Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Ιουν 2012

«Θέλω μέσα από την καρδιά μου να ευχαριστήσω τους Έλληνες και τις Ελληνίδες που σε όλη την Επικράτεια μας στήριξαν παρόλο τον πόλεμο, τη λάσπη, τον αγώνα που έδωσαν προκειμένου να επιβάλλουν τη νέα τάξη πραγμάτων” υπογράμμισε ο Πάνος Καμμένος, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.

«Οι υπογραφές του κ. Παπανδρέου και του κ. Σαμαρά αφορούν τους ίδιους. Η μόνη υπογραφή η οποία μας δεσμεύει είναι αυτή που έλεγε Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για την λευτεριά της Ελλάδος και αυτόν τον λόγο τον κρατά. Ο θεός μαζί μας» κατέληξε ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων.
Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων οι δυο γαλλικές εφημερίδες έκαναν λόγο για κυβέρνηση συνεργασίας.

Αν και ακόμα τίποτα δεν μπορεί να είναι σίγουρο, και οι δυο εφημερίδες ανέφεραν σε έκτακτα δελτία ότι η Δεξιά έρχεται πρώτη στην Ελλάδα και ετοιμάζεται να συνεργαστεί με τους σοσιαλιστές…

Η Le Monde αναφέρει χαρακτηριστικά: “Το κόμμα της Δεξιάς, η Νέα Δημοκρατία έρχεται πρώτο στις επαναληπτικές εκλογές της Κυριακής και είναι σε θέση να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με τους Σοσιαλιστές του ΠΑΣΟΚ…”

Φυσικά κάτι τέτοιο αποτελεί απλά υπόθεση των ξένων Μέσων.

Πηγή
Καμία αλλαγή στον δρόμο προς την απόλυτη εξαθλίωση, με ταυτόχρονη νέα δήλωση υποταγής από τον Αντώνη Σαμαρά

Το eurogroup έλαβε υπόψη τα πρώτα αποτελέσματα για τις ελληνικές εκλογές της 17ης Ιουλίου οι οποίες επιτρέπουν την δημιουργία κυβέρνησης στην Ελλάδα η οποία θα επιστρέψει την χώρα σε διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Το eurogroup καταλαβαίνει τις σημαντικές προσπάθειες που έγιναν από τους Ελληνες πολίτες και είναι πεπεισμένο ότι η συνέχιση των δημοσιονομικών και δομικών μεταρρυθμίσεων είναι η καλύτερη εγγύηση για την Ελλάδα προκειμένου να υπερκεράσει τις σημερινές οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις για ένα μέλλον μεγαλύτερης ευημερίας για την Ελλάδα μέσα στην ευρωζώνη.

Το eurogroup επαναλαμβάνει την δέσμευση του να βοηθήσει την Ελλάδα στην προσπάθεια προσαρμογής προκειμένου να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η οικονομία.

Το eurogroup προσβλέπει στον γρήγορο σχηματισμό κυβέρνησης που θα αποδεχθεί το πρόγραμμα προσαρμογής στο οποίο η Ελλάδα και το eurogroup δεσμεύτηκαν νωρίτερα φέτος.
Το Eurogroup αναμένει ότι η τρόικα θα επιστρέψει στην Αθήνα το συντομότερο δυνατό όταν η νέα κυβέρνηση έχει σχηματιστεί προκειμένου να ανταλλαχτούν απόψεις με την νέα κυβέρνηση για το πώς θα κινηθούμε και να ετοιμάσει την πρώτη αναθεώρηση του δεύτερου πακέτου βοήθειας.

Η δημοσίευση των κινήσεων και των σχεδίων του τουρκικού προξενείου, η συσπείρωση των χριστιανών ψηφοφόρων και η απόφαση της Άγκυρας να ρίξει το βάρος -εξασφαλίζοντας την εκλογή τους- στους τουρκόφρονες υποψήφιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (επειδή υπήρχε βεβαιότητα πως ο Αλέξης Τσίπρας θα είναι πρωθυπουργός), ήταν οι παράγοντες εκείνοι που έδρασαν ώστε τελικά το τουρκικό προξενείο να θεωρεί και ως επιτυχία την ψήφιση τριών (3) μουσουλμάνων τουρκοφρόνων.

Το σημαντικό στοιχείο ήταν η συσπείρωση των χριστιανών ψηφοφόρων που έδειξαν -έστω και την τελευταία στιγμή- πως κατανόησαν το ύψος του κινδύνου που προέβαλλε μέσα από μία συντριπτική εκλογή 5 μουσουλμάνων στην Θράκη. Αν και μέχρι τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχουν βγει τα τελικά αποτελέσματα, με βεβαιότητα μπορούμε να καταγράψουμε την μη εκλογή του Ιλχάν (υποψήφιος με την Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη) στην Κομοτηνή.

Στο νομό Ξάνθης, φαίνεται πως η δημοσιοποίηση (με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες) του σχεδίου για εκλογή του μουσουλμάνου υποψηφίου του ΚΚΕ, έδρασε ανασταλτικά προς το τουρκικό πρ0ξενείο, το οποίο κατανοώντας πως θα υπάρξει συσπείρωση των χριστιανών ψηφοφόρων κινδύνευε να χάσει την εκλογή του μουσουλμάνου του ΣΥΡΙΖΑ κι έτσι δεν προχώρησε σε διαμοιρασμό των ψήφων. Τελικά, αν και δεν υπήρξε συσπείρωση των χριστιανών, ο φόβος της Άγκυρας έκανε κατορθωτή την εκλογή δύο χριστιανών βουλευτών (ένας από ΝΔ και ένας από ΠΑΣΟΚ).

Νεότερα στοιχεία για τα ακριβή αποτελέσματα σε ψήφους, με αναλυτική προσέγγιση, θα δημοσιευθούν τις επόμενες ημέρες. Να σημειωθεί, πάντως, πως οι Έλληνες της Θράκης αν και έχουν ξεχαστεί σε επικίνδυνο βαθμό από την Αθήνα, έδωσαν μία σημαντική μάχη και απέδειξαν πως οι Έλληνες μπορούν να ενώνονται απέναντι σε πραγματικούς κινδύνους και όχι εικονικούς, όπως εκείνους που συνηθίζουν να προτάσσουν οι πολιτικοί της χώρας.

Οι εκλεγέντες βουλευτές σε Ξάνθη και Ροδόπη

Νομός Ξάνθης

  • ΣΥΡΙΖΑ: Χουσεϊν Ζεϊμπέκ
  • ΝΔ: Αλέξανδρος Κοντός
  • ΠΑΣΟΚ: Δημήτριος Σαλτούρος

Νομός Ροδόπης

  • ΝΔ: Ευρυπίδης Στυλιανίδης
  • ΠΑΣΟΚ: Αχμέτ Χατζή Οσμάν
  • ΣΥΡΙΖΑ: Καρά Γιουσούφ Αϊχάν



7 κομματική Βουλή, με τα ίδια κόμματα της 6ης Μαΐου


Διαφορά 2,4% μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ και αρχίζουν οι υπολογισμοί για συγκυβερνήσεις ή τελικά για οικουμενική.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τη Νέα Δημοκρατία, ο Αντώνης Σαμαράς θέλει να υπάρξει κυβέρνηση από την Δευτέρα... αλλά θα έχει κάποια προβλήματα, που ίσως να τον οδηγήσουν σε μία επανάληψη της τραγικής συγκυβέρνησης με το ΠΑΣΟΚ...




Οι πληροφορίες είναι από το Υπουργείο Εσωτερικών

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τις εκλογές του 2000 και τον Κώστα Καραμανλή να φεύγει από τα κεντρικά γραφεία της Νέας Δημοκρατίας προς το Ζάππειο για να κάνει τις δηλώσεις νίκης και όταν έφτασε έκανε δηλώσεις ήττας…!

Επειδή κάτι τέτοιο άρχισε να διαφαίνεται (ευελπιστούμε πως πρόκειται για απλή σύμπτωση που θα αλλάξει στη συνέχεια της καταμέτρησης των ψήφων) από τα όσα φαίνονται στις οθόνες, ίσως θα πρέπει να αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για μία «παράξενη βραδιά», γεμάτη με «εκπλήξεις» και «ανατροπές». Βλέπετε, είναι «πολλά τα λεφτά» για να αφεθούν στην τύχη της εγκυμονούσας κάλπης.

Και μέσα σε όλα αυτά, βλέπουμε δαγκωτή τρόικα να αναρριχάται στην κυβέρνηση! Ενδέχεται (ως καρύκευμα) να μπει σε αυτή τη νέο_τροϊκανή κυβέρνηση και ο «μπαλαντέρ» Κουβέλης, αν δεν το παίξει πάλι δύσκολος. Αν το παίξει δύσκολος, το καράβι θα βρεθεί είτε ακυβέρνητο είτε με τους προηγούμενους καπετάνιους που το έριξαν στα βράχια.

Και θα τρέχουν οι ημέρες και θα περιμένουν τα φρικιά του Βρυξελλοβερολίνου να επικυρωθεί ο μηχανισμός ESM τον Ιούλιο. Και αν τολμήσει κανείς Σαμαράς ή Βενιζέλος να προβάλλει αντίσταση (λέμε και κανένα αστείο για να χαλαρώνουμε) να και η στάση πληρωμών στη γωνία. Πάρτε κι ένα μπλακ-άουτ (από το πουθενά). Πάρτε και μερικές βόμβες να σκάνε ή μερικές φωτιές να ανάβουν κατά δεκάδες ή εκατοντάδες στην επικράτεια.
Και αν αντέξετε, πάρτε και μία πίεση – στάση στην εισαγωγή τροφίμων και άλλων αγαθών πρώτης ανάγκης… Πάρτε και λίγο πίεση από κάποια γειτονική χώρα… Πάρτε και μία παραίτηση προέδρου για να έχετε και λίγο από πολιτειακή ανωμαλία...

Τι λέτε πατριώτες; Την γλιτώνουμε ή όχι; Όπως και να ΄χει, να μην ξεχνάμε πως ψηφίσαμε αυτούς που μας κατέστρεψαν, αυτούς που μας κορόιδεψαν κι αυτούς που μας έκλεψαν. Τους τιμήσαμε για όσα αισχρά μας έκαναν και γράψαμε μόνοι μας το ψυχογράφημα του σύγχρονου Έλληνα – ραγιά…


ΥΓ: Φυλακισμένοι στα μικρά, κατορθώσαμε να κάνουμε μεγάλους τους νάνους και την πατρίδα μας βόθρο μιάς άθλιας Ευρώπης

Αυτοδύναμη κυβέρνηση τέλος. Δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. Και για όσους κάνανε τα όνειρά τους, ήρθε μάλλον η στιγμή να προσγειωθούν στην σκληρή, στην σκληρότατη πραγματικότητα.

Τα μέτρα παραμένουν, η δυστυχία αυξάνεται, όπως και η ανεργία, οι γονείς θα κληθούν να πληρώσουν με 100 ευρώ τα βιβλία των παιδιών τους στην δωρεάν παιδεία της σύγχρονης μνημονιακής κλεοπτοκρατίας, η εγκληματικότητα θα πάρει την ανηφόρα, η πείνα θα χτυπήσει και άλλες πόρτες και θα αυξηθούν κατά πολύ εκείνοι που δεν θα αντέξουν στις πιέσεις της εφορίας, της ΔΕΗ, των τραπεζών και όλων των άλλων ευαγών ιδρυμάτων που ορίστηκαν να παίξουν τον ρόλο του βρυκόλακα προς την Ελληνική κοινωνία.

Η εγκυμονούσα κάλπη ήταν η μεγάλη ευκαιρία των πολιτών να αποτινάξουν τους μνημονιακούς, να στείλουν εκεί από όπου ήρθαν τους όψιμους λαϊκιστές και να αναδείξουν μία γνήσια ειλικρινή πατριωτική δύναμη, η οποία θα μπορούσε να εκπροσωπήσει επάξια την χώρα στα γραφεία των Βρυξελλών. Τελικά, ο μεγάλος χαμένος αυτής της εκλογικής διαδικασίας ήταν ο λαός, ενώ ο μεγάλος κερδισμένος εκείνοι που κρυβόταν επιμελώς πίσω από τα δάχτυλο που μας έδειχνε το δίλημμα Σαμαρά – Τσίπρα και δεν έχανε –φυσικά- την ευκαιρία να στείλει και μηνύματα τρόμου για την επόμενη ημέρα.

Φυσικά, εάν σαν λαός είμασταν αρκετά οξύνους πολιτικά, θα είχαμε δει την παγίδα των διλημμάτων και θα είχαμε αντιδράσει διαφορετικά. Βέβαια, το αποτέλεσμα των εκλογών που μόλις τελείωσαν είναι σαφές και στάλθηκε –κυρίως- προς τους δύο «ισχυρούς» ενδιαφερομένους. «Είσαι πολύ λίγος» είπε στον Τσίπρα, ενώ απευθυνόμενος προς τον Αντώνη Σαμαρά (ο οποίος επέλεξε την οδό της σκληρής συσπείρωσης) ο Ελληνικός λαός ήταν σαφής λέγοντάς του «απλά τελείωσες, μέχρις εδώ». Και οι απαντήσεις αυτές ενώ ήταν σαφείς, ίσως θα έπρεπε να είναι διαφοροποιημένες και σαφέστερες προς τα κάτω, όσον αφορά τα ποσοστά εκλογής. Αλλά… είπαμε, «λαός ανάδελφος» αλλά και τραγέλαφος, αφού άκουσε και δελεάστηκε εν μέρει από τις σειρήνες του Αλέξη, ενώ «τίμησε» αδικαιολόγητα με ένα υπέρογκο ποσοστό στον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος κατόρθωσε να αρνηθεί τα λεγόμενά του και να μην γίνει πρωθυπουργός αφού επέλεξε να γίνει στήριγμα της τρόικας και του αποτυχημένου μνημονίου.

Με τα λίγα και με τα πολλά, η επόμενη ημέρα δεν φέρνει τίποτε θετικό προς τους πολίτες, αφού τελικά επιβεβαιώθηκε το άσμα «όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν». Τελικά, σαν λαός ίσως πρέπει να πάθουμε, προκειμένου να μάθουμε πως υπάρχουν πράγματα πολύ σπουδαιότερα από το σαλόνι του σπιτιού μας και ιδέες πολύ μεγαλύτερες από τις εμπνεύσεις του στοιχήματος… Ίσως μας αξίζει να περάσουμε από την φωτιά, για να κατανοήσουμε πόσο σπουδαία και όμορφη είναι η πατρίδα μας, η οποία σκυλεύεται από ομάδες πωλητικών υπαλλήλων των τραπεζών.

Η επόμενη ημέρα των εκλογών, είναι ακριβώς αυτό που μας αξίζει. Να μην το ξεχάσουμε ποτέ αυτό. Ιδιαίτερα κάθε πρωί, που θα κοιταζόμαστε στον καθρέφτη… Ας προχωρήσουμε, λοιπόν, στον δρόμο που εμείς επιλέξαμε, ελπίζοντας πως είτε θα είναι σύντομος, είτε θα γίνει αργά ή γρήγορα κάποιο θαύμα για να σωθούμε...



ΥΓ: Αντί να καταστρέψουμε εκείνους που μας κατέστρεψαν εμείς τους τιμήσαμε με την ψήφο μας και με ένα αθροιστικό ποσοστό κοντά στο 40%!!!
Και για όσους δεν κατάλαβαν, θα το καταγράψω πολύ απλά. Κατορθώσαμε ως λαός να βάλουμε τα χεράκια μας και να βγάλουμε τα ματάκια μας...

Τα αποτελέσματα, όπως έχουν μέχρι στιγμής από τα exit polls είναι απολύτως απογοητευτικά, για εκείνους που έκαναν σχέδια να κυβερνήσουν, δηλαδή, τόσο για τον Αντώνη Σαμαρά, όσο και για τον Αλέξη Τσίπρα, αν και Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ είχαν σημαντική άνοδο σε σχέση με τις εκλογές της 6ης Μαΐου.

Οι έδρες που δίνονται στο πρώτο κόμμα εάν αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, εξαναγκάζουν σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ (αφού το ΔΗΜΑΡ έχει καταρρεύσει), αλλά με δεδομένη την προεκλογική άρνηση του Αλέξη Τσίπρα για ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κάνει κυβέρνηση.

Σε περίπτωση που η ΝΔ είναι πρώτη, τότε μπορεί να κάνει κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ. Μία τέτοια κυβέρνηση, όμως, πόσο ανεκτή θα είναι στην Ελληνική κοινωνία, αφού τα δύο αυτά κόμματα οδήγησαν στην οικονομική και κοινωνική κατάρρευση μέσω των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των υπογραφών δέσμευσης των αρχηγών τους;

Προφανώς, μέχρι στιγμής, δεν βγαίνει κυβέρνηση, τουλάχιστον από δύο κόμματα.

Ποιοί τρεις θα συνεργαστούν την επόμενη ημέρα και με ποιές προϋποθέσεις; Η επόμενη ημέρα θα είναι ίσως η πιό δύσκολη για τον νικητή της σημερινής βραδιάς... αφού κατά πάσα πιθανότητα θα εξαναγκαστούν να ρίξουν νερό στο κρασί τους και να αποδεχθούν μία οικουμενική κυβέρνηση... στην οποία θα βρούνε ένα όμορφο όνομα να δώσουν, για να μην ξυπνήσουν μνήμες του παρελθόντος.

Σύμφωνα με τα exit polls (7.15 μ.μ. 17/6/2012)

Στο exit poll των εταιρειών ALCO, MRB, Metron Analysis, Οpinion και ΜΑRC για λογαριασμό των καναλιών ΝΕΤ, Αlpha, ΑΝΤ1 και Μega τα κόμματα λαμβάνουν (σε παρένθεση τα αποτελέσματα των εκλογών της 5/6/2012):

Ν.Δ. 27,5-30,5% (18,85%)

ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 27,0-30,0% (16,78%)

ΠΑ.ΣΟ.Κ. 10,0-12,0% (13,18%)

ΑN.ΕΛΛΗΝΕΣ 6,0- 7,5% (10,61%)

ΧΡ. ΑΥΓΗ 6,0- 7,5% (6,97%)

ΔΗΜ.ΑΡ. 5,5- 6,5% (6,11%)

Κ.Κ.Ε. 5,0- 6,0% (8,48%)

ΛA.Ο.Σ. 1,5- 2,0% (2,90%)

ΔΗΜ. ΞΑΝΑ 1,5- 2,0%

ΟΙΚ.ΠΡΑΣΙΝΟΙ 1,0- 1,5% (2,93%)

Λοιπά 1,5- 2,0%




Μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα, όπως αυτά καταγράφηκαν στα Exit Polls και σε ποσοστό 70%

Θα πρέπει να σημειώσουμε πως τα αποτελέσματα αυτά είναι δυνατόν να ανατραπούν αλλά μόνο σε οριακό επίπεδο.

Exit Polls 70%
ΝΔ 30+
ΣΥΡΙΖΑ 27+
ΠΑΣΟΚ 11,5
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 6,5-7
ΔΗΜΑΡ- ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 6+
ΚΚΕ 5,5+

Εxit Polls 75%
ΝΔ 30,5%
ΣΥΡΙΖΑ 30%
ΠΑΣΟΚ 12%
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ 7,5%
ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 7,5%
ΔΗΜΑΡ 6,5%
ΚΚΕ 6%

(Οι παραπάνω τιμές είναι οι μέγιστες. Οι ελάχιστες κυμαίνονται περίπου μία μονάδα κάτω απο την μέγιστη)

Ένα σχέδιο κανονικής οικονομικής κατοχής με παροχή βοήθειας ύψους 2,3 τρισ. ευρώ, με αντάλλαγμα να δώσουν το ... χρυσό τους και άλλους εθνικούς θησαυρούς για τη βοήθεια που θα λάβουν οι χώρες της περιφέρειας, ετοιμάζουν οι Γερμανοί!

Όρος για να συμμετάσχει οποιαδήποτε χώρα θα είναι να δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία ίσα με το 20% του χρέους της ως εγγύηση. Αυτά τα περιουσιακά στοιχεία θα μπορούν να είναι είτε χρήματα ή χρυσός.

Το σχέδιο συντάχθηκε από τους Γερμανούς "σοφούς" και αποκαλείται ως πρόγραμμα European Redemption Pact και αλλάζει τις γερμναικές μεραρχίες με ευρώ: Παίρνουν το χρυσό και άλλους εθνικούς ιησαυρούς των κρατών και δίνουν ευρώ!

Πρόκειται για ένα σχέδιο που κανένα πραγματικά ελεύθερο κράτος δεν πρόκειται να δεχθεί. Ουσιαστικά φτιάχνουν ένα "Μνημόνιο-τέρας" το οποίο θα υποθηκεύουν οι υπερχρεωμένες χώρες την "εθνική ψυχή τους". Πραγματικά, μόνο Γερμανοί θα μπορούσαν να το είχαν σκεφθεί αυτό.

Το σχέδιο χωρίζει τα χρέη των χωρών της ευρωζώνης. Τα χρέη κάθε χώρας έως το όριο του 60% του ΑΕΠ που θέτει το Σύμφωνο Σταθερότητας, παραμένουν κρατικά. Όμως, όσα περισσεύουν μεταφέρονται στο fund αποπληρωμής. Αυτά τα χρέη αναχρηματοδοτούνται μέσω της έκδοσης κοινών ομολόγων.

Με τα δεδομένα αυτά, η Ιταλία θα μετέφερε στο fund χρέη 960 δισ. ευρώ, η Γερμανία 580 δισ. ευρώ, η Γαλλία 500 δισ. κτλ. Το σύνολο των χρεών που θα αναλάμβανε το fund θα ήταν 2,326 τρισ. ευρώ. Το fund έχει, βέβαια, ένα κόστος για τη Γερμανία. Το κόστος δανεισμού του για τα κοινά ομόλογα θα είναι πολύ υψηλότερο από αυτό που σήμερα πληρώνει η χώρα, ενώ οι αναλυτές εκτιμούν πως θα κοστίσει στην χώρα 0,6% του ΑΕΠ της ετησίως.

Εκτός του ότι ένα τέτοιο σχέδιο με το οποίο η Γερμανία θα δάνειζε χρήματα στην Ευρώπη σε αντάλλαγμα εγγυήσεις σε χρυσό, υποδηλώνει την επαναφορά του κίτρινου μετάλλου ως νομισματικό όργανο, ενώ ως έναν βαθμό δεικνύει πως η Γερμανία η ίδια δεν εμπιστεύεται το κοινό νόμισμα -δηλ. δεν εμπιστεύεται την περιφέρεια της ευρωζώνης να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις που η ίδια η Γερμανία απαιτεί.

Η κατάληξη είναι κάτι παραπάνω από βέβαιη: Οι χώρες της περιφέρειας θα μείνουν με χαρτιά αμφιβόλου αξίας στα χέρια και η Γερμανία θα μαζέψει όλο τον χρυσό και όχι μόνο! Πραγματικά, σατανικό!

Πως ο Τσίπρας χάλασε το σχέδιο της Μέρκελ να καταλάβει την Ευρώπη

Μόλις βρέθηκε ένας Έλληνας πολιτικός ηγέτης, ο Αλέξης Τσίπρας και είπε στην ΕΕ το αυτονόητο, ότι δηλαδή, εάν σταματήσετε όπως απειλείτε τις δόσεις του δανείου, τότε η Ελλάδα θα αναγκαστεί να πάει στη δραχμή και θα σας ξεπληρώνει με δραχμή, έγινε επανάσταση στην Ευρωζώνη. Ο λόγος εμφανής. Τι να την κάνουν τη δραχμή η Γερμανία, η ΕΚΤ, η Bundesbank ( μεγαλύτερος μέτοχος και δανειστής της ΕΚΤ), ο Σόιμπλε, η Μέρκελ, αφού θα είναι ένα νόμισμα χωρίς αξία; Επομένως εάν συμβεί αυτό οι Ευρωπαίοι δανειστές χάνουν τα λέφτα τους και μαζί με αυτούς καταρρέει και η ΕΕ.


Γιατί. Εκτός από τα 230 δισ. ευρώ που είναι το διμερές χρέος μεταξύ Ελλάδας και των χωρών της Ευρωζώνης, υπάρχουν και 130 δισ. ευρώ που χρωστάμε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ( ΕΚΤ). Εάν γυρίσουμε στη δραχμή, πάνε αυτά τα λεφτά για τους Ευρωπαίους και κυρίως για τους Γερμανούς, οι οποίοι και δικαίως φοβούνται ότι το ίδιο θα κάνει και η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία αλλά και η Ιταλία με αλλαγή της φιλομνημονιακής κυβέρνησης Μόντι. Ένα τέτοιο ντόμινο θα έπιανε τους Γερμανούς απροετοίμαστους και τότε κλάψε Σόιμπλε και Μέρκελ τα δισεκατομμύρια που έδωσε στις τράπεζες της Ελλάδας, της Πορτογαλίας, της Ιρλανδίας και αλλού, η ΕΚΤ και η Bundesbank.

Εάν εμείς λοιπόν - κατά λάθος - αποφασίσουμε να τους τα ξεχρεώσουμε σε δραχμές, τότε πάνε τα ωραία τους λεφτά και μετά να δούμε τι εξηγήσεις θα δώσει ο κ. Σόιμπλε και η κ. Μέρκελ στους Γερμανούς φορολογούμενους πολίτες, γιατί ανάγκασαν συμφώνησαν με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ να επιβάλουν εξοντωτική λιτότητα στην Ελλάδα και αυτή να αναγκαστεί να γυρίσει στη δραχμή, αφού το ευρώ ήταν πλέον ένα εχθρικό νόμισμα για τους Έλληνες.

Το μυστικό σχέδιο Target 2 για την άλωση του χρυσού και της Τραπέζης Ελλάδος

Ο Αλέξης Τσίπρας με αυτή την αυτονόητη πατριωτική θα λέγαμε δήλωση του σε Αμερικανική εφημερίδα, προσέφερε μεγάλη υπηρεσία στην Ελλάδα, καθώς πλέον - και κυρίως Σόιμπλε και Μέρκελ - δίνουν ρέστα στο μην φύγει η Ελλάδα από το ευρώ. Κυρίως όμως άθελα του ή όχι, χάλασε το μεγαλόπνοο σχέδιο των Γερμανών το λεγόμενο “Σύστημα Target 2”.

Οι Γερμανοί οι οποίοι μέσω της Bundesbank είναι οι μεγαλύτεροι μέτοχοι και δανειστές της ΕΚΤ, σχεδίαζαν κάποια στιγμή, ίσως το 2013, όταν όλες οι κυβερνήσεις του Ευρωπαϊκού Νότου θα δέχονταν την αυστηρή πολιτική άγριας λιτότητας των Μέρκελ & Σόιμπλε, τότε θα έριχναν στο τραπέζι την πρόταση για συμψηφισμό των δανεικών με την αύξηση της μετοχικής θέσης της Γερμανίας στην ΕΚΤ ( μέσω της Bundesbank ). Έτσι θα είχαν τον μεγαλύτερο έλεγχο του ευρωσυστήματος, θα ήταν ή κύριοι μέτοχοι του Ευρωπαϊκού χρυσού και φυσικά θα τους ανήκαν και όλες οι Κεντρικές τράπεζες της ΕΕ. Οι ιδέες περί ενός Ευρωπαϊκού Υπ. Οικονομικών που θα το αναλάμβανε ο κ. Σόιμπλε, ήταν, η εμφανίσιμη πλευρά αυτού του σχεδίου, που είναι όμως κενό χαρτί εάν η Ελλάδα πήγαινε στη δραχμή και την ακολουθούσαν κι άλλες χώρες.

Η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα χάλασε αυτά τα σχέδια των Γερμανών, οι οποίοι δίνουν ρέστα για την εκλογή και την άνοδο στην εξουσία ΞΑΝΑ ενός εκ των δύο μνημονικών κομμάτων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, οι οποίοι δεν πρόκειται να τους αρνηθούν καμία απόφαση ή πρωτοβουλία.

Εάν η Ελλάδα υποθετικά αναγκάζονταν και πήγαινε στη δραχμή, τότε η ΕΚΤ και η Bundesbank θα έπρεπε να βάλουν καθαρά λεφτά και όχι εγγυήσεις και υποσχετικές όπως κάνουν μέχρι τώρα υποχρεώνοντας χώρες όπως την Ελλάδα σε περαιτέρω συνεχή δανεισμό για να υποστηρίξουν τη ρευστότητα τους. Τις επόμενες μέρες λοιπόν και εφόσον οι δημοσκοπήσεις συνεχίσουν να δίνουν τον ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα όπως τώρα, θα δείτε ότι οι Γερμανοί και κυρίως Σόιμπλε και Μέρκελ, θα αρχίσουν να λένε καλά λόγια για τον Αλέξη Τσίπρα. Θα του κάνουν όλα τα χατίρια. θα εκδόσουν ευρωομόλογο και θα δώσουν και παράταση στην αποπληρωμή του χρέους. Περιμένετε και θα δείτε...


Ο κόσμος το έχει τούμπανο κι αυτοί (σ.σ.: στον ΣΥΡΙΖΑ) κρυφό καμάρι… Ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος ισχυρίστηκε ότι η αφίσα που αποκάλυψε χθες ο «Ε.Τ.» και η οποία φέρει τις φωτογραφίες δύο μουσουλμάνων υποψηφίων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ κάτω από την επικεφαλίδα «Οι Τούρκοι άρχισαν να κατακτούν τη Δυτική Θράκη» είναι προϊόν φωτομοντάζ. Προφανώς, ο κ. Σκουρλέτης δεν μπήκε καν στον κόπο να επικοινωνήσει με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην Ξάνθη και τη Ροδόπη και να ζητήσει ενημέρωση για τη συγκεκριμένη αφίσα, η οποία για αρκετές μέρες «κοσμούσε» αρκετά προφίλ μουσουλμάνων της Θράκης.

Αποκαλύψεις

Πάντως, πριν καλά καλά κοπάσει ο σάλος που προκλήθηκε από την αποκάλυψη της αφίσας που κυκλοφορεί στο facebook, νέες αποκαλύψεις έρχονται να φωτίσουν τη δράση των υποψήφιων μουσουλμάνων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Στο προφίλ του υποψηφίου βουλευτή Ξάνθης, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ (Huseyin Zeybek) υπάρχουν αναρτημένες φωτογραφίες, το περιεχόμενο των οποίων είναι εξαιρετικά προκλητικό κι αποκαλύπτει σήμερα ο «Ε.Τ.».

«Η Ξάνθη είναι αποφασισμένη να εκλέξει δύο Τούρκους», λέει στα τουρκικά η φωτογραφία που εμφανίζεται στο προφίλ του υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αμέσως μετά ακολουθεί άλλη μία φωτογραφία η οποία λέει: «Η Ξάνθη μπορεί να εκλέξει δύο βουλευτές… Αϊντε, Ξανθιώτες: Ο Χουσεΐν Ζεϊμπέκ από τον ΣΥΡΙΖΑ και ο Χασάν Εφέντι από το ΚΚΕ είναι επικεφαλής στις λίστες τους. Μία ψήφο σε ΣΥΡΙΖΑ και Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, μία ψήφο στο ΚΚΕ και στον Εφέντι. Δεν πρέπει να χάσουμε αυτήν την ευκαιρία. Η Ξάνθη στέλνει στη Βουλή δύο Τούρκους», λέει στα τούρκικα η φωτογραφία στο προφίλ του Ζεϊμπέκ.

Μαζί και του ΠΑΣΟΚ

Διακινείται μεταξύ μουσουλμάνων της Θράκης: "Η Ξάνθη μπορεί να εκλέξει δύο Τούρκους βουλευτές. Ο Χουσείν Ζεϊμπέκ στον ΣΥΡΙΖΑ και ο Χασάν Εφέντι στο ΚΚΕ είναι επικεφαλής της λίστας τους. Μπορούμε και τους δύο να τους στείλουμε στην βουλή μοιράζοντας τις ψήφους μας. Δεν πρέπει να χάσουμε αυτήν την ευκαιρία. Η Ξάνθη στέλνει στην βουλή δύο Τούρκους υποψηφίους."

Στο μεταξύ, ένα ακόμη ντοκουμέντο ήρθε να ταράξει τα νερά στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης. Πρωταγωνιστές και πάλι οι δύο συγκεκριμένοι μουσουλμάνοι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ, Καραγιουσούφ και Ζεϊμπέκ, ενώ αυτή τη φορά στο «κάδρο» προστέθηκε και ο υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ στη Ροδόπη Αχμέτ Χατζηοσμάν!

Οι τρεις μουσουλμάνοι, που εξελέγησαν στις εκλογές της 6ης Μαΐου και διεκδικούν με αξιώσεις την επανεκλογή τους στο ελληνικό Κοινοβούλιο, επισκέφτηκαν την Τετάρτη 6 Ιουνίου τις εγκαταστάσεις της κρατικής τουρκικής ραδιοτηλεόρασης -TRT- στην Κωνσταντινούπολη. Σκοπός τους να ευχαριστήσουν και να βραβεύσουν το συγκεκριμένο μέσο, το οποίο βρίσκεται πάντα στο πλευρό των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης»!

Το σχετικό ρεπορτάζ από την επίσκεψη των Ελλήνων υποψηφίων βουλευτών έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του TRT (www.trthaber.com). Το ρεπορτάζ από την επίσκεψη ξεκινά με εικόνες της Θράκης και το σπικάζ: «Το TRT στάθηκε πάντα δίπλα στους Τούρκους της Δυτικής Θράκης. Μετέφερε στον κόσμο τα προβλήματα των κατοίκων της περιοχής και συνέβαλε στην επίλυσή τους. Αυτή η στήριξη δεν έμεινε χωρίς ανταπόκριση. Ο Σύλλογος Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης σε επίσκεψη που οργάνωσε στα γραφεία του TRT στην Κωνσταντινούπολη μετέφερε τις ευχαριστίες προς το TRT. Στην επίσκεψη μετείχαν και οι τρεις Τούρκοι βουλευτές που εξελέγησαν στις εκλογές της 6ης Μαΐου».

Η αφίσα που προκάλεσε τις αντιδράσεις

Η συνέχεια του βίντεο είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα, καθώς φιλοξενεί δηλώσεις των τριών εκλεγμένων μουσουλμάνων βουλευτών του ελληνικού Κοινοβουλίου. Ο βουλευτής Ροδόπης του ΠΑΣΟΚ Αχμέτ Χατζηοσμάν ακούγεται να ευχαριστεί το TRT εξ ονόματος των «Τούρκων της Δυτικής Θράκης», καθώς, όπως λέει, στάθηκε δίπλα τους στις καλές και δύσκολες μέρες, όπως και τις εκλογές. Δηλαδή, ο εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ για τη Ροδόπη ευχαριστεί ένα ξένο ΜΜΕ για τη συνδρομή του και παραδέχεται εμμέσως ότι το TRT επηρέασε τις εκλογές της 6ης Μαΐου, προφανώς δίνοντας γραμμή στους μουσουλμάνους για το ποιους υποψήφιους να στηρίξουν.

«Φωνή των Τούρκων»

Σειρά έχει η δήλωση του βουλευτή Αϊχάν Καραγιουσούφ του ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης, ο οποίος λέει πως «το TRT ήταν πάντα το πρώτο κανάλι που βλέπουμε στις τηλεοράσεις μας μόλις ανοίγουμε τα μάτια μας, και έτσι συνεχίζει. Σας αγαπάμε που είστε συνέχεια δίπλα μας». Ο βουλευτής Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ δεν μασάει τα λόγια του: «Το TRT ήταν πάντα η φωνή και η καρδιά των Τούρκων της Δυτικής Θράκης», λέει.

Στο διάρκειας δύο λεπτών βίντεο, ο πρόεδρος του αυτοαποκαλούμενου Συλλόγου Αλληλεγγύης Τούρκων Δυτικής Θράκης Μπουρχανετίν Χακγκιουντέρ δίνει βραβείο για τον επικεφαλής του TRT, που παραλαμβάνει όμως ο διευθυντής Κωνσταντινούπολης του καναλιού Σιακίρ Οζμπέκ. Να σημειωθεί ότι το βραβείο αποτελείται από ένα πλεξιγκλάς, το οποίο στο κέντρο του έχει δαφνοστεφανωμένη την περιοχή της Θράκης και πιο συγκεκριμένα τα εδάφη που είχε στην κατοχή του το βραχύβιο κράτος της «Δυτικής Θράκης» του… 1913, την αναβίωση του οποίου πολλοί μουσουλμάνοι της περιοχής ονειρεύονται.

Άγγελος Αγγελίδης στον Ελεύθερο Τύπο


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Χαρακτήρα παράδοξο έχουν οι σημερινές εκλογές. Καλούνται εν πρώτοις να επιβεβαιώσουν και να οριστικοποιήσουν την εκ βάθρων κατεδάφιση του μεταπολιτευτικού σκηνικού, την οποία προκάλεσαν τα αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μαΐου. Εκείνες οι κοσμογονικές ανακατατάξεις αποτύπωσαν τις συνέπειες που είχαν στους συσχετισμούς των πολιτικών δυνάμεων τα ολέθρια για την ελληνική κοινωνία Μνημόνια που μας επέβαλαν η ΕΕ και το ΔΝΤ. Οι εκλογές της 17ης Ιουνίου θα αποδείξουν εμπράκτως αν οι μεταβολές στη δύναμη των πολιτικών κομμάτων συνιστούν μονιμότερες τάσεις ή αν υπήρξαν απλώς κάποιο στιγμιαίο περιστατικό χωρίς περαιτέρω συνέχεια. Εκλογές επαναβεβαίωσης, λοιπόν, είναι πρωτίστως οι αυριανές εκλογές και όχι λύσης του προβλήματος διακυβέρνησης, όσο παράξενο και αν ακούγεται αυτό.

Μοναδικός πόλος του συστήματος - και μάλιστα άκρως αποδυναμωμένος- στο πολιτικό σκηνικό απέμεινε για την ώρα η ΝΔ, όπως αναμένεται να επιβεβαιώσουν οι εκλογές. Με ένα... «ψυχοβγαλτικό» ανεπαρκές ποσοστό γύρω στο 30% φιλοδοξεί να αναδειχθεί η ΝΔ πρώτο κόμμα και να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας.

Ο πρωθυπουργικός θώκος είναι η μοναδική «ιδεολογική» θέση και αδιαπραγμάτευτο αίτημα του Αντώνη Σαμαρά. Φρίκη και πανικό αισθάνεται όταν ακούει προτάσεις περί σχηματισμού «οικουμενικής» κυβέρνησης, στην οποία δεν θα είναι ο ίδιος πρωθυπουργός, σαν αυτή που έκανε την Τρίτη ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης! «Γιατί ψηφίζει -και μάλιστα για δεύτερη φορά- ο ελληνικός λαός; Για να βγει κάποιος πρωθυπουργός ο οποίος ούτε καν κατέβηκε στις εκλογές; Το θέμα για εμένα είναι ξεκάθαρο!», δήλωσε ο Αντ. Σαμαράς, καθιστώντας σαφές στους πάντες ότι η μοναδική αδιαπραγμάτευτη θέση του είναι η πρωθυπουργοποίησή του.

Η έκλειψη του ΠΑΣΟΚ από το πολιτικό σκηνικό είναι το δεύτερο γεγονός που αναμένεται να οριστικοποιηθεί στις κάλπες. Το κάποτε κραταιό κόμμα δεν αποκλείεται καθόλου να διολισθήσει έως και σε μονοψήφιο ποσοστό! Η διάλυσή του είναι αναπότρεπτη. Θα αντικατασταθεί από άλλο κόμμα, με άλλο όνομα, με άλλη ηγετική ομάδα. Αλλωστε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος έδωσε απελπιστικά μόνος του αυτή την εκλογική μάχη, έχει ήδη καταργήσει όλα τα όργανα του κόμματος από την επομένη των εκλογών της 6ης Μαΐου, για να μην τον ανατρέψουν, οπότε όλα σχεδόν τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι πολιτικοί του αντίπαλοι.

Υστατη ελπίδα του Ευ. Βενιζέλου να συγκρατήσει κάποιον κόσμο είναι η άνευ όρων συμμετοχή του ως «τσόντας» σε κυβέρνηση Σαμαρά, ώστε μέσω του δέλεαρ των υλικών απολαβών της εξουσίας να προσελκύσει ενδιαφερόμενους. Το γεγονός ότι στις προ μηνός εκλογές θεωρήθηκε «τελειωμένο» το ΠΑΣΟΚ παρόλο που υστερούσε μόνο 5,5 εκατοστιαίες μονάδες από τη ΝΔ ενώ τώρα μπορεί να υστερεί και... 20 (!) μονάδες, δεν αφήνει περιθώρια ψευδαισθήσεων.

Η ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα ουσιαστικά ισοδύναμο με τη ΝΔ και σε αυτές τις εκλογές και μάλιστα με ποσοστό που θα κυμαίνεται γύρω στο 30%, αν όντως επιβεβαιωθεί στις κάλπες, θα συνιστά γεγονός μείζονος πολιτικής σημασίας. Θα σηματοδοτεί δομική αστάθεια για τα συμφέροντα του συστήματος για όσο διάστημα κυριαρχεί ως αντιπαραθετικό δίπολο εξουσίας το σχήμα ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ.

Η ριζική ανατροπή στον εσωτερικό συσχετισμό δυνάμεων της Αριστεράς μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ, όπου για πρώτη φορά ύστερα από 40 και πλέον χρόνια από τη διάσπαση του 1968 το Κομμουνιστικό Κόμμα έχασε πανηγυρικά την ηγεμονία από το ρεύμα που εκπροσωπεί ιστορικά ο ΣΥΡΙΖΑ, αναμένεται να προσλάβει συντριπτικές εις βάρος του ΚΚΕ διαστάσεις στις εκλογές αυτές.

Η συσπείρωση στη ΔΗΜΑΡ των πάλαι ποτέ «εκσυγχρονιστών» του ΠΑΣΟΚ της εποχής Σημίτη έχει προσδώσει στον σχηματισμό αυτό αξιοσημείωτη δημοσκοπική αντοχή. Αν την επιβεβαιώσουν και οι κάλπες, τότε η ΔΗΜΑΡ ενδέχεται να αναδειχθεί σε ένα μεταβατικό κόμμα που θα παίξει μεγάλο ρόλο στην ανασυγκρότηση του χώρου της Κεντροαριστεράς.

Κυβέρνηση θα σχηματιστεί οπωσδήποτε την ερχόμενη εβδομάδα. Θα είναι, όμως οπωσδήποτε, βραχύβια και μεταβατική, αφού το αναδυόμενο νέο πολιτικό σκηνικό δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί.

Ενώ πριν από ένα εικοσιτετράωρο δήλωνε ότι “τον έφαγε η Ευρώπη”, τα νεφελίμ και άλλα γραφικά.
Αυτός είναι ο άνθρωπος που έφερε λαμόγια τύπου Σόρος κλπ στην Ελλάδα, αυτός είναι ο άνθρωπος που ξεπούλησε την χώρα με την δανειακή που τώρα προστατεύει. Αυτός είναι ο εφιάλτης που θα πληρώνουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Αυτός είναι που οδήγησε χιλιάδες Έλληνες στην αγχόνη και έχει το θράσος να κάνει διεθνή καριέρα ως τσίρκο πάνω στην θλίψη ενός Έθνους.

Αυτό δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός σε συνέντευξη του στο BBC λέγοντας ακόμη ότι τα προβλήματα στην Ευρωζώνη είναι βαθύτερα από αυτά της Ελλάδας.
Η ΕΕ διέρχεται “μια κρίσιμη στιγμή”, εκτιμά ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου, που κρίνει ότι τα προβλήματα στην περιοχή της ευρωζώνης “είναι βαθύτερα”, σε σύγκριση με τα τρέχοντα προβλήματα των Ελλήνων, σε συνέντευξη που μετέδωσε σήμερα το BBC.

“Πρέπει να αφήσουμε κατά μέρος όλες τις εθνικιστικές ρητορικές που τα βάζουν με τους
ανθρώπους στον Νότο, με τους οπαδούς της λιτότητας Γερμανούς ή, τέλος, με οποιονδήποτε άλλον”, δήλωσε ο κ. Παπανδρέου. “Πρέπει αντιθέτως να συνεργαστούμε, να ενοποιήσουμε τις δυνάμεις μας”.

Εκφράζοντας τη λύπη του, για την απουσία σήμερα τραπεζικής ένωσης, κοινής δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη, ο πρώην πρωθυπουργός της Ελλάδας δήλωσε στη συνέχεια της ίδιας συνέντευξης ότι, τα τωρινά προβλήματα στην Ελλάδα, είναι οι αγγελιαφόροι “βαθύτερων προβλημάτων” στην ΕΕ.

Συγχρόνως, προειδοποίησε για τις επιπτώσεις από τη θετική ψήφο στις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα στα κόμματα, που εναντιώνονται στους όρους της δανειακής σύμβασης που η ελληνική κυβέρνηση συνήψε, εκτιμώντας ότι εάν η Ελλάδα φύγει απ το ευρώ θα επακολουθήσει υψηλός πληθωρισμός, “συνωστισμός για να γίνουν αναλήψεις στις τράπεζες”. “Θα πρόκειται για μείζονα καταστροφή, δεν θα είχε μόνον κοινωνικές επιπτώσεις, αλλά και πολιτικές, περιπλέκοντας την προσπάθεια, που η Ελλάδα κάνει για μεταρρυθμίσεις”, επισήμανε.

‘Ολα τα ακραία πολιτικά κόμματα της Ευρώπης επωφελούνται από την παρούσα κρίση, δήλωσε ο κ. Παπανδρέου, αναφερόμενος στην είσοδο της “Χρυσής Αυγής” στο ελληνικό κοινοβούλιο κατόπιν των εκλογών της 6ης Μαΐου. “Έχει δημιουργηθεί το κατάλληλο έδαφος για τον λαϊκισμό, για τα ρατσιστικά κόμματα, για τα νεοφασιστικά κόμματα… που ποδοπατούν τις αξίες πάνω στις οποίες η ΕΕ οικοδομήθηκε”, υπογράμμισε ο κ. Παπανδρέου.


Από κάθε κατεύθυνση, τα μαύρα οικονομικά σύννεφα πυκνώνουν, σκοτεινιάζοντας τον ουρανό. Τα βλέπουμε πάνω από την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ, την Κίνα και αλλού.

Η παγκόσμια οικονομία του 2013, θα είναι ένα δύσκολο περιβάλλον και χωρίς ασφαλή καταφύγια.

Κατ αρχάς, η κρίση της ευρωζώνης μεγεθύνεται, με το ευρώ να παραμένει εξαιρετικά ισχυρό, με την δημοσιονομική λιτότητα να φουντώνει την ύφεση στα κράτη μέλη της ευρωζώνης, με πιστωτική σύνθλιψη στη περιφέρεια της, και τέλος με τις υψηλές τιμές του πετρελαίου να υπονομεύουν την όποια ελπίδα ανάκαμψης.

Το τραπεζικό σύστημα της ευρωζώνης έχει βαλκανιοποιηθεί, με τις διακρατικές πιστωτικές συναλλαγές σε αναστολή, ενώ η φυγή κεφαλαίων μπορεί να μετατραπεί σε απόλυτο bank run στις περιφερειακές τράπεζες, καθώς η Ελλάδα αναμένεται να πραγματοποιήσει μια άτακτη έξοδο από το ευρώ το επόμενο τετράμηνο.

Οι δημοσιονομικές εντάσεις και τα εθνικά χρέη χειροτερεύουν, καθώς τα σπρεντς της Ιταλίας και της Ισπανίας έχουν επανέλθει στα μη βιώσιμα παλιά υψηλά επίπεδα τους. Η ευρωζώνη μπορεί να χρειαστεί, όχι μόνο μια διεθνή διάσωση των τραπεζών της (όπως έγινε πρόσφατα στη Ισπανία), αλλά και μια κανονική διάσωση κρατών, αφού τα διάφορα firewalls αποδείχτηκαν ανεπαρκή στην περίπτωση της Ισπανίας και της Ιταλίας. Έτσι, το ενδεχόμενο μιας άτακτης διάλυσης της ευρωζώνης παραμένει πιθανό.

Πιο πέρα προς τα δυτικά, η αμερικανική οικονομία εξασθενεί, με την ανάπτυξη στο πρώτο τρίμηνο να είναι μόλις 1.9%, πολύ κάτω από τα αναμενόμενα. Η δημιουργία θέσεων απασχόλησης δεν προχώρησε και τώρα η Αμερική μπορεί να φρενάρει ως τα τέλη του έτους. Παράλληλα αυξάνεται ο φόβος για μια διψήφια σε ποσοστά ύφεση για το 2013, με συνέπεια την αύξηση των φόρων, την μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, καθώς και της κατανάλωσης.

Τα πολιτικά αδιέξοδα σε σχέση με τις δημοσιονομικές προσαρμογές θα μειώσουν τις κρατικές δαπάνες, άρα και την εμπιστοσύνη των καταναλωτών, αλλά και των επιχειρήσεων, επιτείνοντας την πτώση των αμερικανικών χρηματιστηρίων.

Στην Ανατολή, το κινεζικό μοντέλο ανάπτυξης μοιάζει πλέον μη βιώσιμο, και το 2013 μπορεί να βυθιστεί, αφού συνεχίζεται η μείωση των επενδύσεων, ενώ οι μεταρρυθμίσεις με σκοπό την αύξηση της κατανάλωσης αποδείχτηκαν λίγες και καθυστερημένες.

Μια νέα κινεζική ηγεσία θα πρέπει να εντείνει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να μειωθούν οι αποταμιεύσεις και να αυξηθεί το μερίδιο της κατανάλωσης επί του ΑΕΠ. Οι πολιτικές όμως διαφοροποιήσεις μέσα στα πλαίσια της κυβερνώσας ελίτ, εγγυώνται την βραδυπορία, οπότε ότι και να γίνει δεν θα γίνει όσο σύντομα πρέπει.

Η οικονομική πτώση στην Αμερική, στην ευρωζώνη και στην Κίνα, ήδη επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη των αναδυόμενων οικονομιών, αφού είναι στενά διασυνδεδεμένες (οικονομικά και εμπορικά) με την ΕΕ και τις ΗΠΑ.

Ταυτόχρονα, ο συνδυασμός της απουσίας διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και μιας μετάβασης προς τον κρατικό καπιταλισμό, μειώνει την ανάπτυξη, αυξάνοντας την τρωτότητά τους.

Τέλος, οι αναβράζουσες εντάσεις στην Μ. Ανατολή, μεταξύ των ΗΠΑ και Ισραήλ από την μια και του Ιράν από την άλλη, σε σχέση με την πυρηνική εξάπλωση, μπορεί να πιάσουν «σημείο βρασμού» μέσα στο 2013. Οι τρέχουσες διαπραγματεύσεις μάλλον θα αποτύχουν, και ακόμη και πιο οι πιο σφιχτές κυρώσεις εναντίον του, δεν θα εμποδίσουν το Ιράν από το να κατασκευάσει τα δικά του πυρηνικά όπλα.

Με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να αρνούνται να περιορίσουν ένα πυρηνικό Ιράν, μέσω της αποτροπής, μια ενδεχόμενη στρατιωτική εμπλοκή μέσα στο 2013 θα ανεβάσει τις τιμές του πετρελαίου. Κάτι που θα οδηγήσει σε περαιτέρω παγκόσμια ύφεση.

Ήδη, όλοι αυτοί οι κίνδυνοι επιδεινώνουν την οικονομική κατάπτωση, με τις διεθνείς αγορές να σημειώνουν πτώση, επηρεάζοντας αρνητικά την κατανάλωση και τις δαπάνες.

Τα έξοδα δανεισμού αυξάνονται δυσάρεστα για κάποιες υπερχρεωμένες χώρες και η χαμηλή πίστωση θάβει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την ίδια ώρα που οι πτωτικές τιμές των προϊόντων και των αγαθών μειώνουν τα έσοδα των εξαγωγικών οικονομιών. Η αυξανόμενη αποτροπή ρίσκων οδηγεί τους χρηματοπιστωτικούς παράγοντες σε μια στάση αναμονής, πράγμα που κάνει την οικονομική δυστοκία να μοιάζει με αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Σε σχέση με το 2008-09, οπότε και οι πολιτικοί είχαν άφθονο χώρο για μανούβρες, σήμερα οι νομισματικές και δημοσιονομικές αρχές έχουν εξαντλήσει τα όπλα τους και δεν έχουν πια άλλους λαγούς να βγάλουν από το καπέλο τους.

Η νομισματική πολιτική περιορίζεται από τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια, και τις πολλαπλές ποσοτικές χαλαρώσεις. Πράγματι, οι οικονομίες δεν αντιμετωπίζουν πια πρόβλημα ρευστότητας, αλλά προβλήματα πίστωσης και χρεοκοπίας. Εν τω μεταξύ, τα τεράστια ελλείμματα και τα δημόσια χρέη των περισσότερων αναπτυγμένων οικονομιών, έχουν περιορίσει τις δυνατότητες για περισσότερα δημοσιονομικά κίνητρα τόνωσης.

Η χρησιμοποίηση των νομισματικών ισοτιμιών για να αυξηθούν οι εξαγωγές, δεν φέρνει κανένα αποτέλεσμα σήμερα, αφού οι φόβοι (δημόσιοι και ιδιωτικοί) συμπιέζουν την εσωτερική ζήτηση στα κράτη που είναι ελλειμματικά, ενώ κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και σε αυτά που έχουν πλεόνασμα. Εξάλλου, ένα ασθενές νόμισμα και ένα καλύτερο εμπορικό ισοζύγιο για κάποιους, σημαίνει ένα πιο ισχυρό νόμισμα και ένα πιο ασθενές ισοζύγιο για άλλους.

Την ίδια στιγμή, οι διάφορες απόπειρες προστασίας των τραπεζών και άλλων χρηματοπιστωτικών οργανισμών, περιορίζονται από την πολιτική και την αδυναμία των καταχρεωμένων χωρών να απορροφήσουν περαιτέρω απώλειες στα τραπεζικά τους συστήματα. Το αποτέλεσμα είναι πως τα εθνικά χρέη οδηγούν σε τραπεζική κρίση. Μάλιστα, πολλά κράτη ξεφορτώνονται μεγάλο μέρος του χρέους τους, επιβαρύνοντας τους ισοσκελισμούς των τραπεζών, ειδικά στην ευρωζώνη.

Για να αποτραπούν οι περιπέτειες στην ευρωζώνη, η σημερινή δημοσιονομική λιτότητα θα πρέπει να γίνει πιο σταδιακή, ενώ ένα σύμφωνο ανάπτυξης θα πρέπει να συνοδεύει το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο της ΕΕ. Τέλος χρειάζεται να διαμοιραστεί το χρέος (μέσω ευρωομολόγων).

Επιπροσθέτως, θα πρέπει να ξεκινήσει η δημιουργία μιας τραπεζικής ένωσης, με πανευρωπαϊκή ασφάλιση των καταθέσεων και με κινήσεις που θα στοχεύουν σε περισσότερη πολιτική ολοκλήρωση, ακόμη κι αν η Ελλάδα αποχωρήσει τελικά από την ευρωζώνη.

Δυστυχώς, η Γερμανία αντιστέκεται σε όλα αυτά τα απαραίτητα μέτρα, αφού έχει εμμονή με τον πιστωτικό κίνδυνο στον οποίο θα εκτεθούν οι φορολογούμενοί της αν υπάρξει περισσότερη οικονομική, δημοσιονομική και τραπεζική ενοποίηση.

Το αποτέλεσμα αυτής της γερμανικής ακαμψίας είναι να αυξάνεται ο κίνδυνος μιας ευρωζωνικής καταστροφής.

Και ενώ το μαύρο σύννεφο πάνω από την Ευρώπη είναι το πιο επικίνδυνο, δεν είναι το μόνο που απειλεί την παγκόσμια οικονομία.

Ήρθε η ώρα να κατεβάσουμε τα παντζούρια.

project-syndicate.org

S.A.

  • Η σταύρωση έχει πάντοτε και ανάσταση!
  • Μακάρι να έχει και μέλλον, εκτός από τα τρισένδοξο παρελθόν και το μιζεριασμένο της παρόν, η χώρα μου..
Γράφει ο Δημήτρης Ιατρόπουλος

Οι κρισιμότερες εκλογές από το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου σήμερα, για την πατρίδα μας. Εκλογές που θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε έναν απ τους δύο δρόμους: Είτε στην παρατημένη και γεμάτη λακκούβες γερασμένη άσφαλτο, του πειράματος της Νέας Τάξης Πραγμάτων, έτσι όπως αυτή αντιπροσωπεύεται από τους υπαλλήλους της σημερινούς Ευρωπαίους ηγέτες και επιτελικούς, τα βαποράκια των μεγαλοτραπεζιτών, είτε στο ανηφορικό μονοπάτι ανάμεσα σε βράχια και αγκάθια, που βγάζει όμως στην απέναντι μεριά του βουνού και κατεβαίνει στην πανέμορφη ελληνική θάλασσα με τα μαγευτικά νησιά μας.

Έτσι κι αλλιώς, ο σημερινός Έλληνας, ανεβαίνει το Γολγοθά του για να σταυρωθεί. ΄Ολο το ζητούμενο είναι ποια ταυτότητα θα διαλέξει. Εκείνη του εκ δεξιών ληστή, εκείνη του εξ αριστερών ληστή πάλι, ή εκείνη του Ιησού. Γιατί η τρίτη αυτή επιλογή ζωής και σταύρωσης υπερέχει των άλλων δύο κατά μια ιδιαιτέρως σημαντική παράμετρο: Έχει Ανάσταση!

Οι άλλες δυό επιλογές, είναι μια τσάμπα σταύρωση, δίχως έρμα, δίχως λόγο, δίχως αιτία, εξαιτίας μονάχα κάποιας στοιχειώδους αφορμής. Ο «ληστής» ΄Ελληνας, αν παραδεχτεί αυτό τον προσδιορισμό του από τα αφεντικά της Ευρώπης και τους μεγαλοτραπεζίτες που είναι τα αφεντικά των αφεντικών, το πολύ πολύ να σταυρωθεί πλάι σ έναν αόρατο Ιησού, και θα αντιληφθεί με το πέρασμα κάποιων λίγων μονάχα ετών, ότι το δρώμενο ήτανε μαϊμού.

΄Ότι τα πράγματα ποτέ δεν ήταν τραγικά, παρά μονάχα στο μυαλό του έτσι όπως το πλύνανε και το φορτώσανε με ενοχές, λάθος σήματα και στημένα μηνύματα οι τετραπέρατοι μάστορες της κοινωνικής μηχανικής, της πλύσης εγκεφάλου και των ψυχολογικών παρεμβάσεων.

Θα το καταλάβει αργά όμως γι αυτόν πια, ότι όλο το παιχνίδι ήτανε μια μπλόφα και όλο το περί ευρωπαϊκής ένωσης και ενότητας ιδεολόγημα, ήτανε μια καλοστημένη φάρσα, μόνο και μόνο για να διαγραφούν οι εθνικοί πολιτισμοί των ευρωπαϊκών λαών, προκειμένου να μεγαλώσει το μαγαζί της παγκοσμιοποίησης.

Και όχι τίποτε άλλο, αλλά θα νοιώσει ακόμη πιο προδομένος, για να μην πούμε και κάποια άλλη οριακά λαϊκή έκφραση εδώ, όταν καταλάβει πως και η Παγκοσμιοποίηση ήτανε μια φάρσα και δεν αφορούσε τον πλανήτη όλο. Γιατί και η Ρωσία και η Κίνα και η Ινδία ακόμη, και η Ιαπωνία, και η Βραζιλία, και οι χώρες οι γεμάτες με πετρέλαια κι ανθούσα οικονομία της πάλαι ποτέ Σοβιετικής ΄Ενωσης, το Καζακστάν ας πούμε, το Αζερμπαϊτζάν και ούτω καθεξής, δεν έχουν καμιά σχέση με την διαβόητη Παγκοσμιοποίηση, που είναι απλώς το παιχνίδι των μεγαλοτραπεζιτών του δυτικού κόσμου και πολιτισμού…

Αυτά λοιπόν για τον «κακό» Έλληνα, το «ληστή» που είτε από τα αριστερά θυσιαστεί είτε από τα δεξιά, στο τέλος λίγο πριν ξεψυχήσει θα κοιτάξει αναλόγως αριστερά η δεξιά του για τον «Κύριο» και θα δει πως δεν υπάρχει μεσιανός σταυρός, όλο το παραμύθι ήταν για να σταυρωθεί αυτός και να τον βγάλουν απ τη μέση…

Μοιάζει λίγο καφκική η ερμηνεία αυτή, όμως ακριβώς αυτή η αθωότητα, η μοιραία παρεξήγηση, η απελπισμένη αμεριμνησία, η έλλειψη πληροφόρησης και το μάσημα του τηλεκουτόχορτου των παγκοσμιοποιητών, την αναίτια τραγωδία του μέσου ΄Ελληνα αποδείχνει, και την άδικη και κυριολεκτικά τζαμπατζίδικη διαδρομή του προς τον αφανισμό του…

Γιατί ο «Κύριος» δεν υπάρχει, εδώ. Η «Ευρώπη» είναι μια μπλόφα, μια φούσκα, είναι μονάχα μια γεωγραφική περιοχή, μια ήπειρος και τίποτε παραπάνω, οι προδότες πολιτικοί μας ως υπάλληλοι των τραπεζιτών τόσες δεκαετίες, μας φορέσανε αυτό το αισχρό παραμύθι.

Και το κοινό νόμισμα είναι απλώς μια στημένη απάτη, για να τρώνε με χρυσά κουτάλια οι βόρειοι και με χαρτοπετσέτες οι νότιοι…

Υπάρχει λοιπόν και η άλλη επιλογή, όπως είπαμε αυτή της κεντρικής σταύρωσης. Να ανεβεί στο σταυρό μόνος του ο ΄Ελληνας ψηφοφόρος απόψε, να καταλάβει ότι αυτόν σταυρώνουν κι όχι κάποιον «Κύριο» να νιώσει επιτέλους ότι αυτός είναι ο Κύριος της υπόθεσης αυτής που λέγεται Ελλάδα και τον αφορά.

Και αφού σταυρωθεί για δυο-τρία χρόνια περίπου, ίσως και λιγότερα, να αναστηθεί, να λάμψει, να αστράψει και να βροντήσει και να ξαναπάρει τη χώρα του και τη μοίρα του στα χέρια του…

Για να γίνει όμως αυτό, πρέπει να κάνει την υπέρβαση, πρέπει να πιστέψει ότι το τηλεκουτόχορτο είναι επικίνδυνο δηλητήριο, πρέπει να τους στείλει όλους στον αγύριστο, πρέπει και πρέπει και πρέπει, χίλια πράγματα να αναλάβει, να προστατέψει, να αποφασίσει, να προωθήσει, να πράξει, ακόμη και να διαπράξει.

Όπως το έχει ξανακάνει αρκετές φορές στην ιστορία του.

Είναι όμως ο ίδιος ΄Ελληνας; Ο σημερινός με τους προηγούμενους; ΄Η μήπως έχει εκφυλιστεί πλέον μέσα του κάθε τι ελληνικό, και το γονίδιο του ιδιοκτήτη αυτής της πατρίδας μεταφράστηκε πια σε μακρινή μνήμη προπατόρων και η τωρινή του σχέση με ότι ονομάζουμε Ελλάδα είναι απλώς μια διοικητική υποχρέωση άντε και κάποια γλώσσα που ακόμη την μιλάει, αλλά χρόνο με το χρόνο την χάνει κι αυτή για να ξαναγυρίσει στη γλώσσα των σπηλαίων;

Ποιος ξέρει; Κανείς εδώ δεν μπορεί με βεβαιότητα να πάρει θέση. Θα μου πει κάποιος οι σημερινές εκλογές θα το δείξουν. Μπα, μην το πολυπιστεύετε. Η συνέχεια μετά τις εκλογές θα δείξει αν ο λαός αυτός, ψήφισε αυτό που έπρεπε κι όχι αυτό που του φόρεσαν στην κρανιακή του κάψα οι παπαγάλοι του ξεφτιλισμένου πλέον και θανατόβιου συστήματος εξουσίας μέσα το οποίο συνήθισε να ζει και να μικρουργεί.

Γιατί ο κοροϊδεμένος νεοέλληνας δεν μεγαλουργεί σε συνθήκες τέτοιες. Μικρουργεί μονάχα, αιχμάλωτος μιας πιστωτικής κάρτας, μιας τραυματισμένης φιγούρας και μιας απολεσθείσας ψευτοπαραδείσιας τάχα μου ευμάρειας…

Τελειώνοντας αυτήν την καθόλου αισιόδοξη διαδρομή μαζί σας σήμερα, ζητάω απ τον εαυτό μου ταπεινά να λειτουργήσει και πάλι ως παρατηρητής. Όμως μέσα μου διανυκτερεύει για την πατρίδα που θα δύσει αν δεν ανατείλει ο Έλληνας μέσα της, ένα κρυφό δάκρυ που όλο λέει να ανεβεί στα μάτια μου και δεν το αφήνω.

ΥΣΤΕΡΟΛΟΓΙΟΝ
Δυόμιση χρόνια τώρα, το παλεύω. Δεν θέλω να με δούνε βουρκωμένο εμένα τον Έλληνα ποιητή, οι πουλημένοι, οι ξεφτιλισμένοι και οι προδότες του τόπου και του λαού μου, δεν θέλω να τους κάνω αυτή τη χάρη…
Μακάρι να ανατείλει αυτός ο κοιμισμένος ΄Ελληνας μέσα μας και να αφυπνιστεί.
Μακάρι να έχει και μέλλον, εκτός από τα τρισένδοξο παρελθόν και το μιζεριασμένο της παρόν, η χώρα μου...
Φανταστείτε το εξής σενάριο: Μετά από μια νίκη του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ, η νέα ελληνική κυβέρνηση ανακοινώνει πως θέλει να επαναδιαπραγματευθεί τους όρους του μνημονίου με την τρόικα. Η καγκελάριος Μέρκελ παραμένει αμετάπειστη, και επιμένει πως η Ελλάδα θα πρέπει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της.

Φοβούμενοι μια ενδεχόμενη τραπεζική κατάρρευση, οι Έλληνες καταθέτες σπεύδουν προς την έξοδο. Αυτή τη φορά, η ΕΚΤ δεν έρχεται να τους σώσει, και οι τράπεζες της χώρας ξεμένουν από ρευστό. Η κυβέρνηση προχωρά σε ελέγχους κεφαλαίων, και στο τέλος αναγκάζεται να τυπώσει δραχμές, για να εξασφαλιστεί μια εσωτερική ρευστότητα.

Με την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης, όλα τα βλέμματα στρέφονται προς την Ισπανία. Η Γερμανία και οι εταίροι της δεσμεύονται να κάνουν τα πάντα για να αποτραπεί ένα αντίστοιχο bank run εκεί. Η ισπανική κυβέρνηση εξαγγέλλει περαιτέρω δημοσιονομικές περικοπές, και μεταρρυθμίσεις. Με την βοήθεια χρηματοδότησης από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, η Ισπανία καταφέρνει να τα φέρει βόλτα, για μερικούς ακόμη μήνες.

Η ισπανική όμως οικονομία συνεχίζει την καθοδική της πορεία, και η ανεργία πιάνει το 30%. Οι διαδηλώσεις στους δρόμους εναντίον της λιτότητας οδηγούν τον πρωθυπουργό Mariano Rajoy στο να ζητήσει δημοψήφισμα. Οι ψηφοφόροι απορρίπτουν την πολιτική του, και η κυβέρνησή του αναγκάζεται σε παραίτηση. Ακολουθεί το χάος. Η Μέρκελ διακόπτει την βοήθεια προς την Μαδρίτη, ισχυριζόμενη πως οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί φορολογούμενοι δεν αντέχουν άλλο. Ακολουθούν ένα bank run, ένα κραχ, και μια έξοδος της Ισπανίας από το ευρώ.

Σε μια έκτακτη συνάντηση κορυφής, η Γερμανία, η Φιλανδία, η Αυστρία, και η Ολλανδία ανακοινώνουν πως θα συνεχίσουν με το ευρώ. Αυτή η απόφαση αυξάνει τις πιέσεις προς την Γαλλία, την Ιταλία, και τα υπόλοιπα κράτη μέλη της ευρωζώνης.

Το ενδεχόμενο μερικής διάλυσης της νομισματικής ένωσης φαντάζει πιθανό, με αποτέλεσμα την διάχυση της κρίσης στην Ασία και στην Αμερική.

Το σενάριο συνεχίζεται στην Κίνα, όπου η εκεί ηγεσία αντιμετωπίζει την δική της κρίση. Η οικονομική επιβράδυνση προκαλεί κοινωνική αναστάτωση, και οι εξελίξεις στην Ευρώπη την τροφοδοτούν.

Με τις ευρωπαϊκές παραγγελίες προϊόντων να ακυρώνονται μαζικά, τα κινεζικά εργοστάσια ξεκινούν τις απολύσεις. Ο κόσμος ξεχύνεται στους δρόμους διαμαρτυρόμενος, και ζητώντας, μεταξύ άλλων, την τιμωρία των διεφθαρμένων κομματικών αξιωματούχων.

Η κυβέρνηση του Πεκίνου αποφασίζει να μην ρισκάρει περαιτέρω χάος, και ανακοινώνει μια σειρά μέτρων με σκοπό την τόνωση της ανάπτυξης, και την καταπολέμηση της ανεργίας, συμπεριλαμβανομένων μέτρων άμεσης οικονομικής στήριξης των εξαγωγέων, και επέμβασης στις αγορές συναλλάγματος για να εξασθενήσει το κινεζικό νόμισμα.

Στην Αμερική, αναλαμβάνει ως νέος πρόεδρος ο Mitt Romney, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές επιτιθέμενος εναντίον του Barack Obama ως υπερβολικά χαλαρού απέναντι στην οικονομική στάση της Κίνας.

Η πιστωτική κρίση, οι φτηνές εισαγωγές από την Κίνα, και η διάχυση της κρίσης χρέους από την Ευρώπη, δημιουργούν ένα πολύ δύσκολο περιβάλλον για την νέα αμερικανική ηγεσία. Κόντρα στις συμβουλές των οικονομολόγων του, ο πρόεδρος αποφασίζει την επιβολή δασμών στις κινεζικές εισαγωγές. Οι οπαδοί του, που ανήκουν στο Tea Party, και χάρη στους οποίους κέρδισε την εκλογική αναμέτρηση, τον πιέζουν να κάνει κι άλλα, και ή χώρα να αποχωρήσει από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.

Τα επόμενα χρόνια η παγκόσμια οικονομία μπαίνει σε μεγάλη ύφεση, και ζει ένα δεύτερο κραχ. Η ανεργία θεριεύει. Οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να προχωρήσουν σε μέτρα προστατευτισμού, και υποτιμήσεις των νομισμάτων τους. Καθώς οι χώρες επιχειρούν να επιβιώσουν μέσω της αυτάρκειας, η παγκόσμια κοινότητα αδυνατεί να συνεννοηθεί.

Ελάχιστες είναι οι χώρες που γλιτώνουν από την «σφαγή». Όσες το πετυχαίνουν, έχουν τρία κοινά χαρακτηριστικά: χαμηλό δημόσιο χρέος, μικρή εξάρτηση από τις εξαγωγές και την ροή κεφαλαίου, και ισχυρούς δημοκρατικούς θεσμούς.

Η Βραζιλία και η Ινδία τα πάνε αρκετά καλά, αν και η ανάπτυξη τους αρχίζει να επιβραδύνεται.

Όπως και στο κραχ του 20ου αιώνα, έτσι και τώρα, οι πολιτικές επιπτώσεις είναι οι σημαντικότερες όλων, και έχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες. Η κατάρρευση της ευρωζώνης (και της ΕΕ) προκαλεί μετατόπιση της ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η Γαλλία ανταγωνίζεται την Γερμανία, για επιρροή, μέσω των μικρότερων ευρωπαϊκών κρατών. Τα κεντρώα κόμματα πληρώνουν το τίμημα της στήριξης στο ευρωπαϊκό όραμα, και χάνουν στις κάλπες από κόμματα της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστεράς. Οι εθνικιστικές κυβερνήσεις διώχνουν όλους τους μετανάστες.

Προς τους τρίτους, η Ευρώπη παύει πια να αποτελεί τον φάρο της δημοκρατίας. Η αραβική Μ. Ανατολή γίνεται μια περιοχή γεμάτη από απολυταρχικά κράτη.

Στην Ασία, η οικονομική κόντρα μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας, μετατρέπεται σε στρατιωτική, με συνεχείς ναυμαχίες στην νότια θάλασσα της Κίνας, και με κίνδυνο να ξεσπάσει κανονικός πόλεμος.

Πολλά χρόνια μετά, η Μέρκελ που έχει αποσυρθεί από την πολιτική σκηνή, και είναι πλέον ερημίτης, ερωτάται για το τι θεωρεί πως θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά, στη διάρκεια της ευρωκρίσης;

Δυστυχώς, η απάντηση της έρχεται πολύ αργά, ώστε να αλλάξει την ιστορική πορεία.

Απίθανο σενάριο; Ίσως, αλλά όχι απίθανο αρκετά.

http://www.project-syndicate.org/commentary/the-end-of-the-world-as-we-know-it

S.A.


H κλιμακούμενη βία στη Συρία αναστέλλει την αποστολή του ΟΗΕ

  • Ο επικεφαλής της αποστολής των παρατηρητών του ΟΗΕ στη Συρία, Noρβηγός στρατηγός Robert Mood, δήλωσε πως αναστέλλονται οι εργασίες της αποστολής εξαιτίας της κλιμάκωσης της βίας στη χώρα.
  • Σε επιφυλακή ο στόλος της Μαύρης Θάλασσας.

RT News
17 Ιουνίου 2012
Aπόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Οι παρατηρητές του ΟΗΕ στη Συρία έχουν αναστείλει τις περιπολίες και άλλες δραστηριότητές τους. Ο επικεφαλής της αποστολής, Νορβηγός στρατηγός Robert Mood, δήλωσε ότι η κλιμάκωση της αιματοχυσίας έχει τελείως ανατρέψει τα σχέδια της αποστολής, στόχος της οποίας είναι "να παρατηρεί, να επαληθεύει, αλλά και να συμβάλλει στον τοπικό διάλογο και οποιαδήποτε σχέδια αποσκοπούν στην σταθερότητα. Τη στιγμή αυτή αμφισβητείται σοβαρά η ικανότητα της άοπλης δύναμης να βρει διεξόδους εκτόνωσης στις ένοπλες συγκρούσεις, οι οποίες κάθε μέρα μοιάζουν περισσότερο με εμφύλιο πόλεμο".

"Όλα δείχνουν ότι υπάρχει μια έλλειψη βούλησης από την πλευρά της συριακής κυβέρνησης, αλλά και την πλευρα της αντιπολίτευσης, να επιδιώξουν την ειρήνη", τόνισε ο Νορβηγός επικεφαλής της αποστολής του ΟΗΕ. "Αντ' αυτού, παρατηρείται μια κίνηση προς την κατεύθυνση της προώθησης των στρατιωτικών θέσεων και των δύο".

"Η βία κατά τη διάρκεια των τελευταίων 10 ημερών έχει εντατικοποιηθεί εσκεμμένα και από τις δύο πλευρές, με απώλειες και στις δύο πλευρές και σημαντικούς κινδύνους για τους παρατηρητές μας", τόνισε ο Μοοd σε δημοσιογράφους στη Δαμασκό.

"Οι 300 παρατηρητές δεν θα διεξaγάγουν περιπολίες", πρόσθεσε, "αλλά θα παραμείνουν στις θέσεις τους στη χώρα μέχρι νεωτέρας". Η αναστολή του έργου των παρατηρητών θα επανεξεταστεί, αλλά η αποστολή θα είναι σε ετοιμότητα προκειμένου να συνεχίσει τις δραστηριότητές της όταν η κατάσταση στη χώρα θα είναι και πάλι υπό έλεγχο.

Η αναστολή των επιθεωρητών είναι το πιο πρόσφατο πλήγμα που έχει δεχθεί το σχέδιο ειρήνης που πρότεινε ο διεθνής απεσταλμένος του ΟΗΕ, Kofi Anan. Οι ένοπλες δυνάμεις της Συρίας, αλλά και η αντιπολίτευση, αγνόησαν την πρόταση κατάπαυσης του πυρός, η οποία κανονικά είχε τεθεί σε ισχύ από τις 12 Απριλίου.

Η Ρωσία εξακολουθεί να θεωρεί το σχέδιο των 6 σημείων του Anan ως κρίσιμο παράγοντα για την επίλυση της κρίσης στη Συρία, η οποία εκτιμάται ότι έχει κοστίσει πάνω από 10.000 ζωές στη διάρκεια του τελευταίου έτους. Σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών της Ρωσίας, Sergey Lavrov, το σχέδιο του ΟΗΕ θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για όλες τις πλευρές που εμπλέκονται στις συγκρούσεις.

Οι παρατηρητές του ΟΗΕ στη Συρία δέχθηκαν για πρώτη φορά επίθεση στις 13 Ιουνίου, καθώς η αποστολή επεχείρησε να μπει στην πόλη Αl-Heffa, στις μεσογειακές ακτές της Συρίας. Είχαν φθάσει εκεί αφού τα κυβερνητικά στρατεύματα κατέλαβαν την περιοχή, απωθώντας τους ξένους μισθοφόρους αντάρτες μετά από μάχες που μαίνονταν για οκτώ ημέρες. Κάποιοι πέταξαν πέτρες στο όχημα των Ηνωμένων Εθνών και πυροβόλησαν εναντίον του. Αυτό ώθησε τον επικεφαλής της ειρηνευτικής αποστολής του ΟΗΕ, Hervé Ladsous, να δηλώσει ότι η κρίση στη Συρία έχει εξελιχθεί σε "εμφύλιο πόλεμο".

Ο ρωσικός στόλος σε επιφυλακή

Επίσημες πηγές της Μόσχας δήλωσαν ότι ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας είναι σε επιφυλακή και ετοιμότητα να πλεύσει προς το λιμάνι της Συρίας Ταρτούς, σε περίπτωση που οι χιλιάδες Ρώσοι πολίτες που ζουν στη Συρία χρειαστεί να εγκαταλείψουν τη χώρα.

Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ένα ρωσικό σκάφος έχει ήδη αποπλεύσει με προορισμό την Ταρτούς, όπου η Μόσχα διατηρεί ναυτική βάση εδώ και δεκαετίες. Το πλοίο, ισχυρίζονται τα αμερικανικά μέσα, μεταφέρει όπλα για ανεφοδιασμό των ρωσικών αμυντικών δυνάμεων στη βάση της Ταρτούς.

Ωστόσο, πηγή από το Κοινό Επιτελείο των Ε.Δ. της Ρωσίας δήλωσε στο πρακτορείο Ιtar-Tass: "Όλα μας τα πλοία είναι στη βάση τους στη Σεβαστούπολη, εκτός από το Ceasar Kunikov, το οποίο πλέει προς την αντίθετη κατεύθυνση: από τη Μεσόγειο προς τη Μαύρη Θάλασσα. Το Σάββατο θα ελλιμενισθεί στη Σεβαστούπολη".

Η ίδια πηγή επιβεβαίωσε ότι εάν η ναυτική βάση της Ταρτούς βρεθεί σε ανάγκη προστασίας, είναι πολύ πιθανό να ανατεθεί η ανάλογη αποστολή για τον σκοπό αυτό στον στόλο της Μαύρης Θάλασσας.

"Αρκετά πλοία του στόλου της Μαύρης Θάλασσας είναι σε πλήρη ετοιμότητα για να αποπλεύσουν. Σε αυτά περιλαμβάνονται μεγάλα πολεμικά πλοία που θα μεταφέρουν ναυτικές δυνάμεις", δήλωσε ο αξιωματούχος.

Σύμφωνα με χθεσινή (Σάββατο, 16/06) δήλωση του υπαρχηγού της Πολεμικής Αεροπορίας της Ρωσίας, Vladimir Gradusov, "η Πολεμική Αεροπορία της Ρωσίας θα υποστηρίξει το Πολεμικό Ναυτικό στην πιθανή αποστολή του στην Ταρτούς, εάν εκδοθεί σχετική διαταγή. Έχουμε υποχρέωση να προστατεύσουμε τους υπηκόους μας. Δεν θα εγκαταλείψουμε τους χιλιάδες Ρώσους που ζουν στη Συρία και θα τους απομακρύνουμε από την περιοχή των συγκρούσεων, εάν παραστεί ανάγκη".

Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετές μέρες μετά από τις κατηγορίες που εξαπέλυσε η Αμερικανίδα Υπ. Εξωτερικών, Hillary Clinton, εναντίον της Ρωσίας με το σκεπτικό ότι αποστέλλει στρατιωτικά ελικόπτερα στη Συρία, άρχισαν τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης να κάνουν λόγο για ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο που βρίσκεται "καθ 'οδόν" προς τη Συρία. Την Πέμπτη, ωστόσο, σιώπησαν, όταν το State Depertment παραδέχθηκε ότι τα ελικόπτερα ανήκαν στην πραγματικότητα στο καθεστώς του Assad και ήταν ανακαινισμένα.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας προέβη σε δήλωση προχθές, Παρασκευή, σύμφωνα με την οποία η Μόσχα παρέχει στη Συρία αμυντικό εξοπλισμό μόνο σύμφωνα με ήδη υπογεγραμμένες, παλιές συμβάσεις και η ανακαίνιση μέρους του εξοπλισμού ήταν από χρόνια συμφωνημένη.






Tι να πούμε εμείς όταν τα λένε οι Γερμανοί

Γράφει η Σοφία Τ.
Στον αντίποδα των σκουπιδιών BILD και των όχι πλέον έγκυρων γερμανικών FINANCIAL TIMES που μας προκάλεσαν, έβρισαν και επενέβησαν στις αποφάσεις ΜΑΣ για την πατρίδα ΜΑΣ, το DER SPIEGEL βάζει την Γερμανίδα καγκελάριο Angela Merkel στην θέση της.
DER SPIEGEL: Αδιέξοδη η πολιτική της Merkel

«Η πολιτική της Merkel θυμίζει περισσότερο ένα ψυχοπαθή που έχει στρέψει το πιστόλι στο κεφάλι του και παράλληλα απειλεί τους υπόλοιπους».

Με αυτά τα λόγια περιγράφει την «παράλογη» πολιτική της Καγκελαρίου Merkel στην ευρωζώνη ο Wolfgang Münchau σε κεντρικό του άρθρο στο γερμανικό περιοδικό DER SPIEGEL.

Ο Γερμανός δημοσιογράφος αναφέρεται στους απροβλέπτους κινδύνους που ενέχει μια συνεχιζόμενη πολιτική αυστηρής λιτότητας στην Ευρώπη, παρά στην κρίση χρέους των χωρών-μελών της ευρωζώνης και συγκρίνει την αδιέξοδη πολιτική της Καγκελαρίου Merkel με αυτήν των ορθών αποφάσεων του πρώην Καγκελαρίου Schmidt.

Παράλληλα, και μία ημέρα μετά την πρωτοφανή «σύσταση προς τους ψηφοφόρους» των FINANCIAL TIMES και η γερμανική ταμπλόιντ BILD απευθύνει επιστολή προς τους Έλληνες.
Γραμμένη στα ελληνικά και στα γερμανικά, η επιστολή προειδοποιεί σε ιδιαίτερα οξύ τόνο ότι «εάν κερδίσουν τις εκλογές τα κόμματα που θέλουν να τελειώσουν με τη λιτότητα και με τις μεταρρυθμίσεις, παραβιάζοντας κάθε συμφωνία- θα σταματήσουμε να πληρώνουμε» και σημειώνει ότι στις αυριανές εκλογές η επιλογή είναι μόνο ανάμεσα στην «επίπονη σύνεση» και στην «ολοκληρωτική καταστροφή».

Η επιστολή, με τίτλο «Αγαπητοί Έλληνες, μην κάνετε τώρα κανένα λάθος» και υπέρτιτλο «Μια επιστολή της BILD από ανησυχία για την Ευρώπη», συνοδεύεται από εισαγωγικό σημείωμα, στο οποίο αναφέρεται ότι στις εκλογές της 17ης Ιουνίου «κρίνεται η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ ή το εάν η κρίση θα κορυφωθεί δραματικά σε όλη την Ευρώπη».
Θράκη: Το ΚΚΕ τρέχει να εκλέξει τον 5ο τουρκόφρονα βουλευτή

Είναι ήδη γνωστό ότι το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής στηρίζει τις υποψηφιότητες συγκεκριμένων μουσουλμάνων που πληρούν τις «προϋποθέσεις» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Έχει ανακοινωθεί προ τριών εβδομάδων περίπου πως η στόχευση της Άγκυρας στην Θράκη, είναι η εκλογή 5 (συνολικά) τουρκοφρόνων μουσουλμάνων βουλευτών. Είναι επίσης γνωστό πως στόχος του τούρκου προξένου κ. Αρνίτς είναι η εκλογή τριών (3) τουρκοφρόνων στο νομό Ροδόπης (επιδιώκεται δηλαδή να μην υπάρχει χριστιανός βουλευτής στον συγκεκριμένο νομό), αλλά και η εκλογή δύο (2) βουλευτών της αρεσκείας του στο νομό Ξάνθης.

Προς αυτή την κατεύθυνση και συγκεκριμένα προς την ψήφιση του πέμπτου τουρκόφρονα υποψηφίου, ο οποίος βρίσκεται πρώτος στην εκλογική λίστα του ΚΚΕ στο νομό Ξάνθης, δίνεται «μάχη» τον τελευταίο μήνα, ώστε να εξασφαλισθεί η κοινοβουλευτική τουρκοποίηση δύο νομών (από τους τρεις συνολικά) της Θράκης. Οι δικές μας αδιαμφισβήτητες πληροφορίες αναφέρουν πως γίνονται επισκέψεις τουρκοπρακτόρων σε μουσουλμανικές κατοικίες στα χωριά του νομού Ξάνθης, όπου προτείνουν την ψήφιση του συγκεκριμένου υποψηφίου του ΚΚΕ. Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις ζητάνε να γίνει αλλαγή και να μην ψηφιστεί ο υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ στο νομό Ξάνθης. Δηλαδή, γίνεται μία ανακατανομή ψήφων, ώστε να κατορθωθεί η ψήφιση και του τουρκόφρονα υποψηφίου του ΚΚΕ.

Μέχρις εδώ όλα καλά και αναμενόμενα, θα σκεφτόταν ο καθένας από εμάς. Το τουρκικό προξενείο κάνει τη δουλειά του και προσπαθεί να την κάνει το δυνατόν καλύτερα. Το παράδοξο της όλης υπόθεσης είναι πως την στήριξη του συγκεκριμένου -προωθούμενου από το τουρκικό προξενείο- υποψηφίου του ΚΚΕ, προωθούν και τα τοπικά στελέχη του ΚΚΕ που δεν είναι μουσουλμάνοι. Είναι, τόσο μεγάλη η χαρά τους πως θα εκλέξουν –επιτέλους- βουλευτή στον συγκεκριμένο νομό, που ξεχνούν ότι θα κερδίσουν μία έδρα που δεν θα ελέγχουν, που δεν θα εκπροσωπεί κανέναν άλλον πέρα από τα συμφέροντα της τουρκικής πολιτικής και στην ουσία θα «εκλέξουν» βουλευτή ο οποίος την επόμενη ημέρα (ως είθισται) θα ανακοινώσει την τουρκοφροσύνη του και την πίστη του στο έργο του προς τους «τούρκους» της Θράκης.
Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως η συγκεκριμένη υποψηφιότητα του ΚΚΕ στηρίζεται με μένος από τον γιό μεγαλο-στελέχους του τοπικού ΚΚΕ, ο οποίος θρασύτατα προσκαλεί χριστιανούς κατοίκους του νομού Ξάνθης σε ψήφιση του ψηφοδελτίου του ΚΚΕ!!! Μάλιστα, φαίνεται πως «τα κουκιά» είναι τόσο καλά μετρημένα (από την πλευρά του τουρκικού προξενείου), ώστε ο νεαρός κομμουνιστής να λέει χαρακτηριστικά: «θέλουμε τέσσερις ψήφους σε κάθε χριστιανικό χωριό και θα εκλέξουμε βουλευτή»!!!, προδίδοντας έτσι την καταμέτρηση που έχει ήδη γίνει από την πλευρά της Άγκυρας.

Εμείς μετά και από αυτό (είναι βλέπετε και οι περιπτώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ) σηκώνουμε τα χέρια ψηλά, αφού όλα δείχνουν πως πρέπει να αναλάβει η επιστήμη. Φαίνεται πως η εγκεφαλική λειτουργία κάποιων γίνεται αποκλειστικά για το συμφέρον του κόμματος, το οποίο τοποθετούν σε πρώτη προτεραιότητα έναντι οιουδήποτε άλλου. Ακόμη και η πατρίδα φαίνεται πως αποτελεί (ή μήπως δεν αποτελεί καν) μέρος της «ουράς» προτεραιοτήτων και δεν τοποθετείται στην πρώτη θέση ενδιαφέροντος των κομμάτων αυτών.

Όλοι γνωρίζουν τι γίνεται επί δεκαετίες στην Θράκη. Όλοι –εξαιρουμένων εκείνων που φορούν κομματικές παρωπίδες- κατανοούν τον βαθμό επικινδυνότητας και την ευαισθησία των πολιτικών (και άλλων) χειρισμών που απαιτούνται για την συγκεκριμένη ακριτική περιοχή της Ελλάδας. Όλοι, πλην εκείνων που μετράνε την γη αυτής της πατρίδας, με κάλπικες έδρες στην Βουλή και με ψήφους που προέρχονται από την συνεργασία τους με τα όργανα της Άγκυρας στην Θράκη.

Το αποτέλεσμα για τους δύο νομούς είναι ήδη γνωστό, πριν καν ανοίξουν οι κάλπες. Δεν έχουν σημασία τα ονόματα των τουρκοφρόνων υποψήφιων μουσουλμάνων. Σημασία έχει η στάση των Ελληνικών κομμάτων απέναντι στη Θράκη. Πέρα από τα λόγια υπάρχει και η σκληρή πραγματικότητα, την οποία δεν θέλουν καν να αντιμετωπίσουν οι κομματάρχες. Θα πρέπει, όμως, να γνωρίζουν όλοι οι συνελαγεζόμενοι με τον τούρκο πρόξενο, πως στην πραγματικότητα ανοίγουν την «πόρτα» και την «όρεξη» προς την Τουρκία και τις μετέπειτα «δράσεις» στην Θράκη της γείτονος χώρας. Στο επόμενο στάδιο θα υπάρξουν μεταδημοτεύσεις τέτοιες που θα δημιουργήσουν «εκπλήξεις» στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές και κάποιοι επιπλέον δήμοι της Θράκης θα περάσουν στα χέρια της Άγκυρας.

Η Θράκη παραδίδεται δια χειρός των υπαρχόντων πολιτικών κομμάτων, τα οποία φέρουν ακέραια την ευθύνη για τις πολύ δυσάρεστες για τον Ελληνισμό εξελίξεις στην συγκεκριμένη περιοχή. Κανείς δεν θα δικαιούται να πει πως δεν γνώριζε, δεν κατάλαβε ή πως έπεσε θύμα «άνωθεν εντολών». Ιδιαίτερα οι Θρακιώτες κομματάρχες…


ΥΓ: Κατά τα λοιπά, η κυρία Παπαρήγα ενοχλήθηκε από την προβοκάτσια που έγινε εις βάρος του ΚΚΕ στο twitter... Άραγε την προβοκάτσια που κάνει το κόμμα της εις βάρος της Θράκης, γιατί δεν την καταλαβαίνει; Αλλά, είπαμε, το κόμμα είναι υπεράνω όλων. Ακόμη και αυτής της ίδιας της "πατρίδας"...
Η κυρία Παπαρήγα ζήτησε την προστασία του ΚΚΕ και κάλεσε την Αστυνομία να βρει τον "δράστη της προβοκάτσιας" και πολύ καλά έκανε. Οι κάτοικοι της Θράκης που πρέπει να απευθυνθούν για να ζητήσουν την προστασία τους από τις πολιτικές αποφάσεις και ενέργειες συγκεκριμένων πολιτικών κομμάτων, που καθιστούν απειλή για την ταυτότητα και την Ελληνικότητα αυτής της ακριτικής γωνιάς της Ελλάδας;
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Τέτοιο πράγμα δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στη σύγχρονη Ελλάδα. Τριάντα και πλέον χρόνια ασχολείται ο γράφων επαγγελματικά με τις πολιτικές και διεθνείς εξελίξεις, αλλά αντίστοιχο όργιο ωμών δημόσιων παρεμβάσεων ξένων πολιτικών ηγετών σε ελληνικές εκλογές δεν έχει υπάρξει. Είναι κι αυτό θλιβερό δείγμα του διεθνούς ευτελισμού του κύρους της πατρίδας μας. Ο τελευταίος ηγετίσκος ασήμαντης χώρας της Ευρώπης θεωρεί ότι έχει πλέον το δικαίωμα να υποδεικνύει στους Ελληνες ποιο κόμμα να ψηφίσουν - πράγμα αδιανόητο μέχρι τη μοιραία υπαγωγή της χώρας σε καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας από τον Γιώργο Παπανδρέου και τους συνεργάτες του.

Δυσκολεύεται κανείς να πιστέψει στα μάτια του και στα αυτιά του όταν διαβάζει ή ακούει τη Γερμανίδα καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ και τον υπουργό της επί των Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να απαιτούν σχεδόν καθημερινά από τον ελληνικό λαό να ψηφίσει... Σαμαρά και όχι Τσίπρα! Το ίδιο ζητούν και ο σοσιαλιστής Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ο Ιταλός δοτός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι, σύσσωμη η κορυφή της πυραμίδας της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και όλων των θεσμών της ΕΕ - Κομισιόν, ΕΚΤ, Ευρωκοινοβουλίου, Ευρωζώνης και πάει λέγοντας.

Σε κατάσταση πολιτικής υστερίας περιέπεσαν όλοι αυτοί μετά τα αποτελέσματα των πρόωρων εκλογών της 6ης Μαΐου, όπου κατέρρευσαν τα μνημονιακά κόμματα και από το 80% βρέθηκαν στο 30%, με την πρώτη ΝΔ να μη φτάνει ούτε καν το 19% (!) και τον ΣΥΡΙΖΑ να αναδεικνύεται σε αξιωματική αντιπολίτευση με δύο εκατοστιαίες μονάδες λιγότερο.

Η αντικειμενική -μετά τα αποτελέσματα αυτά- διεκδίκηση της πρώτης θέσης από τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουνίου με αξιώσεις επιτυχίας, τρέλανε τους Γερμανούς. Δεν είναι το πρώτιστο μέλημα και ανησυχία τους το τι θα κάνει ο Τσίπρας, αν εκλεγεί πρωθυπουργός, με το μνημόνιο. Το κύριο που απασχολεί το Βερολίνο είναι ότι σε περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, για πρώτη φορά μετά το 1950 σε χώρα της Δυτικής Ευρώπης θα σχηματιστεί κυβέρνηση της Αριστεράς!

Θα επανέλθει δηλαδή στο προσκήνιο η Αριστερά -και μάλιστα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης- ενώ οι Γερμανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες νόμιζαν ότι έχουν ξεμπλέξει οριστικά και αμετάκλητα με την Αριστερά μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης το 1991 και τη διάλυση του στρατοπέδου του «υπαρκτού σοσιαλισμού» το 1989.

Τη συγκρότηση στην Ελλάδα κυβέρνησης της Αριστεράς, ανεξαρτήτως της πολιτικής που αυτή θα ακολουθήσει, θέλουν πάση θυσία να αποτρέψουν οι Γερμανοί και γι' αυτό έχουν εγκαταλείψει πλέον και τα τελευταία προσχήματα και εκβιάζουν ωμά τους Ελληνες για να ψηφίσουν Σαμαρά.

Στο πλαίσιο αυτό συναίνεσε το Βερολίνο στη δημόσια παρέμβαση υπέρ της ΝΔ ακόμη και του προέδρου των... ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα!

Ούτε στα πιο παρανοϊκά γλυκά όνειρά του δεν μπορούσε να φανταστεί ο Αντώνης Σαμαράς ότι θα έκαναν προεκλογικό αγώνα υπέρ του η... καγκελάριος της Γερμανίας, ο πρόεδρος της Γαλλίας, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών και ο πρόεδρος των ΗΠΑ!

Αν βέβαια παρ΄ όλη αυτήν την ασύλληπτη διεθνή βοήθεια, ο Αντώνης Σαμαράς κατορθώσει μόλις και μετά βίας να πάρει πάλι το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία της ΝΔ, εξαιρουμένου του δικού του «επιτεύγματος» του 19% της 6ης Μαΐου, δεν θα πρέπει να είναι υπερήφανος για τις πολιτικές του ικανότητες.

Αν όντως το αποτέλεσμα της ΝΔ είναι πάλι γλίσχρο, γύρω στο 30%, τότε υπό ορισμένες προϋποθέσεις δεν αποκλείεται αυτό να του στοιχίσει ακόμη και την πρωθυπουργία παρά ενδεχόμενη πρωτιά του κόμματός του, αλλά αυτή είναι μια υπόθεση αδιάφορη για τον ελληνικό λαό, τουλάχιστον για την ώρα.

Πολύ σοβαρότερη για τους Ελληνες είναι π.χ. η δήλωση Σόιμπλε ότι «την πραγματική κατάσταση της Ελλάδας, η οποία βρίσκεται σε επώδυνη κρίση εξαιτίας λανθασμένων οικονομικών χειρισμών, δεν πρόκειται να την αλλάξει οποιοδήποτε εκλογικό αποτέλεσμα»!

Χάριν της ΕΕ - Ελλάδα προς σφαγή σε ρόλο Ιφιγένειας

Σοκ προκάλεσε η άποψη που εξέφρασε σε συνέντευξή του στους «Τάιμς» του Λονδίνου ο υπουργός Οικονομικών της Βρετανίας Τζορτζ Οσμπορν, καθώς ουσιαστικά περιέγραψε μια Ελλάδα οδηγούμενη σε σφαγή, σε ρόλο Ιφιγένειας, προκειμένου να διασωθεί έτσι η υπόλοιπη Ευρωζώνη! «Η Ευρώπη ίσως χρειαστεί να θυσιάσει τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη ώστε να πειστεί η Γερμανία να χορηγήσει περισσότερα χρήματα για να σωθεί το ευρώ» υπογράμμισε ο Τζ. Οσμπορν. «Απλώς δεν γνωρίζω αν η γερμανική κυβέρνηση απαιτεί την έξοδο της Ελλάδας για να εξηγήσει στον κόσμο γιατί πρέπει να κάνει ορισμένα πράγματα όπως η τραπεζική ένωση, τα ευρωομόλογα και άλλα που συνδέονται άμεσα με αυτά», διευκρίνισε ο Βρετανός υπουργός.

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Οι ξένοι, και ειδικά αυτοί που αντιπροσωπεύουν τους δανειστές, προσπάθησαν με πράξεις και δηλώσεις να στείλουν στους Ελληνες το μήνυμα ότι η ψήφος υπέρ των «αντιμνημονιακών» κομμάτων θα είναι καταστροφή. Ηταν λάθος η απόφασή τους να «σπείρουν» τον φόβο και μερικοί αναλυτές πιστεύουν ότι οι παρεμβάσεις από το εξωτερικό έσπρωξαν ψηφοφόρους προς τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα, τα οποία υπόσχονται εγκατάλειψη του Μνημονίου. Την Κυριακή το βράδυ θα γνωρίζουμε εάν οι παρεμβάσεις των ξένων έφεραν τα ποθητά, γι' αυτούς, αποτελέσματα.

Οι δύο πλευρές, οι υπέρ και οι εναντίον του Μνημονίου, ξεπέρασαν κάθε όριο κινδυνολογίας, υπερβολής και παροχολογίας στην προσπάθειά τους να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους. Και οι μεν και οι δε είπαν τη μισή αλήθεια, αντί να προσπαθήσουν εποικοδομητικά και με αγάπη στην Ελλάδα να βρουν τη «χρυσή τομή» για την επόμενη ημέρα, η οποία προβλέπεται εξαιρετικά δύσκολη.

Ποια είναι τα δεδομένα που έχουμε:

Πρώτον: Το Μνημόνιο δεν αλλάζει και όλα τα υπόλοιπα είναι παραμύθια.

Δεύτερον: Ολα τα κόμματα γνωρίζουν ότι η τρόικα θα συζητήσει μόνο ένα μικρό «πακέτο παροχών», το οποίο βέβαια -εάν η νέα κυβέρνηση δείξει σοβαρότητα- θα μπορούσε να προσφέρει μεγάλη ανάσα στη χώρα.

Τρίτον: Εάν ο νέος πρωθυπουργός, όποιος και αν είναι, καταγγείλει το Μνημόνιο ή ζητήσει δραστικές αλλαγές, η τρόικα δεν θα επιστρέψει στην Αθήνα και θα «παγώσουν» οι διαδικασίες για την εκταμίευση της δόσης.

Οποιο κόμμα κερδίσει τις εκλογές, όποιος πολιτικός αρχηγός αναλάβει να σχηματίσει κυβέρνηση, θα συνειδητοποιήσει, το βράδυ της Κυριακής, ότι τα προβλήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει είναι τα ίδια. Το πλέον βασικό αποτελεί το γεγονός πως τα ταμεία είναι άδεια. Δυστυχώς, και βασικά λόγω της μη υλοποίησης των υποσχέσεων και του προγράμματος, είναι η πρώτη φορά που τα δανεικά των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ είναι τόσο αναγκαία για να συνεχίσει να λειτουργεί η χώρα.


Του Γιώργου Κασιμάτη

Όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας γνωρίζομε πολύ καλά ότι τόσο οι προηγούμενες όσο και οι επόμενες εκλογές έχουν βασικό αντικείμενο: την επιλογή μεταξύ της πολιτικής που στηρίζει τις δανειακές συμφωνίες (τα «Μνημόνια») και της πολιτικής που αρνείται τα «Μνημόνια» ως καταστροφικά για την Ελλάδα και το μέλλον της. Όλοι, επίσης, γνωρίζομε ότι αυτό που μας έδειξαν οι προηγούμενες εκλογές είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού - με την αποχή και με τα άκυρα και λευκά ψηφοδέλτια- είναι κατά των «Μνημονίων» που έδεσαν την Ελλάδα χειροπόδαρα και την οδήγησαν -και την οδηγούν- στην καταστροφή. Δεν είναι σωστή η γνώμη που αρέσκεται να υποστηρίζει το «μνημονιακό μέτωπο», ότι, δήθεν, ο λαός υπέδειξε κυβέρνηση συνεργασίας, με το επιχείρημα ότι έκοψε την αυτοδύναμη πλειοψηφία και οδήγησε πολλά κόμματα στη Βουλή. Οι αριθμοί δε νικούν την ουσία, που είναι η άρνηση ψήφου στη αυτοδυναμία ενός από τα δύο μνημονιακά κόμματα.

Το «αντιμνημονιακό μέτωπο» υπόσχεται τη ριζική αναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων, με σκοπό: (α) τη μείωση του ποσού του δανεισμού στο βιώσιμο και νόμιμο ύψος, ώστε να μην απειλούνται οι βασικές ανάγκες του ελληνικού λαού και η άμυνα της χώρας, και (β) την αντικατάσταση των παράνομων όρων με νέους, ώστε οι δανειακές συμβάσεις να είναι σύμφωνες με τις Συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το διεθνές δίκαιο και να κυρωθούν από τη Βουλή. Πάντως, από κανένα πολιτισμένο κράτος δεν μπορούν να είναι ανεκτοί οι τρεις όροι έμπνευσης του ΔΝΤ: η παραίτηση από τις ασυλίες της εθνικής κυριαρχίας, η δέσμευση υπέρ των δανειστών του συνόλου της εθνικής περιουσίας και η υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, που παραβιάζουν την κυριαρχία του κράτους. Είναι γνωστό, πώς νιώσαμε όλοι οι Έλληνες, όταν ακούσαμε πριν από λίγες μέρες τον ιταλό πρωθυπουργό να λέει: «εμείς δεν παραχωρήσαμε την εθνική μας κυριαρχία, όπως οι Έλληνες.»

Είναι αυτονόητο, αλλά παραβλέπεται ή αποσιωπάται επιμελώς από τα κόμματα, ότι πίσω από τα «Μνημόνια» δεν είναι μόνο η οικονομική πολιτική με τη στενή έννοια του όρου. Είναι ολόκληρη η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας και όλα τα ζητήματα επιβίωσής της ως κυρίαρχου κράτους. Συγκεκριμένα: Θέλομε να έχομε πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που θα μας επιτρέπει να έχομε τη συμπαράσταση, εφόσον το επιβάλλει το συμφέρον της χώρας, και άλλων δυνάμεων έκτος από την Ευρώπη; Όλοι θέλομε την Ευρώπη, αλλά πρώτα η Ελλάδα. Θέλομε τις δεσμεύσεις που έχουν υπογράψει οι κυβερνήσεις μας, όπως είναι: η παραίτηση από την ασυλία της εθνικής κυριαρχίας, η δέσμευση του συνόλου του δημόσιου πλούτου υπέρ της «Τρόικα» και η υπαγωγή μας στο αγγλικό δίκαιο, που μας στερούν την οικονομική και πολιτική μας ανεξαρτησία; Θα προστατεύσομε και θα αξιοποιήσομε το θαλάσσιο πλούτο μας με καθορισμό των ΑΟΖ; Θα υπερασπιστούμε το ζωτικής γαιοπολιτικής και εθνικής σημασίας για την Ελλάδα Κυπριακό; Θα υπερασπιστούμε με μέσα πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής τα κυριαρχικά μας δικαιώματα απέναντι στις γειτονικές χώρες; Όλα αυτά συνδέονται με μυστικό νήμα με τα «Μνημόνια» και με το αν δεχόμαστε τα «Μνημόνια» με τους όρους διαρκούς υποτέλειας ή όχι.

Όλα αυτά τα έχει στο νου του και στην ψυχή του ο ελληνικός λαός. Όμως, στον προεκλογικός αγώνα, όχι μόνο δε φωτίζει, αλλά ούτε καν αναφέρονται, λες και δεν έχομε εξωτερική πολιτική, λες και το Υπουργείο Εξωτερικών έχει καταργηθεί. Στην ουσία το έχουν καταργήσει, τουλάχιστον από το 2010 και εδώ, οι κυβερνήσεις μας και τα μεγάλα ΜΜΕ. Το έχουν καταργήσει, όπως λίγα χρόνια πριν και το διαβόητο Σχέδιο Ανάν. Με τους όρους που έχουν οι δανειακές συμβάσεις (τα δύο «Μνημόνια») και με τους στόχους της πολιτικής του ΔΝΤ που κρύβουν, αν είχαμε σωστή κυβέρνηση το Μάιο του 2010 και το 2011, δε θα είχε παρακαμφθεί το Υπουργείο Εξωτερικών. Πρέπει να συνειδητοποιήσομε ότι, αν δεν έχομε Υπουργείο Εξωτερικών (όχι τυπικά, αλλά ενεργό), αν δεν έχομε εξωτερική πολιτική, και μάλιστα πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, είμαστε υπόδουλοι. Και σήμερα είμαστε, δυστυχώς, υπόδουλοι.

Δημοσιεύθηκε στην κυριακάτικη εφημερίδα Real News, της 10.6.2012
Γράφει ο Νικόλαος Κουτσούκαλης

Δανείζομαι σήμερα τον τίτλο ενός από τα έργα του Βίκτωρος Ουγκώ για να τιτλοφορήσω το άρθρο μου, το οποίο γράφεται δύο ημέρες πριν από τις πλέον αποφασιστικές εκλογές για το μέλλον της Πατρίδας μας. Θεωρώ τον τίτλο επίκαιρο διότι, σήμερα η χώρα μας βρίσκεται κυριολεκτικώς μπροστά στη λαιμητόμο.

Είναι πολλά τα δεινά τα οποία σωρεύτηκαν τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, ιδιαιτέρως από την άλωση της εξουσίας από τους ξενόφερτους σωτήρες, οι οποίοι, πέρα από την οικονομική καταστροφή που προκάλεσαν, με τα αλόγιστα και εγκληματικής μορφής καταναλωτικά δάνεια με τα οποία επιβάρυναν τη χώρα, κατάφεραν να πλήξουν αυτή, κυρίως στον τομέα των ηθικών αξιών.

Από την περίοδο κατά την οποία ο λαϊκισμός έγινε τρόπος επιτυχούς αναρρίχησης στα αξιώματα της Πολιτείας, η δημαγωγία έγινε το μέσον για την εκπόρθηση κάθε οχυρού ηθικής αντίστασης και η ρεμούλα, δηλαδή η αρπαγή του δημοσίου χρήματος από τους ασκούντες την κυβερνητική εξουσία, έγινε πλέον τρόπος ζωής και πέρασε στην κοινωνία ως μέθοδος και διαδικασία διατήρησης των κρατούντων στην Αρχή, τούτο δε συντελέστηκε από το 1982 και εντεύθεν, με τις διαδικασίες που προώθησαν τότε ο κυβερνήτης και ο υποτακτικός του αντιπρόεδρος και υπουργός των Εσωτερικών, ο οποίος, για τις ωραίες πράξεις του απεβίωσε μέσα στην αίθουσα του δικαστηρίου, η ζωή των πολιτών οδηγήθηκε σιγά αλλά σταθερά στον γκρεμό.

Η μακροχρόνια παραμονή στην εξουσία ενός Κόμματος που διέπραξε τραγικά σφάλματα, αλλά και πράξεις τιμωρούμενες από την ποινική νομοθεσία, όμως, με τα νομοθετικά τερτίπια κανένας δεν λογοδότησε στη δικαιοσύνη, είχε ως συνέπεια την πλήρη διαφθορά, όχι μόνο του πολιτικού συστήματος αλλά ακόμα και αυτού του απλού Έλληνα πολίτη, ασχέτως αν αυτός ήταν μακριά από δολοπλοκίες, από οικονομικές ίντριγκες και άλλες συνωμοσίες.

Η ναρκοθέτηση των θεμελίων της δημοκρατίας και της αστικής ζωής από τα μαθητευόμενα σκύβαλα της πολιτικής, τα οποία προέκυψαν ως προϊόντα ζόφου και ως σαπρόφυτα της διαφθοράς, είχε ως αποτέλεσμα την καταρράκωση κάθε αξίας και κάθε δυνατότητας για ανάταξη της κοινωνίας, με το υπάρχον σήμερα εντελώς διεφθαρμένο και πάσχον από προχωρημένη γάγγραινα πολιτικό σύστημα. Το σύστημα αυτό, καίτοι έχει πλέον ορατά τα αποτελέσματα τα οποία εκκόλαψε στη μακροχρόνια πορεία του, αμύνεται ακόμα και σήμερα και επιζητεί, με την συνέργεια του λαού, να μακροημερεύσει.
Η χώρα μας βρίσκεται, το επαναλαμβάνω, μπροστά στη λαιμητόμο. Εκείνοι που ως διάττοντες αστέρες παρουσιάστηκαν για να ανανεώσουν δήθεν την πολιτική και να καταργήσουν, διά της χειρουργικής μεθόδου, το σαπισμένο σύστημα, είναι μέρη της ιδίας καταστροφικής καταστάσεως και το παρελθόν τους, βαρύ και σκοτεινό, δεν εγγυάται καμία καλυτέρευση των στοιχείων της κοινωνίας. Μαθητευόμενοι μάγοι της πολιτικής, ανιστόρητα μειράκια, προσκολλημένα σ’ ένα σύστημα το οποίο αποδοκιμάστηκε και καταδικάστηκε από τους λαούς στους οποίους με τη βία επιβλήθηκε και τους κατατυράννησε για πάρα πολλά χρόνια, υπόσχονται αυτοί οι πολιτικοί, στον αφελή λαό ότι θα τον σώσουν από την καταστροφή με τη μέθοδο της καταστροφής και τη θεωρία του χάους.

Η χώρα χρειάζεται αλλαγή πολιτικού συστήματος, αλλαγή νοοτροπίας, αλλά, κυρίως, αλλαγή προσώπων με καθαρό παρελθόν και με πατριωτική ευαισθησία. Δεν μας πείθουν οι μαθητευόμενοι μάγοι που έκαναν την εμφάνισή τους από το πουθενά και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα κτυπούν την πόρτα της εξουσίας. Χωρίς πείρα, χωρίς μάθηση, χωρίς προσόντα, χωρίς εθνικό παλμό και πατριωτική προσήλωση, πώς έφθασαν τόσο κοντά στην εξουσία; Πώς όλα τα ΜΜΕ, τα ελεγχόμενα από το μεγάλο κεφάλαιο και τα ξένα Κέντρα Αποφάσεων τα αγκάλιασαν και τα προώθησαν ώστε να γίνουν γνωστά στην Ελλάδα και εκτός αυτής; Ποίον ρόλο παίζουν και ποία συμφέροντα υπηρετούν;

Η Ελλάδα σήμερα εκβάλλει κραυγή αγωνίας. Η ψήφος της Κυριακής 17 Ιουνίου 2012, θα έχει αποφασιστική σημασία. Καλούνται οι Έλληνες πολίτες να εκλέξουν ανθρώπους οι οποίοι θα κυβερνήσουν τη χώρα με σύνεση και με την δυναμική του εφικτού. Δεν μπορεί η σημερινή καταχρεωμένη Ελλάδα να κυβερνηθεί με συνθήματα και με ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν ρήξεις. Η πολιτική έχει τη δυνατότητα της διαπραγμάτευσης και την εξεύρεση της χρυσής τομής. Οι παλικαρισμοί και οι δηλώσεις του τύπου δεν συνεργάζομαι με εκείνον και με τον άλλον, δεν προσφέρουν υπηρεσίες στον τόπο.

Οι υποσχέσεις για αφόπλιση του Στρατού και της Αστυνομίας, τα ταξίματα για χορήγηση επιδόματος στον συρφετό των λαθραίως εισελθόντων στη χώρα μας Αφρικανών και Ασιατών, οι δηλώσεις για ερχομό και οικογενειών των λαθρομεταναστών στη χώρα μας, πρέπει να προβληματίσουν κάθε νουνεχή και σοβαρό έλληνα πολίτη.

Με το χέρι στην καρδιά, αλλά περισσότερο με περισυλλογή και με έλεγχο της συνείδησης, όλοι οι ψηφοφόροι πρέπει να ασκήσουν το εκλογικό τους καθήκον, όχι όπως τις άλλες φορές, αλλά με μεγάλη υπευθυνότητα. Από την ψήφο της Κυριακής θα κριθεί η παραπέρα πορεία της Πατρίδας μας. Απομονώστε τους κήρυκες της καταστροφής και δώστε τους να καταλάβουν ότι οι Έλληνες δεν χάνουν την ψυχή τους. Δείτε τα μίσθαρνα όργανα του διχασμού και του εμφυλίου σπαραγμού και απομονώστε τα. Στείλτε τα πίσω στην αφάνεια. Η ΕΛΛΑΔΑ ζητεί από τους Έλληνες να την βοηθήσουν…

Ο γνωστός καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου σχολιάζει τις πολιτικές εξελίξεις, εξηγώντας γιατί η Ελλάδα είναι δέσμια "ολιγαρχικών συμμοριών" και πώς η κοινωνία των πολιτών πρέπει να δράσει, προκειμένου να ακυρώσει το δυο αιώνων δυναστικό κράτος που την οδήγησε και στο σημερινό αδιέξοδο...
Συνέντευξη στη Μαρία Λυσάνδρου
για το περιοδικό Hellenic Nexus, τεύχος 64/Ιούνιος 2012

Hellenic NEXUS: Σε κοινή επιστολή σας με τον Σταύρο Ξαρχάκο, στα τέλη Απριλίου, τονίζατε ότι οι εκλογές της 6ης Μαΐου έδιναν «τη μοναδική δυνατότητα στην Κοινωνία των Πολιτών να εξαφανίσει τους πολιτικούς πρωταίτιους της καταστροφής και να εξαναγκάσει την πολιτική τάξη να αλλάξει άρδην». Και πράγματι, οι πολίτες έστειλαν με την ψήφο τους ένα ηχηρό μήνυμα αλλαγής. Ωστόσο, καταλήξαμε τελικά χωρίς κυβέρνηση, να μιλάμε πάλι για εκλογές...

Γιώργος Κοντογιώργης: Επιβεβαιώνεται από τη διαχείριση της προεκλογικής περιόδου από τα κόμματα πως όχι μόνο δεν έχουν πρόθεση να αλλάξουν, να άρουν τα αίτια της καταστροφής μας, αλλά φανερώνουν πως ο μόνος αντίπαλος που έχουν να αντιμετωπίσουν και να χειραγωγήσουν είναι η ίδια η κοινωνία. Μέσα από τη μελέτη της συμπεριφοράς της κοινωνίας, προκύπτει πως αυτή στοχοποιούσε όλη την πολιτική τάξη, καθώς τη θεώρησε υπεύθυνη για την καταστροφή της ελληνικής Οικονομίας. Η κοινωνία αντέδρασε παραμερίζοντας τους άμεσους πρωταίτιους και διέχυσε την ψήφο της με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε να εκμηδενίσει τις ηγεμονίες. Ήταν μια ψήφος αποπομπής της κομματοκρατίας.

Μετά τις εκλογές, οι πολιτικές δυνάμεις προσπαθούν να παρερμηνεύσουν το αποτέλεσμα και να παρακάμψουν τη βούληση της κοινωνίας ως προς τις πολιτικές που θα ακολουθηθούν. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξέλαβε το αποτέλεσμα ως ψήφο υπέρ της ιδεολογικής του καθαρότητας και άρχισε να συμπεριφέρεται αμέσως ως ο νέος ηγεμόνας. Επεδίωξε το αδιέξοδο, προκειμένου στις επόμενες εκλογές να αποκτήσει την ηγεμονία της χώρας. Εκβίασε, τρόπον τινά, την κοινωνία, η οποία ήθελε τα κόμματα να βρουν λύση στη βάση της αιτίας της καταστροφής.

Τα κόμματα, ωστόσο, άφησαν κατά μέρος την εντολή της κοινωνίας να συνδιαλλαγούν με γνώμονα την ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος, του κράτους και της νομοθεσίας και εντοπίζουν τις διαφορές τους εκεί που τα βολεύει, δηλαδή στο «υπέρ ή κατά του Μνημονίου», μεταθέτοντας το πρόβλημα της χώρας από τον εαυτό τους στην Ε.Ε. Υποστηρίζουν πως θα αλλάξουν το Μνημόνιο, τη στιγμή που αυ­τό εξακολουθεί να υφίσταται, επειδή το κράτος και το πολιτικό σύστημα αντιστρατεύονται το δημόσιο συμφέρον. Οι ίδιοι που δημιουργούν το Σύνταγμα κατά τη βολή τους είναι εκείνοι που το παραβιάζουν!

Η.Ν.: Πώς ακριβώς το εννοείτε αυτό;

Γ.Κ.: Είναι παραβίαση του Συντάγματος να μη συνεκτιμάται η λευκή ψήφος, η αποχή και το άκυρο, να καθορίζει το κόμμα τους υποψηφίους και όχι η ίδια η κοινωνία. Το εκλέγειν και εκλέγεσθαι ανατίθεται στα χέρια των πολιτών – όχι των κομμάτων. Παραβιάζουν το Σύνταγμα, για να χειραγωγήσουν την ψήφο της κοινωνίας. Και όταν έρχεται η στιγμή του απολογισμού, στρέφουν τα βέλη πάλι προς την κοινωνία, λέγοντας πως αυτή τους ψήφισε!

Άλλος παραλογισμός είναι πως, μετά την κάλπη, ουδέν λά­θος αναγνωρίζεται, καθώς το Σύνταγμα που έχουν φτιάξει τους δίνει την ελευθερία να μη δεσμεύονται από κανέναν και επιπλέον να μην υπόκεινται στη Δικαιοσύνη. Έχουν δημιουργήσει τόσα πολλά αναχώματα προστασίας του εαυτού τους, που ούτε ο χειρότερος μαφιόζος δεν θα μπορούσε να διανοηθεί.

Μέσα από αυτή τη χειραγώγηση, ο ελληνικός λαός με την ψήφο του και την όλη συμπεριφορά του, έδωσε ένα στίγμα που προχωράει πιο μπροστά από το πολιτικό σύστημα και το θέτει εμπρός στο δίλημμα είτε να σοβαρευθεί και να ανασυγκροτηθεί είτε να καταρρεύσει. Και έρχονται εκ των υστέρων να της ξαναθέσουν τα γνωστά διλήμματα με σκοπό την ηγεμονία τους και όχι την έξοδο της χώρας από την κρίση. Για τον ίδιο λόγο μεταθέτουν το ελληνικό πρόβλημα από εσωτερικό εξωτερικό πρόβλημα της Ελλάδας με την Ε.Ε.!

Η.Ν.: Ας πούμε ότι στις επόμενες εκλογές επιτυγχάνεται πράγματι μια γενική συναίνεση και δημιουργείται μια πολυσυλλεκτική κυβέρνηση. Εφόσον όλοι θεωρούνται συν­υπεύ­θυνοι για τη σημερινή μας κατάσταση, πόσο διαφορετικά μπορεί να είναι τα πράγματα στην αντιμετώπιση του προβλήματος;

Γ.Κ.: Είναι απόλυτα συνυπεύθυνοι. Τα μνημονιακά κόμματα κατέστρεψαν τη χώρα. Τα αντι-μνημονιακά συμμετείχαν σ'αυτό. Και πάντως συμφωνούν όλοι να αποφύγουν να αγγίξουν τα προνόμιά τους και το δυναστικό χαρακτήρα του κράτους. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον ΣΥΡΙΖΑ και τη στάση του εντός των πανεπιστημίων. Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα μείγμα Παλαιομαρξισμού του 19ου αιώνα, μαζί με στοιχεία της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη του ΠΑΣΟΚ, και λεηλατικής αντίληψης της πολιτικής πράξης, το οποίο αναπόφευκτα θα μας μεταφέρει στην εποχή των σπηλαίων.

Είναι δυνατόν, σήμερα, η συζήτηση να γίνεται όχι με ορίζοντα την κοινωνία των πολιτών, αλλά με βάση το ερώτημα αν την ιδιοκτησία θα την κατέχει το κράτος ή ο ιδιώτης; O ΣΥΡΙΖΑ ευνόησε και ευνοεί τις πολιτικές που θέλουν τη χώρα να γίνει χωματερή του παγκόσμιου καπιταλισμού; Πολλές ψήφοι υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ προέρχονται από το κομμάτι του ΠΑΣΟΚ, που μέχρι χτες λυμαινόταν το ίδιο το Κράτος.

Περί ΣΥΡΙΖΑ

Η.Ν.: Πού αποδίδετε εσείς την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ;

Γ.Κ.: Εκεί κατέφυγαν πολλοί από αυτούς που θέλουν να συνεχίσουν να λυμαίνονται το κράτος. Δεν υπάρχει ούτε μία λέξη στο πολιτικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που να αναφέρεται στην ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος, της δημόσιας διοίκησης ή της νομοθεσίας που οικοδομεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά. Καμία κουβέντα για την κάθαρση του παρελθόντος, ούτε για τη φοροδιαφυγή που ανάγεται στο παρελθόν, εκεί που υπάρχει δηλαδή το άφθονο και "ένοχο" χρήμα.
Η Ελλάδα διαθέτει σημαντική "αρνητική" δύναμη εντός Ε.Ε. λόγω της συστημικής απειλής που αποτελεί, αλλά και "θετική" δύναμη, στο μέτρο που η ελληνική κοινωνία με την ψήφο της έθεσε σε πολιτικό επίπεδο το συμφέρον των κοινωνιών έναντι αυτού των αγορών. Για να διαπραγματευθεί όμως με την Ε.Ε. μια ελληνική κυβέρνηση, πρέπει να έχει πρόγραμμα, στρατηγική, αλλά και καθαρό πρόσωπο, και όχι να δίνει την εντύπωση πως θέλει να καλύψει τις δικές της αδυναμίες. Για να εγείρει αξιώσεις έναντι της Ευρώπης η Ελλάδα, πρέπει το ίδιο το κομματικό σύστημα να δείξει πως είναι διατεθειμένο να αλλάξει. Για την ώρα δηλώνουν με την συμπεριφορά τους οι κομματικοί νομείς του ότι δεν τους νοιάζει αν καταστραφεί η χώρα, φτάνει να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους και τα οφέλη ενός διεφθαρμένου και σπάταλου κράτους.

Η.Ν.: Εδώ, όμως, τίθεται ένα μάλλον λογικό ερώτημα: Αν καταστραφεί η χώρα, τι θα τους μείνει για να κυβερνήσουν;

Γ.Κ.: Η ιδιοτέλεια συμβαδίζει με την αλλοτρίωση. Ο πολίτης που θέλει να προσφέρει, κρίνεται με γνώμονα το ερώτημα αν αποτελεί απειλή γι’ αυτούς ή όχι. Είναι υποπροϊόν του κομματικού σωλήνα για να τον έχουν στο χέρι ή είναι κάποιος ανεξάρτητος;

Νομίζουν πως θα ξεπεράσουμε την κρίση, ανεξαρτήτως κόστους για την κοινωνία, την οικονομία, τη χώρα, και πως, στο τέλος, αυτοί θα διατηρήσουν τα κεκτημένα τους. Η ίδια η Τρόικα τους σπρώχνει να πάρουν μέτρα για τη φοροδιαφυγή και το κράτος, αλλά αρνούνται να θίξουν τις παρέες τους, τα συμφέροντα τους και τους πελάτες τους, με τους οποίους συνεργάζονται για να λυμαίνονται το κράτος.

Αν δεν τα βρήκαν τα κόμματα μεταξύ τους δεν είναι λόγω των προγραμματικών διαφορών τους. Αντι-μνημονιακά και μνημονιακά κόμματα δεν διαφέρουν – εκτός ίσως εν μέρει του ΚΚΕ. Η προσωπική φιλοδοξία δεν αθροίζεται.

Η.Ν.: Πώς ορίζετε εσείς μια σωστή διαπραγματευτική τακτική;

Γ.Κ.: Θα έπρεπε να ξεκινήσουμε από το εσωτερικό μας πρόβλημα, λαμβάνοντας μέτρα ολικής ανασυγκρότησης του πολιτικού συστήματος, του κράτους και της νομοθεσίας. Αν το είχαμε κάνει αυτό, θα ήμασταν σε θέση να αντλούμε πόρους χωρίς να μειώνουμε μισθούς και συντάξεις. Εάν είχε γίνει αυτό, θα μπορούσε η κυβέρνηση να πάει στην Ε.Ε. και να πει πως έχει επιτελέσει το καθήκον της και ότι τώρα δικαιούται να διαπραγματευθεί τις πολιτικές της έναντι της χώρας. Αποκαθίσταται έτσι και η κοινωνική αδικία μέσω της αναδρομικής φορολόγησης των φοροφυγάδων, που δεν είναι μόνο οι μεγάλες επιχειρήσεις αλλά ο μέσος Έλληνας.

Εάν δεν δημιουργηθεί ένα σταθερό περιβάλλον νομοθεσίας, διοίκησης και ασφάλειας, κανένας δεν θα επενδύσει στη χώρα. Με το παρόν περιβάλλον, είμαστε ένας διαρκής, συστημικός κίνδυνος για τον εαυτό μας, αλλά και για την Ε.Ε. Ό,τι και να μας δώσουν ή δεν θα επενδυθεί παραγωγικά ή θα το καταπιούν οι "ακρίδες" όπως μέχρι τώρα.

Η καταχρέωση της χώρας ήταν αποτέλεσμα λεηλασίας και κατασπατάλησης του δημοσίου πλούτου υπέρ των ομάδων συμφερόντων γύρω από το κομματικό σύστημα. Η ελληνική κοινωνία είναι από τις λιγότερο υπερχρεωμένες στην Ε.Ε.

Παρόλ'αυτά, η υποταγή της χώρας στην τρόικα το 2009 θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, καθώς ένα 5μηνο οι αγορές μάς έδιναν περιθώριο να λάβουμε μέτρα για να περιορίσουμε τη λεηλασία και τη σπατάλη.

Κυβέρνηση «ολιγαρχικών συμμοριών»...

Η.Ν.: Πόσο εύκολο είναι, λοιπόν, εφόσον το όλο σύστημα είναι διαβρωμένο, να ληφθούν μεμονωμένα μέτρα που να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα;

Γ.Κ.: Το ζήτημα ήταν να μην μας ρίξουν βορά στη διεθνή των αγορών. Θυμηθείτε ότι αρχικά το ελληνικό πρόβλημα εμφανίσθηκε ως πρόβλημα δανεισμού. Επειδή δεν ελήφθησαν μέτρα έγινε πρόβλημα χρέους, και μετά ανταγωνιστικότητας. Αν ήταν πρόβλημα χρέους και είχαν παρθεί μέτρα περιορισμού του, τότε δεν θα χρειαζόταν το κούρεμα. Το κούρεμα έ­γι­νε επειδή το μνημόνιο δεν απέβλεπε στον περιορισμό του χρέους αλλά στην εξαθλίωση της κοινωνίας και στην αποδόμηση του οικονομικού ιστού της χώρας!

Μας λένε πως οι Έλληνες ζούσαν πέραν των δυνατοτήτων τους. Δεν ισχύει αυτό. Αντιθέτως, ζούσαν κάτω από τις δυνατότητές τους, αφού ένα σημαντικό κομμάτι του πλούτου το λυμαίνονταν οι συγκατανευσιφάγοι της κομματοκρατίας. Και αν συνυπολογίσουμε πως το ελληνικό επιχειρείν περνούσε από τις συμπληγάδες της γραφειοκρατίας και της διαφθοράς τότε ίσως πρέπει να του απονεμηθεί και έπαινος!

Η νομοθεσία δομείται με γνώμονα τη διαπλοκή και τη διαφθορά, όπως και οι πολιτικές του κράτους. Γι'αυτό και δεν υπάρχει πολιτική χωροταξίας. Ρίχνουν έναν οποιονδήποτε νόμο π.χ. περί δασικών εκτάσεων, και κρατούν σε ομηρία όλη την κοινωνία. Στην πολεοδομία και παντού αντί να διαμορφώνονται γενικές πολιτικές και στο πλαίσιο αυτό να διευκολύνεται η επένδυση και να παρακολουθείται στη συνέχεια η συμπεριφορά της, γίνεται το αντίθετο. Πρόκειται για επάλληλα στρώματα ολιγαρχικών συμμοριών που δομούν το κράτος και ενορχηστρώνονται από την πολιτική τάξη. Τα πεπραγμένα της βουλής επιβεβαιώνουν την άποψη αυτή!

Η.Ν.: Σε αυτό που λέτε, κάποιοι θα σπεύσουν να απαντήσουν ότι η κατηγορία ισχύει για μια μειοψηφία βουλευτών, ενώ η μεγαλύτερη μερίδα κατηγορείται άδικα...

Γ.Κ.: Δεν ψήφισαν όλοι το νόμο περί της βουλευτικής ασυλίας; Η Βουλή δεν εμποδίζει την μη παραπομπή των υποθέσεων διαφθοράς στη δικαιοσύνη; Άρα, λοιπόν, οι μισοί θα έπρεπε να είναι στη φυλακή για διαφθορά και οι άλλοι μισοί για συνέργεια.
Μπορεί να ξεχαστεί η υπόθεση της Siemens; Μπορεί να ξεχαστεί η επίσκεψη του Ανατολικογερμανού Χόνεκερ, κατά την οποία αποφασίστηκε ένα 5% των συναλλαγών με τη συγκεκριμένη χώρα να καταλήγει στα ελληνικά κόμματα; Είναι ομολογημένο πως μετέθεσαν το ελληνικό πρόβλημα για επίλυση στην Ε.Ε. ώστε να μην αγγίξουν τα προνόμιά τους. Μιλάνε συνεχώς για ανταγωνιστικότητα, για να την ξορκίσουν, αφού γνωρίζουν ότι σε τέτοιο πολιτικό και κρατικό περιβάλλον δεν μπορεί να υπάρξει!

Πριν από τη 17η Ιουνίου

Η.Ν.: Για πολλούς, το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών της 17ης Ιουνίου είναι «ευρώ ή δραχμή». Ποια είναι η δική σας άποψη;

Γ.Κ.: «Ακυβερνησία ή όχι», «δικομματισμός ή αναρχία», «Μνημόνιο ή όχι», «ευρώ ή δραχμή» – όλα τα διλήμματα είναι παραπλανητικά και ψευδή, γιατί δεν αγγίζουν τη ρίζα του προβλήματος. Το δίλημμα χρησιμοποιείται για να αποκρύψει το πραγματικό αίτιο που μας οδηγεί στην καταστροφή. Η κοινωνία σοφά θα πράξει εάν δεν δώσει σε κανένα κόμμα διέξοδο ηγεμονίας, καθώς απαίτησε τη συνεργασία όλων των κομμάτων για να σωθεί μια χώρα που βουλιάζει...και αντιπαρήλθαν την βούλησή της.

Η.Ν.: Διαφαίνεται, όμως, και μια ενορχηστρωμένη επικοινωνιακή επίθεση εναντίον των κομμάτων που εξασφάλισαν απρο­σδόκητα υψηλό ποσοστό ή νεο-εμφανισθέντων κινημάτων – προς τους Ανεξάρτητους Έλληνες με την ιστορία με το fax προς τον Κάρολο Παπούλια, προς τη Χρυσή Αυγή με την ξαφνική υπερέκθεση των μελών της και με αφιερώματα στον νεο-ναζισμό, προς τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα με μια συνεχή αμφισβήτηση των ικανοτήτων του... Συμφωνείτε;

Γ.Κ.: Όντως... Διαφωνούν απλώς στο πρόσωπο που θα ηγεμονεύσει. Γι’ αυτό κονταροχτυπιούνται, και όχι στη βάση δήθεν αγε­φύρωτων διαφορών. Ο καθένας μάς κοροϊδεύει με τον τρόπο του.
Όταν διαπραγματεύεσαι δεν κοιτάς μόνο τον εαυτό σου, αλλά και την απέναντι πλευρά. Γι’ αυτό πιστεύω πως, με αυτές τις συνθήκες, η Ελλάδα διαπραγματεύεται σαν επαίτης... Υπήρξα για πολλά χρόνια μέλος ευρωπαϊκών θεσμών, έχω βρεθεί σε τέτοιες καταστάσεις. Σημασία στην ευρωπαϊκή πολιτική έχει να δημιουργείς πολιτικό κενό και να το καλύπτεις. Για να το πετύχεις όμως πρέπει να έχεις καθαρό πρόσωπο, στρατηγική και την κοινωνία παραστάτη. Η ανάσα της κοινωνίας φοβίζει την Ευρώπη, όχι τα περιδεή ή αναχρονιστικά κόμματα. Στην Ελλάδα δεν θέλουν να συζητήσουν αυτά τα ζητήματα, οπότε μέχρι το τέλος του χρόνου θα καταρρεύσουν. Είτε θα μας συμπαρασύρουν, είτε θα προκύψει κάτι καινούργιο.

Η.Ν.: Τι ακριβώς εννοείτε λέγοντας «κάτι καινούργιο» και πό­σες πιθανότητες δίνετε να συμβεί κάτι τέτοιο;

Γ.Κ.: Τώρα δεν θα γίνει τίποτα. Αυτά θα προκύψουν από τις εκλογές του Ιουνίου και μετά και θα είναι καταρρακτώδεις οι εξελίξεις που θα ακολουθήσουν. Το γνωρίζουν καλά, γι’ αυτό και επανέφεραν στη συζήτηση την απλή αναλογική, η οποία προσθέτει αδιέξοδα, λειτουργεί αυτοκτονικά διότι ενισχύει τις κομματικές αυτονομίες, σε σχέση με τη βούληση της κοινωνίας. Σε ένα τέτοιο εκλογικό σύστημα, τα κόμματα αναπτύσσονται στο παρασκήνιο για να αντιπαρέλθουν το εκλογικό αποτέλεσμα.

Η.Ν.: Το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου ήταν, κατά τη γνώμη σας, σε ακολουθία με την κοινωνία;

Γ.Κ.: Πιστεύω πως ήταν μια ψήφος με σαφές μήνυμα αποδοκιμασίας του συνόλου του κομματικού συστήματος. Δεν ήταν ιδεολογική ψήφος· δεν υπάρχουν πια ιδεολογίες, αλλά προσωπικές αντιπαραθέσεις, διανθισμένες με αρνητικές ή θετικές στάσεις υπέρ κάποιων θεμάτων...

Στρατηγικό σχέδιο αποδυνάμωσης του Ελληνισμού;

Η.Ν.: Στο βιβλίο σας «Κομματοκρατία και Δυναστικό Κράτος» γράφετε πως, από τη δημιουργία του ελληνικού κράτους τον 19ο αιώνα και εξής, τα απολυταρχικά καθεστώτα ουσιαστικά απαγόρευσαν στον Έλληνα πολίτη να πολιτεύεται ελεύθερα. Και αυτό σήμανε την αρχή για τη σταδιακή αλλοίωση της ελληνικής κοινωνίας...

Γ.Κ.: Το ελληνικό κράτος φέρνει μαζί του τριών ειδών δουλείες: Κατά την πρώτη, το ελληνικό κράτος δημιουργήθηκε στο περιθώριο του εθνικού κορμού. Το έθνος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, στη Σμύρνη, σε άλλες ζωτικές του περιοχές, διέθετε μια ηγετική θέση στο περιβάλλον τριών αυτοκρατοριών.

Η δεύτερη δουλεία προέκυψε επειδή υιοθετήσαμε ως πρότυπο την απολυταρχία της Δυτικής Ευρώπης. Ουσιαστικά καταργήσαμε το θεσμικό υπόβαθρο του Ελληνισμού, δηλαδή τον Δήμο, την Δημοκρατία μέσα από τα κοινά. Αντί το σύστημα των κοινών να εγκατασταθεί στη νέα κοινωνική ολότητα, στο κράτος έθνος, το κατήργησαν ολοσχερώς. Οπότε, η μεν κοινωνία από δήμος έγινε ιδιώτης το δε πολιτικό σύστημα το ενσάρκωσε το κράτος. Έτσι, αποδομήθηκε η κοινωνική συλλογικότητα και το πολιτικό προσωπικό προσανατόλισε τις πολιτικές του με γνώμονα την προσωπική σχέση του πολιτικού με τον πολίτη.

Η τρίτη δουλεία προέκυψε από το ότι αυτό το νεοελληνικό κρατίδιο εξαρτήθηκε θεσμικά από τρίτες δυνάμεις, οι οποίες είχαν συμφέρον να εξαφανιστεί ο ισχυρός Ελληνισμός, για να μπορούν πλέον να αναλάβουν οι ίδιοι τον ρόλο του στην περιοχή. Μιλάμε για μια ευρύτατη περιοχή, που περιελάμβανε τα τμήματα της Οθωμανικής, της Ρωσικής και της Αυστρο-ουγγρικής Αυτοκρατορίας. Το κράτος αυτό έχοντας αποκοπεί από τον κορμό του έθνους, δεν επιθυμούσε την ολοκλήρωσή του. Αν πετυχαίναμε την εθνική ολοκλήρωση, δηλαδή αυτό που περιέγραφε η λεγόμενη Μεγάλη Ιδέα, τότε οι ηγέτες αυτού του κράτους θα γίνονταν πρόεδροι κοινοτήτων.

Θα ήθελα να φέρω ένα παράδειγμα από το βιβλίο μου. Το 1897 η ηγεσία του κράτους ξεκίνησε έναν πόλεμο για την απελευθέρωση των αδελφών Ελλήνων, με 14.000 στρατιώτες που ήταν ρακένδυτοι, ξυπόλητοι και ανεκπαίδευτοι, εναντίον μιας Αυτοκρατορίας. Ο πόλεμος αυτός έγινε μόνο και μόνο για να ικανοποιηθεί το δημόσιο αίσθημα.

Είχαν δε τόση μεγάλη βεβαιότητα πως θα τους σταματούσαν εν τέλει οι Μεγάλες Δυνάμεις, που ο Βασιλιάς έβαλε τον εντελώς άσχετο με τον πόλεμο γιο του ως επικεφαλής του Στρατού. Οι Μεγάλες Δυνάμεις από την πλευρά τους, τους άφησαν να εκτεθούν με αποτέλεσμα να κινδυνεύσουμε να ξαναχάσουμε την ελευθερία μας. Δεν ήθελαν με τίποτα την εθνική μας ολοκλήρωση. Το ίδιο ισχύει και στις επόμενες περιόδους.

Η.Ν.: Λέτε ότι όλα αυτά έγιναν προκειμένου να αποκτήσουν οι ξένες δυνάμεις τον έλεγχο στην περιοχή. Αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει και σήμερα; Όλα όσα μας συμβαίνουν γίνονται βάσει ενός τέτοιου σχεδίου;

Γ.Κ.: Οι Δυνάμεις τη δουλειά τους κάνουν. Οι αλλεπάλληλοι δανεισμοί, οι χρεωκοπίες, η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση είναι εσωτερικά εγγενή προβλήματα.

Η βάση του προβλήματος έγκειται στην αναντιστοιχία του κράτους με την κοινωνία. Ένα κράτος που είναι πολιτικά "τριτοκοσμικό", ακυρώνει την κοινωνική συλλογικότητα και τις δημόσιες πολιτικές Τούτο είναι ιδιαίτερα εμφανές στη δυσκολία των αριστερών κομμάτων να δεχτούν υπεύθυνο θεσμικό ρόλο της κοινωνίας μέσα στο πολιτικό σύστημα, πέρα από αυτόν του καθοδηγητή που στρατεύει τις μάζες.

Για να λειτουργήσει η συλλογικότητα μιας κοινωνίας όπως η ελληνική που έχει ιστορικά εθισθεί στην πολιτική ατομικότητα, πρέπει να υπάρξει Δήμος, δηλαδή να αποκτήσει θεσμική βάση. Όταν καταργείται η έννοια του Δήμου, τι άλλο να κάνει ο πολίτης, παρά να τρέξει στον πολιτικό για να του εκθέσει το πρόβλημά του. Ο πολιτικός, έτσι, απο-συλλογικοποιεί την κοινωνία, και αντιμετωπίζει τον κάθε πολίτη χωριστά. Δηλαδή ικανοποιεί τις ατομικές ανάγκες του κάθε πολίτη που έρχεται σε αυτόν και απομακρύνεται όλο και πιο πολύ από το δημόσιο συμφέρον. Καταργώντας τον Δήμο, παίρνει όλη την εξουσία το κράτος, και ο πολιτικός που το ελέγχει κάθε φορά μένει μόνος του στο πολιτικό σύστημα. Γι’ αυτό και έχουμε την κομματοκρατία, που ενδιαφέρεται για τη διαιώνιση των συμφερόντων της και μόνο.

Ο ρόλος της Κοινωνίας των Πολιτών

Η.Ν.: Στην πράξη τι σημαίνει αυτό για τους πολίτες; Ήδη, με την ψήφο τους, «τιμώρησαν» τα μεγάλα κόμματα. Πώς μπορεί τώ­ρα η Κοινωνία των Πολιτών να κάνει πιο αισθητή την παρου­σία της;

Γ.Κ.: Ο πόλεμος των εννοιών είναι ο πιο δύσκολος από όλους, γιατί πρέπει να ξεκαθαρίσουμε πως αυτό που πιστεύουμε σήμερα έχει τελειώσει και δεν είναι και αληθινό.
Η Κοινωνία στο παρελθόν συναντιόταν με την πολιτική στους δρόμους. Ήμουν σοσιαλιστής ψήφιζα ένα σοσιαλιστικό κόμμα. Ήμουν φιλελεύθερος ψήφιζα κάποιο φιλελεύθερο κόμμα. Αυτή η απλή εξίσωση ίσχυε μέχρι και τη δεκαετία του ’80, γιατί όλα γίνονταν βασικά εντός του κράτους. Η Κοινωνία της Εργασίας και η Κοινωνία της Οικονομίας μπορούσαν μέχρι τότε να βρουν συμβιβασμούς εντός των κρατικών πλαισίων. Μετά, όμως, ανατράπηκε η ισορροπία Κράτους, Κοινωνίας και Αγορών. Οι Αγορές πλέον δεν είναι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά κυρίαρχες, διότι αυτονομήθηκαν από το κράτος.
Ο πλούτος του Δυτικού Κόσμου εξακολουθεί να υπάρχει μέσα από το χρηματοπιστωτικό σύστημα και το εμπόριο. Ο πλούτος, όμως, που επενεισέρχεται στον Δυτικό Κόσμο δεν παράγει θέσεις εργασίας. Εξού και οι διαρκώς αυξανόμενες ανισότητες στην κατανομή εισοδήματος. Η κοινωνία της εργασία περιέρχεται σε πολιτική αδυναμία και μετατρέπεται η ίδια σε εμπόρευμα που πουλιέται όσο-όσο, όπως ένα οποιοδήποτε προϊόν.
Η ίδια η διεθνοποίηση της σύγχρονης Οικονομίας, της επέτρεψε να μεταφέρει το κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργεί στις χώρες της περιφέρειας στις πλούσιες χώρες – π.χ. με την οικονομική μετανάστευση. Αυτό δημιουργεί μια σειρά εκπτώσεων των διαφόρων δικαιωμάτων της Κοινωνίας που ενισχύει την εντύπωση πως οι Αγορές είναι παντοδύναμες. Είναι λάθος αυτό. Η παντοδυναμία των αγορών οφείλεται στον εγκιβωτισμό της κοινωνίας στον ιδιωτικό χώρο, εκτός πολιτικού συστήματος.

Η.Ν.: Πώς θα μπορέσει, λοιπόν, να ξανα-ενεργοποιηθεί πολιτικά η Κοινωνία;

Γ.Κ.: Υποθέστε πως αντί για το παρόν, μη αντιπροσωπευτικό, πολιτικό σύστημα, έχουμε κάποιο άλλο, που θα λάβει την Κοινωνία πιο πολύ υπ’ όψιν του. Αυτό γίνεται, αν ανιχνεύουμε δημοσκοπικά τη βούληση της Κοινωνίας για ένα ολοένα και ευρύτερο φάσμα ζητημάτων. Να γίνει υποχρεωτική η ανίχνευση της βούλησης της Κοινωνίας μέσω ενός θεσμού, βάσει του οποίου η Κοινωνία θα μπορεί να υποδεικνύει τη βούλησή της στο πολιτικό προσωπικό.
Η κρίση είναι βαθιά πολιτική. Αντί να διαδηλώνουμε εναντίον των εξαρτημένων από τις Αγορές πολιτικών, καλύτερα να απαιτήσουμε ως Κοινωνία να συμμετάσχουμε στη λήψη των αποφάσεων, ώστε να μην είναι δυνατόν να λαμβάνονται αποφάσεις εναντίον μας. Το επιχείρημα πως οι Κοινωνίες δεν είναι σε θέση να αποφασίζουν για τα κοινά είναι μια ιδεολογική υποσημείωση των ολιγαρχικών πρακτικών που κρατούν μακριά το πολιτικό σύστημα από την Κοινωνία.
Αν δείτε τις δημοσκοπήσεις, θα διαπιστώσετε πως η Κοινωνία σκέφτεται σοφότερα από όσο πιστεύουμε. Μία μορφή δημοσκόπησης είναι η αρνητική ή καταφατική ψήφος επί κάποιου θέματος. Μία άλλη λύση είναι η διαδικτυακή, που θα απευθύνεται πιο άμεσα στην εξουσία. Την πολιτειακή θέση της κοινωνίας είχε προβλέψει το Σύνταγμα του Ρήγα Φεραίου, στο τέλος του 18ου αιώνα! Δεν το διαβάζουμε σήμερα, γιατί δεν πολυσυμφέρει. Η Βουλή, κατά τον Ρήγα, έχει αυστηρά νομοπαρασκευαστική αρμοδιότητα και η Κοινωνία είναι ο νομοθέτης! ΗΝ

Η.Ν.: Πόσο ρεαλιστική θεωρείτε την πρόταση περί ριζικής ανα­διαπραγμάτευσης του Μνημονίου, με την Ελλάδα να συνεχίζει κανονικά ως μέλος της ευρωζώνης;

Γ.Κ.: Χωρίς την απαραίτητη ανασυγκρότηση του ελληνικού κράτους, κανένα κόμμα δεν θα μπορέσει να πετύχει κάτι στην Ε.Ε., που να ωφελήσει εν τέλει την ελληνική κοινωνία. Ας υποθέσουμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ φέρνει κονδύλια για την ανάπτυξη (τα οποία, φυσικά, θα έρθουν ούτως ή άλλως, ανεξαρτήτως κυβέρνησης). Είτε θα έρθουν τα κονδύλια και δεν θα απορροφηθούν, όπως συμβαίνει τώρα με το ΕΣΠΑ, είτε θα απορροφηθούν και θα καταλήξουν στις τσέπες των ημετέρων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να μπει απλά στη θέση των παλαιότερων χαλίφηδων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Στο πρόγραμμά του λέει πως θα παλέψει ενάντια στον παγκόσμιο καπιταλισμό και θα κρατικοποιήσει μια σειρά επιχειρήσεων. Ακόμη και ο πολιτικός λόγος του κου Τσίπρα μιμείται εκείνον του πρωταίτιου της κρίσης, Ανδρέα Παπανδρέου. Και αυτό δείχνει πως μας προε­τοιμάζει για μια ανάλογη περιπέτεια.
Στην αρχή πήγαινε για κατάργηση του Μνημονίου, τώρα για αναδιαπραγμάτευση. Αν αυτή δεν είναι επιτυχής, τι θα γίνει;

Η.Ν.: Πώς μπορεί η Κοινωνία να λειτουργήσει ουσιαστικά ως νομοθέτης στο Κράτος;

Γ.Κ.: Η απάντηση έχει σχέση με την αντίδραση μου, όταν είδα πως το Κίνημα των Αγανακτισμένων πήγαινε να μετατραπεί σε μια βραχονησίδα στον Ατλαντικό. Νόμιζαν πως παρήγαγαν Δημοκρατία, ενώ έπρεπε να συνάψουν αναγκαστικό γάμο με όσους ήταν εντός Βουλής.
Η διαδήλωση, η εκτόνωση και η επιστροφή στο σπίτι κάνει ευτυχισμένους τους κυβερνώντες. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος συμπαγούς παρουσίας. Να δημιουργήσουν μια δημο-αλυσίδα, να περικυκλώσουν τη Βουλή, ώστε να απονομιμοποιηθεί κάθε προσπάθεια καταστροφής του εγχειρήματος από κουκουλοφόρο ή αστυνομικό. Να παραμείνουν εκεί μέχρις ότου ψηφίσουν νόμους που θα τους υπαγορεύσει η κοινωνία των πολιτών. Η Κοινωνία πρέπει να δράσει διαφορετικά, για να αναγκάσει το πολιτικό σύστημα να αλλάξει προς μια κατεύθυνση, χωρίς να αναπαράξει τον παλιό του εαυτό. Δεν νοείται πια να την αγνοούν. Ο λόγος ύπαρξης της Πολιτικής και των Αγορών είναι η Κοινωνία. Γιατί αυτή να μην έχει λόγο; Εάν δεν συμβεί αυτό, την αλλαγή θα την φέρει η απελπισία της εξέγερσης, η δραπέτευση της ελληνικής κοινωνίας από το δυναστικό της κράτος ή οι ξένοι. Μας χρειάζεται επειγόντως ένα Μνημόνιο εναντίον του Κράτους, και όχι εναντίον της Κοινωνίας!