Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιουν 2011

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΣ

Η ΠΑΓΚΟΣΜΟΙΟΠΟΙΗΣΗ ή ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, έχει ένα μόνο σκοπό. Ένα σκοπό που προσπάθησε κατά καιρούς να εφαρμόσει αλλά έβρισκε πάντα τον δρόμο κλειστό.

Τώρα όμως ο δρόμος άνοιξε. Με την τεχνιτή κρίση χρέους που δημιούργησε, βρήκε τον τρόπο και άνοιξε την πόρτα για την τελική της επίθεση. Μία επίθεση που έχει σαν στόχο να δημιουργήσει δύο τάξεις ανθρώπων. Τους πλούσιους που θα νέμονται τα πάντα και τους φτωχούς, που θα δουλεύουν για αυτούς, με άνταλλαγμα ένα κομμάτι ψωμί!

Ναι έτσι ακριβώς είναι. Μην έχεις καμμία αμφιβολία.

Η επίθεση που γίνεται τώρα μέσω της χώρας μας , έχει πλέον σαν τελικό στόχο την ελεύθερη ακόμη, ΕΥΡΩΠΗ. Ποίοι ηγούνται αυτοί της τελικής επίθεσης; Οι τραπεζίτες, μέσω ΑΜΕΡΙΚΗΣ και η ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ.

Και ποιά χώρα επέλεξαν να κάνουν απόβαση; Μα ποιά άλλη. Την ΕΛΛΑΔΑ μας. Γιατί εμάς και όχι κάποια άλλη; Μα γιατί εδώ ετοίμαζαν το έδαφος από καιρό και μόλις βρήκαν το κάταλληλο εργαλείο έβαλαν μπροστά το σχέδιο τους.

Ποιός όμως ήταν το κατάλληλο εργαλείο; Φυσικά ο Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ο αμερικανοσπουδαγμένος!

Αν δείς την ταινία, ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ του ΠΟΛΛΑΝΣΚΙ, θα καταλάβεις πολλά, μα πάρα πολλά...

Κια γιατί αυτός και όχι εσύ; Διότι κουβάλαει ένα βαρύ όνομα, από την άλλη έχει μπροστά του ένα αδιάφορο ΕΛΛΗΝΑ, που τον 21 αιώνα ακόμη και τώρα συντηρεί τον διαχωρισμό σε δεξιό και αριστερό. Έτσι επιλεχθηκε ο άνθρωπος τους, γνήσιος ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ, την ελληνική γλώσσα βλέπεις και μόνος σου δεν την κατέχει , το σχέδιο της άλωσης αυτής της περήφανης χώρας, στήθηκε. Με τον άνοδο του στην εξουσία, το σατανικό σχέδιο τους σχέδιο, μπήκε σε εφαρμογή!
Δεν σας κουράσω τι έχει κάνει, τα ξέρετε.

Θα αναφερθώ στην τελική επίθεση του σχέδιου που γίνεται με το ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ πρόγραμμα.

Ένα πρόγραμμα που το παρουσίαζουν σαν σωτηρία αλλά η αλήθεια είναι άλλη. Είναι το τελειωτικό χτύπημα, στην μεσαία τάξη, η οποία αντιστέκεται, έχει ακόμη λίπος, όμως παράλληλα κακή νοοτρόπια, με το σκεπτικό εγώ να σωθώ και το κόμμα μου να είναι καλά και όλα τα άλλα δεν με ακουμπάνε! Γονατίζοντας την όμως, ανοίγει ο δρόμος για την άλωση της χώρας!

Διότι τι άλλο σκοπεύει η φοροεπιδρόμη παντού; Τι άλλο είναι από την ισοπέδωση της; Τι άλλο είναι ο κεφαλικός φόρος; Ο φόρος που έβαζε η ΟΘΩΜΑΝΙΚΉ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ, σε όσους δεν ήταν υπήκοοι της! Ετσι μας αντιμετωπίζει, η ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΆΤΩΝ, με τα εργαλεία της, φιλοξενούμενους στην χώρας μας! Και μιλώ για τον κεφαλικό φόρο , μια σατανική σκέψη , η οποία θα εφαρμοσθεί και μάλιστα αναδρομικά και για τα επόμενα 4 χρόνια. Τι θα συμβεί;

Πρόσεχε λοιπόν. Θα υποβάλεις φορόλογικη δήλωση, το φετινό λάθος να πάρεις λεφτά πίσω δεν το ξανακάνουν , θα βγαίνεις χρεωστικός . Δηλαδή θα πληρώνεις φόρο για τα δηλώθεντα εισόδηματα και μετά θα πληρώνεις και κεφαλικό φόρο! ΄Ετσι δεν σου κόβουν μισθό, άρα είναι εντάξει με σένα, αλλά στην ουσία οι 12 μισθοί γίνονται 10 και κάτι! Ο οποίος θα μειώθει και άλλο με τις υπόλοιπες αυξήσεις.! Αλλά θα σου λένε, ότι το κάνουν για να σε σώσουν, και την ίδια ώρα θα στρώνουν το χάλι στους τραπεζίτες!

Το σατανικό τους σχέδιο βρίσκεται στην πλήρη εφαρμογή του.

Έχει δε όμως δυστυχώς σύμμαχους. Εσένα που αδιαφορείς , κάτι κάνεις με τους αγανακτισμένους , αλλά και την πλειόψηφία των κομμάτων που περίμενουν την ώρα τους να κάνουν την κρίση ευκαίρια.

Θα μου πεις. Ποιός θα μας σώσει; Κανείς πάρα μόνο εσύ ο ίδιος!

Βγαίνοντας στις πλατείες , στην γειτονιά σου ενημέρωντας τον γείτονα σου, στην δουλειά σου , στο διαδύκτιο, λέγοντας ότι όταν πιάνει φωτιά το σπίτι του γείτονα περίμενε και την σειρά σου.

Έτσι απλά.

Το σατανικό τους σχέδιο δεν πρέπει να περάσει.

Διαφορετικά σε πολύ λίγο χρόνο θα είσαι η καμαριέρα της ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ!

Υ.Γ. Είπα εσένα σύμμαχο, ισχύει και για μένα, Αλλά τα παραμύθια τελείωσαν και είναι η ώρα του κακού λύκου! Ας τον πολεμήσουμε όπως και με όποιο δημοκρατικό τρόπο μπορούμε! Ήλθε η ώρα της μάχης!


Σαν να μην έφτανε όλη η δυσφήμιση του Οργανισμού με τις πρόσφατες εξελίξεις του Strauss-Kahn, πραγματοποιήθηκε επιπλέον και επίθεση hacking που έχει ακόμη άγνωστες συνέπειες.

Ο Οργανισμός αποτελεί κέντρο της δημοσιότητας χάρη στις δραστηριότητές του, αφού διαχειρίζεται την οικονομική κρίση πολλών χωρών, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει στην κατοχή του μεγάλος όγκος εμπιστευτικών πληροφοριών.

Η επίθεση ανακοινώθηκε στο προσωπικό και τους διευθυντές την Τετάρτη και εκτιμάται ότι έχει ξεκινήσει πολλούς μήνες πριν, ακόμη πιο πριν και από τη σύλληψη του Strauss-Kahn. Οι αρμόδιοι δεν αποκάλυψαν το μέγεθος της ζημιάς, αλλά ούτε τον τρόπο με τον οποίο οι hackers παραβίασαν τα συστήματα.

Ένα άλλο γεγονός που ανησυχεί τους αρμόδιους είναι το κατά πόσο έχει επηρεάσει αυτό το συμβάν και την παγκόσμια κεντρική τράπεζα (World Bank), καθώς πολλοί υπάλληλοι συνδέονται με τα συστήματα του ΔΝΤ και ανταλλάσουν αρχεία. Από την άλλη πλευρά η τράπεζα έχει διακόψει προς το παρόν κάθε ηλεκτρονική σύνδεση με τον οργανισμό και ανακοίνωσε ότι δεν έχει επηρεαστεί από την επίθεση.

Οι εκπρόσωποι απέφυγαν να ανακοινώσουν από ποια χώρα προέρχεται η επίθεση, καθώς δεν θέλουν να δημιουργήσουν ένταση την στιγμή που τα μέλη της είναι από όλον τον κόσμο.

Το ΔΝΤ διαχειρίζεται ένα σωρό πληροφορίες για την οικονομική κατάσταση των χωρών, για πιθανές εμπορικές ενέργειες, για την επόμενη χώρα που θα επέλθει κρίση, ακόμη και τις συζητήσεις αρχηγών που γίνονται πίσω από τη «σκηνή». Αν η επίθεση έχει ως αποτέλεσμα την κλοπή αυτού του είδους των δεδομένων, αναλογιστείτε μόνοι σας τις συνέπειες.

Από την άλλη πλευρά, αυτό ίσως είναι θετικό για τη Ελλάδα και για όλους εμάς, μήπως επιτέλους μάθουμε τι γίνεται με την κατάστασή μας…

Πηγή


Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν
(Βασίλης Τροανταφυλλίδης)


Πότε μας δίνουν τη δόση, πότε δε μας τη δίνουν!

Πότε τα λεφτά φτάνουν μέχρι τον Ιούλιο, πότε μέχρι το 2015!

Πότε υπάρχει πανευρωπαϊκή κρίση ρευστότητας , πότε βρίσκουν 110 δις στο πίτσι φιτίλι!

Πότε μας θεωρούν τα παράσιτα της Ευρώπης, πότε είμαστε οι καλοί φίλοι και συνεταίροι!

Πότε μας εκβιάζουν στην ψύχρα, πότε μας φιλάνε τον κώλο!

Πότε ξέρουν, πότε δεν ξέρουν… Πότε έχουν, πότε δεν έχουν…

Πότε μας ανέχονται, πότε δε μας ανέχονται, πότε μας εκθειάζουν, πότε μας σκυλοβρίζουν…

Λέτε να μη ξέρανε τα σαΐνια της Τρόικας ότι το μνημόνιο δε βγαίνει;

Ξέρανε και παραξέρανε!

Το ίδιο κσι οι Παπανδρεοπαπακωνσταντίνοι κι αυτοί ξέρανε!

Αλλά, βλέπετε, έπρεπε να μας χρεώσουν κι άλλο… Κι άλλο… Κι άλλο…

Και ιδού το μνημόνιο 2, το περίφημο μεσοπρόθεσμο (μεσοπρόθεσμες να είναι και οι μέρες τους) που και αυτό δε βγαίνει!

Και το ξέρουν καλύτερα από όλους οι εμπνευστές του.

Και ιδού και τα 110 δις από εκεί που είχαν «ξεσηκωθεί οι λαοί της Ευρώπης που βαρέθηκαν να πληρώνουν τους τεμπέληδες τους Έλληνες».

Καθώς φαίνεται το χρέος μας δεν ήταν και τόσο μεγάλο και έπρεπε με κάθε θυσία να το μεγαλώσουν!

Στημένο το χοντρό κόλπο για να αγοράσουν τα πάντα μπιρ παρά.

Πριν ακόμη υπογραφεί το μεσοπρόθεσμο, πήραν το 10% του ΟΤΕ δίνοντας 400 εκατομμύρια!

Μάλιστα, καλώς ακούσατε, 400 εκατομμύρια!

Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω…

Σκεφτείτε ότι οι ίδιοι πήραν, προ μνημονίων, το 30% και πλήρωσαν 4 δισ.!

Τώρα για το 10% πλήρωσαν κάτι λιγότερο από το ένα τρίτο της τιμής.

Τζάμπα πράμα, τόσο τζάμπα που μας πήρε στο ψιλό και η Wall Street Journal. Καί έπεται συνέχεια…

Σε λίγο θα μας κράζουν και οι κότες!

Στα παπάρια τους, τη δουλειά τους να κάνουν, μπας και σωθεί το μπατιρημένο μπουρδελάκι τους.

Πρίμα πάνε τα πράματα, αρκεί μόνο μη γίνουν πρόωρες εκλογές και κόψει το αυγολέμονο.

Εσείς γιατί νομίζετε ότι φαγώθηκαν με τη συναίνεση;

Για να εξασφαλιστούν ότι δε θα γίνουν πρόωρες εκλογές, που τις αποφεύγει κι ο ΓΑΠ όπως ο διάολος το λιβάνι.

Κι από δίπλα ο Σαμαράς που το παίζει μουγκομαρία κι αμολάει αετό, νομίζοντας ότι έτσι θα γίνει πρωθυπουργός χωρίς να εκτεθεί με τη φόρα παρτίδα συναίνεση που του την ζητάνε οι συνεγκληματίες της ΕΕ και της κατοχική κυβέρνησης. Κούνια που τον κούναγε…

Συναίνεση λέγεται κύριε Σαμαρά, η άρνησή σου να ζητήσεις εκλογές, που τις τρέμουν και οι οι Ευρωτοκογλύφοι και ντόπιοι εθνοπουλητάδες συνεταίροι τους.

Και εντάξει, μέχρις ενός σημείου, κύριε Σαμαρά, να το παίζεις εντός εκτός και επί τα αυτά μέρη, πολιτικός είσαι, αλλά εξήγησέ μας, άμα θέλεις δηλαδή, γιατί σ’ έπιασε σκορδοκαΐλα, αμέτι μουχαμέτι, να δηλώνεις και να ξαναδηλώνεις ότι θα σεβαστείς τις δεσμεύσεις που ανέλαβε για μας ο «λεφτά υπάρχουν» και θα ανταποκριθείς στο χρέος της χώρας μας;

Ποιο χρέος ρε Αντώνη;

Μήπως σου το ανέλυσε αυτό το χρέος ο Καραμανλής που κοιμόταν με τα τίμπερλαντ ή ο ΓΑΠ στις κατ΄ιδίαν συναντήσεις σας;

Ή μήπως το βάλανε κάτω και στο αναλύσανε ο Βαν Ρομπέϊ, ο Μπαρόζο, ο Μαρόζο, ο Σκερτζσοζο, ο Γιούνκερ, ο Μούγκερ και το υπόλοιπο σκυλολόι του μπακάλικου των Βρυξελών;

Μη μας πεις κύριε Σαμαρά, ότι δε γνωρίζεις ότι η σκατοκυβέρνηση του νεραϊδοχτυπημένου δεν διαθέτει πλέον τη δεδηλωμένη και ότι οι χιλιάδες των πολιτών στις πλατείες την κάνανε για να βγάλουνε τα σκυλάκια τους βόλτα!

Σύσσωμος ο Ελληνικός Λαός απαιτεί να φύγουν, αν είναι δυνατόν χθες, οι μειοδότες και οι «παρτεοτιγουστάρετε», όσο ακόμα είναι νωρίς, όσο ακόμα μπορούμε να περισώσουμε κάτι.

Αντώνη Σαμαρά, αν δε ζητήσεις εκλογές πριν τεθεί για ψηφοφορία το μεσοπρόθεσμο στη Βουλή των Ελλήνων, θα έχεις κι εσύ ένα μεγάλο μέρος ευθύνης για την ολική «καταστροφή» που θα ακολουθήσει.

Τελεία και παύλα.

Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)

Απίστευτο πολιτικό σύστημα, βαρύγδουπο και πολυέξοδο. Μια μιντιοκρατούμενη "δημοκρατία" σελοφάν, αλλά επί της ουσίας, παντελώς ανίσχυρη και άχρηστη.

Χθες γίναμε όλοι μάρτυρες ενός πρωθυπουργού (του ισχυρότερου υποτίθεται παράγοντα αυτού του πολιτικού συστήματος) ο οποίος δεν μπορούσε να κάνει ούτε ένα διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό.

Παιδευόταν από τις 3 μ.μ. και έφτασε η ώρα κοντά στις 7 μ.μ. για να καταστεί δυνατόν να βρεθεί τηλεοπτικό μέσο για να γίνει το διάγγελμα. Διάγγελμα, τρόπος του λέγειν, αλλά λέμε τώρα…

Μέχρι τότε μας ενημέρωνε ο ίδιος από το twiter.!!! Φανταστείτε το διάγγελμα να μην..... ήταν οι γνωστές πομφόλυγες του κ. Παπανδρέου, αλλά να ήταν κάτι πολύ σοβαρό, όπως π.χ. πόλεμος ή κάτι άλλο και να μην μπορεί να ενημερώσει τον ελληνικό λαό!

Δυστυχώς αυτό είναι το πολιτικό μας σύστημα. Οι μόνες εντολές που εκτελούνται είναι οι διαταγές προς τα ΜΑΤ ή οι διάφορες εντολές για ρουσφέτια. Κατά τα λοιπά, οι αποφάσεις που βγάζουν οι διάφοροι υπουργοί και άλλοι παρατρεχάμενοι, φτάνουν δεν φτάνουν μέχρι τις ιδιαίτερες γραμματείς τους και τον στενό τους περίγυρο.

Και να σκεφτείτε ότι η τρόϊκα περιμένει από αυτό το πολιτικό σύστημα να εφαρμόσει τα μέτρα, να κάνει διαρθρωτικές αλλαγές ή να πατάξει τη φοροδιαφυγή…

Αναρωτιόμαστε: Εδώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας, δεν μπορούσε να κάνει ένα διάγγελμα και ταυτόχρονα όλοι οι ανευθυνοϋπεύθυνοι αυτής της τραγελαφικής κατάστασης εξακολουθούν σήμερα να είναι κανονικά στις θέσεις τους, σαν να μην τρέχει τίποτα, άραγε, αυτός ο πρωθυπουργός θα μπορέσει να σώσει τη χώρα;

Μετά δεν πρέπει να απορεί κανείς, γιατί με αυτό το πολιτικό σύστημα καταντήσαμε έτσι που καταντήσαμε.

Ας μας λυπηθεί ο Θεός!


Στις μέρες που ζούμε, τις τόσο σημαντικές αλλα συνάμα και επικίνδυνες για τον τόπο μας, ένα απο τα πολλά που έχουν βαρύνουσα σημασία είναι η Ιστορία. Και η μνήμη. Το «Δεν Ξεχνώ», που κάποτε, πριν πολλά χρόνια, υπήρξε μέγιστο σύνθημα μνήμης για την προδοσία και το δράμα της Κύπρου μας. Και ακόμη περισσότερο σήμερα, το «Δεν Ξεχνώ», θα πρέπει να φωλιάσει στο νού και στις καρδιές μας. Γιατί; Μα για τον απλούστατο λόγο, οτι σαν λαός, δεν έχουμε άλλα περιθώρια λαθών. Ο,τι κάναμε, κάναμε στο παρελθόν. Και φανατικοί υπήρξαμε, και ξύλο παίξαμε μεταξύ μας για τα «πιστεύω» μας και λατρέψαμε ηγέτες που ήταν για τα σκουπίδια και λάθη επι λαθών.

Αλλα αδέρφια, συμπαθάτε με, ως εδώ. Το είπα, το λέω και θα το ξαναλέω εις τους αιώνας των αιώνων. Απο δώ και μπρός, δεν ψάχνουμε τους λιγότερο χειρότερους, ζητάμε ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ! ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΟΥΣ, αν αυτό είναι δυνατό. Ισως, μετά την αναγέννηση του τόπου μας, μετά απο χρόνια και καιρούς, να ξανάχουμε την ευκαιρία για κάποια λάθη. Τώρα όμως, κάτι τέτοιο θα είναι αυτοκτονία...

Ο Ανδρέας Παπανδρέου, δεν ήταν απλώς ένα ακόμη λάθος εκείνη την εποχή. Ηταν η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ! Απο αυτόν, όσο κι αν αυτό το αρνούνται πολλοί, ξεκίνησαν όλα. Ο προκάτοχός του, Κ. Καραμανλής, όσο κι αν πάλι το αρνούνται πολλοί, κυβέρνησε τη χώρα με σύνεση (και ίσως λίγο παραπάνω συντηρητισμό απ ό,τι μπορεί να επιτραπεί σ' έναν ηγέτη) και τα δύο δάνεια που πήρε το 1976 και 1978 δεν μπορούν ΣΕ ΚΑΜΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ να θεωρηθούν ως δάνεια κακοδιαχείρησης ή σκοπιμότητας. Τα πήρε για να προετοιμάσει τον τόπο για την είσοδό του στην ΕΟΚ και για να βοηθήσει την ανάπτυξη της χώρας, μιας χώρας που είχε μόλις βγεί απο έναν τραγικό εφιάλτη. Το δημόσιο χρέος (επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας) κυμαινόταν το 1975, 1976 και 1977 στο 21,2% επι του ΑΕΠ και την διετία 1979-1981 κυμαινόταν στο 28,6% επι του ΑΕΠ. Ηταν χρέος που, αν έμενε εκεί, σ' αυτά τα νούμερα, μπορούσε ασφαλώς να αποπληρώσει η χώρα σε βάθος χρόνου, υπολογίζοντας φυσικά και στις επιχορηγήσεις της Κοινότητας, οι οποίες θα ερχόταν μετά την επίσημη είσοδό της σε αυτήν και που θα στόχευαν στον εξυγχρονισμό της και στην ενίσχυση της παραγωγής και κυρίως της αγροτικής παραγωγής. Αυτή είναι η αλήθεια και - ευτυχώς - κανείς δεν μπορεί σοβαρά να την αμφισβητήσει.


http://img854.imageshack.us/img854/9733/file71864457flvsnapshot.jpg

Και μετά ήρθε το χάος. Ηρθε ο Ανδρέας Παπανδρέου. Και έφερε μαζί του τον λαικισμό, την παράνοια, την λαικίστικη και αριστερίστικη ιδεολογία του καταφαγώματος των πάντων. Απο κεί ξεκινάει και ο εφιάλτης μας ως Εθνος. Ο Παπανδρέου ήθελε να εδραιωθεί ως ο Απόλυτος και Παντοτινός 'Αρχων της Ελλάδας και για να το πετύχει αυτό, χρειαζόταν ρευστό. Αφήνει κατα μέρος τις παπαρδελιές του περί αποχώρησης της χώρας απο την ΕΟΚ και ρίχνει το σύνθημα για την καταβρόχθηση των επιδοτήσεων της κοινότητας απο ημετέρους και κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις. Κι όταν αυτά τελειώνουν γρήγορα, όπως ήταν φυσικό, αρχίζει ο άκρατος δανεισμός. Δανεισμός απο οποιονδήποτε μπορούσε να μας δανείσει. Και μιλάμε για πακτωλό δισεκατομμυρίων δολλαρίων, με αποτέλεσμα το χρέος το 1985, σημείο χρονικά καθοριστικό για την μετέπειτα πορειά της οικονομίας μας, να έχει χτυπήσει «κόκκινο», φτάνοντας το απίστευτο 58,9% επι του ΑΕΠ, κάνοντας τον τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Δημήτρη Χαλικιά να ...τραβάει τα μαλλιά του απο την απόγνωση, προειδοποιώντας με δραματικό τρόπο τον Παπανδρέου και τους συνεργάτες του, κυρίως τον ...απίστευτο Κώστα Σημίτη, υπουργό τότε Εθνικής Οικονομίας, οτι ο τόπος βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια προς τη χρεωκοπία! Μα αυτοί τότε περί άλλων ετύρβαζαν! Ο ίδιος ο Σημίτης δε του είχε μάλιστα δηλώσει οτι η αναχρηματοδότηση του χρέους είναι η ...καλύτερη λύση!!!! Τα στοιχεία αυτά μάλιστα τα έχει αποκαλύψει και ο έγκριτος οικονομολόγος-αναλυτής κ. Δημήτρης Καζάκης, σε πρόσφατες συνεντεύξεις του. Και με τη λύση της...αναχρηματοδότησης του «σοφού» Σημίτη και του Παπανδρέου, το χρέος τέλη του 1989 (με τη συμβολή ασφαλώς και του σκανδάλου Κοσκωτά), είχε φτάσει στο απίστευτο νούμερο του 81,45% του ΑΕΠ!!! Και φυσικά, η άνοδος συνεχίστηκε με απίστευτους ρυθμούς και το 1995, μεσούσης της τρίτης θητείας των «πρασίνων σοσια...ληστών να φτάνει το ...110,37% του ΑΕΠ!!! Τα υπόλοιπα θαρρώ είναι απλά Ιστορία...

Εκείνη τη περίοδο λοιπόν, συνεργάτης και νομικός σύμβουλος του Παπανδρέου ήταν ο Γιώργος Κασιμάτης, καθηγητής Πανεπιστημίου, ακαδημαικός και νομικός-συνταγματολόγος. Ναι, καλά μαντέψατε, είναι ο ίδιος κύριος που σήμερα βγαίνει και καταγγέλλει με παρρησία όλα αυτά τα τρομερά που συμβαίνουν εδω και μερικά χρόνια στο τόπο, την αντισυνταγματικότητα του Μνημονίου, την απόλυτη σαπίλα της δημόσιας διοίκησης! Είναι ο ίδιος που βγήκε προχτές και δήλωσε σε ομιλία του στην Καβάλα ως προσκεκλημένος της Οργάνωσης «Σπίθα» Καβάλας και Νέας Περάμου, οτι "Χώρα υπό κατοχή, Δημοψήφισμα δεν κάνει!" Είπε κι άλλα πολλά ο κύριος Κασσιμάτης και μεταξύ αυτών αναφέρθηκε διεξοδικά στους «παράνομους κατά το ελληνικό, το ευρωπαϊκό και το διεθνές δίκαιο» όρους των δανειακών συμβάσεων που έχει υπογράψει η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου με τις χώρες της Ευρωζώνης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και κάλεσε τον ελληνικό λαό να ξεσηκωθεί για να διαφυλάξει την εθνική κυριαρχία και τα συμφέροντά του. Αυτά που ΔΕΝ ΕΙΠΕ ο - κατα τα άλλα - έγκρυτος ακαδημαικός, είναι φυσικά οτι ΤΑ ΙΔΙΑ ΑΚΡΙΒΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ και μέλος της ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, με τη διαφορά οτι τότε ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΒΓΑΛΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ τέτοιας βαύνουσας σημασίας λόγο, ούτε φυσικά παραιτήθηκε απο ΚΑΜΜΙΑ ΘΕΣΗ που κατείχε, καταγγέλοντας οτιδήποτε!

Ο κύριος Κασιμάτης, είναι σήμερα μέλος της διοικούσας επιτροπής της Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών, μέλος της «Σπίθας» και ...πρωτοστατεί στον αγώνα για τη ...νέα Αλλαγή!

Μια νέα αλλαγή λοιπόν με πρόσωπα τις ίδιες ...εφιαλτικές μουτσούνες του παρελθόντος; Ερωτώ!

Τώρα τον έπιασε το πατριωτικό φιλότιμο τον κύριο Κασιμάτη; Η μήπως νομίζει οτι απο την ημέρα που ...κατέβηκε κι αυτός απο το ...τρένο του ΠΑΣΟΚ ελέω «εκσυγχρονιστών» του Σημίτη, πέρασαν πολλά χρόνια για να ξεχάσει ο Ελληνας ποιός ήταν ο Κασιμάτης και ποιές ήταν οι πράξεις του;

Ο κύριος Κασιμάτης μας μιλάει με στόμφο για την αντισυνταγματικότητα του μνημονίου και οτι «...κάτι τέτοιο δεν υπογράφεται ούτε με πιστόλι στον κρόταφο!», αλλά ξεχνάει (εντέχνως άραγε;) οτι το 1984 ΑΥΤΟΣ Ο ΙΔΙΟΣ είχε συμβουλέυσει τον Ανδρέα Παπανδρέου στις δανειακές συμβάσεις που τότε υπέγραφε με τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οίκους για τα υπέρογκα επιτόκια των δανείων, ως διευθυντής του νομικού γραφείου του πρωθυπουργού! Δεν γνώριζε τότε ο «σοφός» συνταγματολόγος οτι και αυτά ακόμη, δεν υπογράφονται ούτε με...πιστόλι στο κρόταφο; Ερωτώ! Ετσι δεν είναι κύριε ακαδημαικέ μας;

Και δεν είναι μόνο αυτό φυσικά. Ξεχνάει ΠΟΛΛΑ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ο κύριος Κασιμάτης, που σήμερα πρωτοστατεί στον Ιερό Αγώνα μας. Ξεχνάει οτι ήταν αυτός ο ίδιος που συμβούλευσε τον Ανδρέα Παπανδρέου (μαζί με το άλλο «φρούτο», τον Κώστα Λαλιώτη) στο τι να κάνει για να εκπαραθυρώσει τον Καραμανλή απο την Προεδρία της Δημοκρατίας! Ξεχνάει επίσης και το άλλο, εξίσου ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, που είχε να κάνει με τη χρήση χρωματιστών ψηφοδελτίων για να αναγκαστούν οι βουλευτές-πρόβατα να ψηφίσουν αυτοί τον Σαρτζετάκη για Πρόεδρο Δημοκρατίας, μη τυχόν και δεν ...υπακούσει κανείς τον ...μεγάλο Αρχηγό! Αυτό δεν ήταν συνταγματικό πραξικόπημα κύριε Κασιμάτη μας; Μεγάλε ...Αγωνιστή της Δημοκρατίας;

Κάποιος είπε οτι ο κύριος Κασιμάτης δεν...μάσησε, λέει, τα λόγια του ούτε για τις ευθύνες που βαρύνουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κύριο Κάρολο Παπούλια, όσον αφορά στη στάση του έναντι του Μνημονίου, λέγοντας οτι «Ο πρόεδρος μπορεί να μην έχει πλέον πολλές συνταγματικές αρμοδιότητες, όμως έχει ευθύνη από τότε που πληροφορήθηκε τα περί παραίτησης από την εθνική μας κυριαρχία και διαπίστωσε την παραβίαση του Πολιτεύματος, λόγω μη κύρωσης των συμβάσεων από 180 βουλευτές»!

Τι μας λέτε κύριε Κασιμάτη! Ετσι ε; Δεν έχει πλέον πολλές συνταγματικές αρμοδιότητες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, έτσι; Κι απο πότε ΔΕΝ ΤΙΣ ΕΧΕΙ κύριε Κασιμάτη; Το ξεχάσατε; Να σας το θυμίσω εγώ αγαπητέ και έγκριτε συνταγματολόγε! Δεν τις έχει, επειδή ΕΣΕΙΣ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΑΤΕ ΣΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΕΧΕΙ κύριε καθηγητά του συνταγματικού δικαίου! Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο προιστάμενός σας δηλαδή, μιας και σείς ήσαστν διευθυντής του Νομικού του Γραφείου, αγωνιούσε συνεχώς για τις αρμοδιότητες του Προέδρου, όταν στην καρέκλα καθόταν ο Κων/νος Καραμανλής κι αυτό γιατί δεν του είχε καμμιά εμπιστοσύνη και φοβόταν, μήπως με όλες αυτές τις ακατανόμαστες πολιτικές του πράξεις, του τη «σβουρήξει» καμμια μέρα του Καραμανλή κι επικαλεστεί το αρθρο 14 (τότε) του συντάγματος και τον πετούσε απο τη καρέκλα του πρωθυπουργού, διαλύοντας τη Βουλή λόγω σοβαρού Εθνικού Θέματος, όπως ήταν η οικονομία της χώρας και η κακοδιαχείρηση του δημοσίου χρήματος! Κι εσείς κύριε καθηγητά, τον συμβουλεύσατε πολύ καλά τότε, στο πώς να διαμορφωθεί αυτή η αλλαγή των επίμαχων άρθρων του Συντάγματος για το ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Για να στέκουν αφ' ενός και να μην είναι αντισυνταγματικές και αφ' ετέρου, να ΜΗΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΣΕΙ ΠΟΤΕ ο ...αγαπημένος σας Ηγέτης! Οχι μόνον απο τον Καραμανλή, αλλά ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟΝ ΣΟΒΑΡΟ ΠΡΟΕΔΡΟ που θα είχε την ...ατυχία να εκλέξει το ΠΑΣΟΚ! Γιατί ασφαλώς, γι αυτόν το λόγο επιλέχθη τελικώς ο ...αξέχαστος Χρήστος Σαρτζετάκης, ο οποίος είχε τόσο πολύ εξευτελίσει τον θεσμό με τις ανοησίες του, που αυτές έγιναν τελικά ...πρωταγωνιστικό νούμερο στις επιθεωρήσεις του θεάτρου με το προσωνύμιο «Αγκαλίτσας», ελληνικές κωμωδίες του εμπορικού κινηματογράφου καθώς και εξώφυλλο στον δίσκο του Χάρρυ Κλύνν με τίτλο «Τίποτα»! Υπάρχει και το ομότιτλο τραγούδι του φημισμένου καλλιτέχνη που τα λέει όλα! «...Δεν είμαι τίποτα, είμ' ένα Τίποτα!...»

Αν αυτό δε λέγεται ΘΡΑΣΟΣ κύριε καθηγητά, τότε τί μπορεί να λέγεται;

Αν δεν έχετε καταλάβει κύριε Κασιμάτη, σας κατηγορώ ευθέως ως ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟ για το κατάντημα του τόπου! Και το...όψιμο ενδιαφέρον σας για τον Αγώνα μας και την επίσης όψιμη αγωνία σας για το μέλλον του ελληνικού Λαού τα θεωρώ μιας πρώτης τάξεως ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ απο μέρους σας. Και απ' όλους αυτούς που σας ακολουθούν, με πρώτο και καλύτερο τον επίσης ακαδημαικό κύριο Μπέη, επίσης στενού συνεργάτη του αποθανώντος...Μεγάλου Αρχηγού!

Και να σας πώ το γιατί κύριε Κασιμάτη; Μα διότι ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΝΗΣΥΧΗΣΑΤΕ ΣΤ' ΑΛΗΘΕΙΑ για τη μοίρα αυτού του προδομένου και καταματωμένου λαού. Απλά, τόσα χρόνια, είσασταν στο περιθώριο κύριε Κασιμάτη. Στιγματισμένοι, εσείς και οι όμοιοί σας, απο το στίγμα του Παπανδρεισμού που τόσο πιστά υπηρετήσατε και παντελώς παραγκωνισμένοι απο τη λαίλαπα των περίφημων «εκσυγχρονιστών» του πράσινου κόμματός σας, βρήκατε τώρα τη χρυσή ευκαιρία να ξαναβγείτε απο τη λήθη, να βγείτε ξανά στην επιφάνεια, να ανοίξετε το σκονισμένο σας «Εγκόλπιο του καλού Αριστεριστή», να αρπάξετε το φλάμπουρο της επανάστασης και να το παίξετε ...πρωτοστάτες στον - ζωής ή θανάτου - αγώνα του. Κι άν ο αγώνας κερδιθεί και το παπανδρεικό τσίρκουλο εγκαταλείψει άρον-άρον την εξουσία, να... «υποκύψετε» τελικά στα «ατέλειωτα κελευσματα» των επαναστατων και να τους κάνετε τη ...χάρη να αναλάβετε κυβερνητικό πόστο τέτοιο, που να σας κάνει - μπορεί και - ήρωα κάποια μέρα, μην πώ... Εθνοσωτήρα!

Ετσι δεν είναι κύριε Κασιμάτη; Μπάς και δε τα λέω καλά; ΚιαΑν δεν τα λέω, σας προκαλώ ευθέως να με διαψεύσετε, αν πιστεύετε οτι έχω άδικο μαζί σας.

Και καλά όλα αυτά. Ας πούμε, οτι το ...παρελθόν σας ήταν απλώς...«νεανικές τρέλλες»! Οτι τότε δεν ξέρατε, δεν είδατε, δεν ακούσατε, δεν φανταζόσασταν το πόσο ...μικρό ήταν το ...μεγαλείο του Αρχηγού σας. Γιατί δε βγήκατε πουθενά, σε κανένα μέσο μαζικής ενημέρωσης, να δηλώσετε μετάνοια και να ζητήσετε συγνώμη απο το λαό, έστω και υποκριτικά; Γιατί δεν παραδεχτήκατε ποτέ τα σφάλματά σας; Ξέρετε κύριε καθηγητά ποιά είναι η ύψιστη πράξη ενός ανθρώπου; Να σας το πώ εγώ, που ΔΕΝ είμαι ακαδημαικός, που δεν είμαι (και ούτε πρόκειται να γίνω) σπουδαία προσωπικότης σαν ελόγου σας, που δεν είμαι σπουδαία φυσιογνωμία των Γραμμάτων όπως εσείς, παρα ένας απλός Ελληνας μετανάστης:

Η ύψιστη πράξη ενός ανθρώπου, είναι Η ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΤΩΝ ΣΦΑΛΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΣΥΓΝΩΜΗ κύριε καθηγητά της Εθνικής Ακαδημίας! Αυτή δείχνει την πραγματική ΛΕΒΕΝΤΙΑ κι αυτή ως πράξη, ΑΝΕΒΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΥΨΗ! Εν ολίγοις, με τα φτωχά μου γράμματα, σας λέω πως η ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ ΕΞΥΨΩΝΕΙ, κύριε καθηγητά!

Πρωτού βγείτε εσείς, οι μεγάλες προσωπικότητες των Γραμμάτων απ το καβούκι σας πριν απο εναν -ενάμισι περίπου μήνα και κάνετε εκείνη την αξέχαστη ομιλία σας στην αίθουσα του Πανεπιστημίου, θα έπρεπε απο πρίν να έχετε κάνει ΔΗΜΟΣΙΩΣ τη δήλωση ΣΥΓΝΩΜΗΣ προς τον λαό, στον οποίον απευθυνθήκατε. Πρώτα αυτό και μετά τα φλάμπουρα και οι επαναστατικοί λόγοι καταγγελίας. Τότε, θα μπορούσε κάποιος είτε να σας συγχωρήσει και να προσπεράσει το παρελθόν σας (προσέξτε: δεν λέω «Ξεχάσει», γιατί η λησμονιά είναι θανάσιμο αμάρτημα για τον Ελληνα κύριε καθηγητά, απλά λέω «προσπεράσει»! αλλο το ένα, άλλο το άλλο), είτε απλώς να πάρει κάποιο θάρρος παραπάνω. Αλλά τώρα; Μπορεί ο πικραμένος και αηδιασμένος και προδομένος Ελληνας να προσπεράσει ή και να συγχωρήσει, έτσι μονοκονδυλιά; Πολλά μας τα ζητάτε κύριοι των Γραμμάτων και της Ακαδημίας, δε νομίζετε;

Πού ήσασταν όλοι εσείς άραγε, οταν ο Καραμανλής Τζούνιορ οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα προς το τέλμα; Που ήσασταν όλοι εσείς οι πνευματικοί άνθρωποι του τόπου, όταν ο Γιωργάκης και η παρέα του, υπέγραφαν για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ την ...αντισυνταγματική πράξη του μνημονίου πρίν απο έναν ολόκληρο χρόνο; Τότε δεν ξέρατε κύριε καθηγητά την ιδιάζουσα βαρύτητα μιας τέτοιας προδοτικής πράξης; Τώρα την ανακαλύψατε; Πού ήσασταν όλοι εσείς, όταν ο λαός μας παραδινόταν δεμένος χειροπόδαρα, σαν τον χειρότερο εγκληματία, στο έλεος των δυναστών του του ΔΝΤ; Πού ήσασταν εσείς όλοι, όταν ο λαός αναζητούσε απεγνωσμένα ένα στήριγμα, κάπου να ακουμπίσει; Πάλι δε βλέπατε, δεν ακούγατε, δεν ξέρατε; Και ποιός σας πληροφόρησε για τα τεκταινόμενα εν τέλει; Μήπως τα μπλόγκς, που ούρλιαζαν εδώ και ένα χρόνο; Και όταν πια το πράγμα πήγε στο μή παρέκει, βγήκατε απο τις κατακόμβες σας και αποφασίσετε εν τέλει να μιλήσετε! Και να πείτε τί; Οτι η πατρίδα κινδυνεύει και οτι το Μνημόνιο είναι αντισυνταγματικό;

Μα σας είχε ήδη προλάβει κάποιος κύριος Αντωνίου απ' τη Χαλκίδα άρχοντάδες μου! Αυτός, ό,τι είχε να κάνει, το έκανε χωρίς φανφάρες και τζουμπα μπούμ! Μάζεψε ένα-ένα τα στοιχεία και του πήρε και αρκετό χρόνο να το κάνει, μιας και είναι γιατρός ο άνθρωπος κι όχι ευσεβής Νομικός σαν ελόγου σας και πήγε τσίφ! στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών και κατέθεσε τη μήνυσή του! Δεν μπορώ να ξέρω αν το έκανε σκοπίμως για να κερδίσει δημοσιότητα ή γιατί πίστευε οτι θα μπορούσε μ' αυτόν τον τρόπο να κάνει κάτι! Αλλοι το λένε έτσι, άλλοι αλλοιώς! Το ζητούμενο είναι οτι σας πρόλαβε κύριοι! Και σείς, στο τέλος, αφού είπατε «Εντάξει, ως εδώ τα παρακάλια του κοσμάκη, ας βγούμε τώρα εμείς οι πνευματικοί του άρχοντες, να ...κηρύξουμε τον ...νέο Ανένδοτο και να τον ...σώσουμε!», βγήκατε με τα φλάμπουρα στα χέρια και κραυγάζατε με τις στεντόριες φωνές σας οτι...η Πατρίς κινδυνεύει! Και τρέχετε τώρα στις πλατείες και στις ρούγιες ξεσηκώνοντάς τον γιατί «οι καιροί ού μενετοί»!

Και όλα αυτά, χωρίς... ούτε μιά γαμημένη συγνώμη! ΟΥΤΕ ΜΙΑ!

Κι έρχεστε σείς τώρα κύριε καθηγητά, σήμερα, με περίσσιο θράσος, να ...κατηγορήσετε ευθέως τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, γιατί δεν ...παραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για όλο αυτό το σκηνικό, αναγνωρίζοντάς του φυσικά και το γεγονός του «περιορισμένου» των καθηκόντων του! Μα ΕΣΕΙΣ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ φροντίσατε να περιορίσετε ΑΥΤΑ ΤΟΥ ΤΑ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ αξιότιμε πρώην Νομικέ συμβουλάτορα του εκλιπόντος Μεγάλου Αρχηγού! ΕΣΕΙΣ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ φροντίσατε να του «δεθούν» τα χέρια! Κι έρχεστε τώρα, να κατηγορήσετε ευθέως ένα ...ανθρωπάκι, όπως ο Κάρολος Παπούλιας, επειδή δεν...παραιτήθηκε ή δεν διαμαρτυρήθηκε!

Να γελάσω τώρα ή να κλάψω απο οργή;

Ενα ανθρωπάκι που βρέθηκε να παριστάνει τον Πρόεδρο της ...Δημοκρατίας μας, επειδή ΕΣΕΙΣ ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ φροντίσατε σε συνεργασία με τον Μεγάλο Αρχηγό σας να έρθουν έτσι τα πράγματα, ούτως ωστε η Προεδρία της Δημοκρατίας να κατέχεται ακριβώς απο ανθρωπάκια! Εγώ ο ίδιος ως απλός πολίτης κάποτε τον κατηγόρησα για το ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ μέσα απο μια ανοιχτή επιστολή και είχα ΟΛΟ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να το κάνω! Το να το κάνετε όμως και σείς ο ίδιος κάτι τέτοιο, ε, αυτό ΠΑΡΑΠΑΕΙ!

Η θρασύτης σας νομίζω κύριε καθηγητά, ξεπερνά ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ! Και πώς θα μπορούσε να ήταν αλλοιώς άλλωστε, αφού ως αξιοπρεπής οπαδός του πράσινου κόμματός, που σέβεται τον εαυτό του, είστε πιστός στις αρχές που διδαχτήκατε απο τον πρώτο διδάξαντα της τέχνης του θράσους, τον ...Μεγάλο εκληπόντα Αρχηγό σας, τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, τον ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΑ ΠΡΟΔΟΤΗ και απο τους ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΥΣ στην Ελληνική Ιστορία!...

Πρωτού αποσώσω το σημερινό μου πόνημα κύριε καθηγητά, θα σας θυμίσω μια παρόλα, ενός ΑΛΗΘΙΝΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΕΛΛΗΝΑ των ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ. Του Αριστοτέλη, αν έχετε ακουστά. «Ου μην των Γραμμάτων, η Παιδεία!», που σε απλά ελληνικά, σημαίνει οτι πέρα απο τα όποια γράμματα μάθει κανείς, το πιο σημαντικό απ όλα είναι η Παιδεία που έχει. Η καλλιέργεια, η ανθρωπιά, η έννοια της Αξιοπρέπειας και της Ευθύνης, αξιότιμε κύριε καθηγητά του Συνταγματικού Δικαίου. Αυτός ο Μεγάλος Ελληνας απ τα Στάγυρα της Μακεδονίας, είχε μπόλικες απο αυτές τις αρετές. Και γι αυτό οι μαθητές του, με πρώτον και καλύτερο τον Αλέξανδρο, κατέκτησαν την Οικουμένη με το ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥΣ κι όχι με τα όπλα, όπως νομίζουν οι περισσότεροι, Ελληνες και ξένοι.

Ο λαός μας δεν έχει ανάγκη από την παρουσία σας για να βγει δυνατός στον αγώνα του ενάντια στους δυνάστες του. Δεν έχει ανάγκη απο κάνέναν «φωτισμένο» σαν ελόγου σας, για να βρεί το δρόμο προς την αληθινή δημοκρατία και την λύτρωση. Φώς σας ζήτησε κάποτε, σκοτάδι του δώσατε με τις πράξεις σας.

Τι να το κάνω εγώ κύριε καθηγητά του Σύνταγματικού Δικαίου, αν μπορείτε να δώσετε οποιαδήποτε απάντηση σε οποιοδήποτε συνταγματικό πρόβλημα, αν δεν έχετε το ΗΘΙΚΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ που απαιτούν οι καιροί; Τι να το κάνω εγώ ο αγράμματος (μπροστά σας), αν εσείς με θράσος εξευτελίζετε ένα άμοιρο γεροντάκι, ένα ανθρωπάκι που παίζει αυτή τη στιγμή τον Πρόεδρο μιας Δημοκρατίας του δικού του ύψους και ύφους, τη στιγμή που εσείς ο ίδιος κάποτε, βάλατε φαρδιά-πλατιά την υπογραφή σας στην «καταραμένη» αναθεώρηση του συντάγματος του 1985 ΑΦΑΙΡΩΝΤΑΣ του ΚΑΘΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ;

Τι να το κάνω εγώ αν εσείς, η «σπουδαία και φωτεινή» προσωπικότης, κατηγορείτε αυτή την ώρα τους διεφθαρμένους πολιτικούς, τη στιγμή που ΥΠΗΡΕΤΗΣΑΤΕ ΣΕΙΣ Ο ΙΔΙΟΣ κάποτε τη διαφθορά και τη στηρίξατε, στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου; Οχι κύριε καθηγητά, δεν έχετε τέτοιο δικαίωμα.

Δεν έχετε το δικαίωμα να πέιτε ή να κάνετε το παραμικρό, γιατί είστε ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΣ. Εσείς προσωπικά, ο κύριος Μπέης και άλλοι όψιμοι «επαναστάτες». Ξέρετε πότε θα το έχετε και πάλι το δικαίωμα αυτό; Οταν ΞΕΓΥΜΝΩΣΕΤΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ και ΖΗΤΗΣΕΤΕ ΣΥΓΝΩΜΗ από τον κόσμο για τα σφάλματά σας. Οταν του πείτε «Ναί, έσφαλα!» Τι ώραιότερον! «Εσφαλα Ελληνικέ Λαέ! Στήριξα κάποτε έναν πολιτικό εγκληματία που σε οδήγησε σε αυτό το σημείο που είσαι τώρα! Τον πίστεψα, όπως πολλοί απο εσάς! Παρασύρθηκα απο το χαρισματικό του βλέμμα, απο τα παχιά του λόγια, απο το γεμάτο υποσχέσεις χαμόγελό του! Απο τον παχυλό μισθό που μου έδινε, ναί, γιατί όχι! Εχω βαριά τη καρδιά μου εδώ και χρόνια, έχω βαριά τη συνείδησή μου απέναντι στη πατρίδα και γι αυτό, ζητάω τη συγνώμη σας!». Τότε ναι, αν πραγματικά η συγνώμη είναι ειλικρινής, ναί, ο λαός θα σας συγχωρήσει και θα σας δώσει μια δεύτερη ευκαιρία! Κι όχι μόνον αυτό, ίσως να σας δώσει και κάτι παραπάνω ακόμα! Ισως να σας δώσει και το δικαίωμα να τον κυβερνήσετε κύριε Κασιμάτη!

Αν έχετε τη λεβεντιά και την εντιμότητα κρυμμένη ακόμη μέσα σας, βγείτε και κάντε το. Αλλοιώς καθήστε εκεί που κάθεστε. Ο τόπος δεν σας έχει ανάγκη. Ούτε τις καταγγελίες σας, ούτε τα... βαθυστόχαστα «μετά Χριστόν» αποφθέγματά σας.

Γιάννης Βούρος

Μελβούρνη - Αυστραλία

Με την κυβέρνηση να έχει πλέον χάσει ακόμη και τους «συμμάχους» του Μνημονίου 1, την καθολική απόρριψη του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και την μάχη εντός και εκτός κοινοβουλίου προ των πυλών, οι κινήσεις πανικού πολλαπλασιάζονται.

Αποκορύφωμα, το διάγγελμα του πρωθυπουργού, που για άλλη μια φορά έκανε έκκληση για συναίνεση, μιλώντας για «υπέρβαση των κομματικών τειχών» και δηλώνοντας πρόθυμος να συζητήσει τις «χρήσιμες, δίκαιες, έξυπνες και αποτελεσματικές προτάσεις» (το πρόβλημα είναι ποιος θα τις αξιολογήσει ως τέτοιες) αποδεχόμενος την συνδρομή προσωπικοτήτων, με την τοποθέτηση προσώπων κοινής αποδοχής σε θέσεις – κλειδιά και την δημιουργία… ομάδων εργασίας!

Η προσπάθεια που καταβάλλεται τώρα είναι να πειστούν οι πολιτικές δυνάμεις, αλλά και ο κόσμος και οι «Αγανακτισμένοι», πως οι θυσίες είναι αναγκαίες και αναπόφευκτες, προκειμένου να σωθεί η χώρα από την χρεοκοπία.

Για το καλό της Ελλάδας, όπως είπε. Και «για το αύριο των παιδιών μας». Μάλιστα, ο πρωθυπουργός υποστήριξε πως το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα δεν είναι μόνο ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας, αλλά… αλλάζει την Ελλάδα και «χτίζει» ένα νέο σύστημα παιδείας και πρόνοιας, με σκοπό να… προστατευτούν οι πιο ευάλωτοι και οι άνεργοι (που αισίως έφθασαν στο 16,5%).

Προπαγανδιστικά δηλαδή, το Μεσοπρόθεσμο με τις περικοπές, τη βαριά φορολογία, την αύξηση του ΦΠΑ και όλα τα άλλα επώδυνα μέτρα, πρέπει να ψηφιστεί, διότι «περιλαμβάνει μεγάλες αλλαγές παντού», που αποφασίζονται «για το μέλλον μας» και επομένως θα βελτιώσουν τη ζωή μας!

Μάλιστα, αν και ο πρωθυπουργός παραδέχθηκε το πρωί της Παρασκευής στη Βουλή ότι βρισκόμαστε υπό επιτήρηση, διότι εξαρτώμεθα από τις «δάνειες δυνάμεις» στις οποίες προστρέξαμε επειδή «είχαμε ανάγκη από δανεικά», φαίνεται ότι έχει πάψει πλέον να διερωτάται «πού πήγαν τα λεφτά».

Λαμβάνει – και ο ίδιος, αλλά και όλο το πολιτικό σύστημα – ως δεδομένο ότι τα επί δεκαετίες εισρέοντα εθνικά και κοινοτικά χρήματα, είτε έκαναν φτερά, είτε έγιναν αντικείμενο κακοδιαχείρισης και διασπάθισης.

Και επομένως τώρα, χωρίς να λογοδοτήσει και χωρίς να τιμωρηθεί κανείς, οφείλουμε να υποβληθούμε σ’ αυτόν τον «συγκυριακό πόνο», όπως τον αποκάλεσε!
Κορυφαία στιγμή, ήταν όταν, απαντώντας στην αίθουσα της Ολομέλειας στον κ. Τσίπρα, και σε μελοδραματικό ύφος, διεκτραγώδησε την προσωπική του κατάσταση, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως… επαίτη που έχει βάλει δίσκο:

«Ποιος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός θα ήθελε να βγαίνει με το δίσκο να μαζεύει λεφτά από άλλες χώρες και να τα ακούει και από πάνω αλλά εγώ το κάνω για το συνταξιούχο, το μισθωτό, δεν το κάνω για την πάρτη μου, το κάνω για τον εργαζόμενο, το συνταξιούχο, τη νέα γενιά, τη μικρομεσαία επιχείρηση. Θα ήταν δύσκολα αν δεν έτρεχα, αν δεν τρέχαμε να πάρουμε αυτά τα χρήματα».

Είπε μάλιστα πως θα μπορούσε «να τους φτύσει», πως του είναι εύκολο, αλλά την επόμενη ημέρα «δεν θα είχαμε να πληρώσουμε όλους τους δημόσιους υπάλληλους και τους συνταξιούχους μαζί»!

Ουσιαστικά, προβάλλεται ευρέως – και από τους συμμάχους του πρώτου μνημονίου – η άποψη ότι η χώρα υποδουλώνεται οικονομικά για να μην μείνουν χωρίς σύνταξη και μισθό οι πολίτες της.

Χωρίς να γίνεται η παραμικρή αναφορά στους λόγους της πολιτικής ανικανότητας και ασυνειδησίας για τους οποίους η Ελλάδα βρέθηκε να ζητιανεύει για δανεικά, επειδή κινδυνεύουν οι μισθοί και οι συντάξεις.

Ουσιαστικά, η προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να διασωθεί – διότι θα εξαφανιζόταν από προσώπου γης αν ένα ωραίο πρωί δήλωνε πως δεν έχει να καταβάλει μισθούς και συντάξεις – μετατρέπεται σε προσπάθεια σωτηρίας της χώρας!

Στο μεταξύ, η επιτήρηση παίρνει σάρκα και οστά, καθώς ο υπουργός των Οικονομικών ανακοίνωσε ήδη πως στο Ταμείο Δημόσιας Περιουσίας που θα συσταθεί, θα μετέχουν δύο επιτηρητές από την Κομισιόν και τις χώρες της ευρωζώνης.

Διότι, όπως είπε ο κ. Παπακωνσταντίνου κατά την παρουσίαση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, «δεν υπάρχουν ανώδυνες παρεμβάσεις».

Για «κατασκεύασμα» και «έκτρωμα», που ουδέποτε κοινοβούλιο κλήθηκε να ψηφίσει, μιλά ο πρώην υπουργός και καθηγητής πανεπιστημίου Προκόπης Παυλόπουλος, προσθέτοντας πως πρόκειται για υπόδειγμα παραβίασης του Συντάγματος και του Κανονισμού της Βουλής.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα αποτελείται από 120 σελίδες «αιτιολογικής έκθεσης» και 16 σελίδες πινάκων, που όμως, συναποτελούν μια «έκθεση ιδεών», που «παραπέμπει σε προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ», καθώς ξεκινά με τον τίτλο-σύνθημα, «Η Ελλάδα αλλάζει: Κάνοντας την κρίση ευκαιρία»!

Η άποψη περί αντισυνταγματικότητας εδράζεται, κατά τον κ. Παυλόπουλο, στο γεγονός ότι πρόκειται για προβλέψεις οικονομικής εξέλιξης, χωρίς κανένα εχέγγυο πραγματοποίησής τους. Γι’ αυτό και το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου δεν περιλαμβάνει την παραμικρή κανονιστική ρύθμιση.

Απλώς η Βουλή καλείται να «ποντάρει» σε ένα οικονομικό και δημοσιονομικό στοίχημα. Εξ ου και η αμήχανη έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου, που συνοδεύει το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου.

Η νέα εβδομάδα, που ξεκινά με την εορτή του Αγίου Πνεύματος, θα είναι χωρίς αμφιβολία η απαρχή μιας μεγάλης περιπέτειας μέσα και έξω από το Κοινοβούλιο.

Ακόμη και το Άγιο Πνεύμα έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά!
  • "Κύριοι βουλευτές είστε υπεύθυνοι αν χαθεί ακόμη μια ζωή εξαιτίας του μνημονίου", λένε μεταξύ άλλων στο εξώδικο που τους έστειλαν

Μήνυση πολιτών κατά βουλευτών για το μνημόνιο!

Με ένα εξώδικο στρέφονται κατά των βουλευτών του νομού Ηρακλείου 1380 (μέχρι στιγμής) πολίτες του Ηρακλείου. Μέσα από το εξώδικο, το οποίο επέδωσε δικαστικός κλητήρας στους οκτώ βουλευτές του νομού Ηρακλείου, οι πολίτες επιφυλάσσονται να ζητήσουν την ποινική δίωξη των αιρετών για οποιαδήποτε ζημία διαπιστωθεί σε βάρος των Ελλήνων πολιτών, τα δικαιώματα των οποίων (καθώς και του ελληνικού κράτους) οι βουλευτές έχουν ορκιστεί να προστατεύουν.

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΞΩΔΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Των χιλίων τριακοσίων ογδόντα πολιτών του Ηρακλείου που την υπογράφουν (η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται)

ΠΡΟΣ

Τους Βουλευτές του Νομού Ηρακλείου

1) Βασίλειο Κεγκέρογλου

2) Γιάννη Μιχελογιαννάκη

3) Φραγκίσκο Παρασύρη

4) Μαρία Σκραφνάκη

5) Μανόλη Στρατάκη

6) Μανόλη Κεφαλογιάννη

7) Λευτέρη Αυγενάκη

8) Μιχάλη Κριτσωτάκη

ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ: Στον Πρόεδρο της Βουλής


"Κύριε Βουλευτά

Εχει περάσει ήδη ένας χρόνος από την ψήφιση από τη Βουλή του περίφημου μνημονίου και εμείς μόλις πρίν από λίγους μήνες μάθαμε -δυστυχώς όχι από εσάς- τι ακριβώς ψηφίστηκε τότε.

Σε γενικές γραμμές μάθαμε ότι με το μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση:

α) Το σύνολο της δημόσιας περιουσίας και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας είναι δεσμευμένα και ελέγχονται από τους δανειστές μας.

β) Κάθε αξιοποίηση εθνικών περιουσιακών στοιχείων (ακινήτων, ακτών, υπόγειων και υποθαλάσσιων πηγών εθνικού πλούτου, αρχαιολογικών χώρων κ.λ.π.), μετοχών, ομολόγων και άλλων αξιογράφων και δικαιωμάτων θα μπορεί να γίνεται εις όφελος του δανείου και επομένως μόνο με συγκατάθεση της Τρόϊκα.

γ)Η Ελληνική Κυβέρνηση δεν μπορεί, χωρίς τη συναίνεση των δανειστών της να συνάψει οποιαδήποτε οικονομικού περιεχομένου σύμβαση με τρίτη χώρα ή οργανισμό.

δ) Η μορφή της αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας θα εξαρτάται από την συναίνεση των δανειστών και το προϊόν της αξιοποίησης θα είναι δεσμευμένη περιουσία,

ε) Έχομε παραιτηθεί «άνευ όρων και αμετακλήτως» από κάθε ένσταση εθνικής κυριαρχίας και από κάθε άλλη ένσταση που περιέχει ως όρο η σύμβαση. Με όλα αυτά εμείς καταλαβαίνομε ότι η διακυβέρνηση της χώρας έχει εκχωρηθεί στους δανειστές οι οποίοι και δύνανται να τη μεταβιβάσουν σε τρίτους.

Εσείς κ. Βουλευτά ΤΑ ΞΕΡΑΤΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ;

Αποστολή σας είναι να υπερασπίζεστε το Σύνταγμα, την Εθνική κυριαρχία και τα συμφέροντα του Ελληνικού Λαού και όχι των δανειστών μας, τα δικαιώματα των οποίων έπονται των δικαιωμάτων του Ελληνικού Λαού, πράγμα που εσείς δεν πράξατε.

Ερωτάσθε τίνος τα συμφέροντα εξυπηρετείτε;

Θεωρούμε ότι στις κρίσιμες αυτές στιγμές, οι Βουλευτές θα πρέπει να σταθούν στο ύψος της αποστολής τους, ως αντιπρόσωποι του Ελληνικού Λαού και να ενεργήσουν έτσι, και όχι ως εκτελεστές αθέμιτων εντολών του κόμματος τους ή και ξένων συμφερόντων.

Επειδή εντός των προσεχών ημερών επίκειται η ψήφιση και νέου επαχθέστερου μνημονίου, σας καθιστούμε υπεύθυνους και υπόλογους έναντι του Ελληνικού Λαού και ενός εκάστου των θιγομένων πολιτών, εάν με την ψήφο, συναίνεση ή την ανοχή σας ψηφιστεί από την Ελληνική Βουλή, οποιοδήποτε νέο μνημόνιο. Σας δηλώνουμε ότι θα ασκήσουμε ποινική δίωξη για οποιαδήποτε εθνική, ηθική ή υλική βλάβη ή απώλεια ζωής από ενδεχόμενο δόλο προκύψει σε βάρος των Ελλήνων Πολιτών.

Σας κάνομε επίσης γνωστό ότι επιφυλασσόμαστε για οποιαδήποτε εθνική, ηθική ή υλική βλάβη ή απώλεια ζωής από ενδεχόμενο δόλο έχει ήδη προκύψει σε βάρος των Ελλήνων Πολιτών λόγω της εφαρμογής του πρώτου μνημονίου ή λόγω εξουσιοδότησης από εσάς τρίτου για την ψήφισή του.

Ο Ελληνικός Λαός θα αναζητήσει και θα τιμωρήσει τους υπαίτιους μιας κοινωνικής-εθνικής καταστροφής που μπορεί να αποβεί χειρότερη από αυτές του 1922 του 1974 ή ακόμη και του 2ου παγκοσμίου πολέμου.

Με τη ρητή επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μας αρμόδιος δικαστικός επιμελητής να επιδώσει νόμιμα την παρούσα σ' αυτούς που απευθύνεται, προκειμένου να λάβουν γνώση και για τις νόμιμες συνέπειες.

Ηράκλειο, 02/06/2011"


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ Μ. ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ

"Αγαπητοί φίλοι και συναγωνιστές,

με χαροποιεί ιδιαίτερα η επιστολή σας, διότι θεωρώ πως η κινητοποίηση και συμμετοχή των πολιτών, του λαού γενικότερα, στις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στη χώρα μας, ιδιαίτερα στην σημερινή συγκυρία, αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα λύσεων και διεξόδου σε προοδευτική κατεύθυνση, προς όφελος των εργαζομένων και των συμφερόντων της Ελλάδας.

Αγαπητοί φίλοι,

γνωρίζετε πολύ καλά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και εγώ προσωπικά ως βουλευτής Ηρακλείου καταψηφίσαμε το Μνημόνιο και την δανειακή σύμβαση.

Επίσης γνωρίζετε πολύ καλά ότι εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ και εγώ προσωπικά ως βουλευτής, με τις τοποθετήσεις μας στην Βουλή, σε ανοιχτές λαϊκές συγκεντρώσεις, στα μέσα ενημέρωσης εκφράσαμε όχι μόνο την αντίθεσή μας, αλλά και την έντονη ανησυχία και πρόβλεψή μας για τα καταστρεπτικά για τους εργαζόμενους και την χώρα αποτελέσματα εφαρμογής του Μνημονίου.

Αναφερθήκαμε συγκεκριμένα και αναλυτικά στους λόγους, μεταξύ των οποίων και αυτοί που αναφέρονται στην επιστολή σας, που μας οδηγούσαν σε αυτήν την πρόβλεψη.

Δυστυχώς η ζωή μας επιβεβαίωσε.

Γι’ αυτό θεωρώ θετική την παρέμβασή σας, συντάσσομαι μαζί σας και συνυπογράφω την επιστολή, την αγωνία και την διάθεσή σας για το κοινό μας μέλλον.

Αγαπητοί συναγωνιστές,

σας ζητώ, αν το κρίνετε και εσείς σκόπιμο, να συναντηθούμε, να συζητήσουμε, να συντονιστούμε.

Έτσι κι αλλιώς θα βρεθούμε απ’ την ίδια πλευρά, στο ίδιο μετερίζι στους αγώνες που αναπτύσσονται στους δρόμους και στις πλατείες της χώρας, στους αγώνες και στις μάχες που ωριμάζουν κι έρχονται για το καλό και τα συμφέροντα των εργαζομένων και της χώρας μας.

Σχετικά με το συζητούμενο αυτό το διάστημα «μεσοπρόθεσμο» πρόγραμμα της κυβέρνησης και το νέο δάνειο, είστε μάρτυρες της ολοκληρωτικής αντίθεσή του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτό και της σίγουρης καταψήφισής του όταν και εάν έρθει στη Βουλή."




Η ανεργία στο 16,2%, δηλαδή οκτακόσιες χιλιάδες άνεργοι, στην πραγματικότητα, ένα εκατομμύριο.Βόμβα.

Στους νέους η ανεργία στο 42% -ο ένας στους δύο! Δεν υπάρχει σπίτι -πλην Συβαριτών χωρίς άνεργο, ή ανέργους.

Βόμβα.

Και οι Δωσιπάτριδες πουλάνε τα όπλα της χώρας, ενέργεια, λιμάνια, δρόμους, νερά, αεροδρόμια για να προσπορισθούν πόρους για τους τόκους δύο-τριών-πέντε ετών. Κι ύστερα;

Οχι! δεν θυσιάζεται κατά εκατόμβες ο λαός προκειμένου να υπάρξει μια έστω αμυδρή ελπίδα για το αύριο, εξουθενώνεται συστηματικώς κι ενσυνειδήτως για να ξαναγίνει σκλάβος. Στο διηνεκές.

Είμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση και οι Ελληνες πολίτες, ο λαός, ηττάται από πεμπτοφαλαγγίτες ταγούς κι ανδράποδα…

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει.

Πρέπει να φύγει, είναι παράνομος. Επέβαλε το Μνημόνιο με κοινοβουλευτικό πραξικόπημα και τώρα πάει να κάνει το ίδιο με το «Μεσοπρόθεσμο».

Πρέπει να φύγει, είναι ψεύτης. Είπε ψέματα στον Ελληνικό Λαό, ότι «υπάρχουν τα λεφτά», για να υφαρπάξει την εξουσία.

Πρέπει να φύγει, είναι συνωμότης. Είχε μυστικές επαφές με την Γκόλντμαν Σακς, τον Στρος-Καν και Κύριος οίδε ποιους άλλους, πίσω από την πλάτη, του λαού, του κόμματός του, όλων των θεσμών.

Πρέπει να φύγει, είναι συκοφάντης. Διέσυρε τους Ελληνες διεθνώς ότι είναι «τεμπέληδες κι άχρηστοι» και συνεχίζει να το κάνει.

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ανδρείκελο. Εφερε στη χώρα Διευθυντήριο την Τρόικα και την κατέστησε φόρου υποτελή στους Τοκογλύφους εσαεί.

Πρέπει να φύγει, είναι βλαξ ή βαλτός. Μετέτρεψε το πρόβλημα δανεισμού της χώρας σε κρίση χρέους που απειλεί την ίδια της την υπόσταση και το αυτεξούσιον.

Πρέπει να φύγει, είναι ανίκανος. Δεν αντιμετώπισε τη φοροδιαφυγή, δεν σταμάτησε τη σπατάλη, δεν έκανε τίποτα για να υπάρξει οποιουδήποτε τύπου ανάπτυξη.

Πρέπει να φύγει, είναι ανάλγητος. Εφαγε τις συντάξεις, διέλυσε το Ασφαλιστικό, δημιούργησε τη γενιά των 500 ευρώ, χαράτσωσε, ξαναχαράτσωσε και εξακολουθεί να χαρατσώνει τον λαό, νέκρωσε την αγορά κι έφθασε την ανεργία στα ύψη -με έναν στους δύο νέους να ‘ναι άνεργος.

Πρέπει να φύγει, είναι πουλητάρι. Πουλάει τη ΔΕΗ, τα ύδατα, τα πάντα, αφοπλίζει τη χώρα από κάθε εργαλείο ανάπτυξης, συρρικνώνει τα ΑΕΙ -ό,τι αγγίζει το κάνει κάρβουνο.

Πρέπει να φύγει, είναι δειλός. Δεν τολμάει να ανακηρύξει ΑΟΖ, φέρεται στην Τουρκία σαν να βρίσκεται η Ελλάδα υπό καθεστώς Σχεδίου Ανάν και αντιμετωπίζει το Βερολίνο ως άλλη Κομαντατούρ.

Πρέπει να φύγει, είναι επικίνδυνος. Αντιμετωπίζει όλα τα προβλήματα της χώρας, εσωτερικά και διεθνή, στη βάση της προσωπικής του ατζέντας, εκτός ιστορικού πλαισίου και θεσμών.

Πρέπει να φύγει, είναι ένας ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης, ανελλήνιστος, περιβεβλημένος από έναν εσμό κολλητάρια, τυχάρπαστους, απίθανους και τυχοδιώκτες. Φίλους, συμβούλους -Ελληνες και ξένους- ένα «περιβάλλον» εκτός πάσης λογοδοσίας κι ελέγχου.

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, δεν είναι σοβαρός. Είναι ικανός μόνον για όπενγκοβ και λοιπά καραγκιοζιλίκια, ενώ ταυτοχρόνως είναι ένας κοινός καλοπερασάκιας, που τρώει σούσι, ενώ εξαθλιώνει τον κοσμάκη, ένας ελαφρόμυαλος που πάει ανέμελος στα γυμναστήρια, ενώ έχει βυθίσει τη χώρα στην κατάθλιψη και τους νέους στην απελπισία.

Ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει, είναι ολετήρας. Τα μέτρα που παίρνει και ξαναπαίρνει δεν είναι μόνον καταστροφικά, είναι ατελέσφορα. Ενώ δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, οδηγούν την Ελλάδα απ’ την αιχμαλωσία στην εξουθένωση κι εν τέλει στον διαμελισμό της…

Τα εξ Εσπερίας νέφη μαύρα κι άραχλα, οι καιροί ου μενετοί, ο Παπανδρέου πρέπει να φύγει…

Εδώ και τώρα.


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
Και για όσους δεν κατάλαβαν, θα γίνει του Κουτρούλη το πανηγύρι. Στην περίπτωση που θα χρησιμοποιηθούν οι λεγόμενοι «τεχνοκράτες» στην κυβέρνηση ή στην, ακόμη χειρότερη – αν και δεν ξέρουμε πια ποιο είναι το χειρότερο – περίπτωση, που θα σχηματιστεί μια κυβέρνηση τεχνοκρατών.

Πάει αρκετός καιρός που έκανε την εμφάνισή της η καινούργια καραμέλα. Δεν ήταν και δύσκολο να υιοθετηθεί από τον κόσμο.

Αγανακτισμένοι, απογοητευμένοι, απελπισμένοι καθώς είναι όλοι, ψάχνουν μια σανίδα σωτηρίας για να πιαστούν μες το τρικυμισμένο πέλαγος.

Κοιτάνε γύρω τους και βλέπουν το χάος. Κοιτάνε το χθες, το σήμερα, το αύριο και βλέπουν παντού συντρίμμια, σωρούς ερειπίων και πάνω τους στρογγυλοκαθισμένη επίμονα η απόλυτη ανικανότητα.

Οπότε, ρίχνει κάποιος μια ιδέα και μέσα στην απελπισία τους όλοι δηλώνουν έτοιμοι να δοκιμάσουν την καινούργια συνταγή.

Αν το κάνουν, θα διαπιστώσουν ότι πρόκειται για καθάρσιο.

Κατ’ αρχήν, επειδή αυτή τη στιγμή που μιλάμε ΕΧΟΥΜΕ κυβέρνηση τεχνοκρατών.

Ως τεχνοκρατικό είχε διαφημιστεί το σημερινό οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου με τον πρότερο τεχνοκρατικό βίο του στις Βρυξέλλες. Ο κ. Σαχινίδης με τις σούπερ σπουδές στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η καθηγήτρια κ. Κατσέλη. Και μια πλειάδα εγχώριων και ξένων συμβούλων.

Ως τεχνοκράτισσα μπήκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας η κ. Παναρίτη. Για να μας φέρει την εμπειρία της από το εξωτερικό – έτσι δεν έλεγαν; Μετά την ξέχασαν και τώρα δίνει κι’ αυτή τις συμβουλές της δια… ραδιοφωνικών συνεντεύξεων.

Έτσι προβλήθηκαν, έτσι διαφημίστηκαν, έτσι αναρριχήθηκαν.

Από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ποτέ ότι προσελήφθησαν για τις συγκεκριμένες θέσεις επειδή ήσαν μεγάλοι πολιτικοί νόες.

Σαν τώρα θυμάμαι τα δημοσιεύματα της προεκλογικής περιόδου: Το οικονομικό επιτελείο του Γιώργου. Και από κάτω, πλάκα τα τεχνοκρατικά γαλόνια. Και τα σλόγκαν: Έχουμε τις λύσεις. Παίζουμε τις κρίσεις στα πέντε δάχτυλα. Θα αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα με τρεις, πέντε, επτά κινήσεις – πάντα οι μονοί αριθμοί προσφέρονται για την προπαγάνδα.

Για τι είδους τεχνοκράτες μιλάμε τώρα; Άλλους; Θα δοκιμάσουμε κι’ άλλους;

Και αυτοί οι «άλλοι» θα συνυπάρχουν με τους παλαιοπασόκους; Θα τους δίνουν οδηγίες; Θα τσακώνονται για λογαριασμό τους με τους συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ;

Δεν θα είναι εκλεγμένοι και θα λένε στον κόσμο πώς να σφίγγει κι’ άλλο το ζωνάρι; Θα αναλάβουν την βρώμικη δουλειά; Θα τρώνε αυτοί τις ντομάτες, τις μούντζες και τις αποδοκιμασίες; Θα μπαίνουν στα γραφεία τους και θα μένουν εκεί αποκλεισμένοι από τους Αγανακτισμένους;

Γι’ αυτό σας λέω, θα γίνει του Κουτρούλη το πανηγύρι. Αν, βέβαια, βρεθεί κανένας που θα αναλάβει να βγάλει το φίδι από την τρύπα.

Είναι προφανές πως το πολιτικό σύστημα, ανίκανο να αντιμετωπίσει την έκρηξη οργής, ανίκανο να φέρει βόλτα στους «πελάτες» του, επιχειρεί το στρίβειν δια του αρραβώνος.

Το παράδειγμα της Ιταλίας

Φυσικά, και γι’ αυτήν την περίπτωση υπάρχει προηγούμενο. Ιταλικό, φυσικά.

Η Ιταλία απέκτησε για πρώτη φορά κυβέρνηση τεχνοκρατών από τον Απρίλιο του 1993 ως τον Μάιο του 1994 υπό τον Κάρλο Ατσέλιο Τσιάμπι (τον μετέπειτα Πρόεδρο της Δημοκρατίας), διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας από το 1979 ως το 1993 – σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Είναι αδύνατον να φανταστεί κανείς τι έγινε επί των ημερών του στην Ιταλία. Μύλος. Η χώρα παρέλυσε. Οι «σοφοί» υπουργοί του όχι μόνο δεν έπαιρναν καμιά (τεχνοκρατική) απόφαση, αλλά οι φάκελοι, τα χαρτιά και τα νομοσχέδια παρέμεναν επί μήνες σωροί στα γραφεία τους, διότι δεν τολμούσαν να τα παρουσιάσουν στη Βουλή και στη Γερουσία των εκλεγμένων.

Τελικά η κυβέρνηση έπεσε, στην εξουσία βρέθηκε ο Μπερλουσκόνι για επτά μόλις μήνες, στη διάρκεια των οποίων ως υπουργός των Οικονομικών υπηρέτησε ο Λαμπέρτο Ντίνι, οικονομολόγος και στέλεχος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπεύθυνος για την Ιταλία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Μάλτα και αργότερα στέλεχος της κεντρικής τράπεζας της Ιταλίας.

Μετά την πτώση της βραχύβιας εκείνης κυβέρνησης Μπερλουσκόνι, που και εκείνος είχε υποπέσει στο… τεχνοκρατικό αμάρτημα, ο τεχνοκράτης Ντίνι, (πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, για να μην ξεχνιόμαστε), πήρε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον Πρόεδρο Σκάλφαρο.

Βρέθηκε στον πρωθυπουργικό θώκο χάρη στην ψήφο της Κεντροαριστεράς (το δικό του κόμμα, η δεξιά απείχε) και σχημάτισε και αυτός μια αμιγώς τεχνοκρατική κυβέρνηση.

Φυσικά, έπεσε κι’ αυτός με μεγάλο κρότο και το 1995 κυβέρνηση σχημάτισε ο Ρομάνο Πρόντι, με τον κεντροαριστερό συνασπισμό της «Ελιάς», στον οποίο είχε στο μεταξύ ενταχθεί ο Ντίνι (πρώην δεξιός, για να μην ξεχνάμε και τον αχταρμά της συναίνεσης, σύγκλισης και κοινών στόχων), με το κόμμα που στο μεταξύ είχε ιδρύσει, υπό την ονομασία «Ιταλική Ανανέωση».

«Τεχνοκράτες» είχε χρησιμοποιήσει κι’ αυτός στην δική του κυβέρνηση, ως επικεφαλής της Κεντροαριστερής Συμμαχίας της «Ελιάς», με αποτέλεσμα αυτή να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη και ο Πρόντι να παραιτηθεί.

Και ο ίδιος ο άλλωστε, ως τεχνοκράτης προβλήθηκε και επικράτησε. Ως «Ιλ Προφεσσόρε» (ο καθηγητής) έγινε γνωστός. Με σπουδές στο London School of Economics και στο Στάνφορντ, καθηγητής Βιομηχανικής Πολιτικής στο πανεπιστήμιο της Μπολόνια, διοικητής της κρατικής εταιρίας που είχε υπό τον έλεγχό της όλες τις ΔΕΚΟ.

Θέλετε να μάθετε τι έγινε στην Ιταλία και επί των ημερών του; Χαμός! Το απόλυτο χάος. Δεν υπέγραφε κανείς τίποτε. Το μόνο του επίτευγμα (που είναι φανερό ότι θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα), η είσοδος της Ιταλίας στο ευρώ, με την βοήθεια του Τσιάμπι, που στο μεταξύ τον είχε διορίσει υπουργό των Οικονομικών.

Από κει και πέρα, η Ιταλία απλώς έπαψε να κυβερνάται – σας θυμίζει τίποτε αυτό;

Μετά την παραίτησή του, ο Πρόντι βρήκε άλλη τεχνοκρατική θέση, ως Πρόεδρος της Κομισιόν, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο, στον Μάσσιμο Ντ’ Αλέμα πρώτα και στον Μπερλουσκόνι μετά.

Πέντε χρόνια αργότερα, επέστρεφε στην ιταλική πολιτική σκηνή και ξανάρχιζε τα ίδια. Ξαναπαραιτήθηκε το 2007, όταν έχασε την πλειοψηφία στη Γερουσία.

Ακολούθησε νέα περίοδος αστάθειας με τον Πρόεδρο Ναπολιτάνο να προσπαθεί να σχηματίσει – και αυτός – κυβέρνηση τεχνοκρατών. Είχε συνομιλίες ακόμη και με τον (τεχνοκράτη) πρώην Επίτροπο Μάριο Μόντι, ακόμη και τον διοικητή της κεντρικής τράπεζας (και οσονούπω επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) Μάριο Ντράγκι – μήπως σας θυμίζει τίποτε κι’ αυτό;

Φυσικά, δεν βρέθηκε κανένας τρελός για να δεχθεί και η εντολή κατέληξε ξανά στον Πρόντι, που τελικά πήρε οριακά ψήφο εμπιστοσύνης από την Γερουσία, καθώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν ήθελε ούτε να ακούσει το ενδεχόμενο επανάκαμψης του Μπερλουσκόνι.

Στο μεταξύ, οι Ιταλοί δεν είχαν μάθει το μάθημά τους και μέσα στο απόλυτο χάος, ζητούσαν να φύγει ο Πρόντι και να σχηματιστεί μια κυβέρνηση αποτελούμενη εξ ολοκλήρου από τεχνοκράτες.

Από τεχνοκρατική περιπέτεια σε τεχνοκρατική περιπέτεια, όλα πήγαιναν τόσο καλά που και το κόμμα του Ντίνι και η ίδια η «Ελιά» απορροφήθηκαν από άλλο… φυτό, την «Μαργαρίτα»!

Πέρσι, σε μια από τις κρίσεις της κυβέρνησης Μπερλουσκόνι, έγινε και πάλι στην Ιταλία συζήτηση για το ενδεχόμενο να σχηματίσει κυβέρνηση ο Μάριο Ντράγκι, αντιπρόεδρος μέχρι το 2002 της Goldman Sachs βεβαίως, διοικητής της κεντρικής τράπεζας και, όπως είπαμε, επικεφαλής της ΕΚΤ από τον προσεχή Οκτώβριο.

Όπως ήταν αναμενόμενο από μια γάτα του είδους του, αντιστάθηκε σθεναρά. Διαφορετικά, τώρα δεν θα όδευε προς την ΕΚΤ, αλλά προς την… έξοδο.

Η «Σίβυλλα» (http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.com/2011/06/o_09.html), θυμήθηκε τις προάλλες τι έλεγε για τους τεχνοκράτες ο Ανδρέας Παπανδρέου:

«Ο τεχνοκράτης δεν έχει συνείδηση, δεν έχει τοποθέτηση μέσα στην κοινωνική δομή. Είναι πληρωμένο χέρι. Είναι όπως πληρώνεις κάποιον για να κάνει μια δολοφονία. Πληρώνεις τον τεχνοκράτη να σου βγάλει τη δουλειά. Λοιπόν, “τεχνοκράτης” δεν είναι ουδέτερη λέξη».

Τον ανακάλυψε, όμως, ο γιος του. Και πολλοί άλλοι, όπως φαίνεται. Έτοιμοι να ακολουθήσουν το παράδειγμα της Ιταλίας και την πορεία προς το νέο χάος.

Να θυμίσω; Η Ιταλία είναι μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές χώρες, έχει εργοστάσια, έχει την Φίατ, έχει αγροτική παραγωγή, κάθεται στα μεγάλα τραπέζια, εξάγει μεγάλα ονόματα της μόδας. Δηλαδή, αντέχει τους κραδασμούς.

Ακόμη και τους τεχνοκρατικούς. Εδώ δεν θα γίνει απλώς του Κουτρούλη ο γάμος.

Εδώ – τώρα που το καλοσκέφτομαι - αν κάποιοι τεχνοκράτες αναλάβουν να εφαρμόσουν μνημόνια (1,2,3 και ούτω καθεξής), θα ψάχνουμε αν το κεφάλι μας βρίσκεται στους ώμους μας…

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε εμείς οι Έλληνες αυτή τη στιγμή, είναι πρόβλημα πολυδιάστατο. Χονδρικά όμως, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τρεις είναι οι βασικές πλευρές αυτού του προβλήματος:

1) Το σταθερό νόμισμα

Στην πρώτη θέση έρχεται η ίδια η Ευρωζώνη. Η καθιέρωση ενός κοινού νομίσματος μεταξύ ορισμένων ανεξάρτητων κρατών αποτελουμένων από διαφορετικά έθνη και μάλιστα διαφορετικής παραγωγικής ισχύος και με διαφορετικά δημοσιονομικά μοντέλα, ήταν ένα εκ γενετής πρόβλημα που αργά ή γρήγορα θα κατέληγε εδώ που φτάσαμε. Με λίγα λόγια όταν έχεις ένα σταθερό νόμισμα μεταξύ ενός κλειστού αριθμού διαφόρων κρατών, διαφορετικής παραγωγικής ισχύος και οικονομικής πειθαρχίας, είναι επόμενο ότι τα παραγωγικά αδύνατα κράτη θα εμφανίσουν ελλείμματα έναντι πλεονασμάτων που θα…. εμφανίσουν τα παραγωγικά εύρωστα κράτη. Αυτός είναι νόμος,.

Πως λύνεται το πρόβλημα αυτό; Μόνο με την δημιουργία ομοσπονδίας, ώστε να υπάρχει κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η οποία και θα αποφασίζει να κατευθύνονται κεφάλαια από τα πλεονασματικά ομόσπονδα κράτη προς τα ελλειμματικά. Αυτό είναι κάτι που περίπου λέει ο Τρισσέ, αλλά που φυσικά ποτέ δεν πρόκειται να γίνει και πάντως όχι αύριο.

2) Το πολιτικοικονομικό μας σύστημα

Η δεύτερη πλευρά του προβλήματος έχει να κάνει με το δικό μας εσωτερικό πολιτικοοικονομικό σύστημα. Το δικό μας μεταπολιτευτικό καθεστώς ή αλλιώς κρατικοδίαιτο «καθεστώς ΠΑΣΟΚ», όχι μόνο δεν ευνόησε την ανάπτυξη της ιδιωτικής οικονομίας, αλλά κρατικοποίησε σχεδόν τα πάντα, για να βολέψει την κομματική του πελατεία και να εδραιώσει τη μόνιμη πολιτική του κυριαρχία. Επόμενο ήταν, όλο αυτό το καθεστώς, να χρηματοδοτείται από δανεικά.

Σήμερα το καθεστώς ΠΑΣΟΚ υπογράφει εύκολα ότι μνημόνιο του δώσουν αρκεί να πάρει χρήματα με έναν και μοναδικό στόχο. Να διατηρηθεί όσο το δυνατόν αλώβητο το καθεστώς ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό στο τέλος αυτής της διαδρομής, τον λαό τον περιμένει η εξαθλίωση και τελικά η χρεοκοπία.

Η λύση εδώ είναι η άμεση αλλαγή του πολιτικού συστήματος.

3) Οι επιθέσεις εναντίον του ΕΥΡΩ

Η τρίτη πλευρά του προβλήματος έχει να κάνει με το ότι η Ελλάδα αποτελεί έναν κρίκο της αλυσίδας του ΕΥΡΩ που δεν πρέπει να σπάσει. Ακόμα και σήμερα αν σπάσει η αλυσίδα αυτή, το κόστος για την ΕΕ εκτιμάται ότι θα είναι περίπου μισό τρις ΕΥΡΩ. Άρα η Ελλάδα δεν πρέπει να πτωχεύσει, ούτε να βγει από το ΕΥΡΩ. Οι παράγοντες που θέλησαν να κάνουν κερδοσκοπικές και πολιτικές επιθέσεις εναντίον του ΕΥΡΩ χρησιμοποίησαν την Ελλάδα ως Κερκόπορτα. Επειδή όμως η ΕΕ έσπευσε να καλυφθεί, οι επιθέσεις επεκτάθηκαν στην Ιρλανδία και μετά στην Πορτογαλία για ενίσχυση της επίθεσης εναντίον του ΕΥΡΩ. Όσο όμως η ΕΕ θα συνεχίζει να κρατά την Ελλάδα στη ζωή, οι επιθέσεις θα επεκταθούν στην Ισπανία και την Ιταλία.

Τότε όμως η ΕΕ, η οποία τώρα προσπαθεί να κερδίσει χρόνο, μέσω της χρηματοδότησης της Ελλάδας, ώστε να μετατρέψει όλα τα ιδιωτικά ελληνικά χρέη σε διακρατικά για να εξασφαλιστεί, δεν θα αντέξει. Τότε φυσικά θα αφεθεί και η Ελλάδα στην τύχη της.

Όμως, γιατί μέχρι τότε εμείς να έχουμε εξαθλιωθεί και να έχουμε χάσει τόσο την Δημόσια περιουσία, όσο και τις ιδιωτικές μας περιουσίες (χρήματα και ακίνητα);; Δηλαδή ότι μας έχει μείνει από παραγωγική δυνατότητα;;http://www.blogger.com/img/blank.gif

Αυτή θα είναι η μεγάλη προδοσία του ελληνικού πολιτικού συστήματος προς το λαό, συν το γεγονός ότι το υπεύθυνο καθεστώς προσπαθεί να διασωθεί το ίδιο εξαθλιώνοντας το λαό και όχι να ενισχύσει την ιδιωτική οικονομία.

Η λύση εδώ είναι ο πραγματικός εκβιασμός της ΕΕ για άμεση στάση πληρωμών μέσα στην Ευρωζώνη.

  • Ο Δίας ήταν βοσκός σε Ελληνικά αλώνια;

Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει πως η απελευθέρωση των απολύσεων, οι μειώσεις των αποζημιώσεων, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας και οι περικοπές στον ιδιωτικό τομέα θα βοηθήσουν στα δημοσιονομικά του κράτους.

Πιθανότερο είναι να βοηθήσουν τις τσέπες των εργοδοτών οι οποίοι με τη σειρά τους θα δώσουν τον οβολό τους στο “πολιτικό προσωπικό” της χώρας (για μεγαλοεργοδότες μιλάμε έτσι, όχι για το μπακάλη της γειτονιάς μας).

Αυτή δεν είναι χώρα αλλα η πλατεία της αλανιάρας κότας.

Τρελλά πράγματα ακούμε γύρω μας.

Εφοριακοί λέει με μισθό 50.000 ευρώ το χρόνο βρέθηκαν με αδικαιολόγητα πολύ μεγάλες περιουσίες.

Αυτό το 50.000 μου ακούστηκε κάπως...

Γνωρίζω προσωπικά καθηγητές σε Γυμνάσια και Λύκεια της χώρας με εισόδημα πολύ λιγότερο από το μισό αυτών των κυρίων.

Για επιστήμονες μιλάμε έτσι... Οχι για ουτιδανούς κομπιναδόρους!!!

Πολλοί δε απο αυτούς στα πρώτα (πολλά χρόνια) της υπηρεσίας τους μετακινούνται πολλά χιλιόμετρα την ημέρα για να μορφώσουν τα παιδιά μας.

Με υψηλό φρόνημα και πλήρη επίγνωση (στο μεγάλο τους ποσοστό) του λειτούργηματός τους.

Σχεδόν όλος ο μισθός σε βενζίνες και φθορές.

Και όμως είναι "μονίμως στη μπούκα", όπως λένε στο χωριό μου.

Ισως επειδή προέρχονται απο τη ραχοκοκκαλιά της Ελλάδας και κουβαλάνε στο DNA τους εκείνες τις αξίες των προγόνων μας που ενοχλούν, ίσως γιατί συνεχίζουν να αντιστέκονται.

Καλοβολεμένοι υπαλληλίσκοι, με αιχμή τους συνδικαλιστές τους απαίτησαν και πήραν προνόμια σε βάρος των υπολοίπων πολιτών έφαγαν, ήπιαν και τώρα το = (μαντέψτε... φραπές δεν είναι πάντως...)

Πηγή


Το νέο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας απλά μεταθέτει το ελληνικό πρόβλημα στο μέλλον, αναβάλλει την «αναπόφευκτη ημέρα της κρίσης» αφού στην καλύτερη περίπτωση, αντιμετωπίζει μόνο εν μέρει τις οικονομικές δυσκολίες της χώρας, προειδοποιεί ο Economist. Για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά το ελληνικό πρόβλημα, θα πρέπει να παρθούν μέτρα τόσο για την αφερεγγυότητα του κράτους όσο και για τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, εξηγεί το άρθρο. Και το νέο πακέτο διάσωσης μπορεί να κάνει κάποια πρόοδο σε θέματα ανταγωνιστικότητας, όμως, δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα φερεγγυότητας.

«Ως αποτέλεσμα, ακόμα και εάν οι Έλληνες κάνουν όλα όσα τους έχουν ζητηθεί (και αυτό είναι ένα μεγάλο «εάν»), μία άλλη κρίση θα έρθει πριν να περάσει καιρός», προειδοποιεί ο Economist. Μάλιστα, το δημοσίευμα διαπιστώνει ότι το momentum των μεταρρυθμίσεων μειώνεται τους τελευταίους μήνες. Από την άλλη, παρατηρεί ότι τα μέτρα λιτότητας πλήττουν την ανάπτυξη, και χωρίς ανάπτυξη η Ελλάδα δεν μπορεί να ξεπεράσει την κρίση. «Ζητώντας από τους Έλληνες να κάνουν πολλά και γρήγορα, υπάρχει ο κίνδυνος ότι οι διασώστες τους θα το παρακάνουν».

Σύμφωνα με τον Economist, το μεγαλύτερο πρόβλημα με το νέο πακέτο διάσωσης είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει το ελληνικό χρέος, αφού όταν και αυτό το πρόγραμμα τελειώσει, η χώρα θα χρωστά περισσότερα από όσα θα μπορούσε να αποπληρώσει.

  • Έτσι η κρίση θα γίνει ευκαιρία (για τους Πεινωσέτ) και θα μπορέσουμε να βγούμε από την κρίση, όταν "ολοκληρωθεί" η "ευκαιρία"!!!
Η αρχή έγινε στην Χιλή με τον Αουγκούστο Πινοσέτ. Η ιστορία δυστυχώς επιφύλασσε ένα άσχημο παιχνίδι στην Ελλάδα. Μετά από 34 χρόνια δημοκρατικής (!!!!!) μεταπολίτευσης, η Ελλάδα έπεσε και πάλι στα χέρια δικτακτόρων, με επικεφαλής τον Γ. Πεινοσέτ Παπανδρέου.

Η κατευθυνόμενη κυβέρνηση του Ελληνόφωνου πρωθυπουργού με εβραϊκές ρίζες από μητέρα και πατέρα Γ. Πεινοσέτ Παπανδρέου κατάφερε το ακατόρθωτο. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα και εντελώς αναίμακτα, χρησιμοποιώντας τα νέα μεγάλα όπλα της ανθρωπότητας όπως η ανθρώπινη “μάσκα” του κακομοίρη, το σπρώξιμο από τα φίλια ΜΜΕ, η προπαγάνδα τύπου “λεφτά υπάρχουν” αφού οι “κηδεμόνες” του ΔΝΤ του τα είχαν εξασφαλίσει μέσα από μυστικές συνομιλίες (όπως αποκάλυψε ο καμαριερόπληκτος εβραιογάλλος Σ. Καν), η “δικαιολογία” τύπου Ευρώπη και υποχρέωσεις μας λόγω Ευρώ κ.α, κατάφερε να εγκαταστήσει μια σύγχρονη δικτακτορία πρότυπο.

Το Loutraki One πάντοτε πρωτοπόρο σε προτάσεις αξιοποίησης για το γενικό καλό προτείνει μια σειρά μέτρων που χωρίς κόστος για τους πολίτες μπορούν να οδηγήσουν την χώρα έξω από την κρίση.
Μέτρο 1: Προβολή και προώθηση του επιτυχούς μοντέλου προτύπου για την αναίμακτη δημιουργία δικτακτοριών.

Μέτρο 2: Συμφωνία επέκτασης του επιτυχημένου μοντέλου σε όλο τον κόσμο μέσω franchise και συμβάσεων δικαιόχρησης. Οι νέες ενδιαφερόμενες χώρες θα πληρώσουν ένα αρχικό τίμημα “joining fee” το οποίο θα μας εξασφαλίσει σημαντική ρευστότητα για το επόμενο διάστημα.

Μέτρο 3: Οι χώρες μέλη θα πληρώνουν ένα ποσοστό επί των εσόδων ως ποσοστό δικαιόχρησης “royalty fees”, το οποίο με την πλευρά του η πλευρά του Ελληνόφωνου πρωθυπουργού θα δώσει ως εγγύηση “collateral” στους δανειστές για την αποπληρωμή των δανείων και την μείσωση των spreads.

Άλλα Μέτρα: Η κυβέρνηση “Πεινοσέτ” μπορεί επιπλέον να υλοποιήσει και άλλα μέτρα, τα έσοδα των οποίων μπορούν να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη και την κοινωνική πολιτική, όπως Συνεδριακός Τουρισμός με συνέδρια εκπαίδευσης στα πρότυπα συστήματα διακυβέρνησης ή με προγράμματα εκπαίδευσης προπαγάνδας και χρήσης των ΜΜΕ για την διαμόρφωση άποψης ούτως ώστε οι πολίτες να αισθάνονται όμορφα που τους βιάζουν και τους αφήνουν να πεινάνε, και άλλα καινοτόμα προγράμματα που μόνο η κυβέρνηση (;) Πεινοσέτ μπορεί να τους μάθει.

Το μόνο που με φοβίζει είναι ότι μετά και από αυτήν την “χούντα” θα έρθει πάλι “μεταπολίτευση”!!!

Και αίφνης βρέθηκαν άλλα 100 δισεκατομμύρια ευρώ και ίσως βρεθούν ακόμη περισσότερα στην πορεία για να μας …σώσουν. Αφού το κόλπο της συναίνεσης δεν φτούρησε, πέρασαν πολύ γρήγορα στον εκβιασμό: έχουμε λεφτά μόνο μέχρι τον Ιούνιο, υπογράψτε με κλειστά μάτια να ξεπουλήσουμε να τελειώνουμε. Και όταν είδαν τις πλατείες να γεμίζουν και να μην αδειάζουν, ήρθε μάνα εξ …Ευρώπης, και ρευστό, πολύ ρευστό!!!

Τόσα λεφτά; Που βρέθηκαν τόσα λεφτά ξαφνικά;

Και όταν ο Σαμαράς στις πρόσφατε συναντήσεις στύλωσε τα πόδια απέναντι στους Ευρωπαίους και είπε ξανά ΟΧΙ σε επιπρόσθετο δανεισμό και στραγγαλισμό της χώρας, ξανάρχισε ο εκβιασμός. Δεν πρόλαβε να γυρίσει από Βρυξέλες και νέος εκβιασμός! Σήμερα δεν δίνουν τη δόση! Τα χρήματα ξαφνικά χάθηκαν.

Κάθε μέρα και ένας νέος εκβιασμός!

Και όλοι να ασχολούνται με μας! Από τον Πλανητάρχη, μέχρι όλα τα έγκυρα οικονομικά έντυπα του πλανήτη! Από τους ισχυρούς των funds μέχρι όλους τους καθηγητές οικονομίας και διανοητές της υφηλίου!

Τέτοια πρεμούρα με την Ελλάδα; Τέτοια αγάπη για τους Έλληνες;

Θυμήθηκα ξανά το κλασσικό western του Sergio Leone “Κάποτε στην …Δύση”. Ένα κομμάτι άγονης γης απ΄οπου θα περάσει ο χρυσοφόρος σιδηρόδρομος, ένας πλούσιος γαιοκτήμονας που το ορέγεται, η εξόντωση του αγρότη ιδιοκτήτη, οι εκβιασμοί.

Όταν άρχισε η κρίση, όλοι μας απαξίωναν δηλώνοντας ότι αποτελούμε μόνο 2,6% του ΑΕΠ της Ευρώπης. Ψιλά πράγματα. Όσο ένα από τα μικρά κρατίδια της κραταιής Γερμανίας! Δεν τους ένοιαζε τότε και θεώρησαν με ένα μνημόνιο, βοηθούντος και του ΔΝΤ θα την έβγαζαν καθαρή. Λίγο η κυβέρνηση που παραδόθηκε αμαχητί, λίγο ο εκφοβισμός μεσω των τριών καμπαλέρος που κάθε τόσο έκαναν περιπολία στα υπουργεία, λίγο το πάγωμα του κόσμου, θεώρησαν ότι ήταν ικανά να μας δέσουν χειροπόδαρα.

Αλλά η συνταγή δεν έβγαινε από την αρχή. Ήταν λάθος σχεδιασμένη. «Η επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές κεφαλαίου εντός του 2012, όπως προέβλεπε το υφιστάμενο πρόγραμμα, φαίνεται κάτι παραπάνω από ανέφικτη», δήλωσε ο Σόιμπλε.

Εξουθένωναν τον λαό και στραγγάλιζαν την ανάπτυξη. Με πρόθεση;

Μας δάνειζαν αβέβαια χρήματα αλλά …έπαιρναν πίσω γη! Κάθε είδους γη. Στο κέντρο, παραμεθόριο, ακόμη και ιερή γη! Γνώριζαν άραγε όταν ψήφιζαν Ναι στο Μνημόνιο Ι, τι παραχωρούσαν οι κοι. εκπρόσωποι του Έθνους;

Ένα χρόνο μετά και ενώ όλοι πια γνωρίζουν ότι και η δεύτερη συνταγή δεν βγαίνει επ’ ουδενί, συμφωνούν να μας ξαναδανείσουν.

Ξανά αβέβαια χρήματα αλλά αυτή τη φορά τα θέλουν όλα. Εδώ και τώρα. Και τα πάνω από τη γη και τα κάτω. Και τα πάνω από τη θάλασσα και τα κάτω. Όλα!

Και άρχισαν ήδη να τα παίρνουν. Πριν ακόμη υπογράφει το μεσοπρόθεσμο πήραν το 10% του ΟΤΕ για 400 εκατομμύρια όταν το 30% πουλήθηκε στους ιδίους για 4 δις. Κάτι λιγότερο από το ένα τρίτο της τιμής. Τζάμπα πραμα, τόσο τζάμπα που το χλεύασε και η Wall Street Journal.

Η Ελλάδα είναι πλούσιο κράτος με μεγάλη περιουσία και μπορεί να εξυπηρετήσει το χρέος της πουλώντας, δηλώνουν αυθαδώς οι «αδελφοί» ευρωπαίοι!

Και εδώ είναι το ζουμί: ποιο χρέος; Ανέλυσε ποτέ κανείς της κυβέρνησης ποιο είναι ΑΚΡΙΒΩΣ το χρέος μας; Τι ακριβώς πληρώνουμε τόσα χρόνια σε τοκοχρεολύσια; Ότι το 80% του χρέους είναι τόκοι; Ποτέ δανειστήκαμε τι, και ποτέ λήγουν τα δάνεια; Ως πότε θα ζούμε μόνο με δανεικά χωρίς ανάπτυξη;

Αναλογίζονται οι «αδελφοί» ευρωπαίοι τι ακριβώς θα ΤΟΥΣ συμβεί αν γίνει στάση πληρωμών εντός της ζώνης του Ευρώ;

Έχουν καταλάβει ότι παίζουν επικίνδυνα με το εύθραυστο του εγχειρήματος «ευρωπαϊκή ενοποίηση»;

Ας σταματήσουν λοιπόν το σκωτσέζικο ντους, τώρα σας δανείζουμε, τώρα όχι. Και ας αναλογιστούν τις δίκες τους ευθύνες για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η Ευρώπη. Και ας αναλογιστούν ότι όταν οι μεγάλοι ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσιζαν την ενοποίηση της Ευρώπης, εννοούσαν την Ευρώπη των ΛΑΩΝ και όχι των ΤΡΑΠΕΖΩΝ! Εννοούσαν την Ενωμένη Ευρώπη της ευημερίας και όχι της «περιφερειακής» μιζέριας εις υγείαν του «κέντρου».

Ας αφήσουν λοιπόν και μας να συμμαζέψουμε το κράτος μας και να ρυθμίσουμε τα του οίκου μας. Πάντως όχι ξεπουλώντας τους τα πάντα, όσο-όσο. Και κυρίως όχι με αυτή την κυβέρνηση που στερείται πλέον της λαϊκής ετυμηγορίας.

Ο εκβιασμός και η απελπισία συνιστούν εκρηκτικό μείγμα! Και οι λαοί που φτάνουν στην απελπισία, αντιδρούν. Και εκρήγνυνται. Και όταν οι λαοί είναι ζωσμένοι με κοινό νόμισμα, η έκρηξη παρασέρνει στο χαμό όλους τους ζωσμένους!

Ας το έχουν υπ’ όψιν τους αυτό οι «φίλοι» ευρωπαίοι όταν κουνούν απειλητικά το δάχτυλο και όταν προσβάλουν ιερά και όσια χιλιάδων χρονών!

Σημείωση: Η ταινία του Sergio Leone τελειώνει με μια κλασσική μονομαχία μέχρι θανάτου και μια δικαίωση! Το κομμάτι της άγονης γης απ’ όπου πέρασε ο χρυσοφόρος σιδηρόδρομος παρέμεινε στους ιδιοκτήτες του!!!

Πηγή

  • Ο διχασμός που προσπαθούν να σπείρουν για μία ακόμη φορά στους Έλληνες, δεν θα περάσει

Όπως είναι σε όλους μας γνωστό, κάτω στην πλατεία βρίσκονται οι "σοφοί" πολίτες που όλα τα ξέρουν, και γι' αυτό πήραν την άδεια από τη σημαία να μας μορφώσουν και να αποφασίζουν για όλους τους υπόλοιπους, και πάνω βρίσκεται ο "όχλος" που δεν ξέρει τι του γίνεται και του χρειάζεται η καθοδήγηση. Οι κάτω λοιπόν, δεν τους φτάνει που μιλάνε σε μικρόφωνο, δεν τους φτάνει που τα μεγάφωνα τα έχουν στραμμένα προς τα πάνω (αλήθεια, αφού μεταξύ σας διαβουλεύεστε, εσείς δεν θα έπρεπε να θέλετε να σας ακούτε;) χθες έκαναν και το εξής δημοκρατικό. Έφεραν και κότσαραν μεγάφωνα σε όλο το μήκος του δρόμο, στο πάνω μέρος της πλατείας!!! Πρόσεξε, οι "δημοκρατικοί" το έκαναν αυτό, οι "δημοκρατικοί" και "σοφοί" πολίτες που βρίσκονται κάτω. Τι σκέφτηκαν λοιπόν, αυτοί οι δημοκράτες και σοφοί πολίτες: Είμαστε εδώ και συνδιαλεγόμαστε τόσον καιρό τώρα, κι εσείς οι πάνω, αυτοί που δεν ξέρετε τα στραβά σας, δεν κατεβαίνετε να μας ακούσετε; Θα σας βάλουμε τις ομιλίες μας απευθείας στ' αυτιά.

Φυσικά τα μεγάφωνα που κότσαραν στο δρόμο χθες, ξηλώθηκαν.

Μου έμειναν όμως κάποιες απορίες και θέλω οι σοφοί δημοκράτες να μου τις λύσουν.

Απο την πρώτη ώρα που ο Παπανδρέου μάς έφερε τη δικτατορία και μέχρι σήμερα, φτιάχτηκαν δεκάδες ομάδες αντιμνημονιακές. Σε ΟΛΕΣ δε, συμμετείχα, ήμουν με όλους, από την αρχή του αγώνα. ΟΛΕΣ αυτές οι ομάδες προσπαθούσαν ενάμισι χρόνο τώρα να μαζέψουν το πλήθος. Καμία δεν τα κατάφερε. Γιατί; (Δεν καταλαβαίνεις, θα σου κάνω τη μετάφραση). Γιατί ΟΛΕΣ οι ομάδες συνδιαλέγονταν. Αυτό αρέσει στους ομαδάρχες, αυτό θεωρούν λύση. Ο κόσμος λοιπόν πήγαινε στις ομάδες γιατί ήθελε να αγωνιστεί, τους βαριόταν (θανάσιμα όμως) και αποχωρούσε. Και έμεναν τελικά τρεις κι ο κούκος και αναγκαστικά το διέλυαν το μαγαζί...

Και είδες πώς βγήκε τελικά, ο κόσμος ο "απλός" (αυτοί τον λένε έτσι, τον λένε απλό γιατί θεωρούν τον εαυτό τους πιο πάνω -πιο έξυπνο, πιο άξιο, πιο μάγκα). Ο κόσμος λοιπόν ο "απλός" βγήκε χωρίς ομαδάρχη!!! Χωρίς οργάνωση. Χωρίς συντονισμό.

Κάτι θέλει να σας πει ο ποιητής, αλλά ΟΛΟΙ ΣΑΣ κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε.

Θα σας το κάνω λοιπόν λιανά (γιατί θέλετε δεν θέλετε, θα καταλάβετε). Δεν θέλουμε συνδικαλισμό. Δεν θεωρούμε κάποιον από εσάς άξιο για να μας τα φτιάξει, δεν θέλουμε να βγάλουμε από εσάς ηγεσίες. Δεν σας γουστάρουμε που μας θέλετε όλους ίδιους (όποιος δεν συμφωνεί με εσάς γιουχάρεται). Δεν σας θέλουμε γιατί αποσκοπείτε στη δόξα και όχι στον αγώνα, αυτόν καθαυτόν, που κάνουμε για την πατρίδα.

Ερώτηση: Μας έχετε πρήξει με το ενωτικό.. Τις Κυριακές αγαπητοί μου χρειάζεται κάποιος να μας μιλήσει για ένωση; Βλέπετε να διαφωνούμε (εμείς, ο "απλός" κόσμος) με κάποιον συμπολίτη μας; Ξέρετε γιατί τις Κυριακές δεν υπάρχει διχόνια, υπάρχει παλμός στον αγώνα και όσοι είναι εκεί το απολαμβάνουν; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΣΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΡΗΖΕΤΕ!

Τις καθημερινές παίρνετε τα πάνω σας, εμείς είμαστε μια χούφτα, εσείς έχετε καταλάβει και το πάνω μέρος με εκπροσώπους σας (ήδη φέρατε το θεατρικό της άμεσης δημοκρατίας σας και πάνω -αφού δεν ερχόμαστε εμείς, εκεί με το στανιό θα μας το μπαστακώσετε, για εσάς εμείς απλά δεν ξέρουμε τι θέλουμε, εσείς ξέρετε καλύτερα ποιο είναι το σωστό, οπότε τι σας μένει.. να μας το κάτσετε με το ζόρι). Δεν φτάνει που είμαστε μια χούφτα τις καθημερινές, είμαστε όλοι και πολύ καλοί άνθρωποι, είναι ο λόγος που δεν αντιδράμε. Δεν θέλουμε τσακωμούς. Και βρίσκετε την ευκαιρία να μας κάτσετε στο σβέρκο. Κάντε τα αυτά τις Κυριακές σοφοί μου, γιατί δεν τα κάνετε; Να βγείτε με τις ντουντούκες και τα μικρόφωνά σας, να μας συλλογικοποιήσετε; Αφού για εσάς είμαστε όχλος, δεν ξέρουμε αυτά που εσείς ξέρετε, και πρέπει να μας τα μάθετε. Γιατί δεν βγαίνετε τις Κυριακές να μας τα πείτε;

Μια άλλη ερώτηση. Ο λόγος που μιλάτε σε μικρόφωνο (και παλαμάκια, μαζί πάνε αυτά) στο πλήθος, είναι για να μας ενημερώσετε. Εμείς που είμαστε Σύνταγμα θεωρείτε ότι δεν ξέρουμε; Τότε γιατί είμαστε εκεί; Αν πιστεύετε ότι ο κόσμος χρειάζεται κάτι παραπάνω να μάθει, για να ξεκουνηθεί όπως λέτε από τον καναπέ, γιατί του μιλάτε στο Σύνταγμα; Γιατί μιλάτε σ' αυτόν που έχει ήδη βγει; Να πάτε στις γειτονιές κύριοι με την ντουντούκα σας να ενημερώσετε τον κόσμο για να έρθει Σύνταγμα. Αλλά στις γειτονιές... δεν θα έχετε κοινό (έδρανο, παλαμάκια), γι' αυτό δεν πάτε. Αρα ο σκοπός σας δεν είναι η ενημέρωση, αλλά μια θεσούλα για μετά. Μην αυταπατάστε, κολυμπηθρόξυλο δεν θα μείνει όρθιο. Όλα τα σκατά στον ίδιο βόθρο θα πέσουν.

Αλλη ερώτηση. Χθες που ήρθα να σας ζητήσω να κλείσετε τα πάνω μεγάφωνα (στην ομαδούλα σας των 30 ανθρώπων), μίλησα χωρίς μικρόφωνο και με άκουσαν οι πάντες. Φάνηκε από το γιουχάρισμα που μου ρίξατε. Πείτε μου παρακαλώ γιατί χρειάζεστε το μικρόφωνο (το βάθρο, τα παλαμάκια, πάντα ένα είναι όλα αυτά), αγνοί μου αγωνιστές;

Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει αλλά ο κόσμος σιγά-σιγά μειώνεται. Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει αλλά ο λόγος που φεύγει είναι οι κουραδο-ομιλίες σας. Δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει αλλά αν φύγει ο κόσμος, ο "ΑΠΛΟΣ", αυτοί θα νικήσουν. Άρα θα βγάλω λανθασμένα το συμπέρασμα ότι γι' αυτούς δουλεύετε;

Ενα άλλο πολύ δημοκρατικό που κάνουν οι δημοκράτες και σοφοί πολίτες, οι κάτω, είναι το εξής. Παίρνουν αποφάσεις (η παρεούλα των 30 ατόμων έτσι;) ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΟΜΩΣ, και θεωρούν ότι το πλειοψηφικό δικό τους αποτέλεσμα είναι γενικά η πλειοψηφία!!! (Κάτι δεν θυμίζει;). Με παράδειγμα. Οι σοφοί δημοκράτες οι κάτω, έθεσαν προς ψήφιση το θέμα με τις καντίνες. Αφού μαλλιοτραβήχτηκαν κάμποσο, αποφάσισαν ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΑ (τολμάς να πεις και κάτι άλλο;), ότι πρέπει να φύγουν οι καντίνες από το Σύνταγμα (;). Όμως αυτοί είναι 30 ανθρωπάκια, πώς θα κάνουν πράξη αυτό που ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΚΑ αποφάσισαν; Τι έκαναν λοιπόν οι δημοκράτες, σοφοί φίλοι μας. Εφεραν έναν δικό τους πάνω, τον έκαναν ντουντουκαδόρο του "απλού" (αδαή) κόσμου, και.. αφού ο δικός τους πρώτα πήγε με τα νερά των πάνω, κι έγινε φίλος μας, μας μπαστακώνει με το έτσι θέλω τις αποφάσεις των σοφών των αποκάτω... Για του λόγου το αληθές, προχθές, βγήκε ο ντουντουκαδόρος και είπε (στο ξαφνικό, στο άσχετο έτσι, εκεί που λέγαμε συνθήματα): "Τώρα όλοι μαζί θα πάμε ειρηνικά να διώξουμε τις καντίνες από την πλατεία"... Ετσι ακριβώς τα είπε, σαν να απευθύνεται σε δίχρονα. Ερώτηση: Αυτό δεν ονομάζεται δημαγωγία;

Κοίτα να δεις φίλε μου πώς την έχω δει. Επειδή ήττα τρως ΜΟΝΟ όταν παραιτείσαι του αγώνα, δεν έχω σκοπό να εγκαταλείψω το τερέν. Δεν θα με κάνεις εσύ ο άμαθος να φύγω από κούραση και τελικά ο εχθρός να νικήσει. Άρα τι μένει; Θα πάψεις εσύ να με ενοχλείς (αν δεν το κάνεις, με το στανιό θα σε παύσω εγώ). Όλων εσάς των ειδικών σας διαφεύγει η βασικότερη αρχή της δημοκρατίας, που αυτή είναι... ΤΑ ΟΡΙΑ.

Μετάφραση: Τα δικαιώματά σου σταματούν εκεί που αρχίζουν τα δικά μου. Αν ήθελα να σε ακούσω θα ερχόμουν κάτω. Πρέπει να το πάρεις απόφαση ότι δεν με ζορίζει κάποιος για να απέχω. Είναι η άποψή μου, δεν θέλω να σε ακούω. Και ΠΡΕΠΕΙ αναγκαστικά να την δεχτείς. Αν δεν κλείσετε τα μεγάφωνα οικειοθελώς, υπάρχει και ο άλλος τρόπος. Γιατί... το να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, χωρίς να λαμβάνει υπόψη τη γνώμη των υπολοίπων, λέγεται τραμπουκισμός. Και όχι δημοκρατία. Και εμείς δημοκρατία παλεύουμε για να φέρουμε. Και πρέπει να τη φέρουμε πρώτα στην πλατεία.

Ένας από το πλήθος

(Η ανωνυμία είναι απαραίτητη, δεν πρέπει κανείς να γίνει διάσημος. Αυτοί στους οποίους αναφέρομαι ξέρουν ποια είμαι, μπορούν να με βρουν εύκολα, στο ίδιο σημείο βρίσκομαι κάθε μέρα).

  • Πολλαπλασιάζονται τα φαινόμενα αποδοκιμασίας των πολιτικών
  • Νέο ρητό - ταξιδιωτική οδηγία Παπανδρέου προς υπουργούς και βουλευτές: Απαγορεύεται το βάδην, επιτρέπεται το... τροχάδην
Οι αγανακτισμένοι στην κεντρικότερη πλατεία της Ελλάδας, στο Κάτω Σύνταγμα και το Πάνω Σύνταγμα, σηματοδοτούν τις λαϊκές αντιδράσεις. Γιαούρτια, αβγά, πέτρες. Αποκλεισμός των βουλευτών. Εγκλωβισμοί μεμονωμένων στελεχών της κυβέρνησης, κυνηγητά, φυγαδεύσεις. Ματαιώσεις προγραμματισμένων συγκεντρώσεων ή ομιλιών από το φόβο της δημόσιας έκθεσης.

Οι ψύχραιμες φωνές μιλούν για μαζικές συμπεριφορές που δεν συνάδουν με ό,τι έχει απομείνει από τον πολιτισμό της νεοελληνικής καθεμέρας. Η αλήθεια είναι πάντως, με διάθεση χιούμορ, ότι μοιάζει η κατάσταση να έχει γυρίσει ανάποδα, σαν γάντι που κάποιος το έβγαλε γρήγορα: Κάποτε γίνονταν συγκεντρώσεις κρυφά από την εξουσία, τώρα η εξουσία κρύβει τις εκδηλώσεις της από τον κόσμο, εκτός από τον απολύτως ελέγξιμο...

Και δεν είναι μόνο τα στελέχη της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ που αποδοκιμάζονται μαζικά, αλλά γενικώς εκπρόσωποι της πολιτικής σκηνής. Οπως το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, όταν αποδοκιμάστηκε μαζικά ο βουλευτής Λάρισας Μάξιμος Χαρακόπουλος κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης εκδήλωσης στη Δημοτική Βιβλιοθήκη, στο κέντρο της πόλης. Καλεσμένοι, μεταξύ άλλων, ήταν ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ο οποίος δεν πήγε -προφανώς έχοντας αφουγκραστεί το κλίμα των ημερών- αλλά και η Αντζελα Γκερέκου. Η επιλογή διαφυγής για τους συμμετέχοντες ήταν η πίσω πόρτα. Επιλογή που, από ό,τι φαίνεται από τις μεθόδους διαφυγής και άλλων αποδοκιμασμένων, είναι η προτιμότερη.

Από την άλλη πλευρά, την κυβερνητική, ενδεικτική, για παράδειγμα, είναι η αναβολή -το βράδυ της περασμένης Τετάρτης 8 Ιουνίου- της προγραμματισμένης και ανακοινωμένης στο site του ΠΑΣΟΚ ομιλίας του υπουργού Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη στον κινηματογράφο «Λουίζα» του Βύρωνα. Πληροφορίες ανέφεραν ότι αρκετή ώρα πριν από τη συγκέντρωση, γύρω από τον κινηματογράφο είχαν πεταχτεί χαρτιά που έγραφαν «να τους υποδεχτούμε όπως πρέπει».

Την ίδια ημέρα, στη Χίο, με αφορμή την επίσκεψη στο νησί του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Κώστα Σκανδαλίδη, κάτοικοι του νησιού, μέλη του εμπορικού συλλόγου, καθηγητές ξένων γλωσσών και άλλοι συγκεντρώθηκαν έξω από το Μέγαρο Περιφερειακής Ενότητας Χίου και τον αποδοκίμασαν. Ηταν περισσότεροι από 500 άνθρωποι που φωνάζοντας συνθήματα και χτυπώντας κατσαρόλες κατήγγειλαν την πολιτική της κυβέρνησης. Ο υπουργός, υπό το βάρος των αποδοκιμασιών, αναγκάστηκε να φύγει από την πίσω πόρτα του κτηρίου.

«Στην Ελβετία...»

Η 8η Ιουνίου ήταν ημέρα αποδοκιμασίας και του πρώην προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη. Ηταν καλεσμένος σε εκδήλωση του ΤΕΙ Μεσολογγίου για τα 30 χρόνια λειτουργίας του. Μια ομάδα νεαρών άρχισε να φωνάζει συνθήματα κατά της κυβερνητικής πολιτικής, ενώ ανήρτησε και ένα χιουμοριστικού περιεχομένου πανό: «Οχι λεφτά για τα βιβλία! Πώς να πάμε βόλτα στην Ελβετία;».

Δύο ημέρες πριν, στις 6 του μηνός, είχε προηγηθεί ο εγκλωβισμός και η φυγάδευση της υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Αννας Νταλάρα, στο Πνευματικό Κέντρο Ζωγράφου. Μια ομάδα από περίπου 100 ανθρώπους είχαν αποκλείσει την είσοδο του Κέντρου, συνεπλάκησαν με αστυνομικούς των ΜΑΤ, εκτόξευσαν μπουκάλια νερού και πέτρες και τελικώς η Αννα Νταλάρα φυγαδεύτηκε με μοτοσικλέτα. Την ίδια ημέρα, 6 Ιουνίου, στην κεντρική πλατεία της Λάρισας, από μικρή ομάδα νέων ανθρώπων που βγήκε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας αποδοκιμάστηκε ο βουλευτής του ΛΑΟΣ Αστέριος Ροντούλης. Καθόταν σε ένα καφέ της πλατείας όταν η ομάδα των νέων πέταξε μερικά αβγά προς το τραπέζι του. Ο ίδιος δεν θέλησε να δώσει συνέχεια ούτε και έκανε δηλώσεις επ' αυτού.

Την ίδια ημέρα, στις 6 Ιουνίου, στο θέατρο «Αχίλλειο» του Βόλου, η εισβολή πολιτών ματαίωσε κομματική εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ. Στη σκηνή του θεάτρου ανέβηκαν περίπου 150 άνθρωποι -νέοι έως μεσήλικες- και φώναζαν συνθήματα όπως «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, να ληστεύει το λαό», ενώ απαιτούσαν να μην πραγματοποιηθεί η εκδήλωση ενός κόμματος «που οδήγησε τη χώρα στο αδιέξοδο». Ζητούσαν να φύγει η κυβέρνηση και αποκαλούσαν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ «κλέφτες και λαμόγια».

Λίγες ημέρες πριν, στις 2 Ιουνίου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής βίωσε, για πρώτη φορά, αυτή την ιδιότυπη μαζική αποδοκιμασία κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο ΚΑΠΗ Αργυρούπολης. Ο Γ. Πεταλωτής αναγκάστηκε να φύγει από την πίσω πόρτα του ΚΑΠΗ, ενώ βγαίνοντας κατήγγειλε τον ΣΥΡΙΖΑ ως υπεύθυνο για τον αποκλεισμό του.

Μια μέρα μετά, στις 3 Ιουνίου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος βρέθηκε στο Αγρίνιο μαζί με κλιμάκιο βουλευτών και ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ. Αποδοκιμάστηκε εκ νέου από συγκεντρωμένους που φώναζαν συνθήματα κατά της μνημονιακής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ, γεγονός που μεταδόθηκε από τα ΜΜΕ. Ο ίδιος, τη μεθεπόμενη ημέρα, δήλωσε πως δεν αντελήφθη το οποιοδήποτε πλήθος να τον αποδοκιμάζει. Παράλληλα, μαζί του βρισκόταν και ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Θάνος Μωραΐτης, ο οποίος δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ότι «φοβόταν να πάει στο σπίτι του».

Κέρκυρα

Στις 2 Ιουνίου πάλι, στην Κέρκυρα, σημειώθηκε μια από τις πιο έντονες μαζικές αποδοκιμασίες στο σημερινό πολιτικό σύστημα. Ελληνες και Ευρωπαίοι βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μετανάστευσης, που δειπνούσαν στον Ιστιοπλοϊκό Ομιλο, στο Παλαιό Φρούριο της πόλης της Κέρκυρας, δέχθηκαν μαζικά «πυρά» από συγκεντρωμένους. Καθώς δεν τους επιτράπηκε η είσοδος στο χώρο του εστιατορίου, παρέμειναν επί πολλή ώρα στο Φρούριο, φωνάζοντας συνθήματα, με αποτέλεσμα οι βουλευτές να διαφύγουν τελικά με το καΐκι που εκτελεί τα δρομολόγια Κέρκυρα - Βίδο. Η παρουσία της αστυνομίας ήταν ιδιαιτέρως διακριτική, σε αντίθεση με τα όσα συμβαίνουν καθημερινώς στην Αθήνα. Κάποιοι πέταξαν πέτρες προς το καΐκι που φυγάδευσε τους πάντες. Η Αντζελα Γκερέκου αλλά και η Αννα Νταλάρα ήταν μεταξύ των παρευρισκομένων. Η πρώτη δήλωσε πως «είναι κατανοητή και σεβαστή η διαμαρτυρία των πολιτών που πλήττονται από την οικονομική κρίση, είναι όμως καταδικαστέα η χρήση βίας».

Γιαούρτι

Η αρχή αυτής της δυσεξήγητης μαζικής διαμαρτυρίας κατά Ελλήνων πολιτικών, το τελευταίο διάστημα, έγινε από εκείνο το μνημειώδες γιαούρτωμα του Θόδωρου Πάγκαλου, την Πέμπτη 17 Μαρτίου, έξω από ταβέρνα στα Καλύβια. Τότε δεν υπήρχε το γενικευμένο κλίμα των ημερών και το χέρι που εκτόξευσε το γιαούρτι ανήκε σε κάτοικο της Κερατέας καταμεσής των αδιάκοπων επεισοδίων και των επιθέσεων των ΜΑΤ με χημικά. Ο ίδιος ο Θ. Πάγκαλος, αφού κουβέντιασε με τους συγκεντρωμένους, δήλωσε ότι «δεν φοβάται τα γιαούρτια».

Δύο μήνες μετά, ακολούθησε ο αποκλεισμός των βουλευτών από το κίνημα των «αγανακτισμένων» το βράδυ της 31ης Μαΐου 2011 και η φυγάδευσή τους από το κτήριο του ελληνικού Κοινοβουλίου υπό τη συνοδεία αστυνομικών δυνάμεων. Και το συμπέρασμα; Οταν τόσοι μα τόσοι πολλοί διαμαρτύρονται εναντίον του πολιτικού συστήματος, κάτι κακό συμβαίνει με τη λειτουργία της συγκεκριμένης Δημοκρατίας...