Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Ιουν 2012

Τη μέση λύση φαίνεται ότι βρίσκει ο ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με τον χειρισμό της δανειακής σύμβασης καθώς από την αρχική καταγγελία της, ο κ. Αλέξης Τσίπρας από την Σπάρτη μίλησε για «επιλεκτική και μερική επαναδιαπραγμάτευσή της» ενώ εγγυήθηκε ότι θα συνεργαστεί με τους εταίρους.

Ειδικότερα, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να αποσυνδέσει την ακύρωση του Μνημονίου με την συμμετοχή της χώρας στο ευρώ κατηγορώντας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ότι «Βαφτίζουν το αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα της Βουλής των Ελλήνων να καταργήσει νόμο του κράτους ως δήθεν μονομερή ενέργεια». Εξήγησε ότι «η ακύρωση ενός νόμου, όπως είναι το Μνημόνιο, είναι εσωτερική υπόθεση κάθε κυρίαρχου κράτους» και επισήμανε ότι «Εμείς και το Μνημόνιο θα ακυρώσουμε και τους δυσμενείς όρους της δανειακής σύμβασης θα επαναδιαπραγματευτούμε. Από πότε η επιλεκτική και μερική επαναδιαπραγμάτευση συνιστά ρήξη;».

Συγκεκριμένα, ο κ. Τσίπρας σημείωσε ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν επινοήσει «τρία προεκλογικά τεχνάσματα για να περάσουν το μνημόνιο από την πίσω πόρτα στις 17 Ιουνίου» εξηγώντας ότι:
«Το πρώτο τέχνασμα είναι η παραπλανητική σύνδεση της ακύρωσης του Μνημονίου με την συμμετοχή της χώρας στο ευρώ… το δεύτερο η δήθεν επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και το τρίτο η απελπισμένη προσπάθεια του κ. Σαμαρά να αναβιώσει διαχωριστικές γραμμές από το βαθύ και καταδικασμένο παρελθόν του τόπου».
Πέραν αυτών, ο κ. Τσίπρας εμφανίστηκε ως εγγυητής της παραμονής της χώρας στο ευρώ τονίζοντας ότι αναλαμβάνει την ευθύνη και «εγγυόμαστε να συνεργαστούμε με τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση». Επιπροσθέτως, επιχείρησε να αντιστρέψει το δίλλημα που θέτει η ΝΔ ταυτίζοντας το πρόγραμμα της Κουμουνδούρου με την δραχμή, λέγοντας ότι «ο ελληνικός λαός στις 17 Ιουνίου θα επιλέξει: Ή το Μνημόνιο, που οδηγεί την Ελλάδα σε οικειοθελή αποχώρηση απόν την Ευρωζώνη. Ή το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ που εγγυάται τη συμμετοχή της στο ευρώ και την έξοδο της χώρας από την κρίση». Επιτέθηκε σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ υποστηρίζοντας ότι έχουν επενδύσει τις τελευταίες τους ελπίδες «Στη στρατηγική του φόβου και της ανασφάλειας» και σημείωσε ότι «Στις 18 Ιουνίου η Ελλάδα δεν θα είναι ακυβέρνητη. Ακυβέρνητη πολιτεία, έρμαιο των δανειστών της, ήταν η χώρα μας τα τελευταία δύο χρόνια. Στις 18 Ιουνίου η Ελλάδα θα έχει κυβέρνηση της Αριστεράς. Κυβέρνηση που θα απαλλάξει το λαό και τον τόπο από το Μνημόνιο της καταστροφής».

Πέραν της κατάργησης του Μνημονίου, μίλησε μεταξύ άλλων για «αξιοκρατία» αλλά και για την ανάγκη να υπάρξει αστυνόμευση στους δρόμους και τις γειτονιές. Συγκεκριμένα, μίλησε για «αξιοκρατική και ορθολογική λειτουργία του κράτους. Ενός κράτους που θα λειτουργεί μα διαφανείς και δίκαιους κανόνες. Και όπου ο καθένας θα κάνει τη δουλειά για την οποία αμείβεται» για αντιμετώπιση του «καθημερινού εγκλήματος και μικροεγκλήματος με τον αστυνομικό της γειτονιάς. Θα αποκαταστήσουμε την οικονομική και επαγγελματική αξιοπρέπεια του ανθρώπινου δυναμικού των Σωμάτων Ασφαλείας…
Η θέση του αστυνομικού είναι στη γειτονιά και στον δρόμο. Για να προστατεύει τους πολίτες. Δεν είναι στα γραφεία της εξουσίας και στους διαδρόμους της Βουλής. Είναι εκεί που παράγεται το έγκλημα. Όχι εκεί που παράγεται η πολιτική. Με τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ στην εξουσία, ο αστυνομικός θα προστατεύει το μέσο πολίτη. Δεν θα προστατεύει ούτε το μεγαλοεπιχειρηματία ούτε το μεγαλοδημοσιογράφο. Θα πάψει η Ελληνική Αστυνομία να λειτουργεί ως ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι».

Τέλος ο κ. Τσίπρας είπε ότι «ενώ η ΝΔ διαιρεί, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ ενώνει» και κάλεσε τους πολίτες να «ανταποκριθούν στο προσκλητήριο πατριωτικής και δημοκρατικής ενότητας».


Δυσάρεστη έκπληξη για μία τετράδα F 16 της τουρκικής ΠΑ, η οποία κάνοντας ένα από τους συνηθισμένους "ανατολίτικους τσαμπουκάδες", μπήκαν στο πεδίο βολής Άνδρου.
Μόνο που εκείνη τη στιγμή πλοία του Ελληνικού Στόλου εκτελούσαν βολές με πραγματικά πυρά!

Τα πληρώματα των πλοίων είχαν εγκαίρως εντοπίσει τους "μουσαφίρηδες" και έλαβαν όλα τα απαραίτητα μέτρα. Ταυτόχρονα όμως...

Η Λάρισα ,επιοινώνησε με τους Τούρκους στο Εσκί Σεχίρ τους οποίους και ενημέρωσαν ότι τα F 16 τους, μπορεί και να καταρριφθούν έστω και χωρίς να το επιδιώκουμε από τις βολές του Ελληνικού ΠΝ.

Οι Τούρκοι πιλότοι ενημερώθηκαν άμεσα,τα μάζεψαν κι έφυγαν.


«Η Ελλάδα αποτελεί τεστ για το μέλλον της Ευρώπης»

Συνέντευξη του πρώην πρωθυπουργού της Ιταλίας και πρώην προέδρου της Κομισιόν, Ρομάνο Πρόντι, με τίτλο «Ενωμένοι, ειδάλλως, η Ευρώπη βγαίνει από την ιστορία», φιλοξενεί η οικονομική εφημερίδα Il Sole 24 Ore.

«Η Ελλάδα αποτελεί τεστ για το μέλλον της Ευρώπης, ειδικότερα σε ό,τι αφορά στην ικανότητα των χωρών- μελών της Ένωσης να μείνουν ενωμένες. Αν αυτό δεν συμβεί, θα εξαφανιστούμε, χάνοντας οικονομική ισχύ και διεθνή αξιοπιστία» δήλωσε ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ρομάνο Πρόντι, στην εφημερίδα «Ιl Sole 24 Ore».

Σύμφωνα με τον Ιταλό πρώην πρωθυπουργό, «η περίπτωση της Ελλάδας είναι εμβληματική, μας βοηθά να καταλάβουμε τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην αρχή ήταν ένα πρόβλημα περιορισμένης έκτασης, αλλά στη συνέχεια προσέλαβε διαφορετικές διαστάσεις, λόγω των διχασμών των Ευρωπαίων εταίρων».

Ο Ρομάνο Πρόντι εκτιμά ότι «η ελληνική κρίση, μάλλον, θα λυθεί και δεν θα υπάρξει, τεχνικά, πτώχευση της χώρας» αλλά παράλληλα σημειώνει ότι «το συνολικό κόστος της όλης υπόθεσης θα μπορούσε να ήταν πολύ πιο χαμηλό».

Όπως και στο παρελθόν, ο πρώην πρόεδρος της Επιτροπής τονίζει ότι «το κοινό νόμισμα αντιπροσωπεύει μια εξαιρετική πολιτική επιλογή, αλλά δεν υπήρξε η βούληση για να θεσμοθετηθούν μέσα που να ελέγχουν τις εθνικές πολιτικές, και ούτε, βέβαια, για τη δημιουργία ταμείων, που να λειτουργήσουν ως εγγύηση σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης.

Αυτό φαίνεται και από την ξεκάθαρη ελληνική ευθύνη στην αλλοίωση των στοιχείων της δημόσιας οικονομίας της χώρας».

Ο Ρομάνο Πρόντι ρωτά με νόημα τη Γερμανία «πού θα βρίσκονταν οι εξαγωγές της χωρίς το ευρώ;» και υπογραμμίζει ότι «η Ευρώπη μπορεί να γίνει ή ένα εργαστήρι ή ένα μουσείο. Επικρατεί ο φόβος των ξένων εμπορευμάτων και της μετανάστευσης και με τα συναισθήματα αυτά δεν μπορεί κανείς να έχει μεγάλη προοπτική».

Τα Ηνωμένα Έθνη της Ευρώπης παραμένουν ο στόχος. Στις 28 και 29 Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί μια σημαντική σύνοδος για την ίδια την επιβίωση του ευρώ. Αυτήν τη φορά θα υπάρξει αποτέλεσμα;

«Στην παρούσα φάση, το μεγαλύτερο στήριγμα για την Ευρώπη είναι το ένστικτο της επιβίωσης. Η επιβίωση της Ευρώπης, όχι η επιβίωση των μεμονωμένων κρατών, διότι επιβίωση σημαίνει αποκλειστικά ‘Ευρώπη’. Χωρίς αυτήν, κανείς δεν επιβιώνει. Βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή, δεν μπορούμε να χάσουμε αυτό το ραντεβού. Όσο για τη σύνοδο στις 28 Ιουνίου, πρέπει να πω ότι έχω απογοητευθεί πολλάκις από τις 25 (ή 26, έχω χάσει το λογαριασμό) συνόδους στις οποίες συμμετείχα. Βρισκόμαστε στο τέλος ενός μεγάλου γύρου, έχει χτυπήσει το καμπανάκι, αλλά θα κρατήσω για μένα την απογοήτευση. Η Ευρώπη, τον τελευταίο καιρό, έχει επιδείξει τη μεγαλύτερη δυνατή φαντασία στην αναβολή των προβλημάτων και στην απροθυμία της να τα αντιμετωπίσει από τη ρίζα τους. Εύχομαι, πως η αίσθηση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης θα βοηθήσει στην αλλαγή της νοοτροπίας».

Η Γερμανίδα καγκελάριος υποστηρίζει: πολιτική ένωση, ακόμα και με Ευρώπη δύο ταχυτήτων.

«Αντιμετωπίζουμε το παράδοξο μιας Γερμανίδας καγκελαρίου που, καθημερινά, επικαλείται τις ιδέες του ευρωπαϊσμού στα λόγια, ενώ, επί των έργων προωθεί τόσο πολύ την αντιευρωπαϊκή πολιτική ώστε καθίσταται αδύνατη η χρήση των απαραίτητων εργαλείων για την έξοδο από την κρίση. Ο νέος ρόλος της Ε.Κ.Τ. και τα ευρωομόλογα αποτελούν πλέον τα προαπαιτούμενα για την υλοποίηση αμιγώς ευρωπαϊκών πολιτικών».

Όμως, χρειάζονται και κοινές πολιτικές…
«Σε άλλες περιόδους θα μπορούσαμε να ασχοληθούμε με θέματα όπως ο ευρωπαϊκός στρατός, η κοινή άμυνα, η ενοποίηση των διπλωματικών υπηρεσιών. Αυτήν τη στιγμή, η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε, για να επιτευχθούν οι πολιτικοί στόχοι που υποδεικνύει η Merkel, αναπόφευκτα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε εργαλεία τα οποία εκείνη δεν επιθυμεί καν να ονοματίσει».

Έχει συζητηθεί επί μακρόν η σύσταση μιας ευρωπαϊκής υπηκοότητας, ενός ευρωπαϊκού λαού. Οι κοινές γνώμες φαίνεται πως είναι περισσότερο συγκλίνουσες σε σχέση με το παρελθόν. Ποια είναι η αντίληψή σας;

«Αυτό που, επιφανειακά, περιγράφεται ως απόσταση μεταξύ των λαών και των κυβερνώντων στην Ευρώπη εξηγείται πολύ απλά: οι ευρωπαίοι πολιτικοί επί μια δεκαετία θέλησαν να αυξήσουν -επιστημονικώς-αυτήν την απόσταση».

Για παράδειγμα;

«Σήμερα ζητείται η ενιαία επιτήρηση επί των τραπεζών, αλλά στο παρελθόν η ίδια η Γαλλία και η Γερμανία υπό την ιταλική προεδρία του Συμβουλίου της Ευρώπης αρνήθηκαν την ενιαία επιτήρηση στους προϋπολογισμούς των κρατών, κάτι ακόμα πιο απλό. Λέγεται: χρειάζεται ένας ευρωπαϊκός λαός (στο κείμενο:demos), αλλά επί έτη επικράτησε η φειδώ για το πρόγραμμα Erasmus, ένα πραγματικό εργαλείο με το οποίο η Ευρώπη μπορεί να διαμορφώσει μια νέα υπηκοότητα-ενσυνείδητη και ομογενή. Σταματώ εδώ, αλλά θα μπορούσα να συνεχίσω καταγγέλλοντας τον de facto φαρισαϊσμό όποιου αποδέχθηκε με απροθυμία το ευρώ».

Ποια είναι η αντίδρασή σας για την τοποθέτηση και λίγο αυτοκριτική του Joschka Fischer;

«Με άγγιξε βαθύτατα, ήταν μια τοποθέτηση ιδιαιτέρως θαρραλέα και σθεναρή. Καταδεικνύει υψηλό πολιτικό αίσθημα και μεγάλη ικανότητα για τη ροή της Μεγάλης Ιστορίας. Ωστόσο, δεν είναι ο Fischer των προηγούμενων ετών: ξεκίνησε επιδεικνύοντας μεγαλύτερη προσοχή στα ευρωπαϊκά θέματα. Τώρα προτείνει τον περιορισμό των εξουσιών της Κομισιόν, προφανώς, κατάλαβε ότι βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού».

Ας επιστρέψουμε στην Ευρώπη των δύο ταχυτήτων.

«Εγώ θα μιλούσα για Ευρώπη περισσότερων ταχυτήτων. Η ίδια αντίληψη εφαρμόστηκε στο ευρώ: σημαίνει ότι, επί συγκεκριμένων πρωτοβουλιών, δεν συμμετέχουν ή δεν μπορούν να συμμετέχουν όλες οι χώρες. Δεν αποτελεί κάτι καινούργιο για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ιδέα της ‘διπλής ταχύτητας’, ωστόσο, είναι δόλια, διότι υπονοεί έναν σχεδόν συστημικό και προκαθορισμένο διαχωρισμό των κρατών. Θα πρέπει να φανταστούμε μια ευέλικτη δομή, που, στο τέλος, θα αφήνει πάντα ανοιχτή την πόρτα για την είσοδο των χωρών που προσαρμόζονται στα νέα στάνταρντ. Δεν θα πρέπει να περάσει η ιδέα ενός ‘κλειστού κλαμπ’. Το ζήτημα των διαφόρων ταχυτήτων θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση να παραμείνει, διότι αποτελεί το αποκύημα του τέλους της ομοφωνίας».

Επομένως, χρειάζεται μια Ευρώπη που αποφασίζει κατά πλειοψηφία;
«Η μελλοντική Ευρώπη, εάν θέλει να επιβιώσει, θα πρέπει να βάλει τέλος στην πρακτική της επαίσχυντης ομοφωνίας. Αυτή η συμπεριφορά, παρακώλυσε, για παράδειγμα, μια εξωτερική πολιτική άξιας αυτού του ονόματος: εάν η Ευρώπη, στα πιο ευαίσθητα παγκόσμια θέματα και στις περιοχές με τις σημαντικότερες διεθνείς εντάσεις, δεν έχει φωνή, δεν είναι παρούσα, δεν υπολογίζεται, συμβαίνει διότι υπάρχουν αποκλίσεις μεταξύ των μεμονωμένων κρατών.Αυτό το γεγονός αποτελεί μεγάλη ζημία για τις διεθνείς ισορροπίες, για παράδειγμα, έτσι καθίσταται λιγότερο εγγύτερη η είσοδος της Τουρκίας στην Ευρώπη. Η Άγκυρα επεξεργάζεται εξωτερικές πολιτικές με εντυπωσιακή ταχύτητα και με πλήρως ανεξάρτητο τρόπο επί ευαίσθητων περιοχών, όπως το Ιράν και η Μέση Ανατολή, αναλαμβάνοντας έναν ολοένα σημαίνοντα ρόλο, περισσότερο και από αυτόν της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Ας μιλήσουμε για το ρόλο της Ε.Κ.Τ.
«Πρέπει να προχωρήσουμε με την ενιαία επιτήρηση για τις τράπεζες όπως πρότεινε o Mario Draghi. Είναι σημαντική θετική τοποθέτηση της Γερμανίας επί του ζητήματος. Επιπλέον, η Ε.Κ.Τ. θα πρέπει να πάρει τη μορφή κεντρικής τράπεζας οποιασδήποτε χώρας, δηλαδή να γίνει όπως η Fed, δανειστής όταν υπάρχει η ανάγκη και χωρίς τις τωρινές δεσμεύσεις, τις οποίες ο Mario Draghi έχει χειριστεί με εξαιρετικό τρόπο.Τον επέκριναν διότι χρησιμοποίησε απλά έναν ‘επίδεσμο’ και όχι μια ‘δομική θεραπεία’ για το τραπεζικό σύστημα, αλλά δεδομένων των δεσμεύσεων του καταστατικού της Ε.Κ.Τ., ήταν αναπόφευκτη η δράση με τα υπάρχοντα εργαλεία. Τουλάχιστον, έτσι, απεφεύχθη η καταστροφή. Υπήρξαν διακυμάνσεις, αλλά τουλάχιστον η Ευρώπη κέρδισε χρόνο για να στοχαστεί επί των λαθών της και να αλλάξει πολιτικές παρατάξεις».

Οι ισπανικές τράπεζες θα πρέπει να βοηθηθούν;

«Πιστεύω ότι μια βοήθεια προς τις ισπανικές τράπεζες δεν θα ανέτρεπε ριζικά την πολιτική οφειλών της Μαδρίτης, αν και η επιδείνωση της τελευταίας περιόδου ήταν συνεχής, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ισπανία ξεκινούσε από χαμηλές βάσεις».

Τι αντίκτυπο θα έχει η εκλογή του Hollande;

«Θεωρώ ότι ήδη έγινε αντιληπτό το κλίμα αλλαγής πορείας, περισσότερο ευρωπαϊκής. Όμως, εάν η Γερμανία πρέπει να κάνει βήματα μπροστά για το ζήτημα του ευρωπαϊκού χρέους, η Γαλλία θα πρέπει να αλλάξει στάση στο θέμα της παραχώρησης κυριαρχίας. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Hollande αποτελεί μέρος του ευρωπαϊκού ρεύματος των Γάλλων σοσιαλιστών, αλλά το κόμμα του δεν δίστασε να ταχθεί κατά της Ευρώπης στο γνωστό δημοψήφισμα για το Σύνταγμα. Για τη Γαλλία και τη Γερμανία, πάντως, πρόκειται για ιστορικό ραντεβού. Κανείς δεν μπορεί να το χάσει, διαφορετικά η Ευρώπη θα τεθεί εκτός για μακρύ χρονικό διάστημα».

Ποια είναι η γνώμη σας για την Ιταλία; Διαδραματίζει κάποιον ρόλο;

«Πιστεύω ότι ο ρόλος της Ιταλίας έχει αναπτυχθεί πολύ κατά τους τελευταίους μήνες. Είναι θεμελιώδης και σημαντικότατος ρόλος για τη δόμηση μιας ενιαίας πλατφόρμας- που θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα του καλύτερου δυνατού συμβιβασμού- επί των πιο ευαίσθητων ευρωπαϊκών θεμάτων στα οποία αναφερθήκαμε μέχρι τώρα. Πρόκειται για μια πλατφόρμα που περιλαμβάνει και την Ισπανία, η οποία φαίνεται πως αντιμετωπίζει ένα σοβαρότερο από το αρχικά προβλεφθέν πρόβλημα της ‘φούσκας ακινήτων’, καθώς και ένα πρόβλημα χρέους που, σε κάθε περίπτωση, εκκινούσε από χαμηλότερη βάση σε σχέση με την Ιταλία.

Τι θα γίνει με την Ελλάδα;

«Είμαστε όλοι Έλληνες. Ή θα σωθούμε, ή θα καταστραφούμε όλοι μαζί».

Είναι ακόμα αξιόπιστο το όνειρο της ομοσπονδιακής Ευρώπης;

«Βεβαίως, αλλά πρώτα πρέπει να επιλύσουμε τα προβλήματα εκτάκτου ανάγκης. Θα πρέπει να εκμεταλλευθούμε το γεγονός ότι οι ίδιοι οι ανταγωνιστές μας είναι τρομοκρατημένοι από μια ενδεχόμενη διάλυση του ευρώ. Η Κίνα και οι ΗΠΑ, μας καλούν να δώσουμε ώθηση στην οικονομία μας, να ξαναβρούμε τη συνοχή μας και να επαναπροσδώσουμε την αξιοπιστία στο νόμισμά μας. Έπειτα θα πρέπει να εξηγήσουμε στη Γερμανία ότι ακόμα και ένα ευρώ δύο ταχυτήτων δεν θα συνέφερε τις εξαγωγές του Βερολίνου. Το γερμανικό ευρώ θα είχε αξία συναλλαγής, σε σχέση με το ιταλικό, όχι 1.20, αλλά 2.20. Θα προκαλούσε έναν άγριο ανταγωνισμό στις εξαγωγές εκτός Ευρώπης και η Γερμανία θα έχανε άμεσα ανταγωνιστικότητα στις εξαγωγές προς εμάς. Οι Γερμανοί θα πρέπει να πεισθούν ότι η Ευρώπη αποτελεί όφελος και για εκείνους».

Οι Γερμανοί δεν πείθονται για το γεγονός ότι τα ευρωομόλογα δεν αποτελούν τον αποκλειστικό τρόπο ο οποίος θα τους επιβαρύνει με τα χρέη των λιγότερο ενάρετων χωρών.

«Εν πρώτοις, πρέπει να ξεφύγουμε από τη ‘θεολογία’ (teologia). Αν εξακολουθούμε να λέμε στους Γερμανούς ότι τα ευρωομόλογα σημαίνουν ‘εξαπάτηση’, οι Γερμανοί θα συνεχίσουν να τα αρνούνται στις δημοσκοπήσεις. Αντιθέτως, εάν συζητήσουμε χωρίς εθνικισμούς επί των απτών και συγκεκριμένων διεξόδων ώστε να προωθήσουμε την ανάπτυξη και να σταματήσουμε την κερδοσκοπία, θα φθάσουμε αμέσως στα ευρωομόλογα, ή όπως αλλιώς τα ονομάσουμε.Θα πρέπει να εργαστούμε περισσότερο ώστε να είμαστε αξιόπιστοι με τους Γερμανούς θέτοντας τις απαραίτητες εγγυήσεις ώστε να μην επιφορτιστούν με μη βιώσιμα βάρη. Το έχουμε πει με σαφήνεια, είμαστε έτοιμοι να θέσουμε επί τάπητος το χρυσό και άλλα δημόσια περιουσιακά στοιχεία για να αποδείξουμε ότι εργαζόμαστε σοβαρά. Ωστόσο, πρώτα πρέπει να ξεκινήσει η προκαταρκτική συζήτηση και μετά να εισέλθουμε στις λεπτομέρειες των εργαλείων: είναι θεμελιώδους σημασίας να ξεκινήσουμε, ειδάλλως, η κερδοσκοπία θα συνεχίσει το παιχνίδι της πλήττοντας τη μια χώρα μετά την άλλην. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η διεθνής κερδοσκοπική διάσταση είναι μεγαλύτερη από τις δυνατότητες αντίδρασης κάθε μεμονωμένης χώρας».

Δεν θεωρείτε λίγο "εγωϊστική" την αμερικανική στάση προς την Ευρώπη και τις ευθύνες της για την κρίση;
«Οι ΗΠΑ επέρριψαν με εξαιρετική ικανότητα την ευθύνη της κρίσης στην Ευρώπη. Αποτελεί την επιβεβαίωση και την ένδειξη της σημασίας κατοχής ισχυρών πολιτικών και ενιαίας κατεύθυνσης, κάτι που η Ευρώπη, ως γνωστόν, δεν διαθέτει.
Η συμπεριφορά των ΗΠΑ φέρει τη σφραγίδα της υποκρισίας της προεκλογικής εκστρατείας: από τη μια πλευρά, ο Obama μάς ζητά να πράξουμε περισσότερα για την ανάπτυξη και φοβάται μια Ευρώπη μέσα στην κρίση, από την άλλη, δηλώνει πως θα κάνει τα πάντα για να μην πέσει στα ευρωπαϊκά ελαττώματα. Δηλαδή πρόκειται για διπλό άλμα θανάτου. Δεν μπορεί να οικειοποιηθεί αρετές τις οποίες δεν είχε ποτέ η Αμερική».


Δεν γνωρίζω εάν οι δημοσιογράφοι είναι ενημερωμένοι.
Δεν γνωρίζω εάν οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες προστασίας του πολιτεύματος γνωρίζουν τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν γνωρίζω εάν η συγκεκριμένη "οργάνωση" συνάδει με την λειτουργία του υπάρχοντος Συντάγματος.
Δεν γνωρίζω εάν ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται πραγματικά σε θέση να κυβερνήσει έχοντας μέλη που οργανώνουν παραστρατιωτικές ομάδες, κινήσεις ή και δράσεις...
Απλά παραθέτω το βίντεο προς γνώση και συμμόρφωση, αλλά και για προβληματισμό...
Είναι καλό το να πληροφορούμαστε πριν την κάλπη, γιατί, μετά την απομάκρυνση από αυτήν, κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται...
Συμφωνείτε;



Μετά από αυτό, αναρωτιέμαι: Μήπως η "Χρυσή Αυγή" είναι απλά σχολιαρόπαιδα ή απλά ο αντίθετος πόλος ενός άκρως επικίνδυνου πολιτικού - παραστρατιωτικού μορφώματος, όπως είναι ο ΣΥΡΙΖΑ;
Μήπως, τελικά, έχουν βάση οι καταγγελίες εκείνες που ήθελαν στελέχη και μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να πρωτοστατούν στο κάψιμο του Αθήνας τον Δεκέμβριο του 2008;
Τέλος, ως απορία: Πόσες παραστρατιωτικές οργανώσεις υπάρχουν οι οποίες δεν ελέγχονται από (Ελληνικές και ξένες) μυστικές υπηρεσίες;


Σήμα κινδύνου για τις επιπτώσεις της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους, εκπέμπει ο ΟΗΕ, επισημαίνοντας ότι η κατάσταση στην Ευρωζώνη εξακολουθεί να αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια οικονομία.

Στην αναθεωρημένη εκδοχή της έκθεσής του «Η Παγκόσμια Οικονομική Κατάσταση και οι Προοπτικές της το 2012», ο ΟΗΕ προειδοποιεί μάλιστα ότι μια επιδείνωσή της κρίσης χρέους στην Ευρωζώνη θα οδηγήσει κατά πάσα πιθανότητα σε ακόμη ισχνότερη διεθνή ανάπτυξη.

«Μία κλιμάκωση της κρίσης είναι πολύ πιθανόν να συνδυαστεί με μία σοβαρή αναστάτωση στις χρηματοοικονομικές αγορές και με μία κατακόρυφη άνοδο της αποφυγής του ρίσκου, οδηγώντας σε μία ελάττωση της οικονομικής δραστηριότητας στις ανεπτυγμένες χώρες, η οποία δυνητικά θα διαχεόταν στις αναπτυσσόμενες χώρες και στις οικονομίες σε μετάβαση», τονίζεται στην έκθεση.

Εκτιμάται μάλιστα ότι έπειτα από την καταγεγραμμένη επιβράδυνση του 2011, η ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας «θα παραμείνει βραδεία κατά το 2012, με τις περισσότερες περιφέρειες να αναπτύσσονται με βηματισμό μικρότερο από τις δυνατότητές τους».


Tου Σταύρου Λυγερού

Οι Ελληνες ξαναπάνε στις κάλπες υπό το κράτος αντιφατικών πιέσεων. Σε πρώτο επίπεδο κυριαρχεί η αμφίρροπη αναμέτρηση Ν.Δ. - ΣΥΡΙΖΑ. Εάν, όμως, ξύσουμε την επιφάνεια, θα δούμε ότι τα δύο αυτά κόμματα είναι οχήματα για την έκφραση δύο νεοπαγών ετεροκαθοριζόμενων πολιτικοεκλογικών ρευμάτων. Το ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ είναι στην πραγματικότητα ρεύμα εναντίον του Μνημονίου, που έχει δημιουργηθεί ως αντίδραση στα ερείπια που συσσωρεύει η ασκούμενη πολιτική. Είναι ένα ρεύμα οργής και τιμωρίας με σαφή «αντικαθεστωτική» υφή.

Στις 6 Μαΐου το πολύχρωμο αντιμνημονιακό ρεύμα φούσκωσε τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, των Aνεξάρτητων Eλλήνων, της ΔΗΜΑΡ και εν μέρει της Χρυσής Αυγής. Η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης ενισχύει εκλογικά τους δύο πρωταγωνιστές. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδεικνύεται στον βασικό εκφραστή της αντιμνημονιακής ψήφου, προσελκύοντας ψηφοφόρους όχι μόνο από τα όμορα αριστερόστροφα κόμματα, αλλά και από κόμματα όπως οι Ανεξάρτητοι Ελληνες και η Χρυσή Αυγή.

Προφανώς, οι ψηφοφόροι δεν ερωτεύθηκαν ξαφνικά τον Τσίπρα ούτε πείσθηκαν από το πρόγραμμά του. Απλώς θεωρούν την υπερψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ έναν τρόπο να στείλουν μήνυμα ότι δεν πάει άλλο με το Μνημόνιο. Στην πραγματικότητα, είναι η ύστατη κραυγή ενός μεγάλου τμήματος της κοινωνίας (κυρίως αυτών που έχουν ήδη πέσει στον γκρεμό ή βρίσκονται πολύ κοντά στο να πέσουν) πριν διολισθήσει σε δυναμικές αντιδράσεις και πιθανότατα σε κοινωνική ανάφλεξη. Το γεγονός, μάλιστα, ότι μετεκλογικά και το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. ομιλούν για επαναδιαπραγμάτευση και η τρόικα εγκατέλειψε τη μέχρι τότε ανελαστική στάση της, θεωρήθηκε δικαίωση της αντιμνημονιακής ψήφου και ενισχύει το ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Αντιδρώντας στη διόγκωση αυτού του ρεύματος, οι εγχώριες πολιτικές, οικονομικές και μιντιακές δυνάμεις βομβαρδίζουν την κοινή γνώμη με τον ισχυρισμό ότι η ακύρωση του Μνημονίου ισοδυναμεί με έξοδο από την Ευρωζώνη. Η Κουμουνδούρου αμφισβητεί αυτήν την πολιτική εξίσωση, αλλά την επιβεβαιώνουν με καταιγισμό δηλώσεων κάθε είδους Ευρωπαίοι αξιωματούχοι.

Ο βομβαρδισμός αυτός, σε συνδυασμό με την εξαντλητική κριτική που ασκήθηκε στο (συχνά ιδεοληπτικό και ενίοτε διάτρητο) κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ενεργοποιήσει τα συντηρητικά αντανακλαστικά στους κόλπους της μεσαίας τάξης, κυρίως σε πολίτες που έχουν ακόμα αρκετά να χάσουν. Ορισμένοι που είχαν στραφεί ή στρέφονταν προς τον ΣΥΡΙΖΑ παλινδρομούν.
Το σημαντικότερο αποτέλεσμα, όμως, είναι μια ευρύτερη αντισυσπείρωση, κοινός παρονομαστής της οποίας είναι ο φόβος.
Το αντι-ΣΥΡΙΖΑ ρεύμα κεφαλαιοποιείται εκλογικά από τη Ν.Δ., επειδή μόνο αυτή μπορεί να κόψει τον δρόμο του Τσίπρα προς την εξουσία. Είναι αξιοσημείωτο ότι ακόμα και ψηφοφόροι που απεχθάνονται τον Σαμαρά και που στις 6 Μαΐου είχαν ψηφίσει ΛΑΟΣ, Δράση, Δημιουργία Ξανά, αλλά και ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, δηλώνουν τώρα ότι θα ψηφίσουν τη Ν.Δ. όχι επειδή τους πείθει πολιτικά, αλλά επειδή θεωρούν ότι μόνον έτσι θα αποτρέψουν τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ.
Και μόνο το γεγονός, όμως, ότι σ’ αυτές τις εκλογές συγκρούονται δύο «αντί» καταδεικνύει ότι έχουμε ήδη εισέλθει σε επικίνδυνη ζώνη.

Βασικό μέλημα της κάθε κυβέρνησης είναι πρώτιστα η μέριμνα απέναντι στις ανάγκες των πολιτών κι έπειτα οτιδήποτε άλλο. Βέβαια, στην Ελλάδα τυ μνημονίου και των κατοχικών πρωθυπουργών και των τροϊκανών κομμάτων (ένεκα υπογραφών υποταγής στην τρόικα και την κυρία Μέρκελ), ο σεβασμός στο Σύνταγμα αποτελεί ανέκδοτο, αφού με όλα όσα έχουν γίνει (τουλάχιστον τα 3 τελευταία χρόνια) δεν υφίσταται Σύνταγμα, τουλάχιστον Ελληνικό, δεν υφίσταται κυβέρνηση, τουλάχιστον Ελληνική, δεν υφίσταται κυβερνητικό πρόγραμμα, αφού το μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση αποτελούν την μοναδική επιλογή (φυσικά όλων εκείνων που αντάλλαξαν την ανεξαρτησία της χώρας με τους προσωπικούς τους θώκους)...

Όμως, στον καιρό του μνημονίου δεν είναι δυνατόν να επιτρέπει η (έστω και υπηρεσιακή κυβέρνηση) τον ευτελισμό των ανθρώπων σε τέτοιο βαθμό...! Διαβάστε παρακάτω και θα διαπιστώσετε πως αυτοί που μας κυβερνούν δεν έχουν τίποτε ανθρώπινο επάνω τους, πέρα από την εξωτερική τους εμφάνιση...

Κινδυνεύουν από ασιτία 350 τρόφιμοι του ψυχιατρείου Λέρου!
Με δραματικά λόγια περιγράφει ο αναπληρωτής διοικητής του κρατικού Θεραπευτηρίου Λέρου, την κατάσταση στο Θεραπευτήριο, τονίζοντας ότι το νοσοκομείο αντιμετωπίζει πλέον όχι μόνο την έλλειψη φαρμάκων και υγειονομικού υλικού, αλλά και την έλλειψη φαγητού, με αποτέλεσμα να υποστιτίζονται οι περίπου 350 ψυχικά ασθενείς του.
Ειδικότερα, σύμφωνα με δημοσίευμα στο protothema.gr, o αναπληρωτής διοικητής του Θεραπευτηρίου Λέρου, Ιωάννης Αντιάρτης, περιγράφει μια δραματική εικόνα όπου οι 350 ασθενείς του υποσιτίζονται εδώ και μέρες λόγω της έλλειψης τροφίμων.
Την τραγική αυτή κατάσταση έχει περιγράψει η διοίκηση του Θεραπευτηρίου σε επείγον έγγραφο που έστειλε την Τετάρτη προς το υπουργείο Υγείας, στην οποία σημείωνε ότι αδυνατεί πλέον να καλύψει τις ανάγκες σίτισης των 350 ψυχικά ασθενών του.
«Σας ενημερώνουμε ότι αδυνατούμε να ανταποκριθούμε στις βασικές ανάγκες σίτισης των ασθενών μας οι οποί υποσιτίζονται αυτή τη στιγμή λόγω των μεγάλων ελλείψεων σε τρόφιμα. Οι προμηθευτές μας αρνούνται πλέον να μας προμηθεύσουν τρόφιμα λόγω των μεγάλων χρεών μας» αναφέρει η επιστολή.
Που οφείλεται αυτή η κατάσταση; «Τα ασφαλιστικά ταμεία μας οφείλουν υπέρογκα ποσά με αποτέλεσμα το Κρατικό Θεραπευτήριο Λέρου να μην μπορεί να εξοφλήσει τα χρέη του» απαντά ο κ. Αντιάρτης και κάνει έκκληση στους αρμόδιους να λύσουν άμεσα το πρόβλημα.
Νηστικοί και χωρίς φάρμακα οι ασθενείς στο Άσυλο Ανιάτων στην Κυψέλη
Σε σοβαρή καταγγελία προχώρησε την Τετάρτη η πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Ανιάτων στην Κυψέλη, Ιωάννα Ηλιάδη για την κατάσταση που επικρατεί στο εν λόγω ίδρυμα και τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης που επικρατούν.

Σύμφωνα με την εφημερίδα "Ελεύθερος Τύπος" το ίδρυμα φιλανθρωπικού χαρακτήρα δυσκολεύεται να τα βγάλει πέρα ακόμα και στον εφοδιασμό τροφίμων.

Η κατάσταση είναι τόσο δραματική, ώστε από την Παρασκευή οι ασθενείς δεν τρώνε κρέας, καθώς ο προμηθευτής ζητά να πληρωθεί με το μήνα το σύνολο του ποσού που του οφείλουν, όπως συνέβαινε μέχρι πρόσφατα.

Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι οι 170 εργαζόμενοι στο Άσυλο παραμένουν απλήρωτοι από τον περασμένο Μάρτιο.

"Αυτή είναι η ώρα αποκάλυψης της ευθύνης. Το χρέος του ΕΟΠΥΥ δεν είναι μόνο οικονομικό. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, είναι πρωτίστως ηθικό", καταγγέλλει στην εφημερίδα η κ. Ηλιάδη.

Άλλη εργαζόμενη σημειώνει ότι "εργάζομαι 26 χρόνια στο άσυλο και δεν είχαμε ξανά τόσο μεγάλο πρόβλημα. Είναι δύσκολο αυτή την εποχή να παραμένουμε απλήρωτοι εδώ και τρεις μήνες 170 οικογένειες. Περνάμε δύσκολες στιγμές, γιατί χρωστάμε παντού".

Οι περισσότεροι τρόφιμοι ακόμα δεν έχουν καταλάβει την κατάσταση, στην οποία έχουν περιέλθει και ακόμα αποκαλούν το ίδρυμα "σπίτι τους".

Για τη νοσηλεία των ασθενών, οι περισσότεροι (το 80%) των οποίων βρίσκονται κλινήρεις ή σε αναπηρικό καροτσάκι, είχαν συναφθεί συμβάσεις με το ΙΚΑ και τον ΟΓΑ, οι κλάδοι Υγείας των οποίων συνενώθηκαν από την 1η Ιανουαρίου υπό τον ΕΟΠΥΥ.

Οι παλιές οφειλές προς το ίδρυμα από εκκαθαρίσεις για το ΙΚΑ από 1/10/2010 μέχρι 31/12/2011 ανέρχονται στο ποσό των 342.00 ευρώ και τον ΟΓΑ από 1/1/2008 μέχρι 31/12/2011 στο ποσό των 810.000 ευρώ, ενώ οι συνολικές οφειλές για φέτος φτάνουν υο 1,5 εκατ. ευρώ.

"Το ίδρυμα αδυνατεί να εξασφαλίσει τα φάρμακα των ασθενών, αλλά και τις προμήθειες σε τρόφιμα και αναλώσιμα, αφού οι προμηθευτές διέκοψαν την τροφοδοσία ακόμη και σε είδη πρώτης ανάγκης", συμπληρώνει η κ. Ηλιάδη.

"Οι 170 εργαζόμενοι, καταβάλλουν κάθε μέρα τα ανθρωπίνως δυνατά για την υποστήριξη των ασθενών και των οικογένειών τους. Μέχρι σήμερα όμως, αν και έχουμε παρουσιάσει εκατοντάδες φορές τις ελλείψεις στους αρμόδιους, δεν έχει ενδιαφερθεί κανείς να μας επιλύσει τα πραγματικά μας προβλήματα".
Για να ξέρουμε ποιούς θα πάμε να ψηφίσουμε ή να μαυρίσουμε...

Μιλάμε πλέον για “γερμανική προέλαση”. Αν εξαιρέσουμε τα στρατεύματα όλα τ΄ άλλα έχουν πια αρχίζει να επιβεβαιώνουν ότι ζούμε “πόλεμο” στον οποίο η Γερμανία ζητά “υπογραφές παράδοσης” χωρών…

Επικαλούμενο γερμανικές πηγές, το Reuters μετέδωσε ότι μέσα στις επόμενες 72 ώρες η Μαδρίτη θα μπει σε μηχανισμό στήριξης. Η κυβέρνηση Ραχόι όμως, δεν ξέρει τίποτα. Ή έτσι λέει…

Το Βερολίνο στέλνει τελεσίγραφο και στη Μαδρίτη

Σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters το Σάββατο θα γίνει έκτακτο Eurogroup μέσω τηλεδιάσκεψης και μετά η Μαδρίτη θα καταθέσει αίτημα για να λάβει χρηματοδότηση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της, μεταδίδει το πρακτορείο Reuters επικαλούμενο πληροφορίες των ευρωπαίων αξιωματούχων και μίας γερμανικής πηγής.

Η Ισπανία λένε οι πληροφορίες θέλει να μπει στο μηχανισμό,αλλά τα μηνύματα από το Βερολίνο έχουν τη μορφή τελεσίγραφου. "Μπαίνετε, υπογράφετε μνημόνιο, τελειώσατε".

"

Το αίτημα θα κατατεθεί έπειτα από τηλεδιάσκεψη των υπουργών Οικονομικών των χωρών της ευρωζώνης το Σάββατο", δήλωσαν οι δύο ευρωπαίοι αξιωματούχοι.

“Η ανακοίνωση αναμένεται για το απόγευμα του Σαββάτου”, δήλωσαν οι αξιωματούχοι, σύμφωνα με το Ρόιτερς, το οποίο αναφέρει ότι δεν κατόρθωσε να έλθει σε επαφή με αξιωματούχους της ισπανικής κυβέρνησης για να εξασφαλίσει τον σχολιασμό της πληροφορίας.



Μόνο που λίγη ώρα μετά το τηλεγράφημα, που φυσικά έκανε το γύρο του κόσμου αφού η Ισπανία είναι πια το πιο hot θέμα και εκείνη που αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την ευρωζώνη, η κυβέρνηση Ραχόι διέψευσε τα πάντα. 


Εκπρόσωπος της ισπανικής κυβέρνησης ανακοίνωσε ότι δεν έχει γνώση περί επικείμενης ανακοίνωσης σχετικά με την διάσωση των ισπανικών τραπεζών και επανέλαβε την δήλωση του Ισπανού πρωθυπουργού ότι θα περιμένει τα αποτελέσματα του ελέγχου των τραπεζικών ιδρυμάτων της χώρας.


Δυστυχώς το ξύλο άρχισε. Και τα επεισόδια δεν είναι γραφικά, ούτε ασήμαντα για να τα αγνοήσουμε πλέον. Η Ελληνική δημοκρατία της Βαϊμάρης έχει μπει σε επικίνδυνα μονοπάτια.

Ακροδεξιοί και ακροαριστεροί μπαχαλάκηδες πλακώνονται σε διάφορα σημεία της χώρας. Τα αριστερά και δεξιά Frei Korps σε λίγο θα επιδίδονται σε αγώνα αλληοεξοντώσεως.

Η συντριβή μεγάλου μέρους της μεσαίας τάξης η οποία δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα και αγκομαχά καθημερινά, δεν έχει αποθέματα ψυχικής αντίστασης στη σειρήνες των άκρων, ψάχνοντας μια ελπίδα στο προσωπικό της αδιέξοδο.

Οι δραχμολάγνοι μεγαλοεπιχειρηματίες που σπρώχνουν τον κόσμο στην ουτοπία της αξιοπρέπειας μέσω της δραχμής, για να σβήσουν τα χρέη τους και να αγοράσουν έναντι πινακίου φακής την Ελλάδα, είναι ασυγκράτητοι. Αυτοί οι νέοι μαυραγορίτες εκμεταλλεύονται την αγανάκτηση και το θυμό των απελπισμένων. Πατριώτες μην τους ακούτε.

Διάφοροι ξένοι παράγοντες πιθανόν να πυροδοτούν το νέο διχασμό έτσι ώστε να θυσιαστεί εκουσίως η Ιφιγένεια για να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.

Οι φωνές της λογικής πνίγονται από διάφορες επαναστατικές ουτοπικές ανοησίες και ψευτο-πατριωτικές κραυγές.

Την επαύριο της κατάρρευσης, είτε εντός είτε εκτός ευρώ, κανείς από τους νέους Ηρακλείς του Στέμματος δεν πρόκειται να βρει δουλειά στον άνεργο, φάρμακα στον καρκινοπαθή, βιβλία στα παιδιά, πετρέλαιο για να ζεσταθούν τα νοικοκυριά. Γιατί απλούστατα δεν θα μπορεί.

Μια χώρα όμηρος του καθεστώτος που την άρμεξε για τριάντα χρόνια (κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, εργολάβοι, μεγαλοεκδότες, δημοσιογράφοι, βολεμένοι των ΔΕΚΟ, πανεπιστημιακοί με Ferrari, συνδικαλιστές, συνεταιρισμένοι μεγαλοαγρότες κλπ), καταρρέει μέρα με τη μέρα και οδηγείται σε τρομακτικές περιπέτειες.

Όσοι πατριώτες έχουν απομείνει σε αυτό τον τόπο, μη δίνουμε λαβή για νέο Διχασμό. Όσοι δε συμμετείχαν στο πάρτυ, όσοι αγωνίζονταν σκληρά για μια καλύτερη ζωή χωρίς εξαρτήσεις και ρουσφέτια, όσοι δε θέλουν να σβήσει το χαμόγελο από τα χείλη των παιδιών, πρέπει να απομονώσουμε τα άκρα. Πρέπει να κρατήσουμε την πατρίδα όρθια. Η πατρίδα δεν αντέχει ένα νέο εθνικό διχασμό. Το όριο της πολιτικής αντιπαράθεσης είναι η ύπαρξη του κράτους. Όποιος επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος και αφήσει την πατρίδα διχασμένη, έρμαιο στις ορέξεις των σκληροπυρηνικών εκτός Ελλάδος που θέλουν να μας θυσιάσουν, θα είναι υπόλογοι έναντι της Ιστορίας. Επιτέλους ας συνέλθουν!

Το δίλλημα δεν είναι Ευρώ ή Δραχμή. Ούτε Αξιοπρέπεια ή Σκλαβιά. Το δίλλημα είναι αν θα έχουμε Πατρίδα ή Όχι. Ας αντιτάξουμε στα άκρα τη Μεσότητα όσο είναι καιρός.

Γιάννης Φαίλτωρ


Το Πεντάγωνο θα ενισχύσει τον έλεγχο και την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στα Βαλκάνια, γράφει η αμερικανική ηλεκτρονική πύλη «ΌπενιτΝιους», σημειώνει το αλβανικό πρακτορείο ΙΝΑ.

Σε μια ανάλυση που δημοσιεύεται, εξετάζεται και αναλύεται η στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή των Βαλκανίων, αλλά και σε όλον τον κόσμο, υπογραμμίζεται η αύξηση της παρουσίας των στρατιωτικών ασκήσεων στο χώρο των Βαλκανίων.

Στην δημοσιευθείσα ανάλυση παρουσιάζονται και σχολιάζονται οι τρεις χώρες που φιλοδοξούν να γίνουν μέλη του ΝΑΤΟ. Αυτές είναι οι πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, των Σκοπίων και του Μαυροβουνίου, αλλά εμπλέκεται και ως τέταρτο κράτος αυτό της Γεωργίας. Στην έκθεση αναφέρεται κατά πόσο οι χώρες αυτές σε περίπτωση εμπλοκής ανάμεσα των δύο μεγάλων παγκόσμιων πυρήνων μπορούν να εμπλακούν, και με το μέρος ποίου.

Ο συντάκτης Rick Rozoff σημειώνει ότι πριν, κατά, και μετά, τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στο Σικάγο, το Πεντάγωνο συνέχισε να επεκτείνει τη στρατιωτική παρουσία του στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και των άλλων γειτονικών βαλκανικών χωρών.

Οι πόλεμοι οι οποίοι έγιναν με πρωτοβουλία του ΝΑΤΟ τόσο στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, ώθησαν το Πεντάγωνο να δημιουργήσει τη βάση γίγαντα “Camp Bondsteel” στο Κοσσυφοπέδιο, καθώς και τρεις αεροπορικές βάσεις στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία και επιχειρησιακές έδρες σε διάφορες άλλες χώρες.

Στην ανάλυση αναφέρεται η διαδικασία κατάρτισης και διοίκησης του ΝΑΤΟ, που έλαβε χώρα από τις 22 έως τις 29 Μαΐου 2012 στο Κρίβολακ των Σκοπίων, με 2200 στρατιώτες από 25 χώρες του ΝΑΤΟ συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με το αμερικανικό δημοσίευμα, πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, μια σειρά διπλωματών και αναλυτών πρότειναν την ανάγκη σχηματισμού μιας ηγεσίας, έξω από τον κερδοσκοπικό αμερικανικό συνασπισμό, ώστε να λειτουργήσει καλύτερα και να ασχοληθεί με την αβεβαιότητα του μέλλοντος.


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Οικονομολόγος

O Ελληνικός λαός πρέπει να καταλάβει, επιτέλους, πως η σημερινή κατάντια του βιοτικού επιπέδου του, οφείλεται αποκλειστικά, στην κακή διαχείριση των κοινών καθ΄ όλη τη διάρκεια των 38 χρόνων της μεταπολίτευσης, από τα δυο κόμματα εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ.

Ωστόσο, όλοι μας έχουμε τεράστιες ευθύνες για την οικονομική εξαθλίωση του λαού μας και την εκχώρηση της κυριαρχίας μας σε τρίτους. Όλα αυτά τα χρόνια πιστέψαμε και εμπιστευθήκαμε τους διαχρονικούς «μαυρογιαλούρους» που ευνούχισαν τη σκέψη μας, που μας έδωσαν πρόσκαιρες φρούδες ελπίδες και τελικά έκλεψαν τη ζωή μας και σκόρπισαν τα όνειρά μας.

Η Ελλάδα μας στην μακραίωνη Ιστορία της έχει γνωρίσει μεγάλους ήρωες που αφιέρωσαν την περιουσία και την ζωή τους υπέρ αυτής, αλλά ταυτόχρονα και αρκετούς Εφιάλτες που εύκολα την πρόδωσαν για προσωπικά τους οφέλη. Όλα, λοιπόν, τα χρόνια της μεταπολίτευσης, την Ελλάδα μας κυβέρνησαν χαμηλοϋψείς πολιτικοί που εκμεταλλεύτηκαν τον καημό και την θέληση του λαού μας για Δημοκρατία, μετά την επτάχρονη δικτατορία, και την μετέτρεψαν σε μια άκρατη και στυγνή κομματοκρατία. Κατ΄αυτόν τον τρόπο, σέρβιραν στον λαό μας μια πρόσκαιρη ευχάριστη ζωή, μέσω του πελατειακού κράτους και των στρατιών από χειροκροτητές που δημιούργησαν και κράτησαν για τον εαυτό τους την μεγάλη χλιδάτη ζωή. Δημιούργησαν ένα κράτος, όπου όχι μόνο δεν τηρούνται οι νόμοι και οι θεσμοί αλλά παραβιάζονται κατά το δοκούν με σκοπό να προστατεύονται οι ίδιοι και να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους. Γι΄αυτό ακριβώς, όλα αυτά τα οικονομικά σκάνδαλα που έχουν λάβει χώρα κατά τη μεταπολίτευση, «σκεπάστηκαν» και ουδέποτε αποδόθηκαν ποινικές ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα, αφού «κόρακας – κοράκου μάτι δεν βγάζει».

Στις ημέρες μας, λοιπόν, αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής σήψης, είναι η κοινωνική, ηθική και πολιτισμική κατάρρευση της χώρας και του Γένους μας. Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου και η κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου, οδήγησαν, χωρίς καμιά διαπραγμάτευση, την πατρίδα μας στην μέγγενη του επαχθούς μνημονίου και της δανειακής σύμβασης που εξαθλιώνει το λαό μας και απεμπολεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Αυτό ήταν, το τέλειο σχέδιο υφαρπαγής της Ελλάδος και του τεράστιου πλούτου της, από τους αρχικά Ευρωπαίους «συμμάχους» μας και ακολούθως «εταίρους» μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση που συνεπικουρείται από τους γυμνοσάλιαγκες εγχώριους πολιτικούς και τώρα βρίσκεται στην τελευταία πράξη του.

Δυστυχώς, με δυο παγκόσμιους πολέμους που προκάλεσαν, αιματηρούς για το ανθρώπινο γένος, το DNA των Γερμανών δεν αλλάζει και ότι δεν κατόρθωσαν τότε να επιτύχουν, δηλαδή την υποταγή όλου του κόσμου στις ορέξεις τους, προσπαθούν να το πετύχουν σήμερα μέσω της οικονομικής τους κυριαρχίας.

Όπως και τότε, όμως, έτσι και σήμερα γνωρίζουν ότι το ανάχωμα των επεκτατικών σχεδίων τους, λέγεται Ελλάδα. Γιατί, αντίθετα με αυτούς, το DNA των Ελλήνων είναι ποτισμένο από το πνεύμα του Αριστοτέλη, του Σόλωνα, του Σωκράτη, του Πλάτωνα, την γενναιότητα και την φιλοπατρία του Λεωνίδα, του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του Παπαφλέσσα και τόσων άλλων που συνθέτουν την περήφανη Ιστορία αυτού του Έθνους και έχουν μάθει να πολεμούν και να αντιστέκονται.

Όμως, η Ιστορία διδάσκει και είναι χρέος όλων μας να παραδειγματιζόμαστε από αυτή, γιατί λαός που ξεχνά την Ιστορία του είναι καταδικασμένος να την ξαναζήσει με απρόβλεπτες συνέπειες.

Πριν από λίγες ημέρες, στις 29 Μαΐου, θα έπρεπε όλοι οι Έλληνες να θυμούνται και να μνημονεύουν την μεγαλύτερη αποφράδα ημέρα του Ελληνισμού, την Τρίτη 29 Μαΐου 1453, όταν «έπεσε» στα χέρια των αλλόθρησκων, η Βυζαντινογέννητη πόλη των πόλεων, η Κωνσταντινούπολη. Ενώ, όμως, οι γείτονές μας, τιμούν με ξεχωριστό τρόπο και γιορτάζουν με υπέρλαμπρες εκδηλώσεις, κάθε χρόνο, την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, εμείς οι Νεοέλληνες δεν κάνουμε ποτέ τα τελευταία χρόνια καμιά αναφορά στην ημέρα αυτή που χάθηκε για τον Ελληνισμό, η Πόλη που πέρα της Ιστορικότητάς της, κατέχει σπουδαία γεωστρατηγική θέση. Γιαυτό ο Ερντογάν, μέγας οραματιστής πολιτικός για την Τουρκία, που δυστυχώς δεν υπάρχει αντίστοιχος στην πατρίδα μας, όπως αποκαλύπτει η γαλλική εφημερίδα «Le Monde», σκέπτεται την ημέρα αυτή να την καθιερώσει ως εθνική εορτή!

Σε μια προσπάθειά μου να συνδέσω το χτες με το σήμερα, που έχουν ακριβώς τις ίδιες ομοιότητες, θα ήθελα να θυμίσω πως η Πόλη δεν αλώθηκε μόνο το 1453. Προϋπήρξε η πρώτη Άλωσή της το 1204 από τους άσπονδους δυτικούς φίλους μας. Αυτό πρέπει όλους να μας προβληματίζει και να μας παραδειγματίζει.

Την εποχή εκείνη, η Κωνσταντινούπολη, είχε συγκεντρώσει όλη την παγκόσμια πνευματική ελίτ. Είχε το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο από όπου αποφοιτούσαν επιστήμονες όλων των επιστημών του σύγχρονου τότε κόσμου και κατοικείτο από πεφωτισμένους πολίτες που το πνευματικό τους επίπεδο ήταν πολύ υψηλό. Οι γυναίκες του Βυζαντίου φορούσαν τα πιο ακριβά αραχνοΰφαντα ρούχα της εποχής και τα οποία ήταν κεντημένα με χρυσές κλωστές. Αντίθετα, οι δυτικοί «φίλοι μας», Σκανδιναβοί, Φράγκοι, Άγγλοι, Σάξονες, Γερμανοί, Γάλλοι και Ενετοί ακόμη πιθήκιζαν προστατεύοντας τη γύμνια τους με προβιές ζώων και ζούσαν κλέβοντας και σκοτώνοντας. Η πάμπτωχη και άγρια, δύση, λοιπόν, προσπαθούσε να βρει την ευκαιρία να ληστέψει τους αναρίθμητους την εποχή εκείνη θησαυρούς της Πόλεως. Την ευκαιρία την έδωσαν οι ίδιοι οι Βυζαντινοί που μες την ανεμελιά και την ευμάρειά τους παραχώρησαν πολλά δικαιώματα σε ξένους, με αποτέλεσμα να διαρραγεί η συνοχή του κράτους. Έτσι, το 1204, βρήκαν την ευκαιρία και αφού η Πόλη πυρπολήθηκε στην συνέχεια λεηλατήθηκε άγρια. Οι στρατιές αυτών των πιθηκοειδών που αυτοαποκαλούνταν «Σταυροφόροι» καταλήστεψαν τους θησαυρούς της Πόλεως και τους μετέφεραν στις χώρες τους. Πολλά Βυζαντινά Ιερά κειμήλια, κοσμούν σήμερα τα μουσεία των Βρυξελών, του Λονδίνου, της Νυρεμβέργης, των Παρισίων και πολλών άλλων σημερινών Ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Ωστόσο, οι βάρβαροι πολλά από αυτά τα Ιερά κειμήλια τα κατέστρεψαν από την αμάθειά τους και την αδυναμία τους να εκτιμήσουν την Ιστορική τους αξία. Έτσι, λιώνοντάς τα δημιούργησαν τόνους χρυσού που στην συνέχεια τους βοήθησε να αναπτυχθούν.

Αυτοί, λοιπόν, οι σημερινοί δυτικοί «φίλοι» μας και κυρίως η Γερμανία, με συμμάχους τους δικούς μας πολιτικούς Εφιάλτες της μεταπολίτευσης, μυρίστηκαν τα πετρέλαια και τον ορυκτό πλούτο που ρέει άφθονα στην Ελληνική Επικράτεια και προσπαθούν να κατασπαράξουν το θήραμά τους. Θα επιτρέψουμε σε αυτό τον εσμό αυλοκολάκων να ξεπουλήσουν χωρίς ίχνος ντροπής την Ελληνική γη των προγόνων μας; Θα επιτρέψουμε να αφαιρέσουν το δικαίωμα από τα παιδιά μας να ζουν αξιοπρεπώς στην πατρίδα των προγόνων τους; Θα προστατέψουμε το δικαίωμά μας να ζούμε με αξιοπρέπεια στη χώρα που γεννηθήκαμε και λατρεύουμε;

Είναι δυνατόν να ψηφήσουμε στις προσεχείς εκλογές στις 17 Ιουνίου 2012, εκείνους που μας έκαναν ζητιάνους στην ίδια μας τη χώρα και μετανάστες σε άλλες χώρες, για να μπορούν να απολαμβάνουν αυτοί και οι ξένοι τον ήλιο, τη θάλασσα και το κλίμα μας; Είναι δυνατόν να ψηφίσουμε εκείνους που υπέγραψαν τα μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις της εξαθλίωσης και της δουλικότητας; Είναι δυνατόν να μην καταψηφίσουμε τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αντιδρώντας στα τρομοκρατικά τους χτυπήματα που σκοπό έχουν να σπείρουν το φόβο στον λαό μας, προς όφελός τους;

Συνεπώς, στις νέες εκλογές στις 17 Ιουνίου 2012 ο Ελληνικός λαός πρέπει να αποτελειώσει το έργο που ξεκίνησε στις 6 Μαΐου 2012. Αλλοίμονο, εάν ο λαός μας υποκύψει στα τρομοκρατικά τους διλλήματα, τα οποία αποσκοπούν στο να επανιδρύσουν αυτό το σαθρό κράτος της κομματοκρατίας που οδηγεί σήμερα τον λαό μας στην εξαθλίωση και παραδίδει την πατρίδα μας στους κουτόφραγκους. Συνέλληνες θα το επιτρέψουμε;

Οι χώρες που πλήττονται περισσότερο από την κρίση χρέους θα μπορούσαν να μειώσουν σημαντικά τα χρέη τους μέσω παραχωρήσεων για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ελλάδα, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία έχουν άριστες συνθήκες για την συγκομιδή ενέργειας από τον ήλιο, τον άνεμο και γεωθερμικές πηγές. Θα μπορούσαν να δώσουν στους πιστωτές τους παραχωρήσεις για μεγάλα επενδυτικά προγράμματα σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, που προσφέρουν μακροπρόθεσμο οικονομικό όφελος.

Το εν λόγω σχέδιο προωθείται από μια ομάδα της διάσημων καθηγητών οικονομικών και ενέργειας και προτάθηκε στην ολλανδική εφημερίδα «NRC Handelsblad» την περασμένη Δευτέρα.

Σύμφωνα με αυτό, θα ήταν δυνατή μια μείωση του χρέους κατά 30%, αν η Ιρλανδία προσέφερε λιγότερο από 1%, η Πορτογαλία περίπου 1% και η Ελλάδα περίπου 2% της συνολικής επιφάνειάς της ως παραχώρηση για την παραγωγή ανανεώσιμης ενέργειας.

Οι συντάκτες του σχεδίου τονίζουν ότι «τα ενεργειακά σχέδια δεν πρέπει να είναι αποκλειστικά και μόνο μεγάλης κλίμακας και σε μερικά μεγάλα κομμάτια της γης. Θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν τεράστιες ευκαιρίες για αποκεντρωμένη ενέργεια σε τοπικό επίπεδο.

Οι χώρες που συμμετέχουν θα είναι σε θέση να εξοφλήσουν σημαντικό μέρος των χρεών τους και παράλληλα θα λάβουν τονωτική ένεση για την οικονομία και τη απασχόληση από την κατασκευή και τη συντήρηση των έργων.

«Ιδιαίτερα η νέα γενιά σε αυτές τις χώρες που αντιμετωπίζουν τώρα ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό ανεργίας θα απολαμβάνει μια νέα προοπτική για ένα μέλλον ελεύθερο από το χρέος με πολλές ευκαιρίες για την υγιή ανάπτυξη. Και η Ευρώπη θα έχει περισσότερες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι οποίες θα συμβάλλουν στην καθιέρωση καθαρότερου, πιο υγιεινού και ασφαλούς περιβάλλοντος για τους πολίτες της», σύμφωνα με τους καθηγητές.

Η Επιτροπή της ΕΕ σχετικά με Οικονομική και Νομισματική Πολιτική έχει ζητήσει να εξετάσει σοβαρά το σχέδιο αυτό. Οι προτάσεις έτυχαν θετικών αντιδράσεων από Φιλελεύθερους Δημοκράτες, Σοσιαλδημοκράτες και Πράσινους ευρωβουλευτές.

Η απόφαση για δημιουργία τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου έχει ήδη ληφθεί… δήλωσε ο Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού Νεοκλής Συλικιώτης, προσθέτοντας ότι υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από μεγάλους, διεθνούς εμβέλειας οργανισμούς για να συμμετέχουν στην επένδυση γι αυτό το τερματικό.

«Η απόφαση για δημιουργία τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου έχει ληφθεί.
Αυτό που απομένει είναι να προχωρήσουμε στο σχεδιασμό και στα επόμενα βήματα», δήλωσε ο κ. Συλικιώτης. «Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από διεθνούς εμβέλειας οργανισμούς. Και χρηματοπιστωτικούς και άλλες εταιρείες για να συμμετέχουν, επενδύοντας σε αυτό το σημαντικό έργο που λέγεται τερματικό υγροποίησης φυσικού αερίου».

Σε ομιλία του στο συνέδριο ”Cyprus Natural Gas Conference”, ο κ. Συλικιώτης είπε, επίσης, ότι τις αμέσως επόμενες εβδομάδες οριστικοποιείται η σύσταση της Κρατικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων και ότι το Υπουργείο έχει συμφωνήσει με το γνωστό ΜΙΤ για τη διενέργεια μελέτης που θα αφορά σε πτώση φάση τις προοπτικές οικονομικής εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου.

Η Κύπρος, τόνισε ο Υπουργός Εμπορίου, βρίσκεται σε μια κρίσιμη καμπή σε ό,τι αφορά τον τομέα της ενέργειας στην Κύπρο, σε συνδυασμό με τις εγχώριες αλλά και τις παγκόσμιες εξελίξεις.

”Έχουμε σαφή εικόνα των δεδομένων που διαμορφώνονται, γνωρίζουμε πού θέλουμε να φτάσουμε και προχωρούμε προσεχτικά, σταθερά και δομημένα στο στόχο μας.
Στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου μάς προσφέρεται επιτέλους η ιστορική ευκαιρία να συνεργαστούμε ειλικρινά, εποικοδομητικά και με καλή θέληση προς όφελος των λαών μας”, είπε και πρόσθεσε:
”Στο βαθμό που μας αφορά, η Κύπρος σκοπεύει να αδράξει αυτή την ευκαιρία, και να μετατραπεί σε γέφυρα ειρηνικής συνεργασίας και συνύπαρξης των χωρών της περιοχής, αλλά και μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής”.
Στην ομιλία του, ο κ. Συλικιώτης αναφέρθηκε στα βήματα που πρέπει να γίνουν για την υλοποίηση της ενεργειακής πολιτικής της Κυβέρνησης, που έχει ως απώτερο την εδραίωση της Κύπρου ως ενεργειακό περιφερειακό κέντρο.

Οπως είπε, στις υποδομές που πρέπει να αναπτυχθούν περιλαμβάνεται η κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού για τη μεταφορά του φυσικού αερίου στην Κύπρο, ώστε αυτό να διανέμεται στη συνέχεια για εγχώρια χρήση, αλλά και η κατασκευή μονάδας υγροποίησης φυσικού αερίου που θα είναι εγκατεστημένη στην Κύπρο.

”Αυτό το έργο θα αποτελέσει κατά την άποψή μας την αναγκαία περιφερειακή ενεργειακή υποδομή που μπορεί να συμβάλει στην ουσιαστική διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού, εφόσον θα συνθέτει ένα ευέλικτο κομβικό σημείο για τη διασύνδεση με τις μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου που υπάρχουν στην ευρύτερη Μεσόγειο Θάλασσα και την προώθηση τους στην ευρωπαϊκή αλλά και στην παγκόσμια αγορά”, πρόσθεσε, επισημαίνοντας πως σημαντικό έργο προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί ακόμη η σύνδεση του τριγώνου Κύπρου, Ελλάδας, Ισραήλ, μέσω της πόντισης καλωδίου για σκοπούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας.

Λέγοντας ότι η ενεργειακή πολιτική προϋποθέτει τη διευθέτηση μιας σειράς εξαιρετικά κρίσιμων ζητημάτων, ο κ. Συλικιώτης είπε ότι ”τις αμέσως επόμενες εβδομάδες οριστικοποιούμε τη σύσταση της Κρατικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων”.

Ο κ. Συλικιώτης είπε παράλληλα ότι προχωρούν οι διεργασίες για τη σύσταση Ταμείου Υδρογονανθράκων, σημειώνοντας ότι ”έχουμε ήδη προκαταρκτικά συμφωνήσει με το ΜΙΤ για τη διενέργεια μελέτης που θα αφορά, σε πρώτη φάση, τη διερεύνηση των προοπτικών οικονομικής εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου και τρόπων διοχέτευσης του στις διεθνείς αγορές, κάτι που συνεπάγεται μελέτη βιωσιμότητας του τερματικού υγροποίησης φυσικού αερίου”.

”Σε δεύτερη φάση, η μελέτη θα αφορά τη διαμόρφωση ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού ένταξης του φυσικού αερίου στο ενεργειακό σύστημα της Κύπρου”, πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι θα έχει συνάντηση με καθηγητές του ΜΙΤ οι οποίοι θα βρίσκονται στο νησί τις επόμενες ημέρες.

Αναφέρθηκε και στις διαβουλεύσεις που έγιναν μεταξύ της ομάδας επαφής και της Noble, η οποία παρουσίασε το πλάνο των μελλοντικών της εργασιών για την έλευση φυσικού αερίου στην Κύπρο, αλλά και για σκοπούς εμπορικής αξιοποίησης του στις διεθνείς αγορές.

”Πολύ σύντομα θα ορίσουμε τα μέλη της Διαπραγματευτικής Ομάδας με όρους εντολής την κατάληξη σε αριθμό συμφωνιών που πρέπει να υπογράψουμε με την εταιρεία”, είπε.
Σε σχέση με τη διαδικασία αξιολόγησης του δεύτερου γύρου αδειοδότησης, ο κ. Συλικιώτης είπε ότι αυτή εξελίσσεται ομαλά και επανέλαβε ότι το ενδιαφέρον που επιδείχθηκε για τον β’ γύρο ”υπερέβη κατά πολύ τις προσδοκίες όλων μας”.


  • Μυστικές υπηρεσίες, χρήσιμοι ηλίθιοι, παρακρατικές οργανώσεις και δολοφόνοι, τα βασικά συστατικά δημιουργίας εμφυλιοπολεμικού κλίματος
  • Για μία ακόμη φορά τα συμφέροντα των ισχυρών επιθυμούν να επιβάλουν το χάος για να εκμεταλλευτούν την θέση και τον πλούτο της Ελλάδας
Σχέδια αποσταθεροποίησης που αποκαλύπτονται εκ των υστέρων, περίεργες συμπτώσεις, φήμες για πραξικόπημα που καταλήγουν στα… πρωτοσέλιδα μεγάλων εφημερίδων. Ένας ακήρυχτος, υπόγειος πόλεμος, την ύπαρξή του οποίου ελάχιστοι υποπτεύονται και πολλοί αποσιωπούν στρουθοκαμηλίζοντας. Μα που στην πραγματικότητα μοιάζει να πλησιάζει πιο γρήγορα απ’ όσο φαντάζεστε…

Δεν πρόκειται πλέον απλώς για φήμες αλλά για συγκεκριμένες πληροφορίες. Που θέλουν την πιθανότητα για ένα επερχόμενο πραξικόπημα ή μια εμφύλια σύγκρουση να είναι σήμερα μεγαλύτερη από ποτέ! Πηγή εκκίνησης όλων των σχετικών σεναρίων η γνώση ότι η Ελλάδα έχει επιλεγεί ως το «σημείο θραύσης» του Ευρω-Γερμανικού άξονα κρατών από δύο παραδοσιακές συμμάχους της, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, που θέλουν να ελέγξουν και πάλι τη Μεσόγειο του εμπορίου, των ευαίσθητων γεωπολιτικών θέσεων, της πύλης προς την Ανατολή. Κι όπως κλασικά συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, την πληρώνει πάντα ο «αδύναμος κρίκος»…

Αν μετά τη διαφοροποίηση προς τη Συμμαχία το 2008 είδαμε έναν Δεκέμβρη, τώρα είναι πολύ πιθανόν να παρακολουθήσουμε κόμματα, πρόσωπα ή εξωτερικούς παράγοντες (ή όλους αυτούς μαζί…) να ωθούν τα πράγματα στα άκρα, ώστε όχι απλώς να βγούμε από το ευρώ αλλά να πιεστούμε τόσο ώστε η σύνδεσή μας με τις χώρες της Ενωμένης Ευρώπης και του λεγόμενου «Κλαμπ του Βερολίνου» να καταστεί εκ των πραγμάτων… αναπόδραστο γεγονός. Κι αν στον πόλεμο πληρώσαμε ακριβά το τίμημα της εναντίωσής μας στους ισχυρούς αντιπάλους, αν μεταπολεμικά για τα Ψυχροπολεμικά Σχέδια ματώσαμε όσο κανένα άλλο, αναλογικά, κράτος, τώρα υπάρχει ξανά ο κίνδυνο να πρέπει να βρεθούμε σε πλήρη κατάσταση εξουθένωσης. Και, μετά τις χώρες των εξεγέρσεων της «Αραβικής Άνοιξης», να γίνουμε η θρυαλλίδα μιας «Μεσογειακής Άνοιξης» που θα αποκόψει τις χώρες του Νότου από τον ομφάλιο λώρο με τον Τευτονικό Βορρά –του οποίου τα τελευταία χρόνια αποτελούν από πολλές απόψεις ζωτικό χώρο.


ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΠΑΦΕΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΜΕ ΡΩΣΙΑ,ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΧΑΣΕΙ ΤΟ «ΚΛΑΜΠ ΤΟΥ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ» ΤΟ ΖΩΤΙΚΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ…

Η πληροφορία ήταν «εκ των έσω». Και σαν όλες τις πληροφορίες εκ των… έσω, ήταν σαφής αλλά έπρεπε να διασταυρωθεί, όπως χρόνια τώρα, απαιτούν τα ισχύοντα ψυχροπολεμικά πρωτόκολλα επιβεβαίωσης πηγών: «Ετοιμάζεται συγκρουσιακό κλίμα μετά τις εκλογές που από τον Ιούλιο και μετά μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις…».

Το έργο, είναι αλήθεια, το είχαν όλοι ξαναδεί. Τον Δεκέμβρη του 2008 τα «γεγονότα» είχαν προαναγγελθεί μήνες πριν από παραδοσιακές εφημερίδες και περιοδικά. Ως «τιμωρία» −έλεγαν− για τα φιλορωσικά ανοίγματα της χώρας.

Δεν έγινε βέβαια τίποτε στις 17 Νοέμβρη εκείνης της χρονιάς, τη μέρα που όλοι περίμεναν να υλοποιηθεί η «σκοτεινή πολιτική (;) προφητεία». Βλέπετε έβρεξε, έβρεξε πιο πολύ και απ’ ό,τι σε ταινία του Μπόγκαρτ. Και οι μολότοφ έμειναν στοιβαγμένες στην άδεια αίθουσα του Πολυτεχνείου, για να ριχτούν αναιτίως τρεις ημέρες μετά, ως πλεονάζον… υλικό ενός ακήρυχτου πολέμου που έμελλε να ακολουθήσει.

Είχε πια μπει ο Δεκέμβρης και όλα όσα είχαν ακουστεί για επικείμενες συγκρούσεις έμοιαζαν να έχουν ξεχαστεί, όταν ένας αστυνομικός που είχε αντεπεξέλθει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις στα Εξάρχεια συμπεριφέρθηκε αιφνιδίως ως «χρήσιμος ηλίθιος», πυροβολώντας τον Αλέξη Γρηγορόπουλο. Αφού εγκατέλειψε… βαθύτατα προσβεβλημένος από κάτι παιδαρέλια το υπηρεσιακό όχημα, παρέκαμψε διμοιρία των ΜΑΤ και συνοδευόμενος από το συνοδηγό (!) σε πείσμα κάθε κανόνα του πρωτοκόλλου εμπλοκής, περπάτησε έως το σημείο όπου πυροβόλησαν ένα από τα παιδιά που θα αποτελούσαν τη θρυαλλίδα της εξέγερσης…
Η Αθήνα καιγόταν επί μέρες. Και μπορεί οι πολλοί να έχουν ξεχάσει, αλλά στο μέσον εκείνων των συγκρούσεων ένας 17χρονος στο Περιστέρι, προσκείμενος στο ΚΚΕ, όχι «αναρχικός», δέχθηκε από το πουθενά, ευτυχώς στο χέρι, βλήμα που όλα έδειχναν ότι ήταν από ένα πολύ ιδιαίτερο όπλο, μάλλον Sig Sauer, με σφαίρα ιδιοκατασκευής και σιγαστήρα. Οι έρευνες σε παρακείμενες οικίες… ενασχολούμενων με την αθλητική σκοποβολή ουδέν απέδωσαν, όπως και οι συνομιλίες με τους γείτονες. Ευτυχώς το τραύμα απείχε 10 εκατοστά από ζωτικά όργανα, ο κομμουνιστής νεολαίος το ξεπέρασε εύκολα και, το κυριότερο, δεν βρέθηκε να συμπλέκεται στους δρόμους και το ΚΚΕ όπως κάποιοι, προφανώς, ευελπιστούσαν.

Σε κάθε έγκλημα υπάρχει ένα κίνητρο. Και για να το βρεις πρέπει να σκεφτείς «ποιος ωφελείται». Τότε δεν ήθελε και πολλή σκέψη. Αν η κυβέρνηση Καραμανλή έπεφτε –όπως τελικά λίγους μήνες αργότερα συνέβη−, οι συμφωνίες για τους Αγωγούς θα έληγαν ως θέμα πριν καλά καλά υπογραφούν και το «Βέτο» στο Βουκουρέστι θα ήταν ένα όνειρο τρελό, όνειρο απατηλό…

Σε τέτοιες υποθέσεις, βέβαια, τίποτε δεν είναι τυχαίο. Όπως λ.χ. κάποιοι από τους πρωταγωνιστές εκείνων των επεισοδίων. Από το μόνιμα υπαλληλικό στέλεχος (τώρα) του σοβαρού και Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς που ειδοποιούσε στη γωνία Σταδίου & Καρ. Σερβίας για το «από πού έρχονται οι μπάτσοι», έως κάποιους συμμετέχοντες από την… μέχρι εκείνη την ημέρα ήσυχη Κοινότητα των μελών της φυλής Παστούν −από Πακιστάν και από Αφγανιστάν μεριά− που τα ρεπορτάζ της εποχής αφελώς (;) περιέγραψαν απλώς ως «βανδάλους» και «άρπαγες».
Θα μπορούσε εύλογα κανείς να διερωτηθεί ποιος ή ποιοι ήταν εκείνοι που συντόνιζαν όλες αυτές τις ενέργειες στο εσωτερικό, αλλά και ποιος ή ποιοι ωφελούνταν από αυτές στη διεθνή πολιτική σκηνή.

ΕΝΑ «ΑΠΟΡΡΗΤΟ» ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΠΟΥ ΠΡΟΟΙΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ…

Λίγες μέρες μετά την «Αραβική άνοιξη» ένας γνωστός «ούλτρα Αριστερός» ξαναβρέθηκε για τρίτη ή τέταρτη φορά στο στόχαστρο των Κρατικών Υπηρεσιών Ασφαλείας. Ένα μαύρο X-Trail με μαύρα φιμέ τζάμια τον πλησίασε σχεδόν αθέατο κάποια νύχτα. Πριν από χρόνια την ίδια δουλειά –και μεταφέροντας παρόμοιο εξοπλισμό παρακολούθησης επικοινωνιών− έκανε ένα μπλε Terrano που τυπικά ανήκε στο Λιμενικό Σώμα και είχε ως κάλυψη τη σφραγίδα της περιβόητης έκτοτε «Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Καταπολέμηση της Απάτης (OLAF) - Ελλάδα».

Ας σημειωθεί ότι το περίφημο «βαλιτσάκι» που οι «Λιμενικοί» το είχαν στην «πρωτόγονη» έκδοση ΧΡ 2000 μπορούσε να εγκλωβίζει τηλεπικοινωνίες κάθε μορφής. Από απλά τηλεφωνήματα, κινητά, κλήσεις εξωτερικού και fax, έως να «παγώνει» τηλεφωνικές συσκευές με έναn απλό κωδικό, να εγκλωβίζει αριθμό συσκευής που καλεί, αριθμό κλήσης, συσκευή που καλείται ή να παγιδεύει ένα οικιακό −ή άλλον− συναγερμό μέχρι «να γίνει η δουλειά». Αλλά αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, συγγνώμη, το Κολωνάκι, την Ελευσίνα, τα Πατήσια και τον Άγιο Παντελεήμονα…
Αυτή τη φορά στόχος των Ελληνικών Υπηρεσιών Ασφαλείας ήταν να βρεθεί ο κοινός κρίκος ανάμεσα στα επεισόδια του 2008 και σ’ αυτά που κάποιοι επέμεναν ότι προγραμματίζονταν για το 2012. Και το ρόλο που έπαιξαν στα πρώτα ετερόκλητες συμμαχίες ανάμεσα σε πολιτικές οργανώσεις αλλά και εθνικές Κοινότητες, όπως αυτή των Πακιστανών κ.ά.

Λένε ότι οι G-men, τα «παιδιά τζιμάνια» όπως τους βάφτισαν οι πρώτοι μετανάστες στις ΗΠΑ ρεμπέτες, είναι τύποι με μαύρες ρεπούμπλικες, μαύρα γυαλιά τύπου Ασφάλειας του Τσαουσέσκου και μαύρα κοστούμια. Αυτά είναι μάλλον αποκυήματα κινηματογραφόφιλων και τυπωμένων ιστοριών μυστηρίου. Όσοι τους έβλεπαν με κοντό ξανθό μαλλί, άρωμα όχι «Μενούνος» αλλά 212, με γυαλιά Lozza, τζιν Armani και μπουφάν Paul & Shark δεν θα καταλάβαιναν σίγουρα περί τίνος πρόκειται.

ΤΙ ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ ΤΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ…

Το εξελιγμένο πια «βαλιτσάκι της ΕΥΠ» −όπως καταχρηστικώς από τους δημοσιογράφους παρουσιάζεται− όχι μόνο παρακολουθεί και καταγράφει κλήσεις. Τις ταξινομεί. Έτσι σχηματίζει αυτόματα ένα «οργανόγραμμα» με κωδικό-ηγέτη και κωδικούς-συμβούλους και, τέλος, αποδίδει γραφικά με ένα πλήρες γραφικό διάγραμμα πόστου στην ιεραρχία οποιουδήποτε εμπλέκεται στο δίκτυο των συνομιλιών.
Και τώρα όλα έδειχναν δέσμες κλήσεων προς πρωτεύουσα κράτους της μη Ηπειρωτικής Ευρώπης. Ποιοι και γιατί μιλούσαν με τον ελληνόφωνο εξτρεμιστή, που παρουσιαζόταν ως αριστερός και «γκωσίστας» όσο και… Ρομπέν των Μελαχρινών;

ΑΣ ΠΑΜΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΛΙΓΟ ΠΙΣΩ…

Από τον Σεπτέμβριο του 2008 πηγές πληροφοριών αλλά και blogs και εφημερίδες μιλούσαν για αφίξεις δύο συγκεκριμένων προσώπων από το εξωτερικό, τους οποίους χαρακτήριζαν «ειδικούς των εξεγέρσεων», με πλούσιες επαφές στον Βαλκανικό χώρο και ειδικά ανάμεσα στους Αλβανόφωνους των Σκοπίων και του Κοσσόβου. Ήταν η εποχή όπου η Φινλανδική Πρεσβεία στην Αθήνα είχε εκδώσει σχέδιο διαφυγής από την Ελλάδα! Το πλήρες σχέδιο διαφυγής σε περίπτωση κρίσης εκδόθηκε στις 13 Μαρτίου 2008 και είναι κάτι που δεν έγινε ούτε και κατά την περίοδο του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία. Το σχέδιο αυτό εστάλη στους 1.600 Φινλανδούς πολίτες που ζουν στην Ελλάδα και τους 25 Φινλανδούς που κατοικούν στα Τίρανα και περιλαμβάνει χάρτες διαφυγής, φόρμα με στοιχεία για κάθε πολίτη, όπως ομάδα αίματος κ.λπ.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΙ

Σας φαίνονται αλήθεια απίστευτα ή παρατραβηγμένα όλα αυτά; Μήπως ξεχνάτε ότι και στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο υπήρξε ξένη παρέμβαση ώστε να προκληθούν επεισόδια σε βάρος Ελλήνων; Βλέπετε, καμιά φορά, ακόμη και τα στελέχη των Κρατικών Υπηρεσιών Ασφαλείας έχουν χιούμορ και πάθος για τη… λογοτεχνία(!) και δη την Αριστερή, όπως τα γραπτά του Στρατή Τσίρκα, που όπως είναι γνωστό αντιστοιχούσαν σε συγκεκριμένα ιστορικά πρόσωπα.
Όπως, λοιπόν, δημοσιεύματα του 2008 σημείωναν «…Κάποιοι παλαιότεροι του ΣΥΝ ίσως έχουν διαβάσει την τριλογία “Ακυβέρνητες Πολιτείες” του μεγάλου αριστερού συγγραφέα Στρατή Τσίρκα. Ο ίδιος ο Τσίρκας αποκαλεί το συγκεκριμένο έργο του διάλογο με την ιστορία, που έχει στόχο την αποκατάσταση της αντίστασης στη Μέση Ανατολή. Οι νεότεροι, ας πάνε στον τρίτο τόμο “Η Νυχτερίδα”, που καλύπτει, κατά κύριο λόγο, τα γεγονότα της περιόδου 1942-1944. Εκεί θα συναντήσουν τον περίφημο δεκανέα Πάρκερ (υπαρκτό πρόσωπο που αργότερα κυκλοφορούσε ως Μίστερ Μπρουκς). Έναν δεκανέα που λειτουργούσε βάσει σχεδίου κατά των Ελλήνων και Αρμενίων της Αλεξάνδρειας. Με “κεντρικό σχεδιασμό”, όπως λέμε τώρα, περνούσε από χωριά “Μπεντουΐνων που ποτέ δεν επιτίθεντο σε Έλληνες και Αρμενίους” και μοίραζε λίρες με αντάλλαγμα την καταστροφή των ελληνικών και αρμενικών μαγαζιών της Αλεξάνδρειας. Για να πληρωθούν οι “Μπεντουΐνοι” έπρεπε να χτυπήσουν μόνο μαγαζιά Ελλήνων και Αρμενίων, και αν ο ίδιος ήταν παρών πριν τη φωτιά έπρεπε να μεσολαβούν “τρία λεπτά ηρεμίας” για να μπορέσει να φύγει και να μην κατηγορηθεί για υποκίνηση των ταραχών! Έτσι και γινόταν. Αργότερα ο Τσίρκας προσπαθώντας να ερμηνεύσει τους λόγους της καταστροφής των Ελλήνων της Αλεξάνδρειας παραδέχτηκε ότι το κίνητρο των Άγγλων ήταν “να αναγνωριστεί το δικαίωμα προστασίας των… ξένων”!»…
Τον «δεκανέα Πάρκερ» της μεταμοντέρνας Ελλάδας, του 2008 και του 2012, φίλο των σημερινών «μπεντουίνων», αναζητούσαν λοιπόν και οι επιβάτες του X-Trail, στελέχη της ΕΥΠ!

Υπήρχαν βέβαια αρκετά παράδοξα:

• Και στις δύο περιπτώσεις οι «εξεγέρσεις» είχαν προαναγγελθεί και δη από ξένα αλλά και ελληνικά έντυπα.

• Και στις δύο φορές υπήρξαν διώξεις κατά… εντίμου, επιφανούς, αναγνωρίσιμου Πακιστανού επιχειρηματία που κρατήθηκε τότε όταν το όνομά του συνδέθηκε μετά το 2008 με τις καταγγελίες για «απαγωγές Πακιστανών από τη CIA», ενώ τώρα συνελήφθη ύστερα από σήμα της Ιντερπόλ για διακίνηση λαθρομεταναστών.

• Στην πολύ γνωστή υπόθεση των παρακολουθήσεων, μερικοί ευυπόληπτοι έμποροι Πακιστανικής ή άλλης καταγωγής βρέθηκαν στη λίστα των υπό παρακολούθηση ατόμων. Επικοινωνώντας μαζί τους ακούγαμε, όπως και οι συνάδελφοι εφημερίδων και καναλιών, ότι οι δύσμοιροι πούλαγαν μπαχάρια ή τσάντες. Προς τι η παρακολούθηση; Ίσως επειδή όταν βάλαμε τα ονοματεπώνυμά τους στο google, σε 8 από τις 10 περιπτώσεις ήταν ομόηχα με των καταζητούμενων για τις βομβιστικές επιθέσεις της 7ης Ιουλίου του 2005 στο μετρό του Λονδίνου (γνωστές στα αγγλικά και ως “7/7 bombings”, μια σειρά συντονισμένων βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας με στόχο το δίκτυο της μαζικής μεταφοράς στη βρετανική πρωτεύουσα, στη διάρκεια της πρωινής ώρας αιχμής. («Οι επιθέσεις», έγραφαν οι εφημερίδες την επόμενης ημέρα,ς «πραγματοποιήθηκαν από τέσσερις Βρετανούς Μουσουλμάνους, οι οποίοι είχαν ως κίνητρο την εμπλοκή της Βρετανίας στον Πόλεμο του Ιράκ. Στις 08:50 τρεις βόμβες εξερράγησαν σε χρονική απόσταση 50 δευτερολέπτων μεταξύ τους σε τρία τρένα του Μετρό του Λονδίνου. Μια τέταρτη βόμβα εξερράγη σε λεωφορείο σχεδόν μία ώρα αργότερα, στις 09:47, στην Πλατεία Τάβιστοκ. Οι εκρήξεις προκλήθηκαν από εκρηκτικούς μηχανισμούς που είχαν κύριο συστατικό τους το οργανικό υπεροξείδιο και είχαν κατασκευαστεί στη Βρετανία. Οι εκρηκτικοί μηχανισμοί ήταν τοποθετημένοι σε σακίδια. Η πυροδότηση των εκρηκτικών μηχανισμών έγινε σχεδόν σίγουρα από τους βομβιστές με το χέρι και ήταν σκόπιμες επιθέσεις αυτοκτονίας. Ως αποτέλεσμα σκοτώθηκαν 56 άτομα, μεταξύ των οποίων και οι τέσσερις δράστες, ενώ άλλοι 700 άνθρωποι τραυματίστηκαν και προκλήθηκε καταστροφή στο συγκοινωνιακό σύστημα του Λονδίνου (σε μεγάλο βαθμό την πρώτη ημέρα), καθώς επίσης στην τηλεπικοινωνιακή υποδομή και στο σύστημα κινητής τηλεφωνίας»).

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ‘ΧΕΙ ΤΟΥΜΠΑΝΟ… ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ «ΜΥΣΤΙΚΟ»!

Πολλοί, βέβαια, θα πουν ότι πρόκειται για εικασίες και συνομωσιολογικές θεωρίες –ή, όπως θα έλεγε και ο Αλαίν Ντελόν σε μια περίφημη σχετική ταινία «κοιμηθείτε πρωτευουσιάνοι, κοιμηθείτε…». Πώς θα εξηγούσαν, αλήθεια, τη δήλωση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μ. Χρυσοχοΐδη (στον Φλας), ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ υποστήριξε πως «…εάν τυχόν η Ελλάδα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της συνολικά, ο πόνος θα είναι πολύ μεγάλος. Λένε κάποιοι “τι έχουμε να χάσουμε παραπάνω απ’ ό,τι χάσαμε;”… Την ελευθερία μας λοιπόν, ότι θα κυκλοφορούν συμμορίες με Kαλάσνικοφ αυτοί οι οποίοι θα καταλύσουν τη δημοκρατία, τους θεσμούς, τη δικαιοσύνη, την αστυνομία και θα κυριαρχεί ο ένας πάνω στον άλλον ανάλογα με το πόσο μεγάλη είναι η συμμορία του και πόσα Kαλάσνικοφ έχει. Δηλαδή θα πάμε πια σε εμφύλιο πόλεμο»…

Μετά απ’ όλα τα παραπάνω, διερωτηθείτε αν και κατά πόσο υπάρχουν –ή αν θα μπορούσαν να υπάρξουν– πολιτικοί σχηματισμοί, ομάδες, πρόσωπα, παράγοντες, που ωφελούνται από μια απομάκρυνση της Ελλάδας με όποιο κόστος από το «Κλαμπ του Βερολίνου» ώστε να προσεγγιστούν πάλι οι «θαλάσσιες Γεωπολιτικές δυνάμεις», εγκλωβίζοντας την ΕΕ στη μικρή χερσαία, νομισματικού τύπου και μόνον, επιρροή στην Κεντρική Ευρώπη; Μήπως μετά τις «επαναστάσεις της Αραβικής άνοιξης» πλησιάζει η… ορισμένη ώρα για την επανάσταση των PIGS;

ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΚΑΙ Ο «ΕΜΦΥΛΙΟΣ» ΓΙΝΟΝΤΑΙ… ΘΕΜΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ!

Ήταν μετά από μια συγκέντρωση με πόκερ. 2009. Συμπαίχτες τρεις μεγαλοεπιχειρηματίες και ένας από τους «Νέστορες» της πολιτικής μας ζωής. Μια μέρα μετά, σε συζήτηση με τον οικονομικό παράγοντα, μου εκμυστηρεύτηκε: «…Εκείνο που συζητούσαμε καθώς ρίχναμε μηχανικά τα φύλλα, ήταν πως όπως πάμε μια Χούντα είναι αναπόφευκτη»…

Είχε μεσολαβήσει η περυσινή Σύνοδος της Κεντρικής επιτροπής του ΚΚΕ –που κάθε άλλο παρά μας έχει συνηθίζει σε ακρότητες και λεκτικά ευρήματα. «Να προστατεύσουμε τη Δημοκρατία» ήταν το κεντρικό σύνθημα, σε ειδικό δισέλιδο στον «Ριζοσπάστη» που προβλημάτισε τους σχετικούς με το… άθλημα, όπως και η δήλωση της γ.γ. του κας Αλέκας Παπαρήγα:

«…Η συνδρομή των παραπάνω παραστρατιωτικών οργανώσεων στη διαμόρφωση ενός κατασταλτικού πλαισίου από κοινού με τις τακτικές στρατιωτικές δυνάμεις, έχει ήδη θεσμοθετηθεί από το ΝΑΤΟ. Προσφέρεται στις παραστρατιωτικές οργανώσεις η “προβιά” των “μη κυβερνητικών οργανώσεων” (ΜΚΟ), ώστε, όταν χρειαστεί, να παίξουν το ρόλο της σιδερένιας γροθιάς της αστικής εξουσίας και της δικτατορίας των μονοπωλίων ενάντια στους λαούς και τα κινήματά τους.

Το πλαίσιο αυτό το δίνει το “Συντονιστικό Κέντρο Ειδικών Επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ” (NSCC). Το σχετικό νομοσχέδιο για την ελληνική συμμετοχή εγκρίθηκε τον Αύγουστο από την αρμόδια επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής, σαν “Μνημόνιο κατανόησης” της κυβέρνησης με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Σ’ αυτό γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στη δυνατότητα συμμετοχής και μη ΝΑΤΟικών χωρών, καθώς και διεθνών οργανισμών, αλλά και μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), “οι οποίες συμμετέχουν σε δραστηριότητες του ΝΑΤΟ ή σε Νατοϊκές επιχειρήσεις της NSCC”. Αυτό σημαίνει συνεργασία με πράκτορες, παρακρατικές δυνάμεις, αλλά και εταιρείες ιδιωτικών μισθοφορικών στρατών “παροχής πολεμικών υπηρεσιών”.

Ενδεικτικές είναι οι κάθε είδους ασκήσεις και σεμινάρια που διεξάγονται στο πλαίσιο αυτής της προετοιμασίας επί ελληνικού εδάφους, άλλοτε με αποκλειστική συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων και άλλοτε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ. Πρόκειται για ασκήσεις καταστολής πλήθους, ασκήσεις “διεξαγωγής επιχειρήσεων σε κατοικημένες περιοχές”, αλλά και για ασκήσεις “διαχείρισης κρίσεων”, που έχουν όλα τα χαρακτηριστικά επιβολής στρατιωτικού νόμου στην “υποθετική” περιοχή που απεικονίζουν, καθώς οι στρατιωτικές δυνάμεις εμφανίζονται να θέτουν υπό τον έλεγχό τους όλες τις πολιτικές δομές, σύμφωνα με το σενάριο…»

Εδώ είναι απαραίτητη μια διευκρίνιση. Άλλο Κοινοβουλευτική εκτροπή, άλλο Πραξικόπημα όπου επεμβαίνει μια δύναμη στρατιωτική, αστυνομική ή πολιτική επιβάλλοντας τους όρους της στο Κράτος, και άλλο Δικτατορία όπου εγκαθιδρύεται παράνομο καθεστώς από ομάδα, επιτροπή (βλ. Χούντα) που διατηρεί την απόλυτη κυριαρχία και Ηγεμονία, σε Κράτος και Θεσμούς. Και άλλο –φυσικά– εμφύλιος…

Η αρχή για το μπέρδεμα έγινε από τον ανταποκριτή της Λιμπερασιόν στην Ελλάδα, που στην προσωπική του ιστοσελίδα στο Facebook έγραψε ένα απίστευτο ανοσιούργημα εμφανίζοντας τους Έλληνες να σφάζονται μετά την έξοδό τους από το Ευρώ στην Πλατεία Συντάγματος και να προχωρούν σε… εμφύλιο στον οποίον θα ηττούνταν οι δυνάμεις των ανταρτών του ΚΚΕ στα βουνά της Βόρειας Ελλάδας –κι όλα αυτά σε εποχές όπου και στην πιο μικρή συνοριακή πυραμίδα πηγαίνει ασφαλτοστρωμένος δρόμος και τα ελικόπτερα εκμηδενίζουν τους χρόνους αντίδρασης.

Όμως υπάρχουν και σοβαροί, ανάμεσα σε εκατοντάδες περιπτώσεις ξένων δημοσιογράφων, πρακτορείων και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας που μιλούν για δυναμική αναμέτρηση ανάμεσα σε ομάδες με αντικρουόμενα συμφέροντα, σημειώνοντας πως «Μπορεί να μειωθεί η άσκηση του δικαιώματος της έκφρασης και του συναθροίζεσθαι, όταν αυτό το απαιτεί μια κοινωνική ανάγκη, όταν εκτιμάται ότι υπάρχει κίνδυνος κατάλυσης του κράτους και όταν διακυβεύεται η προστασία των ηθών. Υπό τις παρούσες συνθήκες, μπορεί κάποια ριζοσπαστικά κινήματα να γίνουν περισσότερο δημοφιλή και να αποκτήσουν καλύτερη οργάνωση. Αναφέρομαι, συγκεκριμένα, στο κίνημα κατά του διεθνούς καπιταλισμού, ορισμένα μέλη του οποίου έχουν καταδικαστεί για βανδαλισμούς, κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων σ’ όλον τον κόσμο και στους διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν επί δίμηνο, το 2009, στην Ελλάδα».(Η παράγραφος 7 της έκθεσης που κατέθεσε ο Πέντρο Αγκραμούντα και εγκρίθηκε από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης).

Σε συνέντευξή του στη γαλλική Λιμπερασιόν το Σάββατο 3 Μαρτίου, ο 81χρονος Μισέλ Ροκάρ, πρωθυπουργός επί Φρανσουά Μιτεράν, δήλωσε: -- «Η υπόθεση που κάνω είναι ότι ο εξαναγκασμός σε αποανάπτυξη θα οδηγήσει σε εμφύλιο πόλεμο. Τίθεται το μείζον ερώτημα για την Ελλάδα, καθώς η χώρα οδηγείται σε εξαναγκασμένη αποανάπτυξη: πώς είναι δυνατόν να γίνουν εκλογές σε τέτοιο πλαίσιο; Πώς είναι δυνατό να κυβερνήσεις έναν λαό όταν του λες ότι πρέπει να θυσιάζει το 25% του εισοδήματός του επί 10 χρόνια για να πληρωθεί το χρέος; Κανείς δεν μιλά για αυτό, όμως δεν υπάρχει διέξοδος στο ελληνικό πρόβλημα παρά μόνο με στρατιωτική εξουσία».

Τρεις μέρες αργότερα, η ισπανική Ελ Παΐς δημοσίευε άρθρο του κοινωνιολόγου Ιγνάθιο Σοτέλο για την ελληνική κρίση, το οποίο κατέληγε ως εξής: «Υπάρχει κίνδυνος να καταστραφεί η δημοκρατία από μια διαδικασία που κινείται προς το χείλος της κοινωνικής επανάστασης. Η ριζοσπαστικοποίηση που θα μπορούσε να φέρει αυτή η διαδικασία δεν θα ήταν ανεκτή από τις ανώτερες τάξεις της Ελλάδας, πιθανότατα δε ούτε από τους ευρωπαίους εταίρους της, κι αυτό θα τους υποχρέωνε να δικαιολογήσουν κάποια μορφή στρατιωτικής επέμβασης». Μα και η Ντέιλι Εξπρές φιλοξένησε άρθρο με τίτλο «Φόβοι πραξικοπήματος καθώς η Ελλάδα αγγίζει την οικονομική κατάρρευση».

ΜΗΠΩΣ ΖΟΥΜΕ ΣΤΟ 1946 -Ή ΣΤΟ 1966;

Οι παλιότεροι θυμούνται πως το «Σχέδιο Ιέραξ-2» για την προστασία από ταραχές μετετράπη σε σχέδιο «Ιέραξ plus 20%», κωδικός που σήμαινε σύλληψη αντεθνικώς δρώντων και… 20% από τους κλασικούς αστούς πολιτικούς. Παρότι ο αείμνηστος Ηλίας Ηλιού είχε ονοματίσει από το 1964 τον, ταγματάρχη τότε, Γεώργιο Παπαδόπουλο ως μέλλοντα δικτάτορα (!), όπως είχε κάνει και ο Αλέξανδρος Παναγούλης, κανείς δεν έδωσε σημασία. Μια ημέρα, επειδή η ηγεσία του Στρατού και τότε έλεγχε τις τηλεφωνικές συνδέσεις, οι πραξικοπηματίες χρησιμοποίησαν το δίκτυο συνδέσεων για αποκατάσταση βλαβών της ΔΕΗ και έγινε ό,τι έγινε…

Τώρα όλοι διαψεύδουν ότι το σχέδιο «Δευκαλίων», που θεωρητικά είναι φτιαγμένο για καταστροφές, με ένα δυναμικό 7.700 στελεχών, κυρίως πυροσβεστών, θα μπορούσε να αλλάξει ανάλογα, σύμφωνα με τα νατοϊκά σχέδια περί ανάπτυξης δυνάμεων με ελαφρύ οπλισμό, όπου άνετα οι συσχετισμοί ειδικοτήτων θα μπορούσαν να αντιστραφούν με ένα άλλο plan Β –plus 20%... Κοινό μυστικό στα στέκια της Αριστεράς και σήμερα, κι ας γίνεται, όπως μας πληροφορούν, με προσωπικές επαφές και μηνύματα, είναι οι συζητήσεις του τύπου «να μην μας ξαναπιάσουν με τις πιτζάμες», αποτέλεσμα ιδεοψυχαναγκασμού ή μαύρης προφητείας… Πρόκειται για ένα ξόρκι απέναντι στην τελευταία εβδομάδα του Απρίλη του 1967 όταν η «Αυγή» σε άρθρο της εξηγούσε γιατί δεν πρόκειται να γίνει δικτατορία;

Έτσι ή αλλιώς, το περίφημο ρητό «διοικείν εστίν προβλέπειν» ισχύει πάντοτε.

Σημείωση - παρατήρηση ιστολογίου: Το παραπάνω κείμενο μας εστάλη ανώνυμα, χωρίς αναγραφή της πηγής όπου πρωτοδημοσιεύτηκε. Παρακαλούμε για την κατανόηση σας...

Οι ξένοι παρατηρητές παρακολουθούν την άσκηση κατάληψης ελληνικού νησιού από τους Τούρκους. Κάπου πίσω στην φωτογραφία, ο Έλληνας αξιωματικός

Του Σάββα Καλεντερίδη

Από τις 30 Απριλίου μέχρι τις 26 Μαΐου 2012, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, στην παραθαλάσσια περιοχή του Ντογάνμπεϋ, που βρίσκεται δυτικά της Σμύρνης, κοντά στην κωμόπολη Σεφερίχισαρ, ακριβώς απέναντι από τη Σάμο και τη Χίο, διεξήχθη η Προγραμματισμένη Διακλαδική Άσκηση μετά Πυρών «Εφές 2012», από τη Διοίκηση της Ειδικής Διακλαδικής Δύναμης Αιγαίου.

Πάλι σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, στην άσκηση συμμετείχαν 8000 προσωπικό, 52 αεροσκάφη, 33 ελικόπτερα, 45 πλοία, 656 τεθωρακισμένα και τροχοφόρα οχήματα και 40 βάρκες εφόδου, που ανήκουν σε τμήματα και Σχηματισμούς του Γενικού Επιτελείου, των Διοικήσεων Στρατού Ξηράς, Πολεμικού Ναυτικού, Πολεμικής Αεροπορίας, Ακτοφυλακής και Ειδικών Δυνάμεων.

Το τμήμα της άσκησης που ήταν ανοικτό για τους επιλεγμένους παρατηρητές, το παρακολούθησαν την 23-24 Μαΐου 2012 ο ίδιος ο αρχηγός του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, οι αρχηγοί του Στρατού, του Ναυτικού και της Αεροπορίας, ο διοικητής των Ακαδημιών Πολέμου, οι διοικητές των τεσσάρων Στρατιών, ανώτατοι αξιωματικοί των τριών κλάδων των ΤΕΔ και 31 ξένοι παρατηρητές από 28 διαφορετικές χώρες.

Την εν λόγω άσκηση, που διεξάγεται τα τελευταία τριάντα χρόνια, εκτός από τη στρατιωτική ηγεσία, κατά παράδοσιν παρακολουθούν κάθε χρόνο η πολιτική ηγεσία, οι Τούρκοι δημοσιογράφοι και από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 ξένοι παρατηρητές. Φέτος, δεν παρέστησαν πολιτικοί αλλά και δημοσιογράφοι, ήταν παρόντες όμως οι ξένοι παρατηρητές και εδώ είναι ίσως το πολιτικό «ζουμί» της υπόθεσης.

Όσον αφορά το γενικό πλαίσιο της άσκησης, αυτή διεξάγεται επί έναν ολόκληρο μήνα σε μια ευρύτατη περιοχή που αρχίζει από το Ναύσταθμο των Αποβατικών, που βρίσκεται στη Φώκαια και φθάνει μέχρι την Έφεσο και το Κουσάντασι, με επίκεντρο τον Κόλπο του Ντογάμπεη.

Ο χρόνος της άσκησης είναι τόσο μεγάλος επειδή πρόκειται για διακλαδική αποβατική άσκηση μεγάλης κλίμακος, γεγονός που προϋποθέτει συντονισμό μεταξύ πολλών και ετερόκλητων Μονάδων και Σχηματισμών που δεν έχουν μεταξύ τους οργανικούς δεσμούς. Με άλλα λόγια πρόκειται για τη σοβαρότερη εκπαιδευτική δραστηριότητα των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, που γίνεται παράλληλα με ασκήσεις μεγάλης κλίμακος του τουρκικού πολεμικού ναυτικού και της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, αφού ο τελικός στόχος όλων των ασκουμένων είναι κοινός.

Πριν περάσουμε στον στόχο των ασκήσεων αυτών, να σημειώσουμε ότι κάθε φορά προηγείται ειδική παρουσίαση των σχεδίων επιχειρήσεων των ΤΕΔ, που γίνεται στη στρατιωτική αλλά και στην πολιτική ηγεσία, σε ειδικό χώρο της Στρατιάς Αιγαίου, υπό μορφή Σεμιναρίου, όπως αυτό που συμπεριελήφθη στη δικογραφία της υπόθεσης «Βαριοπούλα» (Balyoz), της 1ης Τουρκικής Στρατιάς και διέρρευσε στον τύπο.

Για όσους θέλουν να διεισδύσουν στα βαθύτερα ζητήματα του τουρκικού εθνικού σχεδιασμού, τα σχέδια που εξετάζονται στα Σεμινάρια που προηγούνται των ασκήσεων τύπου Εφές, στηρίζονται σε σενάριο που προηγουμένως έχει εγκριθεί από την τουρκική κυβέρνηση και από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (ΣΕΑ), σενάριο από το οποίο δεν μπορεί να ξεφύγει ούτε πόντο η εκάστοτε στρατιωτική ηγεσία. Άλλωστε, γι’ αυτό βρίσκονται στη φυλακή δεκάδες ανώτατοι αξιωματικοί που συμμετείχαν στο Σεμινάριο που εξετάστηκε στο Σχέδιο Επιχειρήσεων «Βαριοπούλα», επειδή εξετράπησαν του σεναρίου που είχε εγκριθεί από την κυβέρνηση και από το ΣΕΑ.

Το θέμα λοιπόν που μας μένει να δούμε, είναι τί σχέδιο εξετάζουν στο Σεμινάριο που προηγείται της άσκησης Εφές.

Χωρίς να υπεισέλθουμε σε θέματα που απαιτούν ειδική ενημέρωση και εξειδικευμένες γνώσεις, αυτό που συνάγεται από τον μηχανισμό των ασκήσεων και από τις δυνάμεις που συμμετέχουν σ’ αυτές είναι το εξής: Το τουρκικό πολεμικό ναυτικό προσπαθεί να αποκτήσει το θαλάσσιο έλεγχο στο Αιγαίο, η τουρκική πολεμική αεροπορία την αεροπορική υπεροχή στον εναέριο χώρο του Αιγαίου και η Διοίκηση της Ειδικής Διακλαδικής Δύναμης Αιγαίου, με τις δυνάμεις που της διατίθενται, προσπαθεί να πετύχει τον θαλάσσιο και αεροπορικό αποκλεισμό της νήσου-στόχου και στη συνέχεια με τον ανελέητο βομβαρδισμό από ξηράς, αέρα και θάλασσας την κατά το δυνατον μεγαλύτερη καταστροφή του εχθρού, για να ακολουθήσει η επιχείρηση κατάληψης του στόχου με συνδεδυασμένη αποβατική και αεροκίνητη ενέργεια.

Για να μη θεωρηθεί ότι προβαίνουμε σε αποκαλύψεις που ίσως θίγουν και τα εθνικά μας συμφέροντα, να υπογραμμίσουμε ότι όλα αυτά οι Τούρκοι τα κάνουν υπό τα όμματα ξένων παρατηρητών, τους οποίους καλούν για να νομιμοποιήσουν τα επιθετικά τους σχέδια και να προετοιμάσουν τη διεθνή κοινή γνώμη για την ενδεχόμενη κατάληψη του στόχου.

Το θέμα όμως που προκύπτει είναι το εξής: Ποιός είναι ο εχθρός και ποιός είναι ο στόχος;

Είναι προφανές ότι ο εχθρός είναι η Ελλάδα και ο στόχος είναι κάθε φορά κάποιο από τα κύρια νησιά του Ανατολικού Αιγαίου.

Όμως, από τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, τίθενται τα εξής ερωτήματα:

Πρώτον, η Ελλάδα, ως χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, γιατί δεν καταγγέλλει δια της διπλωματικής οδού αυτήν την άσκηση, η οποία έχει σαφώς επιθετικό και επεκτατικό χαρακτήρα και δεν συνάδει με το συμμαχικό πλαίσιο του ΝΑΤΟ;
Δεύτερον, γιατί δεν κάνει διαβήματα στις χώρες που συμμετέχουν με παρατηρητές σε μια άσκηση που είναι προφανές ότι έχει ως στόχο την κατάληψη ελληνικού νησιού;

Μην ψάχνετε για απαντήσεις στα ανωτέρω ερωτήματα, γιατί η κατάσταση είναι ακόμα πιο τραγική. Η Ελλάδα, από τότε που η Τουρκία στέλνει προσκλήσεις σε ξένους παρατηρητές, συμμετέχει κάθε φορά με έναν ή δυο αξιωματικούς, νομιμοποιώντας στην ουσία την όλη διαδικασία, που επαναλαμβάνουμε αφορά την κατάληψη ελληνικού νησιού.

Με άλλα λόγια, η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδος, χρόνια τώρα, αντί να «φάει» τον κόσμο, αντί να ξεσηκώσει το ΝΑΤΟ και να ευαισθητοποιήσει την διεθνή κονή γνώμη για την εξοφθάλμως επιθετική και αντισυμμαχική συμπεριφορά της Τουρκίας, στέλνει Έλληνες αξιωματικούς να παρακολουθήσουν αν μη τι άλλο, τη δορυφοριοποίηση της πατρίδας μας.

Αν η παρουσία Ελλήνων αξιωματικών σε μια διαδικασία που νομιμοποιεί τα σχέδια των Τούρκων για την κατάκτηση του Αιγαίου δεν ο ορισμός του εθνικού εξευτελισμού, του ραγιαδισμού και της υποτέλειας, τότε τί είναι;

Σημείωση: Στο άρθρο μας την προηγούμενη Παρασκευή αναρωτιώμασταν για ποιο λόγο οι εκλεγμένοι και οι «άλλοι» Έλληνες που συμμετείχαν στην «Συγκέντρωση Μόνιμης Ειρήνης στο Αιγαίο», σε χώρο που ήταν πολύ κοντά στην περιοχή που διεξαγόταν την ίδια ημέρα η τελική φάση της Άσκησης Εφές, δεν διαμαρτυρήθηκαν για τον επιθετικό της χαρακτήρα. Όταν είδαμε ότι συμμετείχαν στην άσκηση και Έλληνες αξιωματικοί ως παρατηρητές, αντιληφθήκαμε ότι μάλλον πρόκειται για υιοθέτηση του νέου εθνικού δόγματος «σφάξε με πασά μου ν’ αγιάσω». Εθνική κατάθλιψη και ντροπή.


Εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

1.jpg3.jpg
2.jpg
4.jpg
15.jpg

14.jpg

13.jpg

12.jpg

11.jpg

10.jpg

9.jpg

8.jpg

7.jpg

6.jpg

5.jpg

4.jpg


Τραπεζικό “μπλακ άουτ” βρίσκεται σε εξέλιξη και όλοι πλέον περιμένουν τα χειρότερα που μπορεί να φέρει μια καταγγελία του μνημονίου την επαύριον των εκλογών.

Όπως διαπιστώνουν πολλοί καταθέτες που επιχειρούν να βγάλουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό ή τουλάχιστον να τα πάρουν από τις τράπεζες φοβούμενοι επιστροφή στη δραχμή και υποτίμηση των καταθέσεών τους, η δυνατότητα αυτή χάθηκε…

Οι ξένες τράπεζες που άνοιγαν λογαριασμούς σε καταστήματά τους στο εξωτερικό, έχουν αναμονή έως τρεις μήνες εξαιτίας του μεγάλου όγκου των αιτήσεων, γεγονός που καθιστά πλέον αδύνατη την εξαγωγή κεφαλαίων σε άλλα, πιο ασφαλή λιμάνια…

Τραπεζικά στελέχη μας μιλάνε για την “αρχή του τέλους”, αφού η κατάσταση πανικού που αποτυπώνεται σ΄αυτή τη συμπεριφορά, μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε “σκάσιμο” τράπεζας από την επομένη των εκλογών. Όλα πλέον -υποστηρίζουν- κρέμονται σε μια κλωστή, καθώς ένας μεγάλος αριθμός καταθετών έχει δώσει απάντηση στο ερώτημα ευρώ ή δραχμή, με την απόσυρση των κεφαλαίων τους και τη μεταφορά τους στο εξωτερικό.

Και δεν πρόκειται πλέον για τους μεγαλοκαταθέτες, καθώς αυτοί έχουν ήδη αποσύρει τα κεφάλαιά τους. Αυτό που συμβαίνει τώρα -μας λένε τα ίδια στελέχη- είναι ότι εμφανίζονται οι μικροκαταθέτες των 10, 20 και 30 χιλιάδων -αυτοί δηλαδή που έχουν αποταμιεύσει τους κόπους μιας ζωής- και απαιτούν να στείλουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό.

Οι επιλογές όμως έχουν στενέψει, καθώς -όπως μας πληροφόρησαν από τη μεγάλη ξένη τράπεζα που δραστηριοποιείται στη χώρα και μέσω αυτής έφυγαν τα περισσότερα κεφάλαια- για να ικανοποιήσουν όλα τα αιτήματα χρειάζονται τρεις μήνες.

Έτσι, όσοι έχουν αυτά τα μικροποσά ζητούν να αγοράσουν ομόλογα ξένων τραπεζών ή ξένων χωρών, όπως αυτά της Γερμανίας, και γενικότερα αυτά κρατών με πιστοληπτική διαβάθμιση 3Α, τα οποία θεωρούνται περισσότερο ασφαλή σε σχέση με τις καταθέσεις, έστω και αν η απόδοση τους είναι σαφώς χαμηλότερη. Επίσης ζητούν να αγοράσουν και ομόλογα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης που έχουν την εγγύηση όλων των οικονομιών της Ευρωζώνης και θεωρούνται ως πολύ ασφαλείς επενδύσεις.

Ο κίνδυνος είναι τεράστιος και οι τραπεζικοί προειδοποιούν ότι αν ενταθεί αυτή η μαζική εκροή καταθέσεων, μπορεί να αναγκάσει τις ελληνικές αρχές να παγώσουν τους τραπεζικούς λογαριασμούς για να διατηρήσουν το χρηματοοικονομικό σύστημα ζωντανό, το οποίο φυλλορροεί, παρά τη βαθειά ανάσα των 18 δισ. ευρώ που πήραν για την ανακεφαλαιοποίησή τους.

Ουσιαστικά λένε ότι ο κίνδυνος είναι τεράστιος πριν ακόμη η Ελλάδα «σκίσει» τη συμφωνία διάσωσης…

Ρεπόρτερ

Με αφορμή την επίθεση του βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Ηλία Κασιδιάρη, εναντίον της Λιάνας Κανέλλη και της Ρένας Δούρου σε τηλεοπτικό στούντιο, ξεκίνησε πάλι η συζήτηση για τη βία. Η συζήτηση για τη βία είναι υποκριτική, αποσπασματική, ρηχή και βλακώδης. Όταν συζητούν για τη βία άνθρωποι που έχουν προσωπική φρουρά, η συζήτηση αυτή δεν έχει κανένα νόημα. Θα ήταν προτιμότερο να συζητήσουν για τους λόγους που έχουν σωματοφύλακες. Και μοιραία -αν μπορούσαν να είναι ειλικρινείς-, η συζήτηση θα κατέληγε στις ενοχές. Τις δικές τους ενοχές. Που κρύβουν πολλή βία. Σε βάρος της κοινωνίας.

Είναι γελοίο να ανακαλύπτεις τη βία επειδή εκδηλώθηκε μέσα σε ένα τηλεοπτικό στούντιο, ενώ κάνεις γαργάρα το γεγονός ότι κάθε βράδυ, στους δρόμους της Αθήνας, δεκάδες συνάνθρωποί μας πέφτουν θύματα της βίας που γνώρισε η Λιάνα Κανέλλη από τον βουλευτή της Χρυσής Αυγής αλλά με πολύ πιο άγριο τρόπο.

Επίσης, δεν δικαιούσαι να ομιλείς για τη βία, όταν επικροτούσες την αστυνομική βία στο Σύνταγμα, στις πορείες και στις διαδηλώσεις.

Και μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου, πληροφορηθήκαμε και επίσημα αυτό που υποψιαζόμασταν: οι αστυνομικοί ψηφίζουν Χρυσή Αυγή. Είναι χρυσαυγίτες με στολή. Και αυτοί οι χρυσαυγίτες φυλάνε το καθεστώς. Όπως και οι άλλοι.

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου, πληροφορηθήκαμε -αν και εμείς το ξέραμε- και κάτι άλλο: επί δυόμισι χρόνια, οι κυβερνητικές αποφάσεις ήταν σε απόλυτη αντίθεση με τη βούληση της πλειοψηφίας των πολιτών. Η δημοκρατία είχε καταλυθεί.

Όποιος επιθυμεί μια ειλικρινή συζήτηση για τη βία οφείλει να ξεκινήσει από την κρατική βία. Σωματική, πολιτική και οικονομική. Αυτή η βία γεννάει τη βία στην κοινωνία.

Καταλαβαίνω πως το καθεστώς επιθυμεί να σου γαμάει τη ζωή, να σε εξαθλιώνει και εσύ να κάθεσαι παθητικά να το απολαμβάνεις. Κάποιοι θα κάτσουν, κάποιοι άλλοι όχι.

Όσο οι άνθρωποι που χρεοκόπησαν και ξέσκισαν τη χώρα θα παραμένουν στις θέσεις τους, η βία θα φουντώνει. Δεν θέλει και πολύ μυαλό.

Η βία που ενοχλεί τους κυβερνώντες είναι αυτή που στρέφεται εναντίον τους. Η βία κατά των Ελλήνων πολιτών και των μεταναστών δεν τους ενοχλεί καθόλου. Άλλωστε, αυτοί κρύβονται από πίσω της. Αυτοί την προκαλούν.

Η συζήτηση για τη βία είναι εκτός τόπου και χρόνου. Η μόνη συζήτηση που έχει νόημα αυτή τη στιγμή είναι η συζήτηση για τη Δικαιοσύνη. Αλλά ποιος να την κάνει; Αυτοί που έκαναν Δικαιοσύνη τα συμφέροντά τους σε βάρος της χώρας και των πολιτών; Μα αυτή η πολιτική και οικονομική ελίτ θα έπρεπε να βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου.

Το έγραψα, το ξαναέγραψα και το ξαναγράφω: Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η χρεοκοπία, το Μνημόνιο, το ευρώ ή η δραχμή. Το πρόβλημα της χώρας είναι η παντελής απουσία της Δικαιοσύνης.

Με λιγότερα χρήματα μπορούμε να ζήσουμε. Χωρίς Δικαιοσύνη, είμαστε τελειωμένοι. Καταδικασμένοι.

Παρασυρθήκαμε από τις ατελείωτες αναλύσεις για τα Μνημόνια και το ευρώ, και ξεχάσαμε τη Δημοκρατία. Αλλά η Δημοκρατία δεν μας ξέχασε.

Μας χτυπάνε στο δρόμο, εξαθλιώνουν τις ζωές μας. Το ξύλο που μας έριξαν θα το βρουν στην κάλπη. Δείρτε τους αλύπητα.

(Όσοι καταδικάζουν τη βία -έτσι ανέμελα, γενικά και αόριστα-, ας μελετήσουν λίγο πρώτα την παγκόσμια ιστορία. Τότε, θα συνειδητοποιήσουν πως το «καταδικάζω τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται» είναι ανιστόρητο και ανόητο, και ίσως σταματήσουν να λένε αρλούμπες.)

Πηγή


Το οργανωμένο σχέδιο της Τουρκίας, η οποία προωθεί μαζικά λαθρομετανάστες προς την Ε.Ε. μέσω Ελλάδας, καταγγέλλει έκθεση-κόλαφος για την Άγκυρα της FRONTEX, του κοινοτικού οργανισμού που είναι επιφορτισμένος με την επίβλεψη των εξωτερικών της Κοινότητας.

Η έκθεση, που παρουσιάστηκε στη χθεσινή συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο η Τουρκία διευκολύνει τους λαθρομετανάστες, ενώ αναμένεται να σκληρύνει την κοινοτική στάση έναντι της τουρκικής κυβέρνησης.

H Tουρκία έχει καταστεί το κέντρο διακίνησης λαθρομεταναστών προς τις χώρες της Ε.Ε. και κυρίως εκείνες της Συμφωνίας του Σένγκεν, αναφέρει η έκθεση, η οποία προειδοποιεί ότι τα ελληνοτουρκικά σύνορα θα εξακολουθήσουν να αποτελούν πόλο έλξης των λαθρομεταναστών και το 2013, οπότε και εκτιμάται ότι ο αριθμός των συλληφθέντων θα κυμανθεί στα επίπεδα των τελευταίων δύο ετών, δηλαδή μεταξύ 40.000 και 57.000.

Η έκθεση της FRONTEX θεωρεί υπεύθυνη γι’ αυτή την κατάσταση την Τουρκία, η οποία προσφέρει βίζα εισόδου σε υποψήφιους λαθρομετανάστες, κυρίως από τις χώρες της Βόρειας Αφρικής, οι οποίοι φτάνουν στην Κωνσταντινούπολη με πτήσεις τσάρτερ σε ιδιαίτερα χαμηλές τιμές.

Όπως είχε δηλώσει τον περασμένο μήνα ο πρώην υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας, Κλοντ Γκεάν, οι λαθρομετανάστες που έχουν προορισμό την Ευρώπη δεν διασχίζουν πλέον τη Μεσόγειο από τη Βόρεια Αφρική, αλλά έρχονται μέσω Τουρκίας, όπου στη συνέχεια εισέρχονται στην Ελλάδα και από εκεί στη Γαλλία και σε άλλες χώρες του Σένγκεν.

Στις Βρυξέλλες γνωρίζουν ότι η Τουρκία ακολουθεί αυτή την τακτική θέλοντας να εκβιάσει την Ε.Ε. και να αποσπάσει την κατάργηση της βίζας για τους υπηκόους της που θέλουν να ταξιδέψουν προς τα κράτη-μέλη. Για τον ίδιο λόγο αρνείται να εφαρμόσει τη συμφωνία που υπέγραψε με την Ε.Ε. για την επανεισδοχή των λαθρομεταναστών που εισέρχονται από το έδαφός της στην κοινοτική επικράτεια.

Ωστόσο, αρκετές χώρες της Ε.Ε. και κυρίως η Γαλλία και η Γερμανία, η Αυστρία και η Κύπρος αρνούνται να υποκύψουν στον τουρκικό εκβιασμό, ενώ στις Βρυξέλλες εκτιμούν ότι η συμπεριφορά αυτή της Άγκυρας θα έχει επιπτώσεις στην ενταξιακή της πορεία.

Η κατάσταση που επικρατεί στα ελληνοτουρκικά σύνορα προκάλεσε και τη χθεσινή απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών, η οποία θα επιτρέπει πλέον στις 24 χώρες που έχουν υπογράψει τη Συμφωνία του Σένγκεν (ελεύθερη κυκλοφορία στα εσωτερικά σύνορα) να επαναφέρουν τους ελέγχους όταν κρίνουν ότι απειλούνται με μαζική είσοδο λαθρομεταναστών από άλλο κράτος -μέλος.

Η απόφαση λήφθηκε παρακάμπτοντας την άρνηση της Κομισιόν, η οποία είχε υποβάλει πρόταση στους «27» με την οποία επέτρεπε μεν την προσωρινή επαναφορά των ελέγχων, αλλά μόνο μετά από σχετική προηγούμενη έγκριση από τις Βρυξέλλες.

Το κείμενο που εγκρίθηκε αναφέρει ότι όταν ένα κράτος-μέλος κρίνει ότι η φύλαξη των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. δεν είναι αποτελεσματική, τότε μπορεί να επαναφέρει προσωρινά τους ελέγχους στα δικά του σύνορα για όλους τους ταξιδιώτες που προέρχονται από άλλα κράτη-μέλη της Συμφωνίας του Σένγκεν και για διάστημα έξι μηνών, με δυνατότητα επιμήκυνσης της περιόδου για άλλους έξι μήνες.

Η χώρα που θα επαναφέρει τους ελέγχους θα πρέπει να αιτιολογήσει την ενέργειά της αυτή στους εταίρους και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ωστόσο, αυτό θα γίνεται πλέον εκ των υστέρων, δηλαδή δεν θα απαιτείται προηγουμένως η έγκριση σχετικού αιτήματος από την Κομισιόν και τα κράτη-μέλη.

Υπενθυμίζεται ότι ο ισχύων μέχρι τώρα κώδικας της Συμφωνίας Σένγκεν επιτρέπει την προσωρινή επαναφορά των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα μόνον εφόσον διαπιστωθεί «σοβαρή απειλή της δημόσιας τάξης ή της εσωτερικής ασφάλειας». Δεν υπήρχε δηλαδή μέχρι τώρα καμία δυνατότητα επαναφοράς των ελέγχων με επίκληση κινδύνου εισόδου λαθρομεταναστών.

Νίκος Μπέλλος, στον Ελεύθερο Τύπο