Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Φεβ 2011


Σωρεία τα σκάνδαλα, σωρεία τα ψέματα, σωρεία τα "λάθη", βουνά ολόκληρα η αναισθησία. Καθημερινά, σχεδόν, συγκλονιζόμαστε και από ένα νέο "φρούτο" της κυβέρνησης. Σε καθημερινή, σχεδόν, βάση, βλέπουμε να μας εμπαίζουν, να μας κλέβουν, να μας βρίζουν και να ποδοπατούν τα ιερά και τα όσιά μας. Τελευταίο λιθαράκι στον τοίχο της ντροπής της πολιτικής ύπαρξης του Γιώργου Παπανδρέου και της "πρόθυμης" κυβέρνησής του, ήρθε το μαντάτο του Στρος Καν, που μας είπε (αν και ήδη ο γνωρίζαμε και το είχαμε ποικιλοτρόπως αποδείξει π.χ. δηλώσεις Σαχινίδη για το σχέδιο Παπανδρέου αμέσως μετά την εκλογή του) πως ο Γιώργος Παπανδρέου ήθελε από το Δεκέμβριο του 2009 να φέρει το ΔΝΤ στην Ελλάδα...
Καμία έκπληξη, πέρα από την ντροπή που θα έπρεπε να νιώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός και να θέσει άμεσα την παραίτησή του (τι κάθομαι και σκέφτομαι, αφού η ευαισθησία δεν υπάρχει επάνω του...).
Φευ! Συνεχίζει να παραμένει στην καρέκλα του πρωθυπουργού, σαν να μην συνέβη τίποτε... Συνεχίζει να δίνει σε "αυτούς που δεν χρωστάει", και να παίρνει από εκείνους που τους χρωστάει μέχρι και τα εσώρουχα που φοράει...

Σε ανακοίνωσή του ο εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Γιάννης Μιχελάκης, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Η σημερινή δημοσίευση της εφημερίδας «Καθημερινή» που αποκαλύπτει ότι ο κ. Παπανδρέου -από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009- συζητούσε στο παρασκήνιο με τον Πρόεδρο του ΔΝΤ κ. Στρος Καν την υπαγωγή της χώρας μας στο ΔΝΤ, επιβεβαιώνει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο, αυτά που υποστήριζε από τότε η Νέα Δημοκρατία και υποψιαζόταν ολόκληρος ο Ελληνικός λαός:
Ότι πρώτον: Ο κ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του συνειδητά οδήγησαν τη χώρα στο Μνημόνιο, φουσκώνοντας στην αρχή το έλλειμμα και απαξιώνοντας στη συνέχεια την Ελληνική οικονομία, με τις δηλώσεις περί “Τιτανικού”, “διεφθαρμένης χώρας” κ.λπ.
Και ότι δεύτερον: Ο κ. Παπανδρέου συνειδητά αποπροσανατόλιζε τον Ελληνικό λαό, ενώ παρασκηνιακά είχε επιλέξει να οδηγήσει τη χώρα στο ΔΝΤ.
Σε συνέντευξη Τύπου, μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Βρυξέλλες, στις 11 Δεκεμβρίου 2009, ο κ. Παπανδρέου έλεγε κατά λέξη: “…Βεβαίως, τα σενάρια για την προσφυγή μας στο IMF, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν υπάρχουν…”.
Ένα μήνα αργότερα, στις 14 Ιανουαρίου 2010, ο Πρωθυπουργός συνέχιζε να εμπαίζει τους Έλληνες, δηλώνοντας ότι “δεν υπάρχει περίπτωση να προσφύγουμε στο ΔΝΤ. Δεν το έχουμε ανάγκη”.
Εξάλλου όλη εκείνη την κυβερνητική μεθόδευση αποκάλυψε, το Μάιο του 2010, ο υφυπουργός Οικονομικών κ. Σαχινίδης και -ίσως άθελά του- “άδειασε” τον Πρωθυπουργό, δηλώνοντας, τότε, όσα δηλώνει τώρα και ο επικεφαλής του ΔΝΤ. Έλεγε συγκεκριμένα σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ: “Όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο”, προσθέτοντας ότι “το ΔΝΤ ήταν η πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από τις 5 Οκτωβρίου και μετά”!
Τώρα ο Πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του διαψεύδονται, εκτίθενται και αναζητούν προφάσεις.
Ας μην τολμήσουν, όμως, να πουν ότι δεν μπορούσε τότε η χώρα να δανειστεί. Διότι και τον Οκτώβριο και το Δεκέμβριο του 2009, τα spreads ήταν ακόμη χαμηλά και οι αγορές προσέφεραν δάνεια, τα οποία όμως η κυβέρνηση αρνείτο να πάρει.
Γιατί, τελικά, ενώ ο κ. Παπανδρέου γνώριζε από τότε την κατάσταση της Ελληνικής οικονομίας, καθυστέρησε τόσους μήνες να πάρει μέτρα;
Τώρα δεν υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία: Είναι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που κορόιδεψε τον Ελληνικό λαό με το “λεφτά υπάρχουν”, που απαξίωσε την ελληνική οικονομία με τις δηλώσεις περί “Tιτανικού” και “διαφθοράς”, και που την οδήγησε τελικά στο ΔΝΤ και στο Μνημόνιο, υποθηκεύοντας την αξιοπρέπεια των Ελλήνων.
Μετά από όλα αυτά, ο κ. Παπανδρέου υποχρεούται να απαντήσει:
Πρώτον, γιατί παραπλάνησε τον Ελληνικό λαό;
Και, δεύτερον, γιατί δεν αναζήτησε πρώτα λύση μέσα στους Ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, προτού επιλέξει να μας οδηγήσει στο ΔΝΤ;».

Μετά από όλα αυτά, αναρωτιέμαι προσωπικά: Εμείς πότε θα ξεκαρφωθούμε από τον καναπέ της προσωπικής μας αναισθησίας, της αναλγησίας και της αναίτιας σιωπής μας; Ως πότε θα μένουμε να παρακολουθούμε τους υπηρέτες των "αγορών" να μας κλέβουν το χθες, το σήμερα και το αύριο;
Για όσο διάστημα συνεχίζουμε να παραμένουμε "καρφωμένοι" και άπραγοι, οι άρπαγες θα συνεχίζουν τα αίσχη τους, θα συνεχίζουν την κλοπή τους, αφού οι ιδιοκτήτες της χώρας (όλοι εμείς) τους παρακολουθούμε χωρίς να τολμάμε να τους στείλουμε στον αγύριστο, χωρίς να σηκωνόμαστε για να τους διαολοστείλουμε παραδειγματικά (για να αποφύγουμε παρόμοιες πολιτικές συμπεριφορές στο μέλλον)...

Κωνσταντίνος Μιχαήλ

ΥΓ: Ο Γιώργος και η παρέα του μας συμπεριφέρονται σαν ζώα. Κι εμείς σιωπούμε. Τελικά, μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε εάν πράγματι είμαστε;
  • Αν ο πρωθυπουργός επιδιώκει και επιθυμεί απόχώρηση, σίγουρα θα τον βοηθήσουμε. Αν η αποχώρηση θα είναι αξιοπρεπής, δεν μπορούμε να το εγγυηθούμε. Τουναντίον…

Το ΓΑΠ έχει κάνει την κυβέρνηση υπαίθρια και κυβερνά αυθαίρετα

«Αν δεν χωράς μέσα σε μια άδεια πατρίδα… δε χωράς πουθενά», όπως έγραφε και σόλαρε ο Αγγέλακας… ο τεράστιος ο μοναδικός» (ΠΠ)

Γ. Καρατζαφέρης: «Ο Πρωθυπουργός επιδιώκει «αξιοπρεπή αποχώρηση»

Ως αυθεντικό λαγό κι ερμηνευτή των σκέψεων του μεγάλου τον πιστεύω.

Υπότιτλος σε μελλοντικό βιβλίο για την ζωή του ΓΑΠ: «Ο άνθρωπος που αντέγραψε τον Καραμανλή»

Κανονικά ο Σαμαράς δεν πρέπει να έχει κανένα παράπονο από την συγγραφική δραστηριότητα των Τομεαρχών. Μας έχουν πήξει στις δηλώσεις και τις ανακοινώσεις, ειδικά ο Τομέας Οικονομίας.

Να διαβάζουν όμως και λίγο Μαρξ, ο οποίος έλεγε το θέμα δεν είναι να εξηγήσουμε τον κόσμο, αλλά να τον αλλάξουμε

Πήξαμε στην ανάλυση. Τα μάθαμε απ΄ έξω. Καμιά πρόταση έχουμε;

Με την ευκαιρία, τι θα γίνει με τον Αντώναρο; Μόλις βγήκε χθες από την αίθουσα που συνεδρίαζε η ΠΕ της ΝΔ πέσαν πάνω του οι δημοσιογράφοι και έκανε δηλώσεις επί μισή ώρα.

Ως εκπρόσωπος ποίου κάνει δηλώσεις; Ποιον εκπροσωπεί πέραν από τον εαυτό του;

«Η νέα ηγεσία δεν ήταν αυτή που ενέπλεξε τον Κώστα Σημίτη στην υπόθεση Siemens, με αποτέλεσμα να ανοίξει και συζήτηση για τον Καραμανλή;» διερωτήθηκε στο ΒΗΜΑ «καραμανλικός βουλευτής».

Δεν πιστεύω να είναι ο ίδιος;

Και τι μας λέει ο βουλευτής; Να θάψει η ΝΔ τα σκάνδαλα της περιόδου Σημίτη για να μην κατηγορήσουν τον Καραμανλή !!!.

Ζήτω η συμψηφιστική ηθική των τυχάρπαστων που με την βοήθεια του life style και των δημοσιογραφικοεκδοτικών κυκλωμάτων κυβερνούσαν τη ΝΔ και την Ελλάδα.

Γνωστή (θα –ήθελε – να – είναι) δημοσιογράφος έχει φάει κόλλημα με το Antinews. Δικαίωμά της . Κι εμείς έχουμε φάει κώλυμα με το site. Δεν χρηματίσαμε όμως ποτέ υπάλληλοι πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών, πολιτικών, πολιτευτών και άλλων ευαγών ιδρυμάτων. Για τον Μισέλ μπορεί να μας πει κάτι;

Ουαί τοις ηττημένοις

Vae victis, για όσους δεν κατάλαβαν

Τους φιλελεύθερους της ΝΔ τους πήρε το …ΠΑΣΟΚ

Ο υφυπουργός κ. Σαχινίδης δηλώνει στην Βουλή ότι η ΝΔ «φέρει τη στάμπα των νεοφιλελεύθερων».

«Είναι ρατσισμός η λέξη στάμπα» φωνάζει ο βουλευτής της ΝΔ Κ. Τζαβάρας.

«Σας έθιξα;» ρώτησε ο κ. Σαχινίδης.

«Εμένα ναι» ανταπάντησε ο κ Τζαβάρας.

«Γιατί τι είστε;» επέμεινε ο κ. Σαχινίδης για να του θυμίσει Μ. Κεφαλογιάννης: «τον Στέφανο Μάνο και τον Ανδρέα Ανδριανόπουλο, όταν έφυγαν από τη ΝΔ τους πήρε το … ΠΑΣΟΚ»!

Ερώτημα αναγνώστη: Το 90% των βουλευτών ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. είναι βουλευτές από το 1981. Πώς θα μας βγάλουν όλοι αυτοί από την κρίση, όταν όλοι αυτοί μας έφεραν ως εδώ;


Οικονομολόγου – Αναλυτή

Τις τελευταίες ημέρες είδαμε να εκτυλίσσεται μια θεατρική παράσταση απείρου κάλλους. Η παράσταση αυτή άρχισε με τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρη­σαν οι ελεγκτές της τρόικας και ολο­κληρώθηκε αργά το απόγευμα της ίδι­ας ημέρας. Σ’ αυτή τη συνέντευξη Τύ­που οι εκπρόσωποι της τρόικας ξεκα­θάρισαν το νέο πλαίσιο πολιτικής που θα πρέπει να εφαρμόσει η κυβέρνη­ση του ΠΑΣΟΚ στο μεσοδιάστημα, ως το 2015. Πριν από την παράθεση των μέτρων, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ, στην παρέμβασή του, ανέφερε ότι αυτά που έγιναν ως σήμερα αποσκοπούσαν απλώς στη σταθεροποίηση της οικο­νομίας, η οποία, όπως είπε, «ξέφυγε από την άβυσσο», και ότι τα δύσκολα για τον ελληνικό λαό τώρα αρχίζουν... Ο ίδιος υποστήριξε ότι «τώρα ξεκινά η β’ φάση του προγράμματος», η οποία θα χαρακτηρίζεται από «την επιτάχυν­ση όλων των μεταρρυθμίσεων».

Με στόχο τον «περιορισμό της σπα­τάλης», υποστήριξε ότι «διαρθρωτικές παρεμβάσεις» θα γίνουν παντού, στις πρώην ΔΕΚΟ, στη φορολογική πολιτι­κή, στο μισθολόγιο, στις κοινωνικές δαπάνες, στις ιδιωτικοποιήσεις... Τους μεσοπρόθεσμους στόχους ως το 2015 – με πρόσχημα τη μείωση του ελλείμ­ματος κάτω από το 3% του ΑΕΠ – τους παρουσίασε ο εκπρόσωπος της Ε.Ε. Στο πλαίσιο αυτό ανέφερε ότι:

α) Συμφωνήθηκε «να υπάρξει για την περίοδο 2012 - 2014 εξοικονό­μηση από έσοδα και δαπάνες, ίση με το 8% του ΑΕΠ». Μιλάμε για ένα ποσό της τάξης των 20,5 δισ. ευρώ, πέραν αυτών που προβλέπονται ήδη στο μνη­μόνιο. Αρχικά εκτιμούσαν (τον προη­γούμενο Νοέμβρη) ότι, προκειμένου να μειωθεί το έλλειμμα κάτω από το 3% του ΑΕΠ ως το 2014, θα πρέπει να υπάρξουν νέες παρεμβάσεις που αντιστοιχούν στο 5% του ΑΕΠ, ύψους 12,8 δισ. ευρώ. Το ποσοστό αυτό ανα­θεωρήθηκε σήμερα στο 8% του ΑΕΠ, η υλοποίηση του οποίου προϋποθέτει αιματηρή λιτότητα.

β) «Να υπάρξουν έσοδα από ιδιω­τικοποιήσεις ως το 2015, ύψους 50 δισ. ευρώ». Από αυτά, τα 15 δισ. ευρώ θα πρέπει να εισπραχθούν τη δι­ετία 2011 - 2012! Σε σχετική ερώτη­ση, απάντησε ότι τα έσοδα αυτά μπο­ρούν να διασφαλιστούν από την πώ­ληση εισηγμένων και μη εισηγμένων επιχειρήσεων του Δημοσίου, από την πώληση των συμμετοχών του Δημοσί­ου και των εμπορικών ακινήτων, ενώ σε σχετική παρατήρηση ανέφερε ότι η Ελλάδα δεν είναι ανάγκη να πουλή­σει μνημεία αρχαιοτήτων για την επί­τευξη του στόχου των 50 δισ. ευρώ... αρκεί «να χρησιμοποιηθεί η κρατική περιουσία για τη μείωση του χρέους» και επιτέθηκε ενάντια «στους λίγους που κερδίζουν από την κρατική περι­ουσία και αντιδρούν στην ιδιωτικοποίησή της»! Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι «η ιδιωτικοποίηση της κρατικής περιου­σίας είναι προς όφελος του ελληνικού λαού»!

Τη συμφωνία τρόικας - κυβέρνησης ομολόγησε και το υπουργείο Οικονομικών στο ενημερωτικό σημείωμα που έστειλε, την ίδια ημέρα (την Παρασκευή), στον Τύπο αναφορικά με το τι προβλέπεται στην τρίτη επικαιροποίηση του μνημονίου. Στο ενημερω­τικό αυτό σημείωμα του υπουργείου διαβάζουμε ότι το επικαιροποιημένο μνημόνιο προβλέπει μεταξύ άλλων: «Ενίσχυση του προγράμματος απο­κρατικοποιήσεων και αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας για την περίοδο 2012 - 2015. Ολοκλήρωση της καταγραφής και της δημιουργίας ενός χαρ­τοφυλακίου συμμετοχών και εμπορικά αξιοποιήσιμων ακινήτων ύψους του­λάχιστον 50 δισ. ευρώ. Στόχος είναι η συνολική είσπραξη εσόδων τουλάχι­στον 50 δισ. ευρώ την περίοδο 2011 -2015, εκ των οποίων τα 15 δισ. έως το 2012». Με άλλα λόγια, η κυβέρνηση είχε ήδη προσυπογράψει τις «υποδεί­ξεις» των ελεγκτών της τρόικας, πριν αυτοί δώσουν τη συνέντευξη Τύπου.

Με δεδομένο ότι τα τελευταία εί­κοσι χρόνια το σύνολο των αποκρατικοποιήσεων (ιδιωτικοποιήσεων) που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις από την εποχή Μητσοτάκη απέφεραν γύ­ρω στα 12 δισ. ευρώ, σημερινές τιμές, μπορεί να καταλάβει κανείς το μέγε­θος και το εύρος των ιδιωτικοποιήσε­ων που ζητά η τρόικα. Επιπλέον θα πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι κανε­νός είδους αποκρατικοποίηση - ιδιω­τικοποίηση δεν μπόρεσε να αντιμετω­πίσει ούτε την παθογένεια των δημο­σιονομικών της χώρας, ούτε την εκτί­ναξη του δανεισμού. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι δυο κύριες προφάσεις γι’ αυτές που χρησιμοποιήθηκαν δια­χρονικά είναι ακριβώς η μείωση των ελλειμμάτων και ο περιορισμός του δημόσιου δανεισμού. Αντί γι’ αυτό, στην τελευταία εικοσαετία για κάθε 1 δισ. ευρώ αποκρατικοποιήσεων (ιδι­ωτικοποιήσεων) είχαμε 18 δισ. ευρώ αύξηση του δημόσιου χρέους.

Χαριστικές συμβάσεις

Χώρια το γεγονός ότι κάθε µεγάλη ή µικρή αποκρατικοποίηση που έγινε συνδέθηκε µε σκανδαλώδεις χαριστι­κές συµβάσεις προς συγκεκριµένα επιχειρηµατικά συμφέροντα, ντόπια και ξένα, αλλά και µε τη δηµιουργία ιδιωτικών ολιγοπωλίων και µονοπω­λίων. Ταυτόχρονα οι αποκρατικοποι­ήσεις στέρησαν το ελληνικό Δηµόσιο από σηµαντικές δυνατότητες πρόσθε­των δηµοσιονοµικών εσόδων, που οι κυβερνήσεις έκαναν προσπάθεια να καλύψουν µε ένταση της φοροεπιδρομής και φυσικά µε τον δανεισµό. Τέλος, οι αποκρατικοποιήσεις στοιχί­ζουν σήµερα περισσότερο στον κρα­τικό προϋπολογισµό, παρά την εποχή που αναγκαζόταν να επιδοτεί τα (πλασµατικά) ελλείµµατα των δηµόσιων φορέων που ιδιωτικοποιήθηκαν. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήµερα το ελληνι­κό Δηµόσιο πληρώνει περισσότερα για να συντηρούνται οι «άγονες γραµµές» από ιδιώτες, που κάποτε κάλυπτε µε ίδια µέσα ο εθνικός αεροµεταφορέας πριν αυτός πουληθεί κοψοχρονιά. Το ίδιο ισχύει για όλες τις µεγάλες επιχει­ρήσεις, τις πρώην ΔΕΚΟ, που σήµερα µετά την ιδιωτικοποίησή τους στοιχίζουν µέσω των επιδοτήσεων, των εγ­γυήσεων, των προµηθειών κ.ο.κ. πολύ περισσότερα απ’ ό,τι όταν βρίσκονταν υπό δηµόσιο έλεγχο.

Για να εισπράξει λοιπόν η κυβέρνη­ση τα 50 δισ. ευρώ από ιδιωτικοποιή­σεις, πρέπει να ξεπουλήσει τα πάντα, κυριολεκτικά και µεταφορικά. Να εκ­ποιήσει ό,τι συµµετοχές έχει σε τρά­πεζες, στον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, τα ΕΛΠΕ, την ΕΥΔΑΠ, τον ΟΠΑΠ. Εδώ να θυµίσουµε ότι το σύνολο των συ µ µετοχών του Δη­µοσίου ανέρχεται σε λίγο πάνω από 5 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό δεν καλύπτει ούτε καν τα πρώτα 15 δισ. που πρέπει να βρει η κυβέρνηση φέτος και του χρόνου. Επομένως πρέπει να βάλει χέρι στις υποδομές, σε λιμάνια, αερο­δρόμια και εγκαταστάσεις παντός εί­δους. Για παράδειγµα, ο πρώην αερο­λιµένας στο Ελληνικό, τα περιφερεια­κά αεροδρόµια, η συµµετοχή στο αε­ροδρόµιο των Σπάτων, το εθνικό οδικό δίκτυο, τα λιµάνια, οι αστικές συγκοι­νωνίες, η αµυντική βιοµηχανία και οι εγκαταστάσεις των ενόπλων δυνάµε­ων, τα πάντα...

Στόχος η δημόσια περιουσία

Θα πρέπει να θυµόµαστε ότι η επι­ταγή της τρόικας δεν ήρθε ως κεραυ­νός εν αιθρία. Το µάτι των δανειστών ήταν καρφωµένο εξαρχής στην κινητή και ακίνητη περιουσία του ελληνικού Δηµοσίου και γενικά της χώρας. Ο λό­γος είναι απλός. Γνωρίζουν πολύ κα­λά ότι το δηµόσιο χρέος, όσο κι αν το «κουρέψουν», δεν µπορεί να εξυπη­ρετηθεί και γι’ αυτό προσπαθούν να βάλουν χέρι στις εμπράγματες αξίες που διαθέτει ετούτος ο τόπος. Η τα­κτική αυτή δεν είναι καινούργια. Είναι παλιά και δοκιµασµένη σε πολλές χώ­ρες που βρέθηκαν σε ανάλογη κατά­σταση χρεοκοπίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 1982, λίγους µήνες πριν πτωχεύσει επίση­µα το Μεξικό και ξεσπάσει η γνωστή κρίση χρέους της Λατινικής Αµερικής, ο Γουόλτερ Ρίστον, επικεφαλής τότε του τραπεζικού οµίλου της Citibank και σύµβουλος των προέδρων των Η ΠΑ από την εποχή του Ρίγκαν, απα­ντούσε ότι «µια χώρα δεν µπορεί να χρεοκοπήσει. Η χρεοκοπία είναι µια διαδικασία που αναπτύχθηκε από το δυτικό δίκαιο ώστε να συγχωρούνται οι υποχρεώσεις ενός προσώπου ή µι­ας επιχείρησης που οφείλει περισσό­τερα από όσα έχει. Όποια χώρα κι αν πάρουµε, σε όσο άσχηµη κατάσταση κι αν είναι, πάντα θα κατέχει περισ­σότερα από όσα χρωστάει. Το ζήτηµα είναι οι ταμειακές ροές και η θερα­πεία µε κατάλληλα προγράµµατα που ο χρόνος θα τα αφήσει να αποδώ­σουν» (New York Times, 14/9/1982). Με άλλα λόγια, το δόγµα των τραπε­ζιτών είναι να μην αφήσουν μια χώρα να χρεοκοπήσει επίσημα, προκει­μένου να βάλουν χέρι σ’ ό,τι κατέχει. Αρκεί να βρουν τρόπο να το ρευστο­ποιήσουν (να το µετατρέψουν σε τα­µειακές ροές) και φυσικά να εφαρ­µοστεί η κατάλληλη θεραπεία που θα επιτρέψει το ξεζούµισµα της χώρας επ’ αόριστον.

Οι τραπεζίτες τότε ένιωθαν ασφα­λείς διότι, εκτός από τις διεφθαρμέ­νες κυβερνήσεις των χωρών που εί­χαν δανείσει, είχαν επίσης και έναν ακόµη πολύ ισχυρό σύµµαχο: το ΔΝΤ. Οι επιτελείς και οι µηχανισµοί του ΔΝΤ φρόντισαν να εφαρµόσουν τη συνταγή αυτή µε καταστροφικό τρό­πο σε πάρα πολλές χώρες, πρωτίστως στη Λατινική Αµερική, αλλά και πα­γκόσµια. Η ίδια συνταγή εφαρµόζεται και σήµερα στην Ελλάδα µε δυο όµως καίριες διαφορές:

Αφενός, το γεγονός ότι η κυβέρνη­ση έχει υπογράψει µια πρωτοφανή στα χρονικά δανειακή σύμβαση, που παραχωρεί εκ προοιµίου και πριν καν επίσηµα ζητηθούν το σύνολο της δη­µόσιας περιουσίας, της ιδιωτικής πε­ριουσίας, ακόµη και του εθνικού εδά­φους. Αυτό σηµαίνει παραίτηση της χώρας «άνευ όρων και αµετάκλητα» της ασυλίας που φυσιολογικά της πα­ρέχει η άσκηση της εθνικής της κυρι­αρχίας.

Αφετέρου, η ένταξη της χώρας στην ευρωζώνη που της στερεί κάθε δυνατότητα, πρώτα και κύρια το εθνι­κό νόµισµα, αλλά και κάθε βασικό µα­κροοικονοµικό εργαλείο άσκησης οι­κονοµικής πολιτικής, που χρειάζεται για να αντιµετωπίσει την κρίση χρέ­ους. Πολύ περισσότερο από τη στιγµή που οι ισχυροί της ευρωζώνης και της Ε.Ε. προσανατολίζονται στην επιβολή «συµφώνου ανταγωνιστικότητας» και «οικονοµικής διακυβέρνησης», που στην πράξη σηµαίνει την ολοκληρω­τική υποδούλωση της χώρας στα κε­ντρικά όργανα της Ένωσης, χωρίς λό­γο και δικαίωµα στη διαµόρφωση των κεντρικών αποφάσεων.

Διεστραμμένη οικονομική... φαντασίωση

Οι ελεγκτές της τρόικας με τη συνέντευξή τους ήρθαν απλά να επιβεβαιώσουν ότι δεν επιτρέπουν, ακόμη, να επέλθει η ληξιαρχική πράξη πτώχευσης της χώρας. Όχι γιατί δεν έχει πτωχεύσει ήδη η χώρα, αλλά γιατί η Ζώνη και η Ένωση δεν έχει λύσει ακόμη το κουβάρι των αντιθέσεων ανάμεσα στους ισχυρούς για το τι πρέπει να κάνει και επιπλέον η ελληνική οικο­νομία δεν έχει ακόμη ρευστοποιηθεί σε ικανο­ποιητικό βαθμό, δηλαδή δεν έχει τις διαθέσιμες ταμειακές ροές, για τις οποίες μίλαγε ο Ρίστον.

Αυτό εξήγησε πρόσφατα και ο Λορέντζο Μπίνι Σμάγκι, της διοίκησης της ΕΚΤ, σε μια πρόσφατη ομιλία του στο LSE (Οικονομική Σχολή του Λονδίνου) στις 9/11, όπου ανέφερε χαρα­κτηριστικά ότι υπάρχουν δυο σχέδια αντιμε­τώπισης της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη: Το σχέδιο Α, δηλαδή η δημοσιονομική προσαρμο­γή που εφαρμόζεται ήδη. Και το σχέδιο Β, δη­λαδή η επίσημη πτώχευση και η αναδιάρθρωση του χρέους. Σύμφωνα με τον Μπίνι Σμάγκι, το σχέδιο Α είναι αυτό που θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται και για τον σκοπό αυτό η Ζώνη άλ­λαξε τη συνθήκη της Λισσαβώνας έτσι ώστε το προσωρινό Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστω­τικής Στήριξης να μετατραπεί σε έναν μόνιμο Μηχανισμό Ευρωπαϊκής Σταθερότητας, που θα αναλάβει μετά το 2013 να συνεχίσει την κηδε­μονία των χωρών που βρίσκονται ήδη υπό αυτό το καθεστώς, όπως είναι η Ελλάδα και η Ιρλαν­δία ή όποιες άλλες χώρες θα χρειαστεί να εντα­χθούν στην πορεία.

«Ιδιοφυείς» ανοησίες

Ο κύριος αυτός εκτίμησε ότι η Ελλάδα θα πρέπει να υποστεί το σχέδιο Α τουλάχιστον έως το 2020 με την προϋπόθεση ότι μπορεί να συντηρήσει το δημόσιο χρέος της στο επί­πεδο του 2012. Τι σημαίνει όμως συντήρηση του δημόσιου χρέους; Σημαίνει ότι ακόμη και οι κεντρικοί τραπεζίτες της ΕΚΤ θεωρούν ότι εί­ναι αδύνατος ο έλεγχος του δημόσιου χρέους της Ελλάδας αν ξεφύγει από την πρόβλεψη του 2012, η οποία είναι για 156% του ΑΕΠ. Για να συντηρηθεί σ’ αυτά τα επίπεδα θα πρέπει ο κρατικός προϋπολογισμός να παράγει πρωτο­γενή πλεονάσματα της τάξης του 6% επί του ΑΕΠ για κάθε χρόνο, με ετήσια άνοδο του ΑΕΠ ανάμεσα στο 3% και το 4% ετήσια και με επι­τόκια δανεισμού σε ±6%.

Φυσικά το σενάριο αυτό είναι σαν να λες ότι αν βάλω ρουλεμάν στη γιαγιά και την αμολήσω στην κατηφόρα της Κατεχάκη, τότε η τελική της ταχύτητα θα είναι ίδια µε αυτήν ενός αυτοκινή­του. Πρόκειται για µια διεστραμμένη φαντασί­ωση, διότι και µόνο η προσπάθεια να επιτευ­χθούν αυτοί οι στόχοι θα επιφέρει τέτοιες κα­ταστροφές στην κοινωνία και την οικονοµία της χώρας, θα βαθύνει τόσο πολύ την ύφεση στην οποία βρίσκεται ήδη η Ελλάδα, που είναι ζήτη­µα αν θα υπάρχει επιστροφή, τουλάχιστον για την επόµενη δεκαετία

Όµως τι εννοεί ο ιδιοφυής τραπεζίτης µε τη συντήρηση του δηµόσιου χρέους, αν βεβαίως επαληθευθεί η υπόθεση εργασίας που κάνει; Σηµαίνει ότι αφού σταθεροποιηθεί το δηµόσιο χρέος στο 156% του ΑΕΠ για το 2012 και το 2013, µετά υποτίθεται ότι θα αρχίσει να µειώ­νεται έτσι ώστε το 2020 να βρεθεί στο 120% του ΑΕΠ. Να βρεθεί δηλαδή στο επίπεδο απ’ όπου περίπου το παρέλαβε το µνηµόνιο. Και φυσικά θα πρέπει να πιστέψουµε ότι το 2020 η Ελλάδα δεν θα βρεθεί στο χείλος της πτώχευ­σης, όπως έγινε και το 2009. Αυτός κι αν είναι αισιόδοξος στόχος: Να υποστεί η χώρα τα πάν­δεινα προκειµένου να βρεθεί έπειτα από 10 χρόνια στο σηµείο απ’ όπου ξεκίνησε. Κι αυτό ο επιτετραµµένος του ΔΝΤ κ. Τόµσεν το ονοµάζει «σας σώσαµε από την άβυσσο»! Μήπως τελικά η «άβυσσος» είναι προτιµότερη από την κόλαση, ή µήπως τελικά η ασθένεια είναι καλύτερη από τη θεραπεία;

Κανείς δεν γλίτωσε

Ο Μπίνι Σµάγκι διαφωνεί και αντιτείνει τον εξής ισχυρισµό: «Τα τελευταία 20 χρόνια, 19 χώρες από τα 120 προγράµµατα προσαρµογής του ΔΝΤ είχαν αναδιάρθρωση χρέους». Με αυτόν τον τρόπο θέλει να πει ότι το εναλλακτικό σχέδιο Β, δηλαδή η επίσημη πτώχευση και αναδιάρθρω­ση χρέους, είναι µια επιλογή µε µεγαλύτερο κόστος. Το ερώτηµα όµως που δεν απαντά είναι το εξής: Πόσες από τις χώρες που συνέχισαν µε προγράµµατα του ΔΝΤ γλίτωσαν από το χρέος και τις διαρθρωτικές προσαρµογές; Καµία. Οι µόνες χώρες που έστω και προσωρινά γλίτωσαν από τον βραχνά της χρεοκοπίας είναι µόνο εκεί­νες που µονοµερώς χρεοκόπησαν και έσβησαν έστω µέρος των χρεών τους. Φυσικά υπάρχει πάντα και η επιλογή να µην πληρώσει ένας λαός το τοκογλυφικό χρέος που του έχουν επιβάλει και έχει κάθε έννοµο δικαίωµα να το κάνει. Αλ­λά αυτό ούτε να το σκέφτονται δεν θέλουν οι τραπεζίτες.

Λύση απελπισίας

Οι χώρες και οι λαοί είχαν πάντα ως εναλ­λακτική, ως λύση απελπισίας την επίσημη πτώχευση, έστω κι αν δεν είχαν τις δυνάμεις να επιβάλουν την ακύρωση των χρεών τους. Από μια επίσημη πτώχευση, ό,τι σοκ κι αν επιφέρει στην οικονομία και προπαντός στην κοινωνία μιας χώρας, μπορεί να ανακάμψει μια εθνική οικονομία. Ποτέ δεν χάθηκε μια χώρα κηρύττοντας πτώχευση. Η ιστορία της Ελλάδας το αποδεικνύει περίτρανα. Το ερώτημα είναι το εξής: Μπορεί να αντέ­ξει μια χώρα τη λύση της εσαεί χρεοκοπίας που προωθούν οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί της ευρωζώνης; Ή μήπως επειδή γνωρίζουν ότι δεν πρόκειται να αντέξει, βιάζονται να μεταφέρουν όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία της ελληνικής οικονομίας στον άμεσο έλεγχο των κεντρικών οργάνων της Ένωσης με σκοπό να τα διασώσουν από την επερχόμενη διάλυση της χώρας; Όσο για τον πληθυσμό, υπάρχει πάντα η ελεύθερη μετακίνηση προσώπων και επαγγελμάτων κι όποιος μπορεί ας επιβιώσει. Μήπως τελικά η χρεοκοπία στο διηνεκές που προωθείται θα μας κάνει να παρακαλάμε σαν χώρα και σαν λαός να είχαμε πτωχεύσει ήδη από το 2009;






Σε επικοινωνιακές κορώνες εσωτερικής κατα­νάλωσης αποδίδουν Βρυξέλλες και Ουάσι­γκτον τις «αντιδράσεις» της κυβέρνησης για το ύψος των αποκρατικοποιήσεων. Υψηλά ιστάμε­νος αξιωματούχος του ΔΝΤ, που μετείχε στη διαδι­κασία και την υπογραφή της δανειακής σύμβασης της Ελλάδας με την τρόικα από την πρώτη στιγμή, αναφέρει ότι οι όροι είναι ξεκάθαροι ως προς την «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας και πλου­τοπαραγωγικών πόρων.

Όταν η τρόικα μας καλεί να πουλήσουμε (χαρί­σουμε) τα πάντα - και μάλιστα επιχειρεί να προ-καταλάβει τον τρόπο και το αντικείμενο των πω­λήσεων προειδοποιώντας ακόμη και για τη διαφά­νεια στη διαδικασία του ξεπουλήματος - δεν το κάνει ως... σύμβουλος, αλλά ως αντισυμβαλλόμε­νος και δικαιούχος.

Οι δανειστές έχουν το ελεύθερο να κατασχέ­σουν, να αγοράσουν (σε οποιεσδήποτε τιμές), να εκμεταλλευτούν και να αξιοποιήσουν την κρατική περιουσία, όταν η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να ξε­πληρώσει το δάνειο που έχει λάβει. Και δυστυχώς, λόγω της εμπλοκής με τη βοήθεια της Ε.Ε. προς τη χώρα μας (που αποκαλύψαμε στο προηγούμενο φύλλο), η Ελλάδα βαδίζει προς αδυναμία εξυπη­ρέτησης του χρέους της.

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, λοιπόν, στο πλαίσιο της δανειακής σύμβασης των 110 δισ. ευρώ από τον «μηχανισμό», υπέγραψε, μεταξύ πολλών άλ­λων, τα εξής, στο άρθρο 14, παρ. 5:

«Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυ­λίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στον βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος».

Η εν λόγω παράγραφος υπεγράφη από τον υπουργό Οικονομικών και... δεν έχει κυρωθεί από τη Βουλή. Δεδομένου λοιπόν ότι η Ελλάδα είναι ευ­άλωτη και καθόλου δύσκολο να βρεθεί σε αδυνα­μία εξυπηρέτησης του χρέους της, ένα ακόμη εκβι­αστικό χαρτί που έχει στα χέρια της η τρόικα είναι η δυνατότητά της να καταγγείλει τη σύμβαση δανεισμού. Σύμφωνα μάλιστα με το άρθρο 8, οι δα­νειστές (Ε.Ε. και ΔΝΤ) μπορούν να καταγγείλουν τη σύμβαση και να απαιτήσουν το ανεξόφλητο κεφά­λαιο των δανείων ως άμεσα απαιτητό και πληρω­τέο μαζί με τους μέχρι τότε τόκους. Λόγοι καταγγε­λίας της σύμβασης, μεταξύ άλλων, είναι:

Η αδυναμία της Ελλάδας να καταβάλει οποιοδή­ποτε ποσό σε κάποιον από τους δανειστές.

Η αδυναμία τήρησης υποχρεώσεων που απορ­ρέουν από τις προβλέψεις του μνημονίου.

Τυχόν παράνομες ή παρα­πλανητικές ενέργειες των ελληνικών αρχών.

Επιπλέον στο αναλυτικό κείμενο των χιλίων σε­λίδων γίνεται σαφής καταγραφή των φιλέτων που οι δανειστές ήθελαν να μπουν στη λίστα. Μέσα σε αυτήν υπάρχουν όχι μόνο νησιά και βραχονησίδες, αλλά και η προοπτική εξόρυξης φυσικού πλούτου! Πώς, λοιπόν, η κυβέρνηση, δεμένη με τέτοιους όρους, μπορεί να πει όχι στους τροϊκανούς; Με το δίκιο τους χαμογελούν ειρωνικά όταν ακούνε τους λεονταρισμούς εσωτερικής κατανάλωσης...

Για τα μάτια του κόσμου

Η αντίδραση ακόμα και από τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης για το ξεπούλημα υποχρέωσε τον πρωθυπουργό να δηλώσει ότι θα περάσει νό­μο (!) με τον οποίο θα απαγορεύεται η πώληση δη­μόσιας γης. Κάτι βέβαια που απαγορεύεται από τη δανειακή σύμβαση, βάσει της οποίας μάλιστα τον περασμένο Ιούλιο η κυβέρνηση πέρασε την ακρι­βώς αντίθετη ρύθμιση.

Όπως είχε αποκαλύψει το «Π», υπό τον τίτ­λο «Τρόικα: Πουλήστε φθηνά ό,τι αξίζει» στις 26.7.2010, οι ζυμώσεις για τις πωλήσεις είχαν ξε­κινήσει από το καλοκαίρι. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου πέρασε «νύχτα» στη Βουλή νομοσχέδιο σύμφωνα με το οποίο:

Δίνεται η εξουσία στη διυπουργική επιτροπή αποκρατικοποιήσεων να «αξιοποιήσει πάσης φύ­σεως περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου πέραν της προβλεπόμενης από την κείμενη νομοθε­σία που έχει ήδη καταθέσει το ΥΠΟΙΟ».

Η έννοια της λέξης «αξιοποίηση» δι­ευρύνεται και συμπεριλαμβάνει «κά­θε είδους συναλλαγή, δικαιοπραξία και εν γένει ενέργεια ή πράξη, συμπε­ριλαμβανομένης και της μεταβίβασης του περιουσιακού στοιχείου, μέσω της οποίας το Δημόσιο θα μπορεί να αποκομί­σει άμεση ή έμμεση ωφέλεια».

Η διυπουργική θα μπορεί «να αποφασίζει για την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων του κρά­τους και να εισηγείται την ίδρυση ημεδαπών εται­ρειών (είτε ως μόνος μέτοχος, είτε ως εταίρος, είτε από κοινού με οποιοδήποτε νομικό πρό­σωπο), οι οποίες θα μπορούν να προβαίνουν στην απόκτηση περιουσιακών στοιχείων του Δη­μοσίου».

Με άλλα λόγια η επιτροπή θα μπορεί να αποφασίζει την πώληση περιουσίας του κρά­τους με συνοπτικές διαδικασίες και με στόχο να εισπράξει ώστε να βρίσκεται μέσα στους στόχους του μνημονίου.

Εποπτεύων υπουργός της Επιτροπής ορίστη­κε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και να υπογραμ­μίσουμε ότι οι συμβάσεις αξιοποίησης περιουσι­ακών στοιχείων εξαιρούνται από τον προληπτικό έλεγχο του Ελεγκτικού Συνεδρίου και απαλλάσσονται από κάθε φόρο ή επιβάρυνση του Δημοσί­ου ή τρίτων. Άρα, για τι νόμο και ποια απαγόρευση μας μιλάει ο πρωθυπουργός;

Καλά πληροφορημένες πηγές ανέφεραν στο «Π» ότι, εξ αρχής, από τον Μάιο του 2010, όταν δηλαδή οι διαβουλεύσεις για το μνημόνιο βρίσκονταν στην τελική ευθεία, οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ ενημέρω­σαν τόσο τον πρωθυπουργό όσο και τον υπουργό Οικονομικών ότι, για να προχωρήσει η βοήθεια, θα πρέπει να μπει στο παιχνίδι και η «τεράστια», όπως είπαν, ανεκμετάλλευτη δημόσια περιουσία.

Οι ενορχηστρωτές

Εκτός από τον Γ. Παπανδρέου και τον Παπακωνσταντίνου ενορχηστρωτές της όλης επιχείρησης ήταν ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν και ο «δικός του» Μπομπ Τράα. Τον ρόλο του εντο­λέα έλαβε αργότερα και ο Πολ Τόμσεν, ο οποίος όλους αυτούς τους μήνες φαίνεται πως πίεζε προς αυτή την κατεύθυνση.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η διαδικασία κα­ταγραφής της δημόσιας περιουσίας «ξεκίνησε τον Αύγουστο και αυτό που εκνεύρισε του τροϊκανούς την προηγούμενη εβδομάδα ήταν περισσότερο το γεγονός ότι η καταγραφή αργεί πολύ και οι ενδια­φερόμενοι... βιάζονται».

Σκοπός, αναφέρουν οι πηγές, «είναι να δημι­ουργηθεί άμεσα μια και μόνο εταιρεία που θα δι­αχειρίζεται όλη την κρατική περιουσία βάσει της τροπολογίας» που αναφέρουμε πιο πάνω. Κοινώς, ο Γ. Παπακωνσταντίνου θα μπορεί άνευ ελέγχου να παραχωρεί τα δικαιώματα, με τη δικαιολογία ότι «θα μειώσουμε το χρέος». Όλα αυτά κανονικά και με τον (μνημονιακό) νόμο.

Η συμφωνία για την κρατική περιουσία έγινε γνωστή και στους υπηρεσιακούς παράγοντες της Κομισιόν και της ΕΚΤ λίγο πριν περάσει η τροπο­λογία τον Ιούλιο του 2010. Και παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις, ο υπουργός Οικονομι­κών, τη Δευτέρα στο Eurogroup, ανακοίνω­σε στους ομολόγους του ότι η κυβέρνηση δε­σμεύεται πως θα προχωρήσει στις ιδιωτικοποι­ήσεις ύψους 50 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι οποίες περιλαμβάνουν και πωλήσεις.

Τη λέξη «πωλήσεις» αναπαρήγαγε (σκοπίμως;) και ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ λέγοντας ότι το συμβούλιο υποστηρίζει τη δέσμευ­ση της κυβέρνησης. Το σχόλιο προκάλεσε πανικό στο Μαξίμου και το ΥΠΟΙΟ, που επιχείρησε να τα μαζέψει (;) κυκλοφορώντας απόσπασμα από τις δηλώσεις του Γιούνκερ στα γαλλικά, όπου χρησι­μοποιεί τη λέξη «αξιοποίηση». Όμως τις μετέπει­τα δηλώσεις, που έγιναν στα αγγλικά και όπου ο πρόεδρος χρησιμοποίησε τη λέξη «πώληση», οι κυβερνώντες την έκαναν γαργάρα.

Επί της ουσίας, πάντως, ο Γ. Παπακωνσταντίνου υποστήριξε στους 16 ομολόγους του της ευρωζώνης ότι το ύψος των 50 δισ. είναι επιτεύξιμο και ότι η «κυβέρνηση θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να επι­τευχθεί αυτός ο στόχος και το μνημόνιο συνολικά». Αυτό αποδεικνύει ότι η κυβέρνηση άλλα λέει πίσω από τις κλειστές πόρτες των διαπραγματεύσεων και άλλα δημοσίως στο εσωτερικό της χώρας.

Σύμφωνα με αξιωματούχους του υπουργείου Οικονομικών, στο επικαιροποιημένο μνημόνιο θα αναγράφεται η λέξη «disinvestment of state property», δηλαδή «αποεπένδυση της κρατικής περιουσίας». Τι περιλαμβάνει αυτό; Τις μακροχρό­νιες μισθώσεις (στις οποίες αναφέρεται η κυβέρ­νηση για τα μάτια του κόσμου), αλλά και τις πω­λήσεις, την εκμετάλλευση και τη συνδιαχείριση. Δηλαδή η πρόταση αυτή, όπως είναι διατυπωμένη, περιλαμβάνει νομικά όλες τις πιθανές ενέργειες.

Επίσης, όπως ανέφεραν κοινοτικοί αξιωματού­χοι, το νούμερο των 50 δισ. ευρώ δεν βγήκε «τυ­χαία», αλλά ύστερα από σχετική μελέτη, την οποία παρουσίασε ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών, με τη σύμφωνη γνώμη του πρωθυπουργού. Διερωτώ­νται μάλιστα πώς είναι δυνατόν η κυβέρνηση να μι­λάει για μακροχρόνιο leasing από τη στιγμή που τα 50 δισ. θα πρέπει να μαζευτούν μέσα σε 5-6 χρό­νια, άρα καθιστά αυτομάτως τις μακροχρόνιες μι­σθώσεις απαγορευτικές. Και αυτό γιατί τα έσοδα από μια ενοικίαση, για παράδειγμα, 100 ετών θα μπουν στα κρατικά ταμεία τμηματικά, σε βάθος χρόνου και όχι εφάπαξ. Έτσι φαίνεται ξεκάθαρα ότι η πρόθεση της κυβέρνησης είναι τα άμεσα έσο­δα και όχι η χρόνια αξιοποίηση.

«Ενέχυρο» η γη

Οι διαφωνίες που επικρατούν στο εσωτε­ρικό της ευρωζώνης, σε συνδυασμό με το γαλλογερμανικό πείσμα να μην βάλουν νε­ρό στο κρασί τους και να απαιτούν σχέδιο μακράς λιτότητας προκειμένου να αυξη­θούν οι πόροι διαχείρισης κρίσεως, μπλόκα­ραν τις διαδικασίες για μια ευνοϊκή αναδι­άρθρωση του ελληνικού χρέους. Η κυβέρ­νηση ήλπιζε πολύ σε αυτό, όμως το σχέδιο εξόδου από την κρίση πρέπει να ξαναγρα­φτεί από την αρχή.

Οι δανειστές μας και τα επενδυτικά κεφά­λαια που αναμένουν στο ακουστικό έχουν διαμηνύσει στην ελληνική κυβέρνηση ότι, πλέον, λόγω της αποτυχίας της οικονομι­κής πολιτικής που εφαρμόζεται, για να μας δώσουν νέα δάνεια (που είναι αναπόφευ­κτα ακόμα και με αναδιάρθρωση του χρέ­ους), θα πρέπει να υποθηκεύσουμε και να δώσουμε ως εγγύηση κρατική περιουσία ή πόρους. Και εδώ είναι που παίζεται όλο το παιχνίδι με τις ιδιωτικοποιήσεις.

Ξένος τραπεζικός παράγοντας μας ανέφερε ότι τα 50 δισ. είναι άπιαστος στόχος, όμως λειτουργεί ως προπέτασμα, για να περά­σουν τα όποια - συγκεκριμένα - φιλέτα επιθυμούν να αρπάξουν οι δανειστές! Όπως άλλωστε δείχνουν έρευνες του ΙΟΒΕ και του ΙΣΤΑΜΕ, οι οποίες γράφτηκαν εδώ και μήνες και καταγράφουν την περιουσία του κράτους που μπορεί να «αξιοποιηθεί», ελά­χιστη από αυτή την περιουσία είναι πραγμα­τικά αξιοποιήσιμη.

Ο συγκεκριμένος τραπεζίτης επιμένει ότι παράγοντες της κυβέρνησης (και κάποιοι που δεν ανήκουν σε αυτή, αλλά μιλούν για λογαριασμό της!) έχουν ήδη έρθει τους τε­λευταίους μήνες σε επαφή με τα ενδιαφε­ρόμενα επενδυτικά κεφάλαια (Αμερικανοί, Ρώσοι, Κινέζοι, Άραβες, Γερμανοί, Γάλλοι) και προώθησαν την ελληνική πραμάτεια.

Η Μέρκελ ακούει;

Τα μηνύματα έχουν αρχίσει να φτάνουν στα αυτιά και των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που μέχρι τώρα δεν είχαν άμεση πληροφόρηση για τις οικονομικές εξελίξεις. Η ενημέρωση από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου γινόταν στο πόδι ακόμα και σε υπουργικά συμβού­λια, ενώ τις αποφάσεις τις λάμβανε μόνο σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό.

Η δυσφορία, αλλά και το αδιέξοδο μπροστά στο οποίο βρίσκεται, ανάγκασαν τον Γ. Πα­πανδρέου να ζητήσει ακρόαση από την Άνγκελα Μέρκελ. Μόνο που η Γερμανίδα κα­γκελάριος τον έχει ακόμα στο «περίμενε». Αφενός γιατί κάνει καψώνια για τις δηλώ­σεις Παπανδρέου περί καταστροφικής πο­λιτικής που ακολουθεί το Βερολίνο, αφετέ­ρου γιατί ακόμα δεν έλαβε αυτό που θέλει. Μέχρι την ώρα που γράφεται το ρεπορτάζ αυτό, ενώ έχει ανακοινωθεί το ταξίδι του πρωθυπουργού στη Γερμανία, το ραντεβού με τη Μέρκελ δεν έχει οριστικοποιηθεί.

Πηγή




  • Επικίνδυνοι χειρισμοί στο θέμα των Βορειο- ηπειρωτών
  • Το τηλεγράφημα – σοκ που έστειλε στο ΥΠΕΞ, πρέσβης μας ζητώντας αξιοπρέπεια!

Θεόδωρος Οικονόμου – Καμαρινός: «…Τι περισσότερο είπα εγώ για τους Έλληνες στην Κορυτσά, από αυτά που λέει κάθε τόσο ο Τούρκος Πρόξενος στην Κομοτηνή; Και ενώ εκείνον τον αφήνουν ανεμπόδιστα να μιλάει, εμένα με ανακαλούν! Γιατί; «

Εύλογη ερώτηση τού μέχρι πριν λίγο Έλληνα Προξένου στην Κορυτσά τον οποίο «ανακάλεσε» η κυβέρνηση.

Ο Έλληνας Πρόξενος στη Κορυτσά πριν δέκα ημέρες είχε απευθυνθεί στην μειονότητα της Βορείου Hπείρου και τους είχε καλέσει χωρίς φόβο να δηλώσουν την ελληνική καταγωγή τους στην απογραφή που πραγματοποιείται στην Αλβανία.

Τους είχε τονίσει ότι υπάρχουν τα δικαιώματα της Μειονότητας και ότι αυτά πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή σε όλες τις περιοχές της Αλβανίας που απαρτίζουν την Βόρειο Ήπειρο.

Κατά το Αλβανικό ΥΠΕΞ όμως…. «Τέτοιες δηλώσεις δεν αντικατοπτρίζουν το περιεχόμενο των ελληνο-αλβανικών σχέσεων και παραβιάζουν το πνεύμα φιλίας μεταξύ των δύο χωρών» , και κάλεσε τον Έλληνα Πρέσβη στα Τίρανα, Νικόλαο Πάζιο να δώσει διευκρινήσεις για τις αυτονόητες δηλώσεις του Έλληνα πρόξενου.

Ο Πρέσβης Πάζιος με εντολή του ΥΠΕΞ «άδειασε» τον Πρόξενο, λέγοντας ότι οι δηλώσεις του είναι ….προσωπικές και δεν εκφράζουν την Αθήνα . (?)

Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Αθήνα «ανακαλεί» τον Έλληνα Πρόξενο στη Κορυτσά κ. Θεόδωρο Οικονόμου – Καμαρινό. Η (ανεπίσημη) δικαιολογία ήταν ότι η Αθήνα «δυσαρεστήθηκε» που ο Έλληνας Πρόξενος χρησιμοποίησε τον όρο «Βόρειος Ήπειρος» .

Τέτοιο επιχείρημα δεν είναι δυνατόν να «στέκει», καθώς ο όρος αυτός είναι υπαρκτός και αναφέρεται στις σύγχρονες εγκυκλοπαίδειες με αρκετό υλικό στα Ελληνικά και στα Αγγλικά. Και όταν λέμε Βόρειο Ήπειρο, εννοούμε αυτό που περιγράφει το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας του 1914! Τίποτε περισσότερο, τίποτε λιγότερο. Δεν διεκδικούμε τα εδάφη, αλλά διεκδικούμε ανθρώπους και δικαιώματα. Και οι άνθρωποι εκεί είναι Έλληνες .

Κατά το ΥΠΕΞ δεν υπάρχουν Έλληνες στη Κορυτσά;

Πρέπει να απογραφούν υποχρεωτικά ως Αλβανοί , γιατί έτσι επιθυμούν τα Τίρανα που πιέζονται από διάφορες μικρές και ακραίες φωνές στο εσωτερικό της γείτονος χώρας;

Δυστυχώς για μια ακόμη φορά η κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου αποδεικνύεται άτολμη και ανίκανη . Αδυνατεί όχι μόνο να προασπίσει τα εθνικά μας δίκαια, αλλά ακόμη και στο να δεχθεί την διατύπωση των αυτονόητων όρων.

Με τέτοιες ενέργειες θέτει σε κίνδυνο τις θέσεις μας που διαχρονικά προβάλουμε στο συγκεκριμένο ζήτημα. Θέσεις που είναι συνεπείς ως προς την ιστορία μας.
Τα ζητήματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας θα πρέπει να αντιμετωπίζονται από τη χώρα μας με σύγχρονους όρους προστασίας μειονοτικών δικαιωμάτων και με βάση τις σχετικές διεθνείς υποχρεώσεις, αλλά και τις δεσμεύσεις της Αλβανίας, ιδίως στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής της πορείας.

Μέσα σ’ αυτές περιλαμβάνεται και ο σεβασμός και η προστασία των δικαιωμάτων της μειονότητας σε ολόκληρη την αλβανική επικράτεια και όχι αποκλειστικά, μόνο σε περιοχές που έχουν οριστεί ως «μειονοτικές ζώνες» .

Η κυβέρνηση του κ. Γ. Παπανδρέου τα ανωτέρω τα χρησιμοποιεί μόνο για εσωτερική λαϊκή κατανάλωση. Όταν έρχεται η ώρα να τα αναδείξει , να τα προβάλει και να τα υπερασπιστεί, τότε ….οπισθοχωρεί ατάκτως δια της «ανακλήσεως».

Η διγλωσσία λοιπόν της κυβέρνησης δεν περιορίζεται μόνο σε θέματα εσωτερικής πολιτικής, αλλά περιλαμβάνει και την εξωτερική πολιτική της χώρας μας.

Αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο καθώς η εσωτερική πολιτική και τα όσα σφάλματα έγιναν , μέσα από το πρίσμα πολιτικής μιας άλλης κυβέρνησης μπορούν να αποκατασταθούν . Στην εξωτερική πολιτική ,όμως, η αποκατάσταση των τυχών διπλωματικών σφαλμάτων μιας κυβέρνησης είναι αδύνατη ή σε εξαιρετικά μεμονωμένες περιπτώσεις απαιτούν μια διαδικασία εξαιρετικά χρονοβόρα .

Καλές λοιπόν οι γέφυρες φιλίας των δύο λαών, αλλά αυτές θα πρέπει να εδράζονται πάνω στις σωστές και γερές βάσεις. Αυτό απαιτεί υπεύθυνους «μηχανικούς» και όχι… επικίνδυνους «μαστοράντζες»!



Το τηλεγράφημα – σοκ που έστειλε στο ΥΠΕΞ, πρέσβης μας ζητώντας αξιοπρέπεια!

Τα όσα αναφέρει στο τηλεγράφημα που έστειλε ο πρέσβης μας στο Ναϊρόμπι Δημήτρης Λούνδρας, σοκάρουν!

Απεικονίζουν το φάσμα της πλήρους κατάρρευσης το οποίο αντιμετωπίζει η χώρα ,η οποία φαίνεται ότι δεν μπορεί να έχει τακτοποιημένη ούτε τη «βιτρίνα» της, που είναι οι πρεσβείες της στο εξωτερικό!

Ο πρέσβης στο τηλεγράφημά του παρουσιάζει μία τραγική κατάσταση:

  • Το προσωπικό είναι απλήρωτο.
  • Αυτοκίνητα της πρεσβείας δεν κινούνται γιατί δεν έχουν βενζίνη.
  • Η γεννήτρια παροχής ηλεκτρικού ρεύματος δεν έχει καύσιμα.
  • Επισημαίνει το πρόβλημα που υπάρχει με τα ενοίκια της πρεσβείας.

Στο τέλος του τηλεγραφήματος ο πρέσβης επισημαίνει ότι «σε περίπτωση που έχετε αποφασίσει το κλείσιμο της Αρχής αυτής θα παρακαλούσαμε να το κάνετε με αξιοπρέπεια» !

Ο πρέσβης ζητα να τηρηθούν » οι συμβατικές υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει στο όνομα της χώρας μας.Υπενθυμίζουμε ωστόσο ότι η πρόωρη μονομερής καταγγελία του συμβολαίου ενοικίασης των Γραφείων της Πρεσβείας θα σημάνει πολύχρονο και εξευτελιστικό διασυρμό Ελλάδος και Πρεσβείας στην υποσαχαρική Αφρική και όχι μόνο».



Νάτα πάλι τα ΜΑΤ συνοδεία του Έλληνα Πρωθυπουργού στην περιφέρεια.

Άντρες των ΜΑΤ χθες έκαναν χρήση δακρυγόνων προκειμένου να καταστείλουν τις έντονες αντιδράσεις των διαδηλωτών πριν από την άφιξη τού πρωθυπουργού στο ξενοδοχείο, όπου συνεδρίασε το Περιφερειακό Συμβούλιο Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.

Στην προΜνημονίου εποχή, θυμάμαι τον πρωθυπουργό να κάνει τζόκινγκ, ακούγοντας μουσική, στο ίδιο ξενοδοχείο, το οποίο βρίσκεται έξω από την Κομοτηνή σε ένα όμορφο φυσικό περιβάλλον. Τώρα πλέον το κλίμα είναι εντελώς διαφορετικό. Έντονες διαμαρτυρίες, επεισόδια και …ΜΑΤ!

Για το συγκεκριμένο θέμα έχω ξαναγράψει. Πλέον ο «δημοκρατικά εκλεγμένος» πρωθυπουργός της χώρας μας , εκτός της «ογκωδέστατης» μόνιμης ασφάλειας που διαθέτει, όταν μετακινείται στην περιφέρεια συνοδεύεται από την ειδική ομάδα των ΜΑΤ (Για όσους τυχών αντιδράσουν στη χρήση των εισαγωγικών στη λέξη «δημοκρατικά εκλεγμένος», να ερωτήσω πως αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μια εκλογή που βασίστηκε στη πλάνη και στο «λεφτά υπάρχουν» προκειμένου να πραγματοποιηθεί η υφαρπαγή της ψήφου του Έλληνα πολίτη;…).

ΠΟΤΕ Έλληνας πρωθυπουργός στα μεταπολιτευτικά χρόνια δεν συνοδευόταν στις περιοδείες του από ομάδα των ΜΑΤ.

Όλα άρχισαν από την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην Τρίπολη τον Ιούνιο του 2010. Τα επεισόδια που διαδραματίστηκαν τότε έξω από το Πνευματικό Κέντρο της πόλης όπου μίλησε κ. Γ. Παπανδρέου ήταν τα τελευταία που αντιμετωπίστηκαν από απλές αστυνομικές δυνάμεις.

Έκτοτε το Μαξίμου αποφάσισε κάθε επίσκεψη του κ. Γ. Παπανδρέου στην επαρχία να ….συνοδεύεται από την ειδική ομάδα των ΜΑΤ.

Εντύπωση μάλιστα προκαλεί το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία μας, τοποθετήθηκαν μηχανήματα ανίχνευσης μετάλλων στης αίθουσες της Κοζάνης και της Θεσσαλονίκης τον Ιανουάριο, από τα οποία πέρασαν όσοι πήγαν να ακούσουν τον πρωθυπουργό.

Σημασία βέβαια δεν έχουν οι αισθητήρες ανίχνευσης των μετάλλων αλλά οι… αισθητήρες ανίχνευσης της λαϊκής δυσαρέσκειας!

Και αυτοί μάλλον δυσλειτουργούν. Δεν επικεντρώνουν το ενδιαφέρον τους στη πολιτική χροιά του θέματος , αλλά στην κατασταλτική.

Ο Σοσιαλιστής πρώην υπουργός Οικονομικών, γνωστός ως "monsieur ΔΝΤ" Ντομινίκ Στρος-Καν ξεγυμνώνει τον GAP, επιβεβαιώνοντας τη παροιμία: "Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται...".

Το παραμύθι του GAP έχει αποκαλυφθεί, αυτό που μένει αυτή τη στιγμή είναι να χάσει και το τελευταίο χαρτί πίεσης που έχει με την την περιβόητη λίστα των εκλογών.

Ο Μάρτιος θα είναι ο μήνας που θα παίξει τη τελευταία μπλόφα στη παρτίδα του πολιτικού του πόκερ.

Από κει και πέρα θα δούμε την συσσωρευμένη οργή των βουλευτών του να αποσυμπιέζεται με άγνωστα, πλην όμως αναμενόμενα, αποτελέσματα.

Οι δελφίνοι έχουν προετοιμαστεί από καιρό "...σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος, αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει. ..." όπως θα έλεγε και ο περίφημος Αλεξανδρινός μας ποιητής , περιμένουν λοιπόν τη λήξη του δεκαοκταμήνου για να εκδηλώσουν προθέσεις με τις συνήθεις γνωστές δικαιολογίες: "κομματική πειθαρχία", "δεν θα ρίξω εγώ τη κυβέρνηση", "τα είχα πει εμμέσως" κλπ

Το ΠΑΣΟΚ έχασε το υποστηρικτικό λαϊκό ρεύμα που είχε προεκλογικά και απομονώθηκε πολιτικά.


Σήμερα γνωρίζει και ο πιο φανατισμένος πράσινος οπαδός ότι ο GAP πρόδωσε ιδέες και πολιτικά ιδανικά του κινήματος για μια άλλη κοινωνία.

Τα έργα, οι ημέρες και η πρακτική των επιλογών της "κυβερνητικής παρέας" εξανέμισαν και την τελευταία ελπίδα υλοποίησης του προεκλογικού προγράμματος.

Η ανοχή τελείωσε όπως εξέπνευσε και η πίστωση χρόνου μετά τις γελοιότητες του δήθεν προγράμματος των "εκατό πρώτων ημερών"... ήταν οι πρώτες εκατό μέρες που εκτελούσε το πρόγραμμα εξαπάτησης του ελληνικού λαού.

Είναι λίγο πολύ γνωστά και δεν διαψεύδονται τα προδοτικά τεκταινόμενα της παράδοσης της εθνικής μας κυριαρχίας στη τρόικα.

Τα ερωτήματα είναι αυτά που δεν μπορούμε να καταλάβουμε, όπως και τα προκύπτοντα και αναπάντητα "Γιατί" της αήθης προδοσίας της ελπίδας και της προοπτικής της χώρας και της διαβίωσης του ελληνικού λαού.

Διέσπειρε φόβο και τρόμο στους πολίτες εφαρμόζοντας: Το Δόγμα του Σοκ... (Σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι!!!) της Ναόμι Κλάιν, μια σημαντική επισήμανση που εξέφρασε και ο Μίκης Θεοδωράκης (Αργυρούπολη 5-2-2011):

"...θεωρώ το βιβλίο της Ναόμι Κλάιν ως βασικό κώδικα και οδηγό, προκειμένου να γνωρίσουμε καλά την πεμπτουσία της νέας πολιτικής του Ιμπεριαλισμού που συνίσταται στη βίαιη μεταλλαγή προσώπων και κοινωνιών μέσω των μεθόδων ηλεκτροσόκ για τα άτομα και δέους και σοκ για τα κοινωνικά σύνολα σε απρόσωπες, άβουλες και πειθαρχημένες μονάδες στα επίπεδα του ζώου και του κοπαδιού, ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη κυριαρχία του διεθνούς Μαύρου Μπλοκ με επίκεντρο το στρατιωτικό, οικονομικό Διευθυντήριο των ΗΠΑ "

Ο GAP κινείται μέσα σε αυτά τα πλαίσια του νεοφιλελεύθερου ιμπεριαλιστικού συστήματος, της υπέρ συσσώρευσης των υπερκερδών των πολυεθνικών χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων και μονοπωλίων.

Μέσα σε αυτό το αήθες πολιτικοοικονομικό σύστημα, δρα ως απλός υπάλληλος εκτελώντας κατά γράμμα συγκεκριμένες εντολές απαραίτητες για την εξασφάλιση των συμφερόντων των διεθνών επικυρίαρχων δανειστών.

Η ατολμία και η αναποφασιστικότητα τον σέρνει άβουλα και αμήχανα πίσω από "συμμαχίες" που καθορίζουν αλλότρια συμφέροντα και όχι της χώρας που θεσμικά εκπροσωπεί.

Βέβαια τα σενάρια που τον θέλουν για ΓΓ του ΟΗΕ μάλλον θα τον απογοητεύσουν... θέλουν ακόμη να τον κρατήσουν ως εγγυητή-ατζέντη του ξεπουλήματος της χώρας μας.

Ποιος άλλος θα αποδεχόταν μια τέτοια προδοτική ενέργεια δανειακής υποθήκευσης, ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου και παράδοσης άνευ όρων της εθνικής κυριαρχίας της χώρας του στη τρόικα;

Φυσικά κάποιου αφελούς που του έχουν διασφαλίσει το πολιτικό του μέλλον εκτός της χώρας του. (ας πούμε κάτι ως πολιτική ασυλία και "ηθική" ανταμοιβή).

Στην αρχή τον είδε σοσιαλιστής πρόεδρος με διεθνή ακτινοβολία, και θεώρησε εαυτόν κάτι σημαντικό και με ουσιαστικό παρεμβατικό λόγο στον διεθνές γίγνεσθαι, πολύ σύντομα όμως προσγειώθηκε, όταν αποκαλύφθηκε, ότι πολλά από τα στελέχη που απαρτίζουν αυτή τη διεθνή, εκπροσωπείται από ηγέτες καταπιεστικών καθεστώτων, ΜΗ εξαιρουμένου (εκ του αποτελέσματος) και του ιδίου, εάν το συνειδητοποίησε και αυτό.

Ο άνθρωπος αυτός είναι επικίνδυνος λόγω ηγετικής ανεπάρκειας, δεν είναι ίσως κακός, μάλλον αφελής και "μειωμένης" πολιτικής διορατικότητας θα ήταν ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός.

Διέλυσε ένα δυναμικό και ενεργό κίνημα και αντ΄αυτού δημιούργησε μια προσωπική παρέα, (αυτό πιθανόν στηρίχθηκε και στην άνευρη και αδύναμη αντιπολίτευση της ημιδιαλυμένης ΝΔ), έτσι λοιπόν δημιούργησε ένα, άθλιο κακέκτυπο, πιστό αντίγραφο "μοναρχικής αυλής", καθεστωτικής αντίληψης.

Θεώρησε, τη πίστωση χρόνου του εκλογικού σώματος ως αδυναμία να αντιδράσει στις όποιες αντιλαϊκές θέσεις και μέτρα που του υπαγόρευαν (και συνεχίζουνε δυστυχώς) από τη τρόικα με την σύμφωνη γνώμη των ξενόφερτων συμβούλων του.

Τώρα έρχεται να ξεγυμνωθεί μπροστά το λαό με την «Βόμβα» Στρος-Καν.

Από την "Καθημερινή" διαβάζουμε άρθρο της Κατερινας Σωκου:

"Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, ούτε δύο μήνες αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, ενώ δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Αυτό αποκαλύπτει ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Ντομινίκ Στρος-Καν σε ντοκιμαντέρ του γαλλικού καναλιού Canal+ που θα μεταδοθεί τον επόμενο μήνα."

Σύμφωνα με τον κ. Στρος-Καν, όταν ο Ελληνας πρωθυπουργός του έθεσε πριν από 14 μήνες την ιδέα προσφυγής στο ΔΝΤ, εκείνος απάντησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν σε καμία περίπτωση τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε μία χώρα της Ευρωζώνης.

Η εκτίμηση του Γάλλου πολιτικού επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της 11ης Δεκεμβρίου 2009, όταν ο κ. Παπανδρέου έθεσε το θέμα στους ομολόγους του, για να εισπράξει την κατηγορηματική τους άρνηση. Αντ’ αυτού, του ζήτησαν διαβεβαιώσεις ότι η Ελλάδα δεν θα κηρύξει στάση πληρωμών.

Οι δημόσιες δηλώσεις του κ. Παπανδρέου στο περιθώριο της συνόδου ήταν σε τελείως διαφορετικό μήκος κύματος.

Οπως τόνισε στις Βρυξέλλες, δεν ετίθετο ζήτημα προσφυγής στο ΔΝΤ. Μία ημέρα πριν, ο διεθνής οργανισμός επίσης το είχε διαψεύσει. Οπως είχε δηλώσει ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής Τζον Λίπσκι, «θα μπορούσαμε να εμπλακούμε μόνο κατόπιν αιτήματος των ευρωπαϊκών αρχών, και εννοείται των ελληνικών αρχών. Εχει συμβεί αυτό; Οχι».

Ο κ. Λίπσκι έλεγε την αλήθεια: Δεν υπήρχε ακόμη επίσημο αίτημα.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν συζητήθηκε η προσφυγή στο ΔΝΤ μεταξύ των δύο ανδρών.
Εξάλλου, όσο οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν αποφάσιζαν να βοηθήσουν την Ελλάδα, ο κ. Παπανδρέου επανήλθε στην ιδέα του ΔΝΤ, αυτή τη φορά υπό τη μορφή απειλής:

Πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, προειδοποίησε δημοσίως τους ηγέτες της Ε. Ε. ότι αν δεν συμφωνήσουν σε ένα πακέτο στήριξης προς τη χώρα, θα καταφύγει στον διεθνή οργανισμό.

Είχε προηγηθεί η οδυνηρή εμπειρία του Νταβός, όπου ο κ. Παπανδρέου βρέθηκε αντιμέτωπος με την ανησυχία παραγόντων των αγορών, δεχόμενος καταιγισμό ερωτήσεων για το αν θα κηρύξει στάση πληρωμών και πότε θα ζητήσει διεθνή βοήθεια.

Η πληροφορία ότι ο πρωθυπουργός εξέταζε την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ από την αρχή, ουσιαστικά, της κυβερνητικής του θητείας, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα.

Γιατί δεν αναζήτησε πρώτα μία λύση εντός της Ε. E.;

Και αν είχε αντιληφθεί τόσο νωρίς τη δεινή κατάσταση της χώρας, πώς εξηγείται η απροθυμία του να λάβει μέτρα δραστικής περιστολής του δημοσιονομικού ελλείμματος τους μήνες που ακολούθησαν, ώστε να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο;

Σε μία περίοδο που η κυβέρνηση, υπό το κράτος της ανησυχίας για το πολιτικό κόστος των ιδιωτικοποιήσεων που συμφώνησε με την τρόικα, επιλέγει να επιτεθεί στο «ύφος» των εκπροσώπων της, η απάντηση φαντάζει εύκολη...

Το ντοκιμαντέρ του Canal+ αναμένεται να ταράξει το πολιτικό σκηνικό...






  • Πίσω από την υπογραφή του μνημονίου στην Ελλάδα και το κλείσιμο (όπως-όπως) του Κυπριακού, κρύβεται ο αμύθητος υποθαλάσσιος πλούτος της Ελλάδας και της Κύπρου
  • Ελλάδα και Κύπρος είναι οι πιό πλούσιες χώρες της Ευρώπης, με 1 τρισεκατομμύριο ευρώ, μόνο στις νότιες ΑΟΖ


Αποκάλυψη Γάλλου επιστήμονα στη Νέα Ορλεάνη
  • Νέος "Λεβιάθαν" φυσικού αερίου στη δυτική ΑΟΖ Κύπρου, αξίας 850 δισ. €
Αποκάλυψη Έλληνα καθηγητή γεωλογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης
  • Τεράστιο κοίτασμα πετρελαίου και φυσικού αερίου νοτίως της Κρήτης, αξίας 850 δισ. €

Σύμφωνα με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα (1-1-2011) της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» της Κύπρου, σε πρόσφατο συνέδριο ειδικών στη Νέα Ορλεάνη, Γάλλος εμπειρογνώμονας του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίων (ΒΕΙCΙΡ) - o οποίος είναι και σύμβουλος της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ζητήματα ενεργειακών κοιτασμάτων – αναφέρθηκε σε ύπαρξη τεραστίου κοιτάσματος φυσικού αερίου στα νοτιοδυτικά της Πάφου!

Ο Γάλλος ειδικός, ένας από τους επιστήμονες που κατέχουν τα περισσότερα επιστημονικά δεδομένα για την περιοχή, τόνισε ότι πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικό κοίτασμα, το οποίο και χαρτογράφησε!

Πιθανολογείται μάλιστα ότι πρόκειται για κοίτασμα φυσικού αερίου ανάλογο με εκείνο του «Λεβιάθαν», στα σύνορα των ΑΟΖ Ισραήλ και Κύπρου, το οποίο θεωρείται μέχρι στιγμής η ενεργειακή ανακάλυψη του αιώνα!

Αξίζει να σημειωθεί ότι η αξία του ισραηλινού κοιτάσματος «Λεβιάθαν», με σχεδόν 500 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, υπολογίζεται κοντά στα 100 δις ευρώ! Επομένως παρόμοια είναι και η αξία του νέου γιγάντιου κοιτάσματος της Κύπρου, ενώ υπάρχουν κοιτάσματα σε πολλές ακόμη περιοχές-θαλάσσια οικόπεδα που βρίσκονται υπό έρευνα, χάρη στην πρωτοποριακή πολιτική, την οξυδέρκεια και τη φιλοπατρία του αείμνηστου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου, της πιο μεγάλης και ηρωικής πολιτικής φυσιογνωμίας του σύγχρονου Ελληνισμού, που ξεκίνησε τον καθορισμό της Κυπριακής ΑΟΖ, με στόχο την ενεργειακή και ταυτόχρονα οικονομική και γεωπολιτική εκτίναξη της πολύπαθης Κύπρου μας!

Επίσης, σύμφωνα με σχετικά πρόσφατες δηλώσεις του Καθηγητή του Τμήματος Μηχανικών Ορυκτών Πόρων του Πολυτεχνείου Κρήτης κ. Αντώνη Φώσκολου και συμβούλου της Καναδικής Κυβέρνησης, νοτίως της Κρήτης και εντός της ελληνικής ΑΟΖ, υπάρχει μια ολόκληρη ενεργειακή «Αλάσκα» σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο!

Εντοπίζονται κατά τον Καθηγητή τρία κοιτάσματα, ένα προς τη Λιβύη, ένα νότια της Μεσσαράς (Νομός Ηρακλείου) και ένα τρίτο στα νοτιο-ανατολικά της Κρήτης για το οποίο υπάρχουν και τα μέχρι στιγμής περισσότερα στοιχεία, από τη Γεωλογική μάλιστα Υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών και τη Γεωλογική Υπηρεσία της Γαλλίας!

Στην ενεργειακή αυτή ελληνική «Αλάσκα», υπολογίζεται πως υπάρχουν περί τα 3 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου, που ισοδυναμούν με 19 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου!

ΛΕΙΑ 2 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ!

Η συνολική αξία των παραπάνω γιγάντιων κοιτασμάτων νοτίως της Κρήτης, εκτιμάται στα 850 δισεκατομμύρια ευρώ! Όσο τρεις φορές το ελληνικό δημόσιο Χρέος! Και αυτό ακριβώς φαίνεται πως είναι το κλειδί του ξαφνικού εκτροχιασμού της ελληνικής οικονομίας, όταν δεκάδες χώρες έχουν τα ίδια και χειρότερα ελλείμματα και χρέη, αλλά μόνο η Ελλάδα, λόγω των πολιτικών νάνων της, εκτροχιάστηκε ξαφνικά και οδηγήθηκε από τον Πρωθυπουργό της ως πρόβατο στη σφαγή της Ε.Ε.-ΕΚΤ-ΔΝΤ (Τρόικα), υπογράφοντας εγκληματική συμφωνία εθνικής αυτοκτονίας, του πλέον ατιμωτικού αποικιοκρατικού τύπου των περασμένων αιώνων, όπου εγκαταλείπεται η Εθνική Ασυλία της Ελλάδος επί των περιουσιακών της στοιχείων! Επί των κοιτασμάτων της δηλαδή, που λόγω τεχνολογίας τα γνωρίζουν οι ξένοι πολύ νωρίτερα από εμάς!

Έτσι πίσω από το Μνημόνιο της Εθνικής Υποτέλειας, αυτό το τεράστιο σκάνδαλο, υπάρχει το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο και ο άφθονος ορυκτός πλούτος της Ελλάδας! Την οποία ώθησαν να πάρει τα χειρότερα οικονομικά μέτρα στην ιστορία, να τσακίσουν το λαό, τους δημοσίους υπαλλήλους, τις παραγωγικές τάξεις, τα «κλειστά» (προστατευμένα από πολυεθνικές) επαγγέλματα, ώστε να καταρρεύσουμε τόσο πολύ και με τέτοιο κρότο, που να μας σύρουν σε νέο «Εμφύλιο Πόλεμο», ενώ θα αρπάζουν την εθνική μας περιουσία, τον εθνικό πλούτο, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο, συνολικής αξίας πάνω από 2 τρισεκατομμύρια ευρώ, για ένα κομμάτι ψωμί, για ένα δάνειο μόλις 110 δις (που δεν θα προλάβουν να μας το δώσουν όλο)!
Με κέρδος δηλαδή σχεδόν 2.000%!!!


Σχόλιο ιστολογίου: Τελικά, λεφτά υπάρχουν!!! Μόνο που κάποιοι έβαλαν στόχο να τα πάρουν... Το ζητούμενο είναι ο ρόλος του Έλληνα πρωθυπουργού που επιμένει να μην ανακοινώνει την Ελληνική ΑΟΖ, αφήνοντας έτσι μία τεράστια εκκρεμότητα που μπορεί να αποβεί μοιραία και να στερήσει αμύθητα ποσά από την Ελλάδα... Γιατί το κάνει άραγε; Ποιά σκοπιμότητα και τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετεί ο Γιώργος Παπανδρέου; Γιατί δεν ασκείται πίεση από την αντιπολίτευση μέσα στην Βουλή, ώστε να απαντήσει ο ίδιος ο Παπανδρέου σε καίριες ερωτήσεις, υψίστης εθνικής σημασίας;




«Έσεται ήμαρ….»

«Την ώρα που το παγκόσμιο οικονομικό κλίμα φθάνει σε υψηλά τετραετίας, το ελληνικό πέφτει σε χαμηλά 40ετίας..» Διαπιστώνει η έρευνα του Διεθνούς Εμπορικού Επιμελητηρίου!

Δε θα πάω πολύ πίσω.

Το 1996, «έστησαν» τα Ιμια, πριν ακόμα ο Σημίτης καταλάβει ό,τι έγινε πρωθυπουργός. Υστερα, άρχισαν τις επισκέψεις οι έμποροι της ειρήνης: αεροπλάνα νέας γενιάς, φρεγάτες, άρματα και ότι βάζει ο νούς σας. Αγοράζαμε ό,τι μας πρότειναν! Το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα. Και μερικοί χωρίς αιδώ, στοίβαζαν αργύρια, με προκαταβολές από τ’ αγέννητα…

Η χαρά των μεσαζόντων!

Υστερα, μας έδωσαν τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Καμιά φορά αυτό που θέλεις γίνεται, αλλά σε λάθος χρόνο!

Η Κυβέρνηση Σημίτη σχεδίασε ένα πρόγραμμα «μεγάλων έργων», με αφορμή τους Αγώνες.

Οι «φτηνιάριδες» οι Αυστραλοί έκαναν λυόμενες εγκαταστάσεις, αλλά εμείς ήμασταν …άρχοντες! Λάτρεις του …τσιμέντου!

Η χαρά των εργολάβων!

Το 1999 στήθηκε το κόλπο με το χρηματιστήριο. Κάθε χωριό, που σεβόταν τον εαυτό του, απέκτησε ΕΛΔΕ, κάθε καφενείο και κάθε στάνη, απευθείας σύνδεση με την Σοφοκλέους και οι περισσότεροι έλληνες δυο-τρείς κωδικούς! Αφήσαμε τις δουλιές μας για να γίνουμε …αεριτζήδες!

Όμως, αυτά τα πανηγύρια δεν κρατούν πολύ και έχουν άσχημο τέλος! Εγινε, η μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου στην ιστορία της χώρας, από τους πολλούς, στους λίγους. Οι τράπεζες εξυγίαναν τα χαρτοφυλάκιά τους, μεγάλες και μικρές εταιρείες, αύξησαν τα κεφάλαιά τους! Ετσι γιγαντώθηκαν και τα ΜΜΕ, που μπήκαν στο χρηματιστήριο, κατ΄ εξαίρεσιν μάλιστα!

Την έπαθαν οι μικροεπενδυτές που πίστεψαν ότι σε μια μέρα θα γίνουν πλούσιοι! Περιουσίες ολόκληρες άλλαξαν χέρια ή μετατράπηκαν σε χαρτιά άνευ ουσιαστικού αντικρύσματος!

Η χαρά των «νταβατζήδων»!

Στα χρόνια που ακολούθησαν, οι τράπεζες πλημμύρισαν την αγορά με στεγαστικά, «διακοπο-δάνεια», «φοιτητο-δάνεια», «εορτο-δάνεια», «αυτοκινητο-δάνεια», «γαμο-δάνεια», πιστωτικές κάρτες. Περνούσες τυχαία έξω από την τράπεζα και έφευγες με καταναλωτικό και …πιστωτική! Νοικοκυριά και επιχειρήσεις βρέθηκαν χρεωμένοι ως το λαιμό!

Μετά ήρθε το ευρώ!

Για να ανταποκριθούμε, αρχίσαμε τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, ανακαλύψαμε τις τιτλοποιήσεις, τις προεισπράξεις μελλοντικών εσόδων και τα swaps! Εξοικειωθήκαμε και με τη …δημιουργική λογιστική!

Η χαρά των αεριτζήδων!

Όμως, μπήκαμε στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης. Αποκτήσαμε ισχυρό νόμισμα! Μια αδύναμη οικονομία, με ισχυρό νόμισμα. Ο εφιάλτης των οικονομολόγων!

Η μάννα μου μια μέρα, επιστρέφοντας από τη λαϊκή, προέβλεψε τα δεινά: «Το ματσάκι ο μαϊντανός, από εκατό δραχμές, έγινε ένα ευρώ!» Το κατοστάρικο έγινε ευρώ!

Πριν τους Αγώνες, μας διέσυραν παγκοσμίως με τα «security gaps”! Μας πούλησαν ο,τι ανοησία υπήρχε, σε συστήματα ασφαλείας! Α, και οι εργολάβοι, που έφτασαν τα έργα στο κόκκινο, αντί για πρόστιμα, πήραν «bonus» έγκαιρης παράδοσης! Ακόμα θυμάμαι τον κ. Χυτήρη να επιτίθεται λαύρος εναντίον της Κυβέρνησης γιατί ακύρωσε το σκέπαστρο του Ολυμπιακού Κολυμβητηρίου. «Το ΠΑΣΟΚ θα το τελείωνε», είπε ο ποιητής!

Μ’ αυτά και μ΄ εκείνα, το κόστος των αγώνων ξέφυγε από κάθε όριο! Ακόμα δεν μάθαμε πόσο μας κόστισαν!

Πόσες φορές δεν πέρασε απ’ το μυαλό μου: τι θα έκαναν οι «Αθάνατοι», αν τους λέγαμε: «σταματήστε τις υπερβολές: δεν αντέχουμε!»

Μας έφαγε το φιλότιμο!

Το 2004, ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Στην κορυφή της Ευρώπης με το ποδόσφαιρο και στο Εβερεστ με τους Ολυμπιακούς!

Για ένα «Ευχαριστούμε Αθήνα», τα δώσαμε όλα!

Πέρασε ένας χρόνος μες τα πανηγύρια! Πιστέψαμε ότι είχαμε και το κοκκαλάκι της νυχτερίδας! Μας ήθελε ο θεός…

Το 2007 μετά από πολλά χρόνια, ξαναζήσαμε τη φρίκη και την τραγωδία, αλλά ξεχνάμε εύκολα. Και γρήγορα! Μεγάλο κουσούρι.

Όταν το 2008, έσκασε η παγκόσμια οικονομική κρίση, ο Αλογοσκούφης, έσπευσε να παράσχει την προστατευτική ομπρέλα του κράτους για να σώσει τις τράπεζες από βέβαιη χρεωκοπία.

Οι αμερικανοί άφησαν τη Lehman, που ενσάρκωνε το αμερικανικό όνειρο να καταρρεύσει! Και εδώ, αν άφηναν μια να καταρρεύσει, μπορεί να σοβαρεύονταν όλες οι άλλες!

Εκείνη την μακρυνή εποχή, ο Παπανδρέου έβγαζε πύρινους λόγους εναντίον του Καραμανλή και των τραπεζών!

Οι Τράπεζες σώθηκαν προσωρινά, φορτώθηκαν όμως, με κρατικά ομόλογα και φόρτωσαν το κράτος με εγγυήσεις! Και τις αποταμιεύσεις των ασφαλιστικών ταμείων, για να μην ξεχνιώμαστε.

Η σχέση κράτους- τραπεζών, μου θυμίζει ένα παλιό ανέκδοτο. Κάποιος φοβόταν τον οδοντίατρο. Μόλις κάθησε για απονεύρωση, έπιασε τον γιατρό απ’ τα αχαμνά: «γιατρέ, δε θα πονέσουμε ο ένας τον άλλον!»

Το πράγμα πήγαινε στραβά, αλλά ποιος θα τολμούσε να τα βάλλει μ΄ έναν λαό που γεύτηκε το νέκταρ του καταναλωτισμού; Χώρια που η διαπλοκή είχε γιγαντωθεί και μια δράκα επιχειρηματίες κρατούσαν τη χώρα σ’ ομηρία.

Κάτι ψέλλισε ο Καραμανλής, αλλά είχε την τύχη που έχουν πάντα οι αγγελιοφόροι των κακών ειδήσεων. Στην πυρά!

Εκλέξαμε θριαμβευτικά εκείνον που κραύγαζε από μπαλκόνια και εξώστες ότι «λεφτά υπάρχουν»! Αφού βρέθηκαν για τις τράπεζες, θα βρεθούν και για τον λαό! Ακρως πειστικό το επιχείρημα για τον απλό πολίτη, δε λέω!

Υστερα, ήρθε το Μνημόνιο!

Η χαρά των κερδοσκόπων!

Ένα χρόνο τώρα κόβουν συντάξεις, μειώνουν μισθούς, βάζουν φόρους, ανατρέπουν κατακτήσεις δεκαετιών και τελειωμό δεν έχει! Ούτε προοπτική! Εχουν απαξιωθεί τα πάντα! Η μετοχή της Εθνικής που κάποτε ήταν 49 ευρώ, έφτασε να βολοδέρνει κάπου μεταξύ 6 και 7 ευρώ!

Όμως, να μην είμαστε …αχάριστοι! Ξαφνικά, ανακαλύψαμε τον ορυκτό πλούτο της χώρας! Καλά πού ήσαν όλοι αυτοί, κρυμμένοι τόσα χρόνια; Μέχρι και κοινό υπουργικό συμβούλιο θα κάνουμε με το Ισραήλ που εθεωρείτο χώρα εχθρική!

Και σαν μην έφταναν αυτά, κάποιοι βάλθηκαν να αλλοιώσουν την ιστορία μας κατά τα πρότυπα της παγκοσμιοποίησης.

Και πριν λίγες μέρες, επιχείρησαν να βάλλουν χέρι και την περιουσία του δημοσίου! Από καιρό τη γυροφέρνουν και ξερογλύφονται! Τυχαία ήταν τόσα δημοσιεύματα στον ξένο τύπο;

«Κυνηγημένος από τα χρέη, με το μακρύ χέρι του κράτους να παραμονεύει, την ακρίβεια να τον τσακίζει και το φάσμα της χρεωκοπίας μπροστά του, σιγά να μην ασχοληθεί ο έλληνας! Θα περάσει στο ντούκου», σκέφτηκαν οι επιτήδειοι!

Την πάτησαν!

Αυτός ο λαός μια ζωή, προδίδεται από Εφιάλτες και παραμελημένες Κερκόπορτες.

Όμως, εκεί που το έχουν ξεγραμμένο, σαλπίζεται ένα «’Ιτε», τον τσιμπάει μια σφήκα εγωϊσμού και ξεπηδούν «πίδακες της Ανάστασης»!

«Οπου και να σας βρεί το κακό αδερφοί, όπου θολώνει ο νούς σας, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη»…

Η ελπίς ουδέποτε εκπίπτει…

Εσεται Ημαρ!





  • Πού έμπλεξε με τέτοιες παρέες αυτό το καλό παιδί, το καμάρι της μάνας του και του Στρος Καν;
  • Γιατί αφήνει το ΠΑΣΟΚ και η σύσσωμη η αντιπολίτευση να συμβαίνουν τόσο άσχημα πράγματα και να κηλιδώνεται το όνομα του Παπανδρέου (με βάση την παροιμία "δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιός είσαι");

Σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ , ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου είχε ζητήσει την παρέμβαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ελλάδα από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009...
Προσέξτε τώρα τι δήλωνε μεταξύ άλλων την ίδια περίοδο και συγκεκριμένα στις Βρυξέλλες στις 11-12-2009, ο κ. πρωθυπουργός. Στην συνέντευξη Τύπου, μετά τη λήξη της Συνόδου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες ο πρωθυπουργός δήλωσε κατηγορηματικά ότι:
  • "Βεβαίως, τα σενάρια για την προσφυγή μας στο IMF, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν υπάρχουν."
Ανέφερε επίσης ότι,
  • "Εμείς διαμορφώνουμε αποφασιστική πολιτική για να ακολουθήσουμε μια δύσκολη, αλλά ρεαλιστική, εφικτή και εντέλει θετική πολιτική, για να αποφύγουμε ακριβώς όλα αυτά τα σενάρια"
  • Τέλος παραδέχθηκε επίσης ότι έχει επαφές και με τον Στρος Καν, για να αποκτήσουμε τεχνογνωσία...
Αυτά έλεγε ο πρωθυπουργός... σε εμάς, για εσωτερική κατανάλωση, ενώ παράλληλα ήταν σε διαπραγματεύσεις με την Τρόικα.
Μίλαγε για σενάρια..
'Ελα όμως που τα σενάρια δυστυχώς, έγιναν πραγματικότητα.
Έγιναν ταινία και μάλιστα μελό, μόνο που ο δικός μας ο σκηνοθέτης, μάλλον έβλεπε άλλη ταινία...
Μετά από πέντε μήνες υπογράψαμε το μνημόνιο, για τέτοια σενάρια μιλάμε.
Βγαίνει η τρόικα και λέει ότι πουλάμε, ΟΧΙ δεν πουλάμε λέει η κυβέρνηση.
Χθες ο Στρος Καν είπε ότι από τον Δεκέμβριο είχαμε ζητήσει προσφυγή στο ΔΝΤ..
ΟΧΙ έλεγε ο Γιώργος την ίδια περίοδο, μιλώντας για σενάρια.
Όλοι λένε ψέματα, όλοι οι ΔΝΤούδες και οι Τροϊκανοί.
Όλοι λένε ψέματα εκτός από τον Γιώργο...
Δείτε το Video που ακολουθεί.




  • Του Γιώργου Γεωργίου
Δεν πρέπει να υπάρχει Έλληνας της Κύπρου, εκτός βεβαίως από αυτούς που δεν νιώθουν Έλληνες, που να μην πονά για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η Ελλάδα. Όσοι μεγαλώσαμε μαθαίνοντας να είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες, έχοντας ίσως και κάποια (δικαιολογημένη) έπαρση για την προσφορά των προγόνων μας στην παγκόσμια κοινωνία, κλαίμε σιωπηλά για την κατάντια της πατρίδας μας. Θυμάμαι, μέσα στην αγνότητα της νεότητας, ότι το πρώτο πράγμα που έκανα μόλις πάτησα το πόδι μου στην Αθήνα για σπουδές (δεν είχα πάει μέχρι τότε στην Ελλάδα) ήταν να πάω στην Ακρόπολη και να χαϊδέψω τις ιερές πέτρες, που έζησαν το άναμμα της φλόγας του πολιτισμού της ανθρωπότητας.

Τώρα, ο Ιερός Βράχος βλέπει τους Έλληνες να σκοτώνονται αναμεταξύ τους και τη χώρα να ζητιανεύει από τον κάθε ένα, που όταν στην Ελλάδα ζούσαν Σωκράτηδες, Πλάτωνες και Περικλήδες, εκείνοι μάζευαν και έτρωγαν καρπούς από τις βελανιδιές. Και διερωτόμαστε: Πως αυτός ο λαός, ο οποίος δίδαξε σε όλο τον κόσμο τις τέχνες και τις επιστήμες, την δημοκρατία και την αγάπη για ελευθερία, το κουράγιο και το θάρρος, κατάντησε έτσι; Το απλοϊκό σκεπτικό τελικά είναι ίσως και το πιο σωστό: Ο Ελληνισμός ήταν πάντα ανεξέλεγκτος, δεν υποκλινόταν στα διεθνή συμφέροντα, πάντα «προκαλούσε» προβλήματα στα διεθνή μαγειρεία.

Γι’ αυτό έπρεπε η Ελλάδα να υποταχθεί με κάποιο τρόπο. Και επειδή ο στρατιωτικός τρόπος δεν έπιανε τόπο, σκέφτηκαν ότι η καλύτερη μέθοδος ήταν η διάβρωση της ψυχής των Ελλήνων. Ακόμα και πριν την απόκτηση της ανεξαρτησίας της Ελλάδας από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι ξένοι μπήκαν σαν σαράκι στις σάρκες του Ελληνισμού και τον έτρωγαν σιγά – σιγά (θυμάστε ότι τα πρώτα κόμματα στην Ελλάδα ακόμα από τον καιρό της Επανάστασης του 1821 ήταν ή φιλοβρετανικό ή φιλογαλλικό ή φιλορωσικό).

Από τότε μέχρι και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι περίοδοι ανάκαμψης του Ελληνικού κράτους ήταν μικρές και πάντα υπό την καθοδήγηση κάποιων, λίγων πεφωτισμένων ηγετών. Μετά και παρά την τεράστια προσφορά της Ελλάδας στην ήττα των φασιστικών δυνάμεων, η χώρα «έλαβε» ως αμοιβή την κηδεμονία και ένα εμφύλιο σπαραγμό. Κάποια σκιρτήματα πολιτικής ανεξαρτητοποίησης της Ελλάδας σταμάτησαν πάνω στην ξενοκίνητη χούντα. Η Ελληνική Κύπρος παραδόθηκε ουσιαστικά από τους ξένους στους Τούρκους.

Η Ελλάδα συνέχισε να υποφέρει από την ποδηγέτηση. Και το χειρότερο είναι ότι στην ποδηγέτηση αυτή συνέβαλαν Έλληνες: Κωνσταντίνος Καραμανλής, Κώστας Σημίτης, ο περίγυρος του Κώστα Καραμανλή και τώρα η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου πληρώνει αυτά που έσπειρε ο Σημίτης, αυτά που εξέθρεψε η κυβέρνηση Καραμανλή, αυτά που ο ίδιος υποδαύλιζε όταν ήταν αντιπολίτευση του Καραμανλή. Μια χούφτα καθοδηγούμενοι από κέντρα στο εξωτερικό και από κόμματα και ΜΜΕ στην Ελλάδα, δήθεν αντιεξουσιαστές, σκοτώνουν Έλληνες, σκοτώνουν την Ελλάδα.

Αυτοί και τα αφεντικά τους θέλουν την Ελλάδα υποχείριο, πολιτικά και οικονομικά. Θέλουν την Ελλάδα γονατισμένη, για να μην μπορεί να διαδραματίσει το ρόλο που της αξίζει στην παγκόσμια ιστορία και κυρίως για να μην μπορεί να διεκδικήσει και να κερδίσει στα εθνικά θέματα που πάντα άλλοι της δημιουργούν.

Είναι και γι’ αυτό που πονάμε με αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα: Όταν η Ελλάδα πληγώνεται, πληγώνεται και η Κύπρος, γονατίζει και η Κύπρος!

Είμαι βέβαιος πως όταν οι Έλληνες πολεμούσαν με δαίμονες και τέρατα, το έκαναν για τα παιδιά τους. Και εμείς, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο, παρά να πολεμήσουμε για τα παιδιά μας...

* "ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΟΝΤΙΚΙ"

Ο περιοδεύων κυβερνητικός θίασος, υπό τον Γιώργο Ανδρέα Παπανδρέου, πέρασε λοιπόν από την περιοχή μας και μας ευλόγησε με τις χάρες του. Μια ντουζίνα στελέχη της κυβέρνησης βρέθηκαν στην Κομοτηνή, προκειμένου να μας πείσουν για την έγνοια που έχουν για μας και τον τόπο μας, ασχέτως που δεν βγήκε τίποτε από τις συναντήσεις μαζί τους.

Σε μία επίδειξη καθεστωτικότητας το ξενοδοχείο (!) όπου διεξήχθη το Περιφερειακό Συμβούλιο, ήταν πολιορκημένο από Αστυνομία και ΜΑΤ, που κράτησαν μακρυά τους διαδηλωτές του ΠΑΜΕ και της Ενωμένης Κλωστοϋφαντουργίας, με δακρυγόνα και γκλόμπς. Θα σχολιάζαμε και την τετράωρη καθυστέρηση του ίδιου του ΓΑΠ, αν δεν είχε το ακαταλόγιστο.

Μία ελεεινή παράτα, με όλο το τοπικό καθεστώς παρόν, χωρίς να ντρέπεται – ξιπάστηκε μόνο με τις προσωπικές ύβρεις που ακούστηκαν.

Εκφράζουμε την αηδία μας, όπως το πράξαμε και με την επί τόπου παρουσία μας, τόσο για την επικοινωνιακή φιέστα της τροϊκανικής κυβέρνησης, όσο και για την ξεφτίλα των ντόπιων της μουχτάρηδων.

Ας έχουν κατά νου οι τιποτένιοι, οι αρπάχτρες και οι τσιλιαδόροι των Τραπεζοτσολιάδων ότι πέρα από το Μνημόνιο υπάρχει και η μνήμη της κοινωνίας, όπως και η ολοένα συσσωρευόμενη οργή της.

Δεν θα μας καταντήσουν Βουλγαρία έτσι, χωρίς ν’ ανοίξει ρουθούνι!…

Σπάρτακος

Παράταξη Πολιτών για τον Δήμο Κομοτηνής




  • Δεν πληρώνουμε διόδια, δεν πληρώνουμε την κρίση τους, δεν πληρώνω, Δημοσιογράφοι, Κερατέα, Μην αγοράζετε τις εφημερίδες τους, ΜΚΟ, ΜΜΕ, Μπόμπολας, Παπανδρέου, Τηλεδημοσιογράφοι

Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών ζήτησε να διεξαχθεί έλεγχος σε όλες τις μη κυβερνητικές οργανώσεις από το 1997 έως σήμερα. Η ανακοίνωση αυτής της είδησης από τα ΜΜΕ -με πολύ πανηγυρικό τρόπο- μου προκάλεσε μεγάλη ευθυμία και αρκετές ευχάριστες σκέψεις.

Η χώρα χρεοκόπησε αλλά δεν ελέγχονται οι κυβερνήσεις που την οδήγησαν στη χρεοκοπία. Ελέγχονται οι μη κυβερνητικές οργανώσεις. Λες και οι μη κυβερνητικές οργανώσεις δεν χρηματοδοτούνται από τις κυβερνήσεις, αλλά από εξωγήινους.

Η είδηση του ελέγχου σε όλες τις μη κυβερνητικές οργανώσεις παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ ως το «μεγάλο φαγοπότι στις ΜΚΟ». Κοίτα ποιος μιλάει. Για το «μεγάλο φαγοπότι στα ΜΜΕ», δεν ακούγεται κουβέντα. Βέβαια, τα ΜΜΕ δεν είναι μη κυβερνητικές οργανώσεις – είναι κυβερνητικές οργανώσεις.

Το μεγάλο φαγοπότι στην Ελλάδα έγινε από τους γιατρούς, τους φαρμακοποιούς, τους δημοσίους υπαλλήλους, τους ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οι καναλάρχες και οι πολιτικοί δεν έφαγαν τίποτα. Ήταν οι μόνοι τίμιοι Έλληνες.

Οι τηλεδημοσιογράφοι είναι λαλίστατοι και καυστικότατοι όταν αναφέρονται σε διάφορες κοινωνικές ομάδες που διεκδικούν τα δικαιώματά τους –και τις ξεσκίζουν-, αλλά δεν μπορούν να πουν πως ο άγριος και ανελέητος πόλεμος των ΜΑΤ εναντίον των κατοίκων της Κερατέας και οι απειλές εναντίον των πολιτών που δεν πληρώνουν διόδια γίνονται για τα συμφέροντα του κ. Μπόμπολα.

Όλοι οι Έλληνες είμαστε ένοχοι για τη χρεοκοπία, εκτός από τον κ. Μπόμπολα και τους άλλους καναλάρχες. Όλοι είμαστε κλέφτες, εκτός από τον Μπόμπολα και την παρέα του.

Ωραίοι είναι οι έλεγχοι που γίνονται σε όλους τους εργαζόμενους, αλλά έχω μια απορία: Θα γίνει ποτέ έλεγχος στα κανάλια, στις εφημερίδες, στα ραδιόφωνα και σε άλλες τέτοιες φιλανθρωπικές οργανώσεις;

Θα ελέγξει ποτέ η κυβέρνηση τον κ. Μπόμπολα; Ή μήπως ο κ. Μπόμπολας είναι η κυβέρνηση; Μήπως ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση είναι υπάλληλοι των μεγαλοεργολάβων; Έτσι είναι. Και πριν τη χρεοκοπία, και μετά τη χρεοκοπία.

Αλήθεια, υπάρχει έστω ένας δημοσιογράφος σε τόσα «ελεύθερα» κανάλια, σε τόσα «ελεύθερα» ραδιόφωνα και σε τόσες «ελεύθερες» εφημερίδες που να μπορεί να πει ή να γράψει πως πρέπει να γίνει έλεγχος και στους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ;

Δεν υπάρχει. Ούτε ένας. Αυτός είναι ο λόγος που τα ΜΜΕ δεν έχουν καμία αξία πια. Τα νέα ΜΜΕ θα πρέπει να έχουν αξιοπρεπείς εκδότες και αξιοπρεπείς εργαζόμενους.

Έχουν ηττηθεί και το ξέρουν. Έχουμε νικήσει, αλλά δεν το ξέρουμε.

Αν θέλεις να βοηθήσεις τους κατοίκους της Κερατέας, μην αγοράζεις το «Έθνος» και τα άλλα έντυπα του Μπόμπολα – μη λερώνεις τα χέρια σου με αίμα. Αν θέλεις να βοηθήσεις τους πολίτες που αρνούνται να πληρώσουν διόδια αντιστεκόμενοι στις ληστρικές συμβάσεις παραχώρησης των εθνικών οδών στους μεγαλοεργολάβους, μην αγοράζεις το «Έθνος» και τα άλλα έντυπα του Μπόμπολα.

Μην αγοράζετε τις εφημερίδες τους. Τελειώστε τους.

(Κι όμως, οι μπλόγκερ είχαν προειδοποιήσει τον Παπανδρέου πολύ καιρό πριν για τα ΜΜΕ – γράφτηκαν άπειρα κείμενα στα μπλογκ για τα ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια. Δεν τους άκουσε – ας πρόσεχε. Πριν από 3 χρόνια, την 1η Μαρτίου του 2008 -όταν το ΠΑΣΟΚ ήταν στην αντιπολίτευση- είχα γράψει ένα κείμενο, το οποίο απευθυνόταν και στον κ. Παπανδρέου. Εντάξει, στο τέλος έκανα μια παρατήρηση που -ευτυχώς- διαψεύστηκε δυο χρόνια αργότερα, αλλά η ουσία του κειμένου είναι… διαχρονική. Εδώ.)

Από τον "Πιτσιρίκο"
Η αξιωματική αντιπολίτευση…
Αν η κυβέρνηση είναι θέατρο σκιών η αντιπολίτευση είναι μαύρο θέατρο…
Ο κ.Σαμαράς δε μπορεί ακόμη να... ταχθεί υπέρ ή κατά του Μνημονίου…
Είναι «αντι-μνημονιακός» αλλά θα σεβαστεί τις υπογραφές της Ελλάδας για τις οποίες κατηγορεί τη Κυβέρνηση…
Τηρεί μια στάση αναμονής πολύ περίεργη και η εμμονή του με την «αόρατη» πρόταση για Ανάπτυξη διευκολύνει τη «συναίνεση» για να εισβάλλουν τα ξένα κεφάλαια και να αγοράσουν τα πάντα εκμεταλλευόμενα τις επιχειρησιακές συμβάσεις που θα αρχίσουν να ισχύουν στο όνομα της «ανταγωνιστικότητας»…
Αλλάζει το σήμα αλλά όχι ότι πλήγωσε το λαό…
Νομίζει ότι αν αλλάξει προσωπείο αλλάζει και την άποψη του κόσμου…
Είναι σε τέλμα και η «γκρίζα» συναίνεση που δίνει στο Μνημόνιο με το κενό αντιπολιτευτικό λόγο και το σύνθετο στρουθοκαμηλισμό που τον διέπει είναι η καλύτερη συμμαχία που θα μπορούσε να δώσει όπως προφανώς υποσχέθηκε κι εκείνος στους μεγαλοτραπεζίτες…
Κυνηγάει να μειώσει δημοσκοπικά τη διαφορά με το ΠΑΣΟΚ μετά την οδυνηρή ήττα για να θεωρεί ότι έχει λόγο ύπαρξης…
Αυτές οι κοκορομαχίες που έχουν γίνει καθημερινό φαινόμενο και έχουν σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης αποτελούν το καλύτερο ενέχυρο για το διεθνές κεφάλαιο ότι μπορεί να ασελγεί ανάλογα με τις ορέξεις του στη χώρα μας…
Κύριε Σαμαρά αλήθεια ποιος είστε…;
Ποιος είναι ο ρόλος που παίζετε…;
Aν σκοπός σας είναι η πολιτική επιβίωση αυτή έχει ήδη χαθεί…
Αν σκοπός σας είναι η σωτηρία της χώρας το πιο τίμιο που έχετε να κάνετε για να είστε συνεπής με τα λόγια σας είναι να πείτε: «Αν εκλεγώ τη βγάζω τη Χώρα από το Μνημόνιο»…
Αλλιώς, όλα τα άλλα, είναι παιχνιδάκια που παίζετε με το παλαιό συμφοιτητή σας…

Η αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου σαν ανεξάρτητο κράτος αποτελεί ένα γεγονός που αργά ή γρήγορα θα σηματοδοτήσει εξελίξεις και θα περιπλέξει περισσότερο την ήδη τεταμένη κατάσταση στα Βαλκάνια. Τα συμφέροντα στη γεωγραφική περιοχή των Βαλκανίων πολλά, αντίθετα στη βάση με τα δικά μας, με συνέπεια να “ξυπνάνε” οράματα και αλυτρωτικές βλέψεις περίπου όλων των χωρών που συνορεύουν με τη δική μας. Ο ρόλος της Ελλάδας στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων τη δεδομένη στιγμή έχει υποβαθμιστεί για τους γνωστούς λόγους, αν και ποτέ δεν ήταν αυτός που θα έπρεπε κατ’ εμέ.

Την ίδια ώρα η προκλητικότητα της Τουρκίας κλιμακώνεται επικίνδυνα με απρόβλεπτες συνέπειες όσον αφορά τη σταθερότητα στη περιοχή. Για να αποφύγουμε σαν κράτος τέτοιου είδους προκλήσεις, θα έπρεπε εγκαίρως να είχαν παρθεί μέτρα που θα «έκοβαν» μία και καλή τη διάθεση αυτών που τα προκαλούν. Μέτρα δραστικά, μέτρα με νόημα, που θα αποσαφήνιζαν τις θέσεις, προθέσεις αλλά και διαθέσεις μας.

Ωστόσο στην Ελλάδα οι έννοιες πρόληψη και ο σχεδιασμός, κυρίως στα εθνικά θέματα, είναι άγνωστες όπως επίσης έννοια άγνωστη είναι και ο σεβασμός στους 5.000.000 «ένοχους» Έλληνες που τόλμησαν να μην κατοικούν στην Αθήνα. Μέσα σε αυτούς τους «ένοχους» Έλληνες, υπάρχουν κάποιοι πιο…«ένοχοι» που κατοικούν στη Θράκη και σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου αριθμούν περί τους 350.000 κατοίκους. Το 70% είναι χριστιανοί ενώ το υπόλοιπο 30% μουσουλμάνοι. Η συνθήκη της Λοζάνης που υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου 1923 αναφέρει κάποια άρθρα περί προστασίας των μειονοτήτων, και θρησκευτικών ελευθεριών, τα οποία έγιναν σεβαστά και τηρήθηκαν από την Ελλάδα.

Την ίδια ώρα η Τουρκία δεν έκανε το ίδιο στη Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και τη Τένεδο. Το ότι η Ελλάδα αδιαφόρησε και δεν στήριξε όσους διώχτηκαν στις τρεις προαναφερθείσες περιοχές, είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Το ίδιο αδιαμφισβήτητο είναι πως συνεχίζει να αδιαφορεί και για όλους όσους κατοικούν στη Θράκη μας. Τα γεωγραφικά όρια της Τουρκίας ναι μεν βρίσκονται στα σύνορα του Έβρου, ωστόσο όμως η τακτική και η πολιτική που ασκεί ουσιαστικά το γειτονικό κράτος, παραπέμπει στη προσπάθεια μιας συγκυριαρχίας στη Θράκη.

Η οικονομική διείσδυση από τους τούρκους στη Θράκη αποτελεί γεγονός και ουσιαστικά δημιουργεί τετελεσμένα. Παράλληλα η ύπαρξη του μορφώματος, με το όνομα Τούρκικο προξενείο έχει ρόλο υπονομευτικό και πρωτίστως δεν σέβεται την «Σύμβαση της Βιέννης επί των προξενικών σχέσεων» που συντάθηκε στις 24 Απριλίου το 1963, υπογράφηκε από την Ελλάδα το Φεβρουάριο του 1975, και από τη Τουρκία το Φεβρουάριο του 1976. Στο άρθρο 55 αυτής ορίζεται «Υπό την επιφύλαξιν των προνομίων των και των ασυλιών πάντα τα πρόσωπα άτινα απολαύουν των προνομίων τούτων και ασυλιών, έχουσι υποχρέωσιν όπως σέβωνται τους νόμους και κανονισμούς του κράτους διαμονής. Έχουσιν ωσαύτως υποχρέωσιν όπως μη αναμειγνύωνται εις τας εσωτερικάς υποθέσεις του κράτους τούτου».

Και συνεχίζει στη δεύτερη παράγραφο…«Οι προξενικοί χώροι δεν χρησιμοποιούνται κατά τρόπον μη συμβιβαζόμενον προς την άσκησιν των προξενικών καθηκόντων»!

Σε αντίθεση με τα πιο πάνω, το τούρκικο προξενείο χρηματοδοτεί οτιδήποτε το ανθελληνικό, «φακελώνει» όσους αντιτίθεται στα σατανικά σχέδια του, επιβουλεύεται την εθνική μας συνοχή και κυριαρχία, όπως επίσης προσπαθεί να υφαρπάξει Ελληνικές περιουσίες. Πρόσφατα εισήλθε περισσότερο δυναμικά και έξυπνα επενδύοντας στο τραπεζικό σύστημα.

Η αντίδραση των Ελληνικών κομμάτων χρόνια τώρα ενάντια σε αυτή τη στάση ήταν και παραμένει άξια απορίας. Αδιαφορούν για όλους και για όλα, προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις ψήφους των κατοίκων της Θράκης με διάφορα τεχνάσματα, και συνεχίζουν να κλείνουν τα μάτια στις προκλήσεις. Μάλιστα κάποιες φορές η ψηφοθηρία οδήγησε Έλληνες πολιτικούς να ονομάσουν τους εκεί μουσουλμάνους, Τούρκους, ενώ την ίδια στιγμή χωρίς ίχνος ευαισθησίας, δεν πήραν σαφή θέση ενάντια στη προσπάθεια του Τουρκικού προξενείου που επιχειρεί την υφαρπαγή Ελληνικών περιουσιών, με σκοπό να δημιουργήσει μια «συνέχεια» στη Τουρκική επικράτεια.

Η άνθηση και η οικονομική ευημερία μιας περιοχής, σημαίνει αναβάθμιση αυτής, έδαφος για επενδύσεις, λιγότερη ανεργία και ευοίωνο μέλλον. Ωστόσο τα στατιστικά σε αυτή τη περίπτωση δείχνουν άλλα. Εδώ τη «μερίδα του λέοντος» να την κατέχουν κύκλοι που εξαρτώνται από την Άγκυρα, και όχι οι Έλληνες.

Το δυστύχημα είναι πως η Θράκη αντιμετωπίστηκε σύσσωμα από το πολιτικό κόσμο με τη λογική …δημοσίου τομέα και με καθαρά κομματικά κριτήρια. Η Θράκη κινδυνεύει όχι τόσο γιατί οι τούρκοι έπραξαν τα σωστά και δέοντα αλλά γιατί οι δικοί μας “άρχοντες” αδιαφόρησαν βλέποντας την ευρύτερη περιοχή ψηφοθηρικά και με κομματικά κριτήρια. Η Θράκη μαζί με τα Δωδεκάνησα αποτελούν την απαρχή των επιβουλεύσεων κατά της χώρας μας και στο άμεσο μέλλον κινδυνεύουν να περάσουν στην …Ανατολή χωρίς τουφεκιά.

Μήπως πρέπει άμεσα να εξεταστούν νομικά οι προϋποθέσεις μιας ενδεχόμενης πρωτοβουλίας Ελλήνων πολιτών – γιατί δεν μπορεί να περιμένει κανείς από πουθενά αλλού και κάτι – με απώτερο σκοπό να μπει τέλος στο βρώμικο ρόλο του τουρκικού προξενείου, εκμεταλλευόμενοι νομικά τη «Σύμβαση της Βιέννης επί των προξενικών σχέσεων»;

Πηγή