Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Φεβ 2016

Οι σκέψεις που ακολουθούν γράφονται λήγοντος του παράξενου έτους 2015 και έχουν αφορμή την επιδίκαση αναδρομικών στους συνταξιούχους βουλευτές.

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ελληνική δήθεν Δικαιοσύνη, δηλαδή η συντεχνία των δικαστών και των εισαγγελέων, που ευθύνεται κυρίως αυτή για την οικτρή κατάσταση της Χώρας μας, μένει στο απυρόβλητο ενώ βρίσκεται πίσω και από αυτήν την σκανδαλώδη διεκδίκηση αναδρομικών από τους συνταξιούχους βουλευτές, αφού η υπόθεση αυτή έχει τη νομική ρίζα της στα αναδρομικά που πήραν εκβιαστικά οι δικαστικοί το 2008, σε εφαρμογή της αριθμ. 13/2006 απόφασης του Μισθοδικείου, της πιο βρόμικης από καταβολής της ελληνικής Δικαιοσύνης.

Με βάση μάλιστα την ίδια αυτή απόφαση έγινε και η ανάκτηση με την αριθμ. 88/2013 του Μισθοδικείου των περικοπών (το 2012) των δικαστικών αποδοχών, καθώς και η δικαστική αναγνώριση και νέων αναδρομικών τους το 2013, όπως επίσης για τους συνταξιούχους βουλευτές το 2014, και έτσι επιβεβαιώνεται ότι η θεσμοθετημένη διαφθορά καλά κρατεί στη χώρα μας από το. 500 πΧ, οπότε καθώς διασώζει ο Στοβαίος «Δημοκράτης ιδών κλέπτην υπό των ένδεκα απαγόμενον, Άθλιε, είπε, τι γαρ τα μικρά έκλεπτες αλλ' ου τα μεγάλα, ίνα και εσύ άλλους απήγες», δηλαδή, κάποιος ονόματι Δημοκράτης όταν είδε ένα κλεφτρόνι να το πηγαίνουν φυλακή, του λέει, βρε άθλιε, έκλεβες ψιλοπράματα, ενώ αν έκλεβες εκατομμύρια θα πήγαινες εσύ τους άλλους φυλακή, γιατί θα ήσουν εσύ νομοθέτης και δικαστής.

Για να καταλάβει κανείς το τι «νόμιμη» κλεψιά είχε πέσει, το που εκτίναξε τις αποδοχές των δικαστικών η βρώμικη 13/2006 απόφαση του Μισθοδικείου (πέρα από τα αναδρομικά που πήραν, 140.000 ευρώ μέσο όρο ο καθένας) αρκεί να γίνει η εξής σύγκριση των πριν τις περικοπές αποδοχών των υπαγομένων στο ειδικό μισθολόγιο, με 17 χρόνια υπηρεσίας και τριτοβάθμια εκπαίδευση: Ο στρατιωτικός (ταγματάρχης) είχε ετήσιες αποδοχές 28.796 ευρώ, ο πανεπιστημιακός (αναπληρωτής καθηγητής) 43.420 και ο δικαστικός (εφέτης) 82.547!!!

Συνεχίζουμε...

Με την αριθμ. 13/2006 απόφαση του Μισθοδικείου (δικαστήριο συγκροτούμενο από 3 δικαστικούς, 3 καθηγητές πανεπιστημίου και 3 δικηγόρους, αρμόδιο για την εκδίκαση διαφορών από δικαστικές αποδοχές) εξομοιώθηκαν οι αποδοχές των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων (και αυτομάτως αναλογικά ΟΛΩΝ των 6.000 δικαστικών και των ομόσιτων μελών του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ) προς τις πρωτοφανείς αποδοχές ΕΝΟΣ ατόμου, του προέδρου της Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων. Το κόστος αυτής της απόφασης του Μισθοδικείου ξεπερνούσε τα δύο δισεκατομμύρια. Άλλωστε γι' αυτόν το λόγο οι καθηγητές πανεπιστημίου που μετείχαν στη σύνθεσή του μειοψήφισαν, με το σκεπτικό ότι, λόγω του σωρευτικού αποτελέσματος, αυτή η απόφαση «κινδυνεύει να εξουθενώσει τα οικονομικά της χώρας με συνέπεια την πρακτική αδυναμία του Κράτους να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του», όπως και έγινε!

Τι μπορούσε να κάνει η τότε κυβέρνηση Καραμανλή για να αποσοβήσει τα καταστρεπτικά αποτελέσματα αυτής της απόφασης; Εδώ χρειάζεται να εξηγηθεί το εξής: Η απόφαση του Μισθοδικείου έχει το εξής σκεπτικό: Κρίθηκε ότι είναι αντισυνταγματικές οι αποδοχές οποιουδήποτε λειτουργού ή υπαλλήλου του δημοσίου κατά το ποσό που υπερβαίνουν τις δικαστικές αποδοχές. Ας μην εξετάσουμε εδώ την ορθότητα αυτής της κρίσης. Πάντως η λογική, δίκαιη και νομικά ορθή συνέπεια αυτής της παραδοχής θα ήταν να ακυρώσει αυτό το δικαστήριο κατά το ισόποσο της υπέρβασης τις αποδοχές του προέδρου της ΕΕΤΤ.

Αντί γι αυτό έγινε το εξής απίστευτο:
Για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης (!!!) το δικαστήριο ανέβασε τις δικαστικές αποδοχές στο ύψος των αποδοχών του προέδρου της ΕΕΤΤ!!! Έτσι, με βάση την απόφαση του Μισθοδικείου έβγαιναν περίπου 200.000 ευρώ αναδρομικά κατά μέσο όρο για κάθε δικαστικό και μέλος του ΝΣΚ. Δηλαδή τινάσσονταν στον αέρα τα οικονομικά της Χώρας.

Λοιπόν, τι μπορούσε και τι έπρεπε κατά Νόμο να γίνει; Έπρεπε να μειώσει η κυβέρνηση τις αποδοχές του προέδρου της ΕΕΤΤ κατά το ποσό που το ίδιο το Μισθοδικείο τις έκρινε αντισυνταγματικές, δηλαδή να τις κατεβάσει στο ύψος των αποδοχών των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων. Δεν θα επρόκειτο για περικοπή αποδοχών αλλά για αποκατάστασή τους στο νόμιμο ύψος. Αλλά ποιος έπρεπε να συμβουλεύσει την κυβέρνηση να κάνει αυτήν τη νόμιμη ενέργεια; Φυσικά οι φυσικοί σύμβουλοι του Κράτους, τα μέλη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, αλλά δεν το έκαναν. Γιατί; Διότι απλούστατα φρόντισαν σε ανύποπτο χρόνο να βάλλουν στο Σύνταγμα τη διάταξη αριθμ. 100Α με την οποία εξομοιώθηκαν οι αποδοχές τους προς τις δικαστικές αποδοχές, δηλαδή είχαν παχυλό συμφέρον να μην εξουδετερωθούν τα αποτελέσματα της απόφασης του Μισθοδικείου.

Έτσι αντί να κάνει αυτήν τη νόμιμη και σωτήρια ενέργεια, η κυβέρνηση Καραμανλή συμβιβάστηκε με τους δικαστές και τους έδωσε, με την ΚΥΑ 2/10601/0022/30.1.2008, συνολικά 830.000.000 ευρώ αναδρομικά και αύξηση των αποδοχών τους, με το Ν 3691/2008, γύρω στο 80%. ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΑΥΞΗΣΗΣ ΖΗΤΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΑ ΑΙΣΧΡΑ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΙΚΑΣΕ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ. Αλλά πως συνδέονται αυτά;

Ας το εξηγήσουμε:...

Κατά το Σύνταγμα ( άρθρο111 παρ. 2 που διατηρεί την ισχύ του Ζ/1975 Ψηφίσματος) η βουλευτική αποζημίωση, με βάση την οποία ορίζεται και η βουλευτική σύνταξη, είναι ίση με τις αποδοχές του προέδρου του Αρείου Πάγου.

Λοιπόν, προσέξτε και φρίξτε: Οι συνταξιούχοι βουλευτές, μετά την παροχή των αναδρομικών 830.000.000 ευρώ προς τους δικαστικούς, είχαν διεκδικήσει με αγωγές κατά του Κράτους τα ίδια αναδρομικά και μάλιστα με μέτρο υπολογισμού τις αποδοχές των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων. Αλλά οι αγωγές τους απορρίφθηκαν με τις αποφάσεις αριθμ. 2 και 3/2013 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που τρομοκρατημένο από την λαϊκή αγανάκτηση που σίγουρα θα ξεσπούσε, όπως πρέπει να ξεσπάσει και τώρα, ανακάλεσε την προγενέστερη αριθμ. 2078/2010 της ίδιας Ολομέλειας που δικαίωνε τους βουλευτές, κρίνοντας αυτή τη φορά (κατ' αποδοχή του σκεπτικού κατώτερου δικαστηρίου, της αριθμ. 13/2012 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών!) ότι εκείνα τα αναδρομικά που πήραν οι δικαστές, τα 140.000 ευρώ μέσο όρο ο καθένας, δεν συνιστούσαν αναδρομική αύξηση τακτικών αποδοχών (οπότε ίδια αύξηση θα εδικαιούντο, κατά το Σύνταγμα, και οι συνταξιούχοι βουλευτές) αλλά έκτακτη εφάπαξ παροχή προς αυτούς για τον εξής λόγο:

Διότι από το 2003 μέχρι το 2007 υπήρξε, λένε αυτές οι αποφάσεις, «πρόσθετος μεγάλος φόρτος εργασίας για τους δικαστικούς λειτουργούς.. και για το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.. αφενός εξαιτίας της εισόδου μεγάλου αριθμού οικονομικών μεταναστών... αφετέρου λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων..».
Τι πρόστυχο σκεπτικό!

Και πρέπει να πω ότι δεν πρέπει να φοβούμαστε τα λόγια μας όταν αναφερόμαστε σε εκείνους που δεν φοβήθηκαν τις πράξεις τους. Δηλαδή ουσιαστικά μας είπε αυτό το δικαστήριο ότι ενώ η νεολαίοι μας ως εθελοντές έδιναν την αλκή τους για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι δικαστές και τα μέλη του ΝΣΚ τα τσέπωναν χοντρά, επειδή τσακίστηκαν στην κούραση από αυτούς τους Αγώνες και από τους μετανάστες - και εκείνοι οι εθελοντές που δούλεψαν χωρίς τσακιστή δεκάρα για την έστω εφήμερη δόξα της πατρίδας τώρα ρέβουν στην ανεργία και την κατάθλιψη ή πήραν τον δρόμο για την ξενιτιά.

ΟΣΟ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟ ΑΙΣΧΡΑ ΤΟΥ ΦΕΡΘΗΚΕ Η ΔΗΘΕΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΣΟ ΘΑ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΠΟΥ ΖΕΙ ΤΩΡΑ ΚΥΡΙΩΣ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ.

Βέβαια, όπως είπα, ο πραγματικός λόγος της απόρριψης των αγωγών των συνταξιούχων βουλευτών ήταν ότι αν γινόταν δεκτές θα ξεσπούσε σάλος και θα έρχονταν στην επιφάνεια ότι το νομικό θεμέλιο της «δικαίωσης» των βουλευτών ήταν η αριθμ. 13/2006 απόφαση του Μισθοδικείου, που έδωσε τα αισχρά αναδρομικά στους δικαστικούς. Λοιπόν, τα δικαστήρια προστάτεψαν αυτήν την πλουτοφόρα γι' αυτούς απόφαση από τις παρενέργειές της, δηλαδή από την επιδίκαση 200 - 300 χιλιάδων ευρώ σε καθέναν από τους γύρω στους 700 συνταξιούχους βουλευτές που είχαν τότε κάνει αγωγή για να πάρουν και εκείνοι εκείνα τα πρώτα αναδρομικά των δικαστών. Αλλά όπως προανέφερα, η απόφαση αριθμ. 13/2006 του Μισθοδικείου, πέρα από τα αναδρομικά που επιδίκαζε στους δικαστές προκάλεσε και την θηριώδη αύξηση ΤΩΝ ΤΑΚΤΙΚΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ ΤΟΥΣ με τροπολογία στο νόμο 3691/2008 - πρόκειται, τι σατανική σύμπτωση, για το νόμο περί βρώμικου χρήματος..

Επομένως σε περίπτωση που οι συνταξιούχοι βουλευτές επικαλούμενοι την αύξηση των δικαστικών αποδοχών διεκδικούσαν αντίστοιχη αύξηση βάσει αυτού του νόμου και του Ζ/1975 Ψηφίσματος, δεν θα μπορούσε να απορρίψει το δικαστήριο, το Ελεγκτικό Συνέδριο, τις απαιτήσεις τους για αναδρομικά, αφού δεν μπορούσε βέβαια να πει ότι και αυτές οι (τακτικές και όχι έκτακτες!) αυξήσεις στους δικαστές δόθηκαν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και για τους οικονομικούς μετανάστες!

Λοιπόν, η Δικαιοσύνη παγιδευμένη στο παλιό της αμάρτημα, στην αριθμ. 13/2006 απόφαση του Μισθοδικείου, επιδίκασε δια του Ελεγκτικού Συνεδρίου τα νέα αναδρομικά στους συνταξιούχους βουλευτές ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΚΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ, δηλαδή θα υπάρχει πάντοτε μια ανοιχτή πληγή για τα δημόσια οικονομικά και μια αιτία διασυρμού του κορυφαίου θεσμού της δημοκρατίας μας, της Βουλής.

Και θα ρωτήσει κάθε απελπισμένος Έλληνας, τι μπορούμε να κάνουμε;

Αν ο Χαρίλαος Τρικούπης έγραφε άρθρο με τίτλο «Τι πταίει;» αντί για το «Τις πταίει;» που έγραψε, αν δηλαδή η πολιτική κουλτούρα μας προέτρεπε να επιδιδόμαστε περισσότερο στον εντοπισμό των αιτιών αντί των αίτιων της κακοδαιμονίας μας, τότε η μοίρα της Χώρας θα ήταν πολύ διαφορετική, θα είχαν ίσως αποφευχθεί και μεγάλες εθνικές καταστροφές. Έτσι και τώρα, αντί μόνο να στηλιτεύουμε τους συνταξιούχους βουλευτές και να κάνουμε εκκλήσεις στο εθνικό φιλότιμό τους για να παραιτηθούν από τα αισχρά αναδρομικά (πρέπει να το κάνουμε και αυτό αλλά όχι κυρίως αυτό), ας κοιτάξουμε να θεραπεύσουμε το κακό στη ρίζα του, δηλαδή να εξαλείψουμε τις αιτίες που το προκαλούν. Και για να γίνει αυτό πρέπει:

α) Με την πρώτη ευκαιρία, δηλαδή με την πρώτη Αναθεωρητική Βουλή πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 88 παρ. 2 του Συντάγματος που ορίζει ότι «Οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών είναι ανάλογες με το λειτούργημά τους». Αυτή η διάταξη υπέστη ερμηνευτική κακουργία από το 1986 και μετά, αφότου θεωρήθηκε νομολογιακά ότι καμιά κατηγορία δημοσίων λειτουργών ή υπαλλήλων (αλλά ούτε και ένα μόνο άτομο, σύμφωνα με την αισχρή αριθμ. 13/2006 απόφαση του Μισθοδικείου) δεν δικαιούται να πάρει αποδοχές μεγαλύτερες από τις δικαστικές. Αυτή η νομολογία (που ήδη συνιστά και νομοθετική διάταξη, άρθρο 57 Ν 3691/2008) πέραν των άλλων εμποδίζει το Κράτος και γενικά τον δημόσιο τομέα να προσλαμβάνει ειδικό εξειδικευμένο προσωπικό ακόμα και από την διεθνή αγορά, τόσο μάλιστα απαραίτητο στις συνθήκες κρίσης που προβλέπεται μακροχρόνια. Βέβαια αυτή η συνταγματική διάταξη, 88 παρ. 2, θα ήταν ανώδυνη αν δεν ερμηνευόταν τόσο διεστραμμένα, αν δηλαδή δεν θεωρούσαν τα ιδιοτελή για τους δικαστές δικαστήρια ότι σε αυτήν θεμελιώνεται αδικοπραξία του Δημοσίου και υποχρέωσή του προς αποζημίωση των δικαστών αν τυχόν δοθούν σε κάποια κατηγορία λειτουργών ή υπαλλήλων αποδοχές μεγαλύτερες από τις δικαστικές χωρίς ταυτόχρονη αύξηση και των δικαστικών αποδοχών.

β) Πρέπει έστω και τώρα, έστω και τόσο αργά να ακυρωθούν αναδρομικά οι από το 2003 μέχρι το 2007 αποδοχές του προέδρου της ΕΕΤΤ κατά το ποσό που υπερέβαιναν τις αποδοχές των προέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων ώστε να εξαλειφθεί η νομική βάση της απόφασης αριθμ. 13/2006 του Μισθοδικείου και να γίνουν οι κατάλληλες νομοθετικές ρυθμίσεις για να θεραπευθούν όσο είναι δυνατό οι καταστροφικές για τα δημόσια οικονομικά αλλά κυρίως για το κύρος του βουλευτικού αξιώματος και του δικαστικού λειτουργήματος συνέπειες αυτής της απόφασης. Και πρέπει εδώ να σημειώσω ότι οι αποδοχές του προέδρου της ΕΕΤΤ, στο ύψος των οποίων αύξησε το Μισθοδικείο τις δικαστικές αποδοχές, ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ διότι ο νόμος (παρ. 9 άρθ. 3 Ν 2867/2000) που εξουσιοδοτούσε τους υπουργούς Οικονομικών και Μεταφορών όριζε ότι μπορούν να τις καθορίζουν «κατά παρέκκλιση των ισχυουσών διατάξεων» εννοώντας φυσικά παρέκκλιση από διατάξεις τυπικών νόμων και όχι συνταγματικών διατάξεων, ενώ, όπως έκρινε το Μισθοδικείο, οι αποδοχές αυτές παραβίαζαν συνταγματικές διατάξεις, τις 26, 87 παρ. 1 και 88 παρ. 2 Συντ. και άρα η ΚΥΑ που τις καθόρισε βρισκόταν εκτός του εξουσιοδοτικού πλαισίου και συνεπώς ήταν παράνομη, λόγος άλλωστε και αυτός (που δεν πρόσεξε το Μισθοδικείο.) για τον οποίο δεν μπορούσαν αυτές οι αποδοχές να επεκταθούν (αλλά επεκτάθηκαν.) στους δικαστικούς (ad hoc ΑΠ 95/2011).

Και εν κατακλείδι έχω να προτείνω κάτι: Ας μπούμε με γέλιο και χαρά στο έτος 2016 που ανέτειλε. Και μπορούμε να γελάσουμε μέχρι δακρύων, να ξεκαρδιστούμε και να πέσουμε ξεροί απ' τα γέλια (και να πλαντάξουμε στο κλάμα) αν σκεφτούμε τα εξής: Ότι η απόφαση αριθμ. 13/2006 του Μισθοδικείου λέει ότι ο νομοθέτης, δηλαδή οι βουλευτές και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, παρανόμησαν μη εξισώνοντας τις δικαστικές αποδοχές με τις αποδοχές του προέδρου της ΕΕΤΤ. Αποδίδοντας λοιπόν παρανομία στους βουλευτές, καταδικάστηκε το Κράτος σε αδικοπρακτική αποζημίωση των δικαστών βάσει του άρθρου 105 του ΕισΝΑΚ. Μεταξύ όμως των βουλευτών που, κατά το Μισθοδικείο, παρανόμησαν, είναι και οι συνταξιούχοι βουλευτές που τώρα ζητούν τα πολυσυζητημένα αυτές τις μέρες αναδρομικά! Και ζητούν αυτά τα αναδρομικά οι βουλευτές επικαλούμενοι την αριθμ. 13/2006 απόφαση του Μισθοδικείου, δηλαδή επικαλούμενοι την δική τους παρανομία!!!

Σου λένε δηλαδή, Έλληνα πολίτη, οι συνταξιούχοι βουλευτές τα εξής: Η παρανομία μας, ημών των πρώην βουλευτών, θεμελίωσε τα αναδρομικά των δικαστικών. Οι δικές μας συντάξεις είναι κατά το Σύνταγμα συνάρτηση των δικαστικών αποδοχών. Άρα πλήρωνε, φορολογούμενε πολίτη, τους δικαστές για την παρανομία μας, και μετά γύρνα πλήρωνε και σε εμάς για την ίδια παρανομία μας!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΔΥΣΤΥΧΕ ΕΛΛΗΝΑ
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΔΥΣΤΥΧΗ ΠΑΤΡΙΔΑ!

Γιάννης Αποστολίδης - π.δικηγόρος
apostolidis.p.i@gmail.gr 

Πηγή "Γιαννιώτης"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


ΈρευναSputnik News  
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Σε συνέντευξη Τύπου, την οποία διοργάνωσε χθες το υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας, υποστράτηγος Ιγκόρ Κονασένκοφ, κάνοντας χρήση διαφανειών και άλλου υλικού, αποκάλυψε ότι η Ρωσία διαθέτει απτές αποδείξεις ότι η Άγκυρα σχεδιάζει να εισβάλει στη Συρία.

“Όσα συμβαίνουν στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας μας δίνουν κάθε λόγο να πιστεύουμε ότι η Τουρκία προετοιμάζεται ενεργά για μια στρατιωτική εισβολή εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους: της Συρίας. Παρατηρούμε ανελλιπώς την περιοχή και έχουμε όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις επιδίδονται σε μυστικές προετοιμασίες για άμεσες στρατιωτικές δράσεις στη Συρία”, δήλωσε ο Κονασένκοφ σε εκπροσώπους των ΜΜΕ.

“Το ρωσικό ΥΕΘΑ έχει καταγράψει έναν αυξημένο αριθμό ενδείξεων ότι συντελείται μυστικά μια προετοιμασία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για άμεσες ενέργειες μέσα στην συριακή επικράτεια”, αναφέρεται σε tweet του ρωσικού υπουργείου. “Η σημερινή δραστηριότητα στα τουρκοσυριακά σύνορα δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι η Τουρκία ετοιμάζεται να εισβάλει στη Συρία».

“Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας είχε προηγουμένως θέσει στην διάθεση της διεθνούς κοινότητας οπτικοακουστικό υλικό σε βίντεο, στο οποίο περιέχονται αδιάσειστες αποδείξεις ότι τουρκικές αυτοκινούμενες μονάδες πυροβολικού βάλλουν εναντίον οικισμών της Συρίας στο βόρειο τμήμα της επαρχίας της Λαττάκειας.

Μας εκπλήσσει, επομένως, το γεγονός ότι οι συνήθως ομιλητικοί εκπρόσωποι του Πενταγώνου, του ΝΑΤΟ και των φορέων οι οποίοι υποτίθεται ότι υπεραμύνονται των δικαιωμάτων του συριακού λαού  παραμένουν σιωπηλοί παρά τις εκκλήσεις μας για άμεση αντίδραση σε αυτές τις ενέργειες”, παρατήρησε o Κονασένκοφ.

Τόνισε επίσης ότι το ρωσικό υπουργείο Άμυνας έχει εντείνει κάθε είδος δράσης που αφορά στην παρακολούθηση των δραστηριοτήτων στη Μέση Ανατολή.

“Έτσι, εάν κάποιοι στην Άγκυρα πιστεύουν ότι η ακύρωση μιας ρωσικής πτήσης παρατήρησης θα συμβάλει στην απόκρυψη κάποιων πραγμάτων, αυτή η κουτοπονηριά είναι ακριβώς το χαρακτηριστικό γνώρισμα του ερασιτέχνη, συμπλήρωσε.


Ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Άμυνας αναφερόταν στην άρνηση της Άγκυρας να επιτρέψει στην Μόσχα να διεξαγάγει μια προγραμματισμένη πτήση παρατήρησης πάνω από τουρκικό έδαφος στο πλαίσιο της Συνθήκης Open Skies στις 1-5 Φεβρουαρίου. Σε χθεσινή ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Άμυνας υπογράμμισε:

“Η άρνηση της Τουρκίας να επιτρέψει μια ρωσική πτήση επιθεώρησης πάνω από την επικράτειά της αποτελεί εμφανώς μια προσπάθεια της Άγκυρας να αποκρύψει την παράνομη στρατιωτική δραστηριότητά της στα σύνορα με τη Συρία”.

Μάλιστα, σε ένα άλλο tweet του υπουργείου αναφέρονται τα εξής:

«Χθες αξιωματούχοι του υπουργείου Άμυνας της Τουρκίας αρνήθηκαν να επιτρέψουν σε Ρώσους ειδικούς επιθεωρητές να εκτελέσουν πτήση πάνω από περιοχές κοντά στη Συρία και αεροδρόμια με στρατιωτικό υλικό του ΝATO.

Η προέγκριση για την πτήση στα πλαίσια της Συνθήκης Open Skies είχε ήδη παραληφθεί από την τουρκική πλευρά εντός των προθεσμιών που προβλέπονται από τη Συνθήκη”, αναφέρει το ρωσικό υπουργείο.

​​“Τέτοιες ενέργειες από την πλευρά μιας χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ υπονομεύουν τα μέτρα για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και ασφάλειας στην Ευρώπη”, τόνισε ο εκπρόσωπος του υπουργείου, υποστράτηγος  Κονασένκοφ.

“Το 2015, οι Δυτικές χώρες πραγματοποίησαν συνολικά 32 πτήσεις παρατήρησης πάνω από τη ρωσική επικράτεια σε διαδρομές που ορίστικαν από τις ίδιες στα πλαίσια της Συνθήκης Open Skies”, υπενθυμίζει το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

​“Θεωρούμε ότι η κίνηση της Τουρκίας αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο και μια προσπάθεια να κρύψει την παράνομη στρατιωτική δραστηριότητά της στα σύνορα με τη Συρία”, τόνισε ο εκπρόσωπος.

"Το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας δεν προτίθεται να αφήσει απαρατήρητη και δίχως την δέουσα απάντηση την παραβίαση αυτή της Συνθήκης Open Skies από την τουρκική πλευρά”.

​“Είναι επίσης γνωστό σε όλους ότι η Τουρκία προμηθεύει όπλα και νεοσύλλεκτους στους τρομοκράτες που δραστηριοποιούνται στις βορειοανατολικές περιοχές της Συρίας.

Θα ήθελα να σας επισημάνω άλλο ένα δείγμα των προκλητικών ενεργειών που διαπράττονται εκ μέρους της Τουρκίας στα σύνορα της Συρίας. Σε αυτή την εικόνα μπορείτε να δείτε ένα σημείο ελέγχου στα τουρκοσυριακά σύνορα στην περιοχή Ρεϊχανλί-Σαρμάντα. Αυτό ακριβώς το σημείο ελέγχου χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της νύχτας για να περνούν λαθραία από το τουρκικό έδαφος μισθοφόροι και όπλα που προορίζονται για τους τρομοκράτες που κατέλαβαν τον έλεγχο των πόλεων της Ιντλίμπ και Χαλεπιού της Συρίας, στα βορειοανατολικά της χώρας”, ανέφερε ο Κονασένκοφ στους δημοσιογράφους.

Επίσης, παρατήρησε:

“Οι εταίροι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ βαφτίζουν αυτά τα καραβάνια της τρομοκρατίας «ανθρωπιστικές αποστολές», αλλά σας επισημαίνω ότι οι Τούρκοι δημοσιογράφοι που προσπαθούν να διερευνήσουν το τι ακριβώς περιέχουν τα φορτία που μεταφέρονται από τα εν λόγω κομβόι συχνά καταλήγουν να φυλακίζονται από τις αρχές”.

​​Ο Κονασένκοφ επέστησε την προσοχή των δημοσιογράφων σε κάποιες εικόνες που είζε στη διάθεσή του το υπουργείο Άμυνας:

“Σας καλώ να σύγκρινετε, επίσης, αυτές τις εικόνες από χώρους στάθμευσης φορτηγών σε μία από τις παραμεθόριες περιοχές μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, όπου η συριακή πλευρά αυτή τη στιγμή ελέγχεται από τους τρομοκράτες. Οι φωτογραφίες αυτές τραβήχθηκαν στις 26 Οκτωβρίου του 2015 και στις 30 Ιανουαρίου του 2016.





Αυτοί οι χώροι στάθμευσης που βλέπετε στην πραγματικότητα επεκτάθηκαν και εξοπλίστηκαν με μέτρα ασφαλείας από κάποιους. Επίσης, σε αυτούς τους χώρους παρατηρήσαμε αυξημένη κίνηση τελευταία. Σε καιρό ειρήνης, κάτι τέτοιο θα ήταν ένδειξη αύξησης της εμπορικής δραστηριότητας μεταξύ των δύο γειτονικών χωρών. Αλλά σε περίοδο πολέμου, οι κινήσεις αυτές αποτελούν σαφή ένδειξη του ότι κάποιοι προετοιμάζουν τις απαραίτητες υποδομές σε μεταφορικά μέσα για την επικείμενη στρατιωτική εισβολή τους.

Σύμφωνα με τον Κονασένκοφ, χώροι αυτού του είδους μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την διευκόλυνση της ταχείας διέλευσης στρατιωτικών δυνάμεων που φέρουν όπλα και πυρομαχικά στο πεδίο της μάχης, αλλά και για την ταχεία ανάπτυξη και έξοδο στρατιωτικού προσωπικού.

"Υπάρχουν πολλές παρόμοιες θεάσεις στα σύνορα μεταξύ Τουρκίας και Συρίας, στις οποίες έχει παρατηρηθεί η παρουσία στρατιωτικού εξοπλισμού και προσωπικού. Συνεπώς, η Άγκυρα μπορεί μεν να ακύρωσε την πτήση παρατήρησής μας, αλλά αυτό δεν θα την βοηθήσει να αποκρύψει την παράνομη τουρκική στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή", κατέληξε ο Ρώσος υποστράτηγος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πανικόβλητοι οι ευρωπαίοι ηγέτες προσπαθούν να διασώσουν τις χώρες τους καταστρέφοντας την Ελλάδα 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Οριακή στιγμή για την ελληνική κυβέρνηση η οποία πολύ σύντομα θα κληθεί είτε να διασωθεί τη χώρα από τους "εταίρους" που την καταστρέφουν καταγγέλλοντας και εγκαταλείποντας την "ευρωζώνη του θανάτου" είτε να διασώσει τους καταστροφείς της αποδεχόμενη την ολική καταστροφή της Ελλάδας στο όνομα της ψευδεπίγραφης ευρωπαϊκής αλληλεγγύη...

Μπροστά σε δραματικές εξελίξεις βρίσκεται η Ελλάδα στο προσφυγικό καθώς η κίνηση των τεσσάρων χώρων του Visegrad που έχει στόχο τον αποκλεισμό της Ελλάδας και την μεταφορά ουσιαστικά των Ευρωπαϊκών συνόρων στα νότια σύνορα της ΠΓΔΜ, της Αλβανίας και της Βουλγαρίας βρίσκει κι άλλους υποστηρικτές.

Εάν η έσχατη προσπάθεια που καταβάλει, με την μετάβασή της στην Άγκυρα την Δευτέρα η καγκελάριος Α. Merkel, να πείσει την τουρκική ηγεσία να ελέγξει το μεταναστευτικό ρεύμα δεν ευοδωθεί, τότε θα δρομολογηθεί το Plan B που ήδη απεργάζεται μια μεγάλη ομάδα ευρωπαϊκών χωρών και έχει «θύμα» την Ελλάδα.

Ο Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών Σεμπάστιαν Κουρτζ προσερχόμενος στο Συμβούλιο Υπουργών της Ε.Ε. στην Ολλανδία αποκάλυψε την ύπαρξη Plan B για τον αποκλεισμό της Ελλάδας. Η Αυστρία είναι η χώρα που τις τελευταίες εβδομάδες συντονίζει τις κινήσεις εις βάρος της χώρας μας και με την απόφασή της για τον περιορισμό στο μικρότερο δυνατό αριθμό των προσφύγων που επιτρέπει να περνούν τα σύνορα της, προκάλεσε «έμφραγμα» στον Βαλκανικό Διάδρομο, συναγερμό στις άλλες χώρες που πλήττονται από την εξέλιξη αυτή και τελικά διαμορφώνει έναν μεγάλο «συνασπισμό» που θεωρεί ότι μπορεί να εγκλωβίσει τις μεταναστευτικές ροές στην Ελλάδα.

Ο κ. Κουρτζ δήλωσε ότι εφόσον δεν λειτουργήσει η προσπάθεια για έλεγχο των ελληνοτουρκικών συνόρων τότε θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία με την «Μακεδονία», την Σερβία και άλλες χώρες για να διασφαλιστεί ο χώρος του Σένγκεν.

Ο αυστριακός υπουργός περιέγραψε μάλιστα τις τρεις επιλογές που υπάρχουν: είτε να υπάρξει διμερής συνεργασία, είτε σύμπραξη με συγκεκριμένες μόνον χώρες, είτε να επιτευχθεί συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο κ. Κουρτζ αποκάλυψε ότι τις απόψεις αυτές συμμερίζονται και άλλες χώρες όπως η Σουηδία και η Σλοβενία και προειδοποίησε ότι εάν δεν ανακοπεί το μεταναστευτικό ρεύμα στα ελληνοτουρκικά σύνορα, θα πρέπει αυτό να γίνει σε άλλα σύνορα (εννοεί τα ελληνοσκοπιανά) και σε έσχατη περίπτωση τα σύνορα τα οποία θα ανακόψουν το ρεύμα αυτό, θα είναι τα σύνορα της Αυστρίας.

Με την απειλή αυτή όμως ο κ. Κουρτζ ουσιαστικά κινητοποιεί τις χώρες του Visegrad με τις οποίες ήδη συνεργάζεται η Αυστρία προκειμένου να δημιουργήσει ανάχωμα στα ελληνοσκοπιανά σύνορα, το οποίο θα απομονώνει την Ελλάδα και θα μετατρέπει την χώρα μας σε ένα απέραντοι στρατόπεδο συγκέντρωσης εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών.

Οι χώρες του Visegrad –V4 (Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία, Σλοβακία) πραγματοποιούν συνάντηση στις 15 Φεβρουαρίου προκειμένου να διαμορφώσουν κοινή θέση, για να την παρουσιάσουν στην Σύνοδο Κορυφής της Ε.Ε. στις 18 Φεβρουαρίου, η οποία εστιάζεται κυρίως στον αποκλεισμό της Ελλάδας και τη στήριξη των Σκοπίων και της Βουλγαρίας για το σφράγισμα των συνόρων τους με την Ελλάδα.

Ήδη από την Πέμπτη κοινό αστυνομικό κλιμάκιο από τις V4 και την Σλοβενία και την Σερβία βρίσκονται στα Σκόπια όπου στο πλαίσιο της στήριξης της ΠΓΔΜ καταγράφουν τις ανάγκες και τα κενά στην φύλαξη των συνόρων.

Η ΠΓΔΜ εκμεταλλευόμενη την ευνοϊκή για την χωρά συγκυρία (και το αρνητικό κλίμα για την Ελλάδα) προσφέρεται να δεχθεί κάθε βοήθεια προκειμένου να εμφανιστεί η χώρα ως το τελευταίο «ευρωπαϊκό» σύνορο.

Όπως ανακοίνωσε ο υπουργός εσωτερικών της χώρας Ολιβιέρ Σπασόβσκι, η ΠΓΔΜ υπέβαλλε αίτημα στην Αυστρία, την Τσεχία, την Ουγγαρία, την Πολωνία, τη Σλοβακία, την Σερβία, τη Σλοβενία και την Κροατία για παροχή συνδρομής ώστε να ελέγξει τα νότια σύνορά της.

Από την πλευρά μας σημειώνουμε πως εάν η Ελλάδα αποχωρήσει από την συνθήκη Σένγκεν αλλά και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τότε δεν θα υπάρχει κανένας λόγος για τους λαθρομετανάστες - πρόσφυγες να "αποβιβάζονται" στα ελληνικά νησιά και θα στραφούν σε άλλες οδούς κα μεθόδους εισόδου στην Ευρώπη των επιδομάτων, οι ηγέτες της οποίας ακολουθούν πλέον το ρητό "ο σώζων εαυτόν σωθήτω"...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Η Τουρκική αεροπορία σε περίπτωση που επιχειρήσει στη Συρία θα πρέπει να συμμορφωθεί με τη συμφωνία ΗΠΑ – Ρωσίας σχετικά με την ασφάλεια πτήσεων» προειδοποίησε ο υφυπουργός Άμυνας, Ανατόλι Αντόνοφ.

Ο Ρώσος υφυπουργός Άμυνας, δήλωσε πως η Τουρκία που εμπλέκεται με το Διεθνή Συνασπισμό ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος, αρνήθηκε να δεχτεί τους όρους της συμφωνίας που έχει υπογραφεί προκειμένου να αποφευχθούν «ατυχήματα» αεροπορικά στη Συρία μεταξύ των ρωσικών πολεμικών και των δυτικών αεροσκαφών.

Η Ρωσία, επισήμανε ο Αντόνοφ, προσέφερε στις ΗΠΑ και τους συμμάχους την πιθανότητα μια ευρείας συνεργασίας ενάντια στην τρομοκρατία στη Συρία.

«Οι ΗΠΑ απέρριψαν την πρόταση μας ισχυριζόμενες πως η Ρωσία είχε διαφορετικά κίνητρα και περιοριστήκαμε να υπογράψουμε τη συμφωνία για την ασφάλεια πτήσεων που καλύπτει μόνο την πιθανότητα να συμβούν ατυχήματα στον αέρα…» δήλωσε ο Αντόνοφ.

Ο Ρώσος υφυπουργός υπενθύμισε πως η Ρωσία έχει αναπτύξει αντιαεροπορικούς πυραύλους στη Συρία ως απάντηση στην «προδοσία» της τουρκικής αεροπορίας με την κατάρριψη του ρωσικού Su – 24 στις 24 του περασμένου Νοεμβρίου, στον εναέριο χώρο της Συρίας.

«Η αντιαεροπορική άμυνα μας επιτρέπει να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε απειλή προς τα ρωσικά αεροσκάφη που εκτελούν αεροπορικές επιδρομές στη Συρία και να πάρουμε όλα τα μέτρα και τις αποφάσεις που θα εγγυηθούν την ασφάλεια των πτήσεων μας» κατέληξε…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Παντελή Σαββίδη

Το 1974, παρόλο που η Ελλάδα έβγαινε καθημαγμένη από μια επτάχρονη δικτατορία, η οποία οδήγησε σε εθνική καταστροφή, είχε ακόμη τις δυνάμεις να αντιμετωπίσει την Τουρκία.

Η γειτονική χώρα, από την επομένη της Λωζάννης αποτελούσε απειλή για την Ελλάδα. Η διαχείριση της απειλής γινόταν διπλωματικά.

Το 1974, αφού εξασφάλισε την υποστήριξη των ΗΠΑ, η Τουρκία εισβάλει στην Κύπρο, ενώ από το 1973, χρονιά που άρχισαν να συζητούνται τα πετρέλαια στο Αιγαίο, άρχισε να αμφισβητεί, στην αρχή τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο, και στη συνέχεια τα πάντα.

Έτσι, σήμερα, δεν υπάρχει κανένα ζήτημα που να αποδέχεται η Τουρκία στο Αιγαίο.

Μέχρι της εποχής Σημίτη, η Ελλάδα ακολουθούσε μια πολιτική, ισορροπίας δυνάμεων με τη γειτονική χώρα.

Επί Σημίτη, έκανε την στρατηγική επιλογή να εστιάσει, περισσότερο, στην οικονομική ανάπτυξη και τη συμμετοχή στο σκληρό πυρήνα των ευρωπαϊκών θεσμών (κάτι που θα της προσέδιδε ήπια ισχύ), ενώ η Τουρκία, συνέχισε την πολιτική στρατιωτικής ενδυνάμωσής της για να προβάλει σκληρή ισχύ στην περιοχή, με όραμα να γίνει περιφερειακή δύναμη.

Η Ελλάδα απέτυχε στην πολιτική της να θέσει στέρεα οικονομικά θεμέλια ανάπτυξης για τους γνωστούς λόγους.

Αντιθέτως, η Τουρκία, πέτυχε στην ενίσχυση της στρατιωτικής της δύναμης και, η επιτυχία της αυτή είχε θετικές επιπτώσεις και στην οικονομική της ενδυνάμωση.

Από τα όρια της κατάρρευσης, όταν προσέφυγε στο ΔΝΤ, έφθασε να συμμετέχει στην ομάδα των 20 οικονομικά ισχυρότερων χωρών του κόσμου (G20). ενώ η Ελλάδα, απειλείται με έξοδο από θεσμούς που έχυσε αίμα για να εισέλθει και να συμμετάσχει.

Οι παράγοντες αυτής της επιτυχίας είναι πολλοί αλλά, καθοριστικός είναι ο αποκαλούμενος και υποκειμενικός παράγων. Η ανάδειξη, δηλαδή, στην τουρκική ηγεσία του Ταγίπ Ερντογάν, και ο προσδιορισμός ενός τουρκικού οράματος, από το σημερινό πρωθυπουργό Αχμέτ Νταβούτογλου.

Είναι τα απολύτως αναγκαία για μια κοινωνία ώστε να μπορέσει να υπάρξει. Ισχυρή και αξιόπιστη ηγεσία, με όραμα για την κοινωνία.

Αυτά, που έλειπαν και λείπουν από την Ελλάδα.

Οι κοινωνίες δεν αναπτύσσονται μέσα σε αδιαμόρφωτους, παγκοσμιοποιημένους χυλούς, χωρίς οράματα και ηγεσίες.

Σήμερα, η Τουρκία επιχειρεί να δορυφοροποιήσει την Ελλάδα, έβαλε πόδι σε κρίσιμες γεωγραφικές περιοχές παρέχοντας οικονομική ρευστότητα, και κάνοντας εξωτερική πολιτική με αυτήν, (Ziraat Bank), απομειώνει καθημερινά το κύρος της χώρας με τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και διεκδικεί, πέραν των άλλων, τηλεοπτική άδεια για να επικαθορίσει και τους όρους του παιχνιδιού σε ιδεολογικό επίπεδο. Και μη μου πείτε πως δεν μπορεί να το πετύχει. Θυμηθείτε ποια επιτυχία είχαν οι τουρκικές σειρές που προβλήθηκαν στα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια.

Το λεγόμενο «Μαξίμου» το διαψεύδει. Αλλά, ποιος το πιστεύει; Γι αυτό χρειάζεται η αξιοπιστία του πρωθυπουργού. Για να πείθει την κοινή γνώμη όταν λέει κάτι. Όταν, όμως, έχει συνηθίσει την κοινωνία στο ψεύδος, η αξιοπιστία του εκλείπει, ακόμη και στις περιπτώσεις που μπορεί να λέει την αλήθεια.

Και ποια είναι η αλήθεια εν προκειμένω;
Ο διεθνής διαγωνισμός.
Ορισμένα πράγματα, όμως, δεν πουλιούνται.

Που ελπίζει, για να σωθεί, η ελληνική πολιτική ελίτ και, μαζί με αυτήν και η χώρα;
Στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία στη μεσανατολική της πολιτική.

Μπράβο! Τρομερά μεγάλη φιλοδοξία.

Πηγή "Ανιχνεύσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μέλη της οργάνωσης ΙΚ έχουν διεισδύσει στην Ευρώπη μεταμφιεσμένοι σε πρόσφυγες, δήλωσε ο επικεφαλής των γερμανικών υπηρεσιών εσωτερικής ασφάλειας BfV, μία ημέρα αφότου οι γερμανικές δυνάμεις ασφαλείας ματαίωσαν σχέδια για τρομοκρατική επίθεση στο Βερολίνο.

Ο Χανς-Γκέοργκ Μάασεν δήλωσε ότι οι τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο έδειξαν ότι το Ισλαμικό Κράτος προωθεί τρομοκράτες στο ευρωπαϊκό έδαφος μέσω του πλήθους των προσφύγων.

“Έχουμε επανειλημμένα διαπιστώσει ότι τρομοκράτες… έχουν γλιστρήσει καμουφλαρισμένοι ή μεταμφιεσμένοι σε πρόσφυγες. Πρόκειται για ένα γεγονός που το αντιμετωπίζουν οι υπηρεσίες ασφαλείας”, δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο ZDF.

“Προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε και να ταυτοποιήσουμε εάν υπάρχουν ακόμη και άλλοι μαχητές του ή τρομοκράτες του Ισλαμικού Κράτους που έχουν διεισδύσει” στην Ευρώπη, πρόσθεσε.

Η Berliner Zeitung δημοσιεύει σήμερα την πληροφορία ότι η BfV έχει λάβει περισσότερες από 100 ειδοποιήσεις ότι υπάρχουν μαχητές του Ισλαμικού Κράτους μεταξύ του πλήθους των προσφύγων που βρίσκονται στη Γερμανία.

Οι φόβοι της Γερμανίας για σχεδιαζόμενη επίθεση έχουν αυξηθεί μετά τις επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου στο Παρίσι. Χθες, οι γερμανικές δυνάμεις ασφαλείας συνέλαβαν δύο άνδρες που θεωρούνται ύποπτοι για σχέσεις με το Ισλαμικό Κράτος, οι οποίοι ετοίμαζαν τρομοκρατική επίθεση στο Βερολίνο.

“Βρισκόμαστε σε μία σοβαρή κατάσταση και υπάρχει αυξημένος κίνδυνος να σημειωθεί επίθεση. Αλλά οι υπηρεσίες ασφαλείας, οι υπηρεσίες Πληροφοριών και οι αστυνομικές αρχές βρίσκονται σε συναγερμό και στόχος μας είναι να ελαχιστοποιήσουμε κατά το δυνατόν τον κίνδυνο”, είπε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Ρόιτερς, Βερολίνο, Γερμανία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις ανακατέλαβαν σήμερα με την υποστήριξη της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας μια ακόμη σημαντική εδαφική ζώνη στη νότια επαρχία Ντεράα, σύμφωνα με το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο συριακός στρατός, με την υποστήριξη των ρωσικών αεροπορικών επιδρομών, μαχητών της σιιτικής οργάνωσης Χεζμπολάχ του Λιβάνου, Σύρων και ξένων πολιτοφυλάκων, ανακατέλαβε την περιοχή Ατμάν, που βρίσκεται μόλις δύο χιλιόμετρα βορείως της Ντεράα, πρωτεύουσας της ομώνυμης επαρχίας, διευκρίνισε το Παρατηρητήριο.

“Από την Ατμάν οι αντάρτες πραγματοποιούσαν επιθέσεις εναντίον της Ντεράα, εξ ου και η σημασία της επιτυχίας αυτής για τις κυβερνητικές δυνάμεις”, εξήγησε ο Ραμί Αμπντέλ Ραχμάν, διευθυντής του Παρατηρητηρίου.

Έπειτα από περισσότερες από 80 ρωσικές επιδρομές μέσα σε 48 ώρες και σφοδρές μάχες, ο στρατός εξεδίωξε τους αντάρτες, ανάμεσα στους οποίους ήταν ισλαμιστές, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο που κάνει λόγο για 10 νεκρούς μεταξύ των ανταρτών.

Η συριακή κυβέρνηση θέλει να ανακαταλάβει το σύνολο της πόλης Ντεράα, προπύργιο της εξέγερσης κατά του προέδρου Μπασάρ αλ-Ασαντ το 2011, χωρισμένης μεταξύ του στρατού και των ανταρτών.

Η νέα αυτή επιτυχία του συριακού στρατού σημειώνεται μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες μετά την ανακατάληψη στις 25 Ιανουαρίου της πόλης-σταυροδρόμι Σέιχ Μισκίν, βορείως της Ατμάν.

“Ο στρατός ενισχύει έτσι τις θέσεις του βορείως της πόλης Ντεράα και του μένουν μόνο οι πόλεις Ντάελ και Ιμπταα”, περιοχές που βρίσκονται μεταξύ των πόλεων Σέιχ Μισκίν και Ατμάν, σύμφωνα με τον Αμπντέλ Ραχμάν.

Καταλαμβάνοντας τη Σέιχ Μισκίν, κοντά στα ιορδανικά σύνορα, ο συριακός στρατός κατήγαγε μεγάλη νίκη καθώς η πόλη αυτή θεωρείται στρατηγικό σταυροδρόμι που οδηγεί βορείως στη Δαμασκό και ανατολικά στη Σουέιντα, και οι δύο πόλεις ελέγχονται από τον συριακό στρατό. Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος της επαρχίας Ντεράα ελέγχεται ακόμη από τους αντάρτες, μεταξύ των οποίων είναι το Μέτωπο Αλ-Νόσρα, το συριακό παρακλάδι της Αλ Κάιντα.

Στις επιτυχίες αυτές του συριακού στρατού συνέβαλε η στρατιωτική επέμβαση της Ρωσίας από τις 30 Σεπτεμβρίου, στενού συμμάχου του προέδρου Ασαντ. Η ρωσική αυτή υποστήριξη επέτρεψε στις συριακές δυνάμεις να προελάσουν επίσης στο Χαλέπι, στο βορρά, και στη Λαττάκεια στη βορειοδυτική Συρία.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο, Ρόιτερς, Βηρυτός, Λίβανος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την ίδια στιγμή που στην ευρύτερη περιοχή μας γίνονται πολύ σημαντικές εξελίξεις, την ίδια στιγμή που βρίσκεται σε εξέλιξη η μεγάλη επίθεση των συριακών δυνάμεων με την συμμέτοχη και των Ρώσων με την κατάληψη του Χαλεπιού και την προέλαση προς βορρά στα σύνορα με την Τουρκία, την ίδια στιγμή που νέα κύματα εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων κατευθύνονται προς την Δύση, την ίδια στιγμή που η Τουρκία αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα, η κ Μέρκελ και ο κύριος Νταβούτολγου επισφράγισαν τις άριστες σχέσεις τους στην Διάσκεψη για τους πρόσφυγες, ενώ ανακοίνωσαν ότι η Γερμανίδα Καγκελάριος πάει την Δευτέρα στην Τουρκιά για έκτακτες συνομιλίες.

Είναι γεγονός πως αυτή την περίοδο η Γερμανία αναδεικνύεται ο καλύτερος σύμμαχος της Τουρκίας, ενώ πρόσφατα η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας, Ursula von der Leyen, ευγενικής καταγωγής, που πολλοί στην Γερμανία την βλέπουν σαν την διάδοχο της Μέρκελ στη γερμανική καγκελαρία, αποφάσισε να στείλει γερμανικό στρατιωτικό σώμα στην Τουρκία για να συμμετάσχει σε ενδεχόμενες χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις στην Συρία.

Εκείνο που αναμένουν στην Άγκυρα από την επίσκεψη αυτή είναι η στήριξη της Γερμανίας σε πιθανή επικείμενη χερσαία επέμβαση της Τουρκίας στην Συρία κατά των Ρώσων, αλλά το επίμαχο για μας σημείο είναι ότι θα αυξηθούν οι γερμανικές πιέσεις προς την ελληνική πλευρά να συνεργαστεί με την Τουρκία στο Αιγαίο, βλέπε να μοιραστεί το Αιγαίο με τους Τούρκους, για το καυτό πρόβλημα των προσφύγων που αναμένεται να αυξηθεί δραματικά στο προσεχές χρονικό διάστημα.

Γεμίστε λοιπόν με τα περίφημα Hotspots όλη την χώρα και... μην ενοχλείτε την Τουρκία που έχει τις γερμανικές ευλογιές!

Αλήθεια, όταν έχεις τέτοιους συμμάχους τι τούς θέλεις τους εχθρούς;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η αριστερή στήλη δείχνει το Γερμανικό ΑΕΠ. Η μεσαία στήλη, το ΑΕΠ ολόκληρης της Ευρωζώνης και η δεξιά στήλη την έκθεση της Deutsche Bank που περιγράψαμε. Όπως καταλαβαίνετε, μπροστά της, τα μεγέθη της Ελλάδας ειναι μία ευθεία γραμμή. Με άλλα λόγια, η πτώση της Deutsche Bank ισοδυναμεί με χρεοκοπία 220 χωρών με το πρόβλημα της Ελλάδας

Δε θα μείνει τίποτε όρθιο...

Του Βασίλη Παζόπουλου

Δεν χρειάζεται να παρακολουθείς στενά τις παγκόσμιες οικονομικές εξελίξεις και τις αγορές, για να διαπιστώσεις πως τα ανησυχητικά μηνύματα υπερέχουν καθαρά των θετικών, τον τελευταίο καιρό. Η νευρικότητα σε όλες τις αναπτυγμένες αγορές είναι εμφανής και θα ήταν αφελές να μην μας προβληματίσει.

Πετρέλαιο

Καταρχήν έχουμε το πετρέλαιο που μοιάζει εδώ και καιρό με ακυβέρνητο καράβι. Το μόνο προβλέψιμο είναι πως θα κάνει ένα σημαντικό ράλι. Απότομο και γρήγορο, μια που το συνηθίζει σε τέτοιες καταστάσεις. Το μόνο που δεν ξέρουμε βέβαια, είναι το πότε και από ποια τιμή.

Ωστόσο, ακόμα και αν έχει βρει το κατώτατο σημείο του, όταν πριν λίγες ημέρες έφτασε τα 26 δολάρια, είναι πλέον πολύ αργά. Το ιδιαίτερα θετικό σενάριο που το θέλει να κάνει διαδρομή 10 δολαρίων, δεν φτάνει.

Άλλο είναι από τα 35 δολάρια να φτάσει τα 45, όπου είναι οι πετρελαϊκές εταιρίες και τα πετρελαιοπαραγωγά κράτη ευχαριστημένα, και άλλο να ξεκινήσει από τόσο χαμηλά. Σε αυτήν την περίπτωση το λογικό είναι να εξαντληθεί η ανοδική κίνηση και να μείνει από καύσιμα (προσδοκίες) πριν την κρίσιμη τιμή των 40 δολαρίων ανά βαρέλι.

Άρα λοιπόν, ο κίνδυνος χρεοκοπιών είναι υπαρκτός. Όχι απλών και μεμονωμένων χρεοκοπιών, αλλά με δημιουργία ενός ντόμινο καταρρεύσεων. Εταιρίες ή ακόμα και κράτη ίσως παρασύρουν το εύθραυστο τραπεζικό σύστημα.

Ανησυχητικές ενδείξεις

Τα ομόλογα της Βραζιλίας έχουν υποβαθμιστεί και πλέον είναι ένα βήμα πριν την βαθμολογία junk. Εξίσου ανησυχητικό είναι πως η κρατική εταιρία πετρελαίου Petrobras ακύρωσε την διάθεση των ομολόγων της πριν λίγες ημέρες.

Άλλο ένα σημάδι που πρέπει να μας προβληματίσει είναι ο δείκτης High Yield Energy Bond. Είναι στο ιστορικό υψηλό του από το 1996 που ιδρύθηκε. Προχθές ξεπέρασε ακόμα και το ανώτατο σημείο που είχε φτάσει στο επίκεντρο της κρίσης του 2008.

Είναι μια σαφέστατη ένδειξη που μας δείχνει ότι πολλά ομόλογα του χώρου της ενέργειας έχουν μικρύνει επικίνδυνα τις πιθανότητες αποπληρωμής τους.

Δεν είναι καθόλου άσχετο πως το ΔΝΤ πήγε στο Αζερμπαϊτζάν για να συζητήσει 4 δις δάνειο, ενώ σειρά παίρνει και η σημαντικότερη οικονομία της Αφρικής, η Νιγηρία.

Επιπλέον είχαμε τον πετρελαϊκό γίγαντα Chevron να ανακοινώνει ζημιές τριμήνου, για πρώτη φορά μετά από 13 ολόκληρα χρόνια !
Όταν μια εύρωστη και δυναμική εταιρία σαν και αυτήν, με διοίκηση που είχε δώσει προτεραιότητα στον περιορισμό του κόστους λειτουργεί με ζημιές, μπορούμε να καταλάβουμε την δυσοίωνη θέση που βρίσκεται ολόκληρος ο κλάδος

Κεντρικές τράπεζες

Όταν το κλίμα γίνεται βαρύ, τα τελευταία χρόνια όλοι εναποθέτουν τις ελπίδες τους στον από μηχανής Θεό. Τις Κεντρικές Τράπεζες.

Η FED δεν αύξησε τα επιτόκια, όπως είχε υπονοήσει πριν λίγο καιρό, αλλά αυτό δεν ήταν έκπληξη. Ο αιφνιδιασμός προήρθε από την Ιαπωνική Κεντρική Τράπεζα, που έβγαλε απόφαση για αρνητικά επιτόκια, για να ενισχύσει τον πληθωρισμό και να υποτιμήσει το νόμισμα της που είχε ανέβει ανησυχητικά. Συνεπώς να ευνοήσει τις εξαγωγές και να δώσει ώθηση στην οικονομία της.

Βέβαια από ότι φαίνεται, δεν είναι καθόλου σίγουρα τα αποτελέσματα των αντισυμβατικών ενεργειών τους. Οι πιο αξιόλογες ερμηνείες που έχουν δημοσιευτεί από τους αναλυτές, πιο πολύ κάνουν λόγο για μέτρα απόγνωσης !

Στην Ευρώπη ο Ντράγκι αναφέρεται στην ανάγκη άμεσης προληπτικής δράσης. Θεωρεί πως οι κίνδυνοι του να δράσει κανείς καθυστερημένα είναι πολύ μεγαλύτεροι από τους κινδύνους του να δράσει κανείς νωρίτερα.

Το πιο ανησυχητικό από όλα είναι πως φαίνεται να εξαντλούν τα πυρομαχικά τους. Τα περιθώρια δράσης είναι πλέον λιγοστά.

Ο μεγαλύτερος φόβος

Όλα αυτά όμως ίσως αποδειχτούν ασήμαντα σε σχέση με τον μεγάλο κίνδυνο που μας έρχεται από την καρδιά της Ευρώπης, την Γερμανία. Συγκεκριμένα από την Deutsche Bank!

Όπως βλέπουμε στο διάγραμμα, ο κίνδυνος αθέτησης πληρωμών από πλευράς της έχει εκτοξευτεί τις τελευταίες ημέρες.

Οι τιμές των CDS, δηλαδή των ασφαλίστρων κινδύνου (Credit Default Swaps) δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία πως κάτι ιδιαίτερα άσχημο φοβούνται και δεν έχει φανερωθεί ακόμα. Η μετοχή της, από τα 23 € που βρισκόταν στο τέλος του χρόνου, έφτασε τα 15 €. Πολύ κοντά στην κατώτερη τιμή που είχε στην περίοδο του χρηματιστηριακού κραχ το 2008.

Ίσως να πρόκειται απλά για τις αυξημένες ζημιές που ανακοίνωσε για το τελευταίο τρίμηνο η τράπεζα ή για το άνοιγμα που έχει κάνει στην Ασία και έχει δημιουργήσει αίσθημα ανασφάλειας στους επενδυτές.

Υπάρχει η περίπτωση όμως να κρύβεται ο φόβος στην έκθεση της που αφορά τα παράγωγα. Τα νούμερα δεν είναι ανησυχητικά απλώς, είναι τρομακτικά. Μιλάμε για δεκάδες τρισεκατομμύρια. Δεκάδες τρισεκατομμύρια !

Η θεωρία αναφέρει πως δεν έχει σημασία πόσα έχουν στην κατοχή τους. Θα πρέπει να εξετάσουμε το άνοιγμα μόνο στις θέσεις που έχουν ρίσκο, όχι στις αντισταθμιστικές. Αυτό όμως αφορά τις φυσιολογικές συνθήκες. Όταν η αγορά κυλάει ομαλά, όταν υπάρχουν αντισυμβαλλόμενοι.

Αν οι συνθήκες εκφοβίσουν τους αγοραστές ή τους πωλητές και αυτοί εξαφανιστούν, αν δηλαδή δεν εμφανίζεται bit και ask σε κανονικό spread, τότε ακόμα και οι αντισταθμιστικές θέσεις δεν αξίζουν παρά κλάσματα της εκτιμώμενης αξίας τους. Τέτοιες καταστάσεις ζήσαμε το 2008, στην μεγάλη χρηματοπιστωτική κρίση.

Το τρομακτικό είναι πως η Deutsche Bank, είναι πολλαπλάσια μεγαλύτερη και πολύ περισσότερο εκτεθειμένη από ότι η Lehman Brothers.

Αν σκάσει αυτό το κανόνι, δεν θα μείνει τίποτα όρθιο.

* Ο Βασίλης Παζόπουλος είναι οικονομολόγος, χρηματιστηριακός αναλυτής, συγγραφέας του βιβλίου «Επενδυτές χωρίς Σύνορα».
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Πριν λίγες μέρες ο πρόεδρος Πάκης επισκέφθηκε την Καλαμάτα για τον εορτασμό της Υπαπαντής, και άλλη μία γειτονική πόλη.

Σε αυτήν την άλλη γειτονική πόλη και προκειμένου ο πρόεδρος Πάκης να πιεί τον καφέ του ή το ούζο του στο τουριστικό περίπτερο της κεντρικής πλατείας, αστυνομικοί με όπλα και σκυλιά εισέβαλαν σε όλα τα σπίτια γύρω απ' την πλατεία και έφτασαν μέχρι τις βεράντες και τις ταράτσες ψάχνοντας προφανώς για ''τρομοκράτες''  ή ελεύθερους σκοπευτές(!).

Για να πιεί δηλαδή τον καφέ του ο πρόεδρος Πάκης, καταλύθηκε το οικογενειακό άσυλο με το έτσι θέλω, χωρίς εισαγγελείς και χωρίς εντάλματα!
Τέτοια ξεφτίλα ο ξεφτιλισμένος πρόεδρος Πάκης.
Τόσο λαϊκός και κοσμαγάπητος. 

Η πρεμούρα του συστήματος να προστατεύσει τον αχυράνθρωπο, τον εγκάθετό του.
Λες κι άμα η Ελλάδα χάσει τον Πάκη θα χάσει η Βενετιά βελόνι.
Από Πάκηδες γέμισε πιά το πολιτικό σύστημα.
Τους βρίσκεις και στα σκουπίδια.
Ειδικά εκεί!
Αχυρένιοι παλιάνθρωποι κι αυτός και οι υπόλοιποι των νεο-κατοχικών κυβερνήσεων, ζουν και κινούνται ασφαλείς μόνο στα φυλασσόμενα μέγαρά τους και στα γραφεία τους, αποκομμένοι απ' τον λαό, αποστειρωμένοι, σαβανωμένοι με σάβανα από ΜΑΤ, σαν ζωντανά πτώματα στον νεκροθάλαμό τους, σαν μούμιες κακούργων φαραώ μέσα στις κρύπτες τους.

Κανέναν σεβασμό δεν οφείλουμε για τον άνθρωπο που ψήφισε ανερυθρίαστα υπέρ όλων των μνημονίων και μετά τόλμησε να καθήσει και στην καρέκλα του Πρόεδρου της Δημοκρατίας.
Κανένας σεβασμός και καμία συμπάθεια για το άτομο (ένα ακόμα στην λίστα) που με την παρουσία του βρωμίζει και απαξιώνει τον θεσμό με τον οποίο έχει περιβληθεί.

Πάκη είσαι ένα θλιβερός εγκάθετος των πιό άγριων κατακτητών.
Ο  ''πρώτος πολίτης'' της χώρας και το νούμερο ένα της προδοσίας.
Ένας ξεφτιλισμένος χωρίς αρχή, μέση και τέλος.
Ένας Πάκης!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γιατί Δύση και Πούτιν υπονομεύουν τον Ερντογάν;

Γράφει ο Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος

Η «Αραβική Άνοιξη» χειμώνιασε πλήττοντας σοβαρά τον ηγεμονικό ρόλο της Τουρκίας ως περιφερειακή δύναμη, ικανή να πρωταγωνιστήσει στον επανασχεδιασμό της Μέσης Ανατολής (: βόρεια Αφρική και δυτική Ασία). Και έτσι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από μεγάλος ηγέτης έτοιμος να προσφέρει λύση στο μείζον πολιτικό πρόβλημα της περιοχής, πράγμα που θα έδινε φτερά στην προεδρία του στην Τουρκία και αναμφισβήτητο κύρος στο εσωτερικό και εξωτερικό, καταλήγει να μεταβάλλεται ο ίδιος σε (δυσεπίλυτο) πρόβλημα στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.

Τώρα η τάση «επανασχεδιασμού» της πλέον κρίσιμης περιοχής για την σταθερότητα του παγκόσμιου συστήματος, μοιάζει να περιλαμβάνει και την ίδια την Τουρκία. Η ολοένα και μεγαλύτερη εμπλοκή στην συριακή εμπόλεμη αναμέτρηση, η σοβαρή προσφυγική κρίση, η δραματική μεγέθυνση των τρομοκρατικών επιθέσεων, το ξεσήκωμα κουρδικών ομάδων και πληθυσμών και η ένταση με την Ρωσία παράλληλα με τις πρωτοβουλίες Ερντογάν να συγκεντρώσει εξουσίες σαν η χώρα να βρίσκεται σε μείζονα πολεμική σύγκρουση, αμαυρώνουν την εικόνα μιας ευημερούσας ισλαμικής πολιτείας, στην οποία ανθεί η οικονομία παράλληλα με την ανάπτυξη της δημοκρατίας στο πλαίσιο ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους.

Και η ολοένα και περισσότερο φθειρόμενη εικόνα μιας Τουρκίας που φιλοδόξησε να γίνει παράδειγμα εκσυγχρονισμού και προσαρμογής του πολιτικού Ισλάμ στον σημερινό κόσμο της παγκοσμιοποίησης, υπονομεύει τον ίδιο τον Ερντογάν – ο οποίος όπως αντίστοιχα ο Πούτιν στη Ρωσία – δεν φαίνεται να διαθέτει εναλλακτικές λύσεις και ούτε καν την ελαστικότητα στις διαπραγματεύσεις με τους Δυτικούς που επέδειξε ο Ισμέτ Ινονού. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είναι πλέον πρόβλημα προς επίλυση τόσο για τις ΗΠΑ και την ΕΕ, με την διοίκηση των ΗΠΑ μάλιστα, να διαπράττει το ένα λάθος μετά το άλλο στο ζήτημα.

Ο πρόεδρος Ομπάμα, ενώ στηρίχθηκε στον Ερντογάν για την αποσταθεροποίηση του πρώην φιλικού καθεστώτος του Μπασάρ αλ Άσαντ, αναγκάστηκε να βάλει και τον Πούτιν στο στρατιωτικό παιχνίδι, έτσι ώστε να αποφύγει ο ίδιος την ευθύνη για την απόλυτη διάλυση έως ερημοποίησης της Συρίας και ασφαλώς την εμπλοκή των ΗΠΑ με μεγάλες χερσαίες δυνάμεις στη κρίση, προκαλώντας ένα πολύ χειρότερο «Ιράκ», την στιγμή κατά την οποία η διακηρυγμένη πολιτική ειρήνευσης και εκδημοκρατισμού στο Ιράκ – όπως άλλωστε και οπουδήποτε αλλού, όπου υπάρχει άμεση στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ – έχει αποτύχει παταγωδώς.

Τα αμερικανικά στρατεύματα δεν φέρνουν την ειρήνη και την δημοκρατία, αλλά απλώς μεταβάλουν την μορφή της κρίσης, τροφοδοτώντας νέες μορφές συγκρούσεων. Αυτό έγινε ιδιαίτερα εμφανές στη Μέση Ανατολή, στην οποία η σύγκρουση μεταξύ σουνιτικών και σιιτικών φραξιών έλαβε απολύτως νέα και διευρυμένα χαρακτηριστικά με τις μεγαλύτερες σιιτικές οργανώσεις στην περιοχή, μάλιστα, να συμφωνούν σήμερα με την σουνιτική Ένωση Μουσουλμάνων Ουλεμάδων, πως Δύση, Τουρκία και Ρωσία τους χρησιμοποιούν στο πλαίσιο ενός σχεδίου γενικευμένης αποσταθεροποίησης, στο οποίο οι ίδιοι συμμετέχουν χωρίς να το γνωρίζουν.

Υπάρχει, ωστόσο, σχέδιο; Αν υπάρχει είναι φανερό πλέον πως συμπεριλαμβάνει την Τουρκία και αυτό συνεπάγεται την παγκοσμιοποίηση της κρίσης στη Μέση Ανατολή. Και η μετατροπή του Ερντογάν σε πρόβλημα είναι πρόδηλο ότι είναι μία στάση που υπονομεύει αυτή την στιγμή την σταθερότητα στη Τουρκία. Ποιόν συμφέρει σήμερα αυτό; Πιστεύει κανείς ότι υπάρχουν πολιτικές λύσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας μετά από μία επιχείρηση σοβαρής αποδυνάμωσης έως εξοβελισμού του Ερντογάν, ή μήπως πιστεύει κανείς, έτσι όπως εξελίσσεται η κρίση στην ευρύτερη περιοχή Συρίας και Ιράκ και εκείνη στις σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας, πως ο τούρκος πρόεδρος θα έχει την δυνατότητα να αναπτύξει ένα ευρύτερο από το σημερινό πεδίο ελιγμών, τόσο ως προς τις ΗΠΑ, όσο και ως προς την ΕΕ, ή την Ρωσία;

Όχι, είναι η απάντηση. Ο Ερντογάν δεν είναι Άσαντ και ούτε η αποσταθεροποίηση της Τουρκίας θα ακολουθούσε το πρότυπο εκείνης στη Συρία. Η αποσταθεροποίηση της Τουρκίας σημαίνει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και ανατριχιάζω από την αφέλεια ηλιθίων που δεν το αντιλαμβάνονται ή των διεστραμμένων που δεν τους ενδιαφέρει, αλλά αντίθετα πιστεύουν ότι αυτό θα ήταν προς όφελος του λεγόμενου ελληνικού εθνικού συμφέροντος! Και δεν αναφέρομαι απλώς σε ένα σημαντικό αριθμό ελλήνων φασιστών και κρυφοφασιστών που ονειροφαντάζονται την «εξαφάνιση» της Τουρκίας από το ξανθό γένος που θα καταλάβει την Κωνσταντινούπολη για να την παραδώσει στους αδελφούς ορθόδοξους έλληνες! Αυτοί είναι απλώς παράφρονες και δεν αποτελούν σοβαρό υποκείμενο του παγκόσμιου προβληματισμού για την κρίση στην Μέση Ανατολή. Είναι ζήτημα ψυχολόγου ή ψυχιάτρου και όχι της πολιτικής επιστήμης και των διεθνών σχέσεων. Το θέμα είναι ότι πολλοί περισσότεροι τόσο στις ΗΠΑ, όσο και στην ΕΕ και στη Ρωσία πιστεύουν πως τίποτα δραματικό δεν θα συμβεί στην Τουρκία στον βαθμό που ο Ερντογάν βρεθεί σε αδιέξοδο.

Πιστεύω πως για άλλη μια φορά σε ο, τι αφορά στις πραγματικές δυνάμεις και στην ισορροπία δυνάμεων στη Μέση Ανατολή, αυτοί σφάλουν. Η συριακή κρίση εξελίσσεται με μια τέτοια μορφή που είναι αδύνατον πλέον να μην φέρει σε πολεμική σύγκρουση τουρκικές και ρωσικές δυνάμεις. Είναι βέβαιο πως αυτό θα μπορούσε ήδη να έχει προβλεφθεί και αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο μίας διεθνούς συνόδου για το ζήτημα, όπως είναι επίσης βέβαιο πως αν δεν αντιμετωπιστεί τις επόμενες ημέρες, με την άμεση μάλιστα επαναπροσέγγιση Πούτιν – Ερντογάν, τα πράγματα σε λίγες εβδομάδες θα έχουν λάβει μία ανεξέλεγκτη πορεία. Προκλήσεις από ρωσικής πλευράς σαν κι αυτή της Παρασκευής, όταν ρωσικό Sukhoi 34 φέρεται να παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο, αγνοώντας τις προειδοποιήσεις από τουρκικής πλευράς, εάν δεν έχουν την έννοια να δείξουν την άμεση ανάγκη του έντιμου διαλόγου μεταξύ Πούτιν και Ερντογάν, είναι προβοκάτσιες μείζονος εγκληματικού χαρακτήρα για την ειρήνη στον κόσμο.

Το ερώτημα έτσι μεταβάλλεται από το «γιατί άραγε Δύση και Πούτιν να επιδιώκουν την υπονόμευση του Ερντογάν», στο «τι παιχνίδι ανέθεσε η Δύση στον Πούτιν εις βάρος του Ερντογάν». Εάν, πάλι, φανταστεί κανείς πως ο ρώσος πρόεδρος ενεργεί αυθαίρετα στην περιοχή, γνωρίζοντας πως θα βρεθεί αντιμέτωπος με το ΝΑΤΟ, προφανώς θεωρεί τον κύριο Πούτιν και την ηγετική του ομάδα – που μέχρι σήμερα δεν έχουμε κανένα σοβαρό στοιχείο να θεωρούμε πως δεν ελέγχει τον ρωσικό στρατό – παλαβούς, ακραίας μορφής τυχοδιώκτες. Πώς θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει πως η υπονόμευση του Ερντογάν στον βαθμό που εξελιχθεί σε αποσταθεροποίηση της Τουρκίας, θα μπορούσε να συμβάλλει στην ενίσχυση του εθνικού συμφέροντος της Ρωσίας, έτσι όπως αυτό ορίζεται από την σημερινή της ηγεσία, σε ο, τι αφορά στην επέμβαση στην Συρία για την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας από εξτρεμιστές ισλαμιστές, οι οποίοι απειλούν με αποσταθεροποίηση ευρείες περιοχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας»;

Εάν η ρωσική ηγεσία δεν επιδιώκει πράγματι μία παγκόσμια πολεμική σύγκρουση, που σημαίνει παγκόσμια καταστροφή σε όλα τα επίπεδα με απρόβλεπτες διαστάσεις, θα πρέπει αμέσως να αντιμετωπίσει με διαφορετικό πνεύμα τον Ερντογάν. Αν δεν το κάνει και οι άνθρωποι στην Μόσχα δεν είναι παράφρονες, σημαίνει πως επιτελούν τον ρόλο τους στο πλαίσιο ενός σχεδίου όπου πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν ισχυροί παράγοντες της αμερικανικής διοίκησης σε συνεργασία με γερμανούς και γάλλους αξιωματούχους. Το ερώτημα είναι αν οι παράγοντες αυτοί βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο των κυβερνήσεων (τους), ή ενεργούν σε ένα απολύτως συνωμοτικό φάσμα. Επίλυση σε αυτό το ζήτημα μπορεί να δώσει μόνον μια πρωτοβουλία Ομπάμα σε συνεργασία με τους ηγέτες της ΕΕ, τον Πούτιν και τον ίδιο τον Ερντογάν για μία διεθνή συνδιάσκεψη, η οποία θα περιθωριοποιεί όλους εκείνους που παίζουν αυτή την περίοδο ένα επικερδές, προφανώς γι’ αυτούς, αλλά άκρως επικίνδυνο για την ανθρωπότητα παιχνίδι. Η κρίση στην Συρία δεν είναι αδύνατο να αντιμετωπιστεί με πολιτικά μέσα, αρκεί οι σημερινές μεγάλες δυνάμεις, όπως και οι περιφερειακές δυνάμεις στην περιοχή να συνεργαστούν. Όσο για τον Άσαντ, δεν υπάρχει επίσης ζήτημα, μια και ο ίδιος φρόντισε να μην μπορεί πλέον να αποτελέσει μέρος της λύσης! Θα μπορούσε, όμως, και θα πρέπει, να μην έχει την τύχη άλλων φιλόδοξων ηγετών της Μέσης Ανατολής και να μην εξευτελιστεί εντελώς και έχει το ίδιο τέλος με αυτούς.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Σάκη Μουμτζή

Μου λένε φίλοι να μην είμαι τόσο επιθετικός με τη συγκυβέρνηση, γιατί αν αποτύχουν, θα καταστραφεί η χώρα και επαναλαμβάνουν τη μόνιμη επωδό, πως μόνον αυτοί μπορούν να εφαρμόσουν τα απαιτούμενα σκληρά μέτρα.

Μα αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα και η διαφορετική οπτική που βλέπουμε την κατάσταση. Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η απόλυτη αποτυχία του μοντέλου ανάπτυξης του συμβατού με τα ευρωπαϊκά δεδομένα και της ανάλογης οργάνωσης της ελληνικής κοινωνίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κανένα επαναστατικό κόμμα, με επαναστατική θεωρία, που προσπαθεί να αλλάξει τις κοινωνικές δομές. Όπως είπε και ο Βαρουφάκης, είναι ένα τσούρμο, που αν μάθουμε τι πραγματικά έκαναν και έλεγαν θα τους πάρουμε με τις πέτρες, όπως τον συμπλήρωσε ο Βούτσης σε έναν ιδιόμορφο μεταξύ τους διάλογο.

Αυτοί οι άνθρωποι, απεναντίας, εκφράζουν το πιο συντηρητικό και αποστεωμένο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που θέλει να ζήσει παρασιτικά σε βάρος των υπολοίπων που παράγουν και ιδρώνουν, ενώ ταυτόχρονα θέλει να διατηρήσει όλα τα προνόμια που απέκτησε λόγω των προνομιακών του δεσμών με την πολιτική εξουσία.

Συγχρόνως, η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ επιζητεί την πολιτική της επιβίωση με τη συντήρηση, κάτω από τα όρια της φτώχειας, ενός τμήματος της ελληνικής κοινωνίας, του οποίου προσπαθεί να αναλάβει εργολαβικά την εκπροσώπηση. Γι΄ αυτό μένουν παγερά αδιάφοροι σε αναπτυξιακά μέτρα, σε επενδυτικά σχέδια, σε πολιτικές εξόδου από την οικονομική κρίση. Δεν είναι μόνον πως δεν ξέρουν, είναι πως δεν θέλουν να μάθουν. Αδιαφορούν.

Άρα, η μόνη περίπτωση να ορθοποδήσει η χώρα είναι να καταρρεύσει με πάταγο το μεταπολιτευτικό μοντέλο ανάπτυξης, να πεισθεί η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού πως η Ελλάδα των συνταξιούχων και των δημοσίων υπαλλήλων δεν έχει θέση στις προηγμένες οικονομίες και κοινωνίες.

Οι χθεσινές τεράστιες κινητοποιήσεις δείχνουν σε πόσο λάθος δρόμο είμαστε. Οι απεργοί διαμαρτύρονται, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τήρησε τις γνωστές υποσχέσεις του. Δεν τον εγκαλούν γιατί δεν ιδιωτικοποιεί τα λιμάνια και δεν απελευθερώνει τα επαγγέλματα, ούτε γιατί δεν επισπεύδει τις επενδύσεις. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία θέλουν να συντηρήσουν το επίπεδο ζωής τους, αδιαφορώντας πλήρως για το πώς θα γίνει αυτό. Και βέβαια, καθόλου δεν τους ενδιαφέρει πως η διατήρηση των προνομίων τους οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες νέα παιδιά στο εξωτερικό.

Γι΄ αυτό, είναι επιτακτική ανάγκη να ισοπεδωθεί το σύστημα που αυτήν τη στιγμή το εκφράζει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά που τα πλοκάμια του αγκαλιάζουν όλη την πολιτική τάξη, καθώς χέρι - χέρι ανδρώθηκαν. Αν υπήρχε ορατή και συγκροτημένη εναλλακτική πρόταση, ίσως η λύση να μην ήταν τόσο επώδυνη.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Κυνηγός και θήραμα: αυτή ήταν η εικόνα: σαν τον κυνηγό που λίγο πριν πυροβολήσει στο σταυρό, το σαστισμένο θήραμα τον κοιτά αμήχανο στα μάτια, αλλά εκείνος, φυσικά, δεν κάνει πίσω.

Ηταν γεμάτο από τσάι και… απάθεια χθες το Λονδίνο για τον Αλέξη Τσίπρα όταν είδε την Αγκελα Μέρκελ: φωτογραφίες, χαμόγελα, μα επί της ουσίας τίποτα.

Η εξόντωση εξόντωση και η αδιαφορία για το κακό που ζει η Ελλάδα με το προσφυγικό όχι απλώς απόλυτη, αλλά και ανακουφιστική για τη μεγάλη ηγέτη της Ευρώπης: όσο πιο πολύ κακό πάθει η Ελλάδα, τόσο πιο μακριά θα μείνουν όλα αυτά από τη Γερμανία, την ίδια την καγκελάριο και τα ποσοστά της που καταρρέουν ατάκτως.

Δυστυχώς, όπως κάθε μέρα αποδεικνύεται, έτσι έγινε και στο Λονδίνο: είδαμε το ίδιο έργο για πολλοστή φορά, ότι του Αλέξη του πάνε πολύ τα χαμόγελα, αλλά δεν του πάνε καθόλου οι δύσκολες διαπραγματεύσεις.

Εν προκειμένω όμως, αυτή δεν ήταν μία ημέρα σαν όλες τις άλλες. Ηταν ίσως η χειρότερη απ’ όλες μέχρι σήμερα. Ηταν, κατά κάποιο τρόπο, η ημέρα της κρίσεως για τον ίδιο και την κυβέρνησή του, τόσο σε συμβολικό όσο και σε πραγματικό επίπεδο.

Συμβολικά, το να χαμογελάς με την Αγκελα Μέρκελ στο Λονδίνο όταν τέτοια μέρα θα ήσουν μπροστά στην πορεία να φωνάζεις κατά του… «μερκελισμού» (που τον θυμηθήκαμε τώρα, ε;….) είναι βαρύ – όσο κι αν ο Αλέξης δεν θέλει να το σκέφτεται.

Κι είναι ακόμα πιο βαρύ γιατί το κατάλαβαν όλοι εκείνοι που παλιά τον είχαν επικεφαλής τους σε αυτές τις πορείες: τα κεντρικά συνθήματα χθες δεν αφορούσαν τόσο το ίδιο το ασφαλιστικό, όσο την πολιτική εξαπάτηση από τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό, δεν είναι απλό για τους αριστερούς νεοεξουσιαστές μας. Η συμμετοχή ήταν τεράστια, ήταν κοινωνικά ευρύτατη, η ένταση μεγάλη και, ακόμα μεγαλύτερος, ήταν ο θυμός των ετερόκλητων αυτών διαδηλωτών για την απάτη…

Χθες ήταν η ουσιαστική ημέρα της κρίσεως: η σχέση του Τσίπρα με τον λαό έσπασε οριστικά και αμετάκλητα, αλλά και η σχέση του με τους δανειστές φάνηκε ότι δεν θα τον βοηθήσει σε τίποτα πια: ούτε να ακούσουν για… «κάτι καλύτερο», παρά τις συσχετίσεις με το προσφυγικό πρόβλημα, στο οποίο επίσης δεν κατάφερε απολύτως τίποτα – αντίθετα, πολιτικά, επικυρώθηκε οριστικά ότι ασύλληπτο βάρος θα πέσει στην Ελλάδα.

Και για να μην υπάρχουν και παρανοήσεις, η Μέρκελ του έκανε και πλάκα – πολύ πικρή πλάκα: τον ρώτησε τη γνώμη του για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ε, αυτό, δεν το κάνει ούτε ο κυνηγός στο θήραμα πριν το πυροβολήσει στο σταυρό...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ανησυχία στο Βερολίνο καθώς μετά τις τελευταίες επιχειρήσεις για σύλληψη επίδοξων τζιχαντιστών, αποκαλύπτεται ότι οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν συγκεκριμένες πληροφορίες ότι περισσότεροι από εκατό τζιχαντιστές του Daesh (του αποκαλουμένου Ισλαμικού Κράτους) έχουν περάσει τα σύνορα της Γερμανίας σαν πρόσφυγες.

Μια εξέλιξη η οποία φυσικά αφορά άμεσα την Ελλάδα η οποία ήδη δέχεται άδικες επικρίσεις ότι είναι αυτή που ευθύνεται για την είσοδο τζιχαντιστων στην Ευρώπη μεταξύ των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που έχουν περάσει από τα ελληνικά νησιά.

Σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα Berliner Zeitung η προειδοποίηση για την απειλή που συνιστούν αυτοί οι τζιχαντιστές ήρθε από τον ίδιο τον επικεφαλής των Μυστικών Υπηρεσιών BfV Χανς Γκιόργκ Μαάσσεν, κατά την συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Υπουργείο Εσωτερικών της Γερμανίας ώστε να ενημερωθούν εκπρόσωποι των κομμάτων για θέματα που αφορούν την εσωτερική ασφάλεια της Γερμανίας. Είχε προηγηθεί χθες η σύλληψη τριών υπόπτων για σχέσεις με το Daesh με την κατηγορία ότι σχεδίαζαν επίθεση στην Πλατεία Alexanderplatz του Βερολίνου.

Ο επικεφαλής της BfV είχε αποκαλύψει στις αρχές Ιανουαρίου ότι περίπου 450 τζιχαντιστές είναι έτοιμοι να εξαπολύσουν επιθέσεις στην Γερμανία ανά πάσα στιγμή, ενώ υπολογίζονται σε 1100 οι τζιχαντιστές που βρίσκονται στο γερμανικό έδαφος.

Με ιδιαίτερη ανησυχία μάλιστα οι γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες παρατηρούν την μεγάλη αύξηση των φανατικών σαλαφιστών από τότε που ξεκίνησε το προσφυγικό ρεύμα καθώς σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Μάασσεν μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου υπολογίζονταν ότι οι σαλαφιστές στην Γερμανία είχαν φθάσει τις 8500..

Οι προειδοποιήσεις αυτές από την ιδία την Γερμανική BfV επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο το αρνητικό κλίμα που υπάρχει στην Γερμανία για τους πρόσφυγες αλλά και για την Ελλάδα, καθώς πρακτικά οι ευθύνες για την διείσδυση τζιχαντιστων στην Ευρώπη επιχειρείται να επιρριφθούν στην Ελλάδα και στην αδυναμία αποτελεσματικών ελέγχων στα σύνορα της.

Συλλήψεις στο Βερολίνο και σε άλλες πόλεις της βόρειας Γερμανίας
Για σχέσεις με ISIS σε εφόδους της αντιτρομοκρατικής


Η γερμανική αστυνομία πραγματοποίησε επιχειρήσεις στο Βερολίνο και σε άλλες πόλεις της βόρειας Γερμανίας για τη σύλληψη τεσσάρων υπόπτων για σχέσεις με την τζιχαντιστική ISIS και ενδεχόμενη προετοιμασία τρομοκρατικής επίθεσης στη Γερμανία.

Οι αστυνομικοί συνέλαβαν δύο άντρες και μία γυναίκα, σε εφαρμογή ενταλμάτων και για άλλα αδικήματα, σύμφωνα με ανακοίνωση.

Στο επίκεντρο των αστυνομικών επιχειρήσεων στις οποίες συμμετείχαν και οι ειδικές δυνάμεις, βρέθηκαν τέσσερα διαμερίσματα και δύο γραφεία στο Βερολίνο, αλλά και διάφορες εγκαταστάσεις στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, αλλά και στην Κάτω Σαξονία.

Οι αστυνομικές δυνάμεις κατέσχεσαν ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κινητά τηλέφωνα, καθώς και σκίτσα.

Έναν από τους υπόπτους καταζητούσαν οι αρχές της Αλγερίας, που εκτιμούν ότι είναι μέλος του Ισλαμικού Κράτους, ανακοίνωσε η αστυνομία του Βερολίνου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου