Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Ιουλ 2012


Η Τουρκία έχει χάσει τη ψυχραιμία της μετά από το “άδειασμα” των αμερικανών για τη κατάρριψη του RF 4 στα παράλια της Συρίας.
Οι δηλώσεις Ερντογάν κατά της αμερικανική εφημερίδας που “τόλμησε” να δημοσιεύσει τις πληροφορίες υπηρεσιών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τις οποίες το αεροσκάφος καταρρίφθηκε εντός του εναέριου χώρου της Συρίας, είναι ενδεικτικές.

Είναι σαφές επίσης ότι η Άγκυρα ψάχνει ευκαιρία για να “χτυπήσει” στρατιωτικά τη Συρία και να δείξει στη κοινή γνώμη ο Ερντογάν ότι “πήρε το αίμα του πίσω”.

Συριακά ελικόπτερα προσέγγισαν χθες τρεις φορές τα σύνορα της Τουρκίας και τουρκικά μαχητικά εστάλησαν σε περιπολία στην τουρκική μεθόριο, ανακοίνωσε σήμερα ο τουρκικός στρατός.


Το γενικό επιτελείο των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας διευκρινίζει σε ανακοίνωσή του στην ιστοσελίδα του ότι δεν σημειώθηκε παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου.



Επίσης επισημαίνει ότι απέστειλε τέσσερα μαχητικά F-16 από την βάση του Ιντσιρλίκ, στη νότια Τουρκία, αφού συριακά ελικόπτερα πέταξαν σε ζώνη που βρίσκεται σε απόσταση περίπου έξι χιλιομέτρων από την τουρκική μεθόριο, κοντά στο νότιο τμήμα της τουρκικής επαρχίας Χατάι.



Ο τουρκικός στρατός προσθέτει ότι απέστειλε άλλα δύο F-16 από τη βάση της Μπατμάν, στη νοτιοανατολική Τουρκία, μετά τον εντοπισμό συριακού ελικοπτέρου σε μικρή απόσταση από τα σύνορα, κοντά στην επαρχία Μαρντίν, στη νοτιοανατολική Τουρκία.


Την πρόθεσή του να θέσει το θέμα της εξεταστικής επιτροπής για την διερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες η Ελλάδα μπήκε στο Μνημόνιο, καθώς και την κατάργηση του νόμου Ραγκούση για τους μετανάστες, εξέφρασε με δηλώσεις του ο πρόεδρος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Πάνος Καμμένος.

“Βεβαίως θα συζητήσουμε και για τη σύσταση της εξεταστικής επιτροπής για το μνημόνιο και το πώς φτάσαμε ως εκεί. Ποιοί αλλοίωσαν τα στατιστικά στοιχεία, πως ο κος Παπακωνσταντίνου και ο πρωθυπουργός επέτρεψαν να πουληθούν τα CDS του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου» είπε ο κ.Καμμένος μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό.

Πρόσθεσε επίσης ότι θα ακουστούν «για τις σχέσεις των υπουργών που διορίστηκαν από κάποια ξένα κέντρα και για ποιόν λόγο διορίστηκε ο καθένας τους».

Όπως είπε ο κ. Καμμένος, το κόμμα του δεν έχει αλλάξει τις προεκλογικές του θέσεις και την επόμενη εβδομάδα θα φέρει πρόταση νόμου στη Βουλή για την κατάργηση του νόμου Ραγκούση, που -όπως ανέφερε- έχει πει ότι θα πράξει και ο κύριος Σαμαράς προεκλογικά. “Με τη νέα παρέα του έκανε πίσω. Θα δούμε τώρα, θα το ψηφίσει ή όχι;» πρόσθεσε ο κ. Καμμένος.
Στο μεταξύ σε δήλωσή του, ο εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Χρήστος Ζώης, αναφερόμενος την άφιξη της τρόικας, υποστήριξε ότι αυτό σηματοδοτεί «το τέλος των ψευδαισθήσεων τόσο για τους συγκυβερνώντες που τις καλλιέργησαν συστηματικά κατά την προεκλογική περίοδο όσο και για τους πολίτες που ήταν οι αποδέκτες αυτής της
επιχείρησης παραπλάνησης».

Σύμφωνα με τον κ. Ζώη, «όσοι ανακάλυψαν την «διαπραγμάτευση» και υπαινίχθηκαν έτσι την αντιμετώπιση των προβλημάτων που γεννούν τα μνημόνια θα αποδειχθεί ότι απλώς ψηφοθηρούσαν». Ο εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων υπενθύμισε ότι η τρικομματική κυβέρνηση συγκροτήθηκε με την αποδοχή ενός προγραμματικού πλαισίου το οποίο το κόμμα του χαρακτήρισε ως ευχολόγιο καθώς -όπως είπε- κανένα από τα σημεία του δεν μπορεί να εφαρμοστεί άνευ της εγκρίσεως της τρόικας. “Έχει ενδιαφέρον να δούμε για ποια από τα σημεία του θα δοθεί μάχη, έστω και για τα μάτια του κόσμου, ώστε να γίνουν αποδεκτά και να ισχύσουν» κατέληξε ο κ. Ζώης.

Πηγή

Ο Panos Kammenos κοινοποίησε στο FACEBOOK την παραπάνω φωτογραφία και την σχολιάζει:
Γελάτε που τα καταφέρατε να ξεγελάσετε τον Ελληνικό λαό…

Την ίδια ώρα ένας Έλληνας συνταξιούχος δεν άντεξε την ντροπή της έξωσης και πήδηξε απο το μπαλκόνι…

Την ίδια ώρα 1.500.000 άνεργοι είναι σε αδιέξοδο…

Την ίδια ώρα εισπρακτικές εταιρείες φίλων σας απειλούν 6.000.000 Έλληνες…

Την ίδια ώρα παιδιά Ελλήνων δεν έχουνε να φάνε, πεινούν…

Την ίδια ώρα πατεράδες και μανάδες κλαίνε…

Την ίδια ώρα η Ελλάδα που πτωχεύει δεν έχει ασυλία έναντι των δανειστών γιατί εσείς την παραδώσατε…

Την ίδια ώρα μια περήφανη χώρα παραδίδει την Εθνική της κυριαρχία μέσω της εντολής σας…

Την ίδια ώρα ενώ ο νότος της Ευρώπης παλεύει τους Γερμανούς ο πρωθυπουργός σας τους γλύφει…

ΘΑ ΣΑΣ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΟ ΓΕΛΙΟ

“Ρώσοι έριξαν το φωτογραφικό αεροσκάφος των Τούρκων”, υποστηρίζουν οι Sunday Times επικαλούμενοι διπλωματικές πηγές. “Ρώσοι πάτησαν το κουμπί για την κατάρριψη του αεροσκάφους”, γράφουν υπποστηρίζοντας ότι η απόφαση και η ενέργεια αυτή ήταν ένα σαφές μήνυμα της Μόσχας προς το ΝΑΤΟ που έλεγε: ”Μείνετε μακριά από τη Συρία. Εδώ δεν είναι Λιβύη”.

“Πριν από τρία χρόνια”, γράφουν οι Βρετανοί “η Ρωσία προμήθευσε τη Συρία με τα προηγμένα αντιαεροπορικά Pantsir-S1 που διαθέτουν 36 εκτοξευτές”.

"Εμείς δεν θα εκπλαγούμε αν επιβεβαιωθεί ότι οι Ρώσοι πατήσαν το κουμπί", αναφέρει μια πηγή της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας.

Το γράφημα από τους Sunday Times περιγράφει πως έγινε η κατάρριψη.


Μία "μπίζνα" στο Κοσσυφοπέδιο για τον στρατηγό και η μπύρα κερασμένη!

Των Igor Siletsky και Blokhin Timur
Global Research
1 Ιουλίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Είναι γεγονός ότι η πλειονότητα των επενδυτών στα Βαλκάνια τις τελευταίες δύο δεκαετίες απαρτίζεται από Αμερικανούς, oι οποίοι, κατά δική τους ομολογία, έχουν κάποια σχέση με τη διαδικασία του "εκδημοκρατισμού" της Γιουγκοσλαβίας στα τέλη της δεκαετίας του '90. Ανάμεσά τους είναι ο πρώην διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο και σήμερα απόστρατος στρατηγός, Γουέσλι Κλαρκ, ο οποίος έχει θέσει ως προσωπικό του στόχο την επένδυση 5,5 δισ. δολαρίων περίπου στην πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία. Οι ειδικοί δεν κρύβουν ότι η στρατηγική της Ουάσιγκτον θα μπορούσε να χαρακτηριστεί από το σύνθημα "Βασίλευε και λεηλάτει".

Οι πιο στενοί συνεργάτες και υποστηρικτές του Κλαρκ λένε γι' αυτόν ότι είναι μεγάλος στρατηγός. Για να το αποδείξει αυτό, έγραψε βιβλίο με τίτλο "Πώς κερδίζονται οι σύγχρονοι πόλεμοι", και το εξέδωσε το 2001. Στην έρευνα του, ο συγγραφέας αναφέρει λίστα του Πενταγώνου με τις χώρες που μπορούσαν να θεωρηθούν υποψήφιες για μια γρήγορη αλλαγή ηγεσίας. Σε αυτή τη λίστα ήταν το Ιράκ, το Ιράν, η Συρία, ο Λίβανος, η Λιβύη και η Σομαλία. Στην Γιουγκοσλαβία δεν γινόταν αναφορά, γιατί την εποχή εκείνη το ανεπιθύμητο για τους δυτικούς καθεστώς του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς είχε ήδη ανατραπεί, με τη βοήθεια "ανθρωπιστικών" μαζικών βομβαρδισμών ακριβείας.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι, λίγο μετά την επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο, ο κουρασμένος στρατηγός Κλαρκ αποσύρθηκε και ασχολήθηκε αμέσως με τραπεζικές επιχειρήσεις. Απ' ότι φαίνεται, επένδυσε όλες τις οικονομίες του από τα χρόνια της στρατιωτικής καριέρας του - αφού κέρδιζε από 150 έως 200.000 δολάρια το χρόνο - σε τραπεζικές επιχειρήσεις. Επειδή το εισόδημα ήταν κάπως χλωμό, αναγκάστηκε να κερδίσει επιπλέον χρήματα, και συνεργάστηκε με αμερικανικά τηλεοπτικά κανάλια ως στρατιωτικός αναλυτής. Ωστόσο, δεν έχασε τις επαφές του με το Κοσσυφοπέδιο, όπου, μετά τον προαναφερθέντα "εκδημοκρατισμό", η επιχειρηματικότητα, ειδικά στον τομέα της… ιατρικής, ήταν σε άνοδο.

Πρόσφατα, η εταιρεία του Γουέσλι Κλαρκ, "Envidity", αποτάθηκε στις αρχές του Κοσσυφοπεδίου για άδεια εξόρυξης άνθρακα. Η Σερβία, η οποία δεν αναγνωρίζει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου, δηλώνει αποφασισμένη να απαιτήσει την προστασία των φυσικών πόρων που ανήκουν σε αυτήν. Ωστόσο, κανείς επενδυτής δεν προτίθεται να ζητήσει την άδεια του Βελιγραδίου, πράγμα που γενικά ισχύει εδώ και καιρό.

O Κλαρκ πάντα διατηρούσε άριστες σχέσεις με την "κυβέρνηση" του Κοσσυφοπεδίου και τον "πρωθυπουργό" του, τον πρώην "αγωνιστή", Χασίμ Θάτσι. Μέχρι και δρόμος υπάρχει στην Πρίστινα με το όνομα του Γουέσλι Κλαρκ! Ο Ρώσος πολιτικός αναλυτής και απόστρατος συνταγματάρχης, Λεονίντ Iβάσοφ, που ήταν παρών στη δίκη του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, αναφέρεται στο συμμαχικό χαρακτήρα των σχέσεων μεταξύ των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ και των "αγωνιστών" του Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου (UCK).

Ο Σέρβος δημοσιογράφος, Νίκολα Βριτς, υπογραμμίζει:

"Eίναι ολοφάνερο σήμερα ότι εκείνη η συνεργασία απέφερε καρπούς, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά οφέλη.
Στα πλαίσια της συνεργασίας τους, που εγκαινιάστηκε το 1998, έκλεισαν πολλές εμπορικές συμφωνίες. Οι βομβαρδισμοί δεν είχαν μόνο πολιτικό στόχο – να αποσπαστεί το Κόσοβο από τη Σερβία - αλλά και οικονομικό: να στερηθεί η χώρα τους τεράστιους φυσικούς πλούτους της νότιας αυτής επαρχίας. Ο άνθρακας λεγεται μεν ότι είναι ο κυριότερος φυσικός πόρος του Κοσσυφοπεδίου, αλλά οι γεωλόγοι μιλούν για αποθέματα ακόμη πιο προσοδοφόρων ορυκτών, πολλά από τα οποία δεν έχουν ακόμη ερευνηθεί
".
Αλλά ακόμη και αν εξετάσει κανείς μόνο τα αποθέματα άνθρακα, στο φόντο της ασταθούς πετρελαϊκής αγοράς, και με την επίγνωση ότι τα αποθέματα "μαύρου χρυσού" δεν είναι ανεξάντλητα, πολλοί εμπειρογνώμονες δηλώνουν ότι η παραγωγή συνθετικών καυσίμων, μεταξύ άλλων και από άνθρακα, έχει τεράστιες προοπτικές. Τα αποθέματα άνθρακα στο Κόσοβο υπολογίζονται σε 16 δισεκ. τόνους, δηλαδή αποτελούν περίπου το 70% των συνολικών αποθεμάτων της Σερβίας.

Τα οικονομικά κίνητρα των στρατιωτικών αποβάσεων του ΝΑΤΟ δεν είναι μυστικό. Αυτό που ίσως έχει ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1990, στο ζενίθ του εμφυλίου πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, οι πολίτες των χωρών του ΝΑΤΟ αγόραζαν ακίνητα στο Κοσσυφοπέδιο. Σε συνέντευξή του, ο Πάβελ Καντέλ, εμπειρογνώμονας του Ινστιτούτου της Ευρώπης της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, δήλωσε:

"Οι αγοραστές προετοιμάζονταν για τη νέα μετα-γιουγκοσλαβική πραγματικότητα που θα αναδυόταν στο μέλλον. Και το Κοσσυφοπέδιο ήταν καλός χώρος άσκησης επιχειρηματικότητας.
Το Κοσσυφοπέδιο δημιούργησε ένα προηγούμενο. Ήταν ο πρώτος κρίκος στη στρατηγική των "ανθρωπιστικών" επεμβάσεων των χωρών του ΝΑΤΟ υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Λίγο πριν την επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο, μετά από επείγον αίτημα της Ουάσιγκτον, το ΝΑΤΟ υιοθέτησε ένα νέο δόγμα, το οποίο καθορίζει συγκεκριμένα καθήκοντα, πέραν των ορίων της άμυνας, για τις χώρες-μέλη του πρώην αμυντικού μπλοκ. Για να γίνουμε πιο ακριβείς, στο Κοσσυφοπέδιο κατέστη δυνατή για πρώτη φορά η πιθανότητα παρεμβολής σε άλλες περιοχές του κόσμου, κάτω από το ένα ή το άλλο πρόσχημα, που δεν είχε σχέση με αμυντικούς σκοπούς
".
Η στρατηγική που ήδη χρησιμοποιήθηκε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ξανά. Η εξόρυξη άνθρακα δεν είναι ευκαταφρόνητη επιχείρηση, αλλά το πετρέλαιο εξακολουθεί να κυμαίνεται σε καλές τιμές. Οπότε η τακτική συνεχίστηκε, σύμφωνα με τα παλαιότερα πρότυπα: Ιράκ, μετά Σομαλία, μετά Λιβύη.

Κάτι, βέβαια, πήγε στραβά με τη Συρία. Η Δαμασκός δηλώνει πρόθυμη να αναπτύξει τη δημοκρατία, χωρίς ανθρωπιστική βοήθεια από τη Δύση. Υπάρχουν, επίσης, πολλά προβλήματα με το Ιράν.

Ωστόσο, η οικονομικοί στρατηγιστές έχουν αρκετή υπομονή.

Όσο για τους επενδυτές - στρατηγούς, αυτοί είναι έτοιμοι να επενδύσουν με την πρώτη ευκαιρία.

Το θυμόσοφο «ό,τι αρχίζει ωραία τελειώνει με πόνο» κινδυνεύει να επαληθευτεί δραματικά στην περίπτωση της ΟΝΕ. Ισως και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Την ώρα που τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ βομβαρδίζουν τον κόσμο με τα σπρεντς, το έλλειμμα, το χρέος, τα επιτόκια και την ανάγκη σωτηρίας του ευρώ, εκατομμύρια Ελληνες, Ισπανοί, Ιταλοί, Πορτογάλοι, Ιρλανδοί, Κύπριοι και πολίτες άλλων χωρών βιώνουν το γκρέμισμα σταθερών αξιών της ζωής τους, την έλλειψη κάθε προοπτικής, αλλά κυρίως την απώλεια του αισθήματος ασφάλειας, που συνόδευε κάθε Ευρωπαίο τα τελευταία 65 χρόνια.

Οι όροι «πόλεμος», «διχασμός», «διάλυση» εμφανίζονται τις τελευταίες μέρες όλο και συχνότερα στο λεξιλόγιο πολιτικών και οικονομικών παραγόντων, με τη Γερμανία (ως χώρα) και την 57χρονη Ανγκελα Μέρκελ (ως πρόσωπο) να παίρνουν σταδιακά τη θέση του αποδιοπομπαίου τράγου μιας προαναγγελθείσης καταστροφής.

Αγγλοσάξονες οικονομολόγοι, όπως ο Π. Κρούγκμαν, ο Τζ. Στίγκλιτς και ο αρθρογράφος των «Financial Times», Β. Μινχάου, προειδοποιούσαν από καιρό για τις καταστροφικές επιπτώσεις των μνημονιακών πολιτικών, αρχικά στην Ελλάδα και στη συνέχεια σε όλο το Νότο.

Ομως, η «τευτονική δύναμη» συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της «δημοσιονομικής κάθαρσης», της «τιμωρίας» των ελλειμματικών κρατών και της μετατροπής της Ε.Ε. σε αυτοκρατορία του γερμανικού τραπεζικού και βιομηχανικού κεφαλαίου, χωρίς να θέλει -ή να μπορεί- να αντιληφθεί τις συνέπειες εντός των τειχών.

Με μόνους πλέον συμμάχους τη Φινλανδία και την Ολλανδία -αφού ακόμη και ο Αυστριακός καγκελάριος Βέρνερ Φάιμαν κάλεσε τη Γερμανία να αποτρέψει με ευρωομόλογα τη διάλυση της ευρωζώνης και τις επιπτώσεις της στον ευρωπαϊκό πληθυσμό- η Μέρκελ βαδίζει στα μοιραία βήματα του καγκελάριου Χάινριχ Μπρούνινγκ. Ο τελευταίος, σε καιρό παγκόσμιας ύφεσης, επέβαλε στη Γερμανία εξοντωτική δημοσιονομική λιτότητα στο τέλος της δεκαετίας του ’20 και στις αρχές του ’30, οδηγώντας σε «λουκέτα», ανεργία, μαζική εξαθλίωση και τελικά στον ενταφιασμό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης διά της σιδηράς χειρός του Αδόλφου Χίτλερ.

Εντυπα όπως ο «New Statesman» και ο «Economist» «ζωγραφίζουν» τη Μέρκελ σαν τέρας και την παρομοιάζουν ανοιχτά με το ναζιστή ηγέτη. Η αλήθεια είναι -με όλο το σεβασμό στις ιστορικές αναλογίες- ότι ικανή μερίδα του σύγχρονου γερμανικού οικονομικού κατεστημένου συμπεριφέρεται όπως οι οικονομικοί εγκέφαλοι του Τρίτου Ράιχ, που ονειρεύονταν μια Ευρωπαϊκή Νέα Τάξη, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα της Γερμανίας.

Η Μέρκελ δεν μπαίνει καν στον κόπο να το αρνηθεί. Απλώς, όταν στριμώχνεται υπερβολικά, καλεί τα «θύματά» της να μην πιέζουν υπερβολικά, με το επιχείρημα ότι ακόμη και η γερμανική ατμομηχανή έχει οικονομικά και κοινωνικοπολιτικά όρια. Εμμέσως, τους λέει δηλαδή με δυο λόγια: «Αφήστε μας να κυριαρχήσουμε επάνω σας και συμβιβαστείτε με μια χειρότερη ζωή. Διαφορετικά, θα καταρρεύσουμε κι εμείς, οι αυστηροί προστάτες σας, και θα βουλιάξουμε όλοι μαζί σε ένα βαθύτερο πηγάδι». Στο πίσω μέρος της σκέψης κρύβεται ο φόβος πως η Ευρώπη θα μεταβληθεί σε «οικονομική αποικία» των ΗΠΑ και των BRICS.

Η πιο στρεβλή παράμετρος αυτού του συλλογισμού είναι η ψυχαναγκαστική ταύτιση της ευρωπαϊκής ιδέας με το ευρώ. Οι ατέλειες και τα προβλήματα του κοινού νομίσματος σε μια ήπειρο χωρίς προηγούμενη πολιτική και οικονομική ενοποίηση, δηλαδή χωρίς κοινό φορολογικό, ασφαλιστικό και εργασιακό σύστημα και με ανεπαρκές δίχτυ κοινωνικής προστασίας, είχαν επισημανθεί έγκαιρα στους καγκελαρίους Χ. Κολ και Γκ. Σρέντερ από εμπειρογνώμονες του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, σύμφωνα με αποκαλυπτικά δημοσιεύματα του «Spiegel».

Ομως, οι αρχιτέκτονες του ευρώ έδωσαν «πράσινο φως» στο εγχείρημα ούτως ώστε η Γερμανία να δημιουργήσει έναν ασφαλή εξαγωγικό χώρο και να στερήσει από μια σειρά κράτη πολύτιμα εργαλεία άσκησης οικονομικής πολιτικής, όπως το εθνικό νόμισμα.

Το αποτέλεσμα το είδαμε την προηγούμενη εβδομάδα. Ο Μάριο Μόντι έθεσε τη χώρα του σε «πολεμικό συναγερμό» εν όψει του αυριανού ανοίγματος των αγορών και απείλησε με βέτο στο φόρο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών αν οι Γερμανοί δεν φρενάρουν κατεπειγόντως τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας. Μίλησε, μάλιστα, για επικείμενη καταστροφή στην Ευρώπη και για κυριαρχία «αντιευρωπαϊκών δυνάμεων» στη χώρα του, που δεν θα δίνουν δεκάρα τσακιστή για όσα περισπούδαστα περί «ευρωπαϊκής ενοποίησης» αναμασούν βολεμένοι πολιτικοί και αναλυτές.

Αυτό, όμως, που ξύπνησε μνήμες δεκαετίας του ’40 ήταν το «πολεμικό ανακοινωθέν» των Ιταλών βιομηχάνων. Εκρουσε τον κώδωνα πως η χώρα βυθίζεται στην άβυσσο της ύφεσης, βιώνοντας οικονομικές και κοινωνικές καταστροφές που κανονικά επέρχονται μόνο εξαιτίας συμβατικών πολέμων.

Λίγο σαν τον καγκελάριο Σούσνιγκ τη δεκαετία του ’30 πρέπει να αισθάνθηκε και ο Βέρνερ Φάιμαν, αφού κάλεσε τη Γερμανία να επιτρέψει το δανεισμό των άμεσα απειλούμενων κρατών, Ισπανίας και Ιταλίας, από το νέο ευρωπαϊκό μηχανισμό ESM.

Τη δεκαετία του ’30 η Ισπανία συγκέντρωσε το παγκόσμιο ενδιαφέρον, αρχικά λόγω της νίκης του αριστερού Λαϊκού Μετώπου και στη συνέχεια με τον εμφύλιο, που κατέληξε σε νίκη του Φράνκο. Σήμερα η χώρα της Ιβηρικής με τους 48.000.000 κατοίκους γνωρίζει έναν πρωτοφανή κοινωνικό αναβρασμό, στα όρια της κοινωνικής αποσταθεροποίησης:

Το 25% του πληθυσμού είναι άνεργοι και στους νέους το ποσοστό ξεπερνά το 50%. Περισσότερο από 1 εκατομμύριο άνθρωποι κινδυνεύουν να ξεσπιτωθούν επειδή δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι ή αδυνατούν να εξοφλήσουν ένα στεγαστικό δάνειο της τάξης των 150.000 ευρώ. Απ’ άκρου εις άκρον της χώρας (Οβιέδο, Κόρντομπα, Γρανάδα, Μπανταλόνα κ.λπ.) διεξάγονται μάχες ανάμεσα στα ισπανικά ΜΑΤ και σε ακτιβιστές της Αριστεράς και του κινήματος των Αγανακτισμένων, που προσπαθούν να αποτρέψουν εξώσεις σε φτωχές οικογένειες. Τα σπέρματα ενός εν εξελίξει κοινωνικού εμφυλίου είναι ορατά και στην επαρχία της Αστούριας, όπου χιλιάδες ανθρακωρύχοι κλείνουν δρόμους και κάνουν «ανταρτοπόλεμο» με την αστυνομία. Μάλιστα, η κρίση των ανθρακωρυχείων άφησε και πολιτικές πληγές στην κυβέρνηση Ραχόι, αφού κάποιοι βουλευτές καταψήφισαν τις -επιβεβλημένες από Ε.Ε. και ΔΝΤ- καταργήσεις επιδοτήσεων στα ανθρακωρυχεία.

Γνωρίζοντας κανείς τα παραπάνω καταλαβαίνει εύκολα γιατί ο πρόεδρος της Ενωσης Ισπανικών Τραπεζών κατηγόρησε τη Γερμανία ως υπεύθυνη για το διχασμό της Ευρώπης και την «πολύ πιθανή» διάλυση του ευρώ.

Σκηνικό παράνοιας και στην εκτός ευρωζώνης Ε.Ε.

Τραπεζικά και δημοσιονομικά χρέη στην ευρωζώνη έγιναν ήδη ένα σιλό με εκατομμύρια βόμβες Χιροσίμας, έτοιμα να σκάσουν ανά πάσα στιγμή. Ομως και στην εκτός ευρωζώνης Ε.Ε. τα πράγματα δεν είναι καλύτερα.

Η πιο παράλογη -και επικίνδυνη- πτυχή της κρίσης είναι ότι ο κόσμος σε δυτική και ανατολική Ευρώπη έχει απογοητευτεί τόσο πολύ, ώστε σε κάποιες περιπτώσεις να μην εμπιστεύεται κανέναν.

Παράκρουση προκαλούν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις στην Ουγγαρία, όπου το 40%-50% των πολιτών δηλώνουν αναποφάσιστοι. Το άλλοτε πανίσχυρο Fidesz του εθνικιστή Βίκτορ Ορμπαν, που μετά τη σαρωτική νίκη του με 52% το 2010 τόλμησε να συγκρουστεί με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ για τα προγράμματα λιτότητας και τον έλεγχο της Κεντρικής Τράπεζας, έχει κατρακυλήσει σε ποσοστά 20%-25%, παραμένοντας ωστόσο… πρώτο κόμμα. Οι αναξιόπιστοι και «ευρωδεείς» Σοσιαλιστές δεν ξεκολλάνε από το 10%-15%, όπως (ευτυχώς) και το σκληρό νεοναζιστικό Γιόμπικ, που οργανώνει πογκρόμ στα τσιγγάνικα χωριά της Ουγγαρίας.

Ολα αυτά οφείλονται στο γεγονός ότι ο Ορμπαν αποκατέστησε μεν την εθνική υπερηφάνεια, αλλά όχι και την αγοραστική δύναμη των Ούγγρων.

Ενδεικτική του ευρωσκεπτικισμού που σαρώνει την Ευρώπη δεν είναι μόνο η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων σε Ελλάδα, Γαλλία, Ολλανδία, Ουγγαρία, Σκανδιναβία, Βρετανία κ.λπ. αλλά και οι φωνές που ακούγονται στην ίδια τη Γερμανία υπέρ της… εξόδου από το ευρώ! Σε αυτή την κίνηση πρωτοστατεί το καθολικό/συντηρητικό κόμμα των Ελεύθερων Ψηφοφόρων, που διαθέτει ισχυρές ρίζες στο γερμανικό Νότο και ανακοίνωσε ότι του χρόνου τον Σεπτέμβριο θα κατεβάσει λίστες σε όλη τη χώρα. Οι Ελεύθεροι Ψηφοφόροι, που συγκέντρωσαν πάνω από 10% στη Βαυαρία, δεν είναι υπέρ της διάλυσης της Ε.Ε., αλλά ζητούν επιστροφή στο μάρκο, προκειμένου η Γερμανία να πάψει να δανείζει τις χρεωμένες χώρες. Δεν αποκλείεται η πρότασή τους να υλοποιηθεί με ένα ευρώ δύο ή τριών ταχυτήτων. Η γέννηση του οποίου δεν θα είναι φυσικά ανώδυνη ούτε χωρίς συνέπειες για την οικονομική και πολιτική σταθερότητα της Ευρώπης.

Γιάννης Παπαδάτος στον Τύπο της Κυριακής


Ελάχιστες είναι οι πιθανότητες εφαρμογής της συμφωνίας στην Συρία, καθώς οι μεν ισλαμιστές αντάρτες δεν θέλουν "κυβέρνηση συνασπισμού", αλλά ένα καθαρά ισλαμικό κράτος, οι μεν κυβερνητικοί θεωρούν ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Σύρων είναι μαζί τους, όπως και οι ένοπλες δυνάμεις και δεν δείχνουν καμία διάθεση να διαπραγματευθούν.

Μία έκρηξη που έγινε κατά την διάρκεια κηδείας ενός αντικαθεστωτικού σκότωσε 30 άτομα και είναι σχεδόν βέβαιο ότι επρόκειτο περί προβοκάτσιας από την πλευρά των ισλαμιστών, οι οποίοι έχουν επανειλημμένα προκαλέσει ανάλογες σφαγές για να τις χρεώσουν στο καθεστώς, ήρθε λίγες ώρες μετά την συμφωνία της Ομάδας Δράσης για τη Συρία.

Από εκεί και πέρα, είναι σαφές ότι οι Ρώσοι χρησιμοποιούν ως διαπραγματευτικό όπλο την ετοιμότητα των δύο αποβατικών στην Σεβαστούπολη να αποπλεύσουν για την Συρία. Πληροφορίες μιλάνε και για μία ή δύο Μοίρες μαχητικών (εκσυγχρονισμένων Su-27SM) τα οποία θα σταλούν στην Συρία προς υποστήριξη των Ρώσων στρατιωτών σε περίπτωση που ισχύσει η no-fly-zone που προθωούν οι δυτικοί.

Μέχρι χθες το σχέδιο ήταν τα δύο αεροπλανοφόρα, το γαλλικό "Ντε Γκολ" (R61) και το αμερικανικό "Αϊζενχάουερ" (CVN69) να πλεύσουν στα ανοικτά της Λιβύης (εκτός, πάντως, του βεληνεκούς των P-800 Yakhont) για να εφαρμόσουν, αν χρειαστεί ζώνη απαγόρευσης σε συνεργασία με την τουρκική και τις Αραβικές Αεροπορίες.

"Η μεταβατική κυβέρνηση θα ασκεί τις εκτελεστικές εξουσίες. Θα μπορεί να περιλαμβάνει μέλη της σημερινής κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης και μέλη από άλλες ομάδες και θα πρέπει να σχηματιστεί βάσει μιας αμοιβαίας συναίνεσης", ανέφερε ο Άναν. Για να συμπληρώσει "αμφιβάλλω ότι οι Σύροι θα επιλέξουν ανθρώπους που έχουν αίμα στα χέρια τους για να τους κυβερνήσουν", σε μια προφανή αναφορά στην ελπίδα του για απουσία του Μπσάρ Αλ Άσαντ από το κυβερνητικό σχήμα, αφού για το συγκεκριμένο ζήτημα ΗΠΑ και Ρωσία εξακολουθούν να διαφωνούν… αλλά η Ρωσία επιμένει ότι εξαρτάται από τον Άσσαντ το αν θα παραιτηθεί ή όχι. Το μεταβατικό σχέδιο θα είναι αποτελεσματικό μόνο αν ο σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ 'Ασαντ αποχωρήσει από την εξουσία, δήλωσε σήμερα, Kυριακή, ο Αμπντέλ Μπάσετ Σάιντα, επικεφαλής του Συριακού Εθνικού Συμβουλίου (ΣΕΣ).

Την ίδια ώρα οι κυβερνητικές δυνάμεις προελαύνουν σε όλα τα μέτωπα. Κτυπήθηκαν θέσεις των ανταρτών στην Γούτα, που βρίσκεται κοντά στη Δαμασκό και σε ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα οχυρά, την πόλη Χάμα επίσης κτυπήθηκαν στόχοι. Πολλές φορές οι ισλαμιστές, δολοφονούν χριστιανούς ή απλούς πολίτες και χρεώνουν στις κυβερνητικές δυνάμεις τον θάνατό τους.

Στην υπόλοιπη χώρα οι κυβερνητικές δυνάμεις βομβαρδίζουν την πόλη Ατάρεμπ, στα βόρεια, καθώς και τη συνοικία Τζούρετ αλ Σίγιαχ της Χομς. Χάμα και Χομς είναι οι μοναδικές περιοχές που ελέγχουν ακόμα οι αντάρτες σε μία τεράστια χώρα, αλλά αυτό δεν εμποδίζει τους δυτικούς να μιλάνε για "σφαγές" την στιγμή οι οι μόνοι που με απόδειξη σφάζουν είναι οι ισλαμιστές αντάρτες!

Σε σημερινό τους δημοσίευμα οι Sunday Times περιγράφουν πως καταρρίφθηκε το τουρκικό RF-4E και αναφέρουν ότι “Πιθανόν Ρώσοι να πάτησαν το κουμπί για την κατάρριψη του αεροσκάφους”. Σημειώνουν μάλιστα ότι η απόφαση και η ενέργεια αυτή ήταν ένα σαφές μήνυμα της Μόσχας προς το ΝΑΤΟ που έλεγε: ”Μείνετε μακριά από τη Συρία. Εδώ δεν είναι Λιβύη”.

“Πριν από τρία χρόνια”, γράφουν οι Βρετανοί “η Ρωσία προμήθευσε τη Συρία με τα προηγμένα αντιαεροπορικά Pantsir-S1 και διαθέτους 36 από αυτά τα συστήματα”.

"Εμείς δεν θα εκπλαγούμε αν επιβεβαιωθεί ότι οι Ρώσοι πάτησαν το κουμπί", αναφέρει μια πηγή της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας.


Του Αρχιπλοίαρχου (ε.α.) Δημητρίου Ν. Τσαϊλά

Η κατάρριψη του τουρκικού αεροσκάφους στις 22 Ιουνίου, μάλλον δεν πρέπει να θεωρηθεί απλά ως μια σημειακή εχθρική ενέργεια αλλά είναι πολύ πιο πιθανό το ενδεχόμενο μιας παρέμβασης στην αναζήτηση περιφερειακής ισχύος. Και αυτό απορρέει από την αλληλουχία των γεγονότων, αφού μετά την κατάρριψη του τουρκικού μαχητικού αεροσκάφους F-4 από τη συριακή αεράμυνα, η τουρκική κυβέρνηση άσκησε απλά το δικαίωμά της να ζητήσει την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, διαμαρτυρήθηκε προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, απέστειλε διάβημα στη Δαμασκό και τέλος τροποποίησε τους κανόνες εμπλοκής κατά μήκος των συνόρων της με τη Συρία.

Είναι, σαφές ότι, τουλάχιστον από την πλευρά της Τουρκίας θα συνεχισθεί η υποστήριξη των σύριων αντιφρονούντων, θα εντείνει τις προσπάθειες της για μια όλο και ποιο ηχηρή πολιτική καταδίκη, της Συρίας, από τους διεθνείς οργανισμούς, και βεβαίως δεν φαίνεται να έχει σκοπό να εμπλακεί σε ένοπλη σύγκρουση τουλάχιστον χωρίς τη συμμετοχή άλλων συμμαχικών ή διεθνών οργανισμών. Καθώς κάθε στρατιωτική επέμβαση εκ μέρους της Τουρκίας, αφενός ενέχει υψηλό κίνδυνο, αφετέρου μειώνονται η ήδη αδύναμες και εύθραυστες σχέσεις με τους λαούς και τις εθνότητες της εγγύς περιοχής αλλά και τις μειονότητες του εσωτερικού της. Έτσι διαφαίνεται ότι από την προοπτική της Τουρκίας, η ιδανική πολιτική για να διαχειριστεί την κρίση στη Συρία θα αντικατοπτρίζει το τρίπτυχο στρατηγικής που ήδη αναφέρθηκε.

Ωστόσο η κατάσταση είναι πολύ ρευστή και εξαρτάται από τη συμπεριφορά της Δαμασκού. Θα μεταβάλλεται ανάλογα από την κλιμάκωση που η Συρία θα δημιουργεί με αποσταθεροποιητικές ενέργειες και δράσεις ώστε να μεταφέρει την κρίση εκτός των συνόρων της ή θα περιορισθεί να ασκεί την εσωστρεφή βία όπως άλλωστε μας είχε συνηθίσει μέχρι το επεισόδιο της κατάρριψης. Η Άγκυρα, βεβαίως σε κάθε ευκαιρία θα διατρανώνει δημόσια τη φωνή της κατά του Μπασάρ Αλ Άσαντ και του καθεστώτος της Συρίας. Επίσης, θα προσπαθεί μέσα από τα διεθνή φόρα να συγκεντρώσει τη διεθνή υποστήριξη για την πολιτική δράση εναντίον του και κατά του καθεστώτος του.

Ας ερευνήσουμε τι μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτό το μεμονωμένο επεισόδιο. Μια υπόθεση εργασίας είναι η χρήση προκλητικής βίας, υποκινούμενης από ισχυρές δυνάμεις του διεθνούς συστήματος, ως πρόσχημα για να επιτευχθεί μια στρατιωτική επίθεση. Χωρίς αυτά τα περιστατικά, οι ισχυρές δυνάμεις του διεθνούς συστήματος κινδυνεύουν να θεωρηθούν εισβολείς, με μόνο σκοπό την καταστροφή των ασθενέστερων χωρών για να επιβάλουν τα δικά τους συμφέροντα. Οπότε, χρειάζονται τα αναγκαία δικαιολογητικά που παρέχονται από τέτοιου είδους επεισόδια, για να μην απολογηθούν στη συνέχεια για την προβολή ισχύος που θα επιδείξουν. Ας θυμηθούμε πως υποκινήθηκαν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις από τις προκλητικές ενέργειες των ελλήνων πραξικοπηματιών, για να εκτελέσουν την εισβολή το1974 στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια εθνικού εδάφους και την εγκατάσταση των Τούρκων στη γεωστρατηγικής σημασίας περιοχή της Βορείου Κύπρου.

Η ανωτέρω θεωρεία ενισχύεται αφού η Άγκυρα ανεπίσημα τον τελευταίο καιρό, και σύμφωνα με σοβαρά ινστιτούτα αμυντικών αναλύσεων, επιδιώκει ενεργοποίηση του άρθρου 4 μεταξύ των μελών του ΝΑΤΟ σχετικά με την κατάσταση στη Συρία. Μέχρι τώρα δεν το κατάφερε, όμως με την κατάρριψη του αεροσκάφους τους, μπορούν επισήμως να απομακρύνουν την αβεβαιότητα των συμμάχων, και να ξεπεράσουν τις όποιες αντιρρήσεις. Η δήλωση που έγινε μετά τη συνεδρίαση του Βορειο-ατλαντικού Συμβουλίου στις 26 Ιουνίου είναι αφενός ισχυρή, αλλά δεν απειλεί με πόλεμο. Καταδικάζει την ενέργεια της Συρίας, εκφράζει την υποστήριξη του μέλους της συμμαχίας, της Τουρκία, και σηματοδοτεί, ότι το ΝΑΤΟ και τα μέλη του θα συνεχίσουν να παρακολουθούν την κατάσταση εκ του σύνεγγυς.

Η ηθελημένη ή μάλλον προσχεδιασμένη χρήση βίας από τη Δαμασκό εκτελέστηκε για να προειδοποιήσει την κυβέρνηση Ερντογάν ότι δεν θα συνεχίσει ανώδυνα την υποστήριξη και την απεριόριστη ενίσχυση των σύριων αντιφρονούντων. Ανεξάρτητα από αυτό, το επεισόδιο της κατάρριψης χωρίς καμία προειδοποίηση δημιουργεί το ίδιο αποτέλεσμα που θα είχε και μια προμελετημένη ενέργεια και διεξοδικά σχεδιασμένη υποκινούμενη από ισχυρές δυνάμεις του Διεθνούς συστήματος που επιδιώκουν γεωπολιτικά συμφέροντα.

Ζούμε σε μια εποχή που μπορούμε να την ονομάσουμε "Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου" η οποία καθοδηγείται και διεξάγεται από τα ίδια, τα ισχυρά κράτη που διακηρύσσουν ότι είναι υπέρμαχοι των δημοκρατικών δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου. Οι καθοδηγούμενες από τους ισχυρούς παίκτες του Διεθνούς συστήματος εξελισσόμενες αιματηρές κρίσεις εδώ και δεκαετίες δηλώνουν σήμερα μια ακατάπαυστη επιθετικότητα, με πολέμους που εκτείνονται από την Βόρεια και Ανατολική Αφρική, στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία και πέρα από την Ευρασία, την Άπω Ανατολή και την Αρκτική. Οι περισσότερες κρίσεις αφορούν άμεσα τα σχέδια των εν εξελίξει πολέμων στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας, όπου συνεπάγονται συντονισμένες ενέργειες κατά του Ιράν, της Συρίας και του Πακιστάν.
Η πολεμική προπαρασκευή για την επίθεση στη Συρία και το Ιράν βρίσκονται ήδη σε "ένα προχωρημένο στάδιο ετοιμότητας". Οι στρατιωτικοί σχεδιαστές των ισχυρών έχουν προετοιμάσει τα περιγράμματα ώστε να επακολουθήσει μια «ανθρωπιστική» στρατιωτική εκστρατεία, στην οποία η Τουρκία (η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη εντός του ΝΑΤΟ) θα διαδραματίζει κεντρικό ρόλο.

Βρισκόμαστε σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι. Αναμένεται μια στρατιωτική επιχείρηση, που θα ξεκινήσει εναντίον της Συρίας και του Ιράν, στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, την περιοχή της Κεντρικής Ασίας, που εκτείνεται από τη Βόρειο Αφρική και την Ανατολική Μεσόγειο στα σύνορα Αφγανιστάν-Πακιστάν με την Κίνα, που είναι πιθανό οι αναταραχές να εξελιχθούν σε ένα εκτεταμένο περιφερειακό πόλεμο.

Αρχιπλοίαρχος (ε.α.) Δημήτριος Ν. Τσαϊλάς
Γενικός Διευθυντής του Strategy International (www.strategyinternational.org)

Το ρεπορτάζ του γερμανικού περιοδικού «Focus», σύμφωνα με το οποίο «η γερμανική κυβέρνηση προετοιμάζεται για χρεοκοπία των Ελλήνων» και το οποίο διαψεύσθηκε ήδη χθες, πριν από την κυκλοφορία του, από τον υφυπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Στέφεν Κάμπετερ, δημοσιεύεται σήμερα στην ιστοσελίδα του περιοδικού.

Το περιοδικό επικαλείται κυβερνητικό έγγραφο και σχετικές δηλώσεις που φέρεται να έκανε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών και των Χριστιανοκοινωνιστών, ενόψει της ψηφοφορίας για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο και τον μηχανισμό ESM.

Όπως αναφέρεται στο άρθρο, η κυβέρνηση της Γερμανίας, προκειμένου να περιορίσει τους κινδύνους από μια χρεοκοπία και έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, θα χρησιμοποιήσει «τέχνασμα»: «Η Ελλάδα θα χρειαστεί, το αργότερο στα μέσα Αυγούστου, φρέσκο χρήμα. Τότε λήγει ένα ομόλογο που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα», όπως υποστηρίζει το περιοδικό ότι πληροφορήθηκε από έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών. «Η εκκρεμούσα ακόμη Έκθεση της τρόικας θα καταλήξει, κατά τις εκτιμήσεις της γερμανικής κυβέρνησης, μάλλον στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα έχει καθυστερήσει όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της», αναφέρει το δημοσίευμα και προσθέτει ότι ο κ. Σόιμπλε προετοίμασε τους βουλευτές του CDU και του CSU, εξηγώντας τους ότι στις επικείμενες διαπραγματεύσεις για τη μετεξέλιξη του ESM περιλαμβάνεται, μεταξύ άλλων, «απαραιτήτως διαδικασία χρεοκοπίας κρατών». Βουλευτές, των οποίων τη μαρτυρία επικαλείται το Focus, τόνισαν ότι ο Γερμανός υπουργός τους δήλωσε ότι πολλοί ειδικοί εκτιμούν ότι οι Έλληνες δεν θα τα καταφέρουν χωρίς «εξωτερική υποτίμηση».

Σύμφωνα με το περιοδικό, «η γερμανική κυβέρνηση θέλει να συνδέσει τη συμφωνηθείσα δυνατότητα απευθείας χρηματοδότησης τραπεζών από το μόνιμο μηχανισμό στήριξης ESM με πρόσθετους όρους», κυρίως με την δυνατότητα των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων να λαμβάνουν χρήματα από τον ESM, μόνον εφόσον τα κράτη τους έχουν εισαγάγει το φόρο χρηματοοικονομικών συναλλαγών και μεταβιβάζουν τα έσοδά τους από αυτόν στον ESM, πρόνοια η οποία θα μείωνε τους κινδύνους για τον Γερμανό φορολογούμενο.

Οι ισχυρισμοί του περιοδικού το οποίο θα κυκλοφορήσει αύριο έχουν ήδη διαψευσθεί, με δήλωση του υφυπουργού Οικονομικών Στέφεν Κάμπετερ στην γερμανική υπηρεσία του ειδησεογραφικού πρακτορείου Reuters. Ο κ. Κάμπετερ έκανε λόγο για «ανοησία» και πρόσθεσε ότι ο κ. Σόιμπλε δεν μίλησε ποτέ για χρεοκοπία της Ελλάδας, αλλά «τόνισε απλώς ότι τα συμπεφωνημένα μέτρα λιτότητας και μεταρρυθμίσεων πρέπει να εφαρμοστούν».

Πηγή: ΑΜΠΕ

Του Λουκά Δημάκα

Μια νέα γεωπολιτική πραγματικότητα διαμορφώνει στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου η κατάρριψη του τουρκικού αεροφωτογραφικού Φάντομ από τη Συρία, η οποία δημιουργεί ένα καινοφανές περιβάλλον απειλής για την Ελλάδα. Συγκεκριμένα ανατέλλει το ενδεχόμενο σημαντικής γεωστρατηγικής αναβάθμισης της Τουρκίας αν, όπως φοβούνται στρατιωτικοί αναλυτές, η Αγκυρα επιλεγεί από κάποιες δυνάμεις - ΗΠΑ και αραβικούς κύκλους - για να αποτελέσει την αιχμή του δόρατος κατά της Συρίας!

Μια αναβάθμιση με ευθεία αντανάκλαση κυρίως στη διαμόρφωση των ΑΟΖ και των ενεργειακών οδών στην Ανατολική Μεσόγειο, το σημερινό ενεργειακό στάτους της Κύπρου, το Αιγαίο κ.ο.κ.
Αυτό το γεωπολιτικό σενάριο δείχνει τολμηρό και μακρινό για όσους κάνουν απλή ανάγνωση των περιστατικών. Ωστόσο, δεν είναι κατ' ανάγκην έτσι για τρεις λόγους:

- Πρώτον
,
διότι ο κ. Ερντογάν δήλωσε ευθέως ότι η Τουρκία θα διαλέξει τον χρόνο, τον τρόπο και τη μορφή της απάντησης στη Συρία. Η Τουρκία έχει ήδη αναπτύξει στρατεύματα, συστοιχίες πυραύλων και άλλα αντιαεροπορικά όπλα κατά μήκος της μεθορίου με τη Συρία. Στρατηγός των σύρων ανταρτών υποστήριξε χθες πως και η Δαμασκός έχει αναπτύξει κάπου 170 άρματα μάχης κοντά στα σύνορα, βόρεια της πόλης Χαλέπι.

- Δεύτερον,
διότι μόλις προχθές την Πέμπτη η τουρκική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» μάς ενημέρωνε ότι η Τουρκία άλλαξε τους κανόνες εμπλοκής των Ενόπλων Δυνάμεών της και πλέον δεν θα απαιτείται εντολή του Πρωθυπουργού για να καταρριφθεί αεροσκάφος που παραβιάζει τον τουρκικό εναέριο χώρο. Εφεξής οι τοπικοί διοικητές θα ανοίγουν πυρ κατά την κρίση τους... Εξέλιξη που πρέπει να ιδωθεί ως συνέχεια του τουρκικού ισχυρισμού μετά την κατάρριψη του Φάντομ ότι μόνο φέτος ελληνικά, ισραηλινά, ιταλικά κ.λπ. αεροσκάφη έχουν παραβιάσει 114 φορές τον τουρκικό εναέριο χώρο - ψευδούς ισχυρού φυσικά, τουλάχιστον όσον αφορά την Ελλάδα...

- Τρίτον,
διότι η Αγκυρα έχει προαναγγείλει «πολιτική κανονιοφόρων» για να στηρίξει το επιθετικό ερευνητικό πρόγραμμα υδρογονανθράκων εις βάρος των δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η νεοθωμανική... Αυτοκρατορία.

Χθες το Εθνικό Συμβουλιο Ασφαλείας της Τουρκίας με «νεοθωμανκού» και «αυτοκρατορικού» τύπου ανακοίνωσή του, με αναφορές σε όλη την περιoχή (!), τονίζει πως αποτελεί προτεραιοτητα η προστασία των δικαιωμάτων της Τουρκίας και της «Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου» στην Αν. Μεσόγειο και ότι θα συνεχισθούν «σε πλήρη συνεργασία» οι δραστηριότητες φορέων και «θεσμών» - εννοώντας προφανώς τις προαναγγελθείσες παράνομες έρευνες υδρογονανθρακων στην ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδας...

ΣΟΥΝΙΤΙΚΟ ΠΛΕΓΜΑ.
Αναλυτές του ελληνικού «Πενταγώνου» - και όχι μόνο! - εκτιμούν ότι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να δρομολογηθούν εύκολα και λόγω των ευρύτερων γεωπολιτικών εμπλοκών. Αλλωστε, λένε, υπάρχει μια ρεαλιστική βάση που έχει να κάνει και με τα «εσωτερικά» του ισλαμισμού: τον κίνδυνο δημιουργίας ενιαίου - πραγματικού ή κατασκευασμένου - σουνιτικού γεωπολιτικού πλέγματος (με αιχμή την Τουρκία του σουνίτη Ερντογάν), το οποίο θα προσπαθεί να αποδομήσει το σιιτικό τρίγωνο Ιράν, Συρίας και Χεζμπολάχ του Λιβάνου.
Το πρωταρχικό στοιχείο που διαμορφώνει αυτή την πραγματικότητα είναι η ταραχώδης κατάσταση που υπάρχει στη Συρία. Σε αντίθεση με τις αφελείς αντιλήψεις περί ενός ομογενούς εξεγερθέντος λαού που ζητάει δημοκρατία, η ενδοσυριακή σύρραξη αρχίζει από τη διαχρονική προσπάθεια της σουνιτικής πλειονότητας του πληθυσμού να αποτινάξει την κυριαρχία της μειονότητας των αλεβιτών (που αποτελούν παρακλάδι των Σιιτών) και να πάρει αυτή την εξουσία.

ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ.
Απλά πράγματα, κατά τους ειδικούς - τρομακτικά για εμάς αν επαληθευτούν, λόγω της γιγαντιαίας αναβάθμισης της Τουρκίας που απαιτεί! Μια τέτοια (ή παρόμοια) εξέλιξη θα είχε φυσικά και τεράστιες συνέπειες στις ευρύτερες ισορροπίες ισχύος στην περιοχή που θα επηρέαζαν αρνητικά ακόμα και το Ισραήλ!

Τι σημαίνει όμως αυτή η πραγματικότητα για τη χώρα μας και την Κύπρο; Το κύριο, όπως προείπαμε, είναι ότι ενδέχεται να βρεθούν ενώπιον μιας εξαιρετικά αναβαθμισμένης Τουρκίας.
Η υλοποίηση του ενδεχομένου αυτού, κατά τον δρα Κωνσταντίνο Γρίβα, ο οποίος διδάσκει Γεωγραφία της Ασφάλειας και των Αφοπλισμών στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκινά από την αδυναμία των ΗΠΑ και της Δύσης γενικότερα να επέμβει με στρατιωτικά μέσα στη Συρία, χάρη στις διαφαινόμενες υψηλές δυνατότητες του συριακού οπλοστασίου, ιδιαίτερα αντιαεροπορικών και συστημάτων παράκτιας άμυνας - ρωσικής κατασκευής. Ετσι, αν οι ΗΠΑ επιμείνουν στη στρατηγική τους να αποδομήσουν τον σιιτικό «άξονα» Ιράν, Συρίας, Χεζμπολάχ, τότε θα επιλέξουν τη στρατηγική της στρατιωτικής παρέμβασης. Αυτό ωστόσο δεν φαίνεται να είναι σε θέση να το κάνουν μόνοι τους. Μπορούν όμως να το κάνουν σε συνεργασία με την Τουρκία.

ΟΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ.
Μια τέτοια εξαιρετικά αναβαθμισμένη και επικίνδυνη Τουρκία δύσκολα θα μπορεί να φρεναριστεί σε όλα τα μέτωπα. Για να μείνουμε στο... επίκαιρο θέμα της παραβίασης εναέριου χώρου από μαχητικά αεροσκάφη, η Αγκυρα δεν θα «περιοριστεί» π.χ. στις 363 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου και τις 2 υπερπτήσεις νησιών που έχει φέτος (μέχρι τον Μάιο), τις 962 παραβιάσεις και 4 υπερπτήσεις του 2011 ή τις 1.239 παραβιάσεις και 20 υπερπτήσεις του 2010.
Πόσο πιο κάτω θα πάμε;
Δεν υπάρχει τελικά πάτος στο βαρέλι;

Βρειτε εσείς τα λόγια για να χαρακτηρίσουμε αυτή την είδηση… Συνέλαβαν κυριακάτικα 70χρονη καρκινοπαθή τελικού σταδίου, που δίνει μάχη με τον θάνατο, επειδή χρωστάει 300 ευρώ στην ΑΕΠΙ !!!

Αστυνομικοί συνέλαβαν την γυναίκα στα Τρίκαλα εκτελώντας ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εδώ και 7 χρόνια για τη συγκεκριμένη οφειλή της.

Η γυναίκα βρίσκεται στα κρατητήρια της Ασφάλειας Τρικάλων και δυστυχώς μέχρι αυτή την ώρα δεν μπορεί να εντοπιστεί γραμματεία στην Εισαγγελία Τρικάλων ώστε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες που θα οδηγήσουν την γυναίκα εκτός κρατητηρίου και στο Νοσοκομείο Τρικάλων.

Η κατάσταση της υγείας της 70χρονης είναι απελπιστική και αναζητείται ευαισθησία των αρμοδίων αρχών για λήξει η περιπέτειά της και ταυτόχρονα να αποφευχθούν τα χειρότερα για την ζωή της.

Απάνθρωπα τομάρια… Τους αρχικλεφταράδες που μας πίνουν το αίμα πότε θα τους συλλάβετε; Δεν ξέρετε που μένουν, ε;

makeleio.gr


Οι άξονες της διεθνούς πολιτικής της Άγκυρας και τα χρονικά και διπλωματικά περιθώρια της Ελλάδας

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Τα τελευταία χρόνια ειδικά από το 2008 και μετά στην Ελλάδα έχουμε μια και μοναδική συζήτηση. Αφορά τα οικονομικά. Είτε αυτά συσχετίζονται με το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα , είτε με τις ιδιωτικοποιήσεις, τη διαπλοκή και τις ξένες επενδύσεις, είτε με το ΑΕΠ, το εισόδημα των μισθωτών και των αυτοαπασχολούμενων, την φορολογία, τις εργασιακές σχέσεις.

Μέσα στο χάος μιας τέτοιας συζήτησης , που έγινε μοναδική μετά τα Μνημόνια, την τρόικα και τα έκτακτα δημοσιονομικά μέτρα που δεν τελειώνουν στην αναγγελία τους, δεν πετυχαίνουν στην εφαρμογή τους και δεν υλοποιούνται με στρατηγικό βάθος προς όφελος της χώρας, έχουμε χάσει παντελώς τον αυτοπροσδιορισμό της προοπτικής μας.

Αποδεχθήκαμε σαν Έλληνες , κάτι που η πολιτική ηγεσία μας, παρουσίασε ως τετελεσμένο και μέσα από μια επίμονη προπαγάνδα, ως κάτι απολύτως θετικό . Ανήκουμε λέει στην Ευρώπη, η οποία μάλιστα μας καλύπτει σε όλα τα επίπεδα , ακόμη και σε αυτό της εσωτερικής ασφάλειας και της εθνικής άμυνας. Μάλιστα δεν υπάρχει πλέον να έχουμε ούτε εξωτερική πολιτική , απλά να λύσουμε τα παραδοσιακά προβλήματα με την Τουρκία , με δείπνα και προσκλήσεις στον Ερντογάν , ζειμπέκικα , ενεργοποίηση της Ελληνοτουρκικής φιλίας , με μεταφορές κεφαλαίων , διείσδυση των γειτόνων στη χώρα μας, ευρωπαϊκές συζητήσεις , για το κοινό μέλλον, σίριαλ τούρκικα στην ελληνική τηλεόραση.

Όλα αυτά είναι ένα ψέμα , αλλά για τους απεθνικοποιημένους , χωρίς κοινωνική ταυτότητα και συνοχή πλέον Έλληνες, το σύνολο από ψέματα «έφτιαξαν « την κυρίαρχη πραγματικότητα τους. Κανείς δεν θέλει να μάθει αλήθειες, γιατί αυτές συνήθως ξεβολεύουν και δημιουργούν αμηχανίες.

Κι όμως η Ευρώπη δεν μας καλύπτει σε τίποτα . Οϋτε απέναντι στην λαθρομετανάστευση , ούτε απέναντι στην Τουρκία , όταν θέλει να κάνει «ζοριλίκια» τύπου Ιμίων , ούτε όμως σε θέματα οικονομίας, αφού το ευρωπαϊκό πεδίο είναι ανταγωνιστικό σε βάρος του Νότου, εθνικιστικό σε επίπεδο παραδοσιακών Μεγάλων Δυνάμεων , νεοαποικιοκρατικό στη φιλοσοφία του, ως προς την κατανομή της σχέσης κόστους/οφέλους μεταξύ των ισχυρών και των λιγότερο ισχυρών.

Σήμερα η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει. Δεν είχε χρεοκοπήσει πριν τα Μνημόνια , αλλά στη βάση των Μνημονίων. Η Ευρώπη δεν εγγυάται τίποτα και σε κανένα επίπεδο. Η Τουρκία , έχοντας τα τελευταία αρκετά χρόνια ξεπεράσει τα οικονομικά της προβλήματα , έχει αναπτύξει νέο-αυτοκρατορικά στρατηγικά σχέδια. ‘Έχει εξοπλισθεί, έχει συγκροτηθεί ιδεολογικοπολιτικά, έχει φιλοδοξίες νέο-οθωμανισμού. Η απάντηση των Τούρκων στα σχέδια της παγκοσμιοποίησης για το τέλος των Εθνών ήταν και είναι : Δεν πειράζει εμείς δεν είμαστε το εθνικό κράτος των νεότουρκων , αλλά η Ανατολική Αυτοκρατορία των Οθωμανών. Στη λογική αυτή μάλιστα απέκτησαν και «στρατηγικό βάθος». Όπως είναι φυσικό τώρα πλέον επιζητούν και νέα , ευρύτερα , σύνορα που θα τους εξασφαλίσουν την συνοχή και την ισχύ τους, στις νέες συνθήκες στην Εγγύς Ανατολή, τη Μεσόγειο και την Ευρώπη.

Κυρίαρχοι άξονες της διεθνούς πολιτικής και της αυτοκρατορικής προσέγγισης των Τούρκων είναι τρεις, :

Πρώτον να μην υπάρξει Κουρδιστάν στην πλάτη τους. Για τον λόγο αυτό προσπαθούν να δημιουργήσουν ζώνες ασφαλείας εντός του Ιράκ καταρχήν και εντός της Συρίας τώρα , που τους δίδεται η ευκαιρία. Θέλουν εδάφη από χώρες που κατέληξαν σύμφωνα με την τελευταία , αοριστολογική προσέγγιση του Ερντογάν , «κράτη- παρίες».

Δεύτερον θέλουν να εμπεδώσουν την σχέση τους με το Ιραν, όχι μόνον για ενεργειακούς και γεωπολιτικούς λόγους, αλλά για να δημιουργήσουν μια πολύ σημαντική εσωτερική ενότητα στο Ισλάμ ανάμεσα στους Σουνήτες (Τουρκία ) και τους Σιίτες (Ιραν). Αυτή θα είναι η βάση ενός νέου (μη αραβικού) Χαλιφάτου, που θα αναδείξει την ευρύτητα και την δυνατότητα διεθνούς σταθεροποίησης , που μπορεί να πετύχει μια ανασυγκρότηση της αυτοκρατορίας των Οθωμανών. Από εκεί και πέρα η Τουρκία πρσβλέπει σε μια παραδοσιακή συμμαχία που έχει με την Αίγυπτο και με τον τρόπο αυτό κλείνει το «τρίγωνο», που συνδέει την Εγγύς Ανατολή με την Αφρική από την στεριά και διχοτομεί , ελέγχοντας την Ανατολική Μεσόγειο από την Δυτική τους πόρους του βυθού, μέσω των ΑΟΖ , Τουρκίας- Αιγύπτου , που συνδέονται έξω από το Καστελόριζο , στη θάλασσα.

Τρίτον στο «μέτωπο» της Μεσογείου η Τουρκία με συνεκμετάλλευση όχι μόνον του Αιγαίου, αλλά την οικονομική πλήρη διείσδυση στον ελληνικό (ευρωπαϊκό) χώρο , σε συννενόηση με την Γερμανία που ελέγχει το ελληνικό κέντρο αποφάσεων , θέλει να ανακτήσει την κυριαρχία στο ευρωπαϊκό της κομμάτι περνώντας από την Ανατολική Θράκη στην οικονομική , επενδυτική και πληθυσμιακή ανακατάληψη της Δυτικής Θράκης, για να φθάσει μέσω Μακεδονίας στην Θεσσαλονίκη. Στο επίπεδο αυτό που συμπεριλαμβάνει τα νότια λιμάνια των Βαλκανίων και με δεδομένη την διασπορά μουσουλμανικών πληθυσμών από τα Βαλκάνια μέχρι τον Καύκασο, η Τουρκία δεν επιζητά νέα σύνορα, αλλά την απάλειψη των υπαρχόντων συνόρων, ούτως ώστε να μπορεί να λειτουργεί και να κυριαρχεί, στην πλευρά αυτή σε συννενόηση με τους Γερμανούς., σε περιοχές χωρίς εθνικά σύνορα και στρατούς. Τα καραβάνια των λαθρομεταναστών που στην πλειοψηφία τους είναι μουσουλμάνοι και ασιάτες, υποστηρίζουν με την έννοια αυτή, την ανακατανομή των πληθυσμών, στην αντίθετη κατεύθυνση από την ανταλλαγή των πληθυσμών για εθνική καθαρότητα, όταν συγκροτούνταν τα ανεξάρτητα –εθνικά κράτη.

Η Κύπρος είναι επίσης ένα κομμάτι της Μεσογείου που ενδιαφέρει την Τουρκία και υπολογίζει ότι στη βάση της κατοχής του βόρειου τμήματος της νήσου , που έχει πετύχει από τη δεκαετία του 1970, κανείς δεν θα την εμποδίσει στον γεωπολιτικό και γεωοικονομικό έλεγχο.

Το αυτοκρατορικό αυτό σχέδιο η Τουρκία το «πουλά» στους Αμερικανούς, που αναζητούν μια νέα ισορροπία στην πάντα θερμή περιοχή της Μεσογείου και μια σταθεροποίηση , εντός του Ισλάμ, στην Εγγύς Ανατολή και την Αφρική, προκειμένου να εξυπηρετήσουν το στρατηγικό δόγμα για στροφή από τον Ατλαντικό και την Ευρώπη στον Ειρηνικό και την Ασία. Το «πουλά» στους Ευρωπαίους και ειδικά στους συμμάχους της Τουρκίας τους Γερμανούς, το «πουλά» στους Ρώσους με τους οποίους επιδιώκει τον ανατολικό και νότιο «άξονα», που θα συμπληρώσει τον βόρειο ευρωπαϊκό, που θέλει να πετύχει η Γερμανία με τη Ρωσία προκειμένου , να κυριαρχήσει ως ηγεμονική δύναμη στον κόσμο και όχι πλέον μόνον στην Ευρώπη, που μέσα από την Ένωση την ελέγχει.

Τι κάνει η Ελλάδα απέναντι σε όλα αυτά; Τίποτα. Απλά η Ελλάδα δεν υπάρχει. Παραδόθηκε από το πολιτικό, οικονομικό και τραπεζικό της σύστημα στην υπό διαμόρφωση Ευρωπαϊκή Ένωση, πολλά χρόνια τώρα και πριν αυτή προκύψει. Η Ελλάδα με όρους Ευρώπης και ανεπτυγμένου κόσμου , είναι επίσης ένα κράτος –παρίας, όπως τοποθετεί τα πράγματα ο Ερντογάν. Αλλά σε κάθε περίπτωση αποτελεί ήδη απεθνικοποιημένο, αποχαρακτηρισμένο κοινωνικά και μορφωτικά, έδαφος , στα περιφερειακά σύνορα της Ένωσης , εκεί που οι ζώνες της Ευρώπης και της Τουρκίας συναντιούνται και τελικά συνυπάρχουν (;). Η Ελλάδα είχε τελειώσει πριν το Ερζερούμ , για το καθεστωτικό σύστημα διακυβέρνησης της, αλλά στο Ερζερούμ , πιστοποιήθηκε , με ελληνική εθελούσια πρωτοβουλία από τον τότε πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου, αυτό το νέο στάτους της χώρας.

Αλλάζουν όλα αυτά; Ευτυχώς οι διεθνείς και οι ευρωπαϊκές εξελίξεις μας δίνουν περιθώρια. Ο εσωτερικός οικονομικός πόλεμος στη Δύση, η υπερφίαλη αλαζονεία της Τουρκίας, που θέλει και ολόκληρο τον μουσουλμανικό Καύκασο υπό την απόλυτη επιρροή της και η νεότευκτη συμμαχία μας με το Ισραήλ, μας δίνουν χρονικά και διπλωματικά περιθώρια και ελάχιστο χρόνο να ανατρέψουμε τα δεδομένα και να πάρουμε πίσω την εθνική μας ταυτότητα , ορίζοντας απολύτως διαφορετικά την διεθνοπολιτική μας θέση και σχέση, αρχικά με την Γερμανική Ευρώπη , άρα και την τουρκική επικυριαρχία.


Του Ιωάννη Αθαν. Μπαλτζώη*

Η κατάσταση στην Μέση Ανατολή προσομοιάζει με καζάνι που βράζει και είναι σε κρίσιμη κατάσταση, έτοιμο να σκάσει. Παρατηρούνται πολεμικές προετοιμασίες και στρατιωτικές ετοιμότητες σχεδόν σε όλα τα κράτη της περιοχής. Ιδιαίτερα εμφανείς είναι οι κινήσεις και ενέργειες στην Σαουδική Αραβία, πιστού συμμάχου των ΗΠΑ και μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικά Αραβικές χώρες.

Σύμφωνα με πληροφορίες που διοχετεύονται στον διεθνή τύπο και ιδιαίτερα στον διαδικτυακό, όπως το καλά πληροφορημένο Ισραηλινό DEBKA, καθώς και το Ελληνικό Defencenet η αποκάλυψη που έχει προκαλέσει ανησυχία είναι ότι η Σαουδική Αραβία όχι μόνο έχει θέσει σε κατάσταση υψίστης ετοιμότητας τις δυνάμεις της, αλλά πλέον έχει περάσει στην φάση προώθησης των στρατευμάτων του προς τα σύνορα της Ιορδανίας και του Ιράκ και μάλιστα με την υπογραφή του προβλεπομένου διατάγματος από τον Σαουδάραβα μονάρχη.

Έτσι λοιπόν οι Ισραηλινές πηγές αναφέρουν ότι περί τα 500 άρματα μάχης Μ-60Α3 και Μ1Α2 Abrams, δύο Μονάδες ειδικών δυνάμεων και 6 αντιαεροπορικές πυραυλικές συστοιχίες, κατευθύνονται ήδη προς την Ιορδανία! Τα άρματα βέβαια συνοδεύουν ΤΟΜΠ και ΤΟΜΑ Panhard, Bradley και αρκετές εκατοντάδες M113.

Η άφιξη των Σαουδαραβικών στρατευμάτων στην Ιορδανία έχουν φυσικά στόχο να υποστηρίξουν την Ιορδανία σε περίπτωση επίθεσης αντιποίνων ή και εισβολής στην Ιορδανία των (ισχυρότερων σε σχέση με την Ιορδανία) Συριακών ενόπλων δυνάμεων, αφού σύμφωνα με τους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς η Ιορδανία θα ειναι η βάση των αεροσκαφών (Αμερικανικών, Βρετανικών, Σαουδαραβικών και άλλων Αραβικών κρατών, όπως του Κατάρ και προφανώς Γαλλικών και Τουρκικών τουλάχιστον) που θα επιχειρήσουν να επιβάλλουν Νo-Fly-Zone, αν αποφασιστεί . Για τον λόγο αυτό σε κατάσταση υψίστης ετοιμότητας βρίσκονται και οι δυνάμεις της Ιορδανίας. Ήδη μαχητικά F-15 και Tornado GR4 της Σουαδαραβικής Αεροπορίας μεταφέρθηκαν σε βόρειες βάσεις της χώρας για να βρίσκονται εγγύτερα στην Συρία. Συγκεκριμμένα στην επιχείρηση έχουν εμπλακεί 2 Μοίρες αεροσκαφών Tornado (στην έκδοση IDS για προσβολές στόχων εδάφους), από τα 87 που διαθέτει η χώρα, 2 Μοίρες F-15S Strike Eagle (η Αεροπορία της χώρας έχει προμηθευτεί περί τα 70 αεροσκάφη) και μια Μοίρα Eurofighter Typhoon σε αποστολή εναέριας επικράτησης.

Μέσα σε αυτό το πολεμικό κλίμα, που εντάθηκε και από την κατάρριψη του Τουρκικού φωτογραφικού Α/Φ , η Αμερικανίδα Υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον μετέβη στην Αγία Πετρούπολη την Παρασκευή (29/6) για αποφασιστικές συνομιλίες με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. Συναντιούνται μία ημέρα πριν από την υπό την αιγίδα του ΟΗΕ σύσκεψη στην Γενεύη της Ομάδα Δράσης δηλαδή τα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας συν Τουρκία και απεσταλμένους του Αραβικού συνδέσμου από Κατάρ, Ιράκ και Κουβέιτ, για να συζητήσουν την τελευταία πρόταση των Ηνωμένων Εθνών, που αφορά τη Συρία. Ελπίζουν για μια πολιτική διευθέτηση που θα απέκλειε την επιλογή της στρατιωτικής επέμβασης.

Ο Κόφι Ανάν στην πρόταση του ΟΗΕ για την Συρία προτείνει τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας και ενότητας, η οποία θα συμπεριλαμβάνει οπωσδήποτε την αντιπολίτευση και θα αποκλείει τα υφιστάμενα μέλη της κυβέρνησης του καθεστώτος Άσσαντ, δηλαδή της σημερινής κυβέρνησης της Συρίας. Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες η Ρωσία συμφωνεί με την πρόταση αυτή, ακόμη και με την έξωση του Άσσαντ από την εξουσία, όμως ο ΥΠΕΞ της Ρωσίας έχει καταστήσει σαφές στην Χίλαρυ Κλίντον, ότι η Ρωσία δεν θα συμφωνήσει ποτέ με «οποιαδήποτε εξωτερική παρέμβαση ή επιβολή συνταγής διακυβέρνησης στη Συρία», προφανώς αναφερόμενος στην περίπτωση της Λιβύης και ακόμη στις στρατιωτικές ενέργειες και προετοιμασίες που γίνονται αυτή την περίοδο στην περιοχή. Το τέλος του Καντάφι και η αθέτηση της συμφωνίας των Αμερικανών με τους Ρώσους (Καντάφι αντί Άσσαντ είχαν συμφωνήσει Μεντβέντεφ και Ομπάμα) κάνει τους Ρώσους επιφυλακτικούς και άκαμπτους στις διαπραγματεύσεις.

Έτσι η συνάντηση των δύο ΥΠΕΞ στην Αγία Πετρούπολη στην ουσία θα καθορίσει τα πάντα σε ότι αφορά την σύσκεψη της Ομάδας δράσης στην Γενεύη (30/6). Τι θα αποφασίσουν οι δύο ΥΠΕΞ θα το δούμε στην σύσκεψη της Γενεύης. Αν υπάρξει συμφωνία, ενδεχομένως δεν θα μάθουμε τις μυστικές συναλλαγές των δύο υπερδυνάμεων και φυσικά θα απομακρυνθεί η περίπτωση ανάληψης στρατιωτικής δράσης του Δυτικο-Τουρκικού-Αραβικού άξονα εναντίον της Συρίας. Φυσικά θα αναμένουμε την απομάκρυνση του Προέδρου της Συρίας Μπασαάρ Άσσαντ και του καθεστώτος του, με φιλοξενία των σε κάποια πρόθυμη αραβική και όχι μόνο χώρα. Ο Άσσαντ έχει ενημερωθεί για τις εξελίξεις και τις προοπτικές από τους Ρώσους και είναι οι μόνοι (μαζί με τους Ιρανούς ) που εμπιστεύεται. Το αν θα αποδεχθεί τις μελλοντικές προοπτικές δεν είναι ακόμη βέβαιο, αλλά αν λάβει τις διαβεβαιώσεις απο τους Ρώσους και όλες τις εγγυήσεις για μη τιμωρία του εκτιμάται ότι θα τις αποδεχτεί, έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του το τέλος του Καντάφι. Αν δεν υπάρξει συμφωνία τότε το χειρότερο που απευχόμαστε έρχεται και ο Αρμαγεδών παραμονεύει.

*Ο Ιωάννης Αθαν. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.) και πρώην ΑΚΑΜ Τελ Αβίβ

ΗΠΑ προς Τουρκία: "Δοκιμάζατε την αεράμυνα της Συρίας κι αυτή σας κατέρριψε"

“Το τουρκικό RF 4, δοκίμαζε το χρόνο αντίδρασης της αεράμυνας της Συρίας”, δήλωσε στη Wall Street Journal, αμερικανός αξιωματούχος από υπηρεσία πληροφοριών.
Είναι η ίδια πηγή που αποκάλυψε ότι το αεροσκάφος πετούσε εντός του εναέριου χώρου της Συρίας “καταρρίπτοντας” τους ψευδείς τουρκικούς ισχυρισμούς περί πτήσεως στο διεθνή εναέριο χώρο.


Η πηγή είπε ότι ανέφερε ότι “συνηθίζεται στις χώρες της περιοχής να γίνονται τέτοιου είδους “δοκιμές” και προφανώς αναφερόταν στις “δοκιμές” που κάνει η Τουρκία εναντίον της Ελλάδας.

Το “άδειασμα” που υπέστη η Τουρκία από την Ουάσινγκτον πάντως ήταν πρωτοφανές. Η “υπερασπιστική γραμμή” που με κόπο επιχείρησαν όλες αυτές τις ημέρες να παρουσιάσουν οι Τούρκοι στη διεθνή κοινή γνώμη η οποία βέβαια έσπευσε να καταδικάσει την κατάρριψη.

Οι εξελίξεις, μετά την συγκεκριμένη δήλωση από τις ΗΠΑ, κρίνονται μάλλον "θολές" έως απρόβλεπτες και είναι βέβαιο πως θα προκαλέσουν πολύ μεγάλη "νευρικότητα" στον Ερντογάν που βλέπει την "μεγάλη Τουρκία" να συνθλίβεται. Εάν συνυπολογιστεί και η πολύ σοβαρή πιθανότητα αναγνώρισης (εκ μέρους των ΗΠΑ) και ενός ανεξάρτητου Κουρδικού κράτους (κάτι που συζητιόταν πριν την σύλληψη του Οτζαλάν), τότε η Άγκυρα θα πρέπει να αρχίσει να ψάχνει τρόπους ανάταξής της... Και σε αυτή την περίπτωση, όπως μας έχει αποδείξει στο παρελθόν, συνηθίζει να "κοιτάζει" προς τα δυτικά σύνορά της...

Στον αντίποδα, η Ελληνική κυβέρνηση είναι σχεδόν ανύπαρκτη, ο "κόκκινος" Πάνος προφανώς υπερτιμημένος και η αμυντική ικανότητα της Ελλάδας βαριά χτυπημένη από τις εφαρμοσθείσες πολιτικές της τελευταίας δεκαετίας (ιδιαίτερα όμως την περίοδο Μπεγλίτη). Μέσα σε αυτό το σκηνικό, πολλά δείχνουν να είναι θετικά προς την κατεύθυνση δημιουργίας ενός "θερμού επεισοδίου", που βολεύει πολλούς πέρα από την πληγωμένη Άγκυρα.

Με αποφάσεις που ήδη έχουν παρθεί από την Δύση για το μέλλον την Συρίας (αν και η Κίνα δήλωσε την αντίθεσή της), αλλά και με συμφέροντα που παίρνουν θέσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, ίσως και η Ρωσία να "εύχεται" για ένα επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, προκειμένου να βρει την αφορμή που ψάχνει για να δηλώσει δυναμικά την παρουσία της στο επίκεντρο του ενεργειακού χάρτη του αύριο, δηλαδή στην Ανατολική Μεσόγειο.

Αν μη τι άλλο, το καλοκαίρι ίσως να είναι πολύ πιό θερμό από όσο το περιμένουμε, αφού η νευρικότητα της Άγκυρας θα την κάνει να "πηδάει σαν την πιασμένη σε παγίδα αλεπού", ψάχνοντας απεγνωσμένα μία διέξοδο και αυτό την καθιστά πολύ επικίνδυνη για όλους τους γείτονές της...


Διαβάστε επίσης: Οι Τούρκοι "ψάχνονται" για κρίση με την Ελλάδα

Πληροφορίες από OnAlert

Όλα όσα τραγικά σήμερα συμβαίνουν, όλα όσα σήμερα βλέπουμε να έρχονται σε ένα μαύρο αύριο, όλα όσα σήμερα βιώνουμε οδηγούμενοι εν πλήρη συγχύση σε εξαθλίωση -κυρίως πνευματική-, όλα όσα σήμερα μας πιέζουν και μας οδηγούν σε κατάθλιψη ή και σε απενενοημένες ενέργειες, ένα σκοπό έχουν: Την πλήρη καθυπόταξή μας, την στέρηση κάθε είδους ελευθερίας, την φίμωση των ιδεών, την κατάπτωση της ηθικής, την απώλεια της πίστης μας. Η απελπισία που μας οδηγούν, είναι το όπλο για να κατορθώσουν όλα τα προηγούμενα. Μόνο εάν απελπιστούμε θα δεχθούμε το παράλογο ως λογικό, το ανήθικο ως ηθικό, το βρώμικο ως καθαρό.

Ο γέροντας Παΐσιος, ικανότατος στην στήριξη ψυχών που πελαγοδρομούσαν, αλλά και "βιώσας εν πλήρη χάριτη Θεού", προσέτρεξε να μας στηρίξει, γνωρίζοντας με απόλυτη βεβαιότητα τον δρόμο που οδηγούσε στα όσα σήμερα η Ελλάδα και οι Έλληνες θα ζούσαν.

"Θα περάσουμε μια μπόρα. Αυτοί που θα περάσουν την μπόρα θα δούνε και τις καλύτερες μέρες.
Ας ευχηθούμε όμως να μη συμβούν στις μέρες τις δικές μας, γιατί εμείς πολλά περάσαμε (ο κόσμος επέμενε να μάθει τι είδους μπόρα είναι αυτή).

Παλαιότερα ο κόσμος πίστευε κι αν άκουγε κάτι το δεχόταν και συνετιζόταν.
Τώρα τι να σας πω.

Εσείς ξέρω ότι πιστεύετε κι αν σας πω θα στενοχωρεθείτε.
Εξ' άλλου αφού πιστεύετε αγωνίζεσθε και δεν έχετε ανάγκη.
Αν πάλι το πω σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν θα το ρίξουν έξω.

Αλλά σας λέω ό,τι και να δείτε να μην απελπίζεσθε.

Θα δείτε να εφαρμόζονται διατάξεις αλλά μην απελπίζεσθε μετά θα αποσύρονται.
Άλλες πάλι δεν θα προλάβουν να βγουν.

Το έθνος θα μεγαλώσει.

Η Τουρκία θα καταστραφεί. Η θρησκεία τους είναι όλη μια αμαρτία.

Την Ελλάδα θέλουν να την εξαφανίσουν. Οι "φίλοι" της θέλουν να την τσαλακώσουν".


Γράφει η Σοφία Τ.

Ο άνθρωπος που έσωσε την Ισλανδία από το ΔΝΤ επανεκλέχτηκε για 5η φορά. Ο Ólafur Ragnar Grímsson, που διεκδικούσε πέμπτη θητεία, εξελέγη χθες Σάββατο ξανά πρόεδρος της Ισλανδίας. Στις πέντε από τις έξι εκλογικές περιφέρειες, όπου έχει ολοκληρωθεί η καταμέτρηση, ο νυν πρόεδρος έχει κερδίσει το 52,2%, έναντι 33,2% που κέρδισε η αντίπαλός του Thóra Arnórsdóttir, μια 37χρονη δημοσιογράφος.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Grímsson ήταν ο Πρόεδρος εκείνος με «Π» κεφαλαίο, ο οποίος δεν δέχτηκε την εισήγηση του πρωθυπουργού Haarde να μπει η Ισλανδία στο ΔΝΤ προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες και προσέφυγε στον Ισλανδικό λαό με δημοψήφισμα. Ο λαός συντριπτικά στήριξε την άποψη του Προέδρου.
Ο Ισλανδικός λαός σώθηκε και ο πρωθυπουργός καταδικάστηκε. Ταυτόχρονα ο Πρόεδρος ζήτησε από το λαό να συγκληθεί Λαϊκή Συντακτική Εθνοσυνέλευση, προκειμένου ο ίδιος ο λαός να συντάξει νέο Σύνταγμα. Αν και ο Grímsson είχε δηλώσει από τον Ιανουάριο ότι δεν επιθυμεί να διεκδικήσει εκ νέου την Προεδρία, εντούτοις 30.000 πολίτες επί συνόλου 230.000 περίπου συγκέντρωσαν υπογραφές και ζήτησαν να είναι και πάλι υποψήφιος.

ΙΔΟΥ ΠΩΣ ΣΩΘΗΚΕ Η ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΚΑΙ ΕΔΩΣΕ ΜΑΘΗΜΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (μην ξεχνάμε έχουμε ως επιχείρημα ότι είμαστε η γενέτειρά της και το λίκνο της, το θυμάται κάποιος πολιτικός;) από την εκπομπή "ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΙΚΙΝΓΚΣ" του ΕΞΑΝΤΑ (ΝΕΤ)

Το 2008 η Ισλανδία ήρθε αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή. Οι 3 τράπεζές της κατέρρευσαν συμπαρασύροντας στο γκρεμό όλη την κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας.
4 χρόνια μετά, το 2012, η Ισλανδία άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Η ανεργία μειώνεται, η ανάπτυξη βρίσκεται περίπου στο 2,5%. Ωστόσο για να γίνει αυτό, μπήκαν σε εφαρμογή ανορθόδοξοι χειρισμοί, τελείως διαφορετικοί από αυτούς που επιβάλλει η ΕΕ και το ΔΝΤ σε χώρες της ευρωζώνης που πλήττονται από την κρίση.
Χειρισμοί που πολλές φορές έφεραν τη χώρα αντιμέτωπη με τη Διεθνή Κοινότητα και τις αγορές. Πλέον ακόμα και το ΔΝΤ παραδέχεται πως η διαφορετική διαχείριση της κρίσης από τους Ισλανδούς έφερε καρπούς.

Πώς τα κατάφεραν οι απόγονοι των Βίκινγκς;

«Ο Θεός να ευλογεί την Ισλανδία!», δήλωνε (06/10/2008), σε διάγγελμά του προς τον ισλανδικό λαό, ο τότε πρωθυπουργός και πρόεδρος του δεξιού Κόμματος της Ανεξαρτησίας, Geir Haarde.
Η ελεύθερη αγορά είχε πια σταματήσει να δίνει την ευλογία της και το νεοφιλελεύθερο οικονομικό θαύμα της νησιωτικής χώρας είχε αποδειχθεί ένα ισλανδικό παραμύθι. Οι 3 τράπεζες της χώρας πτώχευσαν και σα να βρυχήθηκε το ρήγμα πάνω στο οποίο βρίσκεται η Ισλανδία, η οικονομία της κατέρρευσε.

Πώς, όμως, μια χώρα, «η καλύτερη για να ζεις» σύμφωνα με τον ΟΗΕ το 2007, έφτασε μόλις ένα χρόνο μετά στο χείλος της καταστροφής;
Η Ισλανδία είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο, ηφαιστειογενές νησί του Βόρειου Ατλαντικού, με μόλις 320.000 κατοίκους. Βρίσκεται κυριολεκτικά στην άκρη του κόσμου, πάνω στο ρήγμα της ευρωπαϊκής με την αμερικανική τεκτονική πλάκα. Λόγω αυτού, έχει πλούσιες γεωθερμικές πηγές και οι άφθονες ποσότητες ανανεώσιμης ενέργειας καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των ενεργειακών αναγκών της. Παραδοσιακά, οι κάτοικοί της απασχολούνταν στην αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Μέχρι, όμως, τα μέσα της δεκαετίας του 1990.

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ «ΙΣΛΑΝΔΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ»

«Στις αρχές του 1990 ένα καινούργιο νεοφιλελεύθερο κόμμα ανέβηκε στην εξουσία, φέρνοντας ένα νέο τρόπο πολιτικής σκέψης», μας λέει ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Eiríkur Bergmann.
Η συνταγή ήταν γνωστή: Ιδιωτικοποιήσεις, μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις, πλήρης απελευθέρωση της αγοράς, αδύναμα αντανακλαστικά των ελεγκτικών μηχανισμών και άφθονο πλαστικό χρήμα και δάνεια για τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις.
«Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα εδώ έδωσε ώθηση σε αυτή την ανάπτυξη. Οι τράπεζες επεκτάθηκαν στο εξωτερικό, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ολλανδία και διευρύνθηκαν. Τελικά, το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας υπερέβη κατά 10 φορές το μέγεθος της οικονομίας. Δηλ. οι τράπεζες είχαν πλούτο 10 φορές μεγαλύτερο από τον πλούτο της ίδιας της χώρας», επισημαίνει ο κ. Bergmann.
Φιλόδοξα golden boys, και νεαροί τραπεζίτες που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για τα μεγαλύτερα κέρδη έδιναν τον τόνο και η υπόλοιπη κοινωνία ακολουθούσε. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι και ελάχιστοι ήταν αυτοί που έλειπαν από το ξέφρενο αυτό πάρτι του χρήματος. Απλοί εργαζόμενοι άρχισαν να παίρνουν αφειδώς δάνεια για πολυτελή σπίτια και αυτοκίνητα και το όνειρο της «μεγάλης ζωής» είχε κατακτήσει κάθε πτυχή της καθημερινότητας.
«Πιστεύω ότι ο κόσμος υπερέβη εαυτόν αγοράζοντας όλων των ειδών τα πράγματα. Και εγώ το έκανα, ξέρετε. Δεν είμαι αθώα. Έκανα όλων των ειδών τις παλαβομάρες, γιατί νόμιζα ότι αυτός είναι ο καιρός για να τις κάνω», εξομολογείται σχεδόν απολογητικά η τραγουδίστρια Helen Kristinsdóttir.

Η ΣΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

Όμως η ευδαιμονία δεν κράτησε για πολύ. Η κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 επηρέασε άμεσα τις ισλανδικές τράπεζες. Η διατραπεζική αγορά πάγωσε καθώς άρχισε να επικρατεί δυσπιστία.
Οι τράπεζες κοιτούσαν να κλείσουν τα ανοίγματά τους και να μαζέψουν ρευστό.
Οι αγορές ζητούσαν πίσω τα χρήματα που είχαν δανείσει, όπως και οι ξένοι καταθέτες από την Ολλανδία και την Αγγλία.
Οι ισλανδικές τράπεζες αδυνατούσαν να ανταποκριθούν και η Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας ήταν αδύνατο να τους δανείσει τόσα χρήματα, καθώς ήταν υπεραναπτυγμένες. Η κατάρρευσή τους ήταν αναπόφευκτη.
Ο υπουργός οικονομικών Steingrímur Sigfússon περιγράφει:
«Ήταν μια οικονομική φούσκα. Και όλα αυτά έφτασαν σε ένα πολύ γρήγορο και δραματικό τέλος τον Οκτώβριο του 2008. Οι 3 μεγαλύτερες τράπεζες με εκτεταμένες διεθνείς συναλλαγές κατέρρευσαν και ήταν ένα σοβαρό σοκ για όλη την ισλανδική οικονομία. Ο οικονομικός τομέας πρακτικά εξαφανίστηκε, υπήρξε μια τεράστια πτώση στις τιμές ακινήτων, το νόμισμα υποτιμήθηκε πολύ απότομα και αυτό προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στις επιχειρήσεις και τις πωλήσεις ακινήτων. Αυτά τα γεγονότα ήταν πολύ δραματικά».

ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ ΓΙΑ 1η ΦΟΡΑ

Ξέσπασαν πρωτοφανείς διαμαρτυρίες για τα δεδομένα της χώρας και στο Ρέικιαβικ οι διαδηλωτές ήρθαν για 1η φορά μετά το Β’ ΠΠ αντιμέτωποι με τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύθηκαν στους δρόμους, προκαλώντας μια σειρά γεγονότων που έμεινε γνωστή ως «Επανάσταση των Τηγανιών και των Κατσαρολών».
«Ήταν απλά άνθρωποι που δεν μπορούσαν άλλο, που ένιωσαν ηθικά υποχρεωμένοι να κάνουν κάτι, άνθρωποι που ίσως δεν είχαν κάνει τίποτα νωρίτερα», λέει η βουλευτής με το «Κίνημα των Πολιτών», Μπιργκίτα Γιόνσντοτιρ.
Οι διαδηλώσεις δεν άφησαν πίσω τους μόνο τον εκκωφαντικό θόρυβο, αλλά πέτυχαν την εκθρόνιση της κυβέρνησης της κρίσης και την εκλογή νέας, με τη συμμαχία κεντροαριστεράς και πράσινης αριστεράς. «Αφού εκδιώξαμε την προηγούμενη κυβέρνηση με μία αναίμακτη επανάσταση η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή, δόθηκε σε κάποιους η ευκαιρία να χτίσουν μία νέα κυβέρνηση», εξηγεί ο διαδηλωτής Hjörtur Howser.

ΛΟΓΑΡΙΑΖΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ

Tο 1ο πράγμα που έκανε η νέα κυβέρνηση ήταν να διαπραγματευτεί με την αγγλική και την ολλανδική κυβέρνηση, που πίεζαν για την εξόφληση των πολιτών τους. Ήρθαν σε συμφωνία, η οποία πέρασε από το ισλανδικό κοινοβούλιο και προέβλεπε να πληρώσει ο λαός την ζημιά που ιδιωτικές εταιρείες, οι τράπεζες δηλ., είχαν δημιουργήσει.
Η απόφαση του κοινοβουλίου πήγε στον Πρόεδρο της χώρας για επικύρωση, ο οποίος όμως κάτω και από την πίεση της κοινωνικής βάσης, αρνήθηκε να την υπογράψει και κάλεσε σε δημοψήφισμα.
«Στην ουσία ήταν ένα ερώτημα, εάν οι καθημερινοί άνθρωποι της Ισλανδίας, αγρότες, ψαράδες, νοσοκόμες, γιατροί, νέοι και μεγάλοι άνθρωποι, θα έπρεπε να γίνουν υπεύθυνοι για την αποτυχία μιας ιδιωτικής τράπεζας»,
εξηγεί ο Πρόεδρος της ισλανδικής Δημοκρατίας, Olafur Ragnar Grimsson.
«Για να το θέσω διαφορετικά: Έχουμε ένα σύστημα στο οποίο τα κέρδη των τραπεζών οδηγούν σε υπερκέρδη για τους μετόχους και σε μπόνους για τους τραπεζίτες, αλλά οι ζημιές των τραπεζών επιβαρύνουν την κοινωνία; Δηλαδή ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη και κοινωνικοποιούμε τις απώλειες;»
αναρωτιέται ο κύριος Grimsson.

Η απόφασή του Προέδρου έκανε έξαλλη τη διεθνή οικονομική κοινότητα και κατακρίθηκε από εχθρούς και φίλους ως λαϊκιστική και αδιέξοδη.
Άνθρωποι της ευρωζώνης απείλησαν ότι η Ισλανδία θα μετατραπεί σε «Κούβα του Βορρά», θα απομονωθεί, θα γίνει κράτος-παρίας. Ωστόσο η απόφαση του κ. Grimsson ήταν αμετάκλητη. Και τον Μάρτιο του 2010, ο ισλανδικός λαός με το συντριπτικό ποσοστό του 93%, αρνήθηκε μέσω του δημοψηφίσματος να πάρει στις πλάτες του τα χρέη των τραπεζών.
«Φτάνεις σε αυτά τα σταυροδρόμια, όπου από τη μια πλευρά είναι οι απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών και από την άλλη είναι η δημοκρατική βούληση του κόσμου. Μπροστά σε με μια τέτοια επιλογή, η απάντησή μου ήταν και είναι ξεκάθαρη: Η δημοκρατική βούληση του κόσμου πρέπει να επικρατήσει!»
επισημαίνει με νόημα ο Ισλανδός Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Θορυβημένοι Άγγλοι και Ολλανδοί από το ηχηρό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κάλεσαν την Ισλανδική κυβέρνηση προκειμένου να ξανασυζητήσουν το θέμα.
Τους προσέφεραν καλύτερους όρους από την προηγούμενη φορά. Ωστόσο και πάλι ο Πρόεδρος έδειξε την κάλπη του δημοψηφίσματος. Και πάλι το αποτέλεσμα ήταν «Όχι». «Ποια είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον πολιτισμό;» διερωτάται ο κ. Γκρίμσον.
«Δεν είναι η οικονομία των αγορών. Είναι η δημοκρατία, η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον κόσμο. Υπάρχουν χώρες σήμερα που έχουν πολύ δυνατές οικονομίες, αλλά πολύ λίγη δημοκρατία».
ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Η βαθιά δημοκρατική πίστη του ισλανδικού λαού ταξιδεύει πίσω στους αιώνες, στο 930 μ.Χ. Ήταν τότε που ιδρύθηκε ένα από τα αρχαιότερα κοινοβούλια του κόσμου. Κάτοικοι από κάθε γωνιά του νησιού κατέφθαναν ταξιδεύοντας επί μέρες με τα άλογά τους στις πεδιάδες του Thingvellir, όπου κάτω από τον ανοιχτό ουρανό λάμβαναν αποφάσεις για τα κοινά.
Η Εθνική Συνέλευση ήταν ο μόνο θεσμός που νομοθετούσε, αφού δεν υπήρχε κεντρική εξουσία ή βασιλιάς. Έτσι και στις μέρες μας, οι Ισλανδοί πολίτες ανέλαβαν και πάλι να νομοθετήσουν.
Έπειτα από ειδικό νόμο που κατατέθηκε στη Βουλή, απλοί άνθρωποι αποφασίστηκε να συμμετάσχουν στην αναθεώρηση του συντάγματος του ισλανδικού κράτους.
Καταθέτοντας την εμπειρία της, η φοιτήτρια και συμμετέχουσα στη Συνταγματική Συνέλευση Astros Gunnlaugsdottir, λέει:
«Διαβάζαμε τα άρθρα ένα-ένα για να δούμε πως ήταν ως τις μέρες μας και αν χρειαζόταν να γραφούν ξανά. Μετά δημιουργούσαμε τα δικά μας άρθρα, τα οποία δημοσιεύονταν στο Internet, όπου το κοινό μπορούσε να σχολιάσει. Έπειτα, κοιτούσαμε αυτά τα σχόλια και εξετάζαμε αν χρειαζόταν αλλαγή στα άρθρα, λαμβάνοντας υπόψη τις επισημάνσεις του κοινού.»
Και καταλήγει:
«Για μένα είναι βήμα προς το μέλλον. Είναι μέρος της άμεσης δημοκρατίας, να επιτρέπεται σε καθημερινούς πολίτες να συμμετέχουν στην καθημερινή ζωή της πολιτικής. Και το Internet μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο».
ΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΦΥΛΑΚΗ

Παράλληλα, ικανοποιείται άλλο ένα αίτημα των πολιτών. Μέσα από ειδικό δικαστήριο αναζητούνται οι ποινικές ευθύνες όσων συνέβαλαν στην κρίση του 2008. Ο πρώην πρωθυπουργός, Geir Haarde, γίνεται ο 1ος πολιτικός ηγέτης στον κόσμο που κατηγορείται για εγκληματική ευθύνη αναφορικά με την παγκόσμια οικονομική κρίση.
Ο ίδιος εμφανώς συγκινημένος λέει:
«Η συνείδησή μου είναι καθαρή, δεν παραβίασα το νόμο, δεν έκανα ποτέ κάτι τέτοιο και δεν νομίζω ότι οι αποφάσεις που πήρα θα πρέπει να οδηγήσουν τον πρωθυπουργό στη φυλακή. Το αντίθετο μάλιστα! Είναι ντροπιαστικό για τους πολιτικούς μου αντιπάλους να θέλουν να πλήξουν εμένα και το κόμμα μου με αυτόν τον τρόπο. Εδώ, η πολιτική μετατράπηκε σε ποινική υπόθεση, η δικαιοσύνη γύρισε αλλού το κεφάλι της»,
καταλήγει.

Ο κ. Geir Haarde αντιμετωπίζει την ανώτερη ποινή κάθειρξης που στην Ισλανδία είναι 2 χρόνια.
Και δεν είναι μόνο αυτός... 3 πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί και στελέχη των 3 ιδιωτικών τραπεζών καλούνται να λογοδοτήσουν.
Ο μόνιμος γραμματέας του υπουργείου οικονομικών ήδη καταδικάστηκε.
Ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, καθώς πολλά golden boys των τραπεζών διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους λογαριασμούς τους. 3 συνελήφθησαν και κρατούνται.
Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αξιοπιστία της ειδικής εξεταστικής επιτροπής που μέσα σε 15 μήνες από τη σύγκλισή της, κατέληξε σε πόρισμα 2.400 σελίδων.
Το «μαύρο πόρισμα», όπως αποκαλείται στην Ισλανδία, αναγνώστηκε για 6 μέρες χωρίς σταματημό, από 45 ηθοποιούς στο δημοτικό θέατρο της πόλης. Για τους Ισλανδούς ήταν ένα είδος κάθαρσης.

ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ

Η κρίση σημάδεψε βαθειά τη μικρή νησιωτική χώρα. Η κορόνα υποτιμήθηκε απότομα περίπου 80%. Χιλιάδες έμειναν άνεργοι και οι τράπεζες άρχισαν να κατάσχουν σπίτια και αυτοκίνητα, καθώς οι πολίτες αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους.
Ασυνήθιστο για ένα σκανδιναβικό κράτος- πολλώ δε μάλλον για την Ισλανδία, που οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της μπορούν να εξασφαλίσουν ένα πολύ καλό βιοτικό επίπεδο- αυξήθηκαν σημαντικά και οι άνθρωποι που στράφηκαν στα κοινωνικά παντοπωλεία για να εξασφαλίσουν είδη πρώτης ανάγκης.
«Τώρα, έχουμε γύρω στις 700 οικογένειες που έρχονται, ενώ πριν από την κρίση είχαμε 300-350. Οι ομάδες που γίνονται όλο και μεγαλύτερες, κάθε εβδομάδα, είναι αυτές των ανέργων»,
σημειώνει η Asgerdur Flosadottir, υπεύθυνη κοινωνικού παντοπωλείου. Η βαθιά πληγωμένη οικονομία της Ισλανδίας ήταν αδύνατον να ορθοποδήσει χωρίς βοήθεια.
Τα σκανδιναβικά κράτη δάνεισαν στη χώρα $ 2,5 δις, ενώ το ΔΝΤ εμφανίστηκε μετά από 35 χρόνια στην Ευρώπη για να δανείσει στην Ισλανδία $ 2,1 δις. Τις διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ ανέλαβε ο υπουργός οικονομικών Steingrimur Sigfusson, σφοδρός πολέμιός του μέχρι τότε.
Από την 1η στιγμή ήταν ξεκάθαρος μαζί τους:
«Συνειδητοποιείτε ότι έρχεστε σε ένα σκανδιναβικό κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινωνικό κράτος; Αυτή είναι μια νέα εμπειρία για σας. Και πρέπει να το γνωρίζετε αυτό!»,
τους είπε.
Και εξηγώντας το πώς εξέλαβαν οι ιθύνοντες του ΔΝΤ τα λεγόμενά του, συνεχίζει:
«Ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά όταν είδαν ότι είμαστε σοβαροί και είχαμε στιβαρά επιχειρήματα γι’ αυτά που σκοπεύαμε να κάνουμε, το δέχτηκαν και μας επέτρεψαν να σχεδιάζουμε τα μέτρα έτσι όπως εμείς νομίζαμε ότι θα ήταν καλύτερα για τη χώρα».
Ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην Ισλανδία, Franek Rozwadowski, δηλώνει ότι έχει εκπλαγεί από το πώς πήγαν τα πράγματα:
«Είναι μάλλον αλήθεια ότι οι άνθρωποι της μεσαίας και εργατικής τάξης καταλήγουν να πληρώνουν δυσανάλογα το κόστος της κρίσης. Είναι ατυχές αλλά αυτό φαίνεται να συμβαίνει. Αλλά, δεν ήταν αυτή η περίπτωση της Ισλανδίας. Ένα από τα πράγματι αξιοσημείωτα στοιχεία αυτού του προγράμματος που οι αρχές σχεδίασαν και εφάρμοσαν, είναι ότι πήραν αρκετά μέτρα για να προστατέψουν το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού, τη μεσαία τάξη και τους φτωχούς».
Και καταλήγει: «Νομίζω πως αυτό ήταν ένα σημαντικό και σπουδαίο επίτευγμα των ισλανδικών αρχών. Στην περίοδο μετά την κρίση, η ανισότητα στην κατανομή εισοδήματος έχει γίνει, για την ακρίβεια, λιγότερη, παρά μεγαλύτερη».

Με οδηγό τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους και προσανατολισμό την αύξηση της φορολογίας στα εύπορα κοινωνικά στρώματα, η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο. Όπως επισημαίνει ο κ. Sigfusson:
«Τώρα που έχει περάσει καιρός από την κρίση μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι. Τα πράγματα πήγαν καλά για την Ισλανδία γιατί ξέφυγε από την επικίνδυνη ζώνη, δεν υπάρχουν πλέον συζητήσεις για πτώχευση ή τέτοια πράγματα, η αποκατάσταση προχωρά, η οικονομική ανάπτυξη που αναμένεται αυτό το χρόνο είναι 2.5-3%. Η ανεργία πέφτει συνεχώς και οι περισσότεροι δείκτες σήμερα δείχνουν βελτίωση. Αλλά, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο».
Η Ισλανδία αποτελεί σίγουρα ένα διαφορετικό παράδειγμα διαχείρισης της κρίσης που προέκυψε από την κατάρρευση των τραπεζών της.
Οικονομικά, πολιτικά, δικαστικά και πολιτισμικά προσπάθησε να λειτουργήσει όχι με βάση τις απαιτήσεις των αγορών που την έφεραν στο χείλος της καταστροφής, αλλά με επίκεντρο τον πολίτη και τα συμφέροντά του.
Ακόμα και έτσι όμως, τα προβλήματα που γεννήθηκαν από την κρίση παραμένουν παρόντα για να θέτουν ρητά το ερώτημα:
Ποιος είναι ο πυρήνας του προβλήματος που έχει εξωθήσει στην ανέχεια τους λαούς, από την Αργεντινή μέχρι τη Γουατεμάλα, από την Τυνησία μέχρι την Κένυα και από την Ισλανδία μέχρι την Ελλάδα;

Γράφει ο Βασίλης Βαλαμβάνος

Καλή σας ημέρα

Είναι η… εκατοστή φορά που ακούμε ότι σήμερα και αύριο κρίνεται το μέλλον του ευρώ και ότι στις Βρυξέλλες διεξάχθηκε η πιο κρίσιμη Σύνοδος Κορυφής από συστάσεως της ευρωζώνης…

…Είναι επίσης η …εκατοστή φορά που ακούμε ότι από ώρα σε ώρα κρίνεται το μέλλον της Ελλάδας…

… Παραμύθια για μικρά παιδιά!...

… Τίποτα απολύτως δεν κρίθηκε για το σήμερα και το αύριο! Η Σύνοδος των Βρυξελλών, απλά επιβεβαίωσε το χάσμα Βορρά – Νότου στην ευρωζώνη. Οι μεν και οι δε θα πουν το…. ποίημα τους, θα μετρήσουν συμμάχους και εχθρούς, θα πάρουν τα αεροπλάνα και θα επιστρέψουν στις πατρίδες τους…

…Λύση στο πρόβλημα της ευρωζώνης δεν πρόκειται να υπάρξει όσο η μεν Γερμανία αρνείται να «μοιραστεί» την «πίττα» των χρεών των Νοτίων και όσο οι Νότιοι αρνούνται να εκχωρήσουν στις Βρυξέλλες «κομμάτια» της εθνικής τους κυριαρχίας όσον αφορά κυρίως τα δημοσιονομικά…

… Το μαγαζί, αν οι δύο πλευρές συνεχίσουν να μην υποχωρούν, δεν πρόκειται ποτέ να γίνει Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης…

… Ηνωμένα… Βουστάσια ; ίσως…

…Όσον αφορά στην Ελλάδα, σημασία έχει τι θα ζητήσουμε στο αμέσως προσεχές διάστημα, πως θα το ζητήσουμε και τελικά… τι είναι διατεθειμένοι να μας δώσουν…

…Σημασία έχει να καταλάβουν στην Ευρώπη ότι χωρίς πολιτικές ανάπτυξης, χωρίς η Γερμανία να «γευθεί» πληθωρισμό, με νέα λιτότητα και χαράτσια, χωρίς ρευστότητα στην αγορά και την πραγματική οικονομία, η καταστροφή της Ελλάδας αλλά και γενικά του ευρωπαϊκού νότου, είναι πολύ κοντά…

…Σημασία έχει να ακούσουν οι ηγέτες της Ευρώπης, φωνές όπως αυτή του οικονομολόγου Φιλίπ Αγκιόν, στενού συνεργάτη του Φρανσουά Ολάντ, που είπε ότι πρέπει να περικοπεί εκ νέου ένα μέρος του ελληνικού χρέους, αλλά και του χρέους άλλων χωρών της νότιας Ευρώπης. "Οι χώρες της νότιας Ευρώπης χρειάζονται ένα νέο κούρεμα. Δεν βλέπω πώς η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία θα μπορούσαν κάποια μέρα να επανέλθουν στην ανάπτυξη χωρίς το κούρεμα", είπε ο Αγκιόν…

…Σημασία έχει να μπορέσει η ελληνική πλευρά να πείσει την τρόικα (σ.σ. όχι με το… σεις και με το… σας) ότι αν "δεν αλλάξει μυαλά", η αναδιαπραγμάτευση δεν θα έχει καμία τύχη. Και ότι αυτό σημαίνει πως οι δανειστές μας δύσκολα θα λάβουν πίσω τα κεφάλαια που μας δανείζουν… Παράλληλα βέβαια, θα πρέπει η ελληνική πλευρά να δράσει άμεσα με διαρθρωτικές αλλαγές, με έξυπνες αποκρατικοποιήσεις και κυνήγι της φοροδιαφυγής, ώστε να πείσει ότι αξίζει τον κόπο μια υποχώρηση των δανειστών στις απαιτήσεις τους…

… Σημασία έχει να πειστεί η ευρωζώνη , ότι χωρίς ΑΕΠ σταθερά πάνω από 2%, η ελληνική οικονομία δεν έχει καμία άλλη ικμάδα δύναμης για να πληρώσει… Και ΑΕΠ αυξημένο δεν πρόκειται να υπάρξει, αν μεγάλες επενδύσεις δεν ξεκινήσουν άμεσα… Από ιδιωτικά κεφάλαια; Ίσως, αλλά θα καθυστερήσουν, μέχρι να πεισθούν για το «ακίνδυνο» της επένδυσης στην Ελλάδα…

… Άμεση λύση για επενδύσεις στην Ελλάδα θα υπάρξει μόνο αν η ελληνική κυβέρνηση πείσει την ευρωζώνη για έντονη δραστηριοποίηση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων

…Συμπέρασμα: Αν είναι να πάμε σε διαπραγματεύσεις … light για να σώσουμε τα προσχήματα και να πάρουμε μια παράταση δύο χρόνων στο μνημόνιο, καλύτερα… να μην πάμε πουθενά!..

…Καλύτερα να τους… παραδώσουμε άμεσα τα κλειδιά!... Υπάρχει άραγε κάποιος από την παρέα της ευρωζώνης που να τα θέλει;




Τέσσερις χιλιάδες Τσάμηδες συγκεντρώθηκαν στα ελληνοαλβανικά σύνορα, στο τελωνείο Μαυροματίου Σαγιάδας Θεσπρωτίας, από την αλβανική πλευρά και κήρυξαν... τον πόλεμο στην Ελλάδα. Μίλησαν για επαναπατρισμό και επιστροφή των περιουσιών τους, ενώ δεν δίστασν, για ακόμη μια φορά, να κάνουν λόγο για "γενοκτονία".

Ο πρόεδρος του κόμματος των τσάμηδων PDIU Shpetim Idrizi, επανέλαβε το αίτημα για έκδοση ψηφίσματος από την αλβανική βουλή υπέρ των Τσάμηδων και ζήτησε να εντχθεί το «ζήτημα» τους στην ατζέντα της κυβέρνησης της χώρας τους. Μάλιστα κατηγόρησε την Ελλάδα για κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αφού δεν επιτρέπει στους Τσάμηδες να επισκεφτούν την Ελλάδα. Νωρίτερα είχε προηγηθεί εκδήλωση στο "Μνημείο Γενοκτονίας", όπως το ονομάζουν, στην Τζάρα Αγίων Σαράντα. Eκεί φύτεψαν και μια ελιά, που συμβολίζει την έναρξη των εργασιών για τη δημιουργία μεγάλου μνημείου.

Να σημειωθεί ότι η ελληνική πλευρά είχε λάβει τυπικά μέτρα ασφαλείας. Συγκεκριμένα είχε κλείσει, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τις πόρτες στο τελωνείο Μαυροματίου, υπήρχαν εκεί άνδρες των ΜΑΤ, ενώ αστυνομικοί με πολιτικά παρακολουθούσαν τις κινήσεις.









Τέσσερις χιλιάδες Τσάμηδες συγκεντρώθηκαν στα ελληνοαλβανικά σύνορα, στο τελωνείο Μαυροματίου Σαγιάδας Θεσπρωτίας, από την αλβανική πλευρά και κήρυξαν... τον πόλεμο στην Ελλάδα. Μίλησαν για επαναπατρισμό και επιστροφή των περιουσιών τους, ενώ δεν δίστασν, για ακόμη μια φορά, να κάνουν λόγο για "γενοκτονία". Ο πρόεδρος του κόμματος των τσάμηδων PDIU Shpetim Idrizi, επανέλαβε το αίτημα για έκδοση ψηφίσματος από την αλβανική βουλή υπέρ των Τσάμηδων και ζήτησε να εντχθεί το «ζήτημα» τους στην ατζέντα της κυβέρνησης της χώρας τους. Μάλιστα κατηγόρησε την Ελλάδα για κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αφού δεν επιτρέπει στους Τσάμηδες να επισκεφτούν την Ελλάδα. Νωρίτερα είχε προηγηθεί εκδήλωση στο "Μνημείο Γενοκτονίας", όπως το ονομάζουν, στην Τζάρα Αγίων Σαράντα. Eκεί φύτεψαν και μια ελιά, που συμβολίζει την έναρξη των εργασιών για τη δημιουργία μεγάλου μνημείου. Να σημειωθεί ότι η ελληνική πλευρά είχε λάβει τυπικά μέτρα ασφαλείας. Συγκεκριμένα είχε κλείσει, κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης τις πόρτες στο τελωνείο Μαυροματίου, υπήρχαν εκεί άνδρες των ΜΑΤ, ενώ αστυνομικοί με πολιτικά παρακολουθούσαν τις κινήσεις.