Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Ιουλ 2011


Μια σύνθετη λύση που θα περιλαμβάνει την επαναγορά ελληνικών ομολόγων, την επιμήκυνση στις λήξεις των τίτλων που κατέχουν ιδιώτες επενδυτές και την αξιοποίηση των εσόδων από τις αποκρατικοποιήσεις αποτελεί το σχέδιο που βρίσκεται αυτή την ώρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της ευρωπαϊκής Συνόδου Κορυφής.

Σύμφωνα με την πρόταση που έχει σχεδιάσει το Διεθνές Χρηματοπιστωτικό Ινστιτούτο (IIF), ο οργανισμός εκπροσωπεί περισσότερες από 400 τράπεζες παγκοσμίως, οι χρηματοδοτικές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας μέχρι το τέλος του 2014 ανέρχονται στα 173 δισ. ευρώ.

Από αυτά, περίπου 28 δισ. ευρώ θα καλυφθούν από τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων και επιπλέον 57 δισ. ευρώ θα προέλθουν από τις χώρες της Ε.Ε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ως υπόλοιπο της αρχικής δανειακής σύμβασης των 110 δισ. ευρώ που υπογράφηκε πέρυσι τον Μάιο.

Τα υπόλοιπα 88 δισεκατομμύρια ευρώ θα προέλθουν από νέα χρηματοδότηση της Ε.Ε και του ΔΝΤ καθώς και από την συμμετοχή ιδιωτών επενδυτών.

Οι ιδιώτες επενδυτές (τράπεζες, ασφαλιστικές εταιρείες και ταμεία) κατέχουν αυτή τη στιγμή ελληνικά ομόλογα 150 δις. ευρώ, τα οποία θα κληθούν να ανταλλάξουν με νέους τίτλους μεγαλύτερης διάρκειας( πιθανότατα 30 ετών).

Σύμφωνα με έγγραφο της πρότασης του IIF που παρουσιάζει το πρακτορείο Reuters εάν το 90% των ιδιωτών επενδυτών δεχθεί να συμμετάσχει στην ανταλλαγή των ομολόγων τότε ελληνικό χρέος ύψους 135 δις. ευρώ θα αντικατασταθεί με νέα ομόλογα, ανεβάζοντας τη μέση περίοδο ωρίμανσης του ελληνικού χρέους από τα 6,87 χρόνια στα 19,78 χρόνια.

Το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων θα συνδυαστεί και με ένα πρόγραμμα επαναγοράς, για τη χρηματοδότηση του οποίου οι χώρες της ευρωζώνης, το ΔΝΤ και ενδεχομένως και άλλες χώρες που διαθέτουν πλεόνασμα θα χορηγήσουν την Ελλάδα με ποσό 30 δισ. ευρώ.

Παράλληλα, στο έγγραφο του IIF υπογραμμίζεται οτι, εφ' όσον η λύση που θα υιοθετηθεί οδηγήσει στην αξιολόγηση selective default (επιλεκτική χρεοκοπία) από τους διεθνείς οίκους τότε θα πρέπει να υπάρξει ένας μηχανισμός που θα εγγυάται την απρόσκοπτη πρόσβαση των ελληνικών τραπεζών στη ρευστότητα του Ευρωσυστήματος. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να συσταθεί ένα ταμείο με δύναμη πυρός 25 έως 35 δισ. ευρώ.

Τραπεζικές πηγές εκτιμούν ότι με τη λύση αυτή ενδεχομένως οι μέτοχοι των τραπεζών να δουν τα μερίδια τους να μειώνονται αλλά προστατεύονται οριστικά οι καταθέσεις.
Το προσχέδιο των Ευρωπαίων ηγετών.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συζήτησαν την πρόταση του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου για την αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης χρέους. Αυτή την ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζουν το προσχέδιο της απόφασης που αναμένεται να λάβουν.

Ολόκληρο το προσχέδιο της απόφασης
«Από την αρχή της κρίσης χρέους της ευρωζώνης, σημαντικά μέτρα για την σταθεροποίηση της ζώνης του ευρώ, τον εκσυγχρονισμό των κανόνων και την ανάπτυξη νέων σταθεροποιητικών εργαλείων έχουν ήδη παρθεί.

Η ανάκαμψη της ευρωζώνης βρίσκεται στο σωστό δρόμο και το ευρώ στηρίζεται σε βασικές οικονομικές αρχές. Αλλά οι προκλήσεις που έχουμε «στα χέρια μας» δείχνουν ότι χρειάζεται να λάβουμε περισσότερα μέτρα.

Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευση μας στο ευρώ και κάνουμε οτιδήποτε χρειάζεται για να εξασφαλίσουμε την χρηματοπιστωτική σταθερότητα στο σύνολο της ευρωζώνης. Επιβεβαιώνουμε, επίσης, την αποφασιστικότητα μας να ενισχύσουμε τη σύγκλιση, την ανταγωνιστικότητα και την διακυβέρνηση της ζώνης του ευρώ.

Σήμερα, συμφωνήσαμε στα παρακάτω μέτρα:

Ελλάδα

1. Χαιρετίζουμε τα μέτρα που πάρθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση για να σταθεροποιήσει τα δημόσια οικονομικά και να μεταρρυθμίσει την οικονομία όπως επίσης (χαιρετίζουμε) το νέο πακέτο μέτρων που πρόσφατα υιοθετήθηκε από το ελληνικό Κοινοβούλιο. Αυτές είναι πρωτοφανείς, αλλά απαραίτητες προσπάθειες, για να επαναφέρουν την ελληνική οικονομία πίσω σε βιώσιμο αναπτυξιακό «μονοπάτι».

2. Συμφωνήσαμε να στηρίξουμε την Ελλάδα με ένα νέο πακέτο και να δώσουμε στην Ελλάδα το ποσό χ ευρώ. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα σχεδιαστεί με γνώμονα να χαμηλώσει τα επιτόκια και να επιμηκύνει τα ώριμα ομόλογα, προκειμένου αποτελεσματικά να βελτιώσει την βιωσιμότητα και την αναχρηματοδότηση του ελληνικού χρέους. Καλούμε το ΔΝΤ να συμμετάσχει στη χρηματοδότηση του νέου ελληνικού προγράμματος στην ίδια γραμμή των τωρινών πρακτικών.

3. Έχουμε αποφασίσει να επιμηκύνουμε την ωριμότητα των δανείων προς την Ελλάδα από το EFSF στο ελάχιστο πιθανό όριο, από το τωρινό των 7,5 ετών κατά ελάχιστο σε 15 έτη. Σε αυτό το πλαίσιο, θα διασφαλίσουμε επιπρόσθετο πρόγραμμα παρακολούθησης. Θα παράσχουμε δάνεια από το EFSF στο όριο του επιτρεπτού δανεισμού (που είναι περίπου 3,5%), χωρίς να κατεβαίνει κάτω από το κόστος χρηματοδότησης του EFSF. Αυτό θα συνοδεύεται από έναν μηχανισμό που θα διασφαλίσει τα απαραίτητα κίνητρα για την εφαρμογή του προγράμματος, συμπεριλαμβανομένων και των απαραίτητων εγγυήσεων όταν χρειαστεί.

4. Καλούμε για μία περιεκτική στρατηγική για ανάπτυξη και επενδύσεις στην Ελλάδα. Οι διαρθρωτικοί πόροι πρέπει να ανακατανεμηθούν προς την κατεύθυνση της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης υπό ένα ευρωπαϊκό «Σχέδιο Μάρσαλ». Τα κράτη - μέλη και η Επιτροπή θα κινητοποιήσουν όλες τις απαραίτητες πηγές, ώστε να προβάλλουν την εξαιρετική τεχνική βοήθεια στην Ελλάδα για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων.

5. Η Ελλάδα βρίσκεται σε μία «μοναδική» δυσοίωνη κατάσταση στην ευρωζώνη. Αυτός είναι ο λόγος που η περίπτωση της απαιτεί μία ειδική λύση. Ο χρηματοοικονομικός τομέας έχει επιδείξει την προθυμία του να στηρίξει την Ελλάδα σε μία εθελοντική βάση μέσω μίας ποικιλίας επιλογών (ανταλλαγή ομολόγων, μετακύλιση και επαναγορά) σε συνθήκες δανεισμού που συγκρίνονται με την στήριξη του δημόσιου τομέα για την ενίσχυση της πιστοληπτικής ικανότητας.

6. Όλες οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης επίσημα επιβεβαιώνουν την αμετακίνητη αποφασιστικότητα τους να τιμήσουν απόλυτα την υπογραφή τους και όλες τις δεσμεύσεις τους για τη βιωσιμότητα των δημοσιονομικών συνθηκών και των διαρθρωτικών αλλαγών. Οι αρχηγοί των κρατών ή κυβερνήσεων της ευρωζώνης στηρίζουν απόλυτα την απόφαση, καθώς η αξιοπιστία των όσων υπογράφηκαν είναι ένα αποφασιστικό στοιχείο για την εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στο σύνολο της ευρωζώνης.

Σταθεροποιητικά εργαλεία

7. Προκειμένου να βελτιώσουμε την αποτελεσματικότητα του EFSF και να διευθετήσουμε τον κίνδυνο της μετάδοσης, συμφωνούμε να αυξήσουμε την ευελιξία του EFSF, επιτρέποντας του να κάνει τα εξής:

- Να επεμβαίνει στη βάση προληπτικών προγραμμάτων, με τις απαραίτητες προϋποθέσεις.

- Να χρηματοδοτεί την επαναγορά κεφαλαίων από τα χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα μέσω δανείων προς τις κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δεν είναι ενταγμένες σε κάποιο πρόγραμμα.

- Να επεμβαίνει στις δευτερογενείς αγορές, με βάση τις αναλύσεις της ΕΚΤ, αναγνωρίζοντας την ύπαρξη εξαιρετικών περιπτώσεων και με ομόφωνη απόφαση από τα μέλη του EFSF.

Δημοσιονομική σταθερότητα και ανάπτυξη στην ευρωζώνη:

8. Χαιρετίζουμε την πρόοδο που έχει γίνει από την εφαρμογή των προγραμμάτων σε Ιρλανδία και Πορτογαλία και επαναλαμβάνουμε την απόλυτη δέσμευση μας για την επιτυχία αυτών των προγραμμάτων. Οι προϋποθέσεις δανεισμού από το EFSF για την Ελλάδα θα ισχύουν και για Πορτογαλία και Ιρλανδία. Σε αυτό το πλαίσιο, σημειώνουμε την προθυμία της Ιρλανδίας να συμμετάσχει εποικοδομητικά στις συζητήσεις για το προσχέδιο της οδηγίας για Κοινό Φόρο Σταθερότητας και στις εποικοδομητικές συζητήσεις για θέματα φορολογικής πολιτικής στο πλαίσιο του ευρώ.

9. Όλα τα κράτη - μέλη της ευρωζώνης θα υιοθετήσουν άμεσα τους συμφωνηθέντες δημοσιονομικούς στόχους, για να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα και να διευθετήσουν τις μακρό-οικονομικές ανισορροπίες. Το δημόσιο έλλειμμα σε όλες τις χώρες, εκτός από αυτές που είναι σε ειδικό πρόγραμμα, πρέπει να είναι κάτω από το 3% το αργότερο το 2013. Σε αυτό το πλαίσιο, καλωσορίζουμε το πακέτο του προϋπολογισμού που πρόσφατα παρουσιάστηκε από την ιταλική κυβέρνηση και θα προσπαθήσει να περιορίσει το έλλειμμα κάτω από το 2012 και να πιάσει ισοσκελισμένο προϋπολογισμό το 2014. Χαιρετίζουμε, επίσης, τις φιλόδοξες μεταρρυθμίσεις που προχωράει η Ισπανία στον δημοσιονομικό, χρηματοοικονομικό και διαρθρωτικό τομέα.

10. Θα εφαρμόσουμε τις συστάσεις που υιοθετήθηκαν τον Ιούνιο για μεταρρυθμίσεις που θα ενισχύσουν την ανάπτυξη μας. Προσκαλούμε την Επιτροπή να ενισχύσει τις συνέργιες ανάμεσα στα προγράμματα δανεισμού και τους πόρους της Ε.Ε σε όλες τις χώρες που είναι υπό την βοήθεια ΔΝΤ/Ε.Ε. Στηρίζουμε όλες τις προσπάθειες για βελτίωση της ικανότητας της απορρόφησης ευρωπαϊκών κονδυλίων με σκοπό να βοηθήσει την ανάπτυξη και την εργασία.

Οικονομική διακυβέρνηση

11. Κοιτάζουμε μπροστά για να τελειοποιήσουμε το νομοθετικό πακέτο για την ισχυροποίηση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης και την νέα μακρό - οικονομική παρακολούθηση.

12. Δεσμευόμαστε να εισαγάγουμε νομοθετικές δεσμεύσεις για τα εθνικά δημοσιονομικά πλαίσια από το τέλος του 2012.

13. Συμφωνούμε ότι η εξάρτηση από τους ξένους οίκους αξιολόγησης πρέπει να μειωθεί και κοιτάζουμε μπροστά να προχωρήσουμε την πρόταση της Επιτροπής.

14. Καλούμε τον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σε συνεργασία με τον πρόεδρο του Eurogroup να ετοιμάσουν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ως τον Οκτώβριο πάνω στο πώς να αντιμετωπίζουμε καλύτερα τη διαχείριση των κρίσεων στην ευρωζώνη και τη βελτίωση των μεθόδων εργασίας.

Καλούμε το Eurogroup να εφαρμόσει ταχέως και με προτεραιότητα τις αποφάσεις που πήραμε σήμερα.



Ολοκληρώθηκε η Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες με ουσιαστική αποδοχή βοήθειας προς την Ελλάδα, αλλά και την επιβολή μίας πρωτότυπης λειτουργίας της χώρας μας η οποία θα κινείται με ασφυκτικό έλεγχο (οριζοντίως και καθέτως) και στην ουσία δεν θα είναι ανεξάρτητο κράτος…

Τα 7 σημεία - μέτρα που αποφασίσθηκαν:
  1. 1. 109 δισ. δάνειο (αγορά παλαιών ομολόγων) με συμμετοχή και του ΔΝΤ
  2. 2. Επιπλέον θα υπάρξει συμμετοχή ιδιωτών (τραπεζών) με 37 δισ. τα οποία μπορεί να επεκταθούν μέχρι 150 δισ. (δεν έχει αναφερθεί κανείς στους πιθανούς όρους των ιδιωτών και για το εάν θα απαιτήσουν εμπράγματες υποθήκες ή με τι επιτόκιο θα δανείσουν την Ελλάδα)
  3. 3. Επιμήκυνση αποπληρωμής του/των δανείων από 7,5 σε 15 χρόνια + περίοδος χάριτος
  4. Μείωση από του επιτοκίου από 4,5% σε 3,5% για Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία
  5. Βέτο έθεσαν η Ολλανδία και η Φιλανδία ζητήσανε εμπράγματες εγγυήσεις από Αθήνα
  6. Η επιλεκτική χρεοκοπία είναι ήδη αποφασισμένη και δεν θα γίνει τώρα, αλλά σε 6 εβδομάδες για λίγες ώρες έως λίγους μήνες, χωρίς αντίκτυπο στην κοινωνία, αφού θα καλύπτεται η Ελλάδα με ρευστότητα μέχρι το 2014 από την ΕΚΤ
  7. Θα επιβληθεί ένα ευρωπαϊκό σχέδιο, το οποίο ονόμασαν master plan (τύπου Μάρσαλ) για ανάπτυξη, σχέδιο βοήθειας (άγνωστο το τι εννοούν και πως θα λειτουργήσει…)
Επίσης το EFSF (Ταμείο στήριξης) θα στηρίξει την ΕΚΤ ώστε να συνεχίσει να αγοράζει ομόλογα (έστω και σαν σκουπίδια) ακόμη και αν η Ελλάδα αξιολογηθεί ως χρεοκοπημένη (ήδη αποφάσισαν την χρεοκοπία μας.

Με απλά λόγια θα επιβληθεί μία πλήρης εξάρτηση από τους εταίρους μας, οι οποίοι θα μας «δανείζουν», αλλά ταυτόχρονα θα παίρνουν οτιδήποτε τους αρέσει από την Ελλάδα…

Επίσης, αποφασίσθηκε η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μηχανισμού άμυνας κατά των "λειτουργιών" των οίκων αξιολόγησης, προκειμένου να μην επαναληφθεί στο μέλλον παρόμοια πίεση κατά της Ευρώπης...

Δηλώσεις Σαρκοζί, Ρομπάι και Μπαρόζο

Nicolas Sarkozy
Ο ιδιωτικός κλάδος θα συμμετάσχει στο νέο πακέτο μέσω της επιμήκυνσης του χρόνου ωρίμανσης ομολόγων συνολικής αξίας 135 δισ. ευρώ για 30 έτη, σύμφωνα με το Γάλλο πρόεδρο, Nicolas Sarkozy.

"Λαμβάνουμε ισχυρά μέτρα για να καταστεί βιώσιμο το ελληνικό χρέος", δήλωσε ο Sarkozy. Και πρόσθεσε: "Το όφελος από τη μείωση του επιτοκίου του δανείου της Ελλάδας θα είναι 30 δισ. ευρώ σε βάθος δεκαετίας".

Αναφερόμενος στη συμμετοχή του ιδιωτικού κλάδου, ο Sarkozy διευκρίνισε πως τα μέτρα αυτά λαμβάνονται μόνο για την Ελλάδα και όχι για άλλα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Ο κίνδυνος εξάπλωσης της κρίσης αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι των διαπραγματεύσεων της Συνόδου.

To Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) θα έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει στην πρωτογενή και δευτερογενή αγορά ομολόγων. Δεδομένων των συνθηκών της αγοράς, το EFSF θα βοηθήσει στην ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών.

Η ελληνική κρίση αποτελεί σημείο καμπής για την οικονομική διακυβέρνηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είπε ο Srakozy. Η Γαλλία και η Γερμανία θα υποβάλουν από κοινού πρόταση για την οικονομική διακυβέρνηση πριν τα τέλη καλοκαιριού.

Ο Sarkozy αρνείται να χρησιμοποιήσει τη λέξη "χρεοκοπία" και δηλώνει πεπεισμένος πως η Ελλάδα θα εξοφλήσει το χρέος της. Επίσης, γνωστοποίησε πως δεν έχει προγραμματιστεί σύσκεψη του συμβουλίου Eurogroup αυτή την εβδομάδα.

Herman Van Rompuy
"Βελτιώσαμε τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους", δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαικού Συμβουλίου, Herman Van Rompuy και πρόσθεσε πως συμφωνήθηκαν και μέτρα για το περιορισμό της κρίσης, ώστε να μην εξαπλωθεί σε άλλα κράτη.

Και αυτός με τη σειρά του διευκρίνισε πως το μέτρο της συνεισφοράς του ιδιωτικού κλάδου στη στήριξη της Ελλάδας, αφορά μόνο την Ελλάδα και όχι άλλη χώρα.

Εξάλλου, ο Rompuy τόνισε την ανάγκη να μειωθεί η εξάρτηση από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης.

Jose-Manuel Barroso
Είναι απολύτως ξεκάθαρο πως η συμμετοχή του ιδιωτικού κλάδου στο νέο πακέτο στήριξης ήταν η μοναδική λύση για την Ελλάδα, δήλωσε ο πρόεδρος της Κομισιόν, Jose Manuel Barroso. "Εχουμε στα χέρια μας ένα πολύ αξιόπιστο πακέτο".

Το πρόγραμμα απαιτεί την πιστή εφαρμογή των οικονομικών μεταρρυθμίσεων από την Ελλάδα, ενώ "καμία λύση δεν είναι εφικτή χωρίς της στήριξη της ΕΚΤ, την οποία σήμερα έχουμε", είπε ο Barroso.


  • 26 δισ. ευρώ μειώνεται το δημόσιο χρέος μετά την απόφαση σήμερα της Συνόδου Κορυφής... Από τα συνολικά 350 δισ μας έμειναν τώρα 324!!!

Τελικά, σύμφωνα με τις πρώτες ενδείξεις, η Ελλάδα χρεοκοπεί. Βέβαια, αν και χρεοκοπεί ολοκληρωτικά, εδώ θα μας εμφανιστεί η τεράστια προσπάθεια των κυβερνώντων (υπαλλήλων των τραπεζών που συνεχίζουν να ΜΗΝ φορολογούνται) να επαναφέρουν την χώρα…!

Από σήμερα το βράδυ ξεκινάει «ο γύρος διάσωσης»… Και μην φαντασθεί κανείς πως θα επιχειρηθεί η διάσωση της Ελληνικής οικονομίας ή η διάσωση της κοινωνίας και των πολιτών… Φυσικά όχι! Η προσπάθεια για την διάσωση θα είναι προσανατολισμένη προς τον πρωθυπουργό (αρχικά) και προς την υπόλοιπη κυβέρνηση και την πολιτική σκηνή εν γένει… Εκεί θα εστιάσουν τα παπαγαλάκια της διαπλοκής, οι πρόθυμοι (που ποτέ δεν παύουν να υπάρχουν) συγκάλυψης της αδιαφάνειας και του ξεπουλήματος της χώρας.

Από σήμερα θα ξεκινήσει μία τεράστια επιχείρηση προκειμένου η χρεοκοπία να «βαφτιστεί» ως «επανάκαμψη» ή ως «λύτρωση»… την ίδια στιγμή που θα πληρώνονται τα CDS, την ίδια στιγμή που τα 600 (και βάλε) δισ. ευρώ συνεχίζουν να βρίσκονται στην Ελβετία (και ποιος ξέρει πόσα ακόμη σε άλλους φορολογικούς παραδείσους του πλανήτη..!).

Από σήμερα, λοιπόν, ξεκινάει η τεράστια προσπάθεια να αποφύγουν τις κρεμάλες, να απομακρυνθούν οι υπεύθυνοι του «Τιτανικού» από το τέλος (που γνωρίζουν πολύ καλά πως θα έχουν). «Τίναξαν την μπάνκα στον αέρα», αλλά από σήμερα θα αρχίσουν να μας λένε πως «αυτή η κατάσταση δεν είναι η πραγματικότητα, αλλά μία ενδιάμεση κατάσταση που θα κρατήσει για μερικές εβδομάδες και εάν όλα πάνε καλά, τότε θα επανακάμψουμε»… Με απλά λόγια, θα προσπαθήσουν να κερδίσουν χρόνο οι σύγχρονοι «εφιάλτες», την στιγμή που η χώρα θα έχει εγκλωβιστεί οικονομικά με δική τους ευθύνη (αυτοί που κυβερνούσαν επί δεκαετίες κυβερνούν και σήμερα) και θα μετατραπεί με ταχύτατους ρυθμούς σε μία επίσημη μπανανία, σε μία κλασσική Βαλκανική χώρα…

Από σήμερα, αρχίζει λοιπόν το «ναρκωτικό» που θα επιχειρήσουν να εγχύσουν στο μυαλό των Ελλήνων πολιτών. Θα μας πούνε πως «τώρα που πιάσαμε πάτο, θα αρχίσουμε να ανεβαίνουμε» και άλλα τέτοια φαιδρά… Με βασικό γνώμονα (και πάλι) την παραπλάνηση, με μοναδικό επιχείρημα το ψέμα, αλλά και με βασικό όπλο την κυβερνητική βία, οι σημερινοί τραγικοί άθλιοι του Μαξίμου (και των περιχώρων) θα επιχειρήσουν να σταθεροποιήσουν και να μεταβάλουν οριστικά και αμετάκλητα την Ελλάδα σε μία χώρα όνειδος… Και όταν θα περάσει ο πρώτος μήνας, τότε θα μας πούνε "ότι οι "εταίροι" μας και οι αγορές δεν μας εμπιστεύονται (ναι, θα τολμήσουν να αναφερθούν στην δική μας αξιοπιστία και όχι στη δική τους φυσικά...) και γι αυτό είναι άγνωστο πότε θα καταφέρουμε να επανέλθουμε οικονομικά..."

Φυσικά, τον πόνο, την προσπάθεια και το αδιέξοδο θα τα συναντήσουν οι πολίτες και όχι οι πολιτικοί… Αυτοί έχουν εξασφαλίσει (πιστεύουν) ονειρική ζωή στην χώρα που κάποτε λεγόταν Ελλάδα, έχουν καταφέρει να κάνουν την κρίση ευκαιρία (για τους ίδιους, αλλά και για τους τραπεζίτες) και τελικά, ενώ θα έχουμε βουτηχτεί στην ένδεια και στην μιζέρια, θα μας προσφέρουν μοναδικές (υπέροχες για τους ίδιους και τα διεθνή λαμόγια) λύσεις ανακούφισης… Λύσεις πώλησης νησιών, λύσεις πώλησης των πάντων… (ήδη άρχισαν οι διαδικασίες πώλησης ορυκτού πλούτου, νερού, γεωθερμικών πηγών και έρχονται με υψηλές ταχύτητες –και εξευτελιστικές τιμές- οι πωλήσεις κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου…)

Η χώρα οδηγήθηκε στην πτώχευση και οι μακάριοι πολίτες της την ίδια στιγμή βρισκόντουσαν στις παραλίες, ελπίζοντας πως θα «εκδικηθούν» στο δημοψήφισμα ή στις εκλογές… Τα γνωστά «ναρκωτικά» έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους και θα συνεχίσουν να την κάνουν και από αύριο… Τώρα που εγκλωβιστήκαμε στον πάτο που μας οδήγησε ο Παπανδρέου, θα έχουμε πολύ χρόνο για να σκεφτούμε τι μπορούσαμε να είχαμε κάνει και δεν κάναμε… ποια ήταν τα λάθη μας που επέτρεψαν σε ένα τσίρκο ανίκανων πολιτικών και ικανότατων μεσιτών, να μας ξεπουλήσουν στα παζάρια των τραπεζιτών…

Μέρα με την ημέρα, καθώς ο χρόνος θα περνάει, θα μαθαίνουμε την "επιλεκτική χρεοκοπία"... με τον χειρότερο δυνατό τρόπο...

Καληνύχτα Ελλάδα… Το σκοτάδι μόλις τώρα άρχισε να πέφτει… Και έρχονται τα χειρότερα…


Ύστερα από τις σημερινές δραματικές εξελίξεις στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες, η ηγεσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου αποφάσισε να συνεδριάσει εκτάκτως αύριο το πρωί, με αντικείμενο τα όσα αποφασίστηκαν σήμερα από τους Ευρωπαίους ηγέτες. Και όπως συνηθίζουμε να λέμε: "ες αύριον τα σπουδαία"...
  • Πόσο ακόμη θα πληρώνουν οι Γερμανοί φορολογούμενοι για την Ελλάδα, είναι ένα ερώτημα που ακούγεται συχνά τους τελευταίους μήνες στη Γερμανία. Πόσο όμως έχει στοιχίσει μέχρι στιγμής η ελληνική κρίση στους Γερμανούς;
Ούτε σεντ, υποστηρίζει ο Φόλκερ Χελμάγερ, επικεφαλής των αναλυτών της Bremer Landesbank. Αντιθέτως, η Γερμανία έχει επωφεληθεί όσο καμία άλλη χώρα από την ευρωκρίση καθώς της έχει αποφέρει μέχρι στιγμής περί τα 20 δις ευρώ:

«Πολλοί συνάδελφοί μου υποστηρίζουν ότι η Γερμανία πληρώνει το λογαριασμό της ευρωζώνης. Καμία άλλη θέση δεν απέχει τους τελευταίους 18 μήνες τόσο από την πραγματικότητα όσο αυτή. Γεγονός είναι ότι μέσω των εγγυήσεων που προσφέρει η Γερμανία για τις χώρες της ευρωκρίσης κερδίζει ετησίως 2 % σε τόκους το οποίο μεταφράζεται σε 700 εκατομ. ευρώ τους τελευταίους 18 μήνες. Αυτό όμως δεν είναι το καίριο σημείο. Λόγω της αδυναμίας των υπερχρεωμένων χωρών, η γερμανική αγορά κεφαλαίου έχει ένα μπόνους που δεν οφείλεται στις δικές της ενέργειες, αλλά είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας των άλλων χωρών.
Έχουμε ένα πλεονέκτημα στην αναχρηματοδότηση της τάξης του 1 με 1,5 %. Αν λάβει κανείς υπόψη ότι έχουν περάσει από τότε 18 μήνες και σε συνάρτηση με τις εκδόσεις νέων ομολόγων από τα γερμανικά χρηματοπιστωτικά ινστιτούτα σε μια διάρκεια ωρίμανσης 5 έως 30 ετών τότε, το όφελος για τους γερμανούς φορολογούμενους ανέρχεται συνολικά στα 18 δις ευρώ».

Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί, σύμφωνα με τον ειδικό, ότι τα χαμηλά επιτόκια ευνοούν την ανάπτυξη της γερμανικής οικονομίας που έχει οδηγήσει σε αύξηση των φορολογικών εσόδων. Επιπλέον η κατάσταση αυτή έχει επιφέρει αύξηση της απασχόλησης στη Γερμανία που με τη σειρά του επέφερε μείωση των κοινωνικών δαπανών. Έτσι το συνολικό όφελος για τους Γερμανούς ξεπερνά τα 20 δις ευρώ.

Σκάνδαλο οι υπολογισμοί του Ifo;

Ο κ. Χελμάγερ στρέφει τα βέλη του εναντίον του Ινστιτούτου IFO του Μονάχου, χαρακτηρίζοντας εμμέσως πλην σαφώς ανακριβή και αναξιόπιστα τα εφιαλτικά σενάρια και τις εκτιμήσεις που συχνά παρουσιάζει για τη βοήθεια προς την Ελλάδα και το κόστος για τη Γερμανία.

«Έχουν υπολογίσει για παράδειγμα ότι το ευρωομολόγο θα αύξανε το κόστος δανεισμού της Γερμανίας κατά 25 δις ετησίως. Ο υπολογισμός αυτός είναι ανεπίτρεπτος καθώς γίνεται στη βάση ακραίων δεδομένων που είναι αποτέλεσμα μια τεχνητής κατάστασης λόγω της κρίσης στις υπερχρεωμένες χώρες. Από επιστημονικής απόψεως αυτό είναι απαράδεκτο και θα έλεγα μάλιστα ότι είναι και σκάνδαλο να δίνεις τέτοιους υπολογισμούς στη δημοσιότητα».

Και στο παρελθόν ο Φόλκερ Χελμάγερ έχει ενθαρρύνει μεγάλες επιχειρήσεις να επενδύσουν στην Ελλάδα αλλά και στις άλλες χώρες του ευρωπαϊκού νότου καθώς προσφέρουν στην παρούσα φάση ιδανικές συνθήκες: «Προσφέρουν ευνοϊκές υποδομές, φθηνό εργατικό δυναμικό, δυτικού επιπέδου νομικές προδιαγραφές. Ενθαρρύνω τις μεγάλες επιχειρήσεις να δραστηριοποιηθούν σε χώρες όπως την Ελλάδα και την Πορτογαλία», αναφέρει ο επικεφαλής των αναλυτών της Bremer Landesbank.


Η Μεγάλη Πέμπτη της Ελλάδας θα συνοδεύεται, όπως όλα δείχνουν από τη Μεγάλη Παρασκευή αλλά η Ανάσταση δε φαίνεται από πουθενά.

Ο Γ. Παπανδρέου, μετά τον Χ. Τρικούπη είναι υποχρεωμένος να ανακοινώσει στον ελληνικό λαό ότι χρεοκόπησε η χώρα. Όπως και να το πει, επιλεκτική, αναγκαστική ή γενική χρεοκοπία η ουσία είναι ότι οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί δεν… άκουσαν τις εκκλήσεις της Ελλάδας για βοήθεια που δε θα είχε όρους όπως selective default. Το τίμημα θα είναι βαρύ και για πολλά χρόνια για τον ελληνικό λαό.

Οι εξελίξεις δείχνουν ότι η χώρα πήρε το μικρότερο δυνατό πακέτο με τη μεγαλύτερη δυνατή συνέπεια.

Όμως, η κυβέρνηση, αφού αφήσει από απόψε τους… πανηγυρισμούς (διότι κάτι τέτοιο ψυχανεμιζόμαστε ότι θα κάνουν) θα πρέπει να εξηγήσει ξεκάθαρα.

  • Γιατί εδώ και ένα χρόνο έπαιρνε μέτρα επώδυνα και άδικα αλλά δεν κατάφερε να φτιάξει την οικονομία ώστε να διεκδικήσει κάτι καλύτερο;
  • Γιατί δεν χρεοκοπούσαμε πέρυσι ώστε φέτος να έχουν μπει όλα στο δρόμο τους;
  • Τι σημαίνει για τους Έλληνες αυτή η συμφωνία; Πόσο θα επηρεαστεί επιπλέον η ζωή τους;
  • Υπάρχει κρυφή συμφωνία ώστε να δοθούν εγγυήσεις προκειμένου να γίνει η επιλεκτική χρεοκοπία; Μήπως δηλαδή εκχωρήσαμε δικαιώματα σε ακίνητα και εταιρείες του δημοσίου προκειμένου οι ιδιώτες που μπαίνουν στη διαδικασία να έχουν εγγυήσεις;
  • Σε «λύσεις» ασπιρίνες προσανατολίζεται η κυβέρνηση!
  • Ξορκίζουν τη συμμετοχή ιδιωτών, στο όνομα αποφυγής της επιλεκτικής χρεοκοπίας!
Στην «καλύτερη» περίπτωση η Σύνοδος Κορυφής της Ευρωζώνης θα καταλήξει σε «λύσεις»-ημίμετρα για το ελληνικό δημόσιο χρέος, στη «χειρότερη» δεν θα αποσαφηνίσει τίποτα, παραπέμποντας στο μέλλον τις καταλήξεις.

Η γερμανική κυβέρνηση, εμφανίζεται να κάνει αόριστες δηλώσεις, οι οποίες κινούνται σε διαφορετικό μάλιστα κλίμα κάθε φορά. Για παράδειγμα, χτες η Α. Μέρκελ δήλωνε πως δεν θα υπάρξουν θεαματικές αποφάσεις στη Σύνοδο Κορυφής ενώ σήμερα εμφανίστηκε βέβαιη πως θα υπάρξει συμφωνία όλων των μερών με "καλά αποτελέσματα", χωρίς όμως να πει ποιά θα είναι τα αποτελέσματα αυτά.
Η γαλλική πλευρά, από τη στιγμή που οι γαλλικές τράπεζες κατέχουν τα περισσότερα ελληνικά ομόλογα μεταξύ των τραπεζών της ευρωζώνης, φαίνεται πως αποκλείει εμμέσως οποιαδήποτε προοπτική κουρέματος, πχ μέσω επαναγοράς ομολόγων. Πιο συγκεκριμένα o Γάλλος υπουργός Οικονομικών Φρανσουά Μπαρουάν δήλωσε ότι οι ηγέτες πρέπει να στείλουν ένα «ξεκάθαρο μήνυμα» που θα στρέφει την προσοχή στην μείωση των επιτοκίων και στην επιμήκυνση της αποπληρωμής των ελληνικών δανείων.
Προς αναζήτηση συγκλίσεων λοιπόν, θα συναντηθούν σήμερα το απόγευμα στο Βερολίνο, η Α. Μέρκελ και ο Ν. Σαρκοζί.

Από τη μεριά του ο Πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, έκανε σήμερα αγωνιώδεις εκκλήσεις για την επίτευξη αποφάσεων στη Σύνοδο Κορυφής. «Εάν δεν βρεθεί λύση, οι επιπτώσεις θα επεκταθούν σε κάθε γωνιά της Ευρώπης και ακόμη παραπέρα», υποστήριξε. Βέβαια αυτά που φωτογράφισε ως "λύσεις" ο κ. Μπαρόζο, αποτελούσαν απλώς αναμάσημα των γνωστών τριών αδιέξοδων σεναρίων με πιθανούς συνδυασμούς αυτών (επαναγορά μέρους των ελληνικών κρατικών ομολόγων, μετακύλιση μέρους του χρέους, επιβολή φόρου στις τράπεζες).

Επομένως, και στις δύο περιπτώσεις είτε δηλαδή με αποφάσεις είτε χωρίς αυτές, η κρίση, μάλλον γρήγορα, θα παροξυνθεί και η Ελλάδα θα είναι η χώρα που θα υποστεί τη χειρότερη τύχη.
Ενδεικτικό πάντως, των οριακών καταστάσεων, στο πλαίσιο του σκυλοκαβγά όλων εναντίον όλων, είναι η καθυστέρηση στην έναρξη της Συνόδου Κορυφής τουλάχιστον κατά 1 ώρα, επείδη ανέκυψαν "τεχνικά", δήθεν, ζητήματα.

Το τραγικό είναι ότι και η ίδια η κυβέρνηση, έχει περιορίσει τον πήχη στα ημίμετρα που συζητούνται στο πλαίσιο της Ε.Ε.
Ο μεν Γ. Παπανδρέου, μιλάει αορίστως, για την ανάγκη "αποφάσεων" αλλά σύμφωνα με τα "Νέα", μεταξύ των "κόκκινων γραμμών" του Πρωθυπουργού απέναντι στη Σύνοδο Κορυφής, δεν ορίζεται ούτε καν η μείωση, παρά μόνο ο γενικός όρος της "βιωσιμότητας", του ελληνικού χρέους.

Ουσιαστικά, παρ’ όλες τις επικοινωνιακές φανφάρες της, η κυβέρνηση είναι απλά παρακολουθητής των όποιων εξελίξεων με τον αναπληρωτή υπουργό οικονομικών, Παντελή Οικονόμου να ζητάει "να κρατήσουμε χαμηλά τον πήχη" ταυτιζόμενος πλήρως με την Ανγκελα Μέρκελ, στο ότι δεν θα πρέπει να περιμένουμε θεαματικά αποτελέσματα...

Ακόμα χειρότερα, το μόνο μέλημα της κυβέρνησης και ιδίως της ΝΔ, είναι να αποφευχθεί η συμμετοχή των ιδιωτών (βλ. τραπεζών) στην όποια «λύση».

Εν κατακλείδι, δεν υπάρχει προοπτική, αφού η μόνη ουσιαστική λύση για το χρέος είναι η διαγραφή, χωρίς όρους, του μεγαλύτερου, τουλάχιστον, μέρος του!

πηγή: http://www.iskra.gr/


Πριν από λίγο καταψηφίστηκε η σύσταση γνωμοδοτικής επιτροπής στην οποία θα παραπέμπονταν για το σκάνδαλο της Siemens οι τέως υπουργοί της Ν.Δ. Αλογοσκούφης και Μαρκογιαννάκης. Καθοριστική της καταψήφισης ήταν αρνητική ψήφος των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.

Η Βουλή δεν ενέκρινε τη σύσταση Τριμελούς Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Εισαγγελέων που θα είχε την ευθύνη για το νομικό έλεγχο των στοιχείων της κατηγορίας κατά των πρώην υπουργών της ΝΔ Γ. Αλογοσκούφη και Χρ. Μαρκογιαννάκη και της ουσιαστικής βασιμότητας της, για την υπόθεση της Siemens.

Κατά τη μυστική ψηφοφορία που έγινε στη βάση της πρότασης των 108 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ να συσταθεί γνωμοδοτικό συμβούλιο για το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος κατ΄ εξακολούθηση, για τα δύο πολιτικά πρόσωπα, δεν συγκεντρώθηκε η απαιτούμενη απόλυτη πλειοψηφία των 151 θετικών ψήφων.
Η ΝΔ και ο ΛΑΟΣ δεν πήραν μέρος στην μυστική ψηφοφορία, ενώ "λευκό" δήλωσαν ότι ψηφίζουν τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης (ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Δημοκρατική Αριστερά και Δημοκρατική Συμμαχία). Έτσι, από τους 178 βουλευτές που ψήφισαν, το αποτέλεσμα ήταν:
*Για τον κ. Αλογοσκούφη υπέρ της πρότασης των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, ψήφισαν "ναι" 141, "όχι" 7 , "παρών" 6, "λευκό" 13 και βρέθηκαν και 11 άκυρα.
*Για τον κ. Μαρκογιαννάκη υπέρ της πρότασης των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, ψήφισαν 136 βουλευτές, κατά 8 βουλευτές, "παρών" 10 βουλευτές, και στην κάλπη βρέθηκαν 13 "λευκά" και 11 άκυρα.

Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι στο κείμενο των 108 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ για το τριμελές γνωμοδοτικό συμβούλιο, είχε περιληφθεί και πρόταση για τη συγκρότηση ειδικής επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, για αδικήματα που ενδεχομένως τελέστηκαν σχετικά με την υπόθεση της Siemens. Ως εκ τούτου η πρόταση αυτή τελεί σε εκκρεμότητα για συζήτηση και ψήφιση στην Ολομέλεια.
"Κύκλοι" της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ, σχολιάζοντας το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, δήλωναν ότι η Κ.Ο. του κυβερνώντος κόμματος κατέβαλε κάθε προσπάθεια αξιοποίησης όλων των δυνατοτήτων του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής για την πληρέστερη δυνατή διαλεύκανση της υπόθεσης. Και πρόσθεταν ότι στις ψηφοφορίες επί των προσώπων οι βουλευτές ψηφίζουν κατά συνείδηση και δεν υπάρχει κομματική πειθαρχία.
Επίσης, σχολίαζαν ότι η ΝΔ για μια ακόμη φορά "απείχε επιδεικνύοντας στάση ανευθυνότητας".

Λέτε να άρχισε να «κυκλοφορεί» η βουλευτική αλληλεγγύη ή μήπως είναι ο φόβος για την επόμενη ημέρα, που θα βρει τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ είτε ως απλούς πολίτες είτε ως βουλευτές της αντιπολίτευσης…;


Οι προδότες στου Γουδί!
Αυτές οι γραμμές γράφονται Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011, γύρω στις 15.00. Συνεπώς κανείς δεν γνωρίζει ακόμα τι θα αποφασίσει η περιβόητη έκτακτη σύνοδος κορυφής της ΕΕ για την Ελληνική Δημοσιονομική Κρίση.

Τον τελευταίο 1,5 χρόνο παρακολουθήσαμε πολλές συνεδριάσεις της ΕΕ για την Ελληνική Δημοσιονομική Κρίση. Όλες είχαν δραματικό χαρακτήρα και σε όλες τονίζονταν από όλες τις πλευρές η αποφασιστικότητα για την εξεύρεση τελικής και οριστικής λύσης. Όλες λοιπόν έπαιρναν αποφάσεις που προέβλεπαν δημοσιονομικά προγράμματα λιτότητας με περιοριστικά μέτρα για τα εισοδήματα των λαϊκών και μεσαίων στρωμάτων, προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών απέναντι στην Ελλάδα. Στόχος η έξοδος της Ελλάδας για δανεισμό στις αγορές τέλος του 2011 αρχές του 2012.

Όλα τα σκληρά δημοσιονομικά προγράμματα απέτυχαν και τελικά πείστηκαν όλοι ότι δεν υπήρχε καμιά βάσιμη ελπίδα επιτυχούς εξόδου της Ελλάδας στις χρηματαγορές. Έτσι άρχισαν οι συζητήσεις για το νέο πιο αυστηρό Μνημόνιο, που κατέληξαν στη δραματική ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) και τώρα βρισκόμαστε σε απίστευτη διελκυστίνδα εξελίξεων σχετικά με το πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης της Ελλάδας για τα χρόνια 2012-2014 ή 2015. Υπ’ όψιν ότι το οποιοδήποτε πρόγραμμα οικονομικής ενίσχυσης θα εκτελείται, εφ’ όσον το περιβόητο Μεσοπρόθεσμο υλοποιείται σύμφωνα με τους στόχους (περιορισμό μισθών και συντάξεων αποκρατικοποιήσεις κλπ).

Το πρωί η Γάλλο-Γερμανική λύση δεν περιείχε χρεοκοπία (επιλεκτική, περιορισμένη κλπ). Όμως το μεσημέρι ήρθε ο Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζ. Κ. Γιούνγκερ και μας πληροφόρησε ότι μπορεί να έχουμε και επιλεκτική χρεοκοπία. Θυμίζουμε στους αναγνώστες μας το άρθρο του Δευκαλίωνα στις 5 Ιουλίου 2011, με τίτλο «Κούνια που σε κούναγε Ζαν-Κλωντ».

Στο άρθρο αποκαλύπτονταν -για πρώτη φορά σε Ελληνικό ΜΜΕ- ότι η Λουξεμβουργιανή Τράπεζα DEXIA έχει στην κατοχή της Ελληνικά CDS. Δηλαδή θα κερδίσει σημαντικά ποσά σε περίπτωση χρεοκοπίας της Ελλάδας. Και ποιος είναι Πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, ο πολύς Ζαν Κλωντ Γιούνγκερ, που τον Οκτώβριο του 2009 κούνησε το δάκτυλο επιτιμητικά σε εκείνο το παρατράγουδο, τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου και του είπε το γνωστό The Game is Over (το παιχνίδι τελείωσε). Είναι ο ίδιος που χλεύασε την Ελληνική Βουλή όταν αυτή με τους ψήφους του ΠΑΣΟΚ ενέκρινε εκείνο το αποτρόπαιο κείμενο που ονομάστηκε Μεσοπρόθεσμο. Είναι ο ίδιος που λίγη ώρα πριν από την πιο κρίσιμη (σύμφωνα με τα λεγόμενα των ίδιων) Σύνοδο της ΕΕ, υποσκάπτει οποιαδήποτε απόφαση δεν έχει μέσα επιλεκτική χρεοκοπία (δηλαδή πληρωμή των CDS).

Γιατί μην γελιόμαστε...

Ήδη άρχισαν να μιλάνε για μερικό πιστωτικό γεγονός, σε περίπτωση υποβάθμισης της Ελλάδας στην κατηγορία επιλεκτική χρεοκοπία (selective default), άρα για μερική πληρωμή των CDS λέμε εμείς. Το βράδυ οι προστάτιδες δυνάμεις του Ελληνικού Τουρισμού (Τηλεοπτικά και Ραδιοφωνικά δελτία) θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι η επιλεκτική χρεοκοπία είναι η πλέον βέλτιστη λύση. «Και γιατί ρε μάγκες όποιο κράτος χρωστάει δεν πατάει και μία επιλεκτική χρεοκοπία για να αποφύγει τα χειρότερα;».

Η στήλη από την αρχή είχε τοποθετηθεί στην θέση ότι η «μη απόφαση» ήταν η καλύτερη λύση σε αυτή την χρονική περίοδο. Και έχει προβλέψει ότι τελικά αυτό θα γίνει.

Αντίθετα πιστεύει ότι μία λύση στην οποία περιέχεται η έννοια χρεοκοπία (άρα και πληρωμή των CDS) και η οποία δεν θα συνοδεύεται από μεγάλο κούρεμα του δημόσιου χρέους, είναι απορριπτέα και εθνικά καταστροφική.

Θα δούμε λίγες ώρες απέμειναν μέχρι να γίνουν επίσημες ανακοινώσεις.

Μέχρι τότε να σκεφτούμε και να θυμηθούμε ποιο ήταν το σύνθημα που ακούγονταν από τα χείλη μικρών και μεγάλων τέτοιες ημέρες, τον Ιούλιο του 1974...

Οι Προδότες στο Γουδί!

Από τις καρέκλες τους έπεσαν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών, Ευάγγελος Βενιζέλος, αλλά και ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Παπουτσής, όταν πληροφορήθηκαν ότι η Κτηματική Εταιρία Δημοσίου (ΚΕΔ) αποφάσισε να κάνει έξωση στα… ΟΥΚ!

Το Σώμα βατραχανθρώπων των Ειδικών Δυνάμεων του Λιμενικού εδρεύει στις εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά Αττικής, όπου εδώ και χρόνια οι βατραχάνθρωποι κάνουν την εκπαίδευσή τους στο θαλάσσιο κομμάτι, καθώς και διατηρούν τα γραφεία τους οι αξιωματικοί του σώματος.

Από τούδε και στο εξής, ωστόσο, τα «βατράχια» θα μείνουν «άστεγα», γεγονός που θα προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στην εκπαίδευση και την δράση του Σώματος, διότι η διοίκηση της ΚΕΔ προσβλέπει προφανώς σε μεγάλες «μπίζνες» θέλοντας να αξιοποιήσει το ακίνητο και τις γύρω εγκαταστάσεις στην περιοχή του Αγίου Κοσμά με πιο ωφέλιμο τρόπο.

Το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι η εν λόγω απόφαση της ΚΕΔ είχε γίνει εν γνώση του πρώην υπουργού Οικονομικών, κ. Παπακωνσταντίνου, μιας και η ΚΕΔ υπάγεται στο συγκεκριμένο υπουργείο με αποτέλεσμα ο κ. Βενιζέλος να πέσει όχι μόνο από τα σύννεφα άλλα και από την καρέκλα του (στην κυριολεξία) στο άκουσμα της… τραγελαφικής είδησης.

Την ίδια έκπληξη όμως προκάλεσε η απόφαση της ΚΕΔ και στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, Χρήστο Παπουτσή, ο οποίος δεν πίστευε στα αυτιά του όταν ενημερώθηκε από τον αρχηγό του Λιμενικού ότι τα ΟΥΚ θα μείνουν χωρίς εγκαταστάσεις λόγω… έξωσης από εταιρεία του Δημοσίου και σήκωσε το τηλέφωνο να ενημερώσει τον πολιτικό προϊστάμενο της ΚΕΔ Ευ. Βενιζέλο, ο οποίος επίσης δεν γνώριζε τίποτα μιας και η απόφαση είχε ληφθεί επί Παπακωνσταντίνου.

Πιστεύουμε πως κανένα σχόλιο δεν μπορεί να προσεγγίσει το μέγεθος της ηλιθιότητας που διέπει την σημερινή κυβέρνηση...

Πηγή

Tο Ιράν μόλις υλοποίησε μία απειλή την οποία είχε εξαπολύσει πριν αρκετά χρόνια, δηλαδή να σταματήσει οριστικά το εμπόριο πετρελαίου σε δολάριο και να το διαπράξει μόνο στο τοπικό του νόμισμα και κυρίως στο ευρώ. Από την Τρίτη, πράγματι, ξεκίνησε η λειτουργία του Kish International Commodity Exchange όπου το Ιράν εμπορεύεται πετρέλαιο μόνο σε ριάλ και ευρώ και όχι σε δολάριο.

Την τελευταία φορά που ένα κράτος επιχείρησε να κάνει το ίδιο ήταν στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας και λίγο αργότερα δέχτηκε τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και διαλύθηκε. Το κράτος αυτό ήταν το Ιράκ. Από τότε και για πρώτη φορά ένα κράτος επιχειρεί κάτι αντίστοιχο αλλά τώρα ίσως να έχει προλάβει να δημιουργήσει πυρηνική βόμβα, κάτι το οποίο το Ισραήλ θεωρεί ότι είναι πιθανό να έχει συμβεί πριν από μερικούς μόλις μήνες.

Η έναρξη των διαπραγματεύσεων του πετρελαίου στο ιρανικό χρηματιστήριο έφερε την πώληση μόλις 600.000 βαρελιών στην πρώτη ημέρα στην τιμή των 112 δολαρίων. Αυτό γιατί τα κράτη φοβούνται πως αν ξεκινήσουν επίσημα τη συνεργασία τους με το Ιράν θα θεωρηθούν εχθροί των ΗΠΑ. Όμως, σε βάθος χρόνου οι συνέπειες αυτής της κίνησης μπορεί να είναι εντυπωσιακές και να αλλάξουν το διεθνές γεωπολιτικό σκηνικό.

Στις νέες αυτές τάσεις και στα σχετικά στοιχεία θα αναφερθεί στο επερχόμενο σεμινάριο του στις 31 Ιουλίου στην Αθήνα ο χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής Πάνος Παναγιώτου.

Πηγή

Μετά τη κατάρρευση της Εθνικής Οικονομίας και την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος εφαρμογής του Μνημονίου από την Βουλή των Ελλήνων, δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα βρίσκεται υπό την κηδεμονία μίας ιδότυπης Τρόϊκα, ενώ οδεύει μαθηματικά προς τη χρεοκοπία (επιλεκτική ή ολοκληρωτική, λίγη σημασία έχει).

Το ολέθριο μείγμα της κακοδιαχείρισης από ανεπαρκείς ηγέτες σε συνδυασμό με ξένες μεθοδεύσεις έχει διολισθήσει την Ελλάδα σε εκχώρηση μέρους των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στους ξένους δανειστές (και σύγχρονους δυνάστες της). Η ίδια δεν έχει πλέον τα περιθώρια να ασκήσει αυτόνομη εξωτερική πολιτική, αλλά ούτε και εσωτερική διακυβέρνηση χωρίς αυστηρή επιτήρηση, προερχόμενη από ξένα κέντρα αποφάσεων. Όχι άδικα, λοιπόν, υποστηρίζεται χωρίς περιστροφές και δισταγμούς η "υποδούλωση" και η "σύγχρονη κατοχή της Ελλάδας". Χωρίς μάλιστα να έχει χρειαστεί η οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση.

Είναι σαφές ότι οι επιπτώσεις που θα επιφέρει μια πιθανή παρατεταμένη περίοδος αδυναμίας της Ελλάδας (και στο αμυντικό κομμάτι), θα είναι καταστροφικές. Το "ντόμινο των οικονομικών εξελίξεων", ενδέχεται να επιφέρει ολέθριες επιπτώσεις και στα Εθνικά μας θέματα.

Οι ενδείξεις είναι ήδη πολλές και βοούν: Αδυναμία να αναχαιτιστεί η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και στον Έβρο, ατολμία στην οριοθέτηση της Αποκλειστική Οικονομικής Ζώνης στην ζωτική περιοχή του Καστελλόριζου, συνέχιση της υποχωρητικότητας στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, άκρατος ενδοτισμός στις επιταγές του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, προκλητική εγκατάλειψη της ελληνικής μειονότητας στη Β. Ήπειρο καθώς και «κραυγαλέα» αποχή στο Κυπριακό.

Η σημερινή συγκυρία είναι η πλέον κατάλληλη γι’ αυτούς που επιδιώκουν την περαιτέρω αποδυνάμωση του Ελληνισμού και την εκμετάλλευση με μηδαμινό κόστος (την υφαρπαγή και σφετερισμό ουσιαστικά), των φυσικών πόρων που υπάρχουν στο Ελληνικό υπέδαφος και στις Ελληνικές θάλασσες (που ήταν άλλωστε, ευθύς εξαρχής, ο αντικειμενικός στόχος).

Η τελική παράδοση της Κύπρου στην Τουρκία και στην Αγγλία (η οποία παράδοση, κατά την γνωστή ομολογία των ίδιων των Αμερικανών, έγινε ανεπιτυχώς το 2004, με την "επιχείρηση" για "λύση" με βάση την Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία – Δ.Δ.Ο. - του σχεδίου Ανάν), είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολυμέτωπη επίθεση που δέχεται το Ελληνικό Έθνος. Οι αυξανόμενες προκλήσεις της τουρκικής προπαγάνδας μέσω της μουσουλμανικής μειονότητας στον στρατηγικά ευαίσθητο χώρο της Θράκης αποτελούν σοβαρότατες ενδείξεις ότι δυνητικά η «υποβαθμισμένη» περιφέρεια της Θράκης οδεύει προς μια μορφή «κοσοβοποίησης». Η αδράνεια και ο ενδοτισμός του αθηνοκεντρικού κράτους ως προς το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων οδηγεί μοιραία -αν δεν αποσκοπεί-στην βαθμιαία εκχώρηση ενός μοναδικής σημασίας ονόματος σε επίπεδο ιστορικό, πολιτικό αλλά και γεωστρατηγικό. Προς χάριν μιας φερόμενης σχέσης καλής γειτονίας προς τα Τίρανα, η Αθήνα -χωρίς ποτέ να διαπραγματεύεται την παρουσία χιλιάδων Αλβανών στην ελληνική επικράτεια- ανέχεται ταπεινώσεις από τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό σε διεθνή fora μέχρι και δολοφονία Ελλήνων μειονοτικών αλλά και μονομερή απομάκρυνση Έλληνα διπλωμάτη από τη Β. Ήπειρο. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ύποπτη κινητικότητα και «αναψηλάφηση» του Κρητικού Ζητήματος ως προς τη διατήρηση της ένωσης του νησιού με την ενδοχώρα ενόψει ενός πιθανού δημοψηφίσματος το 2012.

Οι σκοτεινές δυνάμεις της "νέας τάξης πραγμάτων" και της "Παγκοσμιοποίησης", στοχεύουν:

1. Στον οικονομικό στραγγαλισμό της Ελλάδας.

2. Στην αποδυνάμωση της στρατιωτικής της ισχύος, συνεπώς και της ικανότητας της να δρα αποτρεπτικά

3. Την "δημογραφική καταστροφή" της χώρας μας, για ευνόητους λόγους (κυρίως για να πετύχουν την εκρίζωση των Ελληνικών Εθνικών αποθεμάτων και την εξασθένηση των αντιστάσεων που απέμειναν) Ήδη επιτυγχάνεται με ταχείς ρυθμούς η αποσύνθεση του Εθνικού κοινωνικού ιστού μέσω μιας "μεθοδευμένης λαθρομετανάστευσης". Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι "δρόμοι των λαθρομεταναστών", οδηγούν στην Ελλάδα (μέσω Τουρκίας μάλιστα).

4. Στην αποκοπή της Κύπρου από την Ελλάδα (μέσω ενός ξεπουλήματος της Κύπρου με Δ.Δ.Ο., τύπου σχεδίου Ανάν) και του αποκλεισμού της πιθανότητας χάραξης κοινής αμυντικής γραμμής αλλά και κοινών θαλάσσιων συνόρων (δια της οριοθέτησης Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών – Α.Ο.Ζ. - που θα έβγαζαν την Τουρκία και τους συμμάχους της, εκτός του παιγνιδιού της εκμετάλλευσης των τεραστίων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου).

Ο Ελληνισμός αιμορραγεί πλέον ακατάσχετα και οι μόνοι που δεν φαίνεται να νοιάζονται, είναι οι σημερινοί ηγέτες που επικεντρώνονται σε παιγνίδια ανάληψης της εξουσίας, ανεξαρτήτως Εθνικού κόστους. Για να ορθοδρομήσει το Έθνος θα πρέπει να προηγηθεί η κάθαρση από το υφιστάμενο πολιτικό κατεστημένο. Μέχρι όμως να φύγουν οι ανεπαρκείς και να αναλάβουν οι άξιοι (που θα υπηρετούν μόνο τα Ελληνικά Εθνικά συμφέροντα), οι απανταχού αγανακτισμένοι Έλληνες θα πρέπει να αντισταθούν στην αφαίμαξη του Ελληνισμού από τους ξένους, εμποδίζοντας την συνέχιση των διαπραγματεύσεων (τώρα που ο Ελληνισμός είναι ευάλωτος, εξασθενημένος οικονομικά, διπλωματικά και στρατιωτικά) οι οποίες στοχεύουν στο "κλείσιμο" των Εθνικών θεμάτων.

Οι παραπάνω επισημάνσεις απέχουν πολύ από την δημιουργία περαιτέρω αρνητικού κλίματος και πεσιμιστικής οπτικής στον Έλληνα. Αντίθετα τον προσκαλούν να συμβάλλει ενεργά σε βαθιές τομές, αρχικά σε επίπεδο αξιών, δευτερευόντως πολιτικής και τέλος οικονομικής διαχείρισης αλλά και να διεκδικήσει μια ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ.

Αν επιδιώκει να τιμωρήσει τους υπευθύνους του εγκλήματος, αν επιθυμεί να σταματήσει τη κατρακύλα, αν είναι πρόθυμος να ανασκουμπωθεί και να ξαναχτίσει την Ελλάδα που ονειρεύεται, αν νιώθει έτοιμος να πάρει το τιμόνι στα δικά του χέρια, αν τέλος εκτιμά πως πρέπει να επανακτήσει την αξιοπρέπεια που του αφαίρεσαν ΤΟΤΕ μπορεί να δει την αχτίδα της σωτηρίας του και να αγωνιστεί από τη θέση που τον περιμένει στο νέο πατριωτικό κίνημα.

Από τη μια άκρη της χώρας ως την άλλη, όλοι έχουμε την υποσυνείδητη πεποίθηση ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, αρκεί να συσπειρωθούμε γύρω από μια νέα και άξια ηγεσία, αποβάλλοντας αγκυλώσεις, φόβους και δεσμεύσεις του παρελθόντος.

Ζητείται επειγόντως… ΕΛΛΗΝΙΚΗ ηγεσία που θα κινήσει τα "γρανάζια της αυτοσυντήρησης του Έθνους" και θα μετατρέψει την σημερινή αδυναμία σε δύναμη αντεπίθεσης!

* Μέλος της ιδρυτικής επιτροπής της "Νέας Ελλάδας"

Τι θα προκύψει στη σημερινή Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ; Υπάρχουν οι αισιόδοξοι (ή μήπως αιθεροβάμονες;) που περιμένουν γενναίες αποφάσεις των ηγετών με για τη σωτηρία της Ελλάδας και της Ευρωζώνης από την κρίση του χρέους. Κάποιοι άλλοι ρεαλιστές (ή μήπως καταστροφολόγο;) θεωρούν ότι το πρόβλημα στην Ευρώπη είναι πια τόσο μεγάλο που κανείς δεν είναι σε θέση να το (δει) αντιμετωπίσει στο σύνολό του. Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το πως βλέπει κανείς τα πράγματα οι επαΐοντες συμφωνούν ότι από τη σημερινή Σύνοδο δεν θα προκύψει ούτε αναστεναγμός ανακούφισης, ούτε το κλάμα της καταστροφής.

Σε μια τέτοια περίπτωση όμως ο χρόνος τρέχει σε βάρος της Ευρωζώνης και για τους «καταστροφολόγους» όλες αυτές οι διαβουλεύσεις και οι διπλωματικές κωλυσιεργίες ακούγονται ως ο επιθανάτιος ρόγχος της ευρωπαϊκής νομισματικής ένωσης.

Είναι άραγε υπερβολική μια τέτοια εκτίμηση; Το ερώτημα θα απαντηθεί από τον χρόνο. Όσο όμως ο χρόνος περνά η Ελλάδα υφίσταται τις συνέπειες της αδυναμίας (ή της καθυστέρησης) για μια ριζική αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη.

Πως μπορεί να συνοψιστεί το πρόβλημα του χρέους στην ευρωζώνη; Με τον ίδιο τρόπο που περιγράφεται και στις ΗΠΑ την μητρόπολη του νεοφιλελευθερισμού: Ιδιωτικοποίηση των κερδών και κοινωνικοποίηση των ζημιών. Με πιο απλά λόγια: Ο ελληνικός λαός, καλείται να συντηρήσει (με την ανεργία, τα μεροκάματα Κίνας, την άγρια φορολόγηση κλπ) τα υπερκέρδη του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Και δεν είναι μόνο ο ελληνικός λαός. Ακόμη και στις καπιταλιστικές μητροπόλεις, στις ΗΠΑ και τη Γερμανία οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούνται ως προσάναμμα της οικονομίας. Στις ΗΠΑ 1 στους 7 Αμερικανούς πολίτες (της παγκόσμιας υπερδύναμης) σιτίζεται με κουπόνι από την πρόνοια. Στη Γερμανία οι εργαζόμενοι που επιβιώνουν με 400 ευρώ το μήνα είναι 7,5 εκατομμύρια!

Οι αριθμοί αυτοί ίσως δίνουν την απάντηση για το μέλλον που μας περιμένει, είτε οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφωνήσουν σήμερα στη Σύνοδό Κορυφής, είτε αφήσουν τις αποφάσεις για αργότερα. Για την Ελλάδα και στη μια και την άλλη περίπτωση, η καταστροφή ολοκληρώνεται με γρήγορα βήματα, όπως δείχνει και η σπουδή με την οποία οργανώνεται το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των πόρων της χώρας...



  • Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης
Τις τρείς τελευταίες αυτές μέρες, με τις ατέλειωτες ουρές των ταξί να προκαλούν έμφραγμα στην Ελληνική καθημερινότητα, βλέπουμε ανάγλυφη την κατάντια της Ελληνικής κοινωνίας μετά την πτώχευση των Αξιών της, που προηγήθηκε της πτώχευσης των οικονομικών της.

Έτσι, παρακολουθούμε μία δυναμική κοινωνική/επαγγελματική ομάδα, αυτή των συμπαθών ταξιτζήδων, να έχει «επαναστατήσει» και να απειλεί (με αρκετές πιθανότητες επιτυχίας) να γκρεμίσει την κυβέρνηση των ανδρεικέλων και μαζί της όλο το καθεστώς πολιτικό σύστημα , όχι γιατί είναι κυβέρνηση ανδρεικέλων που έσυρε την Ελλάδα στην καταστροφή, αλλά επειδή από κάποιον χειρισμό του υπουργού μεταφορών, σχετικά με τις «άδειες κυκλοφορίας» τους, χάνουν την επένδυση που έκαναν στο επάγγελμά τους.

Το μείζον, η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας τους, τους αφήνει αδιάφορους. Το έλασσον, η απώλεια της επένδυσής τους, τους κάνει «επαναστάτες με αιτία», έτοιμους να θυσιαστούν, να κάψουν τα ταξί τους, να τα πυρπολήσουν και να πυρποληθούν.

Η εθνική ανεξαρτησία, η Δημοκρατία, η Ελευθερία, έρχονται δεύτερες και καταϊδρωμένες. Η «χαμένη επένδυση» κυριαρχεί και διαμορφώνει την αντίστασή τους.

Το ίδιο είδαμε, πρίν λίγους μήνες, από τους φορτηγατζήδες. Το ίδιο και από τους αγρότες. Οι απολυμένοι ιδιωτικοί υπάλληλοι, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, οι δημόσιοι υπάλληλοι που βλέπουν τις θέσεις τους να χάνονται, βγαίνουν στο δρόμο και στις πλατείες, ο καθ’ ένας με τον δικό του πόνο και διαδηλώνει την αγανάκτηση και το θυμό του για την απώλεια της δικής του ο καθ’ ένας, «χαμένης επένδυσης».

Αυτή η αγανάκτηση και ο θυμός που κινητοποιεί αυτά τα πλήθη, στρέφεται στον «κακό» χειρισμό του αρμόδιου υπουργού, που στέρησε κάποιο ποσό, άλλοτε μικρότερο και άλλοτε μεγαλύτερο, από τους διαδηλωτές. Πότε είναι ο υπουργός μεταφορών, πότε ο υπουργός εργασίας, υγείας, οικονομικών και πάει λέγοντας.

Και η απαίτησή τους, δεν αίναι άλλη από την ικανοποίηση του οικονομικού αυτού αιτήματός τους.

Δηλαδή, γι’ αυτούς, για τον καθ’ ένα από αυτούς, αν ικανοποιηθεί το αίτημά του , όλα πάνε καλά;

Είναι τόσο κοντόφθαλμος, που δεν βλέπει ότι η αξία της επένδυσής του (αναφέρομαι στους ταξιτζήδες) έχει ήδη απαξιωθεί και πάει να μηδενιστεί, καθώς η δουλειά του έχει πέσει στο μισό και θα πέσει πολύ περισσότερο, όταν οι πολίτες θα πηγαίνουν με τα πόδια και ούτε στο λεωφορείο δεν θα μπαίνουν, πόσο μάλλον στο ταξί;

Είναι τόσο αγράμματοι,
(πολιτικά) που δεν βλέπουν ότι η καταστροφή τους δεν είναι αποτέλεσμα λανθασμένης πολιτικής εκτίμησης της κυβέρνησης/μαριονέτας ή του υπουργού/ανδρείκελου, αλλά είναι αποτέλεσμα της πλήρους απώλειας της εθνικής κυριαρχίας της, από την Ελλάδα;

Δεν μπορούν να δούν ότι η καταστροφή τους είναι αποτέλεσμα του ότι ο υπουργός και ολόκληρη η κυβέρνηση, είναι ανδρείκελο άλλων, αλλοεθνών, αυτών που έχουν πάρει στα χέρια τους την εθνική μας κυριαρχία;

Και η απορία μου είναι: Όλοι αυτοί οι έξυπνοι Έλληνες, δεν μπορούν να δούν ότι ο πραγματικός υπαίτιος της καταστροφής τους, δεν είναι το νομοσχέδιο που τους καταστρέφει, ούτε καν ο συγκεκριμένος υπουργός/ανδρείκελο (μόνος του) που το υπέγραψε, αλλά υπαίτιος είναι όλη η κυβέρνηση/μαριονέτες και ο πρωθυπουργός/ανδρείκελο , δηλαδή ο θεσμός της εκτελεστικής εξουσίας του καθεστώτος πολιτικού συστήματος;

Δεν μπορούν να καταλάβουν ότι ο ένοχος της καταστροφής τους είναι σύσσωμο το καθεστώς πολιτικό σύστημα της (πολιτικής και οικονομικής) Ολιγαρχίας, που κυβερνά τη χώρα υπό τον μανδύα της Δημοκρατίας;

Και, μέσα στη τύφλα τους, δεν τους νοιάζει αν, για να απαιτήσουν αποτελεσματικά το αίτημά τους, κάποια άλλη επαγγελματική τάξη, καταστρέφεται. Οι αγρότες καταστρέφουν τους φορτηγατζήδες, οι φορτηγατζήδες τους μικροεπιχειρηματίες, οι ταξιτζήδες τους επιτηδευματίες του τουρισμού και πάει λέγοντας.

Όταν το ποτάμι των ταξιτζήδων φουσκωμένο από την οργή τους, στραφεί προς τη σωστή κατεύθυνση, προς το κάστρο και στρατηγείο της κομματοκρατίας, το Μαξίμου, και ενωθεί με το ποτάμι των φορτηγατζήδων, όταν κι αυτό στραφεί προς τη σωστή κατεύθυνση, και όταν όλα τα άλλα ποτάμια των λεηλατημένων πολιτών στραφούν ταυτόχρονα προς την ίδια, σωστή κατεύθυνση, το Μαξίμου, τότε και μόνον τότε, όλοι αυτοί οι επαγγελμάτιες, θα βρούν τη σωστή θέση τους στην λειτουργία μίας οικονομίας που θα λειτουργεί δίκαια, γιατί θα είναι πράγματι και όχι δήθεν δημοκρατική.

Όσο η Δημοκρατία θα πραπαίει, όλοι θα παραπαίουμε. Όσο η Δημοκρατία θα είναι «γιαλαντζή», όλων μας η καλοζωία θα είναι δήθεν. Όσο θα αφήνουμε τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη να μας πετούνε (με άψογες δημοκρατικές εκλογικές διαδικασίες ) η μία στο στόμα της άλλης και τα άλλα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας να γλύφουνε τα απομεινάρια μας, τόσο θα είμαστε άξιοι αυτής της μοίρας μας.

Στις μέρες μας (ίσως σήμερα είναι η πιο καθοριστική μέρα) εκχωρείται «κάτω από το τραπέζι», «έναντι πινακίου φακής», η περιουσία όλων μας, η Ελλάδα μας. Τα νερά μας, ο Ήλιος μας, οι ακρογυαλιές μας, η θάλασσά μας, τα ορυκτά μας, τα πετρέλαιά μας, το αέριό μας, εμείς οι ίδιοι και τα παιδιά μας.

Αυτά τα χάσαμε. Πάνε. Δεν ξέρω αν υπάρχει τρόπος να να πάρουμε πίσω. Αλλά αξίζει να το ψάξουμε. Και θα το κάνουμε. Δεν θα μείνουμε με δεμένα χέρια. Θα προσπαθήσουμε να δραπετεύσουμε από την αιχμαλωσία που μας οδήγησαν αυτοί που τους εμπιστευτήκαμε το μέλλον μας.

Είμαστε Έλληνες και θα το αποδείξουμε.
Η ώρα ήρθε, άντε να πηγαίνουμε για το ελικόπτερο...

Για τη Κολομβία των Βαλκανίων, το χυδαίο αυτό δημιούργημα της μεταπολίτευσης με την υπογραφή των κομματικών μηχανισμών του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, ήρθε επιτέλους η ώρα της τρελής non stop χρεοκοπίας.

Μιλάμε για ανεξέλεγκτη και θεαματική χρεοκοπία που θα μεταδίδεται ζωντανά στον πλανήτη.

Η Φουκουσίμα μπροστά της δεν θα πιάνει μια σε τηλεθέαση.

Ηδη στα γνωστά ξενοδοχεία της πλατείας Συντάγματος τα ξένα τηλεοπτικά συνεργεία κάνουν κρατήσεις με θέα τη πλατεία και το κοινοβούλιο, ώστε να μπορούν να έχουν πρόσβαση στη κόλαση.

Οι ορδές του αδέσποτου πλήθους που για 4 δεκαετίες, απλά αλλάζει τα μοντέλα της SONY απέναντι από τον καναπέ, θα ξεχυθούν στους δρόμους καθώς η ανέχεια θα τους μετατρέπει σε κανονικούς ανθρώπους με κανονικά ένστικτα-δηλαδή ζωώδη-κι όχι μεταλλαγμένα σαν Κύπριου μουσικοσυνθέτη που κατά βάθος θα ήθελε να είναι Άννα Βίσση.

Η Σύνοδος της Πέμπτης το μόνο που θα κάνει είναι ν ανοίξει τις Πύλες της Κολάσεως ώστε να συνειδητοποιήσει κι ο τελευταίος τηλεθεατής του Νίκου Στραβελάκη, ότι η χρεοκοπία θα είναι βίαιη, συγκλονιστική, αιματοβαμμένη και με μουσική υπόκρουση τα ουρλιαχτά των φαμιλιέρηδων.

Της φυλής δηλαδή των πιθηκοειδών που για δεκαετίες ολόκληρες κραύγαζαν τους ύμνους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, την ώρα που τα στελέχη των συγκεκριμένων κομμάτων παραδίδονταν με καύλα στους νταβατζήδες επιβήτορές τους.

Έφτασε λοιπόν η ώρα ο γελοίος νεοέλληνας, αυτή η κινούμενη εστία μόλυνσης, ο χαμερπής δημόσιος υπάλληλος να οργιστεί πραγματικά και για θέματα που έχουν να κάνουν με την ίδια του την ασήμαντη ύπαρξη.

Αρκετά απήργησε εκ τους ασφαλούς για να διεκδικήσει αυξήσεις ενός μισθού που δεν άξιζε, αρκετά ούρλιαξε σαν σκυλί ατάιστο ως χούλιγκαν του Ολυμπιακού, αρκετά διακοποδάνεια εκταμίευσε η περίφημη Ελληνίδα μάνα για να συνοδεύσει τη κόρη της στη Μύκονο, για μεταπτυχιακό στη πουτανιά.

Οσο για κείνα τα καθάρματα που λεηλάτησαν τη χώρα με τη βοήθεια των πολιτικών, σ όποιο μέρος του πλανήτη κι αν βρεθούν όλο και κάποια μελετημένη συμμορία θα βρεθεί να τους απαγάγει και να τους πάρει τα σώβρακα.

Έφτασε λοιπόν η ώρα οι ανυπόληπτοι τραπεζίτες, κώλος και βρακί με τις κυβερνήσεις, να βιώσουν κι εκείνοι με τη σειρά τους τον όλεθρο της χρεοκοπίας.

Αύριο Πέμπτη λοιπόν, όταν θα λήξει η Σύνοδος των Βρυξελλών θ ανοίξουν οι Πύλες της Κολάσεως για τη Κολομβία των Βαλκανίων.

Μείνετε συντονισμένοι…

Σχετικά με την σημερινή ημέρα – για την οποία πολύ φοβούμαι ότι θα ισχύσει η παροιμία ώδινεν όρος και έτεκεν μυν – αισθάνομαι την ανάγκη να υπενθυμίσω για άλλη μια φορά όλα όσα έχω γράψει και έχω πει τις προηγούμενες ημέρες:

Ο κόσμος να γυρίσει ανάποδα, η Ελλάδα οφείλει να μην αποδεχθεί οποιασδήποτε μορφής χρεοκοπία.

Το γεγονός ότι καθυστερημένα και κάτω από πιέσεις προσχώρησε η κυβέρνηση σ’ αυτήν την άποψη, δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία - αν τελικά αυτή η ολέθρια «λύση» επιβληθεί.

Το λέω αυτό, διότι είναι πολύ πιθανό η κυβέρνηση να προχώρησε υποκριτικά στην αλλαγή στάσης της τελευταίας στιγμής, ώστε να επιστρέψει – σε περίπτωση μοιραίας κατάληξης – και να μας πει πως εκείνη έκανε ό,τι μπορούσε, κράτησε την σωστή στάση, την οποία από πριν είχε κοινοποιήσει στην κοινή γνώμη, έβαλε τις «κόκκινες γραμμές» της, τις οποίες επίσης φρόντισε να προπαγανδίσει, αλλά το Βερολίνο είχε στυλώσει τα πόδια και επέβαλε τελικά την άποψή του στην πλειοψηφία των εταίρων.

Αν συμβεί αυτό, τότε καλύτερα να μην άλλαζαν στάση την τελευταία στιγμή – να κρατούσαν και την… αξιοπρέπειά τους.

Εννοώ ότι σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να θεωρήσουν ότι θα δοθεί άφεση αμαρτιών μόνο με βάση τις διακηρύξεις της τελευταίας στιγμής.

Αυτά είναι γνωστά προπαγανδιστικά τερτίπια και… εκατό η αλεπού, εκατόν πενήντα το αλεπουδόπουλο, δεν γίνεται.

Επίσης, επισημαίνω εγκαίρως άλλον έναν κίνδυνο: Να υποχωρήσουν οι Γερμανοί στο θέμα της συμμετοχής των ιδιωτών και της επιλεκτικής χρεοκοπίας και να εξασφαλίσουν σε αντάλλαγμα τις εμπράγματες εγγυήσεις.

Στην περίπτωση αυτή, το προπαγανδιστικό πρωτόκολλο προβλέπει να επιστρέψουν οι κυβερνώντες και πάλι ως θριαμβευτές στην Αθήνα, λέγοντας πως πέτυχαν να αποτρέψουν την χρεοκοπία, αλλά σε αντάλλαγμα – τέτοια μαγκιά – έδωσαν εμπράγματες εγγυήσεις (μετοχές του ελληνικού κράτους σε εταιρίες, κτίρια, πλουτοπαραγωγικές πηγές, την μάνα μας), που δεν είναι δα και σπουδαίο πράγμα, «διότι εμείς θα αποπληρώσουμε το χρέος μας και δεν θα χρειαστεί να πάρουν οι δανειστές τον έλεγχο των εγγυήσεων αυτών»!

Το λέω κι' αυτό, διότι το χρέος δεν βγαίνει και σίγουρα οι δανειστές θα προτιμήσουν να μας κρατήσουν ζωντανούς – με τα σωληνάκια και στην εντατική, βέβαια – ώστε να αρπάξουν όλα αυτά που θα δοθούν ως εμπράγματες εγγυήσεις, ως ενέχυρο δηλαδή.

Το θέμα των εμπράγματων εγγυήσεων παραμένει στον αέρα και επ’ αυτού δεν υπήρξε άλλη δήλωση εκτός από αυτήν που είχε διατυπωθεί στην γνωστή συνέντευξη Τύπου, όταν ο κ. Βενιζέλος μας έλεγε να μην μας τρομάζει η επιλεκτική χρεοκοπία.

Τι μας είχε πει στις 12 Ιουλίου, ο υπουργός των Οικονομικών; Πρώτον ότι ο όρος (άλλος όρος αυτός) «εμπράγματες εγγυήσεις», που περιελήφθη στο επίσημο ανακοινωθέν του Eurogroup, δεν… αφορά την Ελλάδα, αλλά την επίθεση στο ευρώ!

Έσπευσε, όμως, να προσθέσει πως «καλό είναι να υπάρχει στο τραπέζι. Εάν αντιμετωπίσουμε θέματα εγγυητικών μηχανισμών, πρέπει να το κάνουμε. Με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει μείωση επιτοκίων, επιμήκυνση του χρέους και επαναγορά ομολόγων, εάν τεθούν τέτοια θέματα. Σε κάθε περίπτωση το όλο ζήτημα των εγγυήσεων συνδέεται με τον ρόλο του νέου μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθερότητας».

Ε, λοιπόν, όχι. Ούτε αυτό πρέπει να γίνει αποδεκτό. Σήμερα, οφείλουν να ορθώσουν το ανάστημά τους και να πουν στη Γερμανία ότι χρωστάει και δεν της χρωστούμε. Να θεωρήσουν ως εμπράγματη εγγύηση το αναγκαστικό δάνειο που εξακολουθούν να χρωστάνε.

Να τα ξαναπούμε μήπως τα εμπεδώσουν οι διαπραγματευτές μας;

Η Γερμανία χρωστά 7,1 δις δολάρια (αξίας 1938, οπότε κάντε τον λογαριασμό) που επιδίκασε στην Ελλάδα η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων για τις καταστροφές που προκάλεσαν στη χώρα μας οι ναζί.

Χρωστά επίσης 3,5 δις δολάρια (πάλι αξίας 1938, οπότε ξανακάντε τον λογαριασμό) για το κατοχικό δάνειο που υποχρέωσαν την χειμαζόμενη Ελλάδα να λάβει, προκειμένου να… θρέψουμε εμείς που πεθαίναμε στους δρόμους τουμπανιασμένοι από την πείνα, τα SS που είχαν καταφθάσει και επιδίδονταν στο εγκληματικό έργο τους.

Μετά τον πόλεμο, η Γερμανία κατέβαλε δύο δόσεις και μετά το… ξέχασε. Το ξέχασαν και οι κυβερνήτες μας – διότι στο μεταξύ κατέφθασαν εδώ άλλοι κατακτητές, η Ζήμενς στην αρχή και αργότερα η ΜΑΝ και η Ferrostaal.

Και, βέβαια, οφείλει η Γερμανία να μας επιστρέψει τους αρχαιολογικούς θησαυρούς που άρπαξαν οι ναζί Έλγιν από την Ελλάδα και τώρα κοσμούν, χωρίς ντροπή, τα γερμανικά μουσεία.

Μόνο τα χρήματα που νομίμως διεκδικούμε (λέμε τώρα) από την Γερμανία αντιστοιχούν στο σύνολο του χρέους μας.

Θα πείτε, είναι σωστό άλλοι να έδωσαν το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδας και άλλοι να έκλεψαν και να ξόδεψαν αλόγιστα και στο τέλος τα χρήματα αυτά να πάνε για να βουλώσουν τις τρύπες της διαφθοράς, της ανικανότητας και της αδιαφορίας;

Όχι, δεν είναι σωστό. Αλλά αν πρόκειται οι Γερμανοί να κερδίσουν τελικά τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και να ξεπουληθούμε, ας τα δώσουμε.

Έχουν δώσει την άδειά τους οι 66 Έλληνες αντιστασιακοί που τον Δεκέμβριο του 2009, διαβλέποντας εγκαίρως πού οδηγούμεθα, υπέγραψαν επιστολή προς τον Γερμανό υπουργό των Οικονομικών Β. Σόιμπλε, ο οποίος μόλις είχε δηλώσει ότι «εμείς οι Γερμανοί δεν μπορούμε να πληρώσουμε για τα λάθη των Ελλήνων».

Μεταξύ άλλων, οι 66 αντιστασιακοί, καλούσαν τον Σόιμπλε να συμφωνήσει «πως ούτε εμείς οι Έλληνες μπορούμε να συνεχίσουμε να πληρώνουμε τα πολύ μεγάλα λάθη – εγκλήματα των Γερμανών πολιτικών, εδώ και 60 ολόκληρα χρόνια. Του συνιστούμε να εισηγηθεί στην κυβέρνησή του την εξής διευκολυντική πρότασή μας: Αν δυσκολεύεται να εκταμιεύσει τώρα αυτό το οφειλόμενο προς την Ελλάδα ποσό, τότε απλώς να το αφαιρέσει από τα δάνεια που χρωστάει σήμερα η Ελλάδα στη Γερμανία».

Παραθέτω για άλλη μια φορά τα ονόματα των αντιστασιακών που υπέγραψαν εκείνη την επιστολή – χωρίς φυσικά η Ελλάδα να τους εκμεταλλευτεί για να πετύχει τον σκοπό της. Κάποιοι δεν βρίσκονται πια στη ζωή, αλλά από εκεί ψηλά σίγουρα μας βλέπουν και συμφωνούν:

1. Αβδούλος Σταύρος, 2. Αγαθαγγελίδης Κώστας, 3. Αδάμης - Κατερίνης Παν., 4. Αλεξανδρίδου Δήμητρα, 5. Αντωνίου Αντώνης, 6. Αρσένη Ζωή, 7. Αρώνης Παναγιώτης, 8. Βαρδινογιάννης Βαρδής, 9. Βασίλα Αθηνά, 10. Βούλτεψης Γιάννης, 11. Γιατρουδάκης Στέλιος, 12. Γλέζος Μανώλης, 13. Γουριώτης Ν., 14. Δαμιανάκου Βούλα, 15. Δημητρίου Πάνος, 16. Ζαμάνος Στέλιος, 17. Ζαμάνου Αριστέα, 18. Ζωντανός Παναγιώτης, 19. Θανασέκου Βάσω, 20. Καβαρδίνη Ελευθερία, 21. Καβαρδίνης Γιώργος, 22. Καραθάνος Δημήτρης, 23. Καλαφάτης Αρτέμης, 24. Καραγιώργη Μαρία, 25. Κατσούλη Άννα, 26. Κατσούλης Αλέξης, 27. Κορναράκη Πόπη, 28. Κύρκος Λεωνίδας, 29. Λάζου Έλλη, 30. Λιάκου Λίτσα, 31. Λιναρδάτος Κώστας, 32. Λιναρδάτου Γιούλια, 33. Λιναρδάτου Ζωή, 34. Μαγκάκης Α. Γεώργιος, 35. Μάνος Παναγιώτης, 36. Μαντουβάλου Αλίκη, 37. Μαυροειδής Λευτέρης, 38. Μαχαίρας Ευάγγελος, 39. Μιχαηλίδης Νίκος, 40. Μπαρτζώκας Αντρέας, 41. Μπέικου Μαρία, 42. Μπενά Ελένη, 43. Μπενάς Τάκης, 44. Μπουριάζος Αχιλλέας, 45. Μπρακατσούλας Βασίλης, 46. Παλαιολογόπουλος Δημήτρης, 47. Παπαβασιλείου Κώστας, 48. Παπαβλασόπουλος Φίλιππος, 49. Παπαδόπουλος Βίκτωρας, 50. Παπανικολάου Κώστας, 51. Παπατριανταφύλλου Μαρία, 52. Πασαλάρης Χρήστος, 53. Πέττα Γεωργία, 54. Πρωτογερέλλη Χρυσή, 55. Πρωτογερέλλης Φρίξος 56. Ρούπας Χαράλαμπος, 57. Σάντας Απόστολος, 58. Σιδέρης Γιάννης, 59. Σκούρτης Σταμάτης, 60. Σοφιανόπουλος Τάσος, 61. Στεφανίδης Σωκράτης, 62. Τσιτσίμης Νικόλαος, 63. Τσουκνίδας Λ. Θανάσης, 64. Φραντζεσκάκη Βαγγελιώ, 65. Χριστοδουλάκης Γιώργος, 66. Ψαλτίδου Στέλλα.

Φυσικά, αυτό προϋποθέτει πραγματική μάχη. Όχι σαν αυτή που δόθηκε (λέμε τώρα) για τις αποζημιώσεις που δήθεν θα απαιτούσαμε από την Ζήμενς και κατέληξε να… υποβάλει η Ζήμενς αγωγή, προχθές, κατά της Ελλάδας, με την οποία ζητά από το Πρωτοδικείο του Μονάχου να αναγνωρίσει ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποζημίωσης έναντι του Ελληνικού Δημοσίου!

Εκεί που μας χρωστάγανε, μας παίρνουν και το βόδι, δηλαδή!

Γελοία πράγματα, στα οποία θα επανέλθω για να καταδείξω το μέγεθος του συνδυασμού προπαγάνδας, ανικανότητας και συστηματικής συγκάλυψης…

«Όταν ένα κράτος χρωστάει στο βαθμό που χρωστάμε και εμείς, τότε αναπόφευκτα χρεοκοπεί.

Η χώρα μας θα χρεοκοπήσει, επειδή το χρέος μας δεν είναι αντιμετωπίσιμο.

Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, τότε η επερχόμενη χρεοκοπία δεν θα επέλθει επειδή θα σταματήσουμε τις διάφορες πληρωμές, και θα πάψουμε να πληρώνουμε τους μισθούς.

Όχι, αυτό θα συνεχίσει να γίνεται.

Η χρεοκοπία όμως θα επέλθει, επειδή όλοι όσοι θα πληρώνονται, θα συνειδητοποιούν ότι τα χρήματά τους και οι μισθοί τους δεν θα μπορούν να αγοράσουν τίποτα…».

Πηγή

Σταράτα, και ξεκάθαρα λόγια.

Σας θυμίζουν κάτι;

Αντηχούν Ελλάδα;

Και όμως!

Δεν τα είπε κάποιος δικός μας πολιτικός, αλλά ο Αμερικανός γερουσιαστής Ron Paul, στη διάρκεια της χθεσινής ομιλίας του στην Βουλή των Αντιπροσώπων.

Και μάλλον έχει δίκιο.

Δυστυχώς…

Strange Attractor


Κρατώντας χαμηλό προφίλ, αλλά έχοντας υψηλές προσδοκίες, η ελληνική πλευρά προσέρχεται στη σημερινή σύνοδο κορυφής έτοιμη να αποδεχτεί (σχεδόν) οποιαδήποτε λύση για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους, αν και ο κρυφός πόθος του πρωθυπουργού παραμένει η έκδοση ευρωομολόγου.

Το ενδεχόμενο πάντως να τελειώσει η μέρα, χωρίς να έχουν δώσει τα χέρια οι ηγέτες της Ε.Ε., είναι ένα σενάριο το οποίο η κυβέρνηση δεν θέλει καν να το συζητά. Υποστηρίζει δηλαδή ότι: «κάποια λύση είναι προτιμότερη από καμία λύση». Η άποψη αυτή, ως διπλωματικός ελιγμός, ίσως να ακούγεται σωστή. Άλλωστε, το χειρότερο που θα μπορούσε να κάνει η Ελλάδα αυτή τη στιγμή, είναι να αρχίσει τα τελεσίγραφα και τις μπλόφες.

Ωστόσο, μία μεσοβέζικη λύση θα οδηγήσει την ευρωζώνη στο ίδιο αδιέξοδο μετά από λίγους μήνες και τότε ίσως να είναι χειρότερα. Όπως έχει ειπωθεί από πολλούς, όσο γρηγορότερα πάρει ανάσα η περιφέρεια της ευρωζώνης, τόσο φθηνότερα θα κοστίσει σε όλους το σχέδιο σωτηρίας. Υπάρχουν πολλές «κάποιες» λύσεις, αλλά ελάχιστες είναι αυτές που θα ηρεμήσουν τις αγορές. Το γιατί είναι σημαντικό να αμβλυνθούν οι πιέσεις των αγορών, είναι προφανές. Για πάρα πολλά χρόνια η Ελλάδα θα συνεχίσει να αδυνατεί να καλύπτει με δικούς της πόρους τις τοκοχρεολυτικές της υποχρεώσεις, εκτός κι αν καταφέρει να πετύχει πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης των 30 – 40 δισ. ευρώ το χρόνο, το οποίο φαντάζει εξαιρετικά απίθανο. Συνεπώς, οι δανειακές μας ανάγκες θα συνεχίσουν να είναι μεγάλες και το ζητούμενο είναι να τις χρηματοδοτούμε από την επενδυτική κοινότητα και όχι από τους εταίρους μας. Διότι ο διακρατικός δανεισμός εμπεριέχει το στοιχείο της περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας.

Χωρίς αμφιβολία, η έκδοση ευρωομολόγου αποτελεί για την κυβέρνηση, ίσως, την καλύτερη λύση από αυτές που έχουν πέσει στο τραπέζι. Η ελληνική πλευρά υποστηρίζει ότι ο ισχυρός πυρήνας της ευρωζώνης, που έχει εξαιρετικά υψηλή πιστοληπτική αξιολόγηση, μπορεί να δανειστεί φθηνά από τις αγορές και στη συνέχεια να τοποθετήσει αυτά τα κεφάλαια σε ένα Ταμείο, από το οποίο θα μπορούν να δανείζονται τα κράτη – μέλη που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρηματοδότησης από τις αγορές. Αντιδρούν οι αποκαλούμενοι «πλούσιοι» και «πειθαρχημένοι» της ευρωζώνης, διότι αφενός φοβούνται ότι σε μία τέτοια περίπτωση ενδέχεται να επιδεινωθεί η αξιολόγησή τους και να δανείζονται ακριβότερα και αφετέρου δεν τους αρέσει μία τόσο εύκολη και ήπια λύση για τις χώρες που επέδειξαν δημοσιονομική ανευθυνότητα.

Η πρόταση για επιμήκυνση των ομολόγων με μείωση του επιτοκίου, αλλά χωρίς κούρεμα του κεφαλαίου, συγκαταλέγεται επίσης στις λύσεις που θα μπορούσαν να καταστήσουν βιώσιμο το δημόσιο χρέος και να διασφαλίσουν την ομαλή ροή κεφαλαίων προς τις τράπεζες και την πραγματική οικονομία. Το δύσκολο σ’ αυτήν την περίπτωση είναι να δεχτούν οι ομολογιούχοι να μειωθεί το επιτόκιο. Διότι, μόνο με μείωση του επιτοκίου, ακόμα και στο 50%, θα υπάρξει δημοσιονομικό όφελος για την οικονομία.

Η συμμετοχή των ιδιωτών, δηλαδή η επιμήκυνση των ομολόγων αλλά με κούρεμα του κεφαλαίου ώστε να αναλάβουν και οι επενδυτές το κόστος των επιλογών τους, αποτελεί μεν την πάγια πρόταση της Γερμανίας, αλλά συναντά τη σφοδρή αντίσταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας η οποία φοβάται για τις αντοχές των πιστωτικών ιδρυμάτων που κατέχουν ελληνικά ομόλογα.

Τέλος, η επαναγορά ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά, όπου πωλούνται στο 50% - 60% της αξίας τους, θα αποτελούσε τη λεγόμενη «μαγική» λύση αφού, με τη σύμφωνη γνώμη του κατόχου του ομολόγου, «εξαφανίζεται» ένα μεγάλο μέρος του χρέους. Όμως είναι σχεδόν βέβαιο ότι μόλις μία τέτοια κίνηση γίνει αντιληπτή από τους ιδιώτες, η τιμή των ομολόγων θα ξαναπλησιάσει το 90% της αξίας τους και συνεπώς το όφελος θα είναι πολύ μικρό.

Σε κάθε περίπτωση, το στοίχημα για την ευρωζώνη δεν είναι να σώσει την Ελλάδα. Αυτό μπορεί να το κάνει μέσα σε λίγα 24ωρα και χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Η μεγάλη πρόκληση είναι να αποφευχθεί η επέκταση της κρίσης σε χώρες που μπορούν να τινάξουν στον αέρα το ευρώ. Το ιστορικό χρέος της ευρωζώνης είναι να κάνει ένα αποφασιστικό βήμα για την πολιτική και οικονομική ενοποίηση, διότι μόνο η νομισματική δεν φτάνει.


Απορία: Μα για την διάσωση της Ελλάδας δεν πήρε πέρυσι βραβείο ο ΓΑΠ από τους Γερμανούς;


Η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει μια ολόκληρη γενιά.

Στην Ισπανία, στην Ιρλανδία, στη Πορτογαλία, και στην Ιταλία, η ανεργία των νέων κυμαίνεται μεταξύ 20-45%.

Για να μη χαθεί αυτή η γενιά, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και η ΕΚΤ θα πρέπει να σκαρφιστούν κάποιο ριζοσπαστικά καινούργιο σχέδιο.

Πρώτον, θα πρέπει όλοι να σταματήσουμε να παίζουμε με τον όρο χρεοκοπία. Αν το εισόδημα κάποιου είναι μικρότερο από τα έξοδά του, και αν δεν μπορεί να δανειστεί, τότε ξόφλησε. Φινίτο. Χρεοκόπησε!

Αυτό είναι το μάθημα που μας δίνει η περίπτωση της Ελλάδας, ότι δηλαδή όσο αποφεύγεις να δεις την αλήθεια κατάματα, όσο δανείζεσαι για να ξεχρεώσεις, τόσο πιο μεγάλο λάκκο σκάβεις, μεγαλώνοντας κάθε μέρα το αρχικό σου πρόβλημα.

Οι πολιτικοί έχουν τη τάση να υποτιμούν την ικανότητα αντιμετώπισης μιας κρίσης από πλευράς ψηφοφόρων. Αν όμως ένας ολόκληρος πληθυσμός γνωρίζει τι μέλει γενέσθαι, τότε και μπορεί και θέλει να το αντιμετωπίσει.

Πολλοί σημερινοί ηγέτες ξεχνούν ότι οι παππούδες τους έζησαν δυο πολέμους, το μεγάλο κραχ, και αρκετές καταρρεύσεις των χρηματιστηρίων, χωρίς να πτοηθούν, και δημιουργώντας στη συνέχεια τη πιο ζωντανή οικονομική ανάπτυξη της σύγχρονης ιστορίας.

Σίγουρα, αν η Ελλάδα πτωχεύσει, θα υπάρξει μεταδοτικότητα και επικινδυνότητα και για τους υπόλοιπους, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα. Όπως όμως λένε οι αθλητές, χωρίς κόπο δεν υπάρχει όφελος.

Στη πραγματικότητα, μια κρίση είναι αυτό που χρειάζεται η Ευρώπη προκειμένου να προχωρήσει στην απαραίτητη πολιτική λύση που θα αποκαταστήσει τις αδυναμίες της: Μια δημοσιονομική ένωση δηλαδή.

Η ΕΕ συστάθηκε ως πολιτικός θεσμός, και όχι ως οικονομικός.

Πρόκειται για μια Ένωση χωρίς οικονομικά θεμέλια, και χωρίς υπουργείο Οικονομικών.

Αν το πείραμα είναι να πετύχει, χρειάζονται γενναίες αποφάσεις. Η ευρωζώνη χρειάζεται ένα οικονομικό υπουργείο που θα προχωρήσει στην έκδοση ευρωομολόγων.

Η άποψη ότι οι Ευρωπαίοι ψηφοφόροι θα αγκαλιάσουν την ΕΕ, άρχισε πλέον να ξεθωριάζει. Οι εντάσεις σε ολόκληρη την ήπειρο αποδεικνύουν ότι ο χρόνος της τελειώνει.

Θα πρέπει επιτέλους η ΕΕ και η ΕΚΤ να σταματήσουν τις ανοησίες και τα πολλά λόγια, που μόνο σκοπό έχουν να ξεγελούν τους λαούς.

Μια νέα αρχή, ακόμη και οδυνηρή, είναι η μόνη που μπορεί να οδηγήσει την Ευρώπη σε δεκαετίες μελλοντικής ανάπτυξης, δημοσιονομικής υγείας, και σταθερότητας των αγορών.

S.A.-Trading Floor

Ότι το ευρώ είναι ένα νόμισμα που γεννήθηκε για να αυτοκαταστραφεί έχει αναλυθεί από πάρα πολλούς εδώ και πολλά χρόνια. Το κατηγορητήριο υποστηρίζει ότι το ευρώ έχει φτιαχτεί σε λάθος βάση εξαρχής και για αυτό το λόγο δεν έχει μέλλον. Το βασικό επιχείρημα του κατηγορητηρίου είναι το εξής:

Οι βόρειες χώρες, που είναι πιο ανταγωνιστικές, παράγουν πλεονάσματα εις βάρος των μη ανταγωνιστικών χωρών και δεν υπάρχει τρόπος αυτά τα πλεονάσματα να μπορούν να ανακυκλωθούν προς το νότο.

Αποτέλεσμα είναι ότι χώρες όπως η Ελλάδα, θα συσσωρευόσουν χρέος με αποτέλεσμα αργά ή γρήγορα τα πράγματα να φτάσουν εδώ πού είμαστε σήμερα. Πράγματι κάπως έτσι είναι τα πράγματα.

Ας εξηγήσουμε τι εννοούμε με τον όρο ανακύκλωση πλεονασμάτων. Αν η Ευρώπη ήταν πιο πολιτικά ενωμένη, ας πούμε κάτι σαν τις ΗΠΑ, τότε θα μπορούσε να γίνει το εξής.

Το Ευρωπαϊκό ομοσπονδιακό σύστημα φυλακών, θα μπορούσε να φτιάξει αναλογικά περισσότερες φυλακές στην επικράτεια της Ελλάδος αντί της Ολλανδίας. Με αυτό τον τρόπο, το κόστος κατασκευής αυτών των φυλακών, το κόστος συντήρησης καθώς και το προσωπικό που θα απασχολεί, είναι μια μεταφορά πόρων στην Ελλάδα.

Αποτέλεσμα είναι ότι θα υποστηριχτεί η απασχόληση αλλά και η οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Θα μπορούσαν επίσης να έχουν την έδρα τους στην Ελλάδα και άλλες ομοσπονδιακές υπηρεσίες. Η ιδέα να μεταφερθούν πόροι στην Ελλάδα μέσω ΕΣΠΑ χωρίς εθνική συμμετοχή (που κυκλοφόρησε πρόσφατα) είναι προς αυτή την κατεύθυνση.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι η ΕΕ δεν φτιάχτηκε με σκοπό να γίνει μια ένωση ανακύκλωσης πλεονασμάτων, αλλά φτιάχτηκε σαν μια χαλαρή εμπορική ένωση και πολύ λιγότερο σαν μία πολιτική ένωση. Άρα το κατηγορητήριο δεν είναι σωστά διατυπωμένο, το ότι δηλαδή φτιάχτηκε για να αυτοκαταστραφεί, διότι ουδέποτε φτιάχτηκε η ένωση πάνω σε αυτή τη βάση.

Η ένωση να τονίσω, φτιάχτηκε σε πολύ σωστή βάση. Αν όλες οι χώρες της ένωσης είχαν ανώτατο χρέος 60% του ΑΕΠ και έλλειμμα λιγότερο του 3%, τότε η ένωση αυτή θα ήταν σε ατόφια βάση και ποτέ δεν θα αντιμετώπιζε πρόβλημα. Αλλά ουδέποτε κάποια χώρα προάσπισε αυτούς τους όρους, ούτε η Γερμανία και ούτε η Ελλάδα. Αποτέλεσμα του ότι, ο κάθε ένας έκανε ό,τι ήθελε και όλοι μαζί φτάσαμε στο σημερινό αδιέξοδο.

Στο ερώτημα εάν οι βόρειες χώρες θα ήθελαν να ενοποιηθεί περισσότερο πολιτικά η Ευρώπη και να επινοηθεί κάποιο είδος μηχανισμού ανακύκλωσης πλεονασμάτων, η απάντηση είναι κατηγορηματικά όχι. Ναι μεν θα το ήθελε η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ιρλανδία, αλλά όχι οι χώρες που θα κάνουν αυτές τις μεταφορές.

Παρ΄ όλο που και η Γερμανία αναγνωρίζει ότι έχει μεγάλη ευθύνη για να κρατήσει την Ευρώπη ενωμένη -και μέχρι τώρα έχει πληρώσει αρκετά προς αυτή την κατεύθυνση- ακόμα και αυτή δεν θέλει να ενοποιηθεί περισσότερο πολιτικά η Ευρώπη.

Αλλά ακόμα και αν θα ήθελε η Γερμανία, δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνη της. Δεν φτάνει μια Γερμανία για να μπορεί να καλύψει τα ελλείμματα όλων των ελλειμματικών χωρών έτσι ώστε να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Θα πρέπει να συμφωνήσουν και οι άλλες χώρες του βορρά για κάτι τέτοιο. Και κάτι τέτοιο, δεν είναι στον ορίζοντα.

Στην περίπτωση της Ιρλανδίας, το πρόβλημα εκεί είναι καθαρά τραπεζικό και όχι η έλλειψη ανταγωνιστικότητας όπως της Ελλάδος. Η λύση της Ιρλανδίας (που με μαθηματική ακρίβεια θα κάνει default) δεν έχει σχέση με την συνταγή της Ελλάδος.

Άρα εκτός από το θέμα της ανακύκλωση πλεονασμάτων, η Ευρώπη θα πρέπει να αντιμετωπίσει και το πρόβλημα της μόχλευσης στο τραπεζικό σύστημα και στους κρατικούς ισολογισμούς (solvency). Τέτοιο πρόβλημα να τονίσω έχει και η ίδια η Γερμανία.

Και αυτό το πρόβλημα δεν θα λυθεί με κανέναν άλλον τρόπο (εδώ θα είμαστε και θα το δούμε μαζί) παρά μόνο όταν αναγνωριστούν τα προβληματικά πάγια, γίνουν οι απαραίτητες διαγραφές και ανακεφαλαιοποιηθεί το τραπεζικό σύστημα.

Για να μπορεί η Ευρώπη να πάει μπροστά και να ολοκληρωθεί η Ευρωπαϊκή ενοποίηση, θα πρέπει η Ευρώπη να κάνει και τα δυο προαναφερθέντα: να επιλύσει το θέμα της ανακύκλωσης πλεονασμάτων και να επιλύσει το θέμα του solvency. Σε διαφορετική περίπτωση, η προφητεία που κάνει λόγο ότι σύντομα η Ευρώπη θα διαλυθεί, δεν θα αργήσει να έρθει.

Έχουν άραγε τη θέληση οι ηγέτες της Ευρώπης για μια ενοποιημένη Ευρώπη; Προσωπικά αμφιβάλω, αλλά επειδή ποτέ δεν πρέπει να λέμε ποτέ, θα το δούμε σήμερα.

Οι πληροφορίες για τα έργα και τις ημέρες της θλιβερής ολιγαρχίας που μας κυβερνά έρχονται στην επιφάνεια με τόσο καταιγιστικό ρυθμό που δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε τη σούμα…Από τα ατελείωτα ψέματα του πιο επικίνδυνου και μοιραίου Πρωθυπουργού που πέρασε ποτέ από το τιμόνι της Ελλάδας, περάσαμε στις συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τις μπίζνες των εταιρειών της Πρωθυπουργικής οικογένειας που σχετίζονται άμεσα με την χρεοκοπία της χώρας και το ξεπούλημά της στους διεθνείς κερδοσκόπους.

Όσο για τον θίασο Υπουργών, Βουλευτών, Δημάρχων και κομπάρσων που πλαισιώνει τον ατάλαντο πρωταγωνιστή, δεν μπορεί να αντισταθεί στο εμφανέστατο σχέδιο προδοσίας, γιατί τα μέλη του έχουν τις δικές τους μπίζνες να φροντίσουν. Ο ένας αντιπρόεδρος, η παλιά ευτραφής και καλοζωισμένη καραβάνα, έχει πολλές προσκλήσεις από διάφορα χλιδάτα θέρετρα και εκθέσεις του εσωτερικού και του εξωτερικού (όπως το πρόσφατο πολυτελές τριήμερο της Ιταλίας με λεφτά του Υπ. Πολιτισμού, δηλαδή δικά μας) στις οποίες παρεβρίσκεται με σκοπό -καταρχήν- την προσωπική του απόλαυση αλλά και το μοναδικό πολιτικό έργο που του έχει ανατεθεί που δεν είναι άλλο από την δυσφήμιση του ελληνικού λαού.

Ο έτερος και νεόκοπος ευτραφής αντιπρόεδρος, έχει να παίξει τσαντοπόλεμο και τσιγκολελέτα με τους ξένους δεσμοφύλακές μας, όπως είδαμε σε πρόσφατες φωτογραφίες, να μιλήσει με την Χίλαρι για τα δώρα που θα… τους φέρουν πιο κοντά, όπως ο χρυσός και τα πετρέλαια και να κάνει καμιά εκατοστή δηλώσεις προς τους ιθαγενείς (εμάς δηλαδή) γεμάτες κουραστικές και ακαταλαβίστικες μπαρούφες.

Ο πρίγκηψ Γερουλάνος πάλι έχει να φροντίσει τα οικονομικά της δικής του οικογένειας (Βλ. Μουσείο Μπενάκη), τα του μεγάλου τζαμιού στην Αθήνα, αλλά και τις αναστηλώσεις των οθωμανικών λουτρών και μνημείων

Ποιός άλλος μένει….Η Μπιρμπίλω τακτοποιήθηκε και αυτή εις τας Ευρώπας και τώρα έχει να φροντίσει τις μετακομίσεις στο εξωτερικό και να κάνει συνεντεύξεις στο υπηρετικό προσωπικό που θα της παρασχεθεί (με τα λεφτά μας εννοείται), οπότε ποσώς την ενδιαφέρει και αυτήν τι θα απογίνει η χώρα και ο λαός.

Η Διαμαντοπούλου επίσης δεν μπορεί να αντιδράσει γιατί είναι πνιγμένη στη δουλειά. Έχει να φροντίσει 250 προσλήψεις ιεροδιδασκάλων που θα διδάξουν το κοράνι στη Θράκη, να κοιτάξει μήπως απέμεινε τίποτα στην ελληνική ιστορία που διδάσκονται τα παιδιά μας το οποίο να παραπέμπει στον ορισμό του ”έθνους” ή της ”δημοκρατίας” προκειμένου να το αφαιρέσει άμεσα και φυσικά να διαλύσει το δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Ο Δρούτσας πάλι εκτός από το αχαλίνωτο shopping-therapy, έχει να δει και το θέμα του ψεύτικου διδακτορικού του από το πανεπιστήμιο με το βαρύγδουπο όνομα «Forschungsinstitut für Europafragen der Wirtschaftsuniversität Wien», το οποίο πανεπιστήμιο όμως…δεν γνωρίζει ότι τον έχει …καθηγητή και βεβαίως να τακτοποιηθεί και στις Βρυξέλλες…

Ο βουλευτής Σήφης Βαλυράκης έχει και αυτός τις δικές του έγνοιες μετά από τις αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών και το ηθικό ζήτημα που προκύπτει σχετικά με την εταιρεία Brodyn της οποίας είναι μέτοχος μαζί με τα παιδιά του και η οποία παρέχει υπηρεσίες στον ΟΠΑΠ εδώ και 25 χρόνια , συμπεριλαμβανομένου και του διαστήματος 1985-1988, κατά το οποίο ο Σήφης Βαλυράκης διετέλεσε υφυπουργός Αθλητισμού, χωρίς να φέρεται επισήμως ως εταίρος του «οικογενειακού ομίλου» Brodyn…

Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ’- Καμίνης, βάζει μια υπογραφή να γίνουν τα τζαμιά στην Αθήνα, βάζει άλλη μια υπογραφή υπέρ του νομοσχεδίου του υπουργείου Παιδείας, το οποίο κατεδαφίζει το δημόσιο ακαδημαϊκό Πανεπιστήμιο αλλά το μυαλό του είναι σε πιο σοβαρά πράγματα όπως η μήνυση που έκανε ο ίδιος στο ….Δημόσιο γιατί όταν ήταν Συνήγορος του Πολίτη δεν του αναγνώρισαν αποδοχές ίσες με του προέδρου του Νομικου Συμβουλίου του Κράτους και ζητάει αναδρομικά…μόλις 300.000 ευρωπουλάκια.

Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, είναι πάρα πολύ απασχολημένος με την καινούρια παρτίδα ληγμένων χημικών που θα κοστίσει μόλις 1.000.000 ευρώ, παραγγελία στην οποία προχώρησαν μετά την διαπίστωση ότι οι διαδηλωτές είναι σαν τις κατσαρίδες, δηλαδή προσαρμόζονται στα δηλητήρια και γίνονται ανθεκτικοί, συνεπώς έπρεπε να βρει και να παραγγείλει κάτι πιο δραστικό. Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, η χώρα εισαγωγής των νέων δολοφονικών αερίων είναι η ….φίλη μας η Γερμανία. Μα πόσα καλά μας έχει κάνει αυτή η χώρα πια…. Επίσης έχει να ετοιμάσει τη δήλωση Νο 2345 για την προστασία των πολιτών και να μας δείξει τη μακέτα Νο 35 που έχει ετοιμαστεί για τον φράχτη του Έβρου. Έχει ακόμα να φροντίσει για την πρόσληψη άλλων 45 αστυνομικών να τον φυλάνε, καθώς οι 45 που ήδη έχει δεν κρίνονται αρκετοί για να φυλάξουν μια πολιτική προσωπικότητα του δικού του μεγέθους.

Για το τέλος αφήσαμε τον βαψομαλλιά πρώην τσάρο της οικονομίας (Αλήθεια, η οικονομία το ξέρει ότι αυτός είναι Τσάρος της;;;), ο οποίος έχει να κάνει πολλά πράγματα: Έχει να βρει νοικάρη για το εξοχικό στη Σέριφο με 6.500 ευρώ τη βδομάδα, ναι…καλά το διαβάσατε, 6.500 ευρώ τη βδομάδα είναι τα χρήματα που λαμβάνει ο τσάρος από το συγκεκριμένο σπίτι, να δει τι θα κάνει με το νέο σκάνδαλο της πολυτελούς πισίνας του εν λόγω σπιτιού, την οποία δήλωνε ως …ΥΔΑΤΟΣΥΛΛΕΚΤΗ αφού δεν επιτρεπόταν η πισίνα στο συγκεκριμένο μέρος. Επίσης πρέπει να δει τι θα κάνει με το αυθαίρετο της μάνας του, το οποίο είναι μέσα σε δασική περιοχή και έσκασε τώρα και αυτό σε μια περίοδο που τον έκαναν Υπουργό Περιβάλλοντος και όσο να’ναι έχουν πάρει φωτιά τα μπατζάκια του από την ξεφτίλα όλων των παραβάσεων και των παρανομιών που έχει κάνει και βγαίνουν μια μια στη φόρα. Από τα τρεχάματα θα αφήσει άβαφη και τη ρίζα ο φουκαράς…

Το ερώτημα είναι για πόσο ακόμα θα τους ανεχόμαστε και θα τους αφήνουμε να κάνουν πλιάτσικο στη χώρα και τις ζωές μας;;;

*κοντραμπατζήδες= λαθρέμποροι που δρούσαν στη Μεσόγειο και ειδικά στο Αιγαίο.

(Λέμε κοντραμπατζήδες και όχι κοντραμπατζής, γιατί η ”δουλειά” απαιτούσε πολλούς μαζί, καλή ώρα όπως τώρα…. )