Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Φεβ 2011

Κατά έναν διαβολεμένο και περίεργο τρόπο, οι εξελίξεις που συμβαίνουν στη χώρα μας διαχρονικά, επεκτείνονται στη συνέχεια και επηρεάζουν ολόκληρη τη Ευρώπη. Αυτές οι εξελίξεις μπορεί να είναι είτε καλές είτε κακές, δεν έχει σημασία αυτό. Δεν εννοούμε βέβαια ότι η Ελλάδα είναι ο προπομπός του πολιτισμού στην Ευρώπη, ούτε ότι μεταδίδει, σήμερα τουλάχιστον τα φώτα της στην Ευρώπη. Όχι.

Αλλά κατά έναν περίεργο τρόπο η χώρα μας μοιάζει, είτε επιλεγμένα είτε τυχαία, με ένα δοκιμαστήρι αυτών που θα συμβούν αργότερα στην Ευρώπη.

Τι να πρωτοπεί κανείς και από πού να ξεκινήσει. Το 1821 ήταν η αρχή του τέλους της Ευρώπης της Παλινόρθωσης. Οι βαλκανικοί πόλεμοι έδιωξαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία από τα Βαλκάνια, αλλά και την όποια επιρροή της πάνω σε όλη την Ευρώπη. Η Μικρασιατική καταστροφή αποτέλεσε την αρχή των εθνοκαθάρσεων. Το 1940, η Ελλάδα έδωσε, σε μεγαλύτερα Ευρωπαϊκά κράτη, το παράδειγμα της αντίστασης στον Γερμανοϊταλικό άξονα. Ο εμφύλιος ήταν ο προάγγελος του Ψυχρού Πολέμου κ.λ.π. Δεν έχει τελικά δοθεί μέχρι σήμερα πειστική εξήγηση γιατί συμβαίνει αυτό. Πάντως ότι μεγάλο συμβαίνει εδώ, αργά ή γρήγορα εξαπλώνεται…. και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Αυτό είναι γεγονός. Μοιάζει δηλαδή ωσάν η χώρα μας να είναι το «βρώμικο» εκείνο, αλλά ταυτόχρονα γενετήσιο όργανο της ευρωπαϊκής ζωής.

Σήμερα πάλι, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, η χώρα μας παίζει ένα ρόλο που την ξεπερνά. Στη χώρα μας σήμερα παρατηρούνται μαζεμένες τέσσερις βασικές εξελίξεις που πολύ σύντομα θα βάλουν στο παιχνίδι και την υπόλοιπη Ευρώπη:

1) Η χώρα μας σήμερα αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα δοκιμαστήρι της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και κυρίως της κρίσης στην Ευρωζώνη. Ήδη όλα τα ευρωπαϊκά κράτη συζητούν έντονα για το τι θα πράξουν συνολικά για την Ευρώπη πλέον και όχι μόνο για την Ελλάδα.

2) Η χώρα μας πάλι σήμερα χρησιμοποιείται από την Τουρκία ως προγεφύρωμα για την επέκταση του Ισλάμ στην Ευρώπη και την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Επομένως, αναγκαστικά και πάλι η Ευρώπη θα μπει στο παιχνίδι και θα πάρει αποφάσεις.

3) Η χώρα μας σήμερα αποτελεί τη γέφυρα που χρησιμοποιούν οι παράνομοι οικονομικοί μετανάστες για να εξαπλωθούν στην υπόλοιπη Ευρώπη. Οπότε και πάλι οι εξελίξεις εδώ θα καθορίσουν την τύχη της υπόλοιπης Ευρώπης.

4) Τελικά στη χώρα μας σήμερα πλέον, αμφισβητείται το εισαχθέν από την αστική Ευρώπη, κοινοβουλευτικό πολιτικό σύστημα που είναι το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα στην Ευρώπη. Οπότε οποιεσδήποτε εξελίξεις σε επίπεδο πολιτεύματος εδώ, θα επεκταθούν γρήγορα και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Όπως είπαμε και στην αρχή κανείς δεν μπορεί να δώσει πειστική εξήγηση σε όλα αυτά, πάντως η Ελλάδα μοιάζει να είναι το ευαίσθητο σημείο της Ευρώπης, γι’ αυτό ίσως και παρατηρείται μεταξύ της χώρα μας και της Ευρώπης μιας σχέση αγάπης και μίσους.

  • Και όμως, λεφτά υπάρχουν ή μήπως πρέπει να τα λέμε κλεφτά;
  • Λέτε αν μάθουμε ποιοί έχουν αυτές τις καταθέσεις, τα ονόματά τους να ταιριάξουν με τίποτε... μίζες;

Τρεις φορές περισσότερα χρήματα έχουν καταθέσει Έλληνες στην Ελβετία απ’ ότι στην ίδια τους τη χώρα, όπως αποκαλύπτει δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Spiegel. Ούτε λίγο ούτε πολύ μιλάμε για καταθέσεις ύψους περίπου 600 δισ. ευρώ! Η ελληνική κυβέρνηση δε, είναι πεπεισμένη ότι μεγάλο μέρος αυτού του ποσού δεν έχει δηλωθεί στην εφορία.

Με τίτλο «Ελλάδα: επίθεση σε ελβετικούς λογαριασμούς», είναι το περιοδικό αναφέρεται στη συμφωνία του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου με την πρόεδρο της Ελβετίας για ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με Έλληνες φοροφυγάδες.

«Στο περιθώριο του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και η πρόεδρος της Ελβετίας Μισελίν Καλμύ-Ρέι και οι υπουργοί Οικονομικών των δύο χωρών συμφώνησαν να προωθήσουν διαπραγματεύσεις με σκοπό την ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών», αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Μια κοινή επιτροπή ελέγχου, όπως υφίσταται ήδη και με άλλα κράτη μέλη του ΟΟΣΑ, θα μπορούσε να δραστηριοποιηθεί μετά και την κύρωση της σχετικής συμφωνίας από τα δύο κοινοβούλια το νωρίτερο στις αρχές του 2012.

Με την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας οι φοροφυγάδες θα πρέπει να πληρώσουν φόρο εκ των υστέρων της τάξεως του 10% για τα κέρδη από τους τόκους δέκα ετών καθώς επίσης και πρόστιμα καθυστέρησης.



Της Σ. Διγενή

Aγαπητέ συνάδελφε

συντάσσω το σημείωμα αυτό, υπό το κράτος βαθειάς συγκίνησης. Είναι τουλάχιστον ανατριχιαστική, η άδολη αλληλεγγύη σου Θέμο προς την Έλλη, που με αναγκάζει να απολογηθώ.

Γράφεις στην έγκριτη εφημερίδα σου, ότι ''είναι βαρειά και άδικη η επίθεση της Σ. στην Ε. στα καλά καθούμενα''. (Πώς νόμιζα τόσα χρόνια πως μιλάω και γράφω καλούτσικα τα ελληνικά; Όχι ε;) Ήμουν σαφέστατη όμως, ότι διαφωνώ με το να έχει η απροκάλυπτη κυβερνητική προπαγάνδα, το πρόσωπο της Έλλης, με το να διατυμπανίζεται ότι ''οι ειδήσεις επιστρέφουν'' και τα συναφή. Ήμουν σαφής, όταν έλεγα ότι δεν της αξίζει αυτό το αχαρακτήριστο Δελτίο Δηλώσεων κι όχι Ειδήσεων. Αυτό πιστεύω, αυτό λέω. Κρίμα οι ικανότητες, το ταλέντο και η πολύχρονη εμπειρία της σε μιντιακούς και πολιτικούς Λάκκους Λεόντων. Λάθος κίνηση, σε λάθος τόπο, σε ...
λάθος στιγμή, που δεν θα της βγει σε καλό. (Εκείνη κατάλαβε, όσα της είπα, μην ανησυχείς και μπορεί ήδη -μέσα της- να έχει μετανιώσει.)

Είμαι σίγουρη πως συμφωνείς απολύτως μαζί μου, όπως είμαι και εγώ σίγουρη, ότι ξέρω τους λόγους, που πρέπει αυτή τη δεδομένη στιγμή να το παίξεις Ρομπέν της Έλλης.

Α και για πες μου, σε παρακαλώ, γιατί επέλεξες να ...στηλιτεύσεις τη δική μου κριτική, βαφτίζοντάς την επίθεση και αγνόησες αληθινές επιθέσεις του διαδικτύου. Για μελέτησε κάποιες ενδεικτικές.

Το fimotro:


"Πως δεν πρέπει να είναι ένα δελτίο ειδήσεων"

"Χέρι-χέρι με τον ΔΟΛ"

"Δύο γενιές πιο... μπροστά!"

"Η... Μπιζόγλη 25 χρόνια μετά"


"Το Πασόκ δεν ξεχνά 'τα παιδιά' του..."


"Πρεμιέρα με τράκ..."

"Τόσο πολύ λείπει ο κοινός νούς?..."


"Στείλτε τον γίγαντα Τζαβέλλα απέναντι στην Στάη"



Μπροστά τους, εγώ ήμουν η επιτομή του σαβουάρ βιβρ..Μήπως να σερφάρεις συχνότερα;

Όσο για την απορία σου (πόσο άσχετος παραλληλισμός...) γιατί παράτησα τα πολλά λεφτά και τα υψηλά νούμερα στον ΑΛΦΑ, εκείνου του μουσικοχορευτικού τοκ σώου, για τα πολύ λιγότερα της ΕΡΤ, το έκανα γιατί τότε προτιμούσα τοκ σώου σκέτο, κάτι που δεν ήθελε ο ΑΛΦΑ και ο κ. Χουλιάρας, από μένα. Δεν πήγα Θέμο μου να πω Δελτίο Δηλώσεων του Καραμανλή, δεν πήγα εκεί να διαμορφώσω πολιτική, δεν υπηρέτησα κανέναν.

Και για να μην το κουράζω άλλο, ξέρεις καλύτερα από τον καθένα μας τους όρους του παιγχνιδιού, μην σου πω ότι από ένα σημείο και μετά, έχεις το αναμφισβήτητο ταλέντο, να τους εφευρίσκεις κιόλας. Τουλάχιστον μην τους πασπαλίζουμε με χρυσόσκονη..

Ο αγαπημένος σου σάκκος του μποξ.

Σεμίνα.

ΥΓ. Έτσι που λες κ. Νικητέα μου, κάτι τέτοια κάνουν οι ...εντός τηλεόρασης και οι ...εκτός κάνουν το σταυρό τους, που δεν αναγκάζονται πια, να παίζουν έστω και συνειδητά, στο Θέατρο του Παραλόγου. Αλλά αυτά, off the record, όπως είπαμε.




Ο Πέτρος Δούκας διαψεύδει τα περί απειλών από “κυβερνητικούς κύκλους” ώστε να αναιρέση την απόφαση του να προσφύγει στην δικαιοσύνη εναντίον των βουλευτών της εξεταστικής του Βατοπαιδίου. “Δεν έχω να φοβηθώ για τίποτα, δεν έχω καν βουλευτική ασυλία”, δηλώνει. “Αυτοί που φέρονται σύμφωνα με δημοσιεύματα να πήγαν πανικόβλητοι στις φτερούγες του Μαξίμου ζητώντας προστασία, να υποστούν τις συνέπειες!”

Ο τ. υφυπουργός οικονομικών όμως δεν σταματά εδώ. Αντίθετα περνά στην αντεπίθεση για τις επιλογές της κυβέρνησης Καραμανλή και δηλώνει ότι επί των ημερών του, το κόστος δανεισμού ήταν με spread 29 μονάδων βάσης, ενώ το εύρος αποπληρωμής έφτασε και τα 50 έτη! Στον αντίποδα τώρα δεν μπορούμε να δανειστούμε ούτε με 1000 μ.β. και μιλάμε για 6μηνα!

Σημειώνει δε ότι όσοι πρότειναν στον πρωθυπουργό να μιλήσει για “λάθος στοιχεία” και Greek Statistics, είναι ανόητοι και επικίνδυνοι, αφού αυτή η παραδοχή θα ανοίξει βιομηχανία αγωγών εις βάρος της χώρας.

Διαβάστε τις λύσεις που προτείνει αλλά και τι απαντά στην ενδεχόμενη επιστροφή του στην πολιτική:

- Πως αποτιμάται κατά τη γνώμη σας η διακυβέρνηση Καραμανλή στον οικονομικό τομέα;

Η Κυβέρνηση Καραμανλή παρέλαβε από την εικοσαετία του ΠΑΣΟΚ μια απελπιστική κατάσταση, κρυφά ελλείμματα, κρυφά χρεή, διαλυμμένη δημόσια διοίκηση. Χρειαζόντουσαν μεγάλες ρήξεις και ανατροπές, αλλά έλειπε το θάρρος και κάπου και η τεχνογνωσία. Όταν δεν έχεις γνώσεις από διοίκηση και οικονομία, τότε το πολιτικό κόστος σου φαίνεται βουνό, γιατί δεν έχεις τις σωστές απαντήσεις. Η έλλειψη θάρρους είναι αποτέλεσμα της έλλειψης γνώσης και προϋπηρεσίας. Χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία.

-Θα κατέλθετε υποψήφιος στις επόμενες εκλογές;

Δεν είμαι απ’ τους πολιτικούς που όταν βρεθούν εκτός Βουλής, απλά περιμένουν πως θα ξαναγυρίσουν. Ούτε μπήκα στη Βουλή απένταρος και ανεπάγγελτος. Μην ξεχνάτε πως πριν η Νέα Δημοκρατία μου ζήτησε να κατέβω στις εκλογές του 2004, ήμουν γενικός Διευθυντής της Σίτιμπανκ στην Ελλάδα, Πρόεδρος του ΔΣ της ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ. Πρόεδρος του ΔΣ της ΕΡΙΚΣΟΝ, Πρόεδρος του ΔΣ της συνδρομητικής τηλεόρασης ΝΟΒΑ/ΦΙΛΜΝΕΤ, συν-Πρόεδρος του ΔΣ της ΠΕΠΣΙΚΟ και της ΚΑΠΙΤΑΛ ΠΑΡΤΝΕΡΣ. Και οικονομικός σύμβουλος μεγάλων τραπεζών. Παραιτήθηκα από αυτές τις θέσεις για να βοηθήσω την παράταξη. Τώρα επανήλθα στον ιδιωτικό τομέα και είμαι πολύ ευχαριστημένος. Αλλά ποτέ μην λες ποτέ.

- Πόσο τελικά είναι το χρέος της χώρας μας σήμερα;

Το χρέος που καλούμαστε να εξυπηρετήσουμε είναι τεράστιο,

  • 346 δισεκ ευρώ (περίπου 120 χιλιάδες ευρώ για κάθε τετραμελή οικογένεια), συν τα πάνω από
  • 30 δισεκ ευρώ εγγυήσεις που έχει δόσει το Δημόσιο για διάφορα δάνεια. Σε αυτά να προσθέσουμε τα επιπλέον
  • 5 δισ.ευρώ που χρωστάει το Δημόσιο σε κατασκευαστές, φαρμακέμπορους, στους ΟΤΑ, τα ΚΤΕΛ, κλπ, και τα
  • 260 δισεκ. χρέους του ιδιωτικού τομέα και των επιχειρήσεων (δηλαδή επιπλέον 95 χιλ.ευρώ ανά τετραμελή οικογένεια). Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος του βάρους…Να προσθέσουμε επίσης τα πάνω από
  • 200 δισεκ.ευρώ ανοίγματα των ασφαλιστικών ταμείων που απαιτούν επιχορηγήσεις από το κεντρικό δημόσιο της τάξης των 14 δισεκ.ευρώ ετησίως…

Σε κάθε περίπτωση η Κυβέρνηση πρέπει να επικαιροποιήσει και να μας ενημερώσει επίσημα για ΟΛΑ τα παραπάνω μεγέθη ξεχωριστά.

- Τι σημαίνει αυτό για τις επενδύσεις;

Το ύψος του χρέους είναι αποτρεπτικός παράγοντας για την προσέλκυση διεθνών κεφαλαίων και επενδύσεων. Όπως έγραφε το 1817, ο μεγαλύτερος ίσως οικονομολόγος που έξησε ποτέ ο David Riccardo, «οι διεθνείς επενδυτές αντιλαμβάνονται πως αν επενδύσουν σε ένα καταχρεωμένο κράτος, θα επιμερισθεί και σε αυτούς το κόστος της εξυπηρέτησης του χρέους αυτού.»

Γι’ αυτό και είμαστε οι τελευταίοι στην Ευρώπη στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων.

- Θα αποφύγουμε τελικά τη νέα χρεοκοπία;

Τα ανοίγματα που ανέφερα και παράθεσα παραπάνω, είναι πολύ δύσκολο να εξυπηρετηθούν. Δεκαετίες ψευτο-φιλολαϊκισμού με δανεικά και αγκυλώσεων στην δημόσια διοίκηση και την αγορά εργασίας δεν ξεπερνιώνται με 2-3 χρόνια αυστηρότερης διαχείρισης. Αλλά οι ριζοσπαστικές αλλαγές πρέπει να προχωρήσουν άμεσα.

Απ’ την άλλη πλευρά, ευτυχώς και οι Ευρωπαίοι αντιλαμβάνονται πως αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει τότε μάλλον θα συμπαρασύρει ο πανικός και τα άλλα ασθενικά κράτη. Αντιλαμβάνονται τα προβλήματα στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Ισπανία {η οποία έχει το αβαντάζ ότι πάνω από το 50% του δανεισμού της καλύπτεται από την εσωτερική της αγορά!}, αλλά και την Ιταλία που το 2011 έχει να αντιμετωπίσει λήξεις ομολόγων που πλησιάζουν τα 110 δισεκ. ευρώ. Ίσως αργότερα ακόμα και την Ιαπωνία, της οποίας το χρέος έχει φθάσει τα 200% του ΑΕΠ της! Γι’ αυτό νομίζω πως και οι Ευρωπαίοι θα καταβάλλουν κάθε προσπάθεια, αλλά διαισθάνομαι πως έχουν αρχίσει να εξαντλούν την υπομονή τους με την αδυναμία πολλών Υπουργών της Κυβέρνησης να δείξουν δραστικό μεταρρυθμιστικό έργο.

Να σας θυμίσω επίσης πως όταν ήμουν Υφυπουργός Οικονομικών, είχαμε καταφέρει να δανείζεται το Ελληνικό Δημόσιο με το ίδιο κόστος με την Ιταλία, ενώ τώρα με 600 μ.β. ακριβότερα! Δανειζόμασταν με σπρέντ 29 μ.β. (0,29%) ακριβότερα από την Γερμανία, ενώ τώρα δεν μπορούμε καν να δανειστούμε ούτε με 1000 μ.β. ακριβότερα. Καταφέρναμε να δανεισθούμε για διάρκεια 30 και 50 ετών, ενώ τώρα με το ζόρι για έξι μήνες. Το όφελος του Δημοσίου από τα 30-ετή και 50-ετή δάνεια που συνάψαμε ξεπερνάει τα 7 δισεκ. ευρώ!!

- Όσον αφορά τη φιλοσοφία των μέτρων

  • Η Κυβέρνηση επικεντρώνεται σε εισπρακτικά μέτρα. Αλλά οι πολίτες και οι επιχειρήσεις δεν έχουν άλλες δυνατότητες. Το ΦΠΑ παλαιότερα κάποιοι το έκλεβαν από συνήθεια και από ελαστικότερη ηθική. Σήμερα επειδή δεν μπορούν να τα φέρουν βόλτα, επειδή πρέπει να πληρώσουν υπαλλήλους, να σώσουν την επιχείρησή τους, να ταίσουν τα παιδίά τους.
  • Όσον αφορά τις δαπάνες, τώρα αρχίζει πιο ουσιαστική προσπάθεια. Αλλά για παράδειγμα, η περικοπή των δαπανών στα νοσοκομεία και για τα φάρμακα θα αποδειχθεί ανεπαρκής εφόσον δεν υπάρχει κανένα σοβαρό ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης κάθε παραγγελίας φαρμάκων, αντιδραστηρίων, ορθοπεδικού υλικού, κλπ. Η σημερινή κατάσταση είναι εκτός ελέγχου, όχι μόνο όσον αφορά τις τιμές, αλλά ακόμη περισσότερο όσον αφορά την ‘κατανάλωση’. Η έλλειψη ηλεκτρονικού ελέγχου στις παραγγελίες και την κατανάλωση έχουν συμβάλλει στγη δημιουργία εστιών διαφθοράς.

Όσον αφορά τους εργαζόμενους και τις ΔΕΚΟ.

Αντίθετα με ότι νομίζουν οι περισσότεροι, εργοδότης των εργαζομένων δεν είναι ούτε η επιχείρηση, ούτε η Κυβέρνηση, ούτε το Κράτος, ούτε το Κόμμα. Είναι οι ‘πελάτες’ κάθε επιχείρησης. Αυτοί που πληρώνουν από την τσέπη τους για να αγοράσουν τα προϊόντα της. Αν δεν υπάρχουν πελάτες, τότε η επιχείρηση δεν έχει αντικείμενο ύπαρξης. Αιμορραγεί και αποζητά στήριξη από το Κράτος. Δηλαδή τους φορολογούμενους. Αλλά και αυτοί έχουν πλέον ξεπεράσει κατά πολύ την δυνατότητα να στηρίξουν όχι μόνο τις ΔΕΚΟ, αλλά και την στοιχειώδη λειτουργία του Κράτους. Παιδεία, Νοσήλεια, Άμυνα.

Τι θα μπορούσε να κάνει η Κυβέρνηση;

Μαζικές αποκρατικοποιήσεις, και εννοώ μαζικές και άμεσες, συνέχιση της απελευθέρωσης των εργασιακών σχέσεων ώστε οι αμοιβές να είναι ανάλογες του έργου που παράγεται και των εσόδων της επιχείρησης, επιχειρησιακές συμβάσεις εργασίας ώστε να ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες δυνατότητες κάθε επιχείρησης και να μην καταδικάζουν τις επιχειρήσεις και όλους τους εργαζομένους, άμεση μείωση του αριθμού των δικαιολογητικών για κάθε αίτηση, βελτίωση των συντελεστών δόμησης, εξίσωση των τιμών πετρελαίου θέρμανσης και κίνησης, ηλεκτρονική μέτρηση και παρακολούθηση κάθε δαπάνης για την υγεία, κλείσιμο των ΔΕΚΟ που εδώ και δεκαετίες δεν έχουν καταφέρει να ανασυγκροτηθούν, περιορισμός της σπατάλης στους δήμους και αυστηρότατος έλεγχος των οικονομικών τους με εισαγωγή ηλεκτρονικών συστημάτων παρακολούθησης, κλπ.

1. Κάποια συγκεκριμένα μέτρα προκειμένου να ανταποκριθούμε στις σημερινές προκλήσεις και να δώσουμε νέα πνοή στην ελληνική οικονομία:

  • Αυστηροποίηση των διατάξεων του Υπαλληλικού Κώδικα, ώστε οι ‘κακοί’ υπάλληλοι να αποχωρύν από την υπηρεσία. Όποιος δεν εργάζεται φιλότιμα, όποιος είναι συστηματικά ‘κοπανατζής’ να αποχωρεί από τον Δημόσιο τομέα.
  • αποποινικοποίηση των ακάλυπτων επιταγών και αντικατάσταση της σχετικής νομοθεσίας μας με κάποια παραλλαγή αυτής των ΗΠΑ.
  • Κατάργηση του πιστοποιητικού φορολογικής ενημερώτητας που είναι παγκόσμια ελληνική ευρεσιτεχνία και καταταλαιπωρεί τους συμπολίτες μας. Οι φορολογικές διαφορές των πολιτών με το Δημόσιο δεν μπορεί να είναι φρένο στις προσπάθειές τους.
  • Τέρμα στα αυθαίρετα: Κάθε αρμόδιος υπάλληλος να ‘χρεώνεται’ μια περιοχή που θα την παρακολουθεί συστηματικά δορυφορικά και με επιτόπιους ελέγχους. Οι ποινές για τους παραβάτες να είναι άμεσες και αυστηρότατες. Για τα διακατεχόμενα ή καταπατημένα ακίνητα και για τα ‘αυθαίρετα’ κτίσματα και τους ‘οικισμούς’ που στην πράξη υπάρχουν για πάνω από 25 χρόνια να θεσμοθετηθεί η ‘τακτοποίησή’ τους, αλλά με την σύμφωνη γνώμη της τοπικής αυτοδιοίκησης και για όσες περιπτώσεις δεν αποτελούν ‘καραμπινάτες΄αυθαιρεσίες, κλπ. Από το 2005 είχα καταθέσει λεπτομερείς προτάσεις για το θέμα αυτό που αφορά 300 χιλιάδες φτωχότερους, κυρίως, συμπολίτες μας. Έτσι, εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας θα αποκτήσουν καθαρούς τίτλους ιδιοκτησίας.
  • Μείωση των απαιτούμενων δικαιολογητικών για την έκδοση αδειών κατά 50% μέσα στο επόμενο εξάμηνο.
  • Εγκατάσταση ηλεκτρονικού συστήματος για κάθε παραγγελία φαρμάκων, αντιδραστηρίων, ορθοπεδικού υλικού, κλπ. Η σημερινή κατάσταση είναι εκτός ελέγχου, όχι μόνο όσον αφορά τις τιμές, αλλά ακόμη περισσότερο όσον αφορά την ‘κατανάλωση’. Η έλλειψη ηλεκτρονικού ελέγχου στις παραγγελίες και την κατανάλωση έχουν συμβάλλει στγη δημιουργία εστιών διαφθοράς.
  • Μείωση κατά 30% της επιχορήγησης των πολιτικών κομμάτων. Δεν χρειάζεται να οργανώνουν τόσες φιέστες και να λειτουργούν με τόσο υψηλό κόστος με τα χρήματα των φορολογουμένων. Τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα επιχορηγούνται δεκαπλάσια από τα αντίστοιχα Βρετανικά.

2. Λαϊκός Καπιταλισμός

Προτείνω να μοιρασθεί όλη η κρατική περιουσία που σήμερα αποτελματώνεται και απαξιούται στους πολίτες…Πως;

Ζητάμε από τους πολίτες νέους φόρους, χωρίς να τους δίνουμε τίποτα. Έχω προτείνει να μετοχοποιηθούν όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις και φορείς που έχουν εμπορικό αντικείμενο, να εισαχθούν οι μετοχές τους με συνοπτικές διαδικασίες στο ΧΑΑ (είχα περάσει σχετικό νόμο το 1993), να μοιρασθούν οι μετοχές τους στα 11 εκατομμύρια ελλήνων που θα μπορούν ελεύθερα να τις διαπραγματεύονται στο χρηματιστήριο. Τουριστικά Ακίνητα, Ολυμπιακά Ακίνητα, Κτηματική Εταιρεία, Λιμάνια, Αεροδρόμια, Μετρό, Προαστιακός, Κρατικά Λαχεία, ΟΔΙΕ, κ.α., θα μπορούσαν να αποδοθούν κατευθείαν στους πολίτες. Τυχόν κολοσσοί που θα ενδιαφερόντουσαν να επενδύσουν και να αποκτήσουν τον καταστατικό έλεγχο θα απευθύνοντο κατευθείαν στους πολίτες και όχι σε άσχετους υπουργούς.

3. Για την εξεταστική για την οικονομία

ΜΟΛΙΣ Η ΒΟΥΛΗ ‘ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ’ –με την ίδια επιπολαιότητα που χειρίστηκε την υπόθεση Βατοπεδίου- ΠΩΣ «ΝΑΙ ΤΑ ΓΚΡΗΚ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΡ.ΕΝΩΣΗ», ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΓΩΓΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ, ΑΠ’ ΟΣΟΥΣ ΕΠΕΝΔΥΣΑΝ ΣΕ ΚΡΑΤΙΚΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΚΑΙ ΕΧΑΣΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥΣ. ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΣΑΝ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ !!!

Προτείνω να ανατεθεί σε επιτροπή σοφών υπό τον Κύπριο νομπελίστα κ. Πισσαρίδη και τον Λουκά Παπαδήμο, να ερευνήσουν σε βάθος τι και από πότε πήγε στραβά. Τα άλλα είναι ανοησίες που θα μας εκθέσουν διεθνώς. Ο Πρωθυπουργός πρέπει να συμβάλλει στην ένωση των δυνάμεων της χώρας και όχι στον αλληλοσπαραγμό.

4. Κύριε Δούκα δηλώσατε ότι θα στραφείτε δικαστικά εναντίον συγκεκριμένων βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που συμμετείχαν στην εξεταστική επιτροπή για την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου. Για ποιο λόγο και γιατί μόνο εναντίον των συγκεκριμένων;

Γιατί αυτοί ήταν οι επικεφαλής και οι ‘ανάδοχοι’ της προσπάθειας συκοφάντησης και κατάχρησης εξουσίας. Το ψέμμα και η κατασκευή ενόχων για να είναι αρεστοί στο καθεστώς και να υπουργοποιηθούν είναι διαφθορά από μόνη της.

5. Τώρα που έχει περάσει αρκετός χρόνος από την στιγμή που ξέσπασε η υπόθεση, πιστεύετε ότι έκανε λάθη η προηγούμενη κυβέρνηση στον χειρισμό της; Και σε ποια κατεύθυνση;

Αντί να την χεριστούμε όπως έπρεπε και στην πραγματική της βάση, αφήσαμε την υπόθεση να ξεφύγει και να την ‘αναλάβει’ η αντιπολίτευση που ξεπέρασε κάθε όριο συκοφαντίας, φαντασίας και αθλιότητας. Ο Πρωθυπουργός δήλωσε πως τάχα δεν τον νοιάζει να ματώσει και το ΠΑΣΟΚ, αλλά στην πράξη διώκει τους πολιτικούς του αντιπάλους, σπέρνει την διχόνοια και καλύπτει απροκάλυπτα τα μαύρα ταμεία του ΠΑΣΟΚ απ’ την Ζήμενς….

7. Για τις Εξεταστικές

Οι εξεταστικές εξάντλησαν την χρησιμότητά τους. Χαρακτηρίστηκαν από κομματική εμπάθεια… Κατέληξαν σε φιάσκο… Και όλοι οι πρόεδροι των εξεταστικών που έπαιξαν το κομματικό τους ρόλο υπουργοποιήθηκαν ή στόχευαν στην υπουργοποίησή τους!!! Ανταμείφθηκαν για τις καλές κομματικές τους υπηρεσίες... Ήταν εξεταστικές επιτροπές κομματικής ‘νομιμοφροσύνης’ και όχι αναζήτησης της αλήθειας. Στην περίπτωση του Βατοπεδίου δεν βρέθηκε τίποτα που να ενοχοποιεί υπουργό, ούτε που να κατέδειξε την παραμικρή δολιότητα. Όχι μόνο δεν βρέθηκε ένα ευρώ, αλλά ούτε καν κατήγγειλε κανείς πως πληρώθηκε ή διακινήθηκε ένα ευρώ σε πολιτικό πρόσωπο (όπως ομολογήθηκε στην υπόθεση της Ζήμενς)… Το ΠΑΣΟΚ θέλει να αποκρύψει αυτά που έγιναν με τους δικούς της στη Ζήμενς και πάση θυσία πάει να φορτώσει στη Νέα Δημοκρατία την υπόθεση του Βατοπεδίου και των ομολόγων. Το ΠΑΣΟΚ έκανε κατάχρηση της εξουσίας του. Πλειοψηφία, λέει, είμαστε και όποιον θέλουμε ενοχοποιούμε.

ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Φυσικά και είμαι υπέρ της διαφάνειας σε όλα, αλλά όχι όπως πάει να γίνει τώρα. Ο τρόπος που θα γίνει με αλληλο-καταγγελίες και οξύτατες αντιπαραθέσεις σε κομματική βάση θα μας αποδυναμώσει κάθε εναπομένουσα διαπραγματευτική δύναμη για τα οικονομικά, αλλά κυρίως για τα εθνικά μας θέματα. Και οι ξένοι θα δείχνουν το δάκτυλο στα πολιτικά κόμματα και θα λένε «μα, εσείς οι ίδιοι βγάζετε τα μάτια σας»… με τι κύρος θα διεκδικήσουμε τα εθνικά μας δίκαια όταν αλληλο-υπονομευόμαστε και βγάζουμε –εμείς οι ίδιοι- τέτοια εικόνα προς τα έξω… ; Οδηγούμαστε σε πολύ επικίνδυνους δρόμους. Τούρκοι και Σκοπιανοί μάλλον πρέπει να τρίβουν τα χέρια τους… Απορώ πως ο πρωθυπουργός δεν έχει εκτιμήσει όλες αυτές τις παραμέτρους, παρά την συναινετική διάθεση της Νέας Δημοκρατίας.

ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Αν θέλουμε διαφάνεια και ‘γνώση’, πρέπει να τα εξετάσουμε όλα από την περίοδο του «Τσοβόλα δόστα όλα», την διαχείριση μιας σειράς από υποθέσεις από το Καζίνο του Φαλήρου, του Β’ ΚΠΣ, τις απίθανες υπερβάσεις στο κόστος όλων των δημοσίων και ολυμπιακών έργων, μεχρι το με τι στοιχεία μπήκαμε στην ΟΝΕ, τα περίφημα swaps της Goldman Sachs [όπου το Ελληνικό Δημόσιο υπέστη επιπλέον ζημίες 1 δισεκ ευρώ από την δυσμενή εξέλιξη των συναλλαγματικών ισοτιμιών σε αυτά τα swaps], άλλες παραποιήσεις στοιχείων της περιόδου 1999-2003 [αντίτιμα, υποβρύχια, Ολυμπιακά Έργα, Κτηματολόγιο, Κουρουπητό, εξοπλιστικά προγράμματα, κλπ] και φυσικά ότι αφορά και την διαχείριση της Νέας Δημοκρατίας. Αντιλαμβάνεται κανείς τι επιπλέον ζημιά θα υποστεί η κακή εικόνα της χώρας μας από μας τους ίδιους. Με τι κύρος θα διαπραγματευθούμε οποιοδήποτε εθνικό θέμα και θα ‘βάλουμε βέτο’;





Με φόντο την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, από το G20 μέχρι και το Durban II, οι συναντήσεις κορυφής και οι διεθνείς διασκέψεις διαδέχονται η μία την άλλη, χωρίς να μας διαφωτίζουν επαρκώς τα συμβατικά μέσα ενημέρωσης για το τι διακυβεύεται και τι αποφασίζεται πραγματικά. Η Σίλβια Κατόρι απέσπασε τα αναλυτικά σχόλια του Τιερί Μεϊσάν για την "επαναδόμηση" του κόσμου στον οποίο ζούμε, όπως αυτή συντελείται στις μέρες μας. Σύμφωνα με τον Μεϊσάν, πίσω από τον Ομπάμα, οι παλιές ομάδες έχουν επιστρέψει στην εξουσία. Αφού έκλεισε την παρένθεση του πολέμου στο Ιράκ, η Ουάσιγκτον επέστρεψε στην πρόταση του πολέμου κατά της τρομοκρατίας και της αναγκαστικής και βεβιασμένης παγκοσμιοποίησης. Σίλβια Κατόρι: Ποιοι ήταν οι στόχοι των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του G20 στο Λονδίνο; Σε ποιο βαθμό είναι πραγματοποιήσιμοι οι στόχοι αυτοί; Και τέλος, έχουν καταφέρει να συσπειρώσουν την πλειονότητα των πολιτικών ηγετών;

Τιερί Μεϊσάν: Οι δύο σύνοδοι κορυφής των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων του G20 στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο έχουν καθιερώσει την υπεροχή των οικονομιών του αγγλοσαξονικού μπλοκ και έθεσαν τις βάσεις της παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης υπό τις αγγλοσαξονικές ηγεσίες.

Η τρίτη σύνοδος κορυφής έχει προγραμματιστεί να γίνει στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Θα είναι ένας τρόπος να υποτιμηθεί η συνεδρίαση αυτή και να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη μιας οικονομικής ατζέντας των 20, αντίστοιχης με την πολιτική ατζέντα του Συμβουλίου Ασφαλείας και ανεξάρτητης από τους θεσμούς των Ηνωμένων Εθνών.

Ωστόσο, παρά τους δημόσιους εναγκαλισμούς, καμμία σημαντική συμφωνία δεν επιτεύχθηκε μεταξύ των μελών του G20. Ο τελικές δηλώσεις απαριθμούν γενικές αρχές, που δεν δεσμεύουν κανένα, δεν περιέχουν συγκεκριμένες προτάσεις για δράση, πάρθηκαν εκτός συνόδου και δεν αφορούν κανένα από τα μέλη του G20 συγκεκριμένα [1]. Η σύνοδος του Λονδίνου θα μπορούσε, επομένως, να χαρακτηριστεί ως σύνοδος κορυφής εντυπώσεων και απατηλών φαινομένων.

Η χρηματοπιστωτική και οικονομική πολιτική της κυβέρνησης Ομπάμα σχεδιάστηκε από ένα δαιδαλώδες σύμπλεγμα οργανώσεων. Συνάδει πλήρως με εκείνη της κυβέρνησης Μπους και είναι εξέλιξή της [2]. Θα θυμάστε, επίσης, ότι προτού παρουσιαστούν στο συνέδριο, τα σχέδια των Μπους και Πόλσον είχαν υποβληθεί και εγκριθεί από τον ίδιο τον Ομπάμα ενώ ήταν ακόμη υποψήφιος για την προεδρία. Ο υπουργός Οικονομικών Τιμ Γκάιτνερ διαδέχθηκε τον Χένρι Πόλσον με τον οποίο συνεργάστηκε για αρκετούς μήνες. Ο Γκάιτνερ ξεκίνησε την καριέρα του ως "παρατρεχάμενος" του Χένρι Κίσινγκερ, γράφοντάς του τα οικονομικά του κείμενα. Με λίγα λόγια, η "αλλαγή" δεν υφίσταται παρά μόνο στα συνθήματα του Μπαράκ Ομπάμα.

Στο Εθνικό Οικονομικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Πολιτειών προεδρεύει ο Λώρενς Σάμερς, ο οικονομολόγος που οργάνωσε το 1999 την κατάργηση των νόμων που θεσπίστηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης του 1929, έτσι ώστε να αποφευχθεί μια επανάληψη των ίδιων φαινομένων. Την εποχή εκείνη, στόχος του ήταν να ενθαρρύνει την κερδοσκοπία χωρίς όρια, με σκοπό την αποστράγγιση του παγκόσμιου πλούτου και τη διοχέτευσή του στη Wall Street. Η επίτευξη των στόχων που "οραματίζεται" ο Σάμερς πραγματοποιείται πάντα με τις ίδιες μεθόδους: με διάφορα σχέδια διάσωσης, σταθεροποίησης, κλπ.

Το Συμβούλιο Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων στο Λευκό Οίκο, με επικεφαλής την ιστορικό Κριστίνα Ρόμερ, θεωρεί ότι ο πόλεμος στο Ιράκ ευθύνεται για την οικονομική κρίση. Η Ρόμερ δεν αναφέρεται στον ρόλο του άξονα των Αγγλοσαξόνων, παρά μόνο όταν δεν παραλείπει να πει ότι τους είναι απείρως ευγνώμων. Σύμφωνα με την Ρόμερ, η οποία τυχαίνει να είναι ειδικός στην κρίση του 1929, ο πόλεμος δεν είναι η λύση για την κρίση, αλλά μία από τις αιτίες της. Αντικρούοντας τη συμβατική ανάλυση των συναδέλφων της καθηγητών ιστορίας των οικονομικών, η Ρόμερ ισχυρίζεται ότι δεν ήταν ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος που επέτρεψε στις ΗΠΑ να βγει από την κρίση του '29, ούτε το "New Deal" του Ρούσβελτ, αλλά η εισροή ευρωπαϊκών κεφαλαίων μετά το 1936, με την εκτίναξη των σπρεντς. Θα πρέπει, κατά συνέπεια, να αναμένουμε παρόμοια φαινόμενα και σήμερα.

Από την πλευρά της, η Επιτροπή του Λευκού Οίκου για την Οικονομική Ανάκαμψη, υπό την προεδρία του Πωλ Φόλκερ και με Βρετανούς στο διοικητικό συμβούλιό της, συσκέπτεται για το πώς θα χρησιμοποιήσει την κρίση για να αναδιαρθρώσει τις πολυεθνικές και να τους επιτρέψει να αγοράσουν όσο γίνεται περισσότερες επιχειρήσεις σε εξευτελιστικές τιμές. Οι Γάλλοι είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν την πικρή γεύση των συστάσεων της επιτροπής με το κλείσιμο του εργοστασίου της Caterpillar στη Γκρενόμπλ. Ο διευθύνων σύμβουλος αυτής της πολυεθνικής έχει θέση στην εν λόγω επιτροπή στον Λευκό Οίκο [3].

Αρχικά, η εφαρμογή αυτών των στρατηγικών θα συντονίζονταν από το Συμβούλιο του Σάμερς. Αλλά τελικά, όλα ήλθαν υπό τον έλεγχο του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, με επικεφαλής τον στρατηγό Τζέιμς Τζόουνς, όπου ο πανταχού παρών Χένρι Κίσινγκερ και ο πρώην συνεργάτης του Μπρεντ Σκάουκροφτ επιβλέπουν τις αποφάσεις σε καθημερινή βάση. Ενώ τα ΜΜΕ δημιουργούσαν αντιπερισπασμό με τη συζήτηση της διαφοράς στο χρώμα του δέρματος μεταξύ Μπους και Ομπάμα, τα ίδια άτομα εξακολουθούσαν να ασκούν εξουσία, όπως και σήμερα, και με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.

Συγκεκριμένα, τους τελευταίους μήνες, οι Αγγλοσάξονες έχουν θέσει ως κύριο γνώμονα της στρατηγικής τους την πολιτική των "πελατών" τους (για να χρησιμοποιήσω έναν όρο της ρωμαϊκής διακυβέρνησης, δηλαδή των προστατευομένων τους), ώστε να διασώσουν το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Τα κράτη, με άλλα λόγια οι λαοί, καλούνται τώρα να πληρώσουν τα σπασμένα των αγγλοσαξονικών τραπεζικών τραστ. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κράτη έχουν κρατικοποιήσει, εν μέρει ή εξ ολοκλήρου, τράπεζες, δημιουργώντας κάτι αντίστοιχο με τα κρατικά επενδυτικά ταμεία των πετρελαιοπαραγωγών κρατών. Έτσι, το σύστημα της κερδοσκοπίας, το οποίο βρίσκεται στην καρδιά αυτής της κρίσης, έχει καταξιωθεί και τα κράτη έχουν γίνει άμεσοι φορείς του.

Προκειμένου να εξασφαλιστεί το υψηλό βιοτικό επίπεδο των αγγλοσαξονικών χωρών, έχουν ληφθεί οι εξής τρεις αποφάσεις:

Πρώτον, αυξήθηκαν τα μέσα με τα οποία ασκείται πίεση στον Τρίτο Κόσμο από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα. Οι φτωχές χώρες θα είναι τα πρώτα θύματα που θα χρησιμοποιηθούν για να διασωθεί η ελίτ του οικονομικού πλούτου, με την ελπίδα ότι ο πληθυσμός τους δεν θα αποδεκατιστεί από την επερχόμενη επισιτιστική κρίση.

Δεύτερον, έχει εξαπολυθεί μια εκστρατεία ώστε πάση θυσία τα κεφάλαια που επενδύονται σε τράπεζες εκτός των χωρών του G20 να μεταναστεύσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τους φορολογικούς παράδεισους [4]. Για να γίνει αυτό, οι Αγγλοσάξονες και ο "χρήσιμος ηλίθιος" τους Νικολά Σαρκοζί διακήρυξαν "το τέλος του τραπεζικού απορρήτου", δηλαδή, το τέλος της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Δεν χρειάζεται να πω ότι όλες οι απάτες και καταχρήσεις θα συνεχιστούν όπως πριν, με την προϋπόθεση ότι λαμβάνουν χώρα μακριά από τις αγγλοσαξονικές τράπεζες, στις Μπαχάμες ή τα νησιά της Μάγχης. Οι Ελβετοί αναμφίβολα θα είναι τα πρώτα θύματα αυτής της μεγάλης κομπίνας.

Τέλος, εάν αυτό δεν είναι αρκετό, οι Αγγλοσάξονες προτίθενται να αποσταθεροποιήσουν τις πλούσιες σε φυσικούς πόρους χώρες ώστε να εξαναγκάσουν τα κεφάλαια που βρίσκονται σε αυτές να μεταναστεύσουν και αυτά. Είδαμε ήδη να διεξάγεται μια δοκιμή σε ευρεία κλίμακα στην Ελλάδα, όπου η CIA και η MI6 έστειλαν με λεωφορεία ομάδες κακοποιών στοιχείων που στρατολογήθηκαν στο Κόσοβο και στην Αλβανία, με αποστολή να ρημάξουν τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Το αποτέλεσμα το είδαμε αμέσως μετά, με την φυγή κεφαλαίων από την Ελλάδα προς το εξωτερικό.

Να υπογραμμίσουμε εδώ ότι δεν πρόκειται μόνο για μια πολιτική των ΗΠΑ, αλλά μια πολιτική των Αγγλοσαξόνων γενικά, που αποβλέπει στη διάσωση και της Wall Street και του λονδρέζικου City. Οι ανώτατοι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Μπους που είναι υπεύθυνοι για οικονομικά θέματα (Γκάιτνερ, Φόλκερ, κλπ.) είναι μέλη της πολύ διακριτικής Pilgrim’s Society, της οποίας η ετήσια συνεδρίαση στο Λονδίνο, προεδρεύεται από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β' της Αγγλίας και της οποίας το τμήμα των ΗΠΑ έχει ως αντιπρόεδρο τον Χένρι Κίσινγκερ.

Σίλβια Κατόρι: Η εξέλιξη της οικονομικής κρίσης, θα προκαλέσει, κατά τη γνώμη σας, την ταχεία και σταθερή υποβάθμιση των ΗΠΑ ως παγκόσμιας δύναμης;

Τιερί Μεϊσάν: Δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά πολιτικός αναλυτής. Παρεμπιπτόντως, αυτό δεν είναι ένα μειονέκτημα για σας απαντήσω, διότι η οικονομική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών ελέγχεται πλέον από πολιτικούς και στρατιωτικούς, όχι από οικονομολόγους.

Η Ουάσιγκτον επέλεξε τη φυγή προς τα εμπρός. Ο Χένρι Κίσινγκερ δήλωσε ότι η κρίση ήταν μια απρόσμενη ευκαιρία για να ολοκληρωθεί η παγκοσμιοποίηση, επωφελούμενη από την εξασθένηση όλων εκείνων που ήταν αντίθετοι σε αυτήν. Αυτή η σκέψη είναι, κατά τη γνώμη μου, ακραίο δείγμα ύβρεως, που δείχνει τις αυταπάτες της εξουσίας. Αυτό το είδος της συλλογιστικής έχει ήδη οδηγήσει περισσότερες από μια αυτοκρατορία στην καταστροφή. Η Ουάσινγκτον θέλει να βγει από την κρίση, παράλληλα αναδιαμορφώνοντας τον κόσμο όπως την βολεύει, αλλά αρνείται να αλλάξει η ίδια. Αυτό να είστε βέβαιη ότι θα οδηγήσει σε μια αιφνίδια αυτοανάφλεξη.

Η λογική των αυτοκρατοριών ήθελε πάντα να ξεκινούν όλα με την εξέγερση των υποτελών και την ενεργοποίηση φυγόκεντρων δυνάμεων. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε στην συγκεκριμένη περίπτωση να σημαίνει μια οπισθοδρόμηση για το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, ακολουθούμενη από εμφύλιο πόλεμο στις ΗΠΑ και αυτονομιστικές αποσχίσεις. Δεν αποτελεί πρόβλεψη αυτό που σας λέω, αλλά μια λογική αφαίρεση που προκύπτει αν εφαρμόσει κανείς ιστορικά μοντέλα στη σημερινή κατάσταση. Περιγράφω απλώς τη φυσική έννοια της ύφεσης, ενώ εξυπακούεται ότι οι λαοί δεν έχουν πάψει να είναι σε θέση να γράφουν τη δική τους ιστορία. Ωστόσο, η λογική αυτή αφαίρεση έχει ακόμα περισσότερες πιθανότητες να επαληθευθεί από το γεγονός ότι οι Αμερικανοί ηγέτες συνεχίζουν την επιθετική πολιτική τους και αρνούνται πεισματικά να επανεξετάσουν το σύστημα και τις πολιτικές τους.

Ο φίλος μου καθηγητής Ιγκόρ Πανάριν [5], ο οποίος μελετά τα αυτονομιστικά κινήματα στις Ηνωμένες Πολιτείες εδώ και μια δεκαετία, εκτιμά ότι έχουν φθάσει στο στάδιο της ωρίμανσης. Έχει κάνει πρόβλεψη ότι η πρώτη αυτονομιστική απόσχιση από τις ΗΠΑ θα γίνει μέσα στη δεκαετία του 2010, ενώ η διάλυση των Ηνωμένων Πολιτειών, από την οποία θα προκύψουν νέα κράτη, θα γίνει πέντε χρόνια αργότερα. Η σκέψη του έχει ως βάση τόσο το μοντέλο διαμελισμού της ΕΣΣΔ, όσο και τους εθνοτικούς παράγοντες που χαρακτηρίζουν τις ΗΠΑ, καθώς και κάποιες ιστορικές εσωτερικές συγκρούσεις που έχουν διαχρονικά χαρακτηρίσει τις αγγλοσαξονικές κοινωνίες.

Τα καθεστώτα-μαριονέτες που έχει τοποθετήσει η Ουάσιγκτον σε πολλές χώρες δεν θα επιβιώσουν μετά την κατάρρευση των ίδιων των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό σημαίνει ότι θα βιώσουμε μια εκ βαθέων αλλαγή του παγκόσμιου πολιτικού τοπίου, όπως συνέβη και κατά τον διαμελισμό της ΕΣΣΔ.

Αυτά για τα οποία μιλάμε ίσως να ακούγονται τώρα σουρεαλιστικά, αλλά σκεφθείτε ότι κανείς δεν ήταν σε θέση να προβλέψει στις αρχές του 1989 ότι το Σύμφωνο της Βαρσοβίας και η ΕΣΣΔ θα εξαφανίζονταν στα τέλη του 1991.

Σίλβια Κατόρι: Πώς θα επηρεάσουν αυτές οι ανακατατάξεις, βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, τη στρατιωτική υπεροχή των Ηνωμένων Πολιτειών, και ποιές θα είναι οι συνέπειες;

Τιερί Μεϊσάν: Προς το παρόν, οι ΗΠΑ υφίστανται ακόμη ως κράτος. Στην άγρια φύση, ένα πληγωμένο ζώο είναι πιο επικίνδυνο από ένα υγιές ζώο. Δεν γνωρίζουμε αν οι ηγέτες των ΗΠΑ θα είναι σε θέση να επιδείξουν την ψυχραιμία που απεδείχθη ότι διέθετε ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ και το επιτελείο του όταν συνήργησαν για να οδηγηθεί η πατρίδα τους στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Γιος κοινωνιολόγου που εργαζόταν σε προγράμματα καταστολής εξεγέρσεων της ΣΙΑ στην Ινδονησία και αργότερα εκπαιδεύτηκε από τον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και πιθανώς την Τριμερή Επιτροπή, ο Μπαράκ Ομπάμα έχει θέσει το ταλέντο του στην υπηρεσία του National Endowment for Democracy (NED), μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που δημιουργήθηκε από τους νεοσυντηρητικούς, με σκοπό την ανάθεση σε εξωτερικούς συνεργάτες της CIA αποστολών αποσταθεροποίησης διαφόρων καθεστώτων [6]. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο το πιστό επιτελείο του Ομπάμα τον καθοδηγεί αυτόματα να δίνει προτεραιτότητα σε συγκαλυμμένες ενέργειες. Και όλα δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον προετοιμάζει τέτοιες ενέργειες σε όλο τον κόσμο, με εμφανές παράδειγμα τις χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Επιπλέον, παρατηρούμε ότι, ενώ τα δυτικά μέσα ενημέρωσης φλυαρούν ακατάπαυστα για την επιλογή του σκύλου που χάρισε στον Ομπάμα ο γερουσιαστής Έντουαρντ Κένεντι και για άλλες "ψυχαγωγικές" ειδήσεις, οι Ηνωμένες Πολιτείες προβαίνουν σε νέες βιαιοπραγίες. Για παράδειγμα, θα αναφέρω και πάλι τις ομάδες από το Κόσοβο, οι οποίες, υπό την εποπτεία της CIA, διέπραξαν βανδαλισμούς σε ελληνικές πόλεις. Ή την ρουμανική μυστική υπηρεσία, που υπό την εποπτεία της CIA επεχείρησε να καταλάβει την εξουσία στη Μολδαβία. Κανείς δεν αντέδρασε, αν και η υπεργολάβος δύναμη που ευθύνεται για την επιχείρηση, δηλαδή η Ρουμανία, είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παρ' όλα αυτά, οι περισσότεροι αναλυτές πιστεύουν ότι ο Τζωρτζ Μπους ο νεώτερος ποτέ δεν άσκησε πραγματικά εξουσία, αλλά ότι υπήρχαν άλλοι πίσω του που του υπαγόρευαν τι να κάνει. Δεν βλέπω γιατί η αλλαγή του προέδρου θα είχε αλλάξει κάτι σε αυτήν την πραγματικότητα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η εξουσία ανήκει πάνω από όλα στον στρατό. Αυτοί καλούνται να κάνουν το καθήκον τους εν μέσω και της οικονομικής κρίσης. Τους λείπει το 1/4 περίπου των πόρων που απαιτούνται για την εφαρμογή του προϋπολογισμού του 2009 για την άμυνα. Αυτό σημαίνει ότι είναι αναγκασμένοι όχι μόνο να απορρίψουν την αγορά νέων όπλων και την ανανέωση παλαιών, αλλά να κάνουν και τεράστιες περικοπές στον προϋπολογισμό που αφορά άλλους τομείς.

Αρχικά, ο Ρόμπερτ Γκέιτς και οι μέντορές του, Μπρεντ Σκάουκροφτ και Χένρι Κίσινγκερ, επέλεξαν την μη ανανέωση των συμβάσεων των μισθοφόρων στο Ιράκ και την διακοπή των υπέρογκων προγραμμάτων εξοπλισμών. Αργότερα, αποφάσισαν να αναστείλουν τη χρηματοδότηση της υποτιθέμενης "αντιπυραυλικής ασπίδας" και τη διατήρηση της επιχείρησης "Πυρηνική αποτροπή". Όλα αυτά παρουσιάστηκαν ως μια χειρονομία καλής θέλησης προς τη Ρωσία και ως μονομερής πρωτοβουλία για έναν κόσμο χωρίς ατομικές βόμβες. Ωστόσο, τα μέτρα αυτά θα αποδειχθούν ανεπαρκή εάν συνεχιστεί η οικονομική κρίση.

Από στρατηγική άποψη, ήρθε η ώρα για την απόσυρση. Το Πεντάγωνο αναζητεί τρόπους να αποχωρήσει από το Ιράκ με το κεφάλι ψηλά και προσπαθεί να αναθέσει τις επιχειρήσεις σε Αφγανιστάν και Πακιστάν στους συμμάχους των ΗΠΑ. Οι Αμερικανοί είναι παγιδευμένοι μέσα στην βιβλική εικόνα αποσύνθεσης του Πακιστάν. Η χώρα αυτή, με πληθυσμό 173 εκατομμύρια, στην πραγματικότητα είναι μια βόμβα που έχει ήδη εκραγεί. Είναι λοιπόν αδύνατον να μην γίνει κάποια παρέμβαση εκεί, διότι θα πρέπει να ελέγξουν σε ποια χέρια θα επιστρέψει αυτή η πακιστανική βόμβα.

Σίλβια Κατόρι: Πώς θα εξελιχθούν οι σχέσεις των δυτικών χωρών με το Ιράν και η συνεχιζόμενη διαμάχη μεταξύ των μιλιταριστικών δυνάμεων, κυρίως του Ισραήλ, και της ένθερμης υποστήριξης της Γαλλίας στην "πυρηνική απειλή" του Ιράν;

Τιερί Μεϊσάν: Η σχεδιαζόμενη επίθεση κατά του Ιράν ανταποκρίνεται στην απόλυτη ατζέντα αυτών που τάσσονται υπέρ της "Ευρύτερης Μέσης Ανατολής", δηλαδή, του πετρελαϊκού λόμπι και του σιωνιστικού κινήματος. Οι νεοσυντηρητικοί είχαν εφεύρει τον μύθο του ιρανικού "στρατιωτικού πυρηνικού προγράμματος" και τα πρόθυμα ΜΜΕ τον αναπαρήγαγαν, όπως δεν κουράστηκαν να μας επαναλαμβάνουν την ιστορία με τα "όπλα μαζικής καταστροφής" που διέθετε ο Σαντάμ Χουσεΐν.

Ενώ κάποτε η Γαλλία τάχθηκε υπέρ ενός πυρηνικού βομβαρδισμού του Ιράν, η επιλογή αυτή αποκλείστηκε με τη λεγόμενη "ανταρσία των Αμερικανών στρατηγών" τον Δεκέμβριο του 2007 [7]. Ο Ομπάμα έθεσε τον εαυτό του στην υπηρεσία τους το 2008, όπως δήλωσε δημόσια ο στρατηγός Κόλιν Πάουελ, και εκείνοι τον βοήθησαν να εγκατασταθεί στο Λευκό Οίκο. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστέψουμε ότι μια επίθεση στο Ιράν θα επαναπρογραμματιστεί.

Οι συζητήσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Τεχεράνης έχουν διεξαχθεί μέσω διαφόρων διαύλων ταυτόχρονα και έχουν προχωρήσει αρκετά. Το Πεντάγωνο χρειάζεται τη βοήθεια των Ιρανών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Επιπλέον, η Ουάσιγκτον πρέπει να κερδίσει την Τεχεράνη και να την απομακρύνει από τη Μόσχα, ώστε να αποτραπεί η επέκταση της ρωσικής επιρροής στη Μέση Ανατολή.

Είναι γελοίο να ακούμε τον Νικολά Σαρκοζί και τον υπουργό Εξωτερικών, τον Μπερνάρ Κουσνέρ, να τσακώνονται ακόμα για το Ιράν, ενώ τα αφεντικά τους οι Αμερικανοί δεν έχουν πια ανάγκη να "γαβγίζουν" για αυτό το θέμα.

Και είναι εξίσου γελοίο να ακούμε τους ηγέτες του Ισραήλ να εξακολουθούν να απειλούν το Ιράν, ακόμη κι αν δεν διαθέτουν τα μέσα. Με την κρυφή στήριξη της κυβέρνησης Μπους, το Τελ Αβίβ είχε προγραμματίσει να βομβαρδίσει το Ιράν κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου. Το Ισραήλ είχε ενοικιάσει δύο αεροπορικές βάσεις στη Γεωργία, όπου είχε σταθμεύσει τα βομβαρδιστικά του. Από τεχνική άποψη, είχε τη δυνατότητα να απογειώνει αεροπλάνα από την Τιφλίδα, να βομβαρδίζει στόχους στο Ιράν και να τα επαναφέρει στην κατεχόμενη Παλαιστίνη, αν και, δεδομένης της απόστασης και το εύρους της πτήσης των αεροσκαφών, είναι αδύνατον να πραγματοποιηθεί μια τέτοια επιχείρηση από την κατεχόμενη Παλαιστίνη. Αλλά η Ρωσία, η οποία υπέγραψε αμυντική συμφωνία με το Ιράν [8], παρενέβη, όντας ανά πάσα στιγμή σε θέση να καταστρέψει τις ισραηλινές εγκαταστάσεις στη Γεωργία, και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν αντέδρασαν. Για να γίνω ακόμη πιο σαφής, οι ρωσικές αρχές απάντησαν στις ισραηλινές δηλώσεις υπενθυμίζοντας ότι οι τεχνικοί του πυρηνικού σταθμού Μπουσέρ ήταν όλοι Ρώσοι. Με άλλα λόγια, οι ισραηλινοί βομβαρδισμοί ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων θα ισοδυναμούσαν με φονική επίθεση εναντίον Ρώσων πολιτών, πράγμα που θα σήμαινε casus belli με τη Ρωσία.

Σίλβια Κατόρι: Σε αυτό το γενικό πλαίσιο, ποιος είναι ο ρόλος που οι ΗΠΑ επιδιώκουν να παίξουν στο ΝΑΤΟ και τι είδους εμπόδια θα συναντήσουν ενδεχομένως στα σχέδιά τους;

Τιερί Μεϊσάν: Για να κατανοήσουμε τα τρέχοντα ζητήματα, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι συμβαίνει εδώ και εννέα χρόνια.

Το 2000, όταν η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ επιδόθηκε σε εκλογονοθεία και εγκατέστησε τον Τζωρτζ Μπους στο Λευκό Οίκο, το σχέδιο ήταν να ανατείλει ένας "Νέος Αμερικανικός Αιώνας". Αυτά τα άτομα πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν το στρατιωτικό πλεονέκτημά τους για να αναδειχθούν σε παγκόσμια αυτοκρατορία. Είχαν προγραμματίσει, λοιπόν, ένα νέο επεισόδιο που θα προκαλούσε μαζικό ψυχολογικό σοκ, ένα "νέο Περλ Χάρμπορ", όπως οι ίδιοι το ονόμασαν, προκειμένου να επιτευχθεί αυτή η μεταστροφή. Εκείνο το επεισόδιο έμελλε να είναι η 11η Σεπτεμβρίου. Εκείνη την ημέρα, ο Χένρι Κίσινγκερ κήρυξε τον "παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας" [9]. Εξήγησε ότι στόχος δεν ήταν να τιμωρηθούν οι δράστες, αλλά να καταστραφεί το "σύστημα" που στεκόταν εμπόδιο στην εξουσία των ΗΠΑ, όπως και η απάντηση που δόθηκε στο Περλ Χάρμπορ δεν είχε σκοπό να τιμωρήσει την Ιαπωνία, αλλά να καταστρέψει ό,τι στεκόταν εμπόδιο στο δρόμο των Ηνωμένων Πολιτειών ως παγκόσμιας ηγεμονίας.

Ωστόσο, το 2003, οι Μπους και Τσέινι παρέκλιναν από την εντολή που τους είχε αναθέσει η άρχουσα τάξη των ΗΠΑ. Αποφάσισαν να αποικίσουν το Ιράκ και να το εκμεταλλευθούν μέσω μιας ιδιωτικής "εταιρείας", της Coalition Provisional Authority, που δημιουργήθηκε κατά το πρότυπο της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών [10]. Ο στρατηγός Μπρεντ Σκάουκροφτ ήταν ο πρώτος "στρατιωτικός ηγέτης" των ΗΠΑ που αντιτάχθηκε σε αυτή την επιχείρηση [11]. Όχι όπως έκανε ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν, στο όνομα του διεθνούς δικαίου, αλλά με το σκεπτικό ότι το αναχρονιστικό αυτό εγχείρημα θα εξέτρεπε τον "πόλεμο των ΗΠΑ κατά της τρομοκρατίας" από την πραγματική του αποστολή.

Ο Σκάουκροφτ ήταν ο μέντορας των στρατηγών που εξεγέρθηκαν το 2006 εναντίον των σχεδίων επίθεσης κατά του Ιράν. Ο ηλικιωμένος στρατιωτικός ασκούσε μεγάλη επιρροή στην Επιτροπή Μπέικερ-Χάμιλτον μέσω του πνευματικού γιού του, Ρόμπερτ Γκέιτς, που γρήγορα προώθησε στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ. Επίσης ο Σκάουκροφτ εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να συμβουλεύει τον πρόεδρο Ομπάμα για όλες τις συνερδιάσεις για την άμυνα και την εξωτερική πολιτική. Και ο στρατηγός Τζέιμς Τζόουνς, σύμβουλος εθνικής ασφαλείας, παραδέχθηκε σε μια συνέντευξη ότι σε καθημερινή βάση οι διαταγές που λάμβανε δεν προέρχονταν από τον Ομπάμα, αλλά τους αιώνιους συνένοχους, τον Μπρεντ Σκάουκροφτ και τον Χένρι Κίσινγερ.

Μετά την τριετή παρένθεση της κατάληψης και του αποικισμού του Ιράκ (2003-06), πήγαμε πίσω ολοταχώς στο τετράγωνο της "11ης Σεπτεμβρίου". Ο στόχος που έχει θέσει η κυβέρνηση Ομπάμα είναι η επανάληψη του "πολέμου κατά της τρομοκρατίας", τον οποίο οι Μπους και Τσέινι ποτέ δεν υποβίβασαν στη δεύτερη θέση των προτεραιοτήτων τους. Το ΝΑΤΟ, που οι Μπους και ο Τσέινι απέτυχαν να επιστρατεύσουν για την απόβαση στο Ιράκ, θα χρησιμοποιηθεί τώρα στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, πιθανώς και για την υποτιθέμενη "πρόληψη γενοκτονιών". Αυτό εφαρμόζεται ήδη στο Αφγανιστάν. Ο Ρόμπερτ Γκέιτς και αργότερα ο Μπαράκ Ομπάμα έχουν δηλώσει ότι αν οι Ευρωπαίοι αρνούνταν να συνδράμουν στην επιχείρηση της Κεντρικής Ασίας, θα αντιμετώπιζαν στο έδαφός τους μια άλλη "11η Σεπτεμβρίου". Πιο στυγνός εκβιασμός δεν θα μπορούσε να γίνει. Η ίδια πολιτική εφαρμόζεται και στον Ινδικό Ωκεανό, όπου οι ΗΠΑ δοκιμάζουν ένα νέο είδος άλλοθι, την πειρατεία. Στην περίπτωση αυτή έχουμε κάτι ρακένδυτους, που έχουν στη διάθεσή τους απόρρητες πληροφορίες και όπλα τελευταίας τεχνολογίας, να κάνουν απόβαση σε κάθε είδους πλοία, από σκάφη αναψυχής της πλάκας μέχρι πλοία που μεταφέρουν όπλα, μόνο και μόνο για να κάνουν καψόνια στους συμμάχους, που έτσι χάνουν τον ύπνο τους. Και σαν να μην έφθανε αυτή η ειρωνεία, ένα χολυγουντιανό σενάριο μεταφέρθηκε πρόσφατα στη μεγάλη οθόνη, για να μας αφηγηθεί την ιστορία του θαρραλέου Κάπταιν Φίλιπς, που ήταν έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του για να σώσει το πλήρωμά του, προτού τον σώσουν οι καταδρομείς του αμερικάνικου πολεμικού πλοίου Seal!

Τέλος πάντων, όπως και να έχουν τα πράγματα, ο στόχος παραμένει αμετάβλητος: να βρίσκεται πάντα ένας ευγενής σκοπός που να δικαιολογεί μια στρατιωτική αποστολή που θα καταστρέψει ό,τι στέκεται εμπόδιο στην αμερικανική υπεροχή. Τα μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ έχουν επίσης κάνει σύγκριση του πολέμου τους εναντίον των "βαρβάρων", που αντιτίθενται στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εκείνον που διεξήγαγαν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ολλανδία εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Μέσα σε αυτό το πνεύμα, το ΝΑΤΟ έχει ξεκινήσει από τα μέσα Μαρτίου του 2009 την επιχείρηση "Allied Protector" ("Συμμαχική Προστασία") στα ανοικτά του Κέρατος της Αφρικής. Πρόκειται για μια προέκταση της επιχείρησης "Active Endeavour" (που ελέγχει την περιοχή της Μεσογείου), της οποίας η ενεργοποίηση χρονολογείται από την 11η Σεπτεμβρίου.

Σίλβια Κατόρι: Τι επιπτώσεις θα έχει η παγκόσμια οικονομική κρίση στην αμερικανική πολιτική στη Μέση Ανατολή; Τα αραβικά καθεστώτα που συντάσσονται με την Ουάσιγκτον θα συνεχίσουν την πολιτική της εναρμόνισης με την πολιτική της, παρά την δυσαρέσκεια των λαών τους με τις ΗΠΑ;

Τιερί Μεϊσάν: Στην Μέση Ανατολή, όπως και αλλού, η Ουάσιγκτον δεν μπορεί πλέον να αντέξει οικονομικά την πολιτική που εφαρμόζει και οι υπάλληλοί της θα πρέπει ενδεχομένως να σκεφτούν να αλλάξουν σχέδια σταδιοδρομίας.

Η κυβέρνηση Ομπάμα, η οποία πιστεύει ότι μπορεί να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση, αποφάσισε να παγώσει τη Μέση Ανατολή όσο χρόνο χρειαστεί για να ανακάμψει η δική της οικονομία. Επομένως, οι μουσουλμάνοι ηγέτες που είναι σύμμαχοι των ΗΠΑ είναι μάλλον βέβαιο ότι θα παραμείνουν στη θέση τους, τουλάχιστον για λίγο ακόμα. Ωστόσο, πολλοί από αυτούς πιστεύουν ότι οι ΗΠΑ δεν θα ανακάμψει και ότι θα τους εγκαταλείψουν όπως η "ασθενής" ΕΣΣΔ εγκατέλειψε τα κομμουνιστικά καθεστώτα της Ανατολικής Ευρώπης. Εξ ου και η επιθυμία ορισμένων παραγόντων να διαπραγματευτούν μια συμβιβαστική λύση με τον άξονα Τεχεράνης-Δαμασκού-Χεζμπολά-Χαμάς, όσο υπάρχει ακόμα καιρός. Αλλά, προς το παρόν, πρόκειται απλά για μια ατομιστική στάση κάποιων οπορτουνιστών ηγετών και όχι για μια ουσιαστική αλλαγή πλεύσεως.

Σίλβια Κατόρι: Ποιές θα είναι, κατά τη γνώμη σας, οι επιπτώσεις αυτών των εξελίξεων για το παλαιστινιακό ζήτημα;

Τιερί Μεϊσάν: Προκειμένου να φθάσει μέχρι τον Λευκό Οίκο, ο Ομπάμα δημιούργησε ένα ετερόκλητο συνασπισμό δυνάμεων, που περιλαμβάνει αφενός εθνικιστές στρατηγούς, οι οποίοι αρνούνται να συμμετάσχουν σε πολέμους που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του Ισραήλ, αφετέρου δε την παράταξη των "ρεαλιστών" του σιωνιστικού κινήματος. Ο συνασπισμός αυτός, ενώ έχει επίγνωση του γεγονότος ότι μπορεί ανά πάσα στιγμή να "φάει τα μούτρα" του λόγω του ισραηλινού ζητήματος, καθένα από τα συστατικά του μέρη είναι υποχρεωμένο να προβαίνει σε παραχωρήσεις προκειμένου να καταλήγουν σε κοινή συμφωνία.

Η συνέχιση του εβραϊκού εποικισμού στην Παλαιστίνη θα παραμείνει ένας σημαντικός στόχος για τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά οι Ισραηλινοί δεν μπορούν να ελπίζουν σε περαιτέρω ενισχύσεις. Επομένως, αποκλείεται να επιχειρήσουν οποιαδήποτε στρατιωτική περιπέτεια σε αυτή τη φάση. Άλλωστε τους είδαμε να συμμορφώνονται με τις διαταγές της κυβέρνησης Ομπάμα, όταν η τελευταία είχε απαιτήσει να διακοπούν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των κατοίκων της Γάζας πριν από την έναρξη της τελετής εγκαινίων του νέου εβραϊκού οικισμού.

Τώρα θα πρέπει να δούμε τα πράγματα από άλλη οπτική γωνία και να αναρωτηθούμε: Πώς θα μπορέσει η Ουάσινγκτον να εξακολουθήσει να προστατεύει το εβραϊκό εποικισμό της Παλαιστίνης αν κάποιες λαϊκές εξεγέρσεις ανατρέψουν την αιγυπτιακή κυβέρνηση και την παλαιστινιακή αρχή;

Σίλβια Κατόρι: Πώς εκτιμάτε την σύγκρουση που έφερε αντιμέτωπο του Ιράν με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες έδωσαν το παρών χθες στη διάσκεψη του ΟΗΕ στο Durban;

Τιερί Μεϊσάν: Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της Διάσκεψης του Durban ήταν ότι έπρεπε να δοθεί ένας ορισμός του σιωνισμού. Το 1975 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε ψήφισμα που αναφέρει ότι "ο σιωνισμός είναι μια μορφή ρατσισμού και φυλετικών διακρίσεων" [12]. Κατά τη διάσκεψη της Μαδρίτης για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή, η Γενική Συνέλευση κατάργησε το ψήφισμα αυτό, για να κάνει ένα άνοιγμα στην νέα στάση του Ισραήλ [13]. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η δολοφονία του Γιτσάκ Ράμπιν από έναν φανατικό Εβραίο έθεσε τέλος σε κάθε ελπίδα για ειρήνη. Από τότε, είναι αναγκαίο να αποκατασταθεί το ψήφισμα του 1975 για να καταπολεμηθεί αυτή η μάστιγα. Αυτή ήταν η πρόκληση του Durban Ι, αλλά και του Durban II.

Ο Γενικός Γραμματέας Μπαν Κι Μουν έχει λάβει εκ των προτέρων ως δεδομένο ότι όλα τα κράτη-μέλη μάχονται τον ρατσισμό και, ως εκ τούτου, κανένα από αυτά δεν είναι ρατσιστικό. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που δεν ξέχασαν τον τρόπο με τον οποίο ο υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ είχε ταπεινωθεί στο Durban Ι, αποφάσισαν να μποϋκοτάρουν τη διάσκεψη. Η Γαλλία όρισε ειδικό πρέσβη, το σιωνιστή λομπίστα Φρανσουά Ζιμερέ [14], με σκοπό να σαμποτάρει το συνέδριο. Για να μην αναφέρουμε τον Γενικό Γραμματέα για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Ράμα Γιάντε, ο οποίος αφιέρωσε όλη την ενέργειά του για αυτό το σκοπό. Αρκετές κυβερνήσεις συντονίζονται εκ των προτέρων να εγκαταλείψουν την αίθουσα κατά την ομιλία του Ιρανού προέδρου, πράγμα που οι πρεσβευτές τους έχουν ήδη κάνει στο παρελθόν.

Στη συνέχεια παρακολούθησαμε ένα ανεπανάληπτο σόου προπαγάνδας. Προτού ο Ιρανός πρόεδρος προλάβει να τελειώσει την πρώτη πρότασή του, τρεις ακτιβιστές της Ένωσης των Εβραίων Φοιτητών της Γαλλίας ντυμένοι κλόουν διέκοψαν τη συνεδρίαση. Το σόου συνεχίστηκε με τους πρεσβευτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποχωρούν από την αίθουσα. Όλα αποσκοπούσαν στο να μην πληροφορηθεί η δυτική κοινή γνώμη για τις θέσεις της ιρανικής αντιπροσωπείας.

Υπ' όψιν, ο Αχμαντινετζάντ δεν είχε κάνει τότε έκκληση να εξαφανιστεί το Ισραήλ από το χάρτη και δεν αρνήθηκε την εβραϊκή γενοκτονία. Άλλωστε, ποτέ δεν το έκανε, παρά τις ψευδείς κατηγορίες των φιλονατοϊκών ΜΜΕ για το αντίθετο [15].

Έδωσε απλά τροφή για σκέψη [16]. Είπε ότι η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ δεν αποτελεί αποζημίωση για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά των Εβραίων της Ευρώπης κατά το 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά μια συνέχιση της ρατσιστικής ιδεολογίας που χαρακτηρίζει όχι μόνο τους Ναζί, αλλά και την αποικιοκρατία διαχρονικά. Οι Εβραίοι της Ευρώπης ήταν θύματα του ρατσισμού, όπως και οι Παλαιστίνιοι, Αφγανοί και οι Ιρακινοί είναι σήμερα θύματα. Σκοπός του δεν ήταν να εξομοιώσει το σιωνιστικό καθεστώς με το καθεστώς του Χίτλερ - δύο εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες - αλλά να θέσει υπό αμφισβήτηση την δυτική ιδεολογία γενικά.

Ο Αχμαντινετζάντ κατήγγειλε επίσης τον ρόλο του Συμβουλίου Ασφαλείας στην θωράκιση των ρατσιστικών εγκλημάτων που διαπράχθηκαν στην Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και κατέληξε ζητώντας την κατάργηση του βέτο των μεγάλων δυνάμεων στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Τάχθηκε υπέρ της θέσπισης δημοκρατικών διεθνών θεσμικών οργάνων, όπου κάθε κράτος θα έχει ισότιμη φωνή, συμπεριλαμβανομένου του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, τα οποία έχουν σήμερα ένα ρόλο απογραφής. Θεωρεί ότι η ρατσιστική ιδεολογία εκφράζεται στον ΟΗΕ μέσα από την ιεραρχία και τις ανισότητες μεταξύ των κρατών-μελών και βρίσκει την απόλυτη έκφρασή της στην κορυφή, όπου λειτουργούν τα πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας.

Επιπλέον, η στάση των Αγγλοσαξόνων και των Ευρωπαίων, οι οποίοι έκαναν θεαματικό μποϋκοτάζ στη διάσκεψη, διακόπτοντας την ομιλία του και αποχωρώντας από την αίθουσα, απέδειξε την άρνησή τους να αποδεχθούν τους δημοκρατικούς θεσμούς και απλά δικαίωσε τον Ιρανό πρόεδρο.

* H Σίλβια Κατόρι είναι ιταλόφωνη Ελβετίδα δημοσιογράφος. Τα χρόνια που εργάστηκε στο εξωτερικό, κυρίως στη Νοτιοανατολική Ασία και τον Ινδικό ωκεανό, σε στενή επαφή με τις διπλωματικές αντιπροσωπείες και τις επιτροπές του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, της έδωσαν την ευκαιρία να εντρυφήσει στον κόσμο της πολιτικής, τους μηχανισμούς της εξουσίας και τις αδικίες του. Το 2002 έγινε μάρτυρας της λειτουργίας της λεγόμενης "ασπίδας προστασίας" από την ισραηλινή Τσαχάλ στη Δυτική Όχθη και επικέντρωσε τις προσπάθειές της στο να επιστήσει την προσοχή του κόσμου στα δεινά που υπέστη ο παλαιστινιακός λαός υπό την ισραηλινή κατοχή. Είναι συγγραφέας του βιβλίου "Νοτιοανατολική Ασία: η πρόκληση της Ταϊλάνδης" (1979).

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] "Διακήρυξη ηγετών και κυβερνήσεων των κρατών-μελών του G20", "Διακήρυξη των κρατών-μελών του G20 σχετικά με την παροχή πόρων μέσω διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων", "Διακήρυξη των κρατών-μελών του G20 σχετικά με την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος", Réseau Voltaire, 2 Απριλίου 2009.
[2] Από το άρθρο "Économie : Obama choisit ceux qui ont échoué"των Ερίκ Τουσαίν και Νταμιέν Μιγιέ και το άρθρο "Les artisans de la débâcle économique continuent leur besogne au sein du gouvernement Obama", του Μισέλ Σοσιντόφσκι, Réseau Voltaire, 1 και 8 Δεκεμβρίου 2008 αντίστοιχα.
[3] Από το άρθρο "Révolte des ouvriers français de Caterpillar", Réseau Voltaire, 31 Μαρτίου 2009
[4] Από το άρθρο "Le G20 : une hiérarchisation des marchés financiers", του Ζαν-Κλώντ Πεγί, Réseau Voltaire, 9 Απριλίου 2009.
[5] Από την επίσημη ιστοσελίδα του καθηγητή Ιγκόρ Πανάριν.
[6] Από το άρθρο "La NED, nébuleuse de l’ingérence démocratique" του Τιερί Μεϊσάν, Réseau Voltaire, 23 Ιανουαρίου 2004.
[7] Από το άρθρο "Washington décrète un an de trêve globale" του Τιερί Μεϊσάν, Réseau Voltaire, 3 Δεκεμβρίου 2007.
[8] Από το άρθρο "Déclaration finale du deuxième sommet des pays riverains de la mer Caspienne", Réseau Voltaire, 16 Οκτωβρίου 2007.
[9] Από το άρθρο "Destroy The Network" του Χένρι Κίσινγκερ, που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της Washington Post το βράδυ της 11ης Σεπτέμβρη 2001 και στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας στις 12 Σεπτεμβρίου.
[10] Από το άρθρο "Qui gouverne l’Irak?" του Τιερί Μεϊσάν, Réseau Voltaire, 13 Μαίου 2004.
[11] Από το άρθρο "Don’t Attack Saddam. It Would Undermine our Anti-terror Efforts" του Μπρεντ Σκάουκροφτ, The Wall Street Journal, 15 Αυγούστου 2002.
[12] Ψήφισμα αρ. 3379 της Ολομέλειας του ΟΗΕ (10 Νοεμβρίου 1975).
[13] Ψήφισμα αρ. 46/86 της Ολομέλειας του ΟΗΕ (16 Δεκεμβρίου 1991).
[14] Από το άρθρο "Sarkozy nomme ambassadeur spécial un lobbyiste pro-israélien", Réseau Voltaire, 21 Φεβρουαρίου 2008.
[15] Από το άρθρο "Comment Reuters a participé à une campagne de propagande contre l’Iran", Réseau Voltaire, 14 Νοεμβρίου 2005.
[16] Από την ομιλία του Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ στην σύνοδο κορυφής Durban II, Réseau Voltaire, 20 Απριλίου 2009.

Ένα πολυσήμαντο πρόγραμμα που οχύρωνε τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στο Αιγαίο και απέκλειε κάθε αμφισβήτηση των θαλάσσιων συνόρων μας, το οποίο άρχισε να υλοποιείται το 1994 και είχε τύχει ιδιαίτερης προβολής από τα διεθνή ΜΜΕ και το CNN, σταμάτησε ξαφνικά μόλις ανέλαβε πρωθυπουργός ο Σημίτης, και το αποτέλεσμα ήταν να ακολουθήσουν τα Ύμια, οι γκρίζες ζώνες και ο καταιγισμός των τουρκικών διεκδικήσεων εις βάρος της χώρας μας!

Συγκεκριμένα, το 1994 ο τότε υφυπουργός Άμυνας Μανώλης Μπεντενιώτης προχώρησε στην υλοποίηση ενός έξυπνου σχεδίου που είχε εκπονήσει ο ίδιος, που μάλιστα είχε τύχει της επιδοκιμασίας του τότε πρωθυπουργού, αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, του τότε υπουργού Εξωτερικών Κάρολου Παπούλια (σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας) και βεβαίως του τότε υπουργού Άμυνας Γεράσιμου Αρσένη. Το σχέδιο προέβλεπε την τακτική επίσκεψη εθελοντών, μελών του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού με υλικά και γεννήτριες σε βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου και των Δωδεκανήσων, προκειμένου να στήσουν σιδερένιο υψηλό κοντάρι όπου θα υψωνόταν μεγάλου μεγέθους ελληνική σημαία, να κτίσουν από ένα παρεκκλήσι σε κάθε νησί και να φυτέψουν δέντρα και φυτά που θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν σ' αυτές τις περιοχές, με βάση μελέτη του υπουργείου Γεωργίας εξειδικευμένη για κάθε νησί! Παράλληλα στις βραχονησίδες θα εγκαθιστούσαν και ζώα ή πουλιά από αυτά που θα μπορούσαν να αναπαραχθούν και να επιβιώσουν, δημιουργώντας μια έντονη παρουσία μοναδικών οικοσυστημάτων.

Σε ορισμένα νησιά, όπου υπήρχαν φυλάκια του Στρατού, έγιναν εκτεταμένες επισκευές, ενώ επισκευάστηκε και το σπίτι της κυράς της Ρω.

Το σχέδιο το εκτελούσε ο συγκεκριμένος Σύνδεσμος Αποστράτων μαζί με άλλους εθελοντές και τη συνδρομή του Πολεμικού Ναυτικού, που τους διέθετε το ΠΓΥ «Έβρος» (πλοίο μεταφοράς πυρομαχικών και γενικών υπηρεσιών). Τα υλικά τα συγκέντρωναν από δωρεές και η όλη επιχείρηση τύχαινε μεγάλης προβολής από τα τοπικά και αθηναϊκά ΜΜΕ, καθώς ήταν κάτι πρωτοποριακό, πολύ ενδιαφέρον και με προφανή εθνικό στόχο.

Η εξέλιξη όμως του προγράμματος ήταν ακόμα πιο προχωρημένη: Ο Μ. Μπεντενιώτης ανακοίνωσε ότι όποιοι ήθελαν θα μπορούσαν να κατοικήσουν τα νησιά αυτά με αντιπαροχή μια κατοικία που θα τους διασφάλιζε η Πολιτεία. Αυτό είχε τεράστιο αντίκτυπο ακόμα και στο εξωτερικό. Μάλιστα πολλοί ομογενείς, από τις

ΗΠΑ κυρίως, ενδιαφέρθηκαν να πάρουν μέρος στο πρόγραμμα, ενώ ένας καλλιτέχνης ονόματι Ναυρίδης πήγε και κατοίκησε στη Ρω! Τόση έκταση πήρε το θέμα αυτό στις ΗΠΑ που ασχολήθηκε ακόμα και το CNN, στο οποίο έκανε εκτενή αναφορά για το σχέδιο ο Μ. Μπεντενιώτης!

Το πρόγραμμα, με ευθύνη του τότε υφυπουργού Άμυνας, είχε ετοιμαστεί για να υποβληθεί στην ΕΕ ώστε να τύχει και κοινοτικής χρηματοδότησης. Ενώ όμως ο Μ. Μπεντενιώτης επρόκειτο να προωθήσει τον πλήρη φάκελο στο υπουργείο Εθνικής Οικονομίας για να προωθηθεί στην ΕΕ, όταν το 1996 μετατέθηκε στο υπουργείο αυτό ως υφυπουργός και μάλιστα αρμόδιος για τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις, τον φάκελο δεν τον βρήκε πουθενά…

Η πρώτη φάση του σχεδίου αφορούσε 18 νησιά. Τα πιο γνωστά από αυτά ήταν τα Τακμάκια ή Τομάρια ανοικτά της Λέσβου, ο Πασάς και η Βάτη που είναι δίπλα από τη Χίο, η Στρογγυλή στα Δωδεκάνησα, η Καλόλιμνος που είναι δίπλα στην Κάλυμνο, η Νήμος (Δωδεκάνησα), το Φαρμακονήσι, η Σάρια στην Κάρπαθο, η Γαυδοπούλα και από τα κατοικημένα τα Αντικύθηρα και η Γαύδος.

Η πρώτη επίσκεψη των εθελοντών με το ΠΓΥ «Έβρος» έγινε τον Ιούνιο του 1994 στη Ρω. Εκεί επισκευάστηκε το σπίτι της κυράς της Ρω, στήθηκε ένας μεγαλύτερος ιστός για τη σημαία σε τσιμεντένια στέρεη βάση, κατασκευάστηκε παρεκκλήσιο, πρόχειρο δίκτυο ύδρευσης και φυτεύτηκαν δέντρα.

Οι επισκέψεις στα νησιά συνεχίστηκαν όλο τον χρόνο και τον επόμενο. Το σχέδιο είχε ενθουσιάσει τους πάντες. Τα διεθνή ΜΜΕ το χαρακτήρισαν μεγαλοφυές, ενώ ο κόσμος στα ακριτικά νησιά το είχε αγκαλιάσει.

Όταν είχε γίνει το πρώτο ταξίδι, στην επιστροφή στον Πειραιά είχε διοργανωθεί ειδική τελετή για τον κατάπλου του «Έβρος», στην οποία μετείχαν πολλοί επώνυμοι και βέβαια ο εμπνευστής του σχεδίου που ήταν και είναι βουλευτής της Α’ Περιφέρειας Πειραιά.

Η συνέχεια με την κατοίκηση των νησιών θα ήταν πολύ πιο εντυπωσιακή. Εκατοντάδες φάκελοι με αιτήσεις ενδιαφερομένων να κατοικήσουν στις βραχονησίδες, έφταναν στο γραφείο του Μ. Μπεντενιώτη.

Ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου παρακολουθούσε την εφαρμογή του σχεδίου και ενθάρρυνε τον υφυπουργό να το συνεχίσει και βέβαια και ο προϊστάμενός του υπουργός Γεράσιμος Αρσένης.

Αν το σχέδιο ολοκληρωνόταν, μια και είχε πενταετή περίοδο εφαρμογής, δηλαδή θα έφτανε μέχρι το 2000, τα οφέλη για τη χώρα μας στον διπλωματικό τομέα θα ήταν τεράστια.

Κατ' αρχάς δεν θα μπορούσε να αμφισβητήσει κανένας το εύρος της υφαλοκρηπίδας τους, όταν μάλιστα είχαν έστω και έναν μόνιμο κάτοικο.

Επίσης δεν θα μπορούσε η Άγκυρα να διανοηθεί να θέσει θέμα «γκρίζων ζωνών» σε κατοικημένα νησιά ή σε νησιά με ελληνική παρουσία (εκκλησίες, σημαίες, καλλιέργειες, πρόχειρα λιμάνια κ.ά.).

Όμως από τις αρχές του 1996, μόλις ο Σημίτης ανέλαβε πρωθυπουργός (στις 18 Ιανουαρίου), το σχέδιο άρχισε να μαραζώνει και σε λίγες μέρες είχε… εξαφανιστεί! Ο Σημίτης στην κυβέρνησή του έβαλε τον Μπεντενιώτη υφυπουργό στο Εθνικής Οικονομίας. Για να μη φανεί δε ότι τον έβγαλε από το Άμυνας λόγω της εποίκισης των βραχονησίδων (σχετικά με την οποία οι τουρκικές εφημερίδες είχαν αναγγείλει ότι σε αντίδραση προς τα έργα υποδομής των Ελλήνων το τουρκικό πολεμικό Ναυτικό ετοιμαζόταν να τις «χαρτογραφήσει πλήρως»), κατήργησε τη μία θέση υφυπουργού, αφού ήδη στην άλλη ήταν υφυπουργός ο πτέραρχος Ν. Κουρής. Έτσι μετακινήθηκε στο υπουργείο της οδού Νίκης.

Κατά συνέπεια το σχέδιο ατόνησε, δεν προχώρησε και τελικά έσβησε! Προς μεγάλη χαρά της Τουρκίας που ήδη είχε θέσει θέμα.

Λίγο αργότερα ήρθαν τα Ίμια, οι «γκρίζες ζώνες». Αν το σχέδιο είχε υλοποιηθεί, ίσως να μην είχαν δημιουργηθεί τα Ύμια και οι «γκρίζες ζώνες». Χαρακτηριστικό του μένους που είχαν οι άνθρωποι που ανήκαν στον «σκληρό πυρήνα» του Σημίτη κατά του προγράμματος -που φαίνεται ότι κάποια σχέδια τους χάλαγε- είναι το γεγονός ότι υπουργός της πρώτης κυβέρνησης του μετά τον Ανδρέα Παπανδρέου πρωθυπουργού, στο Υπουργικό Συμβούλιο της 30/5/1996 είχε πει κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης στον Μ. Μπεντενιώτη: «Αν δεν είχες κάνει αυτές τις… ιστορίες δεν θα είχαμε φτάσει σήμερα εδώ»! (σ.σ.: εννοώντας την τραγωδία στα Ύμια).

Να σημειώσουμε ότι κάποιοι υπουργοί της τότε κυβέρνησης Σημίτη πετούσαν… μπηχτές στον Μ. Μπεντενιώτη για την έκταση που είχε πάρει το σχέδιό του στο CNN και του έλεγαν ότι είχε βρει την ευκαιρία να… προβληθεί. Αυτό δείχνει ότι ακόμα και μετά 6 μήνες από το… θάψιμό του, το σχέδιο ακόμα… ενοχλούσε! Γιατί όμως; Οι πολέμιοί του τι δεν ήθελαν να γίνει; Ποια δικά τους σχέδια χάλαγαν;

Οι πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής, που υλοποίησαν και ανέδειξαν το σχέδιο, ο Μ. Μπεντενιώτης, ο Κ. Παπούλιας, ο Γ. Αρσένης, ο Αντώνης Κοτσακάς (ως υπουργός Αιγαίου τότε το είχε στηρίξει αποφασιστικά) δεν μιλούν.Τα γεγονότα όμως που ακολούθησαν, δηλαδή τα Ύμια, οι ευχαριστίες του Σημίτη στις ΗΠΑ κ.λπ. εξηγούν ίσως γιατί το σχέδιο ενόχλησε τόσο.Κάποτε βέβαια όλα θα πρέπει να βγουν στο φως. Για να αποκαλυφθεί άλλη μία σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης ιστορίας μας…

Διασφαλίζονταν τα εθνικά μας συμφέροντα

Την σημασία του σχεδίου για την ανάδειξη και ενδεχομένως τον εποικισμό των βραχονησίδων του Ανατολικού Αιγαίου για την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι στην Τουρκία, επισημαίνει σε εκτενή ανάλυσή του σχετικά με την υπόθεση των Υμίων, ο τότε Διοικητής Υποβρυχίων, αντιναύαρχος ε.α., σήμερα Σήφης Μανουσογιαννάκης.

Συγκεκριμένα αναφέρει:
«Τον Νοέμβριο του 1995 η ελληνική κυβέρνηση μελετούσε ένα πρόγραμμα εποικισμού μικρονησίδων στο Αιγαίο με κρατική επιδότηση. Ανακοινώθηκε ότι το πρόγραμμα αποσκοπούσε στην ανάπτυξη μιας μορφής αγροτικού τουρισμού.Στην πραγματικότητα, βασιζόμενη στο Δίκαιο της Θαλάσσης περί υφαλοκρηπίδας και ζώνης οικονομικής εκμετάλλευσης, στόχευε με τον εποικισμό στη διασφάλιση των εθνικών της συμφερόντων.Η απαραίτητη υποδομή εποικισμού θα δημιουργείτο στις νησίδες Τοκμάκια Λέσβου, Βάτος Χίου, Αντικύθηρα Κυθήρων, Γαυδοπούλα Κρήτης και Νίμος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Καλόλιμνος Δωδεκανήσου.

Ήδη, πριν ακόμη το πρόγραμμα πάρει ευρεία προβολή, 500 Έλληνες και περισσότεροι από 1.200 ξένοι υπήκοοι είχαν εκδηλώσει σχετικό ενδιαφέρον. Τον Νοέμβριο, ο υπουργός Αιγαίου Α. Κοτσακάς και ο υφυπουργός Εξωτερικών Ε. Μπεντενιώτης πραγματοποίησαν περιοδεία στο Αιγαίο επισκεπτόμενοι με ελικόπτερο διάφορα μικρονήσια προκειμένου να ελέγξουν και να εκτιμήσουν επί τόπου την κατάσταση.

Την 1η Νοεμβρίου 1995 μέλη και φίλοι του Πολιτιστικού Μορφωτικού Συλλόγου Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού επιβιβάστηκαν στο ΠΓΥ «Έβρος» του Πολεμικού Ναυτικού δηλώνοντας: ''Θα υψώσουμε τη γαλανόλευκη στα διαμάντια των θαλασσών μας, τις ακατοίκητες βραχονησίδες, που όπως διαπιστώσαμε κατά το ταξίδι τα περισσότερα από αυτά δεν είναι και τόσο βραχονησίδες, αλλά σπάνιας ομορφιάς νησιά με χλωρίδα και πανίδα, και ακόμα θα εντοπίσουμε κατάλληλους χώρους για την κατασκευή στοιχειώδους υποδομής, έτσι ώστε να γίνει δυνατή η ολιγοήμερη παραμονή επισκεπτών στις εσχατιές του ελληνικού χώρου''. Αυτά αναγράφονται στην εφημερίδα ''Ξιφίας'' αρ. φύλλου 41 Οκτώβριος-Νοέμβριος 1995 την οποία εκδίδει ο Πολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Αποφοίτων Σχολών Υπαξιωματικών Πολεμικού Ναυτικού. Υψώθηκε τότε η ελληνική σημαία στις βραχονησίδες Καλόλιμνος, Στρογγυλή, Φαρμακονήσι, Βάτος και Πασά. Οι ενέργειες αυτές του συλλόγου εντάσσονταν σε συγκεκριμένο πρόγραμμα των υπουργείων Εθνικής Αμύνης και Αιγαίου.

Τα όσα αναφέρει η προαναφερθείσα εφημερίδα επιβεβαίωσε στη "Διπλωματία" ο τότε υπουργός Αιγαίου Αντώνης Κοτσακάς: ''Υπήρχε συγκεκριμένο σχέδιο για την αξιοποίηση πολλών βραχονησίδων του Αιγαίου. Βασιζόταν στη σκέψη ότι σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο σε ένα νησί αναγνωρίζεται υφαλοκρηπίδα μόνον όταν στο έδαφός του ασκείται έστω και μικρή οικονομική δραστηριότητα. Το ζήτημα το είχαμε συζητήσει με τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος είχε δείξει μεγάλο ενδιαφέρον και είχε εγκρίνει το σχέδιο.

Έτσι, σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και τον τότε υπουργό Γ. Αρσένη, εκπονήθηκε με όλες τις λεπτομέρειες συγκεκριμένο πρόγραμμα που προέβλεπε τη μεταφορά σε μια σειρά από βραχονησίδες ορισμένων υλικών που να καθιστούν εφικτή τη διαβίωση ακόμα και υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες, όπως δοχεία με καύσιμα θέρμανσης και εφόδια, κάποιες στοιχειώδεις εγκαταστάσεις στέγασης, καλύβες και άλλα. Σκοπός μας ήταν κυρίως να προκαλέσουμε το ενδιαφέρον οικολογικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων όπως η Greenpeace και άλλες, ώστε τα νησιά να ζωντανέψουν κάπως…

Στον κατάλογο των νησιών περιλαμβανόταν τα Αντικύθηρα και η Γαυδοπούλα και όχι μόνο βραχονησίδες του Ανατολικού Αιγαίου. Το υπουργείο Αμύνης είχε διαθέσει τα απαραίτητα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού, προσωπικό και υλικά για την υλοποίηση του προγράμματος''».


Αποκαλυπτικός για μία ακόμη φορά ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, εκθέτει τις προοδευτικές απόψεις του για τους ομοφυλόφιλους, σε συνέντευξη που παραχωρεί στο μηνιαίο περιοδικό για ομοφυλόφιλους «Screw», το οποίο, όπως αναγράφεται και στο εξώφυλλό του, είναι «αυστηρά ακατάλληλο για ομοφοβικούς παπάδες».

Ο «κυρ Γιάννης» τάσσεται ξεκάθαρα υπέρ του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, ενώ υπογραμμίζει πως θα συνεργαστεί με δημάρχους άλλων πόλεων, προκειμένου να αλλάξει το οικογενειακό δίκαιο της χώρας και να «αποκτήσει τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων ευρωπαϊκών χωρών, με τις οποίες θέλουμε να συμπεριλαμβανόμαστε».

Ερωτηθείς για την άποψή του σχετικά με την υιοθέτηση παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι «το επιτρέπουν στην Αμερική και είναι μια κοινωνία πιο συντηρητική από τη δική μας».

Δεν διστάζει να αναφέρει ότι θα στηρίξει πρωτοβουλίες οργανώσεων υπέρ των ομοφυλόφιλων, ενώ επισημαίνει πως θα έπρεπε να γκέι παρέλαση και στη Θεσσαλονίκη. «Εάν γίνεται γκέι παρέλαση στη Νέα Υόρκη, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, σε όλες τις πόλεις δηλαδή που οι συμπολίτες μας θέλουν να επισκεφτούν για τη ζωντάνια τους, το δυναμισμό τους, το ανοιχτό τους πνεύμα, γιατί να μη γίνουν και στη Θεσσαλονίκη», τονίζει χαρακτηριστικά, ενώ δηλώνει ότι έχει επισκεφτεί γκέι μπαρ.

Απαντώντας τέλος, στην ερώτηση για το εάν έχει γκέι φίλους, επισημαίνει: «Φυσικά και έχω γκέι φίλους. Κατανοώ έμφυτα τη διαφορετικότητα, γιατί από ένα σημείο και έπειτα και εγώ εγκατέλειψα την πεπατημένη και γνώρισα και τις χαρές και τις δυσκολίες αυτής της επιλογής».

Πηγή

ΥΓ: Φυσικά και πρωτοπορεί ο κύριος Μπουτάρης και δεν ασχολείται με πεζότητες του στυλ "μάζεμα σκουπιδιών" (αφού κανόνισε να του τα μαζεύει ο Ελληνικός Στρατός)... Ο άνθρωπος έχει ξεφύγει τόσο μπροστά, που η μοναξιά του τον έκανε να κοιτάζει... πίσω... Μία απορία έχω μόνο: Ο ίδιος στην παρέλαση θα είναι στους... επισήμους (τιμώμενα πρόσωπα) ή θα συμμετάσχει για να δείξει πως είναι Δήμαρχος (κ)όλων;

Πότε επιτέλους θα γίνει νόμος ώστε να ελέγχεται η διανοητική (λόγω ηλικίας) ικανότητα των υποψηφίων;





Θα νομοθετήσουν κάθετα μειώσεις στον ιδιωτικό τομέα;

Ποια ελεύθερη αγορά ευαγγελίζεται η κυβέρνηση;

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες το Υπουργείο Οικονομικών μετά το φιάσκο των επιχειρησιακών συμβάσεων και την απροθυμία μέχρι στιγμής των εργαζομένων να συναινέσουν σ’ αυτές, εξετάζει το ενδεχόμενο να εκδώσει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου που θα στηρίζεται στο άρθρο 106 του Συντάγματος «Περί προστασίας της Εθνικής Οικονομίας».

Σκοπός του Υπουργείου Οικονομικών είναι με αυτή την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου ουσιαστικά να νομοθετήσει κάθετα την επέκταση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών, πάγωμα των μισθών για 3 χρόνια (2011-2014), καθώς και τη δυνατότητα να χορηγείται μισθός μικρότερος από τα προβλεπόμενα κατώτατα όρια της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (740 ευρώ).

Υπενθυμίζεται ότι κάτι αντίστοιχο στον ιδιωτικό τομέα δεν έχει συμβεί ποτέ στην χώρα μας .

Αν τελικά η κυβέρνηση προχωρήσει σε Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου στην ουσία θα πρόκειται περί «πραξικοπηματικής» κατάργησης της ελεύθερης αγοράς εργασίας . Κάτι που ούτε η χούντα των συνταγματαρχών δεν διανοήθηκε να πράξει.

Την ίδια στιγμή μπορεί η κυβέρνηση να δηλώνει ότι «το ενδεχόμενο σύναψης ατομικών συμβάσεων έχει αποτραπεί», αλλά όπως καταγγέλλει το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, εκδηλώνονται ισχυρές πιέσεις στις μικρές επιχειρήσεις να συναφθούν οικονομικές συμφωνίες σε ατομικό επίπεδο με κάθε εργαζόμενο.





Τα πιο σκληρά παζάρια και οι πιο άθλιοι εκβιασμοί στην ιστορία της ΕΕ, γίνονται τις τελευταίες ώρες και μετά τη Σύνοδο Κορυφής. Αν και αρχικά διαφάνηκε ότι υπήρξε συμφωνία επί του σχεδίου Μέρκελ, τελικά δεν υπήρξε κανένα επίσημο ανακοινωθέν ενώ φαίνεται να συνέβησαν πολλά πράγματα στο παρασκήνιο. Φαίνεται να υπήρξε πόλεμος μεταξύ των χωρών και μια μίνι επανάσταση των μικρών της Ενωσης κατά της Γερμανίας και της Γαλλίας κατά δεύτερο λόγο. Πολλές χώρες διαφώνησαν σε επιμέρους θέματα του γερμανικού σχεδίου και απείλησαν να τινάξουν στον αέρα τη σύνοδο αν επιμείνει η Μέρκελ στο σχέδιο αυτό.

Η πολεμική αυτή ήταν η αιτία να οριστεί έκτακτη σύνοδος στις 4 Μαρτίου ώστε να βρεθούν λύσεις και να συμφωνήσουν μέχρι τότε οι εταίροι. Εκτός από την Ελλάδα που χορεύει στο ντέφι του αρκουδιάρη εξαιτίας της χρεοκοπημένης οικονομίας της, οι υπόλοιποι σήκωσαν κεφάλι στην Καγκελάριο για σειρά ζητημάτων που τους θίγουν άμεσα. Το Βέλγιο, η Ισπανία και η Πορτογαλία ήταν οι χώρες που εξέφρασαν την αντίθεσή τους με τη μεταρρύθμιση στο μισθολογικό σύστημα.

Η Πολωνία και η Κύπρος αντέδρασαν έντονα για την κατάργηση της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής (ΑΤΑ). Η Αυστρία, αν και κολαούζος της Γερμανίας, αντέδρασε στις αλλαγές στα όρια συνταξιοδότησης και συγκεκριμένα στην πρόβλεψη για τα 67 χρόνια.

Η Ιρλανδία ήταν αυτή που αντιτάχθηκε στις φορολογικές μεταρρυθμίσεις που προέβλεπε το σχέδιο, καθώς πιθανότατα η επιβολή του μέτρου θα απαιτούσε την αύξηση του φορολογικού συντελεστή της Ιρλανδίας στο 12,5%. Αυτό φυσικά θα έδιωχνε όλες τις εταιρείες που έχουν μεταφερθεί τα τελευταία χρόνια στην Ιρλανδία.
Διαφωνία σε πολύ υψηλούς τόνους υπήρξε και γύρω από το χρονοδιάγραμμα για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας που προτείνει η Γερμανία, καθώς ορισμένα κράτη-μέλη θεωρούν την προθεσμία του Μαρτίου ασφυκτική. Οι Γερμανοί επιθυμούν την υλοποίηση των μέτρων 12 μήνες μετά την συμφωνία.

Κάποιοι ηγέτες απείλησαν να διαλύσουν την Ενωση και καταφέρθηκαν κατά της Μέρκελ διότι τους αντιμετωπίζει σε παρακατιανούς.

Υπήρξε δε, σύμφωνα με ξένα πρακτορεία, και δήλωση εκτός κάμερας του Γ. Παπανδρέου ο οποίος φέρεται να είπε ότι δεν είναι καθόλου σίγουρη η συμφωνία για την ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού.

Όλα αυτά αποτέλεσαν την αιτία για να μη δοθεί επισήμως το σχέδιο Μέρκελ αλλά με διαρροές και προφορικά.

Αν τον επόμενο μήνα δε γεφυρωθούν οι χαώδεις διαφορές, αν το νταραβέρι που θα γίνει δεν καταλήξει πουθενά δεν αποκλείεται να τιναχθεί στον αέρα όλο το σχέδιο της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης δια χειρός Μέρκελ.

Το επιφυλακτικό κλίμα αναμένεται να αποτυπωθεί και στις αγορές καθώς αναλυτές εκτιμούν ότι χρηματιστήρια και spreads καθώς και το ευρώ θα δεχθούν πιέσεις τη Δευτέρα και ίσως τις επόμενες ημέρες.

Το σίγουρο είναι ότι η ευρωπαϊκή οικογένεια έχει πολλά αγκάθια να λύσει και η Ελλάδα δεν είναι παρά μέρος του προβλήματος της ευρωπαϊκής Βαβέλ.



Σχόλιο αναγνώστη

Αυτή η φωτογραφία, στην οποία αποτυπώνονται εύγλωττα τα ξυνισμένα εσώψυχα της νεοναζί Αγγέλα, χρειάζεται εφεξής, να συνοδεύει κάθε άρθρο που την αφορά.
Αυτή φαίνεται να ήταν η αντίδρασή της, μόλις έμαθε ότι: «Μεγάλο κοίτασμα φυσικού αερίου χαρτογραφήθηκε ανοιχτά της Πάφου» και, «Υπάρχει μια… Αλάσκα σε πετρέλαιο στο Κρητικό Πέλαγος…». Οτι δηλαδή, η Ολη Ευρώπη, θα εξαρτάται πλέον ενεργειακά, από τους δύο νέους Οικονομικούς και Ενεργειακούς Γίγαντες, Ελλάδα και Κύπρο. Αυτό, Δεν το αντέχει η Αγκέλα.
Για να μην αναφερθούμε στην επί 70ετία οφειλή των 163+ Δις Ευρώ σε απαιτητές αποζημιώσεις γιά τη «σταύρωση» της Ελλάδας από τον Χίτλερ.
Και τι να πρωτοπούμε γιά τον επερχόμενο Ελληνα Κυβερνήτη. Τη προστασία των αναφαίρετων Ελληνικών Δικαίων και Κυρίαρχων Δικαιωμάτων. Την απελευθέρωσή μας από την ισόβια δουλεία των €110 Δις ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ «Τεχνητού» χρέους. Το άδοξο τέλος του λαθρονόμου και πλείστα άλλα.
Τελικά, οι καιροί έχουν πολλά γυρίσματα, Αγκέλα.

Διαλέγουμε και παίρνουνε; ΑΟΖ ή γκρίζες ζώνες...
Είχα την ευκαιρία τις τελευταίες 5 εβδομάδες να ανοίξω το θέμα των πετρελαίων της Ελλάδος σε άτυπα δείπνα με τραπεζίτες, εταιρείες πετρελαίων, πολιτικούς και διπλωμάτες σε τρεις ηπείρους.

Άκουσα πολλά. Σας μεταφέρω τα πιο σημαντικά.

Α. Η Ρωσία και η Ευρώπη έχουν μια κοινή ενεργειακή στρατηγική όπου η Ελλάδα είναι ένα σημαντικό κομμάτι της στρατηγικής αυτής.

Β. Δύο δυνάμεις έχουν προσφέρει να ΑΠΟΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΟ ΜΙΣΟ ΧΡΕΟΣ της Χωράς εάν η Ελλάδα ανακηρύξει την ΑΟΖ βάση των διεθνών συμβάσεων (ΜΕ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ. Τυχαίο; Δεν νομίζω. Το θεωρώ Θεία Δίκη).

  • Αυτομάτως όλα τα ενεργειακά κοιτάσματα θα ανήκουν μέσω Ελλάδος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
  • Το ευρώ θα είναι το μόνο νόμισμα που θα έχει ενεργειακά αποθέματα
  • Οι τόκοι θα πέσουν αυτομάτως
  • Το Ελληνικό χρέος θα είναι μηδαμινό μπροστά στις μελλοντικές εισροές από τα royalties

Γ. Η κυβέρνηση το έχει σταματήσει. Η στρατηγική είναι να το καθυστερήσει και φαίνεται να πάει (ολοταχώς) σε Γκρίζες Ζώνες!!!
Σε αυτή την περίπτωση το Αιγαίο δεν θα μπορέσει να χαρακτηριστεί Ευρωπαϊκό.

Δ. Η πίεση στην κυβέρνηση να αλλάξει στρατηγική θα γίνει ασφυκτική και στο τέλος ο κόσμος θα πληρώσει αυτή την στασιμότητα.

Ε. Τουρκία, Ισραήλ, Τυνήσια , Αίγυπτο, Λιβύη, Λίβανο είναι δοχεία που συγκοινωνούν ενεργειακά και ο χάρτης θα αλλάξει δραστικά. Δεν είναι τυχαίο ότι όλα γίνονται τώρα που η Κύπρος αρχίζει τις γεωτρήσεις. Εάν αυτός είναι σεισμός 6 Richter, όταν μπει το πρώτο τρυπάνι στην Ελλάδα ο σεισμογράφος θα γράψει 11.

Αυτά.

Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι πως και δεν υπάρχει μια συνεχή πίεση από την Νέα Δημοκρατία για αυτό το θέμα...
Στην θέση τους δεν θα μιλούσα για τίποτα άλλο σαν αντιπολίτευση.
ΑΟΖ είναι όχι μόνο η λύτρωση της χώρας, αλλά και η πλατφόρμα πάνω στην οποία θα φτιαχτεί μια ανεξάρτητη δυναμική κοινωνία.
Γατί δεν πιέζουν ασφυκτικά την κυβέρνηση να το υπογράψει;
Τι φοβούνται;
Ή μήπως αυτά που κυκλοφορούν για (κάποιες) υπογραφές (κάποιων) είναι αληθινά;

Άθλια φάμπρικα ΜΜΕ και δουλεμπόρων

Οι σε πολλά ευαίσθητοι συγκαλύπτουν δολοφόνους λαθρομεταναστών, ενώ την ίδια στιγμή ανακαλύπτουν “ρατσισμό” στην Ελληνική κοινωνία, ενώ ταυτόχρονα σιωπούν για τους ελληναράδες που συνεργάζονται με τα κτήνη της Εργένεκον.

Η τελευταία μαζική σφαγή μεταναστών με τον χαμό δεκάδων ψυχών μετά το ναυάγιο του δουλεμπορικού ΔΕΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ από τους γνωστούς ευαίσθητους που δήθεν κόπτονται για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Αντί δηλαδή να ξεσηκωθούν απαιτώντας να εξαρθρωθεί το κύκλωμα που οδήγησε αυτές τις ψυχές στον θάνατο, δεν ακούστηκε άχνα. Ούτε μία ανακοίνωση από κάποιους λαλίστατους που έσπευσαν να εγκαλέσουν ακόμα και τους νομικούς που αντιτάχθηκαν κρίνοντας αντισυνταγματικό το νομοσχέδιο.

Δείγμα ψυχοπάθειας; Όχι βέβαια. Το έχουμε πει και στο παρελθόν, υπάρχει μία μεγάλη φάμπρικα που περιλαμβάνει νομικούς, δημοσιογράφους, οργανώσεις κλπ, οι οποίοι χρηματοδοτούνται από την Εργενεκόν ώστε να ενδυναμώνουν ο καθένας από την θέση του το εμπόριο του τρόμου.

Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε την φρικτή ανακάλυψη των αεροταξί που οδηγούσαν ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ στα χειρουργεία – χασάπικα για να τους αφαιρέσουν όργανα, στο ελεεινότερο εμπόριο που γνώρισε ο πλανήτης. Ούτε εκεί δεν ακούστηκε μιλιά. Παρότι είναι εξαιρετικά εύκολο να ξεριζωθούν οι δομές που οδηγούν αυτούς τους ανθρώπους στο κομμάτιασμα ή στον θάνατο. Ιδιαίτερα τους ελληνόφωνους που εμπλέκονται.

Χρήμα λοιπόν. Πολύ χρήμα και μαύρο. Η προσφιλέστερη γραμμή είναι η εξής: ΤΟΥΡΚΙΑ – ΜΑΛΤΑ – ΚΥΠΡΟΣ – ΕΛΛΑΔΑ. Αυτό συμβαίνει διότι η Τουρκία δεν μπορει να έχει απ’ ευθείας συναλλαγές με την Κύπρο ώστε το χρήμα να χαθεί πίσω από την ανωνυμία μίας ΛΤΔ και έπειτα να καταλήξει σε “Ελληνικά” χέρια ως ενδοκοινοτική συναλλαγή, κυρίως με την μορφή ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ κάποιας “οργάνωσης”.

Το Μάλτα – Ελλάδα θα ήταν επίφοβο αφού οι Μαλτέζοι δικηγόροι θα ήταν επίφοβοι ως “τρίτο χέρι”. Στην Κύπρο όμως, τα χρήματα μπορούν να διακινηθούν εύκολα, όπως άλλωστε διακινούνται τα χρήματα της φοροδιαφυγής, της μίζας κλπ. Γιατί; Μα γιατί όλη η δουλειά γίνεται μέσω δικηγορικών γραφείων “In House” με ανταποκριτές συνεργαζόμενα γραφεία στην Κύπρο. Πραγματική Cosa Nostra.

Πως όμως φεύγουν τα χρήματα από την μετεπιβίβαση; Δηλαδή στις περιπτώσεις που οι μετανάστες οδηγούνται για κομμάτιασμα ή μετεγκατάσταση ΑΠΟ την Ελλάδα προς χώρες της ΕΕ; Αφού η μετακίνηση χρημάτων προς την Τουρκία (του μερτικού δηλαδή) θα ήταν επίφοβη;

Εδώ έρχεται ο ρόλος των “ανταλλακτηρίων συναλλάγματος” που συνήθως είναι κέντρα όπου οι μετανάστες στέλνουν και μαύρο χρήμα στις χώρες τους. Κοιτάξτε τώρα πως γίνεται η συγκάλυψη:

Στην πρόσφατη δολοφονία μεταναστών (το ναυάγιο που προαναφέραμε), ο Παπουτσής κινήθηκε γρήγορα και σωστά. Εντόπισε τον δουλέμπορο που ανέλαβε την μεταφορά των δυστυχισμένων και εισέπραξε τα λεφτά. Ήταν ένας Αφγανός (πιθανότατα Πακιστανός με πλαστά χαρτιά όπως είθισται). Ξέρετε με τι ασχολείτο ο τύπος; Είχε ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΗΡΙΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΠΑΤΗΣΙΑ!

Ενώ λοιπόν το κτήνος συνελήφθει, αντί να συνεχιστούν οι ανακρίσεις, ένα “αόρατο χέρι” θεώρησε ότι ο τύπος ήταν ο Αλ Καπόνε, ο one man show, ότι “φύτρωσε” στην Ελλάδα, έπαιζε με εκατομμύρια έτσι, επειδή ήταν “χαρισματικός”.

Και το ερώτημα είναι απλό: Αναζητείστε. Ψάξτε να βρείτε έστω μία ανακοίνωση δήθεν υποστηρικτών των μεταναστών που να ζητά πλήρη εξάρθρωση της σπείρας. Μία νύξη για αυτούς τους στυγνούς δολοφόνους. Μία συγκέντρωση διαμαρτυρίας από τις 72 “κοινότητες”, την ΑΔΕΔΥ και όλους αυτούς τους “πρόθυμους” που διοργανώνουν συναυλίες ακόμα και παρουσία του προέδρου της δημοκρατίας. Τους “πρόθυμους” της νομικής. Τους αντιρατσιστές οργανοπαίχτες που για αυτά τα γυναικόπαιδα δεν έπαιξαν ούτε ένα Λα μινόρε.

Φαίνεται ότι ο τυροπιτάς του Αγ. Παντελεήμονα που εκνευρίζεται όταν τον κλέβουν είναι περισσότερο ρατσιστής από αυτούς που βλέπουν τους μετανάστες ως ΚΡΕΑΣ.

Καταλαβαίνετε πόσο χρήμα πέφτει στην φάμπρικα. Τόσο ώστε να σταματήσουν και τα όργανα. Παντός είδους.

Ώσπου να βρεθεί λοιπόν κάποιος εισαγγελέας πραγματικά ανθρωπιστής ή ένας Παπουτσής με τόλμη, αφήστε να νομίζουν ότι μας δουλεύουν. Τουλάχιστον τώρα, εσείς που διαβάσατε αυτές τις γραμμές, γνωρίζετε.

Όσο για τα ποσά;

Διαβάστε το άρθρο από το ΠΑΡΟΝ για να πάρετε μία ιδέα:

Aφελή θεωρούν κύκλοι της ελληνοτουρκικής μεθορίου στον Έβρο, που γνωρίζουν όμως πρόσωπα και πράγματα στην Τουρκία, την τοποθέτηση φράχτη για να σταματήσει το κύμα των λαθρομεταναστών προς τη χώρα μας.
Διότι, όπως τονίζουν, τη διακίνηση των λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα την έχει αναλάβει η τουρκική μαφία, η οποία δεν είναι διατεθειμένη να αφήσει έναν… κλάδο που της αποδίδει πάνω από 1 δισ. δολάρια τον χρόνο!

Σύμφωνα με δημοσίευμα του τουρκικού περιοδικού «Aksyon», η τουρκική μαφία μπήκε στο παιχνίδι της διακίνησης λαθρομεταναστών το 1999 και μέχρι το 2005 ο τζίρος είχε φτάσει τα 7 δισ. δολάρια. Τώρα με τη δραματική αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, ο τζίρος θα έχει πολλαπλασιαστεί.

To δημοσίευμα παρέθετε και ένα τιμολόγιο μεταφοράς που είχε οριστεί από την τουρκική μαφία, σύμφωνα με το οποίο για χερσαία μεταφορά ζητούσαν από 2.500 έως 5.000 δολάρια, ενώ για μεταφορά μέσω θαλάσσης από 4.000 έως 6.000 δολάρια.

Σύμφωνα εξάλλου με μια παλαιότερη ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη του αμερικανού δημοσιογράφου Roger Cohen (αρθρογραφεί για τις εφημερίδες «New York Times» και «International Herald Tribune»), από το 2000 η Κωνσταντινούπολη είχε γίνει το μεγαλύτερο διεθνές κέντρο συγκέντρωσης λαθρομεταναστών, οι περισσότεροι από τους οποίους περίμεναν τις απαραίτητες διαδικασίες από την τουρκική μαφία για να περάσουν στην Ελλάδα και στην Ιταλία.

Όπως αναφέρει η ανταπόκριση, στην Κωνσταντινούπολη και γενικότερα στην Τουρκία έχει αναπτυχθεί μια τεράστια βιομηχανία παραγωγής πλαστών διαβατηρίων που αποδίδει τεράστια κέρδη στους ιδιοκτήτες της. Τα διαβατήρια πωλούνται σε πολύ υψηλές τιμές και είναι περιζήτητα στους λαθρομετανάστες γιατί θεωρούν ότι με αυτά θα μπορέσουν να φύγουν και να σωθούν. Εκείνη την εποχή, όπως ανέφερε το άρθρο, ένα διαβατήριο Δανίας στοίχιζε μέχρι και 9.000 δολάρια, ενώ αν κάποιος το επιθυμούσε, υπήρχε ακόμη και διαβατήριο Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο έκανε μέχρι και 14.000 χδολάρια.

Σημειωτέον ότι η απόκτηση ενός πλαστού διαβατηρίου δεν σήμαινε ότι ο κάτοχός του έλυνε αυτομάτως το πρόβλημά του και μπορούσε να μετακινηθεί στη χώρα αυτή από την Τουρκία. Σε πολλές περιπτώσεις οι λαθρομετανάστες που πλήρωναν πανάκριβα γι’ αυτά τα διαβατήρια στην προσπάθειά τους να φύγουν, είχαν οικτρή τύχη.

Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν Κούρδοι, Ιρακινοί, κάτοικοι χωρών της Ινδικής χερσονήσου, Αφγανοί, Τυνήσιοι, Παλαιστίνιοι, ενώ συχνά υπήρχαν και από χώρες της Λατινικής Αμερικής.

Όπως αναφέρει επίσης ρεπορτάζ της εφημερίδας «Ελεύθερη Θράκη», «εκτός από τους τούρκους μαφιόζους που διακινούσαν μεγάλο μέρος των λαθρομεταναστών κερδίζοντας τεράστια ποσά, από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 είχαν αρχίσει να δραστηριοποιούνται και αραβικής καταγωγής μαφιόζοι, κυρίως Τυνήσιοι και Μαροκινοί, οι οποίοι επίσης είχαν ανοίξει κέντρα στην Κωνσταντινούπολη για τη διακίνηση λαθρομεταναστών προς τη Δυτική Ευρώπη.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ολόκληρες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης χρησίμευσαν ως τόπος συγκέντρωσης χιλιάδων λαθρομεταναστών από την τουρκική μαφία.

Οι λαθρομετανάστες αυτοί στοιβάζονταν από τη μαφία σε άθλιες συνθήκες, για να προωθηθούν προς τα δυτικά. Γνωστές συνοικίες που βρίσκονται στην ευρωπαϊκή ακτή της Κωνσταντινούπολης, όπως το Bakirkoy, Gazi Osmanpasa, Egup, Bayrampasa, Bagcilar, ακόμα και κεντρικότερες όπως Beyoglou, SiSli, και Fatih, συχνά γίνονται το επίκεντρο επιχειρήσεων της τουρκικής Ασφάλειας, η οποία υποτίθεται πως προσπαθεί να βάλει κάποια τάξη στο φαινόμενο της συγκέντρωσης λαθρομεταναστών, φυσικά χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα.

Αλλά και στη Σμύρνη, που βρίσκεται ένα βήμα πριν από τα ελληνικά νησιά, η εικόνα ήταν η ίδια και χειρότερη.

Όλη αυτή η επιχείρηση λειτουργεί σαν ένα από τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα ”εργαλεία” εξισλαμισμού της Ελλάδας. Ολόκληρες στρατιές συχνά απελπισμένων μουσουλμάνων δημιουργούν μια απειλητική σκιά πάνω από τη χώρα μας αλλά και πάνω απ’ όλη την Ευρώπη».

Όλα αυτά επιβεβαιώνουν το πρόσφατο δημοσίευμα του «Π», που ανέφερε ακριβώς ότι οι ορδές μουσουλμάνων λαθρομεταναστών που έρχονται στη χώρα μας συνιστούν πολλαπλή απειλή για την ελληνική κοινωνία και το θέμα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί και σ’ αυτήν του τη διάσταση.