Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Μαΐ 2011

Οργιάζουν τα blogs, κινδυνολογούν οι εφημερίδες, σεναριολογούν οι τηλεοπτικοί σταθμοί… Κι όλα αυτά, για όσα πρόκειται να γίνουν στην αυριανή κρίσιμη συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Πρωθυπουργό. Έκδηλη αγωνία, έντεχνα φορτισμένη όλες τις προηγούμενες μέρες, ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο υπόβαθρο για έναν ακόμα «εθνικό εκβιασμό»…

Μια μικρή μόνο αναδρομή στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, είναι αρκετή για να καταδείξει με τον πλέον εμφατικό τρόπο, πως ο «λύκος μαλλί μόνο αλλάζει»… το ίδιο και η κυβέρνηση. Θα θυμάστε προφανώς τον ωμό και απροκάλυπτο εκβιασμό που επιχείρησαν για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον αντίστοιχο, στις Περιφερειακές εκλογές. Είναι γι αυτούς βιωματικός τρόπος σκέψης και λειτουργίας, πετσί απ το πετσί τους, κατάλοιπο των γκαιμπελικών καταβολών τους, που τον ανασύρουν κάθε φορά, που βρίσκονται κολλημένοι με την πλάτη στον τοίχο. Τότε είναι που ξεχνούν τα πάντα…τη δική τους απόλυτη άρνηση, όταν ο Κώστας Καραμανλής το Μάρτη του 2009 ζητούσε τη συναίνεσή τους, το πολιτικό savoir vivre που λογικά θα έπρεπε να χαρακτηρίζει τον πολιτικό μας πολιτισμό, την υπεύθυνη στάση που το Κοινοβουλευτικό μας σύστημα και το ίδιο το Σύνταγμά μας απαιτεί… πρωτίστως, απ την, έχουσα την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, κυβέρνηση.

Κι ερχόμαστε στο τώρα. Αφού αμόλυσαν λυτούς και δεμένους να πείσουν το Σαμαρά να βάλει νερό στο κρασί του, αφού επιστράτευσαν τους επίσημους συνομιλητές τους σε ΕΚΤ και ΔΝΤ να ρίξουν κι αυτοί καμιά αιχμηρή και γεμάτη εκβιαστικά υπονοούμενα κουβέντα, στην προσπάθειά τους να «ελέγξουν την αυτοκτονία μας» (βλ. δηλώσεις Νίκου Κοτζιά), αφού διάβασαν και τις πρώτες μετά το Ζάππειο δημοσκοπήσεις, που τείνουν να τους εξωπετάξουν απ το πολιτικό σκηνικό, αφού είδαν κι αποείδαν πως ο άνθρωπος δεν “χαμπαριάζει”, έβαλαν σε εφαρμογή το σατανικό τους σχέδιο … είμαστε που είμαστε χαμένοι, θα σκέφτηκαν, δεν «παίρνουμε» και το Σαμαρά μαζί μας, να τελειώνουμε και μ αυτόν και με τη Νέα Δημοκρατία;

Δεν ήταν δύσκολο να στήσουν το σκηνικό. Μεγιστοποίηση της κρίσης, κραυγές για πτώχευση προ των θυρών, ψίθυροι για αδυναμία του Κράτους να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, έξοδος από το ευρώ, διασπορά φόβου και πρόδηλης αναστάτωσης στους πολίτες, για να φτάσουμε στο κερασάκι της αφύσικα διογκωμένης με «τεχνικά σκευάσματα» πολιτικής τούρτας… «Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα και Μνημόνιο 2 ή ολοκληρωτική κατάρρευση». Αναμενόμενο λοιπόν, το άρτια οργανωμένο και από πολλού χρόνου μεθοδευόμενο, εκβιαστικό δίλλημα !!! Συναίνεση ή καταστροφή !!!

Τι δείχνουν όμως τελικά όλα αυτά; Το μόνο σίγουρο, είναι, πως δείχνουν να διαθέτουν αμβλεία ή να θέλετε, εξαιρετικά επιλεκτική, μνήμη…

«Η συναίνεση δεν χτίζεται με πολιτικές που ζημιώνουν τον τόπο, ούτε μπορεί να ζητείται από ανθρώπους που δεν λειτούργησαν με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον», διακήρυττε τον Σεπτέμβριο του 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου, ενώ συμπλήρωνε το έτερον alter ego του, o Γιώργος Παπακωνσταντίνου… «Πρόκειται για άλλη μια προσπάθεια του πρωθυπουργού [Καραμανλή] να βρει συνενόχους στην καταστροφική πολιτική της κυβέρνησής του» !!!
Τελικά, αγαπητοί φίλοι, τι ακριβώς συμβαίνει; Είναι χαζοί ή παριστάνουν τους χαζούς; εκτός κι αν θεωρούν κουτούς όλους τους άλλους !!! την αντιπολίτευση, τους πολίτες, τους συναδέλφους τους υπουργούς και βουλευτές…

Αυτοί, όπως και να είναι, απλά, τη δουλειά τους κάνουν… Τώρα, είναι η σειρά μας. Τώρα είναι η ώρα του Σαμαρά να αποδείξει πως εννοεί κάθε λέξη που εκστομίζει. Είναι η ώρα να αποδείξει πως τελικά δεν είναι όλοι οι πολιτικοί ίδιοι. Πως ακόμα στον τόπο αυτό υπάρχουν και αρχές και αξίες, κυρίως όμως άνθρωποι, ταγμένοι να τις υπηρετήσουν.

Κι αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο να συμβεί. Πολιτικό σύστημα και πολιτικοί αμφισβητούνται απερίφραστα. Ο κόσμος με αγανάκτηση εκδηλώνει την αντίδρασή του, χρεώνοντας σχεδόν ισόποσα την ευθύνη για την κατάντια μας, σ ολόκληρο το πολιτικό προσωπικό. Ελάχιστα τον ενδιαφέρει πλέον, το πώς φτάσαμε ως εδώ…εκείνο που κατατρέχει το νου και την ψυχή του, είναι το πώς μια ώρα αρχύτερα θα απεμπλακούμε…

Τεράστια ευκαιρία αλλά και ευθύνη για τον Αντώνη Σαμαρά. Τα όσα είπε στο Ζάππειο, χωρίς καμιά αμφιβολία άγγιξαν, ταρακούνησαν, ευαισθητοποίησαν, λειτούργησαν ευεργετικά. Για τον ίδιο, για την παράταξη, κυρίως όμως για τους καταπονημένους, εξαιρετικά ανήσυχους και φοβισμένους συντοπίτες μας... γιατί, ξαφνικά αντιλήφθηκαν, πως δεν είναι όλα μαύρα, πως δεν υπάρχουν μόνο μονόδρομοι καταστροφής και φτώχειας, αλλά και δρόμοι ελπίδας, δρόμοι αισιοδοξίας και καλύτερης προοπτικής. Αυτό ο Αντώνης, με τη μέχρι τώρα στάση του το κατάφερε…ήρθε η ώρα όμως να το κεφαλαιοποιήσει κι ο μόνος τρόπος για να συμβεί αυτό, είναι να παραμείνει πιστός στη γραμμή που απ την αρχή τράβηξε…

Σθεναρά όχι στο Μνημόνιο και στο Μεσοπρόθεσμο δρόμο της βέβαιης καταστροφής. Σταθερά όχι στο ξεπούλημα της εναπομείνασας αυτεξουσιότητας και αυτοδιαχείρισής μας. Σταθερά όχι στην ετεροδιοίκηση των εθνικών μας συμφερόντων. Σταθερά όχι στην Ελλάδα της αρπαχτής, των συμφερόντων και της διαφθοράς.

Είναι αυτό που οι Έλληνες, όλοι ανεξαιρέτως, περιμένουν απ τον αυριανό τους Ηγέτη.
Ας μη μας διαψεύσει λοιπόν, μένοντας πιστός, στα λόγια του, στα λόγια της ψυχής μας…
«Πώς μπορούν να συνεργαστούν αυτοί που έφεραν τα αδιέξοδα με αυτούς που προσπαθούν να τα ξεπεράσουν;
Πώς μπορούν να συνεργαστούν αυτοί που καλλιεργούν τον φόβο με αυτούς που διακηρύσσουν την ελπίδα;
Τι ενότητα μπορεί να υπάρξει ανάμεσα σε αυτούς που θεωρούν το Μνημόνιο «μονόδρομο» και σε εκείνους που προσπαθούν να απαλλάξουν τη χώρα από το Μνημόνιο μια ώρα αρχύτερα;
Η «συγκόλληση» τόσο αντίθετων πολιτικών, δεν είναι εθνική ενότητα, είναι αναζήτηση συνενόχων πριν από το ναυάγιο»…
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΣΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ…

* Δήμαρχος Γρεβενών 2007-2010

Μάταια προσπαθείτε να αναστήσετε μια τελειωμένη υπόθεση. Η Ελλάδα μας, έτσι όπως την είχαμε γνωρίσει και μεγαλώσει μαζί της, χρεοκόπησε στις καρδιές μας. Αποτελεί πλέον έναν πτώμα που δεν μπορεί, ούτε θέλουμε να αναστηθεί.

Δεν μας αγάπησε. Δεν φρόντισε όλα τα παιδιά της. Μας εκμεταλλεύτηκε για να κερδοσκοπούν μόνο κάποιοι και πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι. Οι πιο πολλοί γίναμε απόπαιδα. Μας έδιωξε, φύγαμε, ξενιτευτήκαμε στη λησμονιά, μα πάντα είχαμε στην καρδιά μας την Ελλάδα και όνειρο την επιστροφή. Την επιστροφή στην Ιθάκη μας.

Δεν μας σεβάστηκε. Μας γέμισε ξένους που δεν καταλαβαίνουν σε τι ιερά χώματα πατάνε. Μας σκοτώνουν σαν ζώα για λίγα ευρώ και η Ελλάδα αντί να μας προστατέψει, μας πληγώνει περισσότερο.

Σήμερα τα ευνοημένα παιδιά της, οι γόνοι τους και οι ξένοι πάτρωνές τους, αφού έβαλαν την Ελλάδα στη σκλαβιά, καλούν εμάς τα απόπαιδα και τα παιδιά μας να στεγνώσουμε τα μουσκεμένα συναισθήματά μας, να πετρώσουμε τις καρδιές μας, να στερηθούμε ακόμα και αυτά τα λίγα που μας άφησαν να αποκτήσουμε, να εξαθλιωθούμε τελείως για να αναστήσουμε τα συμφέροντά τους, τα οποία ονομάζουν σωτηρία της Ελλάδας...

Πουλάνε την ίδια την Ελλάδα στο όνομα των συμφερόντων τους και μας καλούν να το ανεχτούμε.

Όχι. Δεν δίνουμε πλέον δεκάρα για το χθες. Δεν συμμετέχουμε στα μέτρα σας. Κοιτάμε το αύριο. Και το αύριο δεν έχει…. ευνοημένους και απόπαιδα. Έχει ίσους ανθρώπους με ίσα δικαιώματα σε μια άλλη Πολιτεία Δημοκρατική, σε μια Νέα Ελλάδα, όπου όλοι θα παίρνουμε μέρος στις αποφάσεις.

Η παλιά Ελλάδα χρεοκόπησε ήδη στις καρδιές μας και στο νου μας.

Όσα μέτρα και αν πάρετε, όλα είναι μια χαμένη υπόθεση. Απλά την ξεριζώνετε όλο και πιο πολύ από τη σκέψη μας.

Δεν συμμετέχουμε.

Εμείς θα φτιάξουμε τη δική μας Ελλάδα.


Συνεχίσθηκαν και στο υπουργικό οι κόντρες ανάμεσα στους υπουργούς που πλέον δεν σταματούν ούτε μπροστά στον πρωθυπουργό.

Η σημαντικότερη και οξύτερη κόντρα υπήρξε μεταξύ του Γιώργου Παπακωνσταντίνου και του Ευάγγελου Βενιζέλου και αποτυπώνει την απογοήτευση που υπήρχε, καθώς σημειώθηκε προς το τέλος της συνεδρίασης. Ο υπουργός Άμυνας εκτίμησε ότι «βρισκόμαστε σε δημοσιονομική κατοχή». Ο υπουργός Οικονομικών αντέδρασε αμέσως και δυναμικά είπε «δεν το δέχομαι αυτό». Και ο Βενιζέλος, αφού είχε πει την φράση που ήθελε και είχε στείλει το μήνυμα, έσπευσε να διευκρινίσει πως αναφερόταν στην γενικότερη κατάσταση.

Σημειώνεται ότι και ο Χάρης Καστανίδης άφησε αιχμές για τον υπουργό Οικονομικών, λέγοντας ότι του έχει κάνει πολλές προτάσεις, αλλά δεν τις παίρνει υπόψη του, ενώ σχολιάσθηκε από τον Ε. Βενιζέλο ακόμη και η αλαζονική του συμπεριφορά. Βέβαια ο πρωθυπουργός, συνεπικουρούμενος από τον Γιάννη Ραγκούση, κάλυψε το οικονομικό επιτελείο, λέγοντας ότι κάνει καλή δουλειά.

Αιχμές υπήρχαν και από τον Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος εμφανίζεται απογοητευμένος από την μικρή λίστα με τους οργανισμούς του δημοσίου που θα καταργηθούν και την οποία έχει καταρτίσει ο Θόδωρος Πάγκαλος. Η ενόχληση του υπουργού Εσωτερικών αφορά κυρίως τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, αλλά και τους υπουργούς που «έκρυψαν» του οργανισμούς που εποπτεύουν.

Πάντως το κύριο σημείο κριτικής των υπουργών ήταν η αδράνεια της κυβέρνησης. Ο Πάνος Μπεγλίτης τάχθηκε κατά της κυβέρνησης τεχνοκρατών, ενώ ο Δημήτρης Ρέππας ζήτησε ενιαία έκφραση.

Πιο γρήγορους και δυναμικούς ρυθμούς ζήτησαν Άννα Διαμαντοπούλου (ειδικά για τις ιδιωτικοποιήσεις) και Λούκα Κατσέλη, ενώ ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ζήτησε μέτρα για να πέσει χρήμα στην αγορά.

Τέλος, ο κ. Ρέππας και η κ. Διαμαντοπούλου, είπαν στον κ. Παπακωνσταντίνου να κάνει και κάποια αυτοκριτική και να μην αναγγέλλει μόνο νέα μέτρα.

Κ.Δ.

Περισσότερες πληροφορίες για τις υπουργικές διαφωνίες εδώ

  • Ήρθες στην Ελλάδα να ζήσεις το όνειρό σου. Κι έγινες ο σύγχρονος "Εφιάλτης" των πολιτών αυτής της χώρας
Η απόφαση της κατοχικής κυβέρνησης -στην τροϊκανή δημοκρατία που λέγεται (ακόμα) Ελλάδα- να ξεπουλήσει οτιδήποτε, σε οποιαδήποτε τιμή, ισοδυναμεί ούτε λίγο ούτε πολύ με άθλιο ξεπούλημα μιάς υποταγμένης και τραγικής κυβέρνησης που έχοντας την ευθύνη διαχείρισης της χώρας, αποφάσισε να παραδώσει γη και ύδωρ στους οικονομικούς τρομοκράτες μας…

Δεν θέλω να σχολιάσω ιδιαίτερα την κατάπτυστη απόφαση αυτής της άθλιας παρεούλας που δεν θα μπορέσει στο μέλλον να αποφύγει την Δικαιοσύνη ή την λαϊκή οργή…

Όμως, έχοντας μία απλή απορία και πείτε με ηλίθιο γι αυτό, θα ήθελα να ρωτήσω τους πωλητές της πατρίδας μου:

Είναι δικά σας αυτά που πουλάτε άθλιοι;

Σας τα κληροδότησαν οι πρόγονοί σας και θέλετε να απαλλαγείτε από την κληρονομιά σας;

Αν δεν σας ανήκουν, τότε είστε απατεώνες, αφού πουλάτε κάτι στο οποίο δεν έχετε κανένα απολύτως δικαίωμα.

Αυτά που βγάλατε στο σφυρί, ανήκουν στους Έλληνες πολίτες. Ρωτήσατε τους φυσικούς ιδιοκτήτες εάν συμφωνούν με το ξεπούλημα της περιουσίας τους;

Πότε πήρατε εντολή ρε κοπρίτες να κομματιάσετε την χώρα μου και να την βγάλετε σαν πόρνη στα παζάρια των τρισάθλιων αφεντικών σας;

Αλήτες ήσασταν τότε που χτίζατε το πρόβλημα, αλήτες είστε και τώρα που για να κρύψετε τις πομπές σας πουλάτε την πατρίδα μου.

Αν ήσασταν έντιμοι, θα ρωτούσατε τους ιδιοκτήτες και δεν θα ξεπουλούσατε αυτά που δεν σας ανήκουν...

Η απόφασή σας να ξαναβάλετε χέρι σε όσα δεν σας ανήκουν, είναι η καταδίκη σας.

Όση σαπίλα κι αν σπείρατε σε ετούτη τη χώρα, όσους καλοπληρωμένους κομματικούς στρατιώτες και αν αποκτήσατε, δεν θα μπορέσετε να αποφύγετε να γευτείτε τους καρπούς της σποράς σας…

Γιώργο πες αλεύρι... Ο δρόμος σου τελείωσε και αρχίζει ο τρόμος... Ο δικός σου εφιάλτης μόλις αρχίζει...

  • Πωλούνται και επισήμως ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΥΑΘ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο
  • Φορέα εκποίησης δημόσιας γης και ΔΕΚΟ αποφάσισε η κυβέρνηση
  • ΥΠΟΙΚ: Τα μέτρα θα ανακοινωθούν μετά από συνεννόηση με τα πολιτικά κόμματα
Από την πώληση του ΟΤΕ, της ΕΥΑΘ, του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, του ΟΛΠ και του ΟΛΘ, ξεκινούν οι αποκρατικοποιήσεις όπως αναφέρει σε ανακοίνωση του το υπουργείο Οικονομικών. Όσον αφορά στα νέα μέτρα, ύψους 6 δισ. ευρώ, αυτά θα ανακοινωθούν μετά την ολοκλήρωση της αξιολόγησης από την τρόικα και αφού συζητηθούν πρώτα με τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα.

Παράλληλα, σύμφωνα με το ΥΠΟΙΚ έχουν ήδη επιλεγεί σύμβουλοι αποκρατικοποιήσεων για: ΔΕΠΑ, ΕΑΣ, ΔΑΑ, ΤΠΔ, Ελληνικό, Φάσμα Συχνοτήτων, ΟΠΑΠ, ΟΔΙΕ, Κρατικά Λαχεία, ΕΛΒΟ, Κοίτασμα Αερίου «Νότια Καβάλα», Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι, Χαρτοφυλάκιο Ακινήτων Δημοσίου. Επίσης, έχουν δρομολογηθεί διαδικασίες για: ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΛΤΑ, ΛΑΡΚΟ, Καζίνο, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, Περιφερειακά Αεροδρόμια και Λιμάνια.

Στο σημερινό υπουργικό συμβούλιο αποφασίστηκε η δημιουργία Ταμείου Δημόσιας Περιουσίας με ειδικά χαρτοφυλάκια των προς ιδιωτικοποίηση συμμετοχών και δημόσιας γης για την επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων.

Όσον αφορά στα νέα μέτρα, ανέφερε πως θα ανακοινωθούν μετά την ολοκλήρωση της έκθεσης της τρόικας και αφού υπάρξει συνεννόηση με τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα, αποτυπώνοντας και επισήμως την κυβερνητική πρόθεση για συναίνεση.

  • Λέτε να ξεχρεώναμε αν τους δίναμε τον κοσμοπολίτη σκεπτόμενο και παγκοσμίως βραβευμένο για τον αντικαπνιστικό του αγώνα; Πόσο να πιάνει στην αγορά; Να τους κάνουμε την πρόταση για να ξέρουμε κι εμείς, το "βάρος" του πρωθυπουργού μας;



Ως αναπόφευκτη κρίνεται σε δημοσίευμα της Wall Street Journal η χρεοκοπία της Ελλάδας, ενώ εκτιμάται ότι η επικείμενη αλλαγή ηγεσίας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα σημάνει ακόμα χειρότερες μέρες για την Ελλάδα και γενικά τις χώρες που έχουν λάβει δάνειο από το Ταμείο.

"Το μόνο σοβαρό ερώτημα είναι πλέον τι μπορούμε να αποκομίσουμε από τις (επερχόμενες) πτωχεύσεις", επισημαίνει σε άρθρο της η Wall Street Journal (WSJ), με τον συντάκτη Ιρβάιν Στέλτζερ να είναι κατηγορηματικός. "Όπως και αν αποκαλέσεις την πτώχευση, αναδιάταξη, ήπια αναδιάρθρωση ή εθελοντισμό, παραμένει αναδιάρθρωση", υπογράμμισε.

Σημειώνει μάλιστα πως η Ελλάδα είναι ανίκανη να επιτύχει ακόμα και τους μεσοπρόθεσμους στόχους του μεταρρυθμιστικού προγράμματος που υποσχέθηκε προκειμένου να λάβει βοήθεια, λόγος που, όπως επισημαίνει, οι τρεις δανειστές της απειλούν να αποσυρθούν από την προσπάθεια διάσωσης.

"Αναγνωρίζεται πλέον από όλους ότι η Ελλάδα αλλά και η Ιρλανδία και η Πορτογαλία δεν θα μπορέσουν ποτέ μα ποτέ να αποπληρώσουν τα χρέη τους, σίγουρα όχι στην ώρα τους και ακόμα πιο σίγουρα όχι στην ολότητά τους", συμπληρώνει.

Σε ό,τι αφορά τον απερχόμενο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, εκτιμά ότι η επικείμενη αλλαγή ηγεσίας θα σημάνει ακόμα χειρότερες μέρες για την Ελλάδα και τις χώρες που έχουν λάβει δάνειο από το Ταμείο.

Φτάνει σε αυτό το συμπέρασμα διότι όποιος και να τοποθετηθεί διευθυντής "θα προτάξει ακόμα περισσότερη λιτότητα, σε αντάλλαγμα νέας βοήθειας, κάτι που για τους δανειζόμενους σημαίνει ύφεση και πτώχευση".

Σημειώνει επίσης ότι η στάση των Ευρωπαίων θεωρείται πως συγκλίνει όλο και περισσότερο προς αυτή της Γερμανίας που ζητά πιο σκληρά μέτρα, άμεσες ιδιωτικοποιήσεις αλλά και επιμερισμό των ζημιών στους ιδιώτες επενδυτές προκειμένου να υπογραφεί μια νέα δανειακή συμφωνία.

Μετά την πτώχευση της Ελλάδας βλέπει να ακολουθούν η Πορτογαλία και η Ιρλανδία, κάτι που θα θέσει σε κίνδυνο τον ισολογισμό της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας η οποία με τη σειρά της θα ζητήσει νέα κεφαλαιακή ενίσχυση από τις χώρες της ευρωζώνης.

"Σκεφτείτε ότι είναι υπαρκτός ο κίνδυνος να πληρωθείτε σε δραχμές αντί για ευρώ. Αλλά έτσι είναι οι επενδύσεις. Άλλωστε σκεφτείτε και το ποσοστό (20%) που αποδίδουν αυτά τα ομόλογα" αναφέρει χαρακτηριστικά, απευθυνόμενος στους κατόχους ελληνικών ομολόγων.

  • Δραματική ομολογία: "Λεφτά υπάρχουν μέχρι... τέλος Ιουλίου"
  • Δήλωση που κάνει ακόμη πιό πλούσιους τους σορτάκηδες που τζογάρουν εις βάρος της Ελλάδας, και ρίχνει στα Τάρταρα τις τελευταίες ελπίδες (όποιες ελάχιστες υπήρχαν) της Ελληνικής Οικονομίας
«Λεφτά υπάρχουν μέχρι... τέλος Ιουλίου. Από εκεί και πέρα έχουμε πρόβλημα...». Τη δραματική επισήμανση έκανε πριν από λίγο στο υπουργικό συμβούλιο ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ενημερώνοντας τους υπουργούς για την αδήριτη δημοσιονομική πραγματικότητα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Παπακωνσταντίνου επισήμανε ότι πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα καθώς -όπως αποκάλυψε- η τρόικα δίνει dead line μέχρι τις 10 Ιουνίου αν γίνει έκτακτη σύνοδος κορυφής (υπάρχει ένα τέτοιο ενδεχόμενο), ειδάλλως μέχρι 20 του μηνός, εφόσον πάμε κανονικά στη Σύνοδο των Βρυξελλών στις 24/6.

Για να γίνει αντιληπτό το αδιέξοδο της χώρας, ο υπ. Οικονομικών ενημέρωσε ότι το ΔΝΤ απαντά «δεν μπορώ να εγκρίνω λεφτά για τη χρηματοδότηση τη Ελλάδας εφόσον δεν υπάρξει έγκριση από ΕΕ» και από την άλλη, η Ευρώπη απειλεί ευθέως ότι «αν δεν πάρετε μέτρα που μας ικανοποιούν δεν πρόκειται να εκταμιευτεί η επόμενη δόση!»...

Σύμφωνα με όσα είπε στο υπουργικό ο κ. Παπακωνσταντίνου, οι πρώτοι οργανισμοί προς πώληση είναι ο ΟΛΠ, ο ΟΛΘ, η ΕΥΑΘ, η Ρostbank (Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο), ενώ κυριαρχεί η φημολογία ότι επίκειται έκτακτη εισφορά ώστε να καλυφθεί η μαύρη τρύπα των εσόδων...


...που μας οδηγεί μεθοδικά στην πλήρη καταστροφή;

Ακούω το τελευταίο διάστημα και διαβάζω κυρίως στις εφημερίδες, τις...δραματικές προειδοποιήσεις στελεχών της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού, ότι η κατάσταση είναι χάλια, είμαστε σε κίνδυνο να χρεοκοπήσουμε αν δεν πάρουμε την 5η δόση και λεφτά υπάρχουν μέχρι τις 18 Ιουλίου και πολλά άλλα.

Και βέβαια όσο καλλιεργείται αυτό το κλίμα, τόσο ο κόσμος ζει μέσα στην ανασφάλεια και νιώθει αβέβαιο το μέλλον του.

Εκείνο δε που σκέφτεται, είναι που είναι πιο ασφαλείς οι όποιες οικονομίες του.

Να πάει στην τράπεζα να τις πάρει; Κι αν τα πάρει τα λεφτά, να τα βάλει πού; Κι αν τον κλέψουν στο σπίτι; Δεν βλέπουμε τι γίνεται κάθε μέρα με την εγκληματικότητα;

Το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού λαού, δεν είναι λαμόγια. Είναι άνθρωποι σκληρά εργαζόμενοι που σε όλα τα χρόνια, τραβούν το κουπί της λάθος διαχείρισης των δημοσιονομικών αυτής της χώρας από ανίκανους κυβερνώντες.

Αυτό το μέρος του ελληνικού λαού, λοιπόν, αναρωτιέται γιατί αυτοί οι άνθρωποι που μας έχουν φέρει σε αυτό το τραγικό σημείο, δεν παραιτούνται. Απλά.

Τι να τις κάνει ο λαός τις συναινέσεις, τις συζητήσεις των πολιτικών αρχηγών και τις ανακοινώσεις ή διαρροές για νέα μέτρα, αύξηση του ΦΠΑ, τα χαράτσια στα ακίνητα κτλ.

Ο λαός, ρωτά, γιατί αφού είστε ανίκανοι να διαχειριστείτε αυτή την κρίση δεν παραιτείστε;

Οι ίδιοι που κυβερνούν σήμερα δεν ήταν εκείνοι που έλεγαν όταν μας έβαζαν στο μνημόνιο, ότι θα βγούμε σύντομα από την κρίση και παρουσίαζαν μάλιστα και χρονοδιαγράμματα; Ότι θα πάρουμε αυτά τα μέτρα και αναγνωρίζουμε τις θυσίες του λαού, όμως θα βγούμε πιο δυνατοί και θα πάμε στις αγορές να πάρουμε πάλι δανεικά πριν το 2012;

Πώς φτάσαμε από το σημείο εκείνο στην...δραματική συνομιλία του πρωθυπουργού με τον Σαμαρά και στο... "Αντώνη, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα".

Στις άλλες χώρες της κρίσης, δεν βλέπω να συμβαίνουν τα ίδια. Υπάρχει κάποιο σχέδιο ώστε να έχουν όσο το δυνατόν λιγότερες απώλειες και... αίμα (βλέπε Πορτογαλία), δεν έκαναν οριζόντιες και κάθετες περικοπές, δεν έκοψαν με μιας μισθούς, συντάξεις και δώρα και δεν αύξησαν τον ΦΠΑ.

Αλλού δε, όπου έβλεπαν οι δημοσιογράφοι πολιτικό και πρωθυπουργό, τον "χτυπούσαν" σαν χταπόδι με ερωτήσεις του στυλ: "γιατί μας κοροϊδέψατε, γιατί μας είπατε ψέματα".

Όλα αυτά αλλού. Εδώ, πώς φτάσαμε από το "λεφτά υπάρχουν", στο είμαστε έτοιμοι για χρεωκοπία;

Είναι λοιπόν ανίκανοι αυτοί οι άνθρωποι που διοικούν αυτόν τον τόπο και δεν μπορούν; Συμβαίνει κάτι άλλο που δεν μπορεί το μέσο μυαλό να καταλάβει;

Το σίγουρο είναι ότι ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ!

Και βλέπουμε και ακούμε καθημερινά από καθηγητές πανεπιστημίου και μάλιστα οικονομολόγους, ανθρώπους δηλαδή που το έχουν σπουδάσει το πράγμα, λύσεις και προτάσεις για διέξοδο.

Αντίθετα οι περαστικοί της πολιτικής, επιμένουν σε μια μέθοδο που όπως αποδεικνύεται δεν βγάζει πουθενά.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Απλό το ερώτημα. Κι αφού δεν το ρωτάει κανείς δημοσιογράφος απ όσο βλέπω στην τηλεόραση, να ρωτήσω εγώ τον πρωθυπουργό: Γιατί κύριε πρωθυπουργέ, δεν μπορείτε;;;

Του Ζαφείρη Σπυριδάκη από newstoday μοντάζ Γρέκι

Tο έργο του Γιώργου επιτέλους ολοκληρώνεται!!!

Ναι ρε παιδιά. Ο Γιώργος επιτέλους ολοκληρώνει!

Κουβαλήστε τις πετσέτες να σκουπιστεί ο άνθρωπος από τον ιδρώτα.

Ελπίζω δηλαδή όταν ολοκλήρωσε να ίδρωσε και όχι τίποτε άλλο… αν και χλωμό το βλέπω να προσπάθησε να μας σώσει…

Μάλλον άλλες προσπάθειες για να ολοκληρώσει επάνω μας κατάβαλε τόσο καιρό ο βραβευμένος σκεπτόμενος…

Είμαστε δύο βήματα από την καταστροφή και ο σύγχρονος Τσολάκογλου – Παπανδρέου μας ανακοινώνει πως τώρα θα δώσει τον αγώνα για να σώσει την Ελλάδα!!!

Σώπα ρε μεγάλε!!!

Τι είπες ρε γιγαντοτεράστιε;

Αποφάσισες να μας σώσεις;

Και μέχρι σήμερα τι έκανες δηλαδή; Έπαιζες τις… κουμπάρες;

Μέτρα, μέτρα κι άλλα μέτρα…

Που να τους πάρουν τα μέτρα και να τελειώνουμε με δαύτους.

Και είναι τόσο άχρηστοι, που και τα μέτρα που παίρνουν, δεν τους βγαίνουν (ή λέτε να τους βγαίνουν στο… ακριβώς;)

Το έχει η μοίρα μας, φαίνεται. Ότι είναι για πέταγμα στον Καιάδα, εμείς το κάνουμε πρωθυπουργό…

Άλλωστε, για τον σημερινό το επισήμανε και ο παππούς -Γεώργιος- (με εκείνη την αλήστου μνήμης προφητεία του: «αν κάποια στιγμή εσύ παιδί μου κυβερνήσεις τη χώρα θα την καταστρέψεις»).

Έτσι λοιπόν προς εκπλήρωση της «προφητείας» το άρχισε ο υιός -Αντρέας- και το ολοκληρώνει ο εγγονός –το Γιωργάκι-!!!

Πολλοί είναι αυτοί που σήμερα πέφτουν από τα σύννεφα.

Πολλοί θα νιώσουν το τράνταγμα της πτώσης!!!

Οι υπόλοιποι (οι λίγοι και οι εκλεκτοί) θα νιώσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς να… διογκώνονται.

Όσο για τον αγώνα του ΓΑΠ (που με ένα γκαπ να τελειώσει να ησυχάσουμε), ένα έχω να δηλώσω: Της κοντής ψ#$λής της φταίνε οι τρίχες…!

Έτσι δεν είναι Γιώργο μου;

Τι άλλο να πω ο άνθρωπος με ετούτους και τους τοιούτους που μπλέξαμε, μόνο με ένα γερό «σικτίρι» θα ξεμπερδέψουμε, ειδάλλως θα βλέπουμε την ζωή στη Βουλγαρία και θα… ζηλεύουμε!

Κωνσταντίνος

Αυτό το κείμενο που σας έφερα, είναι μια προσπάθεια για μια ελεύθερη πληροφόρηση. Ο καθένας λοιπόν θα μπορέσει να το διαβάσει και ίσως μπορέσει και να ενημερωθεί βαθύτερα σχετικά με τον αποκαλούμενο πλέον ισπανικό Μάη.
Heil Gap (or mind the gap)

Είμαστε απλοί άνθρωποι.
Είμαστε σαν εσάς: τους καθημερινούς ανθρώπους, που σηκώνονται κάθε πρωί για να σπουδάσουμε, να εργαστούμε ή να βρούμε δουλειά, άνθρωποι που έχουμε οικογένεια και φίλους.
Οι άνθρωποι, που κάθε ημέρα δουλεύουμε σκληρά για να παράσχουμε ένα καλύτερο μέλλον στους γύρω μας.
Μερικοί από μας τους θεωρούμε εαυτούς μας προοδευτικούς, άλλοι συντηρητικούς.
Μερικοί από εμάς πιστεύουμε στο Θεό, μερικοί όχι.
Μερικοί από εμάς έχουν σαφώς καθορισμένες ιδεολογίες, άλλοι είναι απολιτικοί, αλλά είμαστε όλοι ανήσυχοι και θυμωμένοι για τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές που βλέπουμε γύρω μας: τη διαφθορά μεταξύ πολιτικών, επιχειρηματιών, τραπεζιτών, αφήνοντας μας αβοήθητους, και διχως φωνή.

Αυτή η κατάσταση έχει εξελιχτεί έτσι ώστε να αποκαλείται , η «ομαλότητα», μια καθημερινή ταλαιπωρία, χωρίς ελπίδα.
Αλλά αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, θα μπορέσουμε να την αλλάξουμε.
Ήρθε η ώρα να αλλάξουμε τα πράγματα, ο χρόνος για την από κοινού οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας .

Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε σθεναρά ότι:
• Οι προτεραιότητες για κάθε προηγμένη κοινωνία πρέπει να είναι η ισότητα, η πρόοδος, η αλληλεγγύη, η ελευθερία του πολιτισμού, δια την βιωσιμότητα την ανάπτυξη, την ευημερία και την ευτυχία των ανθρώπων.
• Αυτά είναι αναφαίρετες αλήθειες που πρέπει να τηρούνται στην κοινωνία μας: το δικαίωμα στη στέγαση, την απασχόληση, τον πολιτισμό, την υγεία, την εκπαίδευση, την πολιτική συμμετοχή, την ελεύθερη προσωπική ανάπτυξη, καθώς και τα δικαιώματα των καταναλωτών για μια υγιή και ευτυχισμένη ζωή.
• Η τρέχουσα κατάσταση της κυβέρνησης και του οικονομικού μας συστήματος, δεν φροντίζουν δια αυτά τα δικαιώματα, και με πολλούς τρόπους αποτελεί ένα εμπόδιο για την πρόοδο της ανθρωπότητας.
• Η δημοκρατία ανήκει στο λαό (δήμος άτομα =, κράτος = κυβέρνηση) (demos = people, krátos = government) το οποίο σημαίνει ότι η κυβέρνηση ασκείται από όλους μας.
• Ωστόσο, στην Ισπανία, οι περισσότεροι από την καθεστηκυία πολιτική τάξη ούτε καν μπαίνουν στον κόπο να μας ακούσουν .
• Οι πολιτικοί θα πρέπει να μεταφέρουν τη φωνή μας στα θεσμικά όργανα, διευκολύνοντας την πολιτική συμμετοχή των πολιτών μέσω της άμεσων διαύλων που θα προσφέρουν το μεγαλύτερο όφελος για την ευρύτερη κοινωνία, και ΟΧΙ να πλουτίζουν και να ευημερούν εις βάρος μας, μεριμνώντας μόνο για τη δικτατορία των μεγάλων οικονομικών δυνάμεων και για την κατοχή της εξουσίας , μέσω ενός δικομματισμού από τους ακλόνητους κομματικούς οργανισμούς PP & PSOE.
• Σφοδρή επιθυμία για την εξουσία και τη συσσώρευση πλούτου, μόνο σε λίγους, Δημιουργούν ανισότητα, την ένταση και την αδικία, η οποία οδηγεί Οι πεπαλαιωμένες και αφύσικη οικονομική καυσίμων μοντέλο της κοινωνικής μηχανής σε έναν αυξανόμενο κύκλο που η ίδια καταναλώνει με τον εμπλουτισμό λίγους και στέλνει στη φτώχεια τα υπόλοιπα. Until the collapse. Μ στη βία, την οποία εμείς απορρίπτουμε.
• Το ξεπερασμένο και αφύσικο οικονομικό μοντέλο που τροφοδοτεί τον κοινωνικό μηχανισμό σε έναν αυξανόμενο στροβίλισμα που ΑΥΤΟ- ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΕΤΑΙ μέσα από τον πλουτισμού των ολίγων και στέλνοντας στη φτώχεια τους υπολοίπους .
• Μέχρι την κατάρρευση.
• Η θέληση και το σκοπός του ισχύοντος συστήματος είναι η συσσώρευση του χρήματος όχι την επάρκεια και την ευημερία της κοινωνίας.
• Σπατάλη πόρων, την καταστροφή του πλανήτη, δημιουργώντας ανεργία και δυστυχισμένους καταναλωτές.
• Οι πολίτες είναι τα γρανάζια μιας μηχανής σχεδιαστεί για να εμπλουτίσει μια μειοψηφία η οποία δεν αφορά τις ανάγκες μας.
• Είμαστε ανώνυμα, αλλά χωρίς εμας τίποτε από αυτά δεν θα υπήρχε, γιατί εμείς κινούμε στον κόσμο.
• If as a society we learn to not trust our future to an abstract economy, which never returns benefits for the most, we can eliminate the abuse that we are all suffering.
• Αν ως κοινωνία έχουμε μάθει να μην εμπιστευόμαστε το μέλλον μας σε μια αφηρημένη οικονομία, από την οποία οι περισσότεροι δεν είδαμε όφελος, ΜΠΟΡΟΥΜΕ να εξαλείψουμε τις καταχρήσεις από τα οποίες ΟΛΟΙ υποφέρουν.
• Χρειαζόμαστε μία ΗΘΙΚΗ επανάσταση. .
• ΑΝΤΙ ΝΑ ΒΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΘΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ .
• Είμαστε άνθρωποι, ΟΧΙ προϊόντα.
• Δεν είμαι ένα προϊόν εξ αυτών που διατίθενται προς αγορά .
• Για όλα τα παραπάνω, είμαι εξοργισμένος.
• Νομίζω ότι μπορώ να το αλλάξω
• Νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
• Γνωρίζω ότι μαζί μπορούμε ,
• Γνωρίζω ότι μπορώ να βοηθήσω.
• Ξέρω ότι μαζί μπορούμε.

Το spread του δεκαετούς ομολόγου ξεπέρασε σήμερα τις 1400 μονάδες βάσης και τα ασφάλιστρα κινδύνου cds τις 1500.

Κινούνται πλέον σε επίπεδα… πιστωτικής κάρτας.

Η εξέλιξη αυτή απαξιώνει την ελληνική οικονομία μια και το μέλλον της, υπό την παρούσα κυβέρνηση, διαγράφεται ζοφερό.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Πρώτον γιατί οι αγορές θεωρούν τελειωμένη την ελληνική κυβέρνηση. Εκτιμούν οτι δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί την κρίση.

Δεύτερον, γιατί βλέπουν ο,τι η Ε.Ε. με την αναβλητικότητά της όχι μόνο δεν λύνει, αλλά επιδεινώνει το πρόβλημα.

Τρίτον, γιατί προεξοφλούν την αποτυχία μας και πιέζουν για κάποια βίαιη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Τέταρτον, γιατί ενδεχομένως, θέλουν να μας οδηγήσουν σε πτώχευση και να τελειώνουν μια ώρα αρχύτερα με το… ελληνικό ζήτημα.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα η κυβέρνηση Παπανδρέου εξωθείται να λάβει δραματικές αποφάσεις, υπό ασφυκτικό κλοιό πιέσεων.

Από παντού την πιέζουν να ..θυσιάσει κάποια ΔΕΚΟ, δηλαδή περιουσία του ελληνικού λαού, για να δούν οι αγορές… αίμα και να ηρεμήσουν.

Δεν θα ηρεμήσουν, παρά μόνο προσωρινά.

Το πιθανότερο είναι ο,τι θα συνεχίσουν να πιέζουν για περισσότερο αίμα...

Πολύ φοβούμαι ό,τι ο κ. Παπανδρέου εγκλωβισμένος, όπως είναι, και δέσμιος των επιλογών του, ελάχιστες πιθανότητες έχει να κάνει κάτι διαφορετικό απ’ αυτό που του υπαγορεύουν οι αγορές και τον… συμβουλεύουν οι δήθεν φίλοι και εταίροι.

Η κατάσταση είναι φανερό ό,τι βρίσκεται εκτός ελέγχου.

Η χώρα χρειάζεται πολιτική αλλαγή.

Έχει ανάγκη από ηγεσία αποφασισμένη να αλλάξει την ροή των πραγμάτων.

Διαφορετικά ο... Τιτανικός οδεύει, με μαθηματική ακρίβεια, κατ’ ευθείαν προς το παγόβουνο και “ημείς άδομεν...”.

Κ.Ρ.


Στις 24 Μαΐου 1626, ο Ολλανδός Πίτερ Μίνουιτ αγοράζει από τους Ινδιάνους το νησί του Μανχάταν. Τιμή πώλησης: μπιχλιμπίδια που φάνταζαν υπέροχα και μπρελόκ, αξίας 24 δολαρίων.

Αν η παραπάνω «αγοροπωλησία» είναι για να αναφέρεται στα εγχειρίδια τέσσερις αιώνες μετά, το ίδιο θα αναφέρεται η ‘αγοροπωλησία’ που επιχειρεί η κυβέρνηση να περάσει σε σχέση με τη δημόσια περιουσία. Θα το αναφέρουν τα βιβλία του μέλλοντος ως μια περίπτωση ανάλογη πώλησης αγαθού μεγάλης αξίας, σε εξευτελιστική τιμή.

Ακόμα όμως και αυτή η πώληση, πιθανόν να άξιζε αν έδινε την οριστική λύση στο θέμα του δανεισμού. Τι δίνει όμως; Σίγουρα ΟΧΙ.

Πρώτον γιατί πουλάμε τα πάντα, αλλά με υποτιμημένη τιμή πώλησης, το ποσό που μαζεύουμε, είναι ένα ελάχιστο μέρος του χρέους. Όταν εξακολουθείς να είσαι χρεωμένος, τι νόημα έχει να χρωστάς κάτι λιγότερο; Στην αγορά είναι γνωστό πως αν χρωστάς πολλά, έχεις προβλήματα εσύ. Αν χρωστάς πάρα πολλά, το πρόβλημα το έχουν οι δανειστές σου. Εκείνοι ανησυχούν, όχι εσύ. Εμείς τώρα ως σύνολο, θέλουμε να δώσουμε όλη την δημόσια περιουσία μας και να περάσουμε από τα πάρα πολλά, στα πολλά. Δηλαδή και χάνουμε την περιουσία μας και είμαστε σε χειρότερη θέση. Τέτοια προοπτική, ούτε η πιο διεστραμμένη φαντασία, δεν μπορούσε να φανταστεί. Κάποια μυαλά στην Ελλάδα (πολιτικοί) και στο εξωτερικό (‘επιχειρηματίες’), τη σκέφτηκαν και φαίνεται να την υλοποιούν με επιτυχία.

Ο κυριότερος όμως λόγος, που η πώληση δημόσιας περιουσίας θα είναι μια τρύπα στο νερό, είναι ότι δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες που μας οδηγούν στο να δανειζόμαστε. Γιατί δανειζόμαστε; Η απάντηση εδώ θα χωρούσε ένα ολόκληρο βιβλίο. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε ότι ένα μεγάλο μέρος των δανείων, κατευθύνεται στην ελίτ του πολιτικού-οικονομικού-κοινωνικού συστήματος. Για ανύπαρκτες υπηρεσίες καθορίζουν για τον εαυτό τους αμοιβή εξωφρενική. Έχει νόημα λοιπόν να μειώνουμε το χρέος εφόσον το ίδιο σύστημα αφού εξακολουθεί να είναι σε ισχύ, θα θεωρήσει και θα απαιτεί προμήθειες που θα μας οδηγήσουν πάλι στην αύξηση του χρέους; Πριν γεμίσεις ένα καλάθι, βουλώνεις τις τρύπες. Το πολιτικό επιχειρηματικό πλέγμα που λυμαίνεται την Ελλάδα σήμερα, είναι ο άδειος πάτος ενός βαρελιού. Γεμίζει ποτέ ένα τέτοιο βαρέλι; Δεν είναι αυτονόητο πως πρώτα διορθώνεις τον πάτο του βαρελιού (εδώ δηλαδή, αλλάζεις όλο το πολιτικό σύστημα τους υποστηρικτές και τα τσιράκια του) και μετά ξεκινάς να μαζεύεις οτιδήποτε;

Και τα τοιχώματα όμως του βαρελιού, είναι πλεγμένα με καλάμια και αφήνουν τα αγαθά να ρέουν προς τα έξω. Δεν ξεχνάμε την μειωμένη παραγωγή μας: η αλήθεια είναι ότι παράγουμε πολύ λιγότερα αγαθά από τότε που μπήκαμε στην Ε.Ε. Οι λόγοι φυσικά είναι πολλοί. Αλλά το γεγονός παραμένει: η Ελληνική παραγωγή στα επίπεδα που είναι τώρα, δεν μπορεί να στηρίξει το σημερινό επίπεδο διαβίωσης της κοινωνίας μας. Αυτό το σημείο, είναι, κατά την άποψή μας, πολύ πιο δύσκολο να λυθεί από ότι το προηγούμενο με το πολιτικό σύστημα. Σε καμιά περίπτωση όμως δεν βοηθάει η πώληση δημόσιας περιουσίας. Ακόμα και αν πουληθεί όλη, πως ακριβώς θα βοηθήσει την ελληνική παραγωγή; Το ότι θα έρθουν οι ξένοι εδώ και θα κάνουν επενδύσεις, γιατί θα βρουν το ‘κατάλληλο κλίμα’, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Οποιαδήποτε στιγμή, βρουν πιο ‘ευνοϊκό’ κλίμα οπουδήποτε αλλού, απλώς τα μαζεύουν και φεύγουν. Ακόμα και να έρθουν να επενδύσουν στην Ελλάδα (πράγμα απίθανο, γιατί ποτέ δεν μπορούμε να συναγωνιστούμε το μεροκάματο ενός Κινέζου, ή ακόμα και ενός Βούλγαρου εργαζόμενου), θα είμαστε μια ζωή στην απόλυτη διάθεση των ‘επιχειρηματιών’ αυτών.

Ναι, τα ερωτήματα είναι δύσκολα. Αλλά σε καμιά περίπτωση η απάντηση, δεν είναι το χάρισμα της δημόσιας περιουσίας για 24 δολάρια.

Δηιδάμεια


Η απάντηση είναι πολύ απλή, αλλά ταυτόχρονα και τόσο δύσκολο να γίνει κατανοητή από τον ανυποψίαστο πολίτη. Η συναίνεση, σπεύδουμε να πούμε από την αρχή, δεν συμφέρει την «παράγκα» της μεταπολίτευσης, δηλαδή το σάπιο και διεφθαρμένο κρατικοδίαιτο καθεστώς της διαπλοκής, το οποίο στηρίζεται πάνω στο πολίτευμα της προεδρευόμενης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

Αυτό το θεατρικό πολιτικό σύστημα, πρέπει να έχει πάντα έτοιμη εναλλακτική λύση σε περίπτωση κατάρρευσης της κυβέρνησης, προκειμένου να την προωθήσει για να μην χάσει τον έλεγχο. Στην πραγματικότητα είναι ένα θεατρικό και πομπώδες πολιτικό σύστημα, στο οποίο κουμάντο κάνουν τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω του και ο λαός χρησιμοποιείται απλά ως απαραίτητο ντεκόρ, ως χειροκροτητής εκείνου του επαγγελματία ηθοποιού-πολιτικού που την κατάλληλη στιγμή θα φωτίσουν οι προβολείς της σκηνής.

Αν δεν υπάρχει αυτή η αναγκαία διάσταση συμπολίτευσης – αντιπολίτευσης (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ), ώστε ο λαός να διχάζεται και να κατευθύνεται έντεχνα από την προπαγάνδα του καθεστώτος προς την μια ή την άλλη πλευρά, τότε θα δημιουργηθεί αμέσως λαϊκή αντιπολίτευση με την άνοδο νέων πολιτικών δυνάμεων ανεξέλεγκτων από το καθεστώς και πέρα από τους κομματικούς μηχανισμούς του συστήματος. Η ζωή δεν ανέχεται κενά και τα κυρίαρχα συμφέροντα το γνωρίζουν καλά αυτό.

Την εκάστοτε κυβέρνηση (είτε σήμερα είναι ο Παπανδρέου, είτε χθες ο Καραμανλής), την συμφέρει λοιπόν, να εμφανίζεται ως ενωτική και να ζητά συναίνεση, την δε εκάστοτε αντιπολίτευση την συμφέρει να…. μην συναινεί φανερά, ώστε να κατορθώνει να ηγείται της λαϊκής αντιπολίτευσης, να εκμεταλλεύεται δηλαδή τη λαϊκή αγανάκτηση και οργή, περιμένοντας στην ουσία στον προθάλαμο της εξουσίας, για να πέσει το ώριμο φρούτο της κυβέρνησης. Όμως η πραγματική συναίνεση διαμορφώνεται αλλού, στους σκοτεινούς θαλάμους της διαπλοκής των συμφερόντων της ολιγαρχίας.

Εσείς λοιπόν τώρα τι λέτε; Θα υπάρξει εμφανής συναίνεση ή όχι;

Θλιβόμαστε να βλέπουμε ακόμα πολίτες που τσιμπάνε στην προπαγάνδα και δεν μπορούν να βγάλουν τις κομματικές παρωπίδες τους, ώστε να αντιληφθούν τι συμβαίνει.

Όταν όμως, το ίδιο το καθεστώς διαπιστώσει κάποια στιγμή, ότι τα πράγματα τείνουν να ξεφύγουν και ότι καταρρέει και το μοντέλο της αντιπολίτευσης που προωθεί, τότε θα περάσει στο τελευταίο του τέχνασμα. Θα αποσύρει από την κυκλοφορία τους πολιτικούς και τα κόμματα και θα παραδώσει την εξουσία σε μία δήθεν Εθνική Κυβέρνηση τεχνοκρατών (παλαιότερα στρατιωτικών) και λοιπών σαλταδόρων των σαλονιών του Κολωνακίου και των Βορείων Προαστείων, για την δήθεν σωτηρία της Πατρίδας (διάβαζε σωτηρία των συμφερόντων της κρατικοδίαιτης ολιγαρχίας). Αλλά και εδώ υπάρχει έτοιμο μοντέλο. Οι αποσυρθέντες πολιτικοί, με τη βοήθεια του ίδιου του καθεστώτος, θα προωθηθούν στην ηγεσία της ακέφαλης λαϊκής αντιπολίτευσης, ώστε να επανακάμψουν και πάλι αργότερα στα πράγματα. Είμαστε δυστυχώς σκλάβοι.

Μια λύση υπάρχει για να απελευρωθεί ο λαός από το τυραννικό καθεστώς. Το καθεστώς (μαζί με όλα τα συστατικά του, πολιτικό σύστημα, πολιτικούς, ΜΜΕ και συμφέροντα) πρέπει να συντριβεί σε ευθεία σύγκρουση με μια γνήσια λαϊκή αντιπολίτευση. Τότε μόνο θα χάσει κάθε έλεγχο, θα ηττηθεί οριστικά και ο λαός θα απελευθερωθεί, αναδεικνύοντας από τα σπλάχνα του νέες πολιτικές δυνάμεις.

Καλημέρα λοιπόν και καλή συναίνεση.

Να που οι καλοί δεν χάνονται ποτέ. Έτσι και η κορυφαία, η αξεπέραστη, η γυναίκα AZAX που κατάφερε αυτό που δεν κατάφεραν Τσέτες, ναζήδες, γερμανοτσολιάδες, μαντέληδες, τσουκάτοι, βαλιτσοφόροι προδότες, ρουφιανόσκυλα μαυραγορίτες, (+ όρνεα, σκουλήκια και ύαινες της ασιατικής υπαίθρου) και άλλες εκλεκτές περσόνες της ιστορίας, είναι πάλι εδώ! Πάλι μαζί μας!

Δείγμα ότι το ΠΑΣΟΚ ξέρει να εκτιμά υπερκομματικά την ικανότητα μίας γυναίκας να καθαρίζει εκατομύρια πτώματα, αγέννητα έμβρυα ξεριζωμένα, κοριτσάκια κομματιασμένα από δόντια αδελφών γειτόνων, διαμελισμένους άνδρες, μάτια γυναικών, όρχεις παπούδων, γένια παπάδων, το αιδοίο της γιαγιάς μας κλπ κλπ.

Αυτή δεν είναι γυναίκα, είναι δεξαμενή με οξύ. (κλικ στην εικόνα)


Να λοιπόν η κυρία Ρεπούση, επιλαχούσα στο πρόγραμμα “Θαλής”.

Οι επιδοτήσεις κυμαίνονται από 400,000 – 1.200.000!!!

Κατάλαβες μαλάκα Πόντιε, που δεν ξεστραβώνεσαι να γράψεις ένα βιβλίο για το πόσο ανωμαλάρα ήταν ο προ-παπούς σου (σαν την μακαρίτισα την ερωμένη του βιομήχανου ένα πράμα, που καθόταν πάνω σε ξιφίδια), για να χεστείς και συ στο τάληρο;

Και στη δόξα βεβαίως – βεβαίως…


Πληροφορίες, διασταυρωμένες, από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και συγκεκριμένα από την Πολυτεχνική Σχολή της Ξάνθης, σκιαγραφούν ένα σκηνικό που μάλλον "μυρίζει" πάρα πολύ, όζει για την ακρίβεια και εκθέτει τις ό,ποιες προσπάθειες επιβολής αξιοκρατίας, διαφάνειας και ανόρθωσης του τριτοβάθμιου συστήματος εκπαίδευσης που προσπαθεί να επιβάλει στην χώρα η υπουργός Παιδείας κυρία Διαμαντοπούλου.

Μαθαίνουμε για διδακτικό προσωπικό που φέρεται αλλοπρόσαλλα προς τους φοιτητές, αλλά και προς τους συναδέλφους...
Μαθαίνουμε για δημιουργίες "τσιφλικιών", αλλά και για διδάσκοντες που διαμένουν μόνιμα σε άλλες χώρες...
Μαθαίνουμε για προσπάθειες επιβολής κλίματος αναξιοκρατίας (π.χ. σύζυγος να διορίζει την σύζυγο στον "τομέα" του)...
Μαθαίνουμε για οικογενειοκρατίες αλλά και για καταστάσεις που χρήζουν παρέμβασης ειδικών ψυχολόγων - ψυχαναλυτών...
Μαθαίνουμε για ψυχολογικούς πολέμους που στήνονται για να κόψουν σταδιοδρομίες και να οδηγήσουν στην εθελουσία έξοδο ικανότατους ακαδημαϊκούς...
Μαθαίνουμε μέχρι και για... διδακτορικά που γίνονται απόντων των συμμετεχόντων σε αυτά, οι οποίοι προτιμούν να παραμένουν στις χώρες διαμονής τους...

Επειδή δεν έχουμε καμία διάθεση να προλάβουμε το υπουργείο και να υποκαταστήσουμε το έργο των αρμοδίων της κυβέρνησης, κάνουμε μία έκκληση για έρευνα σε βάθος, προκειμένου να αποακατασταθεί η τάξη, προκειμένου να πάψουν να πληρώνονται αδρότατα άνθρωποι που δεν μετέχουν των ακαδημαϊκών τους υποχρεώσεων ή να εξέλθουν από το πανεπιστήμιο άνθρωποι που δεν αντιλαμβάνονται καν την έννοια της λέξης "εκπαίδευση".

Θα κλείσω, την παρέμβαση αυτή, με δύο απορίες προς την ίδια την κυρία Διαμαντοπούλου: Είναι δυνατόν ακαδημαϊκός να βρίσκεται εκτός χώρας κατά το μεγαλύτερο διάστημα του διδακτικού έτους και ταυτόχρονα να πληρώνεται κανονικά; Είναι δυνατόν να αποδέχεται τόσο το υπουργείο όσο και η Πανεπιστημιακή κοινότητα, δημιουργία αναστάτωσης και διασποράς ψευδών ειδήσεων (προς ίδιον φυσικά όφελος) από πανεπιστημιακούς προς πανεπιστημιακούς;

Απορία άλλη δεν καταθέτω, προς στιγμήν. Εάν χρειασθεί θα επανέλθω, με ονόματα και πάρα πολλά στοιχεία που επιβεβαιώνουν απηυδισμένοι ακαδημαϊκοί της Πολυτεχνικής Σχολής Ξάνθης...

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Μήπως θα έπρεπε να γίνονται κάποιοι "ποιοτικοί" έλεγχοι στους ακαδημαϊκούς; Μήπως θα έπρεπε να ελέγχονται οικονομικά σε άτακτα χρονικά διαστήματα; Μήπως θα έπρεπε όμως -κυρίως- να ελέγχονται τακτικά για το σε ποιά ακριβώς ψυχολογική ισορροπία (ή ανισορροπία) βρίσκονται; Εάν επιβάλλεται ο διανοητικός έλεγχος όσων οπλοφορούν, γιατί να μην επιβάλλεται και σε όσους "εκπαιδεύουν"; Είναι δυνατόν λαμπροί επιστήμονες να "ταυτίζονται" με παρείες του πνεύματος;
Η Ευρώπη πυροβολεί ομαδικά την Αθήνα. Πολύ φοβόμαστε ότι οι μεγάλες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου έχουν κουραστεί τόσο πολύ από προτάσεις τύπου «υπάλληλοι σε εφεδρεία» που στο τέλος θα σεβαστούν απόλυτα το γεγονός ότι η χώρα διαθέτει Σύνταγμα, κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Καμιά φορά οι ευχές γίνονται πραγματικότητα...

Το βαθιά διεφθαρμένο πολιτικό – εκδοτικό κατεστημένο έκρυβε χρόνια τώρα την αλήθεια από τον ελληνικό λαό. Όσες φωνές τόλμησαν να ορθώσουν έναν διαφορετικό λόγο προσπάθησαν με κάθε τρόπο να τις φιμώσουν. Ένας τεράστιος παρακρατικός μηχανισμός λειτουργούσε επί σειρά δεκαετιών με αντικειμενικό στόχο τη διαφύλαξη της εξουσίας για λογαριασμό μερικών οικογενειών.

Σήμερα, οι χαμαιλέοντες του δημόσιου βίου επιχειρούν να αλλάξουν προσωπείο και να πάρουν την μορφή του σωτήρα. Ωστόσο, έχουν ξεκοπεί εδώ και χρόνια με την παραγωγική διαδικασία, με τη ζώσα πραγματικότητα. Αναπαράγουν μοντέλα εξουσίας και πρότυπα ζωής που υπάρχουν μόνο στον δικό τους αποστειρωμένο μικρόκοσμο. Αποστειρωμένο από τα πραγματικά προβλήματα του πραγματικού κόσμου. Ακόμη και σήμερα, μία ανάσα πριν την απειλούμενη πλήρη κατάρρευση της χώρας, δείχνουν να μην έχουν αντιληφθεί το παραμικρό για το τι περιμένει αυτό τον τόπο. Λες και δεν τους ενδιαφέρει, το οποίο και μοιάζει να είναι και η μόνη αλήθεια...

Η Ευρώπη νιώθει ότι το πολιτικό κατεστημένο των Αθηνών την κοροϊδεύει, ηθελημένα ή αθέλητα. Και δεν είναι διατεθειμένη να συνεχίσει να ανέχεται αυτόν τον παραλογισμό. Ζητούν το αυτονόητο, να υπάρξει συναίνεση μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων. Κι η απάντηση είναι ότι η Ευρώπη είναι δήθεν υποχρεωμένη να μείνει αλληλέγγυα στην Αθήνα και να χρηματοδοτήσει με τα δικά της χρήματα τη συνέχιση της κατασπατάλησης των πόρων του δημοσίου. Ζητούν να συμμετάσχουμε κι εμείς στο πρόγραμμα της δικής μας σωτηρίας, πουλώντας περιουσιακά μας στοιχεία, κι η απάντησή μας είναι ότι είμαστε υπερήφανοι για να δεχόμαστε... προσταγές.

Όταν αύριο θα αγοράζουμε τη βενζίνη και τα τρόφιμα με κουπόνια, όπως γινότανε και στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, τότε ίσως αντιληφθούμε πόσο άδικο έχουμε και δεν κατεβήκαμε ακόμη στο δρόμο για να τους περάσουμε ένα και μόνο μήνυμα: Πηγαίνετε σπίτια σας.

Δυστυχώς, πιστέψαμε αφελώς ότι οι υπαίτιοι του εθνικού μας ξεπεσμού θα ήσαν ικανοί να αντιληφθούν τα λάθη τους και να αναδείξουν τις δήθεν κρυμμένες τους αρετές.

Είναι ανίκανοι να κυβερνήσουν, είναι ανίκανοι να βγάλουν τη χώρα από την κρίση. Ας μας αποδείξουν το αντίθετο και θα αναθεωρήσουμε. Ας αποδείξουν για μία έστω φορά ότι θέτουν υπεράνω των προσωπικών τους επιδιώξεων το κοινό καλό και εμείς θα ζητήσουμε συγνώμη. Να δηλώσουν με αντρίκειες καθαρές κουβέντες ότι πρώτα απ’ όλα είναι η Ελλάδα και οι Έλληνες και έπειτα οτιδήποτε άλλο. Αυτό θέλουμε, αυτό απαιτούμε. Να μην χρειαστεί να απολογηθούμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας που δεν τους έχουμε ακόμη στείλει στα σπίτια τους...
Για να καταλάβω (αν έχω καταλάβει): Η ΕKΤ λοιπόν δεν θέλει να ακούσει τίποτα για οτιδήποτε σχετικά με αλλαγές στους αρχικούς όρους των ελληνικών ομολόγων. Διότι ακόμα και επιμήκυνση θεωρείται αναδιάρθρωση. Η αναδιάρθρωση αυτή, λένε ορισμένοι, θα ενεργοποιήσει (αν και όχι 100% σίγουρο) την πληρωμή των CDS.

Διαβάζουμε ότι αν ενεργοποιηθούν τα CDS, ορισμένοι θα λάβουν $30 δισ. σύμφωνα με διάφορα δημοσιεύματα. Υποθέτω ότι αυτά τα $30 δισ. θα πληρωθούν αν το κούρεμα είναι περίπου στο 50%.

Το ερώτημα είναι το εξής; Για ποιο λόγο να μην ενεργοποιηθούν και να μην πληρωθούν; Να τονίσω ότι, αυτά τα παράγωγα προϊόντα, είναι εργαλεία ασφάλισης έναντι μη πληρωμής, σε περίπτωση που γίνει αθέτηση υπόσχεσης από τον εκδότη που έχει την υποχρέωση να πληρώσει το ομόλογο.

Κάποιες τράπεζες (όπως το ΤΤ παλαιότερο) έχουν αγοράσει και έχουν πληρώσει ένα premium για να εξασφαλιστούν έναντι μη πληρωμής. Μακάρι να ήταν φορτωμένες όλες οι ελληνικές τράπεζες με CDS για να μην είχαν πρόβλημα σήμερα.

Για ποιο λόγο θέλει η Ευρώπη να μην ενεργοποιηθούν αυτά τα προϊόντα; Δεν θα πάρουν λεφτά οι τράπεζες που έχουν αγοράσει ελληνικά ομόλογα και δεν θα μειωθεί η έκθεση τους απέναντι σε ένα ελληνικό Credit event;

Όσον αφορά την Ελλάδα, η αρνητικότητα σε σχέση με τα CDS έχει να κάνει με την άγνοια γύρω από αυτά τα προϊόντα. Ειδικά όσον αφορά τα λεγόμενα naked CDS, η άγνοια αγγίζει επίπεδα παραλογισμού.

Η Ευρώπη όμως, για ποιο λόγο είναι τόσο εναντίον;

Για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό, θα πρέπει να εξετάσουμε ποιοι είναι αυτοί που έχουν αναλάβει την υποχρέωση να πληρώσουν. Ποιοι δηλαδή είναι οι underwriters.

Διότι όσον αφορά την Ελλάδα, το ποιος κάνει να πάρει και ποιος να δώσει (ποιος θα πληρώσει τη νύφη) από ένα ελληνικό default μας είναι αδιάφορο. Το ελληνικό κράτος δεν εμπλέκεται καθόλου σε αυτή τη διαδικασία. Με λίγα λόγια, δεν μας καίγεται καρφί!

Μήπως όμως (λέμε τώρα) οι underwriters είναι διάφορες ευρωπαϊκές τράπεζες; Μήπως είναι διάφορα ευρωπαϊκά συνταξιοδοτικά ταμεία; Μήπως, ένα ελληνικό credit event θα αποκαλύψει ότι διάφορα μπουμπούκια στην Ευρώπη (τράπεζες) θα χάσουν πολύ περισσότερα από μια απλή απομείωση σε ελληνικά ομόλογα; Μήπως, εκτός του ότι έχουν αγοράσει ελληνικά ομόλογα, έχουμε πουλήσει και ασφάλεια από πάνω; Μήπως (λέμε τώρα) θα αποκαλύψει (απογυμνώσει) περαιτέρω το Ponzi Scheme που ονομάζεται ευρωπαϊκό τραπεζικό σύμπλεγμα;

Και μήπως, όπως στην περίπτωση της AIG, τα διάφορα counterparties που έχουν κάνει underwrite αυτά τα προϊόντα (ευρωπαϊκές τράπεζες), δεν έχουν αρκετό κεφάλαιο για να μπορούν να καλύψουν τις χασούρες;; Μήπως δηλαδή έχουν πουλήσει πολύ περισσότερη ασφάλεια από όσο μπορούσαν και όσο θα έπρεπε; Διότι τα premiums ξέρουν να τα εισπράττουν, αλλά σαν ορισμένες ασφαλτικές εταιρείες στην Ελλάδα, όταν έρθει η στιγμή να πληρώσουν τη ζημιά, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.

Οι της Ευρώπης δηλαδή, προσπαθούν με διάφορες τακτικές να ακυρώσουν την ασφάλεια αυτοκινήτου που έχουν πληρώσει ορισμένοι, έτσι ώστε αν πάθεις ατύχημα, να μην πληρωθείς, διότι αυτή η ασφαλιστική εταιρεία δεν έχει το ρευστό!!! Και αντί να πιέζουν την ασφαλιστική εταιρεία να φτιάξει τα του οικονομικού της οίκου (τράπεζες), τα έχουν βάλει με τον ασφαλισμένο και του λένε να μην τολμήσει κατά λάθος να βρεθεί σε ατύχημα.

Αποτέλεσμα είναι ότι ορισμένοι έχουν πάει στην ΕΚΤ και έχουν βάλει τα κλάματα, ότι ένα ενδεχόμενο default θα τους σακατέψει τους ισολογισμούς. Διότι ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω την τρομοκρατία που σπείρουν ορισμένοι στο ενδεχόμενο αναδιάρθρωση του Ελληνικού χρέους.

Και αν είναι έτσι τα πράγματα, τότε ο κύριος Trichet θα πρέπει να κάνει ό,τι έκαναν οι Αμερικανοί στην περίπτωση της AIG. Τούτο είναι να ενισχύσει την AIG (Ευρωπαϊκές τράπεζες) και να αφήσει την Lehman Brothers (Ελλάδα στην περίπτωση αυτή) να κάνει default… για να πάρουμε ανάσα!!

Διότι από την μια τα νταηλίκια και οι απειλές δεν περνάνε και από την άλλη, τα νούμερα απλά δεν βγαίνουν για να μπορεί η Ελλάδα να αποφύγει ένα default. Και αν νομίζει η ΕΚΤ και ο κύριος Trichet ότι οι απειλές είναι αρκετές για να μην κάνει η Ελλάδα default, τότε με το συμπάθιο, αλλά μάλλον δεν θα έπρεπε να έχει τη θέση που έχει.

Όλα αυτά βέβαια δεν είναι παρά μια εικασία εκ μέρους μου. Ειλικρινά δεν ξέρω αν πράγματι το θέμα του counterparty risk που απορρέει από μια ελληνική αναδιάρθρωση είναι όντως θέμα. Αλλά δεν βρίσκω άλλο σενάριο για να δικαιολογήσω την τρομοκρατία που εκτοξεύεται από τους Ευρωπαίους πολιτικούς και την ΕΚΤ.

Και αν πράγματι φοβούνται τις επιπτώσεις μιας ελληνικής αναδιάρθρωσης τόσο πολύ, τότε επίσης με το συμπάθιο, αλλά μάλλον το ευρώ και η ΕΕ δεν έχουν μέλλον. Διότι αν δεν μπορούν να απορροφηθούν χασούρες από μια μικρή Ελλάδα, τότε τι θα γίνει σε αυτή την ήπειρο αν στο μέλλον δούμε κάποιο πιο σοβαρό ατύχημα;

Έτοιμος να τηλεφωνήσει στον Καρχιμάκη είναι ο Γιώργος

- Αν με πιέσουν θα πάω σε εκλογές!...

Αυτό επαναλαμβάνει διαρκώς ο πρωθυπουργός τις τελευταίες ώρες κι όπως όλα δείχνουν δεν αργεί η ώρα που ο Μιχάλης Καρχιμάκης θ αναλάβει δράση.

Το ίδιο θα πει και στον Αντώνη Σαμαρά τη Τρίτη.

- Αντώνη η θα συναινέσεις στα μέτρα η θα πάμε σε εκλογές με δική σου ευθύνη…
Τα πράγματα είναι οριακά για τη...
χώρα.

Από τη μεριά του τώρα ο Αντώνης Σαμαράς, που μετά από πολλά χρόνια στην εξορία βρέθηκε στο τιμόνι ενός μεγάλου κόμματος, δεν έχει κανένα λόγο να βιάζεται για εκλογές μια και απολαμβάνει το γεγονός ότι είναι καβάλα στ άλογο κι όλοι οι νταβατζήδες των ΜΜΕ ασχολούνται μαζί του: Συνεντεύξεις, προσκλήσεις σε γεύματα και δείπνα, χαιλίκια εντός και εκτός, μια πρωτοφανής κινητικότητα για τον «ξεχασμένο» μέχρι πρότινος Μεσσήνιο.

Ο πρωθυπουργός -και λόγω της θέσης του- έχει πλέον συνειδητοποιήσει ότι η χώρα κινδυνεύει από στιγμή σε στιγμή να του μείνει στο χέρι.

Η επιλογή να εισπράξει ο ίδιος και η οικογένεια Παπανδρέου την ρετσινιά της Ιστορίας, που θέλει τη χώρα με τη δική του ηγεσία να παραδίδεται στη κόλαση της χρεοκοπίας (με μεγάλες πιθανότητες να εξελιχθεί σε εθνική καταστροφή), δεν είναι μέσα στις «προτεραιότητες» του.


Ένας ριζικός ανασχηματισμός θα ήταν μια κάποια λύση. Μπορεί όμως ο πρωθυπουργός ν αντικαταστήσει τον υπουργό (Γ. Παπακωνσταντίνου), ο οποίος εδώ κι ενάμισι χρόνο συνομιλεί με όλους τους ομολόγους του στην Ευρώπη; Μπορεί να τον καπελώσει με κάποιον άλλο;

Δύσκολα.

Πόσο απέχουμε από τις εκλογές; Ένα τηλεφώνημα (του πρωθυπουργού) στον Καρχιμάκη!...

Tι θ ακολουθήσει μετά τις εκλογές;

Καλή ερώτηση.

Απάντηση: Συγκυβέρνηση Παπανδρέου, Σαμαρά, Κουβέλη, Ψυχάρη, Αλαφούζου, Κόκκαλη, Βαρδινογιάννη, Μπόμπολα, Θέμου, Χατζηνικολάου και Zέτας Μακρυπούλια.

Σκ@τά!..

Πηγή

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"

Όταν μιλάμε για τη κρίση στην Ελλάδα, όλοι πλέον γνωρίζουν τα ψέματα των Ευρωπαίων πολιτικών, και των τραπεζών που προσπαθούν να μας πείσουν ότι η κατάσταση ελέγχεται.

Στη πραγματικότητα όμως, η Ελλάδα θα καταρρεύσει. Το αν θα καταρρεύσει αύριο (που θα ήταν και η πιο έξυπνη λύση για όλους), ή σε ένα χρόνο (όταν δηλαδή τελειώσουν τα λεφτά της διάσωσης), είναι άσχετο. Το ερώτημα είναι τι θα συμβεί μόλις φτάσουμε σε αυτό το σημείο και αναγκαστούμε να αντιμετωπίσουμε τη σκληρή πραγματικότητα.

Ιδού μια λίστα του τι πρόκειται να συμβεί, μόλις πτωχεύσει η Ελλάδα:

  • Θα χρεοκοπήσουν αμέσως όλες οι ελληνικές τράπεζες.
  • Η ελληνική κυβέρνηση θα κρατικοποιήσει όλες τις τράπεζες.
  • Για να αποφευχθούν οι διαδηλώσεις των καταθετών στους δρόμους, όπως έγινε το 2002 στην Αργεντινή, με τον πρόεδρο της χώρας να εγκαταλείπει το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο από τη ταράτσα, η κυβέρνηση θα επιβάλλει απαγόρευση κυκλοφορίας, και ίσως και στρατιωτικό νόμο.
  • Η χώρα θα μετατρέψει όλα τα χρέη της σε «Νέες Δραχμές», ή όπως αλλιώς θα ονομάσει το νέο εθνικό της νόμισμα, αφού έτσι κάνουν όλες οι χώρες που κηρύσσουν πτώχευση.
  • Η Νέα Δραχμή θα υποτιμηθεί κατά περίπου 30-70% (πιθανόν 50%), μειώνοντας αυτομάτως κατά το αντίστοιχο ποσοστό και όλα τα χρέη της σε ευρώ.
  • -Οι Ιρλανδοί θα ακολουθήσουν σε μερικές μέρες, αποποιούμενοι των χρεών του τραπεζικού τους συστήματος.
  • Η Πορτογαλία θα περιμένει να δει αν υπάρξει χάος στους δρόμους της Ελλάδας, πριν αποφασίσει κι αυτή με τη σειρά της να κηρύξει πτώχευση.
  • Ένας αριθμός από γαλλικές και γερμανικές τράπεζες θα υποστεί σημαντικές απώλειες, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις κεφαλαιακής επάρκειας.
  • Η ΕΚΤ θα χρεοκοπήσει, αφού είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένη στο χρέος της ελληνικής κυβέρνησης, καθώς και των ελληνικών και ιρλανδικών τραπεζών.
  • Η γαλλική και η γερμανική κυβέρνηση θα συναντηθούν προκειμένου να αποφασίσουν αν θα αναχρηματοδοτήσουν την ΕΚΤ, ή θα της επιτρέψουν να τυπώσει χρήμα για να αντεπεξέλθει. Να σημειωθεί ότι η ΕΚΤ δεν είναι πολύ εκτεθειμένη σε χρέη εκτός ευρώ, οπότε θα μπορούσε κάλλιστα να ανακάμψει αν τυπώσει χρήμα. Κάτι τέτοιο όμως απαγορεύεται ρητά από το ιδρυτικό καταστατικό της. Βέβαια, και η ευρωπαϊκή συνθήκη απαγορεύει τις διασώσεις κρατών μελών, που όμως έγιναν. Επομένως ίσως να ξεπεραστεί και αυτό το εμπόδιο για την ΕΚΤ.
  • Η Γαλλία και η Γερμανία θα χρηματοδοτήσουν (ξανά και ξανά) τις τράπεζές τους, αλλά θα συμφωνήσουν επίσης, πως τέλος οι διασώσεις..
  • Θα γίνει σφαγή στις αγορές, όσον αφορά στα ισπανικά τραπεζικά ομόλογα, αφού οι επενδυτές που τα έχουν στα χέρια τους θα φοβηθούν για αναγκαστική επιβολή swaps. Και μάλλον θα έχουν δίκιο, αφού οι Ισπανοί θα προσπαθήσουν να διασώσουν τις τράπεζες τους μέσω αυτών ακριβώς των debt-equity swaps.
  • Οι κάτοχοι ισπανικών τραπεζικών ομολόγων θα προσφύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (και αλλού) στρεφόμενοι εναντίον των ισπανικών τραπεζών, ισχυριζόμενοι ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματά τους. Οι δίκες θα κάνουν χρόνια για να διεξαχθούν, και όταν τελικά γίνουν, κανένας δεν θα ενδιαφέρεται…

Όλοι τότε θα ασχολούνται με τις βρετανικές τράπεζες. Και τότε θα δούμε…

Prison Planet

(απόδοση S.A.)

  • Παγκόσμιοι πρωταθλητές ή ξεκάθαρος στόχος των διεθνών οικονομικών τρομοκρατών;
  • Εάν η κυβέρνηση Παπανδρέου πιστεύει πως μπορεί να βγει στις αγορές, τότε κάτι πολύ σάπιο κυκλοφορεί στις "δεξαμενές σκέψης" της
Όσο δεν καταλάβουν οι Έλληνες ιθύνοντες πως το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι πολιτικό, με σαφέστατα δείγματα αδυναμίας αντιμετώπισης μικρών και μεγάλων προβλημάτων που ανοίγουν τις πόρτες για οικονομικές επιθέσεις από τις ύαινες - τζογαδόρους της διεθνούς αλήτ, τόσο και θα σπρώχνεται χωρίς καμία επιφύλαξη η χώρα μας στην ένδοια, αφού η κερδοσκοπία εις βάρος των Ελλήνων έχει γίνει ασφαλής "επένδυση"...

Έτσι, νέο ρεκόρ κατέρριψε σήμερα το spread των ελληνικών 10ετών ομολόγων έναντι των γερμανικών bunds, ξεπερνώντας και τις 1.400 μονάδες βάσης, ενώ η απόδοσή τους ανήλθε στο 17%.

Ειδικότερα, στις 10:41 (ώρα Ελλάδ0ς), το πριμ που ζητούσαν οι επενδυτές για διακράτηση 10ετών ελληνικών ομολόγων έναντι των αντίστοιχων γερμανικών διευρυνόταν στις 1.411,8 μονάδες βάσης.

Οι ισχυρές πιέσεις στα ελληνικά ομόλογα αναζωπυρώθηκαν την περασμένη εβδομάδα εξαιτίας των σεναρίων για το χρέος της χώρας καθώς και της υποβάθμισης της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας από τον οίκο Fitch.

Η Fitch οδήγησε την Ελλάδα ακόμη πιο βαθιά στην κατηγορία υψηλού κινδύνου (junk), στο Β+ από ΒΒ+, τέσσερις βαθμίδες κάτω από την κατηγορία υψηλής διαβάθμισης (investment grade), υπογραμμίζοντας ότι ακόμη και μια εθελοντική επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής που εξετάζουν οι Ευρωπαίοι διαμορφωτές πολιτικής θα μπορούσε να θεωρηθεί στάση πληρωμής.

Η κυβέρνηση και τα βασικά μέσα ενημέρωσης μαζί με τους Διασώστες εκβιάζουν για πολιτική συναίνεση κραδαίνοντας στο λαό την απειλή της δραχμικής συντέλειας.

Ωστόσο κανείς από αυτούς δεν μπαίνει στον κόπο να μας εξηγήσει, κριτικά και αυτοκριτικά, γιατί το μνημόνιο-1 απέτυχε. Ποιες ήταν εκείνες οι παράμετροι που το έκαναν ανεπιτυχές. Ήταν πρόβλημα σχεδιασμού; Κι αν ναι σε ποια σημεία και ποιες είναι τώρα οι αναγκαίες αλλαγές; Ήταν πρόβλημα εφαρμογής; Πού ήταν τα εμπόδια; Πού ήταν οι ευθύνες;

Είναι προφανές ότι αν δεν εκτιμηθούν, εξηγηθούν αλλά και τυχόν επαναδιαπραγματευθούν αυτές οι προβληματικές παράμετροι – με όνομα, ονοματεπώνυμο και ημερομηνία – για τις οποίες απέτυχε το μνημόνιο-1 τότε γιατί να πετύχει το μνημόνιο-2…

Πώς μπορείς να ζητάς θυσίες όταν είσαι ανειλικρινής και αναξιόπιστος; Πώς είναι δυνατόν οι ίδιοι αποτυχημένοι σχεδιαστές, εκτελεστές και απολογητές να μην υποπέσουν στα ίδια ή και χειρότερα λάθη; Με ποια λογική;

Για τους Διασώστες τα πράγματα είναι πιο απλά. Ακόμη κι αν η αποστολή τους βαίνει προς παροδική ή μόνιμη ματαίωση αυτοί θα συνεχίσουν διότι επωφελούνται οικονομικά και από αυτή μόνη την κατάσταση της μετέωρης βιωσιμότητάς μας. Και βέβαια θα συνεχίσουν να επιμένουν «διασωστικά» αφού θα ωφελούνται και από τις όποιες ευκαιριακές πωλήσεις της περιουσίας μας προλαβαίνουν να κάνουν.

Αλλά μέσα σ’ αυτό το σύνθετο και περίπλοκο σκηνικό που πρωταγωνιστούν, άλλοτε βάσει σεναρίου κι άλλοτε αυτοσχεδιάζοντας, τοκογλύφοι, κερδοσκόποι και γενικά πάσης φύσης ημεδαποί κι αλλοδαποί διαπλεκόμενοι, τα τελευταία που μπορούν να διασφαλιστούν στη βάση της κοινωνίας είναι η εμπιστοσύνη και η ενότητα.

Όταν ένας βουλευτής κατηγορεί – και σε αυτές τις συνθήκες – ανοικτά τον πρωθυπουργό για διάπραξη – ούτε καν ανοχή – κερδοσκοπίας σε βάρος της χώρας και δεν καλείται αυτοστιγμεί από κάποιον εισαγγελέα να καταθέσει τα στοιχεία που διαθέτει, αυτό πρέπει να εκληφθεί σαν ένα ακόμη τεκμήριο της νοσηρότητας ενός ανίατου πολιτικού συστήματος.

Όπως νοσηρή θα πρέπει να θεωρηθεί η προσπάθεια του «μπλοκ της συναίνεσης» να τρομοκρατεί την κοινωνία για τα πιθανά αποτελέσματα της δικής του – ούτε καν αιτιολογημένης – αποτυχίας. Διότι, μέχρι τώρα, η κοινωνία, δέχτηκε, σχεδόν αδιαμαρτύρητα όλα τα αδιέξοδα μέτρα. Αλλά τώρα πρέπει να πεισθεί και όχι πάλι να εκβιαστεί για τη συνέχεια και την προοπτική. Ή απλά να της δοθεί η δυνατότητα ν’αποφασίσει. Γιατί δεν αποτύχαμε μαζί…



Ο τρόπος με τον οποίο ζητά τη συναίνεση ο πρωθυπουργός ακούγεται σαν εκβιασμός. Για την ακρίβεια είναι ο ωμός εκβιασμός τον οποίον έχουν διατυπώσει στη χώρα οι πιστωτές της και τον οποίον (εκβιασμό) έχει αναλάβει να «εκλαικεύσει» ο Γ. Παπανδρέου και η κυβέρνησή του.

Μετά από ένα χρόνο μνημονίου, οι ευρωπαίοι εταίροι έχοντας ξαλαφρώσει από τα ελληνικά τοξικά ομόλογα και έχοντας αντικαταστήσει τα παλαιά δάνεια με νέα (110 δις) ενυπόθηκα διατυπώνουν τον εκβιασμό ως εξής: Ξεπουλήστε ότι από την δημόσια περιουσία έχει ενδιαφέρον ή διαφορετικά κόβουμε την πίστωση και τινάζεστε στον αέρα…

Η κυβέρνηση του ΓΑΠ έχει ήδη αναλάβει να διαχειριστεί τον εκβιασμό στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος να τον «περάσει» στη ελληνική κοινωνία και να τον αξιοποιήσει για την επιβίωσή της.

Ήδη έχει αποφασίσει τη δημιουργία μίας υπηρεσίας ανεξάρτητης από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία θα επιβλέπει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων της Ελλάδας. Με άλλα λόγια, τη δημιουργία ενός μηχανισμού ο οποίος θα έχει στη βιτρίνα κάποιες ελληνικές μαριονέτες και θα στελεχώνεται από τα τσακάλια των ξένων πιστωτών. Μέσα απ' αυτόν τον μηχανισμό θα ολοκληρωθεί η καταλήστευση των πόρων της χώρας. Μέσα απ αυτόν τον μηχανισμό θα ολοκληρωθούν οι στόχοι (των πιστωτών) του μνημονίου.

Για να φτάσουν τα πράγματα ως εδώ, χρειάστηκαν οι πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης. Πρόκειται για επιλογές οι οποίες οδήγησαν την χώρα στα νύχια των κερδοσκόπων. Αξίζει να θυμηθούμε πως ένας (εκ των επιφανέστερων) από αυτούς συνόψισε τις πολιτικές επιλογές της ελληνικής κυβέρνησης:

«η δουλειά μας είναι να βγάζουμε λεφτά, όχι να σκεφτόμαστε τι θα συμβεί
στους ¨Έλληνες πολίτες, δεν υπάρχει εξάλλου νόμος που να απαγορεύει να
εκμεταλλευτείς τον μαλάκα" (δήλωση του Αμίτ Σαρκάρ, επικεφαλής
αμερικανικού επενδυτικού ταμείου, Μαριαν, 20.2.2010)».

Ήταν η εποχή που η κυβέρνηση Παπανδρέου …εκβίαζε (!!!) τους Γερμανούς και – με αυτόν τον τρόπο-- άνοιγε την πόρτα για την είσοδο του ΔΝΤ (δηλαδή των ΗΠΑ) στις υποθέσεις της ευρωζώνης. Τα υπόλοιπα, είναι ήδη ιστορία. Γνωρίζουμε όλοι τι έχει συμβεί στον τόπο τον τελευταίο χρόνο. Εύκολα μπορούμε να αντιληφθούμε και τη συνέχεια (το ξεπούλημα των πόρων του τόπου) καθώς είναι δρομολογημένη. Αυτό ίσως που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κανείς είναι το αίτημα για συναίνεση.

Για τόσο μ@λ@κες μας έχουν;




Πρώτο κόμμα αναδείχθηκε ο Δημοκρατικός Συναγερμός στις βουλευτικές εκλογές της Κύπρου την Κυριακή με ποσοστό 34,28%, δεύτερο το ΑΚΕΛ με ποσοστό 32,27%.

Βάσει των τελικών αποτελεσμάτων το ΔΗΣΥ σημείωσε αύξηση της εκλογικής του δύναμης κατά 3,76%, ενώ και το ΑΚΕΛ ενισχύθηκε κατά 1,36%. Τρίτο κόμμα το ΔΗΚΟ με 15,76% και μείωση κατά 2,22%.

8,93% για το ΕΔΕΚ με οριακή πτώση 0,03%. Το ΕυρωΚο συγκέντρωσε 3,88% και οι οικολόγοι 2,21%.

Την ίδια ώρα σημαντικό κρίνεται και το ποσοστό 1,08% που πήρε το ακροδεξιό Ελληνικό Λαϊκό Μέτωπο (ΕΛΑΜ), γνωστό για την αντιμεταναστευτική του εκστρατεία.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα οι έδρες αναμένεται να κατανεμηθούν ως ακολούθως:

ΔΗΣΥ 20, ΑΚΕΛ 19, ΔΗΚΟ 9, ΕΔΕΚ 5, ΕΥΡΩΚΟ 2, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ 1.
Ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, Νίκος Αναστασιάδης, στις δηλώσεις του έστειλε μήνυμα προς την κυβέρνηση για την ανάγκη αλλαγής πολιτικής, προκειμένου η Κύπρος να βγει από τα αδιέξοδα.
«Δημιουργείται δυναμική για μια νέα ισχυρή κοινωνικά πλειοψηφία η οποία δίνει στον ΔΗΣΥ πρωταγωνιστικό πολιτικό λόγο. Η πίεση για να λυθούν κρίσιμα θέματα αυξάνεται», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Ν. Αναστασιάδης.

«Ο ΔΗΣΥ, ως υπεύθυνη πολιτική δύναμη, είναι έτοιμος να αναλάβει πρωτοβουλίες, αλλά και να στηρίξει κάθε απόφαση που κινείται προς την σωστή κατεύθυνση…Ενώνουμε δυνάμεις, επειδή τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα είναι μεγάλα» πρόσθεσε.
«Με δεδομένο πως το Κυπριακό βρίσκεται σε πολύ δύσκολη φάση, οι πολίτες ζητούν να συνεργαστούμε και να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα με μεγαλύτερη συλλογικότητα, αφήνοντας στην άκρη τους διχασμούς του παρελθόντος. Οι προκλήσεις που είναι μπροστά μας αφορούν μόνο το παρόν και το μέλλον, όχι το παρελθόν», κατέληξε ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ.

Από την πλευρά του του ΑΚΕΛ, ο Γενικός Γραμματέας, Άντρος Κυπριανού, δήλωσε ικανοποιημένος από τα αποτελέσματα στις βουλευτικές εκλογές, σχολιάζοντας ότι το ΑΚΕΛ κατάφερε να αυξήσει το ποσοστό του, παρά το γεγονός ότι η προεκλογική εκστρατεία διεξήχθη σε δύσκολες και αντίξοες συνθήκες, εντός της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.

  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΕΚΑΝΑΝ τις προσλήψεις τους και όλα πήγαν μια… χαρά. Και η ψήφος «έπεσε» και η έδρα τους περίμενε και τα προνόμια εξασφαλισμένα. Και μόνο… πανοραμική θέα της Ελλάδας δεν είχαν οι εθνοπατέρες μας για να κάνουν «κράτει». Οι δεκαετίες πέρασαν, το δημόσιο παραμορφώθηκε, το κάρο παραφορτώθηκε μέχρι που «κόλλησε» στην ανηφόρα.

ΚΑΙ τι κάνεις στη θέση του αποφασίζοντος και με την τροϊκανούς αφέντες στο κεφάλι σου; Αν είσαι πολίτης δείχνεις πολιτικούς και… καθαρίζεις (έτσι νομίζεις). «Βγάλτε το φίδι κ.λπ., εσείς τα φάγατε - «ο τρώσας και ιάσεται». Ωστόσο, δεν το’ χεις πιάσει πως οι αίτιοι σπάνια πληρώνουν στην Ελλάδα και, βέβαια, έβαλες κι εσύ (και όλοι μας) το χεράκι σου. Θέλεις κι ένα δυο παραδείγματα; Έκοβες και σου κόβανε απόδειξη (για ένα διάστημα και δια τον φόβον των Ιουδαίων) και, μόλις σήμανε «λήξη», ξανά ο κάθε ρωμιός χρειάζεται κι έναν χωροφύλακα ξοπίσω του. Κι αν δεις εγκυμονούσα π.χ. εκπαιδευτικό του δημοσίου χωρίς να’ χει δηλώσει «επαπειλούμενη» (με το «χαρτί» στη τσέπη), πάρε τηλέφωνο στο υπουργείο παιδείας που το δέχτηκε και στο Υγείας που το «υπέγραψε».

ΜΠΡΟΣΤΑ στην αναγκαιότητα της ελάφρυνσης του δημόσιου τομέα και υπό την πίεση της «υπερκυβέρνησης», το πρώτο που σκέφτηκαν οι «σκληροί» της Κυβέρνησης ήταν οι απολύσεις! Στέλνουμε σπίτι τους όποιους για ΠΑΡΤΗ μας διορίσαμε, ξαλαφρώνουμε απ’ τα περιττά βάρη και το υδροκέφαλο δημόσιο ξαναβρίσκει την… υγειά του. Όλοι τους χειροκρότησαν και μόνο οι «μελλοθάνατοι» έχασαν τον ύπνο τους. Και, βέβαια, κανένας των βολεμένων και προνομιούχων του κοινοβουλίου μας δεν καλλιέργησε την ιδέα να μειωθούν στις 120 οι έδρες.

ΟΤΑΝ υπάρχει πρόβλημα και δεν σηκώνει τις τρελές σου ιδέες, καταφεύγεις στην απλή λογική. Αυτό κάνουμε και τους προτείνουμε το απλούστερο. Να περιορίσουν μισθούς και επιδόματα υψηλόμισθων του δημοσίου κόβοντας την πίττα σε μικρότερα κομμάτια. Χωρίς να μειώσουν τον αριθμό τους. Πώς; Με νόμους σαν εκείνους που περιόρισαν συντάξεις κι έκοψαν δώρα.

ΠΡΟΧΩΡΕΙΣΤΕ μοιράζοντας τη λύπη και θα γίνει μισή. Κλαδέψτε μισθούς και επιδόματα υψηλόμισθων, καταργείστε μπόνους και μοιρασιές προνομιούχων, συντρίψτε χρυσοκάνθαρους με νομιμοφανή κλεμμένα, καταργείστε αργίες συνδικαλιστών και κλείστε τις στρόφιγγες για τις επιδοτήσεις των κομμάτων (να τα ενισχύσουν οι ίδιοι οι… ιδεολόγοι, απ’ τη τσέπη τους).

ΠΡΙΝ απολύσεις, μοιράζεις τη φτώχεια κι είναι το δίκαιο. Εξισώνεις «προς τα κάτω» κι ας «γαυγίζουν οι σκύλοι. Το καραβάνι περνάει».

Αφού το μνημόνιο έχει αποτύχει, ποιός μας εγγυάται ότι θα μειωθεί η ανεργία και το χρέος βάσει των προβλέψεων;

Ρευστή παραμένει η ευρωπαϊκή κρίση χρέους, όσο δεν λαμβάνονται οριστικές αποφάσεις.

Η παραπάνω πρόταση σε όσους ενημερώνονται έστω και περιοδικά δεν θα τους είναι «ξένη».

Η κατάσταση δεν έχει αλλάξει εδώ και πολύ καιρό. Τα μόνα που μεταβάλλονται είναι τα πρόσωπα που κάνουν δηλώσεις με προτάσεις ή και διαπιστώσεις για την κρίση χρέους.

Αυτό που επίσης μεταβάλλεται είναι η ανησυχία του απλού κόσμου, καθώς βλέπει συνεχώς να έρχονται νέα μέτρα που θα επηρεάσουν αυτούς που δουλεύουν από το πρωί έως το βράδυ με ..τριψήφιες απολαβές!

Σήμερα, συνεδριάζει το Υπουργικό Συμβούλιο για να μην αποφασίσει κάτι συγκεκριμένο, θέλοντας όμως να δώσει ένα μήνυμα για το μέλλον των αποκρατικοποιήσεων.

Η λύση όμως δεν μπορεί να είναι μόνο αυτή. Έχουμε αναλωθεί στο αν, το πώς και το πότε ενδεχομένως να γίνει reprofiling του ελληνικού χρέους (πλέον η λέξη αναδιάρθρωση έχει ξεπεραστεί), τι θα γίνει με τις αποκρατικοποιήσεις, και το αν θα πάρουμε την 5η δόση. Για το τελευταίο μάλιστα, είναι οφθαλμοφανέστατο είναι πρόκειται για μέτρο πίεσης και απειλών για μεταρρυθμίσεις. Για την πραγματική οικονομία όμως, ούτε λόγος!

Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι και όπως φαίνεται θα παραμείνει το ελληνικό δημόσιο, γιατί συνεχίζουν να υπάρχουν κάποιοι που πίσω από τις πλάτες των δημόσιων υπαλλήλων με τα 1.000 + ευρώ «τρώνε με χρυσά κουτάλια», δουλεύοντας έως και 3 ώρες την ημέρα!

Αυτά δεν εκλείπουν και ούτε πρόκειται. Όλα όμως, πέφτουν πάνω στην πλάτη όσων δεν φταίνε. Μάλιστα, αυτός που δεν φταίει είναι ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα.

Από αυτόν δηλαδή που ζητάνε αύξηση της ανταγωνιστικότητας με αυξημένο ωράριο και μειωμένο μισθό! Δηλαδή, το 10ωρο χωρίς υπερωρίες και τα 700 – 800 ευρώ που ήταν μέχρι τώρα πόσο να πάει;

Την ίδια ώρα, επειδή το μνημόνιο και τα μέτρα που έχουν λάβει μέχρι σήμερα δεν έχουν αποδώσει, σκέφτονται να λάβουν και νέα! Αυτό ενισχύει τις φήμες και τα δημοσιεύματα ότι θα έρθει και νέα αύξηση του ΦΠΑ, με εξίσωση και του πετρελαίου θέρμανσης με το κίνησης και πολλά πολλά ακόμα που θα πλήξουν έμμεσα την τσέπη του έλληνα φορολογούμενου, που ήδη πληρώνει την κρίση.

Παράλληλα, το χρέος αυξάνει συνεχώς, η ανεργία το ίδιο και η ανησυχία όλων των Ελλήνων είναι μια: ενώ το μνημόνιο αποτυγχνάνει μέρα με τη μέρα, ποιός μας εγγυάται ότι και αυτά τα νούμερα θα μειωθούν σύμφωνα με τις (αποτυχημένες) προβλέψεις;

Κάποιους θα πρέπει να προβληματίσει η αυθόρμητη κίνηση των Ισπανών. Παρέμειναν στις κεντρικές πλατείες της χώρας ειρηνικά, διαμαρτυρόμενοι για τα μέτρα λιτότητας και την ανεργία που μαστίζει τη χώρα, λέγοντας απλά «ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ».


Πόσες φορές δεν έβρισα τον εαυτό μου, τον εαυτό μου, όχι τους άλλους συνέλληνες που μαστε μαζωμένοι εδώ στην άκρα του κόσμου, πόσες φορές δε συχτίριασα την ώρα και τη στιγμή που πήγα σκολιό κι έμαθα πεντ-έξη γράμματα και που αυτά τα καταραμένα με κάνουν και βυθίζομαι σε τούτη τη σκοτοδίνη και συλλογάμαι γιατί άραγε να συμβαίνουνε όλα τούτα...

Ντροπή μωρέ! Ντροπή σε όλους μας ακούτε; ΝΤΡΟΠΗ ΡΕ!

Πριν μια βδομάδα, ο Κέβιν, ενας φιλήσυχος Κινέζος, που διατηρεί μαγαζάκι με καφέδες και σάντουιτς στο μέρος όπου βρίσκεται το κτίριο όπου στεγάζεται η επιχείρησή μου, μου πε δυο παρόλες κι εγώ ο ...ξερόλας, το βούλωσα απο ντροπή και κοκκίνισα!

Κατά τις 11.00, στο lunch time, πήγα να πάρω κι εγώ ενα σαντουιτσάκι (όχι, δεν έστειλα υπάλληλο ούτε τη γραμματέα μου γι αυτό, εδώ απαγορεύεται κάτι τέτοιο και σωστά απαγορεύεται, οι εργαζόμενοί μου δεν είναι σκλαβάκια για θελήματα) κι έναν καφέ και καθώς ο κινεζάκος μου έφτιαχνε τη παραγγελία, μου λέει μισοχαμογελώντας:

- Εσείς οι Ελληνες μου φαίνεται οτι ...πουστέψατε!

Εγώ τά χασα στην αρχή, κοκκίνισα, ήταν κι ενας Τούρκος εκεί καθήμενος σ' ενα τραπέζι κι έτρωγε με τη γυναίκα του, μού ρθε να τον πνίξω τον κωλο-κινέζο.

- Τι λές μωρέ πρωινιάτικα; Σου στριψε; του απαντώ.

- Εμένα; Νο my friend, εγώ μια χαρά ειμαι! Εσείς δε ξέρω αν θα εξακολουθείτε να είστε μια χαρά!

- Μπορείς να μου πείς τι συμβαίνει; κάνω εγώ και αρχίζω να παίρνω ανάποδες.

- Να, θυμάσαι την άλλη φορά που μας έκανες μαθήματα πολιτισμού για κείνους τους...δε ξέρω πως μου τους είπες, φιλόσοφους, που έμαθαν λέει το κόσμο να σκέφτεται και να ζεί ελεύθερα;

- Ε, ναι, και λοιπόν;

Εγώ στο μεταξύ λοξοκοιτάω και τον Τούρκο που μασούλαγε το σάντουιτς και είχε στήσει αυτί.

- Λοιπόν, διάβαζα προχτές στην Herald Sun τα παθήματά σας, που είσαστε σε πτώχευση και θέλουνε να σας πηδήξουνε όλοι, να σας πάρουν ό,τι έχετε κι εσείς ούτε που διαμαρτυρηθήκατε! Ποιούς ηρωισμούς και φιλοσοφίες και πολιτισμούς, τώρα δεν είστε τίποτα! Σκλάβους θα σας κάνουν και θα σας πηδάνε μέρα-νύχτα! Από πρώτοι γίνατε οι τελευταίοι της γής! Γι αυτό My friend, μη μου ξανακουνηθείς, γιατι θα τα ακούσεις για τα καλά!

- Δε μας ξέρεις καλά φιλαράκο, ψέλλισα, θα επαναστατήσουμε, θα δείς σε λίγο καιρό τι θα γίνει!

Ο Τούρκος χαμογέλασε, μα δε μίλησε. Ηξερε ότι άμα μιλούσε, θα είχε πρόβλημα.

- Πές στους πατριώτες σου πως είπα εγώ πως είστε χοντρομπαλάδες και μαλθακοί κι οτι καλά σας κάνουν! Εγώ πατρίδα πια δεν έχω άλλη απ την Αυστραλία. Εσένα λυπάμαι που σε ξέρω πως στενοχωριέσαι. Και μη κάνεις σχέδια να πάς το καλοκαίρι εκεί. Δε θα βρείς τίποτα. Οι θεοί σας τιμωρούν γιατί δείξατε ασέβεια! Κι εμάς μας τιμωρούν, αλλα πιο πολύ εσάς! Αν δεν αλλάξετε γρήγορα, θα χαθείτε και γρήγορα!

Ημουν έτοιμος να του σπάσω το μαγαζι! Αλλά γρήγορα μου πέρασε, μιας και ο άνθρωπος τι έφταιγε, ίσα ίσα που είναι καλωσυνάτος και ευπρεπής. Ποιός ξέρει τι τον έπιασε και μου τα έσουρε πρωί-πρωί. Δεν τον ρώτησα. Μόνο πήρα τα πράγματα, τον πλήρωσα και του πετάω:

- Εννοια σου Κέβιν, και σε λίγο καιρό θα δείς ποιοί είμαστε!

Ο κινέζος χαμογέλασε και κούνησε το κεφάλι του.

- Have a nice day mate! μου είπε και συνέχισε τη δουλειά του.

Βγήκα έξω απ το μαγαζί και περπάταγα σα χαμένος. Στο τέλος, πετάω τα πράματα στα σκουπίδια μαζί με μια βλαστήμια.

- Αντε ρε γ&@$#@ου κωλο-κινέζε, που θα μας τη πεις κι εσύ, ηλίθιε κιτρινιάρη...

Μα ήξερα το πόσο δίκιο είχε και γι αυτό ο θυμός μου μεγάλωνε. Στο τέλος βούρκωσα απ τα νεύρα μου κι άναψα τσιγάρο μπας και ηρεμήσω, αλλά μπά... Χειρότερος έγινα.

Το πέταξα κι ανέβηκα στο γραφείο, χτυπούσαν και τα τηλέφωνα μανιασμένα, η γυναίκα μου με ρώτησε πού ήμουνα τόση ώρα και πού είναι τα πράματα.

- Τα έφαγα στου Κέβιν, μουρμούρισα. Μού 'ρθε να της πω την αλήθεια, ότι τα πέταξα απ' την οργή μου, μα το μετάνιωσα. Βασικά ήθελα να μ' αφήσει ήσυχο να πενθήσω κι εγώ τη χαμένη μου αξιοπρέπεια.

Γιάννης

Απροκάλυπτα πλέον, όλοι οι επικεφαλείς της Κομισιόν (Ζαν Κλόντ Γιούνγκερ, Όλι Ρεν κ.λπ.) μαζί με τους υπαλλήλους τους που αλωνίζουν αυτές τις μέρες στα υπουργεία μας σαν αγάδες και βάζουν κακούς βαθμούς προτείνοντας κεφαλικούς φόρους και λαϊκά δεινά, μας είπαν ότι άμεσα πρέπει να πουλήσουμε τη ΔΕΗ και την ΔΕΠΑ (φυσικό αέριο), δηλαδή όλο το κομμάτι της εθνικής ενέργειας. Να απολύσουμε παράλληλα εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ και ίσως να τεθεί και θέμα άρσης της μονιμότητας του δημοσίου, εάν θέλουμε αφενός να πάρουμε την δόση του δανείου των 110 δισ. ευρώ και το νέο δάνειο για μετά το 2012.

Η εκβιαστική αυτή πίεση των τοκογλύφων δανειστών μας, η οποία με ιδιαίτερη σπουδή μεγεθύνεται από την κυβέρνηση και το φιλικό προς αυτήν Τύπο, δημιουργεί ισχυρή πίεση στη χώρα, η οποία ως φαίνεται υποδαυλίζει επικίνδυνα, πολιτικές και κοινωνικές εκρήξεις.

Η πίεση αυτή των τοκογλύφων της Τρόικας (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) είναι κατά τη γνώμη μας ύποπτη και εκβιαστική για τους παρακάτω λόγους:

  • Η Τρόικα όλο αυτό το διάστημα εντέχνως, αποφεύγει να προτείνει στην Ελληνική κυβέρνηση, να μειώσει δραστικά τα κονδύλια για την αγορά πολεμικών εξοπλισμών τα οποία ως γνωστόν πηγαίνουν στην Γερμανία (σκάνδαλα και γερμένα υποβρύχια), στη Γαλλία και στην Αμερική. Εάν ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ “πραγματικά” την Ελλάδα, οι μεγάλες αυτές δυνάμεις της γης, θα πρότειναν στην κυβέρνηση, να περιορίσει στο ελάχιστο για τα επόμενα 3 χρόνια τα κονδύλια για τους εξοπλισμούς και ας αναλάβουν να μας βοηθήσουν αυτές σε τυχόν ... πολεμική διάθεση από την Τουρκία.

  • Η Τρόικα εάν ήθελε να προκόψει η Ελλάδα και να ξεπληρώσει τα δανεικά, δεν θα ζητούσε μόνο περικοπές μισθών και δώρων και κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος στο ιδιωτικό τομέα που μετράει ήδη 1 εκ. ανέργους και πολλά λουκέτα (αν και ελέγχεται εάν αυτό το έκανε η κυβέρνηση από μόνη της), αλλά θα βοηθούσε την κυβέρνηση με την Europol - Interpol και άλλες υπηρεσίες να σταματήσει αμέσως το λαθρεμπόριο καυσίμων, από το οποίο φεύγουν όπως λέει οι υπηρεσίες του Υπ. Οικονομικών πολλά δισ. ευρώ κάθε χρόνο. Θα μου πείτε μπορεί η Τρόικα να θέλει να βοηθήσει, αλλά η κυβέρνηση να μην θέλει ...

  • Η Τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) που κάθε μέρα μας λέει διά των ελεγκτών της, πως να πάψει ο λαός να τρώει, για να πάρει πίσω τα δανεικά, αλλά δεν βάζει πλάτες ασκώντας πολιτική πίεση στην Ελβετία να δώσει τους καταλόγους των καταθετών των 600 ή 300, ή 200 δισ. ευρώ που έχουν οι Έλληνες στις Ελβετικές τράπεζες, να ελεγχθούν τα πόθεν έσχες να φορολογηθούν και γιατί όχι ... να δημευτούν, εάν είναι προϊόν φοροδιαφυγής και κλοπής κρατικού χρήματος.

  • Εάν η Τρόικα ήθελε να βοηθήσει και όχι να πάρει εκβιαστικά ό,τι φιλέτο μπορεί από την Ελλάδα, θα βοηθούσε με τις ελεγκτικές αρχές της την Ελληνική κυβέρνηση, να σταματήσει εδώ και τώρα το παρεμπόριο που διακινούν νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες, το οποίο υπολογίζεται σε 25 δισ. ευρώ το χρόνο άδηλο και αφορολόγητο χρήμα. Να αποκαλύπτονταν ποιοι είναι αυτοί που βάζουν παράνομα αυτό το εμπόρευμα (σίγουρα με την αρωγή ή την αδράνεια, κάποιων κρατικών και ιδιωτικών αρχών στις εισόδους και εντός της χώρας). Να σταματήσει η εικόνα των υπαίθριων παράνομων παζαριών, μπροστά από κανονικά μαγαζιά που πληρώνουν αβάσταχτους φόρους και μπροστά από τα υπουργεία.

Εάν λοιπόν γίνονταν όλα αυτά από την κυβέρνηση που έχει την αρχική και κύρια πολιτική ευθύνη εφαρμογής τους, αλλά και την Τρόικα που φαίνεται να συγκυβερνά αφού από αυτήν εξαρτάται η επόμενη δόση και η χρηματοδότηση τους συστήματος και δεν έφθαναν τα λεφτά που θα εξοικονομούνταν από εξοπλισμούς, λαθρεμπόριο, παρεμπόριο και καταθέσεις στην Ελβετία, τότε να μιλάγαμε και πως θα γίνουν αποκρατικοποιήσεις και ξεπουλήματα κρατικών στρατηγικής σημασίας εταιρειών, για να σωθεί η χώρα. Από την στιγμή που δεν γίνεται τίποτα για όλα τα παραπάνω και το μόνο που λέγεται ... εκ μέρους της Τρόικα ότι είναι η εδώ και τώρα πώληση της ΔΕΗ και της ΔΕΠΑ, τότε η στάση της είναι ύποπτη γεμάτη σκοπιμότητα και άρα και η κρίση που διαβαίνουμε μπορεί κάλλιστα να είναι και τεχνητή!