Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Απρ 2012

Του Ν.Γ. Δρόσου

Σε μια χώρα στην οποία η απουσία του κοινού περί δικαίου αισθήματος είναι τόσο βαθιά και το κοινωνικό αίτημα για κάθαρση και ανανέωση του πολιτικού προσωπικού τόσο έντονο, δεν επιτρέπονται «σατανικές» συμπτώσεις, όπως αυτή που θέλει ένας -κάποτε επιφανής- πολιτικός να συλλαμβάνεται με την κατηγορία του «ξεπλύματος μαύρου χρήματος», την ίδια ημέρα που προκηρύσσονται εκλογές.

Πρόκειται για μια σύμπτωση, η οποία προσβάλλει την κοινή λογική.

Ακόμη και εάν υποθέσουμε ότι ο διαχωρισμός των εξουσιών είναι απόλυτος στην Ελλάδα και ότι τα «στεγανά» τηρούνται, η χρονική σύμπτωση των δύο αυτών γεγονότων οδηγεί αναπότρεπτα σε «απλουστευτικά» συμπεράσματα περί ύπαρξης πολιτικών σκοπιμοτήτων, προσφέροντας έτσι χείριστες υπηρεσίες τόσο στους θεσμούς όσο και στη γνήσια ανάγκη για κάθαρση της πολιτικής ζωής του τόπου.

Ο κ. Α. Τσοχατζόπουλος θα περάσει αυτό το Πάσχα υπό κράτηση και η υπόθεσή του θα ακολουθήσει την οδό της τακτικής Δικαιοσύνης, έως ότου τελεσιδικήσει.

Το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε είναι το έργο της Δικαιοσύνης να είναι ταχύ και αποτελεσματικό.

Όσο αποτελεσματική, για παράδειγμα, υπήρξε η «διευθέτηση» του ζητήματος της Siemens από την κυβερνητική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, η οποία έθεσε τέλος σε μια υπόθεση αποδεδειγμένης διασπάθισης των χρημάτων των φορολογουμένων…

Πρόκειται για μια υπόθεση στην οποία τα προσχήματα δεν τηρήθηκαν και για τον λόγο αυτόν, εξάλλου, χαρακτηρίστηκε επισήμως «συμβιβασμός».

Αυτά όμως συνέβησαν στη Βουλή και όχι στην Ευελπίδων και δεν προσέφεραν τη δυνατότητα στον οποιονδήποτε να υποστηρίξει κάτι ανάλογο με τον ισχυρισμό του συλληφθέντος πολιτικού ότι «η θεαματική προσαγωγή μου στον ανακριτή… αποτελεί επικοινωνιακό προεκλογικό 'δώρο' στα δύο μεγαλύτερα κόμματα».

Όπως, αντίστοιχα, δεν θα έδινε το δικαίωμα αμφισβήτησης των περιστάσεων και της χρονικής συγκυρίας, υπό τις οποίες έγινε αυτή η σύλληψη, από κόμματα και πολιτικούς.

Ο κ. Γ. Καρατζαφέρης έκανε λόγο για «συγκοινωνούντα δοχεία».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η χθεσινή σύλληψη βολεύει «την κυβέρνηση και αυτούς οι οποίοι όλα αυτά τα χρόνια "ντάντευαν", συνδιαλλέγονταν και χάιδευαν τη διαφθορά». «…Δεν θεωρώ ότι είναι σύμπτωση η σημερινή σύλληψη», υποστήριξε.

«Ο λαός πρέπει να είναι δύσπιστος σε ό,τι του πουν περί διαφάνειας και κάθαρσης, σχετικά με τη σύλληψη του Α. Τσοχατζόπουλου, όταν μάλιστα θέλουν να καπηλευτούν το υπαρκτό πρόβλημα για εκλογικό αποπροσανατολισμό», σημείωσε, στο ίδιο μήκος κύματος, το ΚΚΕ με ανακοίνωση που εξέδωσε.

Υπό το πρίσμα αυτό, μολονότι η συγκεκριμένη υπόθεση του κ. Τσοχατζόπουλου ακολουθεί την οδό της Δικαιοσύνης, γιατί πρέπει να «υπερβούμε» τα λογικά συμπεράσματα που κάνουν λόγο για «σατανική» σύμπτωση;

Γιατί πρέπει να πιστέψουμε ότι ζούμε σε μια χώρα με ισχυρούς θεσμούς, οι οποίοι δεν μπλέκουν ο ένας στα πόδια του άλλου;

Αν όμως δεν αρχίσουμε κάποτε να μπορούμε να επικαλούμεθα την ύπαρξη ενός κράτους δικαίου, τότε προς τι ο «σαματάς»;
Στην Ελλάδα ακολουθείται η λάθος συνταγή, τόνισε ο βραβευμένος με Νόμπελ Οικονομικών και καθηγητής του Πανεπιστημίου Κολούμπια Joseph Stiglitz, προειδοποιώντας ότι επίκειται νέο κύμα ύφεσης στην ευρωζώνη.

Επισημαίνει ότι «η υπερβολική δόση λιτότητας χειροτερεύει τα πάντα», ενώ τονίζει ότι το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους δεν επαρκεί. Κατά την άποψή του, η λύση βρίσκεται στην αύξηση και όχι στη μείωση των δημοσίων δαπανών σε περιόδους κρίσης.

Σε συνέντευξη στη γερμανική εφημερίδα «Sueddeutsche Zeitung», ο κ. Stiglitz τάσσεται κατά της πολιτικής λιτότητας που εφαρμόζεται σε πολλές χώρες της Ευρώπης καθώς «οι δημοκρατίες μπορούν να αντέξουν περικοπές μόνο μέχρις ενός σημείου, χωρίς να βλέπουν φως στο τούνελ».

"Αυτή η τακτική θα αποτύχει», δηλώνει κατηγορηματικά και συμπληρώνει: «Δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο ούτε ένα παράδειγμα όπου οι περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών δαπανών να οδήγησαν στην εξυγίανση ενός ασθενούς κράτους». Κάνει λόγο για την ανάγκη εφαρμογής αναπτυξιακής πολιτικής, ενώ θεωρεί την αναδιάρθρωση του χρέους των υπερχρεωμένων χωρών μοναδική διέξοδο.

«Το κούρεμα του ελληνικού χρέους είναι δυστυχώς πολύ περιορισμένο και αυτό επειδή υπάρχει ο φόβος της χρεοκοπίας. Αλλά και η χρεοκοπία κρατών ανήκει στον σύγχρονο καπιταλισμό. Πρέπει να είναι επιτρεπτή», εξηγεί και ζητά να χορηγούνται μεγαλύτερα δάνεια σε επιχειρήσεις από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. «Χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία χρειάζονται αξιόπιστη προοπτική ανάπτυξης», καταλήγει ο κ. Stiglitz και επισημαίνει: «Οι πολιτικοί γνωρίζουν ότι δεν έχουν κάνει τίποτα για να βελτιώσουν την κατάσταση».

Ο κ. Stiglitz τάσσεται υπέρ της επιβολής φόρου στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, αλλά και της δημιουργίας κοινής δημοσιονομικής αρχής για την ευρωζώνη, η οποία θα μπορούσε να χορηγεί επιπλέον κεφάλαια σε χώρες με πρόβλημα. «Μιλάω για την επονομαζόμενη αναδιανεμητική ένωση, την οποία μισούν πολλοί Γερμανοί», υπογραμμίζει

Ο Αμερικανός οικονομολόγος θεωρεί φυσιολογική και θετική τη μετάθεση του κέντρου της παγκόσμιας οικονομίας προς την Κίνα και την Ινδία. Κλείνοντας, επισημαίνει ότι η κρίση έδειξε πως το μοντέλο του καπιταλισμού των χρηματαγορών δεν λειτουργεί: «Ο πλούτος κατανέμεται άνισα. Τα περισσότερα πηγαίνουν στην κορυφή, στη βάση μένουν λίγα. Πρέπει να αναλογιστούμε τι είδους οικονομία θέλουμε».

Η Ελλάδα θα χρειαστεί και άλλα χρήματα

Σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung ο επικεφαλής οικονομολόγος της ελβετικής τράπεζας UBS Αντρέας Χέφερτ προειδοποιεί ότι η κρίση δεν έχει περάσει, αλλά θα επιστρέψει σε έξι έως 18 μήνες, λόγω τόσο της μεγάλης διαφοράς στην ανταγωνιστικότητα μεταξύ Βορρά και Νότου όσο και της απουσίας κοινής δημοσιονομικής πολιτικής.

Το στέλεχος της ελβετικής τράπεζας θεωρεί βέβαιο ότι μετά το 2014 θα χρειαστεί νέο σχέδιο διάσωσης για την Ελλάδα, ενώ σε ό,τι αφορά την πιθανότητα επιστροφής στην δραχμή, εξηγεί ότι θα υπήρχε τεράστιο πρόβλημα, καθώς το νόμισμα δεν θα είχε καμία αξία.

Η έξοδος όμως της χώρας από το ευρώ, επισημαίνει, θα δημιουργούσε ιστορικό προηγούμενο και τότε θα ετίθετο το ερώτημα «ποιος είναι ο επόμενος;», γεγονός το οποίο θα προκαλούσε τραπεζική κρίση στην Πορτογαλία.

«Η Πορτογαλία θα αναγκαζόταν να εγκαταλείψει το ευρώ. Κι όσο το κάνουν αυτό οι μικρές χώρες, εντάξει. Το πρόβλημα είναι εάν χρειαστεί να αποχωρήσει η Ιταλία», τονίζει ο τραπεζίτης.

Πυρά ελαφρών όπλων (και όχι δεκάδες χιλιάδες σφαίρες...) δέχθηκε το μεσημέρι το στρατόπεδο της Καμπούλ στο οποίο στρατωνίζεται η ελληνική δύναμη μαζί με συμμαχικές δυνάμεις, οι οποίες ανταπέδωσαν τα πυρά και το συμβάν έληξε χωρίς κανέναν απολύτως τραυματισμό, σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Εθνικής Άμυνας.

Η επίθεση εναντίον του ελληνικού κτιρίου δεν ήταν στοχευμένη, αναφέρουν πηγές του ΥΠΕΘΑ, αλλά έγινε στο πλαίσιο συντονισμένων επιθέσεων που εξαπέλυσαν οι Ταλιμπάν εναντίον κυβερνητικών κτιρίων, στρατιωτικών στόχων και πρεσβειών, κηρύσσοντας, όπως ανακοίνωσαν οι ίδιοι, την έναρξη των εαρινών εχθροπραξιών.

Στο στρατόπεδο της Καμπούλ, δυναμικού άνω των 1.000 στρατιωτών, το οποίο έχει ρόλο κυρίως εκπαιδευτικού κέντρου, στρατωνίζονται 99 Ελληνες, κυρίως εκπαιδευτές του Αφγανικού στρατού, όπως έγινε γνωστό από το ΥΠΕΘΑ.

Η επίθεση σημειώθηκε στις 13: 46 ώρα Ελλάδας. Το στρατόπεδο παραμένει σε συναγερμό και απαγορεύτηκαν οι μετακινήσεις από τον Συμμαχικό Διοικητή της Καμπούλ.

Πηγή: ΑΠΕ

Για πρώτη φορά οι Έλληνες στρατιώτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΑΦ στο Αφγανιστάν, απάντησαν με μαζικά πυρά στην γενική επίθεση «τύπου Τέτ», την οποία εξαπέλυσαν αιφνιδιαστικά οι Ταλιμπάν ανήμερα της Κυριακής του Πάσχα, προσβάλλοντας με διάφορα όπλα (πολυβόλα, όλμους, RPG) δεκάδες πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους εντός της Καμπούλ.

Μια δυσάρεστη έκπληξη επιφύλασσε για τις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις, αλλά και για πολλούς δυτικούς στόχους η Κυριακή του Πάσχα, καθώς ομάδες μουσουλμάνων ανταρτών Ταλιμπάν, θέλησαν να αναπαραγάγουν τις συνθήκες της πολυθρύλητης Επίθεσης του Τετ στο Βιετνάμ (30 Ιανουαρίου 1968).

ύμφωνα με ανακοίνωση που εκδόθηκε από το ΓΕΕΘΑ: «Την 15 Απριλίου 2012 και ώρα 13:46 (ώρα Ελλάδος), το στρατόπεδο στην Καμπούλ του Αφγανιστάν, στο οποίο στρατωνίζεται η Ελληνική Δύναμη, μαζί με άλλες Συμμαχικές Δυνάμεις, δέχτηκε πυρά ελαφρών όπλων πεζικού και αντιαρματικών όπλων από αγνώστους. Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο συντονισμένων επιθέσεων κατά κυβερνητικών κτηρίων και στρατοπέδων στην περιοχή της Καμπούλ και άλλων περιοχών του Αφγανιστάν. Οι Ελληνικές και Συμμαχικές Δυνάμεις ανταπέδωσαν αμέσως τα πυρά και το συμβάν έληξε χωρίς να υπάρξει κανένας απολύτως τραυματισμός».

Από τις πληροφορίες που συνέλεξε το defence-point.gr φαίνεται καθαρά ότι οι Ταλιμπάν επέλεξαν να κτυπήσουν με διάφορα μέσα όσους περισσότερους στόχους (πολιτικούς και στρατιωτικούς) μπορούσαν, επιχειρώντας να δημιουργήσουν κλίμα ανασφάλειας και αποσταθεροποίησης. Είναι χαρακτηριστικό ότι το στρατόπεδο στο οποίο συστεγάζεται η ελληνική δύναμη μαζί με τουρκικές και ιταλικές δυνάμεις, στοχοποιήθηκε από πυρά αυτόματων τυφεκίων, τα οποία έβαλλαν από αποστάσεις της τάξης των 300 μέτρων.

Επίσης – πάντα με τις ίδιες πηγές – οι Ταλιμπάν χρησιμοποίησαν και εκτοξευτές RPG, οι οποίοι ωστόσο δεν προκάλεσαν καμία ζημιά, καθώς οι βολές ήταν απελπιστικά άστοχες. Εκείνο που έχει ιδιάζουσα σημασία και πρέπει να επισημανθεί είναι ότι οι Έλληνες στρατιώτες παρά τον αρχικό αιφνιδιασμό, τάχθηκαν αμέσως στις προβλεπόμενες θέσεις και λειτουργώντας με πνεύμα ψυχραιμίας και αποφασιστικότητας, ανταπάντησαν για πρώτη φορά – εξ όσων γνωρίζουμε – με μαζικά πυρά κατά των θέσεων από τις οποίες βάλλονταν, αναγκάζοντας τους ακραίους μουσουλμάνους να απομακρυνθούν άπραγοι. Σημειώνεται ότι η επίθεση δεν επέφερε καμία είδους απώλεια μεταξύ των ελληνικών δυνάμεων, ενώ είναι άγνωστος ο αριθμός των θυμάτων που έχουν προκληθεί μέχρι τώρα.

Το ΓΕΕΘΑ υπογραμμίζει επίσης στην ίδια ανακοίνωση ότι: «Το στρατόπεδο παραμένει σε συναγερμό και απαγορεύτηκαν οι μετακινήσεις από τον Συμμαχικό Διοικητή της Καμπούλ». Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες γνωρίζουμε ότι έχουν κτυπηθεί οι πρεσβείες της Γερμανίας και της Βρετανίας, το παλαιό ανάκτορο στα περίχωρα της πόλης. Επίσης μια μονάδα Γάλλων η οποία επέστρεφε από περιπολία δέχθηκε επίθεση και ανταπάντησε χρησιμοποιώντας βαρέα πολυβόλα, ενώ δύο επιθετικά ελικόπτερα του Αμερικανικού Στρατού ενεπλάκησαν σε επιχειρήσεις υποστήριξης κατά των Ταλιμπάν.

Πηγή


Οι Ταλιμπάν κάνουν λόγο για έναρξη κύματος επιθέσεων

Σύμφωνα με τοπικά ΜΜΕ ένοπλοι εισέβαλαν στο ξενοδοχείο Star Hotel, ενώ προσπάθησαν να εισβάλουν στο Κοινοβούλιο.

Οι ένοπλοι εκτόξευσαν ρουκέτες εναντίον του κτηρίου του Κοινοβουλίου και κατά της πρεσβείας της Ρωσίας. Έριξαν ρουκέτες και σε κατοικία όπου μένουν βρετανοί διπλωμάτες, αλλά και σε βρετανικό φυλάκιο. Καπνός υψώθηκε και κοντά στη γερμανική πρεσβεία.

Η πρεσβεία των ΗΠΑ ανακοίνωσε ότι δέχθηκε επίθεση.

Στόχος έγινε και ένα σούπερ μάρκετ, στο οποίο ψωνίζουν κυρίως ξένοι.

Αρκετοί άνθρωποι τραυματίστηκαν όταν δύο βομβιστές αυτοκτονίας πυροδότησαν τα εκρηκτικά με τα οποία είχαν ζωστεί, στο αεροδρόμιο του Τζαλαλαμπάντ στο ανατολικό Αφγανιστάν.

Ένοπλοι εξαπέλυσαν επίθεση σε εγκαταστάσεις της Αστυνομίας στην αφγανική πόλη Γκαρντέζ. Πιο συγκεκριμένα άγνωστος αριθμός Ταλιμπάν, οι οποίοι ενδεχομένως είναι ζωσμένοι με εκρηκτικά, κατέλαβαν κέντρο εκπαίδευσης αστυνομικών.

Ένοπλοι κατέλαβαν ένα τετραώροφο κτήριο κοντά στο αρχηγείο της αστυνομίας στην επαρχία Πάκτια, κοντά στα σύνορα με το Πακιστάν. Ελικόπτερο του ΝΑΤΟ εξαπέλυσε επίθεση εναντίον του κτηρίου.

Το δίκτυο Χακανί πίσω από τις επιθέσεις;

Εμπλοκή του δικτύου Χακανί στο μπαράζ επιθέσεων που δέχτηκαν πρεσβείες και άλλα κτήρια στην Καμπούλ και σε άλλες περιοχές του Αφγανιστάν, βλέπει η αφγανική κυβέρνηση. Βομβιστές αυτοκτονίας εξαπέλυσαν συντονισμένες επιθέσεις με εκρήξεις, εκτοξεύσεις ρουκετών και πυροβολισμούς στην πρωτεύουσα και σε άλλες περιοχές.


Σχόλιο ιστολογίου: Βέβαια, στο κυνήγι της επισκεψιμότητας, βρέθηκαν οι πρόθυμοι που υπερέβαλλαν, παρουσιάζοντας μαζική επίθεση εναντίον 99 Ελλήνων στρατιωτών, σε Ελληνικό στρατόπεδο της Καμπούλ. Πρόκειται για τους επαγγελματίες που ασχολούνται με δημοσιεύσεις περί στρατιωτικών θεμάτων. Κι επειδή γίνεται ολοένα και περισσότερο πιό έντονη η όχληση προς την κατεύθυνση δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων και πολύ περισσότερο δημιουργίας εθνικιστικών τάσεων, πρέπει με την σειρά μας να σημειώσουμε πως μόνο θετική συμβολή δεν μπορούν να έχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα. Αλλά, είπαμε, οι επαγγελματίες δικαιούνται την διαχείριση της είδησης, επικαλούμενοι ακόμη και "απόρρητες πηγές"... Σωστά;

Του Κώστα Ροδινού

Ας υποθέσουμε ότι είστε ένας νέος υποψήφιος και έχετε τη ζωηρή επιθυμία να ασχοληθείτε με τα κοινά.

Πολύ φοβούμαι ότι είστε χαμένος από χέρι!

Πρώτον, έχετε να αντιμετωπίσετε τους εν ενεργεία βουλευτές οι οποίοι αυτοδικαίως θα είναι εκ νέου υποψήφιοι και όλο αυτό τον καιρό λειτουργούν ως υποψήφιοι.

Δεύτερον, προηγούνται οι τυχεροί και εκλεκτοί οι οποίοι εδώ και καιρό έχουν εξασφαλίσει το χρίσμα και όλο αυτό το διάστημα έκαναν ό,τι μπορούσαν για να γίνουν γνωστοί και να δημιουργήσουν μηχανισμούς που θα διευκολύνουν την εκλογή τους.

Τρίτον, αν παρ’ όλα αυτά λάβετε το χρίσμα, θα έχετε το πολύ τρείς βδομάδες να ..οργανωθείτε. Αν θέλετε να είστε υποψήφιοι στην αχανή Β Αθηνών, δεν θα προλάβετε ούτε τις ….μισές λαϊκές να επισκεφθείτε!

Τέταρτον, υπάρχουν οι γνωστοί περιορισμοί στις τηλεοπτικές εμφανίσεις, οπότε πάλι σας βλέπω χαμένο. Γιατί όλα τα κανάλια για τις τελευταίες ημέρες θέλουν να έχουν προσκεκλημένους τους ….επιφανείς. Σιγά να μη καλέσουν κάποιον …παγκοσμίως άγνωστο που τον ξέρει μόνο η μάνα του!

Όλα αυτά προς απάντηση αποριών γιατί πιθανότατα, ακόμα και τώρα, θα εκλεγούν οι ίδιοι και οι ίδιοι!

Βέβαια καμιά φορά, κάποιος πρωτάρης αιφνιδιάζει το σύστημα και εκλέγεται, αλλά είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον θλιβερό κανόνα!

Ποιά είναι η απάντηση:

Για την. ..ισότητα όπλων και ευκαιριών, όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές να εκλέγονται από τη βάση.

Όλοι.

Ουδείς θα εξαιρείται του κανόνος. Τέλος, οι… αυτοδικαίως υποψήφιοι.

Οι υποψήφιοι να εκλέγονται εγκαίρως για να ξεκινούν όλοι από την ίδια αφετηρία.

Γιατί διαφορετικά θα συνεχίζουμε να έχουμε υποψηφίους πολλών ταχυτήτων και το σύστημα θα βρίσκει την ευκαιρία να διαιωνίζει τους εκλεκτούς του.



Οι αλαβάστρινες έδρες

Με πραγματικό πόνο και απέραντη λύπη παρακολουθήσαμε τους τιτάνιους αγώνες των πουλημένων νάνων που για ώρες ολόκληρες, είχαν τις αλαβάστρινες έδρες τους σφηνωμένες στις φιλόξενες πολυθρόνες του Μαξίμου. Ώρες ολόκληρες σκυμμένοι σε χαρτιά, κομπιουτεράκια, πεσμένοι με τα μούτρα στα τηλέφωνα, να σκέφτονται, να συζητάνε, να αντιπαρατίθενται σ' έναν αδυσώπητο αγώνα, να κερδίσουν τον τίτλο του μεγαλύτερου μαλάκα. Τυχερή κοπέλα η Χιονάτη, πρόλαβε να ζήσει μόνον τους κατά σωματικό ύψος νάνους.

Στέναξαν οι αλαβάστρινες έδρες τους. Ίσως να τις προετοιμάζουν για κάτι που το βλέπουν να έρχεται. Όμως, ευτυχώς, σ' αυτή τη χώρα υπάρχει ακόμα δικαιοσύνη. Υπάρχει η δικαιοσύνη τυφλή, μουγγή, κουφή. Ίσως γιαυτό και κάνει ό,τι της λένε αυτοί που βλέπουν, μιλούν, ακούν. Η δικαιοσύνη λοιπόν αυτή, επικράτησε στο σκληρό αγώνα τους. Δεν νίκησε κανείς. Κανένας δεν πήρε τον τίτλο μόνος του. Τον μοιράστηκαν όλοι μαζί. Ο δοτός ή/και φυτευτός, οι αστικοί επίγονοι και το κλούβιο αυγό του φιδιού.
Τα δύσκολα για τους νόμιμους εκπροσώπους των ημεδαπών και αλλοδαπών λαμογιών, πέρασαν. Τα πολύ δύσκολα είναι ακόμα μπροστά τους.

Και τα πολύ δύσκολα δεν είναι να ψηφίσουν τα ξεπουλήματα που συμφώνησαν, τα πολύ δύσκολα είναι να τα εφαρμόσουν. Είναι το λογικό κενό που υπάρχει από την αρχή αυτής της ιστορίας. Αυτό που δεν θέλουν να δουν μήτε οι ίδιοι, μήτε οι σύμβουλοί τους. Το λογικό κενό που λέει ότι αν αυτός πάνω στον οποίο πας να εφαρμόσεις μέτρα δεν συναινεί ούτε κατ' ελάχιστο μήτε καν δέχεται τη νομιμοποίησή σου να παίρνεις μέτρα και να ομιλείς εξ' ονόματός του και ταυτόχρονα σταματήσει να φοβάται τις "κυρώσεις", τα μέτρα εφαρμόζονται μεν με μηδενικό αποτέλεσμα δε.

Τα γελοία παιχνίδια των εκβιασμών και των διλημμάτων τους δεν μπορούν πια να περάσουν. Απλώς, ως ηλίθιοι, θα το καταλάβουν τελευταίοι.

Υπάρχει κάτι μέσα μας, που όσο κι αν μας μπούκωσαν με χαρτί και ανάγκες και δάνεια και "το χρήμα να κινείται και ν' αυγαταίνει", δεν πεθαίνει, δεν φτωχαίνει, δεν χαρατσώνεται. Είναι η αξιοπρέπεια και η περηφάνεια. Υπάρχει σε όλους μας; Προφανώς όχι. Ποτέ δεν μπορεί να συμβεί αυτό. Αν υπήρχε, προφανώς δεν θα είμασταν εδώ που είμαστε.

Αξιοπρέπεια και περηφάνεια. Αυτό που λίγο πολύ το έχουν όλοι οι νεόφτωχοι, οι άστεγοι, οι άνεργοι... Και δεν είναι απίθανο να είναι νεόφτωχοι, άστεγοι και άνεργοι γιατί ακριβώς έχουν αξιοπρέπεια και πεηφάνεια. Δεν κλέβουν, δεν σκοτώνουν. Περήφανα και με αξιοπρέπεια ζητάνε τη βοήθεια. Περήφανα και με αξιοπρέπεια δέχονται τη βοήθεια. Φοράνε "ξένα" ρούχα, σκεπάζονται "ξένες" κουβέρτες, τρώνε "ξένο" φαϊ, αλλά δεν γονατίζουν, δεν μυξοκλαίγονται. Με περηφάνεια και με αξιοπρέπεια. Αυτά δεν χαρατσώνονται. Κι αυτά είναι η δύναμή μας και η αρχή της πορείας μας.

Ο εσώτερος εαυτός μας, οι αξίες μας, η πηγή της ζωής. Εκεί δεν μπορούν ν΄αγγίξουν απευθείας, Προσπαθούν να χτυπήσουν εκεί μέσα, χτυπώντας το απ' έξω. Το φθαρτό. Την ύλη. Κι η πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων εκεί φαίνεται κι εκεί μετριέται. Ο ένας να βοηθάει τον άλλον οι πληγές στο φθαρτό να είναι όσο το δυνατόν μικρότερες, έτσι ώστε να παραμείνει άφθαρτο το μέσα, να κερδίσει το χρόνο που χρειάζεται και να λειτουργήσει. Να παράξει τη δύναμη που χρειάζεται για να πεις "Όχι ρε πούστη μου, δεκάρα δεν κόβω από τη ζωή μου, από τον κόπο μου, από τις οικονομίες μου, από τα παιδιά μου, για χάρη σου. Δεκάρα δε δίνω για τη μαύρη τρύπα σου, όπου στο διάλο κι αν την έχεις αυτή. Δεκάρα τσακιστή. Κρατάω την οικογένειά μου, τους φίλους μου και τους άγνωστους μισθωτούς και συνταξιούχους, που τους τα παίρνεις με φασιστικό τρόπο, στη ζωή μ' αυτά που προσπαθείς να μου αρπάξεις, μειώνω τις πληγές τους στο φθαρτό για να προλάβει να λειτουργήσει το εσώτερο και να παράξει τη δύναμη που χρειάζονται κι αυτοί για να σου αντισταθούν. Αυτοί είναι η πατρίδα μου ρε καράπουστα, πουλημένο τομάρι. Αυτοί είναι το έθνος μου. Δεν είσαι εσύ και οι κολλητοί σου και τα τσουτσέκια που μαζέψατε γύρω σας. Η αξιοπρέπεια της πατρίδας μου είναι η αξιοπρέπεια των ανθρώπων της, δεν είναι τα τραπεζικά της χρέη που μου φόρτωσες πλαστογραφώντας υπογραφές, χαλκεύοντας οικονομικά στοιχεία και αποταμιεύοντας τις μίζες σου. Η περηφάνεια της πατρίδας μου ρε τρισάθλια σκύβαλα, είναι η περηφάνεια των παιδιών μου, η περηφάνεια των φίλων μου, η περηφάνεια των γονιών μου που έτρεφαν τις κοιλιές σας, τα σόγια σας και γέμιζαν τους τραπεζικούς σας λογαριασμούς. Να πηγαίνετε στις Ευρώπες σας και στα χιλιάστερα ξενοδοχεία σας και να ξεφτιλίζεστε μόνοι σας με τα λεφτά της μάνας σας και του πατέρα σας, γιατί κανένα ρεμάλι από εσάς δεν έβγαλε μια κολοδραχμή μόνος του, ακόμα κι όταν σας βολεύανε σε καμιά θεσούλα διευθυντή. Αυτό είναι το ηθικό κι ό,τι είναι ηθικό είναι και νόμιμο, απάτριδες αληταράδες".

Ό,τι κι αν συμφώνησαν οι τραπεζοϋπάλληλοι ημεδαποί κι αλλοδαποί και οι παρατρεχάμενοί τους κι οι εντολοδόχοι τους μεταξύ τους, ό,τι κι αν νομίζουν ότι μπορούν να εφαρμόσουν, αφήνει απ' έξω αυτό που λέγεται άνθρωπος, αυτό που είναι στους δρόμους κι ενώνεται, έστω και αργά, και σχηματίζει δάχτυλα που γέρνουν, σφίγγουν και γίνονται γροθιά. Είναι αυτή που βλέπετε μπροστά στα βαμμένα μούτρα σας να έρχεται με φόρα και πηδάτε σαν τα ποντίκια από το καράβι που βουλιάζει. Τι παραιτείστε ρε τσανακογλύφτες; Από πού παραιτείστε; Ποιός σας έδωσε το δικαίωμα να βάλετε την έδρα σας στη βουλευτική έδρα; Η υποχρέωσή σας είναι να μείνετε στη θέση σας και να ψηφίσετε για τα συμφέροντα αυτών που σας έστειλαν εκεί με την ψήφο που πλέον τους την αρνείστε. Αλλά δεν ξέρετε τι σημαίνει υποχρέωση απέναντι στην πατρίδα και στους ανθρώπους της. Τζάμπα τρώγατε, τζάμπα πίνατε, μόνον τα παίρνατε. Οι άντρες ρε αληταράδες έχουν ποντίκια, δεν είναι ποντίκια. Σκίσατε τα καλσόν σας, ετοιμαστείτε τώρα και για τα κουδούνια.

Εσείς που δεν διαβάζατε και ψηφίζατε τώρα ψάχνετε λαγούμι να κρυφτείτε. Δε χωράτε ρε τσογλάνια. Δεν χωράνε οι αλαβάστρινες έδρες σας. Είστε γελοία υποκείμενα, αμόρφωτα κοινωνικά, μορφώματα διεστραμμένης λογικής. Όταν δεν διαβάζατε ψηφίζατε, τώρα που διαβάσατε παραιτείστε.

Από ποιόν κόβετε ρε τα φάρμακα; Από αυτόν που τα έχει πληρωμένα από χρόνια; Δεν κοτάτε να κόψετε κανάν κώλο πολυεθνικής που σας τα πουλάει με 1000% κέρδος. Κάναν κώλο μεγαλογιατρού που φακελλωνότανε δεν κόψατε ακόμα. Από κανά λαμόγιο πουθ τσίμπαγε μίζες δεν πήρατε πίσω τίποτε. Κότες λυράτες, των πρωϊνάδικων θαμώνες. Συνταγματολόγοι της πλάκας.

Από ποιόν κόβετε ρε τη σύνταξη που έχει ήδη πληρωμένη; Δεν κοτάτε να κόψετε καμιά σύνταξη βουλευτή που με μια τετραετία καθαρίζει για μια ζωή. Να παίρνουν σύνταξη τα ραμολιμέντα που γάμησαν τον τόπο. Κόψτε την ρε κοτάρες αν τολμάτε. Κάντε το μισθό σας ρε απατεώνες ένα χιλιάρικο. Πάτε με το λεωφορείο στη δουλειά σας στη βουλή.

Ποιό Σύνταγμα, ποιάς χώρας, ποιάς πατρίδας ρε γερμανοτσολιάδες μιλάει για κομματική πειθαρχία; Ποιός χοντρός ή λεπτός συνταγματολόγος σας το εξήγησε έτσι το Σύνταγμα;
Ούτε την έδρα σας ρε να σώσετε μπορείτε και νομίσατε ότι μπορείτε να σώσετε χώρα ολόκληρη, εσείς που τη γαμήσατε πατώκορφα;

Τη χώρα ρε γομάρια θα τη σώσουμε πάλι εμείς, αλλά όχι με τον τρόπο που θέλετε. Ποτέ η χώρα αυτή δεν σώθηκε με ξένη συνταγή. Σώθηκε από τους ανθρώπους της, με τον δικό τους τρόπο. Πάρτε τα αργύριά σας και τραβάτε να τα φάτε όπου στο διάολο θέλετε, αλλά μακριά από δώ. Εκεί που μεγαλώσατε και σπουδάσατε να πάτε να τα φάτε με αυτούς και αυτές που ξέρετε.

Η λαϊκή κυριαρχία είναι πολύ μεγάλη για να χωρέσει στο νανοπολιτικοοικονομικό σας σύστημα.

Είμαστε πολλοί κι είμαστε επώνυμοι και δεν έχουμε βουλευτική ασυλία κι έχουμε καρύδια αντί για στραγάλια που δεν σας δίνουμε δεκαρίτσα τσακιστή για να επιτύχετε τη φτωχοποίησή μας.

Είμαστε πολλοί κι είμαστε επώνυμοι και δεν έχουμε βουλευτική ασυλία κι έχουμε καρύδια αντί για στραγάλια που δεν σας πληρώνουμε διόδια γιατί οι κολλητοί σας μας δίνουν καρμανιόλες, που δεν σας πληρώνουμε χαράτσια για τα σπίτια μας γιατί πληρώσαμε φόρους όταν τα αγοράσαμε με χρήματα που ήδη μας είχαν φορολογηθεί, που δεν σας πληρώνουμε τέλη κυκλοφορίας γιατί σας πληρώνουμε 14 λεπτά φόρους για κάθε χιλιόμετρο που κάνουμε, που δεν πληρώνουμε τα κολοταμεία σας γιατί ούτε σύνταξη θα πάρουμε ούτε έξοδα υγείας μας καλύπτουν. Τραβάτε ρε να τυπώστε κανά βιβλίο να έχουν να διαβάζουν τα παιδιά πριν πιάσουν τις μολότωφ και τα ξύλα.

Είμαστε πολλοί κι είμαστε επώνυμοι και δεν φοράμε κουκούλες.

Ελάτε να μας συλλάβετε, έναν θα πιάνετε δύο θα ξεπετιούνται.

Ό,τι και να μας κάνετε αξιοπρέπεια και περηφάνεια δεν μας παίρνετε.


Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"
Όπως και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες που αναγκάστηκαν να επιβάλουν μέτρα λιτότητας σε μια οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση, η Ελλάδα δείχνει καταδικασμένη να υποφέρει για πολλά ακόμα χρόνια, λέει ο Paul Krugman

Σταύρωση χωρίς Ανάσταση βλέπει για τη χώρα μας ο διάσημος οικονομολόγος

Συγκεκριμένα, στη στήλη του στους New York Times αναφέρει:
«Η Ελλάδα τελικά κήρυξε χρεοστάσιο επί του χρέους της προς τους ιδιώτες πιστωτές της. Ήταν μια ελεγχόμενη χρεοκοπία, η οποία έγινε κατόπιν διαπραγμάτευσης, αντί απλής ανακοίνωσης, και αυτό είναι μάλλον καλό. Ωστόσο, η υπόθεση δεν έχει λήξει. Ακόμα και μετά από αυτήν την ελάφρυνση του χρέους, η Ελλάδα -όπως και άλλες χώρες της Ευρώπης που έχουν αναγκαστεί να επιβάλουν μέτρα λιτότητας σε μια οικονομία που βρίσκεται σε ύφεση- φαίνεται ότι είναι καταδικασμένη να υποφέρει για πολλά ακόμα χρόνια».

Και αυτή είναι η ιστορία που θα πρέπει να ειπωθεί. Τα τελευταία δύο χρόνια, η ιστορία της Ελλάδας, όπως αναφερόταν χαρακτηριστικά σε πρόσφατο paper για την οικονομική πολιτική, «ερμηνευόταν ως μια παραβολή των κινδύνων της δημοσιονομικής ασωτίας». Δεν περνά ούτε μέρα που κάποιος πολιτικός ή... σοφός να μην αναφέρει, με τον αέρα ανθρώπου που μεταφέρει μεγάλη σοφία, ότι πρέπει να περικόψουμε αμέσως τις κρατικές δαπάνες, διαφορετικά θα μετατραπούμε σε Ελλάδα.

Όμως, αυτό που δείχνει στην πραγματικότητα η ελληνική κρίση είναι ότι, ενώ τα ελλείμματα στις καλές εποχές μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα -αυτό είναι πράγματι η ιστορία της Ελλάδας, όχι όμως και της Ισπανίας-, η προσπάθεια εξάλειψης των ελλειμμάτων όταν έχεις ήδη πρόβλημα είναι μια συνταγή ύφεσης.

Αυτό το διάστημα, οι υφέσεις που έχουν προκληθεί από τη λιτότητα είναι εμφανείς σε όλη την περιφέρεια της Ευρώπης. Η Ελλάδα είναι η χειρότερη περίπτωση, με την ανεργία να εκτινάσσεται στο 20%, την ώρα όπου καταρρέουν οι δημόσιες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της υγείας. Η Ιρλανδία, όμως, η οποία έκανε ό,τι ήθελαν οι υποστηρικτές της λιτότητας, βρίσκεται επίσης σε πολύ κακή κατάσταση, με την ανεργία να αγγίζει το 15% και το πραγματικό ΑΕΠ να έχει μειωθεί κατά διψήφιο ποσοστό. Παρομοίως, και η Πορτογαλία και η Ισπανία βρίσκονται σε δύσκολη θέση.

Και η λιτότητα σε περίοδο ύφεσης δεν προκαλεί μόνο ευρύ πόνο. Υπάρχουν αυξανόμενες αποδείξεις ότι είναι ηττοπαθής ακόμα και σε καθαρά δημοσιονομικούς όρους, καθώς ο συνδυασμός εσόδων σε πτώση λόγω της οικονομίας που βρίσκεται σε ύφεση και επιδείνωσης των μακροπρόθεσμων προοπτικών στην πραγματικότητα μειώνει την εμπιστοσύνη της αγοράς και κάνει το μελλοντικό χρέος ακόμα πιο δύσκολα διαχειρίσιμο.

Είναι να απορεί κανείς πώς χώρες που αρνούνται συστηματικά ένα μέλλον για τους νέους τους -η ανεργία των νέων στην Ιρλανδία, η οποία ήταν κάποτε χαμηλότερη από αυτήν των ΗΠΑ, αγγίζει πλέον το 30%, ενώ είναι κοντά στο 50% στην Ελλάδα- θα επιτύχουν τέτοια ανάπτυξη ώστε να εξυπηρετήσουν το χρέος τους.

Αυτό δεν έπρεπε να γίνει. Πριν από δύο χρόνια, καθώς πολλοί policymakers και... σοφοί άρχισαν να ζητούν στροφή από την παροχή κινήτρων στη λιτότητα, υπόσχονταν ότι οι μεγάλες θυσίες θα έφερναν μεγάλα κέρδη. «Η ιδέα ότι τα μέτρα λιτότητας θα μπορούσαν να φέρουν στασιμότητα είναι λανθασμένη», είχε δηλώσει τον Ιούνιο του 2010 ο τότε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Jean Claude Trichet. Αντιθέτως -επέμενε-, η δημοσιονομική πειθαρχία θα εμπνεύσει εμπιστοσύνη και αυτό θα οδηγήσει στην οικονομική ανάπτυξη.

Και η κάθε ελάχιστη άνοδος σε μια οικονομία λιτότητας χαιρετιζόταν ως απόδειξη ότι η πολιτική αυτή είναι αποτελεσματική. Η λιτότητα της Ιρλανδίας ανακηρύχθηκε «success story» όχι μία, αλλά δύο φορές: πρώτα το καλοκαίρι του 2010 και μετά το φθινόπωρο του 2011. Και κάθε φορά τα υποτιθέμενα... καλά νέα εξανεμίστηκαν γρήγορα.

Μπορεί να ρωτήσετε ποιες εναλλακτικές λύσεις είχαν οι χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, και η απάντηση είναι ότι ούτε είχαν, ούτε έχουν καλές εναλλακτικές, πέραν της εξόδου από το ευρώ, ακραίο μέτρο το οποίο, ρεαλιστικά, οι ηγέτες τους δεν μπορούν να λάβουν μέχρις ότου αποτύχουν όλες οι άλλες επιλογές - κατάσταση που κατά την άποψή μου πλησιάζει γρήγορα για την Ελλάδα.

Η Γερμανία και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσαν να κάνουν κινήσεις ώστε να καταστήσουν αυτό το ακραίο μέτρο λιγότερο απαραίτητο, τόσο με το να ζητούν λιγότερη λιτότητα όσο και με το να κάνουν περισσότερα για να ενισχύσουν την ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της...

Ελάτε! Κερδίστε εδώ καλά χρήματα!", είναι ο τίτλος άρθρου του Γερμανού Καθηγητή Ερνστ Έλιτζ, ο οποίος υπήρξε ο πρώτος διευθυντής της Γερμανικής Ραδιοφωνίας, στη χθεσινή έκδοση της εφημερίδας Bild.

Ο κ. Έλιτζ απευθύνει πρόσκληση προς τους Έλληνες να εργαστούν στην Γερμανία, τους διαβεβαιώνει ότι θα είναι ευπρόσδεκτοι και καλεί τους συμπατριώτες του να δώσουν το καλό παράδειγμα και να τείνουν χείρα βοηθείας προς τις υπερχρεωμένες χώρες.

"Η Γερμανία είναι η μηχανή δημιουργίας θέσεων εργασίας της Ευρώπης. Δεν το βάζουμε κάτω στην κρίση της Ευρωζώνης. Βοηθάμε! Αυτό είναι το καλό παράδειγμα για τις υπερχρεωμένες χώρες. Όποιος θέλει, μπορεί! Το ίδιο ισχύει για τους νέους που δεν βρίσκουν εργασία στην Ελλάδα και στη Ισπανία και θέλουν να δημιουργήσουν κάτι. Είναι προσκεκλημένοι. Είναι ευπρόσδεκτοι στην Γερμανία", τονίζει ο κ. Έλιτζ και αναφέρει ενδεικτικά ότι υπάρχει ιδιαίτερη ζήτηση για ειδικευμένους εργαζόμενους, όπως μηχανικούς και προγραμματιστές.

"Τους λέμε ένα εγκάρδιο καλωσορίσατε", σημειώνει και προσθέτει ότι οι Γερμανοί έχουν απολαύσει την ελληνική φιλοξενία στις διακοπές τους: "Θέλουμε κι εσείς να αισθάνεστε καλά στην Γερμανία, παρά την κατάσταση που υπάρχει. Θα κερδίσετε εδώ καλά χρήματα και θα γράψετε στην πατρίδα: παρακαλώ όχι πια καβγάδες με τους Γερμανούς. Δείχνουν πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας, με εργατικότητα, οικονομία και εφευρετικότητα".

Ο Γερμανός καθηγητής καταλήγει τονίζοντας ότι η κοινή προσπάθεια είναι το νόημα της Ευρώπης, αλλά μπορεί να είναι και η διέξοδος από την κρίση.

Πηγή: ΑΠΕ
"Διαιρώντας τους ψηφοφόρους μέσω του πολιτικού
συστήματος των κομμάτων, μπορούμε να τους κάνουμε
να σπαταλούν την ενέργειά τους σε θέματα άνευ σημασίας"
USA Banker's Magazine, August 25,1924
Ένα δένδρο αναπτύσσεται από τη ρίζα προς τα πάνω.
Ένα κτίσμα χτίζεται από τα θεμέλια προς τα πάνω.
Η κοινωνία μας φαίνεται να έχει δομηθεί ανάποδα.
Και ο μετασχηματισμός της επιχειρείται, επίσης, ανάποδα.

Χτίσαμε την κοινωνία μας και επιχειρούμε να τη μετασχηματίσουμε όπως αν επιχειρούσαμε να χτίσουμε ένα κτίσμα από πάνω προς τα κάτω, ή να υποχρεώσουμε ένα δένδρο πρώτα να βγάλει κλαδιά μετά κορμό και στο τέλος ρίζα.

Βάλαμε στην κοινωνία μας ρυθμίσεις - εντολές: ου κλέψεις, ου φονεύσεις, ου ψευδομαρτυρήσεις,... αλλά τα μέλη της συνέχισαν να κλέβουν, να φονεύουν, να ψευδομαρτυρούν ... και πολλά άλλα ακόμα.

Γι αυτό αυγατίσαμε τις ρυθμίσεις - εντολές, από δέκα γίνανε εκατό, μετά χίλιες και σήμερα ουκ έστιν τέλος.

Κι όσο αυξάνονταν οι ρυθμίσεις, οι νόμοι, οι κανόνες, οι συμβάσεις, τόσο αυξάνονταν κι αυτοί που τις παρέβαιναν και οι τρόποι που το κάνανε αυτό.

Ευελπιστούσαμε ότι τα κλαδιά της κοινωνικής ευημερίας και ανάπτυξης που φτιάχναμε θα αποκτούσαν κορμό και ρίζες και το δένδρο της ζωής της κοινωνίας που φαντασιωνόμασταν θα έβγαζε φύλλα, ανθούς και καρπούς.

Θα εξασθενούσε η εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο και ο άνθρωπος θα μπορούσε να αναπτυχθεί ως άνθρωπος, ως ον θρώσκον το όμμα άνω.

Αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Όσο αυξάνονται τα σώματα τήρησης των ρυθμίσεων-εντολών, δικαστικά-δικηγορικά και αστυνομικά, τόσο απομακρύνεται η κοινωνική ευημερία και προκοπή.

Οι ρυθμίσεις-εντολές όχι μόνον δεν εξάλειψαν τα προβλήματα αλλά τα μονιμοποίησαν και τα πολλαπλασίασαν, διαιωνίζοντας έτσι και πολλαπλασιάζοντας και τις ίδιες.

Σε διεθνές επίπεδο, όσο αυξάνονται οι διεθνείς διασκέψεις, οι χάρτες δικαιωμάτων, οι διεθνείς οργανώσεις προστασίας τους, οι διαβουλεύσεις για την εξάλειψη της φτώχειας, της πείνας, της εκμετάλλευσης, τόσο ο κόσμος πισωγυρίζει.

Αρκεί να αναλογιστεί κανείς
- ότι πληθυσμοί ολόκληροι πένονται ή ακόμη και πεθαίνουν από πείνα γιατί κάποιοι στη Γουώλ Στρειτ τζογάρουν στα τρόφιμα,
- ότι κάποιοι πατούν κουμπιά εκ του ασφαλούς και κάποιοι άλλοι μίλια μακριά γίνονται παρανάλωμα πυρός κι αυτοί που το εντέλλουν κι αυτοί που το εκτελούν αυτό δεν θεωρούνται κατά συρροήν δολοφόνοι, αλλά ηγέτες οι πρώτοι και ήρωες οι δεύτεροι,
- ότι οι αγορές που τις φτιάξαμε για να μας υπηρετούν, τις υπηρετούμε σήμερα εμείς κι αυτό κρίνεται φυσιολογικό.

Γενικότερα θα μπορούσε να συμπεράνει κανείς ότι εγκλωβιστήκαμε στα δημιουργήματά μας, ο Φρανκενστάιν έχει πάρει σάρκα και οστά.

Είναι ως τα κλαδιά που φτιάξαμε να κύρτωσαν και να μας εγκλώβισαν, να έγιναν το κλουβί μέσα στο οποίο αιχμαλωτιστήκαμε.

Αυτήν την κοινωνική κατάσταση πολλοί ευαγγελίζονται σήμερα να τη μετασχηματίσουν φτιάχνοντας νέα κλαδιά, νέες ρυθμίσεις – εντολές και ευελπιστούν ότι αυτά θα επιτύχουν εκεί που απέτυχαν τα παλιά: ότι θα ξεπροβάλει απ’ αυτά το δένδρο της ζωής της κοινωνίας, θα εκβάλει από τα κλαδιά κορμός κι απ’ αυτόν ρίζες.

Ο άνθρωπος έχει δυνάμεις , μαγικές δυνάμεις θα ‘λεγε κανείς, αφού μπορεί και υπάρχει σ΄ έναν τόσο παράλογο, τόσο αντεστραμμένο κόσμο.

Πόσα θα μπορούσαμε να καταφέρουμε αν αξιοποιούσαμε τις δυνάμεις μας αυτές για να ορθοποδήσουμε ως άν-θρ-ωποι.

Αν ξεκινούσαμε από τις ρίζες της κοινωνικής ευημερίας και ανάπτυξης.

Αν εμείς οι άνθρωποι βάζαμε ως προτεραιότητα την προσωπική ανάπτυξη του καθενός μας, μια τέτοια ανάπτυξη δεν θα συνεπαγόταν την προσωπική ανάπτυξη και των άλλων;

Μια ανεπτυγμένη κοινωνία θα είχε ανάγκη από ρυθμίσεις-εντολές, να της λένε τι να κάνει και τι να μην κάνει;

Αντ’ αυτής εστιάσαμε στο υποκατάστατό της, αντί για την εσωτερική ανάπτυξη του ανθρώπου εναποθέσαμε τις ελπίδες μας στη συνεχή ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Σ’ αυτήν προσβλέπουν αρκετοί ως το μέσον για τη λύση των κοινωνικών προβλημάτων.

Παραβλέπουν ότι αυτό δεν έχει διαφανεί με τη μέχρι τώρα ανάπτυξή της.

Αποτέλεσμα ανταγωνισμού ατόμων, ομάδων και κρατών η τεχνολογία, όπως όλα δείχνουν, οδηγεί τον άνθρωπο νομοτελειακά αντί για τη χειραφέτησή του στη χειραγώγησή του.

Αντί για μέσο στην υπηρεσία της ευημερίας, αυτογνωσίας και εξέλιξης του ανθρώπου που ευαγγελίζονταν αρκετοί, αποδείχθηκε μέσον εξουσιασμού του.

Αντί για την απελευθέρωση του χρόνου του ανθρώπου, την απαλλαγή του από την εξαρτημένη μονοδιάστατη μηχανιστική δουλειά-δουλεία και την αναβάθμιση της ζωής του, οδήγησε στην εντατικοποίηση της εργασίας για μερικούς, στην ανεργία τους λοιπούς και μάλλον αναμένεται περαιτέρω υποβάθμιση της ζωής ανθρώπου με τη διαφαινόμενη υβριδοποίησή του με τις μηχανές.

Κι αυτό το κλαδί εγκλώβισε τον άνθρωπο.

Κι αυτός ο μηχανισμός που έφτιαξε για να τον υπηρετεί τον καταδυνάστευσε.

Ο άνθρωπος έχασε σε μεγάλο βαθμό την αυτονομία του.

Έγινε εξαρτημένος από τον υπηρέτη του.

"Αν σβήσει το ηλεκτρικό μας θα σβήσει και ο πολιτισμός μας" όπως παραστατικά είναι γραμμένο στους τοίχους των Εξαρχείων.

Μήπως όσοι για την ώρα δεν αντιμετωπίζουμε άμεσα πρόβλημα επιβίωσης, αντί να καταγινόμαστε να φτιάχνουμε νέα κλαδιά στον αέρα, να ξελαμπικάρουμε τα παλιά, να δοκιμάζαμε να τα ξαναδούμε όλα από την αρχή, ξεκινώντας από μας τους ίδιους;

Aφού εδωσαν την εγκριση τους για την πραγματοποίηση των εθνικών μας εκλογών, EE και ΔNT έρχονται τώρα να υποδείξουν στον ελληνικό λαό «ποιους πρέπει» ή «ποιους δεν πρέπει» να ενισχύσει με την ψήφο του.

Στην πραγματικότητα, Aμερικάνοι, Γερμανοί και οι συν αυτοίς, δεν έχουν καμία προτίμηση για το αν θα κυβερνά η NΔ, το ΠAΣOK ή οποιοδήποτε άλλο μνημονιακό κόμμα την επομένη των εκλογών στην Eλλάδα, αρκεί αυτό να μπορεί να εγγυηθεί τη συνέχιση του «εξυγιαντικού» προγράμματος της τρόικας.

«Eίναι ικανοποιητικό το γεγονός ότι τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν δώσει ρητές διαβεβαιώσεις για τη συνέπειά τους στους στόχους του προγράμματος που έχουν τεθεί. Aυτούς τους στόχους πρέπει να κρατήσουμε στο μυαλό μας. Tα δύο μεγάλα κόμματα έχουν δηλώσει την υποστήριξή τους σε αυτούς τους στόχους. Aυτό που είναι σημαντικό αυτήν τη στιγμή είναι να κερδίσουν από τον ελληνικό λαό την εντολή να προχωρήσουν και να επιτύχουν αυτούς τους στόχους». Tάδε έφη Tζέρι Pάις, εκπρόσωπος Tύπου του ΔNT, σε συνέντευξη Tύπου στην Oυάσιγκτον.

Όσο το ΠAΣOK θα στηρίζει τη γραμμή του μνημονίου και του ξεζουμίσματος του ελληνικού λαού, ακόμη κι αν τα ποσοστά του γίνουν μονοψήφια, για τους ξένους ιμπεριαλιστές θα είναι ένα «μεγάλο» κόμμα.

«Tα πολιτικά κόμματα που έχουν υπευθυνότητα οφείλουν να επιδείξουν γενναιότητα και να πουν στον πληθυσμό την αλήθεια. Tο να καταφύγουν (σ.σ. οι ψηφοφόροι) σε ακραία επιδεικτικά λαϊκιστικά κόμματα δεν θα είναι η σωστή επιλογή για τον ελληνικό πληθυσμό».Tάδε έφη Kριστίν Λαγκάρντ, επικεφαλής του ΔNT, σε πρόσφατη εκπομπή αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου. Σημειωτέον, τα «ακραία» και «λαϊκιστικά» κόμματα είναι όλες οι φωνές εκείνες που τολμούν να αμφισβητήσουν την αναγκαιότητα επιβολής των αντεργατικών και αντικοινωνικών μέτρων. Aξίζει να σημειωθεί ότι σε μια αποστροφή του λόγου της, η Λαγκάρντ θύμισε εντονότατα το Γεώργιο Παπαδόπουλο, σε στιγμές που εκείνος έβγαζε λόγους για ασθενή Eλλάδα και αναγκαιότητα χειρουργείων· η επικεφαλής του ΔNT στην περίπτωσή μας σημείωσε ότι οι νοτιοευρωπαίοι και οι Iρλανδοί είναι «πολύ πιο χαλαροί από τους βορειοευρωπαίους για θέματα δουλειάς, χρημάτων και πληρωμής φόρων» και, συνεπώς, πρέπει να λάβουν «κι άλλο φάρμακο».

Mε την ειλικρίνεια έως ωμοτητα του αποικιοκράτη, η Γαλλίδα πολιτικός έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα τόσο στα ελληνικά αστικά κόμματα-μαριονέτες, σχετικά με την πολιτική που οφείλουν να ακολουθήσουν εφόσον εκλεγούν, όσο και στις κυβερνήσεις των λοιπών αδύναμων οικονομικά κρατών της Eυρωπαϊκής Ένωσης, σχετικά με τα μέτρα που θα πρέπει να υιοθετήσουν για να μην μπουν και αυτά στις λίστες των ευεργετημένων δανειοληπτών του ΔNT.

«Oι (σ.σ. Έλληνες) ψηφοφόροι απειλούν να εκτροχιάσουν τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, αποτέλεσμα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήρη χρεοκοπία της Eλλάδας και σε υποχρεωτική έξοδό της από το ευρώ». Tάδε έφη Bόλφγκανγκ Σόιμπλε, υπουργός Oικονομικών της Γερμανίας, σε εμφάνισή του στην ίδια εκπομπή με τη Λαγκάρντ. Eξέφρασε άραγε κάποιον ειλικρινή φόβο του; απλά επαναδιατύπωσε τον κλασικό εκβιασμό σε βάρος της Eλλάδας; ίσως, και τα δύο.

Tην ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός παίρνει εντολή από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για διάλυση της παρούσας Bουλής, Aμερικανοί και Γερμανοί σχεδιάζουν την ελληνική Bουλή της επόμενης ημέρας.

Aν μπορούσαν να δώσουν σταυρωμένα τα ψηφοδέλτια στον ελληνικό λαό, δεν θα δίσταζαν. Aν μπορούσαν να αποκλείσουν τα κόμματα που μάχονται ενάντιά τους, πιθανότατα θα το έπρατταν κι αυτό. Aκόμη καλύτερα, αν μπορούσαν να παρακάμψουν τις (ούτως ή άλλως, σε μεγάλο βαθμό, ελεγχόμενες) εκλογές, θα το προτιμούσαν! «Ένα ακόμη εμπόδιο»αποκαλεί, κατά λέξιν, ο Σόιμπλε τις ελληνικές εθνικές εκλογές, στο μακρύ δρόμο της αντιμετώπισης της ευρωπαϊκής κρίσης. Σε μικρό χρονικό διάστημα από σήμερα θα γνωρίζουμε πόσο μικρό ή μεγάλο εμπόδιο θα σταθεί (και) το αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών στο ευρωπαϊκό και υπερατλαντικό πρόγραμμα εξυγίανσης που έχει ήδη δρομολογηθεί «για τη σωτηρία μας».

Χωρις αυταπατες για τη δυνατοτητα των εκλογων ν’ αλλαξουν ριζικα την κατασταση, οφειλουμε να δωσουμε και αυτη τη μαχη, στηριζοντας αποφασιστικα και με την ψηφο μας τις πραγματικα αριστερες, αντιιμπεριαλιστικες και κομμουνιστικες δυναμεις, που παλευουν, στηριγμενοι στο λαο.

Για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος.

Για να πάρει η εργατική τάξη την υπόθεση της ζωής της στα δικά της χέρια.

Για την ανασυγκρότηση του λαϊκού, αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος μέσα από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης και την αντιπαράθεση με το ρεφορμισμό και κάθε ρεύμα που αντιστρατεύεται την υπόθεση του κινήματος.

Για να ανοίξει ο δρόμος ώστε να γίνει ο λαός πραγματικός αφέντης στον τόπο του.

Για να υπερασπίσουμε και να αναδείξουμε το μοναδικό δρόμο, αυτόν της αντίστασης και του αγώνα. Το μόνο δρόμο για την ανατροπή των αντιδραστικών συσχετισμών και της αντιλαϊκής πολιτικής.

Για να ανατραπεί η πολιτική της πείνας, της ανεργίας και της εξαθλίωσης, σαν αναπόσπαστο τμήμα του γενικότερου αγώνα του λαού μας για την έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, για την ανατροπή της διπλής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού και της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης, για Δουλειά, Ειρήνη, Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία και Σοσιαλισμό.

Για να αντιπαρατεθούμε στην αντι-αριστερή και αντι-κομμουνιστική υστερία όλων των δυνάμεων του συστήματος. Για να εκφράσει ο λαός, και στις εκλογές, την οργή, την αγανάκτηση και τη διάθεσή του να παλέψει και να νικήσει.

Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης

Όπως αναφέρει η βρετανική Telegraph, ο Ισπανός πρωθυπουργός θεωρεί μια διάσωση της χώρας του αδύνατη, επειδή η Ευρωζώνη δεν έχει αυτή την δυνατότητα. Ο Mariano Rajoy επιμένει, ότι παρά την πίεση που δέχεται η χώρα του από τις αγορές, δεν χρειάζεται μια ελληνικού στυλ βοήθεια.

Από την πλευρά της, η Christine Lagarde επίσης προειδοποίησε πως οι ευρωπαϊκοί μηχανισμοί στήριξης δεν επαρκούν, προκειμένου να επανέλθει η εμπιστοσύνη των παγκόσμιων αγορών και πως μόνο το ΔΝΤ θα μπορούσε να προσφέρει έναν αποτελεσματικό τοίχο προστασίας.

Μιλώντας χθες στην Ουάσιγκτον, όπου βρίσκεται προσπαθώντας να μαζέψει $500 δισ για το ΔΝΤ από τους G20, η Lagarde δήλωσε πως η κατάσταση παραμένει κρίσιμη, και πως ο κόσμος χρειάζεται έναν πιο ισχυρό παγκόσμιο τοίχο προστασίας για να αποσοβηθεί η κρίση. Το ΔΝΤ, είπε, μπορεί να βοηθήσει, αλλά θα πρέπει να αυξηθούν οι πόροι του…

Πως ερμηνεύεται το παραπάνω άρθρο; Ότι ο κόσμος χρειάζεται ένα νέο παγκόσμιο νόμισμα!

Εδώ και καιρό, πολλοί έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κρίση χρέους της ΕΕ είναι κατασκευασμένη.

Η όλη οικονομική κατάσταση είναι τεχνητή. Η παγκόσμια οικονομία κυβερνάται μέσω του μονοπωλιακού χρήματος (fiat), που το εκδίδουν οι κεντρικές τράπεζες. Αυτό είναι το σύστημα που διέλυσε τη μισή τουλάχιστον παγκόσμια οικονομία και τώρα πάει να διαλύσει και αυτήν της Κίνας.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο, που είναι πιθανό, τότε θα σημειωθεί μια παγκόσμια ύφεση. Οι ελίτ ετοιμάζονται να προτείνουν τα SDR του ΔΝΤ ως το εναλλακτικό παγκόσμιο νόμισμα. Όλο και περισσότερο, το ΔΝΤ παίζει τον ρόλο του δανειστή της έσχατης λύσης.

Η ευρωπαϊκή κρίση ξεκίνησε όταν κάποια φτωχά κράτη εισέπραξαν πολλά χρήματα από τις Βρυξέλλες, ώστε να εξισορροπηθεί η οικονομία. Τα χρήματα αυτά υποτίθεται πως θα επέτρεπαν στην ΕΕ να αντιμετωπίσει τις διάφορες εθνικές ανισορροπίες και να δημιουργήσει κοινή δημοσιονομική «υγεία».

Στην ουσία όμως αυτά τα χρήματα ήταν απλά μια δωροδοκία. Οι ελίτ των διάφορων κρατών «τσέπωσαν» τα «πακέτα» και διασφάλισαν την είσοδο των χωρών τους στην ΕΕ. Μετά από αυτό, οι δανεισμοί των ελίτ συνεχίστηκαν, μέσω των εμπορικών τραπεζών. Μετά την κρίση που ξέσπασε το 2008, έγινε φανερό πως οι χώρες PIGS δεν είναι σε θέση να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Και ίσως αυτό να ήταν εξαρχής το σχέδιο. Μόλις έγινε αντιληπτό, οι ελίτ που ενορχηστρώνουν αυτού του είδους τις εξελίξεις, έβαλαν μπρος την λύση της αυστηρής λιτότητας.

Ο τελικός σκοπός είναι να δυστυχήσουν τόσο πολύ οι λαοί, που στο τέλος να επιδιώκουν την παγκόσμια διακυβέρνηση και το παγκόσμιο νόμισμα. Οι ελίτ χρησιμοποιούν την μέθοδο της κατευθυνόμενης ιστορίας, εδώ και έναν τουλάχιστον αιώνα, μπορεί και τρεις, μέσα στα πλαίσια μιας σύγχρονης παγκόσμιας συνομωσίας.

Πρόκειται για ελίτ που εδρεύουν στο Σίτυ του Λονδίνου, με πλοκάμια στην Ουάσιγκτον, στην Ρώμη, στο Τελ Αβίβ, και αλλού, και δουλεύουν συστηματικά για την επιβολή μιας παγκόσμιας κυβέρνησης, χρησιμοποιώντας ως όπλο τον φόβο.

Όλα γίνονται με σκοπό να τρομάξουν οι λαοί και να αποδεχτούν τις λύσεις της παγκοσμιοποίησης. Για αυτό δημιουργούνται τεχνητές οικονομικές και άλλες κρίσεις, μέσα από το κυρίαρχο σύστημα των κεντρικών τραπεζών.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πλέον, ότι η λιτότητα δεν βοηθά σε τίποτα την Ελλάδα, την Ισπανία, και την Ιταλία. Όπως γράφει η Telegraph:

«Παρά την επιμονή του Ισπανού πρωθυπουργού ότι η χώρα του δεν χρειάζεται διάσωση, ούτε είναι δυνατόν να διασωθεί, και ούτε πρόκειται να διασωθεί, τα σπρεντς των ισπανικών ομολόγων εκτινάχτηκαν στα ύψη. Και ενώ τα χρηματιστήρια όλου του κόσμου σημείωσαν άνοδο, ο δείκτης Ibex της Μαδρίτης έπεσε….

Οι Ιταλοί πολιτικοί προσπάθησαν να απαλύνουν τους φόβους ότι η χώρα τους ακολουθεί την ίδια μοίρα με την Ισπανία, αλλά και τα ιταλικά σπρεντς ακολούθησαν ανοδική πορεία.

Εν τω μεταξύ, η ανεργία στην Ελλάδα ανέβηκε στο 21.8% σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα ελληνικά στοιχεία. Το 2011 ήταν 17.7%, σε σύγκριση με το 12.5% του 2010. Έτσι, αποδεικνύεται πως παρά την αυστηρή λιτότητα, η κρίση εξαφάνισε την μία στις δέκα θέσεις εργασίας. Σήμερα, ο ένας στους πέντε Έλληνες δεν έχει δουλειά, ενώ το ποσοστό της ανεργίας σε αυτούς κάτω των 25 είναι 50.8%. Πρόκειται για ποσοστά διπλάσια του μέσου όρου της ευρωζώνης».

Διάφορες χώρες της ΕΕ χειραγωγήθηκαν προκειμένου να ενταχθούν σε αυτήν, και στη συνέχεια μια κρίση που δημιουργήθηκε από τις κεντρικές τράπεζες, τις οδήγησε σε οικονομικό μαρασμό. Λίγο μετά επιβλήθηκε η λιτότητα, ως εργαλείο αντιμετώπισης της κρίσης χρέους, με αποτέλεσμα οι χώρες PIGS να υποφέρουν από αυτή την δήθεν λύση.

Ακόμη και ο χαρακτηρισμός PIGS (PIIGS) είναι ύποπτος. Τον εφηύρε ένας τραπεζίτης της Goldman Sachs πριν από μερικά χρόνια, και αποτελεί μια προσβολή απέναντι σε ανεξάρτητα έθνη κράτη. Όλα δείχνουν ότι και αυτό είναι μέρος μιας μεγαλύτερης χειραγώγησης, και κατευθυνόμενης ιστορίας, σε όλα τα επίπεδα της νομενκλατούρας.

Εν τω μεταξύ, όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ του κόσμου συνεχίζουν να προβάλουν θετικά το ΔΝΤ, προσπαθώντας να καθιερώσουν τα SDRs ως ένα αποδεκτό νόμισμα.

Παλιά πιστεύαμε πως οι παγκόσμιες ελίτ ήθελαν επιστροφή στον κανόνα του χρυσού. Όμως, όλα δείχνουν πια πως οι ελίτ δεν θέλουν χρυσό, παρά μόνο για τους εαυτούς τους. Δεν τους αρέσει η ιδέα ότι οι απλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να διαθέτουν χρυσάφι ή ασήμι. Το μονοπωλιακό χρήμα τύπου fiat είναι αυτό που προτιμούν, επειδή τους προσφέρει μεγαλύτερο έλεγχο.

Εδώ και 100 περίπου χρόνια, οι ελίτ δομούν το σύστημα των κεντρικών τραπεζών, οπότε και δεν έχουν την διάθεση να γυρίσουν πίσω. Για αυτό και μάλλον έχουν επιλέξει το ΔΝΤ ως το κατάλληλο όχημα για την δημιουργία ενός παγκόσμιου νομισματικού συστήματος, με ένα παγκόσμιο νόμισμα fiat, και για αυτό πλέκουν συνεχώς το εγκώμιο του.

Το ΔΝΤ παρουσιάζεται ως ο απόλυτος τοίχος προστασίας που θα περιορίσει τη ευρωπαϊκή κρίση. Αργά ή γρήγορα, θα αρχίσουμε να βλέπουμε και τα εγκώμια για τα SDR του ΔΝΤ να κυριαρχούν στον παγκόσμιο τύπο.

Η κρίση της Ευρώπης είναι σαν ένα θέατρο σκιών, όπου το ΔΝΤ και τα λεφτά του προετοιμάζονται για να παρουσιαστούν ως μια λύση, αν όχι ως η μοναδική λύση!

thedailybell.com

S.A.

Θα είναι μια από τις κρισιμότερες συνόδους, η επόμενη εαρινή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), η οποία είναι προγραμματισμένη για την ερχόμενη εβδομάδα στην Ουάσιγκτον, όπου και βρίσκεται η έδρα του.

Ήδη, ειδήσεις άρχισαν να «βγαίνουν» από τώρα, με την διευθύντρια του, κ. Κριστίν Λαγκάρντ, να ανακοινώνει εμμέσως πλην σαφώς, μείωση της συνεισφοράς του ΔΝΤ στην ευρωπαϊκή προσπάθεια διάσωσης, την ίδια ώρα που οι εξελίξεις στην Ισπανία, κάθε άλλο παρά δικαιολογούν μια τέτοια απόφαση.

Με τα επιτόκια δανεισμού της Μαδρίτης πάνω από το 6%, ένα είναι σίγουρο: η Ισπανία, αργά ή γρήγορα, θα αναγκασθεί να ζητήσει βοήθεια από την Ευρωζώνη, καθώς, όπως έχει μετρηθεί, όποια οικονομία σπάει αυτό το όριο και παραμένει πάνω απ αυτό για πολύ καιρό, αναγκάζεται να καταφύγει σε προστασία.

Και η Ισπανία δύσκολα θα αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα. Συνέβη στην περίπτωση της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, θα επαναληφθεί και στη δική της.

Το γεγονός ότι το ΔΝΤ προειδοποιεί ότι αυτή τη φορά δεν θα σταθεί αρωγός στην προσπάθεια διάσωσης –γιατί ουσιαστικά περί αυτού πρόκειται– αποτελεί ένα πολύ ηχηρό καμπανάκι για τις Βρυξέλλες, τη Φραγκφούρτη και κυρίως το Βερολίνο, το οποίο, όπως εκτιμάται θα πρέπει να αποφασίσει, τι θα πρέπει να κάνει από εδώ και στο εξής.

Και σίγουρα, η απάντηση δεν θα είναι καθόλου εύκολη.
Μήπως υπάρχει μεθοδευμένη αλλοίωση εκλογικού αποτελέσματος;

Το συγκεκριμένο θέμα το είχαμε θίξει και παλιότερα, όταν ο γνωστός Πάγκαλος είχε κάνει τις δηλώσεις περί του "μαζί τα φάγαμε" και είχε αιτιολογηθεί ισχυριζόμενος πως γινόντουσαν τοποθετήσεις σε θέσεις στο δημόσιο έναντι της ψήφου στις εκλογές. Η ακριβής δήλωση του αντιπροέδρου χωρίς αντικείμενο, επαναλήφθηκε προ ημερών και σε γαλλικό τηλεοπτικό σταθμό όπου έδωσε συνέντευξη, ισχυριζόμενος αυτή τη φορά πως ο ίδιος δεν συμμετείχε στην συγκεκριμένη πρακτική συγκέντρωσης ψήφων, αλλά υπονόησε πως τον ψήφιζαν από... συνήθεια!

Μία επιστολή, ενός Έλληνα πολίτη που έφτασε στο ιστολόγιό μας, επαναφέρει το συγκεκριμένο θέμα, από την ποινική του πλευρά. Αξίζει να παρακολουθήσουμε το σκεπτικό και ίσως κάποιος νομικός - συνταγματολόγος, μπορούσε να μας βοηθήσει να καταλάβουμε εάν πρόκειται για έγκλημα με σκοπό την αλλοίωση του εκλογικού αποτελέσματος ή αν συμβαίνει κάτι άλλο.

Θα ήθελα να κάνω ορισμένες παρατηρήσεις για τα κόμματα που ζητούν την ψήφο μου.
Δεν έχουν καταλάβει απολύτως τίποτα, δεν έχουν τύψεις για την κατάντια της χώρας.
Εξακολουθούν ακόμα και τώρα να κάνουν παραδοσιακό προεκλογικό αγώνα και επειδή το “Θα” δεν μετράει πλέον ακόμα και στον πιο αδαή ψηφοφόρο, το σύνθημα τους είναι μνημόνιο ή όχι μνημόνιο.

Σαν αδαής όμως ψηφοφόρος θα επιθυμούσα μία εμπεριστατωμένη εξήγηση για την μία και την άλλη περίπτωση με πειστικές λύσεις.

Για τους μνημονικούς, η λύση της ανάπτυξης δεν με πείθει γιατί είναι ανέφικτη.
Δεν είναι δυνατόν να ανταγωνιστούμε τις ανατολικές χώρες σε αγροτικά και άλλα προϊόντα και την υψηλή τεχνολογία των χωρών της δύσης.

Είναι σαν να λες σε ένα ψιλικατζίδικο της γειτονιάς που χρωστάει δυο φορές την αξία του και δεν μπαίνει πελάτης, να καλέσει επενδυτές και να το κάνει σουπερ μάρκετ, έλεος.

Για τους αντιμνημονιακούς , θα ήθελα πειστική απάντηση για την πορεία μας στην δραχμή και με δραχμή εθνικό νόμισμα, πως θα αντιμετωπιστεί η μεταβατική κατάσταση.
Η θεωρία ότι το εθνικό νόμισμα είναι ένα αναπτυξιακό εργαλείο ,από μόνη της δεν είναι πειστική γιατί θα υπάρξουν ισχυροί κλυδωνισμοί και θα πρέπει να υπάρχει σοβαρό σχέδιο αντιμετώπισης της μεταβατικής κατάστασης.Εδώ δεν μου λέει κανείς τίποτα.

Επειδή βαρέθηκα τον κάθε εκπαιδευόμενο μάγο με προϋπηρεσία στην αποτυχία διακυβέρνησης χώρας να μου πετάει σλόγκαν και μετά με πόνο ψυχής να μου ανακοινώνει ότι με καταστρέφει οικονομικά για να σώσει την χώρα , θα ήθελα το εξής:
Όλοι οι συμμετέχοντες σε αυτές τις εκλογές να συντάξουν ένα συμβόλαιο με τα μέτρα που θα λάβουν και με ρήτρα ισόβιας κάθειρξης για τον ηγέτη κόμματος που δεν θα του βγουν στην πορεία, χωρίς δικαιολογίες, υπογεγραμμένο από τον ηγέτη του κόμματος ως πρώτο συμβαλλόμενο και θα ισχύσει όταν επικυρωθεί από το εκλογικό αποτέλεσμα η εμπιστοσύνη προς αυτόν από το εκλογικό σώμα και κυβερνήσει την χώρα ή συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας.

Αρκετά η κοροϊδία από θρασύτατους μικροαπατεώνες που αποσπούν αβασάνιστα την ψήφο του κόσμου, να υπάρχει ποινική ευθύνη.

Τον καιρό του Μημονίου η απότομη αλλαγή προς το χειρότερο στις ζωές των Ελλήνων τους έκανε ευάλωτους στις κραυγές των «πατριωτικών» σειρήνων της πολιτικής. Αυτοί, πατώντας στο θυμικό των ανθρώπων που βλέπουν τις ζωές τους να χειροτερεύουν και την πατρίδα τους να ταπεινώνεται, παρουσιάζονται ως αυτόκλητοι σωτήρες και με κραυγές κι εξαλλοσύνες ψαρεύουν στα θολά νερά παρασύροντας, όπως γίνεται πάντα σ’ αυτές τις περιπτώσεις, τους απλότερους και τους αγνότερους των ανθρώπων.

Και είναι αλήθεια ότι έπεσαν πολλές και βαρειές συμφορές στη χώρα από την εκχώρηση της εξουσίας στους δανειστές, τέτοιες που γίνονται βέβαια και θα γίνονται πάντοτε όσο μένει ίδιο το φυσικό του ανθρώπου, αλλά που μπορεί να συντύχουν πιο άγρια ή πιο μαλακά, και που θ’ αλλάζουνε μορφή ανάλογα με το πώς θα παρουσιαστούν κάθε φορά οι παραλλαγμένες περιστάσεις. Γιατί σε καιρούς ειρήνης κι όταν υπάρχει σχετική ευημερία, τόσο οι πολιτείες όσο και τα άτομα, είναι πιο καλοπροαίρετοι ο ένας για τον άλλον, επειδή δε φτάνουνε σε απόγνωση από άκρα ανάγκη που δεν τους ήρθε με τη θέλησή τους· όταν, όμως, έρθουν δύσκολοι καιροί που παίρνουν ύπουλα κάτω απ’ τα πόδια των ανθρώπων την ευκολία να κερδίζουν τα προς το ζην, τους διδάσκει την ωμότητα, κ’ εντείνει την αγανάχτηση των πολλών ανάλογα με την κατάσταση όπου τους φέρνει η απελπισία.

Και νόμισαν οι «πατριώτες» πολιτικοί πως είχαν το δικαίωμα ν’ αλλάξουν και τη συνηθισμένη σημασία των λέξεων προς τα πράγματα, για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους. Έτσι η αστόχαστη αποκοτιά θεωρήθηκε παλληκαριά, ο δισταγμός από πρόνοια για το μέλλον δειλία που προβάλλει ενάρετες δικαιολογίες, η γνωστική μετριοπάθεια ως πρόφαση ανανδρίας και η ικανότητα να βλέπει κανείς όλες τις πλευρές μιας κατάστασης, ανικανότητα να δράσει από καμιά· την απότομη και βίαιη αντίδραση, την πρόσθεσαν στα προτερήματα του «πατριώτη» πολιτικού, και η αποχή από τις ραδιουργίες λογίστηκε φαινομενικά λογική πρόφαση για ν’ αποφύγει κανείς τον κίνδυνο.

Τον αδιάκοπα έξαλλο κατήγορο τον θεωρούσαν πάντα αξιόπιστο, όποιον όμως του αντιμιλούσε, τον υποψιάζονταν για προδοσία. Κι αν έκανε κανείς ραδιουργίες και πετύχαινε, τον είχαν για έξυπνο, κι όποιος υποψιαζόταν και ξεσκέπαζε έγκαιρα τα σχέδια του άλλου ήταν ακόμα πιο καπάτσος. Όποιος όμως προνοούσε ώστε να μη χρειαστούν αυτά καθόλου, έλεγαν πως διαλύει το κόμμα κι αφήνει να τον τρομοκρατήσουν οι αντίπαλοι. Και μ’ ένα λόγο, όποιος πρόφταινε να κάνει το κακό πριν από τον άλλον άκουγε παινέματα, καθώς κι όποιος παρακινούσε στο κακό έναν άλλον που δεν το είχε πρωτύτερα βάλει στο νου του. (1)

Γι’ αυτό, όσοι εξυμνούν τους προγόνους μας, μου δίνουν την εντύπωση ότι προτιμούν να εκφωνήσουν ένα λόγο ευχάριστο, αλλά όχι τέτοιον που να ανταποκρίνεται σ’ εκείνους τουλάχιστον που εγκωμιάζουν. Γιατί, καθώς επιχειρούν να μιλήσουν για κατορθώματα που κανένας εντελώς δεν μπορεί να φτάσει επάξια με το λόγο του, οι ίδιοι μεν κερδίζουν τη φήμη ότι είναι ικανοί ρήτορες, από την άλλη όμως συντελούν ώστε η αρετή των διασήμων εκείνων ανδρών να φαίνεται κατώτερη της γνώμης που έχουν σχηματίσει γι’ αυτήν οι ακροατές.

Στους απερίσκεπτους συμβούλους σας όμως και σε όσους προτείνουν με τόσο ζήλο να κηρύξουμε πόλεμο, έχω να πω τούτου μόνο: ότι δεν είναι δύσκολο να αποκτήσεις τη φήμη του γενναίου όταν χρειάζεται να πεις τη γνώμη σου, ούτε να φανείς δεινός ρήτορας όταν κάποιος κίνδυνος είναι κοντά· αντίθετα, δύσκολο και πρέπον είναι να δείχνεις την παλληκαριά σου μπροστά στον κίνδυνο, αλλά όταν θε έρθει η στιγμή των συμβουλών, να μπορείς να δίνεις τις λογικότερες (2).

Οι άξιοι άνθρωποι δεν επιδιώκουν την εξουσία ούτε για τα χρήματα ούτε για τη δόξα· γιατί ούτε πληρωμένοι θέλουν να χαρακτηριστούν, εισπράττοντας φανερά μισθό για το αξίωμα τους, ούτε κλέφτες, αποκομίζοντας κρυφά κέρδος από αυτό. Ούτε πάλι για τη δόξα· γιατί δεν είναι φιλόδοξοι. Πρέπει λοιπόν να υπάρχει κάποιος αναγκασμός γι’ αυτούς και κάποια τιμωρία προκειμένου να θελήσουν να ασκήσουν εξουσία ―έτσι που σχεδόν να θεωρείται ντροπή να αναλάβει κανείς με τη θέλησή του κυβερνητικό αξίωμα προτού να εξαναγκαστεί να το πράξει―, κι η πιο μεγάλη τιμωρία εδώ είναι να τον εξουσιάζει κάποιος χειρότερός του, αφού ο ίδιος δεν θα έχει τη διάθεση να κυβερνά. Από φόβο για αυτήν ακριβώς την τιμωρία δέχονται κατά τη γνώμη μου να ασκήσουν εξουσία οι άξιοι άνθρωποι, όταν καμιά φορά συμβεί να πάρουν εξουσία στα χέρια τους, και αναλαμβάνουν τότε να κυβερνήσουν όχι με την ιδέα ότι τους περιμένει εκεί κάτι καλό η ότι θα καλοπεράσουν αλλά σαν να προχωρούν σε κάτι που είναι ανάγκη να το πράξουν και που δεν έχουν κάποιους καλύτερούς τους ή έστω όμοιους τους για να τους το αναθέσουν. (3)

Κι όσοι καίγεστε από τη φλόγα της τιμωρίας και θέλγεστε από τους φλογερούς λόγους των επίδοξων «τιμωρών» θυμηθείτε αυτή την ιστορία: Κάποτε ένα άλογο είχε ολόδικό του ένα λιβάδι, ώσπου ήρθε ένα ελάφι που άρχισε να του χαλάει τη βοσκή· θέλοντας λοιπόν να τιμωρήσει το ελάφι ρώτησε έναν άνθρωπο αν θα μπορούσε να το βοηθήσει να τιμωρήσει το ελάφι· ο άνθρωπος απάντησε πως θα μπορούσε, με τον όρο όμως να περάσει χαλινάρι στο άλογο και ο ίδιος να ανεβεί επάνω του κρατώντας στα χέρια του ακόντια· το άλογο συμφώνησε, όταν όμως ο άνθρωπος ανέβηκε επάνω του, το άλογο αντί να τιμωρήσει το ελάφι, έγινε το ίδιο δούλος του ανθρώπου. Γι’ αυτό προσέξτε μήπως, ενώ θέλετε να τιμωρήσετε τους εχθρούς σας, πάθετε στο τέλος ό,τι και το άλογο. (4)

Η φρόνηση είναι το πρώτο καλό
για την ευτυχία. Για λόγια μεγάλα
μεγάλες πληγές οι αλαζόνες πληρώνουν·
κι αργά τα γεράματα φέρνουν τη γνώση (5)

Πορευτείτε, λοιπόν, με φρόνηση προς τις εκλογές και προσέξτε να μην… καείτε!

Καλή Ανάσταση σε όλους.

Γιάννης Φαίλτωρ

Τα αποσπάσματα είναι προσαρμοσμένες περικοπές από τις Ιστορίες του Θουκυδίδη (1) και από το λόγο του Δημοσθένους Υπέρ των Συμμοριών (2), από τον Πολιτεία του Πλάτωνα (3), από τα Ηθικά Νικομάχεια του Αριστοτέλη (4) και από την Αντιγόνη του Σοφοκλή (5).


Καλή και ευλογημένη Ανάσταση!

Ὁ ἀναστάσιμος χαιρετισμός, πού διαμορφώθηκε στήν Ἑλληνική γλῶσσα καί μεταδόθηκε σ’ ὅλους τούς Ὀρθοδόξους καί στόν ὑπόλοιπο χριστιανικό κόσμο, εἶναι τό «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ»! Δέν εἶναι λόγος εὐχῆς, ἀλλά χαιρετισμός καί διακήρυξη τῆς πίστεως στό γεγονός τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ, μέ ὅ,τι αὐτό συνεπάγεται γιά τόν πιστό στόν Χριστό ἄνθρωπο.

Πόσοι ὅμως γνωρίζουμε ὅτι ὁ ἀναστάσιμος χαιρετισμός τοῦ Χριστοῦ, ἀμέσως μετά τήν Ἀνάστασή Του, εἶναι ὁ (καί πάλι) Ἑλληνικός λόγος «Χαίρετε»!
Μέ αὐτό τόν χαιρετισμό ἀπευθύνεται ὁ ἀναστάς Χριστός στίς Μυροφόρες, μόλις βγῆκαν ἀπό τό «κενό μνημεῖο» (Ματθ. 28, 8-9). Ἡ συνήθης αὐτή ἑλληνική προσφώνηση, ἀπό τήν ἐποχή τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν, ἀποκτᾶ μιάν ἰδιαίτερη πνευματική καί χριστιανική σημασία. Ἡ λέξη ἀνανοηματοδοτεῖται, ἐντασσόμενη σέ ἕνα καθαρά ἁγιοπνευματικό πλαίσιο, καί γίνεται τό πρῶτο «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» τῆς χριστιανικῆς ἱστορίας.

Οἱ Μυροφόρες βγαίνουν ἀπό τό μνημεῖο, στό ὁποῖο πῆγαν, γιά νά τελέσουν τά συνήθη νεκρικά ἔθιμα στόν νεκρό Χριστό, μέ ἀνάμικτα συναισθήματα «φόβου καί χαρᾶς» (Ματθ, 28, 8), κάτι τό φυσιολογικό στή συνταρακτική πνευματική ἐμπειρία, πού ἔζησαν, ἀκούοντας ἀπό τόν Ἄγγελο, ὅτι ὁ Κύριός τους «ἠγέρθη ἀπό τῶν νεκρῶν» (στ.7). Ὁ λόγος, λοιπόν, τοῦ Χριστοῦ πρός αὐτές «Χαίρετε», ἀποκτᾶ εἰδική σημασία, πού μπορεῖ νά προσδιορισθεῖ μέ τά ἀκόλουθα λόγια: «Μή φοβεῖσθε (Ματθ. 28, 5), ἀλλά χαίρετε! Νά αἰσθάνεσθε χαρά, διότι ἡ Ἀνάσταση, ὡς ἔκφραση τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ, νικᾶ τόν φόβο (Α’ Ἰω. 1,18), ἀλλά καί τόν θάνατο, κάθε εἶδος θανάτου, διότι εἶναι πηγή ζωῆς, ζωῆς αἰωνίου. Ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε ζωή καί ἐλπίδα».

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι, ἔτσι, πηγή χαρᾶς καί δέν μπορεῖ νά ἐκφρασθεῖ ἀποδοτικότερα παρά μέ τόν (Ἑλληνικό) χαιρετισμό «Χαίρετε»! Ἡ λέξη δέχεται χριστιανικά μιάν ὑπέροχη ὑπέρβαση. Δέν μένει στήν ἐνδοϊστορική πραγματικότητα, σχετιζόμενη μέ πρόσκαιρα ἀγαθά («χαίρε, ὑγίαινε», καί σήμερα «γειά-χαρά»), ἀλλά συνδεόμενη μέ ὑπερφυσικές ἐμπειρίες, ὅπως ἡ μετοχή στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί ἡ βεβαιότητα γιά τήν νίκη πάνω στό θάνατο καί τήν ἐξουσία του στόν φθαρτό τοῦτο κόσμο.

Ὁ πιστός στόν Χριστό Ἕλληνας ἔχει σαφῆ γνώση, ὅτι μέ τήν προσφώνηση «Χαίρετε», πού ἐπαναλαμβάνει πολλές φορές τήν ἡμέρα, προσφωνεῖ τούς ἄλλους μέ τόν Ἀναστάσιμο λόγο τοῦ Χριστοῦ καλώντας τους στή μετοχή στό γεγονός τῆς Ἀνάστασης. Λέγοντας «Χαίρετε», γνώριζε ὅτι λέγεις «Χριστός ἀνέστη» μέ ἕνα ἄλλο τρόπο.

Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός
«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Ἀπρίλιος 2012
Ἀριθμ. Τεῦχους 118