Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Οκτ 2014

Βούλγαροι πολεμούν στο πλευρό των τζιχαντιστών του ισλαμικού κράτους. Σχετική είδηση που αναφέρθηκε από το εθνικό τηλεοπτικό πρόγραμμα επιβεβαιώθηκε από τον υπουργό Άμυνας, Βελιζάρ Σαλαμάνοφ.

Σε δήλωσή του ο Βούλγαρος υπουργός περιέγραψε το γεγονός ως «πολύ ανησυχητικό».
Ο Σαλαμάνοφ διευκρίνισε ότι οι βουλγαρικές υπηρεσίες ασφαλείας, μαζί με υπηρεσίες άλλων χωρών έχουν ελέγξει τους Βουλγάρους που ταξιδεύουν στη Συρία και το Ιράκ, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει επιβεβαιωμένο κρούσμα για τη συμμετοχή Βουλγάρων στην τρομοκρατική οργάνωση.

Αποφεύγοντας να δώσει περισσότερες πληροφορίες, ανέφερε ότι σύμφωνα με το υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, οι ξένοι τζιαντιστές που πολεμούν στο πλευρό του ισλαμικού κράτους είναι πάνω από δεκαπέντε χιλιάδες. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι πολίτες της Ισπανίας, του Βελγίου και του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ερωτηθείς αν θα μπορούσε να δώσει συγκεκριμένες πληροφορίες για τους μουσουλμάνους Βουλγάρους τζιχαντιστές, απέφυγε να απαντήσει, σημειώνει το βουλγαρικό δημοσίευμα.

Πηγή echedoros


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Τι σημαίνει αυτό το μήνυμα της Μόσχας προς την Ευρώπη;
Υπήρξε εμπλοκή και με τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη...!

Σύμφωνα με τον Οργανισμό που έχει την έδρα του στην πρωτεύουσα της Ευρώπης υπήρξε ήδη μέσα στο 2014 τριπλάσια παρουσία ρωσικών μαχητικών ήτη ‘100 αναχαιτίσεις”.

Αυτήν την Τετάρτη η πιο σημαντική επέμβαση κινητοποίησε αεροσκάφη από 3 χώρες της Συμμαχίας μετά τον εντοπισμό μιας ομάδας 8 ρωσικών πολεμικών αεροπλάνων – 4 καταδιωκτικών και 4 ανεφοδιασμού- που πετούσαν σε σχηματισμό στον Ατλαντικό. Νορβηγικά αεροσκάφη σηκώθηκαν για να ταυτοποιήσουν. Τα 6 άλλαξαν πορεία, τα άλλα 2 όμως βομβαρδιστικά TU-95 συνέχισαν αποφασιστικά το δρόμο τους.

Μαχητικά της Βασιλικής βρετανικής αεροπορίας απογειώθηκαν τότε για να τα θέσουν υπό τον έλεγχό τους και αργότερα παρέδωσαν την ευθύνη της παρακολούθησής τους σε πορτογαλικά αεροσκάφη. Τα ρωσικά βομβαρδιστικά ξαναεπέστρεψαν κατευθυνόμενα προς την ΜBρετανία όπου βρετανικά και νορβηγικά τα ακολούθησαν.
«Οι ρώσοι αυτό που θέλουν είναι απλά να τεστάρουν την άμυνά μας» δήλωσε εκπρόσωπος του ΝΑΤΟ.

Σύμφωνα με το ΝΑΤΟ τα ρωσικά αεροσκάφη δεν υπέβαλαν σχέδιο πτήσης, δεν είχαν καμιά επαφή με τις αρχές της πολιτικής αεροπορίας,και δεν επικοινώνησαν «αυτό αποτελεί έναν ενδεχόμενο κίνδυνο για τις πτήσεις της πολιτικής αεροπορίας».

Μια άλλη επιχείρηση πραγματοποιήθηκε από τουρκικά μαχητικά πάνω από τη Μαύρη θάλασσα για να ελέγξουν ένα σχηματισμό 4 ρωσικών βομβαρδιστικών εκ των οποίων 2 TU-95 ανακοίνωσε το ΝΑΤΟ. Αλλά και οι γερμανοί την Τρίτη δραστηριοποιήθηκαν αντίστοιχα για 7 ρωσικά αεροσκάφη που πέταξαν πάνω από τη Βαλτική.

To NΑΤΟ παρεμβαίνει με μαχητικά κάθε φορά που ένα στρατιωτικό αεροσκάφος δεν δίνει στοιχεία και στίγμα και δεν επικοινωνεί με τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας ή δεν καταθέτει σχέδιο πτήσης ενώ προσεγγίζει τον εναέριο χώρο των μελών της Συμμαχίας.

Η δραστηριότητα αυτού του τύπου των ρωσικών αεροσκαφών έχει διπλασιαστεί από την αρχή της χρονιάς απεκάλυψε αρχές του Οκτώβρη υψηλά ιστάμενο στέλεχος της Συμμαχίας καθώς ο νεός ΓΓ της ο Jens Stoltenberg είχε επισκεφθεί την Πολωνία. (20minutes.fr 29/10/14)

Aλλά και το courrierinternational αποκαλύπτει ότι τα ρωσικά μαχητικά που πέταξαν πολύ κοντά στο νησί της Δανίας Bornholm τον Ιούνη δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά προσομοίωση πυραυλικών επιθέσεων.
Την πληροφορία αυτή δημοσιοποίησαν στις 30 Οκτωβρίου οι μυστικές υπηρεσίες της σκανδιναβικής χώρας. Η έκθεση τους αποκαλύπτει ότι τα αεροσκάφη πέταξαν πολύ χαμηλά προς το νησί σαν να ήταν επανδρωμένα με πυραύλους έτοιμα προς επίθεση.
Πριν παραβιάσουν τον εναέριο χώρο έστριψαν.Η άσκηση αυτή παραγματοποίηθηκε ενώ όλη η αφρόκρεμα της πολιτικής σκηνής της χώρας ήταν συυγκεντρωμένη στο νησί για το ετήσιο φεστιβάλ Folkemodet.
Ηταν η πιο σημαντική στρατιωτική ρωσική άσκηση στη Βαλτική μετά το 1991 και είχε τέτοιο επιθετικό χαρακτήρα που είχαν πολύ καιρό να δουν οι σκανδιναβοί.

Στην άλλη άκρη της Ευρώπης ο πορτογαλικός τύπος στις 29 Οκτώβρη ασχολήθηκε με την πτήση των 2 ρωσικών βομβαρδιστικών Tupolev Tu-95 κοντά στις ακτές lusitaniennes και την παρέμβαση των 2 πορτογαλικών F-16 .O ρώσος Υπ.άμυνας δήλωσε στην Ο Οbservador ότι τα αεροσκάφη τήρησαν όλα τα προβλεπόμενα και κινήθηκαν στις ουδέτερες ζώνες.

Ο δημοσιογράφος Nuno Rogeiro διεθνολόγος θεωρεί ότι αυτή η στάση της Ρωσίας έχει να κάνει με το ουκρανικό και είναι ένας τρόπος να επιδείξει τα δυνατά της σημεία στην Ατλαντική . Σε 2 ημέρες 19 ρωσικά μαχητικά "αναχαιτίστηκαν" στον ευρωπαϊκό χώρο από τις νατοικές δυνάμεις.

Πηγή Dimpenews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα μπορεί αυτή η φάρσα να συνεχίζεται. Η Γερμανία και συνεπώς το υποκατάστημά της που ακούει στο όνομα Ευρωπαϊκή Ενωση κάνει τα «στραβά μάτια» για τους προϋπολογισμούς της Γαλλίας και της Ιταλίας. Παρ’ ημίν, η Ενωση, ο κ. Τζαμτζής και πας όστις άλλος ενδιαφερόμενος κάνουν επίσης τα «στραβά μάτια» για το στρες τεστ, ου μην και success story, των ελληνικών τραπεζών, ενώ είναι τοις πάσι γνωστό ότι με 82 δισ. «κόκκινα» δάνεια, αν δεν τα «βαφτίσεις» αλλοιώς, όχι στρες τεστ δεν περνάς, αλλά ούτε ΚΤΕΟ. Αλληλοδουλευόμαστε. Διά της δημιουργικής λογιστικής. Μια διαρκής μεταβλητή ισχύος και συσχετισμών που προσδιορίζει διακρατικές και διατραπεζικές σχέσεις.

Ενα πολιτικό παίγνιο με έναν μόνο σκοπό: τη δικτατορία του κεφαλαιοκρατικού πλούτου, που για τους λαούς μεταφράζεται σε δικτατορία της λιτότητας. Παντού στην Ενωση και ιδιαιτέρως στις προγραμμένες χώρες η λιτότητα εξαπλώνεται. Σταθεροποιείται. Βαθαίνει.Το ιδιαιτέρως απεχθές με όλην αυτή τη φάρσα που ζούμε είναι ότι επαναλαμβάνει τη ρητορική της απτόητη. Η «Ελλάδα βγαίνει απ’ το Μνημόνιο» και μπαίνει σε μια «προληπτική γραμμή στήριξης»!!! 

Ε, λοιπόν, σ’ αυτήν την Ελλάδα οι αυτοκτονίες συνεχίζονται. Μπορεί να έχουν γίνει μονόστηλα ή να μην αναφέρονται καν, αλλά συνεχίζονται. Ισως μάλιστα να πληθύνονται. Οπως και οι θάνατοι που αυτή η πολιτική προκαλεί: από μαράζι, από στρες (όχι το στρες τεστ των τραπεζών), από το άγχος, τη διαρκή θλίψη, το αδιέξοδο, την απελπισία. Ομως -κι αυτό είναι το χειρότερο- ντουέτο με τον θάνατο των απελπισμένων χορεύει και η μοίρα των παιδιών. Η μοίρα, δηλαδή ο προϋπολογισμός, οι νόμοι που ψηφίζονται στη Βουλή, οι αποφάσεις που παίρνουν οι Δυνατοί. Τα παιδιά είναι τα πιο τραγικά θύματα της κρίσης. Πολλά υποσιτίζονται και ορισμένα λιμοκτονούν. Πολλά χάνουν την πρόσβασή τους στη μόρφωση και τα περισσότερα αφίενται σε υποβαθμισμένα σχολεία, όπου, αν εξαιρέσουμε τους όσους φιλότιμους δασκάλους, όλα τα υπόλοιπα καρκινοβατούν. Ομως το πιο αλγεινό απ’ όλα για τα παιδιά είναι να βλέπουν γύρω τους έναν κόσμο όπου το καλό και το ωραίο καταρρέουν, ενώ ο αμοραλισμός, ο φόνος, η ληστεία και το ψεύδος κατισχύουν. Ορθώνονται. Κι ανεβαίνουν στον Όλυμπο. 

Δεν είναι μόνον ότι απ’ τα παιδιά αυτά έχει αφαιρεθεί το μέλλον από πλευράς εργασίας, αξιοπρέπειας, προσδοκιών κι ελπίδων, αλλά και ότι τους αφαιρείται η ίδια τους η «ψυχή», το πρόταγμα του καλού, ο διάλογος με τις επιλογές τους. Τι επιλογές έχει κανείς σε ένα Στρατόπεδο Συγκέντρωσης; Τι προοπτικές έχει όταν όσο μεγαλώνει, τόσον το αίσθημα δικαίου που διαθέτει ξεφτιλίζεται; 

Διότι ποιο αίσθημα δικαίου, ποια λογοτεχνία και ποιοι ποιητές μπορούν να οργανώσουν τον χαρακτήρα ενός παιδιού μέσα σε μια ζούγκλα αληταράδων και αρπακτικών; Οταν τον πατέρα σου δεν τον «αντέχει η οικονομία» και τον βγάζει στην άκρη παρία, την ίδια στιγμή που ο καρχαρίας της Λίστας Γκαρντ χορταίνει αίμα, γίνεται κομμάτι δύσκολο να γίνουν «πολλώ κάρρονες» εν σχέσει με μας οι κληρονόμοι των εγκλημάτων μας. 

Αυτοί που έβαλαν την Ελλάδα στα Μνημόνια διέπραξαν έγκλημα - ακόμα κι αυτός ο γελοιωδέστατος Μπαρόζο το ομολογεί, όπως και πολλοί άλλοι Ευρωπαίοι, ο ένας μετά τον άλλον. Εχει λίγη σημασία αν αυτήν την προδοσία τη διέπραξαν ανίκανοι ή βαλτοί. Αυτό, αν επέλθει ποτέ κάθαρσις, θα διακριβωθεί.

Ισως όμως να είναι ακόμα μεγαλύτερη η προδοσία εκείνων που ενώ είδαν και βλέπουν τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, τη συνεχίζουν. Και τη συνεχίζουν διότι αυτά ακριβώς τα αποτελέσματα επιδιώκουν. Η κρίση είναι εργαλείο. Και ο καπιταλισμός είναι οι κρίσεις του. Η διαχείριση αυτών των κρίσεων (είτε διά της «δημιουργικής λογιστικής» είτε διά των όπλων) παράγει πλούτο. Πλούτο για τους λίγους που γεννιέται απ’ την όλο και μεγαλύτερη φτώχεια εκείνων που τον παράγουν. Αφού η Γερμανία έβγαλε τα μάτια της Ιταλίας, τώρα κάνει τα «στραβά μάτια» για τον προϋπολογισμό της. Θα μπορούσε και να μην το κάνει. Το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο: πιο πλούσιοι οι πλούσιοι Γερμανοί και Ιταλοί, πιο φτωχοί οι φτωχοί Γερμανοί και Ιταλοί. Η αποδοχή ή η υπαγόρευση (εν προκειμένω ενός Προϋπολογισμού) είναι απλώς θέμα επιλογής στη βάση της συγκυρίας. Πολιτικής βούλησης που υλοποιεί τις εντολές μιας οικονομικής δικτατορίας των Δυνατών. 

Στην Ελλάδα αυτή η σούπα κινδυνεύει να κόψει. Λόγω της μετατόπισης του εκλογικού σώματος προς τα αριστερά, προς την Αριστερά. Πράγμα που ο κ. Γιόσκα Φίσερ, για παράδειγμα, βρίσκει πολύ επικίνδυνο για όλην την Ευρώπη. Οντως, βρισκόμαστε σε σημείο καμπής. Και ως εκ τούτου και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα διαμορφώνονται δύο τακτικές που υπηρετούν την ίδια στρατηγική. Εκείνη εναντίον του ενδεχομένου όχι μόνον να αναλάβει η Αριστερά τη διακυβέρνηση στην Ελλάδα, αλλά να τη φέρει κιόλας στα μέτρα μιας φιλολαϊκής πολιτικής. Η μία τακτική αφορά σε μια προσπάθεια απορρόφησης της Αριστεράς και η άλλη στην πάση θυσία απόκρουσή της.

Για την ώρα και οι δύο τακτικές «παίζουν». Ο Τύπος «πνίγεται» στα σχόλια, τις αναλύσεις, τα άρθρα και τα ρεπορτάζ που «ξεδοντιάζουν» εκ προοιμίου τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι τα έχει βρει με κέντρα εξουσίας στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Από την άλλη πλευρά, επιστρατεύεται μια εμφυλιοπολεμική ρητορική δαιμονοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ σε βαθμό κακουργήματος. Η μία τακτική έχει σκοπό να απογοητεύσει, η άλλη να φοβίσει. Ακόμα και πονήματα για «ανησυχίες στο στράτευμα» (ιδιαιτέρως μετά την επίσκεψη Τσίπρα στο Πεντάγωνο) είδαν δειλά (μέσα στη θρασύτητά τους) το φως της δημοσιότητας αυτές τις ημέρες. «Ας προσέχουν οι Υπατοι», αριστεροί, δεξιοί και όλοι οι δημοκρατικοί. Ας «προσέχουν» το ίδιο και για προκλήσεις ή προβοκάτσιες απ’ το εξωτερικό. Ποτέ δεν πας σε μια «μάχη» που τους όρους της έχει προκαθορίσει ο ενάντιος. 

Οι δύο τακτικές (της ίδιας στρατηγικής) που αντιμετωπίζει η Αριστερά στον δρόμο της προς τις εκλογές και τη διαφαινόμενη διακυβέρνηση είναι αφ’ εαυτών υπονομευμένες και οι δύο. Η εξτρεμιστική, που εκφράζουν υστερικές μετριότητες τύπου Βούλτεψη, Γεωργιάδη, Μπαλτάκου, Βενιζέλου, Πάγκαλου (πάντα με τις ευλογίες Σαμαρά) καθώς και της Διαπλοκής, δεν πείθει πλέον έναν λαό που η ζωή του λεηλατείται όλο και πιο πολύ. Απ’ την άλλη, η μετριοπαθής τακτική σκοντάφτει στην ίδια της την εγγενή ηττοπάθεια. Ηδη πολλοί μιλούν για «αξιοπρεπή ήττα Σαμαρά», μια «φιλοδοξία» που θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ κάτι λιγότερο από μια απλή παρένθεση. 

Παραγνωρίζουν οι φορείς και των δύο τακτικών το κακό που έχουν κάνει. Ποια «αξιοπρέπεια» διεκδικεί η ήττα Σαμαρά; Των πεινασμένων παιδιών; των ανέργων; των αυτοχείρων;

Και, από την άλλη μεριά, πόσο αποτελεσματική μπορεί να είναι η δαιμονοποίηση της Αριστεράς; - σε τι θα ελπίζει ο λαός, αν αποστρέψει απ’ αυτήν το πρόσωπο; σε περισσότερο Γεωργιάδη και περισσότερη Μέρκελ; σε πιο μικρές συντάξεις; στο τελειωτικό ξεχαρβάλωμα του Ασφαλιστικού; σε τι;

Σε ένα Μνημόνιο που θα το λένε «προληπτική γραμμή στήριξης»; σε τι;

Τι έκανε καλύτερο, πέντε χρόνια τώρα, αυτή η πολιτική; τη Διοίκηση; το φορολογικό σύστημα; τα σχολεία; το σύστημα υγείας; τι;

Δικαιολογίες για την καταστροφή τους υπήρξαν πολλές, οι περισσότερες χυδαίες, ότι εμείς φταίμε, εμείς οι «τεμπέληδες», οι «διεφθαρμένοι» και οι «λαϊκιστές». Η καταστροφή όμως έγινε. 

Εγινε και βοά. Και αυτοί που την προκάλεσαν δεν μπορούν να τη διορθώσουν, διότι αυτή η καταστροφή ήταν ο στόχος τους, μπορούν όμως να τη βαθύνουν.

Οι μέρες κυοφορούν. «Ας προσέχουν οι Υπατοι», αριστεροί, δεξιοί και δημοκρατικοί. Ας «προσέχουν» όμως και οι πληβείοι. Ας ακονίσουν τον νου τους, ας γυαλίζουν την ψήφο τους, ας πλένουν κι ας χτενίζουν το σθένος τους.

Του Στάθη από enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Στις αρχές του 2010 ο τότε Αμερικανός πρέσβης στην Άγκυρα, Τζέιμς Τζέφρι, είχε χαρακτηρίσει την Τουρκία ως «μια χώρα με φιλοδοξίες Ρολς Ρόις και δυνατότητες Ρόβερ». Ο χρόνος απέδειξε πως είχε δίκιο.

Του Burak Bekdil, «Turkey: No Longer a ‘Rock Star’ on Arab Street»,
Πηγή: The Gatestone Institute
Απόδοση κειμένου: Παντελής Καρύκας


Το 2009-10 ο τότε πρωθυπουργός Ερντογάν αντιμετωπιζόταν ως αστέρας της ροκ σε κάθε αραβική πρωτεύουσα. Λατρευόταν κυριολεκτικά στη Δαμασκό, τη Βυρηττό, το Κάιρο, την σημερινή Νέμεση της Τουρκίας. Το 2011 γνωστός Αιγύπτιος αρθρογράφος ικέτευε την Τουρκία να «δανείσει» τον μεγάλο πρωθυπουργό της στην Αίγυπτο. Ο γράφων του είχε τότε απαντήσει: «Πάρτε τον και δεν χρειάζεται να μας τον επιστρέψετε». 

Η δημοτικότητα του Ερντογάν βασιζόταν στην αντιπαράθεσή του με το Ισραήλ, η οποία εκφραζόταν με επιθέσεις μίσους κατά του Εβραϊκού κράτους. Ο δε Ερντογάν, απολαμβάνοντας αυτή τη δημοτικότητα αποφάσισε να υλοποιήσει το όνειρο της ζωής του, την αναβίωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, εντάσσοντας σε αυτή τους σουνίτες των πρώην οθωμανικών χωρών, οι οποίο θα υποτάσσονταν στο νέο χαλίφη. Απόδειξη της δημοτικότητας του Ερντογάν ήταν η υπερψήφιση της Τουρκίας από 151 κράτη, το 2008, όταν έθεσε υποψηφιότητα για μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ. Μέσω δε αυτής της θέσης η Τουρκίας ενίσχυσε την επιρροή της.


Μετά την τότε τουρκική νίκη στον ΟΗΕ ο τότε υπουργός Εξωτερικών και νυν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Αλί Μπαμπατζάν είχε μιλήσει ως Ρολς Ρόις. «Η επιτυχία μας είναι προϊόν των προσπαθειών των τελευταίων πέντε ετών. Η εκλογή της Τουρκίας στο ΣΑ αντιπροσωπεύει την αναγνώριση της ανόδου της τουρκικής επιρροής, παγκοσμίως. Αποδεικνύει πόσο θετικά η διεθνής κοινότητα αντιμετωπίζει την Τουρκία», είχε πει.

Όλα καλά. Είναι απολύτως λογικό όταν μια χώρα κερδίζει μια τόσο σημαντική θέση η κυβέρνησή της να το θεωρεί επίτευγμά της. Αν είχε όμως χάσει τότε στην ψηφοφορία η ήττα θα σήμαινε ότι η τουρκική επιρροή παγκοσμίως βρίσκεται σε πτώση. Σωστά; Σωστά. Αλλά αυτή η λογική σκέψη δεν υπάρχει στην τουρκική λογική.

Στις 16 Οκτωβρίου 2014 η Τουρκία έθεσε ξανά υποψηφιότητα για μη μόνιμο μέλος του ΣΑ. Μια μέρα πριν το υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου είχε πει: «Πιστεύουμε, αν το επιτρέψει ο Αλλάχ, ότι θα κερδίσουμε». Ο Αλλάχ δεν το επέτρεψε. Η Τουρκία έλαβε μόνο 60 ψήφους, σε σχέση με τους 151 που είχε λάβει το 2008. Μήπως αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία δεν αντιμετωπίζεται πλέον θετικά από τη διεθνή κοινότητα; Μήπως σημαίνει ότι η τουρκική επιρροή βρίσκεται σε πτώση; Φυσικά και όχι, σύμφωνα με την κυβέρνηση.

Ο Τσαβούσογλου με ηρωισμό δικαιολόγησε την ήττα λέγοντας «δεν μας ψήφισαν όσοι ενοχλούνται από τις βασικές πολιτικές μας». Υπέροχα! Στην τουρκική ισλαμιστική σκέψη η νίκη αποτελεί αναγνώριση του τουρκικού «success story», αλλά η ήττα είναι αποτέλεσμα των χωρίς αρχές αντιπάλων της Τουρκίας εθνών. Απολαύστε το Ρόβερ σας!

Είναι κοινό μυστικό στους διπλωματικούς κύκλους πως αρκετές αραβικές και αφρικανικές χώρες στις οποίες η Τουρκία επένδυσε οικονομικά και πολιτικά τα τελευταία χρόνια, συμμάχησαν εναντίον της στην τελευταία ψηφοφορία στον ΟΗΕ. Άλλες χώρες με δημοκρατική παράδοση ψήφισαν υπέρ της Ισπανίας με ανάλογη δημοκρατική παράδοση, αντί μιας χώρας με ένα καθεστώς, ολοένα και περισσότερο αυταρχικό.

Η Τουρκία του Ερντογάν δεν αποτελεί πλέον πόλο έλξης για τους μουσουλμάνους. Αντίθετα η Τουρκία έχει εχθρικές σχέσεις, με την Συρία, την Αίγυπτο, την Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Ιράν, ταυτόχρονα. Το γεγονός αυτό είναι αστείο αν αναλογιστεί κανείς πως μετά το επεισόδιο με το Μαβί Μαρμαρά, το 2010, όταν ο Ερντογάν επιχείρησε να σπάσει τον αποκλεισμό της Γάζας, έλεγε πως θα απομονώσει το Ισραήλ.

Αντίθετα, είναι η Τουρκία που έχει άσχημα απομονωθεί. Όταν ο Αμερικανός πρέσβης μιλούσε για φιλοδοξίες Ρολς Ρόις, εξέφραζε την τουρκική λογική της μη παραδοχής, ποτέ, κανενός λάθους της Τουρκίας. «Είμαστε τόσο ανώτερη φυλή που δεν μπορούμε να κάνουμε ποτέ λάθος, διότι ότι θεωρούμε σωστό προέρχεται από τον Αλλάχ». Όταν τα πράγματα πάνε άσχημα τότε φταίνε φυσικά οι άλλοι.

Είναι πράγματι καταπληκτικό να παρατηρεί κανείς ενίοτε τον Ερντογάν και τον Νταβούτογλου να διατηρούν την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική τους, παρά τις επαναλαμβανόμενες και συχνά καταστροφικές τους αποτυχίες. Και οι δύο τους αποδίδουν τις αποτυχίες τους στην «κακή παγκόσμια τάξη». Είναι η παιδαριώδης ψυχολογία τους που από καιρό σε καιρό, τους οδηγεί, όταν τους βολεύει, να αμφισβητήσουν ακόμα και τη νομιμότητα διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΗΕ ή θεσμών όπως το ΣΑ.

Δεν την αμφισβητούν όμως όταν εκδίδεται, για παράδειγμα, ένα ψήφισμα κατά του Ισραήλ. Απλώς το κάνουν όταν οι αποφάσεις δεν ταιριάζουν στην πολιτική τους. Κάποτε ο Ερντογάν είχε πει ότι στο ΣΑ πρέπει να αντιπροσωπεύονται και οι μουσουλμάνοι. Ποία χώρα θα το σκεφτεί αυτό; Μόνο αυτή που θεωρεί τον εαυτό της διάδοχο στον θρόνο του οθωμανικού χαλιφάτου. 

Για το χάος που δημιούργησαν στην Συρία κατηγορούν τη Δύση και το ΝΑΤΟ. Για την αποτυχία τους να κάνουν έστω και ένα βήμα την κατεύθυνση της ένταξης στην ΕΕ, κατηγορούν την ΕΕ ότι μεροληπτεί έναντι μιας μουσουλμανικής χώρας. Και πιο πρόσφατα η Τουρκία απέτυχε να εκλεγεί στο ΣΑ διότι κάποιοι ενοχλούνται από την τουρκική στάση.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Σε περίοδο όξυνσης οι ελληνοτουρκικές σχέσεις

Γράφει ο Σωτήρης Σιδέρης

Προς πλήρη ανατροπή οδηγούνται οι σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας, ενώ ενδείξεις αποσταθεροποίησης υπάρχουν και στις ευρωτουρκικές σχέσεις, παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της 24ης Οκτωβρίου ήταν ιδιαίτερα ανεκτική έναντι της επιθετικότητας της γείτονος στην Κύπρο. Στην Αθήνα, στο υπουργείο Εξωτερικών αλλά και στην κυβέρνηση συνολικά, ζουν με τον εφιάλτη της επόμενης κίνησης της Τουρκίας εντός της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας ή στο Αιγαίο, κυρίως κοντά στο Καστελόριζο, με πολλούς διπλωμάτες να θεωρούν θέμα χρόνου να υπάρξει μεγάλη όξυνση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Στο παρασκήνιο τα πνεύματα έχουν οξυνθεί, και, σύμφωνα με έγκυρες πηγές, διατυπώνονται πολύ σκληρές φράσεις από Έλληνες και τούρκους διπλωμάτες. Στην Άγκυρα δηλώνουν σε όλους τους τόνους ότι θα στηθεί εξέδρα στην Κυπριακή ΑΟΖ, αφήνουν υπαινιγμούς για έρευνες στο Καστελλόριζο και απειλούν ανοιχτά με θερμό επεισόδιο!
Από ελληνικής πλευράς σημειώνουν ότι η τοποθέτηση εξέδρας στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας ή οι έρευνες στο Καστελλόριζο ξεπερνούν τα όρια και κατά συνέπεια τέτοιες εξελίξεις δεν θα γίνουν ανεκτές.
Αυτό που προς το παρόν δεν ξέρουμε τι σημαίνει, είναι η φράση «αυτό δεν γίνεται ανεκτό». Μπορεί να μην οδηγεί σε πόλεμο, ένταση όμως σίγουρα πυροδοτεί. Άρα, το ζήτημα είναι αν μία ραγδαία όξυνση μπορεί να είναι ελεγχόμενη ή μη.

Στο πλαίσιο αυτό, αναζητούνται τρόποι που θα επιφέρουν κόστος στην Τουρκία, η οποία είναι, κατά την έκφραση των Ελλήνων διπλωματών «αφιονισμένη». Η σύμπηξη συμμάχων δεν ήταν στις προτεραιότητες της Αθήνας κι έτσι η θέση της χώρας στην ΕΕ και στους διεθνείς οργανισμούς κατέρρευσε. Με απλά λόγια, οι συμμαχίες θέλουν συγκεκριμένο σχέδιο, αποφασιστικότητα και επιμονή. Τη δεδομένη στιγμή, πάντως, υπάρχουν δύο σημαντικές παράμετροι στην εξωτερική πολιτική της Ελλάδας που μπορεί, αν υπάρξει σταθερό σχέδιο και αποφασιστικότητα, να φέρουν αποτελέσματα. Αν, βέβαια, η Ελλάδα εμμείνει στην ίδια απαράδεκτη τακτική που υιοθέτησε στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, οι συνέπειες θα είναι τεράστιες για τη χώρα.

Τουρκικό δίλημμα για το ευρωπαϊκό προφίλ
Η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ανέκαθεν στρατηγική επιλογή της Τουρκίας, θέση που πρόσφατα επανέλαβε, άλλωστε, ο Ταγίπ Ερντογάν με το έγγραφο που κατέθεσε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προφανώς ο Τούρκος Πρόεδρος χρησιμοποίησε την Ένωση για την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις στη χώρα του, προκειμένου να εξοντώσει το κεμαλικό κατεστημένο και τα κατάφερε. Τώρα, όμως, πρέπει να αποφασίσει επί της ουσίας: ναι ή όχι στην Ε.Ε.;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Με βάση τις διπλωματικές πηγές, Ευρωπαίοι διπλωμάτες στην Άγκυρα σε επαφές που είχαν τις τελευταίες ημέρες με τούρκους αξιωματούχους, πήραν διφορούμενες απαντήσεις. Ως προς την Κύπρο δήλωναν ότι θα φέρουν εις πέρας το σχέδιό τους για συνεκμετάλλευση ακόμη δια της βίας, ακόμη κι αν αυτό τους στοιχίσει την ένταξη στην Ε.Ε. Ως προς τις ευρωτουρκικές σχέσεις, έλεγαν ότι μπορεί να υπάρξει παροδική ένταση, όπως όμως τόνιζαν, η Τουρκία είναι μία μεγάλη χώρα, την οποία η Ε.Ε. δεν μπορεί να αγνοήσει.

Ανάμεσα σε αυτές τις δύο απόψεις υπάρχουν η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία και ορισμένες χώρες – μέλη της Ε.Ε. που δεν θέλουν την Τουρκία στην Ένωση. Είναι η Γερμανία, η Γαλλία και η Αυστρία. Σημειώνεται εδώ η στάση της Ιταλίας, που σιώπησε προκλητικά στο θέμα της ΑΟΖ, παρά το γεγονός ότι έχει την Προεδρία της Ε.. και παρόλο που η ιταλική ΕΝΙ διεξάγει έρευνες στο επίμαχο οικόπεδο της Κυπριακής ΑΟΖ. Κι αυτό γιατί η Ιταλία είναι μέλος του κλαμπ των «φίλων της Τουρκίας», μαζί με την Αγγλία, τη Σουηδία, την Ισπανία και άλλα κράτη που θέλουν την ένταξη της γείτονος στην Ε.Ε.

Ήπιο χτύπημα στην αδιαλλαξία της Άγκυρας
Σε πρώτη φάση η ελληνική κυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς να προκαλέσει πρόβλημα στην Τουρκία μέσω της Ε.Ε. Τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής ήταν απογοητευτικά. Η φράση ότι «η αναγνώριση όλων των κρατών – μελών αποτελεί απαραίτητη συνιστώσα της διαδικασίας προσχώρησης» είναι αστεία και πολλά βήματα πίσω από την αναφορά στην αντιδήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 21ης Σεπτεμβρίου 2005 –σε απάντηση στη δήλωση της Τουρκίας ότι δεν πρόκειται να αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία- που ανέφερε ρητά ως προς τις υποχρεώσεις της γείτονος ότι «σε αυτές συγκαταλέγονται η εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Τουρκίας δυνάμει της Συμφωνίας Σύνδεσης και του πρόσθετου Πρωτοκόλλου της, η ολοσχερής τήρηση των οποίων θα αξιολογηθεί το 2006».

Σε αναφορά της για την ενταξιακή πορεία της Άγκυρας, εμμέσως και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, η Ε.Ε. τόνιζε: «Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλεί την Τουρκία να εντείνει τη μεταρρυθμιστική διαδικασία και να την εφαρμόσει πλήρως και αποτελεσματικά ούτως ώστε να εξασφαλιστεί ότι θα είναι αμετάκλητη και βιώσιμη, επίσης δε να σημειώσει πρόοδο στην πλήρη εκπλήρωση των πολιτικών κριτηρίων της Κοπεγχάγης, όπου συμπεριλαμβάνεται η δέσμευσή της για σχέσεις καλής γειτονίας. Στη συνάρτηση αυτή πρέπει να αποφεύγεται κάθε πράξη η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει δυσμενώς τη διαδικασία ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών».

Την 12η Ιουνίου 2006, μάλιστα, η Ε.Ε. επανέρχεται στο θέμα και απευθύνει νέα προειδοποίηση στην Άγκυρα: «Η ΕΕ υπογραμμίζει τη σημασία η Τουρκία να συμμορφωθεί με τη Συμφωνία Σύνδεσης, συμπεριλαμβανομένων του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου και της Τελωνειακής Ένωσης, όπως επίσης και της Εταιρικής Σχέσης, τα οποία αποτελούν βασικό στοιχείο της προενταξιακής στρατηγικής. Η μη πλήρης εφαρμογή των υποχρεώσεων θα επηρεάσει τη συνολική πρόοδο των διαπραγματεύσεων».

Τα χρόνια πέρασαν, οι διατυπώσεις αυτές, με ευθύνη της Αθήνας και της Λευκωσίας, δεν χρησιμοποιήθηκαν σε πολιτικό επίπεδο και μοιραία ξεχάστηκαν. Έτσι ήρθαν τα Συμπεράσματα της 24ης Οκτωβρίου για να διαπιστώσουμε μία σημαντική διολίσθηση στην αναφορά που προαναφέρθηκε και που αποτελεί «χάδι» στην Τουρκία. Υπό το πρίσμα αυτό, και όσο η Τουρκία έχει στρατηγική στόχευση την ένταξη στην Ε.Ε., η Ελλάδα οφείλει να κινηθεί αποφασιστικά και να προκαλέσει κόστος στη γείτονα. Όσο δεν το πράττει, η Τουρκία θα αποθρασύνεται.

Η Ελλάδα βρίσκεται πολύ μακριά, σχεδόν απουσιάζει από τους διεθνείς οργανισμούς. Η τάση αυτή τη στιγμή μπορεί να είναι κατά την λήψης μέτρων εναντίον της Τουρκίας, ωστόσο τα πράγματα δεν θα είναι πάντα έτσι και ήδη προβληματίζει η στάση της Άγκυρας. Η αξιοποίηση των αδυναμιών της Τουρκίας, οι σχέσεις της με τους τζιχαντιστές και η επιθετική της συμπεριφορά δεν θα αργήσουν να οδηγήσουν σε νέες πολιτικές. Το κρίσιμο είναι σε αυτές τις πολιτικές να είναι παρούσα η Ελλάδα ώστε να μην βρεθεί στο περιθώριο και ληφθούν ερήμην της αποφάσεις που θα έχουν κόστος.

Σε κύκλους Ελλήνων διπλωματών επικρατεί η αίσθηση ότι είναι θέμα χρόνου να εκδηλωθούν έντονες αντιδράσεις κατά της Τουρκίας σε δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στα Ευρωπαϊκά και αμερικανικά ΜΜΕ κα σε οργανώσεις υπεράσπισης των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Για την ώρα, βέβαια, όλα αυτά δεν φαίνεται να πτοούν την Άγκυρα, ως εκ τούτου μόνο σε περίπτωση συνολικής αντίδρασης σε επίπεδο κορυφής μπορεί να υπάρξουν αποτελέσματα. Μία αυστηρή απόφαση για την Τουρκία είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει προβλήματα.

Σύμφωνα με τις ίδιες εκτιμήσεις, στο παρασκήνιο οι «φίλοι της Τουρκίας» κινούνται με στόχο να «τεστάρουν» Αθήνα και Λευκωσία, προτείνοντας να ανοίξει έστω ένα Κεφάλαιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Βέβαια, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης, είτε επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις χωρίς να πάρει το παραμικρό είτε δεχτεί να ανοίξει έστω ένα Κεφάλαιο, θα κλείσει άδοξα τον πολιτικό του κύκλο.

Όλα συγκλίνουν ότι από τώρα μέχρι και τη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου προιωνίζονται πολλές συζητήσεις, εντάσεις και πυκνά γεγονότα, που πιθανότατα θα επηρεάσουν για χρόνια τις ευρωτουρκικές, όπως και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Είναι προφανές ότι και πιέσεις ήπιας προσέγγισης θα υπάρξουν αλλά και οι απειλές της Τουρκίας θα οξυνθούν. Επομένως είναι κορυφαία ευθύνη της Ελληνικής κυβέρνησης να προετοιμαστεί κατάλληλα και να έχει πολιτική αντίστοιχη των περιστάσεων στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής.

Νέα τριμερής
Στο μεταξύ οργιάζει το παρασκήνιο στην Ανατολική Μεσόγειο. Μπορεί η Τουρκία προς το παρόν να έχει εξασφαλίσει την ανοχή αρκετών μεγάλων χωρών, εκδηλώνονται όμως και αντισυσπειρώσεις χωρών που θεωρούν απειλητική και παράλογη τη στάση της. Άλλωστε, ένας από τους λόγους που η Άγκυρα λειτουργεί με τον τρόπο που λειτουργεί, είναι ακριβώς οι νέες συμμαχίες που οικοδομούνται στην Ανατολική Μεσόγειο, όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει.

Στις 8 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί η τριμερής συνάντηση Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου. Η αυξημένη συνεργασία των τριών χωρών σε όλα τα επίπεδα, δημιουργεί νέα δεδομένα, που ανησυχούν την Τουρκία. Όμως η τελευταία με δική της ευθύνη έχει αποκλειστεί από τη συγκεκριμένη συνεργασία, καθώς έχει εγκλωβιστεί στο τρίγωνο Νοτιοανατολική Τουρκία – Ιράκ – Συρία και στο νεοθωμανικό μεγαλοϊδεατισμό.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η τριμερής αναμένεται να είναι ένα βήμα μπροστά από τις προηγούμενες συναντήσεις και να λαμβάνει υπόψη της τα προβλήματα ασφαλείας που απασχολούν κυβερνήσεις και λαούς. Ένα ακόμη βήμα θα γίνει με τη συνάντηση των γενικών γραμματέων των υπουργείων Εξωτερικών Ελλάδας και Ισραήλ στις 12 Νοεμβρίου, που θα προετοιμάσουν τη συνάντηση κορυφής των δύο χωρών.

Έχουμε τονίσει ότι η ενδεδειγμένη πολιτική συμμαχιών της Ελλάδας στην περιοχή οφείλει να συμπεριλαμβάνει το Ιράν, που έχει κομβικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή. Και η τριμερής Ελλάδας – Κύπρου – Αιγύπτου είναι το πρώτο βήμα, γιατί οι τρεις χώρες μπορούν να συνομιλούν και με το Ισραήλ και με το Ιράν, αφού οι δύο τελευταίες χώρες δεν έχουν απευθείας επαφές. Στο σύνολό τους, οι πέντε χώρες έχουν ανοιχτά μέτωπα με την Τουρκία με αποκλειστική ευθύνη της Άγκυρας, πράγμα που δυσκολεύει ακόμη και τις Ηνωμένες Πολιτείες να δημιουργήσουν προσκόμματα, καθώς η επιθετική στάση της γείτονος και η αλαζονεία της προκαλούν αυτοματισμούς ανάσχεσης αυτής της πολιτικής.

Τι θα πράξει το ΝΑΤΟ;
Με ελληνική πρωτοβουλία, η συμπεριφορά της Τουρκίας θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης και στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Ιστορικά, η Συμμαχία ουδέποτε κινήθηκε εις βάρος της Άγκυρας και τώρα, λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, είναι αμφίβολο αν μπορεί η Αθήνα να πετύχει κάτι. Η χώρα μας ωστόσο, θα καταθέσει στη Συμμαχία πλήρη φάκελο με τη στάση της Τουρκίας στο Αιγαίο, την Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή, προκειμένου να καταδείξει ότι η τελευταία στρέφεται όχι μόνο κατά της Ελλάδας, αλλά και κατά των δυτικών συμφερόντων στην περιοχή.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 261


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Το θέμα της επίσκεψης του προέδρου Αναστασιάδη στη Μόσχα συζήτησε μαζί του ο Ρώσος πρέσβης, Στανισλάβ Οσάντσι. Όπως δήλωσε ο ίδιος, ανέφερε στον Κύπριο πρόεδρο ότι ο πρόεδρος Πούτιν τον περιμένει στη ρωσική πρωτεύουσα.

«Μιλήσαμε γενικά για τη δυνατότητα πραγματοποίησης της επίσκεψης, το συντομότερο δυνατόν» είπε ο Ρώσος πρέσβης και πρόσθεσε ότι ο πρόεδρος Αναστασιάδης θα εξετάσει το πρόγραμμά του και στη συνέχεια θα γίνουν οι απαραίτητες διεργασίες για καθορισμό ημερομηνίας της επίσκεψής του στη Ρωσία.

Ο κ. Οσάντσι ανέφερε ότι με τον πρόεδρο Αναστασιάδη συζήτησαν, μεταξύ άλλων, για τις εξελίξεις στην περιοχή, την κατάσταση στην Ουκρανία, αλλά και για τις διμερείς σχέσεις. «Το τι συμβαίνει στην περιοχή είναι το θέμα των συζητήσεων, οι οποίες θα συνεχιστούν και στη Μόσχα» πρόσθεσε.

Σε ερώτηση, αν η Ρωσία εξετάζει το ενδεχόμενο ενίσχυσης της παρουσίας της στην περιοχή, ο κ. Οσάντσι είπε ότι «η Ρωσία έχει δηλώσει τη θέση της σε αυτό το θέμα» και κατέληξε: «Ως πρέσβης δεν μπορώ να πω τίποτα περισσότερο γιατί δεν είναι στην αρμοδιότητά μου».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ενώ αυξάνονται οι αντιδράσεις κατά του Ισλάμ στην Ευρώπη

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ένα καινούργιο νομοσχέδιο που προωθείται στην αυστριακή βουλή και σύμφωνα με το οποίο η αυστριακή κυβέρνηση θα προχωρήσει στο άμεσο κλείσιμο περίπου 300 παράτυπων μουσουλμανικών τζαμιών που λειτουργούν στην αυστριακή επικράτεια, έχει εξοργίσει την Τουρκία η οποία όμως διαπιστώνει ότι σε πολλές χώρες της Ευρώπης αυξάνονται με επικίνδυνο ρυθμό οι αντιδράσεις στην ανεξέλεγκτη προώθηση τα τελευταία χρόνια του Ισλάμ, μια εξέλιξη που έχει ήδη δημιουργήσει ποικίλα προβλήματα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες της ισλαμικής εφημερίδας, Yeni Şafak, το αυστριακό κόμμα «Νέα Αυστρία» προωθεί στην αυστριακή βουλή ένα καινούργιο νομοσχέδιο που θα προβλέπει το κλείσιμο 300 τζαμιών που σήμερα λειτουργούν στην Αυστρία, ενώ θα κόψει κάθε εξωτερική οικονομική επιχορήγηση σε ισλαμικά ιδρύματα.

Εκείνο όμως που εξόργισε τους Τούρκους, είναι το σύμφωνα με το νέο αυστριακό νόμο το Κοράνι όταν αναγιγνώσκεται δημόσια στην Αυστρία, θα αναγιγνώσκεται υποχρεωτικά μόνο στην τοπική γερμανική γλώσσα και απαγορεύεται αυστηρά η ανάγνωση του Κορανίου σε άλλη γλώσσα όπως αραβικά ή τουρκικά.
Αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι ότι τον τελευταίο καιρό, όπως σημειώνει και ο τουρκικός τύπος, παρατηρείται μια έντονη αντι-ισλαμική δραστηριότητα σε πολλές χώρες της Ευρώπης.
Οι βίαιες διαδηλώσεις πριν από λίγες μέρες στην Κολωνία της Γερμανίας κατά των Σαλαφιστών και κατά της προβολής των ισλαμικών πρότυπων στην καθημερινή ζωή των Γερμανών, καθώς και οι αντιδράσεις κατά της προώθησης του Ισλάμ σε μια σειρά άλλων χωρών όπως το Βέλγιο, Αγγλία ακόμα και πέρα του Ατλαντικού στον Καναδά, σκιαγραφούν ένα άκρως εύφλεκτο τοπίο που έχει αρχίσει να ανησυχεί έντονα τους «σπόνσορες» της προώθησης του Ισλάμ στην Δύση.

Φαίνεται πως οι Ευρωπαίοι και γενικότερα οι Δυτικοί, μετά την ψυχρολουσία και το σοκ που υπέστησαν από την εμφάνιση των Τζιχαντιστών και τα φρικτά εγκλήματα τους σε στυλ παράστασης που παρουσιαστήκαν στις ευρωπαϊκές τηλεοπτικές οθόνες, έχουν αρχίσει να αντιδρούν έντονα στην επιβολή των ισλαμικών προτύπων στην καθημερινότητα τους.

Παράλληλα συνεχίζεται η μεγάλη κρίση που έχει ξεσπάσει μεταξύ της Δανίας και της Τουρκίας εξαιτίας της απόφασης τουρκικών δικαστηρίων να αφήσουν ελεύθερο τον Δανό υπήκοο, ισλαμιστή Basil Hassan. Ο Basil Hassan που ασπάστηκε το Ισλάμ και ενώ είναι καταζητούμενος από τις δανικές αρχές γιατί είχε αποπειραθεί να δολοφονήσει τον Δανό συγγραφέα, Lars Hedegard, ο οποίος στα βιβλία του καταγγέλλει με σκληρές φράσεις το Ισλάμ σαν μια βάρβαρη θρησκεία, κατέφυγε στην Τουρκία όπου ζήτησε προστασία από τις τουρκικές αρχές. Μάλιστα ο εν λόγω Δανός κατηγορείται και για άλλες παράνομες πράξεις και για άμεση σύνδεση του με τους Τζιχαντιστές.
Αυτό το έντονα αντί ισλαμικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης ενίσχυσαν τελευταία και οι φήμες πως Τζιχαντιστές έχοντας σαν βάση των επιχειρήσεων τους το ισλαμικό στοιχείο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα επιχειρήσουν να σκορπίσουν δηλητηριασμένα τρόφιμα σε ευρωπαίους καταναλωτές.
Μάλιστα στην Γαλλία υπάρχουν πληροφορίες σύμφωνα και με το πρακτορείο Reuters ότι υπάρχουν υπόνοιες πως τα περίφημα τουρκικά κεμπάπ είναι ύποπτα για δηλητηριασμένα κρέατα .

Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά στην Ευρώπη και ενώ οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι έχουν αρχίσει να ξεσηκώνονται κατά της επέκτασης του Ισλάμ, εμείς εδώ στο «Ελλαδιστάν» που έχουμε και το μεγαλύτερο πρόβλημα της καθημερινής εισβολής εκατοντάδων μουσουλμάνων αγνώστου προέλευσης και αγνώστων προθέσεων, εκστασιαζόμαστε με τις συνεχείς εξαγγελίες για ανέγερση μουσουλμανικών τζαμιών, κέντρων ισλαμικών σπουδών και όλα τα συναφή και ακατανόητα.

Ως εδώ και μη παρέκει.!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ζώντας στην Ελλάδα του μνημονίου, βιώνοντας σε καθημερινή βάση τον πολιτικό παραλογισμό, αλλά και -κυρίως- παρακολουθώντας ενέργειες ανθρώπων του «κρατικού μηχανισμού» τα τελευταία τραγικά για την χώρα, μνημονιακά χρόνια, διαπιστώνουμε και ταυτόχρονα αναρωτιόμαστε, πως είναι δυνατόν να μην συνεχίζεται ο κατήφορος, τη στιγμή που επιβραβεύονται (ή και λησμονούνται) εκείνοι που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συνήργησαν στην διεθνή απαξίωση της χώρας αλλά και, πρωτίστως, στην δημιουργία προβλημάτων στην Εθνική ασφάλεια της πατρίδας μας.

Μία τέτοια περίπτωση, κρατικού υπαλλήλου (με εκ των εξελίξεων αποδεδειγμένες ισχυρές πολιτικές πλάτες), αποτελεί και ο πρώην διοικητής της ΕΥΠ, και νυν πρέσβης της Ελλάδας στο Ηνωμένο Βασίλειο, κ. Κ. Μπίκας.

Είναι ο άνθρωπος που ως διοικητής της ΕΥΠ, επί κυβέρνησης ΓΑΠ συνέβαλε τα μέγιστα ώστε να στερήσει την χώρα από ένα «υπερόπλο» συλλογής πληροφοριών (σύστημα GIS), είναι εκείνος δηλαδή που ζημίωσε με τις αποφάσεις του οικονομικά αλλά και εθνικά την χώρα, με την μη χρησιμοποίηση ενός απαραίτητου ηλεκτρονικού πληροφοριακού δορυφορικού γεωγραφικού συστήματος επιτήρησης των συνόρων, χρηματοδοτούμενου μάλιστα από τα ευρωπαϊκά προγράμματα, με αποτέλεσμα η χώρα να είναι γυμνή τόσο στην συνεχώς αυξανόμενη και ανεξέλεγκτη ροή εισόδου λαθρομεταναστών (και άλλων ύποπτων στοιχείων), όσο και στην επίσης ανεξέλεγκτη λαθραία εισαγωγή εμπορικών αγαθών (και όχι μόνο), με αποτέλεσμα την πολλαπλή ζημία της χώρας τόσο σε οικονομικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο Εθνικής ασφάλειας.

Είναι ο άνθρωπος που ως διοικητής της ΕΥΠ επέτρεψε (για λόγους που ποτέ δεν διευκρίνισε) την δημόσια διαπόμπευση στελεχών αλλά και το χειρότερο πληροφοριοδοτών - συνεργατών της ΕΥΠ (όπως για το σύστημα GIS επί του οποίου υπήρξε τελεσίδικη και ομόφωνη αθωωτική απόφαση από την πλευρά της Δικαιοσύνης) μέσω ενός κυκεώνα εσωτερικών υποθέσεων - διώξεων της τόσο ευαίσθητης αυτής κρατικής υπηρεσίας και που «παρέδωσε" άκριτα στο ακροατήριο ολόκληρες υποθέσεις της υπηρεσίας δίνοντας τη δυνατότητα παρακολούθησής τους από πράκτορες ξένων (και δη εχθρικά διακείμενων προς την Ελλάδα) χωρών, αλλά και που πρωταγωνίστησε στη δημιουργία ενός αρνητικού διχαστικού κλίματος στο εσωτερικό της πλέον ευαίσθητης κρατικής υπηρεσίας, του οποίου την κορύφωση διαπιστώσαμε στο πρόσφατο Συνέδριο του ανώτατου Συνδικαλιστικού της φορέα…

Είναι ο άνθρωπος που «συνδιαχειρίστηκε» τη λίστα Λαγκάρντ, όπως ο ίδιος ομολόγησε κατά την κατάθεσή του στη Βουλή λέγοντας ότι συμβούλευσε τον τότε πρωθυπουργό στο πως να χειριστεί την υπόθεση και είναι ο ίδιος άνθρωπος για τον οποίο διατάχθηκε η βίαιη προσαγωγή του σε Δικαστήριο καθότι δεν παρουσιάστηκε σε κλήτευση της Δικαιοσύνης, προκειμένου να καταθέσει σχετικά σε σημαντική υπόθεση…

Είναι ο άνθρωπος που ενώ ήταν εκλεκτός της «παρέας Παπανδρέου», παραδόξως επανερχόμενος στο Διπλωματικό Σώμα τοποθετήθηκε από την συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου ως πρέσβης μας στο Λονδίνο μη έχοντας υπηρετήσει κατά το παρελθόν, ως επικεφαλής, σε κάποια άλλη μικρότερης σημασίας πρεσβεία μας στο εξωτερικό, δημιουργώντας έτσι ποικίλα σχόλια και αντιδράσεις στο εσωτερικό ( και όχι μόνο) του ΥΠΕΞ...

Τώρα, οι δικές μας -πολύ αξιόπιστες- πληροφορίες, μας αναφέρουν πως κάποιοι ετοίμαζαν και την περαιτέρω αναβάθμιση του κ. Μπίκα και συγκεκριμένα τη μετακίνησή του από το Λονδίνο στο… Βερολίνο της κυρίας Μέρκελ, δηλαδή στην πρωτεύουσα όπου διενεργούνται ευαίσθητες επαφές και λαμβάνονται κρίσιμες αποφάσεις για όλη την Ευρώπη και, φυσικά για την Ελλάδα αλλά την τελευταία στιγμή λόγω των εξελίξεων άλλαξαν γνώμη...

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, πως είναι δυνατόν η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου να πιστεύει την κριτική ικανότητα, αλλά και την ικανότητα διαχείρισης ευαίσθητων Εθνικά θεμάτων στον κ. Μπίκα, τη στιγμή που το παρελθόν του (σωρεία λαθών σε εκτιμήσεις, διαχείριση και υλοποίηση – εκτέλεση κρίσιμων θεμάτων) δεν συνάδει με τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης θέσης, δηλαδή του πρέσβη της Ελλάδας στην Γερμανία.

Δεν αμφισβητούμε πως ο κάθε άνθρωπος μπορεί να υποπίπτει σε λάθη. Φυσικά δεν αμφισβητούμε το δικαίωμα στην δεύτερη ευκαιρία για τον οποιοδήποτε…
Όμως, δεν πρέπει να προβληματίσει τους αρμοδίους, η επανάληψη λαθών που δημιούργησαν ή επέτρεψαν να δημιουργηθούν λαβές, κενά ή ανώμαλες καταστάσεις, οι οποίες στάθηκαν αφορμή για την δημιουργία περαιτέρω προβλημάτων, εξέθεσαν επικίνδυνα ανθρώπους (κάποιοι μάλιστα πέθαναν σε φυλακές του εξωτερικού) ή δημιούργησαν αστάθεια (ή και ζημίες) σε θέματα ύψιστου Εθνικού ενδιαφέροντος, τα οποία έτυχαν της διαχείρισης του συγκεκριμένου κρατικού υπαλλήλου;

Με την ευκαιρία, θα περιμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον και ανυπομονησία την απάντηση της κυβέρνησης στην επίκαιρη και πολύ καλή Ερώτηση του Βουλευτή Αχαΐας κ. Νίκου Νικολόπουλου για το ποιος ευθύνεται και για το ποιος θα πληρώσει τα "σπασμένα" για την μεγάλη οικονομική ζημία και όχι μόνο που υπέστη το Ελληνικό Δημόσιο από τις παράνομες αποφάσεις του κ. Μπίκα (σύμφωνα και με την Απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών) αλλά και μετά το απαλλακτικό Βούλευμα του Δικαστικού Συμβουλίου Εφετών Αθηνών για τους κατηγορούμενους από τον κ. Μπίκα για την υπόθεση του δορυφορικού γεωγραφικού συστήματος (GIS) της ΕΥΠ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Η πολιτική τάξη της Ελλάδας είναι αρκετά φοβική για να αντιμετωπίσει δημιουργικά και με ενάργεια όσα συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο και στο μέτωπο που ξεκινά από την Τουρκία και διατρέχει τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική. Παρά ταύτα, δεν είναι στο χέρι της Αθήνας να καθορίσει και να καθοδηγήσει τις εξελίξεις. Η νεοοθωμανική Τουρκία των Ερντογάν - Νταβούτογλου δείχνει πολύ πιο αποφασισμένη να συμμετάσχει με την οπτική της αυτοκρατορίας στη διαμόρφωση των συνόρων στην ευρύτερη περιοχή, όπως αυτά θα περιγραφούν από την κατάρρευση της χάραξης των Αγγλογάλλων μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στις αρχές του 20ού αιώνα.

Δεν είναι τυχαία η τοποθέτηση των Ισραηλινού υπουργού Αμύνης πρόσφατα, σύμφωνα με την οποία τα δομημένα κράτη της Μεσοποταμίας από την Ευρωπαϊκή Αποικιοκρατία, δηλαδή το Ιράκ και η Συρία, είναι πλέον παρελθόν που καμία δύναμη και στρατιά δεν θα μπορέσει να ενοποιήσει. Αντίθετα, το δημιούργημα της οργάνωσης ISIS, Χαλιφάτο, προελαύνει επιχειρώντας να αποκτήσει εδάφη και πλουτοπαραγωγικές πηγών, πετρελαιοπηγές, διυλιστήρια «μονοπάτια» εξαγωγής. Από την άλλη πλευρά, η κοινότητα των Κούρδων, διασκορπισμένη σε τέσσερις χώρες, Τουρκία, Ιράκ, Συρία, Ιράν, επίσης επιχειρεί τη συγκρότηση κρατικού μορφώματος, αρχικά στα εδάφη της Μεσοποταμίας, που θα διορθώσει την παράλειψη της Συνθήκης των Σεβρών για τη συγκρότηση Κουρδιστάν.

Η Τουρκία και το ισλαμικό σουνιτικό καθεστώς γνωρίζουν ότι οι εξελίξεις στη ευρύτερη περιοχή τα αφορούν άμεσα. Απειλούν ουσιαστικά την κρατική συγκρότηση της χώρας και πολύ εύκολα μέσα στην επόμενη δεκαετία μπορεί να οδηγήσουν σε μια πολύ μικρότερη Τουρκία, τα εδάφη της οποίας θα ορίζονται από την επικράτεια της Ανατολίας, περιστοιχιζόμενης από το κράτος του Κουρδιστάν στην ενδοχώρα και ενός νέου διεθνούς τύπου προτεκτοράτου, ενός νέου Βυζαντίου στο μέτωπο προς τη θάλασσα της Μεσογείου και του Αιγαίου, που θα ξεκινά από την Καππαδοκία και θα φτάνει στη ζώνη της Αττάλειας, όπου θα έχουν επικρατήσει οι δυνάμεις του Αραβικού Χαλιφάτου, με πρωτεύουσα τη νέα Βαβυλώνα.

Η αντίληψη ότι η Τουρκία είναι ένα εθνικά συνεκτικό κράτος, όπως περίπου η Ελλάδα ή κάποιες άλλες βαλκανικές ή μεσογειακές χώρες, είναι απολύτως λανθασμένη. Ο Κεμάλ και οι νεότουρκοι απέτυχαν να ενοποιήσουν ένα κράτος-έθνος των Τούρκων. Η σημερινή Τουρκία στηρίζει τη συνεκτική δομή της στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία που κατέκτησε από τους χριστιανούς και επιχειρεί να διατηρηθεί σε ισχύ ως μετριοπαθής σουνιτική περιφερειακή δύναμη στην ευρύτερη περιοχή.

Μάλιστα, για να το επιτύχει αυτό έχει «επενδύσει» τα τελευταία χρόνια στο να μετεξελιχθεί σε ναυτική δύναμη, χτίζοντας μια περήφανη πολεμική αρμάδα. Για να εξέλθει όμως η Τουρκία στη θάλασσα και να εμπεδώσει στον διεθνή άξονα της ισχύος την ταυτότητά της ως ναυτική δύναμη, θα πρέπει να εγκαταλείψει τη μονομέρεια τη εμπλοκής στην ασιατική ενδοχώρα και τη Μεσοποταμία, και να διεκδικήσει παρουσία και παρέμβαση στην Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό κάνει εισερχόμενη εμβόλιμη στους χρυσοφόρους ορίζοντες της Κύπρου, που συνδέονται με αυτούς του Ισραήλ. Μοιάζει σαν Αττίλας 3, αλλά δεν είναι, αφού τη φορά αυτή η Αγκυρα επιχειρεί όχι την κατάκτηση εδαφών, αλλά την παρέμβαση στην ανοιχτή θάλασσα και τις ζώνες δικαιοδοσίας εκεί, προτού η Ανατολική Μεσόγειος ως ενεργειακή δυνατότητα ισχύος ελεγχθεί και περιχαρακωθεί από το «περιφερειακό κουαρτέτο» Ελλάδα - Κύπρος - Ισραήλ – Αίγυπτος, το οποίο, αφού καθιερωθεί, θα αποτελέσει την πρώτη εμπεδωμένη συγκρότηση σε συμμαχία χριστιανών - Εβραίων - μουσουλμάνων με συμμέτοχους ιστορικά κράτη εκπροσώπους μετά την ίδρυση του Ισραήλ στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι δυναμικές αυτές θέτουν την Ελλάδα προ των ευθυνών της ως πραγματικής ναυτικής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ενοποίηση του θαλάσσιου χώρου με την Κύπρο, η στρατηγική συμμαχία με την Αίγυπτο και η συνεχής αναβάθμιση και εμπέδωση των σχέσεων με το Ισραήλ θα καθορίσουν το μέλλον και όχι τα δημοσιονομικά της αδιάφορης γεωπολιτικά ευρωζώνης.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Εγκαινιάστηκε ξανά το "πατρικό" του Κεμάλ στην Θεσσαλονίκη
Στο πνεύμα της ελληνοτουρκικής φιλίας και αδιαφορώντας για τις προκλήσεις του Ερντογάν!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Από τις 29 Οκτωβρίου 2014, επέτειος της ανακήρυξης της τουρκικής δημοκρατίας, άνοιξε ξανά για το «φιλοθεάμων» κοινό το δεύτερο πάτωμα της υποτιθέμενης πατρικής οικίας του ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας και μεγάλου σφαγέα των χριστιανών της Ανατολής, Μουσταφά Κεμάλ, στην οδό Αποστόλου Παύλου στην Θεσσαλονίκη, προς μεγάλη τέρψη των εγχωρίων… τουρκολάγνων, εγχώριων δημοτικών αρχόντων, κλπ.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, το εδώ και καιρό λόγω σημαντικών έργων ανακίνησης κλειστό δεύτερο πάτωμα στο «πατρικό» σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ, του επονομαζόμενου Ατατούρκ δηλαδή «Πατέρα των Τούρκων», άνοιξε την ημέρα της εθνικής επετείου της ανακήρυξης της Τουρκικής Δημοκρατίας στις 29 Οκτωβρίου του 1923.

Όπως ανέφερε σε σχετική ανακοίνωση του το τουρκικό υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, (στην Τουρκία αυτοί οι δύο τομείς είναι συγχωνευμένοι σε ένα υπουργείο) και σε ανταπόκριση του τούρκικου πρακτορείου ειδήσεων Anadolu, οι εργασίες ανακαίνισης του «πατρικού» του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας τελείωσαν με επιτυχία και τώρα το μεγάλο αυτό τουρκικό μνημείο είναι έτοιμο να δεχτεί του επισκέπτες, κυρίως από την Τουρκία αλλά και από άλλα μέρη.

Για την καλύτερη και πιο αυθεντική προβολή της «πατρικής» οικίας του Κεμάλ Ατατούρκ, έχουν μεταφερθεί από τα μουσεία του Kocaeliı και Usak περίπου 50 προσωπικά αντικείμενα και εκτίθενται στο δεύτερο πάτωμα της οικίας. Τα προσωπικά αυτά αντικείμενα είναι το μεγαλοπρεπές φράκο του Μουσταφά Κεμάλ, το γιλέκο του, τα γάντια, το σάλι του, τα παπούτσια και άλλα καθαρά ατομικά αντικείμενα που εκτίθενται σε εδικούς χώρους ακόμα και τα κουτάλια, τα πιάτα και τα πιρούνα, με τα οποία υποτίθεται ότι έτρωγε ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας, αν και υπάρχουν πολλές αναφορές ότι όλα αυτά είναι μεταγενέστερα και δεν έχουν καμία σχέση με τον Μουσταφά Κεμάλ.

Εκτός από αυτά εκτίθενται και τα τσιγάρα του, καθότι ήταν μανιώδης καπνιστής, το καπέλο του, ενώ δεν γίνεται σκόπιμα καμία αναφορά, προφανώς για ευνόητους λόγους, για το αγαπημένο του ποτό που ήταν το γνωστό ρακί. Ένα σημαντικό αντικείμενο που ξεχωρίζει από τα προσωπικά ενθύμια του, είναι ένα αγαπημένο του ασημένιο δοχείο όπου για πρώτη φορά αναγράφονταν το όνομα του Κεμάλ με λατινικά γράμματα, προοίμιο της μεγάλης μεταρρύθμισης στο αλφάβητο της νέας Τουρκίας που από το αραβικό το μετέτρεψε σε λατινικό.

Εκείνο που φυσικά για πολλούς λόγους δεν αναφέρουν οι Τούρκοι σε όλα αυτά, είναι το παραμύθι για το ιστορικό πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ. Μάλιστα οι ίδιοι είχαν χρηματοδοτήσει κατά καιρούς διάφορες αποστολές στην ευρύτερη περιοχή για να βρεθεί το πραγματικό πατρικό σπίτι του Κεμάλ, ενώ οι ιστορικές αναφορές κάνουν λόγο για το χωριό Χρυσαυγή, όπου όπως αναφέρεται γεννήθηκε ο ιδρυτής της σύγχρονης Τουρκίας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της ίδιας τη τουρκικής εφημερίδας, Radıkal, στις 27/8/2013 και με άρθρο του δημοσιογράφου, Deniz Zeyrek, τίποτα δεν υπάρχει στο σπίτι της οδού Αποστόλου Παύλου που να μαρτυρεί ότι είναι το πατρικό σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ, (το οποίο με την τουρκική προβοκάτσια του 1955 έγινε η αιτία για το μεγάλο ανθελληνικό πογκρόμ κατά της ελληνικής ομογένειας της Κωνσταντινούπολης).

Πάντως, προς μεγάλη τέρψη των εγχωρίων τουρκολάγνων και ιδίως του γνωστού δημάρχου της Θεσσαλονίκης ο οποίος σκόπιμα απασχολεί συχνά την επικαιρότητα με διάφορα επικοινωνιακά κόλπα, το «ειδικό» δεύτερο πάτωμα της οδού Αποστόλου Παύλου στην Θεσσαλονίκη έχει ανοίξει και περιμένει τους διάφορους τουρκολάγνους επισκέπτες και όχι μόνο.

Όσοι πιστοί προσέλθετε!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

  • Αυτοσυγκράτηση προτείνει το ΝΑΤΟ απέναντι στις παραβιάσεις των ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου και τις απειλές της Τουρκίας!
  • Αμήχανο το ΝΑΤΟ, αποδεικνύει πως δεν είναι διατεθειμένο να προστατεύσει ούτε τον Καταστατικό Χάρτη της Ίδρυσης και λειτουργίας του, απέναντι στον ημιπαράφρονα Ερντογάν που απειλεί με γενική ανάφλεξη την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής
Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ο έτερος μεγάλος σύμμαχος της Ελλάδας, το ΝΑΤΟ, με καθαρά στρατιωτική δομή και με καταστατική λειτουργία την προστασία των χωρών - μελών του, έρχεται λίγες ημέρες μετά την δήλωση της συμμάχου Ευρώπης να επαναλάβει την λέξη "αυτοσυγκράτηση" απέναντι στην αποθρασυμένη Τουρκία του νεοθωμανιστή τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, τη στιγμή μάλιστα, που η Τουρκία έχει καταστεί τυπικά μέλος των χωρών της Δυτικής Συμμαχίας κατά των τζιχαντιστών και επί της ουσίας έχει αρνηθεί να συμμετάσχει στην στρατιωτική επιχείρηση των χωρών της Δύσης κατά των εξτρεμιστών τζιχαντιστών.
Απορίας άξιο είναι το γεγονός πως καμία χώρα και κανένας δυτικός ηγέτης δεν έχει θέσει θέμα αποπομπής της Τουρκίας από την Ευρωατλαντική στρατιωτική Συμμαχία!!!

Και αφού πήρε το "μήνυμα" ο "έλληνας πρωθυπουργός" Αντώνης Σαμαράς, προτείνει Μεσογειακό διάλογο για την περιφερειακή ασφάλεια και την αποφυγή διάχυσης της κρίσης από τη Συρία και το Ιράκ προκρίνει η Αθήνα έναντι μόνο της στρατιωτικής δράσης, μετά την συνάντησή του με τον νέο γ.γ. του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ.

Λίγο νωρίτερα ο κ. Στόλτενμπεργκ είχε συνάντηση με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών Ευάγγελο Βενιζέλο, κατά την οποία ο γγ του ΝΑΤΟ κάλεσε σε αυτοσυγκράτηση όλες τις πλευρές, όταν ρωτήθηκε από δημοσιογράφους για την επιθετική δράση της Τουρκίας στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Ο Γενς Στόλτενμπεργκ εμφανίστηκε πιστός και αμετακίνητος στην πάγια τακτική τήρησης ίσων αποστάσεων σε ζητήματα που αφορούν ευρύτερα τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλο, κάλεσε όλους να συγκεντρωθούν στις σημαντικές προκλήσεις που συνιστά η αστάθεια στη Συρία και στο Ιράκ και οι «επιθετικές» πολιτικές της Ρωσίας.

Πρόσθεσε ότι τα κράτη - μέλη του ΝΑΤΟ πρέπει να εστιάσουν στις κρίσεις στην περιφέρεια του ευρωπαϊκού Νότου και στην Ανατολική Ευρώπη. Η εν λόγω αποστροφή θα μπορούσε διασταλτικά να «φωτογραφίζει» την Τουρκία την οποία πάντως δεν κατονόμασε.

Επίσης, ο κ. Στόλτενμπεργκ κάλεσε τη Ρωσία να σταματήσει «να αποσταθεροποιεί την Ουκρανία», ζήτησε από τη Μόσχα «να αποσύρει τα στρατεύματά της» και χαρακτήρισε υπονόμευση των συμφωνιών του Μινσκ, τη διεξαγωγή εκλογών στις περιοχές της Ουκρανίας που ελέγχουν οι αυτονομιστές.

Ο γ.γ. του ΝΑΤΟ αρνήθηκε ότι βρισκόμαστε «σε κατάσταση ψυχρού πολέμου», αλλά κατηγόρησε τη Ρωσία ότι υπονομεύει την εμπιστοσύνη και υπογράμμισε την ανάγκη ισχυρού ΝΑΤΟ σε υψηλή ετοιμότητα. Επίσης, εξήρε τη συμβολή της Ελλάδας στις συμμαχικές αποστολές στο Κόσοβο, το Αφγανιστάν και τη Μεσόγειο.

Ο κ. Βενιζέλος από την πλευρά του, υπογράμμισε ότι ενημέρωσε τον ΓΓ του ΝΑΤΟ για τις τουρκικές προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και τριμερή συνεννόηση Αθήνας - Λευκωσίας - Καΐρου. «Αναμένουμε από το ΝΑΤΟ να επιδείξει αλληλεγγύη στις ελληνικές ευαισθησίες», πρόσθεσε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (μήπως κάποιος πρέπει να πει στον κ. Βενιζέλο πως δεν πρόκειται για "ελληνικές ευαισθησίες", αλλά πρόκειται για ουσιαστικά ελληνικά δικαιωματα και για ελληνική εθνική κυριαρχία που προκύπτει από το Διεθνές Δίκαιο;).

Ο κ. Βενιζέλος υπογράμμισε ότι η Ελλάδα είναι ένα παλιό και αξιόπιστο μέλος της Συμμαχίας, ότι η ευρωατλαντική κατεύθυνση συμβάλλει στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, υπενθύμισε ότι η Αθήνα υπερκαλύπτει τις δεσμεύσεις της για τις αμυντικές δαπάνες και είπε ότι εξήγησε στον γ.γ. του ΝΑΤΟ τους ιστορικούς λόγους, για τους οποίους η ελληνική κοινωνία αναμένει την αλληλεγγύη της Συμμαχίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Πόσο ευρωπαϊστής είσαι,τελικά; Από την στιγμή που ο υπουργός Οικονομικών Γκίκαουκ Χαρδουβέλερ με υπερηφάνεια δήλωσε ότι «οι Γερμανοί είναι ευρωπαϊστές και ειδικά ο Σόιμπλε» πρέπει να σκεφτεί πολύ καλά κάθε ψηφοφόρος, όχι πόσο ευρωπαϊστής είναι ο αρχηγός κόμματος που υποστηρίζει, αλλά πόσο Γερμανόφιλος είναι.
Μην αρχίσει πάλι ο Σύριζα τα μπλα μπλα μπλα περί φιλοευρωπαϊκής πολιτικής κόντρα στην Ευρώπη που θέλει η Μέρκελ, διότι από την στιγμή που αποδέχθηκε με φανφάρες το γιουσουφάκι της Γερμανίας, Γιούνκερ, ως γενικό επιτελάρχη της Κομισιόν, τότε ο Τσίπρας είναι ευρωπαϊστής επιπέδου Σόιμπλε.

Στο είπε καθαρά ο υπουργός σου, η ΕΕ είναι το νέο γερμανοναζιστικό καθεστώς που απλώθηκε στην Ευρώπη και το ερώτημα είναι τι κοινό έχει πλέον ο Γερμανός πολίτης με τον Έλληνα πολίτη.
Τι σε δένει εσένα με το 5μηνο κοινωφελούς εργασίας έναντι 360 ευρώ, με τον Γερμανό που ο μισθός του ανεβαίνει όσο ο δικός σου κατεβαίνει;
Τι κοινό έχει ο Γερμανός πολίτης που έχει υπερλούξ περίθαλψη με πλήρη ασφάλεια με εσένα που θα πεθάνεις από σκωληκοειδίτιδα διότι είσαι ανασφάλιστος με τις διαταγές ΕΕ και του υπέρμαχου αυτής Σόιμπλε;
Τι κοινό έχει ο συνταξιούχος Γερμανός που αγοράζει σπίτι για διακοπές να τον ξεσκατίζουν Έλληνες, με τον Έλληνα γέρο που την σύνταξη την κόβει στα πέντε να μην πεινάσουν τα παιδιά και τα εγγόνια του;

Η Γερμανία έκανε 6 μήνες ησυχία. Από τις ευρωεκλογές και μετά απουσίαζαν τα ονόματα της ναζιστικής της κυβέρνησης από τα κυβερνητικά ΜΜΕ περιμένοντας την στιγμή που η Ελλάδα θα βγει από την επιτήρηση της Τρόικα και θα παραδοθεί άνευ όρων στην ίδια την Γερμανία.
Το πρώτο πράγμα που έκανε μετά την χθεσινή συνάντηση με τον «Έλληνα» υπουργό είναι να σπείρει τον τρόμο την επόμενη ημέρα μέσω Deutsche Welle και DieWelt ότι η Ελλάδα κινδυνεύει με επιστροφή στην δραχμή. Σκιαχτείτε!

Τι θα κάνει η πτωχευμένη χώρα τώρα που το ΔΝΤ θα φύγει από την μέση που έδινε αβέρτα χρήμα;
Τι θα κάνει τώρα, που μόνο οι τράπεζες θα φορτώνονται χρήμα για επενδυτικά δάνεια και όχι το Κράτος;
Ποιος θα «βοηθήσει» την χώρα που όλες οι πόρτες είν’ κλειστές και μεις είμαστε απ’ όξω;
Μα η ευρωπαΐστρια σύμμαχος και φίλη μας Γερμανία!
Ως καλός αποικιοκράτης θα σώσει την αποικία της και δεν χρειάζεται πλέον κανέναν φερετζέ όπως η ΕΕ για να κάνει ό,τι της γουστάρει. Όχι ότι δεν το έκανε μέχρι σήμερα αλλά τώρα θα το κάνει ως μοναδικός σωτήρας της. Θα την λατρέψεις, διότι το το φαγητό στο πιάτο σου θα εξαρτάται μόνο από αυτή.

Εφόσον η Ιταλία και η Γαλλία αναγκάστηκαν να αλλάξουν τους κρατικούς προϋπολογισμούς τους διότι το Βερολίνο δεν ήταν σύμφωνο με την ελαστικότητα, φανταστείτε τι έχει να γίνει από τον Δεκέμβριο και μετά στην Ελλάδα που είναι το 28ο κράτος-μέλος της Ευρώπης , δηλαδή το τελευταίο, σε κοινωνική δικαιοσύνη, σε ανεργία, σε υγειονομική περίθαλψη, σε εκπαίδευση.
Αυτό δεν το λέει ο οποιοσδήποτε αλλά το Γερμανικό Ίδρυμα Bertelsmann και ήταν το βασικό στοιχείο εργασίας της τελευταίας έκθεσης του Γραφείου Προϋπολογισμού της Ελληνικής Βουλής.
Είμαστε στον πάτο, μάς το λέει το Βερολίνο και με αυτά τα στοιχεία ο Χαρδουβέλερ χαρακτηρίζει τον Σόιμπλε ως τον «μέγα ευρωπαϊστή». Ότι μας αγαπάει, ότι θα πολεμήσει για μας και ότι στο τέλος θα μάς σώσει.
Όλοι μαζί στους δρόμους να φωνάζουμε: Σώσε μας Σόιμπλε μας ν' αγιάσουμε.

Η Ελλάδα ξεκίνησε στην κατασκευασμένη οικονομική κρίση ως χώρα υπό πτώχευση. Εκεί πάτησαν 500 νόμοι Μνημονίου (γερμανικής κατασκευής) και 22,000 τροπολογίες αυτών φθάνοντας την κατάσταση στο αρχικό σχέδιο των Γερμανών: Η Ελλάδα να γίνει αποικία των Γερμανών (ήταν και η μοναδική βορειοευρωπαϊκή χώρα που δεν είχε αποικίες).
Διάλεξε την πιο προσοδοφόρα, την πιο εύκολη για υποδούλωση χώρα με τον φόβο της πλήρους καταστροφής και την πιο «πουλημένη» όσον αφορά τους πολιτικούς της εκπροσώπους.
Είναι αυτή που θα φρενάρει την όποια επενδυτική ανάπτυξη στην Ελλάδα για να μπορεί να έχει αυτή το πρώτο χέρι μέσω γερμανικών συμφερόντων εταιρειών που θα μπουν ως στρατιωτικές ορδές όταν θα μπαίνουν στο τραπέζι μεγάλα έργα.

Το ερώτημα όμως παραμένει.
Τι κοινό έχεις εσύ, ο ευρωπαϊστής αποικιοκρατούμενος με τον ευρωπαϊστή αποικιοκράτη σου;

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  

Ανελέητη επίθεση σε όλα τα μέτωπα έχουν εξαπολύσει το ισλαμικό Κράτος εναντίον των Κούρδων στην Κομπάνι σε μια ύστατη προσπάθεια να καταλάβουν, αν μπορούσαν, και όλη την πόλη πριν φτάσουν οι Πεσμεργκά.

Σύμφωνα με όσα μεταδίδουν οι μαχητές μέσα από την Κομπάνι μέχρι τώρα έχουν καταφέρει να αποκρούσουν όλες τις επιθέσεις και σύμφωνα με κάποιες αναφορές υπάρχουν αρκετοί νεκροί τζιχαντιστές.

Όμως αυτό που προκαλεί αίσθηση όχι μόνο στην Τουρκία αλλά σε όλο τον κόσμο είναι οι πρωτοφανείς εκδηλώσεις ενθουσιασμού των Κούρδων που συγκεντρώνονται επί ώρες στην μέση του δρόμου να χαιρετήσουν και να πανηγυρίσουν την έλευση των Πεσμεργκά.

Σε κάθε πόλη και σε κάθε χωριό στήνεται ένα πανηγύρι που φέρνει στο μυαλό τις εικόνες από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου Πολέμου όταν οι συμμαχικές δυνάμεις απελευθέρωναν τις πόλεις από το ναζιστικό καθεστώς.

Την ίδια ώρα περίεργα παιχνίδια προπαγάνδας έχουν στήσει στην Τουρκία για να μειώσουν την εικόνα του διθυράμβου των Κούρδων που σαρώνουν τις νότιες περιοχές.

Δείτε χαρακτηριστικά ένα post στο twitter στο οποίο γίνεται λόγος ότι οι Τούρκοι στρατιώτες ξεφτίλισαν τους Πεσμεργκά.

  Ruwayda Mustafah @RuwaydaMustafah

Peshmerga forces deployed to face constant insults and humiliating by soldiers in Suruc warehouse.

Συρία: Κακοστημένη προβοκάτσια τουρκικής εμπνεύσεως;
Περίεργα πράγματα άρχισαν να συμβαίνουν και πάλι στην Συρία. Μετά από τις νέες καταγγελίες αντικαθεστωτικών περί χρήσης χημικών από τον τις συριακές δυνάμεις του Άσαντ, ξαφνικά προέκυψε και βομβαρδισμός στρατοπέδου προσφύγων ελικόπτερο του συριακού Στρατού!

Όπως κατήγγειλαν οι αντικαθεστωτικοί ένα συριακό ελικόπτερο βομβάρδισε με δύο barrel bombs στρατόπεδο προσφύγων στην περιοχή του Ιντλίμπ, σκοτώνοντας δεκάδες άτομα, μεταξύ των οποίων πολλές γυναίκες και παιδιά. Αμέσως δε εμφανίστηκε σχετικό βίντεο στο YouTube, που δείχνει την σφαγή των αμάχων.

Μη όντας σε θέση να γνωρίζουμε τι έχει συμβεί πραγματικά, απλώς θα περιοριστούμε να αναφέρουμε πόσο πολύ ανόητο θα ήταν από την πλευρά Άσαντ να προχωρήσει, αυτή την στιγμή ειδικά, σε μια τέτοια ενέργεια, που κανένα στρατιωτικό πλεονέκτημα δεν θα του παρείχε και νερό στον μύλο τον αντιπάλων του θα έριχνε. 

Μήπως κάποιοι άλλοι πετούσαν το ελικόπτερο, αν και εφόσον υπήρξε ελικόπτερο;
Διότι η όλη υπόθεση θυμίζει έντονα κακοστημένη προβοκάτσια, από αυτές που σωρηδόν σχεδιάζουν τουρκικά επιτελεία, όπως άλλωστε έχουν αποκαλυφθεί από τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και άλλα τινά, στο πλαίσιο της σύγκρουσης μέχρις εσχάτων ανάμεσα στον Ερντογάν και τον ιμάμη Γκιουλέν.





Πηγή DefencePoint

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γιώργος Καπόπουλος

Πτώση του Κομπάνι στα χέρια των τζιχαντιστών και πολύ περισσότερο εικόνες φρίκης με αποκεφαλισμούς είναι ένα κόστος που ο Ομπάμα και οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντέξουν. Η πτώση της πόλης θα καταγραφεί ως σκληρή ήττα για την Ουάσιγκτον και ως θρίαμβος της ISIS. Πτώση του Κομπάνι σημαίνει τέλος της κουρδικής οντότητας στη βορειοανατολική Συρία, ενώ σωτηρία της πόλης σημαίνει εδραίωση ενός δεύτερου, μετά το βόρειο Ιράκ, ντε φάκτο ανεξάρτητου Κουρδιστάν με προϊστορία αλλά και προϊόν ρήξης με την Τουρκία.

Πρώτα το Κομπάνι γίνεται σύμβολο πολιορκημένης πόλης, ένας συμβολισμός που διαχρονικά προκαλεί θαυμασμό και αλληλεγγύη, από το Μεσολόγγι το 1826 στην Γκουέρνικα το 1938 και τη Βαρσοβία το 1944. Στη συνέχεια οι ΗΠΑ ασκούν ασφυκτική πίεση στην Τουρκία να επιτρέψει την αποστολή ενισχύσεων. Ο Ερντογάν με την κάθετη άρνησή του καταγράφεται και σε επικοινωνιακό επίπεδο ως ντε φάκτο σύμμαχος των τζιχαντιστών ενώ οι Κούρδοι κατοχυρώνουν τον ρόλο της εμπροσθοφυλακής στον πόλεμο εναντίον τους.

Πιο ευέλικτος ο ηγέτης της κουρδικής οντότητας του βόρειου Ιράκ, Μπαρζανί, παρά την αντιπαλότητα δεκαετιών που τον χωρίζει με το ΡΚΚ-ΡΥD (Κούρδοι της Συρίας), αποφασίζει να στείλει ενισχύσεις στο Κομπάνι, μια κίνηση που υποχρεώνει τον Ερντογάν να μην την παρεμποδίσει. Η δυναμική πλέον είναι μη αντιστρέψιμη καθώς οι Κούρδοι από το ΡΥD της Συρίας, τις δυνάμεις του ΡΚΚ Σ και την υπό τον Μπαρζανί κουρδική οντότητα με έδρα το Αρμπίλ είναι οι μόνες δυνάμεις που στηρίζουν πλήρως και χωρίς επιφυλάξεις την επέμβαση των ΗΠΑ.

Αν η κοινή γνώμη στις ΗΠΑ και τη Δύση ήταν εχθρική σε χερσαία εμπλοκή σε Ιράκ-Συρία, η σωτηρία των Κούρδων σήμερα στο Κομπάνι, αύριο κάπου αλλού, θα είναι ο παράγων "αλλαγής του παιχνιδιού" ("Game Changer") που χρειάζεται ο Λευκός Οίκος για να στείλει επιτόπου χερσαίες δυνάμεις. Το σύνδρομο της Σρεμπρένιτσα, που νομιμοποίησε την επέμβαση των ΗΠΑ στη Βοσνία και στο Κόσοβο το 1995 και το 1999, λειτουργεί σήμερα υπέρ των Κούρδων.

Το PYD κατάφερε όχι απλώς να προβάλει ως σύμμαχος των ΗΠΑ, να αποδαιμονοποιήσει το ΡΚΚ και να συμπαρασύρει τον Μπαρζανί, αλλά και να προωθήσει στην Ουάσιγκτον την πεποίθηση ότι ένα ανεξάρτητο Κουρδιστάν θα είναι για τις ΗΠΑ και τη Δύση ένα δεύτερο Ισραήλ στη Μέση Ανατολή.

Πηγή Έθνος
Επικοινωνία με τον συντάκτη

kapopoulos@pegasus.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Απορεί το blog και εξίσταται, με την ψυχολογία, την ψυχοσύνθεση, την ψυχανάλυση που ίσως χρειάζεται ο φερόμενος ως ''πρωθυπουργός''  της χώρας.

Δεν υπάρχει δείκτης και γράφημα στατιστικό που η Ελλάδα να μην βρίσκεται πρώτη ή μεταξύ των πρώτων, όταν πρόκειται για αρνητική διαπίστωση και τελευταία, ή μεταξύ των τελευταίων όταν πρόκειται για έρευνα προς κάποια θετική εξέλιξη.

Στις εικονιζόμενες για παράδειγμα έρευνες φαίνεται πως στην Ελλάδα, οι οικογένειες με παιδιά έχασαν το ισοδύναμο 14 ετών εισοδηματικής προόδου, πρώτη μεταξύ των πρώτων και πως με βάση τη μεταβολή στην παιδική φτώχεια με έτος βάσης το 2008 η Ελλάδα καταλαμβάνει την 2η θέση παρουσιάζοντας επιδείνωση κατά 17,5 ποσοστιαίες μονάδες (από 23% το 2008 σε 40,5% το 2012).



40,5% παιδική φτώχεια! 

Και αυτός το μόνο που κάνει είναι να βουρλίζεται, να τρέχει πάνω κάτω, να συναντιέται με διάφορους, να βυσσοδομεί, να αγωνιά μόνον για το αν θα παραμείνει στην εξουσία λίγους μήνες παραπάνω.

Αυτή η απίστευτη συμπεριφορά δεν μπορεί να συνάδει με άνθρωπο ψυχικά ισορροπημένο.

Εδώ, μανάβικο έχεις, και φροντίζεις τα καφάσια που βγάζεις έξω να μην ενοχλούν και πολύ-πολύ και χτυπήσει κανας άνθρωπος, όχι να κυβερνάς (τρόπος του λέγειν) ολόκληρη χώρα, όλα να πηγαίνουν κατά διαόλου κι απ' το κακό στο χειρότερο και συ να νοιάζεσαι μόνο για την πάρτη σου και την κονόμα πέντε ''κολλητών''!

Δεν είναι υγιές ψυχικά, αλλά και νοητικά δεν δείχνει και μεγάλη ευστροφία!

Και αυτός είναι άχρηστος και επιζήμιος, και οι υπόλοιποι που τον στηρίζουν εξ ίσου υπεύθυνοι.

Πρέπει να τελειώνουμε επιτέλους μ' αυτή την συμμορία ανικάνων!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απαντά στη διεθνή απομόνωση με επίθεση κατά πάντων

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Με κατά μέτωπο επίθεση εναντίον της διεθνούς κοινότητας συνολικά ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δείχνει πια όχι μόνο να χάνει την ψυχραιμία του, αλλά και να μετατρέπει την Τουρκία σε μέρος του προβλήματος και παράγοντα αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, της Ανατολικής Μεσογείου αλλά και της Μαύρης Θάλασσας. Έχοντας επιλέξει τον ρόλο του επιτήδειου ουδέτερου στη σύγχρονη, «ισλαμική» εκδοχή του, ο Ταγίπ Ερντογάν εκθέτει πλέον την ίδια του τη χώρα, ενώ εξαντλεί τα όρια της υπομονής και της ανοχής της διεθνούς κοινότητας και προς το πρόσωπό του, κατορθώνοντας να ενοχλεί πλέον όχι μόνο τη Μόσχα, την Ουάσιγκτον και τον αραβικό κόσμο, αλλά και το Ισραήλ, τη στιγμή, μάλιστα, που κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα τις πολύ εύθραυστες ισορροπίες με το κουρδικό στοιχείο.

Η τυχοδιωκτική πολιτική του τούρκου Προέδρου, που αποτυπώνει μία αλαζονική νεοθωμανική αντίληψη εξωτερικής πολιτικής, θέτει πολλούς στόχους ταυτόχρονα, για τους οποίους, ωστόσο, η Άγκυρα δεν έχει πρόθεση να ρισκάρει το οτιδήποτε. Στο πλαίσιο αυτό, ο Ταγίπ Ερντογάν είδε την κρίση στη Συρία σαν ευκαιρία για να απαλλαγεί από έναν (πρώην φίλο και σύμμαχο) ισχυρό παίκτη – τοποτηρητή της επιρροής του σιιτικού Ιράν στην περιοχή, τον Σύρο Πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ, με την ελπίδα ότι έτσι η Τουρκία θα κέρδιζε το παιχνίδι εξουσίας στη Μέση Ανατολή έναντι του Ιράν, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, με σύμμαχο τους Αδελφούς Μουσουλμάνους της Αιγύπτου και της Συρίας. Με τον τρόπο αυτό η Άγκυρα ευελπιστούσε να εξοντώσει και κάθε ριζοσπαστικό στοιχείο στους κόλπους των Κούρδων της Συρίας αλλά και του Ιράκ, οπότε κατόπιν θα ήταν πολύ πιο εύκολο να τιθασεύσει πολιτικά το κουρδικό κίνημα στο εσωτερικό της.

Όμως σχεδόν όλα πήγαν ανάποδα. Η Τουρκία του Ερντογάν το πρώτο διάστημα ενίσχυσε απροκάλυπτα ακραίες ομάδες στους κόλπους της συριακής αντιπολίτευσης, που σταδιακά εξελίχθηκαν στην αιχμή του δόρατος του Τζιχάντ με τη συγκρότηση της Αλ Νούσρα και κατόπιν του ISIS. Οι τζιχαντιστές τώρα πια απειλούν και την ίδια τη Βαγδάτη, ενώ ο Πρόεδρος Άσαντ ακόμη επιβιώνει. Οι δε αδελφοί Μουσουλμάνοι εκπαραθυρώθηκαν στην Αίγυπτο και οι Κούρδοι της Συρίας, αυτοί που ο Ερντογάν χαρακτηρίζει και αντιμετωπίζει ως τρομοκράτες, είναι πλέον ο πιο αξιόπιστος συνομιλητής των αμερικανών στη Συρία. Η πολιορκία του Κομπάνι αποτέλεσε κομβικό σημείο για την Τουρκία, καθώς η προκλητική αδιαφορία της για να παρέμβει ή να επιτρέψει την παρέμβαση άλλων δυνάμεων ώστε να αποκρουστεί η μεγάλη επίθεση των τζιχαντιστών και να αποφευχθεί η σφαγή των Κούρδων της Συρίας, άνοιξε νέα, πολύ πιο δύσκολα μέτωπα για την Άγκυρα.

Εναντίον φίλων και εχθρών
Τα οργισμένα ξεσπάσματα του Ερντογάν μάλλον προκαλούν παρά συγκινούν τους συμμάχους της Τουρκίας. Η αναφορά του σ’ εκείνους που «βομβαρδίζουν στη Συρία και το Ιράκ (σ.σ. στόχους του ISIS) και αποβλέπουν όχι στην ειρήνη, αλλά στα πετρέλαια», καθώς και οι δηλώσεις του για τους «σύγχρονους Λόρενς της Αραβίας», με τις οποίες κατηγορούσε δημοσιογράφους, ανθρωπιστικές οργανώσεις αλλά και ξένους συμμάχους ότι ουσιαστικά απεργάζονται νέο διαμοιρασμό της Μέσης Ανατολής όπως είχε πράξει ο πραγματικός Λόρενς της Αραβίας, συνεγείροντας τους Άραβες εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, είναι διατυπώσεις επιθετικές προς τη Δύση.

Ακόμη και τον Πρόεδρο Πούτιν φρόντισε να περιλάβει ο Ταγίπ Ερντογάν, δηλώνοντας αρχικά ότι η Τουρκία δεν αποδέχεται το status qup που έχει επιβάλει στην Κριμαία η Μόσχα, ενώ μόλις το Σάββατο φρόντισε να επιτεθεί στη Ρωσία επειδή εξακολουθεί να στηρίζει το καθεστώς Άσαντ στη Συρία.
Όμως η στάση της γείτονος και προσωπικά του Ερντογάν έναντι των Αμερικανών ήταν ακόμη πιο ακραία και προκλητική. Ο κ. Ερντογάν ήταν από τους πρώτους που έσπευσαν σχεδόν να πανηγυρίσουν για την ατυχία ορισμένα από τα πακέτα εφοδίων που έριξαν αμερικανικά αεροσκάφη στο Κομπάνι να καταλήξουν στα χέρια των τζιχαντιστών. Κριτική από τον ηγέτη μίας χώρας που εδώ και σχεδόν δύο μήνες παρακολουθεί αμέτοχη τη φωτιά του πολέμου στα σύνορά της…

Παιχνίδια με τους τζιχαντιστές
Το μεγάλο παζάρι που επιχείρησε η Άγκυρα δεν είχε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Ένας από τους στενότερους συνεργάτες και συμβούλους του τούρκου Προέδρου, ο Ιμπραήμ Καλίν, σε άρθρο του στην εφημερίδα «Σαμπάχ» αποκάλυπτε τι ακριβώς ζητήθηκε από την Τουρκία: Να στείλει δυνάμεις στο Κομπάνι, να εφοδιάσει με όπλα το συριακό – κουρδικό Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης PYD και να επιτρέψει στους άνδρες του ΡΚΚ να περάσουν τα σύνορα για να ενισχύσουν την άμυνα του Κομπάνι.
Η ατζέντα ήταν πολύ βαριά για να τη δεχτεί ένας ηγέτης όπως ο Ταγίπ Ερντογάν… Ο τούρκος Πρόεδρος εξήγησε ότι το ΡΚΚ και το PYD είναι το ίδιο και το αυτό, χαρακτηρίζοντας τους Σύρους και Κούρδους υπερασπιστές του Κομπάνι τρομοκράτες. Ήταν προφανής η επιλογή της Τουρκίας να περιμένει οι εχθροί της σας σύνορά της να αλληλοεξοντωθούν. Τo ISIS να συγκρούεται με τους Κούρδους του PYD, να αποδυναμώνονται έτσι και οι Κούρδοι του ΡΚΚ και οι Αμερικανοί να αναλάβουν να βομβαρδίσουν το καθεστώς Άσαντ.

Η Ουάσιγκτον, βέβαια, με το τηλεφώνημα του Μπάρακ Ομπάμα στον Ταγίπ Ερντογάν, με τελεσιγραφικό τρόπο εξήγησε ότι είτε η Άγκυρα θα συμμετάσχει ουσιαστικά στην αντιμετώπιση του ISIS στη Βόρεια Συρία είτε η ίδια θα κινηθεί μονομερώς. Κι αυτό ακριβώς έγινε με τη ρίψη εφοδίων από τις αμερικανικές δυνάμεις, αφού προηγουμένως είχε υπάρξει πλήρης στρατιωτικός συντονισμός μεταξύ ΗΠΑ και PYD.

Την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενος, ο Πρόεδρος της Τουρκίας δέχτηκε να ανοίξει τα σύνορα για να διέλθουν περίπου διακόσιοι πεσμεργκά (Κούρδοι μαχητές από το Βόρειο Ιράκ) με βαρύ οπλισμό για να ενισχύσουν την άμυνα του Κομπάνι. Είναι γνωστές οι αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό του κουρδικού έθνους και η προσπάθεια του Αρμπίλ να επιβληθεί και πολιτικά σε όλους τους Κούρδους –και σε αυτούς του ΡΚΚ και σε εκείνους του PYD.
Έτσι η Τουρκία περιμένει και πάλι να αποκομίσει οφέλη χωρίς να κάνει το παραμικρό, προσβλέποντας στην «τιθάσευση» των πιο ριζοσπαστικών στοιχείων του PYD από τους «ρεαλιστές» του Αρμπίλ. Αυτός, εξάλλου, ήταν και ο λόγος που με «γενναιοδωρία» ο Ταγίπ Ερντογάν επέτρεψε τη μετακίνηση των πεσμεργκά μέσω τουρκικού εδάφους προς το Κομπάνι.

Σε αυτή τη γενικότερη στροφή του τούρκου Προέδρου σε μία όλο και πιο τυχοδιωκτική και εν πολλοίς καιροσκοπική πολιτική, εντάσσεται και η «πολιτική πειρατείας» που θέλει να επιβάλει στη Μεσόγειο εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όμως δεν δείχνει να αξιολογεί σωστά τα γεγονότα. Η Κύπρος είναι μεν μικρή χώρα, αλλά στην Ανατολική Μεσόγειο υπάρχουν και άλλες δυνάμεις όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ελλάδα, που δεν πρόκειται να αποδεχτούν με σταυρωμένα χέρια να εφαρμόζεται ο «νόμος του Ταγίπ» με το «Μπαρμπαρός» και τις τουρκικές κορβέτες.

Προ δύο εβδομάδων, με έκπληξη ίσως το καθεστώς Ερντογάν είδε να απορρίπτεται η υποψηφιότητα της Τουρκίας για μία θέση μη μονίμου μέλους στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, παρά τη διπλωματική ικανοποίηση που είχε προηγηθεί και τα μεγάλα ποσά που είχαν δαπανηθεί. Η διεθνής κοινότητα βρήκε την ευκαιρία να στείλει ένα πρώτο μήνυμα αποδοκιμασίας στον ρόλο που διεκδικεί για τη χώρα του ο Ταγίπ Ερντογάν. Τα όσα ακολούθησαν δείχνουν ότι μάλλον ο Τούρκος ηγέτης δεν μπορεί να αντιληφθεί πόσο αναξιόπιστος και ενοχλητικός γίνεται ακόμη και για τους συμμάχους.
Κι αυτό είναι κάτι που στο τέλος πληρώνεται…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 261


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 
«Καλημέρα Θεσσαλονίκη, Καλημέρα Μακεδονία, Καλημέρα Έλληνες απ’ άκρου εις άκρον της χώρας. Σηκώστε το κεφάλι ψηλά». 
Με ελάχιστες λέξεις ο Σμηναγός (Ι) Σωτήρης Στράλλης, πιλότος της Πολεμικής μας Αεροπορίας κατάφερε να συγκινήσει ένα λαό ολόκληρο.  
Σηκώστε το κεφάλι ψηλά… λέτε να  γίνει η σύγχρονη κραυγή «Αέρα» απέναντι στην κυβερνητική λαίλαπα λιτότητας, φορομπηχτικής και δημευτικής πολιτικής; 

Βεβαίως μεγάλη σημασία έχει το ποιος λέει αυτό που λέει… 
Γιατί  αν το έλεγε π.χ. ένας πολιτικός, θα έπρεπε να εξετάσουμε αμέσως γιατί μας το είπε… 
Όταν ένα παλληκάρι, όπως ο Σμηναγός Στράλλης, που κάθε ημέρα δίνει μάχες μαζί με τους συναδέλφους του αντιμετωπίζοντας την Τουρκική προκλητικότητα, λέει κάτι, δεν χρειάζεται να κάνουμε δεύτερες, τρίτες σκέψεις…
 Στον πολιτικό όμως είναι υποχρέωσή μας να αναζητήσουμε τι κρύβεται πίσω και από το πιο απλό πράγμα που λέει! 

Σου λέει ο Σαμαράς «ψηλά το κεφάλι Έλληνες»…  
Για ποιο λόγο; 
Για να μην βλέπουμε την κατάντια των δρόμων; 
Τους δρόμους-ρέματα που καταστρέφουν σπίτια, επιχειρήσεις, αυτοκίνητα και ότι άλλο βρουν μπροστά τους; 
Ή μήπως γιατί δεν θέλει τον Ελληνικό λαό με σκυμμένο το κεφάλι; 
Αστεία λέμε τώρα…  
Θέλουν ο Σαμαράς και όλοι αυτοί που μας κυβερνούν να σηκώσουμε ψηλά το κεφάλι για να δούμε όλοι που «έφθασαν» την Ελλάδα!!! 

Και ας το δούμε όλοι μαζί που την «έφτασαν»: 

Έκθεση της UNICEF… Στην Ελλάδα, το 2012, προσοχή το 2012 όχι το 2014, το μέσο οικογενειακό εισόδημα των νοικοκυριών με παιδιά βυθίστηκε στα επίπεδα του 1998 - το ισοδύναμο της απώλειας 14 χρόνων εισοδηματικής προόδου. Όταν άλλες χώρες έχασαν από 8 έως 10 χρόνια.  Σε 23 από τις 41 χώρες που εξετάστηκαν, η παιδική φτώχεια έχει αυξηθεί από το 2008. Στην Ιρλανδία, την Κροατία, τη Λετονία, την Ελλάδα και την Ισλανδία, τα ποσοστά αυξήθηκαν κατά περισσότερο από 50%. 

Θέλετε λίγο και απόWorldBank; Την πρώτη θέση, ως η χειρότερη χώρα για να επενδύσει κανείς στον κόσμο, κατέλαβε η Ελλάδα σύμφωνα με την ετήσια έρευνα της Παγκόσμιας Τράπεζας ανάμεσα σε 189 χώρες που συμμετείχαν σε αυτή!!!  
Στην έρευνα διερευνώνται μια σειρά από παράμετροι στην επιχειρηματικότητα και σε όλους αυτούς τους δείκτες, η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη αρνητική θέση, αφού θεωρείται ως μία από τις χειρότερες του κόσμου σε όλα τα επίπεδα. 

Θέλετε και λίγο από το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής; «Η εντύπωση που έχουμε είναι ενός εργοταξίου όπου το έργο προχωρεί χωρίς αποσαφηνισμένο σχέδιο ή είναι υπό συνεχή διαπραγμάτευση και δεν τελειώνει ποτέ!» αναφέρει στην τριμηνιαία Έκθεσή του το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής σχετικά με την τήρηση των δημοσιονομικών στόχων της χώρας και την έξοδό μας από το μνημόνιο.  

«Δεν έχουμε διαμορφώσει στρατηγική για την περίοδο ‘’μετά το μνημόνιο’’», «το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού για το 2015 προβλέπει ρυθμό μεγέθυνσης 2,9%! Ένας φιλόδοξος στόχος που δεν είναι εμφανές από που προκύπτει»… 
«Ανοιχτό μένει το ερώτημα αν η έξοδος στις αγορές έπρεπε να προηγηθεί της αναδιάρθρωσης του χρέους»… 
Και αυτά είναι λίγα από τα χαστούκια που ρίχνει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής… 

Τώρα, αν βάλουμε στην «σαλάτα»  της συγκυβέρνησης και λίγο από την… επιτυχία των stress tests των Τραπεζών θα την κάνουμε τούρμπο… 
Αυτή δεν θα είναι σαλάτα… 
Θα είναι ένα «εκρηκτικό μείγμα» λαϊκής οργής που αργά ή γρήγορα θα σκάσει… 

Αλλά αν πιστεύετε ότι οι κυβερνώντες δεν κάνουν τίποτα για όλα αυτά, κάνετε λάθος… 
Για παράδειγμα από χθες, ναι χθες (!!!!) η γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Κατερίνα Σαββαΐδου έδωσε αυστηρές εντολές στους προϊστάμενους των οργανικών μονάδων της ΓΓ Δημοσίων Εσόδων για την επίτευξη συγκεκριμένων στόχων στο δίμηνο Νοεμβρίου – Δεκεμβρίου 2014.  
Στοχεύει λέει στους μεγάλους οφειλέτες και την φοροδιαφυγή!!! 
Βρε, απαράδεκτοι, για να μην πούμε τίποτα άλλο τι κάνετε τόσα χρόνια;  
Ποιον δουλεύετε;  
Ποιον νομίζετε ότι δουλεύετε; 

Επίσης μαθαίνουμε από το ρεπορτάζ ότι διευρύνεται η έρευνα για δάνεια που χορήγησε η Proton Bank λίγο πριν την εκκαθάρισή της και αφού είχε τοποθετηθεί διοίκηση διορισμένη απ’ το κράτος.  
Εκτός απ’ τον αντιδήμαρχο της Θεσσαλονίκης που πήρε δάνειο μαμούθ 13 εκατομμυρίων ευρώ χωρίς εγγυήσεις, είναι και διάφοροι άλλοι μπατίρηδες επιχειρηματίες απ’ τη Βόρειο Ελλάδα που τακτοποιήθηκαν το επίμαχο διάστημα… 
Τι λέτε βρε παιδιά… Γίνονται αυτά στην Ελλάδα; 
Διορισμένη από το κράτος διοίκηση «χάρισε» δάνεια, και που(!) στην Θεσσαλονίκη, στην Βόρειο Ελλάδα;  
Λέτε να «μυρίζει» πολιτική παρέμβαση, διευκόλυνση; 
Αν είναι αλήθεια αυτό, θα πρέπει να ήταν και ισχυρός ή ισχυροί οι πολιτικοί που έκαναν κάτι τέτοιο… 

Εν τω μεταξύ, για να γελάσουμε και λιγάκι, στο Βερολίνο πραγματοποιείται η 7η συνεδρίαση του Παγκόσμιου Φόρουμ του ΟΟΣΑ για τη Διαφάνεια και την Ανταλλαγή Πληροφοριών.  
Θα υπογραφεί, λέει, συμφωνία για την αυτόματη ανταλλαγή χρηματοοικονομικών πληροφοριών από 50 κράτη. 
Στόχος είναι η αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και φορολογικής απάτης και η ενίσχυση της διαφάνειας σε παγκόσμιο επίπεδο.  
Για την Ελλάδα θα υπογράψει ο κύριος Γκίκας Χαρδούβελης… 
Σωθήκαμε!!!! 
Εσείς του ΟΟΣΑ τι δεν καταλαβαίνετε;  
Μεγάλη φοροδιαφυγή στην Ελλάδα ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ…  

Γιατί;  Μα γιατί υπάρχου οι (ν)τροπολογίες… 
Όποιος πιαστεί στα πράσα, γιατί έχουν οι επιχειρηματίες τα μεγάλα μέσα;
Δεν ρωτάνε οι άλλοι και τους πετρελαιάδες; 
Ο άλλος, ο ανύπαρκτος κος Μακρής(;) έβγαλε 180 εκατομμύρια ευρώ με ψεύτικο ΑΦΜ και η απάντηση της Εθνικής Τράπεζας ήταν ότι πρόκειται περί  "συστημικού προβλήματος" της μηχανογράφησης η αναγραφή ΑΦΜ φυσικού προσώπου»… 
Και τους κοιτά η δικαιοσύνη… 
Και τους ανέχεται… 
Δεν διερωτάται κανείς γιατί τα λάθη γίνονται μόνο σε αυτούς και όχι σε κανένα μπατίρη… 
Μόνο να δεσμεύει 80-100 ευρώ σε λογαριασμούς ξέρει να κάνει η Εθνική Τράπεζα σε όσους έχουν προσφύγει στον νόμο Κατσέλη… 
Στα μεγάλα ποσά …μόκο! 

Τώρα με όλα αυτά που γίνονται στην χώρα μας από πολιτικούς και μη, γιατί μας έρχονται στο νου οι κάτωθι στίχοι του Καρυωτάκη; 

Ατίθασα μέλη, διαφανή ρούχα,
γλοιώδη στόματα υποκριτικά,
ανυποψίαστα, μηδενικά πλάσματα
και γι’ αυτό προνομιούχα….


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου