως παράδειγμα και τις τελευταίες μέρες προσπάθησε πολύ σκληρά να είναι άκαμπτη, θυμίζοντας την παλιά Γερμανία. Το πρόβλημα όμως των Γερμανών είναι πως αν η νέα ελληνική κυβέρνηση θέλει να επιζήσει, δεν μπορεί να υποταχθεί. Εξελέγη για να αντισταθεί στη Γερμανία και κανείς δεν ξέρει αν τελικά μια χρεοκοπία δεν θα είναι ευεργετική. Και σε κάθε περίπτωση οι Έλληνες μπορούν να θέσουν τους δικούς τους κανόνες. Αν η Ελλάδα προσφέρει τη αποπληρωμή μέρους του χρέους της, ποιος θα αρνηθεί, όταν το άλλο ενδεχόμενο θα είναι να μην πάρει τίποτα; 

Ως εκ τούτου η Γερμανία, αν και οικονομικά ισχυρή, είναι εξαιρετικά ανασφαλής. Η ισχύς της έγκειται στην δυνατότητα και την επιθυμία των άλλων χωρών να της δίνουν πρόσβαση στις αγορές τους. Χωρίς αυτό η γερμανική ισχύς θα καταρρεύσει. Με την Ελλάδα οι Γερμανοί θέλουν να δείξουν στην υπόλοιπη Ευρώπη, τις συνέπειες της χρεοκοπίας. Αν όμως η Ελλάδα χρεοκοπήσει, το μόνο μάθημα ίσως να είναι πως η χρεοκοπία βοηθά. Στη διαπραγμάτευση με την Ελλάδα, η Γερμανία δεν μπορεί να διακινδυνεύσει την κατάρρευση της ΕΕ και δεν μπορεί να είναι σίγουρη για τις συνέπειες.

Η Γερμανίδα καγκελάριος ήρθε στις ΗΠΑ με σκοπό να δηλώσει, πως δεδομένης της ευρωπαϊκής κρίσης, δεν μπορεί να αντέξει έναν πόλεμο στην Ουκρανία. Όντας σκληρή με την Ελλάδα, δεν μπορεί να εμφανιστεί και πάλι ως ο χωροφύλακας της Ευρώπης. Οι Αμερικανοί από την πλευρά τους, πέραν της υπόθεσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν μπορούν να επιτρέψουν σε οποιαδήποτε ευρωπαϊκή δύναμη να ηγεμονεύσει στην Ευρώπη, καθώς το ενδεχόμενο αυτό είναι το μόνο που μπορεί να απειλήσει την αμερικανική εθνική ασφάλεια. Οι Αμερικανοί φοβούνται πως αν οι Ρώσοι κυριαρχήσουν στην Ουκρανία, θέτουν υποψηφιότητα για το ρόλο της ηγέτιδας δύναμης στην Ευρώπη. 

Αποτελεί ειρωνεία πως οι ΗΠΑ, σταμάτησαν τη Γερμανία δύο φορές από το να εξελιχθεί σε ηγέτιδα δύναμη στην Ευρώπη και τώρα αυτή προσπαθεί να τους αποτρέψει από τη στρατιωτική δράση στην Ουκρανία. Οι ΗΠΑ όμως γνωρίζουν πως αν υποχωρήσουν τώρα, η Ρωσία θα θεωρήσει την υποχώρηση αυτή ως ευκαιρία προώθησης των θέσεών της. Η Γερμανία η οποία βοήθησε στη δημιουργία και των δύο κρίσεων σε Ευρώπη και Ουκρανία, ζητά τώρα από τις ΗΠΑ, να μην κινηθούν. 

Το γερμανικό αίτημα είναι κατανοητό, αλλά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Ο Πούτιν θέλει τη δημιουργία μιας αυτόνομης επαρχίας. Η Δύση θέλει να πάψει να ενισχύει τους αυτονομιστές. Η κ. Μέρκελ μπορεί να αποδέχεται μια αυτόνομη ουκρανική επαρχία, οι ΗΠΑ όμως όχι, καθώς θεωρούν πως κάτι τέτοιο, απλώς θα υπονόμευε την ύπαρξη και της υπόλοιπης Ουκρανίας. 

Έτσι το κλασικό πρόβλημα της Γερμανίας επανέρχεται στο προσκήνιο. Η Γερμανία είναι πολύ ισχυρή για να αγνοηθεί και πολύ αδύναμη για να επιβάλει τις επιθυμίες της. Ιστορικά, οι Γερμανοί προσπάθησαν να ισχυροποιηθούν, ώστε να μπορούν να επιβάλουν τη θέλησή τους. Στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν έχουν την πρόθεση να κάνουν κάτι τέτοιο.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς
«Αυτείνοι, οι Ευρωπαίγοι, είναι άνθρωποι χωρίς ηθική και πίστη και κρίμα στα φώτα τους, ότι ο άνθρωπος κάνει τα φώτα και όχι τα φώτα τον άνθρωπο».
Μακρυγιάννης
Εδώ και 20 χρόνια που γράφω -δημοσίευσα το πρώτο μου άρθρο σε τοπική εφημερίδα του Κιλκίς με τίτλο «οι φαυλότητα της πολιτικής και οι πολιτικοί της φαυλότητας»- δεν έκρυψα ποτέ την απέχθεια και την περιφρόνηση που νιώθω για τα καθάρματα τους Ευρωπαίγους, όλο αυτό το μνημονιακό σκυλολόι, τους δημίους του λαού μας.

Απ’ όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς, εμείς οι Έλληνες, βιώσαμε και ζήσαμε τις μεγαλύτερες καταστροφές εξ αιτίας της κακουργίας τους. Κατάπιαμε την μεγαλειώδη απάτη του «δυτικού πολιτισμού», πως δήθεν εδράζεται στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία, τις κοραϊκές ονειροφαντασίες περί «μετακένωσης των φώτων», και την μόνη «μετακένωση» που γνωρίσαμε ήταν του αίματος και της καταστροφής της πατρίδας μας. Ξεκίνησε το «ματοβαμμένο» κρατίδιό μας ελπίζοντας από την Ευρώπη προστασία και αλληλεγγύη.

Καρτερούσαμε «οι πάντοτ’ ευκολόπιστοι και πάντα προδομένοι» (Σολωμός), από την «πολιτισμένη Ευρώπη» βοήθεια και συναντίληψη. Από ποιά Ευρώπη; Από την «πολιτισμένη Ευρώπη» των Κογκισταδόρες που εξόντωσαν είκοσι εκατομμύρια ιθαγενείς της Αμερικής και εξαφάνισαν εν ψυχρώ τον πολιτισμό τους; Την Ευρώπη της Ιεράς Εξέτασης, των Σταυροφοριών και του Αγίου Βαρθολομαίου; Την «προοδευτική» Ευρώπη του κατακτητή με την τιάρα, του θηρίου της Ρώμης, του Πάπα; Την Ευρώπη του δουλεμπορίου, της Ιεράς Συμμαχίας και των δύο παγκοσμίων ανθρωποσφαγών του εικοστού αιώνα;

Ανέφερα πριν τον Σολωμό. Σαν χθες, 9 Φεβρουαρίου του 1857, έκλεινε τα μάτια του ο μεγάλος μας ποιητής. Και επειδή τούτη την κρίσιμη στιγμή, «αδελφοί μας βρίσκει το κακό και θολώνει ο νους μας», υπακούοντας και στην ποιητική προτροπή του Ελύτη, τον μνημονεύουμε, γιατί έγραψε τον Ύμνον όχι εις την Ελλάδα, αλλά «εις την Ελευθερίαν», ήθελε να μας πει ότι Ελλάς και ελευθερία είναι όπως η ψυχή με το σώμα. Η Ελλάδα χωρίς την λευτεριά, δεν μπορεί να ζήσει. Και, επαναλαμβάνω, οι δυτικές δυνάμεις προκάλεσαν όλες τις συμφορές του νεότερου Ελληνισμού.

Δεν υποδούλωσαν οι Οθωμανοί τον βυζαντινό Ελληνισμό. Είχε εξουθενωθεί, λεηλατηθεί, κατακερματισθεί από τις άγριες επιδρομές της παπικής ψευτοεκκλησίας.
Αποφράς ημέρα του Γένους δεν είναι η 29 Μαΐου 1453, αλλά η 13 Απριλίου 1204. Τότε «εάλω η Πόλις», όχι από τους Τούρκους, αλλά από τις ορδές των σταυροφόρων-συμμοριών.
Τα χρόνια της δουλείας επέπεσαν όλοι οι αρχαιοκάπηλοι και εγκληματίες αρπάζοντας τις αρχαιότητες, καταστρέφοντας Παρθενώνες, μία Πνευματική Γενοκτονία, όπως προσφυώς ονομάστηκε.
Κατά την Επανάσταση μας έστελναν αλιτήριους, τυχοδιώκτες τύπου Τσώρτς και Κόχραν, μην ξεφύγουν τα σύνορα, ώστε να περιοριστούμε στο υποτελές, λυμφατικό κρατίδιο της Μελούνας.
Από την εισβολή του Ιμπραήμ και τη γενοκτονία που ακολούθησε, από τον ακρωτηριασμό του ελεύθερου έθνους, τις επεμβάσεις των κανονιοφόρων, τους αποκλεισμούς και τις κατοχές ως την ατίμωση του 1897, από την μικρασιατική καταστροφή και τον εμφύλιο ως και την κυπριακή τραγωδία, πάντοτε μπροστά μας οι Ευρωπαίοι. Οι Τούρκοι ήταν και είναι πειθήνια ενεργουμένα τους. Και πάντοτε έβρισκαν πέντε δέκα ημέτερα καθάρματα-Γραικύλους της σήμερον, για να κάνουν την βρόμικη δουλειά.
«Υπακοή στην Τρόικα» τσιρίζουν οι μνημονιακοί λακέδες. 
«Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης» τους απαντά ο Καποδίστριας.

Είμαστε λαός πληγωμένος. Και όποιος πληγώνεται αντιστέκεται. Και η καλύτερη αντίσταση είναι η αντεπίθεση. «Να χτυπήσουμε» και τον επιχειρούμενο «εξευρωπαϊσμό» της πίστεώς μας».
«Εντολή γάρ Κυρίου μη σιωπάν εν καιρώ κινδυνευούσης πίστεως. Ώστε ότε περί Πίστεως ο λόγος, ούκ έστιν ειπείν, εγώ τις ειμί; Ιερεύς, άρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης; Ουδείς μοι λόγος και φροντίς περί του προκειμένου. Ουά, οι λίθοι κεκράξονται, και συ σιωπηλός και άφροντις», 
πάντες ευθυνόμαστε και πάντες θα λογοδοτήσουμε για τυχόν ολιγωρία και αμέλεια, κατά τον άγιο Θεόδωρο Στουδίτη. Ο οικουμενικός θρόνος κηρύσσει, δεκαετίες τώρα, γυμνή τη κεφαλή, και προσπαθεί να παρασύρει και τοπικές εκκλησίες, στην αίρεση του Οικουμενισμού. Να φύγει και η Εκκλησία από αυτή την απαίσια φραγκοσφηκοφωλιά, το Π.Σ.Ε.

«Να χτυπήσουμε» τους ψευτομορφωμένους που λυμαίνονται την παιδεία μας. Τα σύγχρονα δεινά της πατρίδας μας σε τέτοιους «ευρωλιγούρηδες» (Ζουράρις) οφείλονται. Αυτοί οι ημιμαθείς, οι ανθρωποκάμπιες που λέει ο Κόντογλου, περιφρόνησαν τον λαό μας με το πάθος κάθε πεμπτοφαλαγγίτου.

Κατακρεούργησαν την γλώσσα μας, περιφρόνησαν την παράδοσή μας, την πίστη μας για να γίνουμε δήθεν Ευρωπαίοι. Ας το χωνέψουμε: Εξασθένιση της Ορθοδοξίας σημαίνει πλήγμα στα θεμέλια του Ελληνισμού. Φτάνει τόσα χρόνια το μπούκωμά μας με τα ξυλοκέρατα, τις γουρονοτροφές των Φράγκων. Λύκοι είναι προβατόσχημοι που θέλουν να μας εξαφανίσουν ως λαό ιστορικό.
Τέτοιοι ήταν πάντα και τώρα είναι χειρότεροι, γιατί στις μέρες μας, αποθηριώθηκαν.

Κλείνω με δύο επεισόδια από την πρόσφατη ιστορία μας. Τα έχω ξαναγράψει, αλλά τα επαναλαμβάνω για να μην ξεχνούμε ποιοι ήταν και είναι οι Ευρωπαίοι «εταίροι» μας.

«Στις αρχές της Κατοχής, και στην πλατεία του Κλαυθμώνος, που την είχανε μεταβάλει οι Γερμανοί σε χώρο στάθμευσης, ένας Γερμανός σωφέρ, έτρωγε απ’ την καραβάνα του το φαΐ του, καθισμένος στο σκαλοπάτι του αυτοκινήτου του. Έτρωγε μ’ αχορταγιά, ενώ γύρω του, οι άλλοι πείναγαν. Τότε ένα παιδάκι, ίσια με εφτά-οχτώ χρονών, άπλωσε το χεράκι του, με την ιδέα ότι κάτι θα του έδινε για να ρίξη στο πεινασμένο στομάχι του, ο Γερμανός στρατιώτης.
Αντίς όμως ο στρατιώτης να κάνη τότε μία ανθρώπινη χειρονομία, έκανε αυτή την ελεεινή και βάρβαρη πράξη.
Άφησε στο σιδερένιο σκαλί τη γιομάτη καραβάνα του, σηκώθηκε απάνου, άρπαξε το με πνεύμα ικεσίας το τεντωμένο χέρι του παιδιού, το στήριξε πάνω στο γόνατό του, και μπροστά στα μάτια του κόσμου, το έσπασε στα δύο σαν ξερό κλαδί.
Κι ενώ τα μάτια του Αρμένη δακρύζουν στη θύμηση της σκληρής αυτής εικόνας, μου προσθέτει:
- Ήμουνα αυτόπτης μάρτυς. Κι έφυγα από κει φτύνοντας αυτόν και τη φυλή του ολόκληρη».
Το γεγονός περιέχεται στο βραβευμένο από την Ακαδημία Αθηνών, βιβλίο «Οι σφαγές του Καλαβρύτων», του Κώστα Καλαντζή .(Αθήνα 1962, σελ. 26).

Το δεύτερο από το βιβλίο του Χρ. Αγγελομάτη «Το χρονικόν της Μεγάλης Τραγωδίας».
«Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τας αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέραν του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον ‘Ζάν’, μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων της Μικράς Ασίας, από τα Μουδανιά εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύση, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους. Τα πήγαιναν τα κόκκαλα τα ιερά των σφαγιασθέντων Ελλήνων για «σαπούνι Μασσαλίας». 
Οι Τούρκοι τα πούλησαν, οι Γάλλοι τα αγόρασαν, οι Άγγλοι διευκόλυναν και οι Γερμανοί αργότερα μιμήθηκαν. 
Όλη η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Στην ουσία, ο Σόιμπλε λέει στην Αθήνα ότι τίποτα δεν αρκεί εκτός από μια παράδοση άνευ όρων. Τι πρέπει να συμπεράνουν από αυτό οι Έλληνες ψηφοφόροι;»

Να προχωρήσουν σε συμφωνία με την Ελλάδα καλεί τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης το πρακτορείο Bloomberg, ενόψει και της συνεδρίασης του έκτακτου Eurogroup, προειδοποιώντας ότι διακυβεύεται το μέλλον του ευρώ. Tο άρθρο εκτιμά πως η Αθήνα έχει προβεί σε υποχωρήσεις, και η Ευρώπη πρέπει να ανταποκριθεί σε αυτές. «Εάν αρνηθεί να το κάνει και ως αποτέλεσμα, καταρρεύσει το ευρωσύστημα, θα πρέπει να εξηγήσει τη στάση της», σημειώνεται χαρακτηριστικά.

«Ο Γιάνης Βαρουφάκης θα βρεθεί αντιμέτωπος όχι μόνο με το Γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αλλά και την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ και τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι. Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ότι «το πιο σημαντικό είναι η θέληση των δυο πλευρών να καταλήξουν σε συμφωνία, και μέχρι στιγμής τα σημάδια προς αυτή την κατεύθυνση είναι περιορισμένα».

Το Bloomberg εκτιμά, πως ο νέος υπουργός Οικονομικών ήδη έχει πιο μετριοπαθή στάση, λέγοντας ότι η Αθήνα δεν επιθυμεί άμεση διαγραφή χρέους, αλλά αναδιάρθρωση, ενώ παράλληλα τονίζει ότι πολλές από τις μεταρρυθμίσεις στο τρέχον πρόγραμμα θα παραμείνουν.

«Οι προτάσεις αυτές δεν είναι τόσο κακές. Στην πραγματικότητα, έχουν λογική. Πλέον αναγνωρίζεται από πολλούς ότι το υφιστάμενο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας έχει αποτύχει: Επέβαλε υπερβολική λιτότητα, έπληξε την οικονομία και ως εκ τούτου, απέτυχε να θέσει υπό έλεγχο το δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ. Είτε έχει δίκιο είτε άδικο, η μετριοπαθέστερη θέση της Αθήνας θα πρέπει να αντιμετωπιστεί τουλάχιστον ως βάση για διαπραγματεύσεις» σημειώνεται στο δημοσίευμα.

«Ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και ιδιαίτερα η Γερμανία, αρνούνται να διαπραγματευτούν, εστιάζοντας στη δήλωση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι "εάν η Ελλάδα δεν θέλει την τελευταία δόση του προγράμματος διάσωσης, τότε όλα τελειώνουν". Στην ουσία, ο Σόιμπλε λέει στην Αθήνα ότι τίποτα δεν αρκεί εκτός από μια παράδοση άνευ όρων. Τι πρέπει να συμπεράνουν από αυτό οι Έλληνες ψηφοφόροι; Εάν η Ελλάδα αρνηθεί τη γερμανική πρόταση του εθνικού εξευτελισμού και οι υπόλοιπες κυβερνήσεις ακολουθήσουν την απειλή του Σόιμπλε, η Ελλάδα δεν θα έχει άλλη επιλογή από τη χρεοκοπία και, κατά πάσα πιθανότητα, την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων ως πρελούδιο μιας εξόδου από το ευρωσύστημα. Οι Ευρωπαίοι εταίροι θα βρεθούν σε χειρότερη θέση από ότι σε περίπτωση μιας συμφωνίας και σε πολύ χειρότερη θέση, εάν δεν περιοριστούν οι παράπλευρες απώλειες από ένα Grexit», προειδοποιεί το Bloomberg.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Επιμένουν οι Ρώσοι για την διεκδίκηση πολεμικών αποζημιώσεων από το Βερολίνο ύψους μέχρι και 4 τρις ευρώ. Μπορεί επισήμως το Κρεμλίνο να μην έχει τοποθετηθεί ωστόσο Ρώσοι βουλευτές δημόσια δηλώνουν ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να εγείρει θέμα δείχνοντας ότι οι σχέσεις με την Γερμανία είναι πλέον «πολεμικές».

Σε δημοσίευμά της η εφημερίδα Izvestia αναφέρει όσα είπε ο βουλευτής Μιχαήλ Ντεγκτριάροφ . Ο οποίος ζήτησς να δημιουργηθεί επιτροπή της Βουλής που θα θέσει το ζήτημα.

Πρώτος είχε θέσει το ζήτημα ο πρόεδρος της Δούμας Σεργκέι Ναρίσκιν. Μπορεί όπως επισημαίνουν ειδικοί οι δηλώσεις αυτές να γίνονται περισσότερο για λόγους εντυπώσεων, ωστόσο είναι ενδεικτικές των εξαιρετικά τεταμένων σχέσεων που έχει πλέον η Ρωσία με την Γερμανία. Η αιτία είναι η Ουκρανία

Πάντως το «νομικό υπόβαθρο» για τις διεκδικήσεις υπάρχει . Όπως λένε οι Ρώσοι που θέτουν το ζήτημα η ΕΣΣΔ «έσβησε» τα χρέη της Ανατολικής Γερμανίας, αλλά ποτέ , δεν υπέγραψε συμφωνία με την Γερμανία μετά το 1990. Συνεπώς χρωστάει…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Γηραιά Ηπειρος οφείλει να επανακαθορίσει την φυσιογνωμία της και τις επιδιώξεις της

Η Ευρώπη βρίσκεται, ακόμη μία φορά, σε σταυροδρόμι. Στη μια κατεύθυνση είναι το μέλλον όπως το περιγράφουν οι απαισιόδοξοι, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι η ενίσχυση των λαϊκιστικών κινημάτων και η βουτιά του ευρώ αποτελούν απόδειξη ότι η Γηραιά Ηπειρος οδεύει προς τη γεωπολιτική και οικονομική λήθη. Στην άλλη κατεύθυνση είναι μια απότομη ανηφόρα προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και την επιστροφή της ηπείρου ως παγκόσμιας δύναμης.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποια προοπτική θα επαληθευτεί. Είναι η Ευρώπη «μια γιαγιά, που δεν είναι πια γόνιμη και σφριγηλή», όπως το έθεσε ο Πάπας Φραγκίσκος; Ή μήπως είναι ένας φοίνικας που θα αναστηθεί από τις στάχτες του; Η έκβαση εξαρτάται από το πώς θα ανταποκριθούν οι Ευρωπαίοι στις παρούσες οδύνες.

Κατ' αρχάς πρέπει να παραδεχθούμε ότι το μέλλον φαντάζει δυσοίωνο. Εβδομήντα χρόνια μετά την απελευθέρωση των επιζώντων του Αουσβιτς οι Εβραίοι συνεχίζουν να δέχονται επιθέσεις και να δολοφονούνται σε ευρωπαϊκές πόλεις. Περισσότερα από 50 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου της Αλγερίας οι ευρωπαίοι μουσουλμάνοι είναι θύματα διακρίσεων περισσότερο από ποτέ. Ενώ οι αυτονομιστές - με τη βοήθεια της Ρωσίας - μάχονται τις κυβερνητικές δυνάμεις στην Ουκρανία, η προοπτική του πολέμου καραδοκεί άλλη μία φορά στην ήπειρο. Και η εκλογή μιας αριστερής κυβέρνησης στην Ελλάδα εγείρει το ερώτημα αν η εισαγωγή του ευρώ ήταν καλή ιδέα.

Σημαντικός διεθνής παίκτης και ελκυστικό μοντέλο

Από την άλλη πλευρά, η Ευρώπη είχε αντιμετωπίσει και χειρότερα - πολύ χειρότερα - και βγήκε δυνατότερη από ποτέ. Οι Ευρωπαίοι ενδεχομένως να μην ξαναβρεθούν ποτέ στο κέντρο του κόσμου, αλλά μπορούν να συνεχίσουν να είναι τόσο ένας σημαντικός παίκτης όσο και ένα ελκυστικό μοντέλο για τους άλλους. 

Ιδωμένη από την Κίνα, η Ευρώπη είναι πρώτα απ' όλα μια επενδυτική ευκαιρία. Και η εντυπωσιακή πτώση του ευρώ την καθιστά σήμερα ιδιαίτερα ελκυστική. Η ήπειρος μπορεί να μην αποτελεί πλέον νησίδα σταθερότητας όπως στο παρελθόν - ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν και μερικές χιλιάδες τζιχαντιστές φρόντισαν γι' αυτό. Αλλά οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει είναι ήπιοι συγκριτικά με τη χρόνια αστάθεια και τις οξείες απειλές που αντιμετωπίζει μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου.

Η αιματοβαμμένη ιστορία της Ευρώπης παρέχει μια χρήσιμη προειδοποίηση προς την Κίνα και την υπόλοιπη Ασία και μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα για να ξεπεραστούν οι παλαιές έχθρες της περιοχής. Αν και η ένταση ανάμεσα στην Κίνα και στους γείτονές της για εδαφικά ζητήματα στις θάλασσες της Ανατολικής και της Νότιας Κίνας έχει υποχωρήσει τους τελευταίους μήνες, η προοπτική της επιδείνωσης των σινοϊαπωνικών σχέσεων παραμένει ανησυχητική. Η συμφιλίωση στα γαλλογερμανικά πρότυπα δεν είναι προς το παρόν στα χαρτιά, αλλά οι δύο ασιατικές δυνάμεις καλά θα έκαναν να διδαχθούν από την ευρωπαϊκή εμπειρία.  

Επανέρχονται τα στερεότυπα εθνικά χαρακτηριστικά

Από την αμερικανική οπτική γωνία, η Ευρώπη αποτελεί μάλλον ιστορικό απομεινάρι παρά πρότυπο. Τα στερεότυπα εθνικά χαρακτηριστικά της ηπείρου επανήλθαν στο προσκήνιο: η Γερμανία με την οικονομική της δύναμη, η Γαλλία με τους τρομοκράτες της, η Ελλάδα με τους αριστερούς της και ούτω καθεξής. 

Από την οπτική γωνία των φτωχότερων περιοχών του κόσμου, η Ευρώπη αποτελεί τον πιο αδύναμο κρίκο στη συμμαχία που πολεμά το ακραίο ισλάμ, μια μάχη που κοστίζει ακριβότερα - παρά την εντύπωση που δημιουργούν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης - στη Μέση Ανατολή, στη Νότια Ασία και στην Αφρική. Για πολλούς από εκείνους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τις συγκρούσεις στις περιοχές αυτές, η Ευρώπη είναι η Γη της Επαγγελίας.
Εν τέλει το πώς οι Ευρωπαίοι βλέπουν εαυτούς θα καθορίσει τη συλλογική τους τύχη. Αν δεν αδράξουν αυτή την καθοριστική στιγμή για να ορίσουν εαυτούς - εισάγοντας τις δύσκολες μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται τόσο απελπισμένα οι χώρες τους - κινδυνεύουν να καταλήξουν σε έναν δρόμο που δεν σκόπευαν να πάρουν ποτέ.

Ο κ. Dominique Moisi, καθηγητής στο Ινστιτούτο Πολιτικών Μελετών του Πανεπιστημίου Sciences Po στο Παρίσι, είναι σύμβουλος του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων (IFRI) και επισκέπτης καθηγητής στο King's College του Λονδίνου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τις ανησυχίες του για την αποσταθεροποίηση της κατάστασης στην Ευρώπη διατύπωσε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς σε συνομιλίες που είχε σήμερα με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ.

«Είμαστε πολύ ανήσυχοι για την αποσταθεροποίηση της κατάστασης στην ήπειρο. Βλέπουμε ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο της αποσταθεροποίησης. Η Ελλάδα θέλει να εξηγήσει στους εταίρους της ότι όλα τα προβλήματα θα πρέπει να επιλυθούν μέσω της διπλωματίας, μέσω των διαπραγματεύσεων. Διαφορετικά, θα αντιμετωπίσουμε μια ανθρωπιστική κρίση» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Κοτζιάς.

Εξέφρασε ακόμη την ευγνωμοσύνη του προς τη Ρωσία για τη σταθερή της θέση υπέρ της Κύπρου επισημαίνοντας ότι «η σχέση μας με τη Ρωσία είναι μια σχέση ειλικρινούς φιλίας» και πρόσθεσε ότι η Ρωσία είναι ιδιαίτερα δημοφιλής χώρα στην Ελλάδα. Τον ευχαρίστησε ακόμη για την υποστήριξη στο Κυπριακό.

Από την πλευρά του ο κ. Λαβρόφ δήλωσε ότι η Ρωσία θα εξετάσει αίτημα βοήθειας, εάν το καταθέσει η Ελλάδα.

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε κατα την διάρκεια κοινής συνέντευξης τύπου με τον ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά οτι οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με τη σύγκρουση στην Ουκρανία πρέπει να προστατεύει τα δικαιώματα όλων των πολιτών που ζουν στη χώρα.

Στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, ο Λαβρόφ δήλωσε ότι οι δύο υπουργοί συμφώνησαν ότι θα μπορούσε να υπάρξει μόνο μια πολιτική κατάσταση στη σύγκρουση στην ανατολική Ουκρανία, η οποία έχει σκοτώσει πάνω από 5.000 άτομα.

Ο Λαβρόφ είπε επίσης ότι η Ρωσία εκτίμησε την "εποικοδομητική" θέση της Ελλάδας στις σχέσεις μεταξύ της Μόσχας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία ΕΕ όπως τόνισε έχει επιβάλλει πολλές κυρώσεις λόγω της κρίσης στην Ουκρανια .
Απο την πλευρά του ο Νίκος Κοτζιάς δήλωσε οτι "Ελλάδα και Ρωσία έχουν σχέσεις μακραίωνης ιστορικής φιλίας"

Ο Νίκος Κοτζιάς δήλωσε ότι ελπίζει πως θα υπάρξει μια "σημαντική" συμφωνία στις συνομιλίες στην πρωτεύουσα της Λευκορωσίας Μινσκ αργότερα σήμερα.

Νωρίτερα ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς δήλωσε οτι η Αθήνα ανησυχεί για τις 100.000 ομογενείς που ζουν στην ανατολική Ουκρανία και θα θέσει ως προτεραιότητα να τους δώσει βοήθεια.

"Έχουμε ένα ιδιαίτερο πρόβλημα με την Ουκρανία. Όπως γνωρίζετε, στη Μαριούπολη και άλλα μέρη της ανατολικής Ουκρανίας υπάρχουν περίπου 100.000 άτομα ελληνικής καταγωγής και προσπαθούμε να κάνουμε ό, τι είναι δυνατόν για να τους βοηθήσουμε”, δήλωσε ο Κοτζιάς κατά τη διάρκεια της συνάντησης.

Η Αθήνα επιμένει ότι οι πολιτικές κρίσεις μπορούν να λυθούν μόνο με διπλωματικό διάλογο, δήλωσε ο Νίκος Κοτζιάς.

“Βλέπουμε ότι από την ανατολή και το νότο, η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο της αποσταθεροποίησης. Η Ελλάδα θέλει να εξηγήσει στους εταίρους της ότι όλα τα προβλήματα μπορούν να επιλυθούν μόνο μέσω διπλωματικού διαλόγου. Αλλιώς, όλοι θα αντιμετωπίσουν ανθρωπιστική κρίση “, τόνισε ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τον ομόλογο του Σεργκέι Λαβρόφ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για την ώρα τούτη που αυτός ο λαός βρίσκεται ταπεινωμένος και ταλαιπωρημένος, από μνημόνια και κακές, ανθελληνικές πολιτικές μοχθηρών και ανθελλήνων πολιτικών, φαίνεται σαν πρόκληση ή σαν κακεντρέχεια να ισχυριστεί κανείς πως ήταν ευτύχημα (και κατάρα μαζί) που τον Ιούνιο του 2012 προέκυψε στις εκλογές εκείνο το αποτέλεσμα που μας έφερε μέχρι εδώ!

Όμως, γιά να σκεφτούμε.
Αν έβγαινε τότε μία κυβέρνηση λαϊκή, Εθνικής σωτηρίας όπως η σημερινή, με το ίδιο πρόγραμμα και τις ίδιες προθέσεις με την σημερινή και προσέκρουε νομοτελειακά (όπως και η σημερινή) σε ένα τείχος απειλών και εκβιασμών των εγχώριων δωσιλόγων, των τοκογλύφων-δανειστών και της γερμανικής-ευρωπαϊκής τάχα ''ένωσης'', θα είχε ο λαός την ωριμότητα, το σθένος και την κακή εμπειρία που έχει σήμερα, ώστε να αντέξει στην φρικαλεώδη προπαγάνδα τρόμου και να σταθεί στο πλάϊ της κυβέρνησής του, αρωγός και φύλακας, όπως θα κάνει σήμερα και συνέχεια από δω και μπρός;
Ή ήταν τότε ευνουχισμένος από τις φρούδες ελπίδες των ''Ζαππείων'' 1, 2, και πάει λέγοντας, του ανδρείκελου εκ Καλαμάτας και ανυποψίαστος ακόμη τότε (ο λαός), για το τί τον περιμένει στην συνέχεια των μνημονίων, για την άγρια λιτότητα, την φτωχοποίηση, την κλοπή της ιδιοκτησίας του, την μετατροπή της χώρας σε αποικία ή καλύτερα σε γερμανικό φέουδο, και τον ίδιο σε σύγχρονο δουλοπάροικο, έρμαιο κάθε νεοφασίστα Σόϊμπλε και κάθε λελέ Ντάϊσενμπλουμ;\

Θα  είχε την αντοχή να σταθεί τότε στο ύψος των περιστάσεων, ή εύκολα θα τον πισωγύριζαν οι κάθε λογής προδότες και υπηρέτες της παγκοσμιοποίησης, ένα πισωγύρισμα που θα σήμαινε την οριστική ταφόπλακα του ελληνισμού και της χώρας, όπως άλλωστε θα σημάνει και τώρα, αν διανοηθούμε οποιοδήποτε πισωπάτημα και δειλία;

Έπρεπε όμως να προηγηθεί η καταστροφή για να ωριμάσουμε και να ανδρωθούμε ως λαός;
Δυστυχώς όπως φαίνεται, έπρεπε!
Δεν είναι λίγες οι φορές στην Ιστορία που έχει συμβεί κάτι ανάλογο με άλλους λαούς σε άλλες συγκυρίες.
Καλύτερα αργά παρά ποτέ λοιπόν!

Ο χάρτης της φωτογραφίας απεικονίζει τις πόλεις όπου σήμερα θα γίνουν συγκεντρώσεις-συλλαλητήρια συμπαράστασης της ελληνικής κυβέρνησης, εδώ και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Κάτι ξεκινάει. Κάτι κινείται.  

Ζούμε την πιό ενδιαφέρουσα στιγμή της ευρωπαϊκής ιστορίας εδώ και πολλά, πάρα πολλά χρόνια.

Και ξεκινάει από εδώ. Από εμάς!
Ας το ζήσουμε!
Ας συμμετέχουμε.
Τούτος και τώρα είναι ο πραγματικός μονόδρομος!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


“Ο Πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα έκανε ότι μπορούσε”, λένε οι συνεργάτες του, και όλες οι πληροφορίες συγκλίνουν σε αυτό. Σύμφωνα με πληροφορίες, σε κάποιο σημείο της συνάντησης ο Πρόεδρος φέρεται να είπε στην κ. Μέρκελ, αναφερόμενος στην ανάπτυξη και αναπτύσσοντας τη γνωστή θέση του, ότι η λιτότητα δεν βοήθησε καθόλου την Ελλάδα και τόνισε το γεγονός ότι η κατάσταση της χώρας και του λαού μετά από πέντε χρόνια είναι χειρότερη.

Οι συνεργάτες του κ. Ομπάμα υποστηρίζουν ότι ο Πρόεδρος έδρασε χθες ως συνήγορος της Ελλάδας. Η αλήθεια είναι ότι της έθεσε το θέμα χώρας μας και δημόσια και ιδιωτικά, με ισχυρό μάλιστα τρόπο, αλλά αν αναζητεί κανείς να βρει το άποτέλεσμα, η αλήθεια είναι ότι η κ. Μέρκελ είναι ανυποχώρητη στις θέσεις της.
Δεν μπορούν να ανατραπούν οι υποχρεώσεις της Ελλάδας, φέρεται να είπε η κ. Μέρκελ στον κ. Ομπάμα, και πρόσθεσε: Αλλά θα περιμένουμε τις προτάσεις τους –εννοεί της ελληνικής κυβέρνησης- και τότε θα πούμε τον τελευταίο λόγο.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, από τη στιγμή που η Αμερική δεν συμμετέχει στα δανεικά, είναι και δύσκολο ο Πρόεδρος Ομπάμα να επιβάλει τις θέσεις του. Και οι θέσεις του είναι πολύ καλές για την Ελλάδα χωρίς αμφιβολία, αλλά δεν γίνονται δεκτές από την κ. Μέρκελ.
Από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δεν σχολιάζουν τις θέσεις της νέας ελληνικής κυβέρνησης, όπως αυτές δημοσιοποιήθηκαν. Σύμφωνα με πληροφορίες, μαζί με την κ. Κριστίν Λαγκάρντ θα πάει στις Βρυξέλλες και ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος Πολ Τόμσεν και άλλα μέλη της ομάδας του Ταμείου. “Οπότε πάνε για να συζητήσουν και να πάρουν αποφάσεις”, δήλωσε ενημερωμένη πηγή.
WALL STREET JOURNAL: «Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών, Τζέικομπ Λιου, μπορεί να ακούγεται σαν “γονική κατσάδα” στην Κωνσταντινούπολη, προτρέποντας τους Ευρωπαίους συναδέλφους του προς μεγαλύτερη οικονομική συνεργασία με την Ελλάδα, εν μέσω ανησυχιών στην Ουάσιγκτον ότι το αδιέξοδο μπορεί να μην ξεπεραστεί» αναφέρεται στην αμερικανική εφημερίδα Γουόλ Στριτ Τζέρναλ.
Όπως τονίζεται στο δημοσίευμα, «το αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις (για την Ελλάδα) προκαλεί φόβους στους υπουργούς Οικονομικών και στους κεντρικούς τραπεζίτες των χωρών της Ομάδας των G-20, των μεγαλύτερων οικονομιών, στη συνάντησή τους στην Κωνσταντινούπολη».
Στο δημοσίευμα επισημαίνεται επιπλέον ότι οι ΗΠΑ «ενθαρρύνουν τις ελληνικές αρχές να θέσουν σε εφαρμογή ένα ισχυρό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και ενθαρρύνουν, επίσης, τους Ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας και τη διεθνή κοινότητα να συνεχίσουν να στηρίζουν τη χώρα, ενισχύοντας τα θεμέλια για μακροχρόνια ανάπτυξη».
 
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι φορολογούμενοι "πλήρωσαν" για τράπεζες και ιδιώτες

Μία ψυχρή αποτίμηση της κατάστασης στην Ελλάδα μετά από πέντε χρόνια μνημονίων επιχειρεί σήμερα το γερμανικό περιοδικό στην αγγλόφωνη ηλεκτρονική εκδοσή του, την ώρα που όπως αναφέρει η ελληνική κυβέρνηση και η Ευρωζώνη βρίσκονται αντιμέτωπες στο θέμα του χρέους, με πολλά να χάσουν και οι δύο.

«Ποιος έχει δίκιο;», αναρρωτιέται το Spiegel και ξεκινά με αναφορές ως προς το «πού πήγαν τα λεφτά». «Ενας από τους μύθους για την ελληνική βοήθεια είναι ότι τα δισ. των ευρώ βοήθησαν τις τράπεζες και όχι την χώρα και τους πολίτες ... δεν διασώθηκε η Ελλάδα αλλά γερμανικές τράπεζες και ασφαλιστικές», αναφέρει το σχετικό άρθρο. «Αυτό δεν είναι λάθος, αλλά δεν είναι και τελείως σωστό. Είναι αλήθεια ότι μόνο το μικρότερο μέρος της βοήθειας μπήκε στον προϋπολογισμό της Αθήνας για να πληρώσει τις υποχρεώσεις της. Το μεγαλύτερο χρησιμοποιήθηκε κατ' ευθείαν για αποπληρωμή χρεών ... ιδιώτες κάτοχοι ελληνικών ομολόγων, κυρίως τράπεζες, ασφαλιστικές και επενδυτικά fund ήταν οι κυριότεροι ωφελημένοι».

«Ποιοι έχασαν τα περισσότερα;», είναι η επόμενη ερώτηση που διατυπώνεται, για να ακολουθήσει άμεσα η απάντηση. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για το «κούρεμα» του 2012, έδωσαν την ευκαιρία σε κατόχους ελληνικών ομολόγων να τα πουλήσουν, έστω και με σημαντική ζημία. Ετσι, όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία, οι γερμανικές τράπεζες και άλλα ιδρύματα, που κατείχαν περίπου 20 δισ. ευρώ ελληνικών ομολόγων, ήταν από αυτούς που ζημιώθηκαν περισσότερο. Μόνο η «κακή τράπεζα» FMS Wertmanagement που φτιάχθηκε για να «καθαρίσει» η κρατικοποιημένη Hypo Real Estate, έχασε πάνω από 9 δισ. ευρώ. Η αντίστοιχη που συνδέεται με την West LB και πολλές τράπεζες κρατιδίων έχασε εκατοντάδες εκατ. ευρώ, ενώ η Commerzbank, και αυτή μερικώς κρατική, διέγραψε στοιχεία 2,2 δισ. ευρώ

Οπως τονίζει ωστόσο στο περιοδικό γερμανός οικονομολόγος, «ήταν οι Ελληνες φορολογούμενοι αυτοί που σήκωσαν το μεγαλύτερο βάρος των απωλειών, ενώ χωρίς το κούρεμα, «είναι πιθανό ότι οι τράπεζες και τα άλλα ιδρύματα θα έχαναν ακόμη περισσότερα ... Τελικά, οι διαγραφές χρέους και η αναδιάρθρωση μαζί με τα προγράμματα βοήθειας της τρόικας βοήθησαν τους ιδιώτες να περιορίσουν τις ζημίες τους στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωζώνης».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στα χαρακώματα Ελλάδα - Γερμανία

Η ώρα της αλήθειας έφτασε. Στο σημερινό Eurogroup Ελλάδα και Γερμανία δίνουν ραντεβού για την αποφασιστική αναμέτρηση που όπως όλα δείχνουν δεν θα είναι...αναίμακτη, σχολιάζει σήμερα ο διεθνής τύπος.

Θέσεις μάχης έλαβαν Γερμανία και Ελλάδα ενόψει του κρίσιμου σημερινού Eurogroup, στήνοντας σκηνικό σύγκρουσης. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β. Σόιμπλε ξεκαθάρισε ότι αν δεν θέλει πρόγραμμα η χώρα μας, δεν πρόκειται να γίνει συζήτηση για νέα συμφωνία, ενώ ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας τόνισε ότι δεν υπάρχει πισωγύρισμα για την κυβέρνησή του και ότι δεν μπορεί να καταδικάσει τον λαό του σε μεγαλύτερο πόνο, γράφει το Bloomberg και προσθέτει:

«Οποιοσδήποτε συμβιβασμός προϋποθέτει μια ηπιότερη στάση από την πλευρά της Γερμανίας», προοπτική που φαίνεται να απομακρύνεται μετά το χθεσινό μήνυμα Σόιμπλε.

Το αδιέξοδο θα αφήσει την Ελλάδα με άδεια ταμεία στο τέλος του μήνα και ενδεχομένως να θέσει σε κίνδυνο την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη, υπογραμμίζει το δημοσίευμα.

Ο Γ. Βαρουφάκης πηγαίνει σε μια «αποφασιστική αναμέτρηση» με τους συναδέλφους του, τους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης, σήμερα το απόγευμα, με την ενίσχυση της παροχής ψήφου εμπιστοσύνης που έλαβε χθες η κυβέρνηση, κάτι που μεταφράζεται σε έγκριση της σκληρής στάσης που έχει υιοθετηθεί μέχρι στιγμής, γράφουν οι Financial Times.

Οι αξιωματούχοι της ευρωζώνης θεωρούν τη σημερινή συνεδρίαση, ως έναν τρόπο να ξεκινήσουν (επισήμως) οι διαπραγματεύσεις, που μέχει στιγμής έχουν διεξαχθεί κυρίως μέσω δημοσίων δηλώσεων…Ωστόσο, οι αξιωματούχοι της ΕΕ έχουν ενοχληθεί καθώς θεωρούν ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει παρεξηγήσει τις ευρωπαϊκές διαδικασίες και ελπίζουν ότι το σημερινό Eurogroup θα αποτελέσει μια ευκαιρία για τον Γ. Βαρουφάκη να ξεκινήσει σε πιο επίσημο επίπεδο τις συνομιλίες για το πώς θέλει να προχωρήσει η Ελλάδα, σημειώνει το δημοσίευμα και προσθέτει:

«Υπάρχει ακόμη η ελπίδα ότι αν ο Γ. Βαρουφάκης πειστεί να παρουσιάσει ένα συγκεκριμένο οδικό χάρτη, οι επίσημες διαπραγματεύσεις μπορούν να ξεκινήσουν στην πραγματικότητα στις 16 Φεβρουαρίου, όταν θα διεξαχθεί το επόμενο Eurogroup, ημερομηνία που θεωρείται «αποφασιστική», όπως δήλωσε και ο ευρωπαίος επίτροπος Οικονομικών, Πιερ Μοσκοβισί.

Απίθανο χαρακτηρίζει το σενάριο εξεύρεσης λύσης στο σημερινό Eurogroup το ΒΒC, θεωρώντας ότι το διακύβευμα είναι σημαντικό, αφού το ρίσκο μιας χρεοκοπίας- ελλείψει συμφωνίας- φέρνει την Ελλάδα πιο κοντά σε έξοδο από το ευρώ, αλλά αναμένεται να προκαλέσει αναταραχή και σε όλη την ευρωζώνη.

Για μια πρώτη σύγκρουση μεταξύ Γ. Βαρουφάκη και ομολόγων του κάνει λόγο σήμερα άρθρο της γαλλικής οικονομικής εφημερίδας Les Echos σημειώνοντας ότι οποιαδήποτε συμφωνία θα μπορούσε να διαφανεί μόνο στο επόμενο Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Bruegel τον οποίο επικαλείται το άρθρο, η "η Ε.Ε. δεν μπορεί να δεχθεί μονομερή απόρριψη προηγούμενων συμφωνιών για νομικούς λόγους".

Παρόμοια, κύκλοι της Επιτροπής θεωρούν ότι οι πιθανότητες να υπάρξει σύντομα κάποιος συμβιβασμός είναι ελάχιστες. Επισημαίνεται ότι στην καλύτερη περίπτωση οι υπουργοί θα θέσουν σήμερα τις παραμέτρους της διαπραγμάτευσης, ώστε αύριο στο Συμβούλιο Κορυφής οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων να κατανοήσουν καλύτερα τα αιτήματα του Αλέξη Τσίπρα και εν τέλει να βρεθεί κάποια μεταβατική συμφωνία στις 16 Φεβρουαρίου.

Όπως τονίζει το δημοσίευμα, οι Ευρωπαίοι αρνούνται ένα πρόγραμμα γέφυρα εφόσον δεν υφίσταται τέτοια έννοια και οποιοδήποτε δάνειο θα πρέπει να υπόκειται σε ελέγχους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Εκανε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς στο Βερολίνο: τους τα είπε έξω από τα δόντια, μέσα στο σπίτι τους.

Ποτέ ως τώρα ελληνική κυβέρνηση δεν είχε τολμήσει να μιλήσει έτσι στους Γερμανούς και ειδικά εντός της πρωτεύουσάς τους και σε επίσημες συνομιλίες.

Ηταν μία ιστορική ημέρα, καθώς, για πρώτη φορά υπουργός Εξωτερικών δεν μασάει τα λόγια του στη γερμανική πρωτεύουσα και δεν φοβάται να πει την αλήθεια με το όνομά της.

Φυσικά, ο Σταινμάγερ, ο Γερμανός ομόλογος του Κοτζιά, βγήκε από τα ρούχα του, ειδικά με τα ζητήματα που σχετίζονται με το αναγκαστικό δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις που έχουν δήθεν κλείσει, χωρίς κάτι τέτοιο να έχει συμβεί πραγματικά ποτέ.

Κι αυτό οι Γερμανοί το γνωρίζουν καλά: το έχουν πιστοποιήσει οι ίδιοι με έγγραφό τους στα μέσα της δεκαετίας του 1960, δηλαδή μετά τη συμφωνία που επικαλούνται.

Έγγραφο που είχε φέρει για πρώτη φορά στη δημοσιότητα «Το Βήμα», προκαλώντας πολύ μεγάλη αμηχανία στο Βερολίνο. Με αυτό αναγνωρίζουν ότι η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε των διεκδικήσεών της από τη Γερμανία.

Το αποτέλεσμα όμως ήταν το ίδιο στη δημοσιοποίηση του εγγράφου, όπως και χθες στις συνομιλίες με τον Κοτζιά: οι Γερμανοί θύμωσαν.

Ε, και λοιπόν; Τι να κάνουμε;
Να εξακολουθήσουμε αιωνίως να μη λέμε τίποτα για να μη θυμώσουν;
Ας θυμώσουν. Ας εξοργιστούν. Ας αντιδράσουν.
Ας κάνουν ότι πιστεύουν, αλλά ας κάνουμε επιτέλους κι εμείς αυτό που πιστεύουμε.

Η Ελλάδα οφείλει να παλέψει για να προστατεύσει τα δικαία και τα συμφέροντά της. Δεν είναι δυνατόν να τρέμει μήπως εκνευρίσει τους Γερμανούς.

Στο Βερολίνο οφείλουν να καταλάβουν ότι όλα αυτά δεν οφείλονται στην ελληνική κυβέρνηση. Οφείλονται στο που και πως μας έφτασαν εκείνοι με την πολιτική τους. Είχαν κακοσυνηθίσει τόσα χρόνια με τις ελληνικές κυβερνήσεις να τους λένε συνεχώς «ναι», δουλοπρεπώς, με τρόμο.

Τώρα, τα πράγματα έχουν πλέον αλλάξει. Και με την επίσκεψη Κοτζιά, όπως και με την επίσκεψη Βαρουφάκη, όπως και με τις διεθνείς επαφές του Τσίπρα, ή με τις προχθεσινές δηλώσεις του Καμμένου, το είδαν πλέον από πρώτο χέρι.

Η Ελλάδα μάχεται. Και, όπως έδειξε και η πρώτη σχετική δημοσκόπηση, ο ελληνικός λαός στηρίζει με τεράστια ποσοστά που ξεπερνούν το 70% τον αγώνα της κυβέρνησης, που για πρώτη φορά τον βλέπει να γίνεται. Είναι κάτι πρωτοφανές.

Ας κάνουν λοιπόν το ίδιο και οι πολιτικές δυνάμεις.

Ας ακούσουν το λαό και ας στηρίξουν τη μεγάλη επιχείρηση εθνικής ανόρθωσης.

Ας μη χάσουν την ευκαιρία να κάνουν το σωστό για την πατρίδα που δίνει τη μεγάλη μάχη.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ήρθε η ώρα να δοθεί τέλος στις ανθρωποθυσίες και την καταστροφή της Ελλάδας. Δεν πάει άλλο...!

O ελληνικός λαός θυσιάστηκε και το ελληνικό κράτος έγινε αποικία χρέους των ευρωπαϊκών κρατών, προκειμένου να διασωθούν οι ιδιωτικές τράπεζες των κρατών αυτών. Εφόσον φυσικά υποθέσουμε ότι η Ελλάδα πράγματι χρεοκόπησε στα τέλη το 2009 με χρέος 125% του ΑΕΠ και ότι δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα πλην της τρόϊκας και των μνημονίων και μόνο με αυτή την προϋπόθεση. Η εξεταστική επιτροπή που υποσχέθηκε ο κ. Τσίπρας, θα μας λύσει αυτή την απορία.

Αν αυτό δεν γινόταν (και πάντα με την πιο πάνω προϋπόθεση) τότε θα έπρεπε οι αντίστοιχοι λαοί των ευρωπαϊκών κρατών να διασώσουν μόνοι τους τις τράπεζές τους, προκειμένου να μην χρεοκοπήσουν τα κράτη τους, έπειτα από την αδυναμία της χώρας μας να εξοφλήσει τα χρέη της.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πίεσαν το ψοφοδεές ελληνικό πολιτικό σύστημα να φορτωθεί ο ελληνικός λαός αυτό το βάρος όλων των άλλων λαών. Υποχρέωσαν τον ελληνικό λαό να σηκώσει στις πλάτες του όλες τις ζημιές των ευρωπαϊκών τραπεζών, με τη μορφή χρέους πλέον προς τα ευρωπαϊκά κράτη, τα κοινοβούλια των οποίων σήμερα σφυρίζουν αδιάφορα και μας κουνούν το δάκτυλο.

Προσπαθήσαμε φιλότιμα όσο μπορούσαμε, εξαθλιωθήκαμε, ταπεινωθήκαμε, αλλά αποτέλεσμα δεν βγαίνει. Ο δρόμος αυτός έγινε αδιέξοδο. Τιμωρούνται οι τίμιοι πολίτες ενώ την έχουν γλιτώσει τα λαμόγια.

Ζητάμε λοιπόν από τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς να καλύψουμε από κοινού τις ζημιές των ιδιωτικών ευρωπαϊκών τραπεζών (οι οποίες δεν είναι άμοιρες του επιχειρηματικού τους κινδύνου) και όχι μόνοι μας. Δεν μπορούμε άλλο.

Ζητάμε επιπλέον από τους άλλους λαούς να μας συνδράμουν να πιάσουμε τα λαμόγια που διασπάθισαν το ελληνικό χρήμα, το οποίο όμως τώρα είναι παρκαρισμένο στις δικές τους τράπεζες.

Ζητάμε πολλά;

ΥΓ1. Ναι τα χρήματα αυτά τα δανείστηκε το ελληνικό κράτος και έπρεπε να τα επιστρέψει. Μιλάμε φυσικά για το 125% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 και όχι για τα μετέπειτα "λάθη" της τρόϊκας που έφτασαν το χρέος σήμερα στο 180% του ΑΕΠ. Όμως όσοι Έλληνες αισθάνονται ότι είναι λαμόγια, ότι δηλαδή έφαγαν από τα δάνεια της χώρας μας, χωρίς τα χρήματα αυτά να τα αποκτήσουν με την εργασία τους, αυτοί μόνο «δικαιούνται» να διαφωνήσουν με το πιο πάνω αίτημα. Όσοι όμως ό,τι απέκτησαν ήταν νόμιμη αμοιβή τους, αυτοί έχουν καθαρή τη συνείδηση για να στηρίξουν το πιο πάνω αίτημα.
Το μόνο για το οποίο ευθυνόμαστε όλοι μας και για το οποίο έχουν δίκιο εδώ οι ευρωπαϊκοί λαοί είναι ότι ήμασταν και εξακολουθούμε να είμαστε ανίκανοι να πετάξουμε από πάνω μας ένα κλεπτοκρατικό σύστημα, το οποίο ακόμα και σήμερα συνεχίζει να κερδίζει σε βάρος της ζωής μας.

ΥΓ2. Τα δάνεια που μας έδωσαν, όπως και κάθε δάνειο, είναι αέρας κοπανιστός. Είναι μια φούσκα η οποία με το δάνειο αποκτά υλική διάσταση και μπαίνει στην αγορά. Όλοι, Έλληνες και λοιποί Ευρωπαίοι είμαστε πάνω σ΄ αυτή τη φούσκα, την οποία αν τη σκάσουμε θα σκάσουν όλοι μαζί. Φρόντισαν βέβαια, με τη συνεργασία των προηγούμενων ελληνικών κυβερνήσεων, να την περιορίσουν τις συνέπειες του σκασίματος μόνο σε μας, αλλά όλα είναι ανοικτά και κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί. Έτσι και μεταδοθεί το πρόβλημα και σκάσει στη συνέχεια και μια δεύτερη φούσκα, όλα θα καταρρεύσουν. 

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένα τεράστιο απειλητικό "αν"  κάνει το γύρο των ερτζιανών, του διαδικτύου, των τηλεοπτικών συχνοτήτων, φτάνει!
Ένα τεράστιο "αν αποτύχουν " που εύκολα μεταφράζεται ως ευσεβής πόθος  για παταγώδη αποτυχία.
Ενα τρομο-ερώτημα αθώο τάχα μου που πάντα τελειώνει με συμβουλή για στροφή στο ρεαλισμό!!!

Ας κλείσουμε για άλλη μια φορά τα αυτιά στα πληρωμένα από τους γερμανούς φίλους μας δημοσιεύματα (financial times kai liberation), αλλά και των δικών μας τρομολάγνων αναλυτών, να υποστηρίξουμε την κυβέρνηση σε αυτόν τον εθνικό αγώνα και να απαιτήσουμε το τέλος των γερμανικών δεσμών.

Βαρέθηκα να ακούω για την σκληρή στάση της Γερμανίας, έχουμε και εμείς σκληρή στάση και απαιτούμε.

Απαιτούμε την είσπραξη των κατοχικών-ναζιστικών δανείων, απαιτούμε την καταβολή του ΦΠΑ από την γερμανική εταιρεία που εκμεταλλευόταν τον κρατικό αερολιμένα, απαιτούμε αποζημίωση για όλα τα σκάνδαλα που πίσω τους κρύβεται ένας γερμανός, απαιτούμε να πάνε στα τσακίδια όσοι υπονομεύουν την εθνική προσπάθεια -δικοί μας εννοώ-που πήραν μίζες, που είναι στις λίστες, που φοβούνται τη φυλακή.

Απαιτούμε να το βουλώσετε όλοι και αν δεν στηρίζετε τουλάχιστον μην υπονομεύετε.

Ο λαός επέλεξε -δεχτείτε το- αξιοπρέπεια, αν χάσουμε θα χάσουμε μαχόμενοι.

Αν όλα πάνε κατά διαόλου, τουλάχιστον θα πάρουμε και κάποιους μαζί μας!!!

Αν οι μερκελιστές μας δείξουν την έξοδο από το ευρώ, θα τους δείξουμε περήφανα το δρόμο για τη δική τους πτώση, και κάτι άλλο που η ευπρέπεια δεν μου επιτρέπει να το γράψω, αλλά το αφήνω στη φαντασία σας.

Ερωτήσεις σε όλους του λάτρεις του "αν":
Αν σας κόψουν τα εξτραδάκια θα συνεχίσετε να αναλύετε τα "αν" των αφεντάδων;
Αν απολυθείτε, θα μιλήσετε για την ανεργία;
Αν η τράπεζα σας πάρει τη μεζονέτα, θα καταδεχτείτε να αναφερθείτε στους άστεγους;
Αν γίνετε φτωχοί, μήπως στραφείτε πρώτη φορά αριστερά;

Πηγή ΛΟΓΙΑ και ΣΚΕΨΕΙΣ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Της Ελευθερίας Αρλαπάνου  

Στο επίσημο τραπέζι του Eurogroup, που συνεδριάζει σήμερα εκτάκτως στις Βρυξέλλες, περνά η διαπραγμάτευση για το εξάμηνο πρόγραμμα – γέφυρα που επιδιώκει η Ελλάδα σε περιβάλλον έντασης και με όλα τα ενδεχόμενα, ακόμη και εκείνο της ρήξης, ανοικτά, ενόψει της αποφασιστικής συνεδρίασης του Eurogroup, τη Δευτέρα.

Η Ευρώπη πιέζει για εξάμηνη παράταση του υφισταμένου προγράμματος, με συγκεκριμένους δεσμευτικούς όρους, επιδιώκοντας ουσιαστικά συμφωνία επ΄ αυτού έως τη Δευτέρα, ενώ όλες οι πλευρές, κυρίως το Βερολίνο και η Αθήνα, ανεβάζουν τους τόνους, ενόψει δύσκολων διαπραγματεύσεων.

Μετά την τοποθέτηση του πρωθυπουργού χθες στη Βουλή, ο οποίος απέρριψε το αίτημα για παράταση του Μνημονίου, όλα δείχνουν μετωπική σύγκρουση. Ο Αλέξης Τσίπρας στη δευτερολογία του και πριν κλείσει η συνεδρίαση για τις προγραμματικές δηλώσεις ουσιαστικά απάντησε στα τελεσίγραφα των Ευρωπαίων (Σόιμπλε, Μοσκοβισί, Βάιντμαν κ.λπ,) και δήλωσε ξεκάθαρα ότι το μνημόνιο τέλειωσε, ότι διαπραγματευόμαστε μόνο τους όρους της δανειακής σύμβασης κι ότι θα ζητήσουν μόνο συμφωνία- γέφυρα, δηλαδή χρόνο και χώρο. Αλλά και η ρητορική πολλών υπουργών συκλίνει στην άποψη ότι οι διαφορές με τους εταίρους είναι χαώδεις και είναι πιο πιθανή μια ρήξη παρά μια συμφωνία.

Το Βερολίνο κλιμάκωσε χθες επικίνδυνα τη ρητορική, με το Β. Σόιμπλε να διαμηνύει πως εάν η Αθήνα δεν θέλει νέο πρόγραμμα τότε όλα έχουν τελειώσει, διαψεύδοντας παράλληλα δημοσιεύματα περί ύπαρξης συμβιβαστικής φόρμουλας, δια χειρός Κομισιόν, για εξάμηνη παράταση. Θα κάνουμε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατόν για να αποφύγουμε τη ρήξη, αλλά δεν μπορούμε να διαπραγματευθούμε εάν την έχουμε, εκ προοιμίου αποκλείσει, διεμήνυσε από το βήμα της Βουλής ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης, που σήμερα το πρωί μεταβαίνει στις Βρυξέλλες. Πάντως χθες ο υπουργός δήλωσε στη Βουλή ότι το Μνημόνιο είναι «τοξικό», δεχόμαστε το 0% των παρεμβάσεων που φέρνουν λιτότητα και απορρίπτουμε το 30% του «τοξικού» Μνημονίου. 

Πυρετός στο παρασκήνιο
Οι διαβουλεύσεις στο παρασκήνιο είναι πυρετώδεις, ενώ χθες ο επικεφαλής της Κομισιόν Ζ. Κλ. Γιούνκερ είχε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Έλληνα πρωθυπουργό, με κυβερνητικές πηγές να κάνουν λόγο για συζήτηση «σε φιλικό και εποικοδομητικό κλίμα», σημειώνοντας πως «οι δύο ηγέτες βρίσκονται σε ανοιχτή γραμμή και συχνή επικοινωνία προκειμένου να υπάρξει συμφωνία». Λίγο αργότερα η Deutsche Welle δημοσίευε συνέντευξη του κ. Γιούνκερ ο οποίος ξεκαθάριζε πως το Grexit δεν αποτελεί μέρος του σχεδίου του, δεν βρίσκεται στο ραντάρ του, ενώ διαβεβαίωσε πως και ο κ. Τσίπρας είπε επίσης πως δεν αποτελεί μέρος και του δικού του εθνικού σχεδίου.
«Θα προσπαθήσουμε από κοινού η Ελλάδα να παραμείνει μέρος της Ευρωζώνης, αλλά αυτό προϋποθέτει να τηρηθούν βασικές δεσμεύσεις του σχεδίου διάσωσης». Για τις συνομιλίες του με τον Έλληνα πρωθυπουργό, και εάν εκτιμά πως ο κ. Τσίπρας βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης, είπε πως δεν αποκόμισε αυτή την εντύπωση, σημειώνοντας πως δεν συμφωνήσαμε σε όλα, αλλά υπήρξε εκατέρωθεν προσέγγιση. Σημείωσε όμως πως οι προγραμματικές δηλώσεις του κ. Τσίπρα δεν διαπνεόταν από τη βούληση να επιτευχθεί πάση θυσία συμφωνία με τους ευρωπαίους, τονίζοντας πως είναι θέμα του Έλληνα πρωθυπουργού να καθορίσει το περιεχόμενο των θέσεών του, ώστε να καταστεί εφικτή μια συμφωνία. Απαιτείται αμοιβαία μετατόπιση, που δεν μπορεί να είναι τελείως συμμετρική, σημείωσε. 

Μοσκοβισί: Απαιτείται παράταση
Την ίδια ώρα, ο επίτροπος Μοσκοβισί υποστήριξε πως η Ελλάδα πρέπει να ζητήσει παράταση του τρέχοντος προγράμματος, έως τη Δευτέρα, 16 Φεβρουαρίου, για να κερδίσει χρόνο να διαπραγματευθεί μια νέα συμφωνία, ξεκαθαρίζοντας επίσης πως αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σχέδιο για την Ελλάδα. Απέκλεισε όμως το ενδεχόμενο Grexit, τονίζοντας πως αυτό δεν αποτελεί σενάριο, πως δεν υπάρχει Plan B, και πως όλοι θέλουν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη. Στο Eurogroup της Τετάρτης θα ακούσουμε τις ελληνικές θέσεις από τον κ. Βαρουφάκη και θα του καταστήσουμε γνωστό ποια είναι η γνώμη μας, αλλά μια συμφωνία για παράταση του προγράμματος πρέπει να επιτευχθεί έως τη Δευτέρα για να συνεχίσουμε τις συζητήσεις, ήταν το μήνυμα Μοσκοβισί. «Η Αθήνα ξέρει πως το πρόγραμμα είναι σημείο αναφοράς και πλαίσιο για εμάς. Πρέπει να δούμε τι είδους λύσεις μπορούμε να αποφασίσουμε εντός αυτού του πλαισίου και όχι εκτός αυτού. Θα απαιτηθεί τεράστιος πραγματισμός και πολύ καλή θέληση από όλους τους παίκτες», σχολίασε χαρακτηριστικά. 

Σκληρή γραμμή Σόιμπλε
Χθες, ο Β. Σόιμπλε, στη σκιά δημοσιευμάτων και στον ξένο Τύπο περί συμβιβαστικής φόρμουλας και προοπτικής καταρχήν συμφωνίας στο Eurogroup της Δευτέρας, υπογράμμισε πως τέτοιου είδους αναφορές, περί συμβιβαστικής φόρμουλας, πρέπει να είναι λάθος, υπογραμμίζοντας μάλιστα πως δεν είναι αρμόδια η Κομισιόν. Το Eurogroup συνέρχεται την Τετάρτη, ο κ. Βαρουφάκης θα μας παρουσιάσει τις ιδέες του και μετά θα σκεφτούμε τα επόμενα βήματα, σημειώνοντας όμως με νόημα πως οι δημόσιες δηλώσεις προκαλούν σύγχυση και δεν βοηθούν. «Εάν η Ελλάδα δεν θέλει νέο πρόγραμμα τότε, όλα τελείωσαν», διεμήνυσε και τόνισε πως η Ευρωζώνη δεν πρόκειται να διαπραγματευθεί ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, σήμερα. «Έχουμε ήδη ένα σχέδιο για την Ελλάδα» κατέληξε και υπογράμμισε πως θέλουμε να ακούσουμε κάτι δεσμευτικό από την Ελλάδα, την Τετάρτη. «Εάν η Ελλάδα δεν θέλει ένα νέο πρόγραμμα, τότε όλα τελειώνουν», ανέφερε. 

Ντάισελμπλουμ: Σήμερα ο πρώτος γύρος
Από την πλευρά του ο επικεφαλής του Eurogroup εκτίμησε πως οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ευρωζώνης και της Ελλάδας για νέα οικονομική συμφωνία θα μπορούσαν να διαρκέσουν εβδομάδες πριν μπορέσει να επιτευχθεί συμφωνία. «Η πραγματική δουλειά θα ξεκινήσει την Τετάρτη, αλλά θα είναι ένας πρώτος γύρος και στη συνέχεια θα εργαστούμε περαιτέρω κατά τις προσεχείς εβδομάδες», δήλωσε, τονίζοντας πως «γνωρίζουμε τι θέλει ο καθένας και τι δεν θέλει. Ας καθίσουμε μαζί και να το συζητήσουμε». Δήλωσε επίσης ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση πρέπει να είναι σε θέση να ορίσει διαφορετικές προτεραιότητες και ότι θα είναι δίκαιο να της δοθεί μία ευκαιρία να εξηγήσει την ατζέντα της. Επέμεινε, όμως, πως οι όποιες αλλαγές στο υφιστάμενο πρόγραμμα διάσωσης θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν από την ίδια την Ελλάδα και ότι η Ελλάδα θα πρέπει και πάλι να ενισχύσει το πρωτογενές πλεόνασμά της στο 4,5% του ΑΕΠ της, όπως έχει συμφωνηθεί προηγουμένως. 

Προειδοποιήσεις Βάιντμαν
Σαφείς προειδοποιήσεις ήλθαν χθες και από τον επικεφαλής της Μπούντεσμπανκ Γ. Βάιντμαν, που τόνισε πως η Ελλάδα απαιτείται να καταβάλει αξιόπιστες προσπάθειες, για να σταθεί και πάλι στα πόδια της με υγιή δημόσια οικονομικά και μέσω μιας πιο ανταγωνιστικής οικονομίας. Πρόσθεσε όμως με νόημα πως «στο τέλος της ημέρας, χρειάζεται να καταβάλουν αξιόπιστες προσπάθειες για να βελτιώσουν την κατάσταση σε ένα βιώσιμο τρόπο και η Ελλάδα να επιστρέψει στα δικά της πόδια». Σε κάθε προσπάθεια τόνισε ότι οι μεταρρυθμίσεις θα πρέπει να συνεχιστούν, υπογρ αμμίζοντας ότι όποια ενδεχόμενη συμφωνία θα συνοδεύεται από αυστηρούς όρους που η Αθήνα πρέπει να τηρήσει. 

Bloomberg: Χρόνος στην Ελλάδα
Σύμφωνα με αξιωματούχους από την πλευρά των πιστωτών της χώρας τους οποίους επικαλείται το Bloomberg, η Ευρωζώνη μπορεί να δώσει στην Ελλάδα περισσότερο χρόνο για να παρουσιάσει τις ολοκληρωμένες προτάσεις της για μία μόνιμη συμφωνία. Εφόσον όμως η χώρα αποδεχθεί ότι χρειάζεται ένα νέο πρόγραμμα, μαζί με την εποπτεία του και δεσμευθεί να μην καταργήσει τις πιο σημαντικές μεταρρυθμίσεις του προγράμματος στήριξης. Άλλος αξιωματούχος, που εκπροσωπεί τους πιστωτές, δήλωσε ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει γίνει πιο συνεργάσιμη στις πρόσφατες συζητήσεις με την Κομισιόν, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ. 

Κομισιόν: Χαμηλές προσδοκίες
Χθες το μεσημέρι, η Κομισιόν εκτιμούσε πως δεν θα υπάρξει τελική συμφωνία με την Ελλάδα αυτή την εβδομάδα, κάνοντας όμως λόγο για προγραμματισμό που γίνεται ώστε να μπορούν να ληφθούν αποφάσεις στις 16 Φεβρουαρίου. «Προς το παρόν έχουμε χαμηλές προσδοκίες για την επίτευξη τελικής συμφωνίας (στο σημερινό Eurogroup) ή κατά τη Σύνοδο Κορυφής. Φυσικά διεξάγονται εντατικές επαφές μεταξύ του προέδρου της Κομισιόν, του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα και άλλων παικτών που εμπλέκονται στην Ευρωζώνη. Αλλά μέχρι αυτό το σημείο, όλες αυτές οι επαφές δεν έχουν αποδώσει και πολλούς καρπούς», δήλωσε εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Υποστήριξε δε πως δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο Γιούνκερ στη φάση αυτή, ούτε όμως και σενάρια Grexit. Την ίδια ώρα σύμφωνα με πηγές που επικαλέστηκε το πρακτορείο MNI, η Κομισιόν επεξεργάζεται σχέδιο εξάμηνης παράτασης για την Ελλάδα, αναδιοργάνωσης της τρόικας και χαμηλότερο στόχο για πρωτογενές πλεόνασμα 1,5%-2%. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες η ΕΚΤ θα αποδεχθεί ξανά ως εχέγγυα (collaterals) τα ελληνικά ομόλογα, εάν επιτευχθεί συμφωνία. 

«Βρείτε τα» διαμηνύουν οι ΗΠΑ
Ενδεικτικό πάντως των ισχυρών πολυεπίπεδων πιέσεων που ασκούνται στο παρασκήνιο, γύρω από το ελληνικό ζήτημα, είναι η θέση που πήρε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τζ. Λιου μετά τις δηλώσεις Σόιμπλε. «Η Ελλάδα και η Ευρωζώνη δεν πρέπει να βρεθούν σε αστάθεια», σημείωσε με νόημα, καλώντας τις δύο πλευρές να φερθούν πρακτικά και ρεαλιστικά. Δεν πιστεύω πως πρέπει να υπάρχει συζήτηση για το είδος μιας λύσης που θα κατέληγε να αφήσει την Ελλάδα σε μια θέση ασταθή ή την ίδια την Ευρωζώνη σε θέση αστάθειας, δήλωσε.

Πηγή Ημερησία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου