Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Δεκ 2016


Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας

Φοβάμαι ότι μπαίνουμε ολοταχώς σε ένα δεύτερο εξάμηνο χειρότερο από εκείνο το πρώτο, του Ιανουαρίου του 2015.
Και αν σ’ εκείνο ο Πρωθυπουργός της χώρας φόρτωσε όλες τις καταστροφές σε έναν υπερφλύαρο καθηγητή «της θεωρίας των παιγνίων» και στους ηλίθιους εκβιασμούς του, τώρα αναλαμβάνει ο ίδιος προσωπικά τις ευθύνες των καταστροφικών πρωτοβουλιών του.

Πρωτοβουλίες που έχουν δύο στόχους και όπως πάντα κανένα σχεδιασμό.
Ο πρώτος στόχος, έχει σαν αποδέκτες τους θεσμούς και το ΔΝΤ, πιστεύοντας ότι στην παρούσα φάση η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση και ο δεύτερος την αντιπολίτευση. Για άλλη μια φορά ο Αλέξης παίζοντας κομματικά παιχνίδια έχει σαν προτεραιότητα όχι το καλό του Ελληνικού λαού και των χαμηλοσυνταξιούχων, αλλά πως θα φέρει σε δύσκολη θέση την αντιπολίτευση κατά την ψήφιση στην Βουλή του πακέτου μέτρων παροχών που εξήγγειλε.

Τι θα κάνει η αντιπολίτευση;
Θα ψηφίσει ΟΧΙ στο πακέτο μέτρων υπέρ των χαμηλοσυνταξιούχων πηγαίνοντας κόντρα στο δημόσιο αίσθημα, ώστε να μπορεί να την κατηγορήσει για άλλη μια φορά ότι εκπροσωπεί τους δανειστές και το ΔΝΤ η θα ψηφίσει ΝΑΙ στις παροχές καθιστώντας την συνένοχη στην καταστροφή που έρχεται;

Δεν υπολόγισε όμως για άλλη μια φορά τις αντιδράσεις των δανειστών, αλλά και την δική του δυνατότητα να υπερασπιστεί αυτές του τις εξαγγελίες.

Αναρωτήθηκε ποτέ, είχε υπολογίσει άραγε, όταν με στομφώδη τρόπο εξήγγειλε στον Ελληνικό λαό αυτές τις παροχές, ότι έθετε σε κίνδυνο την συμφωνία για το χρέος που τόσα πολλά είχε επενδύσει πάνω της;

Τι θα κάνει τώρα;

Αν οι δανειστές επιμείνουν στην αδιαλλαξία τους και πουν η τις παίρνεις πίσω αυτές τις παροχές η η συμφωνία για το χρέος παγώνει, τι θα κάνει;
Θα τις πάρει πάλι πίσω, όπως τόσες άλλες;
Αν του πουν εντάξει καλά τα έδωσες, βρες τώρα ισόποσα ισοδύναμα;
Που θα τα ψάξει; Από πού θα τα βρει;
Αντέχει άλλη ταπείνωση η ανύπαρκτη αξιοπρέπεια, όχι πια του ιδίου αλλά του Πρωθυπουργού της χώρας;

Αναρωτήθηκε άραγε, πόσο μεγάλη είναι η ευκαιρία που τους έδωσε να αμφισβητήσουν την συμφωνία για το χρέος, μια συμφωνία που δεν την ήθελαν, με κρύα καρδιά την αποδέχτηκαν και που πάντα θα έψαχναν έναν λόγο να την ακυρώσουν;

Μας λέει ότι διαπραγματεύεται πολιτική λύση.
Ποια διαπραγμάτευση;

Την ό,ποια δυνατότητα είχε η χώρα να κάνει μια υποτυπώδη έστω διαπραγμάτευση την έχουν ακυρώσει οι δηλώσεις του Αλέξη το καλοκαίρι του 2015, αμέσως μετά τo δημοψήφισμα και την απόφαση του να πάμε στο τρίτο μνημόνιο.
«Στις Βρυξέλλες είχα δίλημμα αν θα σηκωθώ να φύγω και θα γυρίσω σαν ήρωας ή αν θα αποτρέψω μια ιστορική οικονομική καταστροφή.
Η απόφαση της εξόδου θα ήταν ανείπωτη καταστροφή.
Να σηκωθώ να φύγω, όπως μου έλεγε η καρδιά μου, γυρίζοντας πίσω ως ήρωας με χιλιάδες να με αποθεώνουν και το κόμμα μου πρώτο, αλλά έχοντας να αντιμετωπίσω την επόμενη μέρα ένα χάος, με την κατάρρευση των τραπεζών, ίσως έναν εμφύλιο.
Και η επιλογή ήταν να πάρω το πολιτικό κόστος να αποτρέψω μια ιστορική οικονομική καταστροφή».
Μετά από όλες αυτές τις δηλώσεις πιστεύει κανείς ότι είμαστε σε θέση σήμερα να κάνουμε διαπραγμάτευση;

Όποτε θέλουν επαναφέρουν στο τραπέζι το θέμα της εξόδου. Μπορεί να κάνει τώρα η κυβέρνηση κάτι διαφορετικό από αυτό που έκανε το καλοκαίρι;

Και συνεχίζει:
«Πανικός δεν μ' έπιασε, πικρία μεγάλη, αλλά εσωτερική απογοήτευση και πάλη, ναι... Αν ήταν να παίζω στα ζάρια τη δική μου ύπαρξη, θα ήταν εύκολο, αλλά ήταν οι τύχες ενός ολόκληρου λαού».
Από εδώ και πέρα με την απειλή της αποπομπής που ο Αλέξης την θεωρεί, «μια ιστορική οικονομική καταστροφή», «κατάρρευση των τραπεζών, ίσως έναν εμφύλιο», ότι θέλουν θα μας επιβάλουν.

Τι θα τους πει τώρα; Φεύγω;
Αυτό δεν θα είναι σήμερα «μια ανείπωτη καταστροφή»;
Δεν θα επέφερε ένα χάος όπως λέει στην συνέντευξη του; Και γιατί δεν το έλεγε τότε να γινόταν και ήρωας όπως είπε;

Το παραμυθάκι λοιπόν της σκληρής διαπραγμάτευσης που μας λέει είναι ένα τεράστιο ψέμα. Εκκλήσεις κάνουμε να δεχτούν κάποια από τα μέτρα που προτείνουμε και μάλιστα άκομψα, μόνο για εσωτερική κατανάλωση. Παράκληση κάνουμε και όχι διαπραγμάτευση.

Εμείς προτείνουμε και αυτοί αποφασίζουν. Αυτή είναι η αλήθεια.
Όλα τα άλλα είναι τα συνήθη πολιτικά ψέματα με τα οποία εδώ και δύο χρόνια μας έχουν «φλομώσει» για να τονωθεί το ηθικό των οπαδών.

Τι άλλο του μένει;

Το χαρτί του δημοψηφίσματος το έκαψε το καλοκαίρι του 2015, όταν έστειλε στις κάλπες τον Ελληνικό λαό σ’ ένα δημοψήφισμα-παρωδία, με ένα ανύπαρκτο δίλημμα.

Να καταψηφίσει στις 5 Ιουλίου του 2015 μία συμφωνία που είχε ήδη λήξει στις 30 Ιουνίου και μέσα σε μια νύχτα το «μεγαλειώδες» ΟΧΙ του Ελληνικού λαού το μετέτρεψε σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ, όταν μάλιστα ο ίδιος διαβεβαίωνε τον Ελληνικό λαό:
«Ελληνίδες Έλληνες, σας καλώ να αποφασίσετε Κυρίαρχα και Περήφανα...»
«Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα σεβαστώ το αποτέλεσμα της Δημοκρατικής σας επιλογής ΟΠΟΙΟ και αν είναι αυτό»
Με τι «κότσια» να προτείνει πάλι δημοψήφισμα;
Και ποιο θα είναι το καινούριο δίλημμα;

Το παιχνίδι των εκλογών.
Γιατί και τις εκλογές σαν παιχνιδάκι τις είδε, έτσι τις αξιοποίησε.
Για κομματικές σκοπιμότητες αλλά και για την άμετρη ματαιοδοξία του, τον Ιανουάριο του 2015 προκάλεσε τις εκλογές για να ανέλθει στην εξουσία με ότι ψέμα μπορούσε να φανταστεί, χωρίς να έχει κανένα πλάνο διακυβέρνησης της χώρας.

Την έλλειψη αυτού του πλάνου και του σχεδιασμού τα είδαμε, τα διαπιστώσαμε και νιώσαμε στο πετσί μας τις καταστροφικές τους συνέπειες, κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015.

Αυτοσκοπός η εξουσία, η δύναμη της και τα οφέλη της για το κόμμα και τους συντρόφους.

Στις 20 Σεπτέμβρη του 2015 ξαναέστειλε στις κάλπες τον Ελληνικό λαό με μοναδικό στόχο και σκοπό να απαλλαγεί από τους αντιρρησίες του Λαφαζάνη, να εξασφαλίσει την απαιτούμενη συνοχή στο κόμμα του και να περάσει από την Βουλή το τρίτο και πιο απεχθές δικό του μνημόνιο.

Και σε λίγο καιρό, εδώ που οδήγησε τα πράγματα θα τις χρησιμοποιήσει πάλι, αυτή την φορά σαν μέσο διαφυγής από την εξουσία, αφήνοντας πίσω του μια κατεστραμμένη χώρα, φορτώνοντας στις πλάτες της ένα τέταρτο μνημόνιο, μόνο που αυτό δεν θέλει να το χρεωθεί ο ίδιος.

Για να κλείσει ένας κύκλος και ίσως η πολιτική καριέρα ενός ανθρώπου που πάνω του ο Ελληνικός λαός είδε την ελπίδα και επένδυσε τα όνειρα και τις φιλοδοξίες του.

Και να αποδειχτεί περίτρανα για άλλη μια φορά, πως και πόσο η εξουσία φθείρει ανθρώπους, ιδέες, αρχές, συνειδήσεις.

Μα περισσότερο φθείρει όλους εκείνους που φοβούνται μην την χάσουν.

Η αδυναμία να την αρνηθείς σε κάνει άλλον άνθρωπο.
Όταν γευτείς τις χαρές της, την δύναμη της, αυτά που σου προσφέρει, τις υποκλίσεις, την μεγαλοπρέπεια και τις τιμές, εκεί αρχίζουν τα προβλήματα.

Ξεχνώντας αυτό που έλεγε ο Καζαντζάκης:
«Αξιοπρέπεια δεν είναι στο να κατέχω τιμές αλλά στο να τις αξίζω»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Στέλιου Παπαθεμελή

Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι όπως άλλοτε «δυστυχώς επτωχεύσαμεν», αλλά δεν υποκύψαμε στην απελπισία, ανακτήσαμε τον χαμένο χρόνο και αναστηλώνοντας το πεσμένο φρόνημά μας μεγαλουργήσαμε στα πεδία των μαχών με την μεγαλειώδη προέλαση 1912-13, αυτό μπορεί και πρέπει να επαναληφθεί.

Οι μεμψίμοιροι επικαλούνται τον όγκο του εχθρού. Αλλά πάντοτε στην ιστορία ο Ελληνισμός υπήρξε το «έλασσον». Αναμετρήθηκε με αριθμητικά υπέρτερες δυνάμεις.

Όμως, «Πολλάκις τε το έλασσον πλήθος δεδιός άμεινον ημύνατο τους πλέονας δια το καταφρονούντας απαρασκεύους γενέσθαι»(Θουκυδίδης,II,11)-και σε μετάφραση του Ελευθερίου Βενιζέλου: «Πολλάκις ολιγαριθμοτέρα δύναμις ένεκα της προνοητικότητος την οποία της επέβαλλεν η συναίσθησις της αδυναμίας της, απέκρουσε αποτελεσματικώτερον πολυαριθμοτέραν τοιαύτην, η οποία ευρέθη απαράσκευος, διότι υπετίμησε τον αντίπαλόν της».

Λαθρομετανάστευση και Ισλάμ αρχίζουν να τρομάζουν την Ευρώπη, η οποία παραταύτα δεν ξεκολλά από την έμμονη ιδέα της περί Τουρκίας ως αναντικαταστάτου γεωπολιτικού συμμάχου. Τι άλλο να πράξει ο Ερντογάν για να πεισθούν Ευρώπη και ΗΠΑ ότι είναι ορκισμένος ισλαμιστής που θέλει να εξαφανίσει από προσώπου της γης ό,τι δεν είναι Ισλάμ και ό,τι το αντιστρατεύεται;

«Ανήκομεν εις την Δύσιν», αλλά η Δύση δεν ανήκει σ΄ εμάς! Μας χρησιμοποιεί για τα γεωπολιτικά συμφέροντά της. Ιστορικά η Δύση δεν έπαψε να διέπεται από το ανθελληνικό (αντιβυζαντινό) μένος των σταυροφόρων της Δ΄ Σταυροφορίας που πραγματοποίησε την α΄ Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, διαρπάζοντας τους ατίμητους θησαυρούς της Βασιλίδος των πόλεων(1204).

Η Άγκυρα παίζει ένα βρόμικο παιχνίδι υπαγωγής τής όλης Κύπρου στο στρατηγικό και γεωπολιτικό της έλεγχο και υφαρπαγής του υποθαλάσσιου πλούτου της. Όχημα η «διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα», = «πάρε το αυγό και κούρευτο»! Ουδεμία απόφαση μετά την δι΄ευθανασίας έκλειψη της ελληνόκτητης Κυπριακής Δημοκρατίας πρόκειται να ληφθεί από την υποτίθεται «Ενωμένη Κύπρο» χωρίς τη συναίνεση της Άγκυρας. Ακόρεστος, Γαργαντούας ο νεοσουλτάνος ακονίζει δόντια και νύχια, έτοιμος να κατασπαράξει τους πάντες γύρω του. Κατά κανόνα περιπτώσεις όπως η δική του έχουν απαίσιον τέλος. Αλλά ώσπου να το βρεί, θα κάνει κακό όπου δεν συναντήσει αντίσταση. Γι΄ αυτό μία απάντηση αρμόζει: Αντίσταση!

Η θεμελειώδης δημοκρατική αρχή είναι: «των πλειόνων η ψήφος κρατείτω». Αυτή κατακρεουργείται βάναυσα στο «σχέδιο λύσης». Γι΄ αυτό και το καθιστά αποκρουστέο.

Η κυπριακή ηγεσία ενόψει του αναν-ικού της παρελθόντος είναι ευάλωτη στις έξωθεν πιέσεις, ιδίως όταν αυτές προέρχονται από την Βικτώρια Νούλαντ, επισπεύδουσα της Διάσκεψης της 12ης Ιανουαρίου. Η Κυπριακή ηγεσία είναι στο «τράβα με κι ας κλαίω». Της έχουν άλλωστε τάξη και το … βραβείο Νόμπελ!

Υπάρχει μια ελλαδική αντίσταση «όχι εγγυήσεις – όχι κατοχικός στρατός». Οι «σύμμαχοι» είναι αποφασισμένοι να σταυρώσουν τον Ελληνισμό για να κατευνάσουν τον σουλτάνο και να εδραιώσουν τα γεωπολιτικά σχέδιά τους στη Ν.Α. Μεσόγειο. Η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να αξιώσει αναβολή Διάσκεψης που δεν εγγυάται δίκαιη και βιώσιμη λύση. Και επειδή το γε νυν έχον είναι αδύνατο να προέλθει το «όχι» από την Κύπρο η ευθύνη πέφτει σε μια Ελλάδα εθνικής βούλησης, αποφασιστικότητας και ισχυρού ενστίκτου αυτοσυντήρησης που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Ο Ελληνισμός οφείλει να αγοράσει χρόνο.

Με το «όχι» θα αποδείξουμε ότι υπάρχουμε και πρέπει να μας υπολογίζουν. Με το «ναι» υποκύπτουμε στους εκβιασμούς τους.

«Ει ξυγχωρήσετε και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε» κατά Θουκυδίδη(I, 140). Αν δηλαδή υποχωρήσετε θα σας ζητήσουν αμέσως μετά κάτι μεγαλύτερο. «Ως φόβω και τούτο υπακούσαντες», διότι θα νομίσουν ότι από φόβο υποκύψατε. «Απισχυρισάμενοι δε σαφές αν καταστήσαιτε αυτοίς από του ίσου υμίν μάλλον προσφέρεσθαι». Ενώ αν απορρίψετε αποφασιστικά τις αξιώσεις τους θα τους δώσετε να καταλάβουν μάλλον ότι οφείλουν να σας συμπεριφέρονται ως ίσοι προς ίσους.

Όλα πάντως προυποθέτουν ταχεία ανάκτηση του εθνικού φρονήματος. Το «φρονείν και πράττειν ελληνικά» του Ζαμπέλιου.

Στο μεταξύ τα Διευθυντήρια ΔΝΤ-Βερολίνου-Βρυξελλών παρά και την δημόσια διαμάχη τους (σε ξένον αχυρώνα…) καταστρέφουν τις ζωές των Ελλήνων. Συστημική κρίση, αχαρτογράφητα νερά, αστάθμιτοι παράγοντες. Σε 587δισ € ανέρχεται το κόστος της κρίσης όπου κάθε νοκοκυριό έχασε 67.703 €. Δραματική μείωση της κατανάλωσης και αντίστοιχη συρρίκνωση της εγχώριας ζήτησης μεταξύ άλλων τα αποτελέσματα.

Σημείο-κλειδί το στοίχημα των επενδύσεων. Θα αντέξουμε, αλλά να σοβαρευθούμε και δεν αποδεικνύει σοβαρότητα π.χ. η πρόταση βουλευτή να αποποινικοποιηθεί το αδίκημα της προσβολής του εθνικού μας συμβόλου!

Στο μεταξύ σε επίπεδο ανθρωπίνου λόγου και πολιτικής συμβαίνουν διεθνώς σημεία και τέρατα. Όπως θα έλεγε ο αξεπέραστος Σουρής «η φύση ξελογιάστηκε, της έστριψαν οι βίδες»: Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση προχθές ψήφισε νόμο με τον οποίο η αντίθεση στις εκτρώσεις συνιστά το νεοφανές αδίκημα της «ψηφιακής παρενόχλησης»!

Ratio legis: τρεις καθολικοί ιστότοποι καλούσαν τις γυναίκες να «σκεφθούν ψυχραιμότερα πριν αποφασίσουν την άμβλωση». Τους φίμωσαν με νόμο!

Το φρούτο θα μεταφυτευθεί τάχιστα και εδώ για να μην υστερήσουμε σε «προοδευτικότητα» = γελοιότητα. Η σοβαρότητα, η σοφία «πλούτου κτήμα τιμιώτερον» κατά τον Μένανδρο, αυτή κυρίως μας λείπει…

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ. ταχ.: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Χρυσάφι» στη διασπορά ψευδών ειδήσεων βρήκαν στην ΠΓΔΜ

Πάνω από 100 sites ψευδών ειδήσεων για την αμερικανική πολιτική λειτουργούν από τα Βελεσά της ΠΓΔΜ, γεγονός που ίσως βοήθησε να γείρει την εκλογική πλάστιγγα υπέρ του Τραμπ. Εκφράζονται φόβοι ενόψει εκλογών στην Ευρώπη το 2017

Κάποτε ήταν γνωστή ως «Τίτο Βέλες» (Tito's Veles), προς τιμήν του πρώην Γιουγκοσλάβου ηγέτη που εγκωμίαζε τα πολύχρωμα πορσελάνινα σερβίτσια τσαγιού που παρήγαγαν τα εργοστάσιά της. Όμως η μικρή παραποτάμια πόλη των 44.000 κατοίκων είναι πλέον περισσότερο γνωστή για τα αγρίως επιτυχημένα websites ψεύτικων ειδήσεων υπέρ του Τραμπ.

Πάνω από 100 ιστότοποι αμερικανικής πολιτικής λειτουργούν από τα Βελεσά, όπου μια χούφτα τεχνολογικά καινοτόμοι έφηβοι -που φαίνεται πως δεν συνδέονται καθόλου με στοιχεία της αμερικανικής δεξιάς ή με υποτιθέμενους Ρώσους πράκτορες- παράγει ψευδή άρθρα που προσελκύουν εκατομμύρια κλικ και κοινοποιήσεις. Ένα από αυτά, που δημοσιεύθηκε στις 6 Δεκεμβρίου, έλεγε πως Σύροι τρομοκράτες είχαν επιτεθεί στη Νέα Υόρκη. Δεν πραγματοποιήθηκε τέτοιου είδους επίθεση.

Η εμφάνιση της βιομηχανίας ψευδών ειδήσεων σε αυτό το απίθανο μέρος της βαλκανικής ενδοχώρας μπορεί ακόμη και να έγειρε την εκλογική πλάστιγγα υπέρ του Ντόναλντ Τραμπ.

«Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος, αλλά είναι ωραίο να πιστεύεις ότι θα μπορούσαμε να έχουμε αλλάξει τον ρου της αμερικανικής ιστορίας», ανέφερε ο Slavcho Chadiev, ο δήμαρχος της πόλης, σχετικά με τους ιστότοπους που κάποιοι θεωρούν πως βοήθησαν να εκλεγεί ο Ντόναλντ Τραμπ ως Αμερικανός πρόεδρος. «Κάποιοι πιστεύουν ότι τώρα θα έπρεπε να μας λένε ‘’Trump's Veles’’», αστειεύτηκε.

Οι δημιουργοί των ψεύτικων ειδήσεων, οι οποίοι αποφάσισαν να «βγουν» στο διαδίκτυο μετά την επιτυχία τοπικών ιστότοπων υγείας, εξακολουθούν να βγάζουν τα περισσότερα από τα χρήματά τους από περιεχόμενο που έχει να κάνει με τον Τραμπ. Αλλά οι εκλογές τον επόμενο χρόνο στη Γαλλία και τη Γερμανία προσφέρουν φρέσκια ευκαιρία.

«Πιστεύω ότι αυτό το μοντέλο μπορεί να αναπαραχθεί οπουδήποτε», επεσήμανε ο Marius Dragomir, διευθυντής του Κέντρου Μέσων Ενημέρωσης, Δεδομένων και Κοινωνίας στο Πανεπιστήμιο Κεντρικής Ευρώπης στη Βουδαπέστη. «Πιστεύω ότι θα συμβεί. Πολλοί θα προσπαθήσουν, αφού η εμπειρία από αλλού δείχνει ότι οι ψευδείς ειδήσεις μπορούν να ‘’νομισματοποιηθούν’’ και αυτό θα ωθήσει πολλούς να επαναλάβουν την επιτυχία (των Βελεσών)».

«Δεν θα είναι δύσκολο», εξήγησε ένας ιδιοκτήτης website στα Βελεσά. «Θα μπορούσα να πάρω ένα πολύ γνωστό όνομα όπως (της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης) ZDF και να καταχωρίσω ένα νέο domain name όπως ‘’ ZDFpolitik.com’’. Έτσι ξεκινάς».

Οι πολιτικοί ηγέτες της Γερμανίας έχουν εγκλιματιστεί πλήρως στην απειλή των ψεύτικων ειδήσεων. «Οι ψεύτικες σελίδες, τα μποτς και τα τρολς μπορούν να στρεβλώσουν απόψεις», υπογράμμισε η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ τον περασμένο μήνα, απευθυνόμενη στους νομοθέτες. Αυτή την εβδομάδα, ο ηγέτης του συγκυβερνώντος SDP, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, ανήρτησε στο Twitter: «Μια δίκαιη μάχη! Έτσι πρέπει να παλέψουμε για τις εκλογές του 2017 -όχι όπως στις ΗΠΑ! Όχι ψευδείς ειδήσεις, όχι χτυπήματα, όχι προσβολές». Από εκεί και πέρα, οι Γερμανοί είναι λιγότερο επιρρεπείς στη μαζική συμμετοχή σε πολιτικές ομάδες, τονίζουν οι δημιουργοί, πράγμα που περιορίζει την πολλαπλασιαστική επίδραση που επέτρεψε στις δημοσιεύσεις από τα Βελεσά να πετύχουν προβολές εξαψήφιων αριθμών μέσα σε λίγες ώρες.

«Οι Γερμανοί παίρνουν την πολιτική τους περισσότερο στα σοβαρά», προσθέτει ένας από τους δημιουργούς. «Γι’ αυτούς δεν έχει να κάνει με τη διασκέδαση».

Μιλώντας ανώνυμα, τρεις έφηβοι που κρύβονται πίσω από τα websites των Βελεσών, είπαν στους FT ότι τα κίνητρά τους ήταν καθαρά οικονομικά.

Δήλωση ενός δημιουργού λογαριασμού στο Google AdSense έδειξε εισόδημα άνω των 7.500 ευρώ μόνο για τον Νοέμβριο -μεγάλο κατόρθωμα σε μια χώρα όπου ο μέσος μηνιαίος μισθός είναι περίπου 300 ευρώ. «Αν βγάλω 100.000 ευρώ φέτος, θα πληρώσω 10.000 σε φόρους -αυτό θα πληρώσει τους ετήσιους μισθούς για δύο από τους καθηγητές μου», είπε ένας έφηβος σε συνέντευξη που έδινε την ώρα που έκανε κοπάνα από το μάθημα της ιστορίας. «Άρα, νιώθω ότι δίνω κάτι πίσω».

Κάποια από τα sites φιλοξενούν «ζωντανή» και ευρηματική πρόζα, με ελάχιστο εμφανές ενδιαφέρον για την αλήθεια. «Μία από τις καλύτερες ιστορίες μου έλεγε ότι ο Τραμπ είχε χαστουκίσει έναν μουσουλμάνο σε μια διαδήλωση», σχολίασε ένας 17χρονος ιδιοκτήτης website. Άλλοι βασίζονται στην αντιγραφή άρθρων από άλλα ειδησεογραφικά sites, δημοσκοπήσεις-δολώματα για κλικ. «Οι δημοσκοπήσεις λειτουργούν καλύτερα γιατί δεν χρειάζεται να γράψεις πολλά και ο κόσμος πάντα κάνει κλικ», εξήγησε ένας άλλος σε σπαστά αγγλικά.

Ένας ιδιοκτήτης site τόνισε ότι είχε δημιουργήσει πάνω από 10.000 ψεύτικα προφίλ στο Facebook για να αναρτά συνδέσμους σε όλο το κοινωνικό δίκτυο και χρησιμοποιούσε ένα εργαλείο αυτοματισμού για να προγραμματίζει εκατομμύρια αναρτήσεις. Μία από τις ομάδες που διαχειρίζεται στο Facebook -η «American Politics Today»- έχει πάνω από 85.000 ακόλουθους.

Το Facebook έχει κάνει βήματα για να βάλει φρένο στις ψευδείς ειδήσεις -αυτό τον μήνα ο ιστότοπος δημιούργησε ένα «κουμπί» ώστε οι χρήστες να «σημαδεύουν» περιεχόμενο που θεωρούν πως είναι ψεύτικο.

Ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Facebook, έχει επίσης δεσμευθεί να «διαχωρίσει τα οικονομικά από τις ψευδείς ειδήσεις», αφαιρώντας διαφημίσεις του από τέτοιου είδους ιστότοπους. Αλλά, παρότι έχει υποσχεθεί να αναλάβει δράση, η εταιρία έχει προειδοποιήσει για τις δυσκολίες στην αναγνώριση ψεύτικων ειδήσεων. «Δεν θέλουμε να γίνουμε κριτές της αλήθειας οι ίδιοι», έγραψε ο κ. Ζούκερμπεργκ σε ανάρτηση στο Facebook στα τέλη Νοεμβρίου.

Το κατηγορηματικό επιχείρημα του κ. Τραμπ προς τους υποστηρικτές του ήταν ότι δεν θα πρέπει να εμπιστεύονται κανένα καθεστωτικό ειδησεογραφικό μέσο, επεσήμανε ο Brennan Bilberry, αντιπρόεδρος στο Messina Group, μια πολιτική συμβουλευτική εταιρία με έδρα στην Ουάσινγκτον. Αυτό «ισοφάρισε το παιχνίδι για τις ψεύτικες ειδήσεις με τρόπο που δεν έχει προηγούμενο», εξήγησε. «Μακροπρόθεσμος κίνδυνος είναι ότι οι μελλοντικοί πολιτικοί θα ενδώσουν σε αυτό και θα προμοτάρουν κατασκευασμένες ειδήσεις, λόγω του προηγούμενου που δημιούργησε ο Τραμπ».

Πίσω στα Βελεσά, οι έφηβοι είναι επιφυλακτικοί για το αν η ανάμιξή τους ήταν καθοριστική για την εκλογή του Τραμπ. «Και τι γίνεται με τα 120 εκατ. ανθρώπους που δεν ψήφισαν καν;» ρώτησε ένας. Κάποιοι από τους φορτωμένους με μετρητά εφήβους έχουν χαραμίσει τα αρχικά τους κέρδη σε ακριβά τηλέφωνα, πάρτι και τατουάζ. Οι πιο επιτυχημένοι ανταγωνιστές τους λένε ότι έχουν επανεπενδύσει τα κέρδη τους -αγοράζοντας ολόκληρα κτίρια με διαθέσιμα μαγαζιά στην πόλη. Οι νέοι στα Βελεσά έχουν ελάχιστες προοπτικές εργασίας, πέραν από χαμηλόμισθες δουλειές ως σερβιτόροι ή εργασία στα εργοστάσια που έχουν απομείνει στη χώρα. «Μπορώ να βγάλω 200 ευρώ τον μήνα σε μια καφετέρια, ή μπορώ να κάνω κάτι με υπολογιστές», εξήγησε ένας δημιουργός website.

Financial Times
Euro2day


Σχόλιο ιστολογίου: Εάν γίνει μια ανάλογη έρευνα στην Ελλάδα, θα διαπιστωθεί μια τεράστιας κλίμακας προπαγανδιστική "σχολή" που μέσω διαδικτύου "διανέμει" από απολύτως αναληθείς έως και στον μέγιστο βαθμό στοχευμένες δημοσιεύσεις που εξυπηρετούν ποικίλα συμφέροντα, αλλά ιδιαιτέρως -και σε σταθερή βάση- την εκάστοτε κυβέρνηση. Η συστηματική αυτή "εργασία" κατορθώνει είτε να αποσαθρώσει γεγονότα είτε να δημιουργήσει αντικρουόμενες "εικόνες" ως προς τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



A diverse range of Turkish media outlets reported Dec. 15 that the first bus convoy transporting about 1,000 Aleppans had left rebel-held districts in eastern Aleppo and arrived at areas held by other Turkey-backed rebels. Dogan Media Group’s daily newspaper Hurriyet ran the story with the flashy headline “And they arrived at their destination!” According to Hurriyet, the evacuees reached the Rashidin district west of Aleppo around 5 p.m. local time. Pro-government daily Sabah had a more dramatic headline: “They reached the target under the cover of jets.”

Meanwhile, Yeni Safak, another leading pro-government daily, noted that staff from Turkey’s controversial nongovernmental organization IHH Humanitarian Relief Foundation welcomed the evacuees in Rashidin.
Since July 2012, Syria’s armed opposition backed by the United States, Turkey, Qatar and Saudi Arabia has fought the Russian and Iranian-supported Syrian regime for control of Aleppo, the country’s largest city and its commercial and cultural heart until the outbreak of the civil war in 2011. After Russia sent in ground troops and commenced airstrikes against the rebels in 2015, the tide in Aleppo and its environs slowly began to turn in the regime’s favor.

The regime’s advances in northwestern Syria puts Ankara in an awkward position. On Nov. 29, Turkish President Recep Tayyip Erdogan claimed that his country’s military operations in Syria were meant “to end the rule of the cruel [Syrian President Bashar] al-Assad.” Facing Russia’s potential wrath, Erdogan quickly walked back his remarks and said Ankara aimed to rid Syria of the Islamic State and prevent Kurdish groups from consolidating their gains along the Turkish-Syrian border. After backing the opposition for the past five years and calling for the Syrian president to step down, the fall of Aleppo is going to be a serious blow to Turkey’s attempts to reorder Syria and the greater Middle East. For now, Erdogan seems to have reconciled with the idea that his archnemesis in Damascus will win this round.

To be sure, there is still deep apprehension among Turkish government officials about whether everyone who wishes to leave eastern Aleppo will be able to do so. On Dec. 14, Foreign Minister Mevlut Cavusoglu accused the Syrian regime and its Shiite Lebanese ally Hezbollah of blocking evacuation efforts. The 1,000 people who left eastern Aleppo today are only a small fraction of the approximately 80,000 who are hoping to leave the besieged city.

In other news, Turkey is bracing to debate the constitutional amendments that would allow Erdogan to establish his long-held dream of an executive presidency. The amendments abolish the office of the prime minister and the council of ministers, concentrating all decision-making at the hands of the president. Mustafa Sentop, a deputy for the ruling Justice and Development Party (AKP) and the chair of the Constitutional Commission of the Grand National Assembly of Turkey (TBMM), announced that his committee would likely take up the proposed amendments next week. According to independent news website Diken, Sentop expects the TBMM to debate and vote on the proposed changes in January after his commission concludes its work. Next, the amendments will be voted on in a popular referendum sometime in March or April.

Under Turkey's constitution, the proposed changes could become effective immediately if at least two-thirds of parliamentarians in the TBMM (367 deputies) ratify them. If three-fifths of TBMM members (330 deputies) accept the changes, the proposed amendments would be put to a popular vote. At present, Erdogan’s AKP has 317 deputies while the secular leftist Republican People’s Party has 133. Pro-Kurdish Peoples' Democratic Party and the Nationalist Action Party (MHP) control 59 and 39 seats, respectively. Two seats are held by independents. The AKP and MHP are expected to act in concert and put the amendments to a popular vote, which Erdogan is expected to win.

Baryn Kayaoglu
Al-Monitor


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Φέρεται να ενημέρωνε τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες για το πού ζουν και ποια είναι η δραστηριότητα των Κούρδων στη Γερμανία

Η γερμανική αστυνομία συνέλαβε έναν Τούρκο 31 ετών ο οποίος φέρεται να ενημέρωνε τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες για το πού ζουν και ποια είναι η δραστηριότητα των Κούρδων στη Γερμανία στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, γνωστοποίησε η γερμανική ομοσπονδιακή εισαγγελία.

Η σύλληψη ενδέχεται να κλιμακώσει περαιτέρω τις εντάσεις μεταξύ των δύο κρατών, συμμάχων στο NATO. Η Άγκυρα κατηγορεί το Βερολίνο ότι φιλοξενεί αν δεν υποθάλπει μέλη της κουρδικής αυτονομιστικής οργάνωσης Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK), η οποία μάχεται το τουρκικό κράτος επί τρεις δεκαετίες, και μέλη μιας οργάνωσης της άκρας αριστεράς, του Επαναστατικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Κόμματος-Μετώπου (DHKP-C), η οποία έχει ένοπλη δράση στην Τουρκία.

Η γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση διαψεύδει τον ισχυρισμό.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της εισαγγελίας, η αστυνομία συνέλαβε τον άνδρα, του οποίου δίνονται μόνο τα αρχικά, Μ. Σ., στο Αμβούργο χθες και έκαναν έρευνα στο σπίτι του.
«Τον ύποπτο βαρύνουν έντονες υποψίες ότι εργάζεται για την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών και ότι συγκέντρωνε πληροφορίες για τους Κούρδους οι οποίοι ζουν στη Γερμανία», ειδικά «το πού ζουν, ποιες είναι οι επαφές τους και οι πολιτικές τους δραστηριότητες», διευκρινίζεται στην ανακοίνωση.

Δεν δίνονται περισσότερες λεπτομέρειες για τον άνδρα αυτό, τους δεσμούς του με την Τουρκία ή το για πόσο καιρό ζει στη Γερμανία.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ επέκρινε έντονα τον περασμένο μήνα τις συλλήψεις ηγετικών στελεχών ενός κόμματος της αντιπολίτευσης που εκφράζει την κουρδική μειονότητα, σημειώνοντας ότι η Τουρκία έχει δικαίωμα να μάχεται εναντίον της τρομοκρατίας, αλλά αυτό δεν της δίνει το δικαίωμα να φιμώνει τους πολιτικούς της αντιπάλους.

Η σχέση μεταξύ των δύο κρατών δοκιμάζονται αφότου η κάτω Βουλή της Γερμανίας, η Μπούντεσταγκ, ενέκρινε τον Ιούνιο ένα ψήφισμα το οποίο χαρακτηρίζει γενοκτονία τη σφαγή των Αρμενίων το 1915 από τις οθωμανικές δυνάμεις. Η κατάσταση επιδεινώθηκε όταν το Βερολίνο εξέφρασε δημόσια τις ανησυχίες του για τις εκκαθαρίσεις στον κρατικό μηχανισμό και τις χιλιάδες συλλήψεις μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η αυστριακή θέση είναι πως δεν τίθεται θέμα ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τόνισε την Παρασκευή με κάθε σαφήνεια ο ομοσπονδιακός καγκελάριος της Αυστρίας Κρίστιαν Κερν, επικρίνοντας ταυτόχρονα ως τελείως υπερβολική την εξαγγελία από την Άγκυρα μίας πορείας αντιπαράθεσης απέναντι στη Βιέννη λόγω της αυστριακής υποστήριξης σε ένα πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΕΕ με την Τουρκία.

Δεν πρόκειται για έλλειψη ευγένειας, υπάρχει ασυμφωνία στο περιεχόμενο, ανέφερε στις δηλώσεις του ο Αυστριακός καγκελάριος και αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών και επανέλαβε πως για την Αυστρία δεν τίθεται θέμα ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, προσθέτοντας πως πάντα τονίζεται πως η Τουρκία είναι σημαντικός εταίρος, για παράδειγμα στους τομείς της οικονομίας, της πολιτικής ασφάλειας και της προσφυγικής πολιτικής.

Υπονοώντας προφανώς την οικονομική εξάρτηση της Τουρκίας, ο ίδιος επισήμανε πως η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας για το προσφυγικό, με την καταγγελία της οποίας απειλεί τακτικά η Άγκυρα, δεν θέτει σε μονομερή εκβιασμό την ΕΕ, και πως "υπάρχουν πολλά που μπορεί να κερδίσει, όπως και πολλά που μπορεί να χάσει κάποιος, και από τις δύο πλευρές".

Την Πέμπτη, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλίτ Τσαβούσογλου, αντιδρώντας με δριμύτητα στο "βέτο" που είχε θέσει ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς την Τρίτη στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων της ΕΕ κατά ενός κοινού ανακοινωθέντος των υπουργών Εξωτερικών για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ανακοίνωσε πως από τώρα και στο εξής ο ίδιος θα τοποθετείται σε όλα τα επίπεδα εναντίον της Αυστρίας.

Όπως μετέδωσε η δημόσια Αυστριακή Ραδιοφωνία ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών διατεινόταν πως δεν πρόκειται να συζητά με την Αυστρία "της οποίας η Βουλή λαμβάνει αποφάσεις εναντίον της Τουρκίας και της οποίας ο Τύπος γράφει άσχημα για την Τουρκία", ενώ ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, ασκώντας κριτική στη Βιέννη, τόνιζε σε δηλώσεις του ότι "η Αυστρία σαμποτάρει την ΕΕ".

Από την πλευρά του, ο καγκελάριος Κρίστιαν Κερν στις δηλώσεις του υπεραμύνθηκε του Αυστριακού υπουργού Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτς, τονίζοντας πως "αυτή είναι η θέση της Αυστρίας" (σσ το πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας), ωστόσο, όπως παραδέχθηκε, απέτυχε η προσπάθεια στην αναζήτηση υποστηρικτών αυτής της θέσης μεταξύ των εταίρων στην ΕΕ, και στο μέλλον σημάδι ισχύος δεν θα είναι να μπλοκάρει κανείς συνεχώς, αλλά να μπορέσει να βρει πλειοψηφίες.

Ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών, ο οποίος προέρχεται από το συγκυβερνών, με τους Σοσιαλδημοκράτες, συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα, ζητώντας ένα πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, έθεσε την Τρίτη "βέτο" στην έκδοση κοινού ανακοινωθέντος για τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων ως προς την περαιτέρω διεύρυνση της ΕΕ και τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων με την Άγκυρα.

Ήδη την πρώτη ημέρα των εργασιών του Συμβουλίου, ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών, είχε παραπέμψει στα πρόσφατα ψηφίσματα, τόσο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσο και της αυστριακής Βουλής, στα οποία υποστηρίζεται σαφώς ένα πάγωμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία.
Ταυτόχρονα ο ίδιος είχε τονίσει πως ένα μπλοκάρισμα των συμπερασμάτων θα ήταν "ένα σαφές πολιτικό μήνυμα, ότι χρειάζεται μία αλλαγή" και επίσης θα έδειχνε πως δεν είναι ασήμαντο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπως ισχυρίζεται ο Ερντογάν.

Ο ίδιος είχε διαμηνύσει προ καιρού πως η Αυστρία δεν πρόκειται να συναινέσει στο άνοιγμα νέων κεφαλαίων στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την Τουρκία τους επόμενους μήνες, προσθέτοντας πως δεν "βλέπει" αυτή τη στιγμή καμία πιθανότητα για συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων ή για μία απελευθέρωση της βίζας για την Τουρκία.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού της Κίνας προχώρησε στην κατάσχεση ενός υποβρύχιου drone που είχε στείλει αμερικανικό ωκεανογραφικό σκάφος σε διεθνή ύδατα στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.

Οι ΗΠΑ προχώρησαν σε διάβημα, ζητώντας να τους επιστραφεί το drone, ανέφερε αμερικανός αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας, μιλώντας στο πρακτορείο Reuters.

Πρόκειται για το πρώτο περιστατικό τέτοιου τύπου στην πρόσφατη ιστορία.

Το περιστατικό σημειώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου βορειοδυτικά του κόλπου Σούμπικ, την ώρα που το USNS Bowditch, ένα ωκεανογραφικό ερευνητικό σκάφος, επρόκειτο να ανακτήσει το υποβρύχιο σκάφος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Δημήτρη Τσαϊλά

Είναι κατανοητό ότι με κάποιες κατευθυντήριες γραμμές και όχι με τις διάφορες εξισώσεις, η πολιτική αναπτύσσει τη στρατηγική στη βάση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του χρόνου, του τόπου εφαρμογής της, αλλά και των προσωπικοτήτων που εμπλέκονται στο σχεδιασμό. Ωστόσο, οι κατευθυντήριες γραμμές προσφέρουν μόνο μια προσέγγιση για να αντιμετωπίσουμε την πολυπλοκότητα για τη χάραξη της στρατηγικής, που με την επαναλαμβανόμενη προσπάθεια θα επιτευχθεί η συνοχή, η συνέχεια, και η συναίνεση που επιδιώκουν όλοι οι φορείς χάραξης πολιτικής στο σχεδιασμό, την ανάπτυξη και την εκτέλεση της εθνικής ασφάλειας και των στρατιωτικών στρατηγικών.

Εθνική Στρατηγική είναι το ζητούμενο

Ξεκινάμε πάντα από την Εθνική Στρατηγική, η οποία μπορούμε να πούμε γενικά ότι, συνδυάζει τις πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές δυνατότητες για την επίτευξη των εθνικών σκοπών, της ακεραιότητας, της ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας της χώρας. Επίσης η Εθνική στρατηγική είναι έννοια συνώνυμη με την πολιτική εθνικής ασφάλειας. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι είναι η τέχνη και επιστήμη της ανάπτυξης και της χρησιμοποίησης όλων των συνιστωσών εθνικής ισχύος κατά τη διάρκεια της ειρήνης και του πολέμου για να εξασφαλίσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα. Ως εθνική στρατηγική νοούνται οι εθνικές αξίες που αντιπροσωπεύουν τη νόμιμη, φιλοσοφική και ηθική βάση για την επιβίωση του Ελληνικού έθνους. Η εθνική στρατηγική αποτελεί λοιπόν τον πυρήνα των εθνικών μας συμφερόντων.

Ένας γενικός κανόνας συμφερόντων που μπορούμε να αναφέρουμε, είναι οι θεμελιώδεις προβληματισμοί του έθνους και οι πιθανές ανάγκες και προσδοκίες του κατά κύριο λόγο σε σχέση με το εξωτερικό περιβάλλον. Ως εκ τούτου, τα εθνικά συμφέροντα ενός έθνους καθορίζουν τη συμμετοχή του στον υπόλοιπο κόσμο, προσδιορίζουν δε όλες τις ενέργειες για τη διασφάλιση της προστασίας του έθνους και έτσι, αποτελούν την αφετηρία για τον καθορισμό των εθνικών σκοπών και μετά τη στρατηγική εκτίμηση στη διατύπωση της πολιτικής εθνικής άμυνας.

Ποια είναι τα Εθνικά μας Συμφέροντα

Με τη σκέψη των παραπάνω κανόνων, τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας μπορούν να διατυπωθούν ως:
  • Η διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Εθνικής Επικράτειας.
  • Η διασφάλιση της συλλογικής-ελευθερίας και η προστασία των πολιτών της χώρας.
  • Η διατήρηση ισορροπίας ισχύος με σκοπό τη σταθερότητα στην περιοχή, και την εκτόνωση περιφερειακών συγκρούσεων.
  • Η ασφάλεια των ομοεθνών εκτός συνόρων της πατρίδας
  • Η χωρίς περιορισμούς και ασφαλής διέλευση των ελληνικών πλοίων μέσω διεθνών υδάτων και η αδιάκοπος μεταφορά όλων των αγαθών.
  • Η προώθηση σχέσεων φιλίας, καλής γειτονίας και συνεργασίας στη ζώνη γεωπολιτικού ενδιαφέροντός μας.
Με την πρώτη ματιά αντιλαμβανόμαστε μια ορθολογική ταξινόμηση των εθνικών συμφερόντων σε τέσσερεις κατηγορίες που είναι, η ασφάλεια της πατρίδας και των υπηκόων, η οικονομική ευημερία,  η προώθηση  αξιών ειρήνης και η προώθηση των ελληνικών αξιών.

Συμπεράσματα

Διαπιστώνουμε από τις εντάσεις και συγκρούσεις στην περιοχή μας, ότι παρά τις σημαντικές αλλαγές ή καλύτερα στη μετεξέλιξη του χαρακτήρα και τη διεξαγωγή του πολέμου, λόγω κυρίως της αλματώδους προόδου της τεχνολογίας, η φύση του πολέμου παραμένει σταθερή. Ο πόλεμος συνεχίζει να χρησιμοποιεί την ισχύ προς όφελος των πολιτικών σκοπών.

Παρομοίως, η αλληλεπίδραση με τον αντίπαλο παραμένει το κυρίαρχο ζητούμενο που αποτρέπει τη στρατηγική να αποκτήσει επιστημονική εξήγηση. Το πιο καθοριστικό σημείο, είναι ότι ο πόλεμος πρέπει να εξυπηρετεί την ορθολογική πολιτική σκοπιμότητα. Εξάλλου όλοι οι στοχαστές της στρατηγικής τονίζουν την ανάγκη να ταιριάζει η στρατηγική με την πολιτική, όπως είναι άλλωστε το ζητούμενο στα κείμενα της Πολιτικής Εθνικής Άμυνας και της Εθνικής Στρατιωτικής Στρατηγικής.

Στρατιωτικά (και μη στρατιωτικά) μέσα (πόροι) χρησιμοποιούνται για την επίτευξη των πολιτικών σκοπών που καθορίζονται από την πολιτική ηγεσία. Επιπλέον, το κόστος της διεξαγωγής οποιοδήποτε πολέμου λαμβάνεται υπόψη ορθολογικά. Όταν τα έξοδα υπερβαίνουν την “αξία του αντικειμενικού σκοπού” σε έναν πόλεμο, η χρήση πολεμικής ισχύος πρέπει να αξιολογηθεί εκ νέου, ακόμη και σε βαθμό αποποίησης της (αποτρεπτική φήμη).

Εμμονές σε στραγγαλισμούς του ορθολογισμού στον πόλεμο δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα συνειδητοποιημένοι ότι οι παραλογισμοί πρέπει να αποφεύγονται. Συμπτώσεις, τύχη, πολυπλοκότητα, ανθρώπινα πάθη, και παράγοντες πέραν του ανθρωπίνου ελέγχου, κάνουν τον ορθολογικό υπολογισμό πολύ δύσκολη υπόθεση.

Ο αντίπαλος μπορεί να ενεργήσει ή να αντιδράσει με αρκετά απρόβλεπτους τρόπους. Πράγματι, αξίζει μόνο σαν μια ενδιαφέρουσα προειδοποίηση η ιδιαίτερη μελέτη των πολεμικών αποτελεσμάτων από τους σύγχρονους θεωρητικούς, εξάλλου ο Clausewitz τονίζει πόσο δύσκολο είναι να προβλέψουμε τις επιπτώσεις από τις ενέργειες της μιας πλευράς που θα έχει η άλλη πλευρά σε ένα πόλεμο.

* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του πρέσβη Αλέξανδρου Μαλλιά

Αθήνα καλεί …Αθήνα: Είμαστε στην τελική ευθεία. Συνειδητοποιούμε ότι μετά από πολλά χρόνια διεκδικούμε τα πρωτεία μιας επιτυχίας ή μιας αποτυχίας; Αυτή ήταν και είναι η πολιτική μας γραμμή; Αλήθεια υπάρχει εθνική γραμμή; Ποιος την εκφράζει;
Μήπως συνειδητά ή έστω ασυνείδητα, ετεροχρονισμένα πάντως, ανακαλύπτουμε δυο χρόνια μετά το δημοψήφισμα μια νέα διχαστική συνθηματολογία;

Πηγαίνουμε λοιπόν στην Γενεύη.
Πολυμερής, πενταμερής, διεθνής, τι τέλος πάντων θα είναι αυτή η Διάσκεψη;

Πριν λίγες μέρες έγραφα ότι από την ανάγνωση της ανακοίνωσης των Ηνωμένων Εθνών για τον ορισμό της διαδικασίας του Ιανουαρίου φαινόταν ότι η Αθήνα δεν μπορούσε να μην ήταν ενήμερη. Και όμως. Εκ των υστέρων αποδείχθηκε ότι δεν ήταν.
Αυτά είναι παιχνίδια δεν είναι δυνατόν, ειδικά την στιγμή αυτή, να επιτρέπονται. Ξεκάθαρα λόγια.

Τώρα το πιο σημαντικό. Αυτό είναι το πρώτο αυτονόητο. Που πρέπει όμως να το επιδιώξουμε.

Εδώ στην Αθήνα, υπάρχει συνεννόηση και συνέργεια του πολιτικού μας συστήματος μερικές μέρες πριν από την Γενεύη;
Αλήθεια πήρε κάποιος πολιτικός αρχηγός την πρωτοβουλία να ζητήσει εμπιστευτική ενημέρωση από τον κύριο Πρωθυπουργό; Εκεί με κλειστές τις πόρτες να συζητήσουν και να συμφωνήσουν ή τουλάχιστον να συμφωνήσουν ότι μπορεί να διαφωνούν, χωρίς όμως να γίνονται δυσάρεστοι.

Επίσης, γιατί δεν παίρνει την πρωτοβουλία ο ίδιος ο Πρωθυπουργός; Το επίπεδο του κατ’ όνομα πλέον Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολίτικης είναι ήδη ξεπερασμένο. Ειδικά σε σχέση με το Κυπριακό. Μην ξεχνάμε ότι δεν μετέχει, από συστάσεως του, το Κ.Κ.Ε.

Αλήθεια θα συγκλιθεί ή όχι το Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών υπό τον κύριο Πρόεδρο της Δημοκρατίας πριν την Διάσκεψη της Γενεύης; Ή μήπως δεν χρειάζεται; Υπάρχει κάποιος που πιστεύει ότι η δρομολόγηση μιας Συμφωνίας για την Κύπρο αφορά μόνο κάποιους μυημένους; ‘Αγνοια της πρόσφατης ιστορίας δεν συγχωρείται.

Αθήνα καλεί Άγκυρα: Μάλιστα. Θα συζητήσουμε με την Τουρκία τα ζητήματα ασφάλειας και τις εγγυήσεις.

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι δεν γνωρίζω καμία ελληνική μεταπολιτευτική κυβέρνηση που να μην έχει λάβει θέση για το ζήτημα της κατάργησης ή αναθεώρησης του καθεστώτος των εγγυήσεων.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Πάντοτε δε σε συνεννόηση με την Λευκωσία. Αποτελεί ίσως πλεονασμό να σημειώσω ότι η συνεννόηση προηγείται κατά κανόνα των εξαγγελιών. Η διαφορά ίσως έγκειται στο γεγονός ότι όχι σπάνια είχε προκριθεί μια πλέον διακριτική προσέγγιση. Στον τρόπο, στην διαδικασία, στον βαθμό εμπλοκής κυρίως. Όχι όμως σε σχέση με την ουσία.

Θυμάμαι ακόμη σαν να είναι σήμερα εκείνη την ‘’κεκλεισμένων των θυρών’’ διεξοδική συζήτηση που είχαμε τον Οκτώβριο του 2005 στην Νέα Υόρκη — ήμουν πρέσβης της Ελλάδος στις ΗΠΑ τότε- με τη ηγεσία της ΠΣΕΚΑ, των κορυφαίων δηλαδή στελεχών της άριστα οργανωμένης και αποτελεσματικής Κυπριακής Ομογένειας- στην Αμερική. Παρόντος μάλιστα του (τότε) Μονίμου Αντιπροσώπου της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη εξαίρετου και πολύπειρου πρέσβη Ανδρέα Μαυρογιάννη.

Κλείνω την παρένθεση. Η δική μου όμως απορία είναι η εξής: εμείς οι Ελλαδίτες νιώθουμε τόσο ασφαλείς σήμερα με τη γειτονική Τουρκία;

Πάμε να συζητήσουμε και διμερώς την ασφάλεια της Κύπρου – αν έχω σωστά αποκρυπτογραφήσει την θέση μας – έχοντας εν τούτοις κατά νου ότι:

Α. Η Τουρκία σήμερα, όπως άλλωστε και χθες, διατηρεί την απειλή στρατιωτικής επέμβασης εναντίον της Ελλάδος –έτσι μεταφράζω το casus belli– ,

Β. Επιπλέον επίσημα αμφισβητεί συνολικά το καθεστώς των συνόρων μας (χερσαίων και θαλάσσιων) μέσω των ερωτηματικών που εγείρει για την Συνθήκη της Λοζάνης.

Γ. Δεν υπάρχει ούτε μια ανακοίνωση/δήλωση από ελληνικής πλευράς που να μην λαμβάνει σοβαρά υπόψη την απειλή. Πάρα τον αναγκαστικά προσεκτικό τρόπο των δικών μας απαντήσεων. Όχι από όλους, θα προσέθετα.

Περιορίζομαι σ ’αυτά.
Καλόπιστα, με ανάλυση των δεδομένων που έχω υπόψη μου, διερωτώμαι αν υπάρχει ή όχι κάποια αντίφαση στην προσέγγιση μας. Για να μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ μόνο το σήμερα.

Πως είναι δυνατόν να μιλήσουμε για εγγυήσεις ασφάλειας στην Κύπρο την στιγμή που η ίδια η Άγκυρα διατηρεί και κάθε μέρα ενισχύει -στρατιωτικοποιεί είναι ο ακριβής ορός- το σύνολο των μονομερών διεκδικήσεων της έναντι και της Ελλάδος;

Μια νέα συμφωνία εγγυήσεων και ασφάλειας είναι δυνατόν να συναφθεί για ανεξάρτητο κράτος – μέλος του ΟΗΕ, της Ευρωπαϊκής ‘Ένωσης κλπ., με συμβαλλόμενο ένα μέρος που διατηρεί την απειλή στρατιωτικής επέμβασης σε βάρος του αλλού συμβαλλομένου;

Παραβιάζοντας έτσι το θεμελιώδες Άρθρο 2 παράγραφο 4 του Χάρτου των Ηνωμένων Εθνών;

Έχει ζητηθεί η γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας του ΟΗΕ για το ζήτημα αυτό; Μήπως θα πρέπει να ξεκινήσουμε από αυτήν την αφετηρία;

Αθήνα καλεί Λευκωσία: Δεν μπορεί να συνεχισθεί αυτή η κατάσταση. Καθαρά και ξεκάθαρα. Δεν μπορούμε να πάμε έτσι στην Γενεύη.

Την στιγμή που απέναντι μας θα έχουμε τον ενιαίο μέτωπο Ερντογάν - Τσαβούσογλου και όλων των εν ζωή Τούρκων πολιτικών με τον κύριο Μουσταφά Ακιντζί, εμείς ακόμη και τώρα συνεχίζουμε την αποδόμηση θεσμικών πυλώνων σε Αθήνα και Λευκωσία. Νιώθω βαριά ακόμη την ευθύνη για να εξειδικεύσω με μεγαλύτερη ωμότητα.

Άλλοι το πράττουν καλύτερα. Είμαστε μόνοι μας. Το καταλαβαίνουμε;

Αν δεν σταματήσουμε τώρα τις άσκοπες και άστοχες βολές πως θα δώσουμε την μάχη της Γενεύης; Απέναντι μας το ‘’μέτωπο είναι αρραγές’’.

Εμείς;
Εύχομαι να επικρατήσει σύνεση. Ναι εύχομαι το αυτονόητο…

* Ο πρέσβης επί τιμή Αλέξανδρος Μαλλιάς, είναι συγγραφέας του βιβλίου «Οράματα και Χίμαιρες – διαδρομές ενός διπλωμάτη» (Εκδόσεις Ι. ΣΙΔΕΡΗΣ)
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Χερσαίες επιθέσεις εναντίον των προπυργίων του, μπαράζ αεροπορικών επιδρομών εναντίον των βάσεών του, αποδεκατισμός των μαχητών του: το «χαλιφάτο» του Ισλαμικού Κράτους υπέστη στη διάρκεια του 2016 τις σημαντικότερες ήττες του, όμως παραμένει παγκόσμια απειλή.
Οι τζιχαντιστές έχουν πλέον υπό τον έλεγχό τους το μισό έδαφος από αυτό που είχαν καταλάβει το 2014 στο Ιράκ και τη Συρία και έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες ήττες τους φέτος απέναντι σε μια πληθώρα δυνάμεων και χωρών που συνασπίστηκαν εναντίον τους.

«Σχεδόν 3 εκατομμύρια άνθρωποι και περισσότερα από 44.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα έχουν απελευθερωθεί» από τον ζυγό του ΙΚ το 2016, ανακοίνωσε την Τετάρτη ο Αμερικανός στρατηγός Στιβ Τάουνσεντ, που ηγείται του διεθνούς συνασπισμού κατά των τζιχαντιστών.
Συγκεκριμένα οι τζιχαντιστές έχουν χάσει τη Φαλούτζα στο Ιράκ και την Ντάμπικ στη Συρία. Εκδιώχθηκαν επίσης από τη Ραμάντι, πρωτεύουσα της μεγάλης δυτικής επαρχίας αλ Άνμπαρ στο Ιράκ, και από τη Μίνμπεζ στη Συρία, δύο πόλεις που είναι στρατηγικής σημασίας για την εδαφική συνέχεια του «χαλιφάτου».

Το ΙΚ αναγκάστηκε επίσης να εγκαταλείψει στις αρχές Δεκεμβρίου τη Σύρτη, το προπύργιό της στη Λιβύη, μια χώρα που ήταν η βάση της οργάνωσης για την επέκτασή της εκτός Μέσης Ανατολής.
Πλέον προτεραιότητά της είναι η προάσπιση της Μοσούλης, της μεγάλης πόλης του βόρειου Ιράκ, απ’ όπου ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι είχε ανακοινώσει το 2014 την ίδρυση του «χαλιφάτου» της οργάνωσης.

Τον Οκτώβριο ξεκίνησε μια ευρεία επιχείρηση των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας για την ανακατάληψη της πόλης αυτής, με την υποστήριξη από αέρος του διεθνούς συνασπισμού κατά του ΙΚ.

Στον παρακάτω χάρτη (μεταξύ άλλων) μπορείτε να δείτε: 
  • τις περιοχές που κέρδισε το Ισλαμικό Κράτος(ΙΚ) το 2016 με πράσινο
  • τις περιοχές που έχασε το ΙΚ το 2016 με κόκκινο
  • τις περιοχές που έχασε Το ΙΚ το 2015 με καφέ
  • τις περιοχές που εχει υπο τον έλεγχο του ακόμη το ΙΚ με μαύρο

Η προέλαση του ιρακινού στρατού είναι αργή εξαιτίας των βομβών, των παγιδευμένων αυτοκινήτων, των βομβιστών αυτοκτονίας και των ελεύθερων σκοπευτών του ΙΚ. Παρόλα αυτά αν και το χρονοδιάγραμμα για την ανακατάληψη της Μοσούλης δεν είναι σαφές, τελικά εκτός απροόπτου οι ιρακινές δυνάμεις αναμένεται να κερδίσουν τη μάχη.

Μόλις πέσει η Μοσούλη, η μόνη μεγάλη πόλη που θα παραμένει υπό τον έλεγχο του ΙΚ θα είναι η Ράκα στη Συρία.
Ήδη όμως έχει ξεκινήσει η μάχη για την ανακατάληψή της και ενδέχεται να είναι η τελευταία τόσο μεγάλη μάχη εναντίον του ΙΚ, σύμφωνα με τον Ματιέ Γκιντέρ ειδικό σε τζιχαντιστικές οργανώσεις.
«Η απώλεια της Ράκας θα σημάνει το τέλος του σχεδίου δημιουργίας ενός κράτους για το ΙΚ και θα αφήσει την οργάνωση χωρίς εδαφικό σύμβολο για να δικαιολογήσει το όνομά της, Ισλαμικό Κράτος», πρόσθεσε.

Το ΙΚ είναι πλέον περικυκλωμένο.


Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, τουλάχιστον 50.000 από τους μαχητές του έχουν σκοτωθεί από το 2014, δηλαδή δύο φορές ο αριθμός των τζιχαντιστών που είχε η οργάνωση το 2014, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του συνασπισμού.
Παρά τα καλά αποτελέσματα, ο συντονισμός μεταξύ των διάφορων δυνάμεων που μάχονται κατά του ΙΚ, και οι οποίες είναι πολλές φορές αντίπαλες, παραμένει δύσκολος και οι τζιχαντιστές έχουν αποδείξει ότι δεν παραδίδονται εύκολα.

Οι τακτικές ανταρτοπόλεμου που χρησιμοποιεί και κυρίως η φαινομενικά ανεξάντλητη πηγή βομβιστών αυτοκτονίας που διαθέτει, βοηθά το ΙΚ να αντιμετωπίσει ακόμη και τις πιο καλά εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες δυνάμεις.
Εξάλλου η σουνιτική οργάνωση χρησιμοποιεί και τον αντιπερισπασμό για να επιφέρει πλήγματα στους αντιπάλους της, αλλά και για να μπορεί να ισχυρίζεται ότι διατηρεί την πρωτοβουλία των ενεργειών.
«Το 2016 ήταν η χρονιά της παρακμής του ΙΚ», εκτιμά ο Γκιντέρ. Όμως ο ίδιος τονίζει ότι η οργάνωση «εξακολουθεί να έχει μεγάλη επιρροή διότι δεν διαφαίνεται καμία πολιτική λύση στον ορίζοντα (…) κυρίως για τους σουνίτες στο Ιράκ και τη Συρία».

Αν αναγκαστεί να υποχωρήσει και να περιοριστεί στον ανταρτοπόλεμο εξαπολύοντας επιθέσεις για να σπείρει τον τρόμο, το ΙΚ θα μπορούσε να γίνει μια απειλή που θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Η επιστροφή στις πατρίδες τους των μαχητών είναι επίσης ένα θέμα που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στη Δύση, έπειτα από τις επιθέσεις που εμπνεύστηκαν από την οργάνωση ή εκτελέστηκαν από μέλη της στις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Βέλγιο.
«Η οργάνωση έχει προετομάσει το έδαφος, αναμένοντας τις ήττες της και παρουσιάζοντας την απώλεια εδαφών ως απλώς προσωρινή υποχώρηση στο Ιράκ και τη Συρία», σημειώνει σε έκθεσή του Soufan Group.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



“Έχουμε πολλά σχέδια αν δεν μας δώσουν βίζα” είπε

Η Τουρκία θα ετοιμάσει ένα «Σχέδιο Β» κι ακόμη και ένα «Σχέδιο Γ» αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τηρήσει την υπόσχεση της για την κατάργηση της βίζας για τους τούρκους πολίτες στη ζώνη του Σένγκεν, προειδοποίησε σήμερα ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

«Αν δεν πάρουμε αυτά που θέλουμε στο θέμα της βίζας (…) αν οι υποσχέσεις δεν τηρηθούν, η Τουρκία θα έχει αναμφίβολα ένα σχέδιο Β και ένα σχέδιο Γ», τόνισε ο Τούρκος πρόεδρος κατά την συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε σήμερα μαζί με τον Σλοβένο ομόλογό του στην Άγκυρα.

«Δεν χρειάζεται να λέμε “ναι” σε κάθε απόφαση που λαμβάνεται σε θέματα που μας αφορούν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μας έχει δώσει τίποτε μέχρι σήμερα», συμπλήρωσε ο Ερντογάν, χωρίς να δίνει περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τα εναλλακτικά σχέδια που αναφέρθηκε.

Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας που υπεγράφη τον Μάρτιο με την ελπίδα ότι θα μειωθούν οι παράτυπες διελεύσεις από τις τουρκικές ακτές προς τις ελληνικές ακτές του Αιγαίου συνήφθη με αντάλλαγμα οικονομική βοήθεια προς την Τουρκία και την υπόσχεση για επιτάχυνση των διαδικασιών για την άρση των ταξιδιωτικών περιορισμών για τους τούρκους πολίτες στην ζώνη Σένγκεν καθώς και την επιτάχυνση στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας στην Ένωση.

Όμως για την απελευθέρωση της βίζας που επρόκειτο να γίνει εντός του Οκτωβρίου, οι Βρυξέλλες θέτουν ως προϋπόθεση την αλλαγή της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας της Τουρκίας.

Η Τουρκία, που φιλοξενεί περίπου τρία εκατομμύρια πρόσφυγες, κατηγορεί τα κράτη-μέλη της ΕΕ ότι δεν προχωρούν στην χορήγηση της υπεσχημένης οικονομικής βοήθειας. Οι Βρυξέλλες να το διαψεύδουν.

Έντεκα χρόνια μετά την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας το 2005, οι σχέσεις Βρυξελλών και Άγκυρας εντάθηκαν περαιτέρω έπειτα από το ψήφισμα στις 24 Νοεμβρίου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το «πάγωμα» των διαπραγματεύσεων.

Το Κοινοβούλιο επικρίνει την Τουρκία για τις μαζικές εκκαθαρίσεις έπειτα από το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, καθώς οι τουρκικές αρχές έχουν συλλάβει, καθαιρέσει ή αποτάξει περισσότερους από 100.000 ανθρώπους.

Αντιδρώντας στο πάγωμα των διαπραγματεύσεων, ο Τούρκος πρόεδρος απείλησε με άνοιγμα των συνόρων της χώρας, επιτρέποντας τη διέλευση προσφύγων και μεταναστών προς την Ευρώπη.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Όλα στη ζωή είναι θέμα διάθεσης και οπτικής. Μπορεί και θέμα ιδεολογίας; Μπορεί. Αλλιώς μετράει ο χρόνος αν είσαι Δεξιός, αλλιώς Αριστερός κι αλλιώς αν είσαι Φιλελεύθερος. Διαφορετικά βλέπεις και τη σημασία της νεότητας. Για τη σοσιαλιστική φιλοσοφία ας πούμε, το προσδόκιμο όριο της δημιουργίας είναι χαμηλό ενώ για τη φιλελεύθερη σκέψη, δεν σταματάει ποτέ. Στη μία περίπτωση, η κρατική μέριμνα έχει ιερή υποχρέωση να σε συνταξιοδοτήσει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και στην άλλη, αν είναι δυνατόν, να μη σε πληρώσει καθόλου, με την προϋπόθεση ότι είσαι ικανός να σταθείς στα πόδια σου. Γενικότερα, πρόκειται για στάσεις ζωής και ηθικής ερμηνείας του κόσμου. Διαλέγεις και παίρνεις…

Το άλλο ζήτημα είναι η πρόνοια. Ας πούμε, οι Νορβηγοί έχουν δημιουργήσει ένα ταμείο εθνικού πλούτου, το Government Pension Fund Global, το οποίο διαχειρίζεται κεφάλαια άνω των 767 δισ. ευρώ (6.631 δισ. νορβηγικές κορώνες) και θεωρείται το μεγαλύτερο του είδους του στον πλανήτη. Εκεί ρίχνουν όλα τα έσοδα από τα πετρέλαια, επενδύουν- κάποτε ήλεγχαν και το 5% της Eθνικής Τράπεζας- και δεν το πειράζουν ποτέ και για κανένα λόγο. Σε αντίθεση με μας, που λεηλατήσαμε τα ταμεία μας και στη συνέχεια, τα καταχρεώσαμε με δανεικά.

Όπως και να ΄χει, σ΄αυτή τη χώρα, η ζωή, δεν φαίνεται να έχει αξία ως συνέχεια γενεών αλλά ως περίσταση βίου των ανθρώπων που βρέθηκαν στην εξουσία. Ή που καρπώθηκαν τα προνόμια μιας συγκεκριμένης περιόδου. Για παράδειγμα, οι συνταξιούχοι μοιάζει να μην αντιλαμβάνονται την όχι και τόσο μακρινή εικόνα της μετάβασης της συνέχειας στα παιδιά τους ή στα εγγόνια τους. Αντίθετα, από τη θέση τους («αιμοδότες» της οικογένειας) αισθάνονται βασικοί υπεύθυνοι της ανεπάρκειάς τους να θρέψουν τους άλλους…

Βλέποντας λοιπόν, αυτή την πραγματικότητα, όλες οι πελατειακές εξουσίες επενδύουν ανέκαθεν στους συνταξιούχους και όχι στις νέες γενιές. Στα εύκολα δηλαδή, που τους απαλλάσσουν από την κοπιαστική προσπάθεια της δημιουργίας πλούτου από την παραγωγικότητα των νέων. Εκτός αυτού, μέχρι πρόσφατα, που τα δανεικά αυγάτιζαν τις συντάξεις, μαζί με τους παππούδες (μερικοί των 55 ετών…) τη χαρά μοιραζόταν και τα εγγόνια. Δεν είναι κι άσχημα να σε ταίζουν μέχρι τα 35, που θα τελειώσεις όλα σου τα μεταπτυχιακά και τα μάστερ…

Σε κάθε περίπτωση, όλο αυτό το μπάχαλο που βιώνουμε αυτές τις μέρες με τα δωράκια του ελεήμονος πρωθυπουργού, δεν έχει να κάνει μόνο με χρήματα. Κυρίως, αφορά στην φιλοσοφία με την οποία το πολιτικό σύστημα αντιμετωπίζει τη χώρα. Περίπου είναι σαν να προσεύχονται να τους λυθούν τα χέρια να επανέλθουν στο παρελθόν. Πάνω κάτω όλοι τους και όχι μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ…

Στην ουσία το αφήγημα ξεκινάει από τις εκπομπές του Αυτιά και του Παπαδάκη, περνάει από τις λαϊκές αγορές , όπου διαδραματίζεται η συναρπαστική ζωή των συνταξιούχων και καταλήγει σε κάποιο υπουργικό γραφείο για την εκπόνηση του σχεδίου επαναφοράς στο παλιό πειρατικό σύστημα της «πατριαρχίας». Εκεί που οι πολιτικοί «πειρατές» φέρνουν τη λεία από τα καράβια των ξένων και τη μοιράζουν, που αλλού, στους γέροντες της φυλής, σεβόμενοι τον αξιακό κώδικα της ληστρικής και «πρωτόγονης» κοινωνίας τους. Εκείνοι με τη σειρά τους, ξέρουν πως θα τη διανείμουν στα μέλη των οικογενειών τους…

Ποιος νοιάζεται λοιπόν για τους νέους; Ποιος ενδιαφέρεται για θέσεις εργασίας, για ανάπτυξη, για επιστροφή στην πατρίδα των σπουδαγμένων, για προοπτική και εικόνες του μέλλοντος. Η χώρα συνεχίζει να βιώνει το «ασάλευτο παρόν» της και να βλέπει, το πολύ, μέχρι τις επόμενες εκλογές. Οι ζωές των πολιτικών, στην Ελλάδα δεν μετριούνται με ηλικιακά έτη αλλά με τα διαστήματα των εκλογών!

Κι όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, ξέρει πλέον πως οι νέοι – που τόσο πολύ ήθελε να ψηφίζουν στα 17- δεν είναι πια οπαδοί του. Αυτοί που έβλεπαν στο πρόσωπο του Αλέξη τον δικό τους πρόεδρο του Δεκαπενταμελούς, τώρα ξεκαρδίζονται με τα βιντεάκια του πρωθυπουργού, στα κινητά τους. Τον πήραν χαμπάρι εν ολίγοις και δεν είναι πια οι φερέλπιδες πελάτες του μέλλοντος.

«Αγάπης αγώνας άγονος» φιλόπτωχε και μεγαλόκαρδε Αλέξη. Το μόνο που θα μείνει από όλα αυτά είναι οι «κατάρες» των παλιών πελατών σου, που δεν έχεις πια τίποτα να μοιράσεις στα χρεοκοπημένα «σοβιετικά» σου συσσίτια…

Επικοινωνία με τον συντάκτη
andreas.zampoukas@liberal.gr
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σε σύντομο χρόνο θα πρέπει να υπάρξει μια πολιτική δήλωση σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών. Η Ελλάδα θα προχωρήσει σε εθνικές εκλογές, αφού εξέλθει των Μνημονίων. Το πρόγραμμα που εξελίσσεται ουσιαστικά καταλήγει το 2018 και η θητεία του παρόντος Κοινοβουλίου εκπνέει τον Σεπτέμβριο του 2019.

Την πρωτοβουλία θα πρέπει να αναλάβει ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, επικεφαλής της πλειοψηφίας, μαζί με τον συγκυβερνώντα επικεφαλής των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Καμμένο, αφού επιστρέψει από το Βερολίνο, χωρίς πολιτική συμφωνία για μείωση πλεονασμάτων και σύγκλιση των ευρωπαϊκών θεσμών με το ΔΝΤ. Η Ελλάδα δεν μπορεί -δεν έχει και τα περιθώρια- να πέσει στην «παγίδα» της διαφωνίας του Σόιμπλε με το ΔΝΤ και να βρεθεί με ένα επόμενο μνημονιακού τύπου πρόγραμμα «γερμανοποίησης» από το 2019 έως το 2025 ή το 2029.

Η Ελλάδα θα πρέπει πλέον, αν θέλουν οι πολιτικοί να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να πάψει να ετεροκαθορίζεται και να δομήσει στρατηγική ανασυγκρότησης και επιστροφής στο εθνικό κράτος. Η δήλωση του νέου Αμερικανού πρεσβευτή στη Αθήνα Τζ. Πάιατ «θα καταβάλουμε προσπάθειες να χτισθεί η Ελλάδα του 21ου αιώνα» θα πρέπει να καταγραφεί.

Οπως και η συνολική περιγραφή των δομικών δεσμών που συνδέουν τις ΗΠΑ με την Ελλάδα από τον απερχόμενο πρόεδρο των ΗΠΑ Μπ. Ομπάμα. Πολύ περισσότερο οι επιλογές Τραμπ στο υπουργείο Εξωτερικών ή στον οικονομικό κύκλο των ΗΠΑ, που επιτρέπουν στην Ελλάδα να καλλιεργήσει βελτιωμένες σχέσεις με τη Μόσχα, αλλά -το κυριότερο- και να αποτελέσει κυρίαρχο παράγοντα στη γεωπολιτικά και οικονομικά κρίσιμη ανατολική Μεσόγειο.

Να «αναδιαρθρωθεί» μέσα από τη συμμαχία της με Ισραήλ, Αίγυπτο, Ιορδανία, επηρεάζοντας τη ζώνη της Β. Αφρικής, σε εθνικό μέτωπο με τη Λευκωσία και ανακηρύσσοντας τις ελληνικές ΑΟΖ, με υπολογισμό από το Καστελόριζο, όσο ισχυρές κι αν είναι οι αντιδράσεις από την Τουρκία.

Θα πρέπει από όλο το πολιτικό φάσμα στην Ελλάδα να μελετηθούν εκ νέου όσα συνέβησαν από τον Ιούνιο του 2014 έως και τον Ιανουάριο του 2015 και γιατί τελικά όλες οι εξελίξεις διευκόλυναν τη στρατηγική Σόιμπλε και Βερολίνου να αφελληνίσει το τραπεζικό σύστημα της χώρας, παρά τις ανακεφαλαιοποιήσεις, και να υπογραφεί με αυξημένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία η παραχώρηση του ελέγχου και της διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας της χώρας στους ξένους, συγκεκριμένα στους Γερμανούς, για έναν αιώνα.

Ζητήματα για τα οποία ο Αντώνης Σαμαράς επέδειξε πείσμωνα αντίσταση έναντι του Βερολίνου και των δανειστών, χωρίς να τα επικοινωνήσει επαρκώς στον λαό και να ζητήσει τη συμπαράταξη του έθνους, και ο αντιμνημονιακός Αλέξης Τσίπρας αναγκάστηκε τελικά να παραχωρήσει ύστερα από σωρεία λαθών τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησής του.

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γ. Βαρουφάκης στην παρουσίαση του βιβλίου του αποκάλυψε ότι ο Σόιμπλε από τον Ιούνιο 2014 ήθελε να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά. Το ωραίο του πράγματος είναι ότι ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας ομολογεί τη στρατηγική του αυτή της αλλαγής κυβέρνησης στην Ελλάδα στο βιβλίο που έχει συγγράψει με τον Γάλλο ομόλογό του. Τσίπρας και Σαμαράς οφείλουν στο έθνος και στον λαό να συναντηθούν και να ανταλλάξουν απόψεις και εμπειρίες, και να μην επιτρέψουν την επανάληψη του ίδιου φαινομένου.
Ομοίως, ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κ. Μητσοτάκης και οι υπόλοιποι αρχηγοί, συνεπικουρούμενοι από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μην επιτρέψουν εκλογές που θα οδηγήσουν στην εκχώρηση της χώρας στη Γερμανία και στο ΔΝΤ, στη βάση των Μνημονίων έως το 2029.

Η Ελλάδα χρειάζεται εθνική διαπραγμάτευση με κυβέρνηση εθνικής συνοχής και ορίζοντα το 2019. Εθνικές εκλογές μαζί με τις ευρωεκλογές στην ελεύθερη Μνημονίων Ελλάδα!

Μενέλαος Τασιόπουλος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Για «μαστίγιο χωρίς καρότο» για τον πρωθυπουργό κάνει λόγο η αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal, σχολιάζοντας τη σύγκρουση μεταξύ Αθήνας και θεσμών μετά τον «μποναμά» Τσίπρα.

«Αν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας προκηρύξει εκλογές ως διέξοδο, το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι το τέλος της αριστερής κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μετά από δύο ταραχώδη χρόνια στην εξουσία» εκτιμά η εφημερίδα.

«Η Ελλάδα αρνήθηκε να υπαναχωρήσει στην ταχεία κλιμάκωση της σύγκρουσής της με τους πιστωτές, καθώς οι βουλευτές την Πέμπτη πέρασαν μέτρα για να χαλαρώσουν τη λιτότητα σε μια κίνηση που εξόργισε τη Γερμανία» τονίζει η εφημερίδα.

Αφού είδε τις ελπίδες του για μια συμβιβαστική λύση να ξεθωριάζουν αυτό το μήνα, ο κ. Τσίπρας εξετάζει την επιλογή των πρόωρων εκλογών, σημειώνει το δημοσίευμα επικαλούμενο Έλληνες αξιωματούχους. «Αν ο κ Τσίπρας προκηρύξει εκλογές, το πιθανότερο αποτέλεσμα θα ήταν το τέλος της αριστεράς κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μετά από δύο ταραχώδη χρόνια στην εξουσία» εκτιμά.

Η αμερικανική εφημερίδα αναφέρει ακόμη, ότι όποια κυβέρνηση και να αναλάβει θα αντιμετωπίσει δυσκολίες με τους σκληρούς όρους που θέτει το ΔΝΤ, τη συμμετοχή του οποίου επιθυμεί το Βερολίνο. «Το ΔΝΤ απαιτεί περισσότερα μέτρα λιτότητας αν οι στόχοι για τα πρωτογενή πλεονάσματα διατηρηθούν στο 3,5% του ΑΕΠ. Η σκληρή δημοσιονομικά αξιολόγηση του ΔΝΤ, σε συνδυασμό με την απροθυμία της Γερμανίας να συζητήσει ουσιαστική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, έφεραν τον Τσίπρα να αντιμετωπίζει μια δύσκολη προοπτική: πολύ μαστίγιο χωρίς καρότο» επισημαίνουν οι αρθρογράφοι.

Ο γερμανικός Τύπος για την επίσκεψη Αλ. Τσίπρα στο Βερολίνο

Για ελαφρύνσεις χρέους που θα ζητήσει μάλλον ο Τσίπρας στη συνάντησή του με τη Merkel, κάνει λόγο η Handelsblatt.

“Ο κ. Τσίπρας εξαπατά τους Ευρωπαίους και αποσπά με δόλο την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων, δε θέλει ούτε είναι σε θέση να προχωρήσει με τις μεταρρυθμίσεις, πρόσθεσε –η Ελλάδα πρέπει να λύσει τα προβλήματά της εκτός ευρωζώνης, αν δεν υπάρχουν χρήματα, ας γίνουν ελαφρύνσεις, αλλά εκτός ευρωζώνης”, γράφει η το γερμανικό πρακτορείο DPA.

H Die Welt φιλοξενεί δηλώσεις του U. Grillo, επικεφαλής του Συνδέσμου Γερμανών Βιομηχάνων, ο οποίος τονίζει ότι πρέπει η Ελλάδα να παραμείνει στο ευρώ και στην ευρωζώνη, δήλωσε, και να δείξει η Ευρώπη ότι τα προβλήματα λύνονται από κοινού. Τόνισε ωστόσο πως η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις –αλλά αξίζει και σεβασμό για την πρόοδο που έχει γίνει.

Με βαρύ πακέτο θεμάτων ταξιδεύει σήμερα ο Τσίπρας στο Βερολίνο, καθώς υπάρχει ο ρόλος της Ελλάδας στην υπόθεση Freiburg, το θέμα του επιδόματος στους συνταξιούχους και ο ΦΠΑ στα νησιά, η κατάσταση στην ελληνική πολιτική σκηνή, αναφέρεται στη Sudeutsche Zeitung, ενώ αναρωτιέται η εφημερίδα “είναι η σταθερότητα στην Ελλάδα σημαντική για την Ευρώπη, δεδομένου και του προσφυγικού προβλήματος;”.

Liberal με πληροφορίες από skai.gr, Bloomberg



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Μακρής Πέτρος

Η αθυροστομία, οι τερατολογίες, η αμετροέπεια και κάθε ανατριχιαστική παρέκβαση της άλλοτε υποδειγματικής και διαλεκτικής πολιτικής ρητορίας, χωρίς αμφιβολία, έχουν ήδη καταχωρηθεί ως δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ή πατέντα τόσο στην αντιπολιτευτική, όσο και στην κυβερνητική πορεία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Έτσι, ενώ αισίως έκλεισε ο κύκλος των ακροβατικών ιστορικών αμφισβητήσεων της κατά τα άλλα συμπαθεστάτης καθηγήτριας, του ΑΠΘ κυρίας Μαρίας Ρεπούση νάσου και η αμφισβητισιακή τριάδα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία, κυριολεκτικά «έβαλε ρούμπο», κέρδισε κατά κράτος τις «πρωτοτυπίες» της κυρίας Ρεπούση.

Μιλάμε ευθέως, για τους κ.κ. Κώστα Ζουράρι, Νίκο Παρασκευόπουλο και Αριστείδη Μπαλτά. Ο πρώτος περισσότερο γνωστός, για το προσωπικό μείγμα ιδεών, που ξεκινά από την γλωσσολαγνεία και τα πατερικά κείμενα (περίοδος νεο-ορθοδοξίας) για να παλινδρομεί, σε προχωρημένες κινήσεις ανατρεπτικού χριστιανοσοσιαλισμού γιατί όχι και ακροβατικές ειρωνικές αμφισβητήσεις του καλώς νοούμενου πατριωτισμού…

Μάλιστα, ο τελευταίος αυτός σταθμός των ιδεοπολιτικών του σχοινοβασιών του Κ.Ζ., ενώ θα έπρεπε να τον έχει οδηγήσει σε παραίτηση ή εκδίωξή του από τον κομματικό του προϊστάμενο Π. Καμμένο από τους ΑΝΕΛ και σε παραίτησή του, από το αξίωμα του υφυπουργού Παιδείας, απεναντίας…χρέωσε την ασύμβατη με την υπουργική του ιδιότητα αρνησιπατρία, στους δημοσιογράφους, για δήθεν παρερμηνείες των «ιστορικών» του δηλώσεων. Κρίμα, διότι το δημοσιογραφικό σώμα συνέβαλε τα μέγιστα στην προώθηση του κ. Κ.Ζ. στο στερέωμα του Star System… Επαξίως ή όχι; Αυτό ας το κρίνουν οι ψηφοφόροι του και οι αναγνώστες των εφημερίδων.

Και κλείνει η παρένθεση «Ζουράρις», με τη θλιβερή διαπίστωση, ότι ο υφυπουργός Παιδείας «μπάλωσε» κατά τον πλέον αναχρονιστικό τρόπο, που θυμίζει τα συντακτικά τσιτάτα του Αχιλλέως Τζαρτζάνου, την αρλούμπα, για τα 16 ελληνικά νησιά, με την εν αμαρτίαις πρόφαση, ότι η επαίσχυντη περί νήσων φράση του ήταν… «σχήμα καθ’ υπερβολήν!...» Έτσι, ηθώωσε εαυτόν μια και ο Πρωθυπουργός του, μάλλον τον καμαρώνει ως οπαδός των νεομπολιβαρινών…

Με τη σειρά του, ο αξιότιμος κύριος Νίκος Παρασκευόπουλος, μολονότι δεν καλύπτεται από την φενάκη του υπουργικού αξιώματος, για να ενεργεί προσεκτικότερα, κάνοντας χρήση του απλού βουλευτικού αξιώματος, κυριολεκτικά «έβαλε τρίποντο» με το παπικό συγχωροχάρτι της δυνητικής ένταξης της Χρυσής Αυγής, στις δυνάμεις του δημοκρατικού χώρου, αλλά και της πρότασής του, για την αποποινικοποίηση του καψίματος και του σχισίματος του εθνικού συμβόλου της σημαίας.

Ο ίδιος και κάποιοι υποστηρικτές του, ακολουθώντας τις εν αμαρτίαις προφάσεις του κ. Ζουράρι, έκαναν διάκριση ανάμεσα σε σημαίες δημοσίων κτιρίων και σε σημαίες… Κωκκώνη!

Τέλος, ο κ. Αριστείδης Μπαλτάς, κατά τρόπο εργολαβικό, προστάτης των κάθε λογής περιθωριακών θυμίζουμε, ότι ως υπουργός Παιδείας απέδωσε τη ρύπανση όλης της πρόσοψης του ιστορικού κτιρίου του Ε.Μ. Πολυτεχνείου με φρικιαστικά γκράφιτι, στη δυσμενή ψυχική δοκιμασία των φρικιών από την πορεία της χώρας μας, στον Γολγοθά των Μνημονίων…

Λίγα μόνον ψήγματα σοβαρότητας δεν θα έβλαπταν, για να σταματήσουν επιτέλους αυτοί οι αυτοδιασυρμοί του ίδιου του ακαδημαϊκού και πολιτικού μας δυναμικού. Και κοντά στους κυρίους αυτούς, ο διασυρμός της ίδιας της ελληνικής κοινωνίας και η αυτοδιαμπόμπευσή της σε κάθε διεθνές forum!

Και το χειρότερο: Τόσο η κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζουν παρόμοιες εκτροπές ως απασφαλισμένες χειροβομβίδες κατά της ίδιας της εθνικής μας υπόστασης!

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Λένε πως η πρώτη φορά είναι δύσκολη.
Όχι μόνο σ' αυτό που όλοι μόλις σκεφτήκαμε, αλλά και στην προδοσία.
Μετά την πρώτη φορά, λένε, γλυκαίνεσαι και το αποζητάς συνέχεια, σ' αρέσει, το λιγουρεύεσαι, πώς το λένε
Μ' αυτή φαίνεται την γλύκα, την λιγούρα, και την προσμονή της επόμενης φοράς, ζουν εδώ και δυό χρόνια οι αρχιπροδότες της προηγούμενης κυβέρνησης.
Δεν δικαιολογείται αλλιώς.

Εξανέστησαν λοιπόν στο Eurogroup, κατ' εντολή, αλλά και για λογαριασμό του φον-σακάτη: "Μα να μη ρωτήσουν το αφεντικό! Τσ, τσ. Πού πάει ο κόσμος! Κάντε τους λιγάκι "μπου" με την τάχα ελάφρυνση του χρέους να χ@στούν απάνω τους".

Εξανέστησαν όμως και στην πρώην συγκυβέρνηση ΝΔ-Μπένι:  "Εμείς δεν ψηφίζουμε υπέρ του βοηθήματος γιατί δεν ρωτήθηκαν αν συμφωνούν οι τοκογλύφοι και ο Σόϊμπλε!" (ΚΑΙ ο Μπένι. Λείπει ο προδότης απ΄την σαρακοστή;)

Ναι, αλλά δεν ψήφισαν "όχι".  Είπαν "παρών", θα πουν πολλοί -κάπως λιγότερο ούγκανοι απ' τα ορίτζιναλ ούγκανα- οπαδοί τους.
Ακριβώς!
Το "όχι" σημαίνει "έχω το θάρρος της γνώμης μου".
Το "παρών" σημαίνει "είμαι π@ύστης".
Και προδότες λοιπόν και π@ύστηδες.
Να το θυμούνται αυτό οι ούγκανοι που θα τους ψηφίσουν στις επόμενες εκλογές (που δεν αργούν), για να μας γλυτώσουν τάχα απ' τους σημερινούς απατεώνες. Μη λένε μετά "δεν ξέραμε", και "δεν κάναμε".

Κανείς λογικός έλληνας μπορεί να αρνηθεί πως το βοήθημα των 617 εκατομμυρίων καλά κάνει και μοιράζεται.
Άσχετο με το τί επιδιώκει η κυβέρνηση με αυτό, άσχετο με το αν τα λεφτά θα μπορούσαν να πάνε σε ανθρώπους που τα έχουν ακόμη περισσότερο ανάγκη απ' αυτούς που θα τα πάρουν (ας ελπίσουμε τελικά), είναι χίλιες φορές προτιμότερο να βρεθούν σε ελληνικές τσέπες, παρά στις τσέπες των τοκογλύφων.
Προς το παρόν τουλάχιστον. Γιατί είναι σίγουρο πως είτε τούτοι οι δωσίλογοι, είτε οι επόμενοι, θα βρουν τρόπους να τα ξαναπάρουν και με τόκο, για να τα δώσουν στ' αφεντικά τους τους "εταίρους" τοκογλύφους.

Έτσι λοιπόν "ΝΑΙ" ακράδαντα στο εφ' άπαξ βοήθημα, αν είσαι λιγουλάκι λογικός και κατ' ελάχιστο ΕΛΛΗΝΑΣ.
Πλην "λακεδαιμονίων" της ΝΔ που ψήφισαν "παρών" και λαμογίων Ποταμίσιων και Λεβεντομ@λάκων, που την έκαναν με ελαφρά για να μη ξεφτιλιστούν οι ξεφτιλισμένοι συμφωνώντας με Eurogroup και σακάτηδες.

Όχι. Δεν ξεπλένονται οι δωσίλογοι που κυβερνούν με ένα ψωροβοήθημα των 300 ευρώ και μάλιστα βγαλμένο απ' το δικό μας αίμα.
Αλλά μιά και πλησιάζουν εκλογές και για να μη νομίζουν πως μπορούν να μας κοροϊδεύουν συνέχεια, είπαμε να υπενθυμίσουμε πόσο εξ ίσου προδότες είναι και οι επίδοξοι να μας (ξανα)κυβερνήσουν.

Η ευθύνη, όπως πάντα στην κάλπη, θα είναι εξ ολοκλήρου δική μας!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία συνέλαβε ένα στέλεχος του ομίλου Dogan στο πλαίσιο της έρευνας εις βάρος υπόπτων για διασυνδέσεις με τον αυτοεξόριστο στις ΗΠΑ ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο η Άγκυρα κατηγορεί ως υπεύθυνο για την απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου.

Το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu μετέδωσε αργά χθες το βράδυ ότι δικαστήριο διέταξε την προσωρινή κράτηση του στελέχους με την κατηγορία "υποστήριξης τρομοκρατικής οργάνωσης" στο πλαίσιο της έρευνας για τον Γκιουλέν και τους υποστηρικτές του.

Η Dogan Holding, στην οποία ανήκει κι ο μεγαλύτερος δημοσιογραφικός οργανισμός στη χώρα, ανακοίνωσε την 1η Δεκεμβρίου ότι διεξάγονται έρευνες εις βάρος του στελέχους της εταιρείας Μπαρμπαρός Μουράτογλου, προκαλώντας ανησυχίες ότι μία επιχείρηση καταστολής μετά την απόπειρα πραξικοπήματος ενδεχομένως να εξαπλωθεί στις μεγάλες εταιρείες της χώρας.

Η εφημερίδα Hurriyet, την οποία εκδίδει ο όμιλος, επίσης δημοσίευσε την είδηση για την επίσημη σύλληψη του στελέχους αυτού στην ιστοσελίδα της. Αξιωματούχοι του ομίλου δεν ήταν διαθέσιμοι να σχολιάσουν.

Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, οι αρχές έχουν θέσει υπό κράτηση ή σε διαθεσιμότητα περισσότερους από 100.000 εργαζόμενους στην αστυνομία, το δικαστικό σώμα και τον δημόσιο τομέα κι έχουν επισήμως συλλάβει σχεδόν 41.000 ανθρώπους.

Επιπλέον, έχουν κατασχεθεί τα περιουσιακά στοιχεία περίπου 600 εταιρειών, πολλές εκ των οποίων περιφερειακές, για πιθανές διασυνδέσεις με τον Γκιουλέν, τον πρώην σύμμαχο του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος στη συνέχεια έγινε ορκισμένος εχθρός του και ο οποίος αρνείται κάθε ανάμειξη στο πραξικόπημα.

Η Dogan έχει επιχειρηματικά συμφέροντα στους τομείς των μέσων ενημέρωσης, στον ενεργειακό και χρηματοπιστωτικό τομέα και στον τομέα του τουρισμού.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Σάκη Μουμτζή

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, βλέποντας πως κάθε μήνα χάνει περίπου 1,5 δημοσκοπική μονάδα, λόγω της πολιτικής που ακολουθεί, κατανόησε πως στο τέλος της τετραετίας θα έχει εξαερωθεί πολιτικά. Συνεπώς κάτι θα πρέπει να κάνει. Κάπως να αντιδράσει. Και επέλεξε να παίξει ένα παιχνίδι που το ξέρει πολύ καλά, αυτό της σύγκρουσης με τους εταίρους στους οποίους θα εντάξει και την τρόικα εσωτερικού.

Η παροχή των 617 εκατομμυρίων στους χαμηλοσυνταξιούχους ήταν η αφορμή για να ξεσπάσει ο πόλεμος με το κουαρτέτο, καθώς η ενέργεια της Ελληνικής κυβέρνησης ήταν μονομερής και καταστρατηγούσε τα συμφωνηθέντα. Δεν το γνώριζε αυτό ο πρωθυπουργός και οι συνεργάτες του;

Φυσικά και το γνώριζαν, αλλά αυτό ακριβώς επεδίωκαν. Ένα φιλολαϊκό μέτρο να γίνει η αφορμή για να οδηγηθεί η χώρα στην ρήξη με τους εταίρους μας. Έτσι, τα διλήμματα θα είναι απλά και εύληπτα για τον πολίτη, τα μέτωπα οριοθετημένα και τα υπόλοιπα κόμματα θα πρέπει να απαντήσουν στο ερώτημα «ή με τον Σόιμπλε ή με τον λαό.» Και βέβαια τον λαό το εκφράζει πρώτος και καλύτερος ο ΣΥΡΙΖΑ.

Θα ξαναδούμε σκηνές καλοκαιριού του 2015; Αν η ηγεσία του κόμματος πιστεύει πως μόνον με αυτόν τον τρόπο θα διασωθεί πολιτικά, τότε θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Μάλιστα, νομίζω πως ο Α. Τσίπρας θα συνεχίζει να μοιράζει παροχές κτίζοντας έτσι το αριστερό προφίλ που το είχε χάσει, οξύνοντας περισσότερο την σχέση με τους εταίρους μας και φέρνοντας συγχρόνως σε αμηχανία και αδιέξοδα την αντιπολίτευση.

Αναλαμβάνει δηλαδή την πρωτοβουλία των κινήσεων, εντάσσοντας όλους τους επί μέρους στόχους στην προοπτική της μετωπικής σύγκρουσης με τους εταίρους μας. Πού θα τον οδηγήσει όλη αυτή η μεθόδευση; Πιστεύουν στον ΣΥΡΙΖΑ πως μπορούν να αναβιώσουν την συνείδηση του ΟΧΙ, που υπάρχει αλλά βρίσκεται εν υπνώσει, και να γίνουν αυτοί οι κύριοι εκφραστές της. Εγχείρημα δύσκολο, καθώς η μνημονιακή διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ δεν καθιστά πειστικό τον λόγο του, αλλά δεν έχει και άλλη επιλογή. Βρίσκεται σε μονόδρομο.

Η κατάληξη αυτής της πορείας είναι κάλπη κάποιας μορφής—εκλογές ή δημοψήφισμα-- απ΄όπου η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ θα επιδιώξει να αποκομίσει το μεγαλύτερο δυνατό όφελος, εκμεταλλευόμενη το κλίμα που θα προκαλέσει η σύγκρουση με τους δανειστές.

Εν τω μεταξύ βέβαια, η οικονομία θα καταρρέει καθώς η αβεβαιότητα και ο φόβος του εθνικού νομίσματος θα έχουν επανέλθει. Διαισθάνομαι πως θα ζήσουμε στιγμές απίστευτης πόλωσης, γιατί αυτό απαιτεί η πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του. Ας κατανοήσουμε όλοι πως αυτό το κόμμα μπορεί να λειτουργήσει μόνον σε εξαιρετικές καταστάσεις. Η κανονικότητα και η ομαλότητα το αποδιοργανώνει και επιφέρει την αποσυσπείρωση του.

Να προετοιμαστούμε για μια ολομέτωπη σύγκρουση στην οποία θα επανεμφανισθούν και θα κυριαρχήσουν τα συνθήματα « ή εμείς ή αυτοί» και «θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν». Στην απελπισία τους και στην απόγνωση τους θα μηχανευθούν οτιδήποτε μπορεί να τους σώσει από την καταστροφή.

Το αν θα καταστραφεί η Ελλάδα, ελάχιστα τους ενδιαφέρει.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου