Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Αυγ 2011


Ανοικτή επιστολή προς την Γερμανίδα Καγκελάριο κυρία Άγγελλα Μέρκελ


Με αφορμή την πρόσφατη βαλκανική περιοδεία της Γερμανίδας Καγκελαρίου, κατά την οποία σε συνέντευξή της στην κροατική τηλεόραση αναφέρθηκε στην ΠΓΔΜ ως ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, θα ήθελα να την παρακαλέσω να λάβει υπ’ όψιν της τα ακόλουθα.


Ο αείμνηστος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, μιλώντας προ ετών στη Θεσσαλονίκη, τόνισε ότι «Μία Μακεδονία υπάρχει και αυτή είναι Ελληνική».


Ο Καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης κ. Ρόμπιν Φολ, επ’ ευκαιρία της εν εξελίξει εκθέσεως στο εκεί Μουσείο Ashmolean, με τίτλο «Από τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο», τόνισε σε επίσημη συνέντευξή του, ότι όσοι ονομάζουν την ΠΓΔΜ Μακεδονία, είναι ανιστόρητοι.


Ελέχθη επίσης, ότι εάν ο πρώην Πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Τζώρτζ Μπους ο νεότερος, έβλεπε την προαναφερόμενη Έκθεση, θα εντρέπετο που ονόμασε την ΠΓΔΜ ως Μακεδονία. Αλλά ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν είναι Ιστορικός ούτε Αρχαιολόγος και ενδεχομένως παρασύρθηκε από κακούς συμβούλους.


Οι 15 ηγέτες της Ε.Ε. τον Ιούνιο του 1992 σε συνδιάσκεψη κορυφής στη Λισσαβώνα, αποφάσισαν ομόφωνα να αναγνωρίσουν την ΠΓΔΜ, υπό την προϋπόθεση ότι η ονομασία της δεν θα περιελάμβανε τη λέξη Μακεδονία. Το θέμα είχε τότε εγερθεί από τον Μακεδόνα Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος τόνιζε στην από 3-1-1992 συναφή επιστολή του ότι:


· Η αναγνώριση της αυτοαποκαλούμενης «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» έχει θεμελιώδη σημασία γιά την Ελλάδα, κάτι το οποίο γνωρίζω καλύτερα από κάθε άλλο, διότι είμαι ο ίδιος μακεδόνας.

· Η Δημοκρατία αυτή ούτε εθνολογικά, ούτε ιστορικά έχει δικαίωμα να ονομάζεται Μακεδονία. Η εθνολογική σύνθεσή της αποτελείται κυρίως από Αλβανούς, Τούρκους, Σλάβους και Αθίγγανους, που ουδεμία σχέση έχουν με τους Μακεδόνες


Είναι αδιανόητο, τόσα χρόνια μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου, να δίδεται ιστορική νομιμοποίηση στις σκοπιμότητες του Στάλιν και του Τίτο, οποίοι ονόμασαν την Νότια Γιουγκοσλαβία ως Μακεδονία, γιά να εξυπηρετήσουν βλέψεις εξόδου στο Αιγαίο και αποσπάσεως της Μακεδονίας από την Ελλάδα.


Νίκος Μάρτης

Πρώην Υπουργός



Συναγερμός έχει σημάνει στην ΕΥΠ μετά το περιστατικό με την κλοπή του κινητού τηλεφώνου αλλά και του iPod του πανίσχυρου άνδρα της κυβέρνησης και στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού, κύριου Πεταλωτή.

Οι αρχές σε πρώτη φάση θεώρησαν το γεγονός ως μία απλή υπόθεση κλοπής σαν τις χιλιάδες που συμβαίνουν στην Ελλάδα και έχουν διαλύσει τον Ελληνικό τουρισμό περισσότερο και από διαδήλωση ενάμισυ δις Μαοϊκών Κινέζων με σημαίες του ΠΑΜΕ.

Αυτό όμως που προβληματίζει ιδιαίτερα, είναι η στυλιστική επιλογή του στυγνού Αλβανού κακοποιού. Το άσπρο μαγιό τύπου “σλιπ” που φόραγε (σύμφωνα με την μαρτυρία του υπουργού), παραπέμπει στις στυλιστικές επιλογές της πανίσχυρης “Σιγκουρίμι” στην εποχή του Χότζα. Φοβούνται λοιπόν εμπλοκή των Αλβανικών μυστικών υπηρεσιών, καθότι ο χαλύβδινος Πεταλωτής είναι γνωστός για τις πατριωτικές του θέσεις και τον αγώνα του για την ανεξαρτησία της Βορείου Ηπείρου.

Άλλωστε, οπως θα δείτε και στο τραγούδι που ακολουθεί, οι στυλιστικές επιλογές των Αλβανών -πλην των αρτηριοσκληρωτικών μυστικών υπηρεσιών- έχουν αλλάξει άρδην μετά τ0 1990. Παρακολουθούν την μόδα, χορεύουν το “Γκούτσι” του Μαζωνάκη με ύφος μπλαζέ στα clubs, γενικώς έχουν ξεπεράσει το παραδοσιακό folk αλμπάνιαν στάιλ.

Κάποια στιγμή, στο στόχαστρο μπήκε και ο Μάκης Ψωμιάδης που έχει αδυναμία σε κινητά και iPods υπουργών του ΠΑΣΟΚ, λόγω των προσωπικών στιγμών που ενδέχεται να αποθανατίζουν εκεί. Αυτή όμως η πιθανότητα αποκλείστηκε αφού άνθρωπος που μπήκε στον Κορυδαλλό και δεν του έπεσε το σαπούνι ακόμα και όταν είδε τον θρύλο Κουφοντίνα, δεν έχει σκελετούς στα κινητά.

Μπορεί η ύφεση στην Ελλάδα να βαθαίνει και εκατοντάδες επιχειρήσεις και νοικοκυριά να κηρύττουν χρεοκοπία, αλλά η μεταβίβαση του πλούτου από τη μεσαία τάξη , σε μια ολιγαρχία εξελίσσεται με ραγδαίους ρυθμούς.

Οι ευθύνες της κυβέρνησης Παπανδρέου, γίνονται έκδηλες και η παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας, προς συγκεκριμένους ιδιώτες και τράπεζες, δημιουργεί νέα δεδομένα εσωτερικής αποικιοκρατίας, εκτός της ξένης, που υπό τον ευρωπαϊκό μανδύα και τη διαδικασία των μνημονίων έχει ήδη επιβληθεί.

Οι Ελληνικές κατά όνομα μόνο τράπεζες όλα το προηγούμενα χρόνια και πριν κορυφωθεί η διεθνής κρίση ομολόγων και η παγίδα δανεισμού για την Ελλάδα, κερδοσκοπούσαν ασυστόλως μέσω των κρατικών ομολόγων, τάχα «δανείζοντας» με όρους αγοράς το ελληνικό κράτος και ταυτόχρονα από τον δανεισμό προς τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, με τοκογλυφικά επιτόκια , αξιοποιώντας δηλαδή την τραπεζικοκεντρική δομή της Ε.Ε, ενώ αυτές δανείζονταν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με επιτόκια της τάξης του 1%, όσο περίπου και η Γερμανία, δάνειζαν το Ελληνικό Δημόσιο στη συνέχεια με επιτόκια της τάξης του 4-6%.

Από τα υπερκέρδη αυτά χορηγούσαν δάνεια και κάρτες στο μέσο νοικοκυριό, με τα ακριβότερα επιτόκια στην Ευρώπη και διατηρώντας το καθεστώς με τα πανωτόκια,παρά το γεγονός ότι η Ελληνική Δικαιοσύνη με τον πλέον επίσημο τρόπο, τα είχα κηρύξει καταχρηστικά και παράνομα.

Σήμερα οι Ελληνικές τράπεζες βρίσκονται, στην πλειοψηφία τους, στην κόψη του ξυραφιού και αγωνιούν τόσο για τις επισφάλειες που έχουν στα χαρτοφυλάκια τους, όσο και για μια σειρά πονηρά «μετοχοδάνεια», που το πλέον πιθανό είναι ότι θα αποκαλυφθούν τους επόμενους μήνες , μέσα από τα stress test της BlackRock, επισείοντας και ποινικές ευθύνες για τις διοικήσεις και τους μετόχους τους.

Ο πλέον βραχυπρόθεσμος κίνδυνος όμως για τις Ελληνικές τράπεζες είναι η σχέση εξάρτησης που έχουν πλέον αποκτήσει από την ΕΚΤ, αλλά και η απαξίωση της κεφαλαιοποίησής τους, όπως αυτή περιγράφεται στον πίνακα αξιών του Χρηματιστηρίου Αθηνών.

Το κυρίαρχο ζητούμενο απέναντι στην κατάσταση αυτή, είναι το κατά πόσον θα προχωρήσουν σε συγχωνεύσεις μεταξύ τους, η θα προσφύγουν στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, που σημαίνει ότι θα κρατικοποιηθούν κατά βάση ή τέλος αν θα προσφύγουν σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου απο ξένες τράπεζες οπότε θα διεθνοποιηθούν.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις θα υπάρξουν αλλαγές στα μετοχικά μερίδια των κυρίαρχων μετόχων των τραπεζών, αλλά και αλλαγές στη διευθυντική τους πυραμίδα. Ζητήματα που κυριαρχούν ως κριτήρια στις αποφάσεις που καλούνται να λάβουν, αλλά και στο παρασκήνιο των συζητήσεων με το Μαξίμου και το υπουργείο Οικονομικών.

Η περίπτωση Eurobank

Απο τις τέσσερις μεγάλες τράπεζες, που μάλιστα έκαναν κοινή εμφάνιση στην περίπτωση της ProtonBank, η Eurobank με τα νέα δεδομένα της ύφεσης βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή. Κοινή είναι η εκτίμηση στην αγορά ότι εκτός της Αγροτικής, είναι στην πιό δύσκολη συγκυρία απο την πλευρά των stress tests, αλλά και των επισφαλειών που έχει στο χαρτοφυλάκιο της. Οι επιλογές του μεγαλομετόχου της Σπ. Λάτση και του κεντρικού επιτελείου του τραπεζικού ομίλου, είναι απολύτως συγκεκριμένες.

Στην περίπτωση που διεθνοποιηθεί η τράπεζα, ο Σπύρος Λάτσης θα δει το μετοχικό του μερίδιο στην τράπεζα να συρρικνώνεται σε μεγάλο βαθμό. Στην περίπτωση προσφυγής στο Ταμείο, που σημαίνει κρατικοποίηση, τα μερίδια του Σπ. Λάτση θα περιορισθούν και πάλι, όχι όμως στον όγκο, της πρώτης περίπτωσης. Στην τρίτη περίπτωση, αυτή που επιλέγει ο όμιλος και αξιοποιεί και την ισχυρή πρόσβαση του στην κυβέρνηση για να το πετύχει θα υπάρξει μια συγχώνευση είτε με την Εθνική Τράπεζα, είτε με την Alpha Bank. Με δεδομένη την επίμονα αρνητική θέση που διατηρεί για το ενδεχόμενο συγχώνευσης η οικογένεια Κωστόπουλου, που ελέγχει την Alpha Bank, ο δρόμος της συγχώνευσης με την Εθνική γίνεται, μονόδρομος.

Άλλωστε και ο διορισμός Ταμβακάκη, από την κυβέρνηση στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Εθνικής, από την πρώτη κιόλας περίοδο της θητείας της, δείχνει ότι η επιλογή για τον κ. Λάτση είναι ανοιχτή σε κάθε περίπτωση.

Τι θα συμβεί σε αυτή την περίπτωση, που η Εθνική συγχωνευθεί, το επόμενο χρονικό διάστημα με την Eurobank; ο μεγαλομέτοχος της δεύτερης θα γίνει μεγαλομέτοχος και στο κοινό σχήμα, αυξάνοντας το μερίδιο του στο σύνολο της τραπεζικής αγοράς, αντί να το δει να συρρικνώνεται στο επίπεδο διεθνοποίησης ή μερικής κρατικοποίησης της Eurobank.

Με τον τρόπο αυτό θα αποκτήσει ταυτόχρονα και ισχυρό λόγο στην περιουσία της Εκκλησίας, των ασφαλιστικών ταμείων, αλλά και στην διαμόρφωση του τοπίου των ακινήτων στη χώρα μας. Είναι αυτό που λέμε ότι κάνεις την κρίση ευκαιρία, αλλά αυτό δεν ισχύει γενικών για τους έλληνες, αλλά για πολύ συγκεκριμένα πρόσωπα όπως ο Σπ. Λάτσης.

Μια τέτοια εξέλιξη χαρακτηρίζεται ως ένα πολύ «ακριβό δώρο» για τον όμιλο, που θα βρεθεί σε θέση ισχύος διαμορφώνοντας τους συσχετισμούς στη συνέχεια και για τις άλλες τράπεζες. Η κυβέρνηση Παπανδρέου φοβόταν το πολιτικό κόστος και τα σχόλια που θα δημιουργούσε μια τέτοια εξέλιξη, μετά τα αρνητικά stress test του Ιουνίου για την Eurobank, αλλά τα δεδομένα του σήμερα και οι εξαρτήσεις του πολιτικού συστήματος από τον παράγοντα Λάτση, δημιουργούν νέα δυναμική στο deal, παρά το πολιτικό ρίσκο.

Και τα ΕΛ.ΠΕ

Αυτό όμως που δίνει την έκταση των σχέσεων, αλλά και τις προτεραιότητες της κυβέρνησης, είναι ότι πίσω από την εσπευσμένη αποκρατικοποίηση των απολύτως κερδοφόρων Ελληνικών Πετρελαίων, που ακόμη και τη φετινή απολύτως προβληματική χρονιά σημείωσαν εντυπωσιακά κέρδη, βρίσκεται επίσης ο όμιλος Λάτση, που επείγεται να βρεθεί κυρίαρχος μέτοχος σε αυτά, αναλαμβάνοντας με απευθείας συμφωνία και το μερίδιο του Δημοσίου , που τον μετατρέπει από κυρίαρχο μέτοχο που είναι σήμερα σε μοναδικό παίκτη.

Την περίοδο μάλιστα που οι κεφαλαιοποιήσεις είναι στον «πάτο», αλλά επίκεινται έρευνες για την εξόρυξη πετρελαίου σε Αιγαίο και Ιόνιο. Σημειωτέον ότι ο όμιλος Λάτση, απέκτησε το 33,3 % των ΕΛ.ΠΕ, που κατέχει με απευθείας πώληση πάλι απο το δημόσιο, που αποτέλεσε μια απόφαση έκπληξη, από τις πρώτες των κυβερνήσεων Καραμανλή.

Τα δύο αυτά ακριβά δώρα της κυβέρνησης προς τον όμιλο Eurobank, που δείχνουν το πως θα παιχθεί το παιχνίδι τους επόμενους μήνες.

Πηγή


Είναι πια επίσημο. Οι Έλληνες είναι Κορόϊδα και Πολίτες Β’ Κατηγορίας με Υπουργική Απόφαση

Πλέον είναι και επίσημο. Μας έχουν χεσμένους. Μας θεωρούν “δευτεράτζες” μέσα στη χώρα μας. Είμαστε κορόϊδα και πολίτες β’ κατηγορίας εκεί που ζούμε και φορολογούμαστε. Είμαστε άβουλα, ηλίθια και υποκινούμενα ανθρωπάκια που έχουν φιλοσοφία τους τον ωχαδελφισμό, την προσωπική βόλεψη και την δειλία να μην χάσεις κάτι περισσότερο.


Και ξέρεις κάτι; Το έχουν καταλάβει. Το έχουν πάρει γραμμή ακόμα και ο πλέον μικρόνους εξ αυτών, και μαζί με τους τροϊκανούς το εκμεταλλεύονται στο έπακρο.

Θες απόδειξη; 13% ΦΠΑ για τους αλλοδαπούς στις επισιτιστικές επιχειρήσεις τουρισμού, 23% για τους ημεδαπούς ιθαγενείς. Η επόμενη απόφαση θα είναι για φθηνό νερό της φωτιάς και καθρεπτάκια στους πρωτόγονους που ζουν εδώ στο Ellada.

Δεν είναι πλάκα.

Είναι η απόφαση της πάνσοφης κυβέρνησης -προφανώς κατ’επιβουλή στα ευήκοα ώτα των “έτοιμων να δεχτούν τα πάντα” κυβερνώντων. Είναι η απόδειξη το πόσο γραμμένους μας έχουν και ποιό είναι το -ξεκάθαρο πια- σχέδιό τους για αφελληνισμό και την εξομοίωση των γηγενών με τους οικονομικούς μετανάστες.

Θες κι’ άλλη απόδειξη; Δωρεάν περίθαλψη για τους πάσχοντες από AIDS παράνομους μετανάστες, ενώ ο νόμιμος Έλληνας φορολογούμενος χρειάζεται ελάχιστο αριθμό ενσήμων για την περίθαλψη. Χεσμένους κανονικά μας έχουν και που’σαι ακόμα. Το σχέδιο “Κίσσινγκερ” επιτέλους μπήκε σε εφαρμογή. Και μετά αφού παρέχουν δωρεάν περίθαλψη στους παράνομους μετανάστες, εξαγγέλουν εργόσημο για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής. Ρεκόρ Γκίνες (στο ειδικό τμήμα των αυτιστικών).

Και ξέρεις τι με στενοχωρεί και με λυπεί περισσότερο; Όχι…όχι τα προφανή. ΕΣΥ ΚΑΙ ΕΓΩ. Ναι περήφανε, παντογνώστη – ξερόλα, βολεψεματάκια και φωνακλά άνευ δράσης Έλληνα. Εσύ και Εγώ που καθόμαστε και τα υπομένουμε και που δεν ξέρω και εγω τι περιμένουμε πριν αντιδράσουμε ΚΑΤΑΛΥΤΙΚΑ και πριν στείλουμε μήνυμα που δεν θα επιδέχεται παρερμηνίας και που δεν θα “ξεφτύσει” μετά από 3-4 μέρες. ΚΑΘΟΛΙΚΟ.
Ε ναι. Αυτό με στενοχωρεί. Στο κάτω κάτω, αυτοί την δουλειά τους κάνουν. Εσύ;


Πηγή


Η υπόθεση των μεγάλων λογαριασμών κινητών τηλεφώνων είναι κάτι που απασχολεί όλους τους χρήστες της κινητής τηλεφωνίας. Όλοι (ή τουλάχιστον ένα ποσοστό 98%) ισχυρίζονται το ίδιο: «μα δεν έχω κάνει τόσα τηλέφωνα»!!! Λογικό είναι να σκεφτούμε πως το πιθανότερο είναι να έχουν πραγματοποιήσει τις κλήσεις που χρεώθηκαν, όμως… πώς βεβαιώνονται αυτές οι κλήσεις; Με αναλυτικό λογαριασμό. Και ποιος παίρνει αναλυτικό λογαριασμό; Σήμερα, πλέον, κανείς! Αυτό ισχύει σε όλες τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας…

Άρα, αναρωτιόμαστε, μήπως οι χρεώσεις δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα;

Επειδή μας αρέσει να ψάχνουμε, κάναμε έρευνα. Σε γνωστούς, φίλους, αλλά και σε αγνώστους. Ρωτήσαμε και ξαναρωτήσαμε σχετικά με τις χρεώσεις (χωρίς φυσικά να ζητάμε λεπτομέρειες και πιέζοντας παραβιάσουμε άθελά μας το απόρρητο).

Οι ερωτήσεις μας έφτασαν μέχρι την… Αυστραλία!!! Κι εκεί μάθαμε πως πριν μερικά χρόνια είχε ξεσπάσει ένα σκάνδαλο με παράξενες χρεώσεις (που αποδείχθηκαν μη σύννομες) εις βάρος χρηστών κινητής τηλεφωνίας. Όταν κάποιοι Αυστραλοί (από Βικτώρια και Κουίνσλαντ) διαμαρτυρήθηκαν σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή για υπερβολικές χρεώσεις στο κινητό του, οι Αυστραλοί δημοσιογράφοι έκαναν έρευνα και κατέληξαν πως η συγκεκριμένη εταιρεία που ερευνούσαν είχε τη συνήθεια να χρεώνει από το πρώτο κουδούνισμα κλήσης! Η εταιρεία (γνωστότατη και στην Ελλάδα) αναγκάστηκε σε αποζημίωση του πελάτη της, καταβάλλοντάς του μερικές χιλιάδες δολάρια. Οι χρεώσεις της άλλαξαν και (ώ του θαύματος!) άλλαξαν αμέσως μετά οι χρεώσεις και στις υπόλοιπες εταιρείες κινητής τηλεφωνίας… Βλέπετε εκεί υπάρχει κράτος, δικαιοσύνη και… δημοσιογράφοι!

Στην Ελλάδα ουκ ολίγοι πολίτες διαπιστώνουν πως το καρτοτηλέφωνό τους «τρώει» πολύ γρήγορα μονάδες ή «τρώει» μονάδες χωρίς ιδιαίτερη χρήση, ενώ άλλοι διαπιστώνουν πως πολύ γρήγορα καταναλώνεται το 80% του χρόνου ομιλίας τους…!!! Σύμπτωση είναι άραγε πως το ίδιο συνέβαινε και στην Αυστραλία; Σύμπτωση είναι πως στην Ελλάδα συμβαίνει σχεδόν σε όλους συνδρομητές κινητής τηλεφωνίας;

Αναρωτιόμαστε, μήπως πρέπει να γίνει κάποια έρευνα; Δεν μπορεί να επιτρέπουν οι εταιρείες να κυκλοφορούν φήμες και να μην κάνουν τίποτε απολύτως για να τις διαψεύσουν… Δεν μπορεί οι δημοσιογράφοι να μην κάνουν έρευνα σε θέματα που χτυπάνε τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς… Εκτός και εάν αποφασίσουμε εμείς -οι πολίτες δηλαδή- να κόψουμε τα κινητά τηλέφωνα και να επιστρέψουμε σε πιο παραδοσιακούς τρόπους επικοινωνίας. Εκτός και αν αποφασίσουμε να απαιτήσουμε αναλυτικούς λογαριασμούς (δεν αποτελεί εκ μέρους των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας παραβίαση της σύμβασης η μονομερής απόφαση διακοπής αποστολής των ενημερωτικών αναλυτικών λογαριασμών;).

Και μείναμε μόνο στις χρεώσεις λογαριασμών... και δεν πιάσαμε το θέμα της χρέωσης των... κινητών, που μία σύγκριση τιμών με το εξωτερικό, αφήνει με ανοιχτό το στόμα όποιον την τολμήσει. Εδώ, στην Ελλάδα, οι εταιρείες "προσφέρουν" τηλέφωνα, σε τιμές κυριολεκτικά απλησίαστες...

Ποιος, λοιπόν, θα αποφασίσει να μας προστατέψει από τους λογαριασμούς που δεν ελέγχονται; Δεν θα απευθυνθώ στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, τον κύριο Παπουτσή. Αυτός μάλλον αποφεύγει να επικοινωνεί με το τηλέφωνο, αφού τα βαλιτσάκια συνηθίζουν να κάνουν πολλά λάθη… Απευθύνομαι σε έντιμους δημοσιογράφους που θα αποφασίσουν να κάνουν έρευνα μέχρις εσχάτων… Άραγε μπορούν; Ή να το θέσω ορθότερα... άραγε τολμούν;


Στο 5μηνο το έλλειμα εκτοξεύθηκε στα 15.57 δις!

Μέσα σε 16 μήνες οι πραγματικά άνεργοι, αυξήθηκαν κατα 750.000.

Μέσα σε 16 μηνες το χρηματιστήριο γύρισε 15 χρόνια πίσω.

Μέσα σε σε 16 μήνες το έλλειμα αυξήθηκε κατά 100δις.

Μέσα σε 16 μήνες η ύφεση έφτασε στα επίπεδα του 1945.

Μέσα σε 16 μήνες 10% του πληθυσμού πέρασε στην κατηγορία “κάτω απο το όριο της φτώχειας”.

Μέσα σε 20 μήνες έχουν χαριστεί στις τράπεζες – και τα χρέη αυτά καλούνται να πληρώσουν οι πολίτες – 100 δις.

Μέσα σε 20 μήνες τα έσοδα του κράτους συρικνώθηκαν σε ποσοστό 15%.

Αν μπορούσαμε να μεταφράσουμε στα Ελληνικά τη λέξη “FILOTIMO” ίσως να είχαμε και άλλη κυβέρνηση.

Στα ιαπωνικά η λέξη δεν μεταφράζεται. Εκεί θα είχαν κλείσει χρόνο απο το “XARAKIRI”.
Στα ελληνικά…

Μέσα σε ένα μήνα ο πρωθυπουργός έκανε διακοπές σε 4 νησιά και στα πιο ακριβά ξενοδοχεία αυτών.

Θέλετε κι άλλα;

  • Ανεξέλεγκτη μαίνεται η φωτιά που ξέσπασε το μεσημέρι στην περιοχή Μάκρη της Αλεξανδρούπολης. Έκλεισε η Εγνατία. Ενισχύονται οι δυνάμεις της πυροσβεστικής. Έχουν σταλεί λεωφορεία για πιθανή εκκένωση οικισμών
Διαστάσεις έχει πάρει η φωτιά που βρίσκεται σε εξέλιξη από το μεσημέρι της Τρίτης στην Αλεξανδρούπολη, με την κατάσταση να χαρακτηρίζεται κρίσιμη.

Η φωτιά εκδηλώθηκε σε σε δασική έκταση στην περιοχή Μάκρη, βόρεια της Εγνατίας Οδού και λόγω των ανέμων επεκτάθηκε.

Οι φλόγες πλησιάζουν το χωριό Ατάρνη, ενώ έχουν σταλεί στην περιοχή λεωφορεία του Δήμου Αλεξανδρούπολης και του ΚΤΕΛ Εβρου για πιθανή εκκένωση των οικισμών Δικέλλων, Μεσημβρίας και Πλάκα.

Στο σημείο επιχειρούν 36 πυροσβέστες με 15 οχήματα, 40 άτομα πεζοπόρα, 10 οχήματα από τους ΟΤΑ, 1 ελικόπτερο και 3 αεροπλάνα.

Η Εγνατία στο ύψος της συγκεκριμένης περιοχής έχει κλείσει και όσοι έρχονται από Ξάνθη ή Καβάλα, αναγκάζονται να πάνε από το χωριό Κίρκη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πολλοί έχασαν το πλοίο για Σαμοθράκη, καθώς λόγω της φωτιάς δεν έφτασαν εγκαίρως.

Πολλά πύρινα μέτωπα
Επί ποδός είναι και σήμερα η Πυροσβεστική Υπηρεσία, καθώς πυρκαγιές είναι σε εξέλιξη σε όλη την Ελλάδα, ενώ οι δυνατοί άνεμοι και η ζέστη δυσχεραίνουν την κατάσβεσή τους.
Σε εξέλιξη είναι οι φωτιές που ξέσπασαν από χθές στη Γαβρολίμνη Ναυπάκτου και το Βαθύ Λακωνίας.

Σε εξέλιξη είναι επίσης η πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε δασική έκταση στο Δερβένι Αρκαδίας. Για την κατάσβεσή της επιχειρούν 21 πυροσβέστες, με 10 οχήματα, μία ομάδα πεζοπόρο, καθώς επίσης 4 αεροσκάφη και ένα ελικόπτερο της πυροσβεστικής.

Στο Γιανισκάρι Αχαΐας ενεργό παραμένει το μέτωπο της φωτιάς που ξέσπασε σε δάσος. Σαράντα δύο πυροσβέστες, με 18 οχήματα και πέντε ομάδες πεζοπόρο επιχειρούν επί τόπου, ενώ από αέρος, συνεχείς ρίψεις νερού πραγματοποιούν δύο αεροσκάφη.

Πυρκαγιά εκδηλώθηκε επίσης σε δασική έκταση στην περιοχή Στάνος Αμφιλοχίας. Τη φωτιά προσπαθούν να θέσουν υπό έλεγχο 20 πυροσβέστες, με 9 οχήματα, ενώ από αέρος συνδράμουν ένα αεροσκάφος και ένα ελικόπτερο.

Εξάλλου, υπό έλεγχο κατάφεραν να θέσουν οι πυροσβεστικές δυνάμεις τη φωτιά που ξέσπασε τη Δευτέρα σε δασική έκταση στη Βάρδαλη Δομοκού.


Το κόμμα ΑΚΡ του Ταγίπ Ερντογάν βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 9 χρόνια. Όμως, ενώ είναι το μόνο κόμμα που ασχολήθηκε σοβαρά με το κουρδικό πρόβλημα, οι παλινδρομήσεις και οι συνεχείς αλλαγές της στάσης του έναντι των Κούρδων, έχουν σαν αποτέλεσμα την σοβαρή επιδείνωση της κατάστασης ασφαλείας της χώρας, ειδικά το τελευταίο χρονικό διάστημα λόγω της αύξησης των ένοπλων επιθέσεων του ΡΚΚ.

Τουρκο-ισλαμισμός και ΑΚΡ

Το νέο Σύνταγμα που υποσχέθηκε ο Ταγίπ Ερντογάν στον τουρκικό λαό, θα αποτελέσει ταυτόχρονα και την ιδεολογική σφραγίδα της «Νέας» Τουρκίας.

Ο βασικός προσανατολισμός του ΑΚΡ έχει άμεση σχέση με τον τουρκικό εθνικισμό. Δηλαδή, το ΑΚΡ αποτελεί ένα εθνικιστικό κόμμα που εκτρέφει στο εσωτερικό του τον ισλαμισμό και εκπροσωπεί τον τουρκο-ισλαμισμό ή τουρκο-ισλαμική σύνθεση (Türk-İslam sentezi). Άλλωστε, είναι ευρέως γνωστό στην Τουρκία, ότι το όραμα του τουρκο-ισλαμισμού, το 1991, άνοιξε το δρόμο για την εξουσία της χώρας στον Ερμπακάν και τώρα υπερασπίζεται και στηρίζει τον Ερντογάν. Διευκρινίζεται ότι ο τουρκο-ισλαμισμός αποτελεί μια ιδεολογία που αναπτύχθηκε το 1980 από την Εστία Διανοουμένων (Aydınlar Ocağı ) και στη συνέχεια αποτέλεσε τη βάση λειτουργίας και διακυβέρνησης της χώρας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Κενάν Εβρέν (9-11-1982 έως 9-11-1989). Η βασική αρχή της ιδεολογίας αυτής αναφέρεται στην ανάδειξη του τουρκισμού μέσω του ισλαμισμού και υποστηρικτές της ήταν η στρατοκρατία, το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ και οι ισλαμιστές συμπεριλαμβανομένου και του Φετουλάχ Γκιουλέν. Όταν ο Ερντογάν ανέλαβε την εξουσία της χώρας το 2002 οι στρατηγοί αντιλήφθησαν ότι ο ισλαμιστής πρωθυπουργός και το κίνημα Γκιουλέν που τον στηρίζει, αποτελεί απειλή για το κατεστημένο που υπήρχε και σχεδίασαν πολλές φορές να τον ανατρέψουν χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Επίσης, πρέπει να τονισθεί ότι σημαντική ήταν και η συμβολή του ΜΗΡ για να διατηρηθεί στην εξουσία ο Ταγίπ Ερντογάν, μετά το υπόμνημα παρέμβασης του στρατού στην πολιτική ζωή της χώρας στις 27-4-2007.

Τούρκοι αναλυτές θεωρούν ότι το κόμμα του Ερντογάν αφού πέτυχε να απομονώσει τους στρατιωτικούς θέτοντας τέλος στη στρατιωτική χειραφέτηση, έχει αναλάβει πλέον και την αποστολή του εθνικιστικού κόμματος ΜΗΡ του Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Το ΜΗΡ διεξήγαγε τον αγώνα του με συγκρούσεις στους δρόμους, ενώ το ΑΚΡ με πολύ επαγγελματικό και ευέλικτο τρόπο, αφού πέτυχε να διαχειρισθεί σωστά την οικονομία της χώρας, στη συνέχεια ανέλαβε αναίμακτα την αποστολή των εθνικιστών. Συγκεκριμένα, κατάφερε να συνενώσει με επιτυχία τον ισλαμισμό με τον τουρκισμό και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την κάλυψη του κενού που δημιουργούσε το έλλειμμα του ΜΗΡ στην τουρκική κοινωνία.

Επομένως, το ΑΚΡ παρουσιάζεται πλέον ως ένα νέο φιλελευθεροποιημένο, εθνικιστικό και τουρκο-ισλαμικό κόμμα, το οποίο παράλληλα πέτυχε να θέσει στο περιθώριο τις άλλες δύο συνιστώσες της τουρκο-ισλαμικής σύνθεσης, το στρατό και το κόμμα ΜΗΡ. Επίσης, δεν είναι τυχαίο, ότι μετά τις εκλογές της 12-6-2011 ο Ερντογάν προώθησε στη θέση του προέδρου της Εθνοσυνέλευσης τον Cemil Çiçek, ο οποίος εκπροσωπεί το τουρκο-ισλαμισμό στο κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ. Επισημαίνεται ότι ο Çiçek πριν το 1980 ανήκε στο εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ και στη συνέχεια μεταπήδησε στο κόμμα Anavatan Partisi του Τουργκούτ Οζάλ. Στη συνέχεια, όταν ο Ταγίπ Ερντογάν και ο Αμπντουλάχ Γκιούλ ίδρυσαν το κόμμα ΑΚΡ και ανέλαβαν την εξουσία της χώρας το 2002, ο Çiçek έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στον καθορισμό των σχέσεων της συντηρητικής εθνικιστικής βάσης του κόμματος με το κράτος.

Τουρκο-ισλαμισμός και θρησκευτικό κίνημα Γκιουλέν

Το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν αποτελεί μια εθνικιστική κίνηση με θρησκευτικό μανδύα. Ο βασικός σκοπός του είναι να διαφυλάξει, να προωθήσει και να αναδείξει τον τουρκικό εθνικισμό, ενώ η διαφύλαξη και προώθηση του Ισλάμ αποτελεί θέμα δεύτερης προτεραιότητας.

Ένας Τούρκος για να θεωρηθεί εθνικιστής θα πρέπει να αγαπά την πατρίδα και τη γλώσσα του, ενώ οι σκέψεις, τα αισθήματα και οι ενέργειές του θα πρέπει να διαφυλάττουν και να προωθούν τον τουρκισμό. Το ιδεολογικό υπόβαθρο του κινήματος Γκιουλέν πηγάζει από την ιδεολογία του τουρκο-ισλαμισμού, δεδομένου ότι αυτό το κίνημα χρησιμοποιεί την εν λόγω ιδεολογία για ανάδειξη της κυριαρχίας των Τούρκων. Δηλαδή από μία άποψη το κίνημα του Γκιουλέν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως μία νέα έκδοση της πολιτικής του τουρκο-ισλαμισμού την οποία μερικοί Τούρκοι αναλυτές αποκαλούν ως οθωμανο-τουρκική σύνθεση (Osmanlı-Türk sentezi).

Η στρατηγική του κινήματος Γκιουλέν είναι πολυδιάστατη και περιλαμβάνει τα ακόλουθα πεδία δράσης:

  • Ολοκληρωτική διείσδυση και έλεγχο των στρατηγικών κέντρων διοίκησης και διακυβέρνησης της χώρας, όπως το Συνταγματικό Δικαστήριο, ο Άρειος Πάγος, το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Ανώτατο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο, η ΜΙΤ, η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ) κ.λπ. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελούν οι στενές σχέσεις του κινήματος Γκιουλέν με τον Yiğit Alpogan, ο οποίος ήταν ο πρώτος πολίτης Γενικός Γραμματέας του ΣΕΑ, από 1-10-2004 έως 16-7-2007, ενώ είχε διατελέσει μάλιστα και πρέσβης στην Ελλάδα το 2001.
  • Ανάπτυξη και προώθηση των κοινωνικών σχέσεων μέσω της διείσδυσης στη Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων, στο υπουργείο Παιδείας και στο υπουργείο Υγείας.
  • Διείσδυση στα κρατικά ΜΜΕ και χρησιμοποίηση των εφημερίδων, περιοδικών και τηλεοπτικών-ραδιοφωνικών σταθμών που ελέγχει, ως ιδεολογικο-πολιτικά όργανα του κινήματός του. Σύμφωνα με τον Τούρκο δημοσιογράφο Emre Aköz της εφημερίδας Sabah, πολλοί δημοσιογράφοι και αρθρογράφοι, πρώην «αγωνιστές του κεμαλισμού και του κοσμικού κράτους», προστρέχουν στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούν τα κέντρα αποφάσεων και ιδρύματα του Φετουλάχ Γκιουλέν καταδεικνύοντας ότι έχουν προσχωρήσει στο δίκτυο του ισλαμιστή ηγέτη.
  • Ανάληψη του ελέγχου των στρατηγικών οικονομικών κέντρων της χώρας, όπως το υπουργείο Οικονομικών, το υπουργείο Θησαυροφυλακίου, οι Διευθύνσεις Κρατικού Σχεδιασμού κ.λπ. Επισημαίνεται ότι οι περισσότεροι νομάρχες και έπαρχοι της Τουρκίας διατηρούν πολύ στενές σχέσεις με το κίνημα Γκιουλέν, ενώ γίνεται προσπάθεια για τον έλεγχο και των δημάρχων.
  • Διείσδυση στις δυνάμεις ασφαλείας της χώρας, όπως αστυνομία, στρατοχωροφυλακή και ένοπλες δυνάμεις, δίδοντας ιδιαίτερη βαρύτητα στις αστυνομικές σχολές και ακαδημίες.

Αναφορικά με τη αποσαφήνιση της σχέσης και της συνεργασίας που υπάρχει μεταξύ του Ερντογάν και του Γκιουλέν κρίνεται σκόπιμο να παρατεθούν τα ακόλουθα πληροφοριακά στοιχεία:

  • Στην Τουρκία υπάρχουν περίπου 20 θρησκευτικές κοινότητες (Cemaat και tarikat). Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται το ισλαμικό κίνημα του Γκιουλέν και η κοινότητα İskender Paşa Cemaati.
  • Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν προέρχεται από το ισλαμικό κίνημα του Γκιουλέν, αλλά ανήκει στην İskender Paşa Cemaati και είχε ως πνευματικούς καθοδηγητές τους Zahit Koktu και Esat Coşan. Η εν λόγω cemaat στήριξε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις το κόμμα του Ερντογάν, πλην των εκλογών της 12-6-2011, όπου με ανακοίνωση που δημοσίευσε στις 2-6-2011 κάλεσε του οπαδούς της να μη ψηφίσουν το ΑΚΡ, αλλά το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ του Ντεβλέτ Μπαχτσελί.
  • Το κίνημα Γκιουλέν στηρίζει το Ερντογάν διότι θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό αφενός θα εδραιωθεί και θα ενδυναμωθεί, αφετέρου τα στελέχη του θα μπορέσουν να πλουτίσουν και να τοποθετηθούν σε θέσεις κλειδιά του τουρκικού κράτους.

Οι ισλαμιστές και το κουρδικό πρόβλημα

Η βασική πολιτική που εφάρμοσαν όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Ταγίπ Ερντογάν, για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος ήταν η αφομοίωση των Κούρδων. Ειδικά τα τελευταία 2 χρόνια η κυβέρνηση του ΑΚΡ χρησιμοποιεί το κίνημα του Γκιουλέν, που αποτελεί το «βαθύ κράτος» της ισλαμικής διακυβέρνησης της χώρας, ως ένα νέο ψυχολογικό όπλο για την εξάλειψη του ΡΚΚ και την αφομοίωση του κουρδικού πληθυσμού, με τη δημιουργία σχολείων, κατηχητικών και θρησκευτικών οργανώσεων από το δίκτυο του εν λόγω ιμάμη. Άλλωστε αυτός είναι και ο βασικός λόγος που το κουρδικό κίνημα προεκλογικά προέβη στην κίνηση της «θρησκευτικής απειθαρχίας» καλώντας τα μέλη του να μην προσέρχονται για προσευχή στα τζαμιά, αλλά σε άλλους χώρους και με Κούρδους ιμάμηδες.

Οι Τούρκοι στρατηγοί έδωσαν βάση στα στρατιωτικά μέτρα, στρατηγική η οποία τελικά δεν τους δικαίωσε. Ενδεικτικό παράδειγμα της αντίληψης τους για την αντιμετώπιση του ΡΚΚ αποτελεί η συνέντευξη που έδωσε ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός İlker Başbuğ στις 7-8-2011 στην εφημερίδα Milliyet αναφέροντας τα εξής: «Το ΡΚΚ αποτελείται από 4 συνιστώσες. Η πρώτη συνιστώσα είναι ο ένοπλος πυρήνας στο όρος Κandil του βορείου Ιράκ, όπου υπάρχουν 3 ομάδες: η ομάδα του Murat Karayılan, του Cemil Bayık και του Duran Kalkan. Η δεύτερη συνιστώσα είναι ο πολιτικός πυρήνας με την κύρια ομάδα του στις Βρυξέλες. Η πιο μεγάλη ισχύς της ομάδος αυτής είναι η οικονομική της ισχύς. Εάν της αποκοπεί η χρηματοδότηση τότε ο ένοπλος πυρήνας θα αντιμετωπίσει σοβαρό πρόβλημα. Η τρίτη συνιστώσα είναι το πολιτικό μόρφωμα (σ.σ. εννοεί τους Κούρδους βουλευτές) και μερικές μη κυβερνητικές οργανώσεις. Και τέλος η τέταρτη συνιστώσα είναι το Ιμραλί (σ.σ. εννοεί τον Οτσαλάν που βρίσκεται φυλακισμένος στις φυλακές του Ιμραλί). Κατ’ εμέ, η πιο σημαντική από αυτές τις συνιστώσες είναι ο ένοπλος πυρήνας, στο όρος Κandil, διότι για να καταρρεύσει η τρομοκρατική οργάνωση (σ.σ. εννοεί το ΡΚΚ) πρέπει να καταρρεύσουν τα ηγετικά στελέχη της.»

Επειδή η στρατηγική που εφαρμόστηκε μέχρι τώρα κρίθηκε εντελώς αναποτελεσματική για την αντιμετώπιση μιας απειλής 4.500 ανταρτών, από τους οποίους οι 3.000 βρίσκονται στο βόρειο Ιράκ και οι 1.500 επιχειρούν στην Τουρκία, η κυβέρνηση του Ερντογάν αποφάσισε να αναθέσει στην αστυνομία και τη στρατοχωροφυλακή τον έλεγχο των επιχειρήσεων, συνεπικουρούμενες φυσικά από τις ένοπλες δυνάμεις και τη ΜΙΤ. Ταυτόχρονα, μέσω των ΜΜΕ που ελέγχονται από το κίνημα Γκιουλέν, κατηγορείται ο στρατός για αναποτελεσματικότητα και δημιουργούνται σοβαρά ερωτηματικά εάν πράγματι επιδιώκει την εξάλειψη της απειλής του ΡΚΚ. Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι δημοσιεύματα του περιοδικού Aksiyon και της εφημερίδας Zaman αναφορικά με τις στρατιωτικές πληροφορίες που διαρρέουν στο ΡΚΚ. Συγκεκριμένα Τούρκοι στρατιωτικοί με πολιτική περιβολή πραγματοποιούν συναντήσεις με Κούρδους αντάρτες και τους δίδουν τα εξής:

  • Στρατιωτικούς χάρτες με τις θέσεις των στρατιωτικών μονάδων, των φυλακίων και των περιπόλων στην ανατολική και νοτιοανατολική Τουρκία.
  • Τις κωδικές λέξεις που χρησιμοποιούν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατά τη διάρκεια των επικοινωνιών με ασυρμάτους, με αποτέλεσμα οι αντάρτες να αποκωδικοποιούν τις ενέργειες και τις προθέσεις των Τούρκων.
  • Πληροφορίες για τις στρατιωτικές μονάδες, όπως τα προσόντα των διοικητών και το διάστημα που αυτοί θα απουσιάζουν με άδεια, ο αριθμός των νέων στρατιωτών, ο αριθμός των ειδικά εκπαιδευμένων στρατιωτών, οι επιχειρήσεις που θα διεξάγουν και η κατάσταση των οπλικών συστημάτων και των πυρομαχικών.

Συνακόλουθα δε, η τουρκική κυβέρνηση ανέθεσε σε κέντρα στρατηγικών μελετών να συντάξουν μελέτες για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος, ωστόσο τα συμπεράσματα και οι προτάσεις των μελετητών προκαλούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, δεδομένου ότι η κατάσταση τείνει να τεθεί εκτός ελέγχου. Ενδεικτικά παρατίθενται ορισμένα στοιχεία της μελέτης του Cengiz Çandar, αρθρογράφου στις εφημερίδες Radikal και Hürriyet, αναφορικά με τον αφοπλισμό του ΡΚΚ:

  • Για πολλά χρόνια η τουρκική πολιτική που εφαρμόσθηκε για την αντιμετώπιση του κουρδικού διαχώριζε το κουρδικό πρόβλημα από το πρόβλημα του ΡΚΚ, θεωρώντας ότι για την επίλυσή τους θα πρέπει να εφαρμοσθούν διαφορετικές στρατηγικές.
  • Ανώτατο στέλεχος της Περιφερειακής Διοίκησης των Κούρδων του Βορείου Ιράκ, που συνεργάζεται στενά με την τουρκική κυβέρνηση ανέφερε ότι πριν 10 χρόνια θα μπορούσε να γίνει διαχωρισμός του κουρδικού προβλήματος από το ΡΚΚ και τον Οτσαλάν. Τώρα όμως αυτό είναι αδύνατον. Εάν αυτό δεν γίνει αντιληπτό, δεν πρόκειται ποτέ να υπάρξει επίλυση του κουρδικού προβλήματος.
  • Θα πρέπει τα μέλη του ΡΚΚ να μην αποκαλούνται τρομοκράτες, αλλά Κούρδοι αντάρτες. Η κυβέρνηση ως πρώτο βήμα θα πρέπει να σταματήσει να αποκαλεί το ΡΚΚ ως τρομοκρατική οργάνωση αλλά ως κουρδική εξέγερση. (σ.σ. το τουρκικό υπουργείο Εσωτερικών στις επίσημες ανακοινώσεις του αποκαλεί το ΡΚΚ ως διασπαστική τρομοκρατική οργάνωση). Στη συνέχεια θα πρέπει να γίνουν ενέργειες από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε το ΡΚΚ να μην περιλαμβάνεται στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων. Αυτό θα διευκολύνει τόσο τα ηγετικά στελέχη του ΡΚΚ όσο και τους λοιπούς αντάρτες να παραδοθούν είτε στην Τουρκία είτε σε τρίτες χώρες, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ιράκ, χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης κ.λπ.
  • Σύμφωνα με ανώτατο στέλεχος των τουρκικών δυνάμεων ασφαλείας, το ΡΚΚ για πολλά χρόνια δαιμονοποιήθηκε στην τουρκική κοινή γνώμη και η μεταστροφή του κλίματος που έχει δημιουργηθεί αφενός δεν είναι εύκολη, αφετέρου θα απαιτήσει μεγάλο χρονικό διάστημα.
  • Σύμφωνα με ανώτατο στέλεχος του ΡΚΚ, η οργάνωση διεξάγει μια κουρδική εξέγερση. Για να δοθεί τέλος σε αυτήν απαιτείται η επαφή και η διαπραγμάτευση με τους εξεγερμένους. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει. Θα πρέπει να αλλάξει το καθεστώς ύπαρξης των Κούρδων στην Τουρκία και θα πρέπει να υπάρξει ταύτιση απόψεων αναφορικά με την έννοια του όρου «δημοκρατική αυτονομία» για τις αρμοδιότητες των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων.
  • Θα πρέπει βραχυπρόθεσμα να επανεξετασθούν οι συνθήκες κράτησης του Οτσαλάν και μεσοπρόθεσμα να μελετηθεί η πρόταση για την απελευθέρωσή του.
  • Θα πρέπει να εφαρμοσθεί μια σταδιακή αμνηστία στους αντάρτες, προκειμένου αυτοί να κατέβουν από τα βουνά και να παραδώσουν τα όπλα τους.
  • Συγκρίνοντας τις παραπάνω προτάσεις με την προεκλογική δήλωση του Τούρκου πρωθυπουργού ότι, δεν υπάρχει κουρδικό πρόβλημα απλώς υπάρχουν προβλήματα που έχουν οι Κούρδοι πολίτες, αντιλαμβάνεται ο καθένας τις προοπτικές που υπάρχουν για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος. Άλλωστε, τον προηγούμενο μήνα το ΡΚΚ κήρυξε παύση της εκεχειρίας και άρχισε τη διεξαγωγή επιχειρήσεων, όπως απαγωγές κρατικών λειτουργών και ένοπλες επιθέσεις σε αστυνομικούς και στρατιωτικούς στόχους με πολύ βαριές απώλειες από τουρκικής πλευράς. Επιπρόσθετα, τις τελευταίες ημέρες και ειδικά μετά την προσβολή τουρκικής φάλαγγας από αντάρτες του ΡΚΚ στις 17-8-2011, που είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο 9 και τον τραυματισμό 15 στρατιωτικών, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις διεξάγουν επιχειρήσεις προσβάλλοντας στόχους τόσο εντός του τουρκικού εδάφους, όσο και εκτός συνόρων στο βόρειο Ιράκ με μαχητικά αεροσκάφη και μονάδες πυραύλων και πυροβολικού. Επίσης, σύμφωνα με κουρδικές πηγές, η τουρκική πολεμική αεροπορία εκτός από θέσεις ανταρτών του ΡΚΚ βομβάρδισε εσκεμμένα και νεκροταφεία Κούρδων ανταρτών στις περιοχές Haftanin και Zap του βορείου Ιράκ, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι των περιοχών αυτών να δηλώνουν ότι η ανικανότητα του τουρκικού στρατού δεν σέβεται ούτε τον νεκρό Κούρδο.

Στις 18-8-2011, συνεδρίασε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας (ΣΕΑ) στην Τουρκία και στην ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε τονίσθηκε ότι ο αγώνας κατά της «τρομοκρατίας» (σ.σ. εννοούν το ΡΚΚ) θα συνεχισθεί με δυναμικό και αποφασιστικό τρόπο, καθώς επίσης δεν θα γίνει καμία υπαναχώρηση και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες στις αρχές: μια σημαία, ένα έθνος, μια πατρίδα, ένα κράτος. Επίσης, τονίσθηκε ότι πέραν των στρατιωτικών μέτρων που εφαρμόζονται μέχρι τώρα, θα συνεχισθούν οι πολυδιάστατες ενέργειες σε πεδία δράσης που έχουν κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική, ψυχολογική και διπλωματική διάσταση.

Στις 20-8-2011 ο αρχηγός των τουρκικών χερσαίων δυνάμεων στρατηγός Hayri Kıvrıkoğlu επισκέφθηκε μονάδες στα τουρκο-ιρακινά σύνορα και κατόπιν μετέβη στο Ντιγιαρμπακίρ, όπου, μετά την ενημέρωση που πραγματοποιήθηκε στο στρατηγείο της 2ης τουρκικής Στρατιάς, συμμετείχε σε σύσκεψη στο γραφείο του νομάρχη Mustafa Toprak, συνοδευόμενος από το διοικητή της 2ης τουρκικής Στρατιάς και το διοικητή του Σώματος Στρατού Εσωτερικής Ασφαλείας Στρατοχωροφυλακής. Η εν λόγω επίσκεψη πιθανόν να έχει σχέση και με φημολογούμενη επιχείρηση που σχεδιάζουν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις πέραν των συνόρων και εντός του βορείου Ιράκ. Ήδη τμήματα της Διεύθυνσης Ειδικών Δυνάμεων του τουρκικού ΓΕΕΘΑ (Bordo Bereli) επιχειρούν εντός του ιρακινού εδάφους, καθοδηγώντας τα πυρά των μαχητικών αεροσκαφών με συστήματα λέιζερ, ενώ παράλληλα μη επανδρωμένα αεροσκάφη Heron πραγματοποιούν πτήσεις για συλλογή πληροφοριών και εντοπισμό στόχων.

Το ηγετικό στέλεχος του ΡΚΚ Μurat Karayilan με δηλώσεις του προειδοποίησε την Τουρκία λέγοντας τα εξής: «Εάν χρησιμοποιήσουμε πλήρως της στρατιωτική μας ισχύ και διατάξουμε τη διεξαγωγή ολοκληρωτικού πολέμου τότε στην Τουρκία θα έρθουν τα πάνω κάτω». Παράλληλα, η οργάνωση ΤΑΚ (Γεράκια της Ανεξαρτησίας του Κουρδιστάν) κήρυξε ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον της Τουρκίας κατηγορώντας τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις για χρήση χημικών όπλων εναντίον του ΡΚΚ και απειλώντας ότι θα πραγματοποιήσει ένοπλες επιθέσεις ακόμη και σε τουριστικά μέρη. Συγκεκριμένα η ΤΑΚ σε έγγραφη ανακοίνωσή της αναφέρει τα εξής: «Η ηγεσία του τουρκικού κράτους και η κυβέρνηση έδειξε τις πραγματικές της προθέσεις πολεμώντας με χημικά όπλα χωρίς να σέβεται τις αρχές του πολέμου και της ηθικής. Από τώρα πλέον οι αγωνιστές του ΤΑΚ με τις ενέργειές τους θα καταδείξουν στην τουρκική και στη διεθνή κοινή γνώμη ποιο είναι το αντίτιμο όλων των πιέσεων που ασκεί η Τουρκία στον Οτσαλάν και στον κουρδικό λαό. Όλοι οι πολίτες του Ιράν μαζί με τις πολιτικές και οικονομικές του αποστολές που βρίσκονται στην Τουρκία θα αποτελούν στόχο. Η τακτική που κρατήσαμε στο θέμα των πολιτών και των τουριστών από σήμερα παύει να ισχύει. Για αντιστάθμισμα, αυτήν την περίοδο όλα τα στελέχη μας που βρίσκονται διασκορπισμένα σε όλη την Τουρκία δεν θα διστάσουν σε τίποτε.»

Το κουρδικό αποτελεί το βασικότερο πρόβλημα της Τουρκίας, το οποίο επηρεάζει τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική της πολιτική. Μετά την εξουδετέρωση της κεμαλιστικής ιδεολογίας από το στρατό και τη δικαιοσύνη, το τουρκο-ισλαμικό πνεύμα του Ερντογάν προτίθεται να προβεί σε ενέργειες για το κουρδικό πρόβλημα και τη στρατοκρατία που καμία άλλη τουρκική κυβέρνηση δεν έχει κάνει. Ωστόσο, εάν λάβουμε υπόψη ότι στην Τουρκία, σχεδόν όλοι οι «θρησκευόμενοι-ισλαμιστές» είναι εθνικιστές, δημιουργούνται σοβαρές αμφιβολίες για το εάν ένα εθνικιστικό κόμμα, όπως αποδεικνύεται ότι είναι το ΑΚΡ, θα μπορέσει να επιλύσει το κουρδικό πρόβλημα. Τέλος, όλα τα παραπάνω θα πρέπει να προβληματίσουν όχι μόνο την ελληνική πλευρά αλλά και όλα τα γειτονικά κράτη της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας, διότι ο νέος τουρκικός εθνικισμός έχει προσανατολισμό προς όλες τις κατευθύνσεις: ανατολή, δύση, βορρά, νότο.


(Ο Χρήστος Μηνάγιας είναι συγγραφέας του βιβλίου «Η γεωπολιτική στρατηγική και η στρατιωτική ισχύς της Τουρκίας» που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Τουρίκη. Πρόκειται για μια εμπεριστατωμένη μελέτη η οποία βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε πρωτογενείς τουρκικές πηγές και μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ένας χρήσιμος οδηγός για το είδος της απειλής που συνιστούν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και τις επιδιώξεις της εξωτερικής πολιτικής της Άγκυρας υπό το μανδύα του νεο-οθωμανισμού. Επίσης, είναι τακτικός αρθρογράφος επί θεμάτων Τουρκίας στην ιστοσελίδα www.geostrategy.gr)

Έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που είδαμε την τελευταία δημοσκόπηση – σιγή που προκαλεί πολλά ερωτηματικά, καθώς αυτό δεν είναι ένα συνηθισμένο καλοκαίρι και υπήρξαν γεγονότα που άξιζε να «μετρηθούν» την ώρα του «βρασμού».

Το γεγονός διευκολύνει, χωρίς αμφιβολία, την κυβέρνηση και εκ μέρους των εταιριών που διενεργούν τις μετρήσεις δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία – πολύ περισσότερο αν αυτή σχετίζεται με τις διακοπές, τον Αύγουστο και όλα τα συναφή.

Ο επαγγελματίας δεν αφήνει ποτέ και για κανέναν λόγο κενά στο αντικείμενο της δουλειάς του, διότι μετά δεν μπορεί να κάνει κάποιες συγκρίσεις ή να παρακολουθήσει την καμπύλη των απόψεων και διαθέσεων της κοινής γνώμης.

Αν πάλι έχουν κάνει τις μετρήσεις τους και απλώς δεν τις ανακοινώνουν (επειδή δεν τους τις παρήγγειλε κανείς ή τις παρήγγειλε για ίδια χρήση), τότε το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο – και γι’ αυτούς που διενεργούν δημοσκοπήσεις και δεν τις ανακοινώνουν και γι’ αυτούς που τις παραγγέλνουν, αλλά δεν τους συμφέρει να τις ανακοινώσουν.

Έπρεπε ή όχι αυτή τη στιγμή να γνωρίζουμε τι πιστεύει η κοινή γνώμη για τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου; Πόσοι δηλαδή θεώρησαν στο τελευταίο δεκαήμερα του Ιουλίου ότι σωθήκαμε και πόσοι πως όχι;

Έπρεπε ή όχι αυτή τη στιγμή να γνωρίζουμε ποια είναι η επικρατούσα γνώμη για το θέμα των ταξιτζήδων; Συμφωνεί η κοινή γνώμη με τον κ. Ραγκούση ή με την επαγγελματική τάξη που αυτός αποφάσισε να εξαφανίσει;

Επί ένα μήνα, τον Ιούλιο, έγινε ο κακός χαμός. Δεν πρέπει να γνωρίζουμε τι πιστεύει ο κόσμος; Αν συμφωνεί με την καταστροφή χρεωμένων επαγγελματιών; Αν θεωρεί πως αυτός ήταν ο κατάλληλος χρόνος για να καταφέρουμε άλλο ένα πλήγμα στον τουρισμό;

Η τελευταία δημοσκόπηση που έχουμε στα χέρια μας είναι αυτή που δημοσιεύθηκε στις 10 Ιουλίου, στο «Βήμα της Κυριακής» από την Κάπα Research.
Για πρώτη φορά, επτά στους δέκα πολίτες ζητούσαν πρόωρες εκλογές αν η κυβέρνηση δεν επετύγχανε τον στόχο της ως τον Σεπτέμβριο.

Αυτό σημαίνει πως ο κόσμος επρόκειτο να παρακολουθήσει τα συμβαίνοντα μέσα στο καλοκαίρι, ώστε να βγει ένα συμπέρασμα για τον Σεπτέμβριο.
Δεν έπρεπε να παρακολουθήσει κάποιος και την γνώμη του κόσμου σ’ αυτό το διάστημα;

Είμαστε στα τέλη Αυγούστου. Θα μας πει κανείς ποια είναι η άποψη της κοινής γνώμης σχετικά με το πώς πέρασε η κρίσιμη περίοδος, αν επιτεύχθηκε κάποιος στόχος, αν τα πράγματα πάνε καλύτερα ή χειρότερα; Ώστε να βγάλουμε ένα συμπέρασμα σχετικά με το αν πρέπει να γίνουν πρόωρες εκλογές ή όχι;

Διότι προχθές μάθαμε από τον πρωθυπουργό πως ο λαός δεν θέλει εκλογές. Πόθεν προκύπτει τούτο; Από την έρευνα της 10ης Ιουλίου πάντως όχι. Έχει στη διάθεσή του άλλη έρευνα ο κ. Παπανδρέου;

Στο μεταξύ μάλιστα, συνέβησαν ένα σωρό γεγονότα που επίσης δεν έχουν «μετρηθεί».

Στις 29 Ιουνίου – και αφού είχε προηγηθεί η γελοιότητα της πρόσκαιρης παράδοσης της εξουσίας στον Άγνωστο Χ στις 15 Ιουνίου, ο ανασχηματισμός, οι παραιτήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και η συζήτηση για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης – ψηφίστηκε το Μεσοπρόθεσμο.

Ο κόσμος, όμως, συνειδητοποίησε ότι προβλέπει την μετάταξη του ΦΠΑ στις υπηρεσίες εστίασης στο 23%, στις αρχές Αυγούστου.

Στις δουλειές αυτές απασχολούνται 800.000 άνθρωποι, των οποίων η δουλειά θα κινδυνέψει, αν τελικά εφαρμοστεί – που θα εφαρμοστεί, το ξεκαθάρισε και χθες ο κ. Βενιζέλος – αυτό το δυσμενές και παράλογο μέτρο.

Αυτοί – και όλοι οι άλλοι – πότε θα ερωτηθούν; Όταν θα αρχίσει η εφαρμογή του καταστροφικού για την οικονομία και τον τουρισμό μέτρου;

Κι’ αν στις 5 Ιουλίου, σύμφωνα με την έρευνα της ALCO για το ΕΒΕΑ, το 81% των πολιτών αξιολογούσαν αρνητικά την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, ποια είναι η γνώμη τους τώρα, μετά τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου και, κυρίως, μετά τον καταιγισμό αιτημάτων για παροχή εγγυήσεων εκ μέρους της χώρας μας προς τους δανειστές της;

Είναι δυνατόν πρώτα η Φινλανδία και μετά ο ένας μετά τον άλλο να μας ζητάνε να… τους δανείσουμε τα λεφτά που θα μας δανείσουν και να μην έχει γίνει ακόμη μια έρευνα για να αξιολογηθούν οι χειρισμοί του κ. Βενιζέλου;

Στο κάτω-κάτω της γραφής φρέσκος υπουργός είναι, έλαβε σημαντικές αποφάσεις, υπέγραψε χωρίς να ρωτήσει κανέναν για τις εγγυήσεις, είπε ένα σωρό φληναφήματα – με πιο μεγαλειώδες το χθεσινό, σύμφωνα με το οποίο το νέο φορολογικό σύστημα μας… βοηθά να γνωριστούμε μεταξύ μας!

Πότε θα κριθεί ο κ. Βενιζέλος; Αφού καταρρεύσει η συμφωνία της 21ης Ιουλίου;

Συγγνώμη, κύριοι, αλλά στις 12 Ιουλίου συνεδρίασε το Eurogroup και εκεί, στο κοινό ανακοινωθέν, έγινε αναφορά στο θέμα των εγγυήσεων.

Στην Αθήνα, η κυβέρνηση μας είπε σε όλους τους τόνους ότι η αναφορά δεν αφορούσε την Ελλάδα, αλλά την «επίθεση στο ευρώ»!

Στις 21 Ιουλίου οι εγγυήσεις μπήκαν και στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Αλλά ο κ. Παπανδρέου μας μιλούσε για «σκληρές διαπραγματεύσεις» και οι υπουργοί του τον χειροκροτούσαν.

Το Δεκαπενταύγουστο, όμως, μάθαμε ότι υπήρξε συμφωνία με τη Φινλανδία και μετά πλάκωσαν και όλοι οι άλλοι.

Αυτό θα μετρηθεί κάποτε; Ως στοιχείο αποτυχημένων χειρισμών και μάλιστα σε σχέση με τους πανηγυρισμούς και τα χειροκροτήματα;

Πότε θα μετρηθεί; Όταν θα έχουν ξεχαστεί τα χειροκροτήματα και θα μας έχουν μείνει οι εγγυήσεις;

Δεν πρέπει να μάθουμε αν ο κόσμος συμφωνεί με την διαπραγμάτευση και με την απόφαση της κυβέρνησης να αποδεχθεί τις εγγυήσεις χωρίς να ρωτήσει κανέναν;

Είναι δυνατόν να έχει υπάρξει τέτοια παταγώδης αποτυχία και να μην γνωρίζουμε τι λέει η κοινή γνώμη;

Συγγνώμη, αλλά πρόκειται περί σκανδαλώδους ανοχής και απαράδεκτου σιωπητηρίου – πολύ περισσότερο που από τον περασμένο Ιούνιο το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει περάσει μπροστά, χωρίς να γνωρίζουμε αν στο μεταξύ η διαφορά έχει διευρυνθεί.

Εκτός κι’ αν κάποιοι αποφάσισαν να δώσουν τη δουλειά τους στον κ. Παπανδρέου, ο οποίος αντί για δημοσκοπήσεις θα κάνει δημοψηφίσματα.

Υ.Γ. Αν οι δημοσκόποι έχουν ανέβει σε κανένα κανό, τους υπενθυμίζουμε πως ο ρέκτης του σπορ έχει επιστρέψει…


Ήχοι τυμπάνων ακούγονται τα βράδια στην πόλη της Κομοτηνής. Παρέες μουσουλμάνων περιφέρονται στις μουσουλμανικές συνοικίες και ξυπνούν τους πιστούς μουσουλμάνους προκειμένου να προετοιμαστούν για την πρώτη προσευχή της ημέρας. Τα τύμπανα (νταβούλια) αρχίζουν να χτυπούν στις 3 το βράδυ και συνεχίζουν μέχρι τις 5 το πρωί, οπότε σταματούν και αρχίζει να ακούγεται η προσευχή του χότζα από τα μεγάφωνα των μιναρέδων…

Πρόκειται για ένα παλιό έθιμο, το οποίο πραγματοποιείται τις ημέρες της νηστείας του Ραμαζανιού. Τα τελευταία δύο χρόνια το συγκεκριμένο έθιμο αναβιώνει, αφού φαίνεται πως κάποιοι αποφάσισαν να το επαναφέρουν (στο σημείο αυτό να τονίσουμε πως στην πραγματικότητα μέσω του συγκεκριμένου εθίμου τονίζεται η είσοδος του ισλαμισμού – Ερντογανισμού στην Θράκη και η επικυριαρχία του στο πρότερο καθεστώς των Κεμαλιστών…), αδιαφορώντας -προφανώς- για τους νόμους περί διατάραξης κοινής ησυχίας…

Όσο ανατριχιαστικός και αν είναι ο συγκεκριμένος ήχος κατά τη διάρκεια της νύχτας, κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε στην πόλη της Κομοτηνής, αφού οι κάτοικοι της Θράκης έχουν μάθει να ζούνε πολυπολιτισμικά και να σέβονται ήθη και έθιμα. Ίσως αποτελεί παράδοξο, αλλά έτσι συμβαίνει. Η θρησκεία δεν μπορεί να διαχωρίσει τους ανθρώπους, άσχετα αν υπάρχουν κάποιοι φανατικοί που προσπαθούν να δυναμιτίσουν τις αγαστές σχέσεις μεταξύ Ελλήνων (χριστιανών και μουσουλμάνων). Η αναφορά στους φανατικούς (μουσουλμάνους) γίνεται επειδή η επαναφορά του συγκεκριμένου εθίμου λειτουργεί και ως μοχλός προκλητικότητας και απόδειξη ισχύος από τους φανατικούς ισλαμιστές προς τους υπόλοιπους κατοίκους της Θράκης. Βλέπετε, τα «τύμπανα έγερσης» κάποιοι θέλουν να τα ακούνε και σαν… «τύμπανα πολέμου»…

Εμείς, σαν απορία, έχουμε την εξής: Εάν αυτό συνέβαινε στην γειτονιά όπου μένει ο κύριος Παπανδρέου, τότε ο πρωθυπουργός θα έπαιρνε τηλέφωνο την Αστυνομία και θα απαιτούσε την επιβολή του νόμου περί κοινής ησυχίας; Κάποτε, ο σημερινός πρωθυπουργός είχε ζητήσει να σταματήσουν οι καμπάνες επειδή τον ενοχλούσαν και δεν τον άφηναν να κοιμηθεί… Εμείς, σήμερα, μπορούμε να ζητήσουμε το ίδιο από τον πρωθυπουργό ή θα θεωρηθούμε γραφικοί; Να παρέμβει δηλαδή και να απαιτήσει να τηρηθεί ο νόμος εις βάρος της μουσουλμανικής παράδοσης; Ή αυτό δεν μπορεί να γίνει επειδή θα ασκηθούν πιέσεις προς μουσουλμάνους και όχι χριστιανούς πολίτες;

Κύριε Παπανδρέου, αν είστε πρωθυπουργός, εφαρμόστε την ισονομία και την ισοπολιτεία απέναντι σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Μάλιστα, εάν κάποιοι ισχυρίζονται πως δεν είναι Έλληνες και καταπατούν το νόμο, ίσως θα έπρεπε να γνωρίσουν το νόμο από κοντά… Εκτός και εάν σαν πρωθυπουργός είστε υπέρ της ιδιαίτερα επιλεκτικής και σκληρής εφαρμογής του νόμου, όταν απέναντι από το νόμο βρίσκονται Έλληνες… Εμπρός, λοιπόν, κύριε πρωθυπουργέ, εμπρός λοιπόν κι εσείς κύριε Παπουτσή… Απαντήστε ή πράξτε αναλόγως. Ιδού η Θράκη, ιδού και τα… τύμπανα!

Όλα τα παραπάνω δεν γράφονται για να πιέσουμε στην παύση της μουσουλμανικής παράδοσης. Γράφτηκαν προκειμένου να αποδειχθεί πως οι κάτοικοι της Θράκης δεν είναι ίσοι μεταξύ τους. Στην κατώτερη θέση και στην χείριστη αντιμετώπιση από τα όργανα του κράτους βρίσκονται εκείνοι οι Θρακιώτες που δεν είναι μουσουλμάνοι… και αυτή είναι μία κατάσταση που συνεχώς επιδεινώνεται, αποκαλύπτοντας έτσι (για μία ακόμη φορά) την αποχώρηση του Ελληνικού κράτους από την Θράκη…




Το έχουμε ξαναπεί, ορισμένες συμπτώσεις και ημερομηνίες είναι σατανικές. Όπως όταν την ημέρα του… Αγίου Μνημονίου η κυβέρνηση αποφάσιζε το ελληνικό Μνημόνιο που αποδείχθηκε μνημόσυνο για τη χώρα.

Άλλη μια ημερομηνία – σταθμός θα καταγραφεί σύντομα και θα αναδείξει την αρχή του τέλους για την κυβέρνηση.

Πρόκειται για την πασοκική 11η Σεπτεμβρίου όπου θα πάει τελικά ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη, θα μιλήσει στους παραγωγικούς φορείς και θα δώσει την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου. Πιθανότατα αυτό να γίνει με διαφορετικό τρόπο, αλλά δεν έχει σημασία πώς θα γίνει αλλά τι θα πει στο, πιθανότατα, κύκνειο άσμα του Γ. Παπανδρέου.

Δέκα χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου της Αμερικής ο πρωθυπουργός θα μιλήσει στις 11 του άλλου μήνα στη ΔΕΘ χωρίς ουσιαστικά να έχει να πει και πολλά. Ούτε θα μπορέσει να υποσχεθεί τίποτε, ούτε να ανακοινώσει πολιτικές που τελικά θα εφαρμόσει αλλά και ούτε να δώσει κάποιο όραμα για να ξεγελάσει τους πολίτες.

Κάπως έτσι ξεκίνησε και η αρχή του τέλους για τον Κ. Καραμανλή. Σεπτέμβριος του 2008, η παρουσία του στη ΔΕΘ, η κάλυψη των σκανδάλων και των προσώπων που πλήγωσαν τη ΝΔ και η έλλειψη ουσιαστικής πολιτικής κατεύθυνσης, έριξαν την κυβέρνηση σιγά – σιγά στα Τάρταρα. Μέχρι τότε η ΝΔ προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις, από τότε δεν ξαναπήρε κεφάλι.

Τώρα το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν προηγείται αλλά υπολείπεται κατά πολύ της ΝΔ, έχει χάσει την αξιοπιστία της, την εμπιστοσύνη των πολιτών και βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πολύ δύσκολο πολιτικό και κοινωνικό χειμώνα.

Ο πρωθυπουργός διαμηνύει ότι δεν θα πάει σε εκλογές αλλά ποιος τον πιστεύει; Άλλωστε, τις εκλογές θα τις ζητήσει η ίδια η κοινωνία η οποία θα έλθει σύντομα προ αδιεξόδου. Όταν δε θα μπορεί να πληρώσει φόρους, όταν η ανεργία θα εκτιναχθεί ακόμη περισσότερο κι όταν χιλιάδες πολίτες δε θα μπορούν να ζήσουν με τα ψίχουλα, τότε θα πάνε αναγκαστικά σε εκλογές.

Το ζήτημα είναι τι πάει να κάνει ο Γ. Παπανδρέου στις 11 του Σεπτέμβρη στη ΔΕΘ με το λαό ξεσηκωμένο κι όλα τα μέτωπα ανοικτά.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θα προσπαθήσει με χιλιοειπωμένες εκφράσεις να μιλήσει και πάλι για μεταρρυθμίσεις και για συντεχνίες που ξεβολεύονται.

Θα υποσχεθεί ρευστότητα και ποτάμια ευρώ που έρχονται για την ανάπτυξη.

Θα υποσχεθεί νέες θέσεις απασχόλησης μόλις έρθει το αναπτυξιακό πακέτο.

Και θα καταγγείλει τους ευρωπαίους εταίρους που δεν παίρνουν αποφάσεις για να σωθεί η Ελλάδα από την κρίση χρέους. Θα το παίξει και πάλι δηλαδή τίγρης όταν στην Ευρώπη είναι… γατούλα.

Κορώνες για εσωτερική κατανάλωση, αόριστες υποσχέσεις και επίθεση στη ΝΔ και τα άλλα κόμματα που δεν συναινούν με την πολιτική του. Θα έχει και μια ιδέα εκπαιδευτικού οράματος η ομιλία του έτσι ώστε να πείσει ότι χρειάζονται αλλαγές στα πανεπιστήμια. Κανείς δε διαφωνεί μ’ αυτό, με τη διάλυσή τους διαφωνεί.

Όλος ο κόσμος ελπίζει πάντως να μην ακούσει ξανά από τον πρωθυπουργό για πράσινη οικονομία, μεσογειακή διατροφή, φωτοβολταϊκά παντού, Δανίες του Νότου και άλλες τέτοιες επικοινωνιακές μπαρούφες.

Όμως, όπως όλα δείχνουν ο κόσμος βαρέθηκε από τις μεγαλοστομίες και περιμένει πλέον στη γωνία την κυβέρνηση. Με τα εκκαθαριστικά σημειώματα της εφορίας στο χέρι, τους χαμένους μισθούς και συντάξεις, ότι και να πει ο πρωθυπουργός, μάλλον την οργή του κόσμου θα φουντώσει.

Και η 11η Σεπτεμβρίου του ΠΑΣΟΚ θα είναι το δικό του Βατερλώ, η κάθοδος προς τις έδρες της αντιπολίτευσης.

Αριστερός Ψάλτης

Είχαμε δεν είχαμε, ξαναμπήκαμε στο επίκεντρο των σεναρίων περί χρεοκοπίας. Η χθεσινή έκθεση της Standard & Poor's που προβλέπει χρεοκοπία της Ελλάδας έως το τέλος του 2011 ήταν, από λίγο έως πολύ αναμενόμενη. Άλλωστε οι οίκοι αξιολόγησης κρατούσαν ανοιχτό το ενδεχόμενο να θεωρήσουν χρεοκοπία την εφαρμογή της περίφημης συμφωνίας της 21ης Ιουλίου κατά το σκέλος της συμμετοχής ιδιωτών στην υποτιθέμενη «λύση» για το ελληνικό χρέος.

Το επιχείρημα της S&P είναι ότι η εφαρμογή του σχεδίου επιφέρει μείωση του χρέους. Άρα... χρεοκοπία.

Από δίπλα μάς την έπεσε η Moody's λέγοντας ότι οι συμφωνίες περί εγγυήσεων εκ μέρους της Ελλάδας προς χώρες οι οποίες θα μας δανείσουν στο πλαίσιο του δεύτερου πακέτου «στήριξης» είναι επικίνδυνες και μπορεί να καθυστερήσουν όχι μόνο το νέο δάνειο, αλλά και την έκτη δόση του τρέχοντος.

Ο εν λόγω οίκος δεν λέει ό,τι του κατέβει, αφού το ίδιο ακριβώς υποστηρίζει και ο επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Αυστρίας και μέλος του Δ.Σ. της ΕΚΤ Έβαλντ Νοβότνι, ο οποίος ανησυχεί, μάλιστα, ότι οι αλλαγές που αφορούν τον προσωρινό μηχανισμό «στήριξης» (EFSF) δεν θα εγκριθούν εγκαίρως από τα κοινοβούλια των χωρών της Ευρωζώνης.

Από δίπλα έχουμε όλο τον ντόρο που δημιούργησε η πρωτοφανής συμφωνία Ελλάδας και Φινλανδίας για την παροχή ισόποσων χρηματικών εγγυήσεων από τη χώρα μας έναντι του μεριδίου των Φινλανδών στο νέο δάνειο.

Η συμφωνία αυτή επέφερε ανάλογες απαιτήσεις κι από άλλες χώρες δημιουργώντας εκ των πραγμάτων δύο κατηγορίες δανειστών και επί της ουσίας υποχρεώνοντας την Ελλάδα να συνεισφέρει η ίδια τα περισσότερα χρήματα (που δεν έχει) για την υποτιθέμενη «διάσωσή» της – υπολογίστε ακόμη το κόστος για τις ελληνικές τράπεζες από τη μετακύλιση ομολόγων, το ξεπούλημα της ελληνικής περιουσίας που θα πάει κατευθείαν στις τσέπες των δανειστών και τα λεφτά του Μεσοπρόθεσμου, που θα έχουν την ίδια «τύχη», και το συμπέρασμα είναι αβίαστο: οι Έλληνες θα χρηματοδοτήσουν τον νέο δανεισμό.

Την ίδια ώρα η Bundesbank έρχεται να εκτιμήσει αυτό που από καιρό είχε διαφανεί: ότι η συμμετοχή στο πρόγραμμα μετακύλισης ελληνικών ομολόγων, παρά την αισιοδοξία του Βενιζέλου και του Νταλάρα (εμπνευστή του προγράμματος), δεν θα έχει σημαντική ανταπόκριση.

Σημειωτέον ότι, λόγω μειωμένης προσφοράς, το εν λόγω πρόγραμμα έχει ήδη επεκταθεί από τον αρχικό σχεδιασμό κατά τέσσερα χρόνια αυξάνοντας το κόστος για τις ελληνικές τράπεζες, αλλά χωρίς να αποδώσει κάτι αξιοσημείωτο στο σύνολο του εγχειρήματος.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά και, δυστυχώς, πολύ απλά. Ας σταθούμε σε δύο:

● Όταν η Ελλάδα συνυπέγραφε τη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, γνώριζε ότι περιελάμβανε και θέμα εγγυήσεων. Πώς τώρα θεωρεί ότι η απαίτηση αυτή ήταν ξαφνική και γιατί πιστεύει (;) ότι μπορεί να τη διαχειριστεί με επιστολές και παρακάλια; Αφού την υπέγραψε!

● Όταν η Γερμανία υπέγραφε την ίδια συμφωνία, ήξερε πού βάζει την υπογραφή της. Πώς σήμερα ο εκπρόσωπος του Σόιμπλε αφήνει να εννοηθεί ότι η συμφωνία επί των... υπογεγραμμένων απαιτήσεων είναι εις βάρος των υπολοίπων χωρών που θα συμμετάσχουν στον νέο δανεισμό;

Ευρωομόλογο χωρίς την Ελλάδα;

Και κάτι τελευταίο, που μας κέντρισε το ενδιαφέρον την περασμένη εβδομάδα:

Γράφει ένας αναλυτής στους Financial Times, προκειμένου να αποδείξει γιατί το ευρωομόλογο είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα της κρίσης χρέους της ευρωζώνης και πρέπει να εφαρμοστεί ακόμη και... χωρίς τη συμμετοχή της Γερμανίας:

«Για τη συνολική έκδοση eurobonds θα μπορούσε να αποφασίζει μια επαρκής πλειοψηφία. Θα μπορούσαν να μπουν όρια στα κοινά ομόλογα, για παράδειγμα με την εισαγωγή γαλάζιων (ενιαίων) και ερυθρών (εθνικών) ομολόγων, όπως τα έχει προτείνει το think tank Bruegel. Η εξυπηρέτηση του κόστους δανεισμού θα μπορούσε να διαφοροποιηθεί με χρέωση των κρατών αναλόγων με το μερίδιό τους στον δανεισμό.

(...) Η λύση είναι να μείνει το Βερολίνο απ' έξω. Ας δούμε την ευρωζώνη χωρίς τη Γερμανία και όσους σκέφτονται ανάλογα – Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία και Σλοβακία. Ας εξαιρέσουμε επίσης την Ελλάδα, που σε κάθε περίπτωση χρειάζεται ειδική μεταχείριση. Οι υπόλοιπες 11χώρες μπορούν να δημιουργήσουν μια αγορά ομολόγων 3.500 δισ. ευρώ με μακροοικονομικά μεγέθη που θα είναι πολύ λίγο μόνο χειρότερα από εκείνα του συνόλου της ευρωζώνης».

Δηλαδή; Την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση διεκδικεί πάση θυσία το ευρωομόλογο – ανεξαρτήτως του αν αυτό είναι λύση, κάτι που αμφισβητείται πολύ στα σοβαρά – τρέχουν δημοσίως σενάρια περί... μη συμμετοχής της χώρας μας. Γιατί; Διότι «η Ελλάδα, σε κάθε περίπτωση, χρειάζεται ειδική μεταχείριση».

Θυμάστε πόσους μήνες νωρίτερα το εγκυρότατο ρεπορτάζ του «Π» προειδοποιούσε ότι η Ελλάδα είναι για τους Ευρωπαίους, μεταξύ των χρεοκοπημένων PIIGS του Νότου, «μια κατηγορία μόνη της»; Αν κρίνουμε από το ρεσιτάλ επεισοδίων, δηλώσεων, εκτιμήσεων, αναλύσεων και σεναρίων που υπογραμμίζουν την πλήρη ελληνική αναξιοπιστία – όχι μόνο σε οικονομικό, αλλά και σε πολιτικό επίπεδο – τότε μάλλον δεν δικαιούμαστε να είμαστε αισιόδοξοι.

Κι αυτό δεν οφείλεται – όπως πολλοί συνεχίζουν να ισχυρίζονται – σε κάποια διεθνή συνωμοσία, αλλά στη σκληρή πραγματικότητα της χώρας και του μοντέλου διαχείρισής της όχι μόνο στο παρελθόν, αλλά και τώρα, την κρισιμότερη περίοδο της σύγχρονης Ιστορίας της...



H Γερμανίδα υπουργός Εργασίας σε συνέντευξη της στην κρατική τηλεόραση ARD ζητά χειροπιαστές εγγυήσεις σε χρυσό ή σε μερίδια σε επιχειρήσεις, σε αντάλλαγμα για μελλοντικές διασώσεις υπερχρεωμένων κρατών της ευρωζώνης.

Πολλές από τις χώρες αυτές διαθέτουν σημαντικά αποθέματα χρυσού και συμμετοχές σε βιομηχανικές επιχειρήσεις, τις οποίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως εξασφαλίσεις, είπε στην κρατική τηλεόραση ARD η Ursula von der Leyen, που είναι και αντιπρόεδρος του κυβερνώντος χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU) της Καγκελαρίου Angela Merkel.

Η von der Leyen είναι το πρώτο μέλος του γερμανικού υπουργικού συμβουλίου που εγείρει τέτοιου είδους αξιώσεις. "Κάποια κράτη καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες για να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους... και αυτό πρέπει να το εκτιμήσουμε. Για να μπορέσουν όμως αυτές οι προσπάθειες να διατηρηθούν και στο μέλλον, χρειάζονται εξασφαλίσεις", είπε η Γερμανίδα πολιτικός.

Γερμανική κυβερνητική πηγή έσπευσε να δηλώσει πως η θέση της συγκεκριμένη υπουγού δεν αντανακλά τις θέσεις της γερμανικής κυβέρνησης.

Reuters

Ο ιστότοπος Wikileaks αποκαλύπτει νέα απόρρητα έγγραφα ,από τις πρεσβείες των ΗΠΑ σε Λευκωσία και Άγκυρα ,για το που επικεντρώνεται το ενδιαφέρον των ΗΠΑ σε σχέση με τα κοιτάσματα της Κύπρου, αλλά και τη στάση τους στις απειλές της Τουρκίας, σύμφωνα με δημοσίευμα της κυπριακής εφημερίδας «Φιλελεύθερος».

Τα αποκαλυπτικά στοιχεία αφορούν την περίοδο από τον Αύγουστο του 2008 με την προκήρυξη διαγωνισμού αδειοδότησης για τα κυπριακά «οικόπεδα» και φτάνουν μέχρι και τον Ιούλιο του 2009, με πληροφόρηση σε σχέση με τις τελευταίες ενέργειες της Νoble Εnergy.

Σε αυτά είναι διακριτές κατ’ αρχήν οι διαφορές αντιμετώπισης των ζητημάτων αυτών, μεταξύ του προηγούμενου πρέσβη των ΗΠΑ στη Λευκωσία, Ρόναλντ Σλίκερ, σε σχέση με την αντιμετώπιση των ίδιων ζητημάτων από το διάδοχό του πρέσβη, Φρανκ Ούρμπανσικ.

Λίγο πριν τη διαδικασία αδειοδότησης «οικοπέδων», απόρρητο έγγραφο, ημερομηνίας 2 Αυγούστου 2008 αποκαλύπτει μεταξύ άλλων ότι «η κυβέρνηση της Κύπρου σχεδιάζει να διαθέσει σε πλειστηριασμό 11 «οικόπεδα» στη θάλασσα που βρίσκεται στα νότια και νοτιοδυτικά της Κύπρου στα όρια της Αποκλειστικής της Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), όπως αυτή οριοθετείται στις συμφωνίες με την Αίγυπτο (2003), Λίβανο (2007) και το Ισραήλ (υπό διαπραγμάτευση).

Κανένα από τα «οικόπεδα» δεν εμπίπτει στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας ή στα ανοικτά της θάλασσας που διαχειρίζονται οι Τουρκοκύπριοι. μεταξύ της Κύπρου και της Τουρκίας ή στα ανοικτά της ακτής του χώρου που διαχειρίζεται.

Ωστόσο, η κυβέρνηση της Τουρκίας, αντιτάχθηκε σθεναρά στη διαδικασία πλειστηριασμού, ισχυριζόμενη ότι η κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας (ελληνοκυπριακής διοίκησης όπως την αποκαλεί η Άγκυρα) δεν έχει το δικαίωμα να εισαγάγει διεθνείς συμφωνίες χωρίς τουρκοκυπριακή συγκατάθεση, ότι η τουρκοκυπριακή κοινότητα θα πρέπει να μοιραστεί τα έσοδα από τους φυσικούς πόρους της Κύπρου, και ότι οποιαδήποτε οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο θα πρέπει να περιλαμβάνει όλες τις χώρες της περιοχής».

Ο Αμερικανός πρέσβης ενημερώνει επίσης ότι «μη τεκμηριωμένες πληροφορίες δείχνουν ότι ενδέχεται να υπάρχουν έξι με οκτώ δισεκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο (ή αντιστοιχία σε φυσικό αέριο) με μια συνολική αξία των 400 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αν και οι επικριτές θεωρούν ότι πρόκειται για ευσεβείς πόθους και σημειώστε ότι το βάθος των κοιτασμάτων καθιστά τις γεωτρήσεις πολύ πιο δαπανηρές, συμπληρώνει ο ίδιος.

Οι Βρετανοί ήθελαν τα οικόπεδα 6 μίλια μακριά απ’ τις Βάσεις

«Εκπρόσωποι του Ηνωμένου Βασιλείου μας είπαν ότι κανένα από τα οικόπεδα, δεν καταπατά τα χωρικά ύδατα της περιοχής των κυρίαρχων βρετανικών Βάσεων ή την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα», προσθέτει ο πρέσβης Ρόναλντ Σλίκερ, τονίζοντας ότι «είναι απίθανο» να καταγραφεί αντίδραση από το Ηνωμένο Βασίλειο, «αφού κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν θα επηρεάσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις».
Σύμφωνα με την πληροφόρηση που έδωσε η Υπάτη Αρμοστεία του Ηνωμένου Βασιλείου στη Λευκωσία προς την πρεσβεία των ΗΠΑ, ήταν «απίθανο» η Βρετανία να θέσει εμπόδια «αν και τεχνικά ορισμένα από τα οικόπεδα μπορεί να παραβιάζουν την ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα των κυρίαρχων βρετανικών Βάσεων.

Τουρκικές αντιδράσεις και απειλές

Το 2008, σύμφωνα με τις απόρρητες αναφορές της πρεσβείας των ΗΠΑ στη Λευκωσία, η Τουρκία είχε ασκήσει πιέσεις στο Λίβανο και την Αίγυπτο να μην επικυρώσουν τις συμφωνίες για καθορισμό Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών με την Κύπρο και πως θα απέστελλε σε (προγραμματισμένη) άσκηση σκάφη του Πολεμικού Ναυτικού να περιπολούν στη θάλασσα νοτίως της Κύπρου. Επίσης, καλούσε τις εταιρείες να σεβαστούν τις τουρκικές ευαισθησίες και να αποφεύγουν να συμμετέχουν στις έρευνες της Κύπρου για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

«Η κυβέρνηση της Κύπρου έχει καλυφθεί καλά νομικά και η Τουρκία δεν έχει νομικό βήμα για να σταθεί, όμως με πολιτικές αντιδράσεις έχει τη δυνατότητα να σαμποτάρει τις προσφορές και να τρομοκρατήσει τους ενδιαφερόμενους», είναι το σχόλιο που παραθέτει ο πρέσβης. Που θεωρεί ακόμα πως αφού «οι περισσότερες μεγάλες διεθνείς εταιρείες ενέργειας, είναι ήδη ενεργές στην Τουρκία, γιατί να διακινδυνεύσουν αυτά που έχουν στην Τουρκία για αναπόδεικτα αποθέματα στην Κύπρο;».

Πηγή

Η ιστορία επαναλαμβάνεται και στην περίπτωση των εγγυήσεων, δυστυχώς ως τραγωδία και όχι ως φάρσα.

Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης αντέδρασαν στην εκ μέρους της κυβέρνησης αποδοχή της συμμετοχής των ιδιωτών στο ελληνικό χρέος, στις 11 και στις 25 Μαρτίου, αντιδρούν τώρα και σχετικά με το ζήτημα των εγγυήσεων, που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα στις 12 και στις 21 Ιουλίου.

Τον Μάρτιο προέβλεψαν την επιλεκτική χρεοκοπία – και έγινε. Τώρα, για τις αποφάσεις του Ιουλίου, προβλέπουν πλήρη χρεοκοπία – και δυστυχώς περιμένουμε την επαλήθευση.

Μήνες της απόλυτης υποχωρητικότητας και της απουσίας κάθε είδους διαπραγμάτευσης, ο Μάρτιος και ο Ιούλιος εξελίσσονται σε «μαύρους» μήνες για την Ελλάδα.

Ο οίκος Moody’s αποφάνθηκε χθες ότι η Ελλάδα θα βρεθεί ένα βήμα πιο κοντά στη χρεοκοπία αν αποδεχθεί διμερείς συμφωνίες ανάλογες με αυτή που συμφώνησε με την Φινλανδία.

Και προειδοποιεί σαφώς ότι τέτοιου είδους συμφωνίες «θα έχουν αρνητική επίπτωση στην αξιολόγηση των διασωζόμενων χωρών και μπορεί να καθυστερήσουν την εκταμίευση της επόμενης δόσης για την Ελλάδα, φέρνοντάς την ένα βήμα πιο κοντά στην χρεοκοπία» - σε αντίθεση με όσα είπε χθες ο κ. Βενιζέλος που, κατά την συνέντευξη Τύπου, απέφυγε να συνδέσει τις εγγυήσεις με την δόση του Σεπτεμβρίου, για την οποία είπε ότι είναι εξασφαλισμένη!

Ο Moody’s προέβλεψε επίσης πως οι χώρες της ευρωζώνης θα απορρίψουν την συμφωνία Ελλάδας – Φινλανδίας, καθώς, σύμφωνα πάντα με τον οίκο, «ανάλογες συμφωνίες με άλλα κράτη - μέλη της ευρωζώνης θα περιόριζαν τα διαθέσιμα κεφάλαια για την χρηματοδότηση μελλοντικών προγραμμάτων διάσωσης».

Και πριν στεγνώσει το μελάνι της ανακοίνωσης του οίκου, ο Ολλανδός υπουργός των Οικονομικών Γιαν ντε Γιάγκερ ξεκαθάρισε πως οποιαδήποτε διμερής συμφωνία της Ελλάδας με τη Φινλανδία δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτή, προσθέτοντας ότι η χώρα του δεν έχει ακόμη καταλήξει σε κάποια απόφαση όσον αφορά στο ζήτημα των ελληνικών εγγυήσεων.

Είπε μάλιστα πως όλα όσα έχουν ειπωθεί περί νόμιμης συμφωνίας της Ελλάδας με τη Φινλανδία για παροχή εγγυήσεων είναι εσφαλμένα και επέμεινε ότι η Ολλανδία, αν και δεν απαιτεί εγγυήσεις από την Ελλάδα – διότι γνωρίζει πως αυτό θα επιφέρει νομικές περιπλοκές – θα απαιτήσει ισότιμη μεταχείριση.

Επιπλέον, ο ντε Γιάγκερ βρίσκει περίπλοκη και την πρόταση της Αυστρίας, καθώς θα μπορούσε να προκαλέσει αύξηση της ζήτησης για κεφάλαια του EFSF, ενώ παράλληλα δεν εξασφαλίζει την ισότιμη μεταχείριση όλων των κρατών μελών.

Στη συζήτηση παρενέβη νωρίτερα χθες με πολύ ξεκάθαρο τρόπο και ο οίκος Standard & Poor's. Με δηλώσεις του από το Πεκίνο, ο αξιωματούχος του οίκου Ντέιβιντ Μπιρς προέβλεψε πως η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει πριν από το τέλος του 2011 – με κίνδυνο να επιβεβαιωθεί, όπως επιβεβαιώθηκε και με την περίπτωση της επιλεκτικής χρεοκοπίας, όταν αποφασίστηκε η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα.

Βέβαια, η Ισπανίδα υπουργός των οικονομικών Έλενα Σαλγάδο δήλωσε πως η ευρωζώνη δεν μπορεί να αφήσει την φιλανδική απαίτηση να εκτροχιάσει το δεύτερο πακέτο βοήθειας προς την Ελλάδα.

Αλλά ο επικεφαλής της Κεντρικής Τράπεζας της Αυστρίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ Έβαλντ Νοβότνι δεν έκρυψε την ανησυχία του, όσον αφορά στην τήρηση του χρονοδιαγράμματος για την έγκριση αυτού του νέου πακέτου από τα κοινοβούλια των χωρών – δανειστών.

Με τον κ. Παπανδρέου να ετοιμάζεται για τη ΔΕΘ και να συνεδριάζει με αντικείμενο την… ηλεκτρονική διακυβέρνηση (όπως βρήκε τον χρόνο και τη διάθεση να κάνει χθες) και τον κ. Βενιζέλο να περιμένει τώρα από τους Ευρωπαίους να διορθώσουν το λάθος που τον υποχρέωσαν να διαπράξει και να υποστηρίζει πως είναι δυνατόν να γνωριστούμε μεταξύ μας μέσω της… φορολογίας, το μέλλον διαγράφεται εξαιρετικά ζοφερό.
Το κράτος δεν λειτουργεί, η καρδιά του οργανωτικού συστήματος της κρατικής διακυβέρνησης, το Υπουργείο Οικονομικών, αποδεικνύεται ανίκανο και ανεπαρκές να εφαρμόσει το θεσμικό πλαίσιο για την πάταξη της εισφοροδιαφυγής και την είσπραξη των εσόδων.

Η Ευθύνη δεν αφορά πλέον τα κόμματα και τις παρατάξεις, αλλά τον κάθε βουλευτή και την συνείδησή του, προσωπικά.

Έτσι θα ξεχωρίσει καθένας ως μονάδα και θα αποδείξουν ότι πράγματι δεν είναι όλοι ίδιοι.
Αν υπάρχουν πατριώτες, ας το αποδείξουν με την στάση τους, διαφορετικά το κοινοβουλευτικό πολίτευμα στην χώρα μας, θα αποτελεί σε λίγο παρελθόν, με ευθύνη τους.

  • Κινδυνεύει η Χώρα με χρεοκοπία και απλώνει το χέρι, χωρίς ντροπή, σαν επαίτης στους ξένους.
  • Κινδυνεύει η Χώρα, όταν δεν θα μπορεί σε λίγο το κράτος να ασκήσει, ελλείψει πόρων, τις βασικές λειτουργίες, της εθνικής Άμυνας, της εσωτερικής τάξης και ασφάλειας, της παιδείας, της υγείας, της κοινωνικής μέριμνας, της εξασφάλισης του δικαιώματος εργασίας, κλπ.
  • Κινδυνεύει η Χώρα να μετατραπεί σε Λιβύη, αν δεν μπορέσει το κράτος, να ασκήσει κοινωνική πολιτική και να πληρώσει μισθούς και συντάξεις.

Υπάρχει(ουν) βουλευτής(ές) πατριώτης(ες) ;

Αν ναι.

Ας κάνει(ουν) χρήση, εδώ και τώρα-πριν είναι αργά, των Μέσων Κοινοβουλευτικού Ελέγχου που έχει(ουν) στην διάθεσή του(ς) και ας ελέγξει(ουν) αποτελεσματικά, τον Πρωθυπουργό και τους αρμόδιους Υπουργούς, συλλογικά και ατομικά, για μη εφαρμογή του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου στην πάταξη της εισφοροδιαφυγής και την είσπραξη των φορολογικών εσόδων και εισφορών, σε σημείο κρίσιμο και επικίνδυνο για την ύπαρξη, διατήρηση και λειτουργία της κρατικής υπόστασης της Χώρας.

=Σύνταγμα της Ελλάδας,Άρθρο 33-Όρκος Προέδρου της Δημοκρατίας
«Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης
Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ
για την πιστή τους τήρηση , να υπερασπίζω την εθνική
ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας,
να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων
και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο
του Ελληνικού Λαού».

=Σύνταγμα της Ελλάδας, Άρθρο 59 -Όρκος βουλευτών.
“….να είμαι πιστός στην Πατρίδα και το δημοκρατικό πολίτευμα, να υπακούω στο Σύνταγμα και τους νόμους και να εκπληρώνω ευσυνείδητα τα καθήκοντά μου”.

=Σύνταγμα της Ελλάδας, Άρθρο 4-δικαιώματα και υποχρεώσεις πολιτών.
-Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
-Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
-Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

Για 500 εκατ. ευρώ ξεπουλάει στον Λάτση η κυβέρνηση τα Ελληνικά Πετρέλαια όπως αποφασίστηκε σε χθεσινή κλειστή σύσκεψη στο Μαξίμου. Ο Βενιζέλος δεν έχει πει το ΟΚ, καθώς η μετοχή των ΕΛΠΕ έχει απαξιωθεί εντελώς τις τελευταίες εβδομάδες χάνοντας το 40% της αξίας της… όπερ σημαίνει ότι το 35,4% που ανήκει σήμερα στο Δημόσιο έχει εξευτελιστική αποτίμηση.

Ο Λάτσης πιέζει αφού δεν κατάφερε να κάνει κάτι στον τραπεζικό τομέα, ωστόσο είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν υπουργοί που θα βάλουν την υπογραφή τους κάτω από μια τέτοια σύμβαση ξεπουλήματος.

Όμως, μήπως η εξέλιξη αυτή είναι λογική, αφού ο πρωθυπουργός έχει συμφάγει πολλές φορές με τον κύριο Λάτση; Ε, και αφού γνωρίζονται, να μην δοθούν τα πετρέλαια σε αγνώστους! Όσο για την τιμή εξαγοράς... μα δεν φταίει ο Λάτσης αν έπεσε το Χρηματιστήριο... ή λέτε να φταίει για όλα ο Καραμανλής;

Πηγή

  • Την έλλειψη συντονισμού και ελέγχου στις δημοτικές υπηρεσίες φέρνει στη δημοσιότητα μία ακόμα ιστορία τρέλας, με κεντρικό πρόσωπο... το δήμο Κομοτηνής. Ζητά με έγγραφο από νεκρό το υπέρογκο ποσό των 1,16 ευρώ, για χρέος 25 λεπτών

Ιστορίες τρέλας συμβαίνουν πλέον καθημερινά στη χώρα μας, ωστόσο ορισμένες από αυτές ξεπερνούν τα όρια της ανθρώπινης φαντασίας και καταφέρνουν να αποδείξουν την αναγλησία του ελληνικού κράτους και των δημόσιων υπηρεσιών.

Μία από αυτές είναι και η ακόλουθη που έρχεται από την μακρινή Κομοτηνή και αφορά σε τί άλλο; Σε εκκρεμείς συναλλαγές αποθανόντα με το ελληνικό δημόσιο. Πρόκειται για ένα περιστατικό που έχει αφήσει έκπληκτους τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, ενώ ήδη η οικογένεια του αποθανόντα... οφειλέτη έχει σκοπό να κινήσει όλες τις νόμιμες διαδικασίες κατά του εν λόγω δήμου.

Πιο συγκεκριμένα, οι υπηρεσίες του δήμου Κομοτηνής ζήτησαν με έγγραφη επιστολή τους από νεκρό να τους πληρώσει το υπέρογκο χρέος ύψους... 1,16 ευρώ, καθώς φαίνεται πως η οικονομική κρίση και η ανάγκη των δήμων να συμμαζέψουν τα οικονομικά τους έκανε πολλούς υπαλλήλους να χάσουν το μυαλό και την... απλοχεριά τους.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας "Χρόνος", την επιστολή για την τακτοποίηση του χρέους έλαβε η κόρη του αποθανόντα από τις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου. Πρόκειται για λογιστική διαφορά 25 λεπτών, η οποία με τους τόκους έφτασε τα 1,16 ευρώ.

Όπως ανέφερε μάλιστα η ίδια στην τοπική εφημερίδα, ο πατέρας της πέθανε πριν από επτά χρόνια και μάλιστα σε ηλικία 94 λεπτών. Όπως ενημέρωσαν την ίδια, όλα αυτά τα χρόνια οι τόκοι πολλαπλασίαζαν το χρέος, ωστόσο εκείνη αναρωτιέται για το πόσο επείγουσα ήταν η συγκέντρωση του εν λόγω ποσού που έβαλε τους δημοτικούς υπαλλήλους στη διαδικασία να αποστείλουν την επιστολή.

Η γυναίκα δεν πίστευε στα μάτια της όταν έλαβε το επίσημο έγγραφο, ενώ η επόμενη κίνησή της είναι να λάβει το λόγο από το δήμο Κομοτηνής για την αδικαιολόγητη οικογενειακή αναστάτωση.

Προφανώς η συγκεκριμένη επιστολή ρύθμισης χρεών αποστέλλεται σε όλους τους οφειλέτες του δήμου, ωστόσο τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι πολλά, όπως εάν η δουλειά των δημοτικών υπαλλήλων ελέγχεται και εάν φυσικά υπάρχει κάποιος αρμόδιος που τουλάχιστον περνά από έλεγχο εάν οι δημότες είναι ακόμα εν ζωή.

Σύμφωνα τέλος με την ίδια την κόρη του αποθανόντα οφειλέτη, ο ίδιος πριν πεθάνει είχε φροντίσει να μην αφήσει οικονομικές εκκρεμότητες, ωστόσο όπως αποδείχτηκε, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος με το δημόσιο και τις ελληνικές υπηρεσίες.

Πηγή


Δεν υπάρχει τίποτα... Υποθήκη κρατικής περιουσίας-εμπράγματες εγγυήσεις, ερήμην του κοινοβουλίου για ακόμα μία φορά.

Το πολίτευμα έχει καταλυθεί. Τέλος.

Διαβάστε τι αναφέρει σε χθεσινό άρθρο του το Ιρλανδικό RTE .

Η εφημερίδα ξεκαθαρίζει ότι δεν ζητούνται εγγυήσεις από τα διμερή δάνεια της Ιρλανδίας.
Το Υπουργείο Οικονομικών της Ιρλανδίας έχει πει ότι, καμία από τις χώρες που παρέχουν διμερή δάνεια στην Ιρλανδία, στο πλαίσιο της διάσωσης της επεδίωξαν εγγυήσεις.
Προσέξτε τώρα τι γράφει στην συνέχεια το άρθρο…

Η Φινλανδία την περασμένη εβδομάδα εξασφάλισε μια δέσμευση από την Ελλάδα ότι, το διμερές δάνειο της ύψους € 2 δισ., θα είναι εξασφαλισμένο με περιουσιακά στοιχεία του κράτους!!!

Υ.Γ.: Είδατε την διαφορά κρατών και κυβερνήσεων σοβαρών, όπως της Ιρλανδίας ;;
Όπως καταλάβατε η εξασφάλιση εγγυήσεων και μάλιστα εμπράγματων αφορά μόνο στην Ελλάδα…

Γιατί άραγε;

Μας προετοιμάζουν για το μεγάλο ξεπούλημα;

Που είναι αυτό το περίφημο σχέδιο συμφωνίας, τι ακριβώς προβλέπει, ποιος το υπέγραψε, γιατί δεν πέρασε από την Βουλή;

Μήπως μπορεί να μας απαντήσει κανείς σε όλα τα πιο πάνω;


«Οι πολιτικές δυνάμεις βασίζονται πάνω σε μια φορτισμένη παρεξήγηση των μαζών. Οι μάζες νομίζουν πως εκπροσωπούνται και οι παρατάξεις με τη σειρά τους, νομίζουν ότι εκπροσωπούν»

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ

Μια βόλτα στην ελληνική περιφέρεια, ένα καφεδάκι στο καφενείο του χωριού στον Έβρο, μια χαλαρή κουβέντα στην αμμουδιά στα Φαλάσαρνα, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στα μεγάλα αστικά κέντρα, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας γι αυτό που συντελείται στη κοινωνία. Αδιαφορία, αποστροφή, άρνηση και απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών. Προφανώς όλοι εμείς που μετέχουμε των εξελίξεων, άλλοτε παθητικά και άλλοτε ενεργητικά, δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών. Ωστόσο είμαστε μπροστά σε μια εν εξελίξει διεργασία, που είναι μεν ενδιαφέρουσα αλλά συνάμα και επικίνδυνη.

Καλώς ή κακώς, δικαίως ή αδίκως, ο κόσμος αμφισβητεί πλέον το κομματικό σύστημα, τους ρόλους των πρωταγωνιστών αλλά κυρίως τη δική του σχέση μ’ αυτό. Είναι σαφές ότι οι ψηφοφόροι θα διαπραγματευθούν σκληρά τη ψήφο τους, εφόσον βέβαια ξεπεράσουν το δίλημμα και αποφασίσουν να πάνε να ψηφίσουν. Εκείνο όμως που είναι εμφανές είναι ότι, κερδίζει έδαφος η άποψη ότι τα κόμματα, οι παρατάξεις, δεν τους εκφράζουν. Δεν συγκινούν, δεν εμπνέουν και από τη στιγμή που επιπλέον δεν μπορούν να εγγυηθούν ένα ασφαλές περιβάλλον διαβίωσης, όσοι τα/τις ακολουθούσαν απομακρύνονται βάζοντας αυτοί τους τίτλους του τέλους της μεταπολίτευσης.

Πρόκειται για το τέλος μιας παρεξήγησης που διχάζει τους Έλληνες από το τέλος του εμφυλίου, άλλοτε με περισσότερη ένταση και άλλοτε με λιγότερη, ή για την αρχή μιας νέας παρεξήγησης που θα ανατρέψει το μοντέλο των παρατάξεων όπως λειτούργησε από το ’74 μέχρι σήμερα; Θα φανεί. Προσωπικά θα ήθελα οι παρατάξεις να επαναπροσδιορισθούν ώστε μέσα από αυτή τη διαδικασία να προσεγγίσουν τον προβληματισμό των ψηφοφόρων τους. Δεν είμαι βέβαιος ωστόσο, αν τα σημερινά κόμματα, που κάποτε ήταν παρατάξεις, επιθυμούν να ξαναγίνουν.

Πηγή

Aν νομίζετε ότι η κρίση της ευρωζώνης βαθαίνει, τότε δεν ακούτε προσεκτικά την επίσημη ρητορική. Αν ανα­ρωτιέστε πώς γίνεται να ξεπεραστεί μια τόσο παρατεταμένη και βαθιά κρί­ση με έκτακτα μέτρα σαν την αγορά κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ ή τις πολιτικές λιτότητας που στραγγαλίζουν τις οικονομίες και τα νοικοκυριά, τότε κάνετε το μοιραίο λάθος να θεωρείτε ότι η επίσημη οικονομική και πολιτική προβληματική διακατέχεται από την κοινή λογική.
Δεν υπάρχει ίχνος όχι κοινής, αλλά ούτε καν τυπικής λογικής στον τρόπο που σκέφτονται και δρουν οι κυρίαρχοι κύκλοι. Υπάρχει μόνο το συμφέρον των αγορών, των τραπεζών και των άλλων χρηματοπιστωτικών κυκλωμάτων.
Δείτε τι έγινε τις τελευταίες τρεις εβδομάδες όπου οι χρηματαγορές φλέρταραν με το κραχ. Μέσα σ’ αυ­τό το διάστημα χάθηκε γύρω στο 12% της κεφαλαιοποίησης από τα μεγάλα χρηματιστήρια, το οποίο ισοδυναμεί με πάνω από το 10% του ετήσιου παγκό­σμιου ΑΕΠ. Τα κεφάλαια αυτά προτίμησαν να καταφύγουν σε«ασφαλείς» τοποθετήσεις, όπως είναι ο χρυσός, τα περιφερειακά νομίσματα, αλλά και τα παράγωγα ασφαλείας.
Με δεδομένο ότι οι παγκόσμιες επενδύσεις στην παραγωγή και το εμπόριο συνίστανται σε ποσοστό άνω του90% από εξαγορές και συγχωνεύ­σεις επιχειρήσεων που προωθούνται μέσω χρηματιστηρίου, τότε η μείωση αυτής της κεφαλαιοποίησης θα επι­βραδύνει ακόμη περισσότερο την επέ­κταση της αποκαλούμενηςπραγματι­κής οικονομίας.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές χώ­ρες, συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας, οι δείκτες της παραγωγής και του εμπορίου αρχίζουν να εμφανίζουν αρνητικά πρόσημα. Αυτό στην πράξη σημαίνει παραπέρα εκτίναξη της ανεργίας και με δεδομένες τις πο­λιτικές λιτότητας, ακόμη μεγαλύτερη ανέχεια για τον εργαζόμενο πληθυσμό στην καρδιά των μητροπολιτικών κέ­ντρων της παγκόσμιας οικονομίας. Και φανταστείτε ότι η αναταραχή στις χρη­ματαγορές δεν έχει κοπάσει ακόμη. Ούτε το ενδεχόμενο ενός νέου παγκό­σμιου κραχ έχει αποσοβηθεί.
Κυρίαρχοι οι τραπεζίτες
Ποια ήταν η παρέμβαση των κυβερ­νήσεων και των κρατών σ’ αυτόν τον υποτροπιασμό της παγκόσμιας κρί­σης; Καμιά απολύτως. Ο πλανητάρχης Ομπάμα παρενέβη με δηλώσεις που ταιριάζουν σε δεκατριάχρονο Αμερικανάκι, ενώ οι πανίσχυροι Σαρκοζί και Μέρκελ ήταν άφαντοι. Μόλις την πε­ρασμένη Τρίτη εδέησαν να αναδυθούν στην επιφάνεια. Ο Κάμερον της Βρετανίας διακόπευε κάπου στην Τοσκά­νη κι αν δεν ήταν το κάψιμο του Λονδί­νου από τους πληβείους των γκέτο της απόλυτης φτώχειας, εκεί θα βρισκό­ταν ακόμη.
Αυτή η νέα υποτροπή της παγκόσμι­ας κρίσης μάς έφερε μπροστά σε δυο επίσημα δεδομένα: Αφενός μας επι­βεβαίωσε με τον πιο κατάφωρο τρόπο ότι οι πρωταγωνιστές στην παγκόσμια οικονομία δεν είναι τα κράτη, αλλά οι χρηματαγορές και οι βασικοί συντελε­στές τους. Αφετέρου οι κεντρικοί τραπεζίτες, και μάλιστα οι δυο ισχυρότε­ροι, ο Μπερνάνκι της αμερικανικής Fed και ο Τρισέ της ΕΚΤ, αναδείχθηκαν σεκυρίαρχους πολιτειακούς και πολιτι­κούς παράγοντες. Αυτοί πήραν όλες τις αποφάσεις, αυτοί έκαναν όλες τις πα­ρεμβάσεις, αυτοί προέβησαν σ’ όλες τις ουσιαστικές διακοινώσεις.
Το πολιτικό προσωπικό μόλις και με­τά βίας ακολούθησε στα χνάρια και τις κατευθύνσεις που οι κεντρικοί τραπε­ζίτες χάραξαν.
Ορισμένοι μίλησαν για κρίση της πο­λιτικής. Άλλοι για ανυπαρξία πολιτικής ηγεσίας. Η αλήθεια είναι ότι το μεταλ­λαγμένο είδος των πολιτικών που έχει γεννήσει η παγκοσμιοποίηση των αγο­ρών δεν κλωνοποιείται στη διακυβέρνηση κάθε κράτους για να σκέφτεται, αλλά για να ακολουθεί πιστά εντολές. Με το αζημίωτοβέβαια. Στο σημερινό σύστημα οικονομίας και πολιτικής δεν μπορούν να υπάρξουν αυτόφωτοι πο­λιτικοί, έστω και μέσα στα πλαίσια της κρατούσας κατάστασης. Ταιριάζουν μόνο απλοϊκοί από κάθε άποψη δια­χειριστές της εξουσίας, χωρίς κανενός είδους συνείδηση, εκτός από ένα αδί­στακτο πάθος για προσωπικό πλουτι­σμό και ανάδειξη στην πυραμίδα της «παγκόσμιας διακυβέρνησης».
Μια από τις πιο άθλιες παραλλαγές αυτού του μεταλλαγμένου είδους είναι οι εκπρόσωποι της επίσημης πολιτικής στην Ελλάδα. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η χώρα μας έχει το θλιβερό ιστορι­κό προνόμιο να διαθέτει το πιο εθελό­δουλο και ξεπουλημένο πολιτικό σύ­στημα. Όμως οι σημερινοί κρατούντες έχουνξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερο τύπο γιά­πη βλαχοδήμαρχου, ο οποίος δεν έχει ούτε καν την αίσθηση ότι βρίσκεται στην κυβέρνηση για κάποιον άλλο λό­γο εκτός από το να υπηρετεί αλλότρια συμφέροντα και συμφωνίες.
Είδατε μήπως κανέναν από δαύτους να δηλώνουν έστω κάτι σοβαρό για τον υποτροπιασμό της κρίσης; Ούτε κατά προσέγγιση. Μάλιστα ο πρωθυπουρ­γός της χώρας βρίσκεται σε διακοπές κάτω από ισχυρή, όπως μαθαίνουμε, φρούρηση. Προφανώς για να προστα­τευθεί από τις εκδηλώσεις αγάπης του λαού προς το πρόσωπό του. Ενώ ο αντ’ αυτού, ο πιο χαρακτηριστικός τύπος Ιζνογκούντ της κυβέρνησης, ο αντιπρόε­δρος και υπουργός Οικονομικών κ. Βε­νιζέλος, ασχολείται αποκλειστικά με το πώς θα επιταχύνει ακόμη περισσότερο την υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει στο όνομα της χώρας. Έστω κι αν χρειαστεί να την οδηγήσει στην καταστροφή μια ώρα αρχύτερα.
Να πού είναι το χρήμα!
Από τα φερέφωνα της επίσημης προπαγάνδας μάθαμε τα εξής κατα­πληκτικά: «“Φέρτε τα λεφτά στην Ελ­λάδα για επενδύσεις”. Η κυβέρνηση καλεί τους Έλληνες επιχειρηματίες να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ιταλών. Αντί να “επενδύουν” σε σπίτια στο κέντρο του Λονδίνου και να γεμί­ζουν θυρίδες στην Ελβετία, τους ζητεί να στηρίξουν τη χειμαζόμενη από την ύφεση ελληνική οικονομία με παρα­γωγικές επενδύσεις. “Να έρθουν εδώ τα χρήματα” επαναλαμβάνει μονότο­να ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενι­ζέλος και καλεί σε κινητοποίηση “για λόγους συμμετοχής στην εθνική προ­σπάθεια” τους επιχειρηματίες, τον ναυτιλιακό κόσμο και τον απόδημο Ελληνισμό» («Το Βήμα», 14.8).
Αφού ο κ. Βενιζέλος και η κυβέρ­νηση ενδιαφέρονται τόσο πολύ για να γυρίσουν τα χρήματα που βγήκαν έξω, τότε γιατί δεν ξεκινά με τους προστάτες της; Γιατί δεν ξεκινά με τη φορολο­γία στην πηγή τους όλων των κεφαλαί­ων που φεύγουν ή έφυγαν στο εξωτε­ρικό; Γιατί δεν επιβάλλει αυτή τη φο­ρολογία με συντελεστές αντίστοιχους της φορολογίας υψηλών εισοδημάτων, με αναδρομική ισχύ; Και μην μασάτε τοπαραμύθι ότι η κυβέρνηση δεν γνωρίζει ποιοι βγάζουν αυτά τα κεφάλαια στο εξωτερικό. Τα κεφάλαια αυτά βγαίνουν επίσημα μέσω των τραπεζών. Κι επο­μένως είναι πολύ εύκολο να βρεθούν ονόματα και εταιρείες που ασκούνται σ’ αυτού του είδους το άθλημα.
Τη δεκαετία 2000-2009 βγήκαν επί­σημα κεφάλαια από τη χώρα αξίας 252 δισ. ευρώ. Τι πλήρωσαν σε φόρους; Απολύτως τίποτε. Μόνο το 2010 και εν μέσω χρεοκοπίας, μνημονίων, φοροεπιδρομών και δραστικών περικοπών, βγήκαν άλλα 48 δισ. ευρώ επίσημα. Πόσο φορολογήθηκαν; Ούτε ευρώ. Στο πεντάμηνο Ιανουαρίου - Μαΐου 2011 βγήκαν επίσημα κεφάλαια της τάξης των 18,9 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 4,9 δισ. ευρώ βγήκαν με τη μορφή αμοιβών, μερισμάτων και κερδών στο εξω­τερικό. Ενώ άλλα13,9 δισ. ευρώ βγήκαν από τη χώρα έπειτα από ρευστοποίηση τίτλων του ελληνικού Δημοσίου (ομόλο­γα και έντοκα γραμμάτια) από ξένους επενδυτές. Δευτερευόντως ντόπιοι επενδυτές αύξησαν τις τοποθετήσεις τους σε παράγωγα του εξωτερικού κα­τά 614 εκατ. ευρώ. Μήπως πλήρωσαν τίποτε σε φόρους; Όχι βέβαια.
Ραγδαία πτώση
Όσο συνεχίζεται αυτή η αιμορραγία από την ελληνική οικονομία στον βωμό της ελευθερίας κίνησης του κεφαλαίου και του ευρώ, η ύφεση, που έχει μπει σε τερματικό στάδιο, είναι αδύνατον να αναχαιτιστεί ακόμη κι αν μηδενιστεί το δημόσιο χρέος της χώρας. Ας δούμε τα πιο πρόσφατα δεδομένα της. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) σε σταθερές τιμές 2000, κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2011 παρου­σίασε μείωση κατά 6,9% σε σχέση με το δεύτερο τρίμηνο του 2010. Το ύψος του ΑΕΠ σε σταθερές τιμές 2000 κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2011 έχει υπο­χωρήσει πλέον στο επίπεδο του πρώ­του τριμήνου του 2006! Με άλλα λόγια η ελληνική οικονομία έχει χάσει αισίως 6 χρόνια επέκτασης.
Για να αντιληφθούμε το βάθεμα της ύφεσης ακόμη και στον πιο πλα­σματικό απ’ όλους τους δείκτες της οικονομίας, αρκεί να πούμε ότι το
2010 η ετήσια μεταβολή ΑΕΠ ανά τρίμηνο σε σταθερές τιμές του 2000 ήταν -4,2%. Με βάση τα αποτελέ­σματα των δυο πρώτων τριμήνων του
2011 η ετήσια προβολή της πτώσης του ΑΕΠ σε σταθερές τιμές του 2000 είναι 7,5%! Να θυμίσουμε εδώ ότι η επίσημη πρόβλεψη για το ΑΕΠ του 2011 είναι -3,5%.
Σε τι οφείλεται αυτή η καταπόντιση του ΑΕΠ; Η ανακοίνωση της ΕΛΣΤΑΤ διευκρινίζει: «Η μείωση στηνεγχώρια ζήτηση (τελική καταναλωτική δαπάνη και ακαθάριστος σχηματισμός παγίου κεφαλαίου) συμβάλλει στη μείωση του ΑΕΠ, η οποία αντισταθμίζεται εν μέ­ρει από τη βελτίωση που σημειώθηκε στο εμπορικό ισοζύγιο». Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η τελική καταναλωτική δαπάνη συμβάλλει πάνω από90% στο ΑΕΠ της ελληνικής οικονομίας.
Επίσης η τελική καταναλωτική δα­πάνη απαρτίζεται από την τελική κατανάλωση των νοικοκυριών, η οποία συμβάλλει κατά 73% στο ΑΕΠ της χώρας, καθώς και από την τελική κα­τανάλωση της κυβέρνησης, η οποία συμβάλλει κατά 18%. Ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου, που σημαί­νει επενδύσεις στην οικονομία, συμ­βάλλει κατά 14% στο ΑΕΠ της χώρας, ενώ οι εξαγωγές της χώρας συμβάλ­λουν κατά 21%.
Τα λέμε αυτά επειδή, από τη στιγ­μή που ακολουθείται μια πολιτική που οδηγεί αναγκαστικά στονπεριορισμό της τελικής καταναλωτικής δαπάνης, δεν μπορεί παρά να συρρικνώνεται η οικονομία. Λόγω της ιδιαίτερα μεγά­λης συμβολής της τελικής καταναλω­τικής δαπάνης, ιδίως των νοικοκυριών, η συμπίεση της αγοραστικής δύναμης των λαϊκών στρωμάτων δεν μπορεί πα­ρά να οδηγεί διαρκώς σε μεγαλύτερη ύφεση.
Αυτή η τάση δεν μπορεί να αντιστρα­φεί με κανέναν τρόπο, παρά μόνο με δραματική αύξηση της κατανάλωσης του πληθυσμού κι άρα της αγοραστι­κής δύναμής του. Ιδίως από τη στιγμή που οι επενδύσεις (ο ακαθάριστος σχηματισμός κεφαλαίου) βρίσκονται σε επίπεδα χαμηλότερα του 2000! Η υπο­χώρηση των επενδύσεων (σε σταθερές τιμές 2000) έχει εκδηλωθεί στην ελλη­νική οικονομία ήδη από το τρίτο τρίμη­νο του 2007 και συνεχίζεται μέχρι σή­μερα ακάθεκτη.
Το δεδομένο αυτό συνοδεύεται και από μια ραγδαία πτώση του βαθμού χρησιμοποίησης τουεργοστασιακού δυναμικού στη βιομηχανία, που έτσι ή αλλιώς βρισκόταν σε χαμηλά επίπε­δα ολόκληρη την τελευταία δεκαετία σε σύγκριση με τον μέσο όρο της Ε.Ε. Έτσι, από 77% το 2007, κατεβαίνει στο 75,9%το 2008, στο 70,5% το 2009, στο 68,5% το 2010 και στο 68,2% τα δυο πρώτα τρίμηνα του 2011. Όπως είναι φυσικό, η βιομηχανική παραγω­γή υποχωρεί διαρκώς. Ο μέσος Δεί­κτης Βιομηχανικής Παραγωγής της πε­ριόδου Ιανουαρίου - Ιουνίου 2011, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο Δείκτη της περιόδου Ιανουαρίου - Ιουνίου 2010, παρουσίασε μείωση κατά 8,8%, ένα­ντι μείωσης 5,5% που σημειώθηκε κα­τά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2010 προς το 2009.
Δείκτες κατάρρευσης της βιομηχανικής παραγωγής
Αξίζει τον κόπο να σημειώσουμε ότι η μείω­ση του Γενικού Δείκτη Βιομηχανικής Παραγω­γής κατά 13,1% τον Ιούνιο 2011, σε σύγκρι­ση με τον αντίστοιχο δείκτη του Ιουνίου 2010, οφείλεται στις παρακάτω μεταβολές των δει­κτών των επιμέρους τομέων βιομηχανίας, δη­λαδή:
α. Στη μείωση του Δείκτη Παραγωγής Ορυχείων - Λατομείων κατά 22,3%. Ειδικότερα, στη μείω­ση αυτή συνέβαλαν, κυρίως, οι μειώσεις των δεικτών των διψήφιων κλάδων: άντληση αργού πε­τρελαίου και φυσικού αερίου και άλλων εξορυ­κτικών και λατομικών δραστηριοτήτων.
β. Στη μείωση του Δείκτη Παραγωγής Μεταποιη­τικών Βιομηχανιών κατά 12,2%. Ειδικότερα στη μείωση αυτή συνέβαλαν, κυρίως, οι μειώσεις των δεικτών των διψήφιων κλάδων: παραγώγων πετρελαίου και άνθρακα, μη μεταλλικών ορυκτών και μηχανοκίνητων οχημάτων, ρυμουλκούμενων, ημιρυμουλκούμενων.
γ. Στη μείωση του Δείκτη Παραγωγής Ηλεκτρι­σμού κατά 15,7%.
δ. Στη μείωση του Δείκτη Παροχής Νερού κα­τά 4,6%.
Μέσες μεταβολές
Μια ανάλυση των μέσων μεταβολών, περιό­δου Ιανουαρίου - Ιουνίου 2011, σε σύγκριση με την περίοδο Ιανουαρίου - Ιουνίου 2010, θα μας έδινε τα εξής: Η μείωση του Γενικού Δείκτη Βιομηχανικής Παραγωγής κατά 8,8% της περιόδου Ιανουαρίου - Ιουνίου 2011, σε σύγκριση με τον αντίστοιχο δείκτη της περιόδου Ιανουαρίου - Ιου­νίου 2010, οφείλεται στις παρακάτω μεταβολές των δεικτών των επιμέρους τομέων βιομηχανίας, δηλαδή:
α. Στη μείωση του Δείκτη Παραγωγής Ορυχείων - Λατομείων κατά 3,3%.
β. Στη μείωση του Δείκτη Παραγωγής Μεταποιη­τικών Βιομηχανιών κατά 9,5%.
γ. Στη μείωση του Δείκτη Παραγωγής Ηλεκτρι­σμού κατά 9,0%.
δ. Στη μείωση του Δείκτη Παροχής Νερού κα­τά 4,6%.
Μείωση στην ενέργεια
Πρόκειται για ολοκληρωτική καταστροφή των τελευταίων παραγωγικών υποδομών της οικονομίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι μπορεί οι υψηλές θερμοκρασίες του Ιουλίου να οδήγησαν σε αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικού ρεύματος από όλες τις κατηγορίες καταναλωτών. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΕΣΜΗΕ, η αύξη­ση δεν ανέστρεψε τη συνολική εικόνα, καθώς για το επτάμηνο η ζήτηση παραμένει σεπτωτι­κή τροχιά.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΕΣΜΗΕ, η κα­θαρή ζήτηση ηλεκτρικού αυξήθηκε τον Ιούλιο κατά 1,93% έναντι του Ιουλίου 2010 και σε αυ­τό συνέβαλε το ότι οι βιομηχανικοί πελάτες αύξησαν τη ζήτηση κατά 11,32% και οι μικροί βιομηχανικοί, εμπορικοί και οικιακοί κατά 1,81%. Ωστόσο, σε επίπεδο επταμήνου, η καθαρή ζήτη­ση συνεχίζει να υστερεί κατά 2,6% σε σχέση με το αντίστοιχο περσινό χρονικό διάστημα.
Σημειώνεται ότι στο επτάμηνο η ζήτηση από τις εμπορικές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά κατέγραψε πτώση της τάξεως του 2,45% σε σχέση με το 2010. Αντίθετα, η ζήτηση από τους μεγάλους βιομηχανικούς πελάτες εμφανίζεται αυξημένη κατά 7,94% στο επτάμη­νο. Αυτό δεν οφείλεται, όπως είδαμε, στην αυξημένη βιομηχανική παραγωγή, αλλά στο νόμιμο λαθρεμπόριο ηλεκτρικής ενέργειας, στο οποίο ασκούνται ορισμένοι μεγαλοβιομή­χανοι, οι οποίοι αγοράζουν φτηνά ηλεκτρικό ρεύμα από τη ΔΕΗ και το μεταπωλούν ως δι­κό τους πάλι πίσω στη ΔΕΗ σε υψηλότερη τι­μή. Πρόκειται για την αποθέωση της «ιδιωτι­κής πρωτοβουλίας».
Ποια... ανάκαμψη; Δεν προλαβαίνουν
Αν όλα αυτά συνδυαστούν με τη συνεχιζόμενη κάθετη πτώση της οικοδομής, τότε το να μιλά κανείς για ανάκαμψη με κάποιον τρόπο της ελ­ληνικής οικονομίας μέσα στα υπάρχοντα πλαίσια πολιτικής, είναι μάλλον κακόγουστο ανέκδοτο. Τα περί «Σχεδίου Μάρσαλ» είναι μόνο για κατα­νάλωση ευκολόπιστων τηλεθεατών, ένα είδος που η σκληρή, πικρή εμπειρία της πραγματικότητας το κάνει όλο και πιο δυσεύρετο. Και μην ξεχνάμε ότι τις συνέπειες του μεσοπρόθεσμου δεν τις έχουμε γευτεί ακόμη. Ήδη η δημοσιονομική κατάσταση είναι τόσο χάλια, που η κυβέρνηση σκέφτεται να πάρει πρόσθετα μέτρα: «Δεν μπορώ να σας κάνω δήλωση ότι δεν θα ξαναεισηγηθώ να επιβλη­θούν νέα πρόσθετα μέτρα» είπε ο κ. Βενιζέλος μιλώντας στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, όπου άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο λήψης νέων μέτρων. Μην ανησυχείτε όμως. Ίσως ο κ. Βενιζέλος να μην προλάβει να πάρει νέα μέτρα. Η επίσημη πτώχευση της χώρας είναι προ των πυλών και οι «Ευρωπαίοι εταίροι» τη θεωρούν αναπόφευκτη. Ιδίως τώρα που η παγκόσμια κρίση έχει υποτροπιάσει.