Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Μαΐ 2011


Ένα χρόνο μετά το περισυνό μνημόνιο ξαναφτάσαμε σε οριακό σημείο. Το χρέος αυξάνεται, το έλλειμμα δεν πέφτει, η ύφεση βαθαίνει, η Ελλάδα συνεχίζει να μην παράγει τίποτα και επιπλέον συνεχίζει να καταστρέφει επιλεγμένους τομείς της οικονομίας της όπως το εμπόριο. Περαιτέρω καταστρέφεται η κατανάλωση και ζήτηση και αυτό φέρνει νέα λουκέτα και αυξάνει την ανεργία.

Το δίλημμα και για τους ξένους είναι σαφές Πληρώνουν ή ευρωζώνη τέλος. Οι εταίροι μας πρέπει να μας τσοντάρουν και πάλι.

Το δίλημμα για εμάς είναι και πάλι σαφές: Νέο μνημόνιο ή χρεοκοπία. Το πακέτο θα έχει και πάλι κάποιους να λένε ότι αν δεν το ψηφίσουμε δεν θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις.

Όμως μέσα από αυτό θα κοπούν εκ νέου μισθοί συντάξεις θα έρθουν και απολύσεις η Ελλάδα θα συνεχίσει να μην παράγει τίποτα να καταστρέφει την κατανάλωση και την ζήτηση. Οι πόλεις μας θα γεμίσουν με νέα λουκέτα και η ανεργίας θα αυξηθεί. Θα πουλήσουμε και κάποια δις δημόσια περιουσία και όλα καλά Η ύφεση θα βαθυνθεί

Έτσι σε ένα χρόνο πάλι εδώ θα είμαστε για να ένα γύρο ακόμη. Μέχρι να βάλουμε μυαλό. Να στρώσουμε χαρακτήρα να περάσουμε σε φάση αυτογνωσίας και να βγούμε από το ευρώ με στάση πληρωμών και έρευνα για το χρέος.

Νέο μνημόνιο ή χρεοκοπία.

Μέχρι να βάλουμε μυαλό.

Να εξελιχτούμε…

Πηγή




Το ποτάμι είναι βαθύ, άγριο, απροσδιόριστης ορμής. Κατεβάζει ανθρώπινα έργα κι εγκλήματα, τραύματα και θαύματα, πνιγμένους και χαλάσματα. Κυρίως όμως κατεβάζει και γίνεται αδιάβατο, όλον τον πλούτο της γης που παράχθηκε και παράγεται στην πηγή της ζωής, την εργασία των πολλών ανθρώπων, ανακατεμένο με τα απόβλητα των κλεφτών του. Η φύση που έφτιαξε τον άνθρωπο είδος ξεχωριστό από το λύκο, ήρθε τα πάνω κάτω και ορμάει σα βρισιά στα νερά του ποταμού.

Είναι ώρα να διαλέξουμε όχθη. Από τη μια οι μαυραγορίτες, οι ρουφιάνοι και οι δοσίλογοι, οι ενσωματωμένοι στην κοίτη της κρίσης. Κι από την άλλη πολεμιστές και ποιητές. Ηρωες της καθημερινότητας και του δέους της φύσης. Οι άφοβοι. Ο καθένας κι η κάθε μια από μας πρέπει θαρρώ, ελπίζω, παλεύω, να ξυπνάει και να κοιμάται, να δουλεύει και να ερωτεύεται, να πονάει και να λυγάει έστω, με την αυτοπροσταγή: Διάλεξε πλευρά του ποταμού. Δε γίνεται αλλιώς και δεν πάει το ποτάμι κόντρα. Χύνεται στη θάλασσα. 'Η θα την μολύνει με τα πτώματα τα ηθικά και πολιτικά των ρουφιάνων της καταστροφής ή θα ευωδιάσουν τα ύδατα της γης από τους θυσιασμένους για να μη στερέψουν οι πηγές.

Η «κρίση», όπως τη λένε, την πουλάνε και την αγοράζουν, είναι, σύντροφοι και φίλοι μου κι αντίπαλοι και ψαγμένοι και αδαείς, μια στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας. Μια στιγμή, ίση με το θάνατο και συνάμα ίση με τη ζωή. Είναι μια επιλογή. Τόσο κρίσιμη όσο η τρίχα του σύμπαντος που χωρίζει το φως από το σκοτάδι. Το εκούσιο φως. Το εκούσιο σκοτάδι. Δεν είναι μοίρα. Δεν είναι αναπόδραστο φυσικό φαινόμενο. Δεν είναι η δική μας κρίση. Είναι αλλονών. Της απέναντι απ' των πολεμιστών - ποιητών όχθης του ποταμού. Οσο κερδίζουν τόσο θα λιγοστεύουμε οι ζωντανοί. Θα λιγοστεύουμε οι ελεύθεροι. Οσο χάνουν τόσο περισσότεροι θα γινόμαστε. Ικανοί να καθαρίσουμε το ποτάμι. Να ποτίσουμε τους κάμπους. Ν' αλαφρώσουμε τα βουνά από τους πάγους. Να κολυμπήσουμε και να ψαρέψουμε σε ελεγμένα από φράγματα και ημερωμένα από τη φύση ποταμίσια νερά.

Αν την ώρα τούτη διαλέξουμε την πλευρά του ποταμού, θα φτιάξουμε γέφυρες και πόλεις ανθρώπων και χωριά χορτασμένων απέναντι. Εκεί που τη γη τη διαφεντεύουν οι λύκοι.

Οποιος θέλει να δει βλέπει. Δεν απαντάει στις ερωτήσεις του εχθρού. Δεν τις ακούει. Εκτοξεύει τις δικές του κι έχει και τις απαντήσεις, επειδή τ' αυτιά και η καρδιά του είναι ανοιχτά.

Οιωνοσκόπους είχαν και πλήρωναν οι βασιλιάδες και τα ιερατεία. Γιατί είχαν μαζί με τους χρησμούς και το κρέας, τα σφάγια της «μεγάλης» θυσίας. Ας πάρουμε το κρέας στα χέρια μας κι ας μείνουν με τους χρησμούς. Αλλιώς για να ζήσουμε θα πρέπει να υποδουλωθούμε σ' αυτούς. Διάλεξε πλευρά του ποταμού.

Απάντησε με την κρίση σου στην «κρίση»...

Πηγή


«Να αποσαφηνίσει μέσα στο σαββατοκύριακο αν υπάρχουν νέα δεδομένα” καλεί την κυβέρνηση ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάσος Αλευράς. “Δεν ήταν μια συνηθισμένη συνάντηση” είπε για τη “μυστική” σύσκεψη του Λουξεμβούργου στο ΑΝΤ1. “Δε διανοούμαι ότι η επόμενη εβδομάδα θα ξεκινήσει χωρίς να έχουμε αποσαφηνίσει τα πράγματα» τόνισε.

Αιχμές άφησε και για την επικοινωνιακή στρατηγική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου σε ότι αφορά στο χρέος.
“Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν το είπε με σαφήνεια και καθαρότητα από την αρχή ότι το ελληνικό χρέος είναι τόσο μεγάλο που όλη αυτή η φημολογία περί του κακού μνημονίου και των κακών ξένων που πρέπει να τους διώξουμε για να σηκώσουμε την σημαία της ανεξαρτησίας, και όλα αυτά τα ωραία και γραφικά που λεγόντουσαν εδώ και πολύ καιρό, κινδυνεύουν να αποδειχθούν μια πολύ επικίνδυνη κατάσταση για τη χώρα αν αύριο το πρωί αποφασίσουν οι ξένοι να πάρουν το μνημόνιο και τα συμπράγκαλά τους και να φύγουν από τη χώρα”.



Μας πήρε φαλάγγι το αδιανόητο

Κάποτε ήταν αδιανόητη η πολιτική λιτότητας. Η νέα κυβέρνηση είχε πρόγαμμα, μοίραζε λεφτά κάνοντας κοινωνική πολιτική και πράσινη ανάπτυξη.

Μετά έγινε αδιανόητη η παροχή βοήθειας από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ ή ενεργοποίηση του μηχανισμού και το μνημόνιο. Δεν θα χρειάζονταν ποτέ. Ήταν απλώς ένα πιστόλι στο τραπέζι και οι κερδοσκόποι θα έχαναν τα λεφτά τους. Σούμπιτο.

Μετά ήταν αδιανόητη η αποτυχία του μνημονίου. Τα νούμερα θα πήγαιναν καλά ο προϋπολογισμός θα πήγαινε καλυτέρα από ποτέ. Είχε κανείς αντίρηση;

Μετά έγιναν αδιανόητα τα νέα μέτρα Δεν θα χρειάζονταν νέα μέτρα ποτέ. Η ανάπτυξη είχε ξεκινήσει. Το δεύτερο εξάμηνο του 2011 (σε εβδομάδες δηλαδή) θα βγαίναμε στις αγορές

Τώρα είναι αδιανόητη η έξοδος από το ευρώ. «Δεν συζητιέται καν», «δεν υπάρχει σαν ενδεχόμενο» «είναι αδιανόητο» θα ήταν καταστροφικό…Το χειρότερο όλων είναι ότι έχει πάψει να είναι επιλογή μας και έχει γίνει επιλογή των δανειστών μας. Είμαστε πλέον στο έλεος τους. Θα φύγουμε όταν μας πουν αυτοί…

Από το οραματίζομαι την επανάσταση του αυτονοήτου μας πήρε φαλάγγι το αδιανόητο και τα σαρώνει όλα.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Προσωπικά δεν βλέπω ως "ανόητο" τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου. Ως "ευνόητο" πρόσωπο προκειμένου να επιτευχθούν όλα όσα ζούμε σήμερα, θα έλεγα πως είναι άριστος. Επίσης θα τον χαρακτήριζα ως "άνοο", που δεν υπολογίζει πως από την παγίδα που έστησε δεν θα μπορέσει να ξεφύγει ο ίδιος.

Είναι δεδομένο πως τόσο ο ίδιος όσο και το σημερινό (αλλά και του παρελόντος) πολιτικό σύστημα που "διαφεντεύει" τη χώρα, μας αντιμετωπίζει ως πιόνια που μετακινεί σε μία σκακιέρα. Ενίοτε μας αντιμετωπίζει και ως στατιστικούς αριθμούς ικανούς να παράξουν το ποθούμενο για τον ίδιο και αυτούς με τους οποίους συνεργάζεται κρυφά, χωρίς να ενημερώνει τον Ελληνικό λαό (απόδειξη περί τούτου είναι η τελευταία κρυφή συνάντηση στις Βρυξέλλες).

Θα έλεγα πως ο Γιώργος Παπανδρέου είναι ένας καλός -ψυχρός όμως- εργάτης, που με βάση συγκεκριμένο σχέδιο προχωρά και εκτελεί τη χώρα και τους πολίτες της. Και αναφέρω σχέδιο, επειδή δεν είναι δυνατόν να έχει αποτύχει τόσο πολύ! Δεν είναι δυνατόν να έχει αποτύχει σε ό,τι έχει στοχεύσει...! Μήπως έχει επιτύχει σε κάτι και δεν το γνωρίζουμε; Ούτε το μνημόνιο κατάφερε να εφαρμόσει σε ικανοποιητικό βαθμό (ομολογία του Παπακωνστατίνου), για να μην χάσει τον κομματικό "κυματοθραύστη", τα κομματόσκυλα δηλαδή, που μέχρι και σήμερα τον στηρίζουν αν και έχουν συρρικνωθεί αριθμητικά επειδή έχουν υποστεί μεγάλες απώλειες.

Ο Γιώργος Παπανδρέου μέσα σε όλα όσα έχουν προγραμματιστεί (ή αναπρογραμματίζονται) να γίνουν, δεν έχει υπολογίσει μία σημαντική παράμετρο: Και ο ίδιος είναι ένα πιόνι, αναλώσιμο, που πολύ εύκολα θα θυσιάσουν οι "αγορές" για να εξευμενίσουν τους Έλληνες πολίτες όταν παραζορίσουν τα πράγματα και κινδυνεύσουν να χάσουν οι εκβιαστές μας τα πάντα.

Το ζητούμενο είναι να συνειδητοποιήσουν οι Έλληνες πως οδηγούνται σε σκοτεινό αδιέξοδο και πως πρέπει ΤΩΡΑ να αποφασίσουν να αγωνισθούν για την ελευθερία τους και για τα δικαιώματά τους. Ποτέ η ελευθερία δεν κατακτήθηκε χωρίς αγώνα. Ακόμη και ο τραγικός Παπανδρέου, αγωνίστηκε συρόμενος σε διαδηλώσεις και ψευδόμενος κατά συρροή για να πείσει τους ηλίθιους (εμείς είμαστε αυτοί) πως έχει το χάρισμα να μας οδηγήσει μπροστά. Αυτός αγωνίστηκε για να μας υποδουλώσει στις "δάνειες δυνάμεις"... Εμείς, πιστεύετε πως θα κερδίσουμε την ελευθερία μας κοιτώντας τον;

Κωνσταντίνος



Ευθύς εξ αρχής σπεύδουμε να πούμε πως, το τραγικότερο για τη χώρα «σφάλμα» του κ. Παπανδρέου και εκείνο για το οποίο θα τον τιμωρήσει ο λαός και η ιστορία, είναι ότι μετέτρεψε τα ιδιωτικά χρέη του ελληνικού κράτους σε χρέη διακρατικά. Δηλαδή τα χρέη προς ιδιώτες τοκογλύφους, για τα οποία θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά πράγματα, αφού είχαμε πλήρη κυριαρχία, τα μετέτρεψε σε χρέη διακρατικά και μάλιστα με ταυτόχρονη παραίτηση από την Εθνική μας Κυριαρχία, για τα οποία χρέη δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε τίποτα. Έκανε τη χώρα υπόδουλη στους ευρωπαϊκούς λαούς και μάλιστα έτσι “χωρίς λόγο”.

Για όποιον ακόμα (φορώντα παρωπίδες) δεν το έχει αντιληφθεί, το δάνειο της τρόϊκας των 110 δις ευρώ, από το οποίο μέχρι στιγμής έχουμε πάρει περίπου 53 δις, αντικαθιστά απευθείας τα χρέη που είχαμε προς τους ιδιώτες τοκογλύφους, με αντίστοιχο χρέος (και μάλιστα με μεγαλύτερο επιτόκιο) προς τα κράτη της ΕΕ και το ΔΝΤ.

Δεν φτάνει μόνο αυτό. Όχι μόνο δεν λέει STOP, μέχρις εδώ, δηλαδή μέχρι τα 53 δις, το πείραμα απέτυχε, ας δούμε κάτι άλλο, το πρόγραμμα δεν βγαίνει πλέον, ο λαός εξαθλιώνεται και υποδουλώνεται για πάντα. Όχι μόνο θα πάρει κανονικά και τα υπόλοιπα…. 57 δις (από τα 110), για να τα δώσει κατευθείαν στους ιδιώτες, αλλά το χειρότερο, για το οποίο βοούν οι πάντες, είναι ότι προτίθεται να ζητήσει και άλλα 100 δις ευρώ από την τρόϊκα, για να αντικαταστήσει και το υπόλοιπο ιδιωτικό χρέος, υπογράφοντας νέο μνημόνιο, ενώ ταυτόχρονα, ούτε λόγος για κούρεμα, παρά μόνο ζητάει επιμήκυνση για να κερδίζεται χρόνος και να επιβιώνει το καθεστώς σε βάρος των πτωμάτων μας. Αν δεν μας λυπηθούν οι ίδιοι οι ευρωπαίοι είμαστε χαμένοι από χέρι.

Επομένως, έπειτα από την πιο πάνω συνειδητοποίηση της πράξης αυτής, στην οποία εντελώς “ακατανόητα” και σιωπούσης της Νέας Δημοκρατίας προέβη και συνεχίζει να προβαίνει ο κ. Παπανδρέου, δεν πρέπει να κάνει σε κανέναν εντύπωση, η αντισυνταγματική παράδοση της Εθνικής Κυριαρχίας, η παραίτηση από την ασυλία της δημόσιας περιουσίας και φυσικά η πρόσφατη τροπολογία για την καταβολή απ’ ευθείας στους τοκογλύφους, των χρημάτων που θα εισπράττονται από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Αναρωτιόμαστε: Ποιος αόρατος παράγοντας είναι εκείνος που μας εκβιάζει και λειτουργούμε έτσι, καθόσον τα παραμύθια περί «μισθών και συντάξεων» και κάτι διλήμματα περί πτώχευσης στην ήδη πτωχεύσασα ανεπίσημα χώρα, είναι μόνο για αφελείς.

Δυστυχώς, σε όλα αυτά η Νέα Δημοκρατία συναινεί σιωπηρά, αφού δεν μιλάει και ας με συγχωρέσουν οι φίλοι Νεοδημοκράτες. Τελευταία ευκαιρία της ΝΔ είναι το “Ζάππειο ΙΙ”. Αν και εκεί δεν αντιδράσει, είναι τελειωμένη.

Αλλά και γι’ αυτούς τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, τόση πια αξία έχει η βουλευτική τους έδρα μπροστά στην Πατρίδα;

  • «Κορυφαίος οικονομολόγος ζητά να τελειώνει το ευρώ για την Ελλάδα». Το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel (Ντερ Σπίγκελ) επανέρχεται στα σενάρια εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη
Στην ηλεκτρονική του έκδοση το γερμανικό περιοδικό αναπαράγει δηλώσεις του προέδρου του οικονομικού Ινστιτούτου Ifo Χανς Βέρνερ Ζιν προς την κυριακάτικη Frankfurter Allgemeine στην οποία ο «Κορυφαίος οικονομολόγος ζητά να τελειώνει το ευρώ για την Ελλάδα». «Η έξοδος (της Ελλάδας) από το ευρώ θα ήταν το μικρότερο κακό», λέει χαρακτηριστικά ο ειδικός.

Το Σπίγκελ σημειώνει ότι «οι υπ. Οικονομικών της ευρωζώνης καθησυχάζουν με όλες τους τις δυνάμεις, αλλά η συζήτηση για την παραμονή της Ελλάδας στην ΟΝΕ δεν κοπάζει. Ο πρόεδρος του IfO Η.W. Sinn επαναλαμβάνει τώρα το αίτημά του να φύγει η υπερχρεωμένη χώρα από τη νομισματική ένωση – για το δικό της συμφέρον».

«Η Ελλάδα θα πρέπει να φύγει από το κοινό νόμισμα», δηλώνει στην Κυριακάτικη έκδοση της Frankfurter Allgemeine, ο επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (Ifo), με έδρα το Μόναχο Χανς Βέρνερ Ζιν. Σημειώνει χαρακτηριστικά πως «εάν η Ελλάδα φύγει από το ενιαίο νόμισμα, θα μπορούσε να κάνει υποτίμηση και ως εκ τούτου θα γίνει πιο ανταγωνιστική».

Ο Χανς Βέρνερ Ζιν, επισημαίνει πως αν η Ελλάδα αποφασίσει μια λεγόμενη «εσωτερική υποτίμηση» κόβοντας μισθούς και συντάξεις θα οδηγηθεί σε έναν εσωτερικό εμφύλιο. Εξηγεί πως θα ήταν προς το συμφέρον της Ελλάδας, να ζητήσει να λάβει άδεια εξόδου από τη ζώνη του ευρώ.

Καταλήγει λέγοντας ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει μια οικονομική κρίση και στις δύο περιπτώσεις δηλαδή και στο σενάριο της εσωτερικής υποτίμησης και στην έξοδο από την ευρωζώνη. Σημειώνει πως εάν παραμείνει στην ευρωζώνη η Αθήνα θα «σκοτώσει» τις επιχειρήσεις που «φτιάχνουν» την οικονομία της.

Κατά το Spiegel οι δηλώσεις Sinn αποτελούν αντίδραση στη μυστική συνάντηση πολλών κρατών της ευρωζώνης για το ζήτημα της Ελλάδας. Η ελληνική κυβέρνηση και οι ευρωπαϊκοί θεσμοί διέψευσαν αρχικά ότι λαμβάνει χώρα μια τέτοια συνάντηση. Αργότερα παραδέχτηκαν ότι υπάρχει σύνοδος, αμφισβήτησαν όμως ότι οι συζητήσεις αφορούν πιθανή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

Ολέθριες οι συνέπειες για το ευρωπαϊκό εγχείρημα
Στη συνέχεια, το δημοσίευμα αναφέρει ότι, αντίθετα με τον Sinn, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε θέλει με κάθε τρόπο να αποτρέψει τους Έλληνες από ενδεχόμενη εγκατάλειψη της ζώνης του ευρώ, επειδή κατά την άποψή του οι συνέπειες θα ήταν ολέθριες. Στο ίδιο μήκος κύματος και ο πρόεδρος της ειδικής επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης Βολφ Κλιντς, σε δηλώσεις του προς τη γερμανική ραδιοφωνία:

"Οι συνέπειες θα ήταν πολύπλευρες. Καταρχήν πολιτικές, θα συνιστούσε κόλαφο για το ευρωπαϊκό εγχείρημα καθώς έχει γίνει στο μεταξύ σαφές ότι δεν πρόκειται απλώς για ένα οικονομικό αλλά και για ένα πολιτικό πρότζεκτ. Αφετέρου, και γι΄ αυτό οι κυβερνήσεις όπως η γερμανική είναι σθεναρά εναντίον της εξόδου, θα καταστούσε ανέφικτη την αποπληρωμή των ελληνικών δανείων σε ευρώ. Η επιστροφή στο παλιό νόμισμα, τη δραχμή, θα συνοδευόταν από μια ριζική υποτίμηση, πιθανότατα της τάξης του 40 ή 50 %. Αυτό σημαίνει ότι εν μια νυκτί τα χρέος της Ελλάδας θα διπλασιαζόταν".
Αναπόφευκτη η αναδιάρθρωση
Ο φιλελεύθερος πολιτικός εκτιμά ότι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι αναπόφευκτη:
"Η αναδιάρθρωση, δηλαδή, ένα κούρεμα του χρέους είναι κατά την άποψή μου αναπόφευκτη και θα έρθει. Θεωρώ λάθος να λέγεται συνεχώς ότι αυτό δεν θα γίνει και να αποκλείεται κατηγορηματικά. Όταν κάτι θεωρείται αναγκαίο, και πολλοί οικονομολόγοι συμφωνούν ότι δε γίνεται διαφορετικά, τότε είναι προτιμότερο να γίνει γρήγορα. Όσο αναβάλλεται, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το κόστος επιβάρυνσης που συνεπάγεται αυτό το βήμα".

"Παράλογο αλλά και αφελές να πιστεύει κανείς ότι κάτι τέτοιο μπορεί να μείνει κρυφό"

«Δεν έχουν νόημα οι μυστικές συναντήσεις»
Την άποψη αυτή συμμερίζεται και ο εκπρόσωπος του γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για δημοσιονομικά θέματα Κάρστεν Σνάιντερ. Ο ίδιος επέκρινε τη μυστική συνάντηση της Παρασκευής τονίζοντας ότι δεν έχει νόημα να γίνονται συζητήσεις σε μικρό κύκλο, εκτός και εάν αποφασίζεται η λήψη έκτακτων μέτρων:
"Δεν υπάρχει λόγος να γίνονται μυστικές συναντήσεις σε μικρό κύκλο δεδομένου ότι στην εποχή μας δεν μπορείς να κρατήσεις τίποτε κρυφό. Νομίζω ότι είναι παράλογο αλλά και αφελές να πιστεύει κανείς ότι κάτι τέτοιο μπορεί να μείνει κρυφό. Με τον τρόπο αυτό καλλιεργείται μια φημολογία η οποία φέρνει ανασφάλεια στους πολίτες, αλλά και στους ίδιους τους πολιτικούς και φυσικά στις χρηματαγορές".

  • Έχει δικαίωμα ο Παπανδρέου να προχωρήσει αυτή την οικονομική πολιτική, αλλά και να υπογράψει ένα νέο μνημόνιο;
  • Εάν δεν τεθεί το θέμα στον Ελληνικό λαό, ποιά θα είναι ακριβώς η πολιτική θέση του σημερινού πρωθυπουργού και πόσο θα απέχει από την δημοκρατία ή την πολιτική δικτατορία;

Η εβδομάδα που ξεκινάει αύριο, λίγη σχέση θα έχει με εκείνη που αφήσαμε πίσω μας, πριν το Σαββατοκύριακο της… μεγάλης παρεξήγησης. Ο Γιώργος Παπανδρέου και το Μέγαρο Μαξίμου άλλαξαν την ατζέντα της πολιτικής επικαιρότητας, με ό, τι συνεπάγεται αυτό για τις κινήσεις και τη στρατηγική των υπολοίπων κομμάτων, όπως για παράδειγμα της Νέας Δημοκρατίας και του Αντώνη Σαμαρά, που ποντάρουν στο «Ζάππειο 2», για να πείσουν τους πολίτες για την ορθότητα των δικών τους οικονομικών προτάσεων.

Η συζήτηση που επιχειρεί να ανοίξει το Μέγαρο Μαξίμου, συνεπικουρούμενο από την ειδησεογραφία των διεθνών ΜΜΕ, έχει προωθητικά χαρακτηριστικά: Το αίτημα της Ελλάδας για οριστική επίλυση του προβλήματος χρέους, συνεπάγεται, στην ευκταία εκδοχή του, επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του συνολικού δανείου, με ταυτόχρονη μείωση του επιτοκίου δανεισμού.

Το «αντίδωρο» ωστόσο που προφανώς θα ζητήσουν οι δανειστές μας, θα είναι η χρονική επέκταση της εποπτείας και του ελέγχου επί των δημοσιονομικών μεγεθών της Ελλάδας. Δηλαδή, ένα νέο Μνημόνιο, που χρονικά θα έχει την ίδια διάρκεια με την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ευνόητο: Μπορεί να αποφασίσει μόνη της η Κυβέρνηση, για μια διαρκή δέσμευση της χώρας; Μήπως τον λόγο θα πρέπει να έχει ο λαός; Και αν τα πράγματα οδηγηθούν εκεί, ποιος θα είναι ο άλλος δρόμος, επί του οποίου θα κληθούν να αποφασίσουν στις κάλπες οι Έλληνες πολίτες; Θα τον δείξει ο Αντώνης Σαμαράς στο «Ζάππειο 2»;

Τα νέα δεδομένα, προϊδεάζουν για νέες αφηγήσεις. Του μέλλοντος της χώρας, που προφανώς ξεκινάει από το παρόν της…


«Στην σημερινή έκδοση της εφημερίδας «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ», ο αρθρογράφος του συγκεκριμένου άρθρου στο SPIEGEL, κ. Κρίστιαν Ράιερμαν, επαναλαμβάνει ρητά και κατηγορηματικά ότι «Είδα την απάντηση του Σόϊμπλε με τα μάτια μου» και επιπλέον σημειώνει «η δική σας κυβέρνηση έστειλε το ερώτημα για τη δραχμή».

Στο στόμα σας έβγαλε ρίζες το ψέμα και η πολιτική απάτη…

Φτάσατε στο σημείο να περιφέρετε, ως πολιτικά ράκη, τους απεχθείς εαυτούς σας σε παρασυναγωγές και μυστικές συνάξεις παζαρεύοντας κι το μέλλον ενός περήφανου λαού…

Καταντήσατε περίγελως της Ευρώπης και παράδειγμα προς αποφυγή…

Θα μείνετε στην ιστορία ως επιδρομείς και λεηλάτες της ίδιας σας της χώρας…

Και το όνομά σας για τις επόμενες γενιές θα είναι συνώνυμο της πολιτικής αναλγησίας, του ψεύδους, της πολιτικής απάτης και της προδοσίας.

Τα λεφτά που έκλεψαν οι πολιτικοί, δεν υποχρεούται να τα πληρώσει ο ελληνικός λαός.

Αυτοί που δίνανε τις μίζες στους πολιτικούς και στα κόμματά τους, είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι ο ελληνικός λαός τους χρωστάει!

Ο ελληνικός λαός δε χρωστάει σε κανέναν.

Αυτοί που κλέψανε, αυτοί να πληρώσουν…

Σήκω από τον καναπέ, πάρε τη ζωή στα χέρια σου και απαίτησε να φύγουν οι διεθνείς τοκογλύφοι (ΔΝΤ) από τη χώρα σου.

Αν δεν τους διώξεις, αυτούς που και τα υποπόδιά τους, δεν θα φύγουν ποτέ. Και το ξέρεις...


Ο Κρίστιαν Ράιερμαν, ο Γερμανός δημοσιογράφος του περιοδικού «Der Spiegel» που υπέγραψε το ρεπορτάζ το οποίο αναφέρεται στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, δηλώνει κατηγορηματικά στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν αυτή που απευθύνθηκε στις γερμανικές και ευρωπαϊκές αρχές ζητώντας τις εκτιμήσεις τους σχετικά με ενδεχόμενη έξοδό μας από το κοινό νόμισμα.

«Στα μέσα της εβδομάδας κανονίστηκε η συνάντηση στο Λουξεμβούργο. Ο λόγος ήταν ότι αρκετοί άνθρωποι στις Βρυξέλες ήξεραν και φοβούνταν ότι η ελληνική κυβέρνηση σκεφτόταν την πιθανότητα να φύγει από την ευρωζώνη. Ήταν μια συνάντηση "συναγερμού" που επιβεβαιώθηκε από πηγές των Βρυξελλών και ανεπίσημα από τον γερμανό κυβερνητικό εκπρόσωπο. Αυτή η μυστική συνάντηση έλαβε χώρα στο Chateau de Vianden του Λουξεμβούργου»,
δήλωσε στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» ο Ράιερμαν.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση φοβάται να παραμείνει στην ευρωζώνη.
«Υπάρχει ένα έγγραφο από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών που συντάχθηκε από τον υπουργό Σόιμπλε, το οποίο αναφέρεται στην περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ. Αυτό το χαρτί το ζήτησε η ίδια η ελληνική κυβέρνηση και ετοιμάστηκε για τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας. Ο κ. Σόιμπλε το έχει στο χαρτοφύλακά του», συνεχίζει ο δημοσιογράφος.
Όσον αφορά τις διαψεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης, ο Ράιερμαν δίνει την εξήγηση: «δεν είναι δυνατόν να πει επισήμως η ελληνική κυβέρνηση ότι ‘’θα φύγουμε από το ευρώ’’. Αλλά το σκέφτονται και το επεξεργάζονται».
Στο έγγραφο εξηγούνται οι λόγοι για τους οποίους θα ήταν πολύ επικίνδυνη η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ. Καταλήγοντας ο δημοσιογράφος αναρωτιέται: «για ποιο λόγο θα κουβαλούσε ο Σόιμπλε ένα τέτοιο έγγραφο στο Λουξεμβούργο;»


«Οι αγορές θέλουν να δουν αίμα», δηλώνει o Nομπελίστας οικονομολόγος και τακτικός συνομιλητής του Γιώργου Παπανδρέου σε θέματα οικονομίας, Τζόζεφ Στίγκλιτζ

Χαρακτηριστικά, στη συνέντευξή του στο ΒΗΜagazino τονίζει:
«Ο Παπανδρέου προσπαθεί να εξισορροπήσει πολλαπλά ακροατήρια. Οι αγορές και οι ψηφοφόροι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες θέλουν να δουν αίμα και απτά αποδεικτικά στοιχεία της θυσίας του ελληνικού λαού. Δεν θα ήθελα καθόλου να βρίσκομαι στη θέση του».

Επαναλαμβάνει ότι τάσσεται υπέρ της αναδιάρθρωσης του χρέους, σημειώνοντας όμως ότι πάντοτε οι πιστωτές προτιμούν την επιμήκυνση από το «κούρεμα», γιατί φοβούνται το ...
μέγεθος της πληγής. Εξηγεί ότι γι' αυτό το λόγο, οι χώρες προσπαθούν να αναβάλουν την ανάγκη για το «κούρεμα», με την ελπίδα ότι καλό θα συμβεί.

Προσθέτει ότι υπάρχει πάντα ένα μεγάλο κόστος αυτής της αναβολής. «Μερικές φορές πετυχαίνει και τελικά σώζεις τον εαυτό σου, άλλες φορές όμως αποτυγχάνεις». Σημειώνει πάντως, ότι «όλοι συμφωνούν πως η Ελλάδα ακολουθεί το σωστό δρόμο. Αναγνωρίζεται ότι η Ελλάδα κάνει ό,τι μπορεί μέσα σε έναν πολύ δύσκολο κόσμο. Βέβαια, αυτό ίσως δεν είναι αρκετό».





Η κυβέρνηση ανακοίνωσε επισήμως μέσω του Υπουργού Εξωτερικών κ. Δρούτσα ότι «θυσιάζει» το κυριαρχικό της δικαίωμα να καθορίσει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Ελλάδας (Αιγαίο, Αν. Μεσόγειο και Ιόνιο) όσο διάστημα διαρκούν οι διμερείς διαπραγματεύσεις με την Τουρκία, ώστε να «μην επιβαρύνει» τη διαδικασία αυτή.

Πρόκειται περί καινοφανούς τοποθέτησης, γράφει η Κύρα Αδάμ στην «Ε», διότι η ΑΟΖ κάθε χώρας, όπως και η υφαλοκρηπίδα της αποτελούν εθνική κυριαρχία της χώρας, που δεν μπαίνει σε διαπραγμάτευση, ή «στην αναμονή» του τέλους των διαπραγματεύσεων.

Με τη δήλωση αυτή, στην πραγματικότητα η κυβέρνηση παραδέχεται ανοιχτά ότι στις διαπραγματεύσεις με την Τουρκία έχει θέσει στο τραπέζι το εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων, που κατά πάσα πιθανότητα στο Αιγαίο, τουλάχιστον, θα είναι ….. «κυμαινόμενου εύρους».

Οπως είναι γνωστό, «η καρδιά» των προβλημάτων με την Τουρκία στο Αιγαίο και την Αν. Μεσόγειο (Καστελόριζο) είναι το εύρος των χωρικών υδάτων.

Η ΑΟΖ εκτείνεται «πέραν των χωρικών υδάτων» μέχρι 200 ν.μ., επικαλύπτοντας και υφαλοκρηπίδα που καθορίζεται από τις ακτές μέχρι απόσταση 200 ν.μ. από αυτές.

Επομένως, το εύρος των χωρικών υδάτων είναι αυτό που θα καθορίσει την τελική μορφή και της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ της Ελλάδας.

Ουδείς θα εμπόδιζε επομένως την Αθήνα, αυτή τη στιγμή, να καθορίσει την ΑΟΖ της με βάση τα υπάρχοντα 6 ν.μ. (όπως έχει ήδη κάνει με την υφαλοκρηπίδα) και όταν καθορίσει την τελική επέκταση των χωρικών υδάτων, να προσαρμόσει αναλόγως και την έκταση της ΑΟΖ της.

Η κυβέρνηση όμως δείχνει καθαρά πλέον ότι διαπραγματεύεται με την Τουρκία μέρος της εθνικής κυριαρχίας της, με την ελπίδα ότι ο κ. Ερντογάν, αφού νικήσει στις επερχόμενες εκλογές, θα επιδείξει «καλή θέληση» για να λύσει τα προβλήματα με την Ελλάδα.

Ενα κυμαινόμενο εύρος, ωστόσο, στα ελληνικά χωρικά ύδατα, που θα τύχει της σύμφωνης γνώμης της Τουρκίας, δημιουργεί τον κίνδυνο να διασπαστεί η υπάρχουσα ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο, αλλά και να δημιουργηθούν πολλαπλά προβλήματα κυριαρχίας σε ένα μεγάλο αριθμό βραχονησίδων, οι οποίες, με τους νέους «υπολογισμούς» χωρικών υδάτων, μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη να… αλλάξουν εθνικότητα.

Με άλλα λόγια, να επιβεβαιώσει πλήρως και στην πράξη η Αθήνα τις απαιτήσεις των γκρίζων ζωνών της Τουρκίας στο Αιγαίο.

Το ενδιαφέρον -και δικαιολογημένα- θα πέσει πάνω στην τύχη που επιφυλάσσουν οι διαπραγματευτές για το Καστελόριζο, που αποτελεί τη «βάση» για τους υπολογισμούς τής ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ στην Αν. Μεσόγειο και τους υδρογονάνθρακές της.

Τα θέματα αυτά είναι ιδιαιτέρως πολύπλοκα και απαιτούν χρονοβόρες διαπραγματεύσεις. Είναι επομένως άξιον απορίας πώς ο υπουργός Εξωτερικών θεωρεί ότι οι διμερείς διαπραγματεύσεις με την Τουρκία μπορεί να καταλήξουν σε «εύλογο χρόνο» μετά τις τουρκικές εκλογές.

Κάτι θα ξέρει παραπάνω…



  • Προς αυτή την κατεύθυνση άλλωστε έχει στραφεί το ενδιαφέρον της Εισαγγελίας Ηρακλείου, όπου ο προϊστάμενός της Νίκος Μαρκάκης πραγματοποιεί έρευνα προκειμένου να διαπιστώσει αν όντως τοκογλύφοι λυμαίνονται την αγορά.

Κυκλώματα τοκογλυφίας αποτελούν, όπως όλα δείχνουν, το «γενεσιουργό αίτιο» της τραγικής εικόνας που παρουσιάζει τους τελευταίους μήνες ο επιχειρηματικός κόσμος της Κρήτης. Το γεγονός ότι εδώ και δύο χρόνια περισσότεροι από 20 άνθρωποι, στην πλειονότητά τους επιχειρηματίες, αυτοκτόνησαν στην Κρήτη συνδέεται πλέον ευθέως με τη δράση τοκογλύφων στη Μεγαλόνησο.

Προς αυτή την κατεύθυνση άλλωστε έχει στραφεί το ενδιαφέρον της Εισαγγελίας Ηρακλείου, όπου ο προϊστάμενός της Νίκος Μαρκάκης πραγματοποιεί έρευνα προκειμένου να διαπιστώσει αν όντως τοκογλύφοι λυμαίνονται την αγορά. Το σίγουρο είναι ότι οι αυτοκτονίες -κυρίως στο Ηράκλειο- έχουν πάρει διαστάσεις μάστιγας. Μόνο μέσα στην τελευταία εβδομάδα τρεις επιχειρηματίες αποφάσισαν να βάλουν τέλος στη ζωή τους.

Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η αυτοκτονία του εμπόρου ιατρικών ειδών Ιωάννη Κακούτη τον Μάρτιο του 2009. Βρέθηκε απαγχονισμένος στο υπόγειο του σπιτιού του στο Ηράκλειο, χωρίς η οικογένειά του να ξέρει την αιτία που τον οδήγησε στην τραγική απόφαση να θέσει τέρμα στη ζωή του. Η Καλλιόπη Κακούτη, χήρα του αδικοχαμένου Ιωάννη Κακούτη, κατόρθωσε να συλλέξει πληροφορίες και στοιχεία, τα οποία την οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι ο σύζυγός της τα τελευταία 2-3 χρόνια της ζωής του είχε πέσει θύμα εκμετάλλευσης οργανωμένου τοκογλυφικού κυκλώματος, το οποίο δρούσε με την ανοχή, αν όχι με τη σύμπραξη και την καθοδήγηση, τραπεζικών στελεχών και υπαλλήλων. Οπως υποστηρίζει μάλιστα στη μήνυση που κατέθεσε ενώπιον του εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ηρακλείου, την οποία και στρέφει κατά οχτώ κατοίκων της πόλης -γιατρών, επιχειρηματιών και τραπεζικών-, τα τελευταία τρία χρόνια τα άτομα αυτά εμφανίζονται να έχουν ανταλλάξει επιταγές εκατομμυρίων ευρώ με τον αυτόχειρα, χωρίς να διατηρούν ουδεμία εμπορική σχέση μαζί του! Κλασική περίπτωση τοκογλυφίας δηλαδή.

«Εχω σοβαρές ενδείξεις, αν όχι αποδείξεις, για την εμπλοκή και εκμετάλλευση του συζύγου μου από οργανωμένο κύκλωμα τοκογλυφίας, το οποίο τον οδήγησε στην αυτοκτονία», δηλώνει στο «Εθνος της Κυριακής» η Καλλιόπη Κακούτη, που αναμένει από μέρα σε μέρα κλήση από την αρμόδια αντεισαγγελέα, στα χέρια της οποίας βρίσκεται η 140σέλιδη μήνυση ήδη από τις 24 Μαρτίου 2011, προκειμένου να καταθέσει και ενώπιον του ανακριτή όλα όσα γνωρίζει για την υπόθεση και να πέσει άπλετο φως στην ιστορία αυτή.

Μπαράζ μηνύσεων
Ανάλογες μηνύσεις έχουν υποβληθεί και από οικογένειες άλλων αυτόχειρων επιχειρηματιών, ενώ προς την ίδια κατεύθυνση κινείται η έρευνα και για την αυτοκτονία του 40χρονου Γιάννη Μεστροπιάν την περασμένη εβδομάδα.

Γνωστός στην κοινωνία της Κρήτης για το καλό του όνομα, ο επιχειρηματίας Ιωάννης Κακούτης ζούσε ευτυχισμένος με τη σύζυγο και τον 16χρονο γιο του στο σπίτι τους στο Ηράκλειο. Διατηρούσε επιχείρηση πώλησης ιατρικών ειδών, την οποία είχε ιδρύσει ο πατέρας του. Η επιχείρηση ήταν ιδιαίτερα επικερδής και ο Κακούτης φρόντιζε να αντεπεξέρχεται στις υποχρεώσεις του.

Οταν όμως αποφάσισε να ανοιχτεί σε νοσοκομειακά ιδρύματα των Αθηνών, οι υποχρεώσεις αυξήθηκαν. Οι συνεχείς καθυστερήσεις, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που «χτύπησε» την αγορά, είχε ως αποτέλεσμα να αρχίσουν τα σύννεφα στην καριέρα του επιχειρηματία...


Του Αργύρη Μητσογιάννη *

Την τελευταία δεκαετία μετά την άνοδο του Ερντογάν και των ισλαμιστών στην εξουσία της Τουρκίας και ιδιαίτερα μετά την ανάληψη του τουρκικού υπουργείου εξωτερικών από τον θεωρητικό του νέο-οθωμανισμού Αχμέτ Νταβούτογλου, η έννοια του Νέο-οθωμανισμού έχει καταστεί ολοένα και πιο οικεία στο ελληνικό κοινό όσων αφορά την τουρκική εξωτερική πολιτική και τις ηγεμονικές φιλοδοξίες της Άγκυρας στην ευρύτερη περιοχή καθώς και με την διασύνδεσή τουμε την τουρκική απειλή έναντι της ελληνικής ασφάλειας.

Πρόκειται για μία τουρκική γεωπολιτική προσέγγιση η οποία βασίζεται στο οθωμανικό παρελθόν της Άγκυρας με σκοπό την εξάπλωση της τουρκικής επιρροής και κατ’επέκταση την εγκαθίδρυση της τουρκικής ηγεμονίας στα πρώην οθωμανικά εδάφη( Βαλκάνια, Μέση Ανατολή, Καύκασος). Χαρακτηριστικό της νέο-οθωμανικής στρατηγικής της Άγκυρας σε σύγκριση με την αντίστοιχη κεμαλική είναι ότι εκτός από την στρατιωτική ισχύ, η οποία βέβαια εξακολουθεί να παραμένει βασικός πυλώνας της πολιτικής της Τουρκίας, επιδίδεται και στην προβολής «μαλακής ισχύος» σε τομείς όπως ο πολιτισμός, η οικονομία και η θρησκεία ώστε να δημιουργήσει μία σφαίρα επιρροής στην ευρύτερη περιφέρειά της. Σε αυτή την προσπάθειά της όσον αφορά τα Βαλκάνια η Τουρκία βρίσκει στήριγμα στις μουσουλμανικές μειονότητες της περιοχής και ειδικότερα, όπως επισημαίνει και ο Νταβούτογλου στο βιβλίο στου «Στρατηγικό Βάθος», στους Βόσνιους μουσουλμάνους και τους Αλβανούς.

Αν και η εμφάνιση του νέο-οθωμανισμού θεωρείται ταυτόσημη με την άνοδο του AKP στην εξουσία στην αυγή του 21ου αιώνα, οι ρίζες του ωστόσο μπορούν να ανιχνευτούν στην κεμαλική Τουρκία ήδη από τη δεκαετία του ΄60. Παρά το γεγονός ότι ο Κεμάλ και οι επίγονοί του προσπάθησαν να αποκόψουν την κοσμική Τουρκία από το ισλαμικό και οθωμανικό της παρελθόν, το χαρτί του Ισλάμ χρησιμοποιήθηκε από το πολιτικοστρατιωτικό κατεστημένο της Άγκυρας στη μεταπολεμική περίοδο, αφενός ως αντίβαρο στην ανερχόμενη επιρροή της τουρκικής αριστεράς στα λαϊκά στρώματα της χώρας καθώς και ως παράγοντας αποτροπής της εθνεγερσίας των Κούρδων και ως προσπάθεια αφομοίωσής τους μέσω της κοινής θρησκείας. Η όσμωση ανάμεσα στον κεμαλισμό και το τουρκικό Ισλάμ έγινε ακόμη πιο έντονη τη δεκαετία του ’80 στην διάρκεια της πρωθυπουργίας τους Οζάλ.

Από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την αποσύνθεση της πρώην Γιουγκοσλαβίας λόγω των εθνοτικών συγκρούσεων, η Άγκυρα βρήκε «παράθυρο ευκαιρίας» για επέκταση στα Βαλκάνια μέσω των μουσουλμανικών πληθυσμών της περιοχής όπως οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου. Την εποχή γινόταν έντονα λόγος για την προσπάθεια δημιουργίας ενός «ισλαμικού τόξου» στα Βαλκάνια, εκτεινόμενο από την ελληνική Θράκη και τη νότιο Βουλγαρία μέχρι το Μπίχατς της Βοσνίας, προς όφελος της Άγκυρας το οποίο όπως σωστά επισήμανε τότε ο πολιτικός επιστήμων Κωνσταντίνος Χολέβας ήταν στην πραγματικότητα «τουρκικό τόξο» καθώς πρόκειται για πληθυσμούς που είχαν εξισλαμιστεί στη διάρκεια της Οθωμανικής κυριαρχίας και οι οποίοι ακόμη και μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους δεν έπαψαν να είναι φίλα προσκείμενη στον τουρκικό παράγοντα.

Εδώ αξίζει να σημειωθεί πως οι Βαλκάνιοι μουσουλμάνοι όχι μόνο αποτελούσαν μεγάλο μέρος της Οθωμανικής ελίτ κατά το παρελθόν, αλλά ακόμη και στην κεμαλική Τουρκία σημαντικό ποσοστό του πολιτικοστρατιωτικού κατεστημένου της χώρας (πχ. Κενάν Εβρέν ο οποίος κατάγεται από το Σαντζάκ) έλκει την καταγωγή από τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς των Βαλκανίων που εγκαταστάθηκαν στην Τουρκία από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Η περιοχή του Σαντζάκ, η οποία μετά την ανεξαρτητοποίηση του Μαυροβουνίου, είναι διαμοιρασμένη ανάμεσα στη νοτιοδυτική Σερβία και το ανατολικό Μαυροβούνιο και κατοικείται στην πλειοψηφία της από Σλάβους μουσουλμάνους βρίσκεται σε μία εξαιρετικά στρατηγική θέση ανάμεσα στην Βοσνία, το Κοσσυφοπεδίο και το Μαυροβούνιο και συνεπώς αποτελεί σημείο κλειδί του τουρκομουσουλμανικού τόξου. Παρά το γεγονός ότι στη δεκαετία του ’90 δεν συμμετείχε στις συγκρούσεις στην πρώην Γιουγκοσλαβία το τελευταίο διάστημα έχει έρθει σταδιακά στο προσκήνιο των εξελίξεων στα Βαλκάνια λόγω της αυξανόμενης ριζοσπαστικοποίησης του μουσουλμανικού πληθυσμού της περιοχής ο οποίος απαιτεί ανοικτά την αυτονόμηση του από το Βελιγράδι. Κατά τον μεσαίωνα η περιοχή αυτή υπήρξε πυρήνας της ηγεμονίας της Ράσκας η οποία στους ύστερους μεσαιωνικούς χρόνους αποτέλεσε την κοιτίδα του πρώτου Σερβικού κράτους. Στην διάρκεια της Τουρκοκρατίας η περιοχή του Σαντζάκ, κέντρο της οποίας είναι η πόλη του Νόβι Παζάρ, υπαγόταν διοικητικά στο Βιλαέτι της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Μέχρι το 1878 ήταν τμήμα της Βοσνίας και όταν αυτή κατελήφθη από τους Αυστριακούς το Σαντζάκ παρέμεινε υπό Οθωμανική κυριαρχία μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους όταν και ενσωματώθηκε στη Σερβία.

Η εμφάνιση των Βόσνιων μουσουλμάνων (ή Βοσνιάκων) και εν γένει των Σλάβων μουσουλμάνων ανάγεται στους πρώτους αιώνες της Οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή και στους εξισλαμισμούς που ακολούθησαν, οι οποίοι ήταν εκτεταμένοι ειδικά στη Βοσνία, ο πληθυσμός της οποίας αποτελούμενος από Ορθόδοξους Σέρβους, Καθολικούς Κροάτες καθώς και Βογόμιλους ασπάστηκε με σημαντικό βαθμό το Ισλάμ, ακούσια ή εκούσια, αποτελώντας στυλοβάτη της οθωμανικής εξουσίας στην περιοχή. Ως μουσουλμάνοι οι Βοσνιάκοι ανήκαν στο ισλαμικό μιλέτι και για αυτό το λόγο ταυτίστηκαν με τους Οθωμανούς καταλαμβάνοντας μάλιστα σημαντικά αξιώματα, όπως ο Μεχμέτ Σόκολι ο οποίος υπήρξε Μεγάλος Βεζύρης της Υψηλής Πύλης το 16ο αιώνα. Το γεγονός αυτό παρά το ότι παρέμεναν σλαβόφωνοι έκανε τους Σέρβους και τους Κροάτες να τους αποκαλούν «Τούρκους» καθώς η ισλαμική θρησκεία υπήρξε ο κύριος συνεκτικός ιστός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στη διάρκεια της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβίας όταν και αναγνωρίστηκαν ως συστατική εθνότητα του κράτους και η Βοσνία-Ερζεγοβίνη ως μία από τις ομόσπονδες δημοκρατίες η επίσημη ονομασία της εθνότητας ήταν «Μουσουλμάνοι» όρος ο οποίος είχε εθνοτικό περιεχόμενο και περιελάμβανε όλους τους σλαβόφωνους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της Γιουγκοσλαβίας. Οι μουσουλμάνοι κάτοικοι του Σαντζάκ σήμερα ταυτίζονται εθνικά με τους Βόσνιους μουσουλμάνους αυτοπροσδιοριζόμενοι ως Βοσνιάκοι.

Αν και στη διάρκεια των συγκρούσεων στην πρώην Γιουγκοσλαβία τη δεκαετία του ’90, οι μουσουλμάνοι του Σαντζάκ έμειναν αμέτοχοι, οι σχέσεις τους με την Τουρκία εκείνη την εποχή αναθερμάνθηκαν όπως και το ενδιαφέρον της Άγκυρας. Πολιτικοί εκπρόσωποι των μουσουλμάνων της Σερβίας εκείνη την περίοδο όπως ο Σουλεϊμάν Ουγκλιάνιν προσπάθησαν να διευκολύνουν την τουρκική παρουσία στην περιοχή εκφράζοντας την επιθυμία συνεργασίας με την Τουρκία και υποστηρίζοντας την εισαγωγή της τουρκικής γλώσσας στην εκπαίδευση. Την τελευταία δεκαετία, μετά τη φιλοδυτική στροφή του Βελιγραδίου και την άνοδο των ισλαμιστών του Ερντογάν στην εξουσία η τουρκική οικονομική και πολιτιστική διείσδυση στην περιοχή αυξήθηκε μέσω της εγκατάστασης τουρκικών επιχειρήσεων αλλά και μορφωτικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Οι εξελίξεις αυτές ίσως να μην είναι άσχετες με τη ριζοσπαστικοποίηση των μουσουλμάνων του Σαντζάκ και της όξυνσης των σχέσεών τους με το Βελιγράδι κατά τον τελευταίο ένα χρόνο λόγω της έντασης που σημειώνεται κατά καιρούς ανάμεσα στους μουσουλμάνους κατοίκους και τις αρχές.

Παρά το γεγονός ότι μετά το 2000 μουσουλμάνοι του Σαντζάκ έχουν εκλεγεί στο Σερβικό κοινοβούλιο ενώ οι ηγέτες τους όπως ο Ρασίμ Λάιτς έχουν διατελέσει ακόμη και υπουργοί στη σερβική κυβέρνηση, στις τελευταίες εκλογές για τοπικό Βοσνιακό Εθνικό Συμβούλιο επεκράτησε η παράταξη του μουφτή Μουαμέρ Ζούκορλιτς η οποία προβάλει το αίτημα για αυτονόμηση της περιοχής εντός της Σερβίας στα πρότυπα των αυτόνομων περιοχών των κρατών της Δυτικής Ευρώπης (πχ. Ισπανίας), ενώ το ίδιο υποστηρίζει και για το τμήμα του Σαντζάκ που βρίσκεται στο Μαυροβούνιο. Στην προσπάθειά του να διεθνοποιήσει το ζήτημα ο Ζούκορλιτς έχει απευθύνει αίτημα στην Ε.Ε και στην ύπατη εκπρόσωπο για την Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφαλείας ώστε η τελευταία να στείλει παρατηρητές στην περιοχή για να διαπιστώσει την παραβίαση των δικαιωμάτων του μουσουλμανικού πληθυσμού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη διάρκεια των τελευταίων μηνών έχουν σημειωθεί αρκετά επεισόδια ανάμεσα σε μουσουλμάνους κατοίκους και την αστυνομία ενώ χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μετά την νίκη της Τουρκίας επί της Σερβίας στον ημιτελικό του πρόσφατου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μπάσκετ στην Κωνσταντινούπολη πολλοί νέοι στο Νόβι Παζάρ βγήκαν στους δρόμους να πανηγυρίσουν κρατώντας και ανεμίζοντας τουρκικές σημαίες.

Οι τελευταίες εξελίξεις στο Σαντζάκ δείχνουν μία προσπάθεια «κοσσοβοποίησης» της περιοχής η οποία αφενός έχει να κάνει με την γεωπολιτική εξασθένιση της Σερβίας και τον κίνδυνο περαιτέρω συρρίκνωσης της, μετά και την ανεξαρτητοποίηση του Μαυροβουνίου και την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου, και αφετέρου δεν είναι άσχετη με το ανανεωμένο ενδιαφέρον της νέο-οθωμανικής Τουρκίας των Ερντογάν-Νταβούτογλου για τα Βαλκάνια μέσω των τουρκικών και λοιπών μουσουλμανικών μειονοτήτων τις οποίες η Άγκυρα αντιμετωπίζει ως «στρατηγικές μειονότητες», όπως πράττει άλλωστε και στην περίπτωση της μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη.

Φυσικά εάν η κατάσταση είναι σίγουρα σοβαρή στην συγκεκριμένη περίπτωση μιας περιοχής που βρίσκεται αρκετές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα τουρκικά σύνορα στην καρδιά των Βαλκανίων, τότε αυτό σίγουρα ισχύει πολύ περισσότερο στην περίπτωση της Ελληνικής Θράκης η οποία βρίσκεται μια ανάσα από την Τουρκία και όπου η Άγκυρα εφαρμόζει χρόνια τώρα παρόμοιες υπονομευτικές πρακτικές μέσω του προξενείου της Κομοτηνής και των διαφόρων τουρκοφρόνων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.

* Διεθνολόγος, στρατηγικός αναλυτής, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.

  • Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Τα «όπλα» επέλασης των αγορών, με στόχο την υποταγή των πολιτών στις τρείς βασικές απαιτήσεις τους: ιδιωτικοποιήσεις, κρατική απορρύθμιση και μείωση των κοινωνικών δαπανών

Όπως έχουμε επανειλημμένα αναφέρει στο παρελθόν, μία από τις υφιστάμενες λύσεις για τα τεράστια προβλήματα της χώρας μας, είναι ο μακροπρόθεσμος διακανονισμός του δημοσίου χρέους μας – με τη συμφωνία των δανειστών μας (εθελούσια αναδιάρθρωση).

Εάν δηλαδή κατόρθωνε η (όποια) κυβέρνηση μας να πείσει τους δανειστές μας να αποδεχθούν την αποπληρωμή των χρεών μας («ανταλλαγή» των ομολόγων, τα οποία ευρίσκονται στην κυκλοφορία με καινούργια, ενδεχομένως εγγυημένα), σε 40 ισόποσες ετήσιες δόσεις, με επιτόκιο ανάλογο με το εκάστοτε βασικό της ΕΚΤ (1,25% σήμερα), δεν θα υπήρχε κανένας λόγος εφαρμογής του καταστροφικού προγράμματος του ΔΝΤ.

Χωρίς καμία αμφιβολία, το «πρόγραμμα» του ΔΝΤ μας οδηγεί σε μία χρεοκοπία άνευ προηγουμένου, μέσα από την ύφεση και την ανεργία – αφού αυξάνουν τις δημόσιες δαπάνες (κάθε 1% ανεργία κοστίζει περί τα 400 εκ. €) και μειώνουν τα δημόσια έσοδα (η πτώση του ΑΕΠ κατά 10 δις €, λόγω ύφεσης 4,5% κοστίζει έσοδα άνω των 2,2 δις € – τα οποία καλούμαστε να αναπληρώσουμε με νέους φόρους, οι οποίοι επιδεινώνουν ξανά την ύφεση και σηματοδοτούν έναν ανατροφοδοτούμενο «κύκλο του διαβόλου»).

Περαιτέρω, κάποιες «εναλλακτικές λύσεις» είναι η μονομερής άρνηση πληρωμής του χρέους (απεχθές), η εθελούσια ή μονομερής διαγραφή μέρους του χρέους (haircut), καθώς επίσης η στάση πληρωμών (χρεοκοπία). Κατά την υποκειμενική μας άποψη, καμία από αυτές τις «λύσεις» δεν συμφέρει την Ελλάδα, αλλά ούτε και τους πιστωτές της – ίσως μόνο εκείνους τους κερδοσκόπους, οι οποίοι στοιχηματίζουν «ασύστολα» στο καπιταλιστικό καζίνο (άρθρο μας).

Σε περίπτωση διαγραφής χρεών, οι ζημίες για τις ελληνικές τράπεζες, για τα ασφαλιστικά ταμεία μας και για τους ιδιώτες (κατέχουν πλέον το 30% του χρέους – ήτοι περί τα 100 δις € εσωτερικός δανεισμός), θα ήταν τεράστιες. Εκτός αυτού, η μείωση της αξίας των ακινήτων μας σε περίπτωση χρεοκοπίας κλπ (ακολουθούν συνήθως τους μισθούς), ύψους περίπου 30%, θα μας κοστίσει γύρω στα 200 δις € (όπως η πτώση των τιμών των μετοχών έχει κοστίσει κεφαλαιοποίηση στο χρηματιστήριο άνω των 150 δις €), ενώ θα δημιουργηθούν επί πλέον επισφάλειες στις τράπεζες. Τέλος, η χώρα μας (όχι μόνο το δημόσιο) δεν θα είχε πλέον πρόσβαση σε πηγές διεθνούς χρηματοδότησης τουλάχιστον για τα επόμενα δέκα χρόνια.

Αντίθετα, ο μακροπρόθεσμος διακανονισμός είναι προς όφελος όλων, αφού οι απαιτήσεις των πιστωτών παραμένουν ως έχουν και δεν υπάρχει λόγος εμφάνισης ζημιών στους Ισολογισμούς τους – ενώ η χώρα μας δεν αποκόπτεται «άπαξ και δια παντός» από τις αγορές. Όσο για το επιτόκιο, εάν σκεφθεί κανείς ότι οι τράπεζες δανείζονται από την ΕΚΤ με 1,25% (δανείζουν το κράτος με 5,2%), θα καταλάβει ότι δεν αποτελεί μία παράλογη απαίτηση.

Ένας τέτοιος διακανονισμός όμως θα δημιουργούσε προβλήματα στην αγορά των CDS, επειδή δεν είναι νομικά καθορισμένες οι απαιτήσεις των κατόχων τους (ειδικά των «ακάλυπτων»), σε περίπτωση συμφωνίας του δανειστή με τον οφειλέτη – πόσο μάλλον αφού είναι εύλογη η θέση των ιδιοκτητών των CDS, σύμφωνα με την οποία δικαιούνται να αποζημιωθούν, τόσο σε περίπτωση χρεοκοπίας (στάσης πληρωμών), όσο και εάν υπάρξει η οποιαδήποτε συμφωνία διακανονισμού, η οποία ουσιαστικά είναι μίας μορφής «χρεοκοπία».

Ανεξάρτητα τώρα από αυτά, θεωρούμε σκόπιμη την παρακάτω «επιγραμματική» αναφορά μας αφενός μεν στα CDS, αφετέρου στα Spreads, έτσι ώστε να έχουμε μία ολοκληρωμένη εικόνα των συγκεκριμένων όπλων μαζικής καταστροφής.

ΤΑ CDS ΚΑΙ ΤΑ SPREADS

Τα προϊόντα που συνέβαλλαν στην επιτυχία των CDO’s, των χρηματοπιστωτικών προϊόντων δηλαδή που είχαν «συσκευάσει» πολλές μαζί δανειακές συμβάσεις διαφορετικού ρίσκου, είναι οι ασφάλειες έναντι πιστωτικών απωλειών – τα Credit Default Swaps ή CDS.

Η επενδυτική τράπεζα, η οποία το 1997 «εφεύρε» τα προϊόντα αυτά, ήταν η JP Morgan. Ειδικότερα, δόθηκε για πρώτη φορά η δυνατότητα σε μία τράπεζα, η οποία δάνειζε έναν πελάτη της, να εξασφαλιστεί απέναντι σε μελλοντικούς κινδύνους – ασφαλίζοντας την πίστωση προς τον πελάτη της έναντι ενός ποσού, το οποίο βασιζόταν στην ονομαστική αξία των πιστώσεων που παρείχε (κεφάλαιο).

Όταν τώρα ο δανειστής έχει πληρώσει για τα ασφάλιστρα κινδύνου 1.000 μονάδες βάσης (10% του κεφαλαίου), τότε είναι ουσιαστικά υποχρεωμένος να τα χρεώσει στον οφειλέτη – επί πλέον του επιτοκίου που θα ήθελε να κερδίσει. Θεωρώντας αυτό το επιτόκιο ίσο με το 3%, όσον αφορά τα ομόλογα της Ευρωζώνης, με αυτό δηλαδή που «χρεώνεται» το γερμανικό ομόλογο, τότε ο δανειστής θα πρέπει να χρεώσει τον οφειλέτη με ένα επιτόκιο που υπερβαίνει το 13%.

Από την άλλη πλευρά τα Spreads είναι μία ονομασία, η οποία στα ομόλογα δεν αναφέρεται στην απόλυτη κερδοφορία τους, αλλά στον επί πλέον τοκισμό τους – σε σχέση με το επιτόκιο ενός άλλου ομολόγου ιδίας διαρκείας, το οποίο θεωρείται «μηδενικού ρίσκου» (στην περίπτωση της Ευρωζώνης το ομόλογο του γερμανικού δημοσίου, με επιτόκιο περί το 3%). Όταν λοιπόν τα Spreads των δεκαετών ομολόγων καταγράφουν την τιμή των 1.240 μονάδων βάσης (12,40%), τότε το επιτόκιο, με το οποίο θα μπορούσε να δανεισθεί το Ελληνικό δημόσιο, θα ήταν περί το 15,40%.

Περαιτέρω, εάν ο οφειλέτης (κράτος κλπ) δεν μπορέσει να επιστρέψει το δάνειο του, εάν χρεοκοπήσει δηλαδή, τότε ο δανειστής πληρώνεται από τον ασφαλιστή. Κατ’ επέκταση, τα ασφαλισμένα με CDS δάνεια (ομόλογα, CDO’s) που παρέχουν ή αγοράζουν οι τράπεζες, δεν εγγράφονται σαν τέτοια στα βιβλία τους – οπότε συνήθως δεν απαιτείται η διατήρηση του ελάχιστου αποθεματικού (fractional reserve) στις κεντρικές τράπεζες.

Οφείλουμε να προσθέσουμε εδώ το τεράστιο ρίσκο των ασφαλιστικών εταιρειών, στην περίπτωση της χρεοκοπίας ενός κράτους. Για παράδειγμα, εάν μία χώρα ασφαλισμένη με CDS ύψους 1.000 μονάδων βάσης (10%) χρεοκοπήσει τον πρώτο χρόνο της ασφάλισης της, τότε η ασφαλιστική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να πληρώσει το δεκαπλάσιο των ασφαλίστρων που έχει εισπράξει.

Συνεχίζοντας, η JP Morgan είχε την ιδέα να συνδέσει τις δύο χωριστές λειτουργίες, τα ασφαλιστήρια δηλαδή (CDS), καθώς επίσης τις «τιτλοποιήσεις» δανείων (CDO’s), σε μία – δημιουργώντας εξ αυτών ένα καινούργιο σύνθετο (δομημένο) προϊόν: το BISTRO (Broad Index Secured Trust Offering).

Το καινούργιο αυτό σύνθετο προϊόν, το οποίο βαθμολογήθηκε ακόμη και με ΑΑΑ, πουλήθηκε ή εξελίχθηκε σε άλλα παρόμοια (όπως BISTRO’s από BISTRO’s κοκ.) – έως ότου, σε τελική ανάλυση, δεν γνώριζε κανείς ποιος έχει ασφαλίσει ποιόν, γιατί και από πού θα πληρωθεί, στην περίπτωση που πραγματικά χρεοκοπήσει ο ασφαλιζόμενος πελάτης.

Η «φούσκα» αυτή, η οποία υφίσταται παράλληλα με την πρώτη και δεν έχει ακόμη εκραγεί, είναι κατά πολύ μεγαλύτερη – υπολογιζόταν στα 57.325 δις $ το 2008 (για σύγκριση, το παγκόσμιο ΑΕΠ το 2007 ήταν 54.312 δις $), έναντι μόλις 6.396 δις $ που ήταν το 2004. Στην περίπτωση που θα εκραγεί οι τράπεζες, μεταξύ άλλων, οι οποίες τυχόν δεν θα πληρωθούν από τις ασφάλειες, θα υποχρεωθούν να επαναφέρουν στους Ισολογισμούς τους τις απαιτήσεις που έχουν «πουλήσει», με αποτέλεσμα να επιβαρυνθούν με ακόμη περισσότερες ζημίες από αυτές που επωμίσθηκαν ήδη, από την έκρηξη της «φούσκας» των ενυπόθηκων δανείων.

Σήμερα, σύμφωνα με όσα δημοσιεύονται, τα διάφορα CDS αγοράζονται πλέον από τους κερδοσκόπους, μέσω των μεγάλων τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες είναι οι νόμιμοι «διαπραγματευτές» τους. Ουσιαστικά βέβαια πρόκειται για «στοιχήματα» (το αντικείμενο τους είναι η χρεοκοπία κάποιας χώρας), τα οποία «εξαργυρώνονται» από τις τράπεζες (ασφαλιστικές εταιρείες) που τα πουλούν, εάν πράγματι η χώρα χρεοκοπήσει.

Εάν θέλουμε λοιπόν να ασφαλίσουμε ομόλογα αξίας 1.000.000 € (τα οποία δεν υποχρεούμαστε να έχουμε στην κατοχή μας), τότε στις 1.000 μβ, θα πρέπει να διαθέσουμε 100.000 € (μία από τις πολλές περιπτώσεις).

Εν τούτοις, με δεδομένο ότι οι κερδοσκόποι πληρώνουν ακόμη και το 10% της αξίας των ασφαλίστρων σαν εγγύηση (Πίνακας Ι, τελευταία στήλη), απαιτούνται 10.000 € – προς εξασφάλιση αξίας 1.000.000 €. Δηλαδή, με μία επένδυση ύψους 10.000 €, μπορεί κανείς να εκατονταπλασιάσει τα χρήματα του – εάν φυσικά κερδίσει (στις 100 μβ μπορεί να τα κάνει «χιλιαπλάσια»).

Συνεχίζοντας διαπιστώνει κανείς ότι, στην περίπτωση που η ασφαλιζόμενη χώρα χρεοκοπήσει (στάση πληρωμών, αναδιάρθρωση χρεών κλπ), τότε ο κερδοσκόπος κερδίζει 100 φορές το κεφάλαιο που επένδυσε – στις 1.000 μονάδες βάσης. Δηλαδή, «στοιχηματίζοντας» 10.000 € κερδίζει 1.000.000 € – στην περίπτωση που χάνει, τότε η απώλεια του είναι 100.000 €.

Αντίθετα η ασφαλιστική εταιρεία, η οποία πουλάει τα CDS, εάν τυχόν χρεοκοπήσει η χώρα, χάνει 1.000.000 € ανά ασφαλιζόμενο – ενώ κερδίζει 100.000 €, επίσης ανά ασφαλιζόμενο, εφόσον δεν χρεοκοπήσει η χώρα (πάντοτε εντός του προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος «λήξης» των CDS). Επομένως η τράπεζα (ασφαλιστική εταιρεία), έχει σε κάθε περίπτωση πολλαπλάσιο ρίσκο, σε σχέση με την απόδοση που επιτυγχάνει, συγκρινόμενη με τον κερδοσκόπο.

Επειδή το παράδειγμα είναι αριθμητικά υποθετικό, η απειλή από τα ελληνικά CDS θα μπορούσε να είναι κατά πολύ μεγαλύτερη – όχι μόνο λόγω του ότι πουλήθηκαν CDS με λιγότερο από 1.000 μβ, ενώ για κάθε ομόλογο υπάρχουν πολλοί ασφαλισμένοι (για παράδειγμα, το ίδιο σπίτι έχει ασφαλισθεί από πολλούς γείτονες, ενώ όλοι θα πληρωθούν από την «τελική» ασφαλιστική εταιρεία), αλλά και ένεκα των BISTRO’s, καθώς επίσης των ίδιων των ομολόγων που ασφαλίσθηκαν (στα γερμανικά ασφαλιστικά ταμεία υπολογίζονται 500 Euro-funds με ελληνικά ομόλογα, ύψους 80 δις €, τα οποία αφορούν πολλούς ασφαλισμένους)

Με βάση λοιπόν τα δεδομένα αυτά, αναρωτιέται κανείς εάν είναι δυνατόν να ανταπεξέλθει το «σύστημα», με τυχόν χρεοκοπία της Ελλάδας – όχι μόνο λόγω της απώλειας των ομολόγων αλλά, κυρίως, από τα τεράστια ποσά των ασφαλίστρων, τα οποία θα έπρεπε υποχρεωτικά να αποδοθούν στους κερδοσκόπους. Έχοντας δε «νωπό» το παράδειγμα της Lehman Brothers, από την οποία ουσιαστικά «χρεοκόπησε» η AIG (ασφαλίζοντας τα CDO’s), είμαστε της άποψης ότι, η κατάσταση είναι τουλάχιστον εκρηκτική (αν και πολύ λιγότερο επικίνδυνη, από ότι ήταν ένα χρόνο πριν). Εδώ ακριβώς «εντοπίζεται» η διαφορά (διαπραγματευτικό πλεονέκτημα), μεταξύ των παλαιοτέρων χρεοκοπιών κρατών (Βραζιλία κλπ) και της ενδεχόμενης της Ελλάδας.

Κλείνοντας, τα CDS διαπραγματεύονται στις χρηματαγορές ελεύθερα – χωριστά δηλαδή από τα ομόλογα που ασφαλίζουν, ενώ χρησιμοποιούνται τόσο για τον περιορισμό των επενδυτικών ρίσκων, όσο και για τη διασπορά των κινδύνων. Μπορούν όμως επίσης να χρησιμοποιηθούν με στόχο την κερδοσκοπία – για παράδειγμα, ως στοιχήματα σε σχέση με την πτώχευση μίας επιχείρησης ή ενός κράτους. Στην περίπτωση αυτή ο κερδοσκόπος, αυτός δηλαδή που στοιχηματίζει στη χρεοκοπία ενός άλλου, έχει τεράστιο κίνητρο κέρδους – οπότε έχει κάθε λόγο να συμβάλλει στην «πυρπόληση» του σπιτιού του γείτονα».

Τέλος, παρά το ότι οι παραπάνω «διαδικασίες» δεν είναι συμβατές με την εν γένει ασφαλιστική νομοθεσία, η οποία μεταξύ άλλων απαγορεύει την ασφάλιση αντικειμένων που δεν είναι στην κατοχή μας (ή τη χρέωση ασφαλιστικών «προμηθειών» αυτού του ύψους – συνήθως είναι χαμηλά ποσοστά «επί τοις χιλίοις»), οι αγορές φαίνεται να είναι «υπεράνω των νόμων» – αφού δεν υπάγονται σε αυτούς τους περιορισμούς των «κοινών θνητών».

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ανεξάρτητα από τον καπιταλισμό-καζίνο και τα σύγχρονα πολεμικά όπλα του απολυταρχικά μονοπωλιακού, επεκτατικού χρηματοπιστωτικού θηρίου, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι, στη Ν. Κορέα η υπονόμευση της Δημοκρατίας από το ΔΝΤ υπήρξε εντελώς απροκάλυπτη.

Ειδικότερα, το τέλος των διαπραγματεύσεων με το Ταμείο συνέπιπτε με τις τότε προγραμματισμένες προεδρικές εκλογές – ενώ τα προεκλογικά προγράμματα δύο εκ των υποψηφίων κομμάτων ήταν αντίθετα προς τις πολιτικές του ΔΝΤ (όπως συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας, όπου κάποια κόμματα της αντιπολίτευσης είναι εντελώς αντίθετα με το «μνημόνιο» – αν και δεν είναι σαφής η θέση τους, σε σχέση με τον οργανισμό που το επιβάλλει: με τους συνδίκους του διαβόλου δηλαδή οι οποίοι, εάν δεν «εκδιωχθούν» το συντομότερο δυνατόν, θα οδηγήσουν την Ελλάδα είτε στην υποδούλωση, είτε στη χρεοκοπία).

Σε μία ασυνήθιστα ανοιχτή παρέμβαση λοιπόν στις πολιτικές διαδικασίες ενός ανεξάρτητου έθνους, το ΔΝΤ αρνήθηκε να αποδεσμεύσει τα χρήματα (τη δόση), μέχρι οι τέσσερις κυριότεροι κομματικοί υποψήφιοι της Ν. Κορέας να δεσμευθούν ότι, εάν «νικούσαν» στις εκλογές, θα ακολουθούσαν «απαρέγκλιτα» τους κανόνες του ΔΝΤ. Χάρη σε αυτόν ακριβώς τον «εκβιασμό» το ΔΝΤ θριάμβευσε, αφού όλοι οι υποψήφιοι (κυβέρνηση και αντιπολίτευση) δήλωσαν γραπτά, εγγυήθηκαν δηλαδή, ότι θα ακολουθούσαν πιστά την πολιτική του. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα συμβεί κάτι ανάλογο στην Ελλάδα, πριν από τη «δόση» του Ιουνίου – ή, το αργότερο, πριν από τη διεξαγωγή των επομένων εκλογών.

Τέλος υπενθυμίζουμε ότι, οι ιδιωτικοποιήσεις στη Βολιβία εκ μέρους του σοσιαλιστή πρωθυπουργού της, πυροδότησαν μία σειρά από «πολέμους» – αρχικά τον «πόλεμο του νερού» εναντίον της Bechtel, η οποία είχε αγοράσει το σύστημα ύδρευσης (ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ) και είχε αυξήσει τις τιμές κατά 300%, στη συνέχεια τον «πόλεμο των φόρων» εναντίον του σχεδίου του ΔΝΤ που προέβλεπε τη φορολόγηση των μισθωτών (απόλυση ΔΥ, περικοπές μισθών κλπ) για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα, καθώς επίσης τον «πόλεμο του φυσικού αερίου» (τη «μάχη της ΔΕΗ» στο παράδειγμα της χώρας μας).

Λοιπόν, όλο αυτό το… θρίλερ της Παρασκευής και τα μεθεόρτια του Σαββάτου γιατί έχουν αρχίσει και προκαλούν καχυποψία σε πολύ κόσμο; Γιατί δηλαδή κάποιοι πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα καλοστημένο σκηνικό καταστροφολογικού χαρακτήρα ώστε να φοβηθεί ο κόσμος και να αποδεχθεί στη συνέχεια με περισσή ευκολία αυτά που θα αποφασιστούν γι’ αυτόν χωρίς αυτόν;

Αν δεν ήταν ο Γ. Παπανδρέου στην εξουσία και ήταν π.χ. ο Ανδρέας, θα λέγαμε με σιγουριά ότι πρόκειται για ένα πολύ καλό κόλπο, απ’ αυτά που συνήθιζε ο αείμνηστος.

Εκτός κι αν έχουμε υποεκτιμήσει τον σημερινό πρωθυπουργό, τους επιτελείς του, τους επικοινωνιολόγους του και φυσικά τους ξένους συμμάχους του στο ΔΝΤ και την Κομισιόν που ξέρουν να δημιουργούν τέτοια σκηνικά.

Γι’ αυτό έχω αρχίσει και σκέφτομαι ότι όλα τα προχθεσινά, όπως έγιναν, μου φέρνουν στο νου το περίφημο λαϊκό άσμα (που είχε γραφτεί για τον… δικτάτορα Παπαδόπουλο) και έλεγε «Ο Γιώργος είναι πονηρός κι αυτά που λέει μην τα τρως».

Έχουμε λοιπόν και λέμε:

1. Δεν γνώριζε, λέει, κανείς για τη σύσκεψη. Πώς την έμαθε ξαφνικά το Spiegel και έβγαλε τα σενάρια που έβγαλε; Και πώς την έμαθαν εδώ στην Αθήνα ορισμένοι δημοσιογράφοι από το πρωί της Παρασκευής; Μήπως ο ίδιος ο Γ. Παπακωνσταντίνου είχε μιλήσει μαζί τους;

2. Η κυβέρνηση καθυστέρησε έως και 5 ώρες για να απαντήσει στο γερμανικό περιοδικό. Είναι τόσο ηλίθιοι όπως στην αρχή πιστέψαμε όλοι ή μήπως κάτι άλλο τρέχει; Μήπως δηλαδή άφησαν να περάσουν ορισμένες ώρες, να προκληθεί πανικός στα δημοσιογραφικά γραφεία και στα γραφεία των επενδυτών, να κερδίζουν κάποιοι εκατομμύρια από την πτώση του ευρώ και στη συνέχεια να απαντήσει η κυβέρνηση;

3. Δεν σας κάνει εντύπωση πώς ενώ κάποιοι στην πιάτσα ήξεραν από την περασμένη Δευτέρα ότι κάτι θα γίνει την Παρασκευή, όλοι έμοιαζαν σαν τις ανήξερες Παρθένες; Διότι απ’ ότι μαθαίνουμε μεγαλοτραπεζίτες είχαν ενημερωθεί ότι επίκειται συνάντηση κι ότι η Ελλάδα έχει δηλώσει αδυναμία να τα βγάλει φέτος πέρα. Γνώριζαν ότι η κυβέρνηση ζήτησε 27 δις ευρώ επιπλέον για το 2011, ζήτησε επιμήκυνση και μειωμένο επιτόκιο. Κατ’ αρχάς, σας παραπέμπουμε σε ανάρτηση του antinews που έκανε λόγο για επιμήκυνση στην επιμήκυνση. Δηλαδή μετά το 2023 να παραταθεί ο χρόνος αποπληρωμής του ελληνικού χρέους, αφού προηγουμένως η χώρα είχε πάρει κι άλλο δάνειο. Το γράφαμε εμείς πριν μερικές ημέρες και αίφνης αποφασίστηκε στο Λουξεμβούργο. Αρα σίγουρα κάποιοι γνώριζαν.

Και πάμε στο προκείμενο. Μια φοβισμένη κοινωνία, ένας λαός που φοβάται για τα λεφτά του, τις όποιες αποταμιεύσεις του, το σπίτι του, το δάνειό του, τα σχολεία των παιδιών του, τη δουλειά του και γενικά ένας τρομαγμένος πολίτης είναι έρμαιο της εξουσίας. Πάρτε το χαμπάρι αυτό.

Μια φοβισμένη ελληνική κοινωνία που βομβαρδίζεται από σενάρια χρεοκοπίας, εξόδου από το ευρώ, υποτίμησης, κλεισίματος τραπεζών, αδυναμίας πληρωμής μισθών και συντάξεων, λουκέτων σε επιχειρήσεις, είναι σίγουρο ότι θα παραλύσει και θα δεχθεί ευκολότερα ότι της πουν να κάνει.

Έτσι, η κυβέρνηση, λίγες ημέρες πριν την ανακοίνωση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος όπου θα εξειδικεύει τα μέτρα που θα ληφθούν (αφού η τρόικα μας έχει βάλει ήδη χοντρό χέρι) στήνει με τη βοήθεια των εταίρων της το σκηνικό με τίτλο «Η τελευταία νύχτα της Ελλάδας στο ευρώ». Κι έρχεται η συμφωνία που είναι σίγουρα πιο… σοφτ και πιο καλή για τη χώρα αλλά που στη συνέχεια ακολουθείται από πολύ σκληρά μέτρα. «Θέλετε επιμήκυνση και νέο δάνειο, πάρτε ακόμη σκληρότερα μέτρα». Αυτό μας λένε οι ξένοι κι εμείς, φοβισμένοι θα απαντήσουμε στο δίλημμα «χρεοκοπία ή μέτρα» με μια φωνή «μέτρα». Και θα πούμε κι ευχαριστώ στην τρόικα.

Μην παραξενευτείτε λοιπόν αν τις επόμενες ημέρες ακούσετε μέτρα σοκ και δέος. Όλα όσα η κυβέρνηση διαρρέει ότι θα κάνει σε βάθος χρόνου, θα τα εφαρμόσει άμεσα.

Έρχονται λοιπόν απολύσεις στο δημόσιο. Το ανακοίνωσαν τα Νέα του Σαββάτου, ότι θα απολυθούν 30.000 συμβασιούχοι.

Έρχονται πωλήσεις ακίνητης περιουσίας, παρά τις δεσμεύσεις περί του αντιθέτου. Το ανακοίνωσε η «Ημερησία» η οποία παρουσιάζει σχέδιο για αγορά ακινήτων από ξένους οι οποίοι δε θα πληρώνουν σε μετρητά αλλά θα αγοράζουν ελληνικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά, έτσι ώστε να μειωθεί το χρέος.

Έρχονται πολύ σκληρά μέτρα όπως άμεση εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου που θα κόψει πολλά από τους μισθούς. Επίσης, αυξήσεις σε φόρους προϊόντων, στις αντικειμενικές αξίες, μεγάλο ψαλίδι στις δαπάνες για υγεία και παιδεία, επιχειρησιακές συμβάσεις παντού, ελαστικά ωράρια, καταργήσεις υπερωριών κ.λπ.

Κι όλα αυτά τα μέτρα που θα αποτελέσουν το Μνημόνιο 2, δε θα εφαρμοστούν για 2-3 χρόνια, αλλά τουλάχιστον μέχρι το 2028 και βλέπουμε. Και μέχρι τότε η τρόικα θα κυβερνά, οι ξένοι θα μας ελέγχουν και το τελευταίο ευρώ, η κοινωνία θα φτωχύνει και οι επιτήδειοι θα κάνουν τα παιχνίδια τους και τα deals τους.

Αυτό είναι το σχέδιο και σε κάθε κρίση μην πιάνεστε κορόιδα. Στημένο είναι το παιχνίδι κι από πριν ξεπουλημένο.

Αριστερός Ψάλτης

Αναθεώρηση του μνημονίου, καταδίκη αυτών που το επέβαλαν στην χώρα και... εξεταστική για τον πρωθυπουργό
Τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής που θα διερευνήσει πως ο Γ. Παπανδρέου οδήγησε τη χώρα στα δεσμά του μνημονίου φαίνεται ότι προσανατολίζεται να προτείνει ο πρόεδρος της Ν.Δ., Αντ. Σαμαράς, κατά την παρουσίαση του ανανεωμένου οικονομικού προγράμματος του κόμματός του, γνωστού και ως «Ζάππειο 2», την Πέμπτη 12 Μαΐου.

Μετά και τις αποκαλύψεις των δηλώσεων του Στρος Καν, ο Αντώνης Σαμαράς στο Ζάππειο θα επικεντρώσει τα πυρά του στον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου.

Η αναβολή για τρεις μέρες -ο αρχικός προγραμματισμός ήταν για αύριο- προέκυψε και από τις αποκαλύψεις των δηλώσεων Στρος-Καν, που άλλαξαν τον πολιτικό προσανατολισμό του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Οι τελευταίες πληροφορίες φέρουν τον Αντ. Σαμαρά να επικεντρώνει πλέον τα πυρά του προσωπικά στον Γ. Παπανδρέου, ενώ το γενικό πολιτικό πεδίο των προτάσεων θα κινηθεί σε τρία επίπεδα: Αναθεώρηση του μνημονίου. Καταδίκη αυτών που το επέβαλαν στη χώρα, δηλαδή του πρωθυπουργού. Και εφαρμογή του προγράμματος της Ν.Δ., το οποίο θα βγάλει τη χώρα από την κρίση χωρίς να υποβάλει τους Ελληνες σε μεγάλες θυσίες.

Συνάγεται εύλογα από όλα αυτά ότι δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο ο κ. Σαμαράς να «τολμήσει» την Πέμπτη να ζητήσει και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών, αν και στο στενό του επιτελείο δεν έχουν οριστικά καταλήξει σε αυτή την άποψη.

Πάντως το όλο σκηνικό θα θυμίζει προεκλογικές εξαγγελίες, αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, η παρουσίαση θα γίνει στο περιστύλιο του Ζαππείου, παρουσία κοινωνικών φορέων και όχι υπό τη μορφή συνέντευξης τύπου. Μέχρι ώρας το στενό επιτελείο του προέδρου κρατάει επτασφράγιστο μυστικό τι θα εμπεριέχεται σε αυτό καθαυτό το οικονομικό σκέλος του προγράμματος. Επιλογή που έχει γίνει προκειμένου να μην «καεί» επικοινωνιακά η πρόταση με την οποία ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης προσδοκά να κερδίσει πόντους στην αξιοπιστία του κόμματος, που προοπτικά θα τον οδηγήσουν, όπως ευελπιστεί, στον πρωθυπουργικό θώκο.

Με ενδιαφέρον αναμένεται και η τοποθέτησή του ως προς τα πεπραγμένα των κυβερνήσεων Καραμανλή στο οικονομικό πεδίο, αλλά και η άποψή του για την περίφημη απογραφή Αλογοσκούφη, την οποία πρόσφατα ο εκπρόσωπος του κόμματος Γ. Μιχελάκης αλλά και ο εκ των πλέον στενών συνεργατών του κ. Σαμαρά Χρ. Λαζαρίδης χαρακτήρισαν «εγκληματική».

Από τις πληροφορίες πάντως που διοχετεύονται από το στενό προεδρικό επιτελείο προκύπτει ότι ο κ. Σαμαράς έχει προκαλέσει «μεγάλες προσδοκίες», καθώς λέγεται ότι θα παρουσιάσει ένα πρόγραμμα «ρεαλιστικό, εφαρμόσιμο και απολύτως κοστολογημένο», με στόχο να μειωθεί το χρέος και να βγει η χώρα από την κρίση.

Το ερώτημα είναι πώς θα επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί δίχως τη λήψη νέων μέτρων, καθώς μάλιστα, από το «Ζάππειο 1» ακόμη, ο πρόεδρος της Ν.Δ. έχει αναλάβει δέσμευση για ενίσχυση των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων.

Οι πληροφορίες εξάλλου θέλουν τον πρόεδρο της Ν.Δ. να αποφεύγει αυτή τη φορά αναφορά στην εξάλειψη του ελλείμματος εντός 18 μηνών, όπως είχε κάνει πέρυσι. Θα επιμείνει λέγεται πάντως στην ανάγκη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών δίχως κατ' ανάγκην να υπάρχουν συνταγματικές δεσμεύσεις, όπως έχει προτείνει η ομοϊδεάτις του Αγκελα Μέρκελ.

Εκ των προτάσεων που πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι θα υποβάλει πάντως είναι η μείωση των φορολογικών συντελεστών για την επιχειρηματική δραστηριότητα, ενώ θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη φορολογική πολιτική και την ανάπτυξη.

Αμέσως μετά την αναγγελία του νέου οικονομικού προγράμματος, ο κ. Σαμαράς θα ξεκινήσει περιοδείες ανά την χώρα. Ειδικό «φροντιστήριο» όμως θα γίνει και για όλα τα γαλάζια στελέχη, με στόχο το νέο πρόγραμμα να «περάσει» στη βάση της Ν.Δ. και όχι μόνο.



Τα δύσκολα πλέον είναι προ των πυλών.
Η ανάδειξή τους μπορεί να έγινε αντιληπτή για τους περισσότερους με τη σύσκεψη της Παρασκευής στο Λουξεμβούργο που δημιούργησε έντονη ανησυχία καθώς και με το σχετικό δημοσίευμα του Γερμανικού Spiegel, αλλά δεν ήταν τίποτα περισσότερο από αυτά που επί ένα χρόνο γράφονται στα μπλογκς και που αποτελούν εδραιωμένη βεβαιότητα πως "ο λογαριασμός δεν βγαίνει".

Μπορεί ο ΓΑΠ χθες από το Μεγανήσι, στο 4ο Πανελλήνιο Συνέδριο Μικρών Νησιών να εξόρκισε τους εφιάλτες μας μιλώντας για προβοκάτσιες και καταγγέλλοντας ότι ...
ανεύθυνα κάποιοι ενσπείρουν φόβους για κερδοσκοπικούς λόγους αλλά τα μηνύματα πλέον έρχονται και από το Βερολίνο αλλά και από το Παρίσι. Και δείχνουν ότι έχει ελαχιστοποιηθεί η ζημιά για τις Τράπεζές τους, από τα Ελληνικά ομόλογα, σε περίπτωση αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

Δημοσιευμένες μελέτες για την επίπτωση στα οικονομικά τους, της αδυναμίας πληρωμής της Ελλάδας, έδειξαν πως το κόστος είναι ελάχιστο καθόσον έχουν ήδη "ξεφορτωθεί" το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών ομολόγων (σ' αυτό φυσικά "βοήθησε" η αναποφασιστικότητα της κυβέρνησής μας από τον καιρό του επιδεικνυομένου "πιστολιού" και μέχρι σήμερα).

Και βέβαια οι Ευρωπαίοι "φίλοι" μας είναι προβληματισμένοι αν η συναίνεσή τους για την καταβολή της 5ης δόσης πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Αφού ο λογαριασμός δεν πρόκειται να πληρωθεί γιατί να συνεχίζουμε να δίνουμε δόσεις στο πρεζόνι, σκέφτονται οι ευρωπαίοι νταβατζήδες. Και μάλλον προσανατολίζονται να μπουν στον θάλαμο και να αποσυνδέσουν τον αναπνευστήρα του ετοιμοθάνατου ασθενή.

Είναι έτσι τα πράγματα ή μήπως η επιβολή ενός πολύ σκληρότερου πλαίσιου μνημονίου που θα αποδεχθεί η ελληνική κυβέρνηση θα δώσει παράταση στο μαρτύριό μας;

Έμπειροι αναλυτές πιστεύουν ότι η κατάληξη είναι δεδομένη και αναπόφευκτη. Μόνο ο χρόνος λήξης δεν έχει καθοριστεί ακόμη.

Βρισκόμαστε στο στάδιο που προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για να αποδεχθεί με τις ελάχιστες αντιδράσεις το μοιραίο της επιστροφής στο υποτιμημένο εθνικό νόμισμα, με ότι αυτό συνεπάγεται για το επίπεδο διαβίωσης των Ελλήνων.

Από Ακτιβιστής μοντάζ Γρέκι




Σκληρή επίθεση στον Αντώνη Σαμαρά εξαπολύει η Ντόρα Μπακογιάννη με συνέντευξή της στο Βήμα της Κυριακής. Η κ. Μπακογιάννη κατηγορεί τον κ. Σαμαρά ότι "έριξε την κυβέρνηση για να μείνει κρατικός ο ΟΤΕ προς όφελος προμηθευτών και συνδικαλιστών", χαρακτηρίζοντας την ηγετική ομάδα της ΝΔ ως ακροδεξιά και αντιευρωπαϊκή. Εκτιμά ότι ούτε ο κ. Παπανδρέου, ούτε ο κ. Σαμαράς έχουν πάρει πρωτοβουλία συνεννόησης και αυτό θα οδηγήσει σε εκλογές. Σημειώνει ότι οι πολίτες θα επιβάλουν τη λογική της συνεργασίας των δυνάμεων της χώρας και μετά τις εκλογές, όσοι λένε σήμερα λόγω φτηνού λαϊκισμού όχι στο μνημόνιο θα «υποχρεωθούν να συμβάλουν σε μια πολιτική με ρεαλισμό και αίσθημα ευθύνης». Η συνέντευξη της πρόεδρου της ΔΗΣΥ έχει ως εξής:

- Προ ημερών είπατε ότι είστε έτοιμη να συμμετάσχετε σε συγκυβέρνηση,είτε με το ΠαΣοΚ είτε με τη ΝΔ. Είναι φυσικό να συμμαχήσετε με τον κ.Σαμαρά,τον οποίο θεωρείτε λαϊκιστή;

«Αυτό το οποίο εγώ είπα είναι ότι ο κόσμος θα απορρίψει το κομματικό σύστημα ως έχει. Επιβάλλεται να αντιληφθούν τα κόμματα ότι η κοινωνία αναζητεί διέξοδο. Μια ευρεία συμφωνία στις πολιτικές για τα βασικά έτσι ώστε να μπορέσει η Ελλάδα να βγει από την κρίση. Αυτό δεν το βλέπω να γίνεται. Ούτε ο Πρωθυπουργός έχει πάρει πρωτοβουλία ούτε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης».

- Ο κ.Σαμαράς δεν είναι διατεθειμένος να συμμετάσχει σε ένα τέτοιο εγχείρημα...

«Ούτε ο ένας ούτε ο άλλος. Κατά την άποψή μου, λοιπόν, αυτό θα οδηγήσει μοιραία σε εκλογές. Τον λόγο θα τον έχει ο λαός ο οποίος θα επιβάλει τη λογική της συνεργασίας των δυνάμεων της χώρας. Μετά τις εκλογές όμως οι μάσκες θα πέσουν υποχρεωτικά. Οσοι επιτρέπουν στον εαυτό τους να λένε σήμερα "όχι στο μνημόνιο" για πολιτικές σκοπιμότητες, επειδή γνωρίζουν ότι είναι φτηνός λαϊκισμός και αέρας φρέσκος, μετά θα υποχρεωθούν να συμβάλουν σε μια πολιτική με ρεαλισμό και αίσθημα ευθύνης».

- Οδηγούμαστε στο τέλος των μονοκομματικών κυβερνήσεων;

«Απολύτως, δεν έχω καμία αμφιβολία γι΄ αυτό. Και πάντως αυτό είναι απαραίτητο να συμβεί στην επόμενη φάση. Κανένα από τα μεγάλα κόμματα δεν μπορεί από μόνο του να σηκώσει το βάρος των αποφάσεων που απαιτούνται. Οι μονοκομματικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα, τις οποίες έχω υποστηρίξει διαχρονικά, αποδείχθηκαν αλαζονικές και ανήμπορες να αντιμετωπίσουν αυτό το οποίο ονομαζόταν και ονομάζεται "πολιτικό κόστος". Καιρός λοιπόν να οδηγηθούμε σε συνεργασίες όπως συμβαίνει σε ολόκληρη σχεδόν την Ευρώπη».

- Η Δημοκρατική Συμμαχία θα είναι σ΄ αυτό το σχήμα;Θα είστε στην επόμενη Βουλή;

«Θα αγωνιστούμε σκληρά για να πετύχουμε και πιστεύω ότι θα το πετύχουμε. Σπίτι σπίτι, ψήφο ψήφο, σε ολόκληρη τη χώρα. Αλλωστε αυτή την περίοδο που ο κόσμος αισθάνεται αποστροφή για την πολιτική και που τα μέσα, για να το πω κομψά, δεν επιφυλάσσουν και την καλύτερη μετα χείριση στη Δημοκρατική Συμμαχία και στα στελέχη της, ο πιο αποτελεσματικός αλλά και ο μοναδικός δρόμος είναι να καταθέσουμε εμείς στους πολίτες την ταυτότητά μας. Απο εκεί και πέρα να ξέρετε ότι η Δημοκρατική Συμμαχία δεν ενδιαφέρεται για μερίδιο εξουσίας».

- Πολλοί λένε«η Ντόρα τα λέει τώρα, αυτή την περίοδο, γιατί είναι εκτός ΝΔ». Δεν είστε μέρος του φθαρμένου πολιτικού συστήματος το οποίο αποδοκιμάζουν οι πολίτες;

«Υπήρξα και όλους μάς κρίνουν οι πολίτες. Κανένας δεν είναι υπεράνω της κρίσης του λαού, ούτε εγώ φυσικά. Για το παρελθόν έχω μιλήσει πολλές φορές και αναγνώρισα τις ευθύνες μου. Ο κόσμος τις κρίνει. Το ζητούμενο όμως σήμερα είναι οι θέσεις του καθενός για το μέλλον. Και σε ό,τι αφορά το μέλλον προπαντός δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Υπάρχουν αυτοί που κατάλαβαν ότι στραβά αρμένιζαν και χάραξαν νέο δρόμο και εκείνοι που βαδίζουν αμετανόητοι αλλά υπαίτιοι την οδό της απωλείας. Υπάρχουν αυτοί που λένε σήμερα δύσκολες αλήθειες και αυτοί που λαϊκίζουν και επενδύουν στη χρεοκοπία της χώρας».

- Μήπως είστε κυβερνητικός δορυφόρος;

«Αστειότητες. Η δική μου θέση είναι καθαρή. Η Ελλάδα είναι σε κατάσταση έκτακτης εθνικής ανάγκης. Σήμερα η κυβέρνηση δεν κάνει τη δουλειά της, δεν κόβει τις δημόσιες δαπάνες και δεν προχωρεί με την αποφασιστικότητα που πρέπει στις μεταρρυθμίσεις. Γι΄ αυτό και είπα: ΄Η συνεννοηθείτε με την αντιπολίτευση και κάντε τη δουλειά σας ή, αν δεν μπορείτε, κάντε εκλογές να αποφασίσει ο λαός. Δεν νοείται να χρεοκοπήσουμε επειδή δεν τολμά ούτε ο ένας ούτε ο άλλος να αναλάβει το πολιτικό κόστος των αλλαγών. Αν αυτό θέλει κάποιος να το πει στήριξη της κυβέρνησης ή επίθεση στην κυβέρνηση, με αφήνει αδιάφορη».

- Τελικά το κόμμα σας είναι φιλελεύθερο, νεοφιλελεύθερο, κεντρώο;

«Το κόμμα που ιδρύσαμε είναι κεντρώο, κεντροδεξιό φιλελεύθερο κόμμα». - Εν αναμονή του 1ου συνεδρίου της Συμμαχίας, μήπως τελικά το κόμμα ήταν ένα προσωπικό καπρίτσιο; «Αν ήταν οποιοδήποτε προσωπικό καπρίτσιο, θα καθόμουν να παριστάνω τον γκουρού της ΝΔ, θα παρακολουθούσα τη φθίνουσα πορεία μιας παράταξης την οποία υπηρέτησα και θα εκμεταλλευόμουν τα αδιέξοδά της».

- Το κάνουν αυτό κάποιοι στη ΝΔ;

«Δεν ξέρω αν το κάνουν, πάντως αυτό θα ήταν η εύκολη λύση για μένα. Να βλέπω τη ΝΔ να ισχυρίζεται ότι ο κ. Αλογοσκούφης μόνος του έκανε την απογραφή. Να ισχυρίζεται ότι η ΝΔ ζούσε σε άλλος μήκος κύματος εν πάση περιπτώσει, να παρακολουθούσα τη ΝΔ να μεταβάλλεται από τη μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη σε μια ακραία λαϊκίστικη παράταξη και εγώ να κάθομαι στη γωνιά μου και να περιμένω τη δικαίωση των θέσεων και των αρχών μου. Ακολούθησα τον δύσκολο δρόμο, με πολιτικό ρίσκο, βάζω το κεφάλι μου στον ντορβά για να δώσω τη μάχη για τις ιδέες και τα πιστεύω μου».

- Η ΝΔ σπαράσσεται για την απογραφή. Τι φοβάται ο κ. Σαμαράς και αποκηρύσσει το παρελθόν Καραμανλή;

«Δεν ξέρω, φαντάζομαι κάποιοι δημοσκόποι θα του έχουν πει ότι είναι το βαρίδι του. Το πρόβλημα είναι ότι στην πολιτική το πιο βαρύ απ΄ όλα είναι να μην έχεις λόγο».

- Το κεφάλαιο ΝΔ για σας έχει κλείσει οριστικά;

« Αυτή η ΝΔ δεν είναι η ΝΔ που εγώ υπηρέτησα. Είναι μια ΝΔ σε φθίνουσα πορεία και οι άνθρωποι που αποτελούν σήμερα την ηγετική ομάδα της ήταν διαχρονικά απέναντί της σε ιδεολογικό επίπεδο, με αντιευρωπαϊκές και ακροδεξιές εμμονές».

- Η κυρία Μπακογιάννη επικρίνει τη ΝΔ.Ο αδελφός της είναι εντός ΝΔκαι ο πατέρας της επίτιμος πρόεδρος του κόμματος. Τι σηματοδοτεί αυτό;

«Μη συγχέετε την αγάπη για την οικογένεια και τον σεβασμό προς τα πρόσωπα με την πολιτική ταύτιση. Αυτή η εξέλιξη άλλωστε αποδεικνύει ότι η οικογενειοκρατία έλαβε τέλος».

- Θα καθόσασταν στο ίδιο τραπέζι με τον κ.Σαμαράυπό την προϋπόθεση ότι η Κεντροδεξιά διασπασμένη δεν μπορεί να κερδίσει εύκολα την εξουσία;

«Η σύγκρουση αλλά και η σύνθεση η οποία θα υπάρξει ξεπερνά αυτά που μου περιγράφετε. Εχει να κάνει με τις δυνάμεις του ορθολογισμού και του λαϊκισμού. Με τις δημιουργικές δυνάμεις που θέλουν να αλλάξουν τα πράγματα και τις παρασιτικές δυνάμεις που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε».

- Λαϊκιστές ο κ.Σαμαράς και η ΝΔ;

«Τι είναι άραγε ο ισχυρισμός ότι μπορώ να μηδενίσω το έλλειμμα χωρίς θυσίες σε 18 μήνες; Τι είναι η λογική τού λέω όχι στις δύσκολες αποκρατικοποιήσεις, όχι στο Ασφαλιστικό και "ναι μεν αλλά" στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων; Είναι και λαϊκισμός και συμμαχία με τα κατεστημένα κομματικά, συντεχνιακά και άλλα συμφέροντα του Δημοσίου. Αντίστοιχη ήταν άλλωστε και η πολιτική του στο παρελθόν, όταν έριξε την κυβέρνηση της ΝΔ για να μείνει κρατικός ο ΟΤΕ προς όφελος των συνδικαλιστών και των προμηθευτών».

- Προ ημερών το ΚΚΕ σάς επέκρινε για την κριτική που ασκήσατε για τη στάση του. Θεωρείτε ότι εκτρέπεται των συνταγματικών πλαισίων;

«Θεωρώ ότι κινείται οριακά. Οι ίδιοι έχουν τοποθετηθεί για το θέμα του Συντάγματος, δεν χρειάζονται εμένα να επαναλάβω τη θέση τους. Θεωρώ ότι η λογική της ανυπακοής σε μια χώρα η οποία διαλύεται είναι άκρως επικίνδυνη λογική. Και θεωρώ επίσης ότι η "ασυλία" που απολαμβάνει η Αριστερά στο σύνολό της για μια σειρά συμπεριφορές που ξεπερνούν τα όρια της νομιμότητας είναι προκλητική».


Είναι πλέον κοινό μυστικό ότι ο Παπανδρέου και η κυβέρνησή του δεν είπαν προεκλογικά την αλήθεια στον ελληνικό λαό για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει από τη λογοκριμένη συνέντευξη του Στρος-Καν στην γαλλική τηλεόραση που δημοσιοποίησε την περασμένη Τρίτη ο Λαζόπουλος, προκαλώντας πολιτικό σεισμό στη χώρα.

Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι αν ο πρωθυπουργός και τα στελέχη του απέκρυψαν την αλήθεια από άγνοια ή για λόγους δημαγωγίας. Αν δηλαδή το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» ήταν προϊόν ...
«ασχετοσύνης» ή φτηνού και επικίνδυνου λαϊκισμού. Ο Παπανδρέου συνέχιζε να μην λέει την αλήθεια και προεκλογικά όταν μας διαβεβαίωνε ότι η χώρα δεν πρόκειται να προσφύγει στο ΔΝΤ...Είπε άλλα πολλά, που δείχνουν ότι την εποχή εκείνεη το ΠΑΣΟΚ ήταν σε πλήρη σύγχηση.

Προφανώς οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι διαπραγματεύσεις για μιά τόσο σοβαρή ακι κρίσιμη απόφαση σαν την προσφυγή της χώρας στο ΔΝΤ δεν μπορούσαν να γίνουν στη λογική πρωινάδικου. Οι υποτιμήσεις, οι πρόωρες εκλογές και οι προσφυγές στα μνημόνια δεν προαναγγέλονται.

Γίνονται Σύμφωνοι! Οι πολίτες όμως απαιτούν όμως από τις υπεύθυνες -υποτίθεται- κυβερνήσεις τους, υπευθυνότητα και αποτελεσματικότητα. Ειδικά όταν πρόκειται για τοσο κρίσιμους για το μέλλον τις χωρας χειρισμούς. Και στα δύο αυτά ζητήματα(υπευθυνότητα και την αποτελεσματικότητα), ο Γιώργος και η κυβέρνησή του έχουν μεγάλο - μα πολύ μεγάλο θέμα. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα πληρώσει στο τέλος η χώρα την ανεπάρκειά τους. Αυτών και των επόμενων!


H άλλη πλευρά του απίστευτου δημοσιεύματος

Η κυβέρνηση διέψευσε κατηγορηματικά - έστω και με 75 λεπτά καθυστέρηση μετά την ανάρτησή του – το δημοσίευμα της ιστοσελίδας του γνωστού γερμανικού περιοδικού Der Spiegel.

Μάλιστα, το υπουργείο Οικονομικών έκανε λόγο για “προβοκάτσια” και δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά από τη στιγμή που το σενάριο περί εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη με επιστροφή στη δραχμή παρέπεμπε και σε μία μυστηριώδη μελέτη που περιλαμβάνει υπολογισμούς που ...
οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η χώρα θα χρεοκοπήσει.

Τι δείχνει μια δεύτερη ανάγνωση του δημοσιεύματος;

Το Spiegel On Line υποστηρίζει ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σκοπεύει να αποτρέψει την Ελλάδα από το να αποχωρήσει από τη ζώνη του ευρώ, εφόσον βέβαια κάτι τέτοιο είναι εφικτό.

“Θα πάρει μαζί του στην σύνοδο του Λουξεμβούργου ένα εσωτερικό σημείωμα που έχουν ετοιμάζει οι ειδικοί του υπουργείου του η οποία προειδοποιεί για τις πιθανές τρομερές συνέπειες εάν η Αθήνα εγκαταλείψει το ευρώ”, αναφέρεται χαρακτηριστικά.

“Κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε σημαντική υποτίμηση του νέου (ελληνικού) εθνικού νομίσματος έναντι του ευρώ”, σημειώνεται στην έκθεση. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, το νόμισμα (Σ.Σ: εννοεί τη δραχμή) θα έχανε σχεδόν το 50% της αξίας του, κάτι που θα οδηγούσε σε δραστική αύξηση του ελληνικού δημόσιου χρέους. Το επιτελείου του κυρίου Σόιμπλε υπολόγισε πως το ελληνικό δημόσιο χρέος θα μπορούσε να αυξηθεί στο 200% επί του ΑΕΠ μετά από μια τέτοια υποτίμηση.

Χρεοκοπία!

«Μια αναδιάρθρωση του χρέους θα ήταν αναπόφευκτη», προειδοποιούν οι Γερμανοί ειδικοί στην έκθεσή του. Με άλλα λόγια: η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει.

“Παραμένει αδιευκρίνιστο κατά πόσον θα ήταν νομικά εφικτό, πιθανό, για την Ελλάδα να αποχωρήσει από την Ευρωζώνη. Ειδικοί περί τα νομικά πιστεύουν ότι θα ήταν επίσης αναγκαίο για τη χώρα να διαχωριστεί και από την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά, προκειμένου να εγκαταλείψει το κοινό νόμισμα. Την ίδια ώρα παραμένει και το ερώτημα κατά πόσον τα άλλα μέλη της νομισματικής ένωσης θα αρνούντο να αποδεχθούν μιαν απόφαση της κυβέρνησης της Αθήνας για μονομερή έξοδο από την Ευρωζώνη”, τονίζει το Spiegel.

Αυτό που είναι βέβαιο, σύμφωνα με την αξιολόγηση του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, είναι πως ένα τέτοιο μέτρο (Σ.Σ: εννοεί μια αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ) θα είναι καταστροφικές επιπτώσεις στην ευρωπαϊκή οικονομία.

«Η νομισματική μετατροπή θα οδηγούσε σε εκτόξευση – πτήση του κεφαλαίου», γράφουν οι ειδικοί του γερμανικού υπουργείου. «Και η Ελλάδα θα εξαναγκαζόταν να υιοθετήσει περιορισμούς στην μεταφορά κεφαλαίων για να εμποδίσει την μεταφορά κεφαλαίων εκτός χώρας». Αυτό «δεν συνάδει με τις θεμελιώσεις ελευθερίες που ισχύουν στην εσωτερική ευρωπαϊκή αγορά», συνεχίζει η έκθεση των Γερμανών. Επιπρόσθετα, η χώρα (Ελλάδα) θα αποκοπεί από τις αγορές για τα επόμενα χρόνια.

Συν τοις άλλοις, η αποχώρηση μιας χώρας από το κοινό νόμισμα θα «προκαλούσε σοβαρή ζημία στην ίδια τη λειτουργία της Ευρωζώνης», συνεχίζει η εσωτερική έκθεση των Γερμανών. Οι διεθνείς επενδυτές θα εξαναγκάζονταν να λάβουν πλέον υπόψιν τους την πιθανότητα να αποσυρθούν μελλοντικά και άλλα μέλη της Ευρωζώνης. «Αυτό θα ήταν μια μεταδοτική ασθένεια, μια μετάσταση της κρίσης στην Ευρωζώνη».

Οι τράπεζες σε κίνδυνο

Πέραν αυτών, εάν η Αθήνα γυρίσει την πλάτη της στο κοινό νόμισμα, αυτό θα σημάνει σοβαρές επιπλοκές για τον ήδη προβληματικό τραπεζικό κάδο, ιδίως τον ελληνικό. Η αλλαγή νομίσματος «θα κατανάλωνε ολόκληρη την κεφαλαιακή βάση του συνόλου του τραπεζικού συστήματος και οι τράπεζες της χώρας θα καθίσταντο απότομα αφερέγγυες». Αλλά και οι εκτός Ελλάδος τράπεζες θα υπέφεραν. «Πιστωτικά ιδρύματα στη Γερμανία και σε άλλες χώρες θα έρχονταν αντιμέτωπες με σημαντικές απώλειες στα ήδη σημαντικά χρέη – ελλείμματά τους».

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα ένιωθε επίσης τις επιπτώσεις. Η τράπεζα που εδρεύει στη Φρανκφούρτη, θα εξαναγκαζόταν να «διαγράψει ένα σημαντικό ποσοστό των αξιώσεών της». Κι αυτό γιατί πέραν της έκθεσής της στις τράπεζες, η ΕΚΤ ελέγχει επίσης ένα μεγάλο μέρος των ελληνικών κρατικών ομολόγων, τα οποία έχει αγοράσει τους προηγούμενους μήνες. Οι επιτελείς του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών υπολογίζουν την έκθεση της ΕΚΤ στην Ελλάδα σε τουλάχιστον 40 δισ. ευρώ. Δοθέντος του γεγονότος πως η Γερμανία ελέγχει το 27% του μετοχικού κεφαλαίου της ΕΚΤ, θα είναι και η χώρα που θα υποχρεωθεί να «αντέξει» το μεγαλύτερο μέρος της ζημίας.

Συνοπτικά, μια ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη και μια συνεπακόλουθη εθνική χρεοκοπία της, θα ήταν ιδιαιτέρως ακριβή για τις χώρες της Ευρωζώνης και τους φορολογούμενους πολίτες τους. Τα κράτη μέλη της ΕΕ μαζί με το ΔΝΤ ήδη έχουν δεσμεύσει 110 δισ. ευρώ ως βοήθεια προς την Αθήνα, με τα μισά περίπου από αυτά τα κεφάλαια να έχουν ήδη αποπληρωθεί.

«Εάν η χώρα καταστεί αφερέγγυα», γράφει το εσωτερικό σημείωμα του γερμανικού υπουργείου, «οι χώρες της Ευρωζώνης θα πρέπει να απαρνηθούν ένα μέρος των αξιώσεών τους», κατέληγε το επίμαχο δημοσίευμα.