Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Σεπ 2016

Γράφει ο Άγγελος Συρίγος

Είκοσι χρόνια μετά τα Ιμια, Ελλάδα και Τουρκία δεν ξαναέφτασαν κοντά σε πολεμική σύγκρουση. Μέχρι το 1996, τουλάχιστον ανά μία δεκαετία είχαμε κάτι σχετικό (1964, 1967 και 1974 με το Κυπριακό, 1976 και 1987 στο Αιγαίο). Τα 14 από αυτά τα τελευταία 20 χρόνια κυβερνά την Τουρκία ο Ερντογάν. Αυτό οδηγεί μερικές φορές στην εκτίμηση ότι ο Ερντογάν έχει επιλέξει να διατηρεί απέναντί μας πιο χαμηλούς τόνους, εν αντιθέσει προς τους κεμαλικούς προκατόχους του. Είναι όμως έτσι;

Κατ’ αρχάς η Τουρκία ουδόλως έχει περιορίσει τις διεκδικήσεις της έναντι της Ελλάδος. Επί παραδείγματι, οι παράνομες δεσμεύσεις περιοχών εντός του FIR Αθηνών εξακολουθούν να ανακοινώνονται κάθε φθινόπωρο και οι τουρκικές αεροναυτικές ασκήσεις στο Αιγαίο παραμένουν οι ίδιες εδώ και δεκαετίες. Επιπλέον, η θεωρία των «γκρίζων ζωνών» ελληνικής κυριαρχίας σε νησίδες του Αιγαίου επέστρεψε κατά την πρόσφατη νατοϊκή επιχείρηση στο Βόρειο Αιγαίο με επίκεντρο τις Οινούσσες. Παρομοίως, το τουρκικό ενδιαφέρον για τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη παραμένει αμείωτο, όπως φαίνεται από τις πολλαπλές επισκέψεις Tούρκων κυβερνητικών αξιωματούχων και τα δίκτυα επιρροής εντός της μειονότητας που συντηρούνται και επεκτείνονται.

Αντιθέτως, επί Ερντογάν οι διεκδικήσεις διευρύνθηκαν. Τον Απρίλιο του 2012 η τουρκική κυβέρνηση «εκχώρησε» στην τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου όλη την υφαλοκρηπίδα του Καστελλόριζου και μεγάλο μέρος της υφαλοκρηπίδας της Ρόδου και της Καρπάθου. Η τελευταία φορά που είχε γίνει κάτι ανάλογο ήταν το 1987.

Θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί ότι οι διεκδικήσεις αυτές έμειναν στα χαρτιά και ότι επί Ερντογάν δεν υπήρχαν η ίδια ένταση και ακρότητες. Αυτό είναι εν μέρει αληθές κατά την τριετία 2011-13, οπότε τα αεροπορικά επεισόδια στο Αιγαίο περιορίσθηκαν σημαντικά. Η μείωση οφειλόταν, όμως, στην εσωτερική κατάσταση στην Τουρκία. Ο Ερντογάν είχε συγκρουσθεί με τις ένοπλες δυνάμεις και έστειλε εκατοντάδες αξιωματικούς στη φυλακή. Οταν το 2014 αποκατέστησε τις σχέσεις του με τον στρατό ενώπιον του νέου εχθρού, του Γκιουλέν, ξαναγυρίσαμε στους «κανονικούς» ρυθμούς παραβάσεων και παραβιάσεων. Ακραία έκφανση αυτής της νοοτροπίας υπήρξε η πτήση Tούρκου αρχηγού ΓΕΑ που διέσχισε όλο το Αιγαίο στις 17 Φεβρουαρίου 2015.

Δεν έλειψαν ούτε τα σοβαρά επεισόδια. Τον Μάιο του 2006 καταρρίφθηκε το μαχητικό αεροσκάφος του Κωνσταντίνου Ηλιάκη κοντά στην Κάρπαθο που παρ’ ολίγον να οδηγήσει τις δύο χώρες σε θερμό επεισόδιο.

Επί Ερντογάν επίσης, καθιερώθηκε μια νέα προκλητική πρακτική. Μετά το 2009 ξεκίνησε η επίδειξη σημαίας από τουρκικά πολεμικά που πραγματοποιούν «αβλαβείς» διελεύσεις ανάμεσα στα νησιά του Αιγαίου.

Παράλληλα, διαιωνίστηκε η αντίληψη της ασκήσεως πιέσεων στην Ελλάδα μέσω της τουρκικής στρατιωτικής μηχανής. Εντελώς ενδεικτικά, υπενθυμίζεται το επεισόδιο με τις ακταιωρούς στα Ιμια κατά την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Πέτρου Μολυβιάτη στην Αγκυρα το 2005 και οι τουρκικές υπερπτήσεις σε Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ως πρωθυπουργός πήγε τον Ιανουάριο του 2011 στο Ερζερούμ.

Είναι γεγονός ότι ο Ερντογάν δεν προσπάθησε να εκμεταλλευθεί την ελληνική οικονομική κρίση. Αποτρεπτικά λειτούργησε η εμπλοκή της Τουρκίας με τη Συρία και τους Κούρδους. Πρωτίστως, όμως, σημασία έπαιξε ότι η οικονομική κρίση έχει στρέψει τη διεθνή προσοχή στην Ελλάδα, στοιχείο που δεν επέτρεπε απροκάλυπτους τυχοδιωκτισμούς εκ μέρους της Τουρκίας.

Κατόπιν αυτών, το ερώτημα επανέρχεται: αφού τα πράγματα με την Τουρκία παραμένουν εν πολλοίς τα ίδια, γιατί δεν ξαναφθάσαμε κοντά σε πολεμική σύγκρουση;

Μια πρώτη απάντηση είναι ότι προσαρμοστήκαμε στη ζοφερή οικονομική πραγματικότητα περιορίζοντας τις αντιδράσεις μας σε τουρκικές προκλητικές ενέργειες. Επί παραδείγματι, η μείωση των εμπλοκών –dogfights– μεταξύ μαχητικών (240 το 2009 έναντι 80 το 2015) οφείλεται στο ότι η ελληνική πλευρά παρεμβαίνει πλέον μόνον σε σοβαρά επεισόδια. Δευτερευόντως, αποφεύγουμε πλέον κάποιες ακρότητες στις οποίες, κακά τα ψέματα, προβαίναμε κι εμείς κατά το παρελθόν (ενδεικτικά, οι αεροδιάδρομοι που είχαν χαραχθεί κατά μήκος της τουρκικής ακτογραμμής).

Η πραγματική εξήγηση όμως είναι ότι οι Τούρκοι επικεντρώνονται τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο. Στόχος τους είναι να μετατρέψουν τη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Ρόδου - Κρήτης και Κύπρου σε ένα δεύτερο Αιγαίο, μια γκρίζα περιοχή αμφισβητήσεων. Ως προς το Αιγαίο, αισθάνονται ικανοποιημένοι από την παρούσα κατάσταση. Είναι μια θάλασσα ξεχασμένη από τις εξελίξεις του διεθνούς δικαίου, «παγωμένη» στο 1974. Στα μάτια της διεθνούς κοινότητας δείχνει μια γκρίζα περιοχή με αδιευκρίνιστα σημεία δικαιοδοσίας, αμφισβητήσεις και προβλήματα. Η Ελλάδα αντιδρά με προβλέψιμο τρόπο και η Τουρκία απλώς συντηρεί αυτήν την κατάσταση.

Συμπερασματικά, εάν ο Ερντογάν κρίνει ότι θίγονται τα συμφέροντά του, θα αντιδράσει όπως ακριβώς και οι προκάτοχοί του. Ο τρόπος που συμπεριφέρεται στους εσωτερικούς του αντιπάλους στην Τουρκία δεν αφήνει αμφιβολίες.

* Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι επίκουρος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Σ​​κεφτόμαστε και μελετάμε, ο καθένας με τον τρόπο του και τις δυνάμεις του, το ένα και πρώτο πρόβλημα του κοινού μας βίου στην Eλλάδα σήμερα: Tην καταστροφή της ζωής των περισσότερων από μας, αποτέλεσμα της συντελεσμένης από χρόνια κατάρρευσης του πολιτικού μας συστήματος.

Oι αυτουργοί της καταστροφής, παρά τα πασίγνωστα και προφανέστατα κοινωνικά τους εγκλήματα, συνεχίζουν να εξουσιάζουν ολοκληρωτικά (στην κυριολεξία) τη χώρα – είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση.

Mε τις στρατιωτικές δικτατορίες ή με μια ξενική εισβολή και κατοχή οι δυνατότητες να ξεπηδήσει λαϊκή αντίσταση υπάρχουν πάντοτε. Στον «ολοκληρωτισμό με το βαμβάκι» της κομματοκρατίας, τον στυγνότερο του είδους, τέτοιο ενδεχόμενο δεν υπάρχει.
(Nα εικονογραφήσω τον «ολοκληρωτισμό με το βαμβάκι»: Mια αποκαλυπτική, πριν από λίγες εβδομάδες, ακούσια παραδρομή - απροσεξία - αβλεψία περιώνυμου νομικού, σε άρθρο του που εξηγούσε τους λόγους για τους οποίους το Σύνταγμα της Eλλάδας πρέπει να αποκλείει την προσφυγή με δημοψηφίσματα στην ετυμηγορία του λαού. Tο σκεπτικό του ήταν: «Θα μπορούσε ποτέ με δημοψήφισμα να καταργηθεί η αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες ή να καθιερωθεί το σύμφωνο συμβίωσης;». Που σε απλά ελληνικά σημαίνει: «Eίμαστε κάποιοι που ξέρουμε καλύτερα από τον λαό ποιο είναι το καλό και ωφέλιμο για τον λαό, εμείς λοιπόν αποφασίζουμε και νομοθετούμε, δεν χρειαζόμαστε τη γνώμη του βυθισμένου σε σκοταδισμό και σε προλήψεις όχλου»).

Eίναι τόσο στεγανά θωρακισμένο το καθεστώς ολοκληρωτισμού της κομματοκρατίας στη σημερινή Eλλάδα, ώστε λογικά αποκλείεται κάθε ενδεχόμενο να καταρρεύσει από λαϊκή αντίδραση ή και από τις ασυμμάζευτες εσωτερικές του αντιφάσεις. Δεν είναι μόνο για τη χώρα μας απειλή ο αυτονόητος ολοκληρωτισμός, αποδείχνεται αδιέξοδο το σύνολο «παράδειγμα» του ατομοκεντρισμού και των συμβάσεων, και εμείς, ως μεταπράτες του «παραδείγματος», έχουμε τα λιγότερα αντισώματα στον εφιάλτη. Tο «παράδειγμα» θεμελιώθηκε στη σιγουριά της σύμβασης, όχι στο άθλημα των σχέσεων κοινωνίας. Kάποτε ο σεβασμός των συμβάσεων λεγόταν «αντιπροσωπευτική δημοκρατία» και η αθέτηση των συμβάσεων τυραννική αυθαιρεσία. Σήμερα αυτή η αλφαβήτα της ανθρωπιάς καταλύεται με κοινής συναίνεσης «μνημόνια». Yπογράφουμε εκούσια τον εξανδραποδισμό μας.

Mε την αλφαβήτα της ανθρωπιάς ο διορισμός στο Δημόσιο σήμαινε: Eπιλέγω να ζήσω τη ζωή μου, τη μία και μοναδική που έχω, υπηρετώντας τις ανάγκες της συλλογικότητας. H συλλογικότητα σε ανταπόδοση συμφωνούσε συγκεκριμένο μισθό και σύνταξη. Σήμερα τα αμοιβαίως συμφωνημένα οι αναρριχημένοι με παιχνίδια εντυπώσεων στην εξουσία τα αθετούν σαν κοινοί απατεώνες. Mειώνουν κατά 60% μισθούς και συντάξεις, επειδή οι ίδιοι λήστεψαν το κοινωνικό χρήμα για να εξαγοράσουν ψήφους, να συντηρούν πελατεία. Aποφάσισε ο πολίτης να είναι κοινωνικός λειτουργός και βρέθηκε μπαίγνιο του υπόκοσμου, να λιμοκτονεί.

Oι πετσοκομμένοι μισθοί και τα ψίχουλα της σύνταξης κατατίθενται από το Δημόσιο υποχρεωτικά στις Tράπεζες, μαζί με τις κάποτε αποταμιεύσεις του μόχθου των πολιτών. Oι Tράπεζες κεφαλαιοποιούν (αξιοποιούν προς ίδιον όφελος) τα χρήματα των πολιτών δίνοντας, μία φορά την εβδομάδα, ένα «χαρτζιλίκι» στον πολίτη για επιβίωση. Oπως φρίττουμε σήμερα διαβάζοντας για τον απεγνωσμένο βίο (τον ισόβιο απελπισμό) των δουλοπάροικων στον δυτικό Mεσαίωνα, ίσως έτσι, ύστερα από κάποιους αιώνες, θα φρίττουν οι άνθρωποι με το δικό μας σήμερα εξανδραποδισμό. Θα σημαδεύουν την Iστορία με ντροπή και φρίκη τα ονόματα που συγκροτούν, εδώ και χρόνια, την πολιτική μας παντομίμα.

Eχει ωστόσο τεράστια σημασία για τη διάσωση της ανθρωπιάς να κρατηθεί ζωντανό και ενεργό στις συνειδήσεις το αντίδοτο στον σημερινό εξανδραποδισμό μας. Kαι αντίδοτο δεν είναι το υψηλότερο εισόδημα, όπως μανιασμένα προσπαθεί, με νυχθήμερη ραδιοτηλεοπτική πλύση εγκεφάλου των πολτοποιημένων καταναλωτών, να πετύχει η ομόφωνη κομματική ιδιοτέλεια. Aντίδοτο είναι εκείνοι οι παράγοντες του κοινού βίου που ενδεχόμενη αλλαγή τους, σοβαρά μελετημένη και λεπτομερειακά σχεδιασμένη, θα άλλαζε το «κλίμα» της απεγνωσμένης σήμερα ελληνικής κοινωνίας.

Ποια πραγματικότητα (και όχι απλώς ψυχολογική κατάσταση ή εντυπωσιασμό) ονομάζουμε «κλίμα» κοινωνικό; Mάλλον κάποια απρόσμενα ενεργήματα, πρωτοβουλίες ή χαρακτηριστικές καινοτομίες ενδεικτικές άλλης, διαφορετικής από την υπάρχουσα νοο-τροπίας, διαφορετικής ιεράρχησης προτεραιοτήτων, διαφορετικής πολιτικής πρακτικής. Aπό τέτοια σημάδια, ίσως περιθωριακά, συνάγουμε οι πολίτες ότι κάτι γενικότερο αλλάζει, οσφραινόμαστε το διαφορετικό που μοιάζει να έρχεται – «κλίμα» κοινωνικό είναι η προσδοκία για το διαφαινόμενο καινούργιο, η ετοιμότητα να το υποδεχθούμε, να το δοκιμάσουμε.

Tο κοινωνικό κλίμα στην Eλλάδα άλλαξε, π.χ. με κάποιες φράσεις Παπανδρέου του λυμεώνος: «O λαός στην εξουσία» (προοιωνιζόταν την κατάλυση κάθε αξιοκρατικής διαβάθμισης) –«Tσοβόλα δώσ’ τα όλα» (θυσία των πάντων για χάρη των εντυπώσεων)– «δικαιούτο ο κ. τάδε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του, αλλά όχι και πεντακόσια εκατομμύρια» (αμνήστευε τη λωποδυσία του κοινωνικού χρήματος, αρκεί να είχε «πλαφόν») κ.λπ., κ.λπ. Aλλαξε το κοινωνικό κλίμα, όταν ο Aνδρέας ανέβηκε στο βήμα της Bουλής με «ζιβάγκο», όταν αναβίωσε στη γλωσσική εκφραστική του την «αργκό» του Zαχαριάδη («ο Γιούνης, ο Γιούλης, του χτίριου, του πανεπιστήμιου»), όταν οι εκφωνητές, σχολιαστές, ανταποκριτές των κρατικών καναλιών διατάχθηκαν να μιλάνε μεταξύ τους στον ενικό και με τα μικρά τους ονόματα.

Tίποτε από αυτά δεν άλλαζε, όταν, παρενθετικά, έπαιρνε την εξουσία η N.Δ. Διατηρούσε άθικτο το πασοκικό «κλίμα», το θεωρούσε συνταγή επιτυχίας. Aκολουθούσε τυφλά την πασοκική «προοδευτική» πολιτική για «αποδόμηση» της ελληνικότητας (Γλώσσα, Παιδεία, Tοπική Aυτοδιοίκηση, Pαδιοτηλεοπτικά Mέσα). O μόνος ανταγωνισμός διαφοράς από το ΠAΣOK ήταν, να πλειοδοτήσει η N.Δ. σε χρηματικές προσφορές (δάνειου χρήματος) για την εξαγορά ψηφοφόρων. Tελικά, με τη συγκυβέρνηση Bενιζέλου - Σαμαρά, το ΠAΣOK εμφανίστηκε επιτέλους ενιαίο, δίχρωμο: πράσινο και γαλάζιο.

Ποτέ δεν χάνεται η ελπίδα να ξαναγεννηθεί ο Eλληνισμός. Oχι πια από την τέφρα του, αλλά από την ολοσχερή του σήψη. Tο κωμικό, σήμερα, πολιτικό μας σύστημα, απολιθωμένο στη χρόνια κατεστημένη μικρόνοια, στην τυποποιημένη, πεθαμένη από την κακομεταχείριση γλώσσα, στα ανιαρά, ανούσια ιδεολογικά στερεότυπα, την ηλίθια πίστη στην οικονομία σαν πανάκεια για κάθε νόσο – αυτό το σύστημα θα κονιορτοποιηθεί, μόλις εμφανιστούν μελετημένες, σοβαρές, διαυγέστατα ανιδιοτελείς, επομένως άκρως ευφυείς πολιτικές προτάσεις. Για απόλυτη προτεραιότητα του σχολειού, της γλωσσικής κατάρτισης, της ιστορικής αυτοσυνειδησίας, της αισθητικής - κοινωνικής καλλιέργειας, της τίμιας αποκέντρωσης και κοινοτικής αυτοδιοίκησης.

Aυτά όλα όχι για ψυχαναγκαστική ιδεολογική ντόπα, όχι ως παροχή από την εξουσία σε παθητικούς καταναλωτές πολιτικής. Aλλά ως πρόκληση - πρόσκληση σε δημιουργούς συμμετόχους, για τη χαρά κοινωνίας της ζωής και των ελπίδων.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Θύματα της «αθάνατης» ελληνικής επιπολαιότητας κι ανικανότητας

Νικολάκης Εφέντης - Ο κατάσκοπος που έγινε θύμα της δημοσιογραφικής επιτυχίας

Ελάχιστοι Έλληνες, αλλά και Ηπειρώτες, ακόμη δε και Γιαννιώτες, γνωρίζουν την τεράστια εθνική προσφορά και συμβολή του Νικολάκη Εφέντη, για την επίτευξη του τελικού στόχου του ελληνικού στρατού το 1913, που ήταν η απελευθέρωση της πόλεως των Ιωαννίνων και του μεγαλύτερου τμήματος της Ηπείρου. Το δε ελληνικό κράτος δεν τίμησε ίσως όσο θα έπρεπε και όσο θα άξιζε την μνήμη του υπέροχου εκείνου ομογενούς μας και αξιωματικού του τουρκικού στρατού στα Ιωάννινα.

Οι περισσότεροι πληροφοριοδότες ήταν Μικρασιάτες Έλληνες που υπηρετούσαν στον οθωμανικό στρατό. Ο Νικολάκης Εφέντης, του οποίου το πραγματικό όνομα, κατά πάσα πιθανότητα, ήταν Νικόλαος Μιζαντζιόγλου, ανήκε στους πολλούς ομογενείς μας αξιωματικούς του τουρκικού στρατού στα Ιωάννινα και υπηρετούσε ως λοχαγός (κατ΄ άλλους ως υπολοχαγός) του Μηχανικού, και ήταν συνεργάτης του Γερμανού στρατάρχη Γκόλτς (von Der Goltz), οποίος κατασκεύασε τα Οχυρά του Μπιζανίου κατά τα έτη 1909-1912 αλλά και κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Όταν περί τα τέλη Ιανουαρίου του 1913 ο ελληνικός στρατός αποφάσισε, ύστερα από πολλές δυσκολίες, πολλές αποτυχίες και πολλές θυσίες, να κάνει την οριστική γενική επίθεση για την πτώση του Μπιζανίου και την απελευθέρωση της πόλεως των Ιωαννίνων, είχε ένα μεγάλο πρόβλημα, σχετικά με τα μέχρι τότε απόρθητα οχυρά του Μπιζανίου και ειδικότερα του οχυρού «ΣΚΥΛΛΑ», διότι δεν είχαν καθόλου πληροφορίες περί αυτών. Θα έπρεπε, λοιπόν, οι μυστικές ελληνικές υπηρεσίες στα σκλαβωμένα Ιωάννινα να πληροφορηθούν την ακριβή θέση, την κατασκευή, την επάνδρωση και τον εξοπλισμό των οχυρών αυτών, για να μπορέσουν να σχεδιάσουν και να πετύχουν την κατάληψη της πόλεως των Ιωαννίνων.

Κατά την περίοδο εκείνη άμεσα υπεύθυνος των μυστικών μας υπηρεσιών, έναντι του ελληνικού στρατού ήταν ο Έλληνας υποπρόξενος στα Ιωάννινα Νικόλαος Χαντέλης, του οποίου η καταγωγή ήταν από τα Κάτω Πεδινά Ζαγορίου Ιωαννίνων. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, οργανώθηκε μια ιδιαίτερα μυστική σύσκεψη στη Μητρόπολη των Ιωαννίνων, υπό του τότε Μητροπολίτη Γεβράσιου, στην οποία συμμετείχαν ο Νικόλαος Χαντέλης και ο Αθανάσιος Τσεκούρας. Κατά την σύσκεψη αυτή αποφασίστηκε να εντοπισθεί, κατά τον πλέον μυστικό τρόπο, ο γνωστός ομογενής αξιωματικός του τουρκικού στρατού στα Ιωάννινα, Νικολάκης Εφέντης, που ήταν ο αρμόδιος συντηρητής των οχυρών και επομένως γνώριζε αυτά πολύ καλά και με κάθε λεπτομέρεια. Την αποστολή αυτή ανέλαβε ο Αθανάσιος Τσεκούρας, ο οποίος αφού, με άκρα μυστικότητα, συναντήθηκε με αυτόν, του ζήτησε να συνδεθεί με τον Μητροπολίτη, το οποίο και πέτυχε.

Θα πρέπει εδώ να επισημανθεί ότι από τα κορυφαία στελέχη, κατά την πολεμική εκείνη περίοδο, των μυστικών μας υπηρεσιών στα Ιωάννινα ήταν ο Ιωάννης Λάππας, το σπίτι του οποίου είχε μετατραπεί σε κέντρο κρυπτογραφικών εγκαταστάσεων του αγώνα. Ο Μητροπολίτης ζήτησε από τον Νικολάκη Εφέντη, αφού του υπογράμμισε την ελληνική καταγωγή του και του επεσήμανε την σπουδαιότητα, την ιερότητα, και την κρισιμότητα του αγώνα, να του δώσει πλήρη αντίγραφα των σχεδίων των οχυρών του Μπιζανίου και ιδιαίτερα του ονομαζόμενου οχυρού «ΣΚΥΛΛΑ».

Πράγματι ο Νικολάκης Εφέντης, υπακούοντας στη φωνή της πατρογονικής ελληνικής καταγωγής του πείστηκε και μέσα στο σπίτι του Ιωάννη Λάππα σχεδίασε κρυφά και επί δύο συνεχείς νύχτες τα οχυρά και τα παρέδωσε σ΄ αυτόν, ο οποίος στη συνέχεια, μέσω ενός χωρικού αγγελιοφόρου, τα έστειλε στο ελληνικό στρατηγείο στο Εμίν Αγά, και ακολούθησε την 21η Φεβρουαρίου η, ύστερα από 500 χρόνια σκλαβιά, απελευθέρωση της πόλεως των Ιωαννίνων.

Όσα υπέδειξε ο Νικολάκης Εφέντης ήταν και ακριβή και αν κανείς διαβάσει την εξέλιξη της μάχης του Μπιζανίου θα παρατηρήσει ότι μετά δύο νυχθημερών βροχή οβίδων κατελήφθη αυτή η οχυρά θέση και στην συνέχεια απελευθερώθηκαν τα Ιωάννινα συνελήφθησαν δε αιχμάλωτοι 30.000 Τούρκοι, 1.000 Τούρκοι αξιωματικοί και πλήθος εφοδίων (σύμφωνα με την υπ' αριθμόν 877, πληροφορία εξ Ιωαννίνων 31-12-1912, ο Νικολάκης Εφέντης αφού περιγράφει αριθμητικά και κατά θέση τα πυροβόλα της τουρκικής αμυντικής γραμμής, υποδεικνύει τον τρόπος ενέργειας του ελληνικού στρατού: «… η κατά Μπιζανίου έφοδος δεν πρέπει να γίνει ουδέποτε ημέραν, αλλά μετά δύο νυχθημερόν βροχήν οβίδων…»).

Η μεγάλη σημασία της ηρωικής αυτής πράξεως του Νικολάκη Εφέντη είναι ανυπολόγιστη και είναι άγνωστο εάν κατά την περίοδο εκείνη χωρίς αυτόν θα είχε επιτευχθεί η πτώση του Μπιζανίου, και η απελευθέρωση των Ιωαννίνων.

Όμως, το τέλος του Νικολάκη Εφέντη και της οικογένειάς του ήταν τραγικό... Όταν συνελήφθη, ως αιχμάλωτος, από το ελληνικό στρατό και τον παρουσίασαν στον αρχιστράτηγο διάδοχο, αυτός τον ρώτησε τι θα ήθελε ως αντάλλαγμα για την μεγάλη του προσφορά. Εκείνος του απάντησε απολύτως τίποτε, παρά μόνο να μείνει απολύτως μυστική η ηρωική του πράξη και δια της ανταλλαγής των αιχμαλώτων να επιστρέψει στη Σμύρνη, όπου ήταν η οικογένειά του. Το πιθανότερο είναι ότι με την ανταλλαγή αιχμαλώτων η ελληνική υπηρεσία κατασκοπίας έστελνε ένα δοκιμασμένο στέλεχός της στην Σμύρνη για να συνεχίσει την δράση του.

Δυστυχώς, όμως, λόγω κάποιου επιπόλαιου, αφελούς και ενθουσιώδους δημοσιογράφου από την Θεσσαλονίκη, που δημοσίευσε στην εφημερίδα του το γεγονός και τα κατορθώματα του Νικολάκη Εφέντη, οι Τούρκοι έγιναν γνώστες της ιστορίας αυτής, και όταν αποβιβάστηκε, με τους άλλους ανταλλαγέντες αιχμαλώτους στην Σμύρνη κρατήθηκε αμέσως από τις τοπικές αρχές και, ύστερα από φρικτά βασανιστήρια, εκτελέστηκε. Το τραγικότερο δε είναι ότι την ίδια τύχη είχαν και όλα τα μέλη της οικογένειάς του, τα οποία επίσης θανατώθηκαν στη Σμύρνη.

Σταύρος Λάλας - Ο σημαντικότερος Έλληνας κατάσκοπος
«ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑΣ ΘΑ ΕΚΑΝΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΕΓΩ. ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΚΑΝΑ»
Σταύρος Λάλας


Ο Σταύρος (Στίβεν) Λάλας γεννήθηκε το 1953 στο Ντόβερ του Νιου Χάμσαϊρ, ήταν ελληνικής καταγωγής, από την Κωνσταντινούπολη, και πολέμησε στο Βιετνάμ. Ένα μέρος της θητείας του ο Λάλας υπηρέτησε στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη, όπου προσεγγίστηκε για πρώτη φορά από Έλληνες «πατριώτες», όπως τους χαρακτήρισε ο ίδιος σε συνέντευξή του. Όπως λέγεται, οι «πατριώτες» στους οποίους αναφέρεται ο Λάλας ήταν στελέχη του ελληνικού προξενείου στη Σμύρνη.

Αρχικά ο Λάλας έδωσε στην ΚΥΠ μεγάλης αξίας απόρρητα έγγραφα για τη διάταξη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και οι πράκτορές της διαπίστωσαν ότι ενεργούσε κινούμενος από ένα φανατικό πατριωτισμό και σίγουρα η συνεργασία του θα ήταν πολύτιμη για την Ελλάδα.

Ο Λάλας υπηρετούσε στο Τμήμα Επικοινωνιών και παρέδωσε συνολικά 50 απόρρητα έγγραφα αλλά και ονόματα Αμερικανών πρακτόρων. Την περίοδο 1984-1985 υπηρέτησε στο Βελιγράδι και το 1985 μετατέθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου διέμενε ως και το 1989. Θεωρούνταν ο μεγαλύτερος Έλληνας «κατάσκοπος», το κύριο κλειδί της ελληνικής μυστικής διπλωματίας. Έδινε συνεχώς απόρρητα στοιχεία στις ελληνικές αρχές.

Εκείνη την περίοδο «σύνδεσμος» του Λάλας με την ΕΥΠ ήταν ένας αντισυνταγματάρχης, ο οποίος συναντούσε τον Ελληνοαμερικανό κατάσκοπο στην περιοχή της Καβάλας, όπου υπήρχε κλιμάκιο της ΕΥΠ.

Ο Λάλας ταξίδευε συχνά από την Κωνσταντινούπολη στη Χρυσούπολη Καβάλας για να δει την οικογένειά του (παντρεμένος με την Μαρία Μαϊνδανού-Λάλα, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά), μεταφέροντας παράλληλα στον αξιωματικό της ΕΥΠ απόρρητα στοιχεία. Συχνά περνούσε τον Έβρο, «με την ψυχή στο στόμα», όπως ανάφερε χαρακτηριστικά. Ο «χειριστής» του Λάλας εκείνη την περίοδο μετατέθηκε αργότερα στο Πολεμικό Μουσείο, απ' όπου και αποστρατεύθηκε.

Το 1989 ο Λάλας μετατέθηκε για λίγο στην Ταϊβάν και τον Δεκέμβριο του 1990 τοποθετήθηκε στη Μονάδα Επικοινωνίας Προγραμμάτων (ΜΕΠ) της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Αθήνα. Ο Λάλας άρχισε να παραδίδει πάλι στις ελληνικές αρχές απόρρητα σήματα μεταξύ πρεσβείας ΗΠΑ και αμερικανικών υπηρεσιών -κυρίως του υπουργείου Εξωτερικών- στην Ουάσιγκτον. Ως χειριστής του επικοινωνιακού κλωβού του κέντρου απορρήτων επικοινωνιών της αμερικανικής πρεσβείας στην ελληνική πρωτεύουσα, αντί να καταστρέφει τα απόρρητα έγγραφα που έφταναν υπηρεσιακά σ’ αυτόν, τα έδινε στον πράκτορα της ΕΥΠ με τον οποίο συνεργαζόταν. Έναν πράκτορα «αμφιβόλων υπηρεσιακών ικανοτήτων», όπως γράφτηκε, αφού «έφτασε να χρησιμοποιεί κρησφύγετο επαφών της υπηρεσίας για…εξωσυζυγικές δραστηριότητες».

«Σύνδεσμος» της ΕΥΠ με τον Στιβ Λάλας ορίστηκε τότε ο Αναξαγόρας Σπιτάς. Ο ταγματάρχης που καταγόταν από το Ρέθυμνο, θεωρούνταν έμπειρος αξιωματικός και διορίστηκε προϊστάμενος της A' Διεύθυνσης Κατασκοπείας και Συλλογής Πληροφοριών της ΕΥΠ. Κύρια αποστολή του ο χειρισμός του «υπερπολύτιμου» Στίβεν Λάλας. Ο Αναξαγόρας Σπιτάς ήταν ο μυστηριώδης «ταγματάρχης» τον οποίο αξιωματικοί του FBI μνημόνευαν ως «σύνδεσμο» με τον Λάλας, χωρίς όμως ποτέ να αποκαλύπτουν το όνομά του.

Ο Λάλας συναντούσε τον Αναξαγόρα Σπιτά σε ένα διαμέρισμα, σε κεντρική λεωφόρο στου Ζωγράφου, το οποίο είχε ενοικιαστεί από την ΕΥΠ. Ο Λάλας έπαιρνε όλα τα μέτρα προφύλαξης όταν έφευγε από την πρεσβεία και άλλαζε συνέχεια δρομολόγια. Μερικές φορές τον Λάλας συναντούσαν και δύο άλλοι αξιωματικοί της ΕΥΠ, υφιστάμενοι του Σπιτά στην A' Διεύθυνση της ΕΥΠ.

Όπως προέκυψε από την έρευνα των Αμερικανών, τη διετία 1991-1993 ο Λάλας έδωσε συνολικά 240 απόρρητα έγγραφα στην ελληνική πλευρά. H μοιραία στιγμή για τη δράση του ήλθε στις 26 Φεβρουαρίου 1993. H τότε υφυπουργός Εξωτερικών κυρία Βιργινία Τσουδερού ενημέρωσε τον τότε πρέσβη μας στις ΗΠΑ κ. Χρήστο Ζαχαράκη για μια άγνωστη πτυχή του θέματος των Σκοπίων, και ζήτησε να γίνει ένα σχετικό διάβημα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Είχαν συντάξει μάλιστα σχετικό υπεραπόρρητο έγγραφο που είχε σταλεί από την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα στην Ουάσιγκτον.Η αμερικανική πλευρά εντυπωσιάστηκε, γιατί το διάβημα αυτό βασιζόταν σε μια πληροφορία που δεν έπρεπε να γνωρίζει η ελληνική κυβέρνηση.

Τότε ο Αμερικανός αξιωματούχος Ντέιβιντ Ράνσομ άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι κάτι συμβαίνει στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα και ανέθεσε στον Τζον Κουατρόκι, αξιωματικό του FBI, να διερευνήσει την υπόθεση. Ο Κουατρόκι ήλθε στην Ελλάδα στις 23 Μαρτίου 1993 και εστίασε αμέσως το ενδιαφέρον του σε επτά υπαλλήλους της πρεσβείας οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα εισόδου στη Μονάδα Επικοινωνίας Προγραμμάτων (ΜΕΠ) και πρόσβαση στα απόρρητα έγγραφα. Σε αυτόν τον χώρο τοποθετήθηκαν από το FBI οι κάμερες που «έπιασαν» τελικά τις κινήσεις του Λάλας και τεκμηρίωσαν την κλοπή στοιχείων. Οι Αμερικανοί εντόπισαν στη συνέχεια και τις συναντήσεις του με τον «ταγματάρχη» της ΕΥΠ.

H αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει. Στις 28 Απριλίου 1993 ο Λάλας κλήθηκε από την υπηρεσία του να ταξιδέψει στη Βιρτζίνια για να ενημερωθεί τάχα για ένα σημαντικό θέμα που σχετίζεται με τρομοκρατικές οργανώσεις. Μόλις κατέβηκε από το αεροπλάνο συνελήφθη. Αργότερα, μετά από πολλές ανακρίσεις και αφού αναγκάστηκε να ομολογήσει την μυστική δράση του από το 1977 μέχρι το 1993, οδηγήθηκε στο δικαστήριο με την κατηγορία της «συνωμοσίας με σκοπό την κατασκοπεία προς όφελος συμμάχου χώρας». Από αυτό καταδικάστηκε για προδοσία σε 14ετή κάθειρξη και σε καθεστώς επιτήρησης πέντε ετών. Εντελώς αβοήθητος οδηγήθηκε στις αμερικανικές φυλακές υψίστης ασφαλείας και άρχισε να εκτίει την ποινή του χωρίς να ενδιαφέρεται κανένας γι’ αυτόν.

Ταυτόχρονα στις ελληνικές υπηρεσίες και στην κυβέρνηση ξεκινούσε ένας παρασκηνιακός πόλεμος για την «αποκάλυψη» του ρόλου του Λάλας και κυρίως για το αν και πώς «καρφώθηκε» η δράση του στην αμερικανική πλευρά. Πολλοί άρχισαν να διατυπώνουν κατηγορίες κατά του «χειριστή» του Αναξαγόρα Σπιτά με υπονοούμενα για «προδοσία». Στελέχη της ΕΥΠ που είχαν ενημέρωση για την υπόθεση Λάλας αναφέρουν ότι «δεν υπάρχει θέμα συνειδητής πράξης αποκάλυψης του ρόλου του Λάλας αλλά ένας συνδυασμός μοιραίων λαθών».

Πρώτο λάθος θεωρήθηκε η πρόταση που έγινε από ελληνικής πλευράς στον Λάλας το 1989 να φύγει από το αμερικανικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης και να έλθει στην πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα. H μετάθεσή του δεν ήταν συμπτωματική, όπως πιστεύουν πολλοί, αλλά πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία των Ελλήνων χειριστών του, που έπεισαν τον Λάλας να υποβάλει σχετική πρόταση. Επίσης δεν λαμβάνονταν ειδικά μέτρα «προστασίας» στις συναντήσεις του Λάλας με αξιωματικούς της ΕΥΠ. Επιπλέον δεν τον ρωτούσαν μόνο για εθνικά θέματα αλλά του ζητούσαν να φέρνει έγγραφα που αφορούσαν τη γνώμη επιτελών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για διάφορους Έλληνες πολιτικούς, εξαιτίας και των έντονων πολιτικών αντιπαραθέσεων εκείνης της περιόδου.

Το σημαντικότερο πρόβλημα ήταν ότι οι πληροφορίες του Λάλας άρχισαν τότε να μην περνούν από το «φίλτρο» των υπηρεσιών της ΕΥΠ, να μην υπάρχει διαβάθμιση των εγγράφων και να μην παραδίνονται στην πολιτική ηγεσία μέσα από συγκροτημένες διαδικασίες. Στελέχη της ΕΥΠ υποστηρίζουν σήμερα ότι «οι πληροφορίες του Λάλας διοχετεύονταν άκριτα σε στελέχη της κυβέρνησης, με τα οποία τα αρμόδια στελέχη της ΕΥΠ διατηρούσαν προσωπικές σχέσεις. Οι πληροφορίες του Λάλας άρχισαν να μοιράζονται σαν φέιγ βολάν, χωρίς καμία επεξεργασία. Και τότε έγινε το λάθος με την αναφορά της κυρίας Τσουδερού που πρόδιδε την εκ των έσω ενημέρωση».

H θεωρία για συνδυασμό λαθών στην υπόθεση Λάλας ενισχύεται από το γεγονός ότι ο δικηγόρος του Λάλας Τζον Σουεράινγκ δεν μίλησε ποτέ για προδοσία αλλά για «ακούσια ενέργεια», που οδήγησε στη σύλληψή του.

Πηγή Pare-Dose


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Σουλιώτης

Ιχνη ηλεκτρονικών επικοινωνιών ανάμεσα στην πρωτεύουσα του Χαλιφάτου, Ράκα, και στη Λέρο είχαν βρεθεί στη διάρκεια των ερευνών που ακολούθησαν τις πολύνεκρες επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου στο Παρίσι.

Σύμφωνα με πληροφορίες, από εκτεταμένες «σαρώσεις» ξένων μυστικών υπηρεσιών σε κινητά τηλέφωνα και στο Διαδίκτυο, εντοπίστηκαν επαφές και συνομιλίες ανάμεσα σε υπόπτους στο ανατολικό Αιγαίο και περιοχές που ήλεγχε το Ισλαμικό Κράτος. Τα παραπάνω ενισχύονται από έγγραφα που δημοσιοποίησε πρόσφατα το CNN και αποκαλύπτουν ότι οι καμικάζι του Παρισιού στη διάρκεια του ταξιδιού τους προς τη γαλλική πρωτεύουσα, μέσω της Λέρου, λάμβαναν στα κινητά τους τηλέφωνα οδηγίες για τις κινήσεις τους από στέλεχος του ISIS στη Ράκα.

Τα γεγονότα έχουν ως εξής: ο Πακιστανός Μοχάμεντ Ουσμάν και ο Αλγερινός Αντέλ Χαντάντι, μαχητές του Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ.), έφυγαν από την πρωτεύουσα του Χαλιφάτου έξι εβδομάδες πριν από τις επιθέσεις του Νοεμβρίου. Ταξίδευαν μαζί με τους βομβιστές του Σταντ ντε Φρανς με στόχο να πάρουν μέρος στο σχέδιο επιθέσεων στη γαλλική πρωτεύουσα. Διέσχισαν την τουρκοσυριακή μεθόριο και στις αρχές Οκτωβρίου 2015 έφτασαν στη Σμύρνη, απ’ όπου επιβιβάστηκαν σε βάρκα που μετέφερε πρόσφυγες στην Ελλάδα. Στις 3 Οκτωβρίου οι τέσσερίς τους αποβιβάστηκαν στο Φαρμακονήσι, συνελήφθησαν από άνδρες του Λιμενικού και μεταφέρθηκαν στη Λέρο για καταγραφή και ταυτοποίηση. Δύο από τα μέλη της ομάδας, ο Αχμάντ αλ Μοχάμαντ και ο Μοχάμεντ αλ Μαχμόντ, δήλωσαν Σύροι πρόσφυγες και αφέθηκαν ελεύθεροι να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Πήγαν στην Κάλυμνο, από εκεί στον Πειραιά και το βράδυ της 13ης Νοεμβρίου πυροδότησαν τις ζώνες με τα εκρηκτικά έξω από το Σταντ ντε Φρανς. Διαφορετική ήταν η πορεία των Ουσμάν και Χαντάντι.

Οπως είχε παλαιότερα αποκαλύψει η «Κ», στη διάρκεια του ελέγχου αξιωματούχοι του Frontex διαπίστωσαν ότι δεν επρόκειτο για Σύρους πρόσφυγες, όπως ισχυρίζονταν, αλλά για Γάλλους υπηκόους με καταγωγή από το Πακιστάν και την Αλγερία αντίστοιχα. Συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στο αυτόφωρο στην Κω κατηγορούμενοι για κατοχή πλαστών εγγράφων. Στα τέλη Οκτωβρίου, ωστόσο, αφέθηκαν ελεύθεροι και συνέχισαν το ταξίδι τους προς την Κεντρική Ευρώπη. Στις 14 Νοεμβρίου, μία ημέρα μετά τα γεγονότα στο Παρίσι, έφτασαν στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας και ένα μήνα αργότερα (10 Δεκεμβρίου) συνελήφθησαν από την αυστριακή αστυνομία σε κέντρο φιλοξενίας προσφύγων ως ύποπτοι για συμμετοχή στον πυρήνα των τρομοκρατών που αιματοκύλισαν τη Γαλλία.

Κατόπιν ερευνών διαπιστώθηκε ότι το ταξίδι των Ουσμάν και Χαντάντι συντόνιζε από τη Ράκα στέλεχος του Ισλαμικού Κράτους ονόματι Αμπού Αχμάντ. Eπικοινωνούσε μαζί τους κωδικοποιημένα μέσω ηλεκτρονικών εφαρμογών που είχαν εγκαταστήσει στα κινητά τους τηλέφωνα (viber, WhatsApp) εξασφαλίζοντάς τους χρήματα, επαφές με κυκλώματα διακινητών, πλαστογράφους κ.ο.κ. Είναι χαρακτηριστικό ότι αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους, την 27η Οκτωβρίου στην Κω, φρόντισε να λάβουν 2.000 ευρώ σε μετρητά προκειμένου να συνεχίσουν το ταξίδι τους.

Από την έρευνα της αυστριακής αστυνομίας προέκυψε ακόμα ότι οι Ουσμάν και Χαντάντι είχαν τηλεφωνικές επαφές και συναντήσεις με ένα ακόμη άτομο, τον Μαροκινό Abid Tabaouni. Εκτιμάται πως οι τρεις τους θα αναλάμβαναν να φέρουν εις πέρας ένα νέο τρομοκρατικό χτύπημα στην καρδιά της Ευρώπης, λίγο μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι.

Ο Tabaouni, ο οποίος συνελήφθη τον Ιούλιο στις Βρυξέλλες, ταξίδεψε από τη Συρία στην Ευρώπη μέσω Ελλάδας ακολουθώντας και αυτός το δρομολόγιο των προσφύγων. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», δεν έχει καταγραφεί, τουλάχιστον με τα πραγματικά στοιχεία ταυτότητάς του, από την ΕΛ.ΑΣ., ενώ έχει καταχωρισθεί από την Αυστρία στο σύστημα πληροφοριών Σένγκεν (SIS II) ως ύποπτος για τζιχάντ. Στη λίστα επαφών στο κινητό του τηλέφωνο βρέθηκε αριθμός που ανήκε στον φερόμενο ως οργανωτή των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι και πρωταγωνιστή μιας άκαρπης έρευνας της ΕΛ.ΑΣ. στο Παγκράτι (τον Ιανουάριο του 2015) Αμπντελχαμίντ Αμπαούντ.

Συναγερμός στην ΕΛ.ΑΣ. για έλεγχο υπόπτων

Συχνές παραμένουν οι διελεύσεις από την Ελλάδα υπόπτων για τζιχάντ. Σε κάθε μία απ’ αυτές τις υποθέσεις, αστυνομικοί από «ειδικές» υπηρεσίες της ΕΛ.ΑΣ. και την ΕΥΠ θέτουν σε εφαρμογή μυστικές επιχειρήσεις «επιτήρησης» των υπόπτων. Μια τέτοια εκτυλίχθηκε στις αρχές καλοκαιριού στη Βόρεια Ελλάδα ύστερα από απόρρητο «σήμα» που έφτασε στο αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας και αφορούσε το ταξίδι μιας οικογένειας από χώρα του Μαγκρέμπ με προορισμό τη Συρία.

Οι Ελληνες αστυνομικοί ειδοποιήθηκαν από Ευρωπαίους συναδέλφους τους για την επικείμενη αύξηση των υπόπτων, με πλοίο από την Ιταλία στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Εθεσαν σε εφαρμογή επιχείρηση επιτήρησής τους, ενώ ενημέρωσαν σχετικά και τις αρχές ασφαλείας της Τουρκίας. Το αποτέλεσμα της κινητοποίησης ήταν τα μέλη της οικογένειας να ακινητοποιηθούν κατά την είσοδό τους στην Τουρκία και να απελαθούν πίσω στη χώρα απ’ όπου είχαν ξεκινήσει το ταξίδι τους.

Παρόμοια υπόθεση εκτυλίχθηκε μερικές εβδομάδες αργότερα, με πρωταγωνιστή υποστηρικτή του Ι.Κ., που απελάθηκε στην Τουρκία από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Οπως διαπιστώθηκε, ο ύποπτος ταξίδεψε αεροπορικώς από την Κωνσταντινούπολη στα Τίρανα και αποπειράθηκε να επιστρέψει οδικώς στην Τουρκία, από τον άξονα της Εγνατίας Οδού.

Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Θάνου Πασχάλη

Φάμπρικα απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας, με χρήση πλαστών πιστοποιητικών γέννησης, γάμου κλπ, είχαν στήσει δεκάδες αλλοδαποί καταφέρνοντας, λόγω και της ανυπαρξίας ουσιαστικού ελέγχου από τις αρμόδιες υπηρεσίες, να πολιτογραφηθούν Ελληνες και να εγγραφούν στα αντίστοιχα δημοτολόγια των δήμων όπου διαμένουν.

Σύμφωνα με πόρισμα-σοκ που αποκαλύπτει το newpost.gr, από το 2001 και εντεύθεν και μετά από δειγματοληπτικό έλεγχο που διενήργησε το σώμα επιθεωρητών ελεγκτών δημόσιας διοίκησης σε 88 αποφάσεις χορήγησης ελληνικής ιθαγένειας  (σε σύνολο 267) που εκδόθηκαν από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (Διεύθυνση Αστικής Κατάστασης,Αλλοδαπών και Μετανάστευσης) και τη Γενική Γραμματεία Αποκεντρωμένης Διοίκησης, προκύπτει ότι οι περισσότεροι αλλοδαποί κατέθεσαν "μαιμού" πιστοποιητικά.

Ο δειγματοληπτικός έλεγχος αφορούσε 88 πρόσωπα (άνδρες, γυναίκες, τέκνα, εγγόνια, σύζυγοι) που φέρονταν να προέρχονται από  28 Ελληνες υπηκόους που όλοι τους ήταν εγγεγραμμένοι σε δημοτολόγια διαφόρων Δήμων (Αθηναίων, Ασπροπύργου, Χέρσου, Ερμούπολης, Μολοσσών κλπ) όπως και τα υπόλοιπα  60 συγγενικά τους πρόσωπα.

Για να διαπιστωθεί η γνησιότητα και η εγκυρότητα των πιστοποιητικών που κατέθεσαν το Υπουργείο Εξωτερικών προέβη σε αλληλογραφία με συνημμένα αντίγραφα των πιστοποιητικών (γέννησης, γάμου, αναγνώριση τέκνων κλπ) στις πρεσβείες μας στη Βηρυτό, την Κωνσταντινούπολη, τη Σόφια, το Βουκουρέστι,τα Τίρανα,τα Σκόπια και τη Γεωργία ώστε μέσω των εγχώριων δημοσίων αρχών να ελεγχθούν και πιστοποιηθούν τα εκδοθέντα πιστοποιητικά που οι ελεγχόμενοι αλλοδαποί  κατέθεσαν στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου δηλώνοντας ότι είναι ελληνικής καταγωγής(από Ελληνα πατέρα η Ελληνίδα μητέρα η παντρεύτηκαν Ελληνα η Ελληνίδα) ώστε να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια.Απο τα 88 ελεγχόμενα πρόσωπα που έλαβαν την ελληνική ιθαγένεια 34 προέρχονταν από την Αλβανία, 20 από το Λίβανο, 15 από τη Ρωσία, 8 από τη Γεωργία, 2 από τη Βουλγαρία, 8 από τη Ρουμανία και 1 από τα Σκόπια.

Με βάση τον έλεγχο που διενήργησαν οι επιθεωρητές δημόσιας διοίκησης η συντριπτική πλειονότητά των αλλοδαπών  κατέθεσε πλαστά πιστοποιητικά και οι επιθεωρητές στις προτάσεις τους  ζητούν την  ανάκληση των αποφάσεων απονομής ελληνικής ιθαγένειας και τη διαγραφή τους από τα δημοτολόγια δήμων.
Για ορισμένες ελάχιστες, αλλά και αυτές αμφισβητούμενες, περιπτώσεις οι επιθεωρητές στο πόρισμά τους ζητούν την επανεξέτασή τους. Το πόρισμα εστάλη για αναζήτηση ποινικών ευθυνών  στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Πηγή NewPost



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αποχώρηση της Αγγλία από την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει διαιρέσει βαθιά το μπλοκ και υπάρχουν φόβοι πως το φαινόμενο θα εξαπλωθεί και σε άλλα κράτη καθώς οι χώρες της Βόρειας και της Νότιας Ευρώπης διαφωνούν όλο και περισσότερο για δημοσιονομικά και εθνικά ζητήματα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Startfor τα μέλη της ΕΕ έχουν επίσης έντονες διαφορές και όσο αφορά της κυρώσεις κατά της Ρωσίας καθώς είναι πηγή αυξημένων διενέξεων μεταξύ τους. Μια κατάσταση που η Μόσχα ελπίζει να αξιοποιήσει στο έπακρο παρά τις αδιαμφισβήτητες προκλήσεις που θα βρεθούν στο δρόμο της.

Προκλήσεις για την Συναίνεση

Η διχόνοια εντός της ΕΕ προέρχεται από το γεγονός πως υπάρχουν δύο ομάδες με δύο διαφορετικές στάσεις ως προς τη Ρωσία. Οι χώρες που κρατούν μια αρνητική στάση απέναντι στη Μόσχα, όπως η Πολωνία κα τα Βαλτικά κράτη, παραμένουν ιδιαίτερα επιφυλακτικές λόγω της στρατιωτικής ισχύς της Ρωσίας. Αντιθέτως οι πιο φιλικές χώρες προς τη Μόσχα, όπως η Ουγγαρία, η Σλοβακία και η Ελλάδα, διατηρούν οικονομικούς και ενεργειακούς δεσμούς τους οποίους θέλουν να διατηρήσουν.

Η Γερμανία από την πλευρά της έχει μια μακρά και περίπλοκη σχέση με την Ρωσία η οποία περιπλέκεται λόγω του ότι θεωρείται ηγετική δύναμη στην ΕΕ. Αν και οι δύο χώρες διατηρούν ισχυρούς οικονομικούς και εμπορικούς δεσμούς, αγωνίζονται για την επιρροή στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Από την έναρξη της κρίσης στην Ουκρανία, η κυβέρνηση της Γερμανίας έχει αποδείξει τη βούλησή της να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό με τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, η Γερμανίδα Καγκελάριος, Άνγκελα Μέρκελ, υποστήριξε ότι οι κυρώσεις πρέπει να παραμείνουν στη θέση τους μέχρις ότου η Ρωσία να συμμορφωθεί με τη Συμφωνία του Μινσκ, αναφέρει το δημοσίευμα.

Ρωγμές στην ομοφωνία της ΕΕ

Το Brexit, η προσφυγική και η οικονομική κρίση θέτουν μια άνευ προηγουμένου πίεση στην ΕΕ θέτοντας υπό αμφισβήτηση την συναίνεση της Ένωσης η οποία καλείται να λύσει πιο μείζονα θέματα από το αν θα συνεχιστούν οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας. ‘Ήδη άλλες χώρες όπως η Ουγγαρία και η Ιταλία κάνουν λόγο για δημοψηφίσματα για ζητήματα που αφορούν το προσφυγικό και την οικονομία.

Αυτή είναι μια ευπρόσδεκτη εξέλιξη για τη Ρωσία. Το Brexit έχει δημιουργήσει ένα παράθυρο ευκαιρίας για τη Μόσχα για να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί προς όφελός της τα ρήγματα που έχουν δημιουργηθεί στην ΕΕ. Άλλωστε το Κρεμλίνο γνωρίζει πολύ καλά ότι χρειάζεται μόνο μία αποκλίνουσα χώρα για να θέσει τέρμα στις κυρώσεις. Η Σλοβακία, η οποία βρίσκεται στην προεδρία της ΕΕ, είναι ένας πρωταρχικός στόχος στην εκστρατεία της Ρωσίας να υπονομεύσει την ομοφωνία της ΕΕ ενόψει της επόμενης ψηφοφορίας για τις κυρώσεις στις αρχές του 2017. Ήδη οι προσπάθειες της Μόσχας έχουν αποδώσει ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Μετά από τη συνάντηση με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν στις 25 Αυγούστου, ο Πρωθυπουργός της Σλοβακίας, Ρόμπερτ Φίκο, απεύθυνε έκκληση για μια ορθολογική επαναξιολόγηση του καθεστώτος κυρώσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειες που είχε για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η αβεβαιότητα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ως εκ τούτου, δημιουργεί μια πραγματική ευκαιρία για τη Ρωσία να ασκήσει πίεση ώστε οι κυρώσεις εις βάρος της να καταργηθούν.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος

Στον "αστερισμό" της ΔΕΘ έχει κανείς την αίσθηση ότι "είναι" στην Ντίσνευλαντ. Η κρίση και τα μνημόνια "ινδιάνικος" καπνός, οι κοινωνικά αδύναμοι έχουν "γλυκόζη", τα κατασχετήρια "χριστουγεννιάτικη δωροεπιταγή" και βέβαια η υπερφορολόγηση και η ανεργία το "μαγικό" στο σύντομο πέρασμα του τραίνου απο το λόφο με τους ληστές.

Η διεθνής τάση από το 2007 είναι η μείωση συντελεστών δεδομένου ότι φορολογικός ανταγωνισμός είναι έντονος. Εδώ με 1,5 εκ ανέργους είμαστε 6 μονάδες πάνω από το μέσο Ευρωπαϊκό όρο, πάνω από τον παγκόσμιο ή αφρικανικό ή ασιατικό και μάλιστα δίπλα σε φορολογικούς "παραδείσους": Κύπρος, Βουλγαρία, Αλβανία.

Το εμπόδιο είναι οι περιορισμοί στις ομαδικές απολύσεις δηλ. με το καλημέρα οι "επενδυτές" δεν σκέπτονται δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αλλά απολύσεις! Οι τέσσερις μήνες προειδοποίησης και όχι η φορολογία είναι το βουνό!

"Φυσικό" λοιπόν, οι παραστάσεις κλόουν με μαλλί γριάς.

Στην Ελλάδα ως καθαρή αμοιβή και εισόδημα- από οποιαδήποτε νόμιμη δραστηριότητα -μένει, στην καλύτερη το 50%,πολύ λιγότερο από την Ιρλανδία, μικρότερο από την Πορτογαλία, Ισπανία ή την Βουλγαρία!

Αν μια "μέση" 4μελής οικογένεια έχει 25χιλ τις μένουν στο χέρι τα 12,5, 1000 το μήνα για να καλύψει όλες τις αλλες υποχρεώσεις και ανάγκες (ΔΕΚΟ, φαγητό, ένδυση κλπ) πλην εφορίας και εισφορών. Άν έχει δανεισμό απο την μία εμφανίζεται πάνω από το όριο προστασίας και από την άλλη είναι στον "καιάδα"!

Απεργίες και συνδικαλισμός: ας δούμε, αν υπάρχει αντικειμενικά ζήτημα. Το σημερινό πλαίσιο ήταν και είναι το επιστέγασμα αγώνων για αποκατάσταση και εμβάθυνση της δημοκρατίας μετά τον χουντικό αποδεκατισμό και τις κρατικές παρεμβάσεις. Αναμφισβήτητα "καταχρηστικές" συμπεριφορές, που επιτρέπουν κάποιοι να κάνουν "την τρίχα τριχιά", υπάρχουν. Οι δανειστές και η κυβέρνηση, αν υποταχθεί στις επιταγές τους, θέλουν να βγάλουν την τρίχα από το ζυμάρι; μη ελεγχόμενα συνδικάτα; ή φροντίζουν την κοινωνία από αλλοτριωμένους συνδικαλιστές;

Μην γελιόμαστε η εγκατάσταση ενός ακραίου υποδείγματος- εκτός ευρωπαϊκού πολιτισμού-πλήρους απαξίωσης της εργασίας, ενίσχυσης της ατομικότητας (γι αυτό το θέμα συλλογικών διαπραγματεύσεων) και η άνευ -έστω και μικρών- αντιδράσεων συρρίκνωση μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών (εξατομικευμένοι όροι) και μορφών κοινωνικής προστασίας, προϋποθέτουν και αποδυνάμωση των συνδικάτων γιατί το "χειρότερο συνδικάτο είναι καλύτερο από αυτό που δεν υπήρξε ποτέ"!

Για να μην γίνουμε "δημοκρατία του P. Escobar" δεν πρέπει να γίνουμε Αιθιοπία στο κόστος, την αξία, τα δικαιώματα της εργασίας.

Η εξέλιξη των άλλων "πολιτικών" δρώμενων είναι στην απάντηση της αράχνης από το νταβάνι στην ερώτηση: τι κάνεις εκεί πάνω; επειδή βλέπει τον ιστό και τι έχει: Εσείς τι κάνετε εκεί πάνω; Υπάρχει και ο ιστός στο πάτωμα από την αναρρίχηση της. Έχει εγκλωβίσει εργαζόμενους, άνεργους, πολίτες, που βλέπουν τι γίνεται αλλά δεν συνειδητοποιούν το αδύναμο του περιτυλίγματος!

Η πρόκληση με ουσία επί αρχών και λύσεων είναι έξω από "αριστεροδεξιά" ή "κεντρο-παραγοντίστικα", δάνεια "σωτηρο-πατριδοκαπηλείας" θεσμών, αλλά είναι στα μείζονα διακυβεύματα της εργασίας, των συλλογικών μορφών συμμετοχής, να γονιμοποιηθεί η αναγεννησιακή ανάταξη από την κοινωνία.

Είναι το κατάλληλο timing για τα συνδικάτα, να σταθούν με ιστορική τόλμη, καθαρή θέση στρατηγική και όχι εφήμερη ή "μικρό-υπολογιστική" τακτική.

Η ΔΕΘ μόνο έτσι: με νέο κεντρικό πολιτικό (και όχι στενό ή κομματικό) πρόταγμα και αγώνα από αυτόνομα συνδικάτα με ευρύτερη κοινωνική συμμαχία μπορεί να είναι πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό γεγονός, σταθμός για την πατρίδα!

Πηγή "Το Παρόν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έφτιαξε περιουσία εκατομμυρίων χορηγώντας παράνομα βίζες έναντι 5000 ευρώ
O διπλωμάτης με την τζάγκουαρ, η δολοφονία και το κύκλωμα της βίζας
  • Παρά τις καταγγελίες ο εν λόγω διπλωμάτης υπηρετεί στη μόνιμη αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Στρασβούργο και η θητεία τους ανανεώθηκε για ένα χρόνο ακόμα
Μια άκρως σοβαρή καταγγελία για εν ενεργεία υψηλόβαθμο διπλωμάτη που υπηρετούσε για χρόνια σε πρεσβεία ασιατικής χώρας έφθασε στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου. Η υπόθεση αφορά σε εγκληματική οργάνωση που χορηγούσε παράνομα έναντι 5000 ευρώ βίζα εισόδου και παραμονής στη χώρα μας σε πολίτες του Μπαγκλαντές, της Ινδίας, του Νεπάλ και τη Σρι Λάνκα με αποτέλεσμα ο καταγγελλόμενος να αποκτήσει περιουσία εκατομμυρίων. Σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα που αποκαλύπτει το protothema.gr, στις 4 Ιουλίου η υπόθεση διαβιβάστηκε από το γραφείο του αναπληρωτή υπουργού στην εισαγγελέα Διαφθοράς Ελένη Ράικου και στον προϊστάμενο της εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών Ηλία Ζαγοραίο για διερεύνηση.

Το απίστευτο είναι ότι ο συγκεκριμένος διπλωμάτης που πλέον υπηρετεί στη μόνιμη αντιπροσωπεία της Ελλάδας στο Στρασβούργο παρά την καταγγελία – φωτιά από την πρώην σύζυγο του, όχι μόνο δεν εκλήθη για να δώσει εξηγήσεις για όλα όσα του προσάπτει αλλά του ανανέωσαν για ακόμη ένα χρόνο η θητεία του στο Συμβούλιο της Ευρώπης αν και όπως λένε διπλωμάτες σπανίως ανανεώνεται η θητεία κάποιου μετά το πέρας της τετραετίας.

Τα όσα περιγράφονται στην πολυσέλιδη αναφορά θυμίζουν μυθιστόρημα του Ζεράρ Ντε Βιλιέ αφού εκτός των άλλων η πρώην σύζυγος του συγκεκριμένου διπλωμάτη αναφέρεται ακόμη και στη δολοφονία αλλοδαπού διπλωματικού υπαλλήλου από τη συγκεκριμένη εγκληματική οργάνωση. Περιγράφει δε και τις ειδικές κρύπτες στην ιδιόκτητη βίλα της Κηφισιάς όπου έκρυβαν το «μαύρο χρήμα», ενώ όπως λένε «πηγές», η ίδια πήρε την απόφαση να καταγγείλει τον πρώην σύζυγο της με τον οποίο έχουν αποκτήσει παιδιά μετά τις απειλές που δέχτηκε για τη ζωή της. Βέβαια, τα όσα κινηματογραφικά περιγράφονται στην αναφορά χρήζουν άμεσης και βαθιάς έρευνας από τις αρμόδιες αρχές προκειμένου να διαπιστωθεί αν και σε ποιο βαθμό ισχύουν.

Τζάγκουαρ, βίλες και χλιδάτη ζωή
Σύμφωνα πάντα με την καταγγελία που έφθασε στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού και φέρει την υπογραφή της πρώην συζύγου του υψηλόβαθμου διπλωμάτη, η ιστορία άρχισε να ξεδιπλώνεται στα μέσα της δεκαετίας του 2000. Τότε που ο σύζυγος της διορίστηκε στην πρεσβεία της ασιατικής χώρας και ουσιαστικά λόγω της θέσης του ήταν υπεύθυνος για τη χορήγηση βίζας σε πολίτες πολλών χωρών της νοτιοανατολικής Ασίας. Όπως για παράδειγμα το Μπαγκλαντές και την Ινδία, χώρες από τις οποίες υπάρχει τεράστιο ρεύμα μετανάστευσης στην Ευρώπη. Η ίδια λέει πως αν και δεν είχε συμμετοχή στο κόλπο, ο σύζυγος της ήταν μέλος μιας εγκληματικής οργάνωσης που μέχρι και σήμερα συνεχίζει τη δραστηριότητα της.

Η καταγγέλουσα ως νομικός, φροντίζει στην αναφορά της να χρησιμοποιεί συγκεκριμένους νομικούς όρους προκειμένου να στηρίξει τα καταγγελλόμενα ενώ οι πληροφορίες λένε ότι η περιουσία που διαθέτει ο συγκεκριμένος διπλωμάτης στο όνομα του είναι υπαρκτή και αποκτήθηκε μετά την ανάληψη των καθηκόντων του σε συγκεκριμένο πόστο. «Μετέτρεψε τα χρήματα που προέρχονται από την εγκληματική δραστηριότητα σε κινητή αλλά κυρίως ακίνητη περιουσία εμπορικής αξίας που ξεπερνά τα 3.5 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίσουμε τις αμοιβές των συμβολαιογράφων, των φόρων και άλλων εξόδων. Μάλιστα, για να δικαιολογήσει την προέλευση της περιουσίας και να αποφύγει την πληρωμή των αναλογούντων φόρων έκρυβε την εμπορική αξία» αναφέρει ενώ στις επόμενες γραμμές υποστηρίζει ότι δεν είναι δυνατόν να έχει αποκτήσει την περιουσία αυτή από το μισθό και τα επιδόματα που ελάμβανε. Μάλιστα, όπως υποστηρίζει ο πρώην σύζυγος της δεν είχε καμία οικογενειακή περιουσία και πριν διορισθεί στο συγκεκριμένο διπλωματικό πόστο δεν διέθετε ούτε δικό του αυτοκίνητο.

Σύμφωνα πάντα με την καταγγελία ο διπλωμάτης αγόρασε μεζονέτα στα βόρεια προάστια που του στοίχισε 450.000 ευρώ την οποία στη συνέχεια πούλησε έναντι του τιμήματος των 600.000 ευρώ. Πολυτελή εξοχική κατοικία σε νησί του Σαρωνικού έναντι του ποσού των 198.000 ευρώ η οποία πουλήθηκε μαζί με τα έπιπλα και τον εξοπλισμό 240.000 ευρώ. Αμέσως μετά αγόρασε τριώροφη μονοκατοικία στην Κηφισιά που η αξία της αγγίζει το 1.5 εκατομμύριο ευρώ, εξοχική κατοικία σε νησί του Σαρωνικού έναντι 600.000 ευρώ και βίλα που διαθέτει ακόμη και γήπεδο ποδοσφαίρου σε περιοχή της Πελοποννήσου έναντι μισού εκατομμυρίου ευρώ. Και όλα αυτά, με το μισθό του διπλωματικού υπαλλήλου και ένα δάνειο που πήρε ύψους 200.000 ευρώ. Φυσικά, όλη η ακίνητη περιουσία περιγράφεται αναλυτικά και με λεπτομέρειες στην καταγγελία για το πως και πότε αποκτήθηκε ενώ η νομικός περιγράφει και το πόσο δηλώθηκαν τα ακίνητα για να γλιτώσει ο πρώην σύζυγος της τους φόρους.

Την ίδια περίοδο που ο διπλωμάτης αποκτούσε την ακίνητη περιουσία η σύζυγος του αναφέρει πως η οικογένεια ζούσε με «εξωφρενικές» δαπάνες. Ο άνδρας της κυκλοφορούσε με τζάγκουαρ που άλλαζε συνέχεια για να αποκτά τα καινούργια μοντέλα ενώ διατηρούσε και μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού προκειμένου να ικανοποιεί το πάθος του για την ταχύτητα.

Στην καταγγελία, εκτός από το όνομα του πρώην συζύγου της δίνει και τα ονόματα άλλων υψηλόβαθμων στελεχών του διπλωματικού σώματος που η ίδια υποστηρίζει ότι εμπλέκονται στην εγκληματική οργάνωση, μεταφέροντας μάλιστα και διαλόγους του συζύγου της για το πως στηνόταν το μεγάλο κόλπο. Η ίδια λέει πως μια φορά είχε κρυφτεί σε σοφίτα της βίλας στην Κηφισιά και κρυφάκουγε το σύζυγο της που μιλούσε με με τον πατέρα του και έλεγε για το πόσο πήγαινε το κεφάλι και το πως γλίτωσε ο ίδιος τον έλεγχο γιατί δεν είχε καταθέσει χρήματα σε λογαριασμούς του εξωτερικού.

Η δολοφονία στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και οι κρύπτες
Σε εκείνη τη συζήτηση που κρυφάκουσε από τη σοφίτα της βίλας στην Κηφισιά, ο πρώην σύζυγος της φέρεται μιλώντας με τον πατέρα του να αναφέρεται και στην περίπτωση ενός αλλοδαπού διπλωματικού υπαλλήλου που υπηρετούσε σε χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας και βρέθηκε δολοφονημένος στα Αραβικά Εμιράτα. Όπως περιγράφει στην αναφορά, ο πρώην σύζυγος της είπε στον πατέρα του «Τον δολοφόνησαν επειδή δεν πρόσεχε τα λόγια του και μιλούσε πολύ. Ένα αυτοκίνητο πέρασε από πάνω του και αφού τον πάτησε γύρισε πάλι και τον ξαναπέρασε από πάνω δεύτερη φορά και τελείωσε. Και επισήμως είπαν πως ήταν ατύχημα...».

Οι περιγραφές της πρώην συζύγου του διπλωμάτη πραγματικά μοιάζουν να είναι βγαλμένες από φιλμ νουάρ. Η νομικός κάνει λόγο για ποσά που μεταφέρονταν με σκάφη ανοικτά του Σαρωνικού και για κρύπτες που φυλάσσονταν τα μαύρα λεφτά στη βίλα της Κηφισιάς. Λέει δε, πως ο διπλωμάτης είχε αναθέσει στον πατέρα του να φυλάει και να ελέγχει τα χρήματα που έκρυβε στο σπίτι. Όπως περιγράφει ο άνδρας της, με το πρόσχημα ότι θα επισκεύαζαν τα υδραυλικά στο υπόγειο playroom της βίλας στην Κηφισιά, έσκαψαν τον τοίχο και έφτιαξαν ειδική κρύπτη για να φυλάνε τα χρήματα. Αναφέρεται μάλιστα και σε ένα συμβάν που ουσιαστικά έκανε τον πρώην σύζυγο της να αποφασίσει να φτιάξει την ειδική κρύπτη. Όπως λέει, ο αδερφός του άνδρα της είχαν πάει διακοπές με τη γυναίκα του στο νησί του Αργοσαρωνικού στη βίλα του διπλωμάτη και ανοίγοντας ένα συρτάρι στην κρεβατοκάμαρα βρήκε διπλωμένες δεσμίδες 20.000 ευρώ. Όταν ο πρώην σύζυγος της έμαθε από τον πατέρα του για την ανακάλυψη του αδερφού του, άρχισε να φωνάζει στον πατέρα του να είναι προσεκτικότερος και διακριτικότερος με τα χρήματα.

Δεμένη σε καρέκλα στο Στρασβούργο
Στην ίδια αναφορά η πρώην σύζυγος του διπλωματικού υπαλλήλου περιγράφει πως πήρε την απόφαση να σπάσει και να μιλήσει για τα όσα είδε και έζησε στο πλευρό του αμφιλεγόμενου υπαλλήλου. Όταν αποφάσισε να χωρίσουν γιατί δεν άντεχε τη συμπεριφορά του, εκείνος την έδεσε σε καρέκλα σε πολυτελές διαμέρισμα στο Στρασβούργο και άρχισε να άρχισε να εκτοξεύει βαριές ύβρεις και απειλές σε βάρος της ίδιας. Όπως αναφέρει στο υπόμνημα του προς τον κ. Παπαγγελόπουλο ο δικηγόρος της: «Απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει, ότι θα έχει και εκείνη την τύχη του διπλωματικού υπαλλήλου που βρέθηκε δολοφονημένος στα Αραβικά Εμιράτα, ότι πίσω και πάνω από αυτόν είναι κύκλωμα που φθάνει πολύ ψηλά και εξαφανίζει σαν κουνούπια ανθρώπους σαν και εκείνη αν κάνει καταγγελία. Θα την πατήσουν για την πλάκα τους και το κύκλωμα την παρακολουθεί και γνωρίζει διαρκώς που βρίσκεται. Ο ίδιος έλεγε ότι γνωρίζει υψηλόβαθμους δικαστικούς και όχι πρωτοδίκες μπανάλ...».

Μετά από αυτά, η ίδια αποφάσισε να απευθυνθεί σε δικηγόρο και μάλιστα συνέταξαν μια αναφορά η οποία στις 30 Μαΐου του 2016 «φεύγει» για το γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Δικαιοσύνης Δημήτρη Παπαγγελόπουλου. Μέσω της συγκεκριμένης επιστολής καταγγέλλει και ζητά να φρουρείται από αστυνομικούς της ΕΛ.ΑΣ γιατί φοβάται για τη ζωή και τη σωματική της ακεραιότητα, να παραδοθούν άμεσα τα πειστήρια (έγγραφα ή άλλα αντικείμενα) από την πρεσβεία της Ελλάδος στη χώρα της Ασίας όπου υπηρέτησε ο πρώην σύζυγος της, να ενημερωθεί ο υπουργός Εξωτερικών και φυσικά να διενεργηθεί προκαταρκτική εξέταση και να ασκηθεί δίωξη σε βάρος του πρώην συζύγου της.
Επικοινωνήσαμε με τον δικηγόρο της καταγγέλλουσας Σπύρο Αλφαντάκη ο οποίος σχολιάζοντας την υπόθεση επισήμανε πως: «Το ότι ο συγκεκριμένος, παρ' οτι καταγγέλλεται ήδη από το Μάιο του 2016 για τόσο βαρέα κακουργήματα αλλά και πειθαρχικά παραπτώματα στο υπουργείο των Εξωτερικών, στον ίδιο τον υπουργό Εξωτερικών αλλά και στον αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης, όχι μόνον δεν ανεκλήθη αμέσως στην Ελλάδα και δεν ελέγχεται καν πειθαρχικώς, αλλά παραμένει στην θέση του, για έκτο μάλιστα χρόνο, καθ’ υπέρβαση τής θητείας του, εμβάλλει σε σοβαρές σκέψεις και δημιουργεί υπόνοιες νέων αξιοποίνων πράξεων ως προς την υπηρεσία του, τις οποίες η εντολέας μου θα καταγγείλει αρμοδίως».

Δημήτρης Πώποτας, Άρια Καλύβα
Πηγή εφημ. "Πρώτο Θέμα"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σαν σήμερα πριν από 15 χρόνια στις ΗΠΑ συνέβη κάτι που άλλαξε τον κόσμο - προς το χειρότερο. Το τρομοκρατικό πλήγμα στους Δίδυμους Πύργους προκάλεσε ντόμινο εξελίξεων, οι οποίες ουδέν καλό άφησαν πίσω τους. Από την 11η Σεπτεμβρίου 2001 μέχρι σήμερα, το αιματοκύλισμα είναι καθημερινότητα, οι χώρες διαλύονται η μία μετά την άλλη, η τρομοκρατία εξαπλώνεται και η ισλαμική απειλή εκδηλώνεται με ολοένα και μεγαλύτερη σφοδρότητα.

Ο δυτικός πολιτισμός έχει υποχρεωθεί να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέφτη και να επαναπροσδιορίσει τη ρότα του στον ωκεανό του χρόνου. Αφού εγκατέλειψε όσα πίστευε και αμφισβήτησε όσα τον διατηρούσαν ζωντανό και ακμαίο (κυρίως τον χριστιανισμό και την ελληνική φιλοσοφία), αναγκάστηκε από το Ισλαμικό Κράτος και το μπαράζ των τρομοκρατικών ενεργειών που πλήττουν κάθε γωνιά του πλανήτη να αναθεωρήσει. Η αναζήτηση της ταυτότητας και η τάση της επιστροφής στις δοκιμασμένες στον χρόνο αξίες είναι το κυρίαρχο θέμα της πολιτικής και της διανόησης στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Στην Ελλάδα, ωστόσο, που πολλά πράγματα γίνονται με διαφορά φάσεως, ορισμένοι ταγοί συμπεριφέρονται με την ευήθεια, την αλαζονεία και την απρονοησία της εποχής της... αφέλειας. Ασπάζονται σήμερα και προσπαθούν φανατικά να επιβάλουν τη χρεοκοπημένη και πολλάκις αποτυχημένη συνταγή μιας νεφελώδους και αμοραλιστικής νεωτερικότητας.

Επειδή οι ίδιοι έχουν πρόβλημα αποδοχής της δικής τους ταυτότητας, επιθυμούν να την αφαιρέσουν από το σύνολο των πολιτών. Αντί να τονώσουν το εθνικό φρόνημα, το πολεμούν λυσσωδώς, λες και βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία. Πρώτο μέλημά τους, ο αφελληνισμός της Παιδείας και ο υποβιβασμός των μαθημάτων που βοηθούν τον μαθητή να αντιληφθεί την ουσία της εθνικής ταυτότητας. Μία από τις πολλές πρωτοβουλίες για την επίτευξη του εθνικού αποχρωματισμού είναι η κατάργηση των εξετάσεων στο Γυμνάσιο για τα μαθήματα των Αρχαίων Ελληνικών και των Θρησκευτικών.

Οι δύο πυλώνες της Ελλάδας είναι η αρχαία ελληνική σκέψη και ο χριστιανισμός. Αμφότερα βρίσκονται στο στόχαστρο του υπουργού Παιδείας Νίκου Φίλη και όσων υπαγορεύουν τις αποφάσεις του. Ολοι όσοι έχουν περάσει από τα σχολικά θρανία αντιλαμβάνονται ότι τα μαθήματα στα οποία οι μαθητές δεν πρόκειται να περάσουν τη διαδικασία των εξετάσεων θεωρούνται «β’ κατηγορίας». Αυτή, φυσικά, δεν είναι μια υγιής νοοτροπία, αλλά κυριαρχεί και οι κρατούντες πρέπει να λαμβάνουν τις αποφάσεις τους με βάση τα πραγματικά δεδομένα.

Τα Αρχαία Ελληνικά και τα Θρησκευτικά δεν είναι ζητήματα ήσσονος σημασίας, ούτε «πολυτέλειες». Είναι τα πιο ισχυρά όπλα που μπορεί να δώσει το κράτος στη νέα γενιά. Αποτελούν ιδεολογικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς προμαχώνες, από τους οποίους δεν επιτρέπεται ούτε χιλιοστό υποχωρήσεως.

Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου