Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Μαρ 2012


Ένας 70χρονος μπαίνει στην εφορία και πυροβολεί αδιακρίτως, μια γιαγιά 80 χρονών αυτοπυρπολείται, ένας επιχειρηματίας στο Ηράκλειο Κρήτης αυτοκτονεί με αλυσοπρίονο… Εκατοντάδες άλλοι άνθρωποι έδωσαν τέλος στην ζωή τους αφήνοντας πίσω τους ένα σημείωμα και πάρα πολύ πόνο...

Αυτά είναι λίγα μόνο από τα γεγονότα που δείχνουν την απελπισία που κυριαρχεί σήμερα στην κοινωνία μας.

Αυτή είναι η Ελλάδα του μνημονίου!
Μια κοινωνία σε απόγνωση και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι απεγνωσμένοι άνθρωποι κάνουν απεγνωσμένες ενέργειες...

Χτες ένα ολόκληρο γήπεδο καταστράφηκε και σήμερα αρμόδιοι και υπεύθυνοι θα συζητάνε επί ώρες για το τι φταίει.
Σαν να μην γνωρίζουν οι υποκριτές τι συμβαίνει στην κοινωνία.
Σαν να μην γνωρίζουν ότι ένας στους δύο νέους είναι άνεργοι και συντηρούνται από τους γονείς τους.
Σαν να μην γνωρίζουν οι διάφοροι ''υπεύθυνοι'' ότι με μισθό 300 ευρώ δεν μπορείς να κάνεις τίποτα σε μια κοινωνία που μόνη αναγνωρίσιμη αξία είναι η κατανάλωση.

Ε, λοιπόν, όχι!

Ξέρουν πολύ καλά οι διάφοροι ''υπεύθυνοι'' καθώς και οι βαθυστόχαστοι αναλυτές τι γίνεται τόσα χρόνια και το ποίος φταίει και δεν κάνανε απολύτως τίποτε για να το σταματήσουν.
Γιατί το ποδόσφαιρο είναι απλά ο καθρέφτης της κοινωνίας μας.
Όπως τόσα χρόνια μια δράκα επιχειρηματιών και διαπλεκόμενων πολιτικάντηδων λυμαίνονται τον τόπο και παραμένουν ατιμώρητοι και πάντα μέσα στο «κόλπο», έτσι και στην μπάλα δυο-τρεις νταβάδες έχουν τα κουμάντα, στήνουν τους αγώνες, μονοπωλούν τα πρωταθλήματα και παραμένουν ανενόχλητοι. Τις ελάχιστες φορές που πήγαν να ανοιχτούνε φάκελοι, κασέτες και τα σχετικά…, αυτό που συνέβη ήταν μια παρωδία σαν τις εξεταστικές επιτροπές της Βουλής.

Ξεχειλίζει πλέον ο κόσμος από οργή για την ατιμωρησία πολιτικών, επιχειρηματιών και ποδοσφαιρικών παραγόντων.
Η Ελλάδα σε επίπεδο διαφθοράς μόνο με αφρικάνικες χώρες μπορεί να συγκριθεί.
Γι αυτό και δεν πρόκειται να σταματήσουν εδώ τα κρούσματα βίας.
Η κοινωνία μας έχει περάσει σε μια φάση βίας και οι θεσμοί δεν λειτουργούνε, επειδή πολύ απλά έχουν σπάσει οι δεσμοί μεταξύ των ανθρώπων.

Σε δυό μήνες πιθανότατα θα έχουμε εκλογές. Αυτές οι εκλογές θα είναι από τις πιο κρίσιμες στην ιστορία του Ελληνικού κράτους.
Κανένας όμως Σαμαράς, κανένας Βενιζέλος, κανένας Τσίπρας ή Καμμένος δεν πρόκειται να μας σώσει, αν εμείς ως πολίτες δεν διεκδικήσουμε να πάρουμε πίσω αυτό που μας ανήκει και που μας το στερούνε.

Την ζωή μας...


Ο επικεφαλής των Πράσινων του Ευρωκοινοβουλίου, Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, σε μία συνέντευξή του στο ΑΠΕ, ομολογεί ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί εκβιαστικά το θέμα των λαθρομεταναστών.

Όσο δεν παίρνει κάτι από την ΕΕ θα συνεχίσει να στέλνει λαθρομετανάστες στην Ελλάδα.





Tου Κώστα Ροδινού

Αυτός είναι ο θριαμβευτικός πρωτοσέλιδος τίτλος στα σημερινά ΝΕΑ. Και συμπληρώνει: “Με αυτή τη συμμετοχή το ΠΑΣΟΚ μπορεί να προσβλέπει σε ποσοστά τουλάχιστον υπερδιπλάσια απ’ αυτά που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις.

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο! Αυτά για όσους νομίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες εκλογές θα διαλυθεί, θα έρθει πέμπτο κόμμα, ή θα συγκεντρώσει μονοψήφιο ποσοστό!

Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν πρόκειται να συμβεί!

Το ΠΑΣΟΚ έχει επιδείξει μια αξιοζήλευτη ικανότητα επιβίωσης ακόμα και σε ακραίες καταστάσεις. Γιατί;

-Πρώτον, γιατί όλα αυτά τα χρόνια έχει δημιουργήσει έναν ισχυρό πυρήνα οπαδών και ψηφοφόρων, στρατό κανονικό, «που έχει φάει ψωμί απ’ το ΠΑΣΟΚ». Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτοί που «αποκαταστάθηκαν» το 1981, στη συνέχεια «βόλεψαν» τα παιδιά και τα εγγόνια τους! Οι πρώτοι μάλιστα, σιγά-σιγά συνταξιοδοτούνται! Όλοι αυτοί είναι «ΠΑΣΟΚ και ξερό ψωμί»!

-Δεύτερον, γιατί στο ΠΑΣΟΚ οι «καπεταναίοι» την ώρα της κρίσης βάζουν το εγώ κάτω από το εμείς! Το προσωπικό κάτω από το συλλογικό. Είδατε τον Βενιζέλο; Το 2007 γελοιοποιήθηκε. Προσπάθησε, πάνω στο θυμό του, να κάνει κόμμα, στη συνέχεια «Λέσχη Προβληματισμού» και όταν ηρέμησε τα ξέχασε όλα. Επανήλθε ως Υπουργός και χθες εξελέγη, όπως εξελέγη, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ! Ποιος θα στοιχημάτιζε κάτι τέτοιο το 2007; Ούτε ο ίδιος, υποθέτω!

ρίτον, γιατί το ΠΑΣΟΚ, πάνω απ΄ όλα, είναι ένας μηχανισμός νομής και διαχείρισης εξουσίας. Και η εξουσία είναι …συγκολλητική! Επιπλέον, τα ηγετικά στελέχη του έχουν αποκτήσει εμπειρία να διαχειρίζονται δύσκολες καταστάσεις. Πιστεύει κανείς ότι θα μπορούσε να διαχειριστεί η ΝΔ τις πολιτικές του μνημονίου; Εδώ, λίγους μήνες μετά τις εκλογές του 2004, ο Βουλγαράκης οργάνωσε συνάξεις για να …διαδεχθεί τον Καραμανλή! Ύστερα, δυο μέτρα πήγε να πάρει ο Καραμανλής και ο περίφημος Μανώλης έπαιζε κάθε μέρα στα πρωϊνάδικα το σήριαλ της παραίτησής του! Να έρθουμε στα σημερινά; ακόμα δεν κέρδισε τις εκλογές ο Σαμαράς και ο Αβραμόπουλος προεξοφλεί …μετεκλογικές συνεργασίες! Να μη μιλήσω για Μαρκόπουλους και Ζώηδες;

-Τέταρτον, το ΠΑΣΟΚ έμαθε να ζεί με τις …διαφωνίες και τις αντίθετες απόψεις. Ένα μεγάλο supermarket στο οποίο μπορεί κάποιος να βρει όλα τα ..προϊόντα! Στη Ν.Δ. πάντα οι μισοί έβλεπαν με μισό μάτι τους άλλους μισούς! Μου είπε κάποτε ένας παλιός πολιτικός, «σημασία έχει ποιός είναι τ’ αφεντικό στη στάνη και όχι ποιά πρόβατα είναι μέσα»!

-Πέμπτον, γιατί σε αντίθεση με τη ΝΔ, τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν πολιτικοποιούν τις προσωπικές τους διαφορές και συνεχίζουν να θεωρούν το ΠΑΣΟΚ κοινό τους σπίτι. Εδώ άκουσα προχθές τον νεόκοπο ανεξάρτητο σωτήρα της χώρας να λέει ότι η ΝΔ έχει συμφωνήσει στην εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας! Πρόκειται για ύβρι! Οι ΠΑΣΟΚοι δεν εγκαταλείπουν το κόμμα, αν κατέλθει στην περιφέρειά τους κάποιος άλλος ισχυρός υποψήφιος, πολύ δε περισσότερο δεν πετροβολούν, αν δεν τους δοθεί κάποιο κομματικό οφίκιο.

-Έκτον, γιατί η εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ, ακόμα και σε περιόδους κρίσης, παραμένει συμπαγής. Μπορεί να έχει απώλειες, αλλά ο σκληρός πυρήνας στον οποίο προαναφερθήκαμε είναι τόσο ανθεκτικός που εξασφαλίζει ένα αξιοπρεπές εκλογικό ποσοστό. Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά στα εκλογικά ποσοστά του 1989, του 2000, του 2004 και του 2007. Επί πλέον, το ΠΑΣΟΚ ακόμα και όταν υπέστη μεγάλες ήττες, γλίτωσε μια καταστροφική εκλογική διάλυση. Ότι δηλαδή έπαθε η ΝΔ το 1981, το 1993 και το 2009. Και όταν δεν διαλύεσαι, μπορείς να ελπίζεις!

-Έβδομον, γιατί το ΠΑΣΟΚ είχε πάντα παράπλευρες εκλογικές δεξαμενές από τις οποίες αντλούσε την ώρα της κρίσης. Και το έκανε στοχευμένα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου λεηλάτησε την Αριστερά, ο Σημίτης κέρδισε την εμπιστοσύνη μέρους της κεντροδεξιάς, ενώ ακόμα και ο Γ. Παπανδρέου προσπάθησε άγαρμπα το 2004 ένα αμφίπλευρο άνοιγμα ένθεν κακείθεν. Για όσους ξεχνούν η Δαμανάκη ήταν κατήγορος του πατέρα του! Και ο Βενιζέλος; Εκτιμώ ότι έχει τρείς προτεραιότητες: Πρώτον με μια επίθεση αγάπης και ανοικτής αγκαλιάς θα ζητήσει να επιστρέψουν οι ..διαγραφέντες. Ήδη αρκετοί χθές έκαναν το πρώτο βήμα.

Δεύτερον, θα συμπιέσει το δημοσκοπικό φαινόμενο του κ. Κουβέλη.

Τρίτον, θα απευθυνθεί προς τα δεξιά σ’ αυτό που έχουμε συνηθίσει να αποκαλούμε μεσαίο χώρο. Και υπάρχουν αρκετοί ..πρόθυμοι να ανταποκριθούν!

-Όγδοον, το ΠΑΣΟΚ έκτισε ισχυρές προσβάσεις στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ . Έτσι όχι μόνο εξασφαλίζει ένα προστατευτικό κουκούλι εντός του οποίο λειτουργεί, αλλά πετυχαίνει και μια αποτελεσματική διαχείριση απωλειών. Για παράδειγμα: δείτε ποιάς προβολής τυγχάνει το ανύπαρκτο κόμμα της Μπακογιάννη (ακόμα και χθές το ΒΗΜΑ φιλοξενούσε ολοσέλιδη συνέντευξή της και σήμερα έπιασε από το πρωϊ στασίδι στο ΣΚΑΙ) και πως τα ΜΜΕ υποδέχθηκαν το κόμμα της Κατσέλη και του Καστανίδη. Τους είπε «ΛΟΥΚΑΝΙΔΗ» ο Πρετεντέρης και αυτό ήταν! Και τον Τζουμάκα, θα τον χαρακτηρίσουν «γραφικό» και τις καταγγελίες του «αβάσιμες» και τέλος! Ενώ, αν ήταν για τη ΝΔ; Τελειωμό δεν θα είχαν τα «τραπέζια» και οι «πολιτικές αναλύσεις».

Συμπέρασμα: Χθές το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» έκανε ένα δώρο στον Αντώνη Σαμαρά με μια προειδοποίηση στη συνοδευτική κάρτα.

Το ΠΑΣΟΚ, έστω και βαριά τραυματισμένο, θα «είναι εδώ». Δεν πρόκειται να τα παρατήσει, ούτε θα παραδοθεί αμαχητί. Να μη νομίζουν μερικοί στη ΝΔ, που ήδη έτρεξαν να παραγγείλουν κουστούμια, ότι απλά θα τους παραδώσει την εξουσία.

Όμως, ακόμα και αν υποστεί μια βαριά ήττα, προετοιμάζει το έδαφος για την επομένη των εκλογών! Και ως συνήθως, το ΠΑΣΟΚ δεν θα διστάσει να κάνει τα πάντα για να το πετύχει. Το παρελθόν είναι χρήσιμος οδηγός.

Νοθεία, το σήμα κατατεθέν στις χούντες όλου του κόσμου, έρχεται για να στηρίξει τους υπηρέτες των τραπεζών

Ο τίτλος της ανάρτησης έχει πολλαπλές «μεταφράσεις», αφού -πρώτιστα- η λέξη εκλογές στην Ελλάδα δεν είναι απαραίτητο να συνάδει και με την βούληση των πολιτών. Τουλάχιστον εκείνων των πολιτών που ξέρουν πραγματικά τι θέλουν για την χώρα και όχι αποκλειστικά για την… τσέπη τους.

Οι εκλογές του ΠΑΣΟΚ ναι μεν ανέδειξαν πρόεδρο του σοσιαλιστικού κινήματος, αλλά ταυτόχρονα ξεγύμνωσαν και μεγάλες καλά κρυμμένες μέχρι και χθες αλήθειες. Το ΠΑΣΟΚ συρρικνώθηκε στο 10% (σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα) ενώ αμφισβητείται η «μαζική» προσέλευση, αλλά και η καταμέτρηση των ψήφων. Επίσης, από τους ψηφίσαντες τον μοναδικό υποψήφιο κ. Βενιζέλο, διαπιστώθηκε πως το βαθύ ΠΑΣΟΚ είναι όντως εδώ, γερασμένο αλλά δυναμικό, αφού ούτε η πίεση, ούτε η καρδιά, ούτε και τα αναπηρικά καροτσάκια μπόρεσαν να κρατήσουν μακριά από την κάλπη του 50 έως 80 ετών ψηφοφόρους του Βενιζέλου!!! Το πραγματικό βαθύ ΠΑΣΟΚ, αυτό που αποκόμισε τα τεράστια οφέλη, αυτό που καρπώθηκε θέσεις, μισθούς, συντάξεις, εξοχικά και άλλα πολλά, στηρίζει Βενιζέλο, αδιαφορώντας για το αδιαμφισβήτητο γεγονός πως αυτός ακριβώς ο άνθρωπος (μαζί με τον Γιώργο Παπανδρέου) υπέγραψε κατ’ επανάληψη την απώλεια εργατικών, ανθρώπινων και πολιτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών. Δεν δίστασε, μάλιστα, να απειλήσει παντοιοτρόπως τους πολίτες αλλά και το πολίτευμα, εάν τολμούσαν να αντισταθούν στην εξουσιομανία του… Το βαθύ ΠΑΣΟΚ, λοιπόν, με Lexotanil, Zanax και Hypnostendon στάθηκε όρθιο δίπλα στο νέο σοσιαλιστή πρόεδρο… τον Βαγγέλη Βενιζέλο.

Βέβαια, μέσα από την ψηφοφορία τέθηκαν και ζητήματα «εγκυρότητάς» της, αφού δεν δινόταν λευκά ψηφοδέλτια, ενώ παρατηρήθηκαν και φαινόμενα ψηφισάντων που ξεπερνούσαν σε αριθμό τους ψηφοφόρους που προσήλθαν στην κάλπη!!!

Στην διπλανή φωτογραφία, αν κάνετε την πρόσθεση αυτών που ψήφισαν τον Βενιζέλο συν τα λευκά συν άκυρα, βγάζετε άθροισμα 51. 415 και όχι 49.742!!!
Και αν έκαναν τέτοιο “λάθος” στο 25% των ψήφων, φανταστείτε τι θα έγινε στο 100%.
Προφανώς, ο Βαγγέλης Βενιζέλος έχει μία ιδιόμορφη άποψη για την διαδικασία των εκλογών και λοιπών εσωκομματικών διαδικασιών. Και αυτό ήδη φάνηκε, με την επαναφορά του… Τσουκάτου.

Είναι όμως μόνο οι εκλογές του ΠΑΣΟΚ που διεξήχθησαν ή μήπως και κάτι μεγαλύτερο συνέβη τις προηγούμενες ημέρες; Αν και πρόκειται για προσωπική εικασία, θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως οι εκλογές του ΠΑΣΟΚ (ή ό,τι έχει απομείνει από αυτό), ήταν πρόσχημα για να μετρηθούν δυνάμεις κεντρομόλες, φυγόκεντρες, παράκεντρες και απόκεντρες… με λίγα λόγια, για να δοκιμασθεί η διαδικασία εκλογών που είναι απόλυτα διαβλητές. Έτσι, τα γνωστά προπαγανδιστικά κυβερνο-ΜΜΕ, με τους επιφανείς δημοσιογραφούντες παπαγάλους, επιδόθηκαν σε έναν αγώνα έτσι ώστε να αναστρέψουν την πραγματικότητα (ελάχιστη συμμετοχή) αλλά και να δημιουργήσουν θετικές εντυπώσεις ή μία μεγαλειώδη νίκη εκ του μηδενός…!

Δυστυχώς, οι εκλογές του Βενιζέλου (το ΠΑΣΟΚ έχει πάψει να υφίσταται ως κόμμα) ήταν μία πρόβα τζενεράλε για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές (εάν τελικά γίνουν και δεν τις «προλάβει» κάποιο «γεγονός»), στις οποίες αν και η βία θεωρείται αμφισβητούμενη, η νοθεία θα ζήσει μεγάλα μεγαλεία. Προβλέπεται να ψηφίσουν όχι μόνο τα δέντρα, αλλά και οι ρίζες τους, ενώ το βαθύ ΠΑΣΟΚ αναμένεται να ψηφίσει δια αντιπροσώπου ακόμη και από τον τάφο…!

Ίσως κάποιοι να προφασιστούν πως η Νέα Δημοκρατία δεν πρόκειται να επιτρέψει αλλοίωση εκλογικού αποτελέσματος, αλλά θα τους προλάβω με μία ερώτηση: Μήπως αισθάνεται τόση σιγουριά ο Αντώνης Σαμαράς, ότι θα γίνει πρωθυπουργός εκτελών χρέη μνημονίου; Ή μήπως υπάρχει το σαφές ενδεχόμενο να φτάσει τη ΝΔ σε ποσοστά κάτω και από αυτά τις τρομερής ήττας του Κ. Καραμανλή; Και σε μία τέτοια περίπτωση, θα έχει αυτοκτονήσει (αυτό έχει ήδη συμβεί αλλά δεν θέλει να το αποδεχθεί) πολιτικά και θα προσχωρήσει σε επίσημη κατοχική συγκυβέρνηση με τον Βενιζέλο, έχοντας αφήσει τον ΓΑΠ (και τα άλλα καλά παιδιά) να διασκεδάζουν ανά τον κόσμο την εξουσιομανία των κομμάτων που έγιναν τελείες (βλ. ΝΔ – ΠΑΣΟΚ).

Λοιπόν, ο Σαμαράς θα επιτρέψει τη νοθεία προκειμένου να έχει άλλοθι πως δεν του δόθηκε η αυτοδυναμία (για την οποία κλαίει, οδύρεται και ωρύεται εσχάτως) για να σώσει την χώρα.

Αλλά, επειδή ομελέτα χωρίς σπασμένα αβγά δεν γίνεται κι επειδή το παρόν πολιτικό σύστημα, οι παραφυάδες και τα δεκανίκια του, δεν επιθυμούν την αλλαγή πλεύσης της χώρας (επειδή γνωρίζουν πως τα σίδερα της φυλακής είναι για τους λεβέντες και όχι για τις λεβέντισσες… -το πιάσατε το υπονοούμενο-…), εάν και οψόποτε γίνουν εκλογές στην Ελλάδα, θα γίνουν για να τελεστεί επιμνημόσυνη δέηση στον τάφο της χώρα που κάποτε γέννησε την Δημοκρατία.

Και για να τελειώνουμε, εκλογές θα γίνουν μόνο με νοθεία, εκτός και εάν υπάρξει κάποιο σημαντικό - συνταρακτικό "γεγονός", το οποίο θα δώσει αναβολή στις κάλπες, επ' αόριστον...


ΥΓ1: Ενώ γραφόταν οι τελευταίες γραμμές του κειμένου, έφτασε και η "μεγάλη" είδηση! Στη Νέα Δημοκρατία, του Αντώνη Σαμαρά, άρχισαν να βλέπουν τον Σεπτεμβριο ως κατάλληλο μήνα για εκλογές, επιβεβαιώνοντας την λαϊκή ρήση: "Από Φλεβάρη Αύγουστο, κι απ' Αύγουστο χειμώνα..."

ΥΓ2: Βάσει των τελευταίων στοιχείων που έδωσε στη δημοσιότητα η Επιτροπή Καταστατικού και Πιστοποίησης του ΠΑΣΟΚ (ΕΚΑΠ), σχετικά με τα αποτελέσματα της χτεσινής διαδικασίας εκλογής του νέου προέδρου του Κινήματος, στο 96,35% των εκλογικών κέντρων που καταμετρήθηκαν, ψήφισαν 227.822, εκ των οποίων οι 221.860 τον Ευάγγελο Βενιζέλο (ποσοστό 97,38%). Επίσης, καταμετρήθηκαν 4.592 λευκά και 1.370 άκυρα. (τα σχόλια δικά σας...)

Ήταν μόλις μιας ώρας Υπουργός ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου και ζήτησε να ενημερωθεί για τα στοιχεία του ελλείματος!

Ήταν μιας ώρας μόνον Υπουργός ο κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου και «σαν απο καιρό», το πρώτο που ζήτησε να του φέρουν στο πιάτο, ήταν τα στατιστικά για το έλλειμμα.

Ενδιαφέρον αν όχι δραματικό!

Αλλά, προς τι αυτή η βιασύνη;

Δεν ήταν παρά μιας ώρας μόνον Υπουργός ο Κ. Παπακωνσταντίνου όταν ανακοινωσε ότι προτίθεται να τα αλλάξει!

Ενδιαφέρον αν όχι δραματικό!

Και τα άλλαξε! Τα στοιχεία! Όχι την πρώτη ώρα της υπουργείας του, αλλά την πρώτη βδομάδα! Ενδιαφέρον! Υστερα από πηγαινέλα στις Βρυξέλλες και ύστερα από συνεννοήσεις με τους ύπερθεν (με την καλή έννοια του βορρά) αρμοδίους, το έλλειμμα εκτινάχθηκε από το 3 % στο 14%, ενώ υπήρχαν κι άλλα σενάρια για ενδεχόμενους άλλους «χορούς των αριθμών»!

Όμως «επελέγη» το σενάριο(;!) του ελλέιμματος στο 14 % και με αυτό άρχισε ο «Τιτανικός» την πορε’ια του προς το ΔΝΤ με καπετάνιο τον γνωστόν καπετάνιο- κανώ, Γιωργάκη!

Ενδιαφέρον αν όχι δραματικό!

Ευτυχώς όμως, όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και το κουκούλωμα που είθισται, παρ’ ημίν, να το αφορά.

Από χθές μια νέα αρχή για το ΠΑΣΟΚ με τον κ.Βενιζέλο , την κυρία Διαμαντοπούλου, τον κ.Λοβέρδο, τον κ. Ανδρουλάκη, την κυρία Αποστολάκη κι άλλα άφθαρτα στελέχη είναι γεγονός.

Α ναι! και τον κ. Τσουκάτο!

Ενδιαφέρον αν όχι δραματικό.

Από χθες, εν όψει μάλιστα εαρινής ισημερίας μια νέα Ανοιξη αρχίζει, κατά την επικολυρική διατύπωση του Μπενύτο. Κι ένα όργιο Προπαγάνδας! Με το «Mega” όπως πάντα πρώτο και καλύτερο στην προσπάθεια να αποθεωθεί ο νέος Ηγεμών, το νέο “άλογο του Καλλιγούλα» καθ’οίον τρόπο συνέβη με τον κ. Σημίτη και τον Γιωργάκη στο δικό τους καιρό.

Κι έτσι , θαύμα – θαύμα ! από χθες

Και χαράς ευαγγέλια στο εξής!
Διακόσιες χιλιάδες νοματαίοιτους μέτρησε έναν –έναν ο κ. Τσουκάτος ψήφισαν μονοκούκι τον Μπενύτο-Μπενίτο σε ένα ποσοστό που η Αυτού Εξοχότης επέτρεψε να μην είναι σταλινικό , αλλά να περιορισθεί σε ένα σεμνό και ταπεινό 96%.

Viva Μπενύτο!

Ave Μπενίτο!

Οι ψηφοφόροι σου σε χαιρετούν!

Κυρίες και κύριοι , με αυτές τις 200.000 ψήφους των συμπατριωτών μας (τις οποίες, επαναλαμβάνω, μέτρησε μίαν προς μίαν προσωπικώς ο κ.Τσουκάτος) ανεδύθει από χθές

Ο Τιτανικός

Απ’τα βάθη της Βόρειας Θάλασσας

Στον αφρό
Και πλέει εκ νέου προς τα νέα μέτρα τον Ιούνιο, προς την Κίνα και το Μπαγκλαντές, προς το χρέος του 2050!

Επιβιβαστείτε!
Του Στάθη από enikos, μοντάζ Γρέκι


Χωρίς καμία απολύτως διαφάνεια για το που κατέληξαν...
Τα τριπλά απ’ όσα είχαν εγκριθεί «διέθεσε» το ΥΠΕΞ επί Δρούτσα!


Aπίστευτα ποσά εξακολουθούν να διατίθενται για απόρρητες δαπάνες των υπουργείων την εποχή της Ελλάδας των χιλιάδων συσσιτίων και των νεόπτωχων αστέγων. Για τέσσερα υπουργεία, ο προϋπολογισμός των οποίων προβλέπει τα σχετικά κονδύλια, πιστώθηκαν το 2011 για απόρρητες δαπάνες περίπου 69 εκατομμύρια ευρώ (68.985.966).

Η εκταμίευση, μάλιστα, από τον κρατικό κορβανά την τελευταία διετία 2010-11 κόντεψε τα 200 εκατ. ευρώ (!) καθώς το 2010, χρονιά που η χώρα εντάχθηκε στο Μνημόνιο, δόθηκαν 124.027.700 ευρώ.

Τα κονδύλια που προκύπτουν από τα στοιχεία που στάλθηκαν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας αφορούν τα υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη και Ανάπτυξης.

Την πρωτιά έχει το υπουργείο Εξωτερικών, που λαμβάνει τη μερίδα του λέοντος των μυστικών κονδυλίων.

Σύμφωνα με την απάντηση του σημερινού υπουργού Σταύρου Δήμα στην Επιτροπή της Βουλής, το 2010 ήταν χρονιά υπέρβασης των δαπανών, καθώς με επικεφαλής τους Γ. Παπανδρέου και Δημ. Δρούτσα πιστώθηκαν 18 εκατ. ευρώ και δαπανήθηκαν τα… τριπλά, 56.073.300! Την επόμενη χρονιά διπλασιάζουν, μάλιστα, τον προϋπολογισμό στα 34.150.000 ευρώ, εκτοξεύοντας τη δαπάνη στα ύψη σε περίοδο κρίσης!

Σπάταλο και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας, ακολουθεί το ΥΠΕΞ με 25.250.000 ευρώ εγγεγραμμένες πιστώσεις το 2010, από τα οποία δαπάνησε τα 22.715.000 ευρώ. Στη συνέχεια, το 2011 εγγράφηκαν 16.065.000 ευρώ και δαπανήθηκαν 14.452.842, ενώ για το 2012 έχουν πιστωθεί 9.000.000 ευρώ.

Σε απόρρητο έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών Σχεδιασμών και υποστήριξης, που υπογράφει ο ταξίαρχος Ιωάννης Μπούρος, σημειώνει τα εξής:

«Τα εν λόγω ποσά διατίθενται αποκλειστικά για ειδικές ή απόρρητες δαπάνες που δεν μπορούν να δικαιολογηθούν με τη συνήθη διαδικασία και δεν δύναται να κατονομαστούν για λόγους εθνικής ασφάλειας».

Στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη τις απόρρητες δαπάνες διαχειρίζονται η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, το Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας και το Αρχηγείο Λιμενικού Σώματος-Ελληνική Ακτοφυλακή. Αναφέρεται ότι για την ΕΛΑΣ χρηματοδοτούνται δράσεις που αφορούν την προμήθεια διαφόρων ειδών υλικοτεχνικού εξοπλισμού και των ειδικών υπηρεσιών της ΕΛΑΣ (ΔΑΕΕΒ, ΕΚΑΜ, ΜΑΤ, ΤΕΕΜ, Υπηρεσίες Ασφαλείας κ.λπ.). Η ΕΛΑΣ για το 2011 είχε πιστώσεις απόρρητων δαπανών 11.140.966 ευρώ, πολύ μικρότερες από το 2010, που δόθηκαν 36.931.000 ευρώ: 20.000.000 ευρώ για προμήθεια ειδικού εξοπλισμού, 10.231.000 για πληρωμή εντύπων διαβατηρίων στην Τράπεζα της Ελλάδος, μέχρι και 6.700.000 ευρώ πλήρωσαν για την εκτύπωση αδειών οδήγησης!

Σε ό,τι αφορά την ΕΥΠ, το 2011 διατέθηκαν 6.000.000 ευρώ, από τα οποία τα 3,3 εκατ. για απόρρητες δαπάνες και τα 2,7 εκατ. για μισθοδοσία εξωτερικού.

Το ποσό είναι μικρότερο από το 2010, οπότε εκταμιεύτηκαν 8.600.000 ευρώ, 2,7 εκατ. για μισθοδοσία εξωτερικού και 5,9 εκατ. για απόρρητες δαπάνες, από τα οποία το 1,2 αφορά επιχείρηση που παραμένει σε εξέλιξη και δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί. Οι δαπάνες του Λιμενικού Σώματος το 2010 ήταν 248.400 ευρώ, ενώ για το 2011 πιστώθηκαν 380.000 ευρώ και δαπανήθηκαν 345.000.

Για τα ποσά που έλαβε το υπουργείο Ανάπτυξης απάντησε ο τέως επικεφαλής του υπουργείου Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ότι κονδύλια για απόρρητες δαπάνες διαθέτει η Γενική Γραμματεία Μακεδονίας-Θράκης για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, για την ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας των παραμεθόριων περιοχών και για δράσεις κοινωνικού και πολιτιστικού χαρακτήρα. Στον προϋπολογισμό του υπουργείου για το 2011 εγγράφηκε το ποσό των 1.250.000 ευρώ και δαπανήθηκαν 540.000 ευρώ.

Προτείνεται, δε, να μεταφερθεί το κονδύλι σε πιστώσεις που διέπονται από διαφανείς διαδικασίες και θα ελέγχονται.

Σύμφωνα με πληροφορίες η Επιτροπή από τους βουλευτές Παυλόπουλο, Μπεντενιώτη και Κοραντή, θα εξετάσει τις απόψεις των υπουργείων και θα προτείνει στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν για την οχύρωση της διαφάνειας στη διάθεση του δημόσιου χρήματος.

«Το ελληνικό πακέτο σύντομα θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη», υποστηρίζει ο Μοχάμεντ Ελ-Εριάν, επικεφαλής της Pimco, του μεγαλύτερου επενδυτικού οίκου ομολόγων παγκοσμίως, σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel». Προβλέπει δε ότι εντός του έτους η Πορτογαλία θα εξελιχθεί σε «δεύτερη Ελλάδα». 



«Οι γέφυρες που χτίζονται στο πουθενά, κάποια στιγμή καταρρέουν» σημειώνει ο επενδυτής αναφερόμενος στο δεύτερο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, την οποία ωστόσο περιγράφει ως «ένα μεγάλο ερωτηματικό».

Ο κ. Ελ-Εριάν εκτιμά ότι η πολιτική που ακολουθείται από την Ευρώπη και τις ΗΠΑ είναι λανθασμένη και αναφέρεται ειδικά στην «επαπειλούμενη» αξιοπιστία των κεντρικών τραπεζών, οι οποίες θα μπορούσαν, όπως εξηγεί, να λειτουργήσουν ως γέφυρες προς άλλους θεσμούς που έχουν την ευθύνη λήψης των πολιτικών αποφάσεων. Επισημαίνει πάντως ότι στην περίπτωση της Ιταλίας και της Ισπανίας αυτό φαίνεται να αποδίδει.



Ο επικεφαλής της Pimco, εμφανίζεται βέβαιος ότι το πρώτο πακέτο διάσωσης της Πορτογαλίας θα αποδειχθεί ανεπαρκές και θεωρεί ότι η χώρα θα ζητήσει επιπλέον χρήματα, γεγονός που θα οδηγήσει σε νέα συζήτηση για την κατανομή των βαρών στην Ευρωζώνη. «Τότε οι χρηματαγορές θα γίνουν νευρικές. Η κατάσταση είναι δραματική» τονίζει χαρακτηριστικά ο κ. Ελ-Εριάν.


Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Καλά, είναι να τρελαίνεσαι με τον αρχι-ηλίθιο εφιάλτη που προγραμματίστηκε να στείλει την Ελλάδα και τους Έλληνες στην κόλαση!

Αυτό το πολιτικό μίασμα που προκαλεί με τον πιο βάναυσο τρόπο τη νοημοσύνη μας με την ιδιότητα του Προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, και γνωρίζοντας από τα χρόνια του πατέρα του ότι οι Έλληνες… ξεχνούν, ξεχνούν πολύ εύκολα, εμφανίζεται σήμερα περίπου να απαιτεί την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου!!!

Που ο ίδιος φυσικά υπέγραψε!!!

Υπερασπίστηκε και εφάρμοσε!!!

Αυτό φάνηκε από όσα είπε σε συνάντηση με κορυφαία στελέχη του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος.

Έθεσε θέμα βελτίωσης του Μνημονίου ΙΙ, ζητώντας να δοθεί έμφαση στους τομείς της πραγματικής ανάπτυξης, καθώς και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Σε ποια χώρα θα συνέβαινε κάτι τέτοιο και δε θα βγαίνανε τα ΜΜΕ να ξεσκίσουν στην κυριολεξία τον «αναξιόπουστα»;

Σε ποια χώρα θα συνέβαινε κάτι τέτοιο και δε θα τον τρώγανε οι δημοσιογράφοι με τα μανικετόκουμπά του μαζί;

Εδώ, όμως, είναι Ελλάδα, δεν είναι παίξε γέλασε!

Εδώ τα ΜΜΕ μυρίζουν βοθρίλα, διαπλοκή και ξευτίλα και οι δημοσιογράφοι αποπνέουν ξερατό και ρουφιανιλίκι…

Σ’ αυτήν τη χώρα οι αδικημένοι, οι προδομένοι και οι καταδικασμένοι ξεχνάνε και το «άνθος του κακού» έχει γίνει δέντρο!

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"

- Ως πυρηνικό όπλο αντιμετωπίζεται η Ελληνική σημαία από την κυβέρνηση και τους πολιτικούς
- Ετοιμάζονται προληπτικοί παράνομοι σωματικοί έλεγχοι για εξευτελισμό των πολιτών (προφανώς ο… αδιάβαστος Χρυσοχοΐδης δεν διάβαζε ούτε ιστορία για να ξέρει για το 1821 και δεν έχει διδαχθεί από την οικογένειά να σέβεται τους ανθρώπους, τα ιερά και τα όσια)!
- Μήπως θα έπρεπε να γίνουν ψυχολογικοί και πνευματικοί έλεγχοι και στους… επισήμους;
  • Γράφει η Σοφία Τ.
Ο απόλυτος τρόμος της εξουσίας για τους πολίτες και το προηγούμενο της 28ης Οκτωβρίου και των άλλων «μικρών» παρελάσεων και γενικά η προπηλακισμοί, τους έχει τρελάνει. Θα λάβουν μέτρα που αρμόζουν στην Συρία και όχι στην Ελλάδα.

Ποια τιμή για τους αγωνιστές, όταν το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη έχει γίνει φρούριο για την ασφάλεια των πολιτικών, που κατά τα άλλα αποφάσισαν να πάνε παρέλαση για να δείξουν ότι δεν φοβούνται τους δικαίως(καλά που το κατανοούν) οργισμένους Έλληνες.

Ο φόβος τους, τους κάνει να βγάζουν γελοίες ανακοινώσεις απειλώντας, έμμεσα αλλά σαφέστατα, τους πολίτες με καταστολή.
Όλοι σκέφτονται ακόμα και ότι θα φτάσουν στο σημείο να «παρελάσουν» και οι… γνωστοί άγνωστοι.

Θέλουν να περάσουν στο εξωτερικό, κάτι που έχει περάσει, ότι οι διαδηλωτές καταστρέφουν την Αθήνα.
Ρωτούν έξω, γιατί οι Έλληνες σπάνε τα πάντα στις διαδηλώσεις;
Δεν καταλαβαίνουν τον τρόπο δράσης των κουκουλοφόρων και των προστατών τους.

Ετοιμάζονται ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟΙ σωματικοί έλεγχοι (με ποια κριτήρια θα επιλέγεται ο… ύποπτος;) και έρευνα στις τσάντες και κατάσχεση επικίνδυνων αντικειμένων.

Επίδειξη εξουσίας από το 1950-60 και εξευτελισμός του πολίτη.
Μην πούμε για καταπάτηση, αν ο αστυνομικός είναι «τυπικός», ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τα οποία ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ επικίνδυνα αντικείμενα όποτε και όποιοι θέλουν κάποιοι κάφροι που μολύνουν την ΕΛΑΣ περνάνε σε διαδηλώσεις και γήπεδα. «η προσπάθεια εντοπισμού των μολότοφ στα σακίδια αντιεξουσιαστών θα μετατραπεί σε... κυνήγι για γιαούρτια, ντομάτες και αβγά σε τσάντες πολιτών.

Η εντολή που δόθηκε από τους στρατηγούς είναι ότι η παρέλαση θα πρέπει να πραγματοποιηθεί πάση θυσία (σχόλιο: ο Μιχάλης διάβασε για τις ανθρωποθυσίες;).

Το κεντρικό βάρος της αστυνόμευσης, με τους προληπτικούς ελέγχους, θα επικεντρωθεί στην ευρύτερη περιοχή του Συντάγματος, όπου από νωρίς το πρωί της 25ης Μαρτίου οι ειδικές ομάδες ελέγχου της Αστυνομίας, αναζητώντας πολίτες που θα φτάσουν στο Σύνταγμα για να διαμαρτυρηθούν στην πολιτική ηγεσία.

Παράλληλα θα ελέγχονται και θα προσάγονται «δήθεν κοινωνικά διαμαρτυρόμενοι» (έτσι αποκαλούνται οι αγανακτισμένοι πολίτες) που θα κουβαλούν στις τσάντες τους αβγά, ντομάτες και γιαούρτια.
Κατά μήκος της διαδρομής όπου θα γίνει η παρέλαση θα υπάρχουν ακροβολισμένες αστυνομικές δυνάμεις που θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους, ενώ η Αστυνομία θα κατέβει στους δρόμους με εξοπλισμό κατά διαδηλώσεων, δηλαδή εφοδιασμένη με δακρυγόνα, κλομπ και χειροβομβίδες κρότου-λάμψης, που θα χρησιμοποιηθούν εναντίον όποιου επιχειρήσει να χαλάσει την παρέλαση.

Στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη η επιτυχής και χωρίς επεισόδια ολοκλήρωση της παρέλασης έχει αναχθεί σε μείζον ζήτημα τιμής (σχόλιο: η τιμή, τιμή δεν έχει…), οι συσκέψεις διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ το μόνο που μέχρι στιγμής δεν έχει αποφασιστεί είναι το ποιοι θα πάρουν άδεια(!) να σταθούν γύρω από την εξέδρα των επισήμων.

Η πρόταση που φαίνεται να επικρατεί είναι να δοθούν προσκλήσεις σε οικογένειες αστυνομικών και στρατιωτικών παραμένει στο τραπέζι.
Μέτρα όμως θα ληφθούν σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας όπου θα πραγματοποιηθούν παρελάσεις, στις οποίες θα δώσουν το «παρών» πολιτικά πρόσωπα.».
Πόσες κλούβες θα γεμίσουν… προληπτικά;!
Στις 12/03/2012, απαγόρευσαν την είσοδο στην Βουλή σε πολίτη (νομικό μάλιστα με νόμιμη άδεια εισόδου) που ήθελε να παρακολουθήσει μια συνεδρίαση γιατί κρατούσε… ελληνική σημαία. Βιολογικό όπλο δηλ.!

Οι Financial Times πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα της αισιοδοξίας, εκτιμώντας πως τα χειρότερα είναι μπροστά μας.

Οι αγορές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κρίση στην ευρωζώνη έχει λήξει. Ορισμένοι πολιτικοί μάλιστα δήλωσαν ότι τα χειρότερα έχουν περάσει. Ο εφησυχασμός επιστρέφει. Θυμάμαι παρόμοιες δηλώσεις και στο παρελθόν. Όποτε υπήρχε κάποια τεχνική πρόοδος – μία ένεση ρευστότητας, μία επιτυχής ανταλλαγή ομολόγων – επέστρεφε η αισιοδοξία.

Εάν ανήκετε σε αυτούς που πιστεύουν ότι οι κινήσεις της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κέρδισαν κάποιο χρόνο, θα πρέπει να αναρωτηθείτε: «χρόνος για να γίνει τι;». Η κατάσταση ως προς το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμη όπως ήταν πάντα. Το ίδιο ισχύει και με την Πορτογαλία, τον ευρωπαϊκό τραπεζικό κλάδο και την Ισπανία. Ακόμη κι αν η ΕΚΤ παράσχει απεριόριστο φτηνό χρήμα για την επόμενη δεκαετία… δεν φτάνει.

Στην Ισπανία το μεγαλύτερο μέρος του τοξικού χρέους βρίσκεται στα χέρια του ιδιωτικού τομέα. Το ύψος του χρέους του ιδιωτικού τομέα – αφορά κυρίως νοικοκυριά και επιχειρήσεις εκτός του χρηματοοικονομικού κλάδου- άγγιξε το 227,3% του ΑΕΠ στα τέλη του 2010, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat.

Δεν υπάρχουν ακόμη στοιχεία για το 2011, αλλά εκτιμάται ότι το ποσοστό αυτό έχει σημειώσει μικρή υποχώρηση. Ένας από τους τομείς όπου υλοποιείται προσαρμογή είναι στον κλάδο κατοικιών. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής, ο γενικός δείκτης για τις τιμές των κατοικιών μειώθηκε μόνο το 2011 κατά 11,2%. Από τα υψηλά που είχαν καταγραφεί το τρίτο τρίμηνο του 2007 όμως, η πτώση είναι μόλις 21,7%. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ενώ η φούσκα της Ισπανίας ήταν πιο ακραία από άλλες, οι τιμές έχουν υποχωρήσει μόλις κατά το ένα πέμπτο. Στην περιοχή της Μαδρίτης, οι κινήσεις είναι πιο έντονες, καθώς η πτώση από τα υψηλά υπολογίζεται στο 29,5%.

Βάσει των δικών μου εκτιμήσεων, η προσαρμογή στις τιμές των κατοικιών της Ισπανίας έχει γίνει κατά το ήμισυ. Στην αγορά κατοικιών των ΗΠΑ, η φούσκα έχει σχεδόν πλήρως εκμηδενιστεί σε πραγματικούς όρους. Εάν εξετάσει κανείς γραφήματα από παλαιότερες φούσκες, θα δει ότι διαμορφώνουν καμπύλες σε σχήμα «καμπάνας». Αυτό είναι λογικό δεδομένου ότι η εγχώρια ακίνητη περιουσία είναι μία μη παραγωγική τοποθέτηση. Στην Ισπανία, όπως και σε άλλες αγορές, εύλογα θα περίμενε κανείς ότι σταδιακά θα μειωθούν οι πραγματικές τιμές στα επίπεδα που είχαν καταγραφεί στα μέσα της δεκαετίας του 1990.

Η ισπανική κυβέρνηση ανάγκασε φέτος τα τραπεζικά ταμιευτήρια να διαγράψουν 50 δισ. ευρώ από τα χαρτοφυλάκιά τους σε ακίνητη περιουσία. Αυτό όμως, μπορεί να αποδειχθεί τελικά ένα μικρό μόνο τμήμα αυτού που ενδεχομένως να χρειαστεί εάν η αγορά ακινήτων υποχωρήσει σύμφωνα με τις δικές μου εκτιμήσεις. Οι επίσημες προβλέψεις κάνουν λόγο για ήπια πτώση των τιμών και ταχεία ανάκαμψη της οικονομίας. Πως όμως θα μπορέσει να ανακάμψει η ισπανική οικονομία εάν πραγματοποιείται ταυτόχρονα απομόχλευση στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα; Τάση που αναμένεται να συνεχιστεί για τα επόμενα χρόνια…

Η απομόχλευση στο Δημόσιο θα είναι άγρια. Το έλλειμμα άγγιξε το 8,5% του ΑΕΠ τον προηγούμενο χρόνο. Η αιτία όμως, δεν ήταν η δημοσιονομική απειθαρχία. Το έλλειμμα αυτό ήταν αναγκαίο για να αποφευχθεί η μεγάλη ύφεση. Ο νέος αναθεωρημένος στόχος τέθηκε για φέτος στο 5,3% του ΑΕΠ και στο 3% τον επόμενο χρόνο. Κατά συνέπεια, η συνολική προσαρμογή που απαιτείται βάσει των ευρωπαϊκών κανόνων για το έλλειμμα, ανέρχεται στο απίστευτο 5,5% μέσα σε δύο χρόνια. Κι αυτό, εν μέσω ύφεσης. Εάν εξετάσει κανείς τη συνολική απομόχλευση που βρίσκεται μπροστά μας, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, το ερώτημα δεν είναι εάν θα ανακάμψει η ισπανική οικονομία το 2012 ή το 2013, αλλά εάν θα μπορέσει να ανακάμψει κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας.

Η κλασική ευρωπαϊκή απάντηση σε αυτό το ερώτημα θα ήταν μία πρόβλεψη ότι οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις θα ενισχύσουν την εμπιστοσύνη και θα οδηγήσουν στην ανάπτυξη. Οι αισιόδοξοι παραπέμπουν στην περίπτωση της Ιταλίας, όπου ο διορισμός του Mario Mοnti στην πρωθυπουργία οδήγησε σε έναν φαινομενικό χρηστό κύκλο μεταρρυθμίσεων και χαμηλότερου κόστους δανεισμού. Και στις δύο χώρες η βασική μεταρρύθμιση ήταν μία ήπια απελευθέρωση της αγοράς εργασίας. Αδιαμφισβήτητα αυτό ήταν απαραίτητο. Θα εκπλαγώ όμως, εάν μόνο με αυτό το μέτρο επέλθει ουσιαστικός αντίκτυπος στην μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ξαναγραφτεί μεγάλο μέρος των θεωριών για την αγορά εργασίας.

Για την Ισπανία, η σωστή πολιτική προσαρμογής θα ήταν ένα πρόγραμμα που θα επέβαλε απομόχλευση στον ιδιωτικό τομέα, τα επόμενα τρία με πέντε χρόνια, με στήριξη από σταθερά μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα και βεβαίως από παράλληλες οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

Μόνο αφού ολοκληρωθεί η απομόχλευση του ιδιωτικού τομέα θα πρέπει να καταπιαστούμε με την απομόχλευση του δημοσίου. Εάν υλοποιηθούν οι συμφωνηθείσες πολιτικές, τότε η Ισπανία θα ακολουθήσει τον δρόμο της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας, στον μηχανισμό στήριξης. Αυτό είναι τώρα το πιο πιθανό σενάριο για την Ισπανία.
Τον Νοέμβριο, δήλωσα ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες είχαν μόλις 10 ημέρες να σώσουν το ευρώ. Η διάγνωσή μου τότε, αλλά και τώρα είναι πως απέτυχαν. Η πολιτική της ΕΚΤ δεν κέρδισε χρόνο. Αντιθέτως, επιβράδυνε την πολιτική διαδικασία και την οικονομική προσαρμογή που απαιτείται για να επιλύσουν την κρίση.

Φοβάμαι πως τα χειρότερα είναι μπροστά μας.


Τα σοβαρά επεισόδια που έγιναν στο ΟΑΚΑ ήταν το χρονικό μιας προαναγγελθείσας εικόνας διάλυσης και καταστροφής. Μόνο αφελείς θα μπορούσαν να υποστηρίξουν ότι ξαφνιάστηκαν από τη διάλυση του Ολυμπιακού Σταδίου, τους δεκάδες τραυματίες και τις ανυπολόγιστες ζημιές στο γήπεδο – κόσμημα για τη χώρα.

Σε ζωντανή μετάδοση ζήσαμε κάτι που εδώ και ημέρες ορισμένοι ψιθύριζαν. Ντέρμπι υψηλού κινδύνου το χαρακτήριζαν, έκαναν συσκέψεις για αυστηρά μέτρα ασφαλείας, υποτίθεται ότι οι έλεγχοι ήταν πολλοί και δε θα περνούσε τίποτε στο γήπεδο.

Φανταστείτε, σε έναν αγώνα που δεν υπήρχε κόκκινη φανέλα παρά μόνο αυτών που έπαιζαν στο γήπεδο, συνέβησαν τόσο σοβαρά επεισόδια.

Θεωρούμε δεδομένο ότι δεν έκαναν τα επεισόδια θερμοί υποστηρικτές του Βενιζέλου που πήγαν να πανηγυρίσουν το 98% του… δικτάτορα του ΠΑΣΟΚ.

Ούτε ήταν Ολυμπιακοί που ντύθηκαν με πράσινες φανέλες και είπαν να τα κάνουν γης μαδιάμ για να τιμωρηθεί ο αντίπαλος.

Σίγουρα οι μερικές εκατοντάδες μπαχαλάκηδες που έκαναν γυαλιά καρφιά το Μαρούσι δεν έχουν και τόσο άμεση σχέση με τον Παναθηναϊκό και την κατάντια του, οικονομική και διοικητική.

Μπορεί να υπάρχει απογοήτευση για τη μεγάλη πράσινη ΠΑΕ, αλλά αυτό πάει πολύ. Δύσκολα κάποιοι Παναθηναϊκάρες θα διέλυαν τα πάντα ώστε να τιμωρηθεί η ομάδα με -3 βαθμούς φέτος, -2 βαθμούς του χρόνου, τιμωρία της έδρας και απίστευτη οικονομική αιμορραγία σε μια ομάδα που έχει ανάγκη και το τελευταίο ευρώ.

Ούτε βεβαίως και οι 55.000 που πήγαν στο ΟΑΚΑ έβαλαν φωτιές. Το ερώτημα είναι λοιπόν, ποιοι είναι εκείνοι που δημιούργησαν επεισόδια τα οποία είχαν προαναγγελθεί και κανείς δεν έκανε τίποτε για να τα αποτρέψει παρά τις περί του αντιθέτου υποσχέσεις.

Όλο αυτό το σκηνικό που στήθηκε θυμίζει τους μπαχαλάκηδες του κέντρου της Αθήνας, που διαλύουν στο διάβα τους ό,τι βρουν. Και το κάνουν με σχέδιο και με στόχο. Οι μπαχαλάκηδες λοιπόν, περιφερόμενοι όπου τους χρειάζεται το σύστημα που υπηρετούν, πήγαν και μια βόλτα από το ΟΑΚΑ.

Διότι αυτά που συνέβησαν την Κυριακή το βράδυ δεν είναι μόνο αθλητικό φαινόμενο. Δεν είναι απλά κάποιοι χούλιγκανς που έκαναν απλά τη δουλειά που ξέρουν καλά. Μοιάζει πολύ περίεργο π.χ. πώς πέρασαν τόσες δεκάδες φωτοβολίδες, καπνογόνα και άλλα εμπρηστικά αντικείμενα μέσα στο γήπεδο σε έναν αγώνα υψηλής επικινδυνότητας.

Φαίνεται, λοιπόν πολύ «επαγγελματική» δουλειά που δεν είναι στόχο μόνο τον Παναθηναϊκό. Έχει πολιτικά και κοινωνικά στοιχεία η «εξέγερση» στο ΟΑΚΑ και είναι ίσως πρόβα τζενεράλε για την 25η Μαρτίου και… αργότερα. Δυστυχώς, ίσως κάποιοι θέλουν να δημιουργήσουν εκ νέου ένα σκηνικό ακυβερνησίας. Ίσως κάποιοι θέλουν να επιβάλουν τα δικά τους μοντέλα διακυβέρνησης της χώρας που περιλαμβάνουν ακόμη και περίεργες προτάσεις ανωμαλίας. Και θέλουν να αποτρέψουν από μια ομαλή διαδικασία εκλογής μιας ισχυρής κυβέρνησης.

Από την άλλη, δε μπορούμε παρά να πούμε ότι μεγάλο μέρος από τα επεισόδια οφείλονται σε μια συσσωρευμένη αγανάκτηση του κόσμου. Δε θέλει και πολύ για να πάρει φωτιά μια κατάσταση. Πετάει ένας προβοκάτορας μια μολότοφ και ακολουθούν οι αγανακτισμένοι αυτής της χώρας.

Ίσως, η Κυριακή αυτή να μην είναι μοναδική και να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες εικόνες. Κάποιοι θα το ήθελαν πολύ, ίσως και να το επιδιώξουν.

Πηγή


Κατά την εξέτασή μου από την Επιτροπή της Βουλής που ερευνά (αν και πολύ φοβούμαι πως οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έχουν ήδη αποφασίσει για το περιεχόμενο του πορίσματος) την υπόθεση του ελλείμματος του 2009, κατάλαβα από τη φύση των ερωτήσεων πως ξαφνικά κάποιοι αποφάσισαν να προσηλωθούν ευλαβικά στην… αξιοπιστία!

Επειδή πρόκειται για τους ίδιους βουλευτές που πριν από τις εκλογές του 2009 μοίραζαν δεξιά αριστερά (αναξιόπιστες) υποσχέσεις, ακολουθώντας τα βήματα του (τότε) αρχηγού τους και επειδή διαπίστωσα μια εμμονή στην ερώτηση «πιστεύετε πως τα στοιχεία μας πρέπει να είναι αξιόπιστα;», κατ’ αρχήν να τους συγχαρώ για την… ανάνηψη και την επιστροφή στον πλανήτη της αξιοπιστίας.

Κατά δεύτερον, να τους συγχαρώ για τα ταχύρρυθμα μαθήματα… στατιστικής νομιμοφροσύνης.

Κατά τρίτον να τους συγχαρώ για την ειλικρίνειά τους να ομολογούν πως και οι ίδιοι έλαβαν (και συνεχίζουν να λαμβάνουν) μέρος στη δυσφήμηση της χώρας μέσω της εμφάνισης ενός θηριώδους ελλείμματος, χωρίς να αντιδράσουν ούτε τότε, ούτε τώρα.

Προφανώς, δεν αντιλαμβάνονται πως το θέμα δεν είναι στατιστικό, αλλά πολιτικό.

Και πως εκεί έγκεινται οι πολιτικές ευθύνες τις οποίες υποτίθεται πως αναζητούν – αλλά δεν πρόκειται να βρουν.

Δεν θέλουν να αντιληφθούν πως όταν η χώρα σου βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση, δεν την δυσφημείς με όλα τα μέσα, ακόμη και με διόγκωση του ελλείμματος.

Αντίθετα, προσπαθείς να χρησιμοποιήσεις κάθε μέσο για να μην εμφανίσεις έλλειμμα που θα οδηγήσει τη χώρα σου σε βαθιά ύφεση – τις συνέπειες της οποίας ζούμε σήμερα.

Αυτά, λύνονται σε πολιτικό επίπεδο. Δηλαδή – θα το ξαναπώ κι’ αυτό – πηγαίνει ο πρωθυπουργός της χώρας που κινδυνεύει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και δηλώνει σαφώς ότι δεν σκοπεύει να εντάξει στο έλλειμμα στοιχεία για τα οποία η χώρα του δεν ευθύνεται.

Όπως για παράδειγμα τα ελλείμματα των νοσοκομείων, που αναμφισβήτητα έχουν προκληθεί από τις νοσηλείες και επισκέψεις στις εφημερίες των λαθρομεταναστών, που έφθασαν τα δύο εκατομμύρια και η Συνθήκη Σένγκεν μας επιβάλλει να τους κρατούμε στο έδαφός μας.

Και ο υπουργός των Οικονομικών αυτής της χώρας, αντί να ασχολείται από την πρώτη στιγμή με το πώς θα ανεβάσει το έλλειμμα για να ρίξει τα βάρη στην προηγούμενη κυβέρνηση, ζητά τα στοιχεία από την επιβάρυνση των νοσοκομείων και οπλισμένος με αυτά αρνείται να εφαρμόσει τους κανονισμούς που δημιουργήθηκαν χωρίς την συγκεκριμένη πρόβλεψη.

Και οι βουλευτές του κόμματος που βρίσκεται στην εξουσία και βλέπουν πρωθυπουργό και υπουργό των Οικονομικών να συμπεριφέρονται μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν κάθονται να κοιτάνε (και μετά να παριστάνουν τα μέλη εξεταστικών επιτροπών), αλλά αντιδρούν και ζητούν να σταματήσει αυτή η μοιραία πορεία προς την καταστροφή.

Θα πω και κάτι ακόμη: Όταν προσπαθείς να ωραιοποιήσεις τα στοιχεία της χώρας σου, ας πούμε ότι υποπίπτεις στο αδίκημα της απάτης (μπαλαμούτι το είχε αποκαλέσει ο κ. Πάγκαλος).

Όταν, όμως, σκόπιμα ανεβάζεις το έλλειμμα για να πλήξεις τους πολιτικούς αντιπάλους σου, με αποτέλεσμα να δυσφημήσεις τη χώρα σου, να την καταστήσεις αναξιόπιστη και τελικά να την οδηγήσεις στη φτώχεια, τότε διαπράττεις το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας.

Και αποδεικνύεται αυτό από την τελευταία έκθεση της τρόικας, που δόθηκε στη δημοσιότητα την περασμένη Παρασκευή και όπου αναφέρεται σαφώς ότι η δημοσιονομική προσαρμογή (που οδήγησε σε μεγάλη ύφεση, όπως συνομολογείται στην έκθεση) «ήταν απαραίτητη, δεδομένου του εξαιρετικά υψηλού ελλείμματος το 2009».

Αποδεικνύεται ξεκάθαρα αυτό που προσπαθούμε να αποδείξουμε εδώ και καιρό: Ότι τα μέτρα επιβλήθηκαν επειδή εμφανίστηκε ένα θηριώδες έλλειμμα. Και πως το θηριώδες έλλειμμα εμφανίστηκε ακριβώς για να δημιουργηθεί η νομιμοποιητική βάση για την βίαιη προσαρμογή και τα σκληρά μέτρα.

Αυτό προκύπτει και από την δήλωση του μέλους της Εξεταστικής Επιτροπής και πρώην υφυπουργού Ανάπτυξης αρμόδιου για το ΕΣΠΑ κ. Π. Ρήγα.

Όταν πρότεινα να εξεταστεί και ο ίδιος ως μάρτυρας, προκειμένου να διηγηθεί την εμπειρία του από τη συνεργασία του με την ΕΛΣΤΑΤ και τον επικεφαλής της, είπε ξεκάθαρα:

«Ήδη εγώ από την πρώτη μέρα σας έχω πει ότι αν με ρωτούσατε να σας περιγράψω ή να αξιολογήσω το χαρακτήρα και τον τρόπο λειτουργίας του κ. Γεωργίου, θα είχα να εκφράσω μία προσωπική, υποκειμενική άποψη. Και δεν έχω διστάσει να την πω, ότι είναι ένας άνθρωπος που πάρα πολύ δύσκολα συνεργάζεται, που δεν δέχεται καμία παρέμβαση από κανέναν. Εννοώ ότι υπήρχαν απανωτές προσπάθειες να συναντηθούμε και εγώ και ο Υπουργός τότε, ο κ. Χρυσοχοΐδης, για να δούμε ακριβώς τα στοιχεία που θα έστελνε η Στατιστική Υπηρεσία σχετικά με τις περιφερειακές ενισχύσεις και ηρνείτο κατηγορηματικά να μπει σε μία συζήτηση διαλογική με εκπροσώπους της πολιτικής ηγεσίας, θεωρώντας ότι αυτά τα στοιχεία έχουν καθαρά αντικειμενικό χαρακτήρα. Επίσης, όσον αφορά τη μεθοδολογία τους, έλεγε «αυτό δεν θα το συζητήσω εγώ, θα το συζητήσετε με υπαλλήλους της Στατιστικής Υπηρεσίας. Δεν βγάζω εγώ τη μεθοδολογία και δεν καθορίζω εγώ τον τρόπο που γίνονται οι μεθοδολογικές έρευνες». Είχαμε μία συζήτηση μαζί του τελικά, μετά από αρκετές προσπάθειες. Ήταν πάρα πολύ κουμπωμένος στην επικοινωνία του, επέμενε με έναν πολύ κάθετο τρόπο ότι δεν μπορεί κανείς αυτά τα πράγματα να τα συζητήσει σε επίπεδο διαπραγμάτευσης και μας επανέλαβε ότι η μεθοδολογία που εφαρμόζεται, εφαρμόζεται σε συνεργασία με την EUROSTAT. Εμείς προσκομίσαμε στη συζήτηση –οφείλω να ομολογήσω- πολιτικού τύπου επιχειρήματα, μιλώντας για το αν το ΑΕΠ εμφανιστεί αυξημένο, διότι από εκεί ξεκινούσε το ζήτημα, ότι το ΑΕΠ θα έπρεπε να εμφανιστεί μειωμένο, για να μην μπουν αυτές οι περιφέρειες στο Στόχο II. Αυτός ο ισχυρισμός μας –κατά την άποψή του- δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτός, γιατί είχε άλλη μεθοδολογική προσέγγιση. Αυτή είναι όλη η ιστορία με τον κ. Γεωργίου, που ως άτομο πραγματικά τον χαρακτηρίζω πολύ δύσκολο στη συνεργασία. Αυτό το λέω πέρα από κάθε συζήτηση».

Συγγνώμη, δεν κατάλαβα. Από πού κι’ ως πού βάλαμε γκιουλέκα στο κεφάλι μας; Από πού και ως πού καταργήθηκαν τα πολιτικά επιχειρήματα; Ποιος έδινε την πολιτική κάλυψη γι’ αυτή τη συμπεριφορά, με αποτέλεσμα μέλη του υπουργικού συμβουλίου να… μην γίνονται δεκτά από έναν υπάλληλο, ο οποίος μάλιστα λογοδοτεί στη Βουλή, ούτε καν για συζήτηση;

Και για ποιον τρόπο τον παρακαλούσαν και δεν απευθύνθηκαν στη Βουλή, που εποπτεύει την ΕΛΣΤΑΤ, για να καταγγείλουν αυτές τις αυτοκρατορικές συμπεριφορές;

Και μπορούμε να μάθουμε κατά πόσον έχει περικοπεί ο μισθός του συγκεκριμένου υπαλλήλου; Ή εξακολουθεί να τον λαμβάνει ατόφιο, ενώ με τη συμπεριφορά του υποχρέωσε όλους τους Έλληνες στην πείνα και στη φτώχεια;

Υπάρχουν επομένως πολιτικές ευθύνες, κ. Πρωτόπαπα, Πρόεδρε της Εξεταστικής Επιτροπής.

Κάποιοι έδιναν κάλυψη στον συγκεκριμένο κύριο! Και όσο και αν προσπαθήσετε να βγάλετε λάδι τους συκοφάντες της χώρας, στο τέλος δεν θα τα καταφέρετε.

Διότι ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ όλα αυτά τα έπραξε χωρίς να συγκαλέσει, όπως ο νόμος όριζε – διότι ο κ. Βενιζέλος τον κατήργησε κι’ αυτόν – τα μέλη του Δ.Σ.

Και τα στοιχεία πήγαν στην EUROSTAT χωρίς να επικυρωθούν από το Δ.Σ., όπως προέβλεπε ο νόμος.

Άρα, ο επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ έχει παρανομήσει και αναμένεται να παραπεμφθεί.

Όταν παραπεμφθεί, όμως, τότε είναι βέβαιο ότι θα αποκαλύψει ενώπιον του δικαστηρίου τα πολιτικά πρόσωπα που του έδιναν την κάλυψη να παραβιάζει τον νόμο.

Θα δυσκολευτείτε, λοιπόν, ό,τι και να γράψετε στο πόρισμά σας, να βγάλετε τελικά λάδι αυτούς που του έλεγαν «προχώρα και μην ακούς κανέναν»!

Ακόμη και αν υποστηρίξετε πως μόνος του αποφάσισε να παραβιάσει τον νόμο, θα σας διαψεύσει ο ίδιος.

Μην κουράζεστε, λοιπόν, να αραδιάζετε τα περί κανονισμών και περί «καλής δουλειάς» των επιστημόνων της ΕΛΣΤΑΤ όσον αφορά στην εξαγωγή των στοιχείων, διότι αυτά ΔΕΝ ΕΠΙΚΥΡΩΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ!

Κυρίως επειδή η ίδια η EUROSTAT, την οποία με τόσο πάθος υπερασπίζεστε, δεν θα ανεχθεί να ρίξετε όλα τα βάρη σε ένα στέλεχος του (λεγόμενου) Ευρωπαϊκού Στατιστικού Συστήματος.

Τέλος, εντύπωση προκαλεί το γεγονός πώς με τόση ευκολία απομακρύνονται από την πολιτική άνθρωποι που υποτίθεται ότι είναι πολιτικοί. Και πώς τόσο εύκολα αφήνουν κατά μέρος τα πολιτικά ερωτήματα και φορούν τον μανδύα του στατιστικολόγου (αλλά με ρηχές και καθ’ υπαγόρευσιν γνώσεις).

Υ.Γ. Από όσους μου έκαναν την τιμή να είναι παρόντες στην Επιτροπή, κατάλαβα ότι με πολιτικούς όρους αντιμετωπίζουν το πρόβλημα μόνο ο Παναγιώτης Κουρουμπλής (που το έχει πραγματικά πάρει πατριωτικά) και ο Θάνος Πλεύρης.


Οι κοινοβουλευτικές εκλογές πλησιάζουν, η ημερομηνία διεξαγωγής τους, δεν υπάρχει αμφιβολία, είναι πάρα πολύ κοντά. Στην πραγματικότητα η προεκλογική περίοδος έχει ήδη αρχίσει. Με ποιο τρόπο γίνεται αυτό αντιληπτό; Μα… με πολύ απλό τρόπο:

Η κοινοβουλευτική αλητεία βρίσκεται σε παροξυσμό!
Η εποχή των μνημονίων ακύρωσε μια από τις βασικότερες (και επαναλαμβανόμενες) κοινοβουλευτικές ατιμίες: τη δωρεάν παροχολογία στην οποία επιδίδονταν προεκλογικά τα κόμματα εξουσίας. Ήταν μια δωρεάν απάτη. Το κόμμα που κέρδιζε τις εκλογές απλά «ξεχνούσε» τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Κανείς δεν μπορούσε να το υποχρεώσει να τις τηρήσει. Το προεκλογικό σύνθημα του ΠΑΣΟΚ «Λεφτά Υπάρχουν» αποτελεί, με τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που ακολούθησε, το απόλυτο μνημείο κοινοβουλευτικής προστυχιάς. «Άλλο τι λέμε προεκλογικά, άλλο τι κάνουμε μετεκλογικά», αυτό είναι εγγεγραμμένο στο DNA των απατεώνων του κοινοβουλευτισμού.
Ωστόσο, σήμερα και τα δυο κόμματα εξουσίας είναι απολύτως δεσμευμένα στη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα, επομένως, προεκλογική παροχολογία γιοκ.

Ο παλιός είναι αλλιώς
Όμως, σαν τις παλιές πουτάνες στο κουρμπέτι, οι κομματικές γραφειοκρατίες εφευρίσκουν νέους τρόπους εξαπάτησης (ή τουλάχιστον προσπαθούν). Το προεκλογικό έργο που παίζεται από ΠΑΣΟΚ (κυρίως) και ΝΔ σε αυτήν την προεκλογική περίοδο έχει δυο μέρη.
Το πρώτο μέρος του έργου γίνεται με τη συνδρομή των «εταίρων» μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μέχρι τώρα η τρόικα ήταν «αυστηρή» με τις ελληνικές κυβερνήσεις για τις, υποτιθέμενες, «καθυστερήσεις» στην επιβολή των πλέον επαχθών νεοφιλελεύθερων μέτρων. Ξαφνικά, τις τελευταίες μέρες, οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας έγιναν ρόδινες. Οι «εταίροι» μας προβλέπουν τώρα, ότι αν εφαρμοστεί με ακρίβεια ο νεοφιλελεύθερος τυφώνας, το δημόσιο χρέος θα βρίσκεται κάτω του 120%, ενδεχομένως και στο 115%, το 2020!

Προσέξτε, έχουν αποτύχει πλήρως στις προβλέψεις τους τα τελευταία δυο χρόνια,ωστόσο, ισχυρίζονται ότι μπορούν να προβλέψουν τι θα γίνει μετά από οκτώ χρόνια! «Ξεχνούν», βέβαια, να αναφέρουν ότι αυτή η μείωση του δημόσιου χρέους θα συμβεί εάν και εφόσον η ελληνική οικονομία θα αναπτύσσεται με ρυθμούς άνω του 3% (παρά και ενάντια τη δραστική μείωση των δημόσιων επενδύσεων και δαπανών) και εφόσον η παγκόσμια οικονομία ανακάμψει. Με άλλα λόγια, οι «ευρω-προβλέψεις» δεν πρόκειται να επαληθευθούν ποτέ.
Γιατί αυτή η «ευρω-αισιοδοξία»; Για προφανείς λόγους. Έρχονται εκλογές στην Ελλάδα. Τα δυο κόμματα εξουσίας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (οι βασικοί θεματοφύλακες του νεοφιλελευθερισμού) παραπαίουν στις δημοσκοπήσεις. Τα δυο αυτά κόμματα, ωστόσο, παραμένουν οι βασικοί εγγυητές ότι οι τραπεζίτες θα πάρουν τα χρήματά τους πατώντας στα πτώματα των ανθρώπων του κόσμου της εργασίας. Επομένως για τους «εταίρους» μας η στήριξη των δυο αυτών κομμάτων είναι απόλυτη προτεραιότητα. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να γίνει πραγματικότητα στις επερχόμενες εκλογές η δημοκοπική άνοδος της Αριστεράς. Αυτό θα αποτελούσε πολύ κακό παράδειγμα για τους εργαζόμενους των υπολοίπων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το δεύτερο μέρος του έργου που παίζεται σε αυτήν την προεκλογική περίοδο με την καθοριστική συνδρομή των ΜΜΕ, ονομάζεται «Επιχείρηση καθαρά χέρια» και πρωταγωνιστούν άνθρωποι που η καθαρότητα των συνειδήσεών τους είναι αμφίβολη (τουλάχιστον).
Τα κορυφαία κομματικά στελέχη (ιδιαιτέρως του ΠΑΣΟΚ) γίνονται σημαιοφόροι της πάταξης της διαφθοράς. Πρωταγωνιστικό ρόλο έχει αναλάβει η κυρία Άννα Διαμαντοπούλου (αλήθεια, το ξινό ύφος της δεν σας θυμίζειΚάπο σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης;). Η Άννα Διαμαντοπούλου «μετά το σάρωμα στη Γενική Διεύθυνση Επενδύσεων του υπουργείου Ανάπτυξης έπειτα από καταγγελία επιχειρηματία» τόνισε ότι «δεν θα υπάρχει ανοχή στα φαινόμενα διαφθοράς». Η Διαμαντοπούλου προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, σε καθαρή «δίκη προθέσεων»:
«Μιλώντας στο Mega το πρωί της Παρασκευής, η Άννα Διαμαντοπούλου επισήμανε ότι δεν μπορεί να υπάρξει ανοχή ούτε για εκείνους που είναι στο διπλανό γραφείο και δεν μιλούν γι’ αυτά που βλέπουν. Μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί αυτή η κατάσταση, σημείωσε».[1]
Η «Επιχείρηση καθαρά χέρια» έχει πολλά επεισόδια, που όσο θα πλησιάζουμε στις εκλογές θα αυξάνονται. Κυβέρνηση και ΜΜΕ ξεσπάθωσαν με την υπόθεση διαφθοράς στο ΙΚΑ Καλλιθέας. Ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κουτρουμάνης, υπογράμμισε πως «το πάρτι τελείωσε». ΟΚουτρουμάνης είναι ένας υπουργός που έχει συναινέσει στις πιο απάνθρωπες περικοπές (όπως αυτό του πενιχρού επιδόματος του ταμείου ανεργίας), περικοπές που σίγουρα στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές. Παρ’ όλα αυτά «σοκαρίστηκε» από τη διαφθορά απλών υπαλλήλων του ΙΚΑ. Αλήθεια, είστε τόσο ηλίθιοι ώστε να πιστεύετε ότι ο κύριος Κουτρουμάνης «σοκαρίστηκε»;
Τα ΜΜΕ πήραν τη σκυτάλη, περιγράφοντας τα «πανάκριβα αυτοκίνητα» που είχαν στην κατοχή τους οι διεφθαρμένοι υπάλληλοι, τις «βίλες με πισίνα» που διέμεναν. Το ποσό που καταχράστηκαν το εκτιμούν σε κάτι παραπάνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ έως «περισσότερα από 15 εκατομμύρια Ευρώ». Το έγκλημά τους ήταν φοβερό:
«Σύζυγοι, ανιψιές, κουμπάρες, αδέλφια, νύφες, φέρεται να είχαν ευεργετηθεί από τα εικονικά επιδόματα που “μοίραζαν” αφειδώς οι επίορκες υπάλληλοι, αφού φρόντιζαν προηγουμένως, τη μερίδα του λέοντος να την καρπώνονται οι ίδιες».[2]
Τώρα…
…πολιτικοί και βαρόνοι των ΜΜΕ που έχουν κουκουλώσει και παραγράψει σκάνδαλαδισεκατομμυρίων ευρώ καμώνονται τους δήθεν σοκαρισμένους αν η διαφθορά αφορά τις κατώτερες βαθμίδες της κρατικής ιεραρχίας, αλλά ποτέ τις ανώτερες.
Η υπόθεση με τα γερμανικά υποβρύχια και του πάμπλουτου Άκη Τσοχατζόπουλου «απλά» κάπου καρκινοβατεί δικαστικά. Το σκάνδαλο Βατοπεδίου μάλλον δεν υπήρξε ποτέ. Η Siemens το πιθανότερο είναι ότι λάδωνε κάποιους εξωγήινους. Ο σύζυγος της Μπακογιάννη προφανώςξέχασε να δηλώσει το εκατομμύριο (για ασήμαντα ποσά θα συζητάμε τώρα;).
Όλη αυτή η κοινοβουλευτική αλητεία δεν θα είχε καμιά πιθανότητα επιτυχίας (τόσοχοντροκομμένα υποκριτική που είναι) χωρίς την αποφασιστική συνδρομή των ΜΜΕ που φροντίζουν κάθε βράδυ στα κεντρικά δελτία τους να προβάλλουν τα «κατορθώματα» των υπουργών στο ξεσκέπασμα σκανδάλων που αφορούν κατώτερους υπαλλήλους του κρατικού μηχανισμού. Η βασική ιδέα αυτής της προπαγανδιστικής μηχανής είναι απλή: η διαφθορά «όλων μας», είναι η αιτία των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας. Εργαζόμενοι, αγρότες, ελεύθεροι επαγγελματίες, όλοι είναι εξ’ ίσου διεφθαρμένοι με όσους υπουργούς «τα έπαιρναν», με όσους καπιταλιστές «λάδωναν» για να παίρνουν δημόσια έργα, με τους τραπεζίτες που φούσκωναν τα επιτόκια των δανείων. Τα ΜΜΕ εικονογραφούν και δικαιώνουν την περίφημη ρήση του Πάγκαλου: «όλοι μαζί τα φάγαμε».
Η απάτη αυτής της λογικής είναι εξόφθαλμη. Δεν είμαστε «όλοι» μας πλούσιοι λόγω διαφθοράς. Το αντίθετο μάλιστα, η πλειοψηφία αποτελείται από φτωχούς μεροκαματιάρηδες που γίνονται ολοένα και φτωχότεροι. Μια μικρή μειοψηφία είναι πλούσιοι, με τον πλούτο των υπουργών και των κορυφαίων εκπρόσωπων του συστήματος να βγάζει μάτια.
Πολύ περισσότερο που δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ πάνε στους τραπεζίτες σε πακέτα «διάσωσης» ενώ την προηγούμενη περίοδο της οικονομικής άνθισης (πριν το ξέσπασμα της κρίσης του 2008) απομυζούσαν τον πληθυσμό με τοκογλυφικά επιτόκια. Οι τραπεζίτες διασώζονται, αλλά όχι οι άνεργοι ή οι βιοπαλαιστές.
Οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες έκαναν πάρτι δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ λαδώνοντας κορυφαίους κρατικούς λειτουργούς για να πάρουν τα δημόσια έργα. Μπορούσαν, ασφαλώς, να κερδίζουν τους διαγωνισμούς και με εντελώς νόμιμο τρόπο, χρησιμοποιώντας την επιρροή τους μέσω των ΜΜΕ που ελέγχουν.
Τα παραπάνω συγκρινόμενα με την απάτη στο ΙΚΑ Καλλιθέας, αναλογούν με τη διαφορά μεταξύ ενός μικροαπατεώνα της γειτονίας με το Νονό του Κόπολα!
Και… να με συμπαθάτε…
…αλλά αν κάποιον πρέπει να συμπαθήσουμε είναι τον μικροαπατεώνα και όχι τον Νονό…

Το αίσχος του κοινοβουλευτισμού
Η αλητεία δεν αποτελεί «παράπλευρη απώλεια» του κοινοβουλευτισμού αλλά την ουσία του.
Ο κοινοβουλευτισμός είναι ένα αίσχος, μια ντροπή για τον κόσμο της εργασίας. Κάθε τέσσερα χρόνια (ή περίπου), αδίστακτοι, επαγγελματίες αστοί πολιτικοί (οι περισσότεροιδιεφθαρμένοι και πλούσιοι), διεκδικούν την επανεκλογή τους λέγοντας τερατώδη ψεύδη, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ποτέ κανείς δεν θα τους ζητήσει το λόγο για τα ψεύδη που λένε, για τις καταχρήσεις που διέπραξαν και διαπράττουν. Το σώμα των εκλογέων στις αστικές εκλογές είναι, απλά, αδύνατον να ελέγξει αυτούς που ψηφίζει. Ψηφίζει κάποιους, δήθεν, «αντιπροσώπους» του για τέσσερα χρόνια. Μετά την ψήφο που θα δώσει, μετά το πέρας των εκλογών, ο ψηφοφόρος δεν έχει κανένα τρόπο να ελέγξει τους «αντιπροσώπους του», να τους εξαναγκάσει να πραγματοποιήσουν όσα υποσχέθηκαν προεκλογικά. Θα πρέπει να… αναμένει άλλα τέσσερα χρόνια με μια και μόνη βεβαιότητα: όποιον και να ψηφίσει ως «αντιπρόσωπο» θα πράξει ακριβώς τα ίδια!
Αυτή είναι και η ουσία της κοινοβουλευτικής αλητείας. Οι βουλευτές στα αστικά κόμματα εξουσίας είναι ενεργούμενα στα χέρια μιας κομματικής γραφειοκρατίας ταυτισμένης με την κρατική γραφειοκρατία και η οποία είναι ταγμένη συνειδητά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του μεγάλου κεφαλαίου. Άλλωστε, υπουργοί και υψηλόβαθμα κομματικά στελέχη είναι είτε πλούσιοι είτε έχουν εξασφαλισμένη άνετη οικονομική διαβίωση για ολόκληρη τη ζωή τους. Αισθάνονται (και είναι) μέλη της άρχουσας τάξης.
Όλα στον κοινοβουλευτισμό είναι με τέτοιο τρόπο οργανωμένα ώστε να αναπαράγουν αυτήν τη λειτουργία:
- Ψηφοφόροι εξατομικοποιημένοι και ανίσχυροι απέναντι στους «αντιπροσώπους»-βουλευτές.
- Βουλευτές οι οποίοι ψηφίζουν νόμους που δεν έχουν καν διαβάσει. Άλλωστε και να ήθελαν να τους διαβάσουν απλά δεν θα προλάβαιναν: οι νόμοι έρχονται και ψηφίζονται στα κοινοβούλια με ρυθμό πολυβόλου. Με αυτόν τον αλήτικο τρόπο ψηφίστηκαν τα μνημόνιαπου έριξαν στη φτώχεια και τη δυστυχία την πλειονότητα του κόσμου της εργασίας.
Πριν λίγο διάστημα έκανε εντύπωση η δήλωση του Χρυσοχοΐδη ότι δεν είχε μελετήσει το πρώτο μνημόνιο. Ακολούθησε η Λούκα Κατσέλη που δήλωσε πως με το μνημόνιο «ασχολήθηκε για τρεις περίπου ώρες». Υποκριτικά στα καθεστωτικά ΜΜΕ οι γκεμπελίσκοι δημοσιογράφοι έσχιζαν τα ιμάτια τους (για κάποιο διάστημα φυσικά και μετά το… ξέχασαν). Ωστόσο το «έγκλημα» του Χρυσοχοΐδη ήταν άλλο, και αυτό ήταν που ενόχλησε: είπε την αλήθεια για τον τρόπο που λειτουργεί η κοινοβουλευτική αλητεία:
«Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δεν ήταν δική μου δουλειά να μελετήσω το μνημόνιο».[3]
Στη δήλωση αυτή υπάρχουν δυο μεγάλες αλήθειες.
Πρώτον, ούτε οι υπουργοί (πόσο μάλλον οι βουλευτές) χρειάζονται να διαβάζουν νόμους που καταστρέφουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Αρκεί η συμφωνία στη γενική στρατηγική και τους στόχους που πρέπει να εξυπηρετηθούν. Στην προκειμένη περίπτωση η επιβολή ενός ανελέητου νεοφιλελευθερισμού.
Δεύτερον, ο Χρυσοχοΐδης αποκαλύπτει ότι ο βασικός μοχλός για την επιβολή τέτοιων μέτρων ήταν η αδίστακτη χρησιμοποίηση των κατασταλτικών μηχανισμών. Χωρίς ΜΑΤ και τόνους χημικών δεν θα υπήρχαν μνημόνια. Επομένως, πράγματι, όπως λέει στη δήλωσή του, είχε «άλλα καθήκοντα» πολύ πιο σοβαρά από το να διαβάσει τα μνημόνια. Είχε το καθήκον να τα εφαρμόσει!
Με απλά λόγια, στον κοινοβουλευτισμό υπάρχει ο σκληρός, βαθύς πυρήνας της κρατικής, κομματικής γραφειοκρατίας που αποφασίζει και σχεδιάζει τη στρατηγική και ταχτική, βουλευτές-δένδρα που ψηφίζουν χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς ψηφίζουν, και οι κατασταλτικοί μηχανισμοί που επιβάλλουν στην πράξη ότι αποφασίζεται.
Δυο διευκρινίσεις για τους βουλευτές-δένδρα.
Δεν απαλλάσσει τους βουλευτές των ευθυνών τους ότι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς ψηφίζουν. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι με τη ψήφο τους σπέρνουν την ανεργία, τη φτώχεια και τη δυστυχία. Γνωρίζουν ότι τους μόνους που διασώζουν είναι τους τραπεζίτες και τους μεγαλοκαρχαρίες-καπιταλιστές.
Είναι αλήθεια ότι στις ψηφοφορίες για τα μνημόνια υπήρξαν βουλευτές που δεν τα ψήφισαν (είτε συνολικά είτε διαφώνησαν σε επιμέρους σημεία). Αλλοίμονο αν δεν συνέβαινε και αυτό. Με δεδομένο ότι τα μνημόνια ανέτρεψαν ολόκληρο το προεκλογικό πρόγραμμα του ενός κόμματος (ΠΑΣΟΚ) και όλη την «αντιπολιτευτική» ρητορική του άλλου (ΝΔ), το εκπληκτικό δεν είναι ότι υπήρξαν βουλευτές που τα καταψήφισαν. Το εντυπωσιακό είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία τα υπερψήφισε αδίστακτα. Μεγάλο μέρος των (περισσότερων) διαφοροποιήσεων ήταν σε δευτερεύοντα ζητήματα και ήδη βουλευτές που διαγράφτηκαν επιστρέφουν στην κομματική στέγη.[4]
Αυτό είναι κάτι που χρειάζεται να αναλυθεί.

Είναι η ταξική σου θέση ηλίθιε!
Οι βουλευτές των κομμάτων εξουσίας δεν προέρχονται από τις διευθυνόμενες τάξεις. Προέρχονται είτε από τη μεσαία τάξη είτε από τα υψηλότερα αστικά κοινωνικά στρωματά. Οι ιδέες που έχουν για το πώς πρέπει να λειτουργεί η κοινωνία, είναι οι ιδέες της άρχουσας τάξης. Ο νεοφιλελευθερισμός αποτελεί την κυρίαρχη ιδεολογία παγκόσμια. Οι βουλευτές των κομμάτων εξουσίας, τόσο λόγω της ταξικής τους θέσης όσο και λόγω ιδεολογίας, θεωρούν το νεοφιλελευθερισμό ως το «μόνο δρόμο». Επομένως, σε περιόδους κρίσης του συστήματος στρέφονται αυθόρμητα προς τις πιο σκληρές επιλογές της άρχουσας τάξης.
Οι βουλευτές έχουν εξαιρετικά περιορισμένη επιρροή στις κρατικές επιλογές, τουλάχιστον μέχρι να ανέλθουν στην κομματική ιεραρχία. Επιλέγονται ως βουλευτές από μια κομματική και κρατική ιεραρχία που λειτουργεί με γνώμονα τα οικονομικά και ταξικά συμφέροντα των καπιταλιστών αναπόσπαστο τμήμα των οποίων είναι και η ίδια η ανώτερη κρατική και κομματική γραφειοκρατία.
Πάρτε ως παράδειγμα τον σημερινό πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ:
«[…] στο ΠΑΣΟΚ κανέναν δεν φαίνεται να απασχολεί σοβαρά πως ο Ευάγγελος Βενιζέλος όχι μόνο είναι ο πιο αποτυχημένος υπουργός Οικονομικών της Ευρώπης, αλλά ένας πάμπλουτος πολιτικός που αποφασίζει για το πώς θα γίνουν φτωχοί οι υπόλοιποι. Για αυτό του τον πλούτο κανένας δεν έβαλε κανένα θέμα. Επίσης κανέναν δεν ενοχλεί ότι ο κύριος Βενιζέλος […] είναι ένα σύμβολο πολύ συγκεκριμένων πραγμάτων. Φαντάζομαι πως ακόμη και αν δεν παρακολούθησαν την δημόσια αντιπαράθεσή μου με τον κύριο Βενιζέλο, έπρεπε να γνωρίζουν γιατί οι ίδιοι ψήφισαν τα νομοθετήματα Βενιζέλου. Τον νόμο που έσωσε από την τιμωρία τους υπουργούς που ενέχονταν στο Βατοπέδι, τη SIEMENS, τις μίζες και τόσα άλλα. Τον νόμο για τα ΜΜΕ, τον νόμο με τον οποίο πήγε να σώσει τον Λαυρεντιάδη, τον νόμο με τον οποίο ο Βενιζέλος αυτοαμνηστεύεται για όσα κάνει, τον νόμο με τον οποίο 400 Θεσσαλονικείς της καλής κοινωνίας δεν μπήκαν φυλακή παρότι είχαν κάνει πλαστογραφίες και παράνομες μεταγραφές σε ελληνικά Πανεπιστήμια, το νόμο με τον οποίο χαρίζει στους Γερμανούς τις ρήτρες από τα ναυπηγεία και τα υποβρύχια την ώρα που μας πιέζουν ως ανέντιμους, και τόσους νόμους που είναι σφραγίδα της διαπλοκής και της εξυπηρέτησης πάντα κάποιων συγκεκριμένων».[5]
Ο Βενιζέλος απλά υπερασπίζεται τα ταξικά του συμφέροντα. Ο Βενιζέλος δήλωσε το 2011 βουλευτική αποζημίωση ύψους, 106.569 ευρώ. Λοιπά εισοδήματα: 74.443 η σύζυγος. Ακίνητα: 27 ακίνητα μαζί με τη σύζυγο. 10 νέα από κληρονομιά της συζύγου το 2009. Μετοχές: Ο Βενιζέλος διαθέτει αμοιβαία 97.000 τεμάχια, ενώ η σύζυγός του διαθέτει αμοιβαία 36.000 τεμάχια. Καταθέσεις: Ο ίδιος διαθέτει 220.000 ευρώ σε ελληνικές τράπεζες, ενώ η σύζυγός του διαθέτει περίπου 2,5 εκατομμύρια ευρώ σε ελληνικές τράπεζες. Οχήματα: 2 αυτοκίνητα από 1 με τη σύζυγό του.[6]
Ο Βενιζέλος δεν είναι η μοναδική περίπτωση. Όλοι οι κορυφαίοι υπουργοί είναι πλούσιοι. Όλοι, πέραν του παχυλού μισθού τους (γύρω στα 100.000 ευρώ το χρόνο) έχουν πλήθος ακίνητα (με πρωταθλητές Βενιζέλο, Πάγκαλο) και καταθέσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σε ελληνικές και ευρωπαϊκές τράπεζες. Για μια αναλυτική παρουσίαση των περιουσιακών τους στοιχείων κλικ εδώ.
Είναι τυχαίο ότι οι δυο πιο πλούσιοι (Βενιζέλος-Πάγκαλος) είναι αντιαισθητικά πάνχοντροι, με στραβά και καμπουριασμένα σώματα, μονίμως συνοφρυωμένοι και κατσούφηδες; Δυστυχώς γι’ αυτούς, δεν υπάρχει κανένα πορτρέτο στη σοφίτα (όπως του Ντόριαν Γκρέι) που να σαπίζει αντί γι’ αυτούς. Ο σωματότυπός τους αποτυπώνει με ακρίβεια μια ζωή αφιερωμένη στους διαδρόμους της κρατικής γραφειοκρατίας, αδίστακτα υπηρετώντας τα συμφέροντα της τάξης τους.
Στην υπεράσπιση των ταξικών συμφερόντων της άρχουσας τάξης η κρατική και κομματική ιεραρχία δεν διστάζει προ οποιουδήποτε τιμήματος. Ακόμα και αν αυτό απαιτεί ανθρώπινες ζωές.
Από τα πιο δολοφονικά θεάματα που παίζονται από την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ αυτές τις μέρες είναι το θέατρο υπό τον γενικό τίτλο: «Διαφθορά στο χώρο της υγείας».
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υφίσταται διαφθορά στις δημόσιες δαπάνες για την υγεία. Θα ήταν άλλωστε περίεργο αν δεν υπήρχε. Ο καπιταλισμός είναι ένα σύστημα που αποθεώνει το κυνήγι του κέρδους με κάθε τίμημα. Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 ξέσπασε επειδή ιδιώτες τραπεζίτες και «επενδυτικά κεφάλαια» γέμισαν τον πλανήτη με «τοξικά ομόλογα».
Ωστόσο η αλήθεια για τις δαπάνες υγείας στην Ελλάδα είναι αποκαλυπτική:
«Οι δημόσιες δαπάνες υγείας ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα είναι από τις χαμηλότερες (5,8% του ΑΕΠ) μεταξύ των ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου και οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας (3,8% του ΑΕΠ) είναι από τις υψηλότερες, δεδομένου ότι σε καμία άλλη χώρα της Ε.Ε.-15 το αντίστοιχο ποσοστό ιδιωτικών δαπανών δεν υπερβαίνει το 3%.
Παράλληλα, ενώ οι συνολικές δαπάνες υγείας στην Ελλάδα (9,6% του ΑΕΠ, 25 δις ευρώ τον χρόνο) αυξάνονται τα τελευταία έτη με ρυθμό 6,6% τον χρόνο (μέσος όρος ετήσιας αύξησης στις χώρες του ΟΟΣΑ 4%) οι ιδιωτικές δαπάνες αυξήθηκαν με ετήσιο ρυθμό 15%, με αποτέλεσμα την ενδυνάμωση του επιχειρηματικού τομέα παροχής υπηρεσιών υγείας σε βάρος του δημόσιου τομέα. Από την άποψη αυτή ευνοϊκό ρόλο για την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα υγείας ανέλαβαν, εκτός των άλλων, η απελευθέρωση της αγοράς υπηρεσιών υγείας και η διάδοση των ιδιωτικών ασφαλιστηρίων συμβολαίων ιατροφαρμακευτικής κάλυψης».[7]
Οι δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ στην Ελλάδα είναι από τις χαμηλότερες μεταξύ των προηγμένων χωρών του κόσμου. Μόνον χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης και χώρες μεσαίας οικονομικής ανάπτυξης διαθέτουν μικρότερο ποσοστό του ΑΕΠ για δαπάνες υγείας.
Επομένως όποιος υπουργός, οποιοδήποτε κόμμα, σήμερα στην Ελλάδα, συναινεί σε μειώσεις δημόσιων δαπανών για την υγεία σε περιόδους οικονομικής κρίσης και άγριων μειώσεων μισθών,είναι αδύνατον να μην έχει επίγνωση ότι αυτό θα στοιχίσει σε ανθρώπινες ζωές.
Απέναντι σε αυτήν την αδίστακτα ταξική πολιτική των δυο κομμάτων εξουσίας (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) όποιος εργαζόμενος τσιμπάει στην προπαγάνδα περί «καθαρών χεριών» είναι ταξικό κωθώνι.
Υπεράσπισε την ταξική σου θέση ηλίθιε!
Δεν σε κοροϊδεύουν απλώς. Σε φτύνουν κατά πρόσωπο και σε στήνουν στον τοίχο. Είναι βέβαιοι ότι δεν μπορείς να αντιδράσεις, ότι είσαι τόσο βλάξ ώστε σε κάθε προεκλογική περίοδο είναι δυνατόν να πιστέψεις τα πλέον τερατώδη ψεύδη.
Διέψευσέ τους, τουλάχιστον με το να μην τσιμπάς!

Άγγελος Καλοδούκας

[1] http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231186693
[2] http://www.fimes.gr/2012/03/ika-kalitheas-katigoroumenoi/#ixzz1pIJiq2ZU
[3] http://topontiki.gr/article/28912
[4] http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231186734
[5] http://www.koutipandoras.gr/?p=14326
[6] http://youpayyourcrisis.blogspot.com/2012/03/blog-post_11.html
[7] http://www.inegsee.gr/sitefiles/studies/MELETH%2032%20TELIKO.pdf
Tου Γιώργου Δελαστίκ

Πανέτοιμος είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος σήμερα θα εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αφού προηγουμένως αξιοποίησε το καταστατικό του κόμματος που έφτιαξε ο Γιωργάκης για να αποκλείσει κάθε αντίπαλο (!) εκ των προτέρων, για το νέο του ρόλο ως ...«τσόντα» σε νέα συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Μόνο που αυτή τη φορά η ΝΔ θα κυβερνάει και οι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ θα κληθούν να παριστάνουν τους πολιτικούς τουρίστες της εξουσίας, κατά το πρότυπο του Δημήτρη Αβραμόπουλου ή του Σταύρου Δήμα στη σημερινή κυβέρνηση Παπαδήμου.

Είναι πολύ χαρακτηριστικά τα όσα έκανε ο Βενιζέλος στη συνέντευξη που έδωσε την Πέμπτη, την πρώτη του ως ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, αν και τυπικά δεν είχε εκλεγεί ακόμη πρόεδρος του κόμματος. Πρώτον, ο Βενιζέλος ...εξαφάνισε το ΠΑΣΟΚ! Πουθενά το όνομα ΠΑΣΟΚ, πουθενά το σύμβολό του, ο πράσινος ήλιος. Στο βήμα υπήρχε μόνο μια πράσινη γραμμή και το σύνθημα «Αρχίζουμε» – ένα σύνθημα που υπονοεί σαφώς ότι ...τίποτα δεν υπήρχε πριν από τον Βενιζέλο! «Μετά από εμένα ο κατακλυσμός!», έλεγε ο Λουδοβίκος, ο Βασιλιάς - Ήλιος της Γαλλίας. Ο Βενιζέλος αντέστρεψε τη ρήση αυτή και την έκανε ...«Πριν από εμένα ο κατακλυσμός»! Το δεύτερο που έκανε στη συνέντευξή του ο από σήμερα το βράδυ πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ήταν να εμφανιστεί απολύτως, μα απολύτως μόνος στο βήμα. Ήθελε να μεταδώσει το μήνυμα ότι κυβερνά αυτός και μόνον αυτός, δεν συγκυβερνά με κανέναν. «Το ΠΑΣΟΚ είμαι εγώ», η σύγχρονη εκδοχή της άλλης λουδοβίκειας ρήσης, «Το κράτος είμαι εγώ!». Το τρίτο και σημαντικότερο πολιτικά όμως που έκανε ο Βενιζέλος ήταν να υιοθετήσει ως πολιτική γραμμή του την πεμπτουσία της γραμμής που πρόβαλε ο ...Αντώνης Σαμαράς μόλις έκανε την πολιτική κωλοτούμπα της μεταπήδησης στο «μνημονιακό» στρατόπεδο και προσπάθησε να την καλύψει και να ξεγελάσει τους οπαδούς και ψηφοφόρους της ΝΔ με γελοίο τρόπο: Το πρώτο Μνημόνιο ήταν κακό, αλλά το δεύτερο είναι καλό!

Δεν έχουν σημασία οι μπούρδες που είπε για να δικαιολογήσει αυτή τη φαιδρή άποψη, ούτε το γεγονός ότι παρέλειψε να υπενθυμίσει ότι φυσικά ο ίδιος βεβαίως και ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο. Πολιτική σημασία έχει το γεγονός ότι ο Βενιζέλος προσάρμοσε τη γραμμή του στη γραμμή Σαμαρά πριν καν προκηρυχθούν οι εκλογές, ώστε να είναι αμέσως έτοιμη η βάση συνεργασίας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μετεκλογικά. Ο Βενιζέλος όμως δεν ταυτίστηκε με τον Σαμαρά μόνο στο θέμα του νέου Μνημονίου. Ταυτίστηκε και στο θέμα της επίθεσης κατά της Αριστεράς, την οποία συμπεριέλαβε στο ...«μέτωπο υποκρισίας, δημαγωγίας, λαϊκισμού και ανευθυνότητας» που αντιπαρατίθεται στο «μέτωπο της αλήθειας, της υπευθυνότητας, της καλά οργανωμένης διαπραγμάτευσης (!) και διαχείρισης της κρίσης», του οποίου βεβαίως ηγείται ο Βενιζέλος! Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι ως κυβερνητικό το δίδυμο Σαμαρά - Βενιζέλου θα είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για τον τόπο, γι’ αυτό πρέπει πάση θυσία να αποτραπεί ένα εκλογικό αποτέλεσμα που θα τους επιτρέψει πραγματικά να συγκυβερνήσουν την Ελλάδα.

Το καθένα από τα δύο κόμματά τους είναι επικίνδυνο μόνο του, καθώς δεν έχει πια ούτε μία πιθανότητα στο εκατομμύριο να πετύχει αυτοδυναμία. Μετά και την ίδρυση του κόμματος Καμμένου, το ποσοστό της ΝΔ διολισθαίνει διαρκώς στις δημοσκοπήσεις. Στις ευνοϊκότερες από αυτές και μάλιστα με αναγωγή κυμαίνεται γύρω στο 25%. Για την επίτευξη αυτοδυναμίας όμως απαιτείται ποσοστό τουλάχιστον 36,4% (στην ευνοϊκότερη για το πρώτο κόμμα περίπτωση που το άθροισμα των ποσοστών όλων των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής φτάσει στο πρωτοφανές ύψος του 10%) έως 38,4% (αν το εξωκοινοβούλιο πιάσει συνολικά 5% που είναι το μέχρι τώρα το ανώτατο όριο). Έχοντας τα ποσοστά αυτά ως βάση, ο πρακτικός κανόνας είναι ότι όταν το ποσοστό των εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων ανεβαίνει κατά 1%, το πρώτο κόμμα χρειάζεται 0,4% λιγότερο ποσοστό για να κερδίσει την αυτοδυναμία. Ενώ όμως η αυτοδυναμία της ΝΔ είναι εντελώς αδύνατη (περί αυτοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ ούτε ως ανέκδοτο δεν μπορεί να γίνει λόγος), αρκεί να πιάσουν το ίδιο ποσοστό (γύρω στο 37% - 38%) ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί για να έχουν από κοινού 151 βουλευτές – άλλο θέμα βέβαια αν μπορούν να εφαρμόσουν τόσο απάνθρωπα και ολέθρια μέτρα με 151 βουλευτές, αλλά ας μην έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι οι ηγέτες τους θα φροντίσουν να βάλουν αυτή τη φορά βουλευτές τα πιο αδίστακτα πολιτικά καθάρματα που έχουν στα κόμματά τους. Δεν μπορούμε μάλιστα ακόμη να αποκλείσουμε τον κίνδυνο ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μαζί να πιάσουν 48% - 49% μαζί, ένα ποσοστό που τους δίνει 180 βουλευτές, με τους οποίους μπορούν να κινήσουν διαδικασίες αναθεώρησης του Συντάγματος κατά τις επιταγές της Γερμανίας και της ΕΕ, για να κάνουν τη λιτότητα αιώνια συνταγματική υποχρέωση!

Έχει λοιπόν τεράστια πολιτική σημασία η όσο το δυνατόν μεγαλύτερης έκτασης σε ποσοστό ήττα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ προκειμένου να αποτραπεί πρώτα η απόκτηση συνταγματικής πλειοψηφίας και στη συνέχεια, αν αυτό καταστεί δυνατόν, να αποτραπεί και η αυτοδυναμία του μετώπου της επαίσχυντης συγκυβέρνησής τους μετεκλογικά. Αυτή τη φορά απαιτούνται μάλιστα ιδιαίτερη επαγρύπνιση και μέτρα για να μην μπορέσουν να προχωρήσουν σε ωμή νοθεία και παραχάραξη του εκλογικού αποτελέσματος!