Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Απρ 2012

Συνέντευξη στην Die Tageszeitung παραχώρησε ο γνωστός οικονομολόγος Γιάννης Βαρουφάκης με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία του βιβλίου του «Παγκόσμιος Μινώταυρος». Στη συνέντευξη με τίτλο «Οι Γερμανοί «τρελαίνονται» (όταν ακούνε τον όρο αναδιανεμητική ένωση)”», ο έλληνας καθηγητής επικρίνει δριμύτατα τις πολιτικές που εφαρμόζει η τρόικα στην Ελλάδα αλλά και την πολιτική του Βερολίνου στην κρίση χρέους στην ευρωζώνη.

«Στην τρόικα υπάρχουν δύο παρατάξεις. Η μία αποτελείται από κυνικούς και η άλλη από ανόητους. Οι ανόητοι θεωρούν ότι θα είχαν λύσει πράγματι το πρόβλημα. Οι κυνικοί γνωρίζουν ότι όλα τα πακέτα διάσωσης και τα προγράμματα λιτότητας δε θα φέρουν λύση, τους έφεραν όμως αυτό που οι ίδιοι ήθελαν, δηλαδή να κερδίσουν χρόνο. Χρόνο προκειμένου να επεξεργαστούν μια λύση.

Το πράγμα είναι απλό: εάν κάποιος έχει χρεοκοπήσει, δε μπορώ εγώ να τον σώσω δίδοντάς του ένα τεράστιο δάνειο υπό όρους που μειώνουν το εισόδημά του.

Στις αρχές του 2010 ήταν ξεκάθαρο ότι το ελληνικό κράτος είχε χρεοκοπήσει. Η Ευρώπη είχε μία απλή επιλογή: είτε να επιτρέψει στη χρεοκοπημένη χώρα να κηρύξει χρεοκοπία είτε να κατανοήσει ότι ένα τέτοιου είδους πρόβλημα μίας χώρας της Ευρώπης έχει επιπτώσεις κάπου αλλού στην Ευρώπη.

Αυτό δηλαδή σημαίνει ότι, όσο η Ελλάδα αύξανε τα ιδιωτικά και κρατικά χρέη της, κάποια άλλη χώρα, όπως η Γερμανία, λόγω και της πολιτικής των χαμηλών μισθών, ήταν σε θέση να “χτίζει” τον οικονομικό ηγετικό της ρόλο. Σ’ αυτήν την περίπτωση πρέπει κανείς να αλλάξει την αρχιτεκτονική του ευρώ. Δεν έγινε τίποτε από τα δύο».

«Εάν η Ελλάδα έβγαινε από το ευρώ, θα δημιουργούνταν δυσκολίες σε ολόκληρο το οικονομικό σύστημα και πολλές χώρες θα οδηγούνταν επίσης στην ύφεση. Είχα ταχθεί κατά του ευρώ στη δεκαετία του ‘90. Αλλά η Ελλάδα εισήχθη εντέλει στην ευρωζώνη. Τώρα είμαστε εντός της ευρωζώνης και η κατάσταση πρέπει να επανέλθει σε τάξη…Ο μηχανισμός διάσωσης είναι δομημένος με εντελώς λάθος τρόπο. Οι Γερμανοί φορολογούμενοι δε θέλουν και δε μπορούν να πληρώνουν αυτά τα χρέη».

«Η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων έχει το know how ώστε να αποφασίσει που πρέπει να γίνουν επενδύσεις. Πρέπει μόνο να απελευθερωθεί από τον όρο ότι το ήμισυ των επενδυτικών κεφαλαίων θα πρέπει να πληρώνεται από τις εθνικές κυβερνήσεις. Καθότι καμία κυβέρνηση δεν έχει στην παρούσα φάση αρκετά χρήματα για επενδύσεις.

Εάν η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων εξέδιδε ομόλογα, θα πωλούνταν σαν “ζεστό ψωμί”, καθώς οι επενδυτές εμπιστεύονται την Τράπεζα Επενδύσεων».

«Οι Γερμανοί “τρελαίνονται”, όταν ακούνε τους όρους αναδιανεμητική ένωση ή δημοσιονομική ένωση. Αυτό που χρειαζόμαστε στην Ευρώπη είναι ένας μηχανισμός- ανακύκλωσης για πλεονάσματα υπό τη μορφή επενδύσεων. Σας δίνω ένα παράδειγμα από τις ΗΠΑ. Όταν πχ. η Boeing δίνει ανάθεση για την κατασκευή ενός νέου μαχητικού jet για το Πεντάγωνο, απαιτείται, ορισμένα από τα τμήματα της παραγωγής να πραγματοποιούνται σε πολιτείες (των ΗΠΑ) που έχουν ελλείμματα. Δεν πρόκειται περί φιλανθρωπίας. Δε χαρίζονται χρήματα στο Τενεσί ή στο Οχάιο. Από το πλεόνασμα της Καλιφόρνια και της Νέας Υόρκης χτίζεται ένα εργοστάσιο, ώστε οι πολίτες του Τενεσί να έχουν δουλειά και εισόδημα και να μπορούν να αγοράζουν τα προϊόντα της Καλιφόρνια».

«Για τη Γερμανία θα ήταν πράγματι σ’ αυτή τη φάση καλό να μπορούσε να “παγώσει” την υπάρχουσα κατάσταση. Το ευρώ θα παρέμενε σε κρίση, και ακριβώς επειδή έχει τόσο χαμηλή αξία, δημιουργείται μία υγιής εξαγωγική αγορά προς την Κίνα και προς άλλες χώρες εκτός της ευρωζώνης. Το κεφάλαιο από την Ευρώπη εισρέει στη Γερμανία και η κρίση επιτρέπει στη Γερμανία να λαμβάνει δάνεια με χαμηλά επιτόκια. Φυσικά και η Γερμανία επιθυμεί να συνεχιστεί η κατάσταση ως έχει. Όμως η χώρα δε θα βρίσκεται για πολύ σ’ αυτή την καλή κατάσταση. Εάν καταρρεύσει το ευρώ και επανεισαχθεί το γερμανικό μάρκο, θα μειωνόταν η ζήτηση στα γερμανικά προϊόντα».


Άλλη μια φορά που πέρασα έξω από τη Βουλή και έκανα το σταυρό μου. Δεν ξέρω γιατί... Χρόνια το κάνω. Μου βγαίνει αυθόρμητα! Είναι από τη μία σαν να βλέπω εκκλησία κι από την άλλη σαν να λέω “Μνήσθητί μου, Κύριε”. Κι αυτοί εκεί μέσα, είναι σαν κλέβουν εκκλησία και σαν να λένε “Θου Κύριε (φυλακήν τω στόματί μου)”...μην πουν τίποτα και πέσει το ταβάνι να τους πλακώσει.

Είναι κι άλλες φορές που σταυροκοπιέμαι τον τελευταίο μήνα:

Όταν βλέπω δελτία ειδήσεων
Όταν βλέπω διαφημίσεις
Όταν διαβάζω ψηφοδέλτια
Όταν βλέπω μεσημεριανές εκπομπές

Ξεκινάμε με την είδηση των εκλογών και όσων συνεπάγεται η προεκλογική περίοδος (δημοσκοπήσεις, δημοσκοπήσεις, δημοσκοπήσεις!), συνεχίζουμε με τα εμετικά - αλλά καλοσκηνοθετημένα - σποτ των πολιτικών αρχηγών–σωτήρων, παίρνουμε στα χέρια μας ψηφοδέλτια που έχουν... αστερόσκονη (πόσοι διάσημοι πια σε ένα ψηφοδέλτιο!), και μαθαίνουμε για τους ίδιους και τις προθέσεις τους απέναντι στο πολιτικό τοπίο μέσα από τις μεσημεριανές εκπομπές.

Πρώτη φορά βλέπω τέτοια λύσσα επωνύμων να διεκδικούν το δικό τους ρόλο στην πολιτική σκηνή. Φαντάζομαι σιγά σιγά την πλατεία Συντάγματος να “σπάει” στα τρία, με μουσική σκηνή δεξιά για τον Μπίγαλη, σανίδι αριστερά για τη Βάνα (ενίοτε.. βρεγμένο για τον Πρόεδρό της και τις γκάφες του) και πασαρέλα στη μέση, στην οποία θα δικαιούται να περπατήσει και η πάντα στιλάτη και ατσαλάκωτη Ντόρα με τα ωραία της τα συνολάκια!

Μάλιστα θα πρότεινα, όλοι εσείς οι διάσημοι, να είστε αυτοί που θα απαντάτε όταν μάς τη "λένε" οι Anonymous... Μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας κανάλι στο YouTube και να απευθύνετε μηνύματα ως Eponymous. Δε θα λέγεστε εσείς στις 7 Μαΐου "Πολιτικοί"..; Τι να λέμε τώρα...

Όλα αυτά όταν οι δύο αρχηγοί των μεγάλων κομμάτων υπόσχονται ότι θα τα καταφέρουν να μας σώσουν. Ότι η Ελλάδα μπορεί.Και μάλιστα, θα κάνουν και περιοδεία - παρωδία! Eμένα, η μητέρα μου, μου έλεγε όταν πήγαινα στο σχολείο, να προσέχω να μην κάνω καμιά ανοησία, γιατί μετά "με τί μούτρα" θα μιλήσω στους συμμαθητές και τους δασκάλους μου. Ε κι αυτοί με τι μούτρα άραγε θα μιλήσουν στους πολίτες τους!;




Όπως είδατε στα σποτάκια, έχουν και οι δύο κοινή γραμμή, όπως συνέβη και με τις πρόσφατες ομιλίες τους, οι οποίες έχουν πολλά κοινά σημεία. Πώς λοιπόν όλα αυτά, μαζί με τις “επίπεδες” σχεδόν δημοσκοπήσεις, δεν μας οδηγούν σε μία ωραιότατη συγκυβέρνη - την οποία όμως θα μας σερβίρουν ότι διαλέξαμε εμείς γιατί, σου λέει, ψήφισες λαέ, μίλησες!!- όπως την έχουμε ήδη συνηθίσει!; Και ακόμη, γιατί δεν κάνατε ένα κοινό σποτ - εφόσον βρισκόμαστε προ τετελεσμάνου - να γλιτώναμε και κάτι από τα 6 εκατομμυριάκια για την προβολή σας στην TV;

Δύο χρόνια λοιπόν, μάθαμε σε ένα άλλο σύστημα, το οποίο θυμίζει αυτοάνοσο νόσημα. Προσπαθεί με τη σαπίλα του, να εξουδετερώσει το σάπιο παρελθόν του.

Δε γίνονται αυτά τα πράγματα.

Όσο μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό, όπως είχε πει και ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης για το καθεστώς της Δικτατορίας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα στις 21 Απριλίου 1967.

Ας θυμηθούμε όσα είπε, μέρα που είναι...



“τώρα ξαναγυρίζω στη σιωπή μου, παρακαλώ το Θεό να μη με φέρει σε παρόμοια ανάγκη να ξαναμιλήσω”, λέει ο Γ. Σεφέρης.

Κι όμως, σήμερα, θα χρειαζόταν να τα ξαναπείς...





Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"
Ο Πρόεδρος κ. Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς και το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου των Αθηναίων σας προσκαλούν την Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012 και ώρα 19:00 (Εντευκτήριο του Συλλόγου, Κέκροπος 10, Πλάκα) να τιμήσετε με την παρουσία σας την τελετή απονομής του ΧΡΥΣΟΥ ΜΕΤΑΛΛΙΟΥ στον Αθηναιογράφο Κύριο Ιωάννη Καιροφύλλα...


Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Οι δίδυμες εκλογές στη Γαλλία και την Ελλάδα δημιουργούν συνθήκες αστάθειας και ρευστότητας, ταυτόχρονα στον κλειστό πυρήνα και την περιφέρεια της Ευρώπης. Η κυριαρχία Ολάντ και η επόμενη κυβέρνηση στην Αθήνα, σε ένα απολύτως διαφορετικής σύνθεσης Κοινοβούλιο, θα εντείνουν το κλίμα που ήδη εμπεδώνεται στο διεθνές προσκήνιο, ότι η γερμανική Ευρώπη της μονομερούς δημοσιονομικής πειθαρχίας και του νέου Συμφώνου του Ευρώ, μέσα στο καλοκαίρι, μόνον διαλυτικά μπορεί να λειτουργήσει για την ένωση.

Η Γαλλία και η Ελλάδα θα προσθέσουν πολιτικές παραμέτρους στις δημοσιονομικές και χρηματοοικονομικές παραμέτρους που ήδη δεσπόζουν στην Ευρώπη. Ο γερμανικός εθνικισμός και μεγαλοϊδεατισμός δεν θα μείνει για πολύ χρονικό διάστημα ακόμη αναπάντητος. Επίσης η αδύναμη και «ματαιόδοξη» τεχνοκρατία των Βρυξελλών δεν θα μείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα ανεξέλεγκτη από τα κράτη και τα έθνη-τροφοδότες της. Το ευρωπαϊκό πείραμα αποτυγχάνει γιατί δεν εγγυάται καμία ευημερία στους λαούς, αλλά και καμία σταθερή αναπτυξιακή διέξοδο στις αγορές.

Βεβαίως δεν είναι δυνατόν να περιμένει κάποιος ραγδαίες και τελικές εξελίξεις στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα. Οι εκλογές στη Γαλλία και την Ελλάδα ανοίγουν ένα εξάμηνο, που κλείνει με τις αμερικανικές εκλογές. Από εκεί και πέρα θα περιμένουμε τις οριστικές λύσεις. Το αν δηλαδή υπάρχουν περιθώρια να μείνει ενωμένη η Ευρωζώνη ή θα αρχίσει το «ξήλωμα του πουλόβερ», το πλέον πιθανό από την Ελλάδα. Επίσης το κατά πόσον η Γερμανία θα θελήσει να επιδείξει διαλεκτική στάση απέναντι στους εταίρους της είτε στον Βορρά είτε στον Νότο. Επίσης το κατά πόσον το Βερολίνο μπορεί να σκεφθεί και να σχεδιάσει πολιτικές, πέρα από τα στενά νοούμενα συμφέροντά του. Η ίδια η πραγματικότητα στην Ευρωζώνη θα δρομολογήσει την ταχύτητα των εξελίξεων, αλλά δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι η «φούσκα» του ευρώ θα σκάσει ανεξέλεγκτα, υπό τη μορφή του κραχ. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε μια αιφνίδια καταστροφή για την παγκόσμια οικονομία. Η ίδια η παρουσία της Ελλάδας εγγυάται ότι ουσιαστικά δεν θα υπάρξει απόλυτο «ντόμινο» σε καμία περίπτωση. Το «ντόμινο», όπως και οι χρεοκοπίες, θα είναι ελεγχόμενο. Αν δεν φύγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, δεν μπορεί να ξεκινήσει η μόνιμη ανατροπή των δεδομένων.

Από την άλλη, όμως, η παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη δεν σημαίνει ότι το πείραμα του ευρώ θα αρχίσει να πετυχαίνει. Η ύφεση, που κυριαρχεί σε όλο και περισσότερες οικονομίες, αποκτά δεσπόζουσα θέση έναντι των πάντων. Επίσης η αξιολόγηση των ΑΑΑ, αρχίζει μήνα μήνα να αμφισβητείται από τα οικονομικά στοιχεία και τους οίκους αξιολόγησης. Οταν μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης, όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Ισπανία, ακόμη και η Ολλανδία, απειλούνται με υποβάθμιση στο επίπεδο ΑΑ, τότε όλη η Ευρωζώνη, αλλά και η διεθνής οικονομία, θα πρέπει να υπολογίζει μια Ευρώπη ΑΑ και όχι ΑΑΑ. Το γεγονός ότι η Γερμανία, συνεχίζοντας να επιμένει στο υφεσιακό πλάνο της δημοσιονομικής προσαρμογής με παράλογους στόχους και μη κυκλοφορία ενός πιο πληθωριστικού ευρώ, θα κατορθώσει να έχει αυτή τα ΑΑΑ, σε μια Ευρώπη ΑΑ, δεν αποτελεί παράμετρο σταθεροποίησης, αλλά, αντίθετα, ανατροπής των δεδομένων.

Η παρουσία Ολάντ στο ευρωπαϊκό προσκήνιο, εφόσον επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις στη Γαλλία, με την έντονη αμφισβήτηση του περιεχομένου της νέας Συνθήκης του Ευρώ, όσοι και αν είναι οι «εκβιασμοί» της Γερμανίας, με την Ισπανία και την Ιταλία να πιέζονται από τις συνθήκες, θα δημιουργήσει μια ζώνη «απομονωτισμού» στη Γερμανία. Η θεώρηση πραγμάτων του «μπάτλερ» της Μέρκελ, Σαρκοζί, σε μια ύστατη προσπάθεια να μείνει ζωντανός στην κούρσα της εξουσίας, περί «κενής καρέκλας» στην οποία αναφέρθηκε, ήρθε για να μείνει. Εστω και αν δεν διατυπωθεί στην «γκωλική» αυτή διαλεκτική, υπογραμμίζει την τάση που αρχίζει να επικρατεί στο Παρίσι, και είναι ο γαλλικός ευρωσκεπτικισμός και εθνισμός, που μπορεί να φέρει τη Γαλλία πολύ πιο κοντά στον Νότο, παρά στη Συνομοσπονδία του Ρήνου, όπως επικράτησε στην τελευταία τριετία.

Από την άλλη πλευρά, η Ελλάδα, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι ο επόμενος πρωθυπουργός της, Σαμαράς, είναι πολύ διαλλακτικός με τις επιλογές του Βερολίνου και η κυβέρνησή του, είτε αυτοδύναμη είτε, το πιθανότερο, συνασπισμού, με Κοινοβούλιο πολυκομματικό και στη βάση του αντιμνημονιακό, πολύ δύσκολα θα μπορεί να συνεχίσει να λέει «ναι» στην τρόικα, όπως την περίοδο Παπανδρέου και Παπαδήμου-Βενιζέλου. Αλλά και τα μνημόνια της Ελλάδας πόση αξιοπιστία μπορούν να διατηρήσουν, με τις προβλέψεις τους να διαψεύδονται συνεχώς και τα έκτακτα μέτρα να ξεπερνούν κάθε όριο κτηνωδίας;

Η Γερμανία απέναντι σε τέτοιες εξελίξεις μπορεί και να δείξει ευελιξία προτείνοντας μια τριζωνική Ευρώπη με πιο αυστηρά όρια και προδιαγραφές στον βασικό της πυρήνα, όπου θα υπάρξει και ευρωομόλογο, και πιο χαλαρά ως προς τις προδιαγραφές στον δεύτερο πυρήνα, όπου θα εξελίσσονται προγράμματα προσαρμογής και στήριξης από τον μηχανισμό σταθεροποίησης. Επίσης μπορεί να προβλέπεται ένα τρίτο επίπεδο, για περιπτώσεις όπως η Ελλάδα, αλλά και οι άλλες βαλκανικές ή πρώην ανατολικές χώρες, που δεν μπορούν να παρακολουθήσουν τα αυστηρά όρια του ευρώ, με κίνδυνο εσωτερικού κραχ στις οικονομίες τους, όπου θα υπάρξει διπλό νόμισμα. Δηλαδή να χρησιμοποιείται το ευρώ στις εξωτερικές συναλλαγές τους και ένας συνδυασμός πληθωριστικού εσωτερικού νομίσματος στις εγχώριες συναλλαγές τους, μισθούς-συντάξεις κ.λπ., κάτι που θα τροφοδοτήσει τη ρευστότητά τους, χωρίς να επηρεάζεται η διεθνής αξιοπιστία του ευρώ.

Με τον τρόπο αυτόν η Γερμανία θα επιδιώξει να κρατήσει τη Γαλλία στον Βορρά και το «Berlin Club», να δώσει διέξοδο αναπτυξιακό σε οικονομίες όπως της Ιταλίας και της Ισπανίας στον Νότο και να μετατρέψει σε ευρωπαϊκές (εσωτερικές) αποικίες την Ελλάδα και όσες άλλες δεν μπορούν να ακολουθήσουν τα δεδομένα του γερμανικού ευρώ.

Βεβαίως ακόμη και σε μια τέτοια εξέλιξη, κάποιος θα πρέπει να χρηματοδοτήσει την ανακεφαλαιοποίηση οικονομιών και τραπεζών στην Ευρώπη, κάτι που απαιτεί κεφάλαια, τα οποία δεν υπάρχουν, σύμφωνα με τη συνταγή του Βερολίνου. Τέτοιο ρόλο, όμως, μπορεί να παίξει το ΔΝΤ, ως μηχανισμός ασφαλείας μεταξύ των διεθνών αγορών και τραπεζών, που είναι φορτωμένες με κεφάλαια και αναζητούν ασφαλή επένδυσή τους, αλλά όχι με επιτόκια της τάξης του 0-1% και των διψασμένων για κεφάλαια στήριξης και επενδύσεις χωρών της Ευρωζώνης, που θα αποδέχονταν εύκολα να δίνουν επιτόκια της τάξης του 2-4%, μεσοσταθμικά. Η συγχώνευση ή η επιτροπεία του EFSF ή του ESM (του μόνιμου μηχανισμού σταθερότητας) από το ΔΝΤ θα κλείσει το έργο που άρχισαν από την Αθήνα και την Ουάσιγκτον οι Γ. Παπανδρέου και Στρος-Καν, με μεθοδολογία «μπάι πας» κεφαλαίων από τις διεθνείς αγορές και τις BRIC, μέσω ΔΝΤ, στην Ευρώπη.

Το σχέδιο αυτό, σε μια πρώτη ανάγνωση, δείχνει επαρκές. Δεν είναι, όμως! Διότι το έφτιαξαν τραπεζίτες και επικεφαλής funds, επιθετικού κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Δεν λαμβάνει υπόψη δύο κρίσιμες παραμέτρους. Πρώτον, ότι η Ευρώπη δεν είναι ένωση πολιτειών, αλλά ένωση εθνών. Δεύτερον, ότι ακριβώς επειδή εμπλέκονται τραπεζίτες, έχουν υποεκτιμήσει το κριτήριο της ευημερίας των λαών, που σημαίνει τη λειτουργία της πολιτικής. Το παγκόσμιο αυτό «deal» των λεσχών της παγκοσμιοποίησης θα καταρρεύσει ή θα δοκιμασθεί θεσμικά, μέσα από την πραγματικότητα των εθνών και την ανάγκη των κοινωνιών να ζουν με οράματα και βάσιμες προσδοκίες.

Το πλέον πιθανό είναι ότι, με απαρχή την Ελλάδα, που θα προτιμήσει την επιστροφή της στη Μεσόγειο, μέσα και από τον στρατηγικό άξονα με Κύπρο και Ισραήλ, η θεωρία θα καταρρεύσει πριν από την κυριαρχία του ΔΝΤ στην Ευρώπη. Σε δεύτερη φάση η Ιταλία θα αναλάβει τη δεσπόζουσα θέση της στον Νότο της Ευρώπης, μη αποδεχόμενη μαζί με την Ισπανία τις ντιρεκτίβες, αθέμιτου ανταγωνισμού, του Βορρά στην αναπτυξιακή και οικονομική διαδικασία. Σε μια τρίτη φάση η Μεγάλη Βρετανία θα ενεργοποιηθεί, δραστηριοποιούμενη στις χώρες της Σκανδιναβίας, σε μια προσπάθεια δημιουργίας μιας νέας ζώνης εμπορίου τύπου ΕΖΕΣ, που θα βλέπει επίσης στον ευρωπαϊκό Νότο και τη Μεσόγειο, στη βάση των διεθνών αγορών και τραπεζών, η έδρα των οποίων στην Ευρώπη βρίσκεται επί του εδάφους της. Σε απάντηση, η Γερμανία μπορεί να δομήσει, ως δημοσιονομική και οικονομική ένωση, το «Berlin Club» κρατώντας τη Γαλλία μέσα σε μια νέα Συνομοσπονδία του Ρήνου. Η Γερμανία θα χρηματοδοτήσει με το «σκληρό» ευρώ το Παρίσι, προκειμένου να υπάρξει απόλυτη σύγκλιση, αλλά και μια ελαστικοποίηση στο ευρω-μάρκο. Το Βερολίνο με τον τρόπο αυτόν μπορεί να επιδιώξει και να πετύχει την αναστροφή της συγκρότησης μιας νέας Αντάντ (Αγγλίας-Γαλλίας), αλλά όλα θα κριθούν από τις επιλογές της Γαλλίας ως προς το κατά πόσον θα μείνει στον γερμανογαλλικό άξονα του Βορρά ή θα επιστρέψει ως ηγετική δύναμη στη ζώνη του Νότου, συμπληρώνοντας τις βιομηχανικές δυνάμεις της Ιταλίας και της Ισπανίας.

Η Ελλάδα, με τη στρατηγική επιλογή της εκτός Ευρώπης, μπορεί να επαναφέρει τις ΗΠΑ, ως έθνος-υπερδύναμη στη Μεσόγειο, σε μια ειδική στρατηγική σχέση στον Νότο, όπως η σχέση ΗΠΑ-Βρετανίας στον Βορρά, και να ενθαρρύνει νέα δεδομένα στη Βαλκανική, με τη Ρωσία να έρχεται σε συσχετισμό με τις ΗΠΑ προκειμένου να υπάρξει μια «νέα Γιάλτα» στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, όχι μέσω περιφερειακών δυνάμεων τύπου Τουρκίας, αλλά απευθείας με την «υιοθεσία», στρατηγική-στρατιωτική σχέση, με ιστορικά έθνη της ευρύτερης περιοχής. Η Γερμανία στην περίπτωση αυτή θα μείνει ισχυρή και κυρίαρχη, αλλά περίκλειστη, άρα ελεγχόμενη, στο κέντρο της Ευρώπης.

Στο επόμενο εξάμηνο θα εξελιχθεί το τελικό crash test για την Ευρώπη του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας. Στη συνέχεια όλα είναι ανοιχτά και τα γεωπολιτικά «στοιχήματα» ευημερίας και αναδιάταξης δυνάμεων στο τραπέζι…

Κατά καιρούς αναφερθήκαμε στον ύποπτο ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ στην περιοχή μας. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, εθνικιστικά μειονοτικά στοιχεία έχουν διεισδύσει στις τάξεις του, προκειμένου να προωθήσουν τον τουρκικό εθνικισμό.

Η πρακτική αυτή ανέκαθεν εφαρμοζόταν στην Μητέρα Πατρίδα Τουρκία, όπου το παρακράτος φύτευε ανθρώπους στα αριστερά κόμματα, όχι μόνο για να ρουφιανεύουν, αλλά και για να αλλοιώνουν τις ιδεολογικές τους κατευθύνσεις. Η μακρά παράδοση έχει τις ρίζες της στον ίδιο τον Μουσταφά Κεμάλ.

Επειδή οι κοινωνίες στη Θράκη είναι μικρές, δεν τρώνε το κουτόχορτο των ροζ και κόκκινων εκδοχών των Γκρίζων Λύκων. Κάποιοι …Λύκοι, θεωρούν ότι η ριζοσπαστική δράση του ΣΥΡΙΖΑ, τους προσφέρει μια ακόμη πλατφόρμα αποδυνάμωσης της κρατικής ισχύος στην Ελληνική Θράκη. Δυστυχώς, στη Θράκη δεν υπάρχουν οργανωμένοι πυρήνες αναρχικών, για να καίνε Γκρίζοι Λύκοι και αναρχικοί, δίπλα δίπλα, τις ελληνικές σημαίες…Να είστε σίγουροι ότι θα ξεφύτρωναν συντομότατα και μουσουλμάνοι…ιδεολόγοι αναρχικοί!

Στο πρόσφατο παρελθόν, σε διαδήλωση αναρχικών και φίλων του Συνασπισμού στην Κομοτηνή (είχαν συνοδευθεί από επεισόδια), κατέφθασε στον περίβολο του πανεπιστημίου, αρθρογράφος της ισλαμιστικής εφημερίδας Μιλλέτ Ξάνθης, συνοδευόμενος από αριστερούς του …φίλους! Πιστεύουμε ότι οι αφελείς και καλοπροαίρετοι χριστιανοί συνοδοί του ισλαμιστή αρθρογράφου, είχαν παντελή άγνοια του ρόλου του ανθρώπου αυτού. Όμως η άγνοιά τους είναι φονικά επικίνδυνη για τη Θράκη…

Η κατάσταση φαίνεται ότι έχει ξεφύγει από τον έλεγχο των κεντρικών του ΣΥΡΙΖΑ. Στις 7 Ιανουαρίου 2012, εκπρόσωποι του εθνικιστικού κόμματος DEB, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο της οργάνωσης Ξάνθης κ. Οζάν Αχμέτογλου (αρθρογράφο της τουρκόφωνης Γκιουντέμ) και την κα Νετζλά Τσαβούς (γιατρό, επικεφαλής του τομέα Γυναικών), πραγματοποίησαν επίσημη επίσκεψη στα γραφεία.

(Ζαγάλισα, τεύχος 58, Δεκέμβριος 2011 - Ιανουάριος 2012)

Η αίσθηση περί δικαίου των πολιτικών, χαρακτηρίζει την αίσθηση περί διοίκησης των πολιτών

Σε προεκλογική περίοδο βρισκόμαστε και μάλιστα σε μία άκρως ιδιαίτερη –αν όχι μοναδική- εκλογική αναμέτρηση. Η χώρα βυθίζεται οικονομικά, με τις υπογραφές των συγκυβερνώντων ΠΑΣΟΚ – ΝΔ (οποία σύμπτωσις, αφού κυβέρνησαν αποκλειστικά τα τελευταία 30 χρόνια και κατέστρεψαν την οικονομία και όχι μόνο), αλλά κανείς δεν συζητά για το πώς και από ποιους φτάσαμε στο απελπιστικό σημείο που βρισκόμαστε σήμερα!!!

Ο πρώην πρωθυπουργός (λέμε τώρα) Γιώργος Παπανδρέου, έχει εξαφανιστεί κυριολεκτικά και μόνο κάποιες σκόρπιες αναφορές γίνονται γι αυτόν. Πέραν τούτων ουδέν…! Όλοι ξέχασαν αιφνιδίως πως κάτι πειράχτηκε στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και άνοιξαν οι πόρτες για το ΔΝΤ, όλοι ξέχασαν πως δεν δανειστήκαμε (ο Παπανδρέου και η παρέα του) ενώ μπορούσαμε και στη συνέχεια βρεθήκαμε μπροστά σε αδιέξοδο, αφού είχαν προηγηθεί «τιτανικοί», «πιστόλια» και άλλα φαιδρά.

Τι έγινε, καλόπαιδα, που τολμάτε να μας ζητάτε την ψήφο, την εμπιστοσύνη μας, προκειμένου να συνεχίσετε ειρωνευόμενοι να κυβερνάτε (λέμε τώρα…) λέγοντάς μας μετά την 6η Μαΐου πως «έχετε την λαϊκή εντολή»; Όλα καλώς καμωμένα δηλαδή; Βγαίνει ο Βαγγέλης (ο Βενιζέλος) και μας λέει πως δεν συμφωνούσε με το πρώτο μνημόνιο (λεπτομέρεια, αλλά το ψήφισε και με τα δύο του χέρια), μας ζητάει συγνώμη (ως πολιτική πράξη) και τολμάει να τον εμπιστευτούμε!!! Από την άλλη, ο Αντωνάκης ο ευλύγιστος, ξέχασε πως το μνημόνιο είναι κάτι κακό (αλλά ψήφισε σχεδόν όλα τα νομοσχέδια του μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού) και για να μας σώσει (γεμίσαμε σωτήρες) υπέκυψε και ψήφισε (για την ακρίβεια στήριξε τον Παπανδρέου ο οποίος έχασε 10 βουλευτές που αρνιόντουσαν να ψηφίσουν «ναι» και άρα θα έπεφτε η κυβέρνηση, όπως μας δήλωσε πριν μερικές ημέρες ο Πάγκαλος) το δεύτερο μνημόνιο, το οποίο ισοπεδώνει την κοινωνία, καταστρέφει ολοσχερώς την οικονομία, μετατρέπει την Ελλάδα σε κανονικό προτεκτοράτο και τους κατοίκους της σε ευρω-κινέζους… Τόσο καλά για τον Αντώνη, τόσο καλά και για τον Βαγγέλη!!!

Άνθρωποι προσπαθούν να επιζήσουν με 200 ευρώ μισθό, η ανεργία ανεπίσημα βρίσκεται κοντά στο 35%, αλλά κανείς δεν θυμάται τον Γιώργο Παπανδρέου που υποσχέθηκε (ειρωνικότατα) πως θα φροντίσει να υπάρχει ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια…! Βέβαια, ο Αντώνης έβαλε κάποιον να πει πως θα γίνει Ειδικό Δικαστήριο για τον Παπανδρέου, αλλά ο ίδιος… σφυρίζει αδιάφορος προσπαθώντας να βρει ψηφοφόρους προβάλλοντας το φαιδρό επιχείρημα του κινδύνου εξόδου από το ευρώ (την παράγραφο, την απόφαση έστω, που επιτρέπει την έξοδο μίας χώρας από την ευρωζώνη, ξεχνάει να μας την πει… αφού δεν υπάρχει!).

Φαιδρότητες από κενούς περιεχομένου και ηθικής υπόστασης πολιτικούς «λαγούς», οι οποίοι δεν τολμούν να αγγίξουν τον Παπανδρέου, τον Παπακωνσταντίνου (γιατί όχι και τον Αλογοσκούφη). Όλα «μυρίζουν» συμφωνία, όλα «βρωμάνε» σχέδιο… και βαδίζουμε ολοταχώς σε μία εκλογική αναμέτρηση κάτω από ένα συνεχές βομβαρδισμό ανύπαρκτων απειλών, κάτω από μία συνεχή επιχείρηση τρομοκράτησης των πολιτών…

Και ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να αισθάνεται άνετα, αφού συμμαθητές και σύντροφοι φαίνεται πως τηρούν τον λόγο τους… Ατιμωρησία του Γιώργου, συγκάλυψη και παραγραφή όλων των εγκλημάτων κατά της χώρας στην επόμενη Βουλή και… εις υγείαν των κορόιδων, που θα τους ψηφίσουν, που θα τους δώσουν την «λαϊκή εντολή» να κυβερνήσουν συνασπιζόμενοι, συναγελαζόμενοι και άψογα συνεργαζόμενοι προς την κατεύθυνση της απόλυτης υποδούλωσης μίας μοναδικά υπερήφανης χώρας.

Αν θέλουμε, λοιπόν, να διασωθεί ο Γιώργος Παπανδρέου, ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (ή τα… εξαπτέρυγά τους). Αν δεν θέλουμε, τότε ψηφίζουμε με τέτοιο τρόπο που θα εξαναγκάσουμε όσους μας υπόσχονται τιμωρία των υπευθύνων και όσους μας υπόσχονται μία λύση μακριά από την Ιθάκη και τις αχαρτογράφητες θάλασσες. Αυτοί τολμούν να μας κοροϊδεύουν καταπρόσωπο. Εμείς μπορούμε να τους ανατρέψουμε τα καλομετρημένα καταστροφικά σχέδιά τους; Αν ναι, ας το κάνουμε τώρα. Αν όχι, ας σκάψουμε μία τρύπα να μπούμε μέσα, αφού αυτή θα μας αξίζει…

Οξεία επίθεση εξαπέλυσε εναντίον του κ. Σαμαρά με αφορμή τις δηλώσεις του στο Ζάππειο ΙΙΙ ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη,Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ραδιόφωνο του Βήματος.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης δήλωσε την έντονη δυσαρέσκεια του και κατηγόρησε τον πρόεδρο της ΝΔ ότι δεν παραδέχτηκε λάθη της παράταξης του το διάστημα 2004-2009 ενώ σχετικά με τις εξαγγελίες για τροποποίηση του Μνημονίου κάλεσε τον κ. Σαμαρά να αναλάβει τις ευθύνες του και να παραδεχτεί ότι εκτός της δανειακής σύμβασης ψήφισε και Μνημόνιο ΙΙ. Δήλωσε χαρακτηριστικά: "Εγώ το ψήφισα πρέπει να πει και θα το εφαρμόσω. Γιατί, εάν δεν το εφαρμόσω ο ελληνικός λαός δεν θα έχει να πάρει γάλα για τα παιδιά του".

Ωστόσο, απέφυγε να απαντήσει ξεκάθαρα αν θα δεχόταν να είναι υπουργός σε μια κυβέρνηση Σαμαρά και επιφυλάχθηκε να απαντήσει μετά τις εκλογές όταν δεν θα υπάρχει τόσο μεγάλη πολιτική ρευστότητα.

Επιπλέον, σχολιάζοντας τις τελευταίες δημοσκοπήσεις ο κ Χρυσοχοΐδης, αποδίδει το μεγάλο ποσοστό που δίνεται στην ακροδεξιά στην «<αδυναμία του υφιστάμενου πολιτικού συστήματος να δώσει πειστικές λύσεις στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των μεγάλων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων». Τέλος, σχετικά με τα κέντρα μεταναστών για τα οποία έχει γίνει τόσος λόγος όλο το τελευταίο διάστημα, ο υπουργός ξεκαθαρίζει ότι θα είναι κέντρα φιλοξενίας με όλες τις προδιαγραφές προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέροντας χαρακτηριστικά: "Θα έχουν ακόμα και λατρευτικό χώρο", όμως υπογραμμίζει ότι: «(…)θα είναι κλειστά .Δεν θα μπαινοβγαίνει όποιος θέλει, ό, τι ώρα θέλει…».


Αν και δεν "καλοβλέπω" τον Αντώνη τον Σαμαρά, διαβάζοντας τα παραπάνω σκέφτομαι: Κοίτα ποιός μιλάει!!! Ο άνθρωπος των wikileaks!!! "Όμοιως, ομοίω και η κοπριά στα λάχανα"..., ενθυμούμενος ταυτόχρονα ένα τραγουδάκι, ελαφρώς παραφρασμένο... "Κοίτα Μιχάλη μου το χάλι σου...
21 ΔΙΣ οι ετήσιες καθαρές κρατικές δαπάνες!
ΝΟΥΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ…

Από τα 170 δις ευρώ των εξόδων του κράτους για το 2012, τα. 149 δις ευρώ θα πάνε στους τοκογλύφους και στις τράπεζες (ξένες και ντόπιες) και μόλις τα 21 δις ευρώ θα πάνε για τις καθαρές κρατικές δαπάνες!

Επίσης συνολικά λοιπόν τα τελευταία 15 χρόνια έχουμε πληρώσει…. 265 δισ. ευρώ σε χρεωλύσια και 156 δισ. σε τόκους, σύνολο 422 δισ.!

Καταλάβατε για ποιους δουλεύουμε πραγματικά , για ποιους σκοτίζονται οι πολιτικοί ρουφώντας μας το αίμα και ποιοι επιβάλλουν κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις χωρίς να ρωτούν κανένα; Η δουλεία ποτέ δεν καταργήθηκε.… απλά, άλλαξε συσκευασία.

Πηγή

Διαρροές και φήμες για τις προϋποθέσεις συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ και τα κρυφά σημεία του εκλογικού νόμου

Έντονος προβληματισμός στα επιτελεία των μικρών κομμάτων επικρατεί τις τελευταίες ημέρες λόγω πληροφοριών που μιλούν για επιχειρούμενη νοθεία στις επικείμενες εκλογές προκειμένου να ενισχυθεί o δικομματισμός.

Σύμφωνα με αποκλειστικές και εξακριβωμένες πληροφορίες, οι κ.κ. Αλέξης Τσίπρας και Πάνος Καμμένος έχουν λάβει «αξιόπιστες πληροφορίες» οι οποίες μεταξύ άλλων αναφέρουν ότι «Στις εκλογές της 6ης Μάη θα επιχειρηθεί μια «επιστημονική» νόθευση των αποτελεσμάτων, με ενίσχυση των δύο κομμάτων εξουσίας ώστε να φτάσουν το «μαγικό» νούμερο του 50%, που θα τα νομιμοποιεί πολιτικά να συγκυβερνήσουν, σύμφωνα και με τις επιταγές της τρόικας και των δανειστών!».

Σε ό,τι αφορά στην ουσία του θέματος, δεν είμαστε σε θέση να επιβεβαιώσουμε ή να διαψεύσουμε. Άλλωστε το ίδιο το θέμα είναι πολύ λεπτό, σοβαρό και είμαστε υποχρεωμένοι να κρατήσουμε επιφυλάξεις.

Μπορεί όμως να γίνει νοθεία; Η απάντηση που δίνει ειδικός επι των συγκεκριμένων θεμάτων έχει ως εξής «Θεωρητικά μπορεί να γίνει νόθευση των εκλογικών αποτελεσμάτων, με «πείραγμα» του προγράμματος για την έκδοσή τους, οριακό ώστε να μη λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις το θέμα, αλλά ικανό να τα αλλοιώσει».

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Μας το εξήγησε, όσο πιο «λαϊκά» γίνεται:

«Το ηλεκτρονικό σύστημα καταμέτρησης δέχεται δεδομένα όπως για παράδειγμα να προστεθούν 100 ψήφοι στο ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ. Το συγκεκριμένο πρόγραμμα λοιπόν μπορεί να «πειραχτεί» έτσι ώστε ενώ ο εντολοδόχος να πληκτρολογεί 100 ψήφους υπερ ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ να προστίθενται 105. Αντίστοιχα οι 100 ψήφοι του ΚΚΕ ή του ΣΥΡΙΖΑ να γίνονται 98. Έτσι μπορεί να αυξηθεί οριακά η δύναμη των δύο κομμάτων εξουσίας και αντίστοιχα να μειωθεί οριακά η δύναμη άλλων κομμάτων».

Στόχος, επαναλαμβάνουμε, το άθροισμα του δικομματισμού να είναι έστω οριακά πάνω απ' το 50%, ώστε η πιθανή μετεκλογική συγκυβέρνηση να έχει την απαιτούμενη πολιτική νομιμοποίηση.

Μάλιστα ο ίδιος ειδικός μας είπε, ότι κάτι αντίστοιχο έγινε και στις εκλογές του 2000, τότε υπέρ του Σημίτη και εις βάρος του Καραμανλή!

Υπενθυμίζεται, ότι εκείνη τη βραδιά των εκλογών κι ενώ η Ν.Δ. προηγούνταν οριακά σταμάτησε για μία ώρα περίπου η ροή των αποτελεσμάτων κι όταν ξανάρχισε προέκυπτε οριακή υπεροχή του ΠΑΣΟΚ, που τελικά κέρδισε τις εκλογές με μια μονάδα διαφορά!

Τότε, επίσης, που κάποια στιγμή στο υπουργείο Εσωτερικών ο εκπρόσωπος της Ν.Δ. έκανε φασαρία για το σταμάτημα της ροής των αποτελεσμάτων, αλλά μετά αποχώρησε...

Να τους στείλουμε άμεσα 200.000 Πακιστανούς ή Σομαλούς; Γεμάτες οι "ανθρωπο-αποθήκες" της Ελλάδας, με τους νόμους της Ευρώπης και την τυφλή υπακοή των Ελλήνων πολιτικών

Δεν το λέμε εμείς, αλλά η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας σε έκθεσή της!

Μήπως να τους ..εξυπηρετήσουμε γιατί είδαμε πολύ ανάπτυξη και δεν μπορούμε άλλο;

Η Γερμανία χρειάζεται περίπου 200.000 μετανάστες επιπλέον ετησίως για να αντισταθμίσει τη δημογραφική πτώση και να στηρίξει την ανάπτυξή της!

Η Γερμανία σχεδιάζει να αυξήσει στα 67 χρόνια τα όρια συνταξιοδότησης και προσπαθεί να προσελκύσει όλο και περισσότερους μετανάστες.

Η χώρα υποδέχθηκε πέρυσι 177.300 μετανάστες, προερχόμενους κυρίως από την κεντρική και την ανατολική Ευρώπη.

"Ψήφος: Το όργανο και σύμβολο της δύναμης ενός ελεύθερου ανθρώπου να κάνει καραγκιόζη τον εαυτό του και ναυάγιο την χώρα του."
Αμβρόσιος Πηρς
Σε λίγες μέρες προκηρύσσονται εκλογές και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα διαπνέεται από υποσχέσεις.
Όλα τα κόμματα πλειοδοτούν σε εύκολες παροχές που δεν θέλουν και δεν μπορούν να πραγματοποιήσουν, υποσχέσεις που είναι σαφές ότι μακροπρόθεσμα θα τα οδηγήσουν μαζί με όλο τον υπόλοιπο κόσμο σε αδιέξοδο. Ποιος θέλει να κάνει κουμάντο σε ένα νεκροταφείο.

Πως μπορούν να εξηγηθούν τέτοιες παράλογες συμπεριφορές;

Διάβαζα πρόσφατα ένα σενάριο από την θεωρία παιγνίων του προηγούμενου αιώνα με την ονομασία “Η δημοπρασία του ενός δολαρίου” που επινοήθηκε από τον οικονομολόγο Martin Shubik για να εξηγήσει αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές.
Δείτε πόσες αναφορές έχει στο σημερινό πολιτικό γίγνεσθαι:

Φανταστείτε ένα δημοπράτη χωρίς δόλο και καθόλου προκατάληψη, θα τον ονομάσουμε Χανς, ο οποίος έχει την φαεινή ιδέα να πουλάει χαρτονομίσματα του 1 ευρώ σε μια δημοπρασία.
Με την πρώτη ματιά το σχέδιο μοιάζει καταδικασμένο στην αποτυχία. Αλλά, ο Χανς έχει αναπτύξει μερικούς ειδικούς κανόνες για την δημοπρασία του:
Ο πλειοδότης θα κερδίσει το ευρώ, όμως ο αμέσως επόμενος πλειοδότης θα πρέπει να πληρώσει αυτό που πρότεινε και, κρίσιμο στοιχείο, χωρίς να πάρει τίποτα.

Αν και δεν είναι ξεκάθαρο πως ο Χανς θα κερδίσει χρήματα τότε σκεφτείτε τι τροπή θα πάρει η δημοπρασία. Ας υποθέσουμε ότι το πρώτο χτύπημα είναι 1 λεπτού, με τον πλειοδότη να ελπίζει ότι θα βγάλει 99 λεπτά ως κέρδος. Χωρίς αμφιβολία, άλλοι παίκτες γρήγορα θα κάνουν υψηλοτέρα χτυπήματα, υπολογίζοντας ότι το μικρότερο κέρδος αξίζει ακόμη τον κόπο. Σύντομα, θα υπάρχει μια σειρά χτυπημάτων.

Τα προβλήματα για τους παίκτες αρχίζουν όταν τα χτυπήματα βρίσκονται στα 99 λεπτά. Ο παίκτης που έκανε το προηγούμενο χτύπημα –ας πούμε 98 λεπτά - θα χάσει τα χρήματα του εκτός αν προσφέρει ένα ευρώ. Προφανώς, από την δική τους πλευρά, είναι καλυτέρα να πατσίσουν παρά να χάσουν 98 λεπτά επειδή δεν χτύπησαν. Αλλά ένα τέτοιο χτύπημα βάζει τον παίκτη που έκανε το χτύπημα των 99 λεπτών στην ίδια κατάσταση. Καλύτερα να προσφέρει 1.01 λεπτά, που σημαίνει απώλεια 99 λεπτά. Η ουσία είναι ότι αυτό το σκεπτικό μπορεί να συνεχιστεί επ αόριστον με μόνο κερδισμένο τον δημοπράτη Χανς.

Το ερώτημα είναι θα βγάλει ο Χανς χρήματα; Υπάρχει κάποιος τρόπος οι παίκτες να βγουν από το αδιέξοδο που τους οδήγησε;

Το σενάριο επινοήθηκε από τον Shubik για να καταδείξει ότι φαινομενικά παράλογη συμπεριφορά μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας σειράς λογικών βημάτων.
Λειτούργει πάντα επειδή από την στιγμή που έχουν γίνει δύο χτυπήματα, συμφέρει πάντα όποιον έχει το δεύτερο μεγαλύτερο να χτυπήσει το τρέχων μεγαλύτερο χτύπημα. Όμως συνέπεια αυτού είναι η θέση του δευτέρου πλειοδότη να χειροτερεύει.

Υπάρχει τρόπος να ξεπεράσετε σε πανουργία τον δημοπράτη Χανς. Είναι δυνατόν ο δημοπρατης να χάσει, για παράδειγμα, αν γίνει χτύπημα 1 λεπτό χωρίς να ακολουθήσει άλλο χτύπημα. Λαμβάνοντας υπ οψιν την ανθρώπινη φύση ο Χανς ποντάρει εκ του ασφαλούς. Μην ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει ασφαλής τρόπος για να κερδίσει ένας παίκτης (ας υποθέσουμε ότι δεν μπορεί να ελέγξει τους άλλους παίκτες).

Η καλύτερη ευκαιρία για να κερδίσει είναι να κάνει ένα χτύπημα μεγαλύτερο από το προηγούμενο κατά 99 λεπτά, το οποίο σημαίνει ότι ο δεύτερος μεγαλύτερος πλειοδότης δεν θα κερδίσει τίποτα να συνεχίσει.
(Για παράδειγμα αν ο παίκτης Α κάνει ένα χτύπημα 50 λεπτά και ο παίκτης Β χτυπήσει 1.49, ο παίκτης Α θα χάσει 50 λεπτά αν δεν ξαναχτυπήσει, και θα χάσει 50 λεπτά αν χτυπήσει την δημοπρασία- τα 1,50 που θα πληρώσει μείον το 1 ευρώ που θα κερδίσει. Με άλλα λόγια, δεν κερδίζει τίποτα αν συνεχίσει την δημοπρασία).
Ο πλειοδότης που θα κερδίσει δεν βγάζει κέρδος, άλλα τουλάχιστον μπορεί να τερματίσει την δημοπρασία χωρίς να αρχίσει να χάνει χρήματα ανεξέλεγκτα.

Η δυσκολία έγκειται στο γεγονός ότι αν ο δεύτερος πλειοδότης δεν έχει κέρδος κάνοντας κάποιο χτύπημα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χτυπήσει. Η αλήθεια είναι αν οι άνθρωποι εμπλακούν σε κλιμακωτό πόλεμο, βγαίνουν στην επιφάνεια παράλογες παρορμήσεις. Για αυτό δεν εκπλήσσει κανέναν το ενδεχόμενο ο Χανς να βγάλει μια περιουσία ευρώ- ευρώ.

Στην ελληνική πραγματικότητα το διακύβευμα των εκλογών είναι τόσο ευτελούς αξίας όσο και το ευρώ του παραπάνω σεναρίου. Ο στόχος της τελικής επικράτησης για τα πολιτικά κόμματα μηδενός εξαιρούμενου είναι πολύ «μικρός» σε σχέση με την αξιοπρέπεια όλων μας.

Ποιον μπορεί να εμπιστευτεί ο πολίτης;
Ο Εμμανουήλ Ροΐδης έγραφε πριν από 100 και πλέον χρόνια :
“Ειδικότης εν Ελλάδι καλείται συγκεντρωμένη άγνοια επί ενός ειδικού θέματος”.

Τα κόμματα και εν γένει οι πολιτικοί, είναι μέρος της ιδιότυπης δημοπρασίας που περιέγραψα παραπάνω και πρέπει να πάψουν να πλειοδοτούν αφενός σε όλους εμάς που τους ψηφίζουμε αφετέρου σε κάθε είδους Χανς ή Γιάννη που τους πετούν το τυράκι με αντάλλαγμα το βιός όλων μας.

Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα;
Την απάντηση δίνει ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης:
“Το αν εσπάρθη πολλές φορές, αλλά δεν εφύτρωσε”.


Του Γιώργου Δελαστίκ

Στα δύο χρόνια του μνημονίου οι εργαζόμενοι έχουν χάσει το 1/3 του εισοδήματός τους, η ανεργία σκαρφάλωσε στο 21,8%, το ΔΝΤ προβλέπει ύφεση για τέταρτη συνεχή χρονιά, με το έλλειμμα στο 7,2% του ΑΕΠ.

Ζωτικής σημασίας για το βιοτικό επίπεδο εκατομμυρίων Ελλήνων θα είναι το αποτέλεσμα των πρόωρων βουλευτικών εκλογών της μεθεπόμενης Κυριακής. Ο κυρίαρχος λαός καλείται να αποφασίσει αν επιθυμεί τη συνέχιση της εφαρμοζόμενης πολιτικής του μνημονίου, που τον εξοντώνει οικονομικά, ή αν τάσσεται υπέρ της ανατροπής της. Το τίμημα θα είναι βαρύτατο σε οποιαδήποτε επιλογή. Το δικαίωμα της επιλογής όμως ανήκει αποκλειστικά και κυρίαρχα στον ελληνικό λαό, ο οποίος άλλωστε θα υποστεί τις συνέπειες της απόφασής του. Το σημαντικότερο πάντως είναι ότι τώρα το εκλογικό σώμα δεν δικαιούται να επικαλεστεί οιαδήποτε δικαιολογία άγνοιας. Τα κόμματα έχουν χωριστεί καθαρά σε μνημονιακά (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Ντόρα) και αντιμνημονιακά (όλα τα υπόλοιπα).

Εχει υποστεί στο πετσί του ο ελληνικός λαός την πολιτική του μνημονίου. Κανείς δεν δικαιούται να ισχυριστεί ότι ξεγελάστηκε ως προς την ουσία, τους στόχους και τις συνέπειές της. Ξέρει ότι αυτή η πολιτική τον φτωχαίνει ραγδαία. Τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ, αλλά και η ΕΕ και το ΔΝΤ του λένε ότι αν θέλει να συνεχίσει να έχει ως νόμισμα το ευρώ, δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδεχτεί να συνεχίσει να φτωχαίνει για πολλά χρόνια.

Οι μισθοί έχασαν 15% κατά μέσο όρο το 2011. Φέτος υπολογίζεται ότι οι μισθοί θα χάσουν τουλάχιστον 20% επιπλέον. Μέσα σε δύο χρόνια, δηλαδή, οι εργαζόμενοι θα έχουν απολέσει το ένα τρίτο του εισοδήματός τους! Τα στοιχεία του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας δείχνουν μια δραματική τάση. Μέσα στο τελευταίο δίμηνο, και μόνο, έχουν υπογραφεί 58 επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας που προβλέπουν μειώσεις μισθών από 15% έως 35%. Επίσης, περίπου 18.000 άτομα έχουν υπογράψει ατομικές συμβάσεις εργασίας με περικοπές από 20% έως και 38%. Μέσα στο δίμηνο πάντα, περίπου 15.000 εργαζόμενοι υποχρεώθηκαν να στραφούν από την πλήρη στη μερική απασχόληση, χάνοντας σχεδόν τον μισό μισθό τους.

Καλπάζει η ανεργία. Από 15,1% που ήταν τον Ιανουάριο του 2011, εκτοξεύθηκε στο 21,8% τον Ιανουάριο του 2012. Οι άνεργοι έφτασαν το 1.100.000 άτομα. Τριπλασιάστηκαν (!) σε τρία χρόνια και σύντομα αναμένεται να ξεπεράσουν το ενάμισι εκατομμύριο. Τραγική η κατάσταση στους πολύ νέους έως 24 ετών. Το ποσοστό ανεργίας σε αυτή την ηλικιακή ομάδα ξεπέρασε το... 50,8% (!!!) βάσει των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ από 37,1% που ήταν τον Ιανουάριο του 2011. Η Ελλάδα στραγγαλίζει τους νέους της κατ' εντολήν του Μνημονίου.

Λιγότεροι οι εργαζόμενοι πλέον στην Ελλάδα από όσους δεν δουλεύουν! Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά - και προέρχονται από την ΕΛΣΤΑΤ. Τον Ιανουάριο οι απασχολούμενοι Ελληνες ήταν 3,9 εκατομμύρια. Ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός (αυτοί δηλαδή που δεν εργάζονται και δεν αναζητούν εργασία γιατί είναι μαθητές, φοιτητές, νοικοκυρές, συνταξιούχοι κ.λπ.) ανερχόταν σε 3,3 εκατομμύρια άτομα. Αν στους τελευταίους προστεθούν και το 1,1 εκατομμύριο άνεργοι, έχουμε 3,9 εκ. που δουλεύουν και 4,4 εκατομμύρια που δεν δουλεύουν.

Μείωση του ΑΕΠ κατά 4,7% -δηλαδή βαθύτατη ύφεση- προβλέπει και για φέτος στη χώρα μας έκθεση του ΔΝΤ. Υφεση για τέταρτη συνεχή χρονιά. Μόνο σε εποχές πολέμων παρουσιάζονται τέτοια φαινόμενα. Ποτέ σε καιρό ειρήνης. Ανείπωτα βάσανα χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Ελλειμμα 7,2% του ΑΕΠ θα έχουμε φέτος κατά το ΔΝΤ - και να σκεφθεί κανείς ότι στην αρχή η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου μας έλεγε ότι στο τέλος του 2011 το έλλειμμα θα είχε πέσει κάτω από το 3%!

Παραμύθι η πτώση τιμών. Το ΔΝΤ προβλέπει αρνητικό πληθωρισμό μόλις... -0,5% φέτος και -0,3% το 2013. Πρόκειται για απερίγραπτη οικονομική γελοιότητα. Οι μισθοί δηλαδή θα έχουν πέσει 40% ή και περισσότερο και οι τιμές προσδοκάται ότι θα πέσουν λιγότερο από... 1%! Ποιον κοροϊδεύουν; Αυτό σημαίνει απλούστατα ότι οι Ελληνες θα γίνουν κατά 40% φτωχότεροι, τίποτε άλλο.

Μείωση μισθών 15% απαιτεί η ΕΕ στην τελευταία έκθεσή της - επιπλέον των μειώσεων που έχουν γίνει μέχρι τώρα! Σαφέστατη η διατύπωση: «Οπως συμφωνήθηκε στο πλαίσιο του δεύτερου προγράμματος, τα μέτρα που θα απαιτηθούν για τη διόρθωση του κόστους εργασίας θα πρέπει... να έχουν ως στόχο τη μείωση του ονομαστικού κόστους εργασίας στον ιδιωτικό τομέα κατά 15% την περίοδο 2012-2014», αναφέρει η Κομισιόν επί λέξει. Απορίες δεν υπάρχουν.

Γράφει ο Θανάσης Μαυρίδης

Δεν πείθονται με τίποτα! Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας δεν μπορούν να πείσουν ούτε καν τους κομματικούς τους στρατούς. Είναι η χειρότερη εμφάνισή τους σε εκλογές μετά από τον πόλεμο. Η αξιοπιστία τους είναι στο ναδίρ. Κι όμως! Σε αυτή την υποτιθέμενη χαμένη αξιοπιστία περιμένουμε να στηριχτούμε για να περάσουμε στην επόμενη ημέρα...

Πως είναι δυνατόν να περιμένει κανείς ότι η έξοδος της χώρας από την κρίση θα συντελεστεί με τα δύο αυτά κόμματα, όταν δεν είναι σε θέση να βγάλουν ούτε καν τον εαυτό τους από την μεγαλύτερη κρίση αξιοπιστίας που απειλεί αυτή ακόμη την επιβίωσή τους;

Οι ψηφοφόροι είναι άπιστοι. Κι όσο αμφισβητούν την ικανότητα των ανικάνων να επιτελέσουν έργο, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος του ατυχήματος. Κι όμως! Δεν μπορεί κανείς αυτή την στιγμή να μετρήσει τι είναι το πλέον επικίνδυνο: Ένα ατύχημα με τα δύο μεγάλα κόμματα να βλέπουν την δύναμή τους να συρρικνώνεται σε απίστευτα χαμηλά επίπεδα ή με τα δύο κόμματα να κερδίζουν μία εμπιστοσύνη που δεν την αξίζουν; Ή καλύτερα με το να κλέβουν την εμπιστοσύνη του κόσμου απειλώντας τον με την έξοδο από την Ευρώπη;

Δίχως αμφιβολία θα είναι η πιο περίεργη εκλογική αναμέτρηση που έχουμε ποτέ παρακολουθήσει. Είναι η πρώτη φορά που οι ψηφοφόροι έχουν τόσο μεγάλη δύναμη στα χέρια τους. Επειδή ακριβώς κινούνται έξω από τις καθιερωμένες γραμμές. Επειδή δεν υπάρχουν καν γραμμές...

Τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν κατά καιρούς ανακαλύψει διάφορους τρόπους για να εγκλωβίσουν το εκλογικό σώμα σε ψευτοδιλήμματα. Αυτό πλέον δεν είναι δυνατόν. Και το αστείο είναι πως τώρα υπάρχει πραγματικό δίλημμα. Είναι η γνωστή ιστορία του τσοπάνη και του λύκου. Αλλά υπάρχει και ένας πρόσθετος λόγος που δεν πείθουν. Το γεγονός ότι αντικειμενικά δεν έχουν την λύση που υποτίθεται ότι κρύβουν κάτω από τα λοιπά χειρόγραφά τους. Με άλλα λόγια, λένε ψέματα για άλλη μία φορά κι αυτό είναι εύκολα αντιληπτό απ’ όλους...

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι η Ευρώπη μπορεί και να ταρακουνηθεί από τα όσα συμβούν στις εκλογές στην Ελλάδα και στην Γαλλία. Για το δεύτερο, μπορεί και να συμβαίνει. Για το πρώτο, αμφιβάλλω σοβαρά. Το τι θα συμβεί στην Ελλάδα αφορά αποκλειστικά και μόνο εμάς. Οι άλλοι μας έχουν ξεγράψει εδώ και καιρό.

Θα μπορέσουμε άραγε να αντιμετωπίσουμε ως λαός την κατάσταση με ωριμότητα και σύνεση; Κατά πάσα πιθανότητα έτσι θα συμβεί. Ο κόσμος είναι άπιστος και μάλιστα δικαιολογημένα, αλλά όχι και ηλίθιος. Η ωριμότητα δεν σημαίνει ότι πρέπει να στείλουμε τα δύο μεγάλα κόμματα στο 70% ή ότι πρέπει από την άλλη να τα βυθίσουμε στην απόλυτη ανυπαρξία. Σημαίνει ότι με βάση τις συνθήκες που επικρατούν, το εκλογικό σώμα θα πρέπει να βρει την χρυσή τομή. Και θα το κάνει...
Σύμφωνα με στοιχεία του Κογκρέσου των ΗΠΑ ο αμερικανικός στρατός αύξησε απότομα τον όγκο των πυρομαχικών, του εξοπλισμού και των στρατιωτικών εφοδίων, που φυλάσσονται στο έδαφος του Ισραήλ.

Η συμφωνία για τη δημιουργία στρατηγικού αποθέματος εξοπλισμών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης υπεγράφη τη δεκαετία του 1980. Τον τελευταίο καιρό οι όγκοι των αμερικανικών στρατηγικών αποθεμάτων αυξήθηκαν κατά 50%.

Τα εφόδια, που αποθηκεύονται στο έδαφος του Ισραήλ μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τον αμερικανικό στρατό σε περίπτωση πολέμου. Το Ισραήλ, κατά τις συνθήκες της συμφωνίας επίσης έχει δικαίωμα να αξιοποιήσει αυτά τα όπλα.

Φωνή της Ρωσίας
Από τους 300 βουλευτές που είχε μέχρι τώρα η ελληνική Βουλή, οι 31 δήλωσαν ότι δεν θα συμμετάσχουν, τουλάχιστον στις προσεχείς εκλογές. Όμως οι υπόλοιποι 269 κατεβαίνουν και πάλι υποψήφιοι και υπόσχονται να μας ξανασώσουν. Τόσο πολύ νοιάζονται για το καλό μας αυτοί οι άνθρωποι; Δίνουν λέει και αγώνες για τη δημοκρατία και τη σωτηρία μας. Μπράβο τους.

Από αυτούς τους 269 βουλευτές, ο καθένας από την πλευρά του και ανάλογα με αυτά που έπραξε τα προηγούμενα χρόνια, ισχυρίζεται ότι καλώς έπραξε, όσα έπραξε μέχρι σήμερα (κανέναν δεν θα ακούσετε να λέει ότι έσφαλε) και επιζητεί τώρα και επιβράβευση από πάνω με νέα ψήφο, ώστε να… του δοθεί λέει η δυνατότητα να συνεχίσει τις σωστές του ενέργειες και τον ιστορικό του ρόλο, που έχει επιφορτιστεί για να μας σώσει, από το κακό που οι άλλοι (ποιοι άραγε;) μας προκάλεσαν.

Εμείς απευθυνόμαστε στους απανταχού ακόμα κομματοχτυπημένους συμπολίτες μας και τους λέμε: Εφόσον επιμένετε να ψηφίσετε το κόμμα που μέχρι τώρα ψηφίζατε και θέλετε να το επιβραβεύσετε και να το ενισχύσετε να συνεχίσει τα ίδια, κάντε το.

Τουλάχιστον όμως μην επιβραβεύσετε και τα αποτυχημένα πολιτικά πρόσωπα. Ψηφίστε από το κόμμα σας νέα πρόσωπα. Όχι ότι θα αλλάξει κάτι δηλαδή (το σύστημα θα παραμείνει το ίδιο), αλλά σπάστε τουλάχιστον την έπαρση της ισοβιότητας που έχουν κάποιοι και τα στεγανά που έχουν αναπτύξει!!!

Κάντε επιτέλους τη δημοκρατία να πάει παραπέρα…


Καθώς βραχύνεται ο χρόνος που απομένει έως τις εκλογές κι αναλόγως πυκνώνει η εμφάνιση στις οθόνες της Διαπλοκής κυρίως, των ομιλουσών κεφαλών του δικομματικού μας μονοκομματισμού
Και των λοιπών μνημονικών δυνάμεων

Απορώ και θαυμάζω.

Κι ύστερα μελαγχολώ.

Με τη γλώσσα τους! Μιλούν την ίδια γλώσσα. Σαν να μην έχει επισυμβεί κατακλυσμός. Σαν να μην έχουν χαθεί δουλειές, να μην έχουν κοπεί μεροκάματα, να μην έχουν κλείσει μαγαζιά ή σπίτια, σαν να μην έχουν καεί ζωές.

Όμως εκείνο που με θλίβει περισσότερο, είναι το γεγονός ότι αυτήν τη γλώσσα μας την έμαθαν να τη μιλάμε και μεις.

Μια γλώσσα με λέξεις ψευδόμενες, με ευφημισμούς, ύπουλη, παραπλανητική, μία γλώσσα που έχει στείλει από καιρό στην εξορία τις λέξεις που απηχούν τις πραγματικότητες της ζωής, όπως:
εργάτης, εργατική τάξη, οκτάωρο, ισονομία, ιμπεριαλισμός, εθνική ανεξαρτησία, πατρίδα, ισότητα, αλληλεγγύη κι άλλες μύριες.

Τριάντα χρόνια τώρα λέξεις όπως αυτές είχαν εξορισθεί απ’το καθημερινό λεξιλόγιο και τώρα, με την κρίση, ορισμένες εξ αυτών επιστρέφουν στον δημόσιο λόγο, όπως επέστρεψαν κάποτε οι εξόριστοι δημοκρατικοί Αθηναίοι απ’τη Θήβα για να διώξουν απ’το Άστυ τους Τριάκοντα Τυράννους.

Όμως οι Τριάκοντα Τύραννοι

Είναι ακόμα εδώ, και οι κεφαλές τους ομιλούν από οθόνης κι εφημερίδων της Διαπλοκής, την ίδια γλώσσα καθημερινώς

Τη γλώσσα που μας έμαθαν να ομιλούμε κι εμείς: για τον ανταγωνισμό

Την οικονομία που δεν μας αντέχει
Το δίκιο (και το δίκαιο) των δανειστών
Το αναπόφευκτο των περικοπών,
Μία γλώσσα γεμάτη, διλήμματα, εκβιασμούς, υπαγορεύσεις κι απαγορεύσεις.

Οι ίδιοι πολιτικοί των ιδίων κομμάτων που φτώχυναν την πατρίδα και στη συνέχεια τη σκλάβωσαν, εξακολουθούν να μιλούν την ίδια

Τυραννική και ψεύτρα γλώσσα με τις ίδιες νοηματικές κι ορολογίες, για να υποσχεθούν ότι οι ίδιοι αυτοί, δεν θα φτωχύνουν τη χώρα κι άλλο (ενώ ήδη τα επόμενα μέτρα λαμβάνονται)

Και ότι οι ίδιοι αυτοί που τη σκλάβωσαν, θα την ξεσκλαβώσουν αν όχι το 2030, το 2040 ίσως και πάντως οπωσδήποτε το 2070!

Αντί να έχει ανοίξει η γη να τους καταπιεί, βγαίνουν κι ανερυθρίαστοι ομιλούν μετερχόμενοι διλήμματα, εκβιασμούς, υποσχέσεις κι απειλές.

Θαυμάζω κι απορώ.

Στη συνέχεια θλίβομαι! Και τέλος οργίζομαι. Και μένω οργισμένος!

Κι όσον οι καθωσπρέπει λακέδες (και λεκέδες) της προπαγάνδας εξορκίζουν την οργή ως κακό σύμβουλο τόσο πιο πολύ οργίζομαι με αυτούς που αποβιομηχάνισαν τη χώρα, που ξεπάτωσαν τη γεωργική παραγωγή με τις επιδοτήσεις, που υπερχρέωσαν τον λαό με θαλασσοδάνεια, που τον λήστεψαν με τα χρηματιστήρια, που τον έθισαν στο ρουσφέτι, την ήσσονα προσπάθεια και την αμορφωσιά, αυτοί οι εγκληματίες μιλούν ακόμα. Και απευθύνονται στους πολίτες με την ίδια γλώσσα,

Θαυμάζω κι απορώ!

Δεν ντρέπονται;

Δεν σέβονται τίποτα;

Για να είναι κανείς υποψήφιος εκπρόσωπος μιας δικομματικής τυραννίδας που φτώχυνε και σκλάβωσε την πατρίδα δεν χρειάζεται σθένος, χρειάζεται θράσος.

Κι ως φαίνεται, αυτό είναι το τελευταίο που έχει απομείνει στους συντρόφους του Άκη.

Όμως οι πολίτες που θα υπερψηφίζουν αυτά τα δύο υποταγμένα στους «νταβατζήδες» κόμματα,
Τόσο μαθημένα στην υποταγή, που εν τέλει υπέταξαν και την ίδια τη χώρα στους Τοκογλύφους, οι πολίτες λοιπόν που προτίθενται να υπερψηφίσουν τα κόμματα του Μνημονίου, σε τι ελπίζουν; Εκτός απ’τους πολίτες που όλα αυτά τα χρόνια ο δικομματισμός εκμαύλισε, οι υπόλοιποι που προτίθενται να υπερψηφίσουν τους δύο μικρομέγαλους, εις τί ελπίζουν;

Ίσως κάποιοι, υποκύπτοντας στην κινδυνολογία, να φοβούνται το χειρότερο!

Είναι όμως το χειρότερο, ελπίδα;

Ή μήπως δεν τους έχουν ήδη εξασφαλίσει το χειρότερο για το μέλλον, αυτοί οι ίδιοι που τους εξασφάλισαν το χειρότερο για το χθες και το σήμερα;

Δημοκρατία δεν είναι να ψηφίζει κανείς τη σαβούρα της ή τους «Τριάκοντα», δημοκρατία δεν είναι το «έτσι γουστάρω» ή το «ωχ, αδερφέ», αυτά είναι «πασοκιές» (πράσινες ή γαλάζιες), δημοκρατία είναι η ευθύνη, η βάσανος της επιλογής, οι αγώνες. Κι ενίοτε οι συνεχείς αγώνες.

Αυτοί που έφεραν τη χώρα εως εδώ εξακολουθούν να τη δημαγωγούν.

Ο κ. Σαμαράς επισείει τας κεφαλάς μας τον κίνδυνο της ακυβερνησίας, ενώ η χώρα κυβερνάται με σιδηρά πυγμή από την Τρόικα.

Ο κ. Βενιζέλος ομιλεί σε «πεθαμένα» ακροατήρια οπαδών κι ακόμα ολιγότερων αμήχανων ψηφοφόρων, λέγοντας τώρα ότι στο εξής δεν θα κόβεται το ρεύμα (!!!) σε όσους δεν έχουν να πληρώσουν το χαράτσι – ποιός; ο ίδιος που έως χθες το έκοβε!

Να ζητήσει κανείς αιδώ απ’την αναίδεια, είναι μάταιο. Ατελέσφερο. Μάλιστα ανήθικο. Μάλιστα ηλίθιο...

Να διεκδικήσει όμως κάθαρση απ’το άγος, αξιοπρεπή ζωή κι ελπίδα για το καλύτερο, είναι εκ των ων ουκ ανευ...

Του Στάθη από enikos μοντάζ Γρέκι


Πέρα από την εξέλιξη που θα έχει η υπόθεση της «υπερμίζας» που έλαβε ο πρώην ΥΕΘΑ και πρωτοκλασάτο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, από μόλις δύο τρία εξοπλιστικά προγράμματα, από τα δεκάδες που εγκρίθηκαν επί υπουργίας του είναι και το κομμάτι εκείνο που σχετίζεται με την ηθική ή καλύτερα με την ανηθικότητα της πολιτικής του παρουσίας ως αντιπρόσωπος του λαού.

Την ανηθικότητα του «παίρνω μίζα» σε βάρος της πατρίδος μου προς την οποία ορκίστηκα ως υπουργός να τηρώ το Σύνταγμά της, ενώπιον του προέδρου της Δημοκρατίας.

Την ανηθικότητα του «παίρνω μίζα» σε βάρος της πατρίδος μου και στις εθνικές επετείους βρίσκομαι στην εξέδρα των επισήμων και μπροστά μου παρελαύνουν ένστολα τμήματα και εγώ καμαρώνω τον εαυτόν μου.

Την ανηθικότητα του «παίρνω μίζα» σε βάρος της πατρίδος μου και ενώ επιθεωρώ στρατιωτικά τμήματα που μου αποδίδουν τιμές, ως ΥΕΘΑ ενώ παίζονται εμβατήρια.

Την ανηθικότητα του «παίρνω μίζα» σε βάρος της πατρίδος μου και υποκλίνομαι μπροστά στη γαλανόλευκη ενώ η στρατιωτική μπάντα παίζει τον εθνικό ύμνο της πατρίδος μου.

Την ανηθικότητα του «παίρνω μίζα» σε βάρος της πατρίδος μου και έχω το θράσος να απευθύνομαι στους ένστολους προτρέποντάς τους να είναι πιστοί στα καθήκοντά τους.

Την ανηθικότητα του «παίρνω μίζα» σε βάρος της πατρίδος μου και είμαι αυτός που διαμορφώνει τις μελλοντικές ηγεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων με τις κομματικές κρίσεις ή κρίσεις σύμφωνα με τις υποδείξεις των εταιρειών. Μπορεί κάποιος να φανταστεί πόσοι άξιοι αξιωματικοί αποστρατεύτηκαν ή πόσοι άλλοι «σκερβελέδες», κυρίως «γλύφτες» των εξοπλιστικών του προγραμμάτων αναδείχθηκαν και πλούτισαν επί υπουργίας του με ότι αυτό συνεπάγεται;

Η Ηθική απαιτεί με προεδρικό διάταγμα να σβηστεί το όνομά του από τις στήλες που αναφέρουν το όνομά του, στους διατελέσαντες υπουργούς και πρώτα από αυτό της Εθνικής Άμυνας και να αφαιρεθούν όλες οι φωτογραφίες του. Το ίδιο να γίνει και από τα μουσεία και φωτογραφικά αρχεία των μονάδων των τριών όπλων.

Παίρνω μίζα =κλέβω

“Το όνομα του ρόδου”


Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς

Oι πατέρες της πολιτικής οικονομίας Άνταμ Σμίθ, Ντέιβιντ Ρικάρντο και Κάρλ Μάρξ ήταν όλοι τους πρώτα απ όλα φιλόσοφοι. Οι πατέρες της πολιτικής επιστήμης αναζητούσαν τρόπους ώστε να διαχυθεί ο πλούτος στην κοινωνία και να γίνει ο άνθρωπος ευτυχισμένος διότι σε τελικά ανάλυση η οικονομία πρέπει να υπηρετεί τον λαό και όχι ο λαός την οικονομία.

Αν εξετάσει κανείς τα στοιχεία και τους αριθμούς που αφορούν την κατάσταση στην χώρα μας τα τελευταία δύο χρόνια διαπιστώνει πόσο έχει αποτύχει η εφαρμοζόμενη πολιτική. Το μνημόνιο αυτό που ο Πάγκαλος αποκάλεσε ''ευτυχία για τον τόπο'' έχει καταδικάσει τους Έλληνες στην ανεργία, την ανέχεια και την κατάθλιψη. Οι αριθμοί μιλάνε μόνοι τους...
Ένας στους δύο Έλληνες. ποσοστό 45%, δεν μπορεί να αγοράσει τρόφιμα και να ανταποκριθεί στις βασικές υποχρεώσεις ενός νοικοκυριού!
Ένας στους δύο Έλληνες ποσοστό 51%, φοβάται ότι θα χάσει την δουλεία του μέσα στο τρέχον έτος.
Ένας στους δέκα Έλληνες, ποσοστό 11%, ανησυχεί ότι τελικά θα χάσει το σπίτι του...

Οι αριθμοί μιλάνε μόνοι τους και είναι αμείλικτοι...
4O% αύξηση στα κρούσματα αυτοκτωνιών
120% αύξηση των αιτήσεων εισαγωγής σε ψυχιατρικές κλινικές....

Όλα αυτά τα στοιχεία που σοκάρουν αποτυπώνουν με τον πλέον σαφή τρόπο την πραγματικότητα την οποία βιώνει ο Ελληνικός λαός.

Οι αριθμοί αποτυπώνουν την εθνική μας κατάθλιψη.
Αυτή ειναι η Ελλάδα του μνημονίου.

Ο άστεγος που γυρνάει ρακένδυτος στους δρόμους, η γιαγιούλα που κλαίει έξω από το φαρμακείο γιατί της κόψανε την σύνταξη και δεν μπορεί να αγοράσει φάρμακα, οι ουρές στα συσσίτια και οι δωρεάν σάκοι με τις πατάτες που εξαφανίζονται σε χρόνο dt θυμίζοντας παροχή βοήθειας σε τριτοκοσμική χώρα...

Προχθές ήταν η επέτειος του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου του 1967. Οι "Δημοκράτες" πολιτικοί μας βρήκαν την ευκαιρία να ξιφουλκήσουν εναντίον της επάρατου και 'φασιστικής χούντας. Η ό,ποια σύγκριση όμως δεν τους δικαιώνει.
Η μεταπολίτευση ξεκίνησε με την αποχουντοποίηση, όπου κάθε πατριωτικό έπρεπε να ξηλωθεί γιατί θύμιζε την επταετία και σήμερα τελειώνει με την Ελλάδα χρεοκοπημένη, κατακτημένη από εκατομμύρια αλλόφυλους και αλλόθρησκους λαθρο-έποικους, με την εθνική κυριαρχία εκχωρημένη, σε ξένους επικυρίαρχους και με έναν λαό καταρρακωμένο και αλλοτριωμένο.

Ανεξαρτήτως των πολιτικών πιστεύω του καθενός, πρέπει να αναγνωριστεί στους Απριλιανούς ότι υπήρξαν αξιοπρεπείς...
Ναι, οι ''καταραμένοι'' χουντικοί δικάστηκαν για τα λάθη τους, ακόμα και για τα εγκλήματα τους και καταδικάστηκαν και μπήκαν ισόβια στην φυλακή από την οποία εξήλθαν μόνο πεθαμένοι.
Δεν ζήτησαν όμως ΠΟΤΕ χάρη από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, σε αντίθεση με τους πολιτικούς που είναι ακόμα έξω κρυπτόμενοι πίσω από το νόμο περί (μη) εύθηνης(;) υπουργών...

Πρόσφατα πληροφορηθήκαμε ότι κάποιοι βουλευτές διαμαρτύρονται γιατί δεν είναι λέει πια δωρεάν τα τηλεφωνήματα τους. Μιά χούφτα ανθρώπων, τριακόσιοι ''νοματαίοι'' όλοι κ όλοι ,δραγουμίζουν επί δεκαετίες τον τόπο, εξασφαλίζοντας για τον εαυτό τους και τους «δικούς» τους μισθούς, συντάξεις, αυξήσεις, προνόμια... Όλα τα καλά... και όλα εις βάρος των φορολογουμένων...

Όλη η ιστορία της Μεταπολίτευσης απέδειξε τελικά ότι οι πολιτικοί αυτό που εννοούν με την λέξη ''Δημοκρατία'', είναι τελικά η διατήρηση των δικών τους φεουδαρχικών προνομίων και βεβαίως όχι το συμφέρον του τόπου...
«Έρως ανίκατε μάχαν», τραγουδούσαν και χόρευαν στην Αντιγόνη του Σοφοκλή.

Και στις μέρες μας οι μεταλλαγμένοι ψηφοφόροι της τροϊκανής χούντας χορεύουν το χορό του ανίκητου προδοτικού έρωτα.

Γιατί, όπως φαίνεται, αντί για σάρκινες, έχουν πέτρινες καρδιές. Και, αντί για αίμα, έχουν στις φλέβες τους χολή.

Τους συναντάς και τους λες:

Δε βλέπετε; δεν ακούτε τι γίνεται!

Μπορεί να μη σας αγγίζει η δυστυχία που απλώνεται γύρω σας; Δεν σας συγκινεί το κατάντημα των ανέργων, των άστεγων και γενικά των πενομένων! Οι στρατιές των αγανακτισμένων. Και των απελπισμένων, που αυτοκτονούν…

Και που οι αυτοκτονίες τους, στην πραγματικότητα, είναι δολοφονίες. Δικές σας δολοφονίες! Των πράσινων και γαλάζιων ψηφοφόρων…

Γιατί, αν εσείς δεν ψηφίζατε τους προδότες και τα καθάρματα αυτά, δεν θα φτάναμε εδώ, που φθάσαμε!…

Και, καθώς τους λες αυτά και άλλα παρόμοια, σου αποκρίνονται με προκλητική αναισθησία:

- Τι έχεις να μας πεις για την επόμενη μέρα;

- Ποια επόμενη μέρα! Τους λες.

- Την επόμενη των εκλογών! Για την ακυβερνησία και το χάος, που θα επακολουθήσει, αν δεν ξαναπάρουν τηνεξουσία η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ την εξουσία…

-Μα αυτοί ακριβώς είναι το χάος και η καταστροφή. Κι αν ξαναπάρουν αυτοί την εξουσία, δεν θα υπάρξει επόμενη μέρα! Επόμενη νύχτα, ζοφώδης και ασέληνη, θα υπάρξει. Αξημέρωτη και εφιαλτική! Μεσάνυχτα του Μεσαίωνα! Κατ’ εικόνα και ομοίωση δική σας και των εκλεκτών σας.

Κόλαση και άδης θα υπάρξει. Κι όχι μόνο για μας, αλλά και για τις οίδε πόσες γενιές των Ελλήνων! Μπορεί και για πάντα…

Γιατί αυτό ακριβώς προβλέπει το προδοτικό μνημόνιο και η αποικιοκρατική, εκ μέρους των Γερμαναράδων και των λοιπών λήσταρχων τοκογλύφων, σε βάρος μας, δανειακή σύμβαση, που ψήφισαν και υπέγραψαν οι εφιάλτες πολιτικοί. Και που τώρα θέλετε να επικυρώσετε κι εσείς με την ψήφο σας…

Γιατί η τωρινή πραγματικότητα δεν διαμορφώθηκε, βέβαια, από κάποια ανθρώπινα λάθη! Που, όσο κι αν είναι δυσάρεστα, θα μπορούσαν να ήσαν συγγνωστά.

Υλοποιήθηκε με σχέδια καταχθόνια, που κατέστρωσαν οι εφιάλτες πολιτικοί σε συνεργασία με τους πλέον θανάσιμους εχθρούς μας. Και που τα υλοποιείτε τώρα με κυνισμό και αδιαντροπιά…

Ή μήπως δεν θυμάστε, που μας τάζατε καλύτερες μέρες; Και μας οδηγείτε, τώρα, σε χειρότερες και χείριστες νύχτες!

Που μας λέγατε «ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε»! Και να που τώρα μας βουλιάζετε! …

Που φωνάζατε «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα»! Και κοντά τρία χρόνια, τώρα, κάνετε, σε βάρος μας, επίδειξη αχαλίνωτης βαρβαρότητας…

Ή μήπως δεν είστε οι λεγόμενοι δεξιοί που, στο παρελθόν, κάματε παντιέρα σας το σύνθημα «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια»; Στο όνομα του οποίου εξοντώνατε τους πολιτικούς σας αντιπάλους: Με εξορίες, βασανιστήρια και αθρόες θανατικές εκτελέσεις!…

Και ήρθε τώρα να αποδειχθεί ότι είστε εσείς πρώτοι και καλύτεροι, μεταξύ αυτών, που έκαμαν πρόγραμμα και έργο της ζωής του τη δολοφονία της πατρίδας, τη θρησκείας και της οικογένειας!

Ξεκινώντας από την Κύπρο! Που την κόψατε στα δυο, σα να ’ταν καρβέλι του σπιτιού σας. Για να προσφέρετε τη μισή στους Τούρκους…

Και που τώρα τυλίγετε ολάκερη την Ελλάδα και όλους τους Έλληνες στο δίχτυ της πλέον ντροπιασμένης δουλείας.

Που, με την ψήφο σας, θέλετε να την επικυρώσετε. Για να μας οδηγήσετε σε μια φρίκη χωρίς τέλος…

Οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν, για να ’χουμε τιμή και αξιοπρέπεια.
Κι εσείς μας καταντήσατε ντροπή των προγόνων μας και κατάρα των απογόνων μας.
Κι ύστερα μας μιλάτε για την επόμενη μέρα!…

Παπα-Ηλίας
Γράφει ο Μενέλαος Γκίβαλος

Πανικός και φόβος διακατέχει το μνημονιακό στρατόπεδο. Απομένουν μόλις δύο εβδομάδες μέχρι την ημέρα των εκλογών κι όμως το «δίδυμο» των εκλεκτών του, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, παρά το συνεχές «ντοπάρισμα» από τα διατεταγμένα ΜΜΕ, παρά τον χείμαρρο των υποσχέσεων και των ψευδολογιών, παρά την τρομοκράτηση και τις απειλές, παραμένει καθηλωμένο σε, πρωτοφανή ιστορικά, «χαμηλά» ποσοστά επιρροής.

Η απόγνωση και το αδιέξοδο αποβαίνουν για τους συνεταίρους της συγκυβέρνησης κακός σύμβουλος. Εφαρμόζουν, λοιπόν, το γνωστό δόγμα ότι «εάν δεν μας αρέσει, εάν δεν μας ευνοεί η πραγματικότητα, τότε την αγνοούμε και την αλλάζουμε»...

Δεν είναι οι αριθμοί, οι μετρήσεις των δημοσκοπήσεων, αμείλικτοι για το μνημονιακό «δίδυμο» και τους υποστηρικτές του. Οι αριθμοί εκφράζουν απλώς, και μάλιστα ατελώς, την απόρριψή τους από τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και προεικάζουν την καταδίκη τους.

Γι' αυτό και οι μνημονιακοί εταίροι κατασκευάζουν διάφορους μύθους, προβαίνουν σε ένα είδος φανταστικών / νοητικών υποθέσεων, προκειμένου να «βγάλουν πέρα» τις δύο αυτές εβδομάδες. Ένα τέτοιο είδος μύθων αποτελεί η «αυτοδυναμία» της ΝΔ, η κατάκτηση της πρώτης θέσης από το ΠΑΣΟΚ, η «επανασυσπείρωση» της κοινωνικής βάσης του δικομματισμού την ώρα της ψηφοφορίας και τελικώς το πρόκριμα της «κυβερνησιμότητας» έναντι του απειλούμενου «χάους»...

Εάν επιδίωκαν να φανούν, έστω και την τελευταία στιγμή, ειλικρινείς προς τον ελληνικό λαό, θα έπρεπε οι κ. Σαμαράς και Βενιζέλος να ομολογήσουν, πριν απ' όλα, ότι έχουν αποδεχθεί, νομιμοποιήσει και προσυπογράψει, φαρδιά - πλατιά, στα Μνημόνια και στις δανειακές συμβάσεις δύο κρίσιμες και καταστροφικές επιλογές.

- Πρώτον ότι τον Ιούνιο έχουν δεσμευθεί να λάβουν πρόσθετα μέτρα, ύψους 14 δισ. ευρώ, που αφορούν νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων, μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο, κατάργηση και των τελευταίων κοινωνικών παροχών.

- Δεύτερον, ότι έχουν υιοθετήσει τη στρατηγική του ΔΝΤ και του 4ου Ράιχ ότι η Ελλάδα θα πρέπει να υποβαθμισθεί σε οικονομικό, παραγωγικό και κοινωνικό επίπεδο και να εξομοιωθεί με χώρες όπως η Βουλγαρία, η Λιθουανία, η Κροατία.

Γι' αυτά τα ΕΘΝΙΚΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ που έχουν συνειδητά διαπράξει ζητούν να τους ξαναψηφίσουν οι –πάλαι ποτέ– οπαδοί τους, ώστε να νομιμοποιήσουν τα εγκλήματά τους, για να μπορούν οι εταίροι του Μνημονίου να συνεχίσουν την ίδια πορεία καταστροφής, επικαλούμενοι μάλιστα την κοινοβουλευτική τους πλειοψηφία.

Η «κυβερνησιμότητα» χρησιμοποιείται για να καλυφθεί η κοινωνική-εκλογική τους κατάρρευση. Πρόκειται για μια πολιτική ανοησία, μέσω της οποίας επιδιώκουν να επιβάλουν την αντίληψη ότι οι πολίτες θα δεχθούν την πορεία καταστροφής, θα αγνοήσουν την εξαθλίωσή τους και θα ψηφίσουν το «δίδυμο», προκειμένου να υπάρξει σταθερή κυβέρνηση...

Πρόκειται για πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας και για υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών.

Είναι προφανές ότι οι πολίτες θα ψηφίσουν για να κυβερνηθεί η χώρα, και μάλιστα για να προκύψει ένα κυβερνητικό σχήμα συνεργασίας που θα σταματήσει τον κατήφορο και θα επαναδιαπραγματευτεί, εκφράζοντας την κοινωνική πλειοψηφία, τη λαϊκή βούληση.

Οι έλληνες πολίτες είναι και εχέφρονες και υπεύθυνοι και συνετοί και ασφαλώς επιδιώκουν την ομαλότητα και την ισχυρή διακυβέρνηση από υπεύθυνους έλληνες πολιτικούς και όχι από τα «αθύρματα» της Λαγκάρντ, της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Γι' αυτό ακριβώς έχουν μετατρέψει τους δικομματικούς εταίρους σε μικρο-μεσαίους κομματικούς μηχανισμούς που στηρίζονται στο σύστημα της διαπλοκής και στους εκβιασμούς των δυνάμεων της ξένης κατοχής.

Ας σταματήσουν, λοιπόν, τα δημοσκοπικά τεχνάσματα με ψευδοδιλήμματα περί «κυβερνησιμότητας» και «τιμωρητικής ψήφου». Η δυνατότητα διακυβέρνησης της χώρας, η προοπτική ενός ευνοϊκότερου συσχετισμού δυνάμεων για να διαπραγματευθεί από μια νέα βάση έχουν βασική προϋπόθεση την απόδοση πολιτικών ευθυνών σε εκείνους που οδήγησαν τη χώρα στην καταστροφή. Η ψήφος διεξόδου και η καταδίκη των ενόχων είναι δύο όψεις του ιδίου νομίσματος και όχι δύο στρατηγικά αντιτιθέμενες επιλογές.

Πόσο θράσος χρειάζεται, άλλωστε, να μας εκβιάζουν με διλήμματα περί «κυβερνησιμότητας», ομαλότητας, σταθερότητας, όταν οι ίδιοι οι εταίροι του δικομματισμού έφθασαν σε τέτοιο επίπεδο ευτέλειας, ώστε να αποδέχονται τις υποδείξεις της κ. Λαγκάρντ και του 4ου Ράιχ, που καλούν τον ελληνικό λαό να ρίξει στις κάλπες της 6ης Μαΐου το «μεικτό» συμμαχικό ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ - ΝΔ... Όσο για τον πρωθυπουργό, αυτόν επιφυλάσσονται να τον επιβάλουν μετά τις εκλογές...

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Μια ιδέα ήρθε στο μυαλό του Βρετανοολλανδού Ρούπερτ Χόοχεβερφ που ζει στη Σανγκάη της Κίνας και ασχολείται με την κατάρτιση κάθε χρόνο καταλόγων που αφορούν τους πλούσιους της ασιατικής ηπείρου: ποιοι να είναι άραγε οι 50 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο και πόση προσωπική περιουσία να έχουν;

Γνωρίζοντας ότι οι εκατομμυριούχοι σε δολάρια είναι πια μυριάδες τη σύγχρονη εποχή, εστίασε την προσοχή του στους δισεκατομμυριούχους. Για να αρχίσει τη λίστα του, σκέφθηκε να ξεκινήσει από τα απειροελάχιστα άτομα που η περιουσία τους υπερβαίνει το αστρονομικό ποσό των δέκα δισεκατομμυρίων (10.000.000.000) δολαρίων, αυτών δηλαδή που ο αριθμός που αποτυπώνει πόσα λεφτά έχουν χρειάζεται... δέκα (!) μηδενικά για να γραφτεί.

Τέτοια λίστα δεν είχε ξαναφτιαχτεί. Ενώ λοιπόν αυτός και οι συνεργάτες του νόμιζαν ότι αυτοί που έχουν προσωπική περιουσία πάνω από 10 δισεκατομμύρια θα κάλυπταν τις πρώτες δέκα - είκοσι θέσεις του καταλόγου που κατάρτιζαν, με έκπληξη διαπίστωσαν πως όχι μόνο κάλυψαν και τις 50 θέσεις της λίστας, αλλά περίσσευαν δεκάδες!

Συνέχισαν επί εννέα μήνες την έρευνά τους και στο τέλος διαπίστωσαν ότι με βάση τα φανερά και επίσημα στοιχεία, 83 άτομα κατέχουν προσωπική περιουσία άνω των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Η συνολική περιουσία αυτών των ογδόντα τριών ανθρώπων υπερβαίνει το 1,5 τρισεκατομμύριο δολάρια - υπερβαίνει δηλαδή κατά πολύ το ΑΕΠ π.χ. της Ινδίας που έχει 1,2 δισεκατομμύρια κατοίκους!

Πρώτος στη λίστα είναι ο Μεξικανός Κάρλος Σλιμ, με 55 δισ. δολάρια. Δεύτερος ο Μπιλ Γκέιτς (50 δισ.) της Μάικροσοφτ, τρίτος ο κερδοσκόπος Γουόρεν Μπάφετ (48). Επτά Γερμανοί, με πρώτον στην όγδοη θέση της γενικής κατάταξης τον Καρλ Αλμπρεχτ της αλυσίδας σούπερ μάρκετ Αλντι, συμπεριλαμβάνονται σε αυτούς που έχουν περιουσία άνω τω 10 δισ. δολαρίων.

«Παντού στον κόσμο οι πλούσιοι γίνονται πάντοτε πλουσιότεροι παρ' όλες τις οικονομικές κρίσεις» επισημαίνει η γερμανική εφημερίδα «Ντι Βελτ», ακραία συντηρητική και βεβαίως καθόλου εχθρική προς τους ζάπλουτους.

Το ίδιο δείχνουν και στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και αφορούν αποκλειστικά τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα αυτόν μόνο στις ΗΠΑ, μέσα στις συνθήκες της παρούσας οικονομικής κρίσης.

Το 2010, λοιπόν, παρατηρήθηκε ότι το ασύλληπτα υψηλό ποσοστό του 93% του πρόσθετου ΑΕΠ που παρήχθη στις ΗΠΑ σε σχέση με το 2009 πήγε στο ανώτερο οικονομικά... 1% του πληθυσμού!

Από 288 δισεκατομμύρια δηλαδή που ήταν αυτό το πρόσθετο ΑΕΠ πήρε τα... 268 δισ. το 1% του πληθυσμού και το υπόλοιπο 99% των Αμερικανών μοιράστηκαν μόνο 20 δισεκατομμύρια δολάρια! Με τον τρόπο αυτό, τα πολύ πλούσια νοικοκυριά των ΗΠΑ είδαν το εισόδημά τους μέσα στο 2010 να αυξάνεται κατά 11,6% μέσα στην καρδιά της κρίσης!

Τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα, αν επιχειρήσει κανείς μια ακόμη πιο προσεκτική ανάλυση των στοιχείων μέσα στους κόλπους αυτού του 1%. Διαπιστώνει ότι το 37% του πρόσθετου ΑΕΠ των ΗΠΑ κατά το έτος 2010 το πήρε το κορυφαίο... 0,01% των πλουσιότερων μεταξύ των πλουσίων!

Κάπου 15.000 νοικοκυριά δηλαδή που έχουν μηνιαίο -προσοχή, μηνιαίο, όχι ετήσιο!- εισόδημα 2.000.000 δολαρίων μοιράστηκαν μέσα στο 2010 περίπου 106,5 δισεκατομμύρια δολάρια πρόσθετο εισόδημα!

Αυτοί οι εκλεκτοί των εκλεκτών Αμερικανών δηλαδή είδαν το εισόδημά τους στο απόγειο της οικονομικής κρίσης να αυξάνεται κατά 21,5%! Από δύο εκατομμύρια τον μήνα δηλαδή που κέρδιζαν, τώρα βγάζουν 2.400.000 - 400.000 δολάρια τον μήνα παραπάνω! Καθόλου άσχημα.

Χάριν θεωρητικής συγκρίσεως και μόνο, αρκεί να αναφέρουμε ότι στις ΗΠΑ οι εργαζόμενοι που δεν έχουν τελειώσει το λύκειο βγάζουν σήμερα -αφού αφαιρεθεί ο παράγοντας του πληθωρισμού- 25,7% λιγότερα από όσα έβγαζαν πριν από... 32 χρόνια, το 1980!

Απληστία
Τώρα οι πλούσιοι τα παίρνουν όλα!

Εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία που δείχνουν πόσο ραγδαία αυξάνεται στις ΗΠΑ το ποσοστό του πρόσθετου ΑΕΠ που αποσπά το οικονομικά ισχυρότερο 1% του πληθυσμού κατά τη διάρκεια της τελευταίας εικοσαετίας. Οπως γράφουν οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης», στα χρόνια του Κλίντον (δεκαετία του 1990) το 1% των πλουσίων απορρόφησε το 45% της αύξησης του ΑΕΠ. Στα χρόνια του Τζορτζ Μπους (2001-2008) το ποσοστό αυτό αυξήθηκε στο 65% και επί προεδρίας του Μπαράκ Ομπάμα, μεσούσης της σοβαρότατης οικονομικής κρίσης, το αντίστοιχο ποσοστό απογειώθηκε το 2010 στο ασύλληπτο 93%, όπως προαναφέραμε. Οσο περνάει ο καιρός δηλαδή οι πλούσιοι και οι ζάπλουτοι τα θέλουν και τα παίρνουν όλα...


Ήταν Παρασκευή μεσημέρι, 23 Απριλίου του 2010. Το Χρηματιστήριο είχε κλείσει, και οι κυριακάτικες εφημερίδες έβαιναν προς τα πιεστήρια, όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, από την προβλήτα του λιμένος στο Καστελόριζο, με φόντο τα καταγάλανα νερά του Αιγαίου και μια… ψαρόβαρκα, ανακοίνωνε περίπου… εθνικά υπερήφανος την απόφασή του να ζητήσει την ένταξη της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης του Μνημονίου.

Εκείνη τη στιγμή η κοινωνία ήταν μάλλον ανέμελη και απροετοίμαστη για όσα την περίμεναν. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, το Μνημόνιο εξελίχτηκε στην παράμετρο που οδηγεί τη χώρα στον γκρεμό, την κοινωνία στην απόγνωση, την οικονομία στη χρεοκοπία.

Το ΠΑΣΟΚ βεβαίως συνεχίζει να υποστηρίζει ότι έσωσε τη χώρα. Έστω κι αν ο Ευάγγελος Βενιζέλος κρατά αποστάσεις, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η κοινωνία έχει χορτάσει από πολιτικούς εμπαιγμούς. Ο σημερινός Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αποτελεί φυσική συνέχεια του Γιώργου Παπανδρέου. Υπερασπίστηκε άλλωστε το Μνημόνιο ΙΙ, όχι ως αδιέξοδη αναγκαιότητα, αλλά ως… επιλογή. Και περιμένει να εισπράξει στις κάλπες της 6ης Μαϊου την… αποδοχή των θέσεων που διατυπώνει.

Πηγή

Αυγερινός Κ.Χατζηχρυσός*,
Υποψήφιος Β’ Πειραιώς, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

H Ελλαδα ψυχοραγει , η Ελλάδα δεν είναι μόνο ο χώρος, είναι οι άνθρωποι της.
Αυτοί που μας πούλησαν, παριστάνουν τους σωτήρες μας!

Να φύγουν είναι στο χέρι μας.

Δεν είμαι πολιτικός, ούτε έχω ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν ενεργά, πέρα από το καθήκον μου να ψηφίζω όποτε έπρεπε, αλλά είμαι πολίτης με άποψη και θέσεις.

Ο αγώνας δεν περιορίζεται στην Οικονομία είναι πρωτίστως Ιδεολογικός.

Η Οικονομία είναι ο τρόπος, πρέπει όμως να ορίσουμε την αίτια και τον σκοπό.

Οχι δεν θα σας πω για αέρα κοπανιστό κι άλλα φούμαρα, ανάπτυξη μπορείς να έχεις με πολλούς τρόπους, αρκεί να ορίσεις έναν στόχο.

Εν προκειμένω τις Πολυεθνικές ή τους Ελληνες.

Με το σχέδιο και την αλλότρια ιδεολογία θα έχουμε ανάπτυξη, όπως έχει η Νιγηρία στο 8,8% ή η Λετονία 1,1%. Είναι αυτό που θέλουμε; Η Νιγηριανοί ζουν πίσω στον 18ο αιώνα κι η Λετονία έχει ερημώσει δημογραφικά.

Στην Ελλάδα από το ‘80 και μετά μας μαθαίνουν μόνο τα αρνητικά το Ελληνικού επιχειρείν. Δαιμονοποίησαν την ελευθερία σε μια χώρα που στηρίχθηκε στους μικρομεσαίους, γιατί το άθλημα της δημιουργίας είναι στην φύση μας.

Χλεύαζαν όμως, γιατί ήθελαν την σκλαβιά.

Η δουλεία είναι εύκολη, να βρείς ενα κύριο να υπηρετείς! Ποιος δεν θα ήθελε ένα αφεντικό, σαν το καλό Δημόσιο; Ηρθε η δεκαετία του ’80 και μας έλεγαν «Θες μια άψογη ζωή σαν όλο τον κόσμο; Πως να πει κανείς Οχι; Ορίστε σας δίνουμε ένα επάγγελμα, μια οικογένεια, οργανωμένες αργίες» *1. Φύτεψαν το σπόρο. Ακολούθησε και ο Μεσαίωνας των Χρηματιστηρίων, των Εργολάβων και των Ολυμπιακών Αγώνων κι άνθισε, δάνειζαν αέρα, λεφτά χωρίς αντίκρισμα, η χαρά της Διαπλοκής και του Lifestyle, τα αγόρια πορτιέριδες κι η κόρη γλάστρα.

Ο Ελληνας όμως δεν είναι Γερμανός, θέλει την ελευθερία, Η Ελευθερία όμως δεν είναι ανταμοιβή ούτε παράσημο που γιορτάζουμε με σαμπάνια, πρέπει να στύβεις κάθε μέρα το μυαλό σου, να βρεις λύσεις, να βρεις πρωτότυπες ιδέες, να επιχειρείς! Επιχειρώ! Είδατε τι ωραία λέξη;

Οχι δεν μπορούν να είναι όλοι επιτυχημένοι, αλλά ούτε εκ των προτέρων αποτυχημένοι. Εδώ και δυο χρόνια στην Ελλάδα μας μιλούν για ανάπτυξη ΚΙ ΕΝΝΟΟΥΝ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ! ΠΛΙΑΤΣΙΚΟ!

Να έρθουν οι Γερμανοί Tour Operators να αγοράσουν τσάμπα νησια, να χτίσουν χωρίς συντελεστή και να πουλάνε all inclusive. Να κόβουν οικόπεδα για τζάμπα ήλιο στο πρόγραμμα “Ηλιος”. Αυτό είναι Ελληνική Ανάπτυξη ή Γερμανική;

Αυτό δεν θα μπορούσε να το κάνει κι ένας έλληνας και να γίνει μεγάλος;

Να έρθουν οι Ξένοι να αγοράσουν την ΔΕΗ! Ο,τι χτίζαμε επι 70 χρόνια με τον ιδρώτα μας να το πάρουν τσάμπα. Αςδώσουν 300 δις (τυχαίο νούμερο) κι ας την πάρουν, αλλιώς αν ο Γερμανός είναι πραγματικός επενδυτής, να έρθει να χτίσει εργοστάσιο, τα βάλει κολώνες να τραβήξει καλώδια και να πουλάει όσο θέλει, αυτό είναι επένδυση .

Η χαρά των Πολυεθνικών!

Δεν θέλουμε (και δεν πρέπει) να πουλάμε εισαγόμενα; Να δώσουμε αέρα και ευκαιρίες στις Ελληνικές βιοτεχνίες, που θέριζαν σαν στάχια όλοι τόσα χρόνια.

Το εύκολο χρήμα στην πηγή που παράγεται, οι μόνοι που πλήρωνουν πάντα τους φόρους ήταν κι είναι οι μισθωτοί κι οι μικρομεσαίοι! Αρα όταν θέλουν, ξέρουν από ποιον θα απομυζήσουν, ρωτήστε και την Αργεντινή.

Φέτος οι μικρομεσαίοι, αλλά και οι λίγο μεγαλύτερες εταιρίες πλήρωσαν φόρους ύψους 62% ! Περαιώσεις, Επιτηδεύματος, Χαράτσια, μαζί με τις αυξήσεις καυσίμων, ρεύματος, διοδίων, ακτοπλοϊκών κι η λίστα δεν έχει τελειωμό! Την ίδια στιγμή μειώνεται ο συντελεστής φορολόγησης των αδιανέμητων κερδών των ανωνύμων εταιρειών από το 24% στο 20%.
Τυχαίο;

Και τι θεώρησαν ως «Δαπάνες» που θα έπρεπε να περικοπούν; Οι μισθοί κι οι συντάξεις!
Και τι θεώρησαν ως «Ανάπτυξη»; Το Φάρμακα και βενζινάδικα στα Super Market τους, οι εύκολες απολύσεις κι οι συλλογικές συμβάσεις!

Λοιπόν η λύση, είναι η ανάπτυξη να είναι Ελληνική, καλός ο σπόρος, οι ξένες επενδύσεις, αλλά στην άμμο δεν φυτρώνει, αν δεν στηριχτούμε στους Ελληνες, οι ξένοι, με το δίκιο τους, από την μια τσέπη, θα τα βάζουν στην άλλη, και το κέρδος θα κάνει φτερά…

Η «φορολογική βάση» που μας λένε οι μέντορες του ΔΝΤ δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι άνθρωποι με σάρκα κι αίμα. Αν δεν υπάρχουν μισθοί δεν θα υπάρχει κατανάλωση, αν δεν υπάρχει κατανάλωση δεν θα υπάρχουν φορολογούμενοι, αν δεν υπάρχουν φορολογούμενοι δεν υπάρχουν φόροι.

Με μισθούς Ρουμανίας 180€/μήνα που ζήτησε ο Τομσεν, σε μια χώρα με πολυεθνικές που θα πουλάνε το γάλα 2,00 € για να μην χάσουν την Κερδοφορία, ανάπτυξη μπορεί να έρθει, αλλά όχι για την Ελλάδα. Οποιος έχει θα τρώει , όποιος δεν έχει…πρόβλημα του.

Με μισθούς για ένα αγόρι στα 180€ και ένα κορίτσι άλλα 180€, οικογένεια δεν κάνεις, και μέχρι στιγμής η τεχνολογία δεν έχει βρεί άλλο τρόπο διαιώνισης μιας κοινωνίας, από την οικογένεια. Κι αυτό συμβαίνει σε μια χώρα με δημογραφικό πρόβλημα ετών κι με έναν Νόμο που μοιράζει Ιθαγένειες σαν τηλεκάρτες!

Αυτό, αθροιζόμενο με τους νέους που εγκαταλείπουν την χώρα, συνιστά γενοκτονία, άρα όσο και να υπόσχονται οι εραστές των Μνημονίων, για δήθεν πάταξη της Λαθρομετανάστευσης, είναι αέρας κοπανιστός, πυροτέχνημα για να αλλάξουν την ατζέντα από τις μειώσεις του Ιουνίου.

Η πρώτη λοιπόν αλλαγή στην πορεία που έχει πάρει η χώρα είναι να βάλουμε ως στόχο ποιον θέλουμε να σώσουμε, την Ελλάδα και τον Ελλήνα, ή τις Αγορές και τις Τράπεζες; Οι δεύτεροι έχουν μάθει να ζούν με δανεικά, να δίνουν δανεικά, να παίρνουν τόκους, να τρώνε τοκογλυφία και μας δανείζουν κι άλλα όταν ξέρουμε ότι φτάσαμε εδώ δανειζόμενοι χωρίς μέτρο!

Δεν υπάρχουν μονόδρομοι, αλλά υπάρχει δουλειά, δεν θέλω να επιστρέψουμε στον ωχαδερφισμό, στους διορισμούς και την εύκολη ζωή, αλλά θέλω δουλειά και να πληρώνομαι γι αυτή, ο πραγματικός πλούτος της εργασίας, είναι ο μόνος που μεγαλώνει την πίττα για όλους, όλα τα άλλα είναι αέρας δανεικός και τα δανεικά κάποια στιγμή τελειώνουν, πόσο μάλλον αν είναι με τοκογλυφικό επιτόκιο, πέρα από κάθε εθνική αξιοπρέπεια!
Και με δανεικά δεν κάνεις προκοπή.

Αυγερινός Κ.Χατζηχρυσός,
Υποψήφιος Β’ Πειραιώς,
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ