Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

12 Οκτ 2016


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Τα όσα συμβαίνουν στην Θράκη, ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της Τουρκίας, κινούνται μεταξύ γελοιότητας και επικινδυνότητας, αφού το "μακρύ χέρι" του Ερντογάν έχει επεκταθεί στην Ελληνική Θράκη (παρά την γκρίζα αντιμετώπιση των κυβερνώντων εξ Αθηνών) και μέσω του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής γίνονται από έρευνες έως και εκκαθαρίσεις πολιτικών αντιπάλων του Ερντογάν.
Ο φόβος και ο τρόμος στο να απωλεσθούν "ευγενικές χορηγείες" από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής έως και στο να χαθούν θέσεις εξουσίας (που παραδίδει ο εκάστοτε τούρκος πρόξενος), έχουν κυριαρχήσει και έχουν δημιουργήσει ένα σκηνικό ιδιόμορφο, αφού η τραγικότητα των όσων συμβαίνουν καταγράφεται στην άτυπη (ελέω σιωπής των Αθηνών) επισημοποίηση της τουρκικής συγκυριαρχίας στην Ελληνική Θράκη, που εξακολουθεί σε πείσμα πολλών να παραμένει ελληνικό έδαφος.

Ένα τέτοιο περιστατικό -που δεν είναι το μοναδικό- επίδειξης δύναμης της Άγκυρας στην Θράκη, και επί ελλήνων πολιτών, έγινε λίαν προσφάτως και αφορούσε την εκδίωξη κάποιων ιμάμηδων, επειδή θεωρήθηκαν "γκιουλενικοί".
Γελοίο ή επικίνδυνο, είναι άραγε, το ότι διώκονται έλληνες πολίτες, εντός της ελληνικής επικράτειας, ως ύποπτοι συνεργάτες (επί της ουσίας μισθωμένοι υπάλληλοι) του Γκιουλέν;
Γελοίο ή επικίνδυνο είναι το ότι οι ελληνικές αρχές επιδεικνύουν μια πρωτοφανή χαλαρότητα αντιμετώπισης της τουρκικής παρεμβατικότητας στα εσωτερικά της Ελλάδας και κατά ελλήνων πολιτών;
Γελοίο ή επικίνδυνο είναι πως αυτές οι διώξεις γίνονται λόγω πολιτικών φρονημάτων και βάση μίας άτυπης επικήρυξης του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν κατά ό,ποιου υπάρχουν υποψίες πως ανήκει στο δίκτυο Γκιουλέν;
Γελοίο ή επικίνδυνο είναι πως κάποιοι εξαιρούνται των διώξεων επειδή τυγχάνουν υψηλής προστασίας, δηλαδή είναι κάτω από την "ομπρέλα" του ψευτομουφτή Ξάνθης, Αμέτ Μέτε, ο οποίος θεωρείται επίσης γκιουλενικός, αλλά ελέω έλλειψης αντικαταστάτη (άλλης προβεβλημένης από την Άγκυρα προσωπικότητας) συνεχίζει το "έργο" του;
Γελοίο ή επικίνδυνο είναι το ότι αυτή η κατάσταση λαμβάνει χώρα εις βάρος Ελλήνων πολιτών που έχουν μπει στο στόχαστρο των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, και γίνονται αντικείμενα "εκκαθαρίσεων" προς τέρψιν του τούρκου προέδρου;
Γελοίο ή επικίνδυνο είναι πως νόμιμες αποφάσεις του νόμιμου μουφτή Ξάνθης αγνοούνται και επιβάλλεται (προφανώς από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής) η αλλαγή τους, για να διατηρηθούν εσωτερικές ισορροπίες στο στρατόπεδο των τουρκοφρόνων, αλλά και που παρεμβάλλονται και που προσβάλλουν βάναυσα το κύρος της Ελληνικής πολιτείας;

Σε κάθε περίπτωση, το περιστατικό καταγράφηκε επαρκώς και σας το μεταφέρουμε (τις επόμενες ημέρες θα δημοσιεύσουμε και μια ακόμη εξωφρενική παρέμβαση του τουρκικού παρακράτους εντός της Ελληνικής Θράκης και ιδιαίτερα στην Ξάνθη), για να αντιληφθείτε την κατάπτωση και την αδιαφορία της Ελληνικής κυβέρνησης των αχρηστερών, που είτε λόγω ιδεοληψιών, είτε λόγω πολιτικών συμφωνιών που λειτουρογύν ελέω ενός άτυπου εκβιασμού από τους μουσουλμάνους βουλευτές της Θράκης, αποδέχεται τον ρόλο του θεατή και επί της ουσίας συμφωνεί σιωπηρά στον ρόλο του συγκυρίαρχου της Τουρκίας επί της Ελληνικής Θράκης.

Ο Αχμέτ Ιμάμ εναντίον την Τουρκίας με την Ελλάδα σε θλιβερό ρόλο...
"Πριν από λίγες μέρες μερικοί ιμάμηδες οι οποίοι υπάγονται στον ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους, επειδή φέρεται να είχαν σχέση με οργανώσεις του Γκιουλέν.
Ένας από αυτούς που απομακρύνθηκαν ήταν και ο ιμάμης που υπηρετούσε στο τζαμί Τσινάρ της Ξάνθης.
Στις 4/10/2016 λοιπόν ο νόμιμος μουφτής Σινίκογλου διορίζει εκεί ως ιμάμη τον Αχμέτ Ιμάμ. Προκαλούνται κάποιες αντιδράσεις και μετά από 4 ώρες(!) ο Σινίκογλου ανακαλεί τον διορισμό του ! Προφανώς μετά από οδηγίες από το γνωστό γραφείο….
Ο Ιμάμ όμως έχει βγάλει φωτοτυπία. Πάει στο τζαμί και κολλάει το διοριστήριο στον πίνακα ανακοινώσεων του τζαμιού.
Πάνε κάποιοι τουρκόψυχοι και το βγάζουν και μετά αυτός το ξαναβάζει!
Επικοινωνούν ξανά από την νόμιμη μουφτεία με τον Ιμάμ και του λένε ¨Να μην ξαναπατήσεις εκεί¨! (στροφή 180 μοιρών, που δεν αφήνει πολλές απορίες στο ποιός μεσολάβησε για να συμβεί, αφού ο νόμιμος μουφτής ακυρώνει την δική του απόφαση διατηρώντας στην θέση του τον απομακρυθέντα ιμάμη για να ικανοποιήσει τον ψευτομουφτή!!!)
Την επομένη πάει όμως ο Ιμάμ στο Τσινάρ τζαμί, για να κάνει την προσευχή που ήταν προγραμματισμένη για τις 7 το πρωί.
Φτάνει νωρίτερα γύρω στις 06:20 και εκεί τον περίμεναν μέσα στο τζαμί γύρω στα 15 άτομα (δάσκαλοι κορανίου και άλλοι τζουτζέδες του Μέτε) οι οποίοι κάνοντάς του φράγμα με τα σώματα τους δεν τον άφησαν να τελέσει την προσευχή. Μάλιστα μεταξύ αυτών ήταν και ο βουλευτής Ζεϊμπέκ ο οποίος του έκανε έντονες παρατηρήσεις λέγοντας του πως ¨Δεν είναι σωστά αυτά που κάνεις¨…!!!
Ο Ιμάμ θαραλλέος όπως πάντα του είπε πως εκεί είναι τζαμί και ότι ο χώρος στον οποίο δικαιούται να ομιλεί ο Ζεϊμπέκ είναι η βουλή. Αλλά βέβαια προσευχή δεν τέλεσε και απογοητευμένος και εγκαταλελειμμένος από την Ελλάδα αποχώρησε.
Εμείς ρωτάμε. Γιατί ανακλήθηκε ο διορισμός του Ιμάμ;
Βάρυνε μήπως η γνώμη του Ζεϊμπέκ στο θέμα;
Ο Ζεϊμπέκ να θυμίσουμε ότι υπήρξε υπέρμαχος των τραμπουκισμών του Μέτε στην κηδεία του στρατιώτη στην Γλαύκη…
Και αυτοί οι αρμόδιοι που δεν ήθελαν τον Ιμάμ έχουν κάποιον άλλο κατά νου;
Το αποτέλεσμα πάντως είναι πως μέχρι τώρα αντί του Ιμάμ να λειτουργεί εκεί ο γαμπρός του Μέτε…
Η αλήθεια είναι βέβαια πως είμαστε ίσως αιθεροβάμονες όταν περιμένουμε να δράσει σωστά το γνωστό γραφείο και κατ΄επέκταση η μουφτεία Ξάνθης…
Και για να γίνουμε πιο σαφείς:
Ποιος κρατάει στην θέση του τον κ. Καράνταη-πρόεδρο της Βακουφικής Επιτροπής Ξάνθης που επί πολλά χρόνια τώρα έχει παραχωρήσει ΤΖΑΜΠΑ το ακίνητο στο οποίο είναι τα γραφεία του Μέτε;
Γιατί δεν τολμάνε ή να ζητήσουν ενοίκια ή να τον κλωτσήσουν από εκεί μέσα;
Τι άλλο πρέπει να κάνει ο Μέτε για να τον διώξουν από εκεί μέσα;
Μήπως κάποιοι φοβούνται;"
Αυτά συμβαίνουν στην Ελληνική Θράκη. Η Πολιτεία δια των οργάνων της καταγράφει τα συμβαίνοντα, αλλά οι κυβερνώντες αδιαφορούν τόσο για τα γεγονότα όσο και για τον "απόηχό" τους. Φαίνεται πως είτε δεν έχουν καταλάβει τι συμβαίνει είτε αδιαφορούν για όσα γίνονται στην Ελληνική Θράκη. Ενδεχομένως ο φόβος της αντίδρασης του Ερντογάν να "εξαναγκάζει" το μέγαρο Μαξίμου και τον περιλάλητο υπουργό Εξωτερικών να σωπαίνουν. Ίσως, κρυφές πολιτικές συμφωνίες, κομματικές - κυβερνητικές σκοπιμότητες και μικροπολιτικές αποφάσεις να έχουν επιτρέψει την διαμόρφωση και την λειτουργία ενός εκτρωματικού παρακρατικού (και παρασιτικού) "οργανισμού", για τον οποίο καμία κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν τόλμησε να προχωρήσει στα αυτονόητα της αντιμετώπισής του.

Μπορεί το "εκλογικό χρέος" του ΣΥΡΙΖΑ προς τους παρακρατικούς της Άγκυρας να είναι τεράστιο (η απόδειξη βρίσκεται στα αποτελέσματα των εκλογών), όμως καλό θα ήταν τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και το υπόλοιπο "παρεάκι" του που διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους για τον πατριωτισμό που τους διακατέχει, να σκεφτούν πως ως κυβέρνηση έχουν χρέος κυρίως προς την χώρα και πως οι πολιτικές ευθύνες έχουν όρια, τα οποία δυστυχώς -κυρίως για την κυβέρνηση- έχουν προ πολλού ξεπεράσει οι "αρμόδιοι" και οι "υπεύθυνοι"...

Πληροφορίες από "Τουρκικά Νέα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η σύγκρουση των Η.Π.Α. με τη Ρωσία στο πεδίο της Μ. Ανατολής φαίνεται δεδομένη, για να αποφευχθεί η αμερικανική παρακμή, καθώς επίσης το προβλεπόμενο χρηματοπιστωτικό κραχ και χάος του υπερχρεωμένου πλανήτη – ενώ οι κίνδυνοι διάλυσης της ΕΕ και της Ευρωζώνης αυξάνονται, με την Ελλάδα να καθοδηγείται στη δραχμή.
"Η καταστροφολογία είναι μια γνωστική διαστρέβλωση. Το χαρακτηριστικό της σκέψης αυτής είναι η τάση να προβλέπουμε, καθώς επίσης να περιμένουμε πάντα την χειρότερη δυνατή εξέλιξη. Τα άτομα, στην σκέψη των οποίων κυριαρχεί αυτό το μοτίβο, θεωρούν περισσότερο πιθανή μια αρνητική έκβαση των καταστάσεων παρά μια θετική – με αποτέλεσμα να κατακλύζονται διαρκώς από αρνητικά συναισθήματα και άγχος.
Οι «καταστροφολόγοι» θεωρούν πως δεν υποφέρει ο τρόπος σκέψης τους, επειδή αυτό που περιμένουν ως αποτέλεσμα είναι ρεαλιστικά πιθανό να συμβεί. Το λάθος στο οποίο εμπίπτουν όμως είναι το ότι, υποτιμούν ή δεν πιστεύουν πως μια θετική ή και ουδέτερη εξέλιξη είναι εξίσου πιθανή ή και πιθανότερη.
Εν τούτοις, όταν παρουσιάζει κανείς αντικειμενικά διεθνή γεγονότα, τα οποία προμηνύουν μία καταστροφή, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως θιασώτης της καταστροφολογίας – κυρίως επειδή δεν είναι σε θέση να τα αλλάξει, υιοθετώντας ένα πιο λειτουργικό και θετικό μοτίβο σκέψης".
Σε διεθνές επίπεδο το σημαντικότερο δεν είναι προφανώς η οικονομία, παρά το ότι οι απειλές ενός καταστροφικού κραχ που θα μπορούσε να βυθίσει τον πλανήτη στο χάος (ανάλυση), είναι μεγαλύτερες από ποτέ – αλλά η προβλεπόμενη σύγκρουση των Η.Π.Α. με τη Ρωσία, πιθανότατα στο πεδίο της Μέσης Ανατολής το 2018. Πόσο μάλλον όταν οι ίδιοι οι Ρώσοι εκφράζουν τους φόβους τους για μία αμερικανική προβοκάτσια στην περιοχή – στην οποία, μετά την τοποθέτηση πολλών συστημάτων S-300 και S-400 του ρωσικού στρατού, ολόκληρος ο εναέριος χώρος της Συρίας ελέγχεται πλήρως και δεν παρακολουθείται απλά.

Ουσιαστικά δεν αποκλείουν μία τραγωδία, ανάλογη με αυτή των αερογραμμών της Μαλαισίας πλησίον της Συρίας – με την έννοια της σκηνοθεσίας μίας κρυφής αμερικανικής επίθεσης εναντίον ενός πολιτικού αεροπλάνου, έτσι ώστε να ενοχοποιήσουν στη συνέχεια τη Ρωσία. Φυσικά δεν είναι ανάγκη να πετάει το αεροπλάνο επάνω από τη Συρία – αφού αρκεί να ευρίσκεται σε κάποια περιοχή εντός του πεδίου βολής των ρωσικών S-300.

Θεωρείται πάντως προτιμότερη η κατάρριψη ενός τουρκικού αεροπλάνου, αφού με αυτόν τον τρόπο το όφελος για τις Η.Π.Α. θα ήταν διπλό: αφενός μεν οι κατηγορίες εναντίον της Ρωσίας στη διεθνή κοινότητα, με πρώτο στόχο την επιβολή κυρώσεων για την περετέρω οικονομική και στρατιωτική αποδυνάμωση της, αφετέρου η απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Ρωσία, έτσι ώστε η πρώτη να ελεγχθεί ξανά από την υπερδύναμη (πηγή).

Όσον αφορά την περιοχή, οφείλουμε να αναφέρουμε εδώ το γεγονός ότι, τα οικονομικά προβλήματα της Σαουδικής Αραβίας κλιμακώνονται επικίνδυνα – ενώ δεν είναι φιλικά διακείμενη ούτε απέναντι στη Ρωσία (απαίτησε κυρώσεις εναντίον της), ούτε απέναντι στις Η.Π.Α. Επίσης πως ο πρόεδρος Putin έχει τοποθετηθεί στο στόχαστρο της υπερδύναμης, η οποία τον παρουσιάζει ως το μεγάλο εχθρό της Δύσης (άρθρο) – ενώ ασφαλώς τυχόν νίκη της κυρίας Clinton στις εκλογές, δεν θα ήταν ότι καλύτερο για τη Ρωσία και για την ειρήνη.

Στο οικονομικό επίπεδο τώρα, το σημαντικότερο είναι αφενός μεν η συνέχιση της αύξησης του παγκοσμίου χρέους, αφετέρου η εξάντληση των νομισματικών όπλων των κεντρικών τραπεζών – πριν από όλα της Τράπεζας της Ιαπωνίας, ο ισολογισμός της οποίας θα υπερβεί σύντομα το 100% του ΑΕΠ της χώρας, με την κυβέρνηση της να έχει δρομολογήσει το μεγαλύτερο νομισματικό πείραμα όλων των εποχών.

Σε επίπεδο ΕΕ, το σημαντικότερο είναι η δήλωση της Βρετανίας, σύμφωνα με την οποία θα καταθέσει το αίτημα της εξόδου της το Μάρτιο του 2017 (άρθρο) – γεγονός που πιθανότατα σημαίνει ότι, προβλέπει τη διάλυση τόσο της ΕΕ, όσο και της Ευρωζώνης, έχοντας φυσικά πολύ καλή πληροφόρηση από τις Η.Π.Α. Όσον αφορά δε τη νομισματική ένωση, η Ιταλία θα μπορούσε να είναι η αρχή του τέλους της, ενώ δεν είναι λιγότερο επικίνδυνη η Γαλλία, εάν τελικά επικρατήσει το Εθνικό Μέτωπο – χωρίς να υποτιμάμε τα τραπεζικά προβλήματα της Γερμανίας (ανάλυση), τα οποία είναι πολύ μεγαλύτερα από όσο φανταζόμαστε.

Φτάνοντας στην Ελλάδα, θεωρούμε πως το σημαντικότερο δεν ήταν η λήψη των 1,1 δις € αντί των συμφωνηθέντων 2,8 δις € – αφού αυτό συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, ενώ έτσι λειτουργούν οι Γερμανοί απέναντι στα θύματα και στα σκυλιά τους (άρθρο). Δεν ήταν ούτε η απροθυμία του ΔΝΤ να συμμετέχει στο πρόγραμμα, αφού δεν έδωσε καθόλου χρήματα για το τρίτο πακέτο διάσωσης – έχοντας δηλώσει επίσημα πως το χρέος δεν είναι βιώσιμο (πολύ σωστά), πλησιάζει η εξόφληση του για τα δύο πρώτα πακέτα, ενώ οι Η.Π.Α. έχουν επιλέξει τη ρήξη με τη Γερμανία, επειδή θέλει να αυτονομηθεί «πατώντας επάνω» στην ενωμένη Ευρώπη υπό την κατοχή της.

Το σημαντικότερο λοιπόν για την Ελλάδα ήταν η συνέχιση της μη συμμετοχής της στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ (QE) – γεγονός που σημαίνει ότι, δεν της επιτρέπεται η πρόσβαση της στις χρηματαγορές, όπως στην Ιταλία η οποία, εάν δεν στηριζόταν από την ΕΚΤ, θα ήταν αδύνατον να δανεισθεί με βιώσιμα επιτόκια, οπότε θα χρεοκοπούσε.

Εάν όμως η Ελλάδα δεν στηριχθεί από την ΕΚΤ για να δανεισθεί από τις αγορές, τότε θα χρειαστεί ένα 4ο μνημόνιο, ενδεχομένως πριν το 2018 – το οποίο όμως πολύ δύσκολα θα της εγκριθεί, αφού οι δανειστές της έχουν εξασφαλίσει τα εξής:
(α) Τη δημόσια περιουσία της, συμπεριλαμβανομένων των κοινωφελών επιχειρήσεων, μέσω της υπαγωγής της στο Υπερταμείο – το οποίο φυσικά ελέγχουν οι ίδιοι.
(β)  Μεγάλο μέρος της ιδιωτικής της περιουσίας, μέσω της κατοχής των ελληνικών τραπεζών εκ μέρους τους – αφού προηγήθηκε το σκάνδαλο των σκανδάλων (άρθρο).
(γ)  Τέλος, μέσω της υπερβολικής αύξησης των φόρων και των φορολογικών διωγμών, καθώς επίσης της τρομακτικής μείωσης των εισοδημάτων, αφενός μεν τα περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων υποτιμώνται, αφετέρου καταλήγουν μετά από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς στις τράπεζες ή/και στο κράτος σε εξευτελιστικές τιμές – οπότε από εκεί στους δανειστές.
Ως εκ τούτου, αυτό που συμφέρει πλέον τους δανειστές είναι το σχέδιο Σόιμπλε – δηλαδή, η υιοθέτηση της δραχμής από την Ελλάδα όπου, αμέσως μόλις θα υποτιμούνταν, θα εξαγοράζονταν τα υπόλοιπα περιουσιακά της στοιχεία σε εξευτελιστικές τιμές (ανάλυση). Ειδικά όσον αφορά τη Γερμανία, γνωρίζει πάρα πολύ καλά πως τα σημερινά, χωρίς αντίκρισμα χρήματα, είναι μεγάλο ρίσκο για όσους τα κατέχουν – οπότε προτιμάει να πάγια, όπως είναι τα ακίνητα μας, τα οικόπεδα μας, οι επιχειρήσεις μας, τα αεροδρόμια μας, τα νησιά μας κοκ., τα οποία δεν έχουν κίνδυνο να χάσουν την αξία τους.

Ολοκληρώνοντας, εάν σκεφτόταν κανείς εθνικά υπερήφανα, θα αποδεχόταν το σχέδιο του κ. Σόιμπλε υπό ορισμένες προϋποθέσεις (άρθρο) – έχοντας την πεποίθηση ότι, η Ελλάδα θα μπορούσε να τα καταφέρει, κάτι που ασφαλώς ισχύει. Εάν σκεφτόταν όμως ρεαλιστικά, κρίνοντας αφενός μεν από την «ποιότητα» του πολιτικού μας συστήματος, καθώς επίσης από τη σιωπή των αμνών που βασιλεύει, αφετέρου από την παγκόσμια καταιγίδα που φαίνεται στον ορίζοντα, θα ήταν πολύ προσεκτικός.

Πόσο μάλλον όταν όλοι γνωρίζουμε πως οι Έλληνες δεν τάσσονται πλειοψηφικά υπέρ του ευρώ επειδή το θεωρούν πολύτιμο ή/και αναντικατάστατο – αλλά λόγω του ότι δεν εμπιστεύονται καθόλου τους, σε μεγάλο βαθμό, διαφθαρμένους η/και ανίκανους, ανεπαρκείς πολιτικούς τους, έχοντας άλλωστε υποφέρει τα πάνδεινα στο παρελθόν.

Με απλά λόγια, οι Έλληνες θέλουν το ευρώ επειδή έχουν προδοθεί δεκάδες φορές από όλους τους πολιτικούς τους – ενώ σήμερα αηδιάζουν κυριολεκτικά όταν τους βλέπουν οπουδήποτε, με ελάχιστες δυστυχώς εξαιρέσεις.
Εναλλακτικά τώρα, αυτό που απομένει στη χώρα μας δεν είναι άλλο από την άμεση αποδοχή της χρεοκοπίας της, εντός της Ευρωζώνης – κάτι στο οποίο έχουμε αναφερθεί διεξοδικά στο παρελθόν (ανάλυση).

Πηγή Analyst Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο πόλεμος στη Συρία μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμια σύρραξη

Η Τουρκία εξέφρασε φόβους ότι ο πόλεμος στη Συρία θα μπορούσε να μετατραπεί σε παγκόσμια σύρραξη, λόγω της κλιμακούμενης έντασης στις σχέσεις της Ρωσίας με τις ΗΠΑ, δυο χωρών που στηρίζουν αντίπαλα στρατόπεδα στην κρίση αυτή, ξεχνώντας πως η ίδια υποστηρίζει τουλάχιστον τρία στρατόπεδα (ΗΠΑ, Ρωσία, Ισλαμικό Κράτος) και με τις πολυσύνθετες ενέργειές της συμβάλει στα μέγιστα για την κλιμάκωση της κρίσης.

"Για να είμαι ξεκάθαρος, αν συνεχιστεί αυτός ο πόλεμος δι' αντιπροσώπων, η Αμερική και η Ρωσία θα φτάσουν στον πόλεμο", είπε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Νουμάν Κουρτουλμούς μιλώντας στο πρακτορείο Ανατολή.

Ο Κουρτουλμούς εκτιμά ότι η σύρραξη στη Συρία έχει φέρει όλον τον κόσμο "στο χείλος ενός μεγάλου περιφερειακού ή παγκόσμιου πολέμου".

Η Τουρκία και άλλες χώρες της Δύσης ζητούν την αποχώρηση του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, όμως η Μόσχα στηρίζει πολιτικά και στρατιωτικά το συριακό καθεστώς. Η Άγκυρα συμμετέχει στον διεθνή συνασπισμό που έχουν συγκροτήσει οι ΗΠΑ και εξαπολύει αεροπορικές επιθέσεις εναντίον θέσεων του Ισλαμικού Κράτους στην περιοχή.

Οι σχέσεις μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ επιδεινώθηκαν ακόμη περισσότερο αφότου κατέρρευσε η εκεχειρία που είχαν συμφωνήσει οι μεγάλες δυνάμεις στη Συρία. Η κατάπαυση του πυρός κράτησε μόλις μία εβδομάδα. Ο συριακός στρατός, υποστηριζόμενος από τη ρωσική πολεμική αεροπορία, εξαπέλυσε στη συνέχεια μια επίθεση ευρείας κλίμακας στο Χαλέπι και οι οδομαχίες συνεχίζονται στα ανατολικά προάστια της πόλης αυτής που ελέγχονται από τους αντάρτες από το 2012.

Ο Κουρτουλμούς αναφέρθηκε και στην παρουσία των τουρκικών δυνάμεων στο βόρειο Ιράκ, τονίζοντας ότι είναι "νόμιμη" και ότι τα στρατεύματα θα παραμείνουν στη χώρα αυτή "για όσο διάστημα χρειαστεί".

Οι σχέσεις της Βαγδάτης με την Άγκυρα περνούν κρίση αφότου το Ιράκ κατήγγειλε, την περασμένη εβδομάδα, την παρουσία των τουρκικών δυνάμεων "κατοχής" στο έδαφός του. Σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης, περίπου 2.000 Τούρκοι στρατιώτες έχουν αναπτυχθεί στο Ιράκ. Οι 500 από αυτούς βρίσκονται στη βάση Μπασίκα και εκπαιδεύουν εθελοντές Ιρακινούς σουνίτες ενόψει της επιχείρησης για την ανακατάληψη της Μοσούλης, του προπυργίου του Ισλαμικού Κράτους.

Το Ισλαμικό Κράτος προβάλλει "σκληρή αντίσταση" στη Συρία

Μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στη βόρεια Συρία προβάλλουν "σκληρή αντίσταση" στις επιθέσεις που εξαπολύουν υποστηριζόμενοι από την Τουρκία μαχητές των ανταρτών, δήλωσε σήμερα ο τουρκικός στρατός, σχεδόν δύο μήνες αφότου προωθήθηκε στο συριακό έδαφος με σκοπό να τους εκδιώξει από τα σύνορά της.

Με την υποστήριξη τουρκικών αρμάτων μάχης και αεροπορικών επιδρομών, οι αντάρτες κατευθύνονται προς την Νταμπίκ, προπύργιο του Ισλαμικού Κράτους. Από τις συγκρούσεις και τις αεροπορικές επιδρομές έχουν σκοτωθεί τις τελευταίες 24 ώρες 47 τζιχαντιστές, ανέφερε σε δήλωσή του ο στρατός.

"Λόγω της σκληρής αντίστασης της τρομοκρατικής οργάνωσης Νταές (Ισλαμικό Κράτος), δεν κατέστη δυνατό να επιτευχθεί πρόοδος σε μια επίθεση για την κατάληψη τεσσάρων οικισμών", ανέφερε, κατονομάζοντας τις περιοχές ανατολικά της πόλης Αζάζ ως Κάφραχ, Σουράν, Ιχτιμαλάτ και Ντουβάιμπικ.

Η επιχείρηση για την εκδίωξη των τζιχαντιστών από την τουρκική μεθόριο, που έχει ονομαστεί "Ασπίδα του Ευφράτη", βρίσκεται σήμερα στην 50ή ημέρα. Οι υποστηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες πήραν τον έλεγχο περίπου 1.100 τετραγωνικών χιλιομέτρων συριακού εδάφους από το Ισλαμικό Κράτος αφότου ξεκίνησε η επιχείρηση, ανέφερε ο στρατός.

Στην ανακοίνωση που εξέδωσε για τις σημερινές συγκρούσεις, ο τουρκικός στρατός ανέφερε ακόμη ότι 19 μαχητές του Ισλαμικού Κράτους "εξουδετερώθηκαν", ενώ οκτώ υποστηριζόμενοι από τους Τούρκους αντάρτες σκοτώθηκαν επίσης. Είκοσι δύο αντάρτες τραυματίστηκαν. Οι τουρκικές δυνάμεις δεν υπέστησαν απώλειες.

Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη κατέστρεψαν πέντε κτίρια που χρησιμοποιούνταν από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, ενώ αεριωθούμενα του υπό την ηγεσία των ΗΠΑ συνασπισμού "εξουδετέρωσαν" 28 τζιχαντιστές και κατέστρεψαν τρία κτίρια, ανέφερε.

Η επιχείρηση είχε επίσης στόχο μια κουρδική πολιτοφυλακή, την παρουσία της οποίας στα σύνορά της η Τουρκία θεωρεί απειλή.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία δεν θα εκδίδει τους υπόπτους που απαιτούν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά θα τους οδηγεί στο τουρκικό δικαστικό σύστημα έως ότου η Ουάσιγκτον να εκδώσει τον ιεροκήρυκα Fethullah Gülen που διαμένει στην Πενσυλβάνια, δήλωσε ο πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan, σύμφωνα με τη hurriyet.

«Όταν ζητούν από εμάς τρομοκράτες τους παραδίδουμε. Αλλά κοιτάξτε τώρα, δεν παραδίδουν τέτοιους τρομοκράτες σε εμάς. Γιατί όχι; Μιλούν για νομοθεσία και λένε ότι δεν μπορούν να τον παραδώσουν χωρίς δικαστική απόφαση. Εντάξει, ας δούμε τι θα γίνει. Το ίδιο πράγμα θα μπορούσε να συμβεί και εδώ», δήλωσε ο T. Erdogan σε ομιλία του σε δικαστές και εισαγγελείς στην Άγκυρα.
AdTech Ad

Όπως τόνισε, «όταν (οι ΗΠΑ) θέλουν κάποιον από εμάς, εμείς θα τον παραδίδουμε σε εσάς (τους τούρκους δικαστές). Δεν θα αποφασίζουμε μέχρι να αποφασίσουν οι τούρκοι δικαστές. Έτσι θα είναι από τώρα και στο εξής».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τα (ηλεκτρονικά) μηνύματα για την κόρη της Τσέλσι και τους τζιχαντιστές

Η Τσέλσι Κλίντον είναι... κακομαθημένη, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ χρηματοδοτούν το Ισλαμικό Κράτος (Ι.Κ.) και ο επικεφαλής της προεκλογικής εκστρατείας της Χίλαρι Κλίντον, ομογενής Τζον Ποντέστα (Ελληνοαμερικανός από την πλευρά της μητέρας του) λαμβάνει ηλεκτρονικά μηνύματα για UFO!

Αυτό είναι το περιεχόμενο μερικών μόνο από τα 2.000 νέα e-mails από την ηλεκτρονική αλληλογραφία του Ποντέστα, που διέρρευσαν τη Δευτέρα από τον ιστότοπο WikiLeaks. Αντιδρώντας στη νέα -δεύτερη εντός τεσσάρων ημερών- διαρροή, ο εκπρόσωπος της Κλίντον, Γκλεν Κάπλιν, κατηγόρησε ευθέως τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν ότι ενορχήστρωσε τη δημοσιοποίηση των μηνυμάτων, ενώ επέκρινε και τον σύμβουλο του Τραμπ, Τζέισον Μίλερ, επειδή ανάρτησε στο twitter τον σύνδεσμο με τις αποκαλύψεις.

Τα ηλεκτρονικά μηνύματα αναφέρονται στην περίοδο 2015 και αφορούν συζητήσεις για πολιτικές αποφάσεις, όπως τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να απαντήσει η υποψήφια πρόεδρος στο επικριτικό βιβλίο «Clinton Cash». Σε ένα από τα μηνύματα, ο σύμβουλος επί μακρόν στενός συνεργάτης του Μπιλ Κλίντον, Νταγκ Μπαντ, κατηγορεί την κόρη του πρώην προέδρου ότι συμπεριφέρεται σαν «κακομαθημένο παιδί», που δημιουργεί θέματα «γιατί δεν έχει βρει τον δρόμο της και της λείπει η κατεύθυνση στη ζωή». Σε άλλο μήνυμα, η ίδια η Χίλαρι γράφει στον Ποντέστα ότι «χρειάζεται να πιέσουν περισσότερο το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία», καθώς προσφέρουν μυστικά υποστήριξη στο Ι.Κ. και ότι πρέπει να στηρίξουν τους Κούρδους στη Συρία.

Σε ένα τρίτο μήνυμα, ο ομογενής Αντι Μανάτος και υποστηρικτής της δημοκρατικής υποψηφίου συμβουλεύει τον Ποντέστα ότι πρέπει η Χίλαρι να εμφανιστεί «να κρατά, να ταΐζει και να παίζει με το αξιαγάπητο εγγόνι της», γιατί αυτό θα βοηθούσε «να την καταλάβουν» οι Αμερικανοί. Τέλος, ο Ποντέστα έλαβε και δύο e-mails από τον πρώην επικεφαλής του ροκ συγκροτήματος Blink 182, Τομ Ντιλόνγκ, που έχει αφιερώσει πλέον τη ζωή του στη δημοσιοποίηση των απόρρητων αμερικανικών φακέλων για τα UFO. Σε αυτά γράφει ότι θέλει να του γνωρίσει δύο «πολύ σημαντικούς ανθρώπους» σχετικά με το «ευαίσθητο θέμα μας».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Deutsche Bank είναι η μόνη μεγάλη ευρωπαϊκή τράπεζα που πρέπει να πληρώσει ώστε να δανειστεί χρήματα για περίοδο 9 ή 12 μηνών, όπως μετέδωσε το Reuters.

Συγκεκριμένα, η γερμανική τράπεζα πλήρωσε επιτόκιο 0,06% για δάνειο ενός έτους και 0,02% για δάνειο εννέα μηνών, σύμφωνα με τα στοιχεία από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο της Αγοράς Χρήματος ( European Money Market Institute).

Η ανάγνωση των στοιχείων θέτει την Deutsche σε χειρότερη θέση ακόμα και από την προβληματική ιταλική τράπεζα Monte dei Paschi αλλά και την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας, όπως επισημαίνεται.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι δανειστές ανησυχούν σημαντικά περισσότερο για την οικονομική υγεία της Deutsche Bank σε σχέση με τα άλλα 19 μέλη της επιτροπής του Euribor, δηλαδή τις τράπεζες που καθορίζουν το διατραπεζικό επιτόκιο δανεισμού στην ευρωζώνη.

Σημειώνεται ότι οι περισσότερες τράπεζες στην Ευρώπη δανείζονται χρήματα με αρνητικά επιτόκια, που σημαίνει ότι πληρώνονται για να δανειστούν, καθώς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μείωσε τα επιτόκια της κάτω από το μηδέν και παρέχει ρευστότητα εκατοντάδων δισ. ευρώ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα για τη σταθεροποίηση των τραπεζών της ευρωζώνης.

Παρά το γεγονός ότι οι επιβαρύνσεις είναι μικρές, όλες οι άλλες 19 τράπεζες στην επιτροπή του Euribor, συμπεριλαμβανομένων των BNP Paribas, Barclays Bank και Credit Agricole (CAGR.PA), πληρώνονταν για να δανειστούν την ίδια περίοδο.

Η Deutsche Bank "ξαναχτυπά" με νέα πώληση ομολόγου ύψους 1,5 δισ. δολαρίων

Σε νέα πώληση ομολόγου ύψους 1,5 δισ. δολαρίων προχώρησε η Deutsche Bank, μόλις λίγες μέρες μετά την άντληση 3 δισ. δολαρίων σε μια πώληση ομολόγου σε ιδιώτες.

Η γερμανική τράπεζα δανείστηκε με διπλάσιο επιτόκιο από αυτό που κατέβαλε για να δανειστεί ένα χρόνο νωρίτερα.

Όπως μεταδίδει το Bloomberg, η τράπεζα πούλησε το ομόλογο κατά κύριο λόγο στους ίδιους επενδυτές που αγόρασαν το ομόλογο την περασμένη εβδομάδα με ελαφρώς χαμηλότερο ασφάλιστρο από τις 290 μονάδες βάσης.

Το premium στην πώληση της 7ης Οκτωβρίου ήταν 300 μονάδες βάσης, ενώ μια δημόσια έκδοση ομολόγου στην οποία είχε προχωρήσει η τράπεζα τον Αύγουστο του 2015 ήταν στις 143 μονάδες βάσης.

Πρόκειται για την πρώτη συμφωνία που πραγματοποίησε η Deutsche Bank μετά το αίτημα από το αμερικανικό υπουργείο Δικαιοσύνης για πρόστιμο 14 δισ. δολαρίων.

"Η πώληση ομολόγου σε ιδιώτες δείχνει πως μπορούν ακόμα να έχουν πρόσβαση στην αγορά για χρηματοδοτήσεις μεγάλης διάρκειας", δήλωσε ο Ben Sy, επικεφαλής του τμήματος private banking της JP Morgan Chase στο Χονγκ Κονγκ.

"Ακόμα και έτσι, πρέπει να πληρώσει ένα σημαντικό premium και αυτό είναι κάτι που μπορεί να επηρεάσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών", συμπλήρωσε.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ουδείς εξεπλάγη που ξαναπαίχτηκε το σαδιστικό παιχνίδι της «επόμενης δόσης», το οποίο άλλοι το αντιμετωπίζουν, ως τρίτοι, σαν κωμωδία και για την πατρίδα μας αποτελεί μια διαιωνιζόμενη τραγωδία.

Από τις ουκ ολίγες δόσεις που λαμβάνει (σε ομολογουμένως άτακτα χρονικά διαστήματα) η Ελλάδα από τους δανειστές, σχεδόν καμία δεν ήταν... φυσιολογική. Πάντοτε δινόταν με καθυστέρηση, διαιρεμένη σε υποδόσεις και συνοδευόμενη από σκληρές «συστάσεις» προς την «άτακτη» Ελλάδα, που διήποντο από έντονα περιφρονητικό ύφος προς την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά και τον ίδιο τον λαό.

Η δυσάρεστη αλήθεια είναι ότι αυτό το μαρτύριο της σταγόνας είναι ανεξάρτητο από το επίπεδο των προσωπικών σχέσεων των πρωθυπουργών και των υπουργών της Ελλάδος με τους δανειστές - και δη με τους Γερμανούς. Από διάφορα πολιτικά γραφεία, κόμματα και κέντρα εξουσίας των Αθηνών μπορεί να εκπέμπεται μήνυμα «φιλίας» ή ακόμα και υποτέλειας και πλήρους παράδοσης προς το Βερολίνο.

Ομως αυτό δεν επηρεάζει τη στάση των Γερμανών. Εκείνοι, ως συλλογικό ιστορικό υποκείμενο, έχουν μείνει απαράλλαχτοι. Προσφέρουν με το σταγονόμετρο και αρπάζουν βουλιμικά και ανεξέλεγκτα όσα βρίσκουν και ό,τι τους προσφέρεται.

Ο κατακερματισμός των δόσεων και η υπό όρους χορήγηση των δανεικών, ακόμα και όταν έχουν τηρηθεί όλα τα συμπεφωνηθέντα, τους βοηθά να διατηρούν τον έλεγχο, κάτι που λατρεύουν σαν φετίχ οι Γερμανοί. Ουδείς εκ του επιτελείου της Μέρκελ, πολλώ δε μάλλον ο Σόιμπλε, θέλει να δει τους Ελληνες «να παίρνουν θάρρος». Επιπλέον, αν το θύμα βρίσκεται διαρκώς στο όριο της ασφυξίας, οι αντιστάσεις που θα βρίσκουν οι θύτες στις αξιώσεις τους θα είναι μηδενικές.

Φυσικά, η μέθοδος της σταδιακής διάλυσης της πατρίδας μας είναι και ένας τρόπος να πάρουν ρεβάνς οι απόγονοι των ναζί για τη στάση της Ελλάδας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τέλος, αχνοφαίνεται ο στρατηγικός σχεδιασμός του Βερολίνου. Αρπαγή από την Ελλάδα έμψυχου και καταρτισμένου ανθρώπινου δυναμικού μέσω της μετανάστευσης, καθώς και σταδιακή δήμευση των περιουσιών των πολιτών της χώρας μας μέσω της ύφεσης.

Ετσι πράττουν οι «εταίροι».

Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ένας Γάλλος, ένας Ισπανός και οι τρεις «δικοί μας»

Ενας πρώην στενός συνεργάτης της επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Κριστίν Λαγκάρντ, ένας Ισπανός και ένας Ελληνας που έχουν εργαστεί σε θέσεις «κλειδιά» στο ΔΝΤ, μια σύζυγος βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και ένας πανεπιστημιακός που έχει επίσης δραστηριοποιηθεί πολιτικά από τις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ αποτελούν τη σύνθεση του Εποπτικού Συμβουλίου του Κατοχικού Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων.

Ο διορισμός τους με απόφαση του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου αποτελούσε προαπαιτούμενο για την υποδόση των 2,8 δισ. ευρώ και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Πλέον η κυβέρνηση καλείται να επισπεύσει για να στελεχωθεί και το διοικητικό συμβούλιο του Υπερταμείου (που θα λειτουργεί υπό τη στενή επιτήρηση του Εποπτικού Συμβουλίου) και ο νέος φορέας να αρχίσει τη λειτουργία του πριν από το τέλος του έτους, όπως απαίτησε προχθές το Eurogroup.
Η πεντάδα του Εποπτικού Συμβουλίου αποτελείται από τους:

1. Ζακ Λε Παπ (πρόεδρος): Ο Γάλλος τεχνοκράτης ήταν υποδιευθυντής του γραφείου της νυν επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ κατά τη θητεία της ως υπουργού Οικονομικών της Γαλλίας και νωρίτερα σύμβουλος στα υπουργεία Δικαιοσύνης και Μεταφορών. Εχει βρεθεί σε υψηλόβαθμες θέσεις τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα στη Γαλλία.

2. Νταβίντ Βεγκάρα: Ο Ισπανός καθηγητής Οικονομικών και πρώην αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) διετέλεσε υφυπουργός Οικονομικών επί κυβερνήσεως Θαπατέρο (2004-2009) και αναπληρωτής διευθυντής του Τμήματος Δυτικού Ημισφαιρίου του ΔΝΤ (2010-2012).

3. Γιώργος Ταβλάς: Μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Τραπέζης της Ελλάδος και καθηγητής του πανεπιστημίου του Λέστερ, έχει εργαστεί για περισσότερο από μία δεκαετία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ενώ έχει συνεργαστεί ως σύμβουλος και με την Παγκόσμια Τράπεζα και τον ΟΟΣΑ.

4. Ολγα Χαρίτου: Οικονομολόγος με ειδίκευση στα χρηματοοικονομικά και πολυετή θητεία ως στέλεχος της Alpha Bank, από το 2010 είναι ιδιοκτήτρια της εταιρίας ΟΜΙΚΡΟΝ Συμβουλευτική. Σύζυγος του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χριστόφορου Παπαδόπουλου, έχει φιλοξενήσει τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στο σπίτι της στην Αίγινα.

5. Γιώργος Σταμπουλής: Λέκτορας στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, μέλος του Δ.Σ. των ΕΛ.ΠΕ., υπήρξε υπεύθυνος του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για τη Θεσσαλία και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Μαγνησίας στις τελευταίες περιφερειακές εκλογές.

Στο Υπερταμείο μεταβιβάζονται όλες οι κρατικές επιχειρήσεις και τα κρατικά ακίνητα. Μέχρι στιγμής έχει συμφωνηθεί η μεταβίβαση των συμμετοχών του Δημοσίου σε ΟΑΣΑ, ΟΣΥ, ΣΤΑΣΥ, ΟΣΕ, ΟΑΚΑ, ΕΛ.ΤΑ., ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, Κτιριακές Υποδομές, ΕΛΒΟ, Αττικό Μετρό και ΔΕΗ. Οι συμμετοχές στις ΔΕΚΟ θα μεταφερθούν στην υπό ίδρυση Εταιρεία Δημοσίων Συμμετοχών Α.Ε. (ΕΔΗΣ Α.Ε.), ενώ θυγατρική του Υπερταμείου θα είναι και η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ). Ο τρίτος βραχίονας είναι το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) και ο τέταρτος το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων (ΤΑΙΠΕΔ).

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τσίπρας καλεί Καμμένο στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ

Γράφουν οι Παναγιώτης Αποστόλου
και Χρήστος Χατζηαναστασίου


Την ίδια ώρα που η εφημερίδα “Αυγή” ξεκινάει το δικό της παιχνίδι στις ισορροπίες εντός του ΣΥΡΙΖΑ, λίγα 24ωρα πριν το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ και μετά την δημοσιοποίηση της δημοσκόπησης της Publik Issue του Χρήστου Μαυρίδη, σας αποκαλύπτουμε σήμερα το σενάριο που σκηνοθετείται και που έχει πολύ μα πάρα πολύ παρασκήνιο…

Η ύπαρξη του Τσίπρα περνάει από τη διάλυση των ΑΝΕΛ

Πιο συγκεκριμένα, ο Αλέξης Τσίπρας προκειμένου να επιβιώσει πολιτικά, καταστρώνει ένα παιχνίδι στρατηγικής ανοίγματος του ΣΥΡΙΖΑ σε όλους τους πολιτικούς χώρους, όπως στο ΠΑΣΟΚ και την οριστική του απόφαση να ενσωματωθεί στην Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο θα αλώσει τον Κεντρώο και Σοσιαλιστικό χώρο.

Μνηστήρες στο εγχείρημα της επόμενης ημέρας είναι η λεγόμενη ομάδα των “53”. Την ίδια ώρα που τα ΠΑΣΟΚογενή στελέχη του κυβερνώντος κόμματος θα επιθυμούσαν την οργανωτική τους ένταξη στον ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα κόμμα που πλέον θα μετατραπεί από τις πολλές συνιστώσες σε έναν φορέα χωρίς ιδεολογικό υπόβαθρο αλλά με ψευδεπίγραφη “αριστερή πατριωτική κοινωνική ένωση”, τέτοια που να μπορεί να καλύψει τα όποια κενά έχουν δημιουργηθεί από την υπογραφή και υλοποίηση του 3ου μνημονίου.

Στο ίδιο μοτίβο παίζουν τέσσερα πρωτοκλασάτα στελέχη των “Ανεξαρτήτων Ελλήνων” που πιέζουν τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας και Πρόεδρο των ΑΝ.ΕΛ Πάνο Καμμένο στην ενσωμάτωση του κόμματός τους στο ΣΥΡΙΖΑ, μετά την ολοκλήρωση του Συνέδριου, που όπως προβλέπουμε θα βγουν τα μαχαίρια από στελέχη του κυβερνώντος κόμματος, τα οποία παραμένουν “σταθερά” στην “αριστερή” κατεύθυνση του ΣΥΡΙΖΑ, παρά τους βερμπαλισμούς της κυβέρνησης και τις επικίνδυνες οσφυοκαμψίες της.

Όπως το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ΄80, έτσι και ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται πιο δεξιά

Για τη δημιουργία ενός τέτοιου σχήματος είναι βέβαιο ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι αποφασισμένος να καλέσει τον Πάνο Καμμένο σε ένα Συνέδριο που στόχος των ισχυρών αυτήν την εποχή στον ΣΥΡΙΖΑ είναι η δημιουργία μιας στρατηγικής νεωτεριστικής αριστεράς με την οποία δεν θα έχει τα ταμπού και τις αγκυλώσεις μιας άλλης εποχής με τον δεξιό χώρο.

Έτσι, την ώρα που ο Τσίπρας έχει αποφασίσει να υπηρετήσει το νεοφιλελεύθερο δόγμα ανάπτυξης της οικονομίας που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μοναδικός του σύμμαχος είναι ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ και ο οποίος αποτελεί το ισχυρό του όπλο ώστε να ξεφύγει ο ΣΥΡΙΖΑ από τις παλαιοκομματικές αντιλήψεις που επικρατούν εδώ και δεκαετίες στην Ελλάδα.

Καμμένος και οι συν αυτώ, νοιάζονται για τη διάσωση του πολιτικού τους σαρκίου

Όλα αυτά έρχονται σε πλήρη αντιστοίχηση με το ρεπορτάζ που έχουμε μέσα από την Χαροκόπου και η οποία κάνει λόγο για υψηλά στελέχη των ΑΝΕΛ που πρόσκεινται στην λογική του Τσίπρα και είναι τέσσερεις (4)…

Ωστόσο, η μεγάλη δυναμική του εγχειρήματος Τσίπρα, αυξάνει ισχυρά από τη στιγμή που Υπουργοί (2) της σημερινής κυβέρνησης από τους ΑΝΕΛ καθώς και ένας Βουλευτής των ΑΝΕΛ, που αξιοποιήθηκαν από τον ίδιο τον Τσίπρα, πιέζουν τον Καμμένο για την πραγματοποίηση του εγχειρήματος.

“Εγκαταλείποντας” το κόμμα που βουλιάζει – από τη στιγμή που ιδεολογικά αλλά και ουσιαστικά πούλησε τους ψηφοφόρους του – σε μια προσπάθεια να σώσουν το πολιτικό τους σαρκίο.

Έτσι, ο πόλεμος εντός των ΑΝΕΛ καλά κρατεί, από τη στιγμή που οι άλλοι Βουλευτές είναι δυσαρεστημένοι. Όπως και όσοι από το στελεχιακό δυναμικό του κόμματος έχουν την υπομονή και παραμένουν στους ΑΝΕΛ, δεν επικροτούν αυτήν την προοπτική, πιστεύοντας πως οι ΑΝΕΛ πρέπει να επανέλθουν στον φυσικό τους πολιτικό χώρο. Δηλαδή, τη Νέα Δημοκρατία. Και είναι στελέχη τα οποία δεν έχουν λόγο να κρύψουν ότι είναι υποστηριχτές του περιβάλλοντος Κώστα Καραμανλή.

Αλλά, τα πράγματα περιπλέκονται περίεργα καθώς μέσα στους ΑΝΕΛ επικρατεί και η λογική των βιλαετιών ή καλύτερα η φιλοσοφία των Προεδρικών και οι οποίοι για καθαρά προσωποπαγή και ιδιοτελή συμφέροντα πότε παίρνουν θέση υπέρ μιας πολιτικής συστέγασης με τον ΣΥΡΙΖΑ και πότε εξαντλούν την πολιτική τους φιλοσοφία με το γεγονός ότι “τώρα είμαστε κυβέρνηση…. και κάνουμε ότι θέλουμε”…

Όταν μιλούν οι Εβραίοι

Μέσα σε αυτό το κλίμα πανσπερμίας απόψεων, έρχονται να προστεθούν και οι κρυφές συνομιλίες ενός σημαντικού στελέχους των ΑΝΕΛ με την Πρεσβεία του Ισραήλ και με την οποία ήδη το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έχει υπογράψει συμβάσεις για οπλικά συστήματα και παροχή βοήθειας…

Μιλάμε λοιπόν, για ένα εκκολαπτόμενο κόμμα με ισχυρές έξωθεν βοήθειες, με τον βαθμό προσωπικής ανέλιξης να υπερβαίνει κάθε στρατηγική ιδεολογικού πρόσημου καθώς τόσο στον ΣΥΡΙΖΑ όσο και στους ΑΝΕΛ γνωρίζουν πολύ καλά ότι, οι υποσχέσεις – παραμύθια που πούλησαν στον Ελληνικό λαό και με τα όλα τα Κοινωνικά μέτωπα εναντίον τους, το πιο πιθανό είναι να τους στείλει ο ίδιος ο λαός στον αγύριστο παρά να ανανεώσει την εμπιστοσύνη του για την παραμονή των δύο κομμάτων στην εξουσία, όταν κι εφόσον γίνουν εκλογές.

Με όλα αυτά, το σενάριο για Εθνικό κάλεσμα μέσα από το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ είναι κατ΄ εμάς δεδομένο. Έτσι, σε αυτήν την περίπτωση ο Πάνος Καμμένος θέλοντας να σώσει την πολιτική του ύπαρξη, δεν θα διστάσει να διαλύσει το κόμμα του ή έστω να το μεταμορφώσει ως ακόμη μια συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ με ότι αυτό συνεπάγεται…

Το βέβαιο είναι πως τα μαχαίρια που ήδη υπάρχουν εντός ΑΝΕΛ θα πάρουν μορφή χιονοστιβάδας και ίσως έτσι το μεγάλο κόλπο του Τσίπρα να μείνει στις καλένδες μέχρι νεωτέρας…

Στην αναμονή ο πάντα πρόθυμος Λεβέντης

Το κόμμα που “είδε φως και μπήκε” χάριν της ψήφου των μπαχαλάκηδων και των αργόσχολων των καφενέδων που θεώρησαν ότι ο “γραφικός” Βασίλης Λεβέντης θα τους λύσει τα προβλήματα, είναι το Backup του Αλέξη Τσίπρα. Ένα ανύπαρκτο ιδεολογικά κόμμα, ένας πολιτικός αχταρμάς που σύντομα εξαερώνεται, αποτελεί τη χρυσή εφεδρεία του ΣΥΡΙΖΑ, στην προσπάθεια να μην ξεκατσικωθεί ποτέ από το σβέρκο του ελληνικού λαού!!

Ένας σβέρκος που έχει μάθει τελικά στις καρπαζιές και από ότι δείχνει αρχίζει να του αρέσει!!!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι ευρωπαϊκές φυλακές έχουν γίνει «φυτώριο» για τα τζιχαντιστικά δίκτυα που τις χρησιμοποιούν για να στρατολογούν νέα μέλη «έτοιμα για δράση», όπως αναφέρει μια έκθεση του Διεθνούς Κέντρου για την Έρευνα της Ριζοσπαστικοποίησης (ICSR) με έδρα το Λονδίνο.

H εμφάνιση του Ισλαμικού Κράτους ενίσχυσε τους δεσμούς μεταξύ της τρομοκρατίας και της εγκληματικότητας, υπογραμμίζει η έκθεση, προσθέτοντας ότι οι εξτρεμιστικές οργανώσεις εγκαταλείπουν τα θρησκευτικά σχολεία και στρέφονται ολοένα και περισσότερο προς τα ευρωπαϊκά γκέτο όπου μπορούν να βρουν υποψήφια μέλη που έχουν ήδη εγκληματικό παρελθόν.

Κυρίως οι φυλακές προσφέρουν μια δεξαμενή «νέων ανθρώπων, οργισμένων», οι οποίοι είναι «έτοιμοι για δράση».

«Παρατηρούμε ότι η ριζοσπαστικοποίηση γίνεται ολοένα και πιο γρήγορα στις φυλακές. Η φυλάκιση για βίαια εγκλήματα διευκολύνει το πέρασμα στον βίαιο εξτρεμισμό», σημειώνει ο Πίτερ Νόιμαν, διευθυντής του ICSR και ένας από τους συντάκτες της έκθεσης.

Η εξοικείωση κάποιων κρατούμενων με τα όπλα και τα μυστικά δίκτυα χρηματοδότησης ενισχύει την τάση αυτή, αναφέρει η έκθεση.

Οι ερευνητές του ICSR βασίστηκαν στα προφίλ 79 Ευρωπαίων τζιχαντιστών – από το Βέλγιο, τη Δανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ολλανδία και τη Βρετανία-- που πήγαν στο εξωτερικό για να πολεμήσουν ή που ενεπλάκησαν σε τρομοκρατικές ενέργειες στην Ευρώπη.

«Πολλοί αναλυτές εξακολουθούν να ισχυρίζονται ότι οι τρομοκράτες προέρχονται από τη μέση και την ανώτερη τάξη, φέρνοντας ως παράδειγμα τον Οσάμα μπιν Λάντεν που ήταν γιος εκατομμυριούχου και τους δράστες της 11ης Σεπτεμβρίου που ήταν φοιτητές. Όμως δεν πιστεύω ότι αυτό αντιστοιχεί στην πραγματικότητα που έχει δημιουργηθεί με το ΙΚ, πρέπει να επανεξετάσουμε τη στρατηγική μας», τόνισε ο Νόιμαν.

Ο καθηγητής πρόσθεσε ότι μεταξύ των τζιχαντιστών που εξετάστηκαν τα δύο τρίτα δεν είχαν απλώς εγκληματικό παρελθόν, αλλά βίαιο.

Σύμφωνα με την έκθεση, η πλειονότητα των τζιχαντιστών είναι γνωστοί στην αστυνομία προτού διαπράξουν ακραίες ενέργειες εξαιτίας του ποινικού τους μητρώου.

Σε 5.000 εκτιμάται ο αριθμός των Ευρωπαίων που έχουν ενταχθεί τα τελευταία πέντε χρόνια σε τζιχαντιστικές οργανώσεις, όπως το Μέτωπο αλ Νόσρα και το ΙΚ για να πολεμήσουν στη Συρία και το Ιράκ.

Μεταξύ των τζιχαντιστών που εξέτασε το ICSR, το 57% βρέθηκε για ένα διάστημα στη φυλακή πριν τη ριζοσπαστικοποίησή του και τουλάχιστον το 27% όσων φυλακίστηκαν ριζοσπαστικοποιήθηκε όταν εξέτιε την ποινή του.

Κάποιοι θεωρούν τον τζιχαντισμό ως «λύτρωση», σύμφωνα με την έκθεση, η οποία αναφέρει ως παράδειγμα τον Άλι Αλμανάσφι, έναν Λονδρέζο συριακής καταγωγής, ο οποίος δήλωσε: «θέλω μία φορά να κάνω κάτι καλό, κάτι αγνό».

«Το Ισλαμικό Κράτος εκπροσωπεί τη βιαιότητα, την ισχύ, τη δύναμη που αναζητούν οι νέοι αυτοί, που συχνά είναι πρώην μέλη συμμοριών», επισημαίνει ο Νόιμαν. «Χονδρικά το ΙΚ τους λέει: μπορείτε να συνεχίσετε να κάνετε όλα όσα κάνατε μέχρι τώρα, όμως αυτή τη φορά θα πάτε στον παράδεισο».

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η έκταση στην οποία θα κατασκευαστεί είναι ο παλαιός Κεντρικός Σταθμός Αυτοκινήτων του Ναυτικού. Εκτός από το τζαμί, θα κατασκευαστούν δύο βοηθητικοί χώροι που θα χρησιμοποιούνται ως γραφεία των ιμάμηδων

Έως τον Απρίλιο του 2017 αναμένεται να είναι έτοιμο το ισλαμικό τέμενος της Αθήνας, το οποίο θα κατασκευαστεί στον Βοτανικό ύστερα από πολλές περιπέτειες, καθυστερήσεις και αντιδράσεις.

Η σχετική σύμβαση υπεγράφη και αναρτήθηκε χθες στη «Διαύγεια». Το κόστος του έργου ανέρχεται στο ποσό των 886.963,17 ευρώ, ενώ η συνολική προθεσμία του έχει καθοριστεί σε έξι μήνες από την υπογραφή της σύμβασης. Η σύμβαση διέπεται από τα τεύχη δημοπράτησης, ενώ η ανάδοχος κατέθεσε εγγυητική επιστολή ύψους 76.630 ευρώ.

Η απόφαση για να «ξεμπλοκάρει» η ανέγερση τζαμιού στην Αθήνα είχε οριστικά ληφθεί με την ψήφιση το περασμένο καλοκαίρι ειδικής νομοθετικής διάταξης. Στην αιτιολογική της έκθεση μάλιστα επισημαινόταν ότι η Αθήνα είναι πλέον η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δεν διαθέτει ισλαμικό τέμενος για την κάλυψη των θρησκευτικών αναγκών των μουσουλμάνων που διαμένουν στη χώρα μας.

Tα σχέδια

Βάσει των υφιστάμενων σχεδίων, το ισλαμικό τέμενος θα αναγερθεί σε μια έκταση περίπου επτά στρεμμάτων στον Ελαιώνα, η οποία εξυπηρετείται από σχεδόν όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Το κτίριο του τεμένους θα είναι 850 τ.μ. με στόχο η χωρητικότητά του να φτάνει τα 350 άτομα (υπολογίζονται 300 άνδρες και 50 γυναίκες). Το μέγεθός του δεν θα ξεπερνά έναν μεσαίου μεγέθους ενοριακό ναό και δεν θα διαθέτει μιναρέ.

Η έκταση στην οποία θα κατασκευαστεί είναι ο παλαιός Κεντρικός Σταθμός Αυτοκινήτων του Ναυτικού και θα καλύψει περί τα 2/3 της. Εκτός από το τζαμί, θα κατασκευαστούν δύο βοηθητικοί χώροι που θα χρησιμοποιούνται ως γραφεία των ιμάμηδων.

Δίπλα προβλέπεται να δημιουργηθεί μια παιδική χαρά, ενώ μπροστά από το τζαμί θα υπάρχει ένα σιντριβάνι με τις παραδοσιακές βρύσες στα πρότυπα του θρησκευτικού τελετουργικού.

Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Παιδείας, το τέμενος της Αθήνας θα είναι αποκλειστικά ελληνική υπόθεση, καθώς θα διοικείται από επταμελές συμβούλιο που θα διορίζεται από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Η σύνθεση του συμβουλίου θα περιλαμβάνει τρεις δημοσίους υπαλλήλους καριέρας, δύο εκπροσώπους του Δήμου Αθηναίων και δύο εκπροσώπους των μουσουλμανικών κοινοτήτων.

Η αρχιτεκτονική του κτιρίου θα είναι απλή, καθώς στόχος είναι να ικανοποιήσει λειτουργικές ανάγκες, και ο σχεδιασμός του θα έχει λιτές γραμμές.

Σε λειτουργία

Από τη στιγμή που θα λειτουργήσει το τέμενος θα αποτελεί τον βασικό λατρευτικό χώρο των μουσουλμάνων της Αθήνας. Ωστόσο, σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, αυτό δεν σημαίνει ότι από την επόμενη ημέρα θα κλείσουν διά νόμου τα άτυπα τζαμιά που υπάρχουν στις πόλεις.

Προκειμένου να παραμείνουν σε λειτουργία όμως θα απαιτηθεί αδειοδότηση, καθώς σήμερα από το σύνολο των 65-67 άτυπων τζαμιών που υπολογίζεται ότι υπάρχουν στην Αττική, τις απαραίτητες άδειες διαθέτουν μόνο τρία.

Μαρία Λιλιοπούλου
Πηγή "Έθνος"


Σχόλιο ιστολογίου: Μέχρι στιγμής η Ελληνική Πολιτεία, δια των αρμοδίων οργάνων της, καθώς και η κυβέρνηση, δεν έχουν απαντήσει σε σειρά καίρων ερωτημάτων σχετιζομένων τόσο με την λειτουργία του τζαμιού (υπάρχουν αρκετές διαφορετικές ομάδες μουσουλμάνων), όσο και με ζητήματα που άπτονται της εθνικής ασφάλειας (χώροι συνάντησης και οργάνωσης ισλαμιστών τρομοκρατών).
Λογική, λοιπόν, η ερώτηση: Το ότι προχωρά η ανέγερση του τζαμιού, παρά τα κενά που ήδη έχουν επισημανθεί, και σε περίπτωση που υπάρξουν αρνητικές συνέπειες, ποιός θα φέρει την ποινική ευθύνη για οτιδήποτε συμβεί; Ή, μήπως, δεν υπάρχουν ποινικές ευθύνες (νομοθετικό κενό) όταν ικανοποιούνται απαιτήσεις τρίτων (βλ. Ευρώπη και Ερντογάν) ή ιδεοληψίες πολιτικών;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σε πλήρη αμφισβήτηση της ελληνικής και της κυπριακής υφαλοκρηπίδας σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο επιμένει η Τουρκία, καθώς με επιστολή στα Ηνωμένα Έθνη, η οποία δημοσιεύτηκε και ως επίσημο έγγραφο των Ηνωμένων Εθνών στις 30 Σεπτεμβρίου (Α/71/421), δηλώνει ότι έχει «απαράγραπτα» δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα δυτικά των ακτών της Κύπρου, έξω από τα στενά όρια των χωρικών υδάτων της.

Σε μια περιοχή που όχι μόνο επικαλύπτει ένα σημαντικό τμήμα της κυπριακής ΑΟΖ και Οικοπέδων για τα οποία ήδη υπάρχει διαδικασία διεθνούς διαγωνισμού, αλλά «εξαφανίζει» και την ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή βάσει της επήρειας που έχουν όχι μόνο το Καστελόριζο και η Στρογγύλη, αλλά και η Ρόδος, η Κάρπαθος και η Ανατολική Κρήτη.

Ο μόνιμος Αντιπρόσωπος της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη (και νέος πρεσβευτής στην Ελλάδα) Χαλιτ Τσεβικ, με την επιστολή του προς τον Γ.Γ. του ΟΗΕ, απαντά ουσιαστικά στην επίσημη διαμαρτυρία της Κυπριακής Δημοκρατίας (της 6ης Σεπτεμβρίου) για την παρενόχληση από τουρκικό πολεμικό πλοίο, του κυπριακού ερευνητικού σκάφους R/V Flash Royal στις 25 Αυγούστου, ενώ πραγματοποιούσε επιστημονική έρευνα εντος της κυπριακής ΑΟΖ.

Η τουρκική επιστολή δηλώνει ότι οι συντεταμένες στις οποίες έγινε η παρενόχληση
«βρίσκονται δυτικά του μεσημβρινού 32ο 16’ 58” και εμπίπτει στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, όπου η Τουρκία έχει ipso facto και ab initio δικαιώματα, καθώς και νόμιμα συμφέροντα».
Και η επιστολή προειδοποεί για συνέχιση τέτοιου είδους πειρατικών ενεργειών επισημαίνοντας:
«Σε συμφωνία με τους κανόνες και τις αρχές του διεθνούς δίκαιου, τα τουρκικά πολεμικά πλοία έχουν το νομιμοποιημένο δικαίωμα να παρεμβαίνουν σε κάθε επιστημονική ερευνητική δραστηριότητα που γίνεται χωρίς την συγκατάθεση η άδεια της Τουρκίας. Συνεπώς το τουρκικό πλοίο έδρασε σύμφωνα με τις καθιερωμένες διεθνείς πρακτικές και κανένα περιστατικό “παρενόχλησης” δεν έλαβε χώρα...».
Η Αγκυρα όμως με την συγκεκριμένη επιστολή παραπέμπει σε μια σειρά μονομερών διακοινώσεων προς τον ΟΗΕ, που θεωρεί ότι έχουν αποτυπώσει το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο. Στις διακοινώσεις αυτές όμως εκτός εκείνων που αμφισβητούν την οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Κύπρου και Αίγυπτου (και στην οποία περιγράφεται η τουρκική διεκδίκηση στην περιοχή αυτή), συμπεριλαμβάνεται και η διακοίνωση της 12ης Μάρτιου 2013 η οποία μεταξύ άλλων χαρακτηρίζει τουρκική την υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου και στην περιοχή της Ρόδου, τις οποίες μάλιστα έχει συμπεριλάβει σε Οικόπεδα τα οποία έχει προσφέρει για έρευνα και εκμετάλλευση στην τουρκική κρατική εταιρία ΤΡΑΟ.

Καθώς η τουρκική αυτή επιστολή στον ΟΗΕ έγινε λίγες ημέρες μετα τις συνομιλίες του κ. Αναστασιάδη στον ΟΗΕ και την Τριμερή συνάντηση του με τον γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν κι Μουν και τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζι, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και η συνολική παρέμβαση για το θέμα της υφαλοκρηπίδας αλλά και η αναφορά ότι «δεν υπάρχει μια μόνο Αρχή, η οποία νομίμως να εκπροσωπεί τόσο τους τουρκοκυπρίους όσο και τους ελληνοκυπρίους, αλλά και την Κύπρο ως ένα σύνολο», αμφισβητώντας φυσικά και πάλι εμπράκτως την ύπαρξη της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πηγή ΜΙgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



ΗΠΑ - ΕΕ τηρούν ισορροπίες και το ΥΠΕΞ στρουθοκαμηλίζει

Γράφει ο Χρήστου Ζαχαράκις
Πρέσβης ε.τ.


Το είδαμε λοιπόν και αυτό στον άμοιρο τόπο όπου καταντήσαμε να ζούμε. Ετσι, η διπλωματική γλώσσα μιας επίσημης και επώνυμης erga omnes διαμαρτυρίας του σύγχρονου ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών βάσισε την επιχειρηματολογία της στην ελαφρά παραφρασμένη ως προς τους «γαϊδάρους» θυμόσοφη λαϊκή παροιμία για τους δύο διεκδικητές ξένου αχυρώνα!
Και μάλιστα με την οξφορδιανή μετάφρασή της, προφανώς για να ενημερωθούν και να αντιδράσουν καταλλήλως, μεταξύ άλλων, τα αγγλόφωνα Foreign Office και State Departement, των οποίων τα τυχόν «πικραμένα» στελέχη ασφαλώς θα ξεκαρδίστηκαν δεόντως. Και όλα αυτά γιατί πιθανώς η ελληνική διπλωματία των ημερών μας θεωρεί ότι με την παροχή άφθονης τέρψεως στους φίλους, εταίρους και συμμάχους θα καταστεί συμπαθής, ώστε να εξασφαλίσει την υποστήριξή τους, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται να πιστεύει ότι θα διασύρει τις απειλητικές αξιώσεις των αντιπάλων της με την αποκάλυψη ότι τρώνε άχυρο και γι’ αυτό καβγαδίζουν για τον αχυρώνα.

Και πράγματι η αποστολή επετεύχθη. Διότι, παρά τη διασκέδαση, οι φίλοι μάς συνέστησαν να μπούμε και εμείς στον καβγά και να τα βρούμε με τους διεκδικητές όχι πλέον για ξένο αλλά για τον δικό μας αχυρώνα και οι αντίπαλοί μας απαξίωσαν σουλτανικά να απαντήσουν, εφόσον έκριναν, δικαιολογημένα, ότι δεν άξιζε τον κόπο ακόμη και για υποζύγια.

Αφήνοντας όμως κατά μέρος και τα λοιπά μαργαριτάρια της σχετικής ανακοινώσεως του ΥΠΕΞ (αρχικά που δεν διευκρινίζουν αν πρόκειται για το υπουργείο ή τον υπουργό), που μάλιστα μάλλον γράφτηκε με το τελευταίο τεχνολογικό υλικό της μελάνης που αυτοεξαφανίζεται (ephemeral λέγεται από όσους ξένους διδάσκονται και σέβονται την ελληνική γλώσσα), ας εξετάσουμε την ουσία του θέματος. Η οποία απαντήθηκε, από την πλευρά μας, με μία νερόβραστη απειλή περί της νομοτελειακής ήττας όλων των αναθεωρητικών λογικών και με τη συνήθη καταφυγή στο πρόβλημα της υφαλοκρηπίδος, χωρίς και πάλι να προβληθούν οι δικές μας απαιτήσεις στον αχυρώνα της γείτονος με υπόμνηση, έστω του τουρκικού κατοχικού στρατού στην Κύπρο, των καθημερινών παραβιάσεων του θαλασσίου και εναερίου εθνικού χώρου μας και του πάντοτε ισχυρού ως προς την Αγκυρα casus belli.

Πότε επιτέλους θα αποφασίσουμε να παύσουμε να αμυνόμεθα άοπλοι με την πλάτη στον τοίχο και πότε θα απαλλαγούμε από το σύμπλεγμα της απωλείας του δήθεν πλεονεκτήματος του «καλού παιδιού», στο οποίο, σημειωτέον, μας εξορκίζουν κάθε φορά οι συνήθεις καλοθελητές και το οποίο φυσικά μόνον αρνητική απόδοση έχει;

Και πότε θα παύσουμε να αρκούμεθα στη δήθεν παλικαρίστικη απόρριψη των τουρκικών διεκδικήσεων, που παρά ταύτα προβάλλονται ανενδοίαστα σε κάθε ευκαιρία, ενώ εμείς παρασιωπούμε συστηματικά και συνεπώς αποδυναμώνουμε ενσυνείδητα τα διαπραγματευτικά, έστω, πυρομαχικά μας; Και με την ευκαιρία, ένα συναφές αγωνιώδες ερώτημα. Αλήθεια, σκέφθηκε κανείς στο ΥΠΕΞ ότι η πρόσφατη επώνυμη τουρκική αναφορά στη Συνθήκη της Λωζάννης, εάν δεν αντικατοπτρίζει το προσωπικό ύφος του νεότουρκου σουλτάνου, θα μπορούσε να αφορά την αναθεώρηση του νομικού καθεστώτος της όχι μόνο στα νησιά του Αιγαίου αλλά κυρίως στην Θράκη; Και αν ναι, πώς ακριβώς προετοιμάζεται για την αντιμετώπιση μιας πιθανότατα επικείμενης όχι πλέον υπονοούμενης αλλά απερίφραστης σχετικής τουρκικής απαιτήσεως;

Φαίνεται, ωστόσο, ότι η υπομονή μας στην αναμονή υπεύθυνων απαντήσεων στα ερωτήματα αυτά διαγράφεται δυστυχώς ανεξάντλητη σε σύγκριση ακόμη και με την παροιμιώδη υπομονή των συμπαθών τετράποδων φίλων μας. Οι οποίοι, όμως, είναι αναμφίβολα έτοιμοι να τη χάσουν ως διεκδικητές του «ξένου αχυρώνα», κατά το ευφυολόγημα του ΥΠΕΞ.
Αλλά τότε, φευ, θα είναι αργά!

Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης

Από την ανακοίνωση της τριμερούς Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου της 08/11/2014 διαβάζουμε:
«Οι τρεις χώρες υπογραμμίζουμε την καθολική ισχύ της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και αποφασίζουμε να προχωρήσουμε το ταχύτερο τις διαπραγματεύσεις μας για την οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών μας, όπου αυτό δεν έχει ακόμη γίνει».
Και από την ανακοίνωση της τριμερούς Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου της 11/10/2016 διαβάζουμε:
«...αυτή η συνεργασία βασίζεται στις καθιερωμένες αρχές του διεθνούς δικαίου, ιδίως τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και επανέλαβαν τη βούλησή τους να συνεχίσουν τις εν εξελίξει διαπραγματεύσεις για την οριοθέτηση των κοινών θαλάσσιων συνόρων τους».
Δύο χρόνια τώρα «εν εξελίξει διαπραγματεύσεις» για την ΑΟΖ Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου!!! Θερμά συγχαρητήρια στην πολιτική μας ηγεσία, στους τεχνοκράτες του ΥΠΕΞ και στους (πάρα πολλούς) λοιπούς εμπλεκόμενους.
Δεν μπορώ παρά να θυμηθώ αυτά που ο ΥΠΕΞ καθηγητής Νίκος Κοτζιάς ανέφερε σε συνέντευξή του: «...στην πολιτική υπάρχουν δύο ρήματα θέλω... μπορώ».
Ποιό ρήμα ή ρήματα επικαλείσθε κ. Κοτζιά, εσείς και η κυβέρνηση στην προκειμένη περίπτωση; Το θέλω αλλά ...δεν μπορώ ή το δεν θέλω και άρα δεν μπορώ; Γιατί αν πράγματι θέλετε ε... τότε και το μπορείτε.

Το μπορείτε, όπως μπόρεσε το Ισραήλ (που βρίσκεται σε πραγματική διαρκή εμπόλεμη κατάσταση).
Το μπορείτε, όπως μπόρεσε η ακρωτηριασμένη Κύπρος (με πλέον του 40% του εδάφους της υπό τον στρατό κατοχής).
Και για να έχουμε καθαρές εξηγήσεις, προσωπικά ανέμενα από αυτή την κυβέρνηση μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και στο θέμα ανακήρυξης της Ελληνικής ΑΟΖ συνολικά και σε θέματα, που συνδέονται με την Εθνική μας Ανεξαρτησία.
Πώς περιμένει ο Τσίπρας να υλοποιηθεί η ανοικτή πρόσκληση που απηύθυνε
«για διάλογο και συμπόρευση στη μεγάλη προσπάθεια για την αλλαγή στην Ευρώπη, την ανάκαμψη και την ανασυγκρότηση στην πατρίδα μας, προς τις πολιτικές κινήσεις και τις προσωπικότητες, του ευρύτερου προοδευτικού χώρου, της ανανεωτικης αριστεράς, του σοσιαλιστικού χώρου, είτε σε προσωπικό είτε σε συλλογικό επίπεδο»;
Ή μήπως η ανάπτυξη της χώρας δεν περνάει μέσα από την κατοχύρωση της Εθνικής Ανεξαρτησίας;
Ή μήπως δεν σχετίζεται η ανακήρυξη της ΑΟΖ με την εθνική ανεξαρτησία, αλλά και τις όποιες προοπτικές ανάπτυξης;

Σήμερα είμαστε μάρτυρες ενός αδυσώπητου εμφύλιου πολέμου του κεφαλαίου και δη του χρηματιστικού (τράπεζες και χρηματοοικονομικοί κολοσσοί). Έχουμε ήδη εισέλθει στην Μετά Νεοφιλελευθερισμό εποχή. Αυτό αναγνωρίζεται και από τους πλέον ένθερμους στην πράξη, πρώην πλέον, υπηρέτες του νεοφιλελευθερισμού (ντόπιους και ξένους).

Η αλήθεια είναι, ότι ο παγκόσμιος καπιταλισμός διέρχεται μια ακόμα κρίση. Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι επιδιώκουν να ξεπεράσουν και αυτήν την κρίση, όχι μόνον μέσω της κοινωνικοποίησης και κρατικοποίησης των χρεών (φορτώνοντας τα χρέη τους στα κράτη και στους απλούς πολίτες), αλλά με την πλήρη-οριστική και σε παγκόσμιο επίπεδο επικράτηση του νέου, εκτός «επίσημων» αγορών (τις περισσότερες φορές) χρηματιστικού/βιομηχανικού κεφαλαίου με όρους πλήρους απελευθέρωσης του Παγκόσμιου Εμπορίου.

Πρόκειται περί του κεφαλαίου, που προέκυψε μετά την απορρύθμιση του τραπεζικού συστήματος, όπου μεγάλες κερδοφόρες βιομηχανικές επιχειρήσεις μπήκαν δυναμικά και στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Οι μεγάλες μη χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, όπως για παράδειγμα οι μεγάλες εταιρείες πετρελαίου-αυτοκινήτων-τηλεπικοινωνιών κλπ, στην ουσία οι μεγάλες πολυεθνικές, έχουν "χρηματιστικοποιηθεί", δηλαδή αντλούν σημαντικά κέρδη από χρηματοοικονομικές δραστηριότητες. Ανεξαρτητοποιούνται όλο και περισσότερο από τις τράπεζες (δεδομένου ότι συνήθως έχουν άφθονους πόρους για τη χρηματοδότηση των επενδύσεών τους), αλλά και από τις πολιτικές εξουσίες των κρατών (τις εθνικές αστικές τάξεις/ όπου ακόμα υπάρχουν), που εδρεύουν ή δραστηριοποιούνται (πηγή mignatiou).

Πως θα προσελκύσεις ΑΞΕ (άμεσες ξένες επενδύσεις) αν δεν έχεις λειτουργήσει όπως η Κύπρος και το Ισραήλ στην περίπτωση ανακήρυξης της ΑΟΖ;
Πως θα αντιμετωπίσεις τις αξιώσεις κατά της Εθνικής μας ανεξαρτησίας του εγκληματία πολέμου Ερντογάν (Εγκληματίας πολέμου και με γερμανική βούλα ο Ερντογάν) αν δεν έχεις φροντίσει να ανακηρύξεις την ΑΟΖ ξεπερνώντας θέματα υφαλοκρηπίδας κλπ κλπ;

Αν λοιπόν θέλουμε να υπάρχει ταύτιση λόγων και έργων ας προχωρήσει άμεσα η κυβέρνηση στην μονομερή, όπως δικαούται και προβλέπεται από τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ. Όσοι «γείτονες» αμφισβητήσουν την οριοθέτηση ας προσφύγουν κατά της απόφασης.
Θα το τολμήσει η κυβέρνηση ή θα περιμένουμε ακόμα μερικά χρόνια;

Δημήτρης Σκουτέρης
Πολιτικός Αναλυτής

Επικοινωνία με τον συντάκτη

skouterisd@gmail.com, @skouterisd1


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Με την ελπίδα αναθέτουμε στο αύριο την ευθύνη του σήμερα.
Αύριο όμως, το σήμερα δεν θα υπάρχει.
Θα τό 'χουμε ξοδέψει ελπίζοντας.
Και κάπως έτσι καταντούμε σκλάβοι, θύματα της ίδιας μας της ελπίδας.

Το ίδιο συμβαίνει με τον φόβο. 
Φοβόμαστε τόσο πολύ για το αύριο, που παραλύουμε και στέκουμε ακίνητοι σήμερα.
Κάθε κίνησή μας, κάθε αντίδραση επιδεινώνει τον φόβο.

Κι έτσι με την ελπίδα και τον φόβο η κάθε μέρα γίνεται σκλαβιά ασήκωτη κι ατέρμονη.
Όταν δεν έχεις να ελπίζεις και δεν φοβάσαι, είσαι ικανός να διαχειριστείς το σήμερα καλύτερα.
Δεν κινδυνεύεις να χαλάσεις κάτι, να επιδεινώσεις τίποτα.
Έτσι κι αλλιώς είναι όλα καμένα και ξαναρχίζεις απ' την αρχή.

Αυτό -πιστεύει το blog- είναι το νόημα της επιγραφής που κατά την επιθυμία του ίδιου χαράχτηκε στον τάφο τού μεγάλου πνευματικού ανθρώπου Καζαντζάκη: Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβούμε τίποτα, είμαι λέφτερος. 

Το ύστατο αυτό μήνυμα που στέλνει από τον τάφο του σε όλη την ανθρωπότητα, είναι μήνυμα συνεχούς πάλης και αγώνα εναντίον των φόβων, των προκαταλήψεων, των ελπίδων ως καταστολέων των πράξεων, των μεσσιανικών προσδοκιών.
Είναι ύμνος προς την ελευθερία και τον άνθρωπο, μιάς και όταν αυτός γεννιέται γεννιέται ελεύθερος από ελπίδα και φόβο.
Είναι ένα μήνυμα και προειδοποίηση μαζί προς τις κάθε λογής εξουσίες, πολιτικές και θρησκευτικές, πως ήδη ξέρουμε, έχουμε καταλάβει το παιχνίδι τους, έχουμε δεί τα όπλα τους -την ελπίδα και τον φόβο- με τα οποία κρατούν την ανθρωπότητα σε καταστολή, σε υποταγή, σε σωματική και πνευματική σκλαβιά.

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 59 χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου επαναστάτη.
Επαναστάτησε και αμφισβήτησε όλες τις εξουσίες, κοσμικές και πνευματικές. Όλες. Πέρασε από την κόλαση τού να αμφισβητήσει τα ίδια του τα πιστεύω, δηλαδή τον ίδιο του τον εαυτό, όχι μία φορά αλλά πολλές.
Κι αυτά όλα γιατί έκρινε πως μία μόνο είναι η πραγματική αξία που δίνει νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη: η ελευθερία. Η ελευθερία του σώματος και του πνεύματος.
Και είναι αυτή η ελευθερία -σωματική και πνευματική-, η αξία που πρώτη απ' όλα λείπει σήμερα απ' την πατρίδα μας. 

Είμαστε σκλάβοι των ελπίδων και των φόβων μας.
Ας κάνουμε κάτι.
Πρώτα ας σκεφτούμε και μετά ας τα αποτινάξουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο πρόεδρος της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan προειδοποίησε τον πρωθυπουργό του Ιράκ να «μάθει τα όριά του» μετά από την κριτική που άσκησε για τη στρατιωτική παρουσία της Τουρκίας εκεί, και πρόσθεσε ότι ο τουρκικός στρατός (που πρόσφατα ταράχθηκε από μια αποτυχημένα απόπειρα πραξικοπήματος) δεν έχει χάσει το κύρος του σε σημείο ώστε να παίρνει διαταγές από εκείνον.

Η Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, μοιράζεται 1.200 χιλιόμετρα συνόρων με τη Συρία και το Ιράκ και αντιμετωπίζει απειλές από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους και στις δύο χώρες. Ανησυχεί όμως ότι οι διεθνείς προσπάθειες καταστροφής των εξτρεμιστών ισλαμιστών θα αφήσουν νέες απειλές στη θέση των.

Ο τουρκικός στρατός, μετά από κάθαρση των ανώτατων στελεχών του που ακολούθησε μια αποτυχημένη απόπειρα ανατροπής του Erdogan τον Ιούλιο, ξεκίνησε επιχειρήσεις παρεισφρύοντας στη Συρία τον Αύγουστο για να αναγκάσει το Ισλαμικό Κράτος να υποχωρήσει και για να εμποδίσει την κουρδική πολιτοφυλακή που υποστηρίζεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες να κερδίσουν εδάφη. Η Άγκυρα παραμένει καχύποπτη ως προς την υποστήριξη από την Ουάσιγκτον για τις συριακές κουρδικές δυνάμεις, που βλέπει με εχθρικό μάτι.

Ο Erdogan πρότεινε ότι η Τουρκία μπορεί να υιοθετήσει μια παρόμοια στάση στο Ιράκ, όπου κυριαρχεί η γνώμη ότι προετοιμάζεται μια επίθεση για να εκδιωχθεί το Ισλαμικό Κράτος από τη Μοσούλη, στα βόρεια.

«Θα αντιμετωπίσουμε την επιχείρηση στο Ιράκ, την επιχείρηση που θα λάβει μέρος σύντομα στη Μοσούλη, με τον ίδιο τρόπο», είπε ο Erdogan σε συνάντηση ισλαμικών αρχηγών στην Κωνσταντινούπολη, σε δηλώσεις που μεταδόθηκαν τηλεοπτικά.

«Δεν μπορεί η Τουρκία να επέμβει εναντίον των κινδύνων δίπλα της; Αυτό δεν θα το δεχθούμε ποτέ. (…) Δεν χρειαζόμαστε άδεια για αυτό, και δεν σκοπεύουμε να τη ζητήσουμε», δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος.

Το μήλον της έριδος είναι η παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στο Ιράκ, κυρίως στο στρατόπεδο Μπάσικα, στα βόρεια της χώρας, όπου εκπαιδεύονται σουνίτες μουσουλμάνοι και μονάδες Κούρδων Πεσμεργκά που η Τουρκία επιθυμεί να συμμετάσχουν στη μάχη για τη Μοσούλη.

Η σουνιτική κυβέρνηση όμως στη Βαγδάτη θέλει τις δικές της δυνάμεις να βρίσκονται επικεφαλής της επίθεσης στην πόλη, που είναι η μεγαλύτερη πόλη υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους.

Χθες οι Ηνωμένες Πολιτείες δήλωσαν ότι κάθε ξένη δύναμη στο Ιράκ θα πρέπει να βρίσκεται εκεί με την άδεια της κυβέρνησης της Βαγδάτης και υπό την αιγίδα της συμμαχίας που πολεμά τους μαχητές του ΙΚ και της οποίας ηγούνται οι ΗΠΑ.

«Οι τουρκικές δυνάμεις που έχουν αναπτυχθεί στο Ιράκ δεν βρίσκονται εκεί ως μέρος της διεθνούς συμμαχίας, και η κατάσταση στη Μπάσικα αποτελεί θέμα που πρέπει να λύσουν οι κυβερνήσεις του Ιράκ και της Τουρκίας μεταξύ τους», είπε ο εκπρόσωπος του State Department John Kirby στην καθιερωμένη ενημέρωση τύπου στην Ουάσιγκτον.

Το τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε πριν από δύο εβδομάδες να συνεχίσει την ανάπτυξη στρατού, που υπολογίζεται σε 2.000 στρατιωτικούς, στο βόρειο Ιράκ, κατά ένα χρόνο για να πολεμήσει «τρομοκρατικές οργανώσεις» - μια πολύ γενικευμένη περιγραφή που μπορεί να αναφέρεται τόσο σε Κούρδους μαχητές όσο και στο Ισλαμικό Κράτος.

Το Ιράκ απέρριψε το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας, και ο πρωθυπουργός Haider al-Abadi προειδοποίησε την Τουρκία ότι κινδυνεύει να προκαλέσει τοπικό πόλεμο. Η κυβέρνησή του ζήτησε μια επείγουσα συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για να συζητηθεί το θέμα, και οι δύο χώρες έχουν ανακαλέσει τους αμφότερους πρέσβεις τους σε μια κλιμακούμενη διπλωματική μάχη.

«Ο Ιρακινός πρόεδρος με προσβάλλει, πρώτα μάθε τα όριά σου», είπε ο Erdogan.

«Το Ιράκ είχε κάποιες απαιτήσεις από εμάς όσον αφορά την Μπάσικα, και τώρα μας λένε να αποχωρήσουμε. Αλλά ο τουρκικός στρατός δεν έχει χάσει τόσο κύρος ώστε να παίρνει διαταγές από εσένα», συνέχισε ο Τούρκος πρόεδρος.

Σύμφωνα με την Τουρκία, η συμμετοχή των σιιτών μαχητών σε οποιαδήποτε επιχείρηση εκδίωξης του ΙΚ από την Μοσούλη δεν θα φέρει την ειρήνη.

«Εάν προσπαθήσετε να αλλάξετε τη δημογραφική κατανομή στη Μοσούλη, θα υποδαυλίσετε έναν μεγάλο θρησκευτικό πόλεμο», είπε ο Τούρκος πρωθυπουργός Binali Yıldırım στα μέλη του κόμματός του ΑΚ σε συνάντησή τους στο κοινοβούλιο.

Ο υπουργός Εξωτερικών Mevlut Cavusoglu είπε ότι η Τουρκία μπορεί να παίξει τον ίδιο ρόλο στην επίθεση της Μοσούλης ή σε οποιαδήποτε επιχείρηση κατάληψης της Ράκα, του προπύργιου του ΙΚ στη Συρία, όπως και με την παρείσφρησή της στη Συρία τον Αύγουστο, όταν έστειλε ερπύστριες και μαχητικά αεροσκάφη για να υποστηρίξει τους Σύρους αντικυβερνητικούς που πολεμούσαν τους ισλαμιστές.

«Η Τουρκία μπορεί να προσφέρει την ίδια υποστήριξη που έδωσε στην Τζαραμπλούς και στη Ράκα και τη Μοσούλη», είπε ο Cavusoglu σε συνέντευξή του στο τουρκικό τηλεοπτικό κανάλι Α-Χαμπέρ. «Η Τουρκία είναι έτοιμη να παρέξει κάθε είδους υποστήριξη για να καθαρίσει τη Συρία και το Ιράκ από την Νταές», πρόσθεσε, αναφερόμενος στην αραβική ονομασία του Ισλαμικού Κράτους.

Τα τουρκικά στρατεύματα θα παραμείνουν στο στρατόπεδο Μπασίκα μέχρι την απελευθέρωση της Μοσούλης

Τα τουρκικά στρατεύματα θα παραμείνουν στο στρατόπεδο Μπασίκα στο βόρειο Ιράκ μέχρις ότου να απομακρυνθούν όλα τα μέλη του Ισλαμικού Κράτους από τη γειτονική Μοσούλη, δήλωσε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Numan Kurtulmus στο πρακτορείο Ανατολή.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε ο Kurtulmus και η οποία μεταδόθηκε από το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο TRT Haber, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης τόνισε ότι η χώρα θα συμμετάσχει στην επιχείρηση για την εκδίωξη των τζιχαντιστών από τη Μοσούλη με την προϋπόθεση ότι δεν θα πάρει μέλος η κουρδική πολιτοφυλακή YPG (Μονάδες Προστασίας του Λαού).

Στο μεταξύ χθες Τρίτη οι ΗΠΑ προσπάθησαν να ρίξουν τους τόνους στην ένταση που έχει δημιουργηθεί μεταξύ Τουρκίας και Ιράκ, κυρίως έπειτα από μια έντονη φραστική αντιπαράθεση μεταξύ των ηγετών των δύο χωρών.

«Εκτιμάμε ότι όλες οι διεθνείς δυνάμεις στο Ιράκ πρέπει να βρίσκονται στη χώρα σε συμφωνία και συντονισμό με την ιρακινή κυβέρνηση, υπό την αιγίδα» του διεθνούς στρατιωτικού συνασπισμού κατά του ΙΚ, προειδοποίησε το State Department σε ανακοίνωσή του.

Το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών πρόσθεσε ότι είναι «απαραίτητο όλες οι πλευρές να έχουν τις επόμενες ημέρες και εβδομάδες στενή συνεργασία προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα καταβληθεί κοινή προσπάθεια για να νικηθεί το Νταές», το αραβικό ακρωνύμιο του ΙΚ.

Οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και του Ιράκ είναι τεταμένες καθώς πλησιάζει μια επίθεση των ιρακινών δυνάμεων, με την υποστήριξη του διεθνούς συνασπισμού υπό τις ΗΠΑ, εναντίον της Μοσούλης, προπύργιο των τζιχαντιστών, προκειμένου να τους εκδιώξουν.

Η Άγκυρα φαίνεται να κάνει ξεχωριστές προετοιμασίες για την επίθεση αυτή. Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, περίπου 2.000 Τούρκοι στρατιώτες είναι αναπτυγμένοι στο Ιράκ, εκ των οποίων οι 500 στο στρατόπεδο Μπασίκα στα βόρεια, όπου εκπαιδεύουν εθελοντές Σουνίτες με στόχο την ανακατάληψη της Μοσούλης.

Χθες Τρίτη ο Τούρκος πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan επιτέθηκε φραστικά στον Ιρακινό πρωθυπουργό Χάινταρ αλ Αμπάντι, μετά τις επικρίσεις του τελευταίου για την τουρκική στρατιωτική παρουσία στο Ιράκ.

«Ποιος είναι ο Ιρακινός πρωθυπουργός;», ρώτησε σε ειρωνικό τόνο ο Erdogan. «Δεν μπορεί η Τουρκία να επέμβει εναντίον των απειλών δίπλα της; Αυτό δεν θα το δεχθούμε ποτέ. (…) Δεν χρειαζόμαστε άδεια για αυτό, και δεν σκοπεύουμε να τη ζητήσουμε», υπογράμμισε ο ίδιος.

Στη Βαγδάτη ο εκπρόσωπος του Αμπάντι απάντησε στον Τούρκο πρόεδρο κατηγορώντας τον ότι «ρίχνει λάδι στη φωτιά».

«Οι τουρκικές δυνάμεις που έχουν αναπτυχθεί στο Ιράκ δεν βρίσκονται εκεί ως μέρος της διεθνούς συμμαχίας και η κατάσταση στη Μπάσικα αποτελεί θέμα που πρέπει να λύσουν οι κυβερνήσεις του Ιράκ και της Τουρκίας μεταξύ τους», είπε ο εκπρόσωπος του State Department John Kirby στην καθιερωμένη ενημέρωση τύπου στην Ουάσιγκτον.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σε γενικευμένη και συστηματική αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων προχωρά η Άγκυρα καθώς, μετά το περιστατικό με την άσκηση Έρευνας και Διάσωσης στο Καστελόριζο, χθες την νύκτα με αφορμή την επιχείρηση διάσωσης λέμβου με μετανάστες στο κέντρο του Αιγαίου, αμφισβήτησε τις αρμοδιότητες της Ελλάδας για SAR ακόμη και στην περιοχή μεταξύ Ικαρίας-Τήνου-Νάξου-Μυκόνου- Χίου.

Οι ελληνικές αρχές το βράδυ της Τρίτης και καθώς υπήρχε κλήση για βοήθεια από λέμβο με μετανάστες εξέδωσε στις 20:28 την ΝΟΤΑΜ Α2217/16 αναγγέλλοντας την έναρξη επιχείρησης Έρευνας και Διάσωσης σε ακτίνα 10 ν.μ. γύρω από το σημείο με συντεταγμένες 3738Ν 02547Ε, περιοχή εντός του FIR Αθηνών, στην καρδιά του Αιγαίου.

Με την ΝΟΤΑΜ αυτή κατά την συνήθη πρακτική ζητήθηκε από όλα τα ευρισκόμενα στην περιοχή μέσα, πριν εισέρθουν στην συγκεκριμένη περιοχή να αποκαταστήσουν επαφή με το Κέντρο του Πειραιά (PIRAEUS JRCC) το όποιο αναλαμβάνει τον συντονισμό για τις έρευνες.

Μια ώρα αργότερα (21:36) η Τουρκία εκδίδει δική της ΝΟΤΑΜ (Α4467/16) με την οποία δηλώνει ότι δεν αποδέχεται την οριοθέτηση της περιοχής ευθύνης Έρευνας και Διάσωσης βάσει των ορίων του FIR Αθηνών και ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη περιοχή, που είναι στο Κέντρο του Αιγαίου, εμπίπτει στην τουρκική Θαλάσσια περιοχή Έρευνας και Διάσωσης(SRR).

Η Τουρκία επικαλείται μάλιστα όχι τις προβλέψεις του ICAO,αλλά τον ΙΜΟ (International Maritime Organization) και απαιτούσε όλες οι δραστηριότητες που αφορούν Έρευνα και Διάσωση στην περιοχή να συντονιστούν από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές.

Την ίδια απάντηση είχε δώσει η Τουρκία με την ΝΟΤΑΜ Α4466/16 και στις ελληνικές ΝΟΤΑΜs (Α2217/16) που αφορούσαν το Καστελόριζο και την ελληνική άσκηση SAR με τις οποίες είχε απορριφθεί η διεκδίκηση της Άγκυρας να συμπεριλάβει το Καστελόριζο στην δική της ζώνη αρμοδιότητας για Έρευνα και Διάσωση.

Οι τελευταίες κινήσεις της Τουρκίας, με τον πόλεμο των ΝΟΤΑΜ που έχει ξεσπάσει, επιδιώκουν να βάλουν στο τραπέζι όλη την διεκδικητική ατζέντα της Τουρκίας στο Αιγαίο, απαιτώντας την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, αμφισβητώντας την ύπαρξη συνόρων στο Αιγαίο στα όρια του FIR Αθηνών, καθώς και της περιοχής ευθύνης για Έρευνα και Διάσωση, με την οποία επιχειρείται η επιχειρησιακή διχοτόμηση του Αιγαίου και ο εγκλωβισμός των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου σε περιοχή όπου κυριαρχικές αρμοδιότητες θα ασκεί η Τουρκία.

Σε ό,τι αφορά το Καστελόριζο είναι προφανές ότι η τουρκική διεκδίκηση δεν αφορά μόνο την Έρευνα και Διάσωση, αλλά επιχειρείται να παρουσιαστεί το ελληνικό νησί ως στερούμενο κάθε άλλης ζώνης κυριαρχίας ή κυριαρχικών αρμοδιοτήτων, πέραν των χωρικών υδάτων των 6 ν.μ.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι η πρόκληση στο Καστελόριζο συνέπεσε με την Τριμερή στο Κάιρο και την προσπάθεια της Αθήνας να πείσει την αιγυπτιακή πλευρά να προχωρήσει η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας, η οποία όμως προϋποθέτει την αναγνώριση και αποδοχή από την Αίγυπτο της πλήρους επιρροής σε θαλάσσιες ζώνες του Καστελόριζου και του συμπλέγματος της Στρογγύλης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Ανδρέας Γ. Μπανούτσος
Ιδρυτής και Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΔΙΣΑ


Κατά την τελευταία τριετία και συγκεκριμένα από τον Ιούλιο του 2013 διεξάγονται διαπραγματεύσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) για την επίτευξη συμφωνίας ελευθέρου εμπορίου. Η συμφωνία αυτή είναι πιο γνωστή με το Αγγλικό ακρωνύμιο TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership) ή επί το ελληνικότερο Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων.

Η TTIP από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή η ύπαρξή της έγειρε σοβαρές ανησυχίες για τους πραγματικούς σκοπούς της και ποιους τελικά θα ωφελούσε η εφαρμογή της. Μία από τις κυριότερες ανησυχίες αποτελεί η βάσιμη υποψία ότι η TTIP θα επιτρέψει στις πολυεθνικές εταιρείες να κάνουν αγωγές εναντίον κυβερνήσεων που λαμβάνουν περιοριστικά μέτρα εναντίον τους. Ειδικότερα οι Αμερικανικές εταιρίες κολοσσοί θα μπορούν να αποφεύγουν τη συμμόρφωσή τους με τους αυστηρούς κανονισμούς προστασίας της υγείας, των τροφίμων και του περιβάλλοντος που ισχύουν στην ΕΕ.
Η συμφωνία αυτή στα μάτια πολλών Ευρωπαίων πολιτικών, κυρίως των Γάλλων αλλά και των Σοσιαλδημοκρατών της Γερμανίας δεν έχει αντιμετωπιστεί θετικά υπό την εύλογη ανησυχία ότι δύναται να οδηγήσει τα Ευρωπαϊκά κράτη και τις κυβερνήσεις στο έλεος των κερδοσκοπικών διαθέσεων των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.
Οι φόβοι αυτοί είναι απόλυτα δικαιολογημένοι αν αναλογιστεί κανείς ότι σύμφωνα με τις 240 σελίδες εγγράφων που διέρρευσαν (TTIP Leaks) στην ιστοσελίδα του Ολλανδικού παραρτήματος της Greenpeace τον Μάιο του 2016, η κυβέρνηση Ομπάμα ασκεί αφόρητες πιέσεις στην ΕΕ προκειμένου η τελευταία να επιτρέψει την εισαγωγή κρεάτων με ορμόνες καθώς και γενετικά τροποποιημένων τροφίμων με αντάλλαγμα την παραχώρηση καθεστώτος χαμηλότερων δασμών για τα εισαγόμενα στις ΗΠΑ ευρωπαϊκά αυτοκίνητα. Ένα άλλο κομβικό σημείο κριτικής της εν λόγω συμφωνίας είναι ότι προβλέπει να δώσει υπερεξουσίες σε διεθνή διαιτητικά δικαστήρια που θα εκδικάζουν τις διαφορές μεταξύ κυβερνήσεων και πολυεθνικών εταιρειών, χωρίς να υπάρχει δικαίωμα έφεσης στις αποφάσεις τους.

Σε κάθε περίπτωση η επιδίωξη των ΗΠΑ για την πάση θυσία προώθηση της TTIP σχετίζεται με την απεγνωσμένη προσπάθεια τους να ρυμουλκήσουν την ΕΕ υπό την απόλυτη κυριαρχία τους. Η TTIP και το ΝΑΤΟ είναι οι δύο πυλώνες με τους οποίους οι ΗΠΑ επιδιώκουν τόσο την απόλυτη κυριαρχία τους στην Ευρωπαϊκή ήπειρο όσο και το πλήρες ρήγμα στις σχέσεις ΕΕ και Ρωσίας. Η επιδίωξη αυτή εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τα δικά τους γεωστρατηγικά συμφέροντα και σίγουρα όχι εκείνα της Ευρώπης. Ο μεγάλος γεωπολιτικός εφιάλτης των ΗΠΑ είναι η ένταξη μίας χειραφετημένης ΕΕ σε έναν αναδυόμενο Ευρασιατικό χώρο που θα κυριαρχείται από την στρατηγική συνεργασία Ρωσίας και Κίνας.

Το ερώτημα που τίθεται βέβαια είναι τι θα πράξουν τελικά οι Ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες. Θα υποκύψουν στις πιέσεις των ΗΠΑ εντασσόμενες στην TTIP υποθηκεύοντας κατά αυτό τον τρόπο το μέλλον των λαών τους ή θα επιδιώξουν την ενσωμάτωσή τους ως ισότιμοι εταίροι σε έναν εκκολαπτόμενο Ευρασιατικό χώρο που θα εκτείνεται από τη Λισαβόνα ως τη Σαγκάη;

Πηγή ΚΕΔΙΣΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



12 Οκτωβρίου 1944. Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό Πέμπτης, όταν οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να χτυπούν χαρμόσυνα, καλώντας τους Αθηναίους να ξεχυθούν στους δρόμους και να πανηγυρίσουν το τέλος της γερμανικής κατοχής.

Ως τις 3 Νοεμβρίου ο τελευταίος Γερμανός, και Βούλγαρος, στρατιώτης είχε αποχωρήσει από την ηπειρωτική Ελλάδα.

Η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση των Γερμανών και των συμμάχων τους Βουλγάρων από την Ελλάδα είχε σημάνει λίγους μήνες νωρίτερα, στις 6 Ιουνίου, όταν οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στη Νορμανδία και άρχισαν να περισφίγγουν τον κλοιό γύρω από τη Γερμανία μαζί τους προελαύνοντες Σοβιετικούς από την ανατολική πλευρά. Ήταν φανερό ότι οι ημέρες της ναζιστικής Γερμανίας ήταν μετρημένες.

Στο χρονικό διάστημα μέχρι την απελευθέρωση είχαν ενταθεί οι πολιτικές διαβουλεύσεις για τη μετακατοχική κατάσταση στην Ελλάδα. Από την πλευρά τους, οι Γερμανοί έψαχναν παρασκηνιακά τρόπους ασφαλούς αποχώρησής τους από τη χώρα μας.

Από τις 26 Απριλίου 1944 της ελληνικής εξόριστης κυβέρνησης ηγείτο ο Γεώργιος Παπανδρέου, οι Άγγλοι όμως ήταν αυτοί που κινούσαν τα νήματα. Με τις συμφωνίες Λιβάνου (17-20 Μαΐου 1944) και Καζέρτας (26 Σεπτεμβρίου 1944) οι ανταρτικές ομάδες του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ είχαν τεθεί υπό τις διαταγές της κυβέρνησης Παπανδρέου, που είχε εμπλουτισθεί και με στελέχη του ΕΑΜ.

Οι Γερμανοί άρχισαν να αποχωρούν σταδιακά από την Αθήνα από το βράδυ της 11ης Οκτωβρίου με κατεύθυνση προς Βορρά. Στις 8 το πρωί της 12ης Οκτωβρίου, οι ελάχιστοι Γερμανοί που είχαν απομείνει στην Αθήνα, συγκεντρώθηκαν στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.


Εκεί, σε μία πρόχειρη όσο και βιαστική τελετή, ο επικεφαλής των κατοχικών δυνάμεων, στρατηγός Χέλμουτ Φέλμι, συνοδευόμενος από τον κατοχικό δήμαρχο Αθηναίων Άγγελο Γεωργάτο, κατέθεσε στεφάνι.

Το μόνο που απέμενε ήταν η υποστολή της ναζιστικής σημαίας από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης. Ένας Γερμανός στρατιώτης κατέβασε τη σβάστικα χωρίς καμία επισημότητα στις 9:15 το πρωί, την πήρε υπό μάλης και αποχώρησε με σκυμμένο το κεφάλι, σηματοδοτώντας το τέλος της γερμανικής κατοχής που διήρκεσε 1.625 μέρες και την αρχή ενός τρελού πανηγυριού στους δρόμους της Αθήνας.

Χιλιάδες κόσμου με τη γαλανόλευκη στα χέρια αλληλοασπάζονταν, αναφωνώντας «Χριστός Ανέστη», παιδιά σκαρφάλωναν στις οροφές των τραμ, ενώ απ' άκρη σ' άκρη αντηχούσε ο Εθνικός Ύμνος. Μετά από τριάμισι χρόνια δουλείας και σκλαβιάς οι Αθηναίοι ανάπνεαν για πρώτη φορά τον μεθυστικό αέρα της λευτεριάς.

Στις έξι ημέρες που πέρασαν μέχρι την άφιξη της κυβέρνησης στην Αθήνα, την εξουσία ασκούσε τριμελής επιτροπή, αποτελούμενη από τους Θεμιστοκλή Τσάτσο, Φίλιππο Μανουηλίδη και Γιάννη Ζεύγο, συνεπικουρούμενη από τον διοικητή της Αστυνομίας Αθηνών, Άγγελο Έβερτ.

Δύο ημέρες αργότερα άρχισαν να καταφθάνουν στην πρωτεύουσα δυνάμεις του 3ου Σώματος του βρετανικού στρατού υπό τον αντιστράτηγο Ρόναλντ Σκόμπι, που έγιναν δεκτές με ενθουσιασμό από τους Αθηναίους.

Στις 18 Οκτωβρίου έφτασε στην Αθήνα ο Γεώργιος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του. Την ίδια ημέρα, ο πρωθυπουργός σε μία συγκινητική τελετή ύψωσε την ελληνική σημαία στην Ακρόπολη και στη συνέχεια μίλησε στο συγκεντρωμένο πλήθος που είχε γεμίσει ασφυκτικά την πλατεία Συντάγματος από τον εξώστη του Υπουργείου Οικονομικών.

Σε μία αριστοτεχνικά δομημένη ομιλία του εξήγγειλε τις προθέσεις της κυβέρνησής του, τονίζοντας, μεταξύ άλλων, την ανάγκη να ικανοποιηθούν οι εθνικές διεκδικήσεις, να αποκατασταθεί η λαϊκή κυριαρχία, να επιλυθεί το πολιτειακό ζήτημα μετά από ελεύθερο δημοψήφισμα και να τιμωρηθούν οι συνεργάτες των κατακτητών.

Το πλήθος, που συχνά τον διέκοπτε με συνθήματα υπέρ του ΕΑΜ και του ΚΚΕ, υποδέχθηκε τις εξαγγελίες του με κραυγές και ιαχές υπέρ της λαοκρατικής δημοκρατίας. Ο Παπανδρέου, που ήταν αναγκασμένος να ακροβατεί συνεχώς μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς, απάντησε με τη χαρακτηριστική φράση που έμεινε στην ιστορία: «Πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν».

Όμως, οι χαρές και τα πανηγύρια για την απελευθέρωση κράτησαν μόνο 53 ημέρες. Στις αρχές Δεκεμβρίου τα όπλα θα αντηχήσουν ξανά στους δρόμους της πρωτεύουσας, αλλά αυτή τη φορά θα είναι στραμμένα κατά αδελφών («Δεκεμβριανά»).

Πηγή "Σαν Σήμερα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου