Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Φεβ 2013


  • Τελεσίγραφο έφερε ο Ρούμπιν: «Αν προχωρήσετε σε ανακήρυξη ΑΟΖ, η Τουρκία θα προκαλέσει «θερμό επεισόδιο»
  • Το ίδιο επανέλαβε και στον Τσίπρα ο Aμερικανός βοηθός υπουργός Εξωτερικών σε μυστική συνάντηση που είχαν
  • Γιατί τέτοια πρεμούρα των ΗΠΑ;

  • Σε μέγα θέμα, που ξεπερνάει ακόμη και την οικονομική κρίση, που έχει οδηγήσει στα Τάρταρα τη χώρα και τον ελληνικό λαό, εξελίσσεται η εκδηλωθείσα πρόθεση του πρωθυπουργού να προχωρήσει στην κατάθεση συντεταγμένων για τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας και στην ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), κινήσεις με τις οποίες διαφωνεί κάθετα η Αμερική. 

    Και τις τελευταίες εβδομάδες επανειλημμένα έχει προειδοποιήσει την κυβέρνηση αλλά και την αξιωματική αντιπολίτευση να μην προχωρήσει η Ελλάδα σε τέτοιες ενέργειες, γιατί σε αντίθετη περίπτωση δεν εγγυάται για τίποτε... 


    Αυτός ήταν και ο ουσιαστικός λόγος της επίσκεψης του Αμερικανού βοηθού υπουργού Εξωτερικών Έρικ Ρούμπιν στην Αθήνα με το πρόσχημα να παραβρεθεί στην υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό μεταφοράς φυσικού αερίου ΤΑΡ από τους υπουργούς Εξωτερικών της Ελλάδας, Ανάπτυξης της Ιταλίας και Ενέργειας της Αλβανίας: να μεταφέρει μήνυμα - τελεσίγραφο.

    Ξεκάθαρα μάλιστα ειπώθηκε αυτό στον κ. Αλέξη Τσίπρα στη συνάντηση που είχε την Τετάρτη με τον αμερικανό απεσταλμένο. Στη συνάντηση αυτή που κρατήθηκε μυστικό το πού έγινε –και αυτό έχει τη σημασία του και δείχνει ότι δεν επρόκειτο για μια τυπική επαφή αβροφροσύνης, όταν μάλιστα πριν από δυο εβδομάδες είχαν ξανά συναντηθεί στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η οποία κράτησε πέντε ώρες– ο κ. Ρούμπιν κατέστησε σαφές ότι αν επιχειρηθεί μονομερής ανακήρυξη της ΑΟΖ θα προκληθεί θερμό επεισόδιο από την Τουρκία. Το ίδιο ακριβώς που είχε ειπωθεί από την αμερικανική πλευρά στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ στη σύσκεψη στην Ουάσινγκτον που είχε αποκαλύψει το «ΠΑΡΟΝ» στο φύλο της 3ης Φεβρουαρίου και τότε το γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε το ρεπορτάζ... ανυπόστατο, όμως για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί... Και σύμφωνα με λίαν αξιόπιστες πληροφορίες η προχθεσινή συζήτηση ήταν συνέχεια εκείνης που έγινε στην Ουάσινγκτον.

    Η θέση των ΗΠΑ είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να ασκήσει τα δικαιώματά της κάνοντας έρευνες από το Ιόνιο μέχρι νότια της Κρήτης, που σημαίνει ότι είναι αντίθετη με κάθε έρευνα στο Αιγαίο. Αποδοχή αυτής της θέσης οδηγεί σε καθεστώς αμφισβήτησης των δικαιωμάτων μας στο ελληνικό Αρχιπέλαγος και αυτό είναι η επιδίωξη και η στρατηγική της Τουρκίας στο Αιγαίο. Να μην προχωρήσει η Ελλάδα σε έρευνες για υδρογονάνθρακες.

    Γιατί τέτοια πρεμούρα;


    Είναι πάντως εντυπωσιακό ότι η Ουάσινγκτον με κάθε τρόπο προσπαθεί να αποτρέψει την κυβέρνηση από την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Εκτός από τη διπλή μέσα σε λίγες μέρες ενημέρωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για τις... ανησυχίες της και την... αγωνία της μήπως και η Τουρκία απαντήσει με «θερμό» επεισόδιο, αυτές τις ανησυχίες τις διατυπώνει και στα μπρίφινγκ.

    Την περασμένη Κυριακή και το «Βήμα» και η «Καθημερινή» είχαν σχετικά ρεπορτάζ των συντακτών Αγγ. Αθανασόπουλου και του Αθανασίου Έλλις στα οποία μεταφέρονταν οι αμερικανικές προειδοποιήσεις.

    «Μια στρατιωτική βαρύγδουπων ανακοινώσεων για ανακηρύξεις και οριοθετήσεις θαλάσσιων ζωνών, καθώς και παρουσιάσεις χαρτών, θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένα θερμό επεισόδιο με την Τουρκία και να δημιουργήσουν νέες γκρίζες ζώνες. Αν η ελληνική πλευρά αποφασίσει να προβεί σε έρευνες σε περιοχές μεταξύ ελληνικών νησιών και τουρκικών ακτών, τότε τα περιθώρια αμερικανικής υποστήριξης είναι πολύ πιο περιορισμένα» έγραφε το «Βήμα», όπως ακριβώς σημείωνε στο προηγούμενο φύλλο και το «ΠΑΡΟΝ».

    Στο ίδιο μήκος κύματος και το ρεπορτάζ της «Καθημερινής»: «Οι Αμερικάνοι διαμηνύουν ότι άκαρπες μονομερείς κινήσεις μπορεί να προκαλέσουν ανεξέλεγκτες αντιδράσεις» γράφει και προσθέτει ότι «η Ουάσινγκτον συνιστά αυτοσυγκράτηση, το να μπορείς να ανακηρύξεις ΑΟΖ ή όχι δεν είναι τόσο απλό ζήτημα και αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να γίνεται συναινετικά».

    Το ερώτημα που τίθεται είναι αν την ίδια... ευαισθησία οι Αμερικάνοι την επέδειξαν και προς την άλλη πλευρά, την Άγκυρα ή οι Τούρκοι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν και δικαιούνται να σπέρνουν θύελλες στην καυτή περιοχή, όπως έκαναν το 1974, το 1987 και το 1996 στα Ίμια, με τσαμπουκά και απειλές να θεωρούν ότι όλα είναι δικά τους;

    Σιωπή από κυβέρνηση…

    Απέναντι σε αυτόν τον ορυμαγδό των αμερικανικών πιέσεων και... συστάσεων να είναι η Ελλάδα το καλό παιδί και να αφήσει στην άκρη τα κυριαρχικά της δικαιώματα, η κυβέρνηση τηρεί απόλυτη σιωπή, αποφεύγει κάθε σχόλιο, όπως κάθε αναφορά στις προθέσεις για ανακήρυξη της ΑΟΖ και την κατάθεση συντεταγμένων και χαρτών. Αποφεύγει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς να δώσει και την παραμικρή γεύση ως προς τα επόμενα βήματα.

    Πάντως πολιτικοί και διπλωματικοί παρατηρητές εκτιμούν ότι δεν μπορεί ο Σαμαράς σε μια τέτοια καίρια κίνηση που βρίσκεται μέσα στα πλαίσια των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και μάλιστα τα διασφαλίζει, όμως περιέχει μεγάλο ρίσκο, να μην έχει εξασφαλίσει συμμαχίες και στήριξη. Και αφήνουν να εννοηθεί ότι δεν αποκλείεται να έχει πάρει το πράσινο φως από τη Γερμανίδα καγκελάριο, την Άνγκελα Μέρκελ, με μια συμφωνία για κοινή εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Στην πολιτική σκακιέρα τίποτε δεν αποκλείεται. Και αυτό ίσως να είναι εκείνο που ανησυχεί την Ουάσινγκτον και ήδη έχει γραφτεί ότι «οι Αμερικάνοι δεν ενθουσιάζονται από την προοπτική μια γερμανικής Ευρώπης».

    Εκτός το Αιγαίο...


    Εκείνο πάντως που προβληματίζει είναι οι θέσεις που εκφράζουν στενοί συνεργάτες του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, που λένε χωρίς καμιά αναστολή ότι έρευνες δεν πρέπει να κάνει η Ελλάδα. Υποστηρίζουν μάλιστα ότι το Αιγαίο δεν έχει κοιτάσματα, επισημαίνουν δε ότι με βάση το πρωτόκολλο της Βέρνης που εκ μέρους της τότε κυβέρνησης Κωνσταντίνου Καραμανλή υπέγραψε το 1976 ο πρέσβης Ιωάννης Τζούνης, δεν μπορούν να γίνονται έρευνες στο Αιγαίο και ότι αυτό δεν μπορεί να το αγνοήσει η χωρά μας! Το πρωτόκολλο αυτό το έχει καταθέσει η Τουρκία στον ΟΗΕ. Και ότι ας αφήσουμε ήσυχο το Αιγαίο και να κάνουμε έρευνες νότια της Κρήτης που έχει κοιτάσματα και μπορούμε να βγάλουμε πολλά λεφτά και έχουμε και το οκέι των ΗΠΑ.

    Αυτήν την άποψη άραγε την αποδέχεται ο Αλέξης Τσίπρας; Είναι δυνατόν να παραιτηθεί η Ελλάδα από κυριαρχικά της δικαιώματα στο Αιγαίο μας; Είναι τεράστιο θέμα και αυτό θα πρέπει ο κ. Τσίπρας να το ξεκαθαρίσει, δεν μπορεί στα εθνικά μας θέματα να υπάρχουν σκιές. Οι σύμβουλοί του μπορεί να έχουν τις απόψεις τους, το θέμα είναι αν ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τις υιοθετεί.

    Στο μεταξύ στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που βρίσκονται κοντά στον πρόεδρο σχολιάζοντας την πρόθεση του πρωθυπουργού να προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη της ΑΟΖ, τονίζουν ότι ο κ. Σαμαράς μετά τη βίλα Αμαλίας, επιχειρεί με το θέμα αυτό να προσεταιρισθεί ψήφους από τη Χρυσή Αυγή και τον ΣΥΡΙΖΑ!

    Ρούμπιν για «Σκοπιανό» και ΑΟΖ

    Για όλα τα ανοιχτά θέματα μίλησε ο Αμερικανός βοηθός υπουργός Εξωτερικών Έρικ Ρούμπιν μιλώντας με δημοσιογράφους στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο της εκεί επίσκεψης του. Για το θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ξεκαθάρισε ότι δεν βλέπει άμεση σημαντική πρόοδο, αλλά, τόνισε ότι το πρόβλημα δεν είναι ανεπίλυτο και δήλωσε ότι  

    ...«Θα πρέπει να υπάρξει λύση στο ζήτημα του ονόματος. Είναι κρίσιμο και για τις δύο χώρες, αλλά νομίζω πως είναι πιο κρίσιμο για τον βόρειο γείτονά σας».

    Όταν ρωτήθηκε για την εθνικιστική ρητορική της αλβανικής πολιτικής ηγεσίας την τελευταία περίοδο, που προκάλεσε αντιπαράθεση μεταξύ χωρών της περιοχής ξεκαθάρισε πως η αμερικανική πολιτική απορρίπτει την έξαρση του εθνικισμού. Τέλος, σε ό,τι αφορά την προοπτική ερευνών, από την ελληνική πλευρά, στην ανατολική Μεσόγειο για την εξεύρευση ενεργειακών πόρων, αλλά και τις πιθανές τουρκικές αντιδράσεις σε περίπτωση οριοθέτησης της ΑΟΖ, σχολίασε –μεταξύ άλλων– τα εξής:

    «Η Ελλάδα έχει το δικαίωμα να αναπτύξει τους ενεργειακούς της πόρους. Χρειάζεται την ενέργεια και χρειάζεται και τα έσοδα [...] Νομίζω πως αυτό είναι εφικτό χωρίς να υπάρξει φραστική διαμάχη για τους χάρτες (ενν. οριοθέτηση ΑΟΖ)».

    Πηγή: Το Παρόν


Της Ζέζας Ζήκου

Συχνά η Ιστορία εκδικείται: Ο Κώστας Καραμανλής έχασε τις εκλογές, επειδή έχασε -μέσα στην κρίση- δυστυχώς το παιχνίδι στην οικονομία με ένα πρόγραμμα που ομολογούσε με συγκλονιστικό τρόπο: «Δώστε μου την ευκαιρία να το διορθώσω». Πάντως, ένα είναι σίγουρο. Οτι εκείνη τη στιγμή η ελληνική οικονομία ακόμη μπορούσε να σωθεί. «Τα λεφτά υπάρχουν» του Γιώργου Παπανδρέου, όμως, νίκησαν. Και στη συνέχεια όχι μόνο δεν σώθηκε, αλλά καταστράφηκε... Η εθνική κυριαρχία χάνεται, η απειλή είναι συνολική για την ύπαρξη της Ελλάδας, το χάος ενεδρεύει σε όλα τα επίπεδα.

Η ελληνική εμπειρία -μέχρι σήμερα- μοιάζει με «ριπλέι» του δράματος της Αργεντινής. Και η Ελλάδα έπασχε ιστορικά από δημοσιονομικά προβλήματα και υψηλό πληθωρισμό, προβλήματα που «λύθηκαν» υποτίθεται με την είσοδό της στην ΟΝΕ το 2001 (όλως τυχαίως, την ίδια στιγμή που η Αργεντινή ετοιμαζόταν να χρεοκοπήσει). Η πρώτη της δεκαετία εντός ΟΝΕ χαρακτηρίστηκε, όπως είχε συμβεί και με την Αργεντινή μετά τη σύνδεσή της με το δολάριο, από ταχύτατη οικονομική ανάπτυξη, χάρη κυρίως στην είσοδο άφθονων, φθηνών πιστώσεων απ’ έξω. Εκείνη όμως την πρώτη δεκαετία η Ελλάδα έχασε μεγάλο μέρος της ανταγωνιστικότητάς της έναντι της Γερμανίας, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που η Αργεντινή έχασε την ανταγωνιστικότητά της έναντι της Βραζιλίας. Η Aργεντινή από το 1991 είχε προσδέσει το πέσο με το αμερικανικό δολάριο, στην ισοτιμία ένα δολάριο προς ένα πέσο.

Ωστόσο, ενώ πέτυχε να συντρίψει το τέρας του πληθωρισμού (το 1991 ο πληθωρισμός είχε εκτοξευθεί στο ολέθριο ύψος του 5.000%), έπεσε θύμα του ισχυρού δολαρίου (και κατά συνέπεια του υπερτιμημένου πέσο) που έπληξε βάναυσα τις εξαγωγές της κυρίως προς τη Bραζιλία που είχε υποτιμήσει το νόμισμά της το 1999. Ετσι, εξαναγκάστηκε να αποσυνδέσει το πέσο από το δολάριο και στη συνέχεια να το υποτιμήσει.

Οπως η Αργεντινή επλήγη από τις επιπτώσεις της πιστωτικής κρίσης των αναδυόμενων αγορών, το 1997-98, η Ελλάδα επλήγη από τις επιπτώσεις της κρίσης του 2008. Οπως και η Αργεντινή, έτσι και η Ελλάδα θεωρήθηκε αναξιόπιστη από τους διεθνείς επενδυτές. Ενώ οι δείκτες εξυπηρέτησης του χρέους μοιάζουν χειρότεροι για την Ελλάδα απ’ ό,τι ήταν για την Αργεντινή. Το συσσωρευμένο χρέος της Ελλάδας έγινε υπερδιπλάσιο.

Ακριβώς την ίδια πορεία είχε η Αργεντινή, έφτασε στην πτώχευση, πήρε τη βοήθεια του ΔΝΤ έναντι σκληρών μέτρων, μπήκε σε βαθιά ύφεση, ο λαός ξεσηκώθηκε, δύο κυβερνήσεις κατέρρευσαν και η ανεργία έφθασε στο 40%.

Η μεσαία τάξη και οι επιχειρήσεις καταστράφηκαν και η πραγματική οικονομία συρρικνώθηκε κατά 11% το 2002. Ο «μοιραίος» υπουργός Οικονομικών της Αργεντινής Ντομίνγκο Καβάλιο διαψεύδει την άποψη ότι η υποτίμηση του πέσο βοήθησε να σταματήσει η ανάληψη χρημάτων από τις τράπεζες. Το ακριβώς αντίθετο συνέβη: οι αναλήψεις πολλαπλασιάστηκαν, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να αναγκαστεί να μετατρέψει τον απλό περιορισμό στο ύψος των αναλήψεων («corralito») σε πλήρη κατάσχεση κάθε τύπου τραπεζικού λογαριασμού («corral»).

Τα «πακέτα σωτηρίας» για την Ελλάδα απέτυχαν εξίσου παταγωδώς με εκείνα της Αργεντινής. Ενώ η Ελλάδα έλαβε πολύ μεγαλύτερη ξένη οικονομική βοήθεια απ’ ό,τι η Αργεντινή - αφού και τα δύο «πακέτα» μαζί ξεπερνούν το 100% του ΑΕΠ της. Tο ΔNT, για να συμμορφώσει τότε τη διεφθαρμένη Aργεντινή, ανέστειλε τις δόσεις των δανείων βοηθείας και την οδήγησε στην κόλαση. Ευτυχώς, δεν τόλμησαν να διακόψουν τις δόσεις προς στην Ελλάδα.

Η Αργεντινή, αδυνατώντας τον Δεκέμβριο του 2001 να εξυπηρετήσει ληξιπρόθεσμο εξωτερικό χρέος ύψους σχεδόν 100 δισ. δολαρίων, προχώρησε σε στάση πληρωμών. Αλλά αποπλήρωσε όλο της το επίσημο κρατικό χρέος. Αν πραγματικά οι Ευρωπαίοι θέλουν να επιλύσουν το εφιαλτικό ελληνικό πρόβλημα με ρεαλιστικό, βιώσιμο και οριστικό τρόπο, θα πρέπει να αποδεχθούν τη θέση του ΔΝΤ για γενναίο «κούρεμα» τόσο των ελληνικών ομολόγων που κατέχει η ΕΚΤ όσο και των δανείων των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης.

Ο Καρλ Μαρξ έγραψε πως η Ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Στην περίπτωση της Ελλάδας ίσως αποδειχθεί πως η αργεντίνικη τραγωδία θα επαναληφθεί, αλλά σε μεγέθυνση, προβλέπουν οι Κασσάνδρες.

Ο φαύλος κύκλος «δάνεια για αποπληρωμή του χρέους -συνταγές που προκαλούν βαθιά ύφεση και μεγαλώνουν το χρέος- νέα δάνεια και νέα Μνημόνια», που διαπιστώνεται με τις οδυνηρές συνέπειες στην πραγματική οικονομία, καθιστά έωλες όλες τις προσπάθειες.



Η εκλογή Αναστασιάδη αλλάζει εκ βάθρων το εσωτερικό πολιτικό σκηνικό, αλλά και τις διεθνείς συμμαχίες της Κυπριακής Δημοκρατίας


Πεντακάθαρο ήταν το αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών στην Κύπρο και προδικάζει την τελική έκβαση στον δεύτερο γύρο της ερχόμενης Κυριακής. Νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας θα εκλεγεί ο δεξιός Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος προχτές πήρε το 45,46% των ψήφων.

Αντίπαλός του θα είναι ο επίτηδες ορισθείς από το ΑΚΕΛ για να ηττηθεί σίγουρα (!) Σταύρος Μαλάς. Ο... «ευρείας απήχησης» Μαλάς πήρε μόλις 26,91%, μη κατορθώνοντας να συσπειρώσει ούτε καν τους ψηφοφόρους του ΑΚΕΛ, το οποίο στις βουλευτικές εκλογές είχε πάρει 32%. Ο Στ. Μαλάς μόλις και μετά βίας πέτυχε να ξεπεράσει τον τρίτο υποψήφιο Γιώργο Λιλλήκα, ο οποίος αν και υποστηριζόταν επισήμως μόνο από την ΕΔΕΚ που δεν έχει ούτε καν το 10% των ψήφων, κέρδισε το 24,93% των ψήφων. Υστέρησε έτσι μόνο 2 εκατοστιαίες μονάδες από τον υποψήφιο του ΑΚΕΛ, ενώ η διαφορά ΑΚΕΛ - ΕΔΕΚ είναι πάνω από... 20 εκατοστιαίες μονάδες! Αυτά όμως ελάχιστη σημασία έχουν. Εντελώς δευτερεύουσα και παροδική.

Η πολιτική ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι όσο και αν η νίκη του Ν. Αναστασιάδη ήταν απολύτως αναμενόμενη, πρόκειται για εξέλιξη που από τη στιγμή που θα επιβεβαιωθεί στις κάλπες την Κυριακή, θα βάλει πολύ βαριά τη σφραγίδα της στην πορεία της Κύπρου από εδώ και πέρα. Οσο και αν ακούγεται βαρύγδουπο, η εκλογή Αναστασιάδη θα αλλάξει εντελώς το σκηνικό και το πλαίσιο των πολιτικών εξελίξεων μέσα στην Κύπρο, ενώ θα τινάξει πιθανότατα στον αέρα και τις παραδοσιακά στενές σχέσεις της Λευκωσίας με τη Μόσχα. Ο Νίκος Αναστασιάδης είναι άνθρωπος με θέσεις πασίγνωστες στην Κύπρο. Δεν τις έχει κρύψει ποτέ και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί κανείς να τον κατηγορήσει ότι υφάρπαξε την ψήφο των πολιτών κρύβοντας τα όσα σκέπτεται. Δικαιούται να διακηρύττει ότι η ψήφος στο πρόσωπό του είναι ψήφος στις απόψεις και στις θέσεις του.

Ο Ν. Αναστασιάδης υποστήριξε με πάθος το σχέδιο Ανάν και προσπάθησε με όλες του τις δυνάμεις να πείσει τους Κυπρίους να το αποδεχθούν, ασχέτως του ότι αυτοί το απέρριψαν με πλειοψηφία... τριών τετάρτων (!) ως απαράδεκτα ευνοϊκό για την Τουρκία. Ο πιθανότατος πρόεδρος της Κύπρου τάσσεται επίσης αναφανδόν υπέρ της αποδοχής οποιουδήποτε όρου απαιτήσουν οι Γερμανοί για την επιβολή καθεστώτος Μνημονίου στην Κύπρο, συμπεριλαμβανομένης της εκποίησης όλης της δημόσιας περιουσίας και των απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων. Με άλλα λόγια, υπερψηφίζοντας τον Ν. Αναστασιάδη οι Κύπριοι γνωρίζουν άριστα ότι ψηφίζουν υπέρ της υπαγωγής της χώρας τους σε καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας, αλλά και υπέρ της εφαρμογής κάποιας νέας εκδοχής του σχεδίου Ανάν, αν το απαιτήσουν οι Αμερικανοί ή οι Ευρωπαίοι.

Αυτά όμως συνιστούν εντελώς νέα κατάσταση στο εσωτερικό και νέες συμμαχίες στο εξωτερικό, αλλά και σοβαρές ανακατατάξεις σχετικά με το Κυπριακό μέσα στην ίδια την Ελλάδα. Αν οι Κύπριοι π.χ. θελήσουν, αποδεχόμενοι κάποια λύση τύπου Ανάν στο Κυπριακό, να γίνουν έμμεσο εξάρτημα της Τουρκίας, προφανώς και δεν μπορούν να περιμένουν από την Ελλάδα βοήθεια, αν σε κάποια υστερότερη φάση διαπιστώσουν τι έγκλημα έχουν διαπράξει εναντίον του ίδιου τους του εαυτού. Τους νέους τους φίλους η Κύπρος θα πρέπει να τους βρει στο στρατόπεδο των φιλοτουρκικών ή ενδοτικών δυνάμεων. Οι Κύπριοι γνωρίζουν επίσης ότι το Μνημόνιο στην Κύπρο θα έχει πρώτο στόχο τη διάλυση του υπερμεγέθους τραπεζικού συστήματος του νησιού, ώστε οι καταθέσεις των Ρώσων και άλλων ολιγαρχών και γκάνγκστερ από τις χώρες του πρώην «υπαρκτού σοσιαλισμού» να φύγουν από την Κύπρο και να κατευθυνθούν στην Αγγλία, στη Γαλλία, στο Λουξεμβούργο ή στην Ελβετία.

Μήνες τώρα οι Γερμανοί διαφημίζουν ότι η επιβολή Μνημονίου στην Κύπρο θα σημάνει πριν από όλα... κατάσχεση των καταθέσεων των Ρώσων και όλων των καταθετών που δεν είναι υπήκοοι κράτους της ΕΕ! Αλλά και για τους πολίτες της ΕΕ, κατάσχεση όποιου ποσού ξεπερνά τις 100.000 ευρώ! Πρέπει να είναι τρελός κάποιος ξένος πλούσιος για να αφήνει τα λεφτά του σε κυπριακή τράπεζα υπό το κράτος τέτοιας απειλής, ότι θα του τα κατασχέσουν! Αν όμως φύγουν οι καταθέσεις από τις κυπριακές τράπεζες, τότε η κυπριακή οικονομία καταρρέει αμέσως. Το εννοούμε κυριολεκτικά και το αποδεικνύουν οι αριθμοί: ενώ το ΑΕΠ της Κύπρου ανέρχεται σε περίπου 18 δισεκατομμύρια ευρώ, οι καταθέσεις στις κυπριακές τράπεζες ανέρχονται σε περίπου... 70 δισ. ευρώ!!! Τέσσερις φορές το ΑΕΠ είναι οι καταθέσεις! Τι άλλο να πούμε; Οψόμεθα, λοιπόν...



Ακόμα και συνεκμετάλλευση...

H επίσκεψη Ολάντ στην Ελλάδα είχε και άρωμα υδρογονανθράκων. Καλά τα έγραφε χθες η Figaro ότι ο Γάλλος Πρόεδρος θα προτείνει στην Ελλάδα την παραχώρηση δυο φρεγατών για να βοηθήσουν στην εξεύρεση υδρογονανθράκων… 

Ο Ολάντ αναφέρθηκε στο ενδιαφέρον της Γαλλίας για την οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ, που αν μπορεί να έχει και τη συνεκμετάλλευση θα το κάνει!

«Η Ελλάδα κάνει προσπάθειες προς την κατεύθυνση οριοθέτησης της ΑΟΖ επεσήμανε ο κ. Σαμαράς και πρόσθεσε: «Σε λιγότερο από 15 μέρες θα επισκεφτώ την Τουρκία σε μια συνάντηση υψηλού επιπέδου. Ορισμένες συμπεριφορές δεν βοηθούν την επίλυση των προβλημάτων. Θα επιλύσουμε τα προβλήματα μας με φιλικό τρόπο, καθώς αυτό συμφέρει και την Ευρώπη», σημείωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Ο κ. Σαμαράς διεμήνυσε ότι τα ενεργειακά αποθέματα της Ελλάδας που βρίσκονται στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο, αποτελούν πλουτοπαραγωγικές πηγές ευρύτερα της Ευρώπης και η Ελλάδα έχει το δικαίωμα της ΑΟΖ, να το κάνει όποτε θέλει.

Από την πλευρά του ο Γάλλος πρόεδρος δήλωσε ότι θα επικρατήσει το διεθνές δίκαιο για την οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ. Μάλιστα εξέφρασε ανοικτά το ενδιαφέρον του για την κοινή εκμετάλλευση αυτών.

«Αν η Γαλλία μπορεί να συνεκμεταλλευτεί πιθανά κοιτάσματα στην Ελλάδα, θα το κάνει» είπε, στέλνοντας έτσι σαφές μήνυμα και προς την Τουρκία. «Είναι ευκαιρία για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη να έχει αποθέματα αερίου» τόνισε ο κ. Ολάντ.


Στο πρώτο διεθνές συνέδριο που διοργάνωσε η Πολιτιστική Εκπαιδευτική Εταιρεία Μειονότητας Θράκης (ΠΕΚΕΜ) με προσκεκλημένους καθηγητές από Ελλάδα, Αγγλία, Τουρκία και Βουλγαρία, βρέθηκε η γνωστή κυρία Δραγώνα, η οποία ενώ αρχικά αποδέχθηκε την αποτυχία του προγράμματος εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων παρά την επιλογή των μουσουλμάνων στην δημόσια και όχι την μειονοτική εκπαίδευση, επιρρίπτοντας την ευθύνη στο υπάρχον νομικό πλαίσιο και αποδεχόμενη ταυτόχρονα πως η εκπαίδευση πρέπει να προσφέρει στη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας, ξαφνικά έθεσε θέμα εκπαίδευσης στην Τουρκική, παραγνωρίζοντας πως το 75% περίπου των μουσουλμάνων της Θράκης έχουν ως μητρική γλώσσα την Πομακική!

Στην εισήγησή της στο –κατά της Ελληνικής εκπαίδευσης- συνέδριο της Πολιτιστικής Εκπαιδευτικής Εταιρείας Μειονότητας Θράκης (δηλαδή εκπαιδεύουν στον πολιτισμό -ποιόν πολιτισμό άραγε;- την μειονότητα της Θράκης), η κυρία Δραγώνα σημείωσε πως στην Θράκη το μειονοτικό σχολείο έχει και είχε πάντα φτωχά αποτελέσματα, αντλώντας αυτή της τη διαπίστωση από την εμπειρία που αποκόμισε στο «Πρόγραμμα εκπαίδευσης των παιδιών της μειονότητας στη Θράκη». 

Ανέφερε επίσης πως το σημερινό μειονοτικό σχολείο έχει δομικές αδυναμίες διότι, όπως είπε, δεν αντιμετωπίζει τη δυνατότητα δίγλωσσης εκπαίδευσης μέσα από σύγχρονους προβληματισμούς για το θέμα και είναι δέσμιο αγκυλώσεων που προκύπτουν, μεταξύ άλλων, από το νομικό του καθεστώς: Δύο παράλληλα προγράμματα τα οποία δεν έχουν σχεδιαστεί από κοινού, που δεν επικοινωνούν ουσιαστικά, ένταξη των μαθημάτων στο ένα ή το άλλο πρόγραμμα, ακολουθώντας κριτήρια, τα οποία δεν απαντούν σε καμία εκπαιδευτική λογική, εκπαιδευτικοί που δεν συνεργάζονται και οι μισοί μιλούν και τις δύο γλώσσες του σχολείου, ενώ οι άλλοι μισοί μόνο τη μία (στο συγκεκριμένο σημείο η κυρία Δραγώνα αντιπαραθέτει το Ελληνικό πρόγραμμα εκπαίδευσης με το τουρκικό, το οποίο όπως η ίδια δηλώνει, λειτουργεί αντίθετα από το πρόγραμμα, δηλαδή έχει διαφορετικές στοχεύσεις ή μεθοδολογίες που δημιουργούν προβλήματα στα παιδιά των Ελλήνων μουσουλμάνων…). Πρόκειται δηλαδή για δύο παράλληλες μονογλωσσίες

Μιλώντας στη συνέχεια η κ. Δραγώνα για το δημόσιο σχολείο, έκανε γνωστό πως υπάρχει μία σαφής στροφή των παιδιών της μειονότητας στο δημόσιο σχολείο. Όμως τόνισε, «για να πάψει το δημόσιο σχολείο να είναι τυφλό στην πολιτισμική διαφορά των μαθητών του θα πρέπει να πάρει υπόψη του τη διαφορετική γλώσσα και θρησκεία τους. Το 2006 όταν η υπουργός Παιδείας ήταν η Μαριέττα Γιαννάκου, νομοθετήθηκε η πολιτική δοκιμή, προαιρετικής διδασκαλίας της τουρκικής σε έναν αριθμό γυμνασίων. Το μέτρο δεν περπάτησε, η μειονότητα δε το αγκάλιασε. Σύμφωνα με τη δική μου αντίληψη το δημόσιο σχολείο στη Θράκη που σέβεται τα δικαιώματα των παιδιών της μειονοτικής ομάδας έχει χρέος να προσφέρει τόσο τη διδασκαλία της μητρικής γλώσσας όσο και της θρησκείας. Αυτό που εγώ θα περίμενα να είναι αίτημα της μειονότητας θα ήταν η διδασκαλία της τουρκικής να μην περιορίζεται στο γυμνάσιο, όπως προέβλεπε ο Νόμος Γιαννάκου, αλλά να προσφέρεται και στο δημοτικό για τα παιδιά που επιλέγουν το δημόσιο σχολείο".

Όλως συμπτωματικώς, και προωθώντας το «μοντέλο» εκπαίδευσης της κυρίας Δραγώνα, ο πρόεδρος της ΠΕΚΕΜ Τζεμίλ Καπζά έκανε γνωστή την επιμονή της Εταιρείας να ιδρύσει ιδιωτικά σχολεία σε Ροδόπη και Ξάνθη. Συγκεκριμένα όπως είπε: 

«Έχουμε καταθέσει δύο αιτήσεις για ίδρυση ιδιωτικού δίγλωσσου νηπιαγωγείου στη Ξάνθη και ιδιωτικού γυμνασίου στην Ροδόπη από τον Δεκέμβριο του 2011 αλλά δεν έχουμε λάβει απάντηση. Μας είχαν πει από το υπουργείο Παιδείας ότι έχει μεταφερθεί το αίτημα στο νομικό συμβούλιο του κράτους και αναμένουμε την απάντηση. Είναι ένα πάγιο αίτημα της μειονότητας η ίδρυση δίγλωσσων νηπιαγωγείων τουλάχιστον εκεί όπου υπάρχουν μειονοτικά δημοτικά σχολεία».

Κι επειδή οι διοργανωτές του "συνεδρίου" δεν μπορούσαν να κρατήσουν τα προσχήματα, αλλά έπρεπε να περάσουν και το μήνυμά τους (προφανώς σύμφωνα με τις επιθυμίες του "χορηγού" τους), το συνέδριο της ΠΕΚΕΜ λειτούργησε επισήμως και ως πεδίο προπαγάνδας, αφού πρώτος στο βήμα σύμφωνα με το πρωτόκολλο, που επικαλέστηκε η Περβίν Χαϊρουλά γενική διευθύντρια, της Π.ΕΚ.Ε.Μ. κλήθηκε ο ψευτομουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερίφ.

Δίχως να θέλουμε να προσθέσουμε οτιδήποτε, πέραν από την απορία μας για το από που βρίσκει η Πολιτιστική Εκπαιδευτική Εταιρεία Μειονότητας Θράκης (ΠΕΚΕΜ) κονδύλια τόσο πολυδάπανων συνεδρίων (ρητορική η απορία, αφού είναι γνωστή η χρηματοδότηση της Άγκυρας σε οτιδήποτε μπορεί να δημιουργήσει θέματα ελληνικότητας των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης), αφήνουμε στον αναγνώστη να σκεφθεί που οδηγείται η Ελληνική Θράκη σήμερα, ποιοι μεθοδεύουν τον αφελληνισμό των Πομάκων και ποιοι μέσω της ηχηρότατης απουσίας τους γίνονται αρωγοί της εξόφθαλμης συνεχιζόμενης επιχείρησης εκτουρκισμού της ακριτικής αυτής γωνιάς της Ελλάδας… Κατά τα άλλα, ενώ αυτοί αυτοπροσδιορίζονται ως «διασώστες» μας, έχουν αποχωρήσει από την Ελληνική Θράκη, την οποία αντιμετωπίζουν ως ψηφοθηρικό στοιχείο, παραδίδοντάς την στις ορέξεις των εγχώριων και εισαγόμενων πάσης φύσεως λαμογιών και πρακτόρων…




Μια ανάλυση του πρακτορείου Bloomberg έχει να κάνει με την περίπτωση να υπάρξει ένα νέο “κούρεμα” του ελληνικού χρέους, μετά τις γερμανικές εκλογές τον Σεπτέμβριο. Για την ελληνική οικονομία και την ευρωζώνη, αλλά και για τις πολιτικές ισορροπίες που θα μπορούσαν να διαμορφωθούν στο μέλλον, υπό το πρίσμα της οριστικής αποτροπής ενός μοιραίου Grexit.

Όπως άλλωστε ξεκάθαρα τονίζει το Bloomberg στην ανάλυσή του, η Ελλάδα έχει εξαιρετικά περιορισμένο μεσοπρόθεσμο χρέος επί του οποίου μπορεί να χρεοκοπήσει, μετά το “κούρεμα” του Μαρτίου του 2012, που αφορούσε τον ιδιωτικό τομέα, αλλά και την απόφαση των διεθνών πιστωτών της Αθήνας τον Δεκέμβριο να επεκτείνουν για άλλα δεκαπέντε χρόνια το χρονικό διάστημα ωρίμανσης των ομολόγων που έχουν στα χέρια τους. Κάτι που σημαίνει ότι το ενδεχόμενο μιας ελληνικής χρεοκοπίας, μπορεί δυνητικά να απασχολήσει και πάλι τις αγορές μονάχα μετά από 15 χρόνια.

Σύμφωνα με το Bloomberg η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος για την Ελλάδα, λόγω της ιδιαιτερότητας της κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία, δεν θα προσφέρει το “βραβείο” της άμεσης επιστροφής στις αγορές, ώστε να αρχίσει σταδιακά η Αθήνα να δανείζεται και πάλι απευθείας, χωρίς να είναι αποκλειστικά εξαρτημένη από τα χρήματα του μηχανισμού στήριξης του Μνημονίου.

Το διεθνές πρακτορείο αποδίδει εύσημα στην τρικομματική κυβέρνηση και προσωπικά στον Πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, για το γεγονός ότι αποφασίστηκαν και εφαρμόζονται δρακόντεια αλλά απαραίτητα μέτρα, προσθέτει ωστόσο ότι είναι πιθανό τα θετικά αποτελέσματα αυτής της πολιτικής διάσωσης της χώρας να τα καρπωθεί η Αξιωματική Αντιπολίτευση, δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ. “Στην περίπτωση που η Ελλάδα καταφέρει, μετά το πλεόνασμα, να επιστρέψει στις αγορές, καθώς τότε δεν θα ακούγεται ιδιαίτερα πειστικό το επιχείρημα της λιτότητας για να πληρώνονται τα χρέη προς τους δανειστές, και μόνο”, σχολιάζει το Bloomberg, θυμίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αναπτύξει τη ρητορική της παύσης πληρωμών προς τους δανειστές της Ελλάδας.

To ρεπορτάζ καταλήγει με τη διαπίστωση ότι κανείς δεν μπορεί επί της ουσίας να προδικάσει το πως θα αντιδράσουν οι Έλληνες σε μια τέτοια περίπτωση, και προσθέτει ότι θα είναι καταστροφική επιλογή να εγκαταληφθεί η σημερινή πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης, καθώς τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι δομικά, και απαιτείται πλεόνασμα χρόνου για να ξεπεραστούν.



Σχεδόν το φωνάζουν οι εμπλεκόμενοι: H επιστροφή στη δραχμή -ακόμη και μέσα από την λύση του διπλού νομίσματος- αποτελεί την τελική επιλογή ντόπιων συμφερόντων και των πολιτικών εκφραστών τους ανάμεσα στους οποίους και οι κ.κ Σαμαράς, Κουβέλης, Βενιζέλος.

Η φημολογούμενη εξαγορά μεγάλου μηντιακού ομίλου από έτερο- ο οποίος αιφνιδίως έλυσε τα προβλήματα ρευστότητας που αντιμετώπιζε- δεν είναι άσχετη από το μέλλον που μας ετοιμάζουν οι θαμώνες της Αθηναικής Λέσχης.

Τα πρόδηλα σημάδια που μαρτυρούν την επιλογή συγκεκριμένων ολιγαρχών να παραμείνει η Ελλάδα μια «χώρα της ανατολής» η οποία θα παρέχει στα χοντρά πορτοφόλια του πλανήτη, θέρετρα πολυτελείας αλλά και θα λειτουργεί ως στρατόπεδο συγκέντρωσης μεταναστών δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.

Όσο εγκληματική κι αν ακούγεται αυτή η επιλογή για έναν ολόκληρο λαό, το αντεπιχείρημα όσων καταστρώνουν το συγκεκριμένο σχέδιο είναι αφοπλιστικό:

-Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι ο ελληνικός λαός αξίζει κάτι καλύτερο; Δεν βλέπετε άλλωστε ότι μας ταιριάζει η Ανατολή;

Και οι δανειστές; Η Τρόικα; Η Μέρκελ; Αίφνης όλοι αυτοί σταμάτησαν να ανησυχούν για την τύχη του ευρώ και της Κοινότητας και αδιαφορούν για την τύχη της Ελλάδας; Όχι ακριβώς. Απλά δεν έχουν διάθεση να πετάξουν άλλα λεφτά σε ένα πηγάδι δίχως πάτο για το οποίο και οι ίδιοι δεν δείχνουν να διαθέτουν συνταγή σωτηρίας.

Άλλωστε οι διχογνωμίες εντός του στρατοπέδου των δανειστών μας (ΗΠΑ-Γερμανία), έδωσαν την ευκαιρία στους εγχώριους ολιγάρχες να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος-σε επίπεδο ψυχολογίας-και να επιστρέψουν δριμύτεροι.

Ακόμη και εντός του Μαξίμου υπάρχει εκπρόσωπος της εγχώριας διαπλοκής, ο οποίος όλο αυτό το διάστημα «καρφώνει» ραντεβού, συσκέψεις, διαλόγους, πρόσκαιρες αποφάσεις του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Όσα δεν πιάνουν οι κοριοί τα καταγράφει ο άνθρωπος των συμφερόντων που βρίσκεται στην καρδιά της εξουσίας.

Με την ίδια λογική έχουν στελεχωθεί (και εξακολουθούν να στελεχώνονται) τα υπόλοιπα «ευαίσθητα» πόστα της λειτουργίας ενός κράτους, οι περίφημες θέσεις-κλειδιά του κρατικού μηχανισμού.

Ο αναμενόμενος ερχομός της Τρόικας στην Αθήνα το μόνο που θα κάνει είναι να πιστοποιήσει την απόφαση της χώρας να παραμείνει φοβική, γαντζωμένη στο παρελθόν και έρμαιο της διαπλοκής και των συνδρόμων που κατατρέχουν τον ελληνικό λαό.

Τρία χρόνια τώρα διαπιστώνουμε ότι οι Τροικανοί δεν διαθέτουν κανένα μαγικό ραβδάκι και ως ένα μεγάλο βαθμό είναι έρμαια των ελληνικών κυβερνήσεων και του ανίκητου παρα-κρατικού οργανισμού. Το τελευταίο διάστημα άλλωστε και οι δανειστές μας δείχνουν να παραιτούνται από την προσπάθεια να αλλάξουν την χώρα. Μοιάζουν να έχουν καταθέσει τα όπλα-άσε που εμφανίζονται ασυντόνιστοι.

Τα περί λάθους των πολλαπλασιαστών και αντίδραση-δήλωση του Όλι Ρεν που ακολούθησε είναι αποκαλυπτική της άγνοιας ακριβούς συνταγής του φαρμάκου που πρέπει να καταπίνει το πειραματόζωο.

Ακριβώς αυτή την απώλεια καθαρής γραμμής των δανειστών μας, διαισθάνθηκαν οι εγχώριοι ολιγάρχες, και αφού έστησαν τις εντός και εκτός χώρας συμμαχίες τους αποφάσισαν να οδηγήσουν τη χώρα εκτός ζώνης του ευρώ.

Μάλιστα το επόμενο διάστημα θα πυκνώσει η αρθρογραφία για τα οφέλη της δραχμής (η και του διπλού νομίσματος).

Στο μεταξύ όπως έδειξε και η λίστα Λαγκάρντ, οι Έλληνες ολιγάρχες έχουν σπεύσει εδώ και χρόνια να βγάλουν έξω την λεία τους.

Η επιστροφή στη δραχμή για πολλούς από αυτούς θα πολλαπλασίαζε τα μηδενικά στους λογαριασμούς τους- αυτό άλλωστε είναι και το ζητούμενο για τα συγκεκριμένα κτήνη του αμοραλισμού.

Όσο για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, ας μη γελιόμαστε, είμαστε άξιοι της τύχης μας. Τελικά αυτή είναι η Ελλάδα!

Δεν έχει παρά να την κοιτάξει, ο καθένας από μας, στον καθρέφτη του…





Γράφει ο Περικλής Νεάρχου, Πρέσβυς ε.τ.

Οι Προεδρικές εκλογές στην Κύπρο συμπίπτουν ταυτοχρόνως με μια δύσκολη πορεία στο εθνικό θέμα και μια μεγάλη οικονομική κρίση, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για επικίνδυνους εκβιασμούς σε βάρος της Κύπρου.

Ένα δείγμα αυτών των εκβιασμών είναι το τελεσίγραφο που έστειλε την περασμένη εβδομάδα στην Κύπρο το Eurogroup, πρωτοστατούντος του νέου προέδρου του, Ολλανδού Γερούν Ντάισελμπλουμ, για να συμφωνήσει, εντός μίας εβδομάδος, στη διεξαγωγή έρευνας, από ιδιωτικό οίκο, σχετικά με τις καταγγελίες για ξέπλυμα μαύρου χρήματος στις κυπριακές τράπεζες. 

Το τελεσίγραφο υποκινείται από το Βερολίνο. Το τελευταίο έχει επιδοθεί από εβδομάδες σε εκστρατεία τύπου κατά της Κύπρου, με καταγγελίες για ξέπλυμα μαύρου χρήματος και για αθέμιτο φορολογικό ανταγωνισμό, λόγω του χαμηλού φορολογικού συντελεστή 10% που ισχύει στην Κύπρο για τις υπεράκτιες εταιρείες. Σημειώνεται ότι το φορολογικό αυτό καθεστώς συζητήθηκε κατά την ένταξη της Κύπρου και συμφωνήθηκε ότι είναι συμβατό με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία και τους Ευρωπαϊκούς κανονισμούς.

Η εκβιαστική σύνδεση του συζητούμενου Μνημονίου για την κάλυψη των δανειακών αναγκών της Κύπρου με όρους που την εκθέτουν και τη διαβάλλουν διεθνώς είναι μια άλλη ωμή εκδήλωση του Γερμανικού ηγεμονισμού στην Ευρώπη και ένα άλλο πλήγμα στην υποτιθέμενη ισότιμη συμμετοχή όλων των χωρών - μελών στη λειτουργία των Ευρωπαϊκών θεσμών. Εκμεταλλευόμενη την οικονομική της ισχύ, η Γερμανία μεταθέτει το κέντρο βάρους των αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Γερμανοκρατούμενη Επιτροπή. Ζητά επίσης ευθέως την υποθήκευση της εθνικής κυριαρχίας των χωρών - μελών που περιέρχονται σε ανάγκη εξωτερικού δανεισμού, όχι μόνο, άλλωστε, εξαιτίας των δικών τους (εσωτερικών) προβλημάτων, αλλά λόγω επίσης της διεθνούς κρίσεως και του τρόπου λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως και ιδίως του ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι οι καταγγελίες για δήθεν ξέπλυμα μαύρου χρήματος διερευνήθηκαν από ειδική επιτροπή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία στην έκθεσή της, τον περασμένο Οκτώβριο, δεν διαπίστωσε κανένα πρόβλημα. Η επαναφορά του θέματος και η επιμονή μάλιστα για τη διεξαγωγή έρευνας από ιδιωτικό οίκο και όχι από θεσμικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως είναι, προφανώς, εκ του πονηρού. Επιδιώκει να πλήξει τον ρόλο της Κύπρου ως διεθνούς χρηματο-πιστωτικού κέντρου. Ειδικότερα, έχει ως στόχο τις πολύ σημαντικές Ρωσικές καταθέσεις στην Κύπρο αλλά και γενικότερα τις σχέσεις μεταξύ Κύπρου και Ρωσίας, που έχουν στρατηγική σημασία για την Κύπρο. 

Οι εκβιασμοί για το Μνημόνιο δεν περιορίζονται στο παραπάνω τελεσίγραφο. Εκτείνονται και σ’ αυτό που αποτελεί ένα νέο στρατηγικό όπλο της Κύπρου: τα κοιτάσματα φυσικού αερίου.

Σε δηλώσεις του, ο ίδιος Ολλανδός πρόεδρος του Eurogroup έθεσε θέμα υποθηκεύσεως του φυσικού αερίου της Κύπρου και δημιουργίας ειδικού ταμείου, στο οποίο να κατατίθενται τα έσοδα από αυτό, ως εγγύηση για την αποπληρωμή του δανείου. Σημειώνεται ότι η «τρόικα» είχε δεχθεί, στο προκαταρκτικό έγγραφο συναντιλήψεως με την Κύπρο, την παρακράτηση του ενός τρίτου από τα αναμενόμενα έσοδα του φυσικού αερίου για την αποπληρωμή του δανείου.

Η οικονομική κατάσταση στην οποία περιήλθε ξαφνικά η Κύπρος δεν ήταν αναπόφευκτη. Η κυβέρνηση του απερχομένου Προέδρου εγκατέλειψε τη συνετή οικονομική πολιτική του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου και επεδόθη σε μια αλόγιστη πολιτική δαπανών ενώ η διεθνής κρίση ήταν επί θύραις. Δεν αξιοποίησε επίσης τη σύμφωνη γνώμη των αντιπολιτευομένων κομμάτων για τη λήψη μέτρων εγκαίρως, πριν από την κορύφωση της κρίσεως και την εξάντληση των περιθωρίων ελιγμού.

Διέπραξε, τέλος, τεράστιο σφάλμα εμπιστευόμενη την ιδιωτική εταιρεία Pimco, στην οποία ανέθεσε να αξιολογήσει τις ανάγκες των τραπεζών για την ανακεφαλαιοποίησή τους. Υπό το βάρος του άγχους να αποσείσει τις ευθύνες του για την κατολίσθηση της οικονομίας και να τις επιρρίψει στις τράπεζες, ο απερχόμενος Πρόεδρος, συνεπικουρούμενος από τον νέο διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας, που τον μετεκάλεσε από πανεπιστήμιο του Λονδίνου, συμφώνησε κατ’ αρχήν με την Pimco να λάβει ως κριτήρια στην έρευνα τις ακραίες αντιλήψεις για τις επισφάλειες των τραπεζών. Αυτό επέτρεψε στην Pimco να εκτοξεύσει τις δανειακές ανάγκες των Κυπριακών τραπεζών από 4,5 δισ. ευρώ που υπολογίζονταν σε πάνω από 10 δισ. ευρώ. Αυτό έχει με τη σειρά του ως συνέπεια την εκτόξευση του χρέους της Κύπρου σε μη βιώσιμο επίπεδο (πάνω από το 120% του ΑΕΠ). 

Η έρευνα της Pimco, τηρουμένων των αναλογιών, έπαιξε έναν ρόλο φουσκώματος του ελλείμματος, ανάλογο με εκείνον της ΕΛΣΤΑΤ στην Ελλάδα. Έγιναν προσπάθειες εκ των υστέρων για την αναθεώρηση των στοιχείων, με βάση ορθολογικότερα κριτήρια. Η Pimco όμως επιμένει, όπως επιμένουν και οι χορηγοί των δανείων, που επιδιώκουν τον εκβιασμό της Κύπρου και την επιβολή απαράδεκτων όρων υποθηκεύσεως του φυσικού αερίου και επιβολής του γνωστού στην Ελλάδα προγράμματος ακραίου νεοφιλελευθερισμού και οικονομικού ελέγχου. Η Κύπρος δεν αντιμετωπίζει όμως μόνο την αναπάντεχη οικονομική κρίση. Η κρίση συμπλέκεται εκ των πραγμάτων με το εθνικό θέμα. Η απροκάλυπτα εχθρική στάση του Βερολίνου στο οικονομικό μπορεί να οδηγήσει, σε συνδυασμό με ευρύτερα συμφέροντα και στρατηγικούς σχεδιασμούς, σε σύγκλιση με τον Βρετανικό και τον Αμερικανικό παράγοντα στο πολιτικό επίπεδο και να δημιουργήσει πολύ μεγάλα προβλήματα στην Κύπρο στο υποτιθέμενο προνομιακό γι’ αυτήν διπλωματικό πεδίο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως.

Η οικονομική κρίση και η εξάρτηση της διαχειρίσεώς της από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θέτουν την Κύπρο σε πολύ δύσκολη θέση και μπροστά σε κινδύνους ωμών εκβιασμών, οι οποίοι δεν θα έχουν ως στόχο μόνο τον οικονομικό έλεγχο αλλά και την επιβολή απαράδεκτης «λύσεως», τύπου Σχεδίου Ανάν.

Η συγκυρία αυτή προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στις σημερινές Προεδρικές εκλογές στην Κύπρο. Από αυτές δεν θα εξαρτηθεί μόνο η εκλογή νέου Προέδρου αλλά και η διαμόρφωση των εσωτερικών πολιτικών συσχετισμών και του μετώπου αντιστάσεως τόσο κατά των εκβιασμών κατά ενός απαράδεκτου Μνημονίου όσο και κατά των πιέσεων και των εκβιασμών για απαράδεκτη δήθεν «λύση».

Πηγή: Το Παρόν 



Ν. Κορέα και Ιαπωνία αρχίζουν να σκέφτονται ‘πυρηνικά’


Η πρόσφατη υπόγεια πυρηνική δοκιμή της Βόρειας Κορέας φαίνεται ότι απετέλεσε τον καταλύτη ώστε δύο ακόμη χώρες στην περιοχή, η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία, να αρχίσουν δημόσια να συζητούν την απόκτηση πυρηνικών όπλων. 

Στη Νότια Κορέα, το μέλος του κοινοβουλίου Chung Mong-joon του κόμματος Saenuri («Νέα Σύνορα»), που ασκεί την εξουσία στη χώρα και ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη χώρα καθώς ελέγχει μετοχικά τον βιομηχανικό κολοσσό Hyundai Heavy Industries ήταν από τους πρώτους που ήγειραν το ζήτημα απόκτησης πυρηνικών όπλων. Μάλιστα, παρομοίασε τη Βόρεια Κορέα με τον «γκάγκστερ της γειτονιάς ο οποίος απέκτησε ένα ολοκαίνουργιο πολυβόλο, ενώ οι άλλοι προσπαθούν να αμυνθούν με πέτρες».

Στον χορό μπήκε και μία από τις μεγαλύτερες νοτιοκορεατικές εφημερίδες, η JoongAng Ilbo, η οποία χαρακτηρίζοντας τα πυρηνικά της Βορείου Κορέας ως «υπαρξιακή» απειλή για τη Νότια Κορέα, αναρωτήθηκε αν οι ΗΠΑ θα προστατεύσουν τελικά τη χώρα αν η Pyongyang απειλούσε με χρήση πυρηνικών όπλων (σαν τις ενστάσεις του Ντε Γκολ για την αξιοπιστία της αμερικανικής αποτροπής στην Ευρώπη, με το περίφημο «θα θυσιάσουν τη Νέα Υόρκη για το Παρίσι;»). Η συγκεκριμένη συλλογιστική υπονομεύει, αφού δημιουργεί αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της και την επιλογή εγκατάστασης τακτικών πυρηνικών όπλων στη Νότια Κορέα.

Η επιλογή της απόκτησης πυρηνικών όπλων έχει όμως υποστηρικτές και στην αντιπολίτευση και μάλιστα ο Park Yong-jin, εκπρόσωπος του Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος, άσκησε κριτική στο κυβερνών κόμμα γιατί δεν έλυσε το πρόβλημα της πυρηνικοποίησης της Βόρειου Κορέας με αντίστοιχο νοτιοκορεατικό πρόγραμμα. Πάντως, προς το παρόν, το υπουργείο Άμυνας της Νότιας Κορέας τονίζει ότι η κύρια προτεραιότητα είναι η διακοπή του πυρηνικού προγράμματος της Βόρειας Κορέας και όχι η διάδοση του πυρηνικών όπλων.

Και στην Ιαπωνία φωνές για πυρηνικοποίηση 

Όμως η απόκτηση πυρηνικών όπλων απέκτησε οπαδούς και στην Ιαπωνία παρά ότι το ζήτημα, λόγω των γεγονότων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (Χιροσίμα, Ναγκασάκι), θεωρείται ταμπού. Ο πρώην (για τέσσερις θητείες) κυβερνήτης του Τόκιο Shintaro Ishihara που σήμερα είναι μέλος του Κοινοβουλίου της χώρας και συνιδρυτής του κόμματος Αποκατάστασης, δηλώνει ανοικτά ότι η Ιαπωνία πρέπει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα ώστε να αντιμετωπίσει την Κίνα, τη Βόρεια Κορέα και τη Ρωσία.

Από την άλλη πλευρά ο υπουργός Άμυνας της χώρας Itsunori Onodera μιλώντας στη «Φωνή της Αμερικής» λίγες ώρες μετά τη βορειοκορεατική πυρηνική δοκιμή, απέκλεισε την απόκτηση πυρηνικών όπλων από την Ιαπωνία λόγω των συνταγματικών περιορισμών και σημείωσε ότι η κύρια αντίδραση στη Βόρεια Κορέα είναι η ενίσχυση των αμυντικών δεσμών μεταξύ Ιαπωνίας και ΗΠΑ.

Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι ο Ιάπωνας πρωθυπουργός Shinzo Abe συμπεριλαμβάνονται μεταξύ αυτών που προωθούν την αλλαγή του άρθρου 9 του συντάγματος της χώρας που απαγορεύει στην Ιαπωνία τη διατήρηση πολεμικού δυναμικού.

Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου; 

Οι δηλώσεις των αξιωματούχων της Νοτίου Κορέας και της Ιαπωνίας για την απόκτηση πυρηνικών όπλων ερμηνεύονται από πολλούς αναλυτές ως έμμεση παρακίνηση προς την Κίνα να παρέμβει στη Βόρεια Κορέα για τη διακοπή του προγράμματος πυρηνικών όπλων. Η Κίνα αποτελεί αυτή τη στιγμή το μοναδικό στήριγμα της Βόρειας Κορέας και κατά συνέπεια εκτιμούν ότι η δυνατότητα επιρροής της είναι μεγάλη, όχι όμως και απεριόριστη.

Από την άλλη πλευρά, η πυρηνικοποίηση τόσο της Ιαπωνίας όσο και της Νότιας Κορέας δεν θα είναι ευπρόσδεκτη εξέλιξη από την ίδια την Κίνα, καθώς θα προσθέσει μία νέα διάσταση στον περισσότερο ή λιγότερο υποβόσκοντα ανταγωνισμό μεταξύ αυτών των χωρών. Στην ίδια θέση θα βρεθούν και οι ΗΠΑ οι οποίες σήμερα προσφέρουν την πυρηνική ομπρέλα τους σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα, ενώ και στις δύο ώρες συντηρούν στρατιωτικές βάσεις και σημαντικές δυνάμεις.

Η περίπτωση όμως τόσο η Νότια Κορέα όσο και η Ιαπωνία να θέλουν να συμπληρώσουν το υψηλό οικονομικό και τεχνολογικό τους επίπεδο με στρατιωτικές πυρηνικές δυνατότητες δεν θα πρέπει να αποκλειστεί.




Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας μετά την επίσκεψή του στην Αστυνομική Διεύθυνση Χαλκιδικής έκανε μια λιτή δήλωση συνδέοντας το μεταλλείο με την ευημερία της χώρας.
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε: «έχουμε όλοι την υποχρέωση να εξασφαλίσουμε τη δυνατότητα ξένων επενδύσεων στη χώρα. Είναι γνωστό ότι αυτή είναι η μόνη λύση για να αντιμετωπίσουμε το τεράστιο, το δραματικό πρόβλημα της ανεργίας».
Και αυτή η δήλωση είναι μια καλή ευκαιρία για να ξαναδούμε το θέμα της επένδυσης στο μεταλλείο της Χαλκιδικής. Να δούμε για τι είδους επένδυση μιλάμε και εάν αυτού του είδους οι επενδύσεις θα δώσουν το «φιλί της ζωής» στη χώρα.
Για παράδειγμα:
  • Η χώρα θέλει επενδύσεις όπου το δημόσιο πουλάει ένα μεταλλείο προς 11 εκατομμύρια ευρώ ενώ η αξία του είναι άνω των 2,2 δισεκατομμυρίων ευρώ;
  • Η χώρα θέλει επενδύσεις όπου το δημόσιο δεν θα έχει κανένα έσοδο από τις εξορύξεις χαλκού και χρυσού;
Ας δούμε τα στοιχεία αναλυτικά:

1] Το ελληνικό δημόσιο «αγόρασε» τα μεταλλεία από την καναδική εταιρεία TVX στις 12 Δεκεμβρίου του 2003 έναντι 11 εκατομμυρίων ευρώ και μετά από λίγες ώρες τα «πούλησε», χωρίς να διεξαχθεί διαγωνισμός, στην Ελληνικός Χρυσός ΑΕ στην ίδια τιμή!
Όπως αναφέρεται στο σχετικό ΦΕΚ έναντι του ποσού των 11 εκατομμυρίων ευρώ παραχωρήθηκαν στην εταιρεία:
-2.500 στρέμματα γης
-40.000 τ.μ βιομηχανικών κτιρίων και γραφείων
-34 οριστικές παραχωρήσεις μεταλλείων έκτασης 317.000 στρεμμάτων (το 1/8 όλου του νομού Χαλκιδικής)
- 11.000 τμ αστικά οικόπεδα
- 310 κατοικίες στο Στρατώνι
-όλος ο εξοπλισμός εξορύξεων
-στοκ 270.000 τόνων συμπυκνώματος αρσενοπυρίτη (με περίπου 250.000 ουγγιές χρυσού)

2] Ένα χρόνο μετά την αγορά των μεταλλείων προς 11 εκατομμύρια ευρώ, η Ελληνικός Χρυσός εξαγοράστηκε σε ποσοστό 65% από την European Goldfields LTD έναντι 125,3 εκατ. δολαρίων (κυρίως σε μετοχές) και τον Ιούνιο του 2007 εξαγοράστηκε άλλο ένα 30% έναντι 178 εκατ. δολαρίων (με ανταλλαγή περίπου του 20% των μετοχών της European Goldfields).

3] Τον Φεβρουάριο του 2012, η European Goldfields απορροφήθηκε από την Eldorado Gold με την αξία της να έχει εκτιμηθεί στα 2,2 δισεκατομμύρια δολάρια.

4] Το κοιτάσματα χαλκού και χρυσού στις Σκουριές, είναι αξίας άνω των 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

5] Η Κομισιόν, τον Φεβρουάριο του 2011 έκρινε παράνομη και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά την κρατική ενίσχυση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ, η οποία χορηγήθηκε στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός ΑΕ, με την πώληση περιουσιακών στοιχείων και γης του δημοσίου σε τιμή κατώτερη της αξίας της και με απαλλαγή της υποχρέωσης καταβολής φόρων. Η χώρα για αυτό το λόγο θα λογοδοτήσει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

6] Το ελληνικό δημόσιο δεν θα εισπράξει ούτε ένα ευρώ από τα δικαιώματα εξόρυξης

7] Από την αποκατάσταση του τέλματος Ολυμπιάδας το γκρουπ Εldorado Gold/AKTΩΡ θα έχει αφορολόγητο κέρδος 145 εκατομμύρια ευρώ αφού από τους 339.810 τόνους συμπυκνώματος θα ανακτηθούν τελικά 226.000 ουγγιές χρυσού και 1.427.000 ουγγιές αργύρου. Και θα είναι αφορολόγητο γιατί σύμφωνα με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων «Το προϊόν της συμπύκνωσης θα πωλείται σε μεταλλουργία του εξωτερικού».

8] Σύμφωνα με την εγκεκριμένη ΜΠΕ της εταιρείας, στην πλήρη ανάπτυξη του Επενδυτικού Σχεδίου, σε βάθος δεκαετίας οι εργαζόμενοι θα είναι συνολικά 1.300

Και μια ερώτηση για κλείσιμο:



Τούρκοι λένε σε Έλληνες επισκέπτες: «Ο τόπος αυτός είναι δικός σας»
Ο φανατισμός των Ισλαμιστών στην Τουρκία δεν επιτρέπει διαφοροποιήσεις ειδικά σε θέματα θρησκείας. Αυτό όμως που δεν επετεύχθη με «ζεϊμπέκικα και κουμπαριές» το πράττει η Ορθοδοξία αφού είναι έκδηλο σε πολλούς Τούρκους το Ορθόδοξο υπόβαθρο. Αν καί οι λιγοστοί Σελτζούκοι άλλαξαν τον εθνοθρησκευτικό χαρακτήρα εκατομμυρίων Ελλήνων (Μικρασίας, Θράκης, Πόντου κ.α.) που λόγω βίας ή συμφερόντων εξισλαμίσθηκαν ακόμα και επιφανειακά, σήμερα μία κρυμμένη Ορθόδοξη θρησκευτικότητα εκδηλώνεται από τους απογόνους τους. Οι κρυπτοχριστιανοί αποτελούν για το Πατριαρχείο ένα κρυφό ποίμνιο τραγικών θυμάτων μιας αυταρχικής διοίκησης αιώνων.

Ζουν παντού. Κυρίως στον Πόντο που ίσως είναι 2 εκατομμύρια! Έρημοι ναοί λειτουργούν και ξαφνικά γεμίζουν κρυπτοχριστιανούς που κοινωνούν συνειδητά, νηστεύουν ακόμα και το λάδι όλα τα 5ήμερα της Μ. Τεσσαρακοστής. Γράφονται συνθήματα σε τοίχους από νέους με αναζητήσεις: «Δεν θέλουμε να είμαστε πια μουσουλμάνοι. Θέλουμε να γίνουμε Χριστιανοί»! Τούρκοι λένε σε Έλληνες επισκέπτες: «Ο τόπος αυτός είναι δικός σας». Hos geldiniz! Φύλακες μνημείων λένε σε Έλληνες να μην πληρώνουν εισιτήριο γιατί «αυτά είναι δικά σας». Δεν θεωρούν ευλογία απ’ τον Θεό το γεγονός ότι αδίκησαν τους Ρωμηούς κλέβοντας και διώκοντάς τους, πιστεύοντας ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν βλέπουν προκοπή! Καταλαβαίνουν ότι ζουν σε μια χώρα που όλα είναι Ελληνικά! Ιστορία, μνημεία, πόλεις, πολιτισμός και το σημαντικότερο ότι η συντριπτική πλειοψηφία εξ’ αυτών γνωρίζει ότι στις φλέβες τους ρέει Ελληνικό αίμα!

Τα περιστατικά πολλά. Στο ναό Αγ. Τριάδος Σταυροδρομίου Κωνσταντινουπόλεως, ο π. Δοσίθεος συναντά νεαρή Τουρκάλα που ρίχνει οβολό στο παγκάρι, ανάβει κερί, προσκυνεί την εικόνα και εξηγεί στον Πάτερ: «Μου αρέσουν τα δικά σας»! Κάθε Παρασκευή που λειτουργεί η Μονή Μεταμορφώσεως Πρώτης συρρέουν πολλοί Τούρκοι. Στο νησί Αντιγόνη τιμούν τον Αγ. Γεώργιο φέρνοντας στο μοναστήρι λάδια, λαμπάδες, χρήματα για τα θαύματα που κάνει. Σ’ ένα απ’ τα 40 αγιάσματα της Πόλης, στο Μπαλουκλή καταφεύγουν πολλοί Τούρκοι ζητώντας βοήθεια σε δύσκολες περιστάσεις της ζωής. Στην Παναγία του Βεφά κάθε πρωτομηνιά εκατοντάδες Τούρκοι παίρνουν αγιασμό και την Πρωτοχρονιά γίνεται το αδιαχώρητο από χιλιάδες προσερχόμενους. Κοντά στην Αγιά Σοφιά, στον Αϊ Θαράπο, κάθε Δευτέρα Ορθόδοξος ιερέας διαβάζει συνεχώς ευχές σε «μουσουλμάνους» που ζητούν εξομολόγηση. Το αγίασμα της σπηλιάς Αγ. Δημητρίου Ξηροκρήνης γεμάτο δεκανίκια και τάματα από Τούρκους ακόμα και απ’ το Ερζερούμ που θεραπεύθηκαν.

Εκκλησιάζονται, ζητούν να κοινωνήσουν, προσκυνούν το Σταυρό, ευχαριστούν τον παπά που σταυρώνει το άρρωστο παιδί τους, αγαπούν ιδιαιτέρως τον Aziz Nikola (Άγιο Νικόλαο)! Τουρκάλα κρατά 50 χρόνια αναμμένο το καντήλι στο Ναό Ταξιαρχών Μοσχονησίων!
Η «Σαμπάχ» γράφει: «Η επαναλειτουργία της Πατριαρχικής Σχολής Χάλκης είναι αίτημα άκρως λογικό» και ο αρθρογράφος Τσαντάρ υποστηρίζει «την οικουμενικότητα του Πατριαρχείου που ισχύει απ’ το 451… ». Ο Γ. Τζιβαόγλου γράφει ότι ο απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄ υπήρξε μοιραίο λάθος. Τουρκική τράπεζα παρουσίασε έκδοση για το Βυζάντιο που περιείχε ακόμα και λόγο του Αγίου Βασιλείου προς νέους! Η Τουρκική ακαδημία επιστημών διοργάνωσε συνέδριο για τη ζωή στο Βυζάντιο. Στην Τουρκία οι Ορθ. Εκκλησίες δεν πληρώνουν ηλεκτρικό ρεύμα όπως στην Ελλάδα. Απαλλάσσονται!

Τουρκικές πηγές σε έρευνα του Ν. Χειλαδάκη αποκαλύπτουν ότι στη Μονή Παντοκράτορος του Κερατίου που υπήρχαν οι αυτοκρατορικοί τάφοι Κομνηνών και Παλαιολόγων, είναι σήμερα η περιοχή Φατίχ, κέντρο φανατικών ισλαμιστών και συνηθίζουν πολλοί Τούρκοι να ανάβουν κεριά και να ρίχνουν χρήματα σ’ έναν τάφο παρά την προειδοποιητική επιγραφή που απαγορεύει αυστηρά τη συνήθεια αυτή. Στην ίδια συνοικία υπήρχε ο Βυζαντινός ναός Αγίων Αποστόλων. Πάνω στα ερείπιά του χτίστηκε τζαμί και κατόπιν επισκευών ανοίχτηκε ο τάφος του Μωάμεθ Πορθητή που είχε μητέρα Χριστιανή -πιθανώς Ελληνίδα- και διαπιστώθηκε ότι μία καταπακτή οδηγούσε στην υπόγεια αίθουσα της παλιάς Εκκλησίας, αποδει-κνύοντας ότι ο Μωάμεθ είχε ταφεί σε Ορθόδοξη Εκκλησία εν μέσω Βυζαντινών αυτοκρατόρων! Μαρτυρίες αναφέρουν ότι στα τέλη της ζωής του είχε ασπασθεί τον Χριστιανισμό και δίπλα στον τάφο του βρέθηκε Σταυρός και εικόνα της Παναγίας! Ο ναός Αγίας Ειρήνης δίπλα στην Αγιά Σοφιά δεν έγινε ποτέ τζαμί. Ο Μωάμεθ τον άφησε να λειτουργεί κανονικά χάριν της Χριστιανής μάνας του! Όλα αυτά απασχολούν κατά καιρούς τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης. Το περιοδικό «Ακτουέλ» της Σαμπάχ παρουσίασε άρθρο: «Ο Πορθητής ήταν Χριστιανός;»!

Η εβδομαδιαία τουρκική επιθεώρηση αξιών αναφέρει: «Επιστρέφουν στις θρησκευτικές τους ρίζες»! Επισημαίνει ότι σε 3 χρόνια μοιράστηκαν 8 εκατομμύρια Ευαγγέλια (incil) στην τουρκική γλώσσα, ενώ φανερά βαπτίζονται Χριστιανοί πολλοί μουσουλμάνοι απόγονοι εξισλαμισμένων Ελληνογενών που ανακαλύπτουν τις χριστιανικές τους ρίζες! Η «Σαμπάχ» τιτλοφορεί: «Η Εκκλησία της Παναγίας στην Κωνσταντινούπολη, τελευταία ελπίδα για τους Τούρκους»! Την χαρακτηρίζει «Πόρτα ελπίδας», τόπο προσκυνήματος και προσευχής στα προβλήματα των Τούρκων με αθρόα προσέλευση που κάθε 1η του μηνός δημιουργείται το αδιαχώρητο! Η φήμη της Παναγίας απλώθηκε παντού και οι Τούρκοι -ακόμα και διάσημοι- προσέρχονται για να ανάψουν κεριά, να φιλήσουν το χέρι Ορθόδοξου παπά, δηλώνοντας ότι εκεί είναι το σπίτι του Θεού γιατί γίνονται θαύματα!

Στον Αρχάγγελο Μιχαήλ στη Σεβάστεια, αναφέρεται στα συναξάρια ότι μικρά ψάρια εντός του αγιάσματος έγλυφαν το σώμα των ασθενών και λάμβαναν θαυματουργικά θεραπεία. Η Εκκλησία καταστράφηκε τον 15ο αιώνα, αλλά σήμερα το αγίασμα χρησιμοποιείται με τις ίδιες θεραπευτικές ιδιότητες προσελκύοντας πολλούς Ευρωπαίους. Η εφημερίδα «Σταρ» γράφει: «Τουρκάλες με μαντίλες πάνε σε Εκκλησίες», ανάβουν κεριά, κάνουν τάματα, ζητάνε την ευλογία έκπληκτων παπάδων, προσκυνούν εικόνες, επικαλούνται Αγίους (όλα αυτά τα απαγορεύει το Ισλάμ), παρατηρώντας μία μεταστροφή σε Ελληνορθόδοξους ναούς και αγιάσματα όπου οι Τούρκοι βρίσκουν καταφύγιο! Η εφημερίδα «Μιλιέτ» αναφέρει ότι με μέριμνα Τούρκου δημάρχου, γιορτάστηκε ευλαβικά στη Σηλυβρία η μνήμη του Αγίου Νεκταρίου με μαζική συμμετοχή «μουσουλμάνων»!

Τα τελευταία χρόνια επετράπη στην εορτή των Θεοφανίων να ρίχνετε στο Βόσπορο ο Σταυρός. Πιο πολύ χάρηκαν οι Τούρκοι ψαράδες γιατί θεωρούσαν ότι ο λόγος που μειώθηκαν τα ψάρια στη θάλασσα ήταν που δεν έριχναν οι Ρωμηοί το Σταυρό τα Φώτα!

Τουρκικές εφημερίδες ανέφεραν ότι νεαρή Τουρκάλα βούτηξε με τα ρούχα να πιάσει το Σταυρό στον Κεράτιο μαζί με Χριστιανούς δίνοντας συνέντευξη ότι ήθελε να τιμήσει τη γιορτή των Ρωμηών και θα το ξανάκανε για να πάρει ευλογία! Η «Χουριέτ» πρώτη σε κυκλοφορία τουρκική εφημερίδα δημοσίευσε πριν λίγα χρόνια ότι Τούρκος υποψήφιος δήμαρχος κυβερνώντος ισλαμικού κόμματος ζήτησε την ευλογία του Πατριάρχη, παρακολουθώντας τη θ. λειτουργία στην Παναγία Ευαγγελίστρια την 25η Μαρτίου(!), μίλησε δημόσια σε Τούρκους δημοσιογράφους για την αγιότητα του ηγέτη της Ορθοδοξίας και του πρόσφερε τριαντάφυλλο…»!

Τουρκικά κανάλια δείχνουν Μετέωρα, Μιστρά, ψαλμωδίες, βίους Αγίων κ.α. Προβάλλουν Τούρκους που αγιογραφούν και ότι έξω από την Άγκυρα σε ιστορική παλαιοχριστιανική κατακόμβη συρρέουν προσκυνητές πιστεύοντας ότι θα βοηθηθούν στη ζωή τους, ανάβοντας κεριά εκεί όπου συγκεντρώνονταν παλιά οι Χριστιανοί. Έξω από τα Άδανα σε κατακόμβη που αγίασαν 7 Χριστιανοί νέοι προσέρχονται Τούρκοι προσκυνητές θυμιάζοντας λιβάνι που απαγορεύει το Ισλάμ, θεωρώντας τους τόπους ιερούς διότι γίνονται φοβερά θαύματα. Στην Ταρσό ο Ναός Αποστόλου Παύλου είναι προσκύνημα, ανάβουν καντήλια, φιλάνε εικόνες, πίνουν αγίασμα για την υγεία τους και όλα αυτά τα θεωρούν ιερά. Στις 24 Σεπτεμβρίου στην Πρίγκηπο τιμούν τον Άγ. Γεώργιο τον Κουδουνά.

Δεκάδες χιλιάδες προσκυνητές απ’ τα πέρατα της Τουρκίας με τσαντόρ, ακόμα και ηλικιωμένοι, περπατούν ξυπόλητοι, απ’ τις ακτές όλη την ανηφόρα ως την κορυφή που είναι ο ναός σε ένα άνευ προηγουμένου πανηγύρι, κάνοντας τάματα, κρεμώντας κουρελάκια στα δέντρα, τηρώντας μία παράδοση με κλωστές, περιμένοντας σε ατέλειωτες ουρές επί 5 ώρες για να πάρουν αγιασμό, να τους σταυρώσει ο Ορθόδοξος παπάς, ανάβοντας κεριά, χαϊδεύοντας εικόνες, πιστεύοντας στη δύναμη του Σταυρού!

Τούρκοι γράφουν λογοτεχνικά βιβλία: «Κωνσταντινούπολις ήταν το όνομά σου… με το λαό σου τον ευσεβή, τις Εκκλησιές, τα μοναστήρια, τ’ αγιάσματά σου, με τις εικόνες, τους καλογέρους και τους αγγέλους σου, ήσουνα η πρωτεύουσα μιας αυτοκρατορίας. Κωνσταντινούπολις το όνομά σου…»

Ας τα βλέπουν αυτά στην χώρα μας «οι λίγοι» που έκαναν μόδα το να μάχονται την Εκκλησία.

Εφημερίδα Λέσβου «Δημοκράτης» 25-12-2008