Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Ιαν 2013

Ο ρόλος της Τουρκίας στην Θράκη είναι γνωστός. Η Ελληνική ακατανόητη αδιαφορία είναι καταγεγραμμένη και είναι ένα επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός. Το ότι όμως επιτρέπεται –γιατί άραγε;- η παρεμβατικότητα της Άγκυρας στις Ελληνικές εκλογές και η αλλοίωση των εκλογικών αποτελεσμάτων με σκοπό την δημιουργία μίας εικονικής «τουρκικής» πραγματικότητας στην Θράκη, είναι ένα εθνικό έγκλημα, το οποίο κατήγγειλε ο εκδότης της πομακικής εφημερίδας Ζαγάλισα το βράδυ του Σαββάτου 26/1/2013 στην τηλεοπτική εκπομπή Terra Incognita του Kontra Channel.

Συγκεκριμένα, ο Ιμάμ Αχμέτ κατήγγειλε πως στο χωριό καταγωγής του (Θέρμες Ξάνθης), ενώ είναι εγγεγραμμένοι 812 κάτοικοι, στις εκλογές ψήφισαν 1240! Ο πλεονάζων αριθμός ψηφοφόρων προήλθε από μετακινούμενους – εισερχόμενους από την Τουρκία ψηφοφόρους, οι οποίοι επανέκτησαν την Ελληνική υπηκοότητα (με διάφορους τρόπους) και κατόρθωσαν να αλλοιώσουν σημαντικά το εκλογικό αποτέλεσμα στις Θέρμες Ξάνθης και -φυσικά- την γενικότερη εκλογική εικόνα των νομών Ξάνθης και Ροδόπης.

Το ερώτημα που τίθεται και με σαφή γνώση ότι οι μεταφερόμενοι εκ Τουρκίας ψηφοφόροι επηρεάζονται ευθέως από την βούληση της Άγκυρας για την διαμόρφωση συγκεκριμένης εικόνας για την Θράκη, είναι: Πως και γιατί επέτρεψε η Ελληνική πολιτεία να συμβεί αυτό; Και το ερώτημα γίνεται πολύ σοβαρότερο, αν αναλογισθούμε πως η Ελληνική πολιτεία δεν επιτρέπει τους Έλληνες της ομογένειας να ψηφίζουν στις Ελληνικές εκλογές…!

Τι επιδιώκουν, άραγε, οι Έλληνες κυβερνώντες; Μπορούν να απαντήσουν στα δύο αυτά ερωτήματα και να εξηγήσουν σε τι αποσκοπεί, τι ακριβώς εξυπηρετεί η συγκεκριμένη πολιτική τακτική;

Εμείς περιμένουμε απαντήσεις, αν και γνωρίζουμε ότι κανένας κυβερνητικός (τουλάχιστον) πολιτικός, δεν μπορεί να απαντήσει. Βλέπετε, η σιωπή είναι το καλύτερο όπλο της πολιτικής, όταν οι πιθανές απαντήσεις είναι βέβαιο πως θα επιφέρουν μόνο εκλογικές – πολιτικές απώλειες…

Ζούμε στην Ελλάδα που επιτρέπει σε τουρκόφρονες να ψηφίζουν και να επηρεάζουν το μέλλον της χώρας και απαγορεύει στους Έλληνες της ομογένειας να κάνουν ακριβώς το ίδιο.
Τα συμπεράσματα δικά σας…


Δημόσια πρόσκληση για πρωτοβουλία οργάνωσης Φόρουμ δημόσιου διαλόγου

Του Αλέξανδρου Χρυσανθακόπουλου

Με την αίσθηση ότι το έδαφος χάνεται κάτω από τα πόδια της, η ΝΔ μεταμορφώνεται σε ψευδεπίγραφο πατριωτικό κόμμα για να παγιδεύσει τον ανήσυχο κόσμο που ζεί το οικονομικό και πολιτικό αδιέξοδο της χώρας 
α) με την μετεξέλιξη και μετονομασία του κόμματος σε Ευρωπαϊκό, ώστε να χωρέσει ο ένοχος και σάπιος αστικός πολιτικός κόσμος της χώρας, σε ένα μέτωπο με Πασοκογενείς και άλλους 
β) παραπούλι αυτού του εγχειρήματος είναι το υπο εκκόλαψη κόμμα, δήθεν αντιμνημονιακό που θα προσαρτηθεί παραμονή εκλογών στο κεντροδεξιό Μέτωπο των διεφθαρμένων μνημονιακών, για να μην εκλεγεί ο Τσίπρας!

 Αυτό το παραμυθάκι που παρατράβηξε, παίχτηκε ξανά τον Ιούνιο και το έχαψε ο κόσμος. Τώρα όμως που καταρρέει το οικογενειακό εισόδημα από την τεχνητή ύφεση και την ουσιαστική πτώχευση των νοικοκυριών, επίκειται κοινωνική έκρηξη μεγατόνων που θα σαρώσει τους πάντες και τα πάντα. Όλοι ξέρουν ότι η ατομική και δημόσια περιουσία απειλείται, πρώτα από όλους, από τη Τρόϊκα! Αφήστε που δεν υπάρχει πλέον ουσιαστικά, αριστερά στην Ελλάδα, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα μεσοαστών. Εμείς όμως αγρυπνούμε!
Οι Έλληνες Πατριώτες δεν θα μείνουμε απαθείς! Θα αποτρέψουμε τεχνητές παγίδες, εμφύλιες συγκρούσεις, ταξικές διαμάχες άνισης κατανομής της φτώχειας (sic) και πλαστές εκβιαστικές πολώσεις από τα μέσα μαζικής επιβολής της γνώμης των διεθνών τοκογλύφων. Έχουμε την επίγνωση ότι είναι άκρως απαραίτητο, να εκπονηθεί από τον Συλλογικό Διανοητή του πατριωτικού χώρου Εθνική Στρατηγική. Ειδάλλως η Ελλάδα θα απομείνει δίχως πνευματική ηγεσία επιβίωσης. 

Οι πυλώνες είναι γνωστοί. Η ορθοδοξία ως ενοποιητικός κρίκος. Η ενότητα των πατριωτικών δυνάμεων στην πολιτική με υπέρβαση εγωισμών και συναίσθηση της κρισιμότητας των καιρών. Η τεχνοκρατική τεκμηρίωση του βηματισμού ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας. Κοινωνική συμμαχία εδραιωμένη στην ισότιμη και σταθερή Εθνική-Λαϊκή ενότητα. 

Μοχλοί ανατροπών οι πολιτικές κινήσεις και τα κόμματα που έχουν δημοκρατική πατριωτική πλεύση. Εξαιρώ κατηγορηματικά χουντικούς και ναζιστές.

Αντιμετώπιση του αντίπαλου. Αντίπαλος είναι ο ξένος παράγοντας που ενεργεί μέσα από τα ντόπια στρατολογημένα υποχείρια του. Οι πολιτικοί του υπάλληλοι που είναι όλοι διεφθαρμένοι και έωλοι. Τα μέσα μαζικής τύφλωσης. Οι παρακρατικοί μηχανισμοί αποσταθεροποίησης. Γιαυτό η συνάντηση με τα ξένα κέντρα επιβουλής δεν μπορεί να γίνει με την μέθοδο Τσίπρα «πάω και ζητάω ατομικό συμβιβασμό δίχως εθνική στρατηγική». Θα του δώσουν την ευκαιρία όχι για να αντισταθεί, αλλά για να εφαρμόσει αυτό που επείγονται περισσότερο, την βαβυλωνοποίηση της χώρας! (Αποχριστιανοποίηση, νομιμοποίηση λαθρομεταναστών μέχρι την κατάταξή τους ως εθνική ή θρησκευτική μειονότητα, γάμοι ομοφυλοφίλων, ελεύθερα ναρκωτικά). 

Το ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ εθνικής συνεννόησης δεν είναι ένα πρόσωπο, ούτε ένα κόμμα, είναι η συμπαράταξη των δυνάμεων εθνικής επιβίωσης της Ελλάδας και του Ελληνισμού. Σε αυτή την προσπάθεια δεν χωρά ούτε ένας τρόφιμος της λέσχης Bilderberg, ούτε ένας ψεύτης = κλέφτης του συστήματος. Θέση έχουν όσοι αντιστέκονται, παράγουν αντιπρόταση και εκπονούν εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. 

Η θεωρεία του εμπνευσμένου ηγέτη είναι πομφόλυγας. Δεν έχουμε ανάγκη τον έναν πεφωτισμένο, χρειαζόμαστε τους πολλούς αφυπνισμένους. Όποιος βέβαια έχει θεσμική ιδιότητα και σεμνά αναλάβει πρωτοβουλία, είναι ευπρόσδεκτος και όχι μόνο, αλλά και μοναδικός, αφού δεν είναι μαγαζάτορας, αλλά υπεύθυνος πολίτης. 

Υπονομευτές αυτής της προσπάθειας είναι και μερικές σέχτες (ομάδες επιβολής γνώμης) που θάθελαν για τον προσωπικό εγωισμό τους να καπελώσουν το εγχείρημα. Όμως έχουν ωριμάσει πλέον και τα πρόσωπα και η εποχή ευνοεί την νέα συλλογικότητα. 

Η ιστορική αναγκαιότητα να χαραχθεί κοινή «Εθνική Στρατηγική για την Ελλάδα και τον Ελληνισμό τον 21 Αιώνα» θα γίνει σύντομα πράξη με μια δημόσια Πατριωτική Συζήτηση. Προσωπικά θα συμβάλλω με όλες μου τις δυνάμεις και γι αυτό τον λόγο ράβοντας τα στόματα των καλοθελητών ξεκαθαρίζω ότι, το 2013 η χρονιά κλειδί για την εθνική επιβίωση, δεν θα με βρεί υποψήφιο βουλευτή στις επικείμενες εκλογές της άνοιξης η του φθινοπώρου.
Όσον αφορά την ομάδα πρωτοβουλίας που θα συνενώσει τις πατριωτικές δυνάμεις, αυτή θα γίνει από τα κάτω, από την βάση και θα παραμερίσει κάθε εμπόδιο και υπονόμευση που θα προκύψει. 

Να το καταλάβουμε! Το σύστημα έχει ρίξει στη μάχη υποδούλωσης του λαού όλες του τις εφεδρείες ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ είναι οι ονειροπαγίδες των εφιαλτών μας. Ο μισός ΣΥΡΙΖΑ είναι εθνομηδενιστικός. Οι προβοκάτορες που πήραν ψήφους διαμαρτυρίας είναι εθνική παρωδία. Όμως η κοινωνική και πολιτική βάση όλων τους είναι ελεύθερη, δεν θα τους ακολουθήσει! Τους ψήφισε μόνο γιατί δεν είχε ολοκληρωμένη, σοβαρή πατριωτική αντιπρόταση. 

Το ΜΕΓΑΛΟ ΣΧΗΜΑ ΤΩΝ ΠΑΤΡΙΩΤΩΝ είναι αυτό που όλοι σιγοψιθυρίζουν.
Προϋπόθεση για την επικείμενη συνάντηση με την ιστορία, είναι η πολιτική ηθική υπόσταση των συμμετεχόντων. Δίχως να δώσω ονοματεπώνυμα θα φωτογραφίσω την αναμφισβήτητη πραγματικότητα. Κάποιος μια μέρα μου είπε, γιατί συνεργάστηκα με τον ΛΑΟΣ και ο ίδιος ήταν για λίγο στην ΔΗΜΑΡ με την Ρεπούση. Ο άλλος ήταν στο ΠΑΣΟΚ με τον κήρυκα της παγκόσμιας διακυβέρνησης Γ Παπανδρέου, ο τρίτος διανοούμενος πρώην Κνίτης και νύν πατριώτης, ήταν συνομιλητής της Μαργαρίτας Τσαντώφ, ο τέταρτος ήταν αναρχοαυτόνομος, σημαία των αντιεξουσιαστών, που βρήκε το φώς του έγινε κήρυκας εθνικής αφύπνισης και μπράβο του, ο πέμπτος τροτσκιστής που αναγνώρισε συνομιλητές στον ορθόδοξο κλήρο, ο έκτος σταλινικός που αμάρτησε για την ιδέα του, ο έβδομος στην ΝΔ με όλα τα λαμόγια γύρω του και έφαγε το παραμύθι του Σαμαρά ( είναι πολιτική ασχήμια κάθε προδοτική κωλοτούμπα του) και ούτω καθ εξής. Τέλος πάντων, όλοι από κάπου έχουν ξεκινήσει για να φτάσουν στην εθνική αυτογνωσία τους. Εγώ από το Πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και άλλοι από κάθε χώρο.
Ο πατριωτικός χώρος, αν βγάλεις έξω τους γραφικούς αντικοινοβουλευτικούς, είναι πέρα από αφετηρίες, ο συνδετικός κρίκος που συνθέτει το ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. 

Υπάρχει ένα ερωτηματικό, γιατί αυτά δεν τα κάνει από μόνος του μέχρι τώρα ένας οργανωμένος κομματικός φορέας; είτε είναι εντός η εκτός του κοινοβουλίου;
Πρώτον είναι θέμα ευρύτερης συνεννόησης και αυτόνομων πρακτικών. Δεύτερον είναι θέμα αξιοπιστίας, όσων έχουν την πρωτοβουλία. Είναι ανιδιοτελείς; Έχουν πολιτική ηθική; Είναι αποδεκτοί; Τρίτον γιατί πρωτοβουλίες από τα πάνω αμφισβητούνται εύκολα και επικρατεί η καχυποψία και τα ερωτηματικά. Όταν λοιπόν πίσω από μία πρωτοβουλία τέτοιου μεγέθους κρύβεται μόνο η αγνή πρόθεση, όλα πάνε καλά και η διαδικασία ολοκληρώνεται δίχως ενστάσεις. 

Όποιος έχει άποψη, πρόταση, σχέδιο, επεξεργασμένη θέση, τεχνική διαχείρισης εναλλακτικών επιλογών, επιστημονική τεκμηρίωση, εφαρμόσιμη θεσμική αντίληψη μεταρρυθμίσεων, συμπερασματική εμπειρία αποτροπής και προτροπής, καινοτόμο αντίληψη, επαρκή μελετημένη και εφαρμόσιμη πολιτική λογική, είναι ευπρόσδεκτος να καταθέσει δημόσια την συμβολή του. 

Το κίνημα βάσης ξεκίνησε! Σύντομα θα υπάρξει συνέχεια. Όλα είναι διάφανα και απλά, μπορούμε να αισιοδοξούμε εφόσον αγωνιζόμαστε προς αυτήν την κατεύθυνση. Οι θεματικές ενότητες, η κεντρική εκδήλωση, ο χώρος, ο πρώτος κύκλος ομιλητών, η ημερομηνίες, η διακήρυξη του Φόρουμ, το site δημόσιου διαλόγου θα ανακοινωθούν στο άμεσο προσεχές διάστημα. Όποιος θέλει να συμβάλλει θα είναι ευπρόσδεκτος.

Με ταπεινότητα και ειλικρινή διάθεση προσφοράς θα τα καταφέρουμε!

Πηγή e-mail συντάκτη alexchris@parliament.gr
Από τις 100 χιλιάδες δήθεν “μαϊμού” συντάξεις, ύποπτες είναι μόνο οι 5.000!!! 

Δεν τα φάγαμε μαζί βρε καθάρματα.

Θυμάστε τα πρωτοσέλιδα του διεφθαρμένου συστήματος Σημιτη που μιλούσαν για 100,000 μαϊμού συντάξεις; Θέλοντας ντε και καλά να μας πείσουν ότι τα δισεκατομμύρια που χάθηκαν ήταν αποτέλεσμα των ρεμπεσκέδων που με πράσινα βύσματα έκοβαν μια αναπηρική των 400 Ευρώ τον μήνα;

Θέλοντας να ξεχάσουμε τα δις που έχασαν τα ασφαλιστικά ταμεία στο χρηματιστήριο του Σημίτη, στο μνημόνιο του Παπακωνσταντίνου, στο PSI του Παπαδήμου;

Ναι, το νούμερο θα ήταν σεβαστό εάν ίσχυε. Θα ήταν μισό δις τον χρόνο, δηλαδή για να φτάσουμε το χρέος θα χρειαζόταν να ανατρέξουμε στο 1400, πριν την άλωση της Πόλης. Έλα όμως που το ΙΚΑ έγινε το 1937 και τότε οι καταχραστές του δημοσίου πήγαιναν όχι στην επόμενη κυβέρνηση ως υπουργοί, αλλά στην αγχόνη. Άσε που 500άρικο το μήνα δεν συμφέρει να το βγάλεις στην Ελβετία, το τρως εδώ σε τυρόπιτες.

Ε, λοιπόν, ούτε αυτό δεν ισχύει. Σήμερα το ΠΑΡΟΝ αποκαλύπτει ότι από τις 100 χιλ. μαϊμού συντάξεις, ελεγχονται μόνον οι 5,000 αφού οι άλλες ήταν κανονικές! Για τέτοια καθάρματα μιλάμε. Τέτοιους Γκαιμπελίσκους. Όλες οι συντάξεις μαζί, ένα θαλασσοδάνειο σε συνεργάτη του Παπανδρέου!

Ειλικρινά, δεν θα σας χωρέσουν οι φυλακές. Ειλικρινά.

Του Πέτρου Αργυρίου 

Όσοι ζούνε τα τελευταία χρόνια σε αυτή τη χώρα, βιώνουν, εάν έχουν κάποια συναίσθηση της πραγματικότητας, ένα πρωτόγνωρο αδιέξοδο: Οικονομικό, πολιτικό, ψυχολογικό, ένα
πρισματικό και πολυεπίπεδο αδιέξοδο.
Δεν είναι αδιέξοδο. Δεν ήταν ποτέ. Είναι τα κάγκελα ενός κλουβιού που στενεύει. Οι μπάρες μπροστά στα μούτρα μας.
Βλέπετε όλοι μας μάθαμε να παπαγαλίζουμε και να θεωρούμε αυτονόητες λέξεις που ποτέ δεν καταλάβαμε την έννοια τους, λέξεις όπως Δημοκρατία, δικαιώματα κλπ κλπ
Αυτές οι λέξεις ήταν ο διάκοσμος του κλουβιού μας, ενός κλουβιού διακοσμημένου με προσχήματα που τα κάναν να μοιάζει σχεδόν υποφερτό.
Τώρα που για διάφορους λόγους κατεβάζουν τα «χριστουγεννιάτικα στολίδια» από τα κλουβιά μας, τώρα που οι ολιγαρχίες αφαιρούν τα προσχήματα, τώρα που φαίνεται η ασχήμια και η γύμνια του κλουβιού, βρισκόμαστε στη φάση της άρνησης.
Είχαμε τόσο εξαρτηθεί από αυτόν τον διάκοσμο που μας φαίνεται αδιανόητη η ζωή χωρίς αυτόν.
Στο φαντασιακό μας τον ξαναφτιάχνουμε έτσι και αλλιώς και πιο όμορφο και καλύτερο και διαφορετικό για να μπορούμε να επιβιώσουμε.
Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται.
Και ο καταπιεσμένος ελευθερία.
Αρνούμαστε να δούμε το κλουβί. Να πούμε: Ε αυτό είναι σκλαβιά.
Φανταζόμαστε μια ελευθερία συγκρουσιακή, κάνουμε διάφορες προβολές: αν ρίξουμε την κυρίαρχη τάξη, αν τους πάρουμε τη δύναμη και την ελευθερία τους, τότε αυτομάτως θα την αποκτήσουμε εμείς.
Δυστυχώς αυτή είναι μια μαγική σκέψη. Είναι η «Λατρεία του Φορτίου».
Γιατί ελευθερία σημαίνει πληθώρα επιλογών και η αβίαστη δυνατότητα δοκιμών τους.
Και ελευθερία στην Ελλάδα δεν έχουμε.
Ο νεοελληνικός βίος είναι γεμάτος περιορισμούς.
Και η απάντηση σε αυτή την καταπίεση ήταν η πολιτική και οικονομική ασυδοσία στην οποία ως νεοέλληνες υπερβάλαμε και υπερείχαμε.
Φάγαμε πρόλογο μέχρι σκασμού.
Μας αρρώστησε.
Θέλουμε να ξεράσουμε και δεν μπορούμε.
Ας κάνουμε εμετό λοιπόν. Ας αδειάσουμε τον εαυτό μας από τις εξαρτήσεις του νεοελληνικού βίου.
Ας δούμε τον εαυτό μας ως κάτι νέο, κάτι που μπορούμε να διαμορφώσουμε εμείς οι ίδιοι.
Να απελευθερώσουμε το παιδί που επιτρέψαμε να σκοτώσουνε μέσα μας –δεν ήταν πρέπον να είσαι παιδί. Έτσι αυτή η χώρα έχει γεμίσει μεγαλόμικρους και μικρομέγαλους. Μικρόψυψους.
Υβριδικά πλάσματα.
Ανελεύθερους που μιλάνε όλοι την ώρα για ελευθερία όταν δεν την επιδιώκουν.
Η δημοκρατία δεν είναι χαιρέκακο χαστούκι στα προνόμια των άλλων. Είναι αυτό που επιτρέπει τη μεγαλύτερη κατά άτομο κατάσταση ελευθερίας που συναρτά κοινωνική, πολιτική και πολιτισμική ελευθερία.
Αυτή η έννοια μιας δημιουργικής ελευθερίας και όχι μιας υποχρεωτικά συγκρουσιακής ελευθερίας μας διαφεύγει.
Ήμασταν εμείς που μέσα σε ένα σύστημα στερούμενο φαντασίας και δημιουργικότητας σπεύδαμε να ενθυλακωθούμε σε δουλειές, σε παρέες, σε συνδικάτα και σε κόμματα, σε οικογένειες.
Καμία αίσθηση περιπέτειας και πειραματισμού. Το συντομότερο δυνατό να ενθυλακωθούμε, να τοποθετηθούμε στην πλησιέστερη δυνατή θέση-σχισμή-θυρίδα του συστήματος.
Να το διαιωνίσουμε.
Ενδώσαμε σε ένα συντηρητικό σύστημα. Το αμφισβητήσαμε μόνο στα σημεία που εκείνο αμφισβητούσε τον ατομικό ή οικογενειακό ή συντεχνιακό μας συντηρητισμό.
Και τι απαντάμε σε αυτούς τους αδιέξοδους καιρούς όπου πλέον η ολιγαρχία πέταξε τη μάσκα της;
Να πεθάνει ο γάιδαρος του εξουσιαστή;
Φυσικά.
Αλλά που θα είμαστε εμείς την επόμενη μέρα;
Πίσω στο κλουβί, στις «ζωές μας», τις δουλειές μας, τις οικογένειες μας. Πίσω στο αιώνιο και το αμετάβλητο να περηφανευόμαστε κιόλας ότι κουνήσαμε το δαχτυλάκι μας και ρίξαμε το δυνάστη όπως έκανε και η γενιά του πολυτεχνείου.
Πρόσω ολοταχώς στη νέα ιδιωτία.
Να ανακαινίσουμε απλά το κλουβί, να το επιχρυσώσουμε και να περνάμε ζωή και κότα.
Και αναρωτιέμαι: Τι από όλα όσα αγαπούσατε επιλέξατε για τον εαυτό σας;
Για τους περισσότερους από εμάς ισχύει ότι δεν έχουμε κάνει τίποτα που να αγαπούμε. Μια κοινωνία μαλλιά κουβάρια, ότι να ναι, μια κοινωνία όπου ο καθείς έσπευδε να τρουπώσει κάπου, να πρωτοπρολάβει να στρογγυλοκαθίσει.
Μια κοινωνία βαθύτητας σεξουαλικής, πνευματικής και συναισθηματικής καταπίεσης.
Που είναι οι αγαπημένοι σας φίλοι; Τι σας εμποδίζει να τους πάρετε ένα τηλέφωνο;
Που είναι οι εραστές και οι ερωμένες σας; Γιατί μάλλον δεν είναι αυτοί με τους οποίους συζείτε και έχετε κάνει και κουτσούβελα μαζί τους.
Ποια είναι η ζωή μας; Που είναι η ζωή μας;
Τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να τη διεκδικήσουμε;
Είναι ο εσωτερικός δυνάστης. Ο δάσκαλος, ο γονέας, ο καθηγητής, ο μπάτσος που ενσωματώσαμε μέσα μας. Το δάκτυλο που κουνιέται δεικτικά μπροστά μας σαν υαλοκαθαριστήρας. Η μικρότητα σε όλο της το μεγαλείο.
Λυπάμαι που δεν έχω κάποια φανταστική πολιτική λύση να προσφέρω.
Θλίβομαι όταν ακούω προτάσεις που μοιάζουν με διαγωνισμούς δονκιχωτισμού.
Τραβάω το μαλλιά μου με την άρνηση που μας διαποτίζει: το ότι από όλο τον συντηρητισμό που μας διακατέχει φαντασιωνόμαστε ότι αν απαλλαγούμε από το σάπιο πολιτικό μας σύστημα θα ελευθερωθούμε μια και δια παντός.
Δε θέλουμε πραγματικά να αλλάξουμε την πραγματικότητα μας. Να την σοβαντίσουμε θέλουμε. Να χρυσώσουμε το χάπι. Να επιχρυσώσουμε ξανά το κλουβί της πραγματικότητας μας. Γιατί της έχουμε δοθεί και έχουμε δεθεί τόσο πολύ με αυτήν που αν αυτή αλλάξει φοβόμαστε ηλιθιωδώς ότι δε θα μας περιέχει. Ότι θα μείνουμε στην απ’ έξω.
Η Ελλάδα είναι ένα πυραμιδικό σύστημα δυναστών: Στην κορυφή έχει τους λίγους, τους μεγάλους δυνάστες που εξουσιάζουν όλους μας.
Στη μέση αυτούς που εξουσιάζουν ομάδες πληθυσμού. Και στη βάση αυτούς που καταδυναστεύουν τον εαυτό τους και την οικογένεια τους.
Ελευθεριά ή θάνατος κραυγάζαν κάποτε κάποιοι πρόγονοι μας.
Εμείς επιλέξαμε την ασφάλεια του θανάτου. Γιατί αυτό είναι ο συντηρητισμός για το πνεύμα και την ψυχή. Διαρκής θάνατος. Τα Ηλύσια Τάρταρα.
Μετείχαμε του συστήματος. Είχαμε δώσει την ψυχή μας για να το υπηρετούμε και να μας παρέχει τα προνόμια του. Το σύστημα φυσικά μας πρόδωσε. Τέρμα τα προνόμια. Μονάχα υποχρεώσεις. Δεν είναι δύσκολο για τον προδότη να προδώσει τον προδότη . Και εμείς προδώσαμε τον εαυτό μας, τα όνειρα μας, το παιδί μέσα μας.
Νιώστε ρε. Τσάμπα είναι η ψυχή. Χαβουρντάδες να είστε, ξοδέψτε ψυχή. Μην την επενδύετε. Χαρίστε την. Πάρτε τα τηλέφωνα στο χέρι. Σπάστε τα δεσμά. Αγαπήστε. Ξαναγαπήστε. Ερωτευτείτε. Συνδεθείτε.

Σκόρπιους μας παραπετούνε. Ενωμένοι έχουμε για κάτι πραγματικά να παλέψουμε. Για ζωές, όχι για τομάρια.

Όπως ήδη καταλάβατε, παρακολουθώντας μέσα από το «Προξενείο-Στοπ» το θέμα του διορισμού των ιμάμηδων, ήδη από την επόμενη ξεκίνησε μια πραγματική συγχορδία έντονων διαμαρτυριών, αντιδράσεων και καταγγελιών απ’ όλους τους τουρκοσυλλόγους, ενώσεις, σωματεία και λοιπά όργανα του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής. Προ ολίγων ημερών σας δείξαμε τις πρώτες από αυτές (που προέρχονταν από τη λεγόμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης», το κόμμα DEB και τον μειονοτικό τύπο). Συνεχίζουμε σήμερα με το 2ο μέρος του…αφιερώματός μας στις αντιδράσεις αυτές, που δεν είναι καθόλου αμελητέο, γιατί βεβαίως συνθέτει ένα κλίμα μεγάλης έντασης ενόψει της εφαρμογής πλέον της τροπολογίας (που αν δεν την διασφαλίσει η ελληνική πολιτεία, υπάρχει ο κίνδυνος να υλοποιηθούν οι ξεκάθαροι πια στόχοι όλων αυτών των τουρκοπρακτόρων: να παραμείνει δηλαδή ο νόμος επί της ουσίας κενό γράμμα και να μην εφαρμοστεί ποτέ)!

    Τον χορό λοιπόν σε αυτό το νέο κύμα αντιδράσεων έσυρε ο πολύ γνωστός μας αρχιπράκτορας της Τουρκίας και πρόεδρος της λεγόμενης «Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης» (ABTTF) Χαλίτ Χαμπίπογλου που δήλωσε: 
«Η τροπολογία στον νόμο 3536/2007 πέρασε δίχως να ζητηθεί η άποψη της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, και παρά την αντίδραση των βουλευτών της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης και όλων των φορέων της. Η πρώτη μορφή αυτού του νόμου που βγήκε το 2007 και συνιστά παραβίαση των ελευθεριών συνείδησης, λατρείας και θρησκείας, πέρασε παρά τις αντιδράσεις, και σήμερα το ίδιο λάθος επαναλήφθηκε. Στην περίοδο μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στην βουλή, σκλήρυνε η πολιτική ρητορική κατά της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, και έφτασε σε επίπεδα φραστικών επιθέσεων και προσβολών… Kαλούμε την κυβέρνηση να επανορθώσει το λάθος βήμα της τροπολογίας που έκανε, αγνοώντας την αντίδραση της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης». 
 Τα παραπάνω φιλοξενούνται στο τουρκοπεριοδικό της Κομοτηνής «Ρόντοπ Ρουζγκαρί» και συνοδεύονται και με διάφορα ψεύδη, όπως π.χ. ότι «ο νόμος προβλέπει πως 240 ιμάμηδες υπαγόμενοι στους ¨διορισμένους¨ μουφτήδες θα ασκούν τα καθήκοντα τους σε καθεστώς κρατικού υπαλλήλου, και ότι θα διορίζονται από πενταμελή επιτροπή χριστιανών» (ενώ φυσικά μια απλή και μόνο ανάγνωση της τροπολογίας αποδεικνύει ότι δεν πρόκειται καθόλου για χριστιανική επιτροπή).

    Την άλλη μέρα ήρθε και η καταγγελία  από την (παράνομη) «Ένωση Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης» (2η φωτογραφία) του αξιότιμου κυρίου Σαμή Τοραμάν, που σε πολύ προκλητικό τόνο, αναφέρει:
    «Το Δ.Σ. της Ένωσης Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης κρίνει την απόφαση αποδοχής από την ελληνική βουλή των αλλαγών του υπ. αρ. 3536/2007 νόμου, γνωστού και ως ¨νόμου για τους 240 ιμάμηδες¨ , ως μια απόφαση άτυχη και λανθασμένη. Πιστεύουμε πως είναι μια απόφαση η οποία δεν υπολογίζει την ελευθερία συνείδησης της Τουρκομουσουλμανικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, και θεωρούμε πως πρόκειται για μια απόφαση επιβολής, καθώς δεν λήφθηκε η άποψη κανενός από τους φορείς και τις οργανώσεις της μειονότητας.
    Καθώς μια τέτοια απόφαση δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή από την μειονότητα, πρέπει το συντομότερο να ανακληθεί και να ληφθούν υπόψη οι ευαισθησίες της Ως Δ.Σ. της Ένωσης Τούρκων Δασκάλων Δυτικής Θράκης, καταδικάζουμε έντονα την απόφαση αυτή και κρίνουμε πως θα είναι αδύνατον να εφαρμοστεί Κοινοποιούμε αυτές τις σκέψεις στην κοινή γνώμη της Τουρκομουσουλμανικής μειονότητας».
    Σε παρόμοιους τόνους και η καταγγελία από την (επίσης παράνομη) «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» (3η φωτογραφία), όπου μεταξύ άλλων διαβάζουμε τα εξής:
    «Τα γεγονότα που συμβαίνουν μετά τις τελευταίες γενικές εκλογές, είτε ενάντια στην Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης, είτε ενάντια στους Τουρκομουσουλμάνους της Ρόδου, για μια ακόμη φορά εμφανίζουν την οπτική γωνία του κράτους για την μειονότητα. Οι ομιλίες των βουλευτών των Ανεξάρτητων Ελλήνων, της Χρυσής Αυγής, της ΝΔ, και του ΠΑΣΟΚ, κατά την συζήτηση των αλλαγών στον νόμο 3536/2007, έδειξαν πως στην Ελλάδα που θεωρείται το λίκνο της δημοκρατίας, ακόμη και βουλευτές στερούνται δημοκρατικών χαρακτηριστικών… Δηλώνουμε ξεκάθαρα πως δεν αποδεχόμαστε αυτήν τη ρύθμιση που ποδοπατά την ελευθερία θρησκείας και συνείδησης της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, και αποτελεί παραβίαση διεθνών και διμερών συνθηκών, και καταδικάζουμε έντονα αυτήν την νοοτροπία επιβολής καθώς και τις συμπεριφορές ενάντια στις βουλευτές μας-εκπροσώπους της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης».
    Την ακύρωση του νόμου ζητούν βεβαίως και άλλα προξενικά παραμάγαζα, όπως οι δύο Σύλλογοι Δασκάλων Αποφοίτων ΕΠΑΘ Ροδόπης-Έβρου και Ξάνθης (σ.σ. πρόκειται για μουσουλμάνους της Θράκης που τελείωσαν την Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και δουλεύουν ως δάσκαλοι στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία), η ΠΕΚΕΜ (ήτοι η «Πολιτιστική-Εκπαιδευτική Εταιρεία Μειονότητας Δυτικής Θράκης», στην οποία προεξάρχουν οι δύο αρχιπράκτορες – και πολύ γνωστοί σας λόγω του «Προξενείο-Στοπ» για τον ρόλο τους σε βάρος της Ελλάδας στα διεθνή φόρα – Τζεμίλ Καπζά και Περβίν Χαϊρουλάχ), η παράνομη «Τουρκική Νεολαία Κομοτηνής» (γνωστή πλέον ανά το πανελλήνιον και από την άθλια ιστορία με το παράνομο αναψυκτήριό της), ενώ μέχρι και διάφοροι (υποτίθεται) πολιτιστικοί τουρκοσύλλογοι προέβησαν σε ανακοινώσεις, όπως π.χ. ο «Πολιτιστικός-Μορφωτικός Σύλλογος Μειονότητας Σέτσεκ» (σ.σ. αυτός που διοργανώνει το εκτουρκισμένο πομάκικο πανηγύρι του Χίλια στον Έβρο), που με ιδιαίτερα προκλητικό τρόπο αναφέρει πως «κρίνουμε τον νόμο αυτό και τις αλλαγές που έγιναν ως μια άσχημη επίθεση στις ελευθερίες συνείδησης, θρησκείας και συνείδησης της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης, και υποστηρίζουμε πως όπως μέχρι τώρα αυτή η νοοτροπία επιβολής δεν έφτασε σε καμία λύση, το ίδιο θα συμβεί και από τώρα και μετά. Όπως το 2007 ο νόμος αυτός που αφορούσε άμεσα την μειονότητα ψηφίστηκε χωρίς διαβούλευση με κανένα μειονοτικό φορέα ή οργάνωση, δυστυχώς το ίδιο συμβαίνει και στις μέρες μας καθώς ο νόμος αυτός παρουσιάζεται μπροστά στην μειονότητα μας με μια λογική επιβολής. Είναι αναπόφευκτο πως όπως έγινε το 2007, έτσι και τώρα αυτή η πολιτική επιβολών θα καταλήξει σε φιάσκο και δεν θα ισχύσει…».

Επιθέσεις και από επίσημα χείλη στην Τουρκία…

    Την ίδια ώρα μάλιστα η ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον της τροπολογίας συνεχίζεται και από την άλλη πλευρά του Έβρου και μάλιστα από πολύ…επίσημα χείλη, όπως π.χ. ο Υπουργός Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας Μεχμέτ Γκιορμέζ, αλλά και ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της Τουρκικής Κυβέρνησης Μπεκίρ Μποζντάγ (4η φωτογραφία), που προέβη μάλιστα σε εξαιρετικά προκλητικά δηλώσεις, λέγοντας πως ο νόμος συνιστά παραβίαση και της συνθήκης της Λοζάννης και των πολιτικών και νομικών κριτηρίων της Ε.Ε. και ανέφερε πως ¨Με το βήμα του αυτό το ελληνικό κοινοβούλιο παραβίασε τόσο την συνθήκη της Λοζάννης, όσο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ποδοπάτησε εκεί τα πιο βασικά δικαιώματα. Δυστυχώς αυτό κάνει η Ελλάδα¨.   
    Περαιτέρω, ο Μποζντάγ άσκησε κριτική και στη στάση των χωρών της Ε.Ε. καταγγέλλοντας «τη σιωπή τους σε αυτήν την αυθαίρετη νομική προσέγγιση της Ελλάδας, που δεν αναγνωρίζει δικαιώματα και νόμους , και ποδοπατά ανθρώπινα δικαιώματα, ευρωπαϊκές αξίες και διεθνείς συνθήκες», ενώ ακόμη κάλεσε την Ελλάδα το συντομότερο δυνατό να αλλάξει την απόφασή της.

    Σε ανάλογο όμως κλίμα υπήρξαν τέλος οι δηλώσεις και του…συντοπίτη μας Χακάν Τσαβούσογλου, που ζει στην Τουρκία και είναι σήμερα βουλευτής Προύσας του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΠ (οι οποίες δηλώσεις έγιναν μάλιστα στο παράρτημα Προύσας του αλυτρωτικού «Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης» (BTTDD) (επίσκεψη από την οποία προέρχεται και η 5η φωτογραφία). Όπως είπε, 
«ο νόμος των 240 ιμάμηδων αποτελεί παραβίαση των άρθρων 35 και 47 της συνθήκης της Λοζάνης και ακόμη αποτελεί μια απευθείας επέμβαση στην θρησκευτική ελευθερία της Τουρκομουσουλμανικής κοινότητας και προβλέπει πως χωρίς κανένα κριτήριο αποφοίτησης θρησκευτικοί λειτουργοί οι οποίοι θα παράσχουν υπηρεσίες σε μουσουλμάνους, θα καθορίζονται από συμβούλιο που θα αποτελείται από χριστιανούς…Για αυτό το λόγο δεν υπάρχει καμία σκοπιά από την οποία να πεις πως υποστηρίζει την θρησκευτική ελευθερία. Γιατί λοιπόν άραγε χωρίς να υπάρχει αίτημα και βούληση από την μειονότητα, βγήκε αυτός ο νόμος; Είναι ανάγκη να δοθεί απάντηση σε αυτό το αίτημα. Για αυτό το λόγο πιστεύω πως μακάρι αυτός ο νόμος να μην μπορέσει να εφαρμοστεί. Πριν την τελική έγκριση, ελπίζω πως αυτός ο νόμος θα αρθεί και η Ελλάδα θα άρει τις αρνητικές για το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποφάσεις της».
    Εμείς απλά σας ενημερώνουμε πως ούτε ο νόμιμος μουφτής Μέτσο Τζεμαλή είπε φυσικά ποτέ του τέτοιο πράγμα , όπως λέει ο ψεύτης Τσαβούσογλου, ούτε – επαναλαμβάνουμε – η επιτροπή που θα επιλέγει τους ιμάμηδες θα αποτελείται μόνο από χριστιανούς. Περαιτέρω βέβαια, είναι τουλάχιστον γελοίο να μιλά για ανθρώπινα δικαιώματα η Τουρκία, μια χώρα που είναι πρώτη σε καταδίκες στο ΕΔΑΔ. Όσο για τη συγχορδία των διαφόρων πρακτορομάγαζων στη Θράκη, είναι πραγματικά σαν τα βατράχια. Έρχεται το σύνθημα (από το αφεντικό στο Προξενείο) και μετά αρχίζουν όλοι στον ίδιο σκοπό. Ε, πώς όχι άλλωστε; Τζάμπα δηλαδή τους πληρώνουν; 

H πρόταση για την αναστολή του άρθρου 86 του Συντάγματος δεν είναι εφικτή όχι διότι δεν προβλέπεται, αλλά επειδή αποτελεί ένα από τα ισχυρά θεμέλια της λεηλατικής κομματοκρατίας. Άλλωστε, η ίδια η πολιτική τάξη δεν συναινεί στην κατάργηση των συναφών διατάξεων του Κανονισμού της Βουλής και του νόμου περί (μη) ευθύνης των υπουργών. Αρνείται, μάλιστα, να παραιτηθεί και από την πασιφανή πρόκληση που συνεπάγεται η δικαστική αρμοδιότητα της Βουλής, η οποία θα ήταν απολύτως εφικτή, εάν συναινούσε να παραπέμπει στην δικαιοσύνη με συναινετικό στην εισαγγελική πρόταση διαβιβαστικό. Κατά την ίδια έννοια, εξακολουθεί να απαγορεύει την παραπομπή στη δικαιοσύνη βουλευτών για αδικοπραξίες που ανάγονται στον ιδιωτικό τους βίο.

Με το άλλοθι της “πολιτικής ευθύνης” παρακάμπτουν το αυτονόητο της αντιπροσωπευτικής αρχής, το “ελέγχειν” και το “ευθύνειν”, προκειμένου να διασφαλίσουν την ατιμωρησία τους. Οι ίδιοι που οδύρονται για τη διατήρηση του άρθρου 86 του Συντάγματος, διέρχονται εν σιωπή την καταπάτηση όλων των άρθρων που ανάγονται στη λειτουργία του πολιτεύματος. Αρνούνται ακόμη και το ενδεχόμενο μιας αναθεώρησης του τρόπου της ερμηνείας του.

Η πρόταση για την αναστολή του άρθρου 86, προφανώς δεν θα γίνει. Επιβάλλεται όμως από τις έκτακτες συνθήκες που διέρχεται η χώρα, επειδή εγγράφεται στο “σώμα” της πρωτογενούς αιτίας που επέτρεψε την καταστροφή. Η αναστολή του, όμως, θα έδινε μια δυνατή ευκαιρία στην πολιτική τάξη να ανακτήσει νομιμοποίηση, να δείξει ότι αλλάζει πορεία και αναλαμβάνει τις ευθύνες της. Κάνοντας την επανάστασή της, προλαμβάνει την κοινωνία ή, έστω, την τελική “ιμιοποίηση” της χώρας.

Σε όσους διατείνονται ότι η αναστολή του άρθρου 86 δεν είναι εφικτή, θέτω το ερώτημα, τι θα αντιτείνουν στην κοινωνία εάν υποθέσουμε ότι παρεμβαίνει δυναμικά στα πολιτικά δρώμενα ή και εξεγείρεται: ότι η εξέγερσή της δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα; Προφανώς, δεν προβλέπεται από το Σύνταγμα η αναστολή. Μπορεί, όμως, να εφαρμοσθεί, κατ’ αναλογίαν, η πρόνοια για την αναστολή ελευθεριών σε έκτακτες περιστάσεις. Θα έλεγα ότι δεν χρειάζεται καν η επίκληση της αναλογίας αυτής, στο μέτρο που, εν προκειμένω, το Σύνταγμα ομολογείται ότι είναι υπεύθυνο για την καταστροφή στην οποία οδήγησε η πολιτική τάξη τη χώρα. Πάνω σ’ αυτό πάτησε για να εκφυλίσει το πολιτικό σύστημα, μεταλλάσσοντάς το σε κομματοκρατία. Για να ιδιοποιηθεί, λεηλατικώ τω τρόπω, το δημόσιο αγαθό και να μετατρέψει το κράτος σε δυνάστη της κοινωνίας.

Η λύση είναι προφανής: ομόφωνα η πολιτική τάξη να αποφασίσει την αναστολή του άρθρου 86 του Συντάγματος. Έτσι, θα επανέλθει στην επικαιρότητα το ζήτημα της κάθαρσης του παρελθόντος και του παρόντος του πολιτικού συστήματος, θεμελιώδη προϋπόθεση για εξαναγκασθεί η πολιτική τάξη να εναρμονίσει τις πολιτικές της με το συμφέρον της κοινωνικής συλλογικότητας.

Σε κάθε περίπτωση, η πρόσκληση για την αναστολή του άρθρου 86 διατυπώνεται μάλλον προκειμένου να αναδειχθεί η υποκρισία της πολιτικής τάξης και της διανόησης που τη στηρίζει, την αιτία και το βάθος του προβλήματος, με απλή διατύπωση για να εκτεθεί. 

Γράφει ο Σωτήριος Καλαμίτσης

"Αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτήθηκαν από την εθνική κυριαρχία". Αυτή η φράση είναι τυπωμένη στο υποσέλιδο της πρώτης σελίδας κάθε έκδοσης της εφημερίδος «ΤΟ ΧΩΝΙ». Η φράση δεν είναι σωστή, διότι δίνει την εντύπωση πως είναι νοητή μία παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, αλλά υπό όρους, ενώ παραίτηση από την εθνική κυριαρχία είναι αδιανόητη υπό οιουσδήποτε όρους. Το άρθρο 28 του Συντάγματος, βέβαια, επιτρέπει τον περιορισμό της εθνικής κυριαρχίας στα πλαίσια της συμμετοχής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, αλλά πρόκειται για ειδική περίπτωση, η οποία δεν επάγεται κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας. Πάντως, η «άνευ όρων παραίτηση» μου θυμίζει το «πατριωτικό» σύνθημα του Αντρέα, στο άκουσμα του οποίου αλάλαζαν τα πλήθη: «Η Ελλάδα είναι αδιαπραγμάτευτη», όπερ σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν έχει ακόμη αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης, ενώ το ορθόν είναι «Η Ελλάδα δεν είναι προς διαπραγμάτευση».

Πολύς ντόρος γίνεται τελευταίως με την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, με την οποία κυρώθηκε διάταξη που προβλέπει ότι δεν ισχύει η ασυλία της δημόσιας περιουσίας του κράτους, εξ ου και λέγεται ότι «οι δανειστές μας μπορούν να κατάσχουν όχι μόνο την ιδιωτική περιουσία του κράτους (ακίνητα, κτήρια, κεφάλαια κ.λπ.), αλλά και τη δημόσια (λιμάνια, αεροδρόμια, αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς κ.λπ.). Και συνεχίζουν τα δημοσιεύματα και οι εκπομπές ότι με την πράξη αυτή ολοκληρώθηκε η μετατροπή της χώρας σε αποικία, αφού τώρα δεν είναι μόνο η εκχώρηση της δημοσιονομικής πολιτικής στους τρεις υπαλλήλους των δανειστών και το διαρκώς αυξανόμενο χρέος, δεν είναι μόνον η καταστροφή του κράτους πρόνοιας, της δημόσιας Παιδείας, και της εργατικής νομοθεσίας, δεν είναι μόνον η ανεργία, η γενικευμένη φτώχεια, η πείνα και οι αυτοκτονίες, δεν είναι μόνον η εκποίηση του ΟΤΕ, της ΔΕΗ, των λιμανιών και των αεροδρομίων. Αυτά, μια μελλοντική αριστερή κυβέρνηση, μπορεί να τα ανακτήσει. Τώρα όμως εκποιείται και ο ορυκτός πλούτος της χώρας. Το χρυσάφι της Χαλκιδικής παραδίδεται στους ξένους έναντι έντεκα εκατομμυρίων ευρώ (όσο η αξία 30 διαμερισμάτων των 100μ2). Το χρυσάφι, οι βωξίτες, το νικέλιο, το μαγγάνιο, όλος ο ορυκτός πλούτος που σχηματίστηκε κάτω από το έδαφος της Ελλάδας πριν από εκατομμύρια χρόνια, θα εκποιηθεί. Το χρυσάφι και τα υπόλοιπα μεταλλεύματα δεν θα ξαναγεννηθούν. Εκεί που ήταν κάποτε δάση και βουνοπλαγιές, θα μείνουν τα σεληνιακά τοπία της λεηλατημένης πατρίδας μας. Και τα κυανιούχα (για το χρυσάφι) θα μολύνουν τα εδάφη και τα νερά, σκοτώνοντας ζώα, πουλιά και ανθρώπους».

Να επισημάνω ότι παρόμοια ρήτρα εμπεριέχεται σε όλες τις μέχρι σήμερα μνημονιακές δανειακές συμβάσεις που έχουν υπογράψει οι φωστήρες που μας κυβερνούν. Δεν είναι, λοιπόν, η πρώτη φορά.

Γιατί, όμως, επαναλαμβάνονται οι ρήτρες αυτές και τόσο πιεστικά;
Εγώ πιστεύω ότι αυτό γίνεται για λόγους ψυχολογικούς και μόνον. Για να μας υπενθυμίζουν ότι έχουμε πέσει στα τέσσερα και δεν μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι. Την άποψη αυτή στηρίζω στις τελευταίες λέξεις της σχετικής ρήτρας, όπου ορίζεται ότι η παραίτηση αυτή ισχύει στο μέτρο που «δεν προσκρούει σε διάταξη αναγκαστικού δικαίου» [«αναγκαστικού νόμου» το μετέφρασαν οι μεταφραστές, αλλά αναγκαστικός νόμος είναι αυτός που εκδίδεται, όταν έχει καταλυθεί η Δημοκρατία]. Τί σημαίνει αυτό με απλά λόγια; Σημαίνει ότι αν υπάρχει διάταξη αναγκαστικού δικαίου, ήτοι διάταξη, η οποία δεν υποχωρεί προ της αντίθετης βούλησης του συναλλασσομένων και απαγορεύει την κατάσχεση, δεν μπορεί να γίνει κατάσχεση.

Τέτοιες διατάξεις αναγκαστικού δικαίου είναι οι ακόλουθες από τον Αστικό Κώδικα:
Αρθρο 966 - Πράγματα εκτός συναλλαγής
Πράγματα εκτός συναλλαγής είναι τα κοινά σε όλους, τα κοινόχρηστα και τα προορισμένα στην εξυπηρέτηση δημόσιων, δημοτικών, κοινοτικών ή θρησκευτικών σκοπών.
Αρθρο 967 - Κοινόχρηστα
Πράγματα κοινής χρήσης είναι ιδίως τα νερά με ελεύθερη και αέναη ροή, οι δρόμοι, οι πλατείες, οι γιαλοί, τα λιμάνια και οι όρμοι, οι όχθες πλεύσιμων ποταμών, οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους.
Αρθρο 968 - Κυριότητα σε κοινόχρηστα
Τα κοινόχρηστα πράγματα, εφόσον δεν ανήκουν σε δήμο ή κοινότητα, ή ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, ανήκουν στο δημόσιο.
Αρθρο 970 - Σε Κοινόχρηστα πράγματα μπορούν να αποκτηθούν με παραχώρηση της αρχής κατά τους όρους του νόμου ιδιαίτερα ιδιωτικά δικαιώματα εφόσον με τα δικαιώματα αυτά εξυπηρετείται ή δεν αναιρείται η κοινή χρήση.
Αρθρο 971 - Τα Πράγματα εκτός συναλλαγής αποβάλλουν την ιδιότητά τους αυτή από τότε που έπαψε ο προορισμός τους για την κοινή χρήση ή για δημόσιο, δημοτικό, κοινοτικό ή θρησκευτικό σκοπό.

Με βάση αυτές τις διατάξεις ούτε λιμάνια, ούτε αεροδρόμια, ούτε αρχαιολογικοί χώροι, ούτε στρατόπεδα κ.λπ. υπόκεινται σε κατάσχεση. Μπορούν, όμως, οι φωστήρες μας να καταργήσουν αυτές τις διατάξεις ορίζοντας ότι τίποτε δεν είναι δημόσιο και όλα είναι προς κατάσχεση. Δεν έχουν παρά να κάνουν και αυτό. Άλλωστε, την κυριαρχία μας δεν την έχουμε απωλέσει τα τελευταία χρόνια. Δεν την απωλέσαμε με τα Μνημόνια. Απλώς με αυτά δημοσιοποιήσαμε αυτό που ισχύει από τη δολοφονία του Ι. Καποδίστρια [09.10.1831] και μετά, ο οποίος Ι. Καποδίστριας, σημειωτέον, κυβερνούσε και αυτός υπό την προστασία των μεγάλων Δυνάμεων.

Ας μην πάμε τόσο μακρυά όμως. Μέχρι το 1967 υπήρχε στη χώρα το παλάτι ως τοποτηρητής των ξένων. Αυτό ανεβοκατέβαζε κυβερνήσεις αρεστές σε ΗΠΑ και Αγγλία. Επειδή φαινόταν ότι χάνει τον έλεγχο, επεβλήθη το 1967 δικτατορία, η οποία εκτελούσε απ’ ευθείας εντολές των ξένων και εξεδίωξε το παλάτι ως περιττό. Από το 1974 και μετά το παλάτι ήταν αχρείαστο, εξ ου και εξοστρακίσθηκε δια δημοψηφίσματος, το αποτέλεσμα του οποίου ήταν σίγουρο και αρεστό στις προστάτιδες δυνάμεις. Ήταν και το τελευταίο δημοψήφισμα, αφού δεν υπάρχει πλέον θέμα προς δημοψήφισμα με βέβαιο και ανεκτό από τους προστάτες αποτέλεσμα. Έκτοτε τα μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα διερωτώντο δια των εντύπων τους, αν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ θα καλέσει στον Λευκό Οίκο τον πρωθυπουργό ή τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι οποίοι, ειρήσθω εν παρόδω, εκλιπαρούσαν για μια τέτοια πρόσκληση. Αυτή ήταν μία ένδειξη του κατά πόσον απολαύει της εμπιστοσύνης του θείου Σαμ ο εκλεγμένος πρωθυπουργός ή οιοσδήποτε προαλειφόμενος για τη θέση αυτή.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει τώρα με τον Τσίπρα. Δίνει προφορικές εξετάσεις σε Βερολίνο και Ουάσιγκτον. Για γραπτές δεν γνωρίζω, αλλά επειδή συνήθως οι γραπτές εξετάσεις προηγούνται των προφορικών και προϋποθέτουν επιτυχή έκβαση για να προχωρήσει ο εξεταζόμενος στα προφορικά, μάλλον θα πρέπει να τις έχει υποστεί επιτυχώς. Θα περάσει και την προφορική δοκιμασία με καλό βαθμό, ευθύς δε ως εκλεγεί πρωθυπουργός θα κάνει τα αντίθετα από όσα λέει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Γεννηματάς θα μετενσαρκωθεί στον Παπαδημούλη και οι Σκουρλέτης, Δρίτσας, Στρατούλης, Δούρου, Λαφαζάνης θα μεταλλαχθούν σε Ρέππα, Τσοχατζόπουλο, Σκανδαλίδη, Βασούλα και Λαλιώτη. Απλά πράγματα. Κάπως έτσι δεν το είπε και ο Στουρνάρας στη Βουλή απευθυνόμενος στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ; «Ο Αρχηγός σας πήγε να δώσει τα διαπιστευτήριά του στον κ. Σόιμπλε».

Θέλετε κι’ άλλη απόδειξη; Ποιος κρατάει τον Γεωργίου στη θέση του στην ΕΛΣΤΑΤ, ενώ διώκεται για κακουργηματική πράξη, η οποία άνοιξε τον δρόμο στα Μνημόνια; Αυτός που κρατάει και τον Μίχα στη θέση του Προέδρου του ΕΦΕΤ, ενώ διώκεται για κακούργημα σε σχέση με την προμήθεια υποβρυχίων. Και ποιος κρατάει στη θέση του αυτόν που κρατάει στη θέση του τον Γεωργίου και τον Μίχα; Η Siemens και οι υπάλληλοί της στις Βρυξέλλες. Μέλη της αφρόκρεμας του κρατικού μηχανισμού υπόδικα επί κακουργήματι, αλλ’ ακλόνητα στη θέση τους.

Ας το παραδεχθούμε. Η εθνική κυριαρχία έχει απωλεσθεί στην πραγματικότητα από το 1453. Απλώς τώρα στεγάσθηκε σε γυάλινο κλουβί από τους θηριοδαμαστές Γιωργάκη και Αντωνάκη. Μόνο τη φάτσα του Χατζηδάκη να δεις, πείθεσαι. 

Πηγή TaXalia
Υπάρχουν αδέκαστοι δικαστές; Και αν ναι, τι κάνουν με την συστηματική παραβίαση του Συντάγματος;

Το ισχύον Σύνταγμα που χαρακτηρίζει το νομικό πλαίσιο λειτουργίας του κρατικού μηχανισμού ορίζει στο άρθρο 87 ότι:

1. Η δικαιοσύνη απονέμεται από δικαστήρια συγκροτούμενα από τακτικούς δικαστές, που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία,

2. Οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους υπόκεινται μόνο στο Σύνταγμα και στους νόμους και σε καμία περίπτωση δεν υποχρεούνται να συμμορφώνονται με διατάξεις που έχουν τεθεί κατά κατάλυση του Συντάγματος.

Εκ των πραγμάτων και με βάση τα όσα καθημερινά διαδραματίζονται, βλέπουμε ότι ούτε η πρώτη παράγραφος εφαρμόζεται, αλλά ούτε και η δεύτερη.

Με την λέξη «αδέκαστος» χαρακτηρίζεται ο αμερόληπτος, ο ακέραιος, ο αδιάφθορος, αυτός που δεν εξαγοράζεται και τον χαρακτηρισμό αυτό κυρίως τον προσάπτουμε σε δικαστές που ασκούν το λειτούργημά τους προσανατολιζόμενοι στο γράμμα και το πνεύμα του Νόμου χωρίς να δέχονται την επιρροή άλλων παραγόντων, όπως πολιτικών προσώπων, σκοπιμοτήτων, συναισθηματισμών κ.λ.π.

Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εξαγγελίες κυβερνητικών στελεχών «προκαταλαμβάνουν» δικαστικές αποφάσεις που δεν έχουν ακόμα εκδοθεί, ή ακόμα αποφάσεις δικαστικών λειτουργών αν δεν συμφωνούν με κυβερνητικά μέτρα δεν εφαρμόζονται ή να ανατρέπονται με άλλη απόφαση.

Έχουμε προκλητικές παραβιάσεις πολλών άρθρων του Συντάγματος:

'Οπως του αρθρου 1 που ορίζει ότι « Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα», τη στιγμή που ο λαός έχει οδηγηθεί στην εξαθλίωση.

Επίσης προκλητική παραβίαση συνιστούν οι υπέρμετρες φορολογικές επιβαρύνσεις κατά παράβαση του άρθρου 4 που ορίζει ότι «Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Ποιές δυνάμεις; Όταν οι φοροφυγάδες και φοροκλέφτες οι διασπαθιστές δημοσίου χρήματος τυγχάνουν πλήρους ασυλίας και μας τους μοστράρουν σε λίστες σαν επιτυχόντες σε ανώτατα ιδρύματα και οι οφειλές τους δεν εισπράττονται, ενώ επιβαρύνονται συνεχώς μισθωτοί και συνταξιούχοι;;

Τηρείται η επιταγή του άρθ. 5 του Συντάγματος ότι « Καθένας έχει δικαίωμα στην προστασία της υγείας», όταν παρά τις επί χρόνια ασφαλιστικές εισφορές των πολιτών για τις παροχές υγείας καλούνται τώρα να επιβαρύνονται με έξοδα για ιατρικές επισκέψεις, φάρμακα και νοσήλια διαφορετικά να περιμένουν το «μοιραίο»;

Μήπως το άρθρο 21 «Το Κράτος μεριμνά για την υγεία των πολιτών και παίρνει ειδικά μέτρα για την προστασία της νεότητας, του γήρατος, της αναπηρίας και για την περίθαλψη των απόρων»;

Όταν καταστρατηγείται το Σύνταγμα ακόμα και στην περίπτωση των εκλογικών αναμετρήσεων με τις παραπλανητικές διακηρύξεις των κομμάτων ότι «λεφτά υπάρχουν» ή ότι θα προβούν σε «επαναδιαπραγμάτευση» των όρων των μνημονίων και συγκεκριμένα του άρθρου 120 που στην παράγραφο 3 αναφέρει ότι «ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος» ποιος ελέγχει ποιον για τη συγκεκριμένη πραξικοπηματική κατάλυση του Συντάγματος;;

Μήπως λοιπόν πρέπει να κινητοποιηθεί ο λαός (ή μήπως ο Στρατός;) ως οφείλει με βάση το ακροτελεύτιο άρθρο 120 παράγραφος 4 που ορίζει ότι «η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία», – γιατί το «με τη βία» δεν προϋποθέτει μόνο τα τάνκς αλλά και την αυθαίρετη ετσιθελική καταστρατήγηση του από οποιαδήποτε κυβερνητικά ή μη στελέχη που καλύπτονται με «δημοκρατικό» ή «κοινοβουλευτικό» μανδύα που βάζουν πάνω από την τιμή και την υπόληψη τους την κομματική πειθαρχία και συμφέρον...

Που είναι οι αδέκαστοι λειτουργοί του Νόμου που έχουν ορκιστεί για να εποπτεύουν και να τον προφυλάσσουν από τις πολιτικές αυθαιρεσίες, από τις πολιτικές αγυρτείες, από πολιτικά εγκλήματα και προδοτικές ενέργειες κατά της Χώρας ως ανεξάρτητη Εξουσία;

Η κατοχική κυβέρνηση Σαμαρά παρέδωσε τα κλειδιά στους οικονομικούς επιτελείς, δηλαδή στην τρόικα 

Το υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι προφανές ότι έχει θέσει τη λειτουργία του υπό αναστολή! Η πραγματική του έδρα, έχει μεταφερθεί στη πλατεία Συντάγματος όπου βρίσκεται το υπουργείο Οικονομικών και από εκεί ουσιαστικά διοικείται. Η άποψη αυτή δεν απέχει διόλου από την πραγματικότητα. 
Αρκεί να δούμε τα γεγονότα:

• καθ΄ όλη τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, φωνή από τον Χολαργό δεν ακούστηκε. Ούτε καν ψίθυρος. Πόσο μάλλον το “ως εδώ” που πολλοί καλοπροαίρετοι στρατιωτικοί ανέμεναν ότι κάποιος, υπουργός ή Αρχηγός θα έλεγε. Αντιθέτως δεν έχει ξεχαστεί η φράση του ΥΕΘΑ στη Βουλή, όταν αναφερόμενος στις περικοπές είχε πει "περιμένω κι εγώ να δω τι θα γίνει".

Τα αποτελέσματα γνωστά και οι στρατιωτικοί ήδη τα βιώνουν. Έτσι...

• ακόμη και για απλά αλλά φλέγοντα ζητήματα, όπως η δωρεάν μετακινήσεις των στρατιωτών, το ΥΕΘΑ δεν εισακούεται, αν βέβαια έχει πράγματι μιλήσει. Για το θέμα των καταστάσεων επιβίβασης να υπενθυμίσουμε ότι το μόνο που υπάρχει είναι μία τοποθέτηση του ΥΕΘΑ, σύμφωνα με την οποία γίνονται όλες οι απαραίτητες ενέργειες για να επανέλθουν κάποιες διευκολύνσεις. Έχει περάσει πολύς καιρός από τότε. Αποτέλεσμα μηδέν.

• τα δάνεια των στρατιωτικών. Ακόμη και αυτά που αφορούν στον ΑΟΟΑ, δεν έχουν ακόμη ρυθμιστεί. Για τα υπόλοιπα που θα πρέπει να ρυθμιστούν με τις τράπεζες... αναμένουμε την σύσταση επιτροπής για να εξεταστεί το θέμα. Οι δόσεις των δανείων όμως δεν μπορούν να περιμένουν.

• ακόμη και για το ζήτημα που καίει τους απόστρατους και έχει να κάνει με το δικαίωμά τους να εργάζονται χωρίς να περικόπτεται η σύνταξή τους, το ΥΕΘΑ δεν φαίνεται διατεθειμένο να εμπλακεί.

• για να περάσουμε στα κρίσιμα εθνικά θέματα; Μπορεί η συζήτηση για την ΑΟΖ να έχει για τα καλά φουντώσει, αλλά το ΥΕΘΑ δεν έχει κληθεί σε καμία σύσκεψη, για το θέμα. Που είναι προφανές ότι το αφορά. Μπορεί ο κ.Παναγιωτόπουλος να έχει συζητήσει το θέμα με τον πρωθυπουργό -αν έχει γίνει κι αυτό- αλλά σύσκεψη με επιτελείς που γνωρίζουν σχέδια, σενάρια κι έχουν να προτείνουν λύσεις δεν έχει υπάρξει.

Δεν θα αναφερθούμε στον αριθμό των ανυπόγραφων φακέλων, για τους οποίους διαμαρτύρονται άπαντες στα Γενικά Επιτελεία. Γιατί οι συνεργάτες του υπουργού Εθνικής Άμυνας επιμένουν ότι υπογραφές μπαίνουν. Προφανώς αργούν και γι΄ αυτό συγκεντρώνονται τόσοι φάκελοι; Ίσως.

Ούτε στο γεγονός ότι επιτέλους η Ελλάδα... κατόρθωσε να παραγγείλει... ανταλλακτικά για τα μαχητικά της αεροσκάφη!!! Γιατί αν φθάσουμε να θεωρούμε παραγωγή έργου και αυτά, τότε το ΄χουμε χάσει οριστικά το παιχνίδι.

Η ουσία που πρέπει όμως να γίνει κατανοητή είναι ότι το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας δεν μπορεί να βάζει ταμπέλα… “επιστρέφω σε λίγο”! Καλώς, κακώς, τους αρέσει ή όχι πρόκειται για ένα από τα κρισιμότερα υπουργεία για την λειτουργία του κράτους και φυσικά για την Εθνική Ασφάλεια. Τα “κλειδιά” του δεν μπορούν και δεν επιτρέπεται να δίδονται σε κανέναν άλλο για να το διοικεί. Πολύ περισσότερο σ΄ ένα οικονομικό επιτελείο που δεν κάνει δα και καμιά σοβαρή προσπάθεια για να κρύψει την αντιπάθειά του σ΄ ότι έχει σχέση με τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Δεν γνωρίζουμε αν όλα αυτά ή έστω κάποια απ΄ αυτά τα έχει θέσει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Παναγιωτόπουλος στον πρωθυπουργό και στους συμβούλους του. Και είναι δικό του θέμα αν θα το πράξει.

Γιατί στο τέλος το κόστος αν κάτι πάει στραβά μόνο ο ίδιος θα το πληρώσει. Τα... κεφάλια των Αρχηγών, που σε τέτοιες περιπτώσεις πρωθυπουργοί και υπουργοί, σπεύδουν να... κόψουν δεν θα είναι αρκετά. Γι΄ αυτό καλό θα είναι να ζητήσει πίσω τα κλειδιά του ΥΕΘΑ και να το διοικήσει αυτή τη δύσκολη περίοδο της κρίσης.

Δεν χρειάζεται να πούμε ότι θα επανέλθουμε. 
Αυτά που έρχονται θα μας υποχρεώσουν να ασχοληθούμε ξανά με το θέμα.

Γράφει η Μαρία Μαθιοπούλου 

Η καπνοβιομηχανία-θρύλος της Ξάνθης, ο «Ιβάν ο τρομερός» και ο φόβος των... Τούρκων. Είναι το έργο που παίζεται στην ακριτική πόλη με πρωταγωνιστές τον ομογενή ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Τούρκους επιχειρηματίες που εφορμούν από την ανατολή και «έπαθλο» την πολύπαθη ΣΕΚΑΠ, μαγαζί γωνία.

«Ενας Πόντιος οραματίστηκε τη ΣΕΚΑΠ κι ένας Πόντιος θα την κρατήσει ζωντανή». Η σύγκριση του Αλέξανδρου Μπαλτατζή, πρωτεργάτη του ελληνικού συνεταιριστικού κινήματος, με τον Ιβάν Σαββίδη δίνει και παίρνει τις τελευταίες ημέρες στην Ξάνθη. Η επανεμφάνιση του γνωστού επιχειρηματία στο προσκήνιο -πριν από τρεις μέρες άνθρωποί του βρίσκονταν επί έξι ώρες στις εγκαταστάσεις της ΣΕΚΑΠ- ήρθε να συμπέσει με την ανακοίνωση για τη σύμπραξη της τουρκικής SEBA DIS TICARET VE NAKLIYAT με τη βορειοελλαδική εισηγμένη ΕΛΓΕΚΑ, που από κοινού θα διεκδικήσουν το πλειοψηφικό ποσοστό της καπνοβιομηχανίας.

Στην περιοχή επικρατεί αναβρασμός. Η τοπική κοινωνία αντιστέκεται στην τουρκική προσφορά, που είναι και η μόνη δεσμευτική που κατατέθηκε στον ειδικό εκκαθαριστή της ΑΤΕ για τη ΣΕΚΑΠ, οι εργαζόμενοι καλοβλέπουν τον Σαββίδη, αφού προτιμούν Ελληνα επενδυτή σε μια περιοχή τόσο ευαίσθητη, και οι πιο υποψιασμένοι κάνουν προβολή στο μέλλον με μια τουρκική σημαία να κυματίζει έξω από το εργοστάσιο και σταυροκοπιούνται.

Την ίδια στιγμή τα οικονομικά προβλήματα έχουν πνίξει τη συνεταιριστική καπνοβιομηχανία που χαρακτηρίζεται από τον ίδιο τον πρόεδρό της «case study για οικονομολόγους», αφού οι στρόφιγγες έχουν κλείσει από παντού. Οι εργαζόμενοι είναι δυόμισι μήνες απλήρωτοι, καθώς η όποια ρευστότητα εξασφαλίζεται -κυρίως μέσω προκαταβολών από παραγγελίες πελατών- κατευθύνεται σε πιο επείγουσες ανάγκες. Τελευταία η εταιρία έχει πάρει μια μικρή ανάσα, εξασφαλίζοντας κάποιες εμπράγματες εγγυήσεις έναντι περιουσιακών της στοιχείων.

Η SEBA, η ΕΛΓΕΚΑ και η σφήνα Σαββίδη

Ολο αυτόν τον καιρό ο μόνος υποψήφιος είναι η τουρκική SEBA -πελάτης χρόνια της ΣΕΚΑΠ-, η οποία από την πρώτη στιγμή έκανε γνωστή την πρόθεσή της να συνεργαστεί με Ελληνα εταίρο. Τον ρόλο αυτόν ανέλαβε τελικά η ΕΛΓΕΚΑ, η οποία θα συμμετάσχει σε κοινή εταιρία με την τουρκική επιχείρηση, που θα διεκδικήσει το 50,36% της Συνεταιριστικής Καπνοβιομηχανίας. Την ίδια στιγμή αναθερμάνθηκε και το ενδιαφέρον του Ιβάν Σαββίδη για τη ΣΕΚΑΠ. Δεν είναι μάλιστα λίγοι εκείνοι που τη συνδέουν με την πρόσφατη επίσκεψη του ομογενούς επιχειρηματία στο γραφείο του πρωθυπουργού. Η πιθανότητα να βρεθεί η ΣΕΚΑΠ σε τουρκικά χέρια σε μια περιοχή που οι ισορροπίες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες φαίνεται ότι τρομάζει την πολιτική σκηνή, που δεν επιθυμεί άλλες κατηγορίες περί εθνικής προδοσίας στην πλάτη της. Πριν από 20 ημέρες, μάλιστα, ο ίδιος ο Σαββίδης, μαζί με τον πρόεδρο του ΠΑΟΚ Ζήση Βρύζα, βρέθηκε στις εγκαταστάσεις της ΣΕΚΑΠ, χωρίς όμως να περιηγηθεί στους χώρους της. Τότε φέρεται να δήλωσε: «Αν την πάρω, σε δυο χρόνια θα τρίβετε τα μάτια σας». Μετά την τελευταία επίσκεψη του διευθυντή του εργοστασίου τσιγάρων που διαθέτει στο Ροστόφ και του δικηγόρου του από τη Θεσσαλονίκη, αναμένεται να επανακάμψει τις επόμενες μέρες διά των εκπροσώπων του για έναν πιο ενδελεχή έλεγχο, με τις ευλογίες της ΑΤΕ.

Ανησυχούν οι εργαζόμενοι για το μέλλον τους στην εταιρία!

Οι εργαζόμενοι -250 τον αριθμό σε Ξάνθη, Θεσσαλονίκη και Αθήνα- δεν ενδιαφέρονται για το πόσο ψηλό θα είναι το τίμημα, αλλά για το μέλλον της εταιρίας και μαζί για το δικό τους. Τους ξενίζει η προοπτική του Τούρκου επενδυτή, ενώ γνωρίζουν ότι ο Ιβάν Σαββίδης θεωρείται «βασιλιάς των τσιγάρων» στη Ρωσία. Πάντως, τον τελευταίο καιρό επιχειρείται ένας επηρεασμός της τοπικής κοινής γνώμης υπέρ του Τούρκου ενδιαφερόμενου, το όνομα του Σαββίδη συνδέεται με πιθανές απολύσεις, ενώ τα τουρκικά φορτηγά στοιβάζονται εσχάτως στον αύλειο χώρο της καπνοβιομηχανίας.

«Η ΣΕΚΑΠ είναι μαγαζί γωνία. Θα μπορούσε να κάνει θαύματα» σημειώνει στη «δημοκρατία» ο πρόεδρος του Σωματείου Υπαλλήλων και Εργαζομένων της εταιρίας Γιάννης Ζαπτής, που εκφράζει την ανησυχία και την αβεβαιότητα του προσωπικού και τονίζει ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή, κάνοντας λόγο για την... ευαισθησία της περιοχής.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της ΣΕΚΑΠ Δημήτρης Πράτσος τονίζει στη «δημοκρατία» ότι η εταιρία έχει φτάσει σε οικονομικό αδιέξοδο, έχει ενεργοποιήσει πλέον όλες τις δυνάμεις της στο μέτωπο των εξαγωγών και στηρίζεται μόνο στη μεγάλη προσπάθεια των πωλητών της εντός και εκτός συνόρων. «Κεφάλαια κίνησης δεν υπάρχουν εδώ και δύο χρόνια» αναφέρει χαρακτηριστικά, για να προσθέσει: «Το μόνο που μας ενδιαφέρει πια είναι να λήξει το θέμα, γιατί λήγουν και οι αντοχές της εταιρίας». Ολα αυτά δείχνουν ότι όποιος τελικά επιλεγεί θα πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη, για να τραβήξει την εταιρία στην επιφάνεια.

Πρόκειται για τον δεύτερο διαγωνισμό που τρέχει για τη ΣΕΚΑΠ. Ο πρώτος, αν και αρχικά φάνηκε να ευοδώνεται με την επιλογή της ινδικής Bommidala Enteprprises, τελικά έπεσε στο κενό, αφού ο επενδυτής έκανε πίσω.

Η ΣΕΚΑΠ ιδρύθηκε το 1975 με πρωτοβουλία της ΣΕΚΕ. Το 1980 κυκλοφόρησε στην ελληνική αγορά τα πρώτα της σήματα «SEKAP» και το ιστορικό «Kiretsiler». Το 1984 λάνσαρε το πρώτο ελληνικό blend. Το Cooper τάραξε τα νερά, ενώ πέντε χρόνια αργότερα το GR Lights, ως επέκταση στη σειρά GR, έφερε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το 1997 η ΣΕΚΑΠ έκανε το μεγάλο μπαμ, εισάγοντας στην αγορά το πρώτο διεθνώς βιολογικό φίλτρο biofilter, αξιοποιώντας ανακάλυψη Ελλήνων επιστημόνων.

Από 9% το πήγαν στο 15,7% με μαγειρέματα, εξαπάτηση, μεταφορές εσόδων – εξόδων από το ένα έτος στο άλλο. Σε αγαστή συνεργασία με το ΔΝΤ ώστε να μεθοδεύσουν την υπαγωγή της χώρας σε έναν αντευρωπαϊκό μηχανισμό που έμελλε να είναι η κερκόπορτα για όλο τον Ευρωπαϊκό νότο.

Οι υπόλοιποι ηγέτες βεβαίως αντιστάθηκαν. Ουδείς υπέγραψε την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με τα χρήματα των φορολογουμένων. Ουδείς υπέγραψε την εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας. Μόνο η συμμορία Παπανδρέου.

και όμως, ακόμα και σήμερα όχι μόνον είναι ελεύθεροι, αλλά έχουν το θράσος να μιλούν για “συνωμοσιολογίες” παίρνοντας ως παράδειγμα τις υπόλοιπες χώρες του νότου!
Εκμεταλλευόμενοι το ότι ο απλός πολίτης δεν έχει την δυνατότητα να μελετήσει τα εκεί “μνημόνια” όπως έκανε από την πρώτη στιγμή το “Ολυμπία”. Μα οι ίδιοι οι υπουργοί του ΓΑΠ δεν διάβασαν το ντόπιο μνημόνιο…

Η μοναδική ελπίδα πριν το χάος είναι να επιτραπεί στους εισαγγελείς να κάνουν την δουλειά τους. Ειδ’ άλλως θα γίνει με “άκομψο” τρόπο από τον ίδιο τον λαό.

Ο νέος Υπουργός Yγείας της Τουρκίας Μεχμέτ Μουεζίνογλου έχει καταγωγή από την Κομοτηνή, είναι Μουσουλμάνος της Θράκης και είναι από τους πρωτεργάτες της προκλητικής στάσης αυτών που προσπαθούν να έχουν άμεση επαφή ανάμεσα στην Άγκυρα και την δυτική Θράκη. Είναι ιδρυτικό μέλος της του «Συλλόγου Αλληλοβοήθειας Τούρκων της δυτικής Θράκης».

Ο Μουεζίνογλου ήταν παρών σε κάθε επίσκεψη τούρκου αξιωματούχου στη δυτική Θράκη όπως του Αχμέτ Νταβούτογλου πριν 1.5 χρόνο.

Ως βουλευτής Αδριανούπολης του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης ο Μεχμέτ Μουεζίνογλου, στο γεύμα ιφτάρ που είχε παραθέσει σε Μουσουλμάνους της δυτικής Θράκης που διαμένουν στην Τουρκία, είχε τάξει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους Μουσουλμάνους της περιοχής! Είχε δηλώσει μάλιστα «θα προβώ σε ενέργειες, έτσι ώστε οι ομογενείς μας που ζουν στη Δυτική Θράκη, να έχουν τη δυνατότητα με την κατάθεση ενός χρηματικού ποσού που θα ορισθεί στην πορεία, στο κατάστημα της τουρκικής τράπεζας Ζιραάτ στην Κομοτηνή, να επωφελούνται από τις παροχές των τουρκικών ασφαλιστικών ταμείων»!

Να δούμε τώρα αν θα κάνει τέτοιες προκλητικές κινήσεις ως υπουργός Υγείας που είναι και η αρμοδιότητα του.

Πάλι ο ίδιος είχε προκαλέσει αναταραχή με την τουρκική αντιπροσωπεία που επισκέφθηκε τη Θράκη το προηγούμενο καλοκαίρι. Ο Μουεζίνογλου και η σύζυγός του καθώς και ο Γενικός Διευθυντής του Κέντρου Ισλαμικής Ιστορίας Τέχνης και Κουλτούρας (IRCICA) και στενός συνεργάτης του Τούρκου Πρωθυπουργού Χαλήτ Ερέν, δεν μπόρεσαν να εισέλθουν στη χώρα μας από το τελωνείο των Κήπων.

Οι δύο πολιτικοί στα διαβατήριά τους είχαν τις τουρκικές ονομασίες για τα τοπωνύμια του τόπου γέννησής τους (π.χ. Gumulcine αντί για Κομοτηνή) και κατ εφαρμογή της διμερούς συμφωνίας που είναι σε εφαρμογή και προβλέπει τη χρήση της διεθνούς ονομασίας, δεν τους επετράπη η είσοδος.

Ο Μουεζίνογλου γεννήθηκε το 1955 στην Κομοτηνή. Είναι γιατρός και έχει υπηρετήσει σε πολλά νοσοκομεία της Τουρκίας.

Πηγή: On Alert

Για έναν παγκόσμιο πόλεμο σε επίπεδο νομισμάτων προετοιμάζονται τα μεγάλα dealing rooms των ξένων τραπεζών.

Η προειδοποίηση του απερχόμενου προέδρου του Eurogroup Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ, σχετικά με την σταθερότητα του ευρώ έναντι του δολαρίου, παρά τον πόλεμο που δέχθηκε το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, μόνο τυχαία δεν έγινε.

Όπως τυχαίο δεν ήταν και το σχετικό δημοσίευμα των Financial Times, που προειδοποιούσε γι αυτόν τον πόλεμο, προχθές, αλλά και η μεγάλη συζήτηση που έχει ξεκινήσει τελευταία, αναφορικά με την ολική επαναφορά της ιαπωνικής οικονομίας και του γιεν.

Άγνωστος «Χ» αυτής της ιστορίας είναι το δολάριο. Οι αναλυτές, που ασχολούνται με το αμερικανικό νόμισμα, περίμεναν προχθές το βράδυ με μεγάλο ενδιαφέρον την ομιλία ορκωμοσίας του προέδρου Ομπάμα, για να βγάλουν κάποια συμπεράσματα αναφορικά με τα σχέδια του ως προς την νομισματική του πολιτική. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό, παρά τις προσπάθειες που έγιναν να “διαβαστούν” μηνύματα πίσω από τις λέξεις.

Οι λέξεις «ισχυρό δολάριο» και «στήριξη του ευρώ», δεν ακούσθηκαν, μολονότι είχαν δημιουργηθεί σχετικές προσδοκίες Αποδείχθηκαν ωστόσο φρούδες στην πορεία...

Πηγή: Βόρεια
Συνάντηση με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν θα έχει στις 5:30 μμ, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, στο Ντολμά Μπαχτσέ της Κωνσταντινούπολης. Προηγήθηκε τηλεφωνική επικοινωνία των δύο, νωρίτερα σήμερα.

Η συνάντηση έγινε στο γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού, ύστερα από πρόσκληση που απηύθυνε στον κ. Παπανδρέου, κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνομιλίας που είχαν νωρίτερα.

O πρώην πρωθυπουργός βρίσκεται από την Πέμπτη στην Κωνσταντινούπολη καθώς είναι προσκεκλημένος του Global Relations Forum και μίλησε στην ετήσια γενική του συνέλευση.

Στη συνάντησή οι κ.κ. Παπανδρέου και Ερντογάν αντάλλαξαν απόψεις για τις εξελίξεις, διεθνώς και στην ευρύτερη περιοχή μας, με έμφαση τη Συρία, τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και ειδικότερα το Μάλι.

Επίσης, συζήτησαν για τις εξελίξεις στις δύο χώρες, την προετοιμασία της συνεδρίασης του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών, που θα γίνει στην Τουρκία αυτή τη φορά -η πρώτη συνεδρίαση είχε πραγματοποιηθεί τον Μάιο του 2010, στην Αθήνα-, όπως και τις δυνατότητες οικονομικής συνεργασίας σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος, καθώς ο Γιώργος Παπανδρέου απόψε θα μιλήσει στην Ετήσια Συνέλευση του GLOBAL RELATIONS FORUM, όπου θα παρίστανται και οικονομικοί παράγοντες της γειτονικής χώρας.

Τέλος, έκαναν ιδιαίτερη αναφορά στις εξελίξεις στην ΕΕ και στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.



Ομάδες αλληλεγγύης συγκροτούνται στην Αθήνα για την ταφή μόνων και φτωχών ανθρώπων. Αρκετοί νεκροί παραμένουν άταφοι για μέρες, ενώ στο Γ' Νεκροταφείο δημιουργήθηκε ζώνη με φθηνούς τάφους προς 218 ευρώ την τριετία.

Εννέα μέρες παρέμεινε άταφη η σορός ενός συμπολίτη μας. Τόσες χρειάστηκαν για να συγκεντρωθούν τα χρήματα της κηδείας. Τη σκληρή πραγματικότητα περιγράφουν οι ιδιοκτήτες γραφείων τελετών, λέγοντας ότι πληρώνονται με δόσεις και υποσχέσεις. Διότι ορισμένα ασφαλιστικά ταμεία καθυστερούν ακόμα και μήνες να δώσουν τα προβλεπόμενα. Επιπλέον, η οικονομική κατάσταση αρκετών δήμων -στους οποίους ανήκουν διοικητικά τα νεκροταφεία- δεν επιτρέπει την κάλυψη των εξόδων ταφής. 

Οι δήμοι

Ο Βαγγέλης Ντάλας λέει ότι ο 82χρονος φίλος του, Δημήτρης Νίκου, ''έφυγε'' ξαφνικά στις 18 Δεκεμβρίου από λοίμωξη του αναπνευστικού που εξελίχθηκε σε πνευμονικό οίδημα. Ηταν συνταξιούχος του ΟΓΑ: 

''Απευθύνθηκα στον αρμόδιο αντιδήμαρχο Ηλιούπολης, διότι το Ταμείο θα έδινε 800 ευρώ, έπειτα από ένα εξάμηνο. Αλλά ο τελετάρχης ζητούσε τα χρήματα αμέσως.

Ηθελε, το λιγότερο, 800 ευρώ. Απευθύνθηκα στο δήμο για το κόστος του νεκροταφείου. Μας είπαν ότι τα οικονομικά των δήμων δεν επιτρέπουν δωρεάν ταφές. Κι όμως, η ταφή των απόρων πολιτών αποτελεί θεσμική υποχρέωση της πολιτείας''.

Αναζητώντας λύση, κινητοποιήθηκαν εννέα άνθρωποι. Απευθύνθηκαν σε αρμόδιους φορείς απαιτώντας να βρεθεί τρόπος για την ταφή φτωχών ανθρώπων. Είναι η πρώτη ομάδα αλληλεγγύης που συγκροτήθηκε στην Αθήνα με στόχο να συμβάλει στην ταφή άπορων πολιτών. Εννέα μέρες αργότερα ο νεκρός ετάφη στο Γ' Νεκροταφείο (στις 27 Δεκεμβρίου). Η κηδεία του κόστισε 1.045 ευρώ. Με την τελευταία πενιχρή του σύνταξη (περίπου 300 ευρώ) καλύφθηκε, λίγες μέρες αργότερα, ένα μέρος των εξόδων.

Την επόμενη όμως φεύγει από τη ζωή και δεύτερος φίλος τους. Η ομάδα αλληλεγγύης προσπαθεί να βγάλει άκρη μεταξύ των υπηρεσιών. Ο Β. Ντάλας περιγράφει την Oδύσσεια: 

''Ο Αρης Ανδριανόπουλος ήταν 58 ετών, άνεργος και καρκινοπαθής. Ημασταν 30 χρόνια φίλοι. Τα τελευταία 15 χρόνια εργαζόταν σε ρεσεψιόν ξενοδοχείου, που βρίσκεται στο λόφο του Στρέφη, μέχρι την ημέρα που τον κατέβαλε η αρρώστια. Δούλευε ανασφάλιστος. Απευθυνθήκαμε στον εργοδότη του ζητώντας τα νόμιμα. Αλλά δεν ανταποκρίθηκε στις υποχρεώσεις του.

'Οταν ο Αρης αρρώστησε, η ομάδα αλληλεγγύης τον μέτεφερε σε κλινική. Καλύψαμε τη φαρμακευτική του αγωγή. Χρειάστηκε να σταθούμε δίπλα του με βάρδιες, να τον εμψυχώσουμε. Τον ταϊσαμε, τον βοηθήσαμε να πιεί νερό''. 

Ο Αρης Ανδριανόπουλος πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου. Ετάφη δύο μέρες αργότερα, στο Γ' Νεκροταφείο, μετά την κινητοποίηση της ομάδας αλληλεγγύης. Μοναδικοί του συγγενείς ήταν ο άνεργος ανιψιός του και η αδελφή του, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Ο Ιωάννης Τσεσμετζής, που ανέλαβε την τελετή ταφής στο Κοιμητήριο Ηλιούπολης, λέει: 

''Ο κόσμος δεν έχει χρήματα. Ζητούν την πιο απλή και φθηνή κηδεία, η οποίαι κυμαίνεται γύρω στα 800 ευρώ. Και πάλι, δεν θέλουν να πληρώσουν. Οταν υπάρχουν συγγενείς, υπόσχονται ότι θα δώσουν τα χρήματα με δόσεις. Κάποιοι πληρώνουν με κάρτες, άλλοι μαζεύουν δανεικά. Αλλά κι αυτοί δεν έχουν χρήματα. Μας δίνουν το λόγο τους πως θα πληρώσουν ώστε να γίνει η τελετή της κηδείας. Ζητούν από το δήμο να τους παραχωρήσει μία θέση δωρεάν στο κοιμητήριο. Αν ο δήμος το επιτρέψει, γλιτώνουν από 200 έως 1.500 ευρώ -τόσο κυμαίνεται η τιμή του χώρου για μία τριετία. Επειδή το γραφείο τελετών είναι συνοικιακό δεν μπορούμε ν' αφήσουμε άταφους τους γείτονες''.

Οι... τελετάρχες

Λέει ότι ο κόσμος πληρώνει το κόστος ταφής με μεγάλη δυσκολία. Αλλά οι δήμοι δεν μπορούν να υπερβούν τον κανονισμό λειτουργίας των κοιμητηρίων: ''Αν δεν υπάρχει χαρτί απορίας θα πρέπει να απαιτήσουμε τα χρήματα.

Βεβαίως, τα περισσότερα χρήματα δίνονται στα γραφεία τελετών. Οι ιδιοκτήτες τους καταθέτουν τα χρήματα (ταυτότητα, βιβλιάριο νοσηλείας, πιστοποιητικό θανάτου) στα Ταμεία, από τα οποία πηγαίνουν οι ίδιοι να πληρωθούν. Συνήθως οι οικείοι δίνουν τη διαφορά''. Ο Δήμος Αθηναίων άνοιξε νέους, φθηνούς τάφους στο Γ' Νεκροταφείο για να εξυπυηρετεί αυτές τις περιπτώσεις. Οι φθηνότεροι κοστίζουν 218 ευρώ την τριετία.

Ο Παναγιώτης Μινογιάννης (διοικητής του Νοσοκομείου ''Αγίος Σάββας'') μιλάει για τη διαδικασία που ακολουθείται στις περιπτώσεις νεκρών που θα πρέπει να ταφούν: ''Η Αστυνομία αναζητά συγγενείς. Αν δεν βρεθούν, το νοσοκομείο αναλαμβάνει τα έξοδα και τη διαδικασία ταφής''.

Ο ίδιος λέει ότι τη δύσκολη στιγμή ο κόσμος απευθύνεται στο γραφείο τελετών ρωτώντας ''πόσο κάνουν ένα κουτί και λίγα λουλούδια. Τα αναγκαία για την ταφή. Τα παιδιά θάβουν τους γονείς τους με την υπόσχεση ότι θα δώσουν τα χρήματα περίπου σε ένα εξάμηνο. Ηλικιωμένες γυναίκες θάβουν τον άνδρα τους και πληρώνουν αργότερα, με δόσεις. Με 100 ευρώ το μήνα. Γιατί αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης''

Το ζήτημα όμως παραμένει άλυτο όταν πρόκειται για ηλικιωμένους που ζούσαν μόνοι. Και οι δήμοι για να προσφέρουν στους δημότες τάφο τριετίας δωρεάν, θα πρέπει να έχουν χαρτίι απορίας.

Ο Νίκος Κόκκινος (υπεύθυνος Κοιμητηρίων Δήμου Αθηναίων) λέει ότι στο Γ' Νεκροταφείο γίνονται δωρεάν περίπου τέσσερις κηδείες την εβδομάδα, αλλά αυτό αφορά μόνον όσους έχουν χαρτί απορίας: 

''Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα με νεκρούς που παραμένουν στα αζήτητα. Υποχρεούνται τα γραφεία τελετών να τους παραλάβουν και να πληρωθούν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, το οποίο καθυστερεί να πληρώσει, με αποτέλεσμα τα γραφεία τελετών να μην τους δέχονται''.