Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Ιουν 2011


Μετά από ένα και πλέον χρόνο συμβίωσης με την τρόικα, νομίζω ότι έχουμε πια εμπεδώσει τον τρόπο με τον οποίο δρα. Έχοντας συνεργούς ένα κομμάτι της διεθνούς και ντόπιας καμόρα, ας πούμε την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ, προκειμένου να κάνει αποδεκτές τις εκάστοτε απαιτήσεις της, φροντίζει να εξαπολύσει εκ των προτέρων τους έμμισθους αναισθησιολόγους της, ώστε με το Φόβο σαν αναισθητικό να αδρανοποιήσει το μίσος και την οργή, και να πετύχει τη λιγότερη δυνατή αντίδραση.

Ο τρόπος δράσης της τρόικας δεν διαφέρει απ’ αυτόν των κοινών εκβιαστών, πράγμα συμβατό με το ρόλο της ως τοκογλύφου, προσώπου ιδιαίτερα μισητού σε όλους τους τόπους και σ’ όλες τις εποχές.

Η στρατηγική της τρόικας γίνεται ιδιαίτερα εμφανής αν παρακολουθήσουμε προσεκτικά το τελευταίο επεισόδιο με την 5η δόση.

Για να την αποδεσμεύσει, εκβιάζει απροκάλυπτα για την περίφημη συναίνεση και με το επικείμενο στέγνωμα των ταμείων της χώρας.

Οι ντόπιοι συνεργοί, και του Προέδρου συμπεριλαμβανομένου, σχεδιάζουν την υψηλής θεαματικότητας τελετουργία του προεδρικού μεγάρου, για να τονίσουν με τρόπο όσο γίνεται πιο δραματικό την κρισιμότητα της κατάστασης.

Παρ’ όλα αυτά η σκηνοθεσία δεν πείθει, το αποτέλεσμα παραμένει, ως αναμενόταν, αρνητικό, γεγονός που πιστοποιεί την αποτυχία της «επιχείρησης – εκβιασμός».

Αν τώρα, όλα τα προηγούμενα τα εννοούσαν, σήμερα τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά, η δόση δεν θα είχε δοθεί, και το ΔΝΤ, πιθανόν θα είχε αποχωρήσει. Σαν συνεπείς όμως και έμπειροι εκβιαστές, δεν αποχωρούν. Τουναντίον μάλιστα, βρίσκουν, εκ των υστέρων, και πέντε δέκα επαινετικές κουβέντες να πουν (δια στόματος Τόμσεν), για την πρόοδο και την ελπιδοφόρα έκβαση του προγράμματος που ήδη τρέχει.

Ως αποτέλεσμα, η 5η δόση αποδεσμεύεται, και τούτο παρά το γεγονός ότι ούτε η συναίνεση επετεύχθη, ούτε το μνημόνιο απέδωσε μέχρι τώρα τ’ αναμενόμενα.

Αν αυτό που κάνει έναν κοινό τυχάρπαστο τοκογλύφο να εκβιάζει είναι ο Φόβος που τον διακατέχει ότι το θύμα, είτε θα του επιτεθεί κάποια ωραία νύχτα και θα τον δολοφονήσει, είτε δεν θα τού επιστρέψει πίσω τα δανεικά, γιατί να μην υποθέσουμε ότι είναι αυτός ο ίδιος ο μηχανισμός που λειτουργεί και στην περίπτωση της τρόικας, ως εμπροσθοφυλακής της διεθνούς τοκογλυφίας;

Η τρόικα ουσιαστικά μπαίνει σε μια μάχη ξεβράκωτη και δίχως όπλα, παρά μόνο τον φόβο που μπορεί να σπείρει απλόχερα στον εχθρό. Γιατί τα όπλα είναι όλα στα δικά μας χέρια. Κι αυτά είναι, όπως το ξέρουμε πολύ καλά, το χρέος, που ανά πάσα στιγμή μπορούμε ν’ αρνηθούμε.

Μπορεί να το χρησιμοποιήσουμε αυτό το όπλο, μπορεί και όχι. Αλλά σε κάθε περίπτωση δεν είναι για το καλό μας να ξέρει ο εχθρός τις αποφάσεις μας. Ας αντιστρέψουμε λοιπόν τα βέλη, κι ας αφήσουμε να αιωρείται σαν μαύρο σύννεφο πάνω απ’ τα κεφάλια τους αυτή η πιθανότητα. Όπως το ιστορικό της δράσης τους έδειξε, οι τύποι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στις διαθέσεις των άλλων. Δλδ, ημών.


  • Και πάλι εκβιασμός στους βουλευτές του: Ή τα ψηφίζετε όλα εν λευκώ ή πάμε σε εκλογές
  • Ειλημμένη είναι η απόφαση του πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου, να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές αν οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος δεν υπερψηφίσουν το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα στη Βουλή
  • Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, οι πολίτες θα κληθούν να αποφασίσουν ενώπιον του διλήμματος "σταθερή κυβέρνηση ή χρεοκοπία"
Την περασμένη εβδομάδα ο Γ. Παπανδρέου πέρασε πολλές ώρες στα τηλέφωνα μιλώντας με ξένους ηγέτες και τα πρόσωπα-κλειδιά στην Ευρώπη. Ηταν σε "ανοιχτή γραμμή" με το οικονομικό επιτελείο και αναχώρησε για το Λουξεμβούργο και τον Ζ.Κ. Γιούνκερ, όταν πια είχε καθαρή εικόνα για το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων.

Ενδιαμέσως, το επιτελείο του πρωθυπουργού διάβασε σε κείμενο, με 16 υπογραφές, τις πρώτες αντιδράσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Ακόμη δεν είχαν αποτυπωθεί οι αποφάσεις για το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα. Ωστόσο, ο κ. Παπανδρέου είχε ουσιαστικά "κλειδώσει" την 5η δόση του δανείου, το νέο δάνειο και το πλάνο της συμφωνίας με την τρόικα.

Οχι, όμως, το "ναι σε όλα" της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του για το μεσοπρόθεσμο, τη βασική προϋπόθεση για τα παραπάνω!

Στο πρωθυπουργικό γραφείο η ένταση είχε χτυπήσει "κόκκινο" και κάθε φορά που ο Γ. Παπανδρέου σήκωνε το ακουστικό για μία ακόμη συνομιλία, οι συνεργάτες του κρατούσαν την αναπνοή τους, ώσπου να πληροφορηθούν αν η διαπραγμάτευση προχωρούσε ένα βήμα εμπρός ή προσέκρουσε σε αδιέξοδο - στη χρεοκοπία.

"Το δίλημμα είναι σαφές, ξεκάθαρο και αυτονόητο", δηλώνει έμπιστος συνεργάτης του κ. Παπανδρέου, επιδιώκοντας να πείσει τους συνομιλητές του ότι "ο πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να προχωρήσει, έχοντας εμπιστοσύνη στους βουλευτές του για την τελική τους κρίση". Και αν δεν το πετύχει; "Ολα είναι ανοιχτά", τονίζει κυβερνητικός παράγοντας αφήνοντας "εύγλωττα" υπονοούμενα και αποκαλύπτοντας ότι το "παιχνίδι πια έχει μόνο μονόδρομους".

Το δίλημμα
Εάν -εξηγεί- δεν λάβει ο Παπανδρέου την έγκριση καταρχάς από τους βουλευτές του να προχωρήσει, τότε θα προσφύγει στις κάλπες. "Εκλογές εδώ και τώρα", προσθέτει χαρακτηριστικά. Εγκυρες πληροφορίες τονίζουν ότι οι κάλπες μπορεί να στηθούν στην έμπλεο συμβολισμών ημερομηνία, αυτήν για την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας, στις 24 Ιουλίου. Με το δίλημμα (υπαρκτό τότε...) χρεοκοπία ή σταθερή κυβέρνηση; Στο Μέγαρο Μαξίμου άλλωστε δεν κρύβουν ότι, παρότι ο πρωθυπουργός έχει χαράξει πορεία αντίθετη από τις πρόωρες εκλογές, εντούτοις αν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καταψηφίσουν τον τριετή προϋπολογισμό, τότε θα πρέπει να θεωρείται ειλημμένη η απόφαση για προσφυγή στις κάλπες.
Η πρόσκληση για συναίνεση προς τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης εκτιμάται ότι θα παραμείνει "διαρκείας", χωρίς όμως να καθορίζει και να προσδιορίζει αποφάσεις, χρονοδιαγράμματα και συμβιβασμούς, που ο κ. Παπανδρέου έχει ήδη αναλυτικά συζητήσει με τους δανειστές μας.

Το "μεσοπρόθεσμο" σε ένα και μόνο άρθρο έχει τη λογική της σοβαρής πολιτικής δέσμευσης για τα επόμενα χρόνια. Η εκτίμηση που κυριαρχεί στο πρωθυπουργικό επιτελείο είναι ότι οι "μεσοβέζικες λύσεις" είναι στην κρισιμότερη περίοδο μετά τη μεταπολίτευση, επικίνδυνες, και μπορεί να αποδειχθούν αφετηρία αποσταθεροποίησης.

Ζητεί για την ακρίβεια "καθαρή απάντηση" από την κοινοβουλευτική του ομάδα, πιστεύοντας ότι η λογική της κομματικής πειθαρχίας σε τούτη τη φάση περνά κάτω από τον πήχη των εθνικών προσδοκιών. Και έχει λάβει οριστικά τις αποφάσεις του...

ΠΡΩΤΟ ΚΡΑΣ ΤΕΣΤ
Ο όρος που έθεσε η τρόικα δεν επιδέχεται παρερμηνείες. "''Ναι στην 5η δόση, στο νέο δάνειο'', αλλά και εσείς ''ναι σε όλα'' από το ελληνικό κοινοβούλιο". Τα επόμενα τρία εικοσιτετράωρα ίσως είναι τα δυσκολότερα για την κυβέρνηση από την υπογραφή του Μνημονίου.

Αύριο στις 12 το μεσημέρι συνεδριάζει ατύπως το υπουργικό συμβούλιο, όπου, όλες οι πληροφορίες λένε, η συζήτηση θα δοκιμάσει τις "αντοχές" της κυβέρνησης. Αρκετοί υπουργοί αναμένουν σαφείς απαντήσεις από το οικονομικό επιτελείο, προειδοποιώντας ότι δεν πρόκειται να δώσουν "λευκή επιταγή" ειδικά για το ενδεχόμενο απολύσεων, τις φοροαπαλλαγές και τις αποκρατικοποιήσεις.
  • Ιδού το μεσοπρόθεσμο! Αυτή την εβδομάδα θα περάσει από την κρίση του Υπουργικού Συμβουλίου, των βουλευτών και των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, που καλούνται να το εγκρίνουν στην "πρώτη ανάγνωση". Σταθμός, όμως, παραμένει η ημερομηνία της ψήφισής του. Στο πρωθυπουργικό επιτελείο δεν αποκλείουν να ολοκληρωθεί η συζήτηση στη Βουλή σε χρόνο μεταγενέστερο της κρίσιμης Συνόδου Κορυφής στις 23-24 Ιουνίου. Μέχρι το τέλος του μήνα, πάντως, ή "όλα ή εκλογές!". Που σημαίνει ότι το μεσοπρόθεσμο σε ένα άρθρο είτε θα ψηφιστεί από την ΚΟ του ΠΑΣΟΚ ή θα οδηγήσει σε εξελίξεις.
  • Φαίνεται, όμως, ότι ο εφαρμοστικός νόμος που θα ακολουθήσει εντός του Ιουνίου θα έχει τόσα άρθρα όσα χρειάζονται οι βουλευτές της συμπολίτευσης και της μείζονος αντιπολίτευσης για να εκφράσουν τις επιμέρους διαφωνίες τους. Οι πληροφορίες λένε ότι στο Μέγαρο Μαξίμου εκτιμούν ότι η ΝΔ, για παράδειγμα, μπορεί να καταψηφίσει το "μεσοπρόθεσμο", αλλά μπορεί να στηρίξει τις αποκρατικοποιήσεις και άλλα μέτρα στον "εκτελεστικό συμπυκνωμένο νόμο"...
Εδώ και πολύ καιρό είχε γίνει σαφές ότι το Μνημόνιο Νο. 1 δεν ήταν δυνατόν να υλοποιηθεί και να επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι του. Είχε γίνει επίσης σαφές ότι η επιτυχής εφαρμογή του Μνημόνιου Νο. 1, ως προς το δανειακό σκέλος (Εξυπηρέτηση Χρέους), δεν ήταν δυνατή αφού η Ελλάδα δεν μπορούσε να δανειστεί από τις αγορές, ενώ ταυτόχρονα οι εισροές από το Μνημόνιο Νο.1 δεν επαρκούσαν για να εξοφληθούν οι δόσεις του Χρέους.

Πάμπολλες φορές στο πρόσφατο παρελθόν η στήλη είχε αναφερθεί στα δημοσιονομικά δεδομένα και στις αποκλίσεις από τους στόχους του Μνημονίου Νο.1. Το συμπέρασμα της δημοσιονομικής αποτυχίας ήταν αναπόφευκτο. Πάρα πολλές φορές ο Δευκαλίων είχε αναφερθεί στο πραγματικό γεγονός της αδυναμίας εξυπηρέτησης των λήξεων του Χρέους από το Μνημόνιο Νο. 1. Το συμπέρασμα της επικείμενης χρεοκοπίας ήταν υποχρεωτικό. Έτσι φτάσαμε στο γενικό συμπέρασμα ότι η αντίθεση στο περιβόητο μνημόνιο ήταν πατριωτική πράξη και καθήκον. Και η ζωή δυστυχώς προς δικαίωσε.

Στο Μνημόνιο Νο. 2 προβλέπεται η εγκατάσταση ξένων επιτηρητών στα παραγωγικά υπουργεία και σε οργανισμούς που θα διαχειρίζονται δημόσια περιουσία (πχ στον οργανισμό που θα πουλήσει την δημόσια περιουσία).

Ας προσέξουμε μία ανατριχιαστική λεπτομέρεια.

Τον Μάιο 2010 η Ελλάδα προσέφυγε στον κοινό μηχανισμό στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ για να δανεισθεί 110 δις ευρώ για το χρονικό διάστημα 2010-2013.

Τον Μάιο-Ιούνιο 2011
η Ελλάδα προσέφυγε εκ νέου σε μηχανισμό στήριξης της ΕΕ προκειμένου να δανεισθεί 75 δις ευρώ για το χρονικό διάστημα 2011-2013.

Αθροιστικά 185 δις ευρώ (110+75) χρειάζονται για να εξυπηρετηθεί το Χρέος. Δηλαδή για το χρονικό διάστημα τριών ετών 2010-2013 υπήρχαν λήξεις χρέους ύψους 185 δις ευρώ.

Ουσιαστικά, σε τρία χρόνια 2010-2013, η χώρα έπρεπε να δανεισθεί περίπου όσα δανείσθηκε ολόκληρη την μεταπολίτευση.

Τεράστιο το βάρος, το οποίο στον Γιώργο Παπανδρέου ήταν γνωστό πριν αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Όλα τα στοιχεία του Χρέους ήταν γνωστά και πολλάκις δημοσιευμένα, άρα δεν είναι δυνατόν να προβληθεί η δικαιολογία της άγνοιας. Παρ’ όλα αυτά έκανε ότι μπορούσε για να απαξιώσει την οικονομική δυνατότητα και προοπτική προς χώρας. Μίας χώρας της οποίας το συνολικό χρέος (δημόσιο και ιδιωτικό) ήταν εκείνη ακριβώς την εποχή που ο Γιώργος Παπανδρέου αναλάμβανε την διακυβέρνηση (Οκτώβριος 2009) πολύ μικρότερο από το χρέος σχεδόν όλων των δανειστών της. (Δευκαλίων 24 Σεπτεμβρίου 2010,
Θα έχουμε σίγουρα πάρα πολύ χρόνο τις επόμενες ημέρες για να αναλύσουμε τις επιπτώσεις και τις εξελίξεις αυτής της πολιτικής. Μίας πολιτικής η οποία μέσω της μετατροπής της φιλοσοφίας του Ελληνικού Χρέους οδήγησε στην απώλεια της Εθνικής Ανεξαρτησίας. Μίας πολιτικής η οποία μπορεί να ανατραπεί μόνο μέσα από την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου. Προς το παρόν επισημαίνουμε …αρχίζει λοιπόν μια πολύ κρίσιμη εβδομάδα.




Η αλήθεια είναι, ότι ο άρχοντας του ΔΝΤ Dominique Strauss-Kahn (γνωστός και ως DSK) έχει κακοποιήσει τους Αφρικανούς για χρόνια.
H σκληρότητα του Γενικού Διευθυντή DSK, η αλαζονεία και η ατιμωρησία ΤΟΥ ως αρχιστράτηγου του ΔΝΤ κατά τις εκστρατείες διάσωσης προς τις αφρικανικές και άλλες χώρες είναι γνωστή στους φτωχούς της Αφρικής και αποκαλύπτεται σύμφωνα με την ιστορία της οικονόμου του ξενοδοχείου στην πόλη της Νέας Υόρκης.

Αλήθεια φαίνεται ότι κανένας από τους συμπατριώτες μας δεν αναρωτήθηκε τι ζητά ένας πορνόγερος από μια καπέλα, δικαιολογώντας του ακόμα και την πορνεία που διέπραξε, λέξη που έχει μάθει να αποδίδει μόνο στην εκπορνευόμενη κοπελίτσα.

Ας εξετάσουμε όμως πώς η οικονόμος της Γουινέας κατέληξε στη Νέα Υόρκη. Το 2002, στην ανύπαντρη μητέρα είχε χορηγηθεί άσυλο. Αυτό που την οδήγησε εκεί (δηλαδή σε μια χωρά που τότε υπήρχε περίσσευμα εργασίας για όλους) ξεκίνησε με το βιασμό του ΔΝΤ εις βάρος της Γουινέας.

Το 2002, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διακόπτει όλες τις εισροές κεφαλαίων προς αυτό το Δυτικο-Αφρικανικό έθνος. Χωρίς την ευλογία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η Γουινέα, η οποία κατέχει το ήμισυ των πρώτων υλών στον κόσμο όσον αφορά το αλουμίνιο, καθώς και το ουράνιο, τα διαμάντια τον χρυσό και το πετρέλαιο δεν θα μπορούσε πλέον να δανειστεί ούτε μια δεκάρα για την αξιοποίηση των πόρων αυτών.

Θα σπεύσετε να μου υπενθυμίσετε ότι στην Ελλάδα το ρόλο αυτόν τον έπαιξαν οι «τιτανικοί», τα «θα βουλιάξουμε», οι «απατεώνες-έλληνες» και ότι στο κάτω-κάτω η αληθινή κρίση στην χώρα μας ξέσπασε το προ-περασμένο φθινόπωρο, αφότου ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου ανέλαβε τα καθήκοντά του και «ανακάλυψε» ότι η χώρα βρισκόταν υπό πτώχευση, όποτε θεώρησε υποχρέωσή του να το διαδώσει μέχρι και στον τελευταίο κάτοικο του πλανήτη γη, διασύροντας την χώρα διεθνώς, σαν την γριά κουτσομπόλα. Άραγε πρόκειται για τιμιότητα, βλακεία ή… κάτι άλλο;

Αλλά μην βιάζεστε, υπάρχει και… «παρακάτω» στο κείμενο.

Το ΔΝΤ έφτασε στο έσχατο όριο και αυτό ήταν στην ουσία η άσκηση του δικαιώματος κατασχέσεων εξ υποθηκών, πράξη που επέφερε τον στραγγαλισμό και την λιμοκτονία ενός έθνους παρ’ όλο τον εκπληκτικό ορυκτό του πλούτο, όπως και των ενυπόθηκων κατασχέσεων των πρώτων υλών, που όπως βλέπουμε σήμερα, το ΔΝΤ είχε σπεύσει ώστε να προβεί ταχέως στη δήμευση όλων των περιουσιακών της Γουινέας.

Όχι δηλαδή πως καθυστέρησε στην Ελλάδα. Απλώς είναι ζήτημα ολίγων μηνών μέχρι να τελειώσει η παράσταση και το άλμα θανάτου (χωρίς δίχτυ) μιάς χώρας στο κενό.
Όμως στην Ελλάδα, οι πατριώτες πολιτικοί μας, ίσως ως ένδειξη «πατριωτισμού», ίσως ως το παραλήρημα που χαρακτηρίζει τον κάθε προδότη, απεφάσισαν όπως πλην του ορυκτού μας πλούτου και των υπόλοιπων πρώτων υλών να του παραδώσουν και όλες τις κερδοφόρες επιχειρήσεις μας!!! Κάτι σαν δώρο, κάτι σαν πόνους, κάτι σαν κέρασμα στον «πελάτη», για να τιμήσουμε τις… παραδόσεις και να οριστικοποιήσουμε την παράδοση της χώρας!

Έτσι για να «βλέπουμε με τα μάτια μας » «και να μιλάμε επιτέλους»!

Όμως, το ΔΝΤ δεν ΑΡΠΑΞΕ τον πλούτο αυτού του έθνους για τον εαυτό του.
Μάλλον, ανάγκασε την Γουινέα να πουλήσει τους πόρους της σε ξένες εταιρείες σε τιμές που μοιάζουν πολύ με την πώληση ρουχισμού από τρίτο χέρι.

Οι Γάλλοι, οι Αμερικανοί οι Καναδοί, οι κάτοικοι της Ελβετίας (και τον τελευταίο καιρό, οι Κινέζοι), ήρθαν με τα κουτάλια τους και τις πετσέτες τους δεμένες στο κάτω μέρος του πηγουνιού τους, έτοιμοι για την κατάποση του βωξίτη του έθνους της Γουϊνέας, του χρυσού και των πολλών άλλων δωρεάν εδεσμάτων.

Εν τω μεταξύ, το ΔΝΤ διέταξε τη άρση των τελωνειακών φραγμών και κάθε είδους τελών στο εμπόριο και ως εκ τούτου κατέστρεψε τους κατόχους των μικρών τοπικών επιχειρήσεων.

Καλά εδώ είχαμε (την τύχη να μας φορτώσουν) τους λαθρομετανάστες, τις ΜΚΟ και τις διάφορες συνιστώσες, οι οποίοι ομολογουμένως τα κατάφεραν πολύ καλά με αυτήν την δουλειά.

Ως αποτέλεσμα της επίθεσης του ΔΝΤ, όποιοι κάτοικοι της Γουινέας μπορούσαν, έφυγαν για την ελευθερία και για να επιζήσουν από τον λιμό. Μόνο που κάποια από όλους αυτούς ο Πανάγαθος την προόρισε να εργαστεί ως οικονόμος στο ξενοδοχείο Sofitel στη ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ

Οι δικηγόροι του DSK ισχυρίζονται ότι η σχέση του με την οικονόμο ήταν "συναινετική". Αλλά ο DSK λέει ακριβώς -το ίδιο ακριβώς- για όλες τις συμφωνίες του ΔΝΤ με τα έθνη επί των οποίων κατέχει εξουσίες ζωής και το θανάτου.

Είτε ήταν συμφωνημένος βιασμός στο σεξ ή βαναυσότητα, θα μπορούσε να έχει τελεσθεί «εν συναινέσει» με τον ίδιο τρόπο που ο λαός της Γουϊνέας και τώρα ο λαός της Ελλάδας, συναίνεσαν ώστε το ΔΝΤ να διατάξει την οικονομική λεηλασία των πατρίδων τους.

Ήταν ο DSK που, πέρυσι, προσωπικά, επέμεινε σε ωμούς όρους για το λεγόμενο ΜΝΗΜΟΝΙΟ του bail-out στην Ελλάδα.

"Strong Conditionality" "ισχυρές προϋποθέσεις" ήταν ο όρος του ΔΝΤ.

Ο Στρος-Καν δεν ζήτησε απλώς μια καταστρεπτική περικοπή των συντάξεων και μια σκόπιμη αύξηση της ανεργίας στο 14%, αλλά και το ξεπούλημα των 4.000 με 6.000 κρατικών υπηρεσιών.

Ο DSK με το ΔΝΤ σχέδιο επέτρεψε στους χρηματοδότες που άναψαν τις οικονομικές πυρκαγιές στην Ελλάδα, να πάρουν τα περιουσιακά στοιχεία του έθνους σε τιμές πώλησης «σκέτη πυρκαγιά».

Τα αιτήματα Στρος-Καν δεν ήταν «μια ζόρικη αγάπη» για την Ελλάδα: Η αγάπη ήταν αποκλειστικά για τους γύπες τραπεζίτες που έλαβαν τα κεφάλαια του ΔΝΤ, αλλά δεν ήταν υποχρεωμένοι σε αντάλλαγμα να δεχθούν να απολέσουν ούτε ένα ευρώ ως διαφυγόντα κέρδη.

Ο DSK, παρά τις συμβουλές των πολλών, αρνήθηκε να ζητήσει από τις τράπεζες και τους κερδοσκόπους τη μείωση των τοκογλυφικών επιβαρύνσεων, το επιτόκιο των οποίων ήταν και η ρίζα των δεινών στην Ελλάδα.

Η απαίτηση από την Ελλάδα να πουλήσει περιουσιακά στοιχεία, η πτώση των εμπορικών φραγμών, και ακόμα και να τερματιστεί ο κανόνας ότι τα ελληνικά πλοία πρέπει να χρησιμοποιούν Έλληνες ναυτικούς, δεν έχει καμία σχέση με την εξοικονόμηση πόρων στην πατρίδα μας, αλλά όπως πάντα έχει να κάνει με τη δέσμευση του DSK για την προστασία του ισολογισμού του κάθε τραπεζίτη από τις ανεπιθύμητες παραβιάσεις και τους ελέγχους.

Από την ανάληψη του ΔΝΤ το 2007, ο πάλαι ποτέ «σοσιαλιστής» Strauss-Kahn έχει επιδοθεί σε μια σκληρή προσπάθεια να διατηρηθεί η μανία χρηματοδότησης της ελεύθερης αγοράς, η οποία κατά κύριο λόγο κατέστρεψε τον πλανήτη.

Τώρα σχετικά με την ψήφιση του μνημονίου ένα (1) και το επερχόμενο μνημόνιο δυο (2), (αν και εδώ αποφεύγουν να ξεκαθαρίσουν ακόμα το εάν θα διενεργηθεί η όχι ψηφοφορία στην βουλή), η δικαστική οικονομολόγος και δημοσιογράφος Greg Palast, συγγραφέας του μπεστ σέλερ «The Best Democracy Money Can Buy», «Και η καλύτερη δημοκρατία Εξαγοράζεται» μπορεί να σας λύσει αρκετές απορίες.

Δεν έχει σημασία αν ο DSK ή οποιοσδήποτε άλλος από την ευρώ δύναμη ενδεχόμενες τεθεί ως επικεφαλής του ΔΝΤ. Η πρακτική του θα παραμείνει η ίδια.

Ασθενέστερες χώρες θα εκφοβίζονται οικονομικά με στόχο να επωφεληθούν οι ισχυρότερες μέσω bailouts γεμάτων με μέτρα ενάντια στους πολίτες, πλιατσικολόγημα της εθνικής περιουσίας και με ενισχύσεις για τις τράπεζες και τις διεθνείς επιχειρήσεις.

Η σχετική απειλή που περιβάλλει τη συζήτηση του χρέους σήμερα;

Η χειρότερη κρίση θα συμβεί από τις υπερημερίες επί του χρέους που δημιουργήθηκε για τη διάσωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Όσο για την απασχόληση... ναι, εμείς θα επικοινωνήσουμε μαζί σας επ 'αυτού , η διαφορετικά πάμε πλατεία Συντάγματος.

Αλλά ας πάμε τώρα όλοι μαζί στο youtube και ας ακούσουμε «Της αμύνης τα παιδιά»


Και μετά ας αφήσουμε την Ελληνική σημαία στην είσοδο του σπιτιού μας, ώστε να την έχουμε πρόχειρη αύριο καθώς θα φεύγουμε για να πάμε μαζί με 1.000.000 άτομα την Κυριακή στο Σύνταγμα


Φαντάσου!

Φαντάσου Ελληνίδα, φαντάσου Έλληνα! Φαντάσου να ξυπνάς κάθε πρωΐ και, όπως χασμουριέσαι ξυπνώντας, να συνειδητοποιείς πως είσαι ιδιοκτήτης του πολιτικού συστήματος στο οποίο ζεις!

Φαντάσου Ελληνίδα, φαντάσου Έλληνα! Φαντάσου να συνειδητοποιείς, κάθε στιγμή της ζωής σου, πως είσαι ένα μόριο μιάς κοινωνίας, όχι πλέον υπηκόων ιθαγενών, αλλά πραγματικών πολιτών, μιάς κοινωνίας με αλληλεγγύη και συνοχή, που είναι εντολέας του πολιτικού της συστήματος.

Φαντάσου και εσύ φίλε Άγγλε, Αμερικάνε, Γάλλε, Γερμανέ, Ισπανέ και Ιταλέ. Φαντάσου και εσύ, όπως η κάθε Ελληνίδα και ο κάθε Έλληνας, να συνειδητοποιείς, κάθε στιγμή της ζωής σου, πως ζεις μέσα σε ένα πολιτικό σύστημα που εσύ διάλεξες· ένα πολιτικό σύστημα που εσύ σχεδίασες, όπως ακριβώς το θέλεις, με βάση την ανάγκη σου γιά ζωή, ευδαίμονη ζωή!

Φαντάσου το! Μπορείς το!

Και μπορείς να αναπτύξεις την φαντασία σου, με λίγη μελέτη. Διότι χωρίς πρώτα μία γνωσιολογική επανάσταση, η κοινωνικο-οικονομικο-πολιτική μας επανάσταση δεν μπορεί να αποδόσει καρπούς.

Δεν χρειάζεται καν να πας στις πηγές τώρα. Άσε την φιλοσοφική διαμάχη μεταξύ των θεωρητικών της ενότητας (Ελεάτες) και των θεωρητικών της πολλαπλότητας του σύμπαντος (Ίωνες, Πυθαγόρειοι, Εμπεδοκλής, Αναξαγόρας, Ατομικοί) γιά λίγο αργότερα.

Έχεις καιρό αργότερα γιά μελέτη του Παρμενίδη, του Ζήνωνα και του Μέλισσου. Έχεις καιρό γιά μελέτη αυτής της φιλοσοφικής διαμάχης, που από τον πλατωνικό Σοφιστή και εξής έως την σύγχρονη βιβλιογραφία και, εν γένει, στην ιστορία των ιδεών, είναι γνωστή ως η διαμάχη μεταξύ των πλουραλιστών και των μονιστών.

Γιά τώρα όμως χρειάζεται να ακούς, να διαβάζεις και να καταλάβεις όλα όσα λαλούν και όσα γράφουν γιά τον πολιτικό έρωτα, την οικονομία, την χρηματιστική και γιά το πολιτικό σύστημα της πραγματικής αντιπροσώπευσης οι:
Οι φίλτατοι συνάδελφοι τούτοι λαλούν συνεχώς και γράφουν γιά το τι πρέπει να αλλάξει. Λαλούν συνεχώς και γράφουν γιά το πως πρέπει να δράσουμε, όχι μόνον ως άτομα αλλά κυρίως ως συλλογικότητα.

Διότι η θεμελιώδης αιτία της σημερινής μας προβληματικής είναι το ότι το πολιτικό σύστημα στο οποίο όλες και όλοι σήμερα ζούμε, δεν είναι ούτε δημοκρατικό ούτε καν αντιπροσωπευτικό. Το πολιτικό προσωπικό κατέχει την ιδιότητα και του εντολοδόχου και του εντολέα, ενώ η κοινωνία μας είναι εγκιβωτισμένη στην ιδιωτική σφαίρα.

Στο πολιτικό τούτο σύστημα και με τον αναπόφευκτο εκφυλισμό του σε μία δυναστική κομματοκρατία, οι δυνάμεις που ορίζουν την παγκόσμια τάξη κατάφεραν να ελέγξουν την κάθε χώρα και να επιβάλουν την πολιτική τους κυριαρχία επί της κοινωνίας των ανθρώπων μέσω της χρηματιστικής.

Ξέχνα λοιπόν την δημοκρατία, γιά τώρα. Η αυθεντική ή γνήσια ή πραγματική δημοκρατία είναι ακόμα πολύ μακρυά.

Και είναι πολύ μακρυά διότι ακόμαστε είμαστε όλες και όλοι εγκιβωτισμένοι στην ιδιωτική σφαίρα των κομμάτων και των συμφερόντων τους. Είμαστε εγκιβωτισμένοι στους της 10ης μέρας Αγανακτισμένους, σε Σπίθες, σε ΠΑΜ, σε ΠΑΜΕ, σε ΝΔ, σε ΠΑΣΟΚ κλπ., ενώ πρέπει να μάθουμε να είμαστε μία κοινωνία με αλληλεγγύη και συνοχή, ώστε να γίνει η κοινωνία μας τούτη εντολέας και ιδιοκτήτης του πολιτικού μας συστήματος.

Δεν μπορούμε να μεταπηδήσουμε από την δεσποτική κομματοκρατία στην αυθεντική ή γνήσια ή πραγματική δημοκρατία. Πρέπει αναγκαστικά να περάσουμε από ένα προπαρασκευαστικό στάδιο, το πολιτικό δηλαδή σύστημα της πραγματικής αντιπροσώπευσης.

Μελέτα λοιπόν και φαντάσου την μετάβασή μας από την δυναστική κομματοκρατία στο πολιτικό σύστημα της πραγματικής αντιπροσώπευσης. Διότι η μετάβασή μας τώρα στην πραγματική αντιπροσώπευση είναι και εφικτή και ρεαλιστική.

Φαντάσου την όμως πρώτα, έτσι ώστε να μπορείς την! Έτσι ώστε να διατυπωθούν με "νομοθετική" σαφήνεια τα αιτήματά μας και να είναι και ρεαλιστικά.

Καλή δύναμη!

Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς
FORDHAM UNIVERSITY BUSINESS SCHOOLS
New York, NY, USA
  • 30 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έτοιμοι για ανυπακοή
Με ομοβροντία από παραιτήσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που δεν θα θελήσουν να ψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα σταθερότητας, αλλά ούτε και να προκαλέσουν κοινοβουλευτικό πρόβλημα στην κυβέρνηση, κινδυνεύει να βρεθεί αντιμέτωπη η κυβέρνηση τις επόμενες ημέρες εάν ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου δεν τους πείσει με τη νέα συμφωνία που κομίζει από την τρόικα και τις κινήσεις καλής θέλησης που εξετάζει να κάνει προς τη δοκιμαζόμενη Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος.

Αυτή την ώρα, και ενώ δεν έχει προσδιοριστεί το πλαίσιο για την πορεία της χώρας που διαμορφώνει το νέο «πακέτο σωτηρίας», τουλάχιστον 30 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται απέναντι από την ...
κυβέρνηση με άγριες διαθέσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες του «ΘΕΜΑτος», το νέο στοιχείο στο εκρηκτικό πεδίο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Κινήματος είναι η πρόθεση ενός αξιοσημείωτου αριθμού βουλευτών να παραιτηθούν από τις θέσεις τους αρνούμενοι να ψηφίσουν το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, τουλάχιστον όχι έτσι όπως έχει περιγραφεί ως τώρα. Επιλέγουν, δε, τον δρόμο της αποχώρησης για να διαχωρίσουν τη θέση τους από επερχόμενες αρνητικές, όπως πιστεύουν, εξελίξεις χωρίς να κατηγορηθούν ως «αποστάτες» - εξ ου και έχουν περιοριστεί δραστικά οι πιθανότητες να καταψηφίσει κάποιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Οπως διευκρινίζουν, δεν επιδιώκουν να ρίξουν την κυβέρνηση ή να έχουν δική τους αυτόνομη κοινοβουλευτική παρουσία, αλλά να διασώσουν την προσωπική τους παρουσία. Γι’ αυτό και εμφανίζονται πρόθυμοι να παραχωρήσουν τις έδρες στο κόμμα τους - προσφέροντας τη δυνατότητα ανάδειξης των αναπληρωτών τους σε βουλευτές - ώστε να μη διαταράξουν τις κοινοβουλευτικές ισορροπίες.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, υπάρχει περίπου μία δεξαμενή 8-10 βουλευτών που σκέφτονται αυτή τη, σχετικά ομαλή, διέξοδο και εκτιμάται ότι εάν ο πρωθυπουργός δεν κάνει αποτελεσματικές κινήσεις, πιθανόν περίπου οι μισοί να μην υποχωρήσουν και να κάνουν τελικά τη σκέψη αυτή και πράξη.

Μια τέτοια κίνηση, εφόσον δεν αποτραπεί από το Μέγαρο Μαξίμου και εάν αφορά τουλάχιστον 3-4 βουλευτές, θα προκαλέσει τεράστιο πολιτικό ζήτημα έστω κι αν η κοινοβουλευτική δύναμη του ΠΑΣΟΚ δεν κλονιστεί. Κυρίως το μήνυμα προς το οργανωμένο τμήμα και τη βάση του ΠΑΣΟΚ θα είναι ηχηρό, ενώ θα τροφοδοτήσει και τις κοινωνικές αντιδράσεις.

Οι πλέον «ύποπτοι» για μια τέτοια κίνηση δεν βρίσκονται ανάμεσα στους 16 βουλευτές που απέστειλαν πρόσφατα επιστολή στον πρωθυπουργό, αλλά θεωρούνται εκείνοι που αποφεύγουν να μιλήσουν έντονα και ανοιχτά κατά της κυβερνητικής πολιτικής. «Φοβόμαστε περισσότερο όσους δεν μιλάνε αλλά είναι φανερό ότι διαφωνούν, παρά εκείνους που εκτονώνονται με δημόσιες τοποθετήσεις και συγκεκριμένες διαφοροποιήσεις», επισημαίνει αρμόδιος κοινοβουλευτικός παράγοντας.

Η προοπτική αυτή πάντως έχει αιφνιδιάσει τους επιτελείς του Μεγάρου Μαξίμου που δεν ανέμεναν μέχρι πρότινος ότι η δυσφορία των βουλευτών θα έβρισκε και αυτή τη μορφή να εκδηλωθεί. Πρόθεση της ηγεσίας είναι να θέσει θέμα ψήφου εμπιστοσύνης και ζήτημα κομματικής πειθαρχίας, είτε επισήμως είτε έμμεσα, πλην σαφώς, αφού η ψήφιση του προγράμματος είναι καθοριστικής σημασίας. Ομως από την ώρα που κάποιοι βουλευτές σκέφτονται την παραίτηση ένα τέτοιο μέτρο είναι άνευ ουσίας.




  • Απόσπασμα από άρθρο του Αμερικανού οικονομολόγου με πείρα σε θέματα Λατ. Αμερικής, Μαρκ Γουάισμπροτ, προ ημερών στον «Γκάρντιαν» . Εις (ευρωπαϊκά) ώτα μη ακουόντων...
«Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα παζαρεύει με τους πιστωτές, όπως και με τις ευρωπαϊκές αρχές, που προωθούν τα δικά τους συμφέροντα... Εχουν περισσότερα από ένα τρισ. δολάρια στη διάθεσή τους και θα μπορούσαν εύκολα "να σώσουν" την Ελλάδα με... άτοκα δάνεια και μια πραγματική αναδιάρθρωση χρέους, η οποία θα επέτρεπε μια αντικυκλική δημοσιονομική και αναπτυξιακή πολιτική. Αλλά επέλεξαν να τιμωρήσουν την Ελλάδα...
Επιμένουν σε αυτό το δρόμο, ακόμη και αν αυτός σημαίνει μια ατέλειωτη ύφεση, και επιβάλλουν με τη βία ιδιωτικοποιήσεις 50 δισ. ευρώ, οι οποίες θα πλουτίσουν μερικούς Ευρωπαίους σε βάρος των Ελλήνων φορολογουμένων».

Διαβάζοντας τα παραπάνω, ο αναγνώστης αισθάνεται πως η Ελλάδα έχει ριχτεί (κυριολεκτικά) στα δόντια καρχαριών, οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν χρήμα για όσο διάστημα τους επιτραπεί από την πολιτική ηγεσία της πατρίδας μας.

Γίνεται σαφές πως οι συγκεκριμένοι οικονομικοί κύκλοι (Ευρωπαϊκοί και μη) αποφάσισαν να μας εξοντώσουν επειδή αισθάνονται κάποια ασφάλεια πως δεν θα δεχτούν ανταποδοτικό χτύπημα είτε σε πολιτικό είτε σε οικονομικό επίπεδο.

Επιτίθενται απερίφραστα, χωρίς καμία απολύτως κάλυψη, επειδή έχουν την ευκαιρία να το κάνουν. Τα ταξίδια του Γιώργου Παπανδρέου, τα ανεύθυνα και άκρως επικίνδυνα λογίδριά του εις βάρος της χώρας και των κατοίκων της, «όπλισαν» την ολομέτωπη επίθεση που γίνεται στην Ελληνική οικονομία, στον Ελληνικό λαό.

Γι αυτήν την κατάσταση υπεύθυνη είναι σύσσωμη η Ελληνική πολιτική σκηνή, όμως ιδιαίτερη ευθύνη φέρει ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου, αφού δεν μπόρεσε να πείσει για την αποφασιστικότητά του. Φαίνεται πως στο Μισούρι κανείς «πατριώτης του» δεν του είπε πως «όταν βγαίνουν τα πιστόλια, τότε χρησιμοποιούνται», ειδάλλως αυτός που υποχωρεί χάνει τα πάντα… και όχι μόνο την αξιοπρέπειά του.

Είναι σαφές, λοιπόν, πως αυτή η κυβέρνηση κάνει τους διεθνείς οικονομικούς τρομοκράτες, τους αδηφάγους τραπεζίτες και τους «ετέρους» της Ε.Ε., να νιώθουν πως μπορούν να συμπεριφέρονται όπως θέλουν, χωρίς να υπάρχει περίπτωση να τιμωρηθεί αυτή τους η αλαζονεία.

Αυτή η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει άμεσα, γιατί δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει αυτά που δημιούργησε. Και ο κίνδυνος της χώρας δεν είναι το χρέος. Ο κίνδυνος της χώρας είναι η πολιτική ανεπάρκεια των σημερινών ανθυποκυβερνώντων της "τροϊκανής δημοκρατίας", που μέσα από τις κινήσεις τους καταφέρνουν να χειροτερεύουν και όχι να καλυτερεύουν την κατάσταση…

Κωνσταντίνος
Ωραία. Τώρα, που οι πολιτικοί φυγαδεύονται με καΐκια για να γλιτώσουν από το οργισμένο πλήθος ή αναζητούν νυχτιάτικα μονοπάτια του Εθνικού Κήπου για να βγουν από το Κοινοβούλιο, μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε και για κάποιους άλλους;

Ο πρώτος στόχος επετεύχθη, οι πολιτικοί απαξιώθηκαν και μάλιστα από εκείνους που δεν είχαν μια αντιθεσμική τοποθέτηση απέναντι στο σύστημα, οπότε θα μιλούσαμε για συνέπεια. Αλλά από εκείνους που τους αναβάπτιζαν συνεχώς (τελευταία φορά, ενάμιση χρόνο πριν).

Δεύτερος στόχος δεν υπάρχει;
Ο πνευματικός κόσμος;
Οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης;
Οι επαγγελματίες συνδικαλιστές;
Οι περιφερόμενοι από εξουσία σε εξουσία άνθρωποι; Αμέτοχοι όλοι;

Οι πανεπιστημιακοί; Αθώοι του αίματος; Καμιά ευθύνη για την παρακμασμένη Παιδεία; Σύμφωνοι, τα κονδύλια για την Παιδεία χαμηλά· το ίδιο χαμηλά ήταν και τα κονδύλια της Ε.Ε. για έρευνα που πήγαιναν σε άλλες κατευθύνσεις; Ο νεποτισμός στις καθηγητικές θέσεις, οι συναλλαγές με κομματικές νεολαίες;

Οι επαγγελματίες συνδικαλιστές; Τους αδικούμε αν θυμίσουμε τις συναλλαγές με την εξουσία ή τη νοοτροπία του βολεμένου εργατοπατέρα;
Τα ΜΜΕ; Περισσότερη εξουσία και από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις έχουν.

Αυτά -τα ηλεκτρονικά ιδιαίτερα- διαμόρφωναν την πολιτική ατζέντα και δυστυχώς και τις συνειδήσεις. Καμιά συμμετοχή στην καταστροφή;

Οσο για τους περιφερόμενους, δεν χρειάζονται πολλά. Φίλος του ΚΚΕ, φίλος του Ανδρέα, υπουργός του Μητσοτάκη, με συμπάθειες στον Καραμανλή. Κι όμως, ο Μίκης θεωρείται σύμβολο; Μήπως δεν πάμε καλά συλλογικά;

Πηγή
H φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
  • ΠαΣοΚ: Η κυβέρνηση που είπε τα περισσότερα ψέμματα στο λαό τα τελευταία 200 χρόνια. Μακράν Πρωταθλητές…!

Στο επόμενο Σύνταγμα που θα φτιάξουμε, γιατί πρέπει να φτιάξουμε ένα ΕΝΤΕΛΩΣ καινούριο Σύνταγμα και πολίτευμα, πρέπει να νομοθετήσουμε την παραδειγματική τιμωρία του πολιτικού ψεύδους με τις πιο αυστηρές ποινές.

Δεν μπορεί ένας παθολογικός ψεύτης να είναι κυβερνήτης.

Αυτό το παραμύθιασμα πρέπει να πάρει τέλος.




  • Είναι θέμα ψυχιατρικής ή παραψυχολογίας;
  • Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια, κι εμείς... τα πόδια

Αυτό ισχυρίζεται ο καλός διαδικτυακός φίλος "Θράξ ο Αναρμόδιος". Όμως, μήπως βιαζόμαστε να "δικαιολογήσουμε" με μία παθολογική κατάσταση τον κυρίως υπεύθυνο της υποταγής της χώρας μας; Κι αυτό, γιατί εάν αποκαλούμε ως "παθολογικό ψεύτη" τον Γιώργο Παπανδρέου, τότε του αναγνωρίζουμε το ελαφρυντικό της ασθένειας, δηλαδή της μη ικανότητας αντίστασης του ασθενούς στο νόσημα!!!

Είμαι βέβαιος πως δεν πρέπει να κοιτάζουμε τη "μία μόνο όψη του νομίσματος" που λέγεται Παπανδρέου (αν και το συγκεκριμένο νόμισμα είναι σαφώς παραχαραγμένο, δηλαδή κάλπικο). Θα πρέπει να εστιάσουμε και στην περίπτωση της συνειδητής συμπεριφοράς, δηλαδή της εν πλήρους γνώσης ψευδούς επιχειρηματολογίας και πολιτικής στάσης του σημερινού πρωθυπουργού. Γιατί, όσο ο χρόνος περνάει, τόσο διαπιστώνουμε την ύπαρξη στοιχείων που εικάζουν ή στοχοθετούν τον πρωθυπουργεύοντα Παπανδρέου, ως άτομο πλήρους ικανότητας που έδρασε με βάση συγκεκριμένο σχέδιο. Άλλωστε η πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, κ. Σακοράφα, είπε ευθέως πως εάν ο συγκεκριμένος δεν λεγόταν Παπανδρέου θα είχε προσπαθήσει να διαφύγει στο εξωτερικό. Και αυτό η κυρία Σακοράφα δεν το είπε σήμερα, που υπάρχουν πολλά στοιχεία εμπλοκής του Γιώργου Παπανδρέου, σε αυτό που μετά από λίγο καιρό θα συζητείται διεθνώς ως το μεγαλύτερο κόλπο των αιώνων, σχετικά με την υποδούλωση μίας χώρας...

Πώς μπορείς, άραγε, να χαρακτηρίζεις "παθολογικό ψεύτη" εκείνον που κατά σύστημα κινείται κρυφίως, δεν ανακοινώνει τις όποιες συζητήσεις ή συμφωνίες του, εκείνον που χωρίς καμία γνώση οικονομικών προστρέχει και αποκτά αγαστή συνεργασία με "καρχαρίες" του είδους, για να του δώσουν βοήθεια;

Πώς μπορείς να χαρακτηρίζεις ως "παθολογικό ψεύτη" εκείνον που αναφέρθηκε σε πρώτερο χρονικό διάστημα, στην απώλεια εθνικής κυριαρχίας; Τί μεγαλύτερη απόδειξη χρειάζεται για να κατανοήσει ο κάθε ένας πως υπάρχει μέθοδος, ίσως προσυμφωνημένα, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες κάποιων και όχι όλων;

Πόσα παραδείγματα μη "παθολογικότητας" άραγε μπορεί να παραθέσει κανείς, για να αποδείξει πως ο σημερινός πρωθυπουργός ανέλαβε τα ηνία της χώρας, συνεπικουρούμενος από όλους εκείνους που είδαν μία τεράστια ευκαιρία για να αποκομίσουν τεράστια ποσά χωρίς να καταβάλουν καμία προσπάθεια, αρκεί να βρισκόταν στο "τιμόνι" ο εκλεκτός τους Γιώργος Παπανδρέου;

Η απορία είναι, γιατί δεν ασχολήθηκε η επιστήμη (έχουμε πολλούς και ικανότατους επιστήμονες στην Ελλάδα) για να αποδείξει εάν ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ηλίθιος ή όχι, ψεύτης ή όχι, ικανός ή όχι; Μήπως, τελικά, θα πρέπει να αρχίσουμε να ρωτάμε ειδικούς ψυχολόγους και ψυχιάτρους, για να πάρουμε απάντηση στην ερώτηση: Ποιός διάολος κυβερνάει επιτέλους αυτή τη χώρα;

Κωνσταντίνος




Πολλές φορές, ο μεγαλύτερος ειδησεογραφικός θόρυβος είναι η απόλυτη σιωπή. Τα σοβαρότερα ζητήματα, δεν αναφέρονται. Έτσι, το γεγονός ότι ο μεγαλόσχημος επικεφαλής του ΔΝΤ Dominique Strauss-Kahn δικάζεται για βιασμό, είναι δικαίως μια μεγάλη είδηση. Φανταστείτε όμως πως αντί να βίαζε τη καμαριέρα, την άφηνε να πεθάνει από ασιτία, μαζί με τα παιδιά της, τους γονείς της, και χιλιάδες άλλους ανθρώπους. Αυτό ακριβώς κάνει το ΔΝΤ εδώ και καιρό σε αθώους ανθρώπους. Και αυτό θα ξανακάνει, εκτός κι αν το εμποδίσουμε . Όλα αυτά όμως δεν αναφέρονται από κανένα ΜΜΕ.

Για να αντιληφθούμε τη συνολική εικόνα, θα πρέπει να γυρίσουμε πίσω στο 1944, όταν οι εκπρόσωποι των κρατών που ήταν έτοιμα να νικήσουν τον Β`ΠΠ, συναντήθηκαν σε ένα ξενοδοχείο του New Hampshire για να μοιράσουν τα κέρδη. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, όπως ο Βρετανός οικονομολόγος John Maynard Keynes, οι συγκεντρωθέντες είχαν έναν μοναδικό σκοπό: Να κατασκευάσουν ένα παγκόσμιο οικονομικό σύστημα που θα εξασφάλιζε ότι οι νικητές θα έπαιρναν τη μερίδα του λέοντος από τα χρήματα και τους πόρους του πλανήτη. Έτσι, έστησαν μια σειρά από θεσμούς και οργανισμούς με αυτό και μόνο το σκοπό. Ένας τέτοιος είναι και το ΔΝΤ.

Επισήμως, η αποστολή του ΔΝΤ ακούγεται απλή και ελκυστική. Υποτίθεται ότι υπάρχει, ώστε να διασφαλίζεται ότι τα φτωχά κράτη δεν θα χρεοκοπήσουν ποτέ, αφού το ίδιο το Ταμείο είναι εκεί για να τα προσφέρει δάνεια αλλά και τεχνογνωσία. Παρουσιάζεται ως ο καλύτερος φίλος των φτωχών, και ως ο προστάτης των αδύναμων κρατών. Πέρα όμως από τη ρητορική, το ΔΝΤ σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ελέγχεται από μια μικρή ομάδα πάμπλουτων κρατών, και πιο ειδικά από κάποιους ισχυρούς τραπεζίτες και κερδοσκόπους. Το ΔΝΤ λειτουργεί για χάρη των συμφερόντων αυτών των ανθρώπων, και τίποτα παραπάνω.

Τη δεκαετία του 1990, το μικρό αφρικανικό κρατίδιο του Malawi αντιμετώπιζε τεράστιες οικονομικές δυσκολίες, έχοντας πληγεί από μια θανατηφόρα επιδημία HIV-AIDS, αλλά και από μια σκληρή δικτατορία. Ζητήθηκε λοιπόν η βοήθεια του ΔΝΤ. Αν αυτό λειτουργούσε βάσει της επίσημης αποστολής του, θα δάνειζε χρήματα στο κράτος, και θα το καθοδηγούσε έτσι ώστε να ξεπεράσει τα προβλήματά του, προστατεύοντας τις βιομηχανίες του, επιδοτώντας τη γεωργία του, και επενδύοντας στην εκπαίδευση και την υγεία των κατοίκων του.

Αυτά θα έκανε κάποιος οργανισμός ο οποίος θα νοιάζονταν για το καλό των απλών ανθρώπων. Το ΔΝΤ όμως λειτούργησε εντελώς διαφορετικά. Συμφώνησε να βοηθήσει το Malawi, μόνο αν αυτό προχωρούσε σε διαρθρωτικές αλλαγές που το ΔΝΤ απαιτούσε να γίνουν. Διατάχθηκε λοιπόν η κυβέρνηση του Malawi να πουλήσει ότι δημόσια περιουσία είχε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και σε κερδοσκόπους, και να περικόψει δραστικά όλες τις κοινωνικές δαπάνες. Απαίτησε μάλιστα τη διακοπή της επιδότησης των λιπασμάτων, αν και αυτά ήταν τα μόνα που μπορούσαν να βοηθήσουν τους φτωχούς αγρότες να καλλιεργήσουν τα καταπονημένα τους χωράφια. Στην ουσία, η χώρα αναγκάστηκε να πληρώνει τους διεθνείς τραπεζίτες, και να εξαθλιώνει τους πολίτες της.

Όταν το 2001, το ΔΝΤ ανακάλυψε πως η κυβέρνηση είχε βάλει στην άκρη κάποιες ποσότητες σιτηρών ώστε να αντιμετωπιστεί τυχόν έλλειψη, τη διέταξε να το πουλήσει αμέσως σε ιδιωτικές εταιρίες. Την μάλωσε μάλιστα που δεν τηρεί τις προτεραιότητές της. Ο πρόεδρος της χώρας διαμαρτυρήθηκε και είπε πως κάτι τέτοιο είναι επικίνδυνο. Εις μάτην όμως, αφού τα αποθέματα πουλήθηκαν, και οι τράπεζες πήραν τα χρήματά τους.

Την επόμενη χρονιά η σοδιά απέτυχε, και η κυβέρνηση δεν είχε τίποτα να δώσει στον πεινασμένο λαό. Ο κόσμος αναγκάστηκε να τρώει μέχρι και τον φλοιό των δένδρων, ή τα ποντίκια των χωραφιών. Ήταν ίσως ο χειρότερος λιμός στην ιστορία της χώρας.

Στη διάρκεια του λιμού, το ΔΝΤ ανέστειλε τη παροχή βοήθειας $47 εκατομμυρίων, επειδή η κυβέρνηση καθυστερούσε στην εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων της αγοράς! Σύμφωνα με έρευνα που διεξήγαγε η οργάνωση ActionAid, το ΔΝΤ φέρει τη πλήρη ευθύνη για τον λιμό που γονάτισε τη χώρα. Τότε είναι που το μικρό Malawi έκανε κάτι το συγκλονιστικό. Έδιωξε το ΔΝΤ και αψήφησε τις «συμβουλές» του, επαναφέροντας τις επιδοτήσεις και τις παροχές στους κατοίκους του. Μέσα σε δυο χρόνια, επανάκαμψε τόσο, που από ζητιάνος της περιοχής, είχε τόσο πλούτο, που μπορούσε να προσφέρει βοήθεια σε τρόφιμα στην Ουγκάντα και στη Ζιμπάμπουε.

Η ιστορία του ΔΝΤ είναι γεμάτη από παρόμοιες περιπτώσεις. Αναλαμβάνει τον έλεγχο φτωχών κρατών, υποσχόμενο πως θα θεραπεύσει τα δεινά τους, και στη συνέχεια τα καταστρέφει. Όπου και να κοιτάξει κανείς, θα δει τις ουλές από τις επεμβάσεις του ΔΝΤ στα φτωχά κράτη. Η Αργεντινή κα η Ταϊλάνδη είναι τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Στη Κένυα, το ΔΝΤ επέμενε να πληρώνουν οι κάτοικοι για επισκέψεις στους γιατρούς, με αποτέλεσμα να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των γυναικών που επισκέπτονταν τον γιατρό τους, σε μια χώρα που πλήγηκε όσο καμιά άλλη από το AIDS.

Στη Γκάνα, το ΔΝΤ εισήγαγε δίδακτρα στα σχολεία για τους μικρούς μαθητές, και έτσι οι οικογένειες που δεν μπορούσαν να τα πληρώσουν αυξήθηκαν. Έτσι αυξήθηκε και ο αναλφαβητισμός.

Στη Ζάμπια, το ΔΝΤ επέμενε να περικοπούν οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία, έτσι διπλασιάστηκε ο αριθμός των βρεφικών θανάτων.

Η μόνη στρατηγική που γνωρίζει το ΔΝΤ, είναι να δίνονται τα χρήματα στους τραπεζίτες, και όχι στην ανάπτυξη.

Ο βραβευμένος με Νόμπελ οικονομίας Joseph Stiglitz συνεργάστηκε με το ΔΝΤ για μια ολόκληρη δεκαετία, μέχρι που παραιτήθηκε και αποφάσισε να μιλήσει. Όπως είπε, «Όταν το ΔΝΤ καταφτάνει σε μια χώρα, ένα μόνο σκοπό έχει. Πως θα σιγουρέψει ότι οι τραπεζίτες και οι πιστωτές δεν θα χάσουν τα οφειλόμενά τους. Το ΔΝΤ είναι αυτό που κρατάει τους κερδοσκόπους στο παιχνίδι. Δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ανάπτυξη αλλά ούτε και για τη βοήθεια των κρατών…».

Κάποιοι θεωρούν τη συμπεριφορά του ΔΝΤ ως ασυνεπή. Αυτό, διότι υποστηρίζει τις διασώσεις κρατών στον αναπτυγμένο κόσμο, με βάση τις κρατικά στηριζόμενες τραπεζικές δανειοδοτήσεις, ενώ επιμένει για τη διακοπή κάθε κρατικής παροχής στα φτωχά κράτη του πλανήτη. Αυτό όμως, τουλάχιστον στην οικονομική πραγματικότητα, δεν είναι καθόλου ασυνεπής στάση. Σε κάθε περίπτωση, το ΔΝΤ κάνει τα πάντα ώστε να μη χάσουν τα λεφτά τους οι τράπεζες και οι κερδοσκόποι. Αν κάποιες πλούσιες κυβερνήσεις είναι διατεθειμένες να δώσουν χρήματα στις τράπεζες για το τίποτα, έχει καλώς. Αν τα φτωχά κράτη μπορούν να εξαναγκαστούν να πληρώσουν τις τράπεζες με επαχθείς όρους, ακόμη καλύτερα. Πρόκειται δηλαδή για μια πολύ συνεπή στάση.

Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο Strauss-Kahn ήταν ένας μεταρρυθμιστής που άλλαξε το ΔΝΤ από το 2009 οπότε και το ανέλαβε. Σίγουρα υπήρξε μια αλλαγή στη ρητορική του, αλλά στην ουσία δεν άλλαξε τίποτα.

Ας δούμε το παράδειγμα της Ουγγαρίας. Μετά τη κρίση του 2008, το ΔΝΤ την επαίνεσε που μπόρεσε και πέτυχε τους στόχους στα ελλείμματα, κόβοντας από τις δημόσιες δαπάνες. Ο τρομοκρατημένος λαός της χώρας αντέδρασε διώχνοντας τη κυβέρνηση και εκλέγοντας ένα κόμμα που υποσχέθηκε πως θα βάλει τις τράπεζες να πληρώσουν για τη κρίση που αυτές είχαν δημιουργήσει. Η νέα κυβέρνηση εισήγαγε ένα τραπεζικό φόρο ύψους 0.7% με αποτέλεσμα το ΔΝΤ να τρελαθεί! Όπως είπε, αυτό παραμορφώνει αρνητικά τις τραπεζικές δραστηριότητες, και θα αναγκάσει τις τράπεζες να φύγουν από την Ουγγαρία. Μάλιστα διέκοψε αμέσως το πρόγραμμά του στην Ουγγαρία, με σκοπό να εκβιάσει και να τρομοκρατήσει τη κυβέρνηση.

Η τραπεζική όμως κατάρρευση που το ΔΝΤ προέβλεψε δεν έγινε. Η Ουγγαρία προχώρησε σε μετριοπαθή μέτρα που δεν τιμωρούσαν το λαό της. Μπήκαν φόροι στους κερδοφόρους τομείς της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών, και χρησιμοποιήθηκαν χρήματα από τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά ταμεία ώστε να χρηματοδοτηθεί το έλλειμμα. Σε κάθε τέτοιο βήμα, το ΔΝΤ ωρύονταν. Αυτό που απαιτούσε απειλώντας, ήταν οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες.

Το ίδιο ακριβώς έκανε ο Strauss-Kahn σε κάθε φτωχή χώρα όπου αναμιγνύονταν το ΔΝΤ. Πολλές από αυτές τρόμαζαν και ενέδιδαν. Το αμερικανικό think tank Center for Economic and Policy Research αναφέρει ότι οι 31 από τις 41 επεμβάσεις του ΔΝΤ, απαιτούσαν μακροοικονομικές πολιτικές που οδηγούν τις χώρες σε περαιτέρω ύφεση.

Για αυτό λοιπόν, δεν θα πρέπει να δικαστεί μόνο ο Strauss-Kahn. Πρέπει να δικαστεί και το ΔΝΤ. Αν αναλογιστούμε τη δυστυχία που έχει προκαλέσει και την εξαθλίωση που έχει επιφέρει σε εκατομμύρια ανθρώπους, τότε θα πρέπει να το διαλύσουμε αμέσως.

Αν ο Strauss-Kahn είναι όντως ένοχος βιασμού, τότε ξέρουμε πως έγινε. Μάλλον μπέρδεψε τη καμαριέρα με κάποια χώρα που χρειάζεται βοήθεια. Αφού έτσι κι αλλιώς, οι επικεφαλής του ΔΝΤ βιάζουν κατά συρροή εδώ και χρόνια τις φτωχές χώρες, χωρίς καμία τιμωρία.

S.A. από The Independent


Του Γιώργου Χαρβαλιά*

Δυσκολεύομαι να θυμηθώ στα 37 χρόνια της Μεταπολίτευσης κυβέρνηση εκλεγμένη με ισχυρή πλειοψηφία να απειλείται με πτώση, πριν από το μέσον της θητείας της, κάτω από το βάρος της λαϊκής κατακραυγής και μιας διαφαινόμενης κοινοβουλευτικής ανταρσίας. Και δεν μιλάμε για απλή πτώση. Ούτε για απρόβλεπτο γκρεμοτσάκισμα. Μιλάμε για συθέμελη κατάρρευση ο πάταγος της οποίας θα ακουστεί και έξω από τα σύνορα της Ελλάδας. Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου, με την ίδια ευκολία που κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό, κοροϊδεύει και τους ξένους.

ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ στην Ευρώπη ο κατ’ όνομα πρωθυπουργός και υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια, λες και διατηρεί τον έλεγχο της εξουσίας στην Ελλάδα. Κάνει πως δεν βλέπει τι συμβαίνει μέσα στο κόμμα και την κυβέρνησή του, αποστρέφει το βλέμμα από τους πολίτες που καθημερινά κατασκηνώνουν σε απόσταση ανάσας από το Κοινοβούλιο και αποδίδει τις εκδηλώσεις λαϊκής οργής σε πολιτική υποκίνηση.

ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ο Γ. Παπανδρέου μεταδίδει μια εικόνα μαγική. Μόνο η έλλειψη συναίνεσης από την αξιωματική αντιπολίτευση τον εμποδίζει να… μεγαλουργήσει! Αλλά και χωρίς αυτήν έχει τις λύσεις για να ικανοποιήσει τους εντολείς του. Προκειμένου να μη σκάσει η βόμβα της χρεοκοπίας στα χέρια του, υπόσχεται να περάσει ένα δεύτερο Μνημόνιο, ακόμη πιο επαχθές από το προηγούμενο. Γιατί, εκτός από απολύσεις, διάλυση του κράτους πρόνοιας και τυφλή φορολόγηση, περιέχει ένα καινούργιο στοιχείο: το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας.

ΤΑ ΔΙΝΕΙ ΟΛΑ ο Γ. Παπανδρέου για να παρατείνει τη δανειακή ομηρία της Ελλάδας και μαζί μ’ αυτήν τη δική του πρωθυπουργική θητεία. Στην πράξη, έχει παραμυθιάσει τους Ευρωπαίους ότι μπορεί να επιβάλει την πολιτική που του υπαγορεύουν. Να περάσει το μεσοπρόθεσμο συμβόλαιο εθνικής υποτέλειας αβρόχοις ποσί. Σαν ένα χάπι που το δίνουμε στον ασθενή με εντολή γιατρού. Έτσι απλά…

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΠΛΟ, στις ακραίες συνθήκες που ζούμε, καθίσταται σύνθετο. Γιατί, είτε το πουν «Μνημόνιο 2» είτε «μεσοπρόθεσμο» είτε αναγκαστική δημοσιονομική προσαρμογή για να μη γυρίσουμε στη δραχμή, το νέο χάπι της Τρόικας δεν έχει τύχη. Ο ασθενής προτιμά να πεθάνει…

ΙΣΩΣ ΛΟΙΠΟΝ θα ήταν πιο τίμιο και ειλικρινές, αλλά και πιο υπεύθυνο εκ μέρους του Γ. Παπανδρέου, να παραδεχόταν εκ των προτέρων την αδυναμία του. Και να οδηγήσει μια ώρα αρχύτερα τη χώρα σε εκλογές. Συντεταγμένα. Όχι κάτω από προϋποθέσεις εκτροπής. Όχι κάτω από την αποδοκιμασία των βουλευτών του και τη βοή ενός πλήθους εκατοντάδων χιλιάδων αγανακτισμένων.

Η ΑΓΑΡΜΠΗ ΠΤΩΣΗ του Γ. Παπανδρέου δεν είναι απλή υπόθεση. Θα έχει σοβαρές συνέπειες στο εξωτερικό, καθώς οι μέχρι πρότινος καθησυχασμένοι πιστωτές θα τρίβουν τα μάτια τους, τα κοράκια των αγορών θα πανηγυρίζουν και τα spreads στην κυριολεξία θα απογειώνονται.

ΚΑΚΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ, αγανακτισμένοι «δύο ταχυτήτων» δεν υπάρχουν. Ο κόσμος είναι στα όριά του και τα έχει κυρίως με αυτούς που τον έφεραν στη σημερινή κατάντια του. Για να αποφύγουμε τα χειρότερα, ο Γ. Παπανδρέου πρέπει να ομολογήσει ευθέως, χωρίς δημοψηφίσματα, λαγούς και θεσμικά στραμπουλήγματα, την αδυναμία του να κυβερνήσει. Μόνο έτσι θα γλιτώσουμε περίεργους καλοκαιρινούς εφιάλτες που έχουν ζήσει παλαιότερες γενιές Ελλήνων…

Aπό τον "Τύπο της Κυριακής"


Όπως είπε και ο Συνταγματολόγος κ. Κασιμάτης, έχει ήδη ενεργοποιηθεί το ακροτελεύτιο άρθρο 120 του Συντάγματος. Επομένως οι εξεγερμένοι Έλληνες στις πλατείες της χώρας δρουν πλέον νόμιμα με βάση το πιο πάνω άρθρο και αντιστέκονται στην κατάλυση του Συντάγματος που επιβάλει με τη βία το κρατικοδίαιτο διεφθαρμένο καθεστώς.

Η κατάλυση του Συντάγματος επήλθε με την αντισυνταγματική υπογραφή του πρώτου μνημονίου και των δανειακών συμβάσεων, αλλά επέρχεται και τώρα με την επιχειρούμενη αντισυνταγματική υπογραφή του δεύτερου μνημονίου.

Πράξεις παραχώρησης Εθνικής Κυριαρχίας, παραίτησης από της ασυλίας της δημόσιας περιουσίας, υποθήκευσης της δημόσιας περιουσίας, απαγόρευσης οικονομικών συναλλαγών με τρίτες χώρες, εκποίησης με διαδικασίες εξπρές της δημόσιας περιουσίας, τοποθέτησης τροϊκανής κυβέρνησης στα διάφορα υπουργεία κ.λ.π., είναι πράξεις που αντίκεινται τόσο στο ελληνικό Σύνταγμα, όσο και στο Διεθνές Δίκαιο, είναι άκυρες και δεν μπορούν να…. ισχύσουν, όχι μόνο αν τις ψηφίσουν και οι 300 βουλευτές, αλλά ακόμα και αν τις εγκρίνει ο ίδιος ο λαός με δημοψήφισμα.

Ο εξεγερμένος ελληνικός λαός αυτή τη στιγμή στην πραγματικότητα λέει προς τους ευρωπαίους εταίρους μας και προς το ΔΝΤ, ότι όταν καταρρεύσει το ισχύον σάπιο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, δεν θα αναγνωρίσει καμία από τις πιο πάνω πράξεις ως έγκυρες. Ας το έχουν υπόψη τους..

Αντιστέκεται λοιπόν και ζητά την κατάρρευση του σάπιου πολιτικού συστήματος και άνοιγμα της δημοκρατίας στο λαό, ενώ ταυτόχρονα το προειδοποιεί να μην διανοηθεί επιβάλει την αντισυνταγματικές του ενέργειες με προβοκάτσιες, την κρατική βία και τα ΜΑΤ.


Έρχονται οι Επίτροποι με σύνθημα «φίλα με παντού»

Αν έρθει επίτροπος-μπάστακας εγώ θα παραιτηθώ, λέει ο Σκανδαλίδης. Κώστα μη σκας: εσένα θα σου στείλουν Επίτροπο από την ενορία του Αγίου Τρύφωνα.

Αν και δεν υπάρχει ουδείς λόγος ανησυχίας για τους τοποτηρητές που θα στείλουν οι χώρες της ΕΕ.

Θα μπαίνουν στα Υπουργεία με κεντρικό σύνθημα «φίλα με παντού»…

Όποιος θέλει εκλογές, σπρώχνει τη χώρα στο γκρεμό, λέει ο Ραγκούσης. Αφού είναι έτσι σταματήστε τις «πράσινες» διαρροές περί εκλογών δις εβδομαδιαίως.

Ειδική ποδηλατική διαδρομή για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος διοργανώνεται σήμερα Κυριακή 5 Ιουνίου. Η εκκίνηση θα γίνει από το Πάρκο Ελευθερίας, στο Μέγαρο Μουσικής και την πρώτη “πεταλιά” θα κάνει η Εθνική Ομάδα Ποδηλασίας.

Σε λίγους μήνες θα είναι η καθημερινότητα στην Αθήνα. Ελάχιστοι θα μπορούν να συντηρούν αυτοκίνητα και μηχανές. Η Κυβέρνηση θα πανηγυρίζει, καθώς θα έχει κατορθώσει να δημιουργήσει την πιο πράσινη πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια της παράκτιας Αυστραλίας θα εξαφανιστούν από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας.

Στην Ελλάδα χάνονται εκατομμύρια σπίτια από την άνοδο …των σπρεντ.

Ενώ οι «σοβαροί» αναλυτές γράφουν κατά πόσο κινδυνεύει η δημοκρατία από τις μούτζες. Από τα χέρια των πολιτών δεν κινδυνεύει. Από αυτά των πολιτικών που τα …απλώνουν διερευνάται…

Η δημοκρατία κινδυνεύει από τα τεχνητά διλήμματα: «κατοχή ή χρεοκοπία» τιτλοφορείται το νέο. Κι αν ισχύει, οι Έλληνες μάλλον πλέον επιθυμούν το δεύτερο. Γιατί χωρίς λεφτά ζεις. Χωρίς αξιοπρέπεια ποτέ.

Ένα βίντεο που κυκλοφόρησε πριν λίγη ώρα στο διαδίκτυο και που θα μπορούσε να έχει και τον τίτλο: «είκοσι μήνες επιτυχίες» η κυβέρνηση προσπαθεί να αλλάξει το κλίμα δυσαρέσκειας και να κάνει το άσπρο μαύρο για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα από τις εκλογές του 2009.

Γιατί η κατοχή έχει και τους επίδοξους γκαιμπελίσκους.

«Είκοσι μήνες χοντρομακακίες» θα ήταν ένας αμερόληπτος και ουδέτερος τίτλος των πεπραγμένων της κατοχικής διακυβέρνησης.

Μ.Ο.

  • Μήπως ο Δικηγορικός Σύλλογος ή η Ελληνική Δικαιοσύνη θα έπρεπε να ζητήσουν - απαιτήσουν την απαγόρευση εξόδου από την χώρα του Γιώργου Παπανδρέου;

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

«ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ»
Με το άρθρο 14 παρ. 5 της σύμβασης η Ελλάδα παραιτείται ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ και ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ από τις ασυλίες προστασίας της εθνικής κυριαρχίας. Τέτοιος πρωτόγνωρος όρος δεν συναντάται ούτε σε αποικιοκρατικές συμβάσεις. Είναι όρος που παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές του δικαίου σε όλα τα επίπεδα: του διεθνούς, του ευρωπαϊκού και του εθνικού δικαίου.

Πρόκειται για όρο ο οποίος παραβιάζει τη θεμελιώδη αρχή σεβασμού της κυριαρχίας του κράτους· απειλεί, θέτει σε κίνδυνο και προσβάλλει στον πυρήνα τους τα κυριαρχικά δικαιώματα, την ίδια την κυριαρχία και την υπόσταση της χώρας. Ο κίνδυνος καθίσταται άμεσος, αν συνδυαστεί με τον όρο της Σύμβασης, ότι οι Δανειστές, όλοι μαζί ή με συμφωνία όλων, μπορούν να μεταβιβάσουν σε τρίτη χώρα τα δικαιώματά τους από τη Σύμβαση.

Επιπλέον στη σύμβαση ρητά ορίζεται ότι διέπεται από το ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ.
Αποκλειστικά Αρμόδιο Δικαστήριο συμφωνήθηκε να είναι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή των δανειστών μας.

Η δανειακή σύμβαση είναι ΕΚΝΟΜΗ.

ΚΑΛΟΥΜΕ την ελληνική Βουλή, να τοποθετηθεί επί της δανειακής σύμβασης η οποία από τις 4 Ιουνίου 2010 έχει κατατεθεί σε αυτήν.

Χωρίς κάποιο προηγούμενο παραδώσαμε με μόνη μια υπογραφή την εθνική μας κυριαρχία, ολόκληρη τη δημόσια περιουσία μας.

Από της συστάσεως του νεοελληνικού κράτους είμαστε συνηθισμένοι να δανειοδοτούμαστε. Τέτοιους όρους, όμως, ουδέποτε αποδεχτήκαμε.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ Ν' ΑΠΑΛΕΙΦΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΟΙ ΟΡΟΙ ΠΟΥ ΘΙΓΟΥΝ ΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΜΑΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

Ο Πρόεδρος
Δημήτρης Χ. Παξινός

Τη δόση μας την πήραμε, το Μνημόνιο 2 το συμφωνήσαμε, τους ξένους τοποτηρητές τους αποδεχθήκαμε, το λαό ξαναβάζουμε στο γύψο. Από εδώ και στο εξής τι γίνεται όμως, σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο; Αυτό είναι το βασικό ερώτημα για την επόμενη ημέρα της συμφωνίας η οποία δίνει μια ανάσα στην ελληνική οικονομία αλλά αυτή η ανάσα πληρώνεται ακριβά.

Τις επόμενες ημέρες η κατάσταση θα είναι εξαιρετικά δύσκολη για την κυβέρνηση και σίγουρα αναμένονται πολύ κρίσιμες εξελίξεις.

Κατ’ αρχάς την Τρίτη υπάρχει το διευρυμένο ΚΤΕ του ΠΑΣΟΚ με την Κοινοβουλευτική Ομάδα όπου θα ανακριθούν οι υπουργοί και κυρίως ο Γ. Παπακωνσταντίνου. Εκεί θα φανεί πόσο τζάμπα μάγκες ήταν όλοι οι βουλευτές που υπογράφουν επιστολές ή βγαίνουν στα κανάλια και λένε ότι είναι υπέρ του λαού και κατά των μέτρων.

Στη συνέχεια το Μεσοπρόθεσμο θα πάει στη Βουλή. Είτε ως ένα άρθρο είτε πολλά αυτό που έχει σημασία είναι η δοκιμασία της κυβερνητικής παράταξης. Ο Γ. Παπανδρέου, σύμφωνα με πληροφορίες θα θέσει ένα δίλημμα. Ή το ψηφίζετε ή ρίξτε με. Ψήφος εμπιστοσύνης δηλαδή με την απειλή των πρόωρων εκλογών.

Αν θα υπάρξουν διαρροές και πόσες είναι το κρίσιμο σημείο. Το ζήτημα είναι πως αν ψηφιστεί το Μνημόνιο 2 πώς θα πάνε οι βουλευτές να κάνουν διακοπές στις πατρίδες τους; Πόσο θα τολμήσουν να βγαίνουν στους δρόμους με το φόβο των γιαουρτιών και της γιούχας;

Πώς θα εξηγήσουν στον κόσμο ότι θα πληρώσει ξανά λογαριασμό; Και πως θα του πουν ότι μπαίνουν ξένοι επιτηρητές;

Και πώς θα αντιδράσει ο κόσμος που είτε είναι αγανακτισμένος στις πλατείες, είτε στο σπίτι του, αισθάνεται οργή για τα μέτρα που θα του αλλάξουν τη ζωή. Και κυρίως γιατί τους υπόσχονταν από πέρυσι ότι δε χρειάζονται άλλα μέτρα, αλλά τώρα υφίσταται νέα βαρβαρότητα. Καταλαβαίνει καλά ότι δεν υπάρχει πια το δίλημμα Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα αφού και τα δύο είναι οι όψεις του ίδιου νομίσματος.

Αν και εφόσον το Μνημόνιο περάσει από τη Βουλή, θεωρείται δεδομένο ότι θα γίνει ριζικός ανασχηματισμός, ίσως και πριν τη Σύνοδος Κορυφής.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στο Μαξίμου συζητούν πλέον ακόμη και απομάκρυνση του Γ. Παπακωνσταντίνου και αντικατάστασή του με κάποιον τεχνοκράτη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το πρόσωπο που θα αναλάβει το ταμείο δημόσιας περιουσίας αφού ουσιαστικά και τυπικά θα είναι ο άνθρωπος που θα χειρίζεται τα πάντα, πιο πάνω και από τον τσάρο της οικονομίας. Δεν είναι τυχαία, να πούμε η συνάντηση του Γ. Παπανδρέου με τον Απ. Ταμβακάκη, ενώ συζητήσεις έχουν γίνει και με άλλους τραπεζίτες.

Όλα τα λεφτά, πάντως, είναι ο τρόπος «υποδοχής» του νέου Μνημονίου. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη η κυβέρνηση δεν το έχει δώσει επίσημα στη δημοσιότητα. Οι βουλευτές δεν θα το έχουν διαβάσει καν και θα υποχρεωθούν να το ψηφίσουν. Για να δούμε πόσα απίδια έχει ο σάκος, που λένε και στο χωριό….

Πηγή



Ασφαλώς και δεν μπορούμε να συγκρίνουμε την δημοκρατία που απολαμβάνουν οι Αιγύπτιοι, με την δική μας δημοκρατία.


Αυτό όμως δεν αποτελεί πρόσχημα, ώστε να ανεχτούμε αυτούς πους μας κυβερνούν τώρα αφού αποδεδειγμένα απέτυχαν.


Οι Αιγύπτιοι κατάφεραν και έφεραν αποτέλεσμα, έδωσαν ένα καλό μάθημα, και έστειλαν ένα ισχυρό μήνυμα σε μελλοντικούς ηγέτες της Αιγύπτου, να είναι προσεκτικοί, γιατί ως λαός μπορεί ανά πάσα στιγμή να τους ανατρέψει.


Αυτό είναι που θα πρέπει να επιτύχουν και οι Έλληνες της πλατείας Συντάγματος, πρέπει να αποδείξουν ότι μπορούμε ως λαός να ανατρέπουμε, χωρίς βία, την όποια κυβέρνηση.


Αυτό θα καταστήσει ποιό προσεκτικούς τους επόμενους Έλληνες πολιτικούς.


Πρέπει τώρα να αποδείξει ο έλληνας ότι δεν είναι οι πολιτικοί, θεοί, ούτε τα κόμματα θρησκεία.


Να φύγουν οι τωρινοί κυβερνήτες και να έρθουν οι επόμενοι, και αν και οι επόμενοι είναι το ίδιο με τους σημερινούς, γρήγορα να φύγουν και αυτοί. Η Ελλάδα έχει μυαλά που μπορούν να την σώσουν.


Λοιπόν. Αλλαγή κυβέρνησης τώρα.


Και ξανά αλλαγή αν τα πράγματα δεν γίνουν καλύτερα για την Ελλάδα.


Αναγνώστης




Του Γιώργου Χαρβαλιά*

Δυσκολεύομαι να θυμηθώ στα 37 χρόνια της Μεταπολίτευσης κυβέρνηση εκλεγμένη με ισχυρή πλειοψηφία να απειλείται με πτώση, πριν από το μέσον της θητείας της, κάτω από το βάρος της λαϊκής κατακραυγής και μιας διαφαινόμενης κοινοβουλευτικής ανταρσίας. Και δεν μιλάμε για απλή πτώση. Ούτε για απρόβλεπτο γκρεμοτσάκισμα. Μιλάμε για συθέμελη κατάρρευση ο πάταγος της οποίας θα ακουστεί και έξω από τα σύνορα της Ελλάδας. Γιατί ο Γιώργος Παπανδρέου, με την ίδια ευκολία που κοροϊδεύει τον ελληνικό λαό, κοροϊδεύει και τους ξένους.

ΣΥΝΟΜΙΛΕΙ στην Ευρώπη ο κατ’ όνομα πρωθυπουργός και υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια, λες και διατηρεί τον έλεγχο της εξουσίας στην Ελλάδα. Κάνει πως δεν βλέπει τι συμβαίνει μέσα στο κόμμα και την κυβέρνησή του, αποστρέφει το βλέμμα από τους πολίτες που καθημερινά κατασκηνώνουν σε απόσταση ανάσας από το Κοινοβούλιο και αποδίδει τις εκδηλώσεις λαϊκής οργής σε πολιτική υποκίνηση.

ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ο Γ. Παπανδρέου μεταδίδει μια εικόνα μαγική. Μόνο η έλλειψη συναίνεσης από την αξιωματική αντιπολίτευση τον εμποδίζει να… μεγαλουργήσει! Αλλά και χωρίς αυτήν έχει τις λύσεις για να ικανοποιήσει τους εντολείς του. Προκειμένου να μη σκάσει η βόμβα της χρεοκοπίας στα χέρια του, υπόσχεται να περάσει ένα δεύτερο Μνημόνιο, ακόμη πιο επαχθές από το προηγούμενο. Γιατί, εκτός από απολύσεις, διάλυση του κράτους πρόνοιας και τυφλή φορολόγηση, περιέχει ένα καινούργιο στοιχείο: το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας.

ΤΑ ΔΙΝΕΙ ΟΛΑ ο Γ. Παπανδρέου για να παρατείνει τη δανειακή ομηρία της Ελλάδας και μαζί μ’ αυτήν τη δική του πρωθυπουργική θητεία. Στην πράξη, έχει παραμυθιάσει τους Ευρωπαίους ότι μπορεί να επιβάλει την πολιτική που του υπαγορεύουν. Να περάσει το μεσοπρόθεσμο συμβόλαιο εθνικής υποτέλειας αβρόχοις ποσί. Σαν ένα χάπι που το δίνουμε στον ασθενή με εντολή γιατρού. Έτσι απλά…

ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΑΠΛΟ, στις ακραίες συνθήκες που ζούμε, καθίσταται σύνθετο. Γιατί, είτε το πουν «Μνημόνιο 2» είτε «μεσοπρόθεσμο» είτε αναγκαστική δημοσιονομική προσαρμογή για να μη γυρίσουμε στη δραχμή, το νέο χάπι της Τρόικας δεν έχει τύχη. Ο ασθενής προτιμά να πεθάνει…

ΙΣΩΣ ΛΟΙΠΟΝ θα ήταν πιο τίμιο και ειλικρινές, αλλά και πιο υπεύθυνο εκ μέρους του Γ. Παπανδρέου, να παραδεχόταν εκ των προτέρων την αδυναμία του. Και να οδηγήσει μια ώρα αρχύτερα τη χώρα σε εκλογές. Συντεταγμένα. Όχι κάτω από προϋποθέσεις εκτροπής. Όχι κάτω από την αποδοκιμασία των βουλευτών του και τη βοή ενός πλήθους εκατοντάδων χιλιάδων αγανακτισμένων.

Η ΑΓΑΡΜΠΗ ΠΤΩΣΗ του Γ. Παπανδρέου δεν είναι απλή υπόθεση. Θα έχει σοβαρές συνέπειες στο εξωτερικό, καθώς οι μέχρι πρότινος καθησυχασμένοι πιστωτές θα τρίβουν τα μάτια τους, τα κοράκια των αγορών θα πανηγυρίζουν και τα spreads στην κυριολεξία θα απογειώνονται.

ΚΑΚΑ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ, αγανακτισμένοι «δύο ταχυτήτων» δεν υπάρχουν. Ο κόσμος είναι στα όριά του και τα έχει κυρίως με αυτούς που τον έφεραν στη σημερινή κατάντια του. Για να αποφύγουμε τα χειρότερα, ο Γ. Παπανδρέου πρέπει να ομολογήσει ευθέως, χωρίς δημοψηφίσματα, λαγούς και θεσμικά στραμπουλήγματα, την αδυναμία του να κυβερνήσει. Μόνο έτσι θα γλιτώσουμε περίεργους καλοκαιρινούς εφιάλτες που έχουν ζήσει παλαιότερες γενιές Ελλήνων…

Aπό τον "Τύπο της Κυριακής"


Σύμφωνα με χθεσινοβραδυνό άρθρο του πρακτορείου Reuters» η ελληνική κυβέρνηση ήρθε σε κατ’αρχην συμφωνία ,ως προς την παροχή της 5ης δόσης της οικονομικής βοήθειας (πιθανόν τον Ιούλιο) καθώς και τους όρους για το νέο τριετές πακέτο στήριξης, με την τροικα.»

Το Αθηναικό Πρακτορείο Ειδήσεων(ΑΠΕ-ΜΠΕ) μεταδίδει ότι «Σύμφωνα με τον κ. Γιούνκερ κατά τη συνάντηση εξετάστηκαν οι δημοσιονομικοί στόχοι, οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και οι αποκρατικοποιήσεις. Ειδικότερα για τις αποκρατικοποιήσεις, υπογράμμισε ότι επήλθε “συνολική συμφωνία” και για το ταμείο που θα διαχειρίζεται την πορεία εφαρμογής τους. Ο πρόεδρος του Eurogroup επέμεινε στην ανάγκη οι αποκρατικοποιήσεις να προχωρήσουν “τάχιστα, με διαφάνεια και με αξιόπιστο τρόπο”.

Σύμφωνα πάντα με το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο απεσταλμένος του Δ.Ν.Τ στην Ελλάδα δήλωσε ότι « Επιτεύχθηκε συμφωνία σε μια δέσμη οικονομικών και χρηματοπιστωτικών πολιτικών για την εκπλήρωση των στόχων του οικονομικού προγράμματος. Μεταξύ άλλων, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε για σημαντική μείωση της απασχόλησης στο Δημόσιο, εξορθολογισμό επιδομάτων και μείωση φοροαπαλλαγών»

Τέλος το Ποντίκι στο άρθρο του με τίτλο «Δείρε με,Τροικά μου, ν’ αγιάσω» και στην παράγραφο «Κρυφή και η νέα δανειακή» αναφέρει «Πληροφορίες αναφέρουν ότι η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί πως στις αποκρατικοποιήσεις θα μπουν όλοι οι κρατικοί πόροι και όχι μόνο αυτοί που έχει προαναγγείλει. Η νέα εταιρεία, στην οποία θα συμμετέχουν και θα συναποφασίζουν ξένοι επιτη­ρητές με δικαίωμα βέτο, θα αποφασί­ζει τι και πώς θα πωλείται και θα αξι­οποιείται. Από εταιρείες μέχρι γη και φυσικούς πόρους.»

Καταλαβαίνει λοιπόν κανείς εύκολα ,τι είδους είναι η «τεχνογνωσία» καθώς και η «τεχνική υποστήριξη» που σύμφωνα με τις δηλώσεις του κυρίου ΟΛΙ ΡΕΝ το ΔΝΤ καθώς και Ευρωπαικά κράτη «είναι έτοιμα να παράσχουν στην Ελληνική Κυβέρνηση»!!!!

Είναι αλήθεια ότι οι ακριβείς όροι της «νέας συμφωνίας» δεν έχουν ανακοινωθεί επίσημα στο συνολό τους.

Είναι επισης γνωστό ότι μετά το «κοινοβουλευτικό πραξικόπημα του Πασόκ» έχει δωθεί με εντελώς αντισυνταγματικό τρόπο στον Παπακωνσταντίνου η δυνατότητα υπογραφής οικονομικών συμφωνιών χωρίς να τις περνάει προηγουμένως από ψηφοφορία στην βουλή!!!

Έλληνες πολίτες, γνωρίζοντας την πρακτική και το ήθος των σημερινών «κρατούντων» , καθώς και το ιστορικό προηγούμενο του ΔΕΚΑΕΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥ που επιβλήθηκε στην χώρα [1843] με την ισχύ ΞΕΝΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ, οφείλουμε σε μας και τα παιδιά μας να είμαστε ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ, ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ και κυρίως σε

ΕΠΙΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ!

Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι είναι ανικανη να κυβερνήσει και προτιθεται να παραδώσει τα κλειδιά της διακυβέρνησης της χώρας (γιατι, τι άλλο είναι η «συναπόφαση με δικαίωμα βέτο» στην λεηλασία των δημόσιων πόρων και στην συλλογή φόρων), στην ΤΡΟΙΚΑ… ε τότε ήρθε η ώρα να βροντοφωνάξουμε, αδελφωμένοι και προς όλες τις κατευθύνσεις ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ!!!

Αναγνώστης

Μέχρι που μπορεί να φτάσει η Ελλάδα με τα νέα δανεικά; Μέχρι το 2014 λέει η τρόικα, φτάνουν τα άλλα 80-85 δις ευρώ που θα μας δοθούν με αντάλλαγμα φυσικά το νέο Μνημόνιο.

Ωστόσο, το περιοδικό Spiegel στο τεύχος που θα κυκλοφορήσει αύριο αναφέρει ότι έχει πληροφορίες που κάνουν λόγο για δάνειο που θα ξεπεράσει τα 100 δις ευρώ. Το Spiegel σημειώνει ότι η ενίσχυση σε αυτό το ύψος μπορεί να είναι απαραίτητη αν η χώρα εξακολουθεί να βασίζεται σε διεθνή οικονομική βοήθεια το 2013 και το 2014. Το δημοσίευμα επικαλείται παράγοντες από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών, την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ.

Με λίγα λόγια μας λένε ότι ακόμη και τα λεφτά που αποφασίστηκαν προχθές δεν φτάνουν και θα πάμε σε νέο δανεισμό. Και φυσικά σε ένα ακόμη μνημόνιο αφού οι ξένοι θα θέλουν εξασφαλίσεις.

Φαύλος κύκλος δηλαδή. Θα δανειζόμαστε, θα παίρνουν μέτρα, θα γίνει όλη η χώρα… Ουγκάντα, θα εξαφανιστεί από το χάρτη. Και το τραγικό είναι ότι αν έχει αποφασιστεί κάτι τέτοιο από την σημερινή κυβέρνηση, η απόφαση δεσμεύει και τις μελλοντικές κυβερνήσεις.

Θα πούμε δηλαδή το ψωμί ψωμάκι για πάρα πολλά χρόνια αφού οι ξένοι βλέπουν ότι η Ελλάδα χωρίς διεθνή βοήθεια δεν τα καταφέρνει, δεν μπορεί να βγει στις αγορές.


Επίσης, δημοσίευμα της Welt am Sonntag αναφέρει ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών έχει επεξεργαστεί ένα σχέδιο εθελοντικής με παροχή κινήτρων μετακύλισης του χρέους, παρόμοιο με την Πρωτοβουλία της Βιέννης.


Παράλληλα, η Wall Street Journal αναφέρει ότι οι κυβερνήσεις της Ευρωζώνης έχουν έρθει σε συμφωνία με ιδιώτες πιστωτές της Ελλάδας για την συμμετοχή τους με περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ.


Οι πιστωτές θα ανταλλάξουν ομόλογα που κατέχουν με άλλα με μεγαλύτερο χρόνο αποπληρωμής, 3,5 με 7 χρόνια. Φυσικά με το αζημίωτο. Πρόκειται για ένα είδος καλυμμένης αναδιάρθρωσης, καθώς το κράτος δηλώνει αδυναμία να πληρώσει στη λήξη τα ομόλογα και συμφωνεί να τα πληρώσει αργότερα με υψηλότερο επιτόκιο.

  • Της Αγγελικής Σπανού
Η πολιτική κυριαρχία του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι αναμένεται να επιβεβαιωθεί στις σημερινές βουλευτικές εκλογές στην ΠΓΔΜ, παρόλο που θεωρείται πολύ δύσκολο, αν όχι απίθανο, να εξασφαλίσει αυτοδυναμία και συνεπώς θα αναγκαστεί να συνεννοηθεί με τον αλβανικό παράγοντα.

Παρά την οικονομική κρίση και τον αποκλεισμό από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, παρά την επιχείρηση φίμωσης αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ, ο εθνικιστής ηγέτης των Σκοπίων διεκδικεί με αξιώσεις τρίτη θητεία με τη μέθοδο του λαϊκισμού και της υπερπατριωτικής ρητορείας, έχοντας όμως χάσει σημαντικές δυνάμεις.Το κόμμα του, VMRO, σύμφωνα με έγκυρες εκτιμήσεις, θα φτάσει σε ποσοστά πλησιέστερα σε εκείνα των εκλογών του 2006, θα υπολείπονται δηλαδή των ποσοστών του Ιουνίου 2008.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να επιδιώξει συγκυβέρνηση με κάποιο από τα αλβανικά κόμματα, πιθανότατα το DUI, που έτσι θα αποκτήσει ρυθμιστικό ρόλο και θα μπορεί να ασκήσει ισχυρή πίεση για άρση του αδιεξόδου στο Σκοπιανό.

Μέχρι τώρα υπήρχε κυβέρνηση συνασπισμού από επιλογή και όχι από ανάγκη, καθώς το κόμμα του Ν. Γκρούεφσκι είχε αυτοδυναμία.Παρά τις απώλειες, η αντοχή του κυβερνώντος κόμματος της ΠΓΔΜ παραμένει εντυπωσιακή, ειδικά αν συνεκτιμήσει κανείς το κόστος που συνεπάγεται για την κοινωνία η απομάκρυνση από τις ευρωατλαντικές δομές.

Διπλωματικές πηγές στα Σκόπια προβλέπουν ότι σε σύνολο 120 εδρών το VMRO μπορεί να κερδίσει 45-50. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Σοσιαλδημοκρατική Ένωση, του πρώην προέδρου και πρωθυπουργού Μπράνκο Τσεβένκοφσκι, δεν έχει καταφέρει να πείσει τη σλαβομακεδονική κοινή γνώμη ότι αποτελεί αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Η επόμενη ημέρα στα Σκόπια θα καθοριστεί από την έναρξη εργωδών διαβουλεύσεων για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας με το αλβανικό κόμμα DUI του Αλί Αχμέτι, ο οποίος είχε ηγηθεί της ένοπλης εξέγερσης του Μαρτίου 2001.

Η διεθνής κοινότητα, άλλωστε, θα δώσει ιδιαίτερη σημασία στην ποιότητα τις εκλογικής διαδικασίας και θα είναι εξαιρετικά αυστηρή απέναντι σε τυχόν επεισόδια βίας και νοθείας, όπως αυτά που συνέβησαν στον πρώτο γύρο των εκλογών του Ιουνίου 2008. Η δημοκρατική ευαισθησία της κυβέρνησης Γκρούεφσκι είναι έντονα αμφισβητούμενη, δεδομένου ότι έχουν γίνει συστηματικές προσπάθειες υποταγής των μέσων ενημέρωσης που ασκούν κριτική στο σύστημα εξουσίας.

Ο Σαμαράς θυμήθηκε το 1993. Η πρόσφατη αναφορά του προέδρου της ΝΔ Αντώνη Σαμαρά στο “όχι” που είπε και αναγκάστηκε να μείνει έντεκα χρόνια εκτός πολιτικής είναι σαφής ένδειξη της στάσης που θα κρατήσει η ελληνική αξιωματική αντιπολίτευση εφόσον ανακύψουν ραγδαίες εξελίξεις στο Σκοπιανό. Αυτός δεν είναι λόγος αλλαγής προθέσεων για την κυβέρνηση Παπανδρέου, η διάρκεια ζωής της οποίας, ωστόσο, είναι δύσκολο να προβλεφθεί, ώστε να γίνουν ασφαλείς προβλέψεις σε σχέση με τη διαχείριση της υπόθεσης της ονομασίας.

"Μικρό καλάθι" κρατά η Αθήνα
Η ελληνική διπλωματία παρακολουθεί από απόσταση τις εσωτερικές εξελίξεις στη γειτονική χώρα, γνωρίζοντας ότι τα Ηνωμένα Έθνη επιθυμούν την εκδήλωση νέας πρωτοβουλίας για την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας πριν από την έκδοση της ετυμηγορίας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης (τον Οκτώβριο, εκτός απροόπτου) επί της προσφυγής της ΠΓΔΜ που έχει καταγγείλει την Ελλάδα για παραβίαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας λόγω του βέτο στο Βουκουρέστι.

Διπλωματικές πηγές τονίζουν ότι η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να τρέφει αυταπάτες και σημειώνουν ότι η πολιτική Γκρούεφσκι για επιστροφή στον Μέγα Αλέξανδρο και την αρχαιότητα, παρά τη θυμηδία που προκαλεί, έχει, δυστυχώς, επηρεάσει κυρίως τη νέα γενιά Σλαβομακεδόνων. Οι ίδιες πηγές εξηγούν ότι η τεχνητή καλλιέργεια ψευδαισθήσεων σε σχέση με την ταυτότητα έχει κάποια αποτελέσματα, δείχνει τις πραγματικές προθέσεις του Γκρούεφσκι, ενώ κρατά σε διαρκή ομηρία την αλβανική κοινότητα, η οποία επισήμως ανέρχεται στο 25% του πληθυσμού, αλλά στην πραγματικότητα ξεπερνά το 30%.

Το καλό σενάριο για την ελληνική πλευρά θα ήταν η κυβέρνηση που θα προέλθει από τις εκλογές να θέσει ως προγραμματικό στόχο την επίλυση του προβλήματος του ονόματος στη βάση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό που να ισχύει έναντι όλων. Αυτό θα επιτρέψει την ένταξη της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ και την άμεση έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ. Αν δεν πρόκειται για λύση που θα αντιμετωπίζει και το ζήτημα ταυτότητας που έχει λεηλατηθεί από το σύνολο των κατεστημένων θεσμών των Σκοπίων (πολιτικών και επιστημονικών), τότε το πρόβλημα απλώς θα μεταφερθεί στην επόμενη γενιά.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, η Σοσιαλδημοκρατική Ένωση του Τσερβέρνκοφσκι προσχώρησε όψιμα στην πολιτική Γκρούεφσκι, συμφωνώντας πως απαιτείται δημοψήφισμα για την έγκριση τυχόν λύσης.

Το κακό -αλλά πλέον ρεαλιστικό- σενάριο αναφέρει πως η κυβέρνηση που θα προέλθει από τις εκλογές θα συνεχίσει την ίδια πολιτική έναντι της Ελλάδας και θα κωλυσιεργεί διαρκώς προσπαθώντας να αποφύγει τις διεθνείς πιέσεις.

Όπως έχει αποκαλύψει η “Μακεδονία της Κυριακής”, στο τραπέζι βρίσκονται τρία ονόματα (Republika Severna Makedonija, Republic of Vardar Macedonia και Gorna Makedonija), ενώ υπάρχει ένας ανεπίσημος δίαυλος διαβουλεύσεων μεταξύ Αθήνας-Σκοπίων με μεσολαβητές που δεν είναι οργανικά ενταγμένοι στη διπλωματική υπηρεσία των δύο υπουργείων Εξωτερικών. Αυτός ο δίαυλος αναμένεται να ενεργοποιηθεί εκ νέου μετά τον σχηματισμό κυβέρνησης στη γειτονική χώρα, χωρίς κανείς να μπορεί να προδικάσει τη μετεκλογική συμπεριφορά του Ν. Γκρούεφσκι, ο οποίος συνηθίζει να αιφνιδιάζει δυσάρεστα ακόμη και τους αμερικανούς φίλους των Σκοπίων.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι ένα, έχει και ονοματεπώνυμο: Γιώργος Παπανδρέου

Αν το Μνημόνιο Ι ήταν αποτυχία, το νέο Μνημόνιο θα εξελιχθεί σε τραγωδία. Αν για το Μνημόνιο Ι είχαν κάποιες δικαιολογίες, με το νέο Μνημόνιο, δεν έχουν καμία. Γιατί λάθος που επαναλαμβάνεται δεν είναι λάθος, είναι έγκλημα εκ προμελέτης, χωρίς ελαφρυντικά.

Και πρωτοφανής πρόκληση (και περιφρόνηση) προς μια κοινωνία, η οποία με συντριπτικά ποσοστά τους λέει ότι η εφαρμοζόμενη συνταγή οδηγεί σε αδιέξοδο και δεν αντέχει άλλο .

Ο κ. Παπανδρέου αφού κορόϊδεψε τον ελληνικό λαό για να κερδίσει την εξουσία και στη συνέχεια τον υπέβαλλε σε μια εξοντωτική λιτότητα, έρχεται τώρα να τον …αποτελειώσει..

Απειλές και εκλογικοί εκβιασμοί

Έγιναν, όσα δεν έγιναν χρόνια ολόκληρα“. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα ενός προκλητικού βίντεο που προετοίμασε το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης.

Στο βίντεο, λοιπόν, δεν αναφέρεται ούτε ότι η ανεργία έχει αγγίξει το 20%, ούτε οι συνεχείς περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ούτε τα χιλιάδες λουκέτα στις επιχειρήσεις, ούτε η καλπάζουσα εγκληματικότητα στο κέντρο της πόλης. Και το πιο προκλητικό απ’ όλα είναι πως το βασικό σύνθημα στο διαφημιστικό μήνυμα είναι: «για μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο ασφαλή, πιο όμορφη»!!

Ο κ. Παπανδρέου και η Κυβέρνησή του είτε βρίσκονται αλλού, είτε μη έχοντας αφιππεύσει από το καλάμι της αλαζονείας τους, νομίζουν ότι μπορούν να μας εξαπατούν εσαεί.

Η αλήθεια είναι ότι ο κ. Παπανδρέου παίζει το τελευταίο του χαρτί. Ξέρει ότι απέναντί του δεν βρίσκεται η κοινοβουλευτική του ομάδα. Αυτήν είτε με τερτίπια δήθεν διαφωνιών, όπως η επιστολή των «16», είτε με την απειλή των εκλογών, θα καταφέρει να την ελέγξει.

Έτσι σήμερα το μεν ΒΗΜΑ διαπιστώνει ότι “ακόμη και αν η κυβέρνηση περάσει επιτυχώς τις «Συμπληγάδες του Ιουνίου», κοινή είναι η πεποίθηση ότι η εφαρμογή του Μεσοπρόθεσμου επιβάλλει «νέου τύπου κυβέρνηση» και «νέα πολιτική νομιμοποίηση», η οποία μπορεί μόνο να προέλθει με προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία“.

Ενώ το ΕΘΝΟΣ βλέπει “εκλογές στις 24 Ιουλίου αν δεν περάσει το μεσοπρόθεσμο

Τρία ανυπέρβλητα προβλήματα

Ο πρωθυπουργός αντιμετωπίζει όμως τρία ανυπέρβλητα προβλήματα, που νομοτελειακά θα επιφέρουν την πτώση του.

Το πρώτο του πρόβλημα είναι η αδιέξοδη πολιτική του. Η τρόϊκα δεν μας …σώζει. Προστατεύει τους πιστωτές μας. Και αυτό δυστυχώς γίνεται εις βάρος του ελληνικού λαού και εις βάρος της χώρας μας.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι η κοινωνία, έστω με σημαντική καθυστέρηση, αποφάσισε να διαμαρτυρηθεί. Και η διαμαρτυρία λαμβάνει τέτοια μορφή που είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί με τα …συμβατικά μέτρα και τις γνωστές πρακτικές. Και όσο συνεχίζεται αυτή η πολιτική, τα πράγματα θα χειροτερεύουν. Και όσο χειροτερεύουν, η διαμαρτυρία θα εντείνεται και θα οξύνεται. Όμως, στις δημοκρατίες η κυβέρνηση δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία, με την κοινωνία απέναντι.

Το τρίτο πρόβλημα του κ. Παπανδρέου είναι η αντιπολιτευτική τακτική του κ. Σαμαρά. Μπορεί ο πρωθυπουργός να αναμασάει καθημερινά την καραμέλα της συναίνεσης, αλλά το ξέρει καλά ότι αναζητά συνυπεύθυνους. Ε, δύσκολα πλέον θα βρεί πρόθυμους! Ακόμα και τα εξαπτέρυγα, τώρα τελευταία «κάνουν νερά».

Άσχετα με το τι λέει η κυβερνητική προπαγάνδα και το σύστημα που τη στηρίζει, ο κ. Σαμαράς με το Ζάππειο ΙΙ έδειξε ότι υπάρχει και άλλος δρόμος.

Ο κ. Παπανδρέου προσπαθεί, ανεπιτυχώς, να καταστήσει τον κ. Σαμαρά μέρος του προβλήματος. Αντιθέτως, ο αρχηγός της Ν.Δ. με τη στρατηγική του επιδιώκει να αποτελέσει τη λύση του προβλήματος! Αυτή είναι η διαφορά τους!

Συμπέρασμα: Ο κ. Παπανδρέου έχει εγκλωβιστεί σ’ ένα μονόδρομο που οδηγεί τη χώρα στην καταστροφή και από τον οποίο δεν έχει ιδέα πώς να απεμπλακεί! Αμφιβάλλω δε σοβαρά και αν το θέλει. Έχει πειστεί ότι δρόμος που ακολουθεί είναι ο ορθός! Έτσι, η μοναδική επιλογή που του έχει απομένει είναι να μας απειλεί με χρεοκοπία και να μας εκβιάζει με εκλογές! Μια τακτική καταστροφική και για το ίδιο και για τη χώρα. Εδώ και αρκετούς μήνες το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας είναι ένα, έχει και ονοματεπώνυμο: Γιώργος Παπανδρέου.


Όταν έπεσε η κυβέρνηση Καραμανλή το δημόσιο χρέος προς τους ιδιώτες ομολογιούχους ήταν περίπου 280 δις ευρώ. Ήδη με τα 110 δις ευρώ του μνημονίου 1, τα οποία παίρνουμε σε δόσεις και τα οποία πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στην εξόφληση παλαιότερων ομολόγων προς τους τοκογλύφους ιδιώτες, στην ουσία μετατρέπεται μέρος από τα 280 δις ιδιωτικά χρέη σε διακρατικά. Μένουν άλλα 170 δισ. ευρώ.

Τώρα με το μνημόνιο 2 (μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα), το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες θα ανέλθει τελικά σε περίπου 90 δις ευρώ, ίσως και παραπάνω (παίζεται αν θα είναι ενυπόθηκα), θα μετατραπούν τα αντίστοιχα χρέη προς ιδιώτες και αυτά σε διακρατικά. Άρα με τον τρόπο αυτό θα φτάσουμε τη μετατροπή σε 200 (110 + 90) δις ευρώ, καθόσον και τα 90 δις θα πάνε και αυτά κατ’ ευθείαν σε αποπληρωμή ιδιωτών τοκογλύφων ομολογιούχων..

Ταυτόχρονα υπάρχει δέσμευση από την ελληνική κυβέρνηση για εκποίηση δημόσια περιουσίας ύψους 50 δις ευρώ. Και αυτά θα πάνε κατ’ ευθείαν στους ιδιώτες δανειστές, οπότε…. θα μείνει υπόλοιπο περίπου 30 δις ευρώ. Ήδη τις προάλλες κυκλοφόρησαν φήμες ότι διάφοροι ελληνικοί φορείς (μη τραπεζικοί, ακούστηκε κάτι για ασφαλιστικά ταμεία) αγοράζουν από την αγορά παλιά ομόλογα από ιδιώτες. Δηλαδή γίνεται προσπάθεια αγοράς μέρους από τα υπόλοιπα πιο πάνω 30 δις.

Γίνεται φανερό, ότι κοινός στόχος πλέον ελληνικής κυβέρνησης και τρόϊκας δεν είναι απλά η δανειοδότηση της Ελλάδας, αλλά η μετατροπή ολόκληρου του χρέους προς τους ιδιώτες τοκογλύφους (αγορές) σε χρέη της Ελλάδας προς τα κράτη της ΕΕ και το ΔΝΤ.

Το πρώτο μνημόνιο το έκανε η ΕΕ με στόχο να αποφύγει την πτώχευση της χώρας που θα διέλυε την ΕΕ και ταυτόχρονα να δώσει στην Ελλάδα, με το αζημίωτο βέβαια, τον απαραίτητο χρόνο να κάνει τις κατάλληλες διαρθρωτικές αλλαγές και να επανακάμψει στις αγορές. Ο Παπανδρέου όμως συνυπέγραψε ότι του δώσανε να υπογράψει, χωρίς να υπολογίζει εθνικές κυριαρχίες κ.λ.π. με το δικό του στόχο να κερδίσει χρόνο και να διασώσει το κρατικοδίαιτο καθεστώς ΠΑΣΟΚ.

Τώρα και μετά την αναπόφευκτη αποτυχία του πρώτου μνημονίου, η μεν ΕΕ (το συνειδητοποίησε και η Γερμανία) θέλει να μετατρέψει ολόκληρο πλέον το ιδιωτικό χρέος της Ελλάδας σε διακρατικό, ώστε να μας ελέγχει η ίδια η ΕΕ, σκλαβώνοντας τον λαό μας και ελέγχοντας τη χώρα μας, για να μην κινδυνεύει στο εξής να διαλυθεί από μια ξαφνική στάση πληρωμών της χώρας προς τους ιδιώτες, ο δε Παπανδρέου, αλλά και το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα, επιθυμούν να βάλουν το λαό στην πρέσα, διασώζοντας μόνιμα το κρατικοδίαιτο πολιτικό σύστημα και τις καρέκλες τους, από τον κίνδυνο κατάρρευσης που θα επέφερε μια στάση πληρωμών προς τους ιδιώτες ομολογιούχους.

Η Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα κάνουν την “πάπια” και προσπαθούν να διασωθούν με πολιτική λαθροβίωση, σε βάρος του λαού, παίζοντας λεκτικά παιχνίδια, ενώ συμφωνούν πλήρως με τη φιλοσοφία της πολιτικής Παπανδρέου και ΕΕ.

Εμπόδιο στα σχέδιά τους πρέπει να μπει ο λαός.

Κατάρρευση του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος τώρα.

Συντακτική Εθνοσυνέλευση για νέο δημοκρατικό Σύνταγμα, ώστε να αποφασίζουμε πλέον εμείς και όχι να ξεπουληθούμε σαν πρόβατα στα «σφαγεία» της ΕΕ και των διεθνών τοκογλύφων.

Το τρίκυκλο είναι της… τρόικας!
Σε μια από τις πιο σκοτεινές περιόδους της Ιστορίας της εισήλθε από χθες η χώρα, εν μέσω σκληρών αντιπαραθέσεων και αλληλοκατηγοριών μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, περί Πινοσέτ, φασιστών, ναζί, τραμπούκων, εγκαθέτων, αντισυγκεντρώσεων και «Κοτζαμάνηδων».

Η ολική επαναφορά της δεκαετίας του 1960, συμπληρώθηκε χθες, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να παρομοιάζει τον εαυτό του με τον… Γρηγόρη Λαμπράκη, αναφερόμενος στην προχθεσινή ομηρία του στο ΚΑΠΗ Αργυρούπολης.

(Παρεμπιπτόντως, εκείνον τον τρομερό Μάιο του 1963, για την προστασία του Λαμπράκη δεν είχαν καταφθάσει τα ΜΑΤ, ενώ ο ηρωικός βουλευτής είχε βγει μόνος του στον δρόμο για να βρεθεί αντιμέτωπος με την αντισυγκέντρωση της «καρφίτσας»).

Την ίδια ώρα, που συνέβαιναν όλα αυτά τα «ηρωικά», το… τρίκυκλο της τρόικας περνούσε ανενόχλητο – όπως ακριβώς τότε το τρίκυκλο της χούντας προχωρούσε προς την κατάληψη της εξουσίας, με το τότε πολιτικό σύστημα επίσης περί άλλων να τυρβάζει.

Η κατάλυση της Δημοκρατίας και του κοινοβουλευτισμού αποτελεί πλέον από χθες γεγονός στη χώρα – όσο και αν κλαψουρίζουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι, επιμένοντας πως ο κοινοβουλευτισμός καταργείται από τις επιθέσεις των πολιτών, που στοχοποιούνται ως σύγχρονοι «Κοτζαμάνηδες».

Ο τόπος μπήκε από χθες, εξαιτίας των πράξεων και των παραλείψεων του πολιτικού του συστήματος, σε μια νέα περίοδο ξενοκρατίας, με την διακυβέρνηση να παραδίδεται στα χέρια των δανειστών και την εθνική κυριαρχία να δέχεται το πιο ισχυρό πλήγμα.

Με όπλο την πέμπτη δόση των 12 δις ευρώ, που αναμένεται να εκταμιευτεί τον Ιούλιο, η τρόικα ανακοίνωσε χθες τα συμφωνηθέντα με την κυβέρνηση.

Κι’ αν στις 11 του περασμένου Φεβρουαρίου, όταν στην περίφημη συνέντευξη Τύπου, οι εκπρόσωποι των δανειστών ανακοίνωσαν αποκρατικοποιήσεις ύψους 50 δις ευρώ, τους… αφαιρέθηκε ο λόγος, η τρόικα τον ξαναπήρε χθες επανερχόμενη με γραπτή ανακοίνωση.

Το υπουργείο των Οικονομικών περιορίστηκε να ανακοινώσει ότι οι συζητήσεις ολοκληρώθηκαν θετικά, ενώ από χθες τα ηνία – και της ενημέρωσης – ανέλαβε η τρόικα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, η στρατηγική που συμφωνήθηκε με την κυβέρνηση «περιλαμβάνει σημαντική μείωση της απασχόλησης στο δημόσιο τομέα, την αναδιάρθρωση ή το κλείσιμο δημοσίων φορέων και τον εξορθολογισμό των επιδομάτων με ταυτόχρονη προστασία των πλέον ευάλωτων ομάδων. Από πλευράς εσόδων, η κυβέρνηση θα μειώσει τις φοροαπαλλαγές, θα αυξήσει τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας και θα εντείνει τις προσπάθειες καταπολέμησης της φοροδιαφυγής».

Ανακοινώθηκε επίσης η σύσταση «φορέα ιδιωτικοποίησης με επαγγελματική και ανεξάρτητη διαχείριση» - και να σκεφθεί κανείς ότι και μόνο επί τω ακούσματι των αποκρατικοποιήσεων τον περασμένο Φεβρουάριο είχαν προκληθεί ρίγη αγανάκτησης.

Φυσικά, προκειμένου να γίνουν αποδεκτά τα νέα μέτρα, η τρόικα δεν παρέλειψε να επιβραβεύσει την κυβέρνηση για τις προσπάθειές της σε διάφορους τομείς.

Η πορεία των μεταρρυθμίσεων θα ελέγχεται και θα αξιολογείται από Επιτρόπους της τρόικας που θα εγκατασταθούν στα υπουργεία και θα παρακολουθούν παρεμβαίνοντας.

Και η Βουλή θα καλείται να ψηφίζει όλα όσα η τρόικα επέβαλε και επί των οποίων η κυβέρνηση συμφώνησε, χωρίς να μπορεί πια να πράξει και κάτι το διαφορετικό.

Είναι πλέον σαφές ότι ο κοινοβουλευτισμός δεν κινδυνεύει από τις εκδηλώσεις της «Πλατείας» που συνεχίζονται καθημερινά – και κορυφώνονται την Κυριακή με την δεύτερη πανευρωπαϊκή διαμαρτυρία - αλλά ούτε και από τις αποδοκιμασίες κατά πολιτικών προσώπων.

Από χθες, η κατάργηση της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας αποτελεί γεγονός αδιαμφισβήτητο. Και η «Πλατεία» αναρωτιέται: Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;