Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Φεβ 2011


Θέσεις μάχης ανοιχτά του κόλπου της Βεγγάζης έχει πάρει ο αμερικανικός στόλος. Αυτό διαβεβαιώνουν οι τελευταίες πληροφορίες που αναφέρουν και διάσκεψη που έγινε στο Ελληνικό Πεντάγωνο με θέμα την ασφάλεια της χώρας μας(;), ενώ οι ίδιες πηγές δεν γνωρίζουν τίποτε για πιθανή έμμεση συμμετοχή της Ελλάδας στην επιχείρηση που ανά πάσα στιγμή δείχνει έτοιμος να πραγματοποιήσει ο Έκτος αμερικανικός στόλος.
Την ίδια στιγμή, νωρίτερα σήμερα, σε νέο διάγγελμα του, από την πράσινη πλατεία της Τρίπολης, ο Μουαμάρ Καντάφι, δήλωσε ότι θα προμηθεύσει με όπλα τους υποστηρικτές του για να συνθλίψουν την εξέγερση.
Ο Μουαμάρ Καντάφι διεμήνυσε πως θα ανοίξει όλες τις αποθήκες όπλων για τον λιβυκό λαό όταν θα είναι αναγκαίο... αφήνοντας αιχμή για εμφύλια σύρραξη, κάνοντας σαφές πως όλες οι επιθέσεις θα μπορούσαν να κατασταλούν μέσω οπλισμένων ανθρώπων. Κάλεσε, δε, τους υποστηρικτές του να « προετοιμαστούν να υπερασπιστούν τη Λιβύη και το πετρέλαιο, καθώς και την αξιοπρέπεια», κάνοντας έτσι σαφέστατη αιχμή για πιθανή στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ μέσα στη Λιβύη, ενώ ταυτόχρονα έδειξε πλήρως αποφασισμένος να μην δεχθεί καμία πίεση από τους ισλαμιστές - φονταμενταλιστές που -όπως ο ίδιος δηλώνει- βρίσκονται πίσω από τις ταραχές...!
«Θα πολεμήσουμε αν το θέλουν. Θα πολεμήσουμε και θα τους νικήσουμε» τόνισε ο πρόεδρος της Λιβύης, δείχνοντας απολύτως αποφασισμένος "να πουλήσει ακριβά το τομάρι του" στον οποιονδήποτε θελήσει να τον διώξει από την εξουσία.
Αναφερόμενος, στους αντικαθεστωτικούς διαδηλωτές, κάλεσε τους υποστηρικτές του να τους απαντήσουν λέγοντάς τους «εσείς θα πρέπει να νιώσετε ντροπή», ενώ οι εκφράσεις του σε εμπλοκή ξένων μυστικών υπηρεσιών ήταν σαφείς για εμπλοκή τους στις ταραχές...
Ο Καντάφι πρόσθεσε, ότι η νεολαία είναι « οι γιοί και τα εγγόνια των μαχών τζιχάντ, των οποίων οι πατέρες κατέστρεψαν την ρωμαϊκή αυτοκρατορία»...
Επιτιθέμενος στα διεθνή ΜΜΕ, είπε ότι πρόκειται για σκυλιά....
Ένα ενδιαφέρον κείμενο για τον Γ. Παπακωνσταντίνου έχει το περιοδικό «Επίκαιρα». Για το κυβερνητικό αυτό στέλεχος που «ξεκίνησε από τη θέση του χαμηλόμισθου υπαλλήλου του ΟΟΣΑ για να υποθηκεύσει το παρόν και το μέλλον της χώρας», όπως υπογραμμίζει το περιοδικό, φημολογούνται πάρα πολλά.

«Στην τελική και επικρατέστερη εκδοχή ο κ. Παπακωνσταντίνου όχι μόνο γνώριζε και συμφώνησε με τους συνομιλητές του στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας έως το 2015, αλλά συναποφάσισε μαζί τους ότι οι ανακοινώσεις θα έπρεπε να γίνουν από την τρόικα, για να μην χρεωθεί η κυβέρνηση το πολιτικό κόστος της πρωτοφανούς εκποίησης», αναφέρει το περιοδικό.

Ισως το πιο ενδιαφέρον σημείο του δημοσιεύματος είναι οι συγκαλυμμένες μπηχτές που ρίχνει το δημοσίευμα στον υπουργό των Οικονομικών γράφοντας ότι στο μέλλον μπορεί να υπάρξουν «αναζήτηση ποινικών ευθυνών» σε βάρος του, ρίχνοντας το χοντρό καρφί στην κατακλείδα του άρθρου του:
«Αν το επόμενο διάστημα ο κ. Παπακωνσταντίνου μείνει τελικά εκτός κυβερνητικού σχήματος υπό την πίεση της κοινής γνώμης και τη δυσφορία που έχει προκαλέσει στους συναδέλφους του υπουργούς τουλάχιστον θα έχει προλάβει να αποκτήσει ακριβά γούστα. Πρόσφατα μετακόμισε από το μικρομεσαίο διαμέρισμα στου Παπάγου σε άλλο μεγαλύτερο κι ακριβότερο στη Φιλοθέη».



Σε μία προσπάθεια να βγει στο φως η όλη αλήθεια, ο Νίκος Χατζηνικολάου ανακοίνωσε την πρόθεσή του να μηνύσει τον κύριο Τσοχατζόπουλο, προκειμένου να μπορέσει ο Άκης Τσοχατζόπουλος να καταθέσει για όλα όσα του καταλογίζονται.
Την κίνησή του αυτή ο κύριος Χταζηνικολάου την στηρίζει σε ανακοίνωση του πρώην υπουργού που απεστάλη στην εφημερίδα Real News.
Σύμφωνα με το real.gr, ο κ. Άκης Τσοχατζόπουλος «κρύβεται» πίσω από τον Κώστα Σημίτη και το ΚΥΣΕΑ με την ανακοίνωση που έστειλε σχετικά με τα δημοσιεύματα της «Realnews».
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα, ο πρώην υπουργός Άμυνας μένει στους τύπους και όχι στην ουσία των αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων της «Realnews» για τις μίζες στα υποβρύχια που εγγράφως αποδεικνύεται, μέσα από καταθέσεις στη γερμανική Δικαιοσύνη, ότι δόθηκαν.
«Ο κ. Τσοχατζόπουλος συνεχίζει να απειλεί, χωρίς να το πράττει, με προσφυγή στη Δικαιοσύνη και αγωγές. Όντως αυτός είναι ο τρόπος για να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να λυθεί το θέμα. Κι αφού ο κ. Τσοχατζόπουλος δεν το κάνει, η Realnews καταθέτει άμεσα αγωγή για όλα όσα συκοφαντικά, υβριστικά και προσβλητικά εμπεριέχονται στις δηλώσεις του κ. Τσοχατζόπουλου» επισημαίνεται στην ιστοσελίδα.

Ποιο είναι τα βασικό μας πρόβλημα; Ακόμα και σε αυτό θα δυσκολευτούμε να συμφωνήσουμε. Αλλά πρέπει να προσπαθήσουμε, γιατί ασυμφωνία σε «ποιο είναι το πρόβλημα» είναι πλέον θανάσιμο θέμα.

Στην διαπίστωση του «πού είμαστε», είναι ζωτικής σημασίας να αποτυπώσουμε «τι» έχει χρηματοδοτήσει την κατάστασή μας μέχρι εδώ, και το επαναλαμβάνω: Αναδιανομή πλούτου που είχε μαζευτεί στην Ελλάδα πριν το 1981. Αναδιανομή κεφαλαίου που είχε βγει εκτός Ελλάδος μέχρι το 1997. Αναδιανομή επιδοτήσεων και παροχών από την Ε.Ε. Αναδιανομή μελλοντικών εισπράξεων με τις διάφορες ψευτο-ιδιωτικοποιήσεις και ΣΔΙΤ, μέχρι και σήμερα. Και, συνέχεια με δανεικά. Η μη αύξηση δανεικών επί Σημίτη ήταν βασικά από την απελευθέρωση κεφαλαίων και τις πολλές ΣΔΙΤ.


Σήμερα ζούμε τις συνέπειες όλης αυτής της Κρατικής και Παρακρατικής δραστηριότητας. Δημιουργήθηκε πρόσκαιρος πλούτος και ευημερία χωρίς συνθήκες αυτοσυντήρησης. Σε Πασοκική γλώσσα, και με το πλεονέκτημα ότι μπορούμε και κοιτάμε πίσω, η Ελληνική εκδοχή του σοσιαλισμού αποδείχθηκε εντελώς μη «αειφόρα». Έχουμε πολύ κόσμο που νομίζει ότι εργάζεται, αλλά παράγουμε ελάχιστα πράγματα για εξαγωγή και ακόμα λιγότερα για αυτοσυντήρηση, με την πιο απλοϊκή έννοια του όρου: Φαγητό, ρούχα, και στοιχειώδεις υπηρεσίες επιβίωσης. Ναι, έχουμε σχολεία, αλλά τι ακριβώς μαθαίνουμε στα παιδιά μας; Έχουμε νοσοκομεία, αλλά, βασικά, ο Θεός να βάλει το χέρι του. Και τουρισμό έχουμε, αλλά είναι καλύτερος ή αποδοτικότερος, σήμερα, από ότι ήταν το 1960 ή 1970; Τότε ήταν «εξαγωγή» ο τουρισμός. Σήμερα είναι κυρίως εσωτερική αναδιανομή. Και σπίτια πολλά έχουμε. Και δρόμους έχουμε. Και Γέφυρες, και αθλητικά κτίρια, και καινούργιο αεροδρόμιο. Πόση «αειφορία» θα παράγουν όλα αυτά, φοβάμαι, θα δείξει η νεκροψία.

Και ποιά έχει υπάρξει η στρατηγική της Κυβέρνηση μέχρι σήμερα; Βασικά, η εκχώρηση της επιβολής δημοσιονομικής πειθαρχίας σε τρίτους, και 2-3 στοιχήματα. Το πρώτο στοίχημα ήταν ότι οι Γερμανοί θα συνεχίσουν να συντηρούν την περίεργη κρατικοσοσιαλιστική ύπαρξη επειδή είμαστε απαραίτητοι για την αυτούς ή για την Δύση. Το δεύτερο στοίχημα ήταν ότι θα γίνουν μερικά μεγα-deals που ως από μηχανής θεοί θα έφερναν χρήμα και αισιοδοξία. Το τρίτο είναι με πράσινες και πολυ-πολιτισμικές μπαρούφες, κάπως θα ατενίσουμε την μιζέρια μας με …αισιοδοξία. Τα στοιχήματα αυτά τα βλέπουμε σε εξέλιξη, και βλέπουμε και πόσο εναντίον αυτών που τα σκαρφίστηκαν είναι η διεθνής πραγματικότητα. Ο κόσμος δεν είναι ούτε Πράσινος, ούτε τρώει κουτόχορτο, ούτε έχει όρεξη να μας συντηρεί. Απλά πράγματα.

Η Κυβέρνηση όμως εξακολουθεί το θανάσιμο παιχνίδι της. Προσφέρει εθνική κυριαρχία έναντι παροχών. Ξεβρακώνεται μπας και τσιμπήσει κάποιος το κουτόχορτο. Επικεντρώνεται στο να βρει τι έχουμε στο σεντούκι ή στο κομπόδεμα, για να το κάνει …τι ακριβώς; Να επιδοτεί Δημοτικούς υπαλλήλους, Ιδιωτικούς Σκουπιδιάρηδες, Συμβούλους Πράσινης Ζωής και Κινήματα κατά του Ρατσισμού; Μα και σε αυτή την έρμη την Ενέργεια… Αυξάνει φόρους και τιμολόγια… γιατί; Για να ΜΗΝ έχουμε ρεύμα; Επειδή έτσι θέλουν οι συνεταίροι των Ιδιωτικών Σκουπιδιαρέων;

Με τρομοκρατεί όλο αυτό το σκηνικό, γιατί βλέπω το νομοτελειακό του αδιέξοδο. Και δεν πιστεύω ότι αυτή η Κυβέρνηση μπορεί να αλλάξει μυαλά, και φοβάμαι, ότι με το σκηνικό που έχει στηθεί καμία Κυβέρνηση δεν μπορεί να το κάνει γιατί δύσκολα σε Δημοκρατία, που στην πράξη είναι Παροχοκρατία και Ιδιωτικοσκουπιδοκρατία παίρνεις πίσω παροχές και κεκτημένα, και κανείς δεν τολμά την Αληθινή Δημοκρατία, άρα το πράγμα θα τσουλίσει μέχρι να τελειώσει η βενζίνη, ή να σπάσει το τιμόνι ή κάτι τέτοιο εξωσυστημικό και ανεξέλεγκτο. Και ενώ τα spreads λένε ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο, να θυμίσω ότι οι παροχές και η ψευδαίσθηση πλούτου ήταν πολύ χαμηλότερες το 1992-93.


Υπάρχει λύση, αλλά κανείς δεν τολμάει. Η λύση είναι:

  1. η μείωση των φόρων,
  2. η μείωση των παροχών,
  3. η κατάργηση κάθε «πόθεν έσχες»,
  4. η εξασφάλιση μόνο στοιχειωδών Δημοσίων υπηρεσιών, αλλά επιπέδου 1935 ή 1955, τόσες αντέχουμε και
  5. η μονομερής, από εμάς στάση εξυπηρέτησης χρέους.

  • Και τα 5. Αν βγάλετε ένα από τα 5, δεν δουλεύει η πρόταση. Και να διευκρινίσω: Δική μας στάση πληρωμών. Που δεν σημαίνει «δεν πληρώνω». Σημαίνει «δεν έχω να πληρώσω», «έλα όταν έχω», «έλα να δούμε πότε θα έχω, αλλά τώρα δεν έχω».

Φυσικά και κανείς δεν θα δεχτεί αυτά τα 5. Κανείς δεν τολμάει και ίσως κανείς δεν μπορεί. Και όμως είναι η μόνη μη αυτοκαταστροφική λύση. Να προτείνω να τεθούν σε Δημοψήφισμα; To έχω ήδη κάνει, αλλά σιγά μην ακούει κανείς… Σε αντικείμενο των επόμενων εκλογών; Ποιο κόμμα τολμάει; Κανένα. Να προφητεύσω ότι κάτι τέτοιο θα επιβληθεί αλλά από ξένους και πιστωτές; Το προφητεύω, αλλά δεν θα σας αρέσει και τότε και μόνο τότε θα δείτε γιατί πρέπει εμείς να υλοποιήσουμε την σωτηρία μας.

Το διάγραμμα του εξωτερικού χρέους το βρήκα εδώ .

Τα spreads είναι από το STRATFOR, και τα βρήκα σε ένα ενδιαφέρον άρθρο, εδώ.

Αrchaeopteryx





Τζάμπα πάνε οι θυσίες μας. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Όσο σίγουρο είναι πως τζάμπα πάνε και οι αντιδράσεις μας, αφού ως λαός έχουμε αυτο-παυθεί και έχουμε περιπέσει σε πλήρες κώμα και αφασία, κατάσταση όμοια με των προβάτων που ταΐζονται αδιαμαρτύρητα έως την ημέρα της σφαγής τους...
Το πραγματικό ερώτημα είναι αν ήταν σκόπιμο ή όχι και κατά την ταπεινή μου γνώμη ήταν καλοσχεδιασμένο αυτό το σχέδιο εξ' αρχής. Φυσικά, το ερώτημα είναι καθαρά ρητορικό. Γιατί, ας μου πει κάποιος σώφρων, έστω κι ένας άνθρωπος ας μου αποδείξει (με επιχειρήματα και όχι με τις γνωστές εκθέσεις ιδεών της τροϊκανής κυβέρνησης και των παρελκομένων της) πώς αλλιώς εξηγείται ότι τόσο καλοί οικονομολόγοι (βραβευμένοι με Νόμπελ) και τεχνοκράτες (αυτοί θα έπρεπε να βραβευτούν με Όσκαρ) παίρνουν συνεχώς τα λάθος μέτρα...; Και για να είμαστε απολύτως ειλικρινείς, μέτρα τέτοια που και ο πρωτοετής της ΑΣΟΕΕ δεν μπορεί να σκεφτεί επειδή τα νούμερα δεν του βγαίνουν στην... επαλήθευση!!!
Πώς εξηγείται άραγε το οικτρό γεγονός πως καμία απολύτως ΔΕΚΟ (πλην της Αγρωγής) δεν έχει κλείσει προκειμένου να γίνει μία καλή αρχή ώστε να μπορέσουν να μειωθούν τα δημόσια έξοδα;
Πώς εξηγείται από τους κυβερνητικούς ινστρούχτορες το φαιδρό του ότι δεν έχει βγει ακόμα κανένας αναπτυξιακός νόμος για να ξεκολλήσει το ΑΕΠ το οποίο βρίσκετεται σε άγνωστη πορεία;
Πώς εξηγείται η κυβερνητική αδράνεια και η μοναδική παγκοσμίως "ανεπάρκεια" των ιθυνόντων, να παρέμβουν (επαρκώς) προκειμένου να σταματήσει το φαινόμενο εκείνο που σήμερα μαστίζει την κοινωνία, αφού δεν υπάρχει καμία προσπάθεια ελέγχου των τιμών των προϊόντων που κινούνται συνεχώς ανοδικά, καθιστώντας την υποτίμηση που επιδιώκεται μέσω της μείωσης των μισθών ανεπιτυχής;
Πού είναι εκείνος ο υπουργός που ανακοίνωνε περιχαρής -στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς- την μείωση 438 προϊόντων και την διευκόλυνση της αγοραστικής δύναμης των βαλλόμενων οικονομικά Ελληνικών νοικοκυριών;
Πού είναι η κυβερνητική μέριμνα για την μείωση του πληθωρισμού και την παύση δημιουργίας των κατάλληλων συνθηκών για την δημιουργία του καταστροφικού στασιμοπλήθωρισμού;
Είναι, άραγε, τυχαία όλα αυτά;
Δεν νομίζω...
Απλά, οι σημερινοί ανθυποκυβερνώντες, πήραν τα πιο αντιλαϊκά μέτρα που γινόταν, για να μας (απο)δείξουν ότι προσπάθησαν (αυτό ονομάζεται δημιουργία άλλοθι), για να ισχυριστούν αργότερα (σε χρόνο όχι πολύ μακρινό από σήμερα) πως αφού παρά τα όσα σκληρά και αντιλαϊκά μέτρα πήραν, τα οικονομικά της χώρας δεν βγαίνουν και θα πρέπει να πουλήσουμε γη και πλουτοπαραγωγικές πηγές...!
Και αφού γίνει και αυτό (γιατί θα γίνει και μην το αμφισβητεί κανείς) κι επειδή πάλι δεν θα βγαίνουν τα άτιμα τα νούμερα (και μην σας ακούσω να σκέφτεστε για άτιμους πολιτικούς, επειδή είναι σαφές πως το μόνο που διαθέτουν είναι τιμή...), θα κάνουν στο τέλος και την περρίφημη αναδιάρθρωση του χρέους (αυτό ονομάζεται δημιουργία σύγχυσης και απόκρυψης οποιασδήποτε μη σύννομης ενέργειας, όπως ακριβώς κάνουν οι εταιρείες με τις συγχωνεύσεις ή με τις αυξήσεις των μετοχικών τους κεφαλαίων) αφού βέβαια μέχρι τότε το χρέος θα έχει μαζευτεί σε λίγα, ελπίζουν (συγκεκριμένα) εγχώρια και ξένα χέρια...
Μέχρι τότε, η ό,ποια χασούρα θα έχει συμφωνηθεί (δεν τα βρίσκουν κιόλας βλέπετε και χρειάζονται τον χρόνο τους για να τα συμφωνήσουν) και η χασούρα τους θα έχει αντισταθμιστεί από τα υπέρογκα τοκάκια που θα έχουν μαζέψει μέχρι τότε (αχ τι κάνει η παράταση της οριστικής απόφασης...).
Και μετά την αναδιάρθρωση του χρέους, τότε να δείτε (κι εσείς κι εγώ μαζί και όλοι μασς) τί έχει γίνει στη χώρα...!
Οι τύποι έχουν σχεδιάσει και πότε θα περδεύσουμε (επί το λαϊκότερον πότε θα κλάσουμε)...
Υπάρχει ένα πάρα πολύ καλό και στρατηγικά σχεδιασμένο πλάνο προκειμένου να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος σκοπός.
Σταματείστε, λοιπόν, ανθρωπάκια να προσπαθείτε να μας παραμυθιάζετε με γελοίες δηλώσεις του τύπου "τα μέτρα της Τρόικας απέτυχαν" ή "οι Τροικανοί είναι οι χείριστοι οικονομολόγοι"...
Σταματείστε να επιδεικνύετε την νοημοσύνη σας, επικαλούμενοι εμάς...
Στήσατε καλό παραμύθι (όχι εσείς, οι άλλοι...) και είχε και δράκο. Αλλά άλλο ο δράκος και το παραμύθι και άλλο οι πολύ καλοί οικονομολόγοι που ανέλαβαν να στήσουν το ξεπούλημα μιάς χώρας, ώστε αυτό να φαίνεται και ως... αγαθοεργία!
Αυτοί οι οικονομολόγοι, που σας κατευθύνουν (και δεν σας συμβουλεύουν), είναι οι καλύτεροι του πλανήτη σε αυτό που κάνουν.
Απλά αυτό που κάνουν το κάνουν για τα δικά τους αφεντικά (όπως κι εσείς άλλωστε). Τίποτε δεν γίνεται σήμερα που να είναι προς το καλύτερο για το λαό. Το θεατράκι που στήθηκε κάνει ταμείο για τους σκηνοθέτες, τους ηθοποιούς και τους "χρηματοδότες"... Ο Ελληνικός λαός απλά πληρώνει -με άσκηση ψυχολογικής βίας- τον λογαριασμό, για να ευαρεστηθούν οι πάντες και να ζήσουν εκείνοι καλά κι εμείς (ο λαός) χειρότερα...
Όλα γίνονται για το καλύτερο προς την τσέπη των "πιστωτών" και των "δάνειων δυνάμεων"... και για κανέναν άλλον...

Κωνσταντίνος

Οι εικόνες βίας με συνεχή θύματα αστυνομικούς κάνουν σχεδόν καθημερινά το γύρο του κόσμου ως επικαιρότητα και παράλληλα ως προβληματισμός για την εικόνα των Ελλήνων Αστυνομικών, οι οποίοι όπως φαίνεται έχουν παντελώς εγκαταλειφθεί από την πολιτεία.

Ταυτόχρονα στην περιοχή της Λαυρεωτικής κάθε βράδυ ζούμε «την κόλαση του Δάντη» με αποτέλεσμα να έχουμε τραυματίες αστυνομικούς, βανδαλισμούς, πυρπολήσεις κρατικών οχημάτων και δεν ιδρώνει το αυτί κανενός.

Σαστίζει όλος ο κόσμος από ένα καιόμενο αστυνομικό αλλά και από την απόλυτη σιγή των αρμοδίων.

Η κυβέρνηση παραμένει απλός θεατής «υποθέτοντας» ότι η λαϊκή κατακραυγή και οι αντιδράσεις για το όποιο ζήτημα θα καταλαγιάσουν και θα αρκεστούν στο σύνηθες μέσο εκτόνωσης «το σάκο του μποξ» που λέγεται αστυνομικός.

Η αστυνομική ηγεσία κάνει καθημερινά το σταυρό της, έως ότου τουλάχιστον περάσουν οι ετήσιες κρίσεις, για την αποφυγή ακραίου συμβάντος που μπορεί να αποφέρει θύμα από την πλευρά των διαδηλωτών.

Ο απλός αστυνομικός που κάθε μέρα λοιδορείται, δέρνεται, καίγεται και που κρατά την οικογένεια του σε ένα διαρκές άγχος για το πότε θα γυρίσει σπίτι, πώς θα γυρίσει και αν θα γυρίσει, λέει ως εδώ!!!

Οι «κροκοδείλιες δηλώσεις», το «ναι μεν αλλά» και «το χτύπημα στην πλάτη» φτάνουν!!!

Κύριοι μας εγκαταλείψατε σε σημείο ώστε σε λίγο θα πληρώνουμε από την τσέπη μας τα καύσιμα των περιπολικών, τις μεταγωγές, τα αναλώσιμα των γραφείων, τις υπηρεσιακές μετακινήσεις, τις επισκευές των οχημάτων και πολλά άλλα!!!

Αναγκαστικά οδηγούμαστε στο να εγκαταλείψουμε την κοινωνική αστυνόμευση και ασχολούμαστε με την προστασία και φύλαξη της «ελίτ του τόπου» ενώ παράλληλα έχουμε «τεθεί» απέναντι σε κάθε κοινωνική ομάδα, χρησιμοποιούμενοι ως μέσο εκτόνωσης.

Η Ένωσή μας αναλαμβάνει πρωτοβουλίες περεταίρω ανάδειξης όλων των παραπάνω, με κινήσεις ουσίας και με συγκεκριμένες ενέργειες που ίσως ενοχλήσουν, αλλά θα συγκλίνουν όμως στον Έλληνα Αστυνομικό ο οποίος είναι εργαζόμενος, με οικογένεια με δικαιώματα και υποχρεώσεις και δεν είναι δυνατόν να ξεκινά από το σπίτι του για τη δουλειά και να μην ξέρει πως και αν θα επιστρέψει!!!

http://www.easya.gr/

  • Ποιού είδους προπαγάνδα σας έχει "τυλίξει;"

Να γιατί είναι τόσο απαραίτητοι οι διανοητές, τα αεικίνητα και παραγωγικά πνεύματα… Επειδή σε προλαβαίνουν λίγο πριν την τρέλα και με τα παιδαγωγικά σκαμπίλια της σταθμισμένης σκέψης τους, με το εμπεριστατωμένο έργο τους, σου κάνουν μη τοξική ανάνηψη. Κι αν πάλι δε σε προλάβουν, μπορούν τουλάχιστον να σε προσμετρήσουν στη σωστή κατηγορία τρελού και να προσεγγίσουν διαυγώς την περιπτωσιολογία στην οποία κι εσύ εμπίπτεις. Κάπως έτσι δικαιώνεσαι. Επειδή ετρελάθης μεν, αποτέλεσες δε, υλικό για την καλύτερη κατανόηση των ανθρώπινων πραγμάτων.

Αν για κάποιο λόγο κι εσείς, αισθάνεστε ότι τρελαίνεστε, την ώρα των ειδήσεων και των λοιπών εκπομπών, ο Νόαμ Τσόμσκι μπορεί με μερικές σταράτες παραγράφους, επιστημονικές και όχι επιστημονίζουσες, δηλαδή πάρα πολύ κατανοητές, να σας συνεφέρει και να σας κάνει να ενθυμηθείτε ότι δε φταίτε, επειδή στραβά αρμενίζετε. Απλούστατα, εδώ και κάμποσο καιρό είναι στραβός ο γιαλός.

Αντιμετωπίστε το σαν ένα τεστ. Βρείτε πόσο θετικοί στην προπαγάνδα είστε. Προσωπικά, συγκέντρωσα βαθμολογία 10 στα 10… Όλα έχουν πετύχει πάνω μου.

10 αρχές χειραγώγησης από τα ΜΜΕ

Του Νόαμ Τσόμσκι

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΣΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Το θεμελιώδες στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής που έγκειται στην εκτροπή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και τις αποφασισμένες από τις οικονομικές και πολιτικές ελίτ αλλαγές μέσω της τεχνικής του κατακλυσμού συνεχόμενων αντιπερισπασμών και ασήμαντων πληροφοριών. Η στρατηγική της απόσπασης της προσοχής είναι επίσης απαραίτητη για να μην επιτρέψει στο κοινό να ενδιαφερθεί για απαραίτητες γνώσεις στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της ψυχολογίας, της νευροβιολογίας και της κυβερνητικής. «Διατηρήστε την προσοχή του κοινού αποσπασμένη, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμάλωτη θεμάτων που δεν έχουν καμία σημασία. Διατηρήστε το κοινό απασχολημένο, τόσο πολύ ώστε να μην έχει καθόλου χρόνο για να σκεφτεί - πίσω στο αγρόκτημα, όπως τα υπόλοιπα ζώα» (απόσπασμα από το κείμενο: Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΛΥΣΕΩΝ

Αυτή η μέθοδος καλείται επίσης «πρόβλημα- αντίδραση - λύση». Δημιουργείται ένα πρόβλημα, μια προβλεφθείσα «κατάσταση» για να υπάρξει μια κάποια αντίδραση από τον κόσμο, με σκοπό αυτός ο ίδιος να ορίσει τα μέτρα που η εξουσία θέλει να τον κάνει να δεχτεί. Για παράδειγμα: Αφήνεται να ξεδιπλωθεί και να ενταθεί η αστική βία ή οργανώνονται αιματηρές επιθέσεις που αποσκοπούν στο να απαιτήσει ο κόσμος νόμους ασφαλείας και πολιτικές εις βάρος της ελευθερίας. Ή ακόμα: Δημιουργούν μία οικονομική κρίση ώστε να γίνει αποδεκτή ως αναγκαίο κακό η υποχώρηση των κοινωνικών δικαιωμάτων και η διάλυση των δημόσιων υπηρεσιών.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΔΙΑΚΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Για να γίνουν αποδεκτά τα διάφορα απαράδεκτα μέτρα, αρκεί η σταδιακή εφαρμογή τους, λίγο λίγο, επί συναπτά έτη. Κατά αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν τις δεκαετίες του ´80 και ´90 οι δραστικά νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός): ανύπαρκτο κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, ανασφάλεια, ελαστικότητα, μαζική ανεργία, μισθοί που δεν εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα, τόσες αλλαγές που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση αν είχαν εφαρμοστεί μονομιάς.

Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΝΑΒΟΛΗΣ

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσουν ως «επώδυνη και αναγκαία», εξασφαλίζοντας τη συγκατάβαση του λαού τη δεδομένη χρονική στιγμή και εφαρμόζοντάς τη στο μέλλον. Είναι πιο εύκολο να γίνει αποδεκτή μια μελλοντική θυσία απ' ό,τι μία άμεση. Κατά πρώτον επειδή η προσπάθεια δεν καταβάλλεται άμεσα και κατά δεύτερον επειδή το κοινό, η μάζα, πάντα έχει την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «τα πράγματα θα φτιάξουν στο μέλλον» και ότι οι απαιτούμενες θυσίες θα αποφευχθούν. Αυτό δίνει περισσότερο χρόνο στο κοινό να συνηθίσει στην ιδέα των αλλαγών και να τις αποδεχτεί με παραίτηση όταν φτάσει το πλήρωμα του χρόνου.

ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟ ΣΑΝ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν λόγο, επιχειρήματα, προσωπικότητες και τόνο της φωνής, όλα ιδιαίτερα παιδικά, πολλές φορές στα όρια της αδυναμίας, σαν ο θεατής να ήταν μικρό παιδάκι ή διανοητικά υστερημένος.

Όσο περισσότερο θέλουν να εξαπατήσουν το θεατή τόσο πιο πολύ υιοθετούν έναν παιδικό τόνο. Γιατί; «Αν κάποιος απευθύνεται σε ένα άτομο σαν αυτό να ήταν 12 χρονών ή και μικρότερο, αυτό λόγω της υποβολής είναι πολύ πιθανό να τείνει σε μια απάντηση ή αντίδραση απογυμνωμένη από κάθε κριτική σκέψη, όπως αυτή ενός μικρού παιδιού» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΧΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ

Η χρήση του συναισθήματος είναι μια κλασική τεχνική προκειμένου να επιτευχθεί βραχυκύκλωμα στη λογική ανάλυση και στην κριτική σκέψη των ατόμων. Από την άλλη, η χρήση των συναισθημάτων ανοίγει την πόρτα για την πρόσβαση στο ασυνείδητο και την εμφύτευση ιδεών, επιθυμιών, φόβων, καταναγκασμών ή την προτροπή για ορισμένες συμπεριφορές.

Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Κάντε το κοινό να είναι ανήμπορο να κατανοήσει τις μεθόδους και τις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και τη σκλαβιά του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που δίνεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι η φτωχότερη και μετριότερη δυνατή, έτσι ώστε το χάσμα της άγνοιας μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων κοινωνικών τάξεων να είναι και να παραμένει αδύνατον να γεφυρωθεί» (βλ. Αθόρυβα όπλα για ήρεμους πολέμους).

ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑ

Προωθήστε στο κοινό την ιδέα ότι είναι της μόδας να είσαι ηλίθιος, χυδαίος και αμόρφωτος.

ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΕΝΟΧΗΣ

Κάντε τα άτομα να πιστέψουν ότι αυτά και μόνον αυτά είναι ένοχα για την κακοτυχία τους, εξαιτίας της ανεπάρκειας της νοημοσύνης τους, των ικανοτήτων ή των προσπαθειών τους. Έτσι, τα άτομα, αντί να εξεγείρονται ενάντια στο οικονομικό σύστημα, υποτιμούν τους εαυτούς τους και νιώθουν ενοχές, κάτι που δημιουργεί μια γενικευμένη κατάσταση κατάθλιψης, της οποίας απόρροια είναι η αναστολή της δράσης. Και χωρίς δράση, δεν υπάρχει επανάσταση.

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΑΠ' Ο,ΤΙ ΑΥΤΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ

Κατά τα τελευταία 50 χρόνια, η ταχεία πρόοδος της επιστήμης έχει δημιουργήσει ένα αυξανόμενο κενό μεταξύ των γνώσεων του κοινού και εκείνων που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κυρίαρχες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, στη νευροβιολογία και στην εφαρμοσμένη ψυχολογία, το σύστημα έχει επιτύχει μια εξελιγμένη κατανόηση των ανθρώπων, τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το σύστημα έχει καταφέρει να γνωρίζει καλύτερα τον «μέσο άνθρωπο» απ' ό,τι αυτός γνωρίζει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις το σύστημα ασκεί μεγαλύτερο έλεγχο και μεγάλη εξουσία πάνω στα άτομα, μεγαλύτερη από αυτήν που τα ίδια ασκούν στους εαυτούς τους.


Παιδεία, η σύγχρονη μηχανή

κλωνοποίησης του Γιώργου

Εκτός του ότι τους έχει βγάλει έξω από τα ρούχα τους τόσους μήνες με κάθε είδους σχεδιασμούς που εξαγγέλλονται και βεβαίως με τις γενναίες περικοπές, που μέχρι στιγμής φτάνουν το 25% για τους διορισμένους, τώρα το υπουργείο Παιδείας τους βγάζει και στο δρόμο. Ο λόγος για τους εκπαιδευτικούς της δευτεροβάθμιας κυρίως αλλά και της πρωτοβάθμιας.

Τη Δευτέρα που η Διαμαντοπούλου θα έχει συνάντηση με τους δημάρχους όλης της χώρας, το ΔΣ της ΟΛΜΕ καλεί όλα τα Δ.Σ. των τοπικών Ενώσεών της (εκτός Αττικής) να οργανώσουν παραστάσεις διαμαρτυρίας στις Περιφερειακές Διευθύνσεις Εκπαίδευσης και στις Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Στην Αττική, την ίδια ημέρα, η ΟΛΜΕ καλεί τους εκπαιδευτικούς σε παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Παιδείας (Μαρούσι) στις 9 π.μ. έχοντας κηρύξειι 4ωρη στάση εργασίας από τις (8π.μ. -12μ.)

Αιτία το πρόγραμμα εκτεταμένων συγχωνεύσεων των σχολικών μονάδων και η αντικατάστασή τους από «πολυδύναμα σχολικά κέντρα». Χωρίς να υπάρχει άλλο κριτήριο πέρα από το οικονομικό, δηλαδή την εξοικονόμηση πόρων για τους τόκους του κατοχικού δανείου, σχολεία και εκπαιδευτικό προσωπικό σφάζονται με το πρόγραμμα των καταργήσεων – συγχωνεύσεων - υποβαθμίσεων, καθώς ακόμα και όταν δεν υπάρχουν συγχωνεύσεις προβλέπονται υποβαθμίσεις, δηλαδή μείωση οργανικών θέσεων, (αντιστοίχως, προβλέπονται αναβαθμίσεις, αλλά αανμένεται να είναι συγκριτικά ελάχιστες).

Τα σχολεία που συνενώνονται όπως είναι φυσικό θα έχουν τον διπλάσιο μαθητικό πληθυσμό χωρίς αναβάθμιση υποδομών κι εκπαιδευτικών συνθηκών δεδομένων των εκτεταμένων περικοπών που επιβάλει το Μνημόνιο. Σχολεία που θα μοιάζουν με σταύλους παρά με σχολεία. Οι μαθητές θα μοιραστούν σε 30αρια τμήματα, αλλά ο υπερπληθυσμός αυτός το πολύ να αντιμετωπίσει τις συνθήκες έλλειψης θέρμανσης, αφού τα κονδύλια ακόμα και για λειτουργικά έξοδα πέφτουν με το σταγονόμετρο. Όχι όμως και τις ανάγκες μάθησης. Γιατί πλέον η εκπαιδευτική διαδικασία τινάζεται στον αέρα. Κανείς δεν θα έχει όρεξη να να παρακολουθήσει μάθημα και κανείς δεν θα έχει όρεξη να κάνει μάθημα – ειδικά αν πρόκειται για εκπαιδευτικούς με μισθό χιλιοκουτσουρεμένο ύστερα από χρόνια στην εκπαίδευση και περιπλάνηση ανά την Ελλάδα για τη συλλογή μορίων, ενώ πλέον αντιμετωπίζουν δεκάδες μεταβολές επί τα χείρω στο εργασιακό τους περιβάλλον.

Με σχολεία αφιλόξενα, σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης, οικονομικής πίεσης των νοικοκυριών και ανεργίας δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι πολλοί μαθητές, ειδικά αν προέρχονται από αδύναμες οικονομικά οικογένειες, θα εγκαταλείψουν το σχολείο σε αναζήτηση εργασίας. Ήδη στις μαθητικές παρέες διακρίνει κανείς μια δυσφορία για τις ώρες που «χάνουν» στο σχολείο όταν θα μπορούσαν να είναι στις καφετέριες ή στα φροντιστήρια...

Το υπουργείο Παιδείας όχι μόνο δεν φροντίζει να αποκαταστήσει στα μάτια των παιδιών την αξία της εκπαίδευσης αλλά τα διώχνει κιόλας. Για να έχει αντικείμενο το έτερο σκέλος αρμοδιοτήτων του, η Δια Βίου Μάθηση.

Τα σχολεία που θα βγάζουν... Γιωργάκηδες, αμόρφωτους που θα λένε «ευχαριστώ» σε κάθε «ευεργέτη» ετοιμάζονται...





Οι υπεύθυνοι των πολιτικών στρατηγικών και τακτικών της Ν.Δ. παραμένουν αγκιστρωμένοι στο δόγμα του ώριμου φρούτου.
Αυτό γίνεται ενσυνείδητα ή εξ ανάγκης;
Προσωπικά πιστεύω ότι το κόμμα της Ν.Δ. είναι εγκλωβισμένο σε μια ακαταλαβίστικη άρνηση να καταδικάσει τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος με σαφήνεια και ειλικρίνεια παραμερίζοντας και τους υπεύθυνους. Πολλοί νομίζουν ότι κάτι τέτοιο θα έβλαπτε την παράταξη και θα μείωνε ανεπανόρθωτα την εκλογική της δύναμη και την διεισδυτικότητά της στην Ελληνική κοινωνία.
Αυτό είναι μεγάλο λάθος.
Τα κόμματα είναι ζωντανοί οργανισμοί και μάλιστα με δυνατότητα αναπλήρωσης ακόμη και ολόκληρου μέλους απ’ τον οργανισμό τους που θα αφαιρεθεί. Τα κόμματα είναι η πλήρωση της κοινωνικής ανάγκης έκφρασης ομάδας του λαού που αυτοπροσδιορίζει τα κοινά συμφέροντά της και ψάχνει εναγωνίως κομματικό σχηματισμό για την εκπροσώπησή της.
Αυτό σημαίνει ότι τα κόμματα δεν είναι σχηματισμοί προσώπων απ’ τα οποία εξαρτάται η διαιώνισή τους αλλά είναι σχηματισμοί προσώπων που αναλαμβάνουν κατά περίσταση την εκπροσώπηση μιας κοινωνικής ομάδας στον ανταγωνισμό της με τις άλλες ομάδες αντικρουόμενων συμφερόντων. Τα πρόσωπα μικρή σημασία έχουν για την ύπαρξη των κομμάτων έστω και αν αυτά είναι πλήρως αρχηγικά ή δημιουργήματα ενός ανθρώπου. Το ΠΑΣΟΚ δεν διαλύθηκε μετά τον θάνατο του ιδρυτή του αλλά κυβέρνησε άλλα οκτώ χρόνια με τον Σημίτη και κυβερνά και σήμερα χωρίς ιδιαίτερα εσωτερικά προβλήματα.
Ένα άλλο σοβαρό μειονέκτημα που έχει το κόμμα της Ν.Δ. είναι η απουσία στελεχών σφυρηλατημένων σε πολιτικές διεργασίες και με συμμετοχή σε τοπικά πολιτικά δρώμενα.
Το μειονέκτημα αυτό επιτείνεται απ’ το ότι τα πρόσωπα πρώτης γραμμής που αναλαμβάνουν τέτοιες πρωτοβουλίες είναι ήδη φθαρμένα και αναξιόπιστα. Οι περισσότεροι είναι δημιουργήματα της τηλεόρασης και πολλοί λίγοι έχουν αναδειχτεί από πολιτικές διεργασίες και ζυμώσεις ακόμη και μέσα στον πυρήνα της Ν.Δ.
Η ανυπαρξία και η απαξίωση των τοπικών οργανώσεων με ευθύνη προηγούμενων ηγεσιών δεν προάγει τις πολιτικές ζυμώσεις που θα αναδείξουν τα καινούρια κομματικά στελέχη με ερείσματα στη βάση της Ν.Δ. και στην τοπική κοινωνία. Καλά και χρήσιμα τα «από έδρας» στελέχη με πανεπιστημιακούς και άλλους τίτλους αλλά κόμμα χωρίς στελέχη σφυρηλατημένα σε τοπικά πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα δεν μπορεί να έχει διεισδυτικότητα και σοβαρά ερείσματα στον κοινωνικό ιστό.
Τα ήδη υπάρχοντα κομματικά στελέχη μαθημένα από πρακτικές του παρελθόντος ακόμη και σε στενού κομματικού κύκλου επαφές δεν συζητούν δεν δέχονται ερωτήσεις, προτάσεις και πολιτικό διάλογο, απλώς ανεβαίνουν στο βήμα εκφωνώντας ένα λογύδριο και αφού σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις τάξουν στους πάντες τα πάντα, ψευδόμενοι ασυστόλως, αποχωρούν. Εδώ ο λαϊκισμός δεν έχει τέλος.
Αποφεύγουν να εμπλακούν σε χώρους όπου γίνεται διεκδίκηση αιτημάτων είτε αυτά αφορούν εργασιακά ή κοινωνικά ή περιβαλλοντικά κτλ θέματα. Υπάρχει ένα φοβικό σύνδρομο στο να συνομιλήσουν με απεργούς ή πολίτες που διεκδικούν κάτι λες και θα κακοχαρακτηριστούν. Μόνο αν το γεγονός πρόκειται να καλυφθεί τηλεοπτικά φροντίζουν να έχουν την καλύτερη δυνατή θέση στα πλάνα. Αυτή δεν είναι πολιτική πρακτική είναι «πασαρέλα». Σε μερικές περιπτώσεις ειδικότερα αν στην τηλεόραση θα παρουσιαστεί ο αρχηγός βλέπουμε σκηνές απείρου κάλλους στην προσπάθεια για μια θέση δίπλα στον αρχηγό. Το ναδίρ της γελοιότητας.
Το κόμμα ή θα αποκτήσει στελέχη που θα κερδίσουν την αποδοχή των τοπικών κοινωνιών μετέχοντας σε τοπικές πολιτικές διεργασίες και ζυμώσεις ή με κομματικά στελέχη του δοκιμαστικού σωλήνα θα μαραθεί δίνοντας χώρο για την ίδρυση νέου κομματικού σχηματισμού που θα αναλάβει να εκπροσωπήσει όσους δεν θα μπορεί πλέον να εκπροσωπεί η Ν.Δ.
Για να μπορέσουν τα νέα αυτά στελέχη να αναδειχτούν και να αποκτήσουν πρόσβαση και αποδοχή στις τοπικές κοινωνίες πρέπει να απαλλαχτούν απ’ το φορτίο του κακού παρελθόντος και να μιλούν σαν νέοι που θέλουν να βοηθήσουν τις τοπικές κοινωνίες στην επίλυση των προβλημάτων και όχι σαν απολογητές του λαθών του παρελθόντος.
Ας φροντίσουν γι’ αυτό οι υπεύθυνοι της Ν.Δ. και να μη ψάχνουν δικαιολογίες για αποκλεισμούς απ’ τα κανάλια, η τοπική κοινωνία αν δει ανθρώπους έτοιμους να δουλέψουν για το καλό της λίγη σημασία θα έχει η παρουσίασή τους ή όχι απ’ τα κανάλια.
Ας καταλάβουν ότι ένα κόμμα δεν είναι κλειστό «κλαμπ» των λίγων αλλά είναι ενεργή συμμετοχή όλων έστω και αν διαφωνούν σε μερικά σημεία ή κάνουν κριτική ακόμη και στον αρχηγό.
Η πλειοψηφία κερδίζεται με ενεργό συμμετοχή και πόρτα-πόρτα.

Πόσο θράσσος μπορεί να έχει κανείς για να τολμά να κρύβεται πίσω από... μία τρίχα; Όσο και αν προσπαθούν -οι σημερινοί τραγικοί ανθυποκυβερνώντες- να μας πείσουν πως προσπαθούν για το καλό της χώρας, πως προτάσσουν το εθνικό συμφέρον και πως δίνουν έναν αγώνα για την χώρα, δεν μπορούν να τα καταφέρνουν και να μας πείσουν για τις αγαθές τους προθέσεις.
Ο λόγος; Πολύ απλός. Όλα αυτά που αποκαλύπτονται ενάντια στους ψευδείς καθημερινούς ισχυρισμούς της κυβερνώσας παρεούλας, σε οποιοδήποτε κράτος του κόσμου θα προκαλούσαν την άμεση φυλάκιση των ιθυνόντων. Αυτό όμως δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Κι αυτό, επειδή δεν είμαστε πλέον χώρα, αλλά χώρος. Δεν είμαστε πλέον πολίτες, αλλά έχουμε μεταμορφωθεί σε αποχαυνωμένα περιφερόμενα (ενίοτε και σε πασαρέλες που ονομάζονται "απεργιακές πορείες") δίποδα...
Διαβάζουμε, λοιπόν:

"Τα γραπτά μένουν"... Μας ταράξατε όλοι στο ψέμα!!

Κύριοι (και κυρίες) της κυβέρνησης και τα άλλα παπαγαλάκια της ενημέρωσης:

Αυτό το εγγραφο γιατί δεν μας το είπε κανένας σας; Πότε θα μας πείτε; ΌΤΑΝ ΤΑ ΠΟΥΛΗΣΕΤΕ ΟΛΑ;

Έχουμε λοιπόν:

The Economic Adjustment Programme for Greece (Το Οικονομικό Πρόγραμμα Προσαρμογής για την Ελλάδα)

Το έγγραφο είναι εδώ. Επίσης μπορείτε να το κατεβάσετε και απο το blog μας εδώ (Το κίτρινο φόντο και το πλαίσιο το κάναμε εμείς)

Το κείμενο είναι στα Αγγλικά και είναι “φρέσκο” … Φεβρουάριος 2011. Στη σελίδα 7 του εγγράφου γράφει τα εξής:

The foreseen very ambitious privatisation and real estate development programme will be of great support to the fiscal consolidation efforts. The government has committed to considerably scale up its privatisation and real estate development programme, and the objective is to realise EUR 50 billion in privatisation proceeds from now to 2015. This has the potential of cutting the debt ratio by more than twenty percentage points of GDP over the next five years.

Furthermore, the privatisation programme is likely to increase economic efficiency and support higher investment and exports. The government’s commitment to this process, including determination to tackle privileges and vested interests, will be critical. If successful, this new initiative has the potential of substantially improving the market sentiment vis-à-vis Greece.

Με μια απλή μετάφραση (αν έχω λάθη ενημερώστε με):

Το προβλεπόμενο πολύ φιλόδοξο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης και ανάπτυξης ακινήτων θα είναι πολύτιμη στήριξη στις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης. Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να αυξήσει σημαντικά την ιδιωτικοποίηση και το πρόγραμμα ανάπτυξης ακινήτων, και ο στόχος είναι η υλοποίηση των 50 δισ. ευρώ σε έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις από τώρα έως το 2015. Αυτό έχει τη δυνατότητα της μείωσης του δείκτη του χρέους κατά περισσότερο από είκοσι εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά τα επόμενα πέντε χρόνια.

Επιπλέον, με το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων είναι πιθανό να αυξηθεί η οικονομική αποτελεσματικότητα και η υποστήριξη υψηλότερων επενδύσεων και εξαγωγών. Η δέσμευση της κυβέρνησης σε αυτή τη διαδικασία, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού να αντιμετωπίσει τα προνόμια και οργανωμένα συμφέροντα, θα είναι κρίσιμο. Εάν επιτύχει, η νέα αυτή πρωτοβουλία έχει τη δυνατότητα να αυξήσει σημαντικά την αίσθηση στην αγορά έναντι των υποχρεώσεων (;) της Ελλάδας.

Δηλαδή κ. Παπακωνσταντίνου και κ. Πρωθυπουργέ:

ΕΧΕΤΕ ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ ΝΑ ΤΑ ΞΕΠΟΥΛΗΣΕΤΕ !!!!!!

ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΑΣ ΤΟ ΛΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ;

Αλλά… θα μου πεις…

ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΤΕ… ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΠΙΣΤΕΨΕΙ;

ΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΙΣ ΜΥΤΕΣ ΣΑΣ ΚΥΡΙΟΙ… ΘΑ ΤΡΑΚΑΡΕΤΕ… ΕΧΕΤΕ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗ ΜΥΤΗ ΤΟΥ ΠΙΝΟΚΙΟ!!!

Και να πω και κάτι σαν ιδέα (αστείο είναι περισσότερο):

Από τις πωλήσεις που θα κάνετε… το ΦΠΑ να το αποδώστε σε ΜΑΣ γιατί ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ!!!



Έλληνες πολίτες: "Κουτσομπολιά ότι κυβερνάει ο Παπανδρέου"

Ανέβηκαν οι τόνοι στη Βουλή, με αιχμή τις αποκαλύψεις ότι ο Πρωθυπουργός είχε ζητήσει την παρέμβαση του ΔΝΤ από το Δεκέμβριο του 2009. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση του πρόεδρου της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Παπανδρέου τον κατηγόρησε ότι γίνεται «σχολιαστής κουτσομπολιών» και συμπλήρωσε ότι στην επίμαχη συνάντηση με τον Ντομινίκ Στρος Καν ζήτησε την τεχνική υποστήριξη του ΔΝΤ.

Υπεραμυνόμενος των ενεργειών στις οποίες προέβη τον Δεκέμβριο του 2009, ο Πρωθυπουργός σημείωσε χαρακτηριστικά: «Ανοιχτά παλεύω για αυτήν τη χώρα και θα έχω επαφές με οποιονδήποτε και για οποιονδήποτε λόγο εφόσον αυτό είναι για το συμφέρον του ελληνικού λαού».

Συμπλήρωσε ότι στις επαφές του με τον επικεφαλής του διεθνούς οργανισμού έγιναν αξιολογήσεις για όλα τα πιθανά σενάρια, ωστόσο, όπως τόνισε, «το να κάνουμε δημοσίως συζητήσεις για όλα τα πιθανά σενάρια δημιουργεί αρνητικό κλίμα».

Μεταξύ άλλων, ο Πρωθυπουργός απέδωσε ευθύνες για την τρέχουσα οικονομική συγκυρία στην προηγούμενη κυβέρνηση, υποστηρίζοντας ότι επί ΝΔ το χρέος της χώρας ανέβηκε κατά 150 δισ. ευρώ, σχεδόν διπλασιάστηκε.

«Με την αποκάλυψη αυτή», συνέχισε, «αντέδρασαν οι αγορές. Ήμασταν αναξιόπιστοι και οι όροι δανεισμού τοκογλυφικοί. Η Ελλάδα είχε δύο επιλογές ή να χρεοκοπήσει ή να βρει από αλλού δανεισμό. Πήραμε τις αναγκαίες αποφάσεις για να σταθεί η Ελλάδα όρθια».

Από την πλευρά του ο κ. Τσίπρας αντέτεινε ότι ο Πρωθυπουργός χρησιμοποιεί τη λέξη «κουτσομπολιό» για το ΔΝΤ που «τον καρφώνει». Ασκώντας οξεία κριτική στην πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση με την ανάληψη της εξουσίας, έκανε λόγο για «εθελοδουλία» και υποστήριξε ότι εθελοντικά η κυβέρνηση προσέφυγε στο ΔΝΤ. «Το έγκλημα ήταν εκ προμελέτης, με σχέδιο οδηγήσατε τη χώρα στο ΔΝΤ».

«Μιλάγατε για περίστροφο που ήταν πάνω στο τραπέζι, αλλά το περίστροφο το κρατούσατε εσείς και είχατε ήδη πυροβολήσει την ελληνική κοινωνία αλλά με σιγαστήρα για να μην σας πάρουν χαμπάρι», είπε χαρακτηριστικά.

Επιπλέον, κατηγόρησε τον Πρωθυπουργό ότι σήμερα χειροκροτεί το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, συμπληρώνοντας: «Ευχαριστείτε τους Γερμανούς και τη Μέρκελ που είναι έτοιμη να μας βάλει στο κρεβάτι του Προκρούστη».

«Παίζετε θέατρο», σημείωσε, απευθυνόμενος στον κ. Παπανδρέου και συνέχισε στον ίδιο τόνο: «Εχετε ένα τελευταίο χαρτί, εκτός και αν κι αυτό σημαδεμένο. Αρνηθείτε το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας προσφεύγοντας στο λαό με δημοψήφισμα».

Προειδοποίησε μάλιστα τον Πρωθυπουργό, πως αν συμφωνήσει με αυτό στη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, τότε, σε ενδεχόμενες εκλογές, «η διαφυγή του κ. Καραμανλή θα μοιαζει για αυτόν το ευτυχέστερο δυνατο σενάριο». «Υπαρχει γενική κατακραυγή έχει χρεοκοπήσει η δική σας κυβέρνηση», κατέληξε ο κ. Τσίπρας.

Λαμβάνοντας εκ νέου το λόγο ο Πρωθυπουργός, επεσήμανε ότι «η καταστροφή αυτής της κυβέρνησης, θα ήταν η καταστροφή μιας πορείας ανόρθρωσης αυτής της χώρας».

«Ξέρουμε από διαπραγματεύσεις, ξέρουμε πώς θα προωθήσουμε τα συμφέροντά μας ξέρουμε και τις δυσκολίες», συμπλήρωσε και επανέλαβε απευθυνόμενος στον πρόεδρο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ: «Αντί να συμμετέχετε στη συγγραφή ιστορίας, παραμένετε σχολιαστής κουτσομπολιών».

Τον κατηγόρησε τέλος πως φοράει «προσωπείο αριστερό», πως ο λόγος του στην πράξη είναι άκρως συντηρητικός και πως τριχοτομεί τη δικιά του παράταξη. «Δείτε πού είστε σήμερα. Πού είναι το κόμμα σας», τόνισε ο Πρωθυπουργός.

Πηγή




Ποιόν στοχεύει ο "στοχαστής";

Με αιχµηρές επισηµάνσεις για καθυστερήσεις και ολιγωρία της κυβέρνησης στην εφαρµογή κάποιων από τα συµφωνηθέντα µέτρα στο Μνηµόνιο και ηχηρό προειδοποιητικό καµπανάκι για επιτάχυνση των διαρθρωτικών αλλαγών συνόδευσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το «ναι», που είπε χθες στην εκταµίευση της 4ης δόσης του δανείου στην Ελλάδα.
Η έκθεση της Κοµισιόν και το αναθεωρηµένο Μνηµόνιο Νο 4 προβλέπουν νέα µέτρα και ένα ενισχυµένο πρόγραµµα αποκρατικοποιήσεων, µε τα οποία κυβέρνηση και τρόικα φιλοδοξούν προφανώς να καθησυχάσουν τις αγορές, που - όπως παραδέχθηκε χθες ο κ. Παπακωνσταντίνου - αµφιβάλλουν κατά πόσον θα ήταν δυνατή η αποκλιµάκωση του δηµόσιου χρέους µας, ακόµη και µε την υλοποίηση του προγράµµατός µας. Μίλησε, µάλιστα, για µέτρα 23 δισ. ευρώ που ξεπερνούν τον ...
ορίζοντα του Μνηµονίου και εκτείνονται από σήµερα ώς και το 2015, ενώ επανέλαβε και τον στόχο για ιδιωτικοποιήσεις 50 δισ.

«Να στήριξουν οι Πολίτες»
Πάντως ο κ. Παπακωνσταντίνου, παρουσιάζοντας στην Αθήνα το νέο πακέτο µέτρων - συνολικού ύψους 23 δισ. που ετοιµάζεται να λάβει η κυβέρνηση από το 2011 έως το 2015, είπε ότι στόχος είναι η µείωση του ελλείµµατος στο 1% του ΣΕΠ (από 9,5% του ΑΕΠ περίπου το 2010). «Θα εξηγήσουµε στους έλληνες πολίτες τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν και θα ζητήσουµε τη στήριξή τους γι’ αυτό τον δύσκολο δρόµο», σηµείωσε.
Το πακέτο των µέτρων, όπως εξήγησε ο κ. Παπακωνσταντίνου θα αποτελείται κατά τα 2/3 από περικοπές δαπανών και κατά το 1/3 από αύξηση εσόδων.
  • Το πρώτο µέρος του, ύψους 1,7 δισ. ευρώ, αφορά πρόσθετα µέτρα για το 2011.
  • Το δεύτερο είναι το µεσοπρόθεσµο πρόγραµµα της περιόδου 2012-2014, µε µέτρα 8% του ΑΕΠ ή 18,3 δισ., ορισµένα εκ των οποίων περιγράφονται ήδη στο Μνηµόνιο σε γενικές γραµµές.
  • Τέλος η κυβέρνηση προσθέτει έναν ακόµη χρόνο, το 2015, εκτός Μνηµονίου, κατά τον οποίο θέλει να µειώσει το έλλειµµα περαιτέρω κατά 3 δισ. ευρώ, όπως είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου.
Η κυβέρνηση σκοπεύει να ξεκινήσει διάλογο για το µεσοπρόθεσµο πρόγραµµα της περιόδου 2012-2014 µε µέτρα 8% του ΑΕΠ ή 18,3 δισ. την ερχόµενη εβδοµάδα, να το παρουσιάσει ώς το τέλος Μαρτίου, να εγκριθεί από το Υπουργικό Συµβούλιο ώς τα µέσα Απριλίου και να ψηφισθεί ώς τα µέσα Μαΐου. Μάλιστα, χαρακτήρισε ακατανόητη τη στάση της αξιωµατικής αντιπολίτευσης που αρνείται να προσέλθει στον διάλογο.

ΟΙ ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΉΣΕΙΣ
Ως το τέλος Μαρτίου, εξάλλου, ανακοίνωσε ο κ. Παπακωνσταντίνου ότι θα είναι έτοιµο το στρατηγικό σχέδιο για τις αποκρατικοποιήσεις και θα προσληφθούν και οι σύµβουλοι για την αποτίµηση της αξίας της ακίνητης περιουσίας . Ο υπουργός Οικονοµικών επανήλθε χθες στον στόχο για έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις ύψους 50 δισ. ευρώ ώς «το 2015 και παραπέρα» τονίζοντας ότι είναι στόχος της κυβέρνησης και όχι του Μνηµονίου. Το Μνηµόνιο, πάντως, θέτει ως στόχο την είσπραξη 15 δισ. την τριετία ώς και το 2013. Ωστόσο, ενώ προεξόφλησε µια απόφαση για την επιµήκυνση του χρόνου εξόφλησης των δανείων σε 11 χρόνια, κάτι που είπε ότι είναι σηµαντικό βήµα, περιορίσθηκε να αναφέρει ότι η επαναγορά µέρους του χρέους είναι στο τραπέζι ενώ δεν µίλησε ούτε για τη µείωση των επιτοκίων. «Εχουµε ακόµη πολύ δρόµο µέχρι να ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις».
Θα ληφθούν µέτρα 23 δισ. ευρώ, που ξεπερνούν τον ορίζοντα του Μνηµονίου ενώ ισχύει ο στόχος για τα 50 δισ.

Τα Κατά Τρόικα προβλήµατα
Τα προβλήµατα που διαπίστωσε η έκθεση είναι τα εξής:
Καθυστερήσεις
στην επέκταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησηςπέραν του οαεε. Το νέο χρονοδιάγραµµα προβλέπει εφαρµογή της τον Μάιο. το άνοιγµα των κλειστών επαγγελµάτων δεν έγινε όπως προβλεπόταν αρχικώς. οι ενδεικτικές αµοιβές και οι γεωγραφικοί περιορισµοί που παραµένουν στην άσκηση του δικηγορικού επαγγέλµατος επισηµαίνονται ως απογοητεύσεις και ενδεικτικές της ισχύος των κατεστηµένων συµφερόντων. το νοµοσχέδιο για τις επιχειρησιακές συµβάσεις χαρακτηρίζεται «κατώτερο των προσδοκιών». ή συλλογή των εσόδων το 2010 χαρακτηρίζεται απογοητευτική και τα µέτρα κατά της φοροδιαφυγής ανεπαρκή. ή συµπίεση των δαπανών που έγινε το 2010 για να αντισταθµισθεί η υστέρηση εσόδων αµφισβητείται, καθώς µπορεί να αντιπροσωπεύει απλώς µετάθεση δαπανών για αργότερα.

Για απόδειξη αποτυχίας µιλάει η Ν.Δ.
Κεντρικό στόχο αποτελεί πλέον για τη Ν.∆. ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος καλείται σχεδόν ανοικτά να παραιτηθεί. Κατά την αξιωµατική αντιπολίτευση, ο υπουργός οικονοµικών έχει εξελιχθεί σε «αδύναµο κρίκο» για την κυβέρνηση και δεν αποκλείονται αλλαγές στο κυβερνητικό σχήµα που θα αρχίζουν από το οικονοµικό επιτελείο. υπό αυτό το πρίσµα, ηΝ.∆. είναι αποφασισµένη να κλιµακώσει τις επιθέσεις εναντίον του, επιδιώκοντας µια ενδεχόµενη αλλαγή φρουράς στο υπουργείο οικονοµικών να ερµηνευθεί ως προϊόν των δικών της πιέσεων.
Το µήνυµα αυτό εξέπεµψε, ουσιαστικά, και ο εκπρόσωπος της Ν.∆. Γιάννης Μιχελάκης, ο οποίος ξιφούλκησε χθεςκατά τουκ. Παπακωνσταντίνου µε φόντο τις υπουργικές ανακοινώσεις γιατην επικαιροποίηση του Μνηνονίου. ο εκπρόσωπος τηςΝ.∆., επικαλούµενοςπαλαιότερες δηλώσεις του υπουργού, έκανε λόγο για «απόδειξη αποτυχίας» και κατέληξε µε έµφαση: «Μετά από αυτό τι σκοπεύειο ίδιος να πράξει; Μπορεί και παραµένει ακόµη στη θέση του;».

Απελευθέρωση των τιµολογίων
Απελευθέρωση των τιµολογίων στο ρεύµα, πλην των οικιακών, ώς το τέλος του 2011, προβλέπει η έκθεση της ευρωπαϊκής επιτροπής για το Μνηµόνιο. Στην πράξη αυτό σηµαίνει ότι η ∆ΕΗ θα µπορεί από το 2012 να καθορίζει ελεύθερα τα εµπορικά, επιχειρηµατικά και αγροτικά της τιµολόγια, µε βάση τους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης, και όχι όπως σήµερα που ρυθµίζονται από την κυβέρνηση. Επίσης τα τιµολόγια λιανικής πρόκειται µέσω ενός ειδικού µηχανισµού να αρχίσουν σταδιακά να αντανακλούν τις τρέχουσες τιµές χονδρικής.









Με το ΠΑΜΕ βόλτα και φεύγουμε ούτε αγώνα κάνουμε, ούτε διαμαρτυρία, ούτε τίποτε

Το ΚΚΕ έχει μια τεράστια εμπειρία. Συνδικαλιστική, οργανωτική, διεκδικητική, αγωνιστική. Τεράστια. Το ΚΚΕ ξέρει πως να κάνει μια πορεία και μια συγκέντρωση σωστά, να την οργανώσει, να την περιφρουρήσει και να την διαφυλάξει από προβοκάτσιες και κακοτοπιές. Αλλά αυτό που κυρίως ξέρει το ΚΚΕ είναι πως να κάνει μια απεργία ή μια συγκέντρωση να πιάσει τόπο. Να μην πάει χαμένη.

Κι όμως. Οσοι πήγαμε στις συγκεντρώσεις της γενικής απεργίας της Τετάρτης 23 Φεβρουαρίου με το ΠΑΜΕ, νιώσαμε πως απλώς πήγαμε μια “επαναστατική” βόλτα στην πόλη (Θεσσαλονίκη) και τίποτε περισσότερο. Απλώς ταλαιπωρήσαμε τους συμπολίτες μας κλείνοντας για ώρες το κέντρο της πόλης, χωρίς μάλιστα σοβαρό λόγο και αποτέλεσμα. Και το ίδιο έγινε και στην Αθήνα και μάλλον και στις άλλες πόλεις.

Αναρωτιέται κανείς ποιος είναι ο επιδιωκόμενος στόχος και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα από μια τέτοια “αγωνιστική” εκδήλωση του τύπου ΠΑΜΕ και φεύγουμε. Πάμε βόλτα δηλαδή στην πόλη; Και ενημερώνουμε τους συμπολίτες μας που μας κοιτάνε από τα μπαλκόνια τους για κάτι που δεν ξέρουν; Σωπάτε πατριώτες!

Αναρωτιέται λοιπόν κανείς ποιος είναι ο επιδιωκόμενος σκοπός, αν μάλιστα λάβει υπόψη του τις τρέχουσες συνθήκες όπου έχουμε μια κυβέρνηση, αντιπρόσωπο των πιο αντεργατικών, των πιο νεο-ταξίτικων συμφερόντων, να έχει εξαπολύσει την πιο ανελέητη επίθεση στο λαό. Κι ένα εργατικό και κομμουνιστικό κόμμα να κόβει βόλτες τους οπαδούς του μέσα στις πόλεις και μετά να τους πηγαίνει για καφέ και ρετσίνες.

Δεν ξέρω αν είμαι μόνο εγώ και κάτι άλλοι σαν και μένα οι μόνοι που αναρωτιούνται για την χρησιμότητα και την αποδοτικότητα αυτής της αγωνιστικής τακτικής που επέλεξε η ηγεσία του ΚΚΕ. Ελπίζω να αναρωτιούνται και τα μέλη και οι οπαδοί του ΚΚΕ καθώς και οι συνδικαλισμένοι στο ΠΑΜΕ.

Το ΚΚΕ δεν ελπίζει να γίνει κυβέρνηση τώρα κοντά. Προσωπικά έχω σχεδόν σιγουρευτεί πως η αρχηγική του ομάδα δεν το θέλει κιόλας. Καθόλου μάλιστα. Η ηγεσία του ΚΚΕ δεν επιθυμεί να κάνει το σύστημα να ανησυχήσει, σε καμμία περίπτωση. Και μάλλον δεν θέλει να ξεπεράσει ποτέ ένα 10 με 12%. Είναι μια χαρά έτσι. Δεν τους ενοχλεί, δεν το ενοχλούν. Κούκλα.

Ελα όμως πως εδώ που φτάσαμε δεν είμαστε για τέτοια. Αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει και το Μνημόνιο πρέπει να ακυρωθεί. Και το ΚΚΕ θα είχε πολύ σοβαρό ρόλο να παίξει σε μια τέτοια εξέλιξη, αν το ήθελε η ηγεσία του. Ομως η ηγεσία του ΚΚΕ, σαν και την ηγεσία της ΝΔ, δεν θέλει. Δεν θέλει ρε παιδιά, πως να το κάνουμε, δεν θέλει. Κι έτσι μας πάει βόλτες. ΠΑΜΕ και φεύγουμε. Και φυσικά ο κόσμος το έχει πάρει χαμπάρι και το συζητάει. Και στον δρόμο και στο διαδίκτυο. Στο διαδίκτυο θα βρείτε πολλές τέτοιες αναρτήσεις σχετικά.

Μ’ έχουν πει αντι-κομμουνιστή, μ’ έχουν πει κομμουνιστή, μ’ έχουν πει χίλια δυο. Βαρέθηκα να εξηγώ τι πιστεύω. Εγώ μα και πάρα πολλοί άλλοι συμπολίτες μας δεν το βλέπουμε “έτσι” πια το πράγμα, με αυτούς τους όρους: δεξιά-αριστερά. Σαφώς υπάρχει ταξική πάλη. Σαφώς έχουμε κι εμείς συγκεκριμένες οικονομικές απόψεις. Αλλά από αυτό το σημείο ως…Τέλος πάντων. Τα λέω αυτά μήπως και γλυτώσω κάποιες από τις επιθέσεις που θα προκαλέσει αυτό το κείμενο. Και την άδικη εμπάθεια.

Τέλος πάντων, ότι και να με θεωρεί ο καθένας, εμένα και όποιον άλλον μιλάει σαν κι εμένα, το συμπέρασμα παραμένει: Στην παρούσα φάση το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ θα μπορούσαν να γίνουν καταλύτες σε πολύ μεγάλες εξελίξεις. Αλλά δεν…

Βασικά η ηγεσία του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ φοβάται αυτό που φοβούνται όλες οι ηγεσίες. Οπως και η ηγεσία της ΝΔ εξάλλου. Ολες οι “αντιπροσωπευτικές” ηγεσίες φοβούνται το ίδιο πράγμα: να μην αυτονομηθούν οι αντιπροσωπευόμενοι. Ο λαός δηλαδή. Φοβούνται να μην απαιτήσει ο λαός να γίνει το δικό του. Είναι τόσο απλό. Οι ηγεσίες θέλουν την εξουσία επάνω σε αυτούς που υποτίθεται πως υπηρετούν και αντιπροσωπεύουν. Θέλουν τον έλεγχο επάνω τους. Τον απόλυτο. Και οτιδήποτε απειλεί αυτόν τον έλεγχο το θεωρούν κακό, αντικομματικό, κατάπτυστο, αντιδεξιό, αντικομμουνιστικό κλπ κλπ. Οι ηγεσίες οι κομματικές δεν θέλουν τον λαό μέσα στα ποδάρια τους. Οι ηγεσίες φοβούνται τον λαό. Και τον δικό τους λαό.

Είναι η ίδια ιστορία, η ίδια πονεμένη ιστορία πάντα, με το τεράστιο δημοκρατικό έλλειμμα που υπάρχει μέσα σε όλους τους πολιτικούς οργανισμούς που χρησιμοποιούν κοινοβουλευτική αντιπροσώπευση (βουλή, κεντρική επιτροπή, πολιτικό γραφείο, δήμος, σωματείο). Φοβούνται την δημοκρατία. Γιατί δημοκρατία σημαίνει εξουσία στο λαό. Εξουσία στο κομματικό και στο συνδικαλιστικό μέλος. Στο απλό μέλος. Εξουσία στους από κάτω με μεθόδους άμεσης δημοκρατίας. Ενώ αυτό που θέλουν οι κομματικές ηγεσίες είναι επαγγελματίες της πολιτικής, αντιπροσώπους δηλαδή με μακρές θητείες, οι οποίοι μόνο μέσα από κοινοβουλευτικές μεθόδους προκύπτουν. Επαγγελματίες αντιπρόσωποι που ελέγχονται εύκολα. Επαγγελματίες βουλευτές, επαγγελματίες συνδικαλιστές, επαγγελματίες γενικοί γραμματείς, επαγγελματίες υπουργοί.

Αυτή η κυβέρνηση πέφτει με ένα φύσημα. Εχει μηδενική λαϊκή στήριξη αυτή τη στιγμή. Το ΚΚΕ έχει μια τεράστια αγωνιστική εμπειρία. Ξέρει πως θα μπορούσε να γίνει, με ειρηνικό και κοινοβουλευτικό τρόπο, κάτι τέτοιο. Κι όμως μας πάει βόλτες. ΠΑΜΕ και φεύγουμε.

Το ΚΚΕ δεν προσφέρει την τεράστια αγωνιστική του εμπειρία του στον λαό, ώστε ο λαός να αποτινάξει αυτή την κυβέρνηση της καταστροφής. Η ηγεσία του έχει τους δικούς της σχεδιασμούς. Το ΚΚΕ, η ηγεσία του, είναι με το σύστημα. Οχι με μας. Οχι με το λαό.

Ο λαός θέλει να φύγει αυτή η κυβέρνηση και ψάχνει μπροστάρη να τον ακολουθήσει. Το ΚΚΕ έχει την απαιτούμενη τεχνολογία, κι αντί για μια συγκέντρωση, χωρίς καν πορεία, μια συγκέντρωση ειρηνική που θα μείνει στην πλατεία μέχρι να γίνει το θέλημα του λαού, μας πάει βόλτες. ΠΑΜΕ και φεύγουμε.

Τα βαρέθηκα πια αυτά τα χαζά.


Πληρώνουμε τα ψέματα, που ευχάριστα

πιστέψαμε, όταν μας τα είπαν...


Πως είναι δυνατόν, μία χώρα που δεν παράγει τίποτα, να έχει τόσους πλούσιους; Πλούσιους που δεν παράγουν, αλλά απλώς έχουν "διασυνδέσεις"; Πλούσιους που δεν κερδίζουν αλλά αντίθετα «υπεξαιρούν» χρήματα;
Οι κανονικοί πλούσιοι γνωρίζουν επακριβώς από πού προέρχονται τα χρήματά τους. Οι «δικοί μας» πλούσιοι αντίθετα, αντιμετωπίζουν τα χρήματά τους ως προϊόν εγκλήματος. Γι’ αυτό άλλωστε τα τρώνε γρήγορα και επιδεικτικά. Όπως οι γκάνγκστερ…! Θηριώδη jeeps, πολυτελείς Porsche έξω από τα clubs, ημίγυμνες (ξανθές κατά προτίμηση…) συνοδοί. Σε ολόκληρο τον κόσμο, μόνο δύο άρχουσες τάξεις έχουν υιοθετήσει ως τρόπο ζωής το lifestyle της Κολομβιανής μαφίας. Οι Ρώσοι ολιγάρχες και οι Έλληνες πλούσιοι…!
Στον υπόλοιπο κόσμο, οι πραγματικοί πλούσιοι μοιάζουν με φοιτητές.
Ξεκίνησαν πειραματιζόμενοι με μερικά τσιπάκια στο γκαράζ του σπιτιού τους και μετά από μερικά χρόνια έφτιαξαν τη Microsoft, την Apple και το Facebook. Που ακόμη και μετά την εισαγωγή των εταιρειών τους στο χρηματιστήριο της Ν. Υόρκης, η οποία τους απέφερε εκατομμύρια δολάρια, επιμένουν να φοράνε jeans.
Εδώ δεν υπάρχουν τέτοια πράγματα. Υπάρχουν μόνο «κλοπιμαία»…! Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που στις «in» παραλίες των high τουριστικών προορισμών μας, η ξαπλώστρα κοστίζει ακόμη και 3.000 ευρώ τη σεζόν και μάλιστα… προπληρώνεται…! Γιατί στη συντριπτική τους πλειοψηφία, οι Έλληνες πλούσιοι απολαμβάνουν να είναι ο ένας δίπλα στον άλλον… πάνω στον άλλον. Όλοι μαζί! Δε θέλουν να κρυφτούν, θέλουν να φανούν! Ποιος έχει το πιο μεγάλο σπίτι, το πιο μεγάλο σκάφος. Αγωνιούν για μία φωτογραφία τους, πρωτοσέλιδο σε φθηνές κίτρινες φυλλάδες που λερώνεσαι άμα τις ξεφυλλίσεις. Αγοράζουν παρέα, δημοσιότητα, sex, miss, star, απόλυτες, υπέρλαμπρες, δίμετρες «θεές» από την μαζική παραγωγή των καλλιστείων και των realities.
Η χώρα μπαίνει στον τρίτο χρόνο της οικονομικής κρίσης. Ο φετινός χειμώνας προμηνύεται ιδιαίτερα δύσκολος. Μεγάλο κομμάτι του εργατικού δυναμικού της χώρας (λίγοι λιγότεροι από 1.000.000) δεν έχει πλέον εργασία. Όσοι έχουν ακόμη εργασία, έχουν υποστεί μείωση του μισθού τους και ζουν καθημερινά με το άγχος της απόλυσης. Οι έμποροι έχουν καταδικαστεί σε «αργό θάνατο». Βλέπουν τα μαγαζιά τους χωρίς πελάτες και υπολογίζουν πόσο θα αντέξουν ακόμη. Ο κρατικός μηχανισμός, «ξεχαρβαλωμένος» μετά από 30 χρόνια προσλήψεων «άχρηστων» ημετέρων, προσπαθεί να ανασυνταχθεί και να οργανώσει από την αρχή τη λειτουργία της χώρας, υπό την κηδεμονία της Τρόικας, και με δεδομένο ότι – όπως μάθαμε πρόσφατα – το 60% των Ελλήνων, εδώ και πολλά χρόνια, δεν έχουν πληρώσει ούτε ένα(!) ευρώ φόρο εισοδήματος…!
Η Ελλάδα έχει κλείσει τα μάτια και περιμένει τα χειρότερα.
Μπερδεμένη, πεινασμένη, σε πλήρη σύγχυση, δηλώνει τώρα «αθώα».
Ωραίο το έργο αλλά τελείωσε.
Καταπίναμε επί δεκαετίες με απληστία, κάθε ψέμα που μας κολάκευε ως λαό. Τώρα που ήρθε η ώρα της αλήθειας, η τελευταία μας φαίνεται πικρή και – ως κακομαθημένα παιδιά – «χαλάμε τον κόσμο» για να μην αναγκαστούμε τελικά να την πιούμε.
Δυστυχώς όμως για μας, στη ζωή δεν υπάρχουν ούτε ανταμοιβές, ούτε τιμωρίες. Υπάρχουν μόνο συνέπειες!

Αναγνώστης


Διαβάστε επίσης: Αδιέξοδο;




Η οικονομική, η κοινωνική και η πολιτική κατάσταση της χώρας κινούνται καθημερινά προς το χάος και ολόκληρη η χώρα οδηγείται σε μία μετάλλαξη που θα την μετατρέψει σε δουλοπαροικία.
Ο πρωθυπουργός μας, Γιώργος Παπανδρέου, επεδή έχει μια δυσκολία με τα Ελληνικά, θα προσπαθήσω να τον βάλω στο κλίμα με το παρακάτω, αν και δεν τον έχω να πιάνει τα υπονοούμενα…

Τώρα, αν έχει παράπονα από τα αγγλικά μου, τι να πω εγώ για τα ελληνικά του;

G - eorge, it's time to tell the truth for the very first time...
A - s soon as possible, we have to plan a way out.
M - onthly financial reports shows that the real difficulties are in the near future.
E - conomy in Greece, is for the "baza" I tell you.

Ο - nly an unexpected miracle will save us.
V - ery strong possibility to start the "Zaloggo" dance, soon .
E - vidence of coming back to life, sounds like saying that Pagkalos is in strong diet.
R – U ready for traveling?

Αναγνώστης


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Καρφί"
  • Γράφει ο Σαράντος Καργάκος
Ακούω, ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια, είναι η ...εργασία. Ο νέος δεν φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νέο-σουσουδίστικο σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας, επιδόθηκαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία, μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε και διαμόρφωσε μία νέα γενιά «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή, που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους, πέρα από τη μούντζα, κλπ., για καμία εργασία, από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή τάχα, είναι ταπεινωτικές ...

Κι’ έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί, ότι στην Ελλάδα υπήρχε πολλή δουλειά, αλλά όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά, τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας, έχουν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «white color worker». Έτσι σήμερα, το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη και στον ΟΤΕ, ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία «φτερά στον άνεμο», σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν, ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες, που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρόλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (ΤΕΛ, ΤΕΙ, ΙΕΚ), οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδας. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και οι περισσότεροι δεν έχουν πιάσει ποτέ κατσαβίδι στο χέρι τους. Δεν ξέρουν, να διορθώσουν μια στοιχειώδη βλάβη στο αυτοκίνητο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι «άχεροι», ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τα τελευταία χρόνια, με τη «μανία των PC» ξέχασαν να γράφουν και να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι, αλλά ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμιά δεξιότητα, εκτός από τη ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί το νέο εσωτερικά, αλλά τον «πετρώνει» δημιουργικά, σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους στερεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει, πώς να σκέπτονται, αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύκα, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ, πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια και θεωρεί ως σωστό, ό,τι γράφει το σχολικό βιβλίο. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.

Και χαρακτηρίζεται ως αισχρό, διότι πρωτίστως, το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι πνευματικό ευαγγέλιο, ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί στα παιδιά την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή. Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήταν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου, και μάλιστα, σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα, απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ν’ αντιστοιχούν σε τέτοια προσόντα είναι ελάχιστες πλέον. Σήμερα, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας, πέραν από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές, απ’ όπου αποφοιτούν πάνω από 300 πτυχιούχοι το χρόνο. Πού θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο, από το Δημοτικό, καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελντοράντο, όπως έγινε Ελντοράντο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βούλγαρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγύπτιους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς. Σήμερα, όλοι αυτοί είναι η εργατική τάξη και αύριο, σε μεγάλο βαθμό, η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Και οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, κλπ., θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία, που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα, «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεων να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά.

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά, να μην κάνουν τίποτε! Ούτε να βρίσουν! Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη μοναδική λέξη … που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά! Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει και αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους, μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά πού λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν, την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά. Θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί, ακόμα στο Δημοτικό, μαθαίναμε απ' έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε, για να γίνουμε πολεμοχαρείς, αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στη μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους.

Σήμερα, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων, που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν ... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας, στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτή που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθαμενοδάνεια».
Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου, που χρειαζόταν για ν’ «απέλθει», ότι στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα ...

Το ΠΑΣΟΚ, είναι πλέον βέβαιο, ότι θέλει να πάει σε εκλογές, αλλά προσπαθεί να βρει τρόπο να τις φορτώσει στη Νέα Δημοκρατία.

Η Νέα Δημοκρατία από το άλλο μέρος, έχει αντιληφθεί τις προθέσεις του ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό και αποφεύγει με κάθε τρόπο να θέτει τέτοιο θέμα, παρά τις προκλήσεις που δέχεται τόσο από το ΠΑΣΟΚ, όσο και από το σύνολο των αγανακτισμένων Νεοδημοκρατών. Προτιμάει, προς το παρόν, μιας και οι δημοσκοπήσεις ακόμα δεν την ευνοούν, να φορτώνεται το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται η ατολμία που δείχνει, παρά να καταγγελθεί από την προπαγάνδα του ΠΑΣΟΚ στον ελληνικό λαό, ως ανεύθυνη. Ότι δηλαδή προκαλεί εκλογές, μόνο για την εξουσία, αδιαφορώντας για το χάος.

Το ΠΑΣΟΚ έχει βρεθεί σε αδιέξοδο.

Η επιλογή του μνημονίου αποδεικνύεται λανθασμένη και η λαϊκή δυσαρέσκεια διογκώνεται με ταχύτητα.

Για το λόγο αυτό, σύμφωνα με πληροφορίες, διακινείται ένα σενάριο, το οποίο λέει ότι η κυβέρνηση θα ζητήσει από τη Νέα Δημοκρατία συγκυβέρνηση, προ του αδιεξόδου και στο όνομα του εθνικού συμφέροντος.

Ο στόχος του ΠΑΣΟΚ δεν είναι προφανώς η πραγματική συγκυβέρνηση, αλλά η βέβαιη άρνηση της Νέας Δημοκρατίας, ώστε να της φορτώσει το αδιέξοδο και να προσφύγει σε εκλογές με την Νέα Δημοκρατία κατηγορούμενη.

Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, οι πρώτες πληροφορίες,….. επιβεβαιώνουν αυτό το σενάριο και ταυτόχρονα επιβεβαιώνουν και τη σταθερή άρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Εμείς, θα συνιστούσαμε στη Νέα Δημοκρατία να μην προβάλει στείρα άρνηση, αλλά να αποδεχτεί την πρόταση-πρόκληση, βάζοντας όμως κάποιους όρους που θα αλλάζουν συθέμελα το πολιτικό σύστημα, κάτι που δεν θα μπορέσει να αντέξει το Σύστημα ΠΑΣΟΚ, γιατί του κόβει τα πόδια.

Έτσι, όχι μόνο θα εκθέσει το ΠΑΣΟΚ, αλλά θα βάλει και τις βάσεις για μια ευρεία νίκη.

Προτάσεις υπάρχουν πολλές. Εδώ είμαστε.

Θα το κάνει; Μάλλον όχι, γιατί και η ίδια ως ένα βαθιά συντηρητικό και συστημικό κόμμα, δεν μπορεί να διανοηθεί προοδευτικές λύσεις έξω από το σύστημα.

Γι’ αυτό και δεν θα έχει μέλλον, μέσα στο Σύστημα ΠΑΣΟΚ.

Θα μένει πάντα στη σκιά του ΠΑΣΟΚ.

  • Ο Παπανδρέου θέλει από τους πολίτες να πληρώνουν με ευρώ και η κυβέρνησή του να τους πληρώνει με "χαρτοπετσέτες"-πατσαβούρες!
  • Ουσιαστική ομολογία πτώχευσης από τους πανέξυπνους επικοινωνιακούς διακυβερνώντες!

Πρωτοφανής ρύθμιση αλλά αληθινή! Με την παράγραφο 12 του άρθρου 45 του φορολογικού νομοσχεδίου το δημόσιο θα μπορεί και μάλιστα αναδρομικά από την 12.12.2010, «να εξοφλεί «παντός είδους» (!!!) υποχρεώσεις του, σε εθνικό (από πότε υπάρχει εθνικό νόμισμα;) ή αλλοδαπό νόμισμα, προς όλους τους φορείς του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, με τη σύμφωνη γνώμη τους, με έκδοση κρατικών χρεογράφων, ή εντόκων γραμματίων ή ομολόγων ή άλλων τίτλων δανεισμού (!!!), στο πλαίσιο του εκάστοτε εκτελούμενου προϋπολογισμού»!!! Αυτά γράφονται επί λέξει, στην εν λόγω διάταξη του φορολογικού νομοσχεδίου που κατέθεσε η κυβέρνηση!

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από δω και μπρος το δημόσιο θα σταματήσει περίπου να πληρώνει μετρητά αλλά θα εκδίδει για την αντίστοιχη εκπλήρωση της υποχρέωσης ομόλογα ή και οποιοδήποτε άλλο τίτλο δανεισμού (ποιους άραγε;)! Το ότι η λήψη ομολόγων για την εξόφληση της υποχρέωσης του δημοσίου, θα χρειάζεται τη «σύμφωνη γνώμη» του παραλήπτη, είναι μάλλον τυπικό γεγονός, αφού το δημόσιο μπορεί κάλλιστα να εκβιάζει, και μάλιστα επιτυχώς, προς αυτήν την κατεύθυνση.

Η κυβέρνηση με αυτήν την πρωτοφανή ρύθμιση:
• Πραγματοποιεί μια ιδιόμορφη στάση πληρωμών στην εκτέλεση των υποχρεώσεων του δημοσίου

• Εκδίδει στην πραγματικότητα, δίπλα στο ευρώ, ένα νέο, περίπου αναγκαστικό, γενικευμένο μέσο πληρωμής υποχρεώσεων, τα ομόλογα του δημοσίου! Αυτά τα ομόλογα θα χρησιμοποιούνται, έτσι, στην πράξη, ως παράλληλο υποβαθμισμένο «εσωτερικό νόμισμα», μέσω του οποίου το κράτος θα αποπληρώνει τις ”υποχρεώσεις” του και θα πραγματοποιεί, ταυτόχρονα, ενός είδους εσωτερική υποτίμηση!

• Προχωρά ή τουλάχιστον επιχειρεί να προχωρήσει, σε μια αναδιάρθρωση των υποχρεώσεων του δημοσίου, με «κούρεμα» των οφειλών προς τρίτους, που μπορεί να φτάνει μέχρι και 30%, ανάλογα με την περίπτωση και τη σχετική Υπουργική απόφαση!

• Μεταφέρει υποχρεώσεις του Δημοσίου, που θα έπρεπε να πληρωθούν σήμερα, στο απώτερο μέλλον και με άγνωστους όρους, που θα αποφασίζονται με πλήρη αδιαφάνεια από τον εκάστοτε Υπουργό Οικονομίας

• Προχωρά σε νέες πρωτοφανείς λογιστικές αλχημείες, αφού στους προϋπολογισμούς θα εγγράφονται ως δαπάνες μόνο οι δεδουλευμένοι τόκοι των εκδιδόμενων ομολόγων, πράγμα που θα επιφέρει τη λογιστική, και μόνο, μείωση των ελλειμμάτων, μεταφέροντας στο μέλλον τα μεγάλα βάρη και αυξάνοντας, φυσικά, ακόμα πιο πολύ το δημόσιο χρέος!

Η κυβέρνηση με αυτήν την απίστευτη ρύθμιση, της οποίας περιγράψαμε μόλις κάποιες από τις πολλές δυσμενέστατες συνέπειες, στην ουσία αναγνωρίζει τη χρεοκοπία της χώρας, ενώ, ταυτόχρονα, προκαλεί μια μεγάλη παράλυση και αποδιοργάνωση των δημοσίων συναλλαγών και της οικονομίας!
Από δω και μπρος οι προμηθευτές του δημοσίου θα χρεώνουν με ένα «μεγάλο καπέλο» τις υπηρεσίες τους, τινάζοντας τον πληθωρισμό σε νέα ύψη, αφού θα γνωρίζουν ότι είναι πολύ πιθανόν να εξοφληθούν με υποτιμημένα ομόλογα!
Άραγε θα πλημμυρίσουμε με νέα ομολογιακά περιφερόμενα χαρτιά, που θα υποβαθμίζονται και θα υποτιμώνται συνεχώς;
Είναι η αναγνώριση αποτυχίας και αδιεξόδου!
Αυτή η ώρα είναι ώρα μιας μεγάλης προοδευτικής ανατροπής που θα αντιμετωπίσει με ένα νέο ριζοσπαστικό τρόπο το δημόσιο χρέος, (βλέπε πρόταση εδώ), πριν ο τόπος ζήσει μια ολική καταστροφή που θα είναι ανεπίστρεπτη!






Δεν τους φτάνει η κρατική επιχορήγηση έχουνστραφεί και στα δάνεια!

Στα 230 εκατ ευρώ(!!!!) φτάνουν τα χρέη των δύο μεγάλων κομμάτων!

Με τις μηνιαίες τους δόσεις μόνο σε τόκους να ξεπερνούν τα 2 εκατομμύρια ευρώ!!!!

Και τα κόμματα της αριστεράς όμως δεν είναι σε καλύτερη μοίρα αφού οι δανειακές τους υποχρεώσεις ξεπερνούν σε ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ τα 10 εκατ ευρώ(!!!)

Δάνεια άρχισαν να παίρνουν και οι Οικολόγοι – Πράσινοι που ήδη πρόλαβαν να χρεωθούν με 800.000 ευρώ!

Στο ΛΑΟΣ μέχρι τώρα τα καταφέρνουν καλά.Είναι το μόνο κόμμα που δεν έχει πάρει δάνειο!

Το ερώτημα απλό…

Αυτοί οι 300 θα βγάλουν τη χώρα από το τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο;

Οι πέντε τελευταίες μεγάλες παγκόσμιες υφέσεις έλαβαν χώρα μετά από μια μεγάλη αύξηση των διεθνών τιμών πετρελαίου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συγκεκριμένα στη δεκαετία του 1970 και του 1990, η άνοδος των τιμών του πετρελαίου οφείλονταν σε περιορισμούς της προσφοράς, είτε από τον ίδιο τον ΟΠΕΚ, είτε εξαιτίας ενός πολέμου στη Μέση Ανατολή. Σε άλλες περιπτώσεις, για παράδειγμα το 2008, οφείλονταν σε μεγάλη αύξηση της ζήτησης.

Αλλά σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η παγκόσμια οικονομία δεν άντεξε τις υφεσιακές επιπτώσεις των υψηλών τιμών ενέργειας. Και από τη στιγμή που οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου ξεπέρασαν ήδη τα 100 δολάρια το βαρέλι – βρέθηκαν δηλαδή 33% πιο ψηλά από ό,τι το περασμένο καλοκαίρι – είναι λογικό να φοβόμαστε ότι το νέο πετρελαϊκό σοκ μπορεί να πλήξει την παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη. Οι τιμές του πετρελαίου πρέπει, ωστόσο, να ανέβουν κι άλλο και η άνοδος να κρατήσει πολύ περισσότερο χρόνο για να είναι δικαιολογημένοι αυτοί οι φόβοι.

Από τη στιγμή που οι μισές πετρελαιοπαραγωγικές μονάδες της Λιβύης ανέστειλαν τη λειτουργία τους, ο κίνδυνος ενός πετρελαϊκού σοκ έπαψε να είναι θεωρητικός. Σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις, το ήμισυ της λιβυκής παραγωγής που ανέρχεται σε 1.6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα έχει βγει εκτός κι αυτό προκάλεσε μια αύξηση στις τιμές του πετρελαίου κατά 14 δολάρια το βαρέλι από την περασμένη βδομάδα.

Η συνολική παραγωγή της Λιβύης αντιπροσωπεύει το 2% της παγκόσμιας παραγωγής και είναι σχετικά απίθανο να χαθεί σε μόνιμη βάση. Σύμφωνα με τον επικεφαλής των πετρελαϊκών κατανομών της Διεθνούς Επιτροπή Ενέργειας, τα πετρελαϊκά αποθέματα της Επιτροπής ανέρχονται σήμερα σε 1.6 δις βαρέλια και μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν για να υποστηρίξουν την παραγωγή άλλων 4 εκατ. βαρελιών την ημέρα για έναν ολόκληρο χρόνο αν χρειαστεί. Επιπλέον τούτου, το εν δυνάμει επιπλέον παραγωγικό δυναμικό των χωρών του ΟΠΕΚ εκτιμάται μεταξύ 4 και 6 εκατ. βαρελιών την ημέρα.

Είναι βέβαια αλήθεια, όπως πολλοί αναλυτές επισημαίνουν, ότι είναι δύσκολη η αύξηση της παραγωγής με ταχείς ρυθμούς, ενώ άλλοι παρατηρούν ότι ακόμα κι αυτή η αύξηση δεν μπορεί να υποκαταστήσει ορισμένους τύπους αργού πετρελαίου της λιβυκής παραγωγής. Από την άλλη μεριά όμως είναι γεγονός ότι τα πετρελαϊκά αποθέματα είναι σήμερα σε καλύτερη κατάσταση από το 2008, όταν οι τιμές είχαν εξακοντιστεί στα 145 δολάρια το βαρέλι. Και η επιπλέον παραγωγική ικανότητα του ΟΠΕΚ είναι σήμερα δύο φορές μεγαλύτερη από τότε. Από τη στιγμή που η Σαουδική Αραβία άρχισε να ενισχύει την παραγωγή της τους τελευταίους μήνες και από τη στιγμή που επιδιώκει την αύξηση των πετρελαϊκών εσόδων της προκειμένου να χρηματοδοτήσει την αύξηση των δημοσίων δαπανών που ανακοίνωσε προχτές, φαίνεται ότι υπάρχει επαρκής διαθέσιμη ποσότητα για να αντισταθμίσει τις όποιες ελλείψεις έχουν δημιουργηθεί.

Το θέμα όμως είναι ότι η πολιτική "μόλυνση" της Μέσης Ανατολής αναπτύσσει τη δική της δυναμική, με αποτέλεσμα η αρχική υπόθεση ότι οι αραβικές εξεγέρσεις θα σταματούσαν στις πολυάνθρωπες φτωχές και χωρίς πετρέλαιο οικονομίες όπως η Αίγυπτος και δεν θα άγγιζαν τις πλούσιες πετρελαιοπαραγωγικές χώρες του Κόλπου να μοιάζει πια σαθρή. Πόσο ψηλά πρέπει επομένως να φτάσουν οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου ώστε να απειληθεί σοβαρά η παγκόσμια οικονομία;

Με τις σημερινές τιμές του πετρελαίου (ας πούμε 100 δολάρια το βαρέλι) η παγκόσμια κατανάλωση αργού αντιπροσωπεύει το 5% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Κατά συνέπεια μια περαιτέρω αύξηση του κόστους του πετρελαίου κατά 20 δολάρια το βαρέλι θα αυξήσει την παγκόσμια δαπάνη για πετρέλαιο κατά 1%. Το 1% αποτελεί μια εύλογη εκτίμηση του αρχικού αντίκτυπου που θα έχει η συγκεκριμένη άνοδος των τιμών πετρελαίου στις παγκόσμιες δαπάνες πλην ενεργειακού τομέα. Αν και τα έσοδα που ενεργειακού τομέα θα αυξηθούν ταυτόχρονα κατά το ίδιο ποσό και ποσοστό, είναι απίθανο να αυξηθεί άμεσα η δαπάνη των πετρελαιοπαραγωγών εταιριών και κρατών, επομένως η παγκόσμια ζήτηση θα πέσει περίπου κατά 1%.

Το τι θα γίνει μετά εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Οι πολλαπλασιαστικές επιπτώσεις από την αρχική πτώση των δαπανών θα επιδεινώσει το αντίκτυπο, όπως άλλωστε θα έκανε κάθε σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής που θα εφαρμόζονταν με σκοπό τον έλεγχο των πληθωριστικών επιπτώσεων των υψηλότερων τιμών πετρελαίου. Επομένως το συνολικό αντίκτυπο θα ξεπεράσει το 1% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Η δε ζημιά θα είναι διαφορετική, ανάλογη με τις οικονομίες. Για παράδειγμα η υψηλότερη ενεργειακή ένταση των αναδυόμενων οικονομιών συνεπάγεται ότι η αύξηση των τιμών του πετρελαίου κατά 20% θα τους στοιχίσει 1.1% του ΑΕΠ, ενώ στον αναπτυγμένο κόσμο να στοιχίσει 0.8% του ΑΕΠ. Μεταξύ των ανεπτυγμένων οικονομιών, οι ΗΠΑ θα χάσουν τα περισσότερα (0.95% του ΑΕΠ), ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες και η Γερμανία θα επωφεληθούν από την χαμηλότερης ενεργειακής έντασης οικονομία τους και θα χάσουν λιγότερα (0.52% του ΑΕΠ).

Είναι σημαντικό ωστόσο να έχουμε κατά νου ότι καμιά από αυτές τις επιπτώσεις δεν θα αποδειχθεί ιδιαίτερα επιβλαβής για την παγκόσμια οικονομία, εκτός κι αν η άνοδος των τιμών του πετρελαίου κρατήσει πολύ. Διαφορετικά οι καταναλωτές θα στραφούν στις αποταμιεύσεις τους προκειμένου να χρηματοδοτήσουν ό,τι θα αντιληφθούν ως προσωρινή αύξηση των τιμών της ενέργειας. Επομένως η σοβαρότητα κάθε πετρελαϊκού σοκ εξαρτάται όχι μόνο από το μέγεθος της βραχυπρόθεσμης αύξησης των τιμών του πετρελαίου αλλά και από τη διάρκεια αυτής της αύξησης

Αν χαράξουμε τρία σενάρια:
  • Ένα αισιόδοξο σενάριο όπου οι τιμές του πετρελαίου επιστρέφουν σύντομα στα 80 δολάρια το βαρέλι όπου ήταν το περασμένο καλοκαίρι, πριν αρχίσει η πολιτική αναταραχή στη Μέση Ανατολή. Στην περίπτωση αυτή το πετρελαϊκό σοκ του 2011 θα αποδειχθεί πάρα πολύ μικρό.
  • Ένα μεσαίο σενάριο όπου το πετρέλαιο παραμένει στα 100 δολάρια το βαρέλι. Στην περίπτωση αυτή το πετρελαϊκό σοκ θα πάρει τις διαστάσεις που είχε στην περίοδο 2005 – 2006, όπου η παγκόσμια οικονομία αναπτυσσόταν με ρυθμούς της τάξης του 5%.
  • Ένα απαισιόδοξο σενάριο όπου οι τιμές του πετρελαίου ανεβαίνουν στα 120 δολάρια το βαρέλι και παραμένουν εκεί για ένα χρόνο. Στην περίπτωση αυτή ο παγκόσμιος ρυθμός ανάπτυξης θα μειωθεί κατά 2% και η παγκόσμια οικονομία θα πληγεί αποφασιστικά.
Πόσο πιθανό είναι να αυξηθούν οι τιμές του πετρελαίου στα 120 δολάρια το βαρέλι και να παραμείνουν εκεί για ένα ολόκληρο χρόνο; Ελάχιστα πιθανό, εκτός κι αν εκραγεί η Σαουδική Αραβία. Στην περίπτωση αυτή κάθε στοίχημα είναι χαμένο.