Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιουλ 2011

Παρακολουθώ αυτές τις ημέρες τις θριαμβολογίες των γκαιμπελίσκων του Μαξίμου και του ΔΝΤ, της κυβέρνησης και των φίλο-μνημονιακών έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ, για την επιτευχθείσα δανεική συμφωνία μεταξύ Κυβέρνησης και ΕΕ, και πραγματικά προβληματίζομαι.

Μήπως παρασύρθηκα από την αντί-μνημονιακή φρασεολογία και λογική και έφτασα να ζητώ την παραπομπή στο Γουδί και ότι αυτό σημαίνει στην λαϊκή γλώσσα και θυμικό, όσων Ελλήνων πολιτικών επεδίωξαν την προχθεσινή συμφωνία;

Σε αυτές τις περιπτώσεις η καλύτερη λύση είναι η προσφυγή και ανάλυση των πραγματικών δεδομένων.

Ας πάμε λοιπόν να εξετάσουμε τα πραγματικά δεδομένα που μέχρι σήμερα γνωρίζουμε.

Η συμφωνία ήταν μονόδρομος για την ΕΕ και κατ΄ επέκταση για την φράου Μέργκελ.

Τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας και Ισπανίας έπαιζαν λίγο πάνω λίγο κάτω του ψυχολογικού ορίου του 6%. Η απόσταση πλέον από το επιτόκιο 7%, που είναι το λογικό-στατιστικό όριο για προσφυγή μίας χώρας της ευρωζώνης στους μηχανισμούς στήριξης, ήταν πάρα πολύ μικρή. Και είναι παγκοσμίως γνωστό ότι προσφυγή της Ιταλίας στον κοινό ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης σημαίνει τεράστιο πρόβλημα, αφού το Ιταλικό Δημόσιο Χρέος είναι 1 τρις 897 δις ευρώ.

Οι αγορές επέβαλαν τελικά την άποψη τους και η ΕΕ την αποδέχθηκε.

Η φράου Μέργκελ ηττήθηκε!

Για να γλυτώσει η Ιταλία (για πόσο άραγε;) ρίχθηκε η Ελλάδα στο άγνωστο πέλαγος. Και γιατί χρησιμοποιούμε τον όρο «άγνωστο πέλαγος»; Γιατί κανείς δεν γνωρίζει πως και πότε θα τελειώσει η περιπέτεια της (επιλεκτικής, περιορισμένης κλπ) χρεοκοπίας στην οποία σέρνουν την Ελληνική Οικονομία οι οίκοι αξιολόγησης.

Έχουμε και λέμε λοιπόν. Η Ελλάδα είναι η πρώτη δυτική χώρα που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κηρύσσεται σε κατάσταση χρεοκοπίας.

Το αν θα πληρωθούν τα CDS ή ΟΧΙ, θα το δούμε τις επόμενες ημέρες.

Προς το παρόν οι κερδοσκόποι έχουν κερδίσει το πρώτο ημίχρονο. Έχουν ρίξει μία χώρα της ΕΕ, η οποία στηρίζονταν οικονομικά από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στο καναβάτσο.
Πάμε τώρα σε αυτό καθ’ αυτό το γεγονός...

Χρεοκοπήσαμε αλλά το χρέος δεν επαναδιαπραγματεύθηκε και δεν μειώθηκε ώστε να καταστεί βιώσιμο. Διότι χρεοκοπία με μείωση του χρέους, σύμφωνα με την δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου, μόνο κατά 26 δις ευρώ (η 7,9% κούρεμα σύμφωνα με την αποτίμηση του χρέος στα τέλη του 2010), όχι απλώς δεν μετατρέπει στο χρέος σε βιώσιμο αλλά πρέπει να θεωρηθεί αστεία. Άρα και χρεοκοπημένη χώρα θεωρείτε η Ελλάδα στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και καμιά ουσιαστική μείωση του χρέους δεν έγινε. Χωρίς κέρδος κέρατα κατά κυριολεξία όπως είχαμε προβλέψει στον Δευκαλίωνα της 19 Ιουλίου «Χωρίς κέρδος κέρατα μόνο οι κάτοχοι των CDS κερδισμένοι».

Πριν την έναρξη της έκτακτης συνόδου είχαμε επιλέξει την μη λύση ως καλύτερη και συμφέρουσα την χώρα, γιατί ακριβώς προβλέπαμε την καταστροφή που έρχονταν. Προβλέπαμε δηλαδή ότι η χώρα θα κηρύσσονταν χρεοκοπημένη χωρίς να μειωθεί το χρέος σε ποσοστό που να θεωρείτε βιώσιμο. Τελικά γίναμε μάντεις κακών αφού η χειρότερη πρόβλεψη (Χρεοκοπία- Όχι κούρεμα του χρέους) έγινε πραγματικότητα.

Για να αποφύγει ο Γιώργος Παπανδρέου αυτή τη δίκαιη κριτική και οργή (ελάχιστη μείωση του Δημόσιου Χρέους που δεν καθιστά αντικειμενικά το χρέος βιώσιμο), προβάλει την επιμήκυνση των πληρωμών ενός τμήματος του χρέους και την μείωση του επιτοκίου, ως τεράστια επιτεύγματα.

Πάμε να δούμε είναι έτσι τα πράγματα.

Η νέα δανειακή σύμβαση έχει ύψος 109 δις ευρώ, έως το τέλος του 2013. Και επέκταση άλλα 98 δις ευρώ από το 2014 έως το 2020, με χρήματα προερχόμενα αποκλειστικά από ιδιώτες. Τα 109 δις ευρώ θα προέρχονται:

· Υπόλοιπα από το Μνημόνιο Νο.1 σε μετρητά 45 δις ευρώ, τα οποία θα εκταμιευτούν σταδιακά έως το 2013 με επιτόκιο από 3,5% (βάση) έως 5% (οροφή), 10-ετή περίοδο χάριτος και χρόνο αποπληρωμής 15 έτη

· Από τον ιδιωτικό τομέα ως εξής: Οι συνολικές λήξεις δημόσιου χρέους από τον Αύγουστο 2011 έως το 2020 είναι 154,6 δις ευρώ. Αυτά κατανέμονται ως εξής

Α) έως το 2013, 50,9 δις ευρώ
Β) Από 2014 έως 2020 103,7 δις ευρώ.

Το 90% του συνόλου των λήξεων του δημοσίου χρέους από Αύγουστο 2011 έως 2020, ήτοι 135 δις ευρώ, θα καλύψουν οι ιδιώτες με την εξής κατανομή:

- Έως το 2013 θα καλυφθούν λήξεις 37 δις ευρώ
- Από 2014 έως το 2020 θα καλυφθούν λήξεις 98 δις ευρώ.

· Ουσιαστικά το χρονικό διάστημα 2014 έως 2020, οπότε και λήγουν 103,7 δις ευρώ χρέη της Κεντρικής Κυβέρνησης, οι ιδιώτες θα πρέπει βάσει της συμφωνίας να καλύψουν λήξεις 98 δις ευρώ. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι ιδιώτες θα καλύψουν το σύνολο των χρεών της Κεντρικής Κυβέρνησης το χρονικό διάστημα από 2014 έως 2020.

· Από το EFSF 27 δις ευρώ έως το 2014, εφ’ όσον χρειαστεί γιατί πρέπει να συνυπολογίζομε και τις ιδιωτικοποιήσεις που θα γίνονται ταυτόχρονα για την εξυπηρέτηση του χρέους.

Όλα τα παραπάνω θα ισχύσουν υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) θα ισχύσει απαρέγκλιτα. Δηλαδή μεταξύ άλλων θα καταγράφεται πρωτογενές πλεόνασμα το 2012 και μετά. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να μειωθούν σημαντικά, μεταξύ άλλων δαπανών και οι τόκοι εξυπηρέτησης του χρέους. Είναι αυτό δυνατόν με βάσει τα προαναφερόμενα;

Εμείς απλώς διαβάζουμε τα επίσημα κείμενα. Και σε ένα από αυτά, το περιβόητο ΜΠΔΣ, διαβάζουμε ότι οι πληρωμές των τόκων το 2012 υπολογίζονται σε 17,9 δις ευρώ. Θα περιμένουμε να υπολογίσουν οι γκαιμπελίσκοι του Μαξίμου και του ΔΝΤ πόσοι είναι οι τόκοι που θα πληρωθούν το 2012, που είναι και ευνοϊκό έτος, αφού θα συνυπολογισθεί η χαριστική περίοδο των 10 ετών και το χαμηλό επιτόκιο που υπολογίζεται στην αρχή για το πρόγραμμα αντικατάστασης-ανταλλαγής των ιδιωτών.

Και με την προϋπόθεση ότι όλα θα πάνε καλά για τον Γιώργο Παπανδρέου, δηλαδή θα ολοκληρωθεί απρόσκοπτα το παραπάνω δανειακό πρόγραμμα και αντικατασταθούν-ανταλλαχθούν όλα τα ομόλογα λήξεων 2011-2020, θα αγοράσει το EFSF Ελληνικά Ομόλογα από την δευτερογενή αγορά κλπ.

Απλά περιμένουμε και ρωτάμε…

Πόσους τόκους πληρώναμε και πόσους θα πληρώνουμε από εδώ και πέρα;



Προειδοποιητική "σφαλιάρα" από αυτές που είχαν χρόνια να πέσουν στο σβέρκο της Άγκυρα έριξε η Ρωσία με αφορμή της παραληρηματικές δηλώσεις Ερντογάν. Ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Αλεξάντρ Λουκασέβιτς της Ρωσίας, αφού υπενθύμισε ότι στην Κύπρο υπάρχει ένα νόμιμο κράτος μόνο και κανένα άλλο (!), απέρριψε όλα τα επιχειρήματα του Ρ.Τ.Ερντογάν, τόνισε ότι "Μόνο τα ψηφίσματα του ΟΗΕ θα επιτρέψουν την επανένωση της Κύπρου στη βάση μιας δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με ενιαία κυριαρχία, υπηκοότητα και διεθνή νομική υπόσταση» και ότι "Οι δηλώσεις Εντογάν είναι πολύ σκληρές".

Εντύπωση προκάλεσε στους διπλωματικούς κύκλους ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια το ρωσικό ΥΠΕΞ δεν περιορίστηκε σε τυπικές διατυπώσεις, αλλά εμμέσως πλην σαφώς υπενθύμισε την παράνομη ύπαρξη του κατοχικού ψευδοκράτους (σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ 541 του 1983 και 550 του 1984), υπενθυμίζοντας ότι εκεί καλούνται τα μέλη της διεθνούς κοινότητας «να μην αναγνωρίζουν κανένα κυπριακό κράτος πλην της Κυπριακής Δημοκρατίας, να σέβονται την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και να μη διευκολύνουν και να μην παρέχουν κατ' ουδένα τρόπο βοήθεια στο αποσχιστικό μόρφωμα στο βορρά της νήσου της Κύπρου».

Παρασκηνιακά έχει υπάρξει ενημέρωση της Άγκυρας, αναφέρουν πηγές από την Μόσχα ότι "Οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις δεν θα μείνουν αδιάφορες αν κινδυνεύσει η ασφάλεια της κυπριακής δημοκρατίας και έχουν τρόπους να το καταστήσουν αυτό σαφές"!

Η θέση που έλαβε η Μόσχα άφησε άφωνή την Άγκυρα που θεωρούσε ότι λόγω της ανάπτυξης καλών οικονομικών σχέσεων η Ρωσία θα "έριχνε νερό στο κρασί της" σε ότι αφορά την Κύπρο, αλλά η Ρωσία έφτασε να υπενθυμίσει μέχρι και την απορριπτική απόφαση του ΟΗΕ στο αυθαίρετο ψευδοκράτος που έστησαν οι κατοχικές δυνάμεις στην Βόρεια Κύπρο.

Οπως διαβεβαίωσε ο κ. Λουκασέβιτς, «η Ρωσία ως μόνιμο μέλος του Σ.Α. του ΟΗΕ παρείχε και θα συνεχίσει να παρέχει υποστήριξη στην επίτευξη δίκαιης, βιώσιμης και καθολικής διευθέτησης προς το συμφέρον όλων των Κυπρίων, βασισμένη στα σχετικά ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, των ενδοκυπριακών συμφωνιών υψηλού επιπέδου (των ετών 1977 και 1979) και της εθελουσίας, χωρίς έξωθεν πίεση, συναίνεσης των ίδιων των κυπριακών κοινοτήτων».

Συμπλήρωσε μάλιστα ότι «για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια η τύχη της κυπριακής διευθέτησης βρίσκεται στα χέρια των ίδιων των Κυπρίων, Ελλήνων και Τούρκων», όμως το «ευαίσθητο υλικό» των συνεχιζόμενων εφ' όλης της ύλης διακοινοτικών συνομιλιών στην Κύπρο δεν πρέπει να υφίσταται πίεση έξωθεν, πολύ περισσότερο στις παρούσες συνθήκες που η διαπραγματευτική διαδικασία προχωρά εξαιρετικά δύσκολα, γι' αυτό και το βασικότερο είναι να βοηθηθεί ο διάλογος και όχι «να προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε τα κοινά συμφέροντα των Κυπρίων με τα συμφέροντα άλλων πλευρών».

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας επαναβεβαίωσε ότι στηρίζει τα ψηφίσματα του ΟΗΕ Αυτό δήλωσε ο επίσημος εκπρόσωπος του ρωσικού ΥΠΕΞ, Αλεξάντρ Λουκασέβιτς, σημειώνοντας ότι «μόνο αυτή η προσέγγιση θα επιτρέψει την επανένωση της Κύπρου στη βάση μιας δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας με ενιαία κυριαρχία, υπηκοότητα και διεθνή νομική υπόσταση».

«Είναι προφανές ότι η Μόσχα θέλει να δείξει με σαφήνεια ότι η Κύπρος τελεί υπό την υψηλή διπλωματική και στρατηγική της προστασία» εκτιμούν διπλωματικές πηγές στη ρωσική πρωτεύουσα.

Οι Ρώσοι τάχθηκαν εκ νέου υπέρ ενός ενιαίου κράτους με βάση το πρότυπο «διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία», κάτι το οποίο, αξίζει να σημειωθεί, ανέφερε στις δηλώσεις της και η Αμερικανίδα υπουργός, Χίλαρι Κλίντον, κάτι το οποίο διέφυγε από τα ελληνικά ΜΜΕ, πολλά εκ των οποίων θεώρησαν – εκτίμησαν ότι συντάχθηκε με τις θέσεις της Τουρκίας.

Η Μόσχα δείχνει ότι είναι αποφασισμένη να στηρίξει την άριστη σχέση που έχει με την Κυπριακή Δημοκρατία. Μπορεί οι σχέσεις της με την κυβέρνηση Χριστόφια - παρά τις πολιτικές ρίζες στην Σοβιετική Ένωση που έχει ο τελευταίος - να μην είναι το ίδιο καλές όπως ήταν με τον μακαρίτη τον Τάσσο Παπαδόπουλο (υπάρχουν κύκλοι στη Μόσχα που λένε ότι ο Χριστόφιας ανέκαθεν ήταν πιο κοντά στο Λονδίνο παρά στην Μόσχα), αλλά το μέγεθος των ρωσικών επενδύσεων στη Κύπρο και η γνώση του γεγονότος ότι τυχόν επανένωση υπό τουρκική κηδεμονία θα ανατρέψει όλη της στρατηγική ισορροπία στην Α.Μεσόγειο σε βάρος της Ρωσίας, κάνει να μην "σηκώνει μύγα στο σπαθί της".

Μία αιτία "παγώματος" των σχέσεων με την κυβέρνηση Χριστόφια είναι η ματαίωση σειράς εξοπλιστικών προγραμμάτων από την Ρωσία, όπως των ρουκετοβόλων Smerch, των αντιαρματικών πυραύλων Kornet-E κλπ.

Επίσης η Μόσχα ενδιαφέρεται μέσω της Gazprom, να αποκτήσει ενεργό ρόλο στο ενεργειακό "Ελ Ντοράντο" της Α.Μεσογείου.

Η Ρωσία με δεδομένη την πολιτική αναταραχή στην Συρία και την έκθεση σε κίνδυνο της μοναδικής ναυτικής βάσης στην Α.Μεσόγειο, σε καμία περίπτωση δεν θέλει να κινδυνεύσουν τα πολιτικά κεκτημένα στην Κύπρο. Για το λόγο αυτό δηλώνει τώρα "παρούσα" και κόβει τον αέρα του Ερντογάν, όπως δεν τόλμησε να τον κόψει κανένας άλλος μέχρι τώρα.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Λες και χρησιμοποιεί κασέτα, ο πρωθυπουργός τον τελευταίο καιρό κάνει ομιλίες και στέλνει ανακοινώσεις για να πει πόσο αγώνα κάνει η κυβέρνησή του για να σώσει τη χώρα. Έτσι και στο μήνυμά του για την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας ο Γ. Παπανδρέου επέλεξε να μην αλλάξει… κασέτα. Τα έχουμε ακούσει τόσες πολλές φορές όλα αυτά που πια έχουν χάσει το νόημά του. Συγκεκριμένα, λέει ο πρωθυπουργός:

Βρισκόμαστε στην καρδιά μιας κρίσης χωρίς προηγούμενο, που πλήττει την ασφάλεια και την ευημερία της πλειοψηφίας των πολιτών. Και τα βαθύτερα αίτια της κρίσης αυτής αφορούν το πώς οργανώθηκε η κοινωνία και η οικονομίας μας τα προηγούμενα χρόνια, τις στρεβλές αντιλήψεις, τις πελατειακές νοοτροπίες και πρακτικές που επικράτησαν στο πολιτικό σύστημα της χώρας και που απαξίωσαν ακόμα και τους δημοκρατικούς θεσμούς, για τους οποίους στο παρελθόν δώσαμε επίπονους και πολύχρονους αγώνες”.

Ίχνος κριτικής για τις ευθύνες τις δικές του και του ΠΑΣΟΚ. Γενικόλογες και θολές αναφορές για το ποιος φταίει.

Τους τελευταίους 21 μήνες όλοι μαζί αγωνιζόμαστε σκληρά για να βγούμε από την κρίση αλλά και για να ανατρέψουμε τις παθογένειες και τις αδυναμίες που μας έφεραν εδώ. Για να αποκαταστήσουμε την αυτονομία μας, την αξιοπρέπεια μας και πάνω από όλα τις προοπτικές για το μέλλον μας και το μέλλον των επόμενων γενεών. Έχουμε τη δύναμη να τα καταφέρουμε. Και ήδη ο αγώνας μας έχει αποφέρει τους πρώτους καρπούς. Βήμα βήμα ανακτούμε και πάλι την αξιοπιστία μας, την ισχύ μας και την αυτονομία μας, για να απαλλαγούμε από δάνειες δυνάμεις και εξαρτήσεις”.

Όπως καταλαβαίνετε, μήνυμα – μνημείο. Εδώ έχουμε γίνει ο περίγελος της Ευρώπης, ο παρίας του πλανήτη και ο πρωθυπουργός μιλά για αξιοπιστία. Μα για ποια αξιοπιστία όταν το αποτυχημένο πρώτο Μνημόνιο ακολουθεί δεύτερο και νέο δάνειο. Και πως μιλά για απαλλαγή από εξαρτήσεις όταν την περίοδο αυτή είμαστε πιο εξαρτημένοι από ποτέ;

Είναι, όμως, πάνω απ’ όλα η ώρα να δημιουργήσουμε και μία ακόμα πιο ισχυρή και ουσιαστική δημοκρατία στη χώρα μας, απελευθερώνοντας τους πολίτες και τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου μας, εφαρμόζοντας παντού την αρχή της διαφάνειας, δημιουργώντας μια κοινωνία και ένα κράτος δικαίου, με ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα για όλους τους πολίτες”.

Μα για ποιο κράτος δικαίου μπορεί να μιλά; Οταν κόβει τις συντάξεις του ΟΓΑ και του ΙΚΑ και αφήνει ασύδοτους τους φοροφυγάδες; Ετσι αντιλαμβάνεται το δίκαιο;

Η ιστορία έχει δείξει πως όταν στεκόμαστε ενωμένοι, ξεπερνώντας διαφορές και διαφωνίες, και συστρατευόμαστε στον κοινό σκοπό, κανένα εμπόδιο δεν είναι αξεπέραστο και καμία θυσία δεν πάει χαμένη. Είμαι βέβαιος πως η συλλογική μας προσπάθεια, θα μας οδηγήσει στη δημιουργία μιας καλύτερης και πιο ουσιαστικής δημοκρατίας που θα αποτελέσει παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές”.

Ρώτησε άραγε τον κόσμο αν θέλει να είναι μαζί του σ’ αυτό τον αγώνα; Διότι οι πολίτες δε θέλουν να τον ακολουθήσουν. Επίσης, για ποια ουσιαστική δημοκρατία μιλά όταν ο ίδιος έχει φέρει οικονομική δικτατορία από την οποία δύσκολα θα απαλλαγεί η χώρα;

Χρειάστηκαν επτά χρόνια για να φύγει η Χούντα των Συνταγματαρχών. Πόσα χρόνια θα χρειαστούν για να απαλλαγούμε από την οικονομική Χούντα των Τροϊκανών;

Πηγή

Με την ευκαιρία της σημερινής επετείου, το κίνημα της «Νέας Ελλάδας», καταδικάζει τον σημερινό εορτασμό της «αποκατάστασης» της Δημοκρατίας ως άκρως υποκριτικό, καθώς θεωρεί ότι το σύνολο του πολιτικού συστήματος που αναδύθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν την πτώση της δικτατορίας είναι αποκλειστικά ένοχο για την ανάδειξη της διαφθοράς, της κομματοκρατίας και των πελατειακών σχέσεων.

Επιπλέον τη σημερινή πολιτική συγκυρία δεν επιτρέπει τέτοιου είδους εορτασμούς ειδικά όταν το κόμμα του ΠΑΣΟΚ -με την ανοχή των υπολοίπων πολιτικών σχηματισμών- με τις πρακτικές του έχει οδηγήσει την χώρα και τους πολίτες της σε μια νέα δικτατορική διακυβέρνηση που ελάχιστα θυμίζει Δημοκρατία ώστε μάλιστα να εορτάζεται.

Για το λόγο αυτόν η «Νέα Ελλάδα», αποποποιούμενη κάθε σχέση με τον παλαιοκομματισμό, δηλώνει στον ελληνικό λαό ότι η ώρα για την πραγματική αποκατάσταση της Δημοκρατίας δεν θα αργήσει να εορταστεί από σύσσωμο τον Ελληνισμό αμέσως μόλις ανατραπεί το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα που οδήγησε τη χώρα στο χείλος της εξαφάνισης.

Απο το Γραφείο Τύπου της "ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ"



Μήπως έχουμε νέο Εθνάρχη;

Όσο έχουμε πάει εμείς στον Άρη, άλλο τόσο έκανε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση ο κ. Παπανδρέου. Είναι προκλητικό όμως το γεγονός ότι σε κάθε δημόσια εμφάνισή του ο κ. Παπανδρέου ο Γ΄, επαναλαμβάνει συνεχώς ότι έκανε «σκληρές διαπραγματεύσεις», προσπαθώντας να μας πείσει ότι έδωσε, στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής, κάποιο σκληρό διαπραγματευτικό αγώνα και νίκησε σώζοντας την Ελλάδα. Μάλιστα σε μια έπαρση αλτρουισμού, αφιέρωσε αυτή του τη «νίκη»…. σε όλους εμάς τους εμβρόντητους «πολίτες» αυτής της χώρας.

Tαυτόχρονα όλα τα παπαγαλάκια του διασωθέντος καθεστώτος, κατ΄ εντολή των αφεντικών τους, μας πιπιλίζουν συνεχώς το μυαλό, παρουσιάζοντας τον κ. Παπανδρέου ως τον μέγα στρατηλάτη που έλειωσε στη διαπραγμάτευση για τη σωτηρία του Έθνους. Έχουμε δηλαδή να κάνουμε με έναν νέο Εθνάρχη ή κάτι τέτοιο. Όρθιο το υπουργικό Συμβούλιο «εις στάσιν προσοχής» (εξουσία γαρ) χειροκροτούσε τον θριαμβευτή που επέστρεψε από τη νέα του νίκη.

Μπράβο ΠΑΣΟΚ, είσαι άπαιχτο στην προπαγάνδα.

Βέβαια όλοι εμείς εδώ στο ελεύθερο διαδίκτυο γνωρίζουμε ότι την παραμονή της Συνόδου Κορυφής, Μέρκελ και Σαρκοζί, παρουσία και του Τρισσέ συζητούσαν επί 6 ολόκληρες ώρες μόνοι τους και όταν κατέληξαν σε συμφωνία για να διασώσουν το ΕΥΡΩ φυσικά (ποια Ελλάδα;;;), κάλεσαν απλώς τον κ. Παπανδρέου να του ανακοινώσουν εθιμοτυπικά την απόφασή τους, για την ελεγχόμενη πτώχευση, πριν την πληροφορηθεί εξευτελιστικά μέσα στη Σύνοδο. Για ποια λοιπόν διαπραγμάτευση κάνει λόγο ο κ. Παπανδρέου;

Ειπώθηκε άραγε αυτό στα ΜΜΕ;;

Ας μας πει λοιπόν δημόσια ο κ. Παπανδρέου ένα σημείο που αποφάσισαν διαφορετικά οι Μέρκελ και Σαρκοζί και αυτός δεν το δέχτηκε αλλάζοντάς το. Ένα μόνο ένα, δεν θέλουμε τίποτε άλλο. Ιδού η Ρόδος.

Φυσικά η προπαγάνδα του καθεστώτος δεν προσπαθεί να πείσει το ελεύθερο διαδίκτυο, αλλά την υπόλοιπη σε καταστολή ευρισκόμενη κοινωνία που είναι ακόμα επικοινωνιακά αιχμάλωτη, εξαρτώμενη από τα τηλεοπτικά δελτία και τα τηλεοπτικά τηλεπαράθυρα των μαϊντανών του καθεστώτος.

1. Η χώρα διασώζεται κάθε εξάμηνο

Η χώρα παρά την τάση της προς την αυτοκαταστροφή, διασώζεται κάθε εξάμηνο. Την τελευταία τεράστια διάσωση κάποιοι ανθέλληνες την ονομάζουν και χρεοκοπία. Ελεγχόμενη, επιβαλλόμενη, επιλεκτική, βελούδινη, προγραμματισμένη, βραχύβια, «γλυκιά», προσωρινή: όποιον επιθετικό προσδιορισμό κι αν χρησιμοποιήσουμε, η αλήθεια είναι ότι τελούμε υπό χρεοκοπία…

2. Μόνο μισό εκατομμύριοΈλληνες εγκατέλειψαν τη χώρα

Mισό εκατομμύριο λιγότεροι είναι οι Έλληνες που κατοικούν στην χώρα, σε σχέση με τον υπολογισμό που είχε κάνει η Ελληνική Στατιστική Αρχή το 2009 ενώ λιγότεροι κατά 200.000 είμαστε και σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή του 2001, Αυτήν την εικόνα δείχνουν τα προσωρινά στοιχεία της πρόσφατης απογραφής που ανακοίνωσε η Ελληνική Στατιστική Αρχή…

Πρόκειται για άλλη μία κυβερνητική επιτυχία. Μέσα σε 21 μήνες διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, μόνο μισό εκατομμύριο Έλληνες εγκατέλειψαν τη χώρα. Αν εξαντλήσει την τετραετία η Κυβέρνηση θα έχουν μείνει καμιά δεκαριά χιλιάδες στην επικράτεια… Το ακόμη καλύτερο νέο είναι ότι οι γυναίκες είναι περισσότερες. Αρκεί να μη γερνάνε γρήγορα, απλά να «ωριμάζουν».

3. Λύση του κυκλοφοριακού

Η τρίτη μεγάλη κυβερνητική επιτυχία είναι η λύση του κυκλοφοριακού. Είναι τέτοια η ύφεση που κανείς δεν έχει να πάει σε κάποια δουλειά, δεν υπάρχουν εμπορεύματα να μεταφερθούν. Σε λίγο οι κάτοικοι των πόλεων θα παίζουν μπάλα στους κεντρικούς δρόμους. Παρακαλούνται να κάνουν την άκρη, όταν θα φαίνεται κάποιο ΙΧ ή φορτηγό στον ορίζοντα.

4. Αύξηση του θεματικού τουρισμού

Πήραν χαμπάρι οι κουτόφραγκοι ότι πεινάμε και ήρθαν να κάνουν τζάμπα διακοπές; Αν δεν είναι πρωταθλητές στα 3.000 μέτρα στιπλ, θα μαρτυρήσουν την ώρα και τη στιγμή που πάτησαν στη χώρα. Πολύς ποδαρόδρομος για τους τουρίστες που δεν είχαν ενημερωθεί για τα καλλιστεία αδιαλλαξίας που παίζουν στην Κυβέρνηση.

5. Ουδείς διανοείται να ζητήσει αύξηση

Η πέμπτη αλλά ίσως πιο σημαντική επιτυχία της Κυβέρνησης, είναι ότι ουδείς διανοείται να ζητήσει αύξηση από τον εργοδότη του. Συνήθως ο εργαζόμενος αποδέχεται την εξαμηνιαία μείωση με βαθιά ανακούφιση και με μία ελαφριά κάμψη της μέσης: δεν ξεχνά ότι ανήκει στην προνομιούχα τάξη, των αμειβόμενων με ψιχία μεν, εργαζόμενων δε…

6. Όλοι κάνουμε υγιεινή ζωή

Η έκτη συνδυάζει την υγεία και τον αθλητισμό. Οι Έλληνες τρώνε λιγότερο, τρέχουν περισσότερο, κόψανε το τσιγάρο και το αλκοόλ γιατί ξέρουν ότι με τόσες περικοπές στα νοσοκομεία, όχι κρεβάτι, ούτε ορό δεν πρόκειται να βρουν…

7. Όλα τζάμπα

Η έβδομη είναι ότι έχουν φθηνύνει σημαντικά τα σπίτια και κυρίως τα αυτοκίνητα. Λεφτά δεν υπάρχουν βέβαια και ούτε οι τράπεζες δίνουν δάνεια, αλλά όλοι μένουμε με το στόμα ανοιχτό: τζιπ με 18 χιλιάρικα, Πόρσε με 15, διαμέρισμα 120 τ.μ. με 180 χιλιάρικα, μεζονέτα με 200. Αν δεν ήμασταν «μυρμήγκια» τις καλές εποχές φταίει η καλή κι αγαθή μας Κυβέρνηση;

Μικρός Οδυσσέας

Ακόμη και την ώρα που κορυφώνεται η σύγχυση και η ασάφεια για το πραγματικό μέλλον της οικονομίας της χώρας, η κυβέρνηση φροντίζει να μετατρέπει σε πολιτικό κέρδος την αναποφασιστικότητα και τις παλινδρομήσεις των δανειστών και των Ευρωπαίων ηγετών για την τύχη του ελληνικού χρέους και τις επιπτώσεις του στην ευρωζώνη.

Γιατί με τον τρόπο αυτό κερδίζει χρόνο.

Και έτσι (όπως προφανώς πιστεύει) μπορεί να συνεχίζει τα πολιτικά παιχνίδια με το πελατειακό της δυναμικό για να μειώσει την κάθετη πολιτική φθορά της στο διάστημα που απομένει μέχρι τις εκλογές του 2013.

Αδιαφορεί βέβαια αν επιβεβαιώνει πως για τους Έλληνες πολιτικούς ο κίνδυνος μιας πολιτικής χρεοκοπίας τους είναι σημαντικότερος ακόμη και από την οικονομική χρεοκοπία δύο ή και τριών μελλοντικών γενεών.

Από πού προκύπτουν αυτά;

Προκύπτουν από το νέο θέατρο της γνωστής «τεχνικής ΠΑΣΟΚ» για να αμφισβητηθεί η εφαρμογή και αυτών που η κυβέρνηση έδωσε μάχη (υποτίθεται) για τα μετατρέψει σε νόμο και πράξη.

Στις αρχές του μηνός είχαμε μέχρι και «θυσίες» αρχών και προσώπων προκειμένου να περάσει το μεσοπρόθεσμο και οι μεταρρυθμίσεις που (εάν τελικά εφαρμοσθούν) θα βοηθήσουν πράγματι στην ανάκτηση μέρους της αξιοπιστίας της χώρας, ενώ θα χτίσουν λόγους για το νέο δάνειο άνω των 100 δισ. ευρώ που θα ενισχύσει την οικονομία και την προσπάθεια εξόδου στις αγορές.

Φθάσαμε έτσι (επίσης υποτίθεται) μέχρι παραίτηση του πρωθυπουργού, ενώ «θυσιάσθηκαν» μεταξύ άλλων οι κ.κ. Παπακωνσταντίνου και Κατσέλη που σήκωσαν μέγα βάρος της πολιτικής για την εφαρμογή του πρώτου μνημονίου που απέτυχε.

Καταλήξαμε ακόμη να θέσουμε επικεφαλής της εφαρμογής του δεύτερου μνημονίου τον ηγέτη της εσωτερικής αντιπολίτευσης του πρωθυπουργού και αναπληρωτή του τον κ. Παντελή Οικονόμου, για τον οποίο έχει καλλιεργηθεί και η άποψη ότι δεν μασάει τα λόγια του. Και ενώ δεν «στέγνωσε το μελάνι» των υπογραφών για το μεσοπρόθεσμο, ο δεύτερος στην τάξη του μόλις διορισθέντος οικονομικού επιτελείου (που δεν μασάει τα λόγια του...) αμφισβητεί την επιτυχία του μνημονίου αφού αμφιβάλει για την επιτυχία των αποκρατικοποιήσεων και προβάλλει ενστάσεις για αυξήσεις στην φορολογική πολιτική.

Στέκομαι στο σημείο αυτό όχι γιατί η συρρίκνωση του κράτους και οι ιδιωτικοποιήσεις είναι η μοναδική ναυαγοσωστική βάρκα του (αναπόφευκτου κατά την άποψη πολλών) ναυαγίου της οικονομίας μας.

Αλλά γιατί οι αποκρατικοποιήσεις και τα 50 δισ. ευρώ είναι το κεφάλαιο που έχουμε υποχρέωση να βάλουμε στη διαμόρφωση του νέου δανειακού πακέτου, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απομακρύνουν άλλους κινδύνους αυξήσεως φόρων και μειώσεως μισθών και συντάξεων.

Τι σημαίνει λοιπόν στην πράξη η νέα αυτή «πασοκική τούμπα» (εκτός αν αφελώς δεχθούμε ότι οι αντιδράσεις του κ. Οικονόμου είναι αντάρτικες εσωτερικές κινήσεις) από υπουργό που έχει την ευθύνη της εφαρμογής της πολιτικής των αποκρατικοποιήσεων;

Σημαίνει ότι καθησυχάζουμε τους κάθε μορφής πελάτες του ΠΑΣΟΚ ναι μην θεωρούν τίποτε δεδομένο στην αλλαγή της πολιτικής του «κράτους πατερούλη» που φροντίζει κάθε είδους κρατικοδίαιτους και κρατικοτρεφόμενους. Από τους βολεμένους στον κρατικό κορβανά, μέχρι συνδικαλιστές, αλλά και επιχειρηματίες που ζουν μόνο από δουλειές με το κράτος.

Σημειώστε εδώ ότι ακόμη και για τη ΔΕΗ, που υποτίθεται ότι οι πάντες πασχίζουν για το άνοιγμα της στην ιδιωτική αγορά, υπάρχουν επιχειρηματικά συμφέροντα που ευχαρίστως βλέπουν τη διατήρηση του σημερινού της σχήματος. Μην ξεχνάτε ότι η επενδυτική ανεπάρκεια της ΔΕΗ πόσο και πόσους έχει βολέψει με εισαγωγές ρεύματος...

Η νέα πασοκική τούμπα σημαίνει ακόμη ότι δεν πρόκειται να μεταβληθεί η βάση του πολιτικού πιστεύω που είναι η συντήρηση του κράτους με κάθε θυσία. Άλλωστε δεν μπορεί να κάνει και αλλιώς.

Γιατί η συρρίκνωση του ιδιωτικού τομέα προκάλεσε πλήγμα σε όλες τις πολιτικές παρατάξεις καθώς οι ιδιώτες επιχειρηματίες δεν έχουν πλέον τις αντοχές να δέχονται από βουλευτές σημειώματα και τηλεφωνήματα για διορισμούς και βολέματα στις επιχειρήσεις τους.

Ο περιορισμός των θέσεων εργασίας λειτουργεί και σε βάρος των «πολιτικών εξυπηρετήσεων» σε προσλήψεις τώρα που στον κρατικό κορβανά είναι δύσκολα.

Αυτός είναι και ο βασικός λόγος της κοινής πολιτικής θέσης για συντήρηση (με διάφορα προσχήματα το κάθε κόμμα) του κράτους–τέρατος που τώρα τρώει τα παιδιά του.

Που θα διορίζονται οι ψηφοφόροι πελάτες που πάντα έχουν δίκιο...;

Να ο λόγος που δεν έχει γίνει σήμερα καμία απολύτως αποκρατικοποίηση και ας ζητάει ο προϋπολογισμός 2,5 δισ. ευρώ από ιδιωτικοποιήσεις.

Συνεπώς, όσο οι πελατειακές σχέσεις δεν εξυπηρετούν τοποθετήσεις πελατών-ψηφοφόρων στον ιδιωτικό τομέα είναι αδύνατη (για την πολιτική σκηνή στο σύνολό της) η αποκρατικοποίηση. Η τυχόν εφαρμογή της συμφωνίας του ΟΤΕ για την εξαγορά και του τελευταίου ποσοστού και η (καθόλου βεβαία) πώληση της ΛΑΡΚΟ ή των Ιπποδρομιών θα γίνουν για τα μάτια και για να αμφισβητηθούν τοποθετήσεις όπως η δική μου και εκείνων που θέλουν να βλέπουν τα πράγματα όπως είναι και όχι όπως μας τα σερβίρουν.

Παρότι ούτε οι ΗΠΑ ούτε το Ισραήλ επιθυμούν οριστική και πλήρη ρήξη με την Τουρκία, πλήρης αποκατάσταση εμπιστοσύνης είναι δύσκολη και ως εκ τούτου οι δυνατότητες που προσφέρονται στην Ελλάδα είναι προφανείς. Αν αναλογιστεί κάποιος ότι για αρκετά χρόνια το ισραηλινό λόμπι στις ΗΠΑ είχε αναλάβει την προώθηση των τουρκικών θέσεων, κάνοντας την Ελλάδα να περάσει δύσκολες στιγμές, και τώρα ο Ισραηλινός πρωθυπουργός αποκαλείται από τον Τύπο της χώρας του «λομπίστας της Ελλάδας», ενώ οι ηγεσίες της ελληνικής και της ισραηλινής ομογένειας στην Ουάσιγκτον συνεργάζονται πλέον στενά, μπορεί να αντιληφθεί ότι πολλά έχουν αλλάξει.

Ο εντοπισμός, δε, των σημαντικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου στις ΑΟΖ Ισραήλ και Κύπρου και η ανάγκη χάραξης και διαχείρισης των σχετικών ενεργειακών οδών δημιουργεί προϋποθέσεις για να «κουμπώσει» το σχήμα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, με δεδομένο το άμεσο αμερικανικό ενδιαφέρον για το σχεδιασμό. Οι ΗΠΑ αναζητούν τρόπο να αναπληρώσουν το έλλειμμα αξιοπιστίας της Τουρκίας και να καλύψουν τα διπλωματικά, στρατηγικά και αμυντικά κενά.

Δυνητικά, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα έχει περιθώρια να διεκδικήσει ρόλο που θα της επιτρέψει να προωθήσει από καλύτερη θέση και να εντάξει στο αναδυόμενο τοπίο μία σειρά θεμάτων υψηλού εθνικού συμφέροντος: τη χάραξη της ΑΟΖ που θα δρομολογήσει αφενός την έναρξη ερευνών για κοιτάσματα υδρογονανθράκων σε περιοχές αυξημένου ενδιαφέροντος, αφετέρου την ενοποίηση των θαλάσσιων οικονομικών ζωνών Ελλάδας – Κύπρου. Την επέκταση των χωρικών υδάτων. Την ενίσχυση της ασφάλειας της Κύπρου λόγω της μελλοντικής διέλευσης των αγωγών και της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας – Ισραήλ. Την αμυντική αναβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία κάποια στιγμή, αναλόγως και της εξέλιξης των διαπραγματεύσεων, πρέπει να εξετάσει την ανάπτυξη πολεμικής αεροπορίας και ναυτικού.

Είναι παγκοσμίως παράδοξο ένα κράτος που βρίσκεται σε μία τόσο σημαντική γεωπολιτικά θέση, στην τομή τριών ηπείρων, «ελέγχοντας» κρίσιμα περάσματα, εν μέσω ενεργειακών κοιτασμάτων, με τη μισή επικράτειά του υπό στρατιωτική κατοχή και με ενεργό απειλή ασφαλείας, να μην έχει πλήρως ανεπτυγμένες Ενοπλες Δυνάμεις. Αυτό βέβαια είναι δύσκολο να γίνει με κυβέρνηση Χριστόφια στην Κύπρο και Παπανδρέου εδώ. Οι Αμερικανοί, κατά την επίσκεψη της υπουργού Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον στην Αθήνα, έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για τα ενεργειακά θέματα της περιοχής και συζήτησαν εκτενώς με την ελληνική πλευρά, γεγονός που αποτελεί μία ακόμα ένδειξη ότι το «παιχνίδι» ανοίγει. Το ερώτημα είναι πώς θα το χειριστεί η Αθήνα, η οποία, παρά την προνομιακή γεωγραφική θέση της, επί χρόνια συμπεριφέρεται φοβικά, κυρίως ως «καταναλωτής ασφαλείας», με αποτέλεσμα να θεωρείται δεδομένη και οποιαδήποτε απόπειρα μεταβολής αυτής της συμπεριφοράς να ξενίζει και να προκαλεί αντιδράσεις από «καλομαθημένους» συμμάχους. Το ζήσαμε έντονα τα προηγούμενα χρόνια. Εν αντιθέσει με την Τουρκία, όπου η εντελώς αντίθετη συμπεριφορά θεωρείται φυσιολογική.

Η νέα παρτίδα «πόκερ» στην περιοχή έχει ξεκινήσει. Δύο πράγματα είναι δεδομένα: Ότι θα υπάρχουν μπλόφες και σημαδεμένα χαρτιά. Η Ελλάδα έχει καλό φύλλο από χέρι, ο μεγάλος γκρουπιέρης, όμως, πριν μοιράσει τα υπόλοιπα φύλλα περιμένει να δει τα πονταρίσματα για να δει ποιος είναι παίκτης και τι είδους. Μένει να διαπιστωθεί αν η ελληνική πλευρά θα πάει πάσο και αυτή τη φορά, αφήνοντας την κάβα της και το τραπέζι στους άλλους.

Λάμπρος Καλαρρύτης από τον ‘Τύπο της Κυριακής”

  • Γράφει ο Όθωνας Ιακωβίδης
Τον Ιούλιο του 1974, ήμουν κι εγώ (νέος, τότε) ένας από τους πολίτες που έκλαιγαν και γελούσαν στην πλατεία Συντάγματος, πανηγυρίζοντας με μακρόσυρτα και ασταμάτητα κορναρίσματα, στο άκουσμα της πτώσης της μοχθηρής και γελοίας «χούντας των Συνταγματαρχών».

Η χούντα έπεσε, με τίμημα το ένα, ίσως το πιο όμορφο, πλευρό της μικρής αδελφούλας μας, της Κύπρου, σακατεμένης από τότε…

Η αποκατάσταση της Δημοκρατίας, που έφερνε πάλι τα χρώματα και τα αρώματα στην σκοτεινιασμένη και μισερή ζωή μας, γέμισε την ύπαρξη κάθε δημοκράτη πολίτη με την προσδοκία του χτισίματος μίας βαθειάς και πλατιάς Δημοκρατίας που θα άφηνε ελεύθερες τις (ως τότε ευνουχισμένες στα κρατητήρια της ΕΣΑ και της Μπουμπουλίνας) δυνάμεις της Ελληνικής κοινωνίας , να σηκώσουν ψηλά, εκεί που της πρέπει, την Ελλάδα μας.

Μετά τα λίγα πρώτα βήματα της νιογέννητης Δημοκρατίας στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, το πράγμα φάνηκε. Κάποιο χέρι, το χέρι της Εξάρτησης, δεν την άφηνε να πετάξει στον ουρανό της Ανεξαρτησίας, εκεί που πετούν οι αετοί, εκεί που της έπρεπε.
Την κράτησε κάτω, την έκανε κόττα, στρουμπουλή, τροφαντή, νόστιμη, όμορφη, αλλά κόττα. Ούτε καν πετεινάρι.

Η Δημοκρατία διολίσθησε σιγά-σγά, επάνω στο λαδωμένο τραπέζι της διαφθοράς και στους λαβύρινθους της κομματοκρατίας και εξέπεσε στη σημερινή τραγική οικογενειοκρατούμενη Ολιγαρχία, πολιτική και οικονομική, που έσυρε τη χώρα, όχι μόνο στην καταστροφή της κοινωνικής φτώχειας και της οικονομικής πτώχευσης, αλλά και στην απώλεια της κυριαρχίας της επί του πλέον ζωτικού και στρατηγικού χώρους της, αυτού της Οικονομίας της.

Αυτή η Ολιγαρχία, προφασιζόμενη πειστικότατα τη Δημοκρατία , δεξιώνεται απόψε το προσωπικό της, πολιτικό και διοικητικό, μέσα στα σαλόνια και τους κήπους του παλατιού της. Όλοι αυτοί που την λεηλατήσανε και την καταστρέψανε, θα μιλάνε (μεταξύ τυρού και αχλαδίου) για τις θυσίες που έγιναν προς αποκατάσταση της Δημοκρατίας, δίνοντας ακόμη μία επιτυχημένη παράσταση στο θέατρο του παραλόγου.

Ελπίζουμε και ευχόμαστε ολόψυχα, η φετεινή, να είναι η τελευταία γιορτή του κατάπτυστου και εγκληματικού αυτού εξαμβλώματος. Ήδη, φέτος, αντιστασιακοί της χούντας, δήλωσαν αποχή από το ρεντίκολο.

Εμείς, οι αιχμάλωτοι αυτής της Ολιγαρχίας, ετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη απόδραση.
Οι ελεύθεροι δημοκράτες Έλληνες, θα γιορτάσουμε φέτος (για πρώτη φορά) τη Δημοκρατία στην Πλατεία Συντάγματος , απέναντι από τους άλλους.

Θα γιορτάσουμε προκαταβολικά για την αποκατάσταση της πραγματικής Δημοκρατίας, αυτής που θα ξαναφέρουμε στη ζωή μας, σύντομα.

Αυτής που θα στείλει τον εγληματία, ένοχο της καθημερινής φτώχειας μας και της μονιμοποίησης της πτώχευσής μας, στον τελικό προορισμό κάθε Ολιγαρχίας: στο ικρίωμα της κοινωνικής συνείδησης και στον Καιάδα της ιστορίας.

Εμείς, γιορτάζουμε σήμερα για την επερχόμενη πραγματική Δημοκρατική Ελευθερία, χωρίς αστερίσκους. Το πανέμορφο αστέρι της Δημοκρατίας σπινθηρίζει και καταυγάζει στην καρδιά μας και μας οδηγεί στο δρόμο της ΛΑΪΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ, της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ και της ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ.
Αυτό κατάφερε η γενιά του Πολυτεχνείου


Αυτή είναι η τραγική για όλους τους Έλληνες πραγματικότητα, όσο ακραίο κι αν θεωρήσουν τον τίτλο πολλοί από την απέναντι ιδεολογική πλευρά του ποταμού που θα τον διαβάσουν.

Αυτή είναι η ΑΛΗΘΕΙΑ.
Η τραγική για όλους μας πραγματικότητα.

Και αποκτά αυτή η τραγικότητα ακόμη μεγαλύτερο βάθος, γιατί συμπεριλαμβάνει και τις ζωές των παιδιών όλων των Ελλήνων πολιτών. Ακόμη και των αγέννητων…

Η Ελλάδα, μετά τη χρεοκοπία των Βρυξελλών, που επίσημα πλέον πανηγύρισε ο επικίνδυνος πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου, μαζί με τον επίσης επικίνδυνο υπουργό της Πτώχευσης Ευάγγελο Βενιζέλο, δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια.

Η Ελλάδα, η οποία διασύρθηκε όσο ποτέ τους τελευταίους είκοσι μήνες από τον ίδιο τον πρωθυπουργό της και την ανεύθυνη κυβέρνησή του.

Η Ελλάδα που βρίσκεται σήμερα σιδεροδέσμια του τοκογλυφικού κεφαλαίου, έφτασε μέχρις εδώ, εξαιτίας των ανεύθυνων χειρισμών όλων εκείνων των πολιτικών που ξεπήδησαν από τη λεγόμενη ‘γενιά του πολυτεχνείου’.

Τι να πει κανείς για την δραχμοφορούσα επίτροπο της χώρας μας στις Βρυξέλλες, την κυρία Μαρία Δαμανάκη, την κυρία που στα νιάτα της ξεσήκωνε τον ελληνικό λαό εναντίων του φασισμού των Συνταγματαρχών και που στο τέλος της τρίτης ηλικίας της και αφού έχει αλλάξει τρεις κομματικούς χώρους, βγάζοντας άναρθρες γεροντίστικες κραυγές περί δραχμής και άλλων τινών, τον τρομοκρατεί πίσω από τις σιδερόφραχτες πύλες του διεθνούς κεφαλαίου που εξυπηρετεί;

Τι να πει κανείς για τη συνομοταξία των πολιτικών τύπου Ανδρουλάκη, που από ίματζ μέικερ της κακιάς ώρας του Χαρίλαου Φλωράκη, έγιναν εξαπτέρυγα του ΔΝΤ;

Τι να πεις για τους Λαλιώτηδες, για Παπουτσήδες και τους λοιπούς συντρόφους, που γυάλιζαν επί δεκαετίες τις δερμάτινες πολυθρόνες των διάφορων υπουργικών θώκων από τους οποίους παρέλασαν δίχως ίχνος ντροπής;

Η διάλυση της Ελλάδας πραγματοποιήθηκε από τα πράσινα σοσιαλιστικά αρπακτικά!

Η κάποτε περήφανη μεσαία τάξη, εκτελέστηκε από τους κολλητούς της Εκσυγχρονιστικής Σημιτικής Λαίλαπας στη μεγάλη ΚΛΟΠΗ του χρηματιστηρίου.

Και ολοκληρώθηκε με τον πλήρη αφανισμό της, από την επικίνδυνη άγνοια της παιδικής χαράς του Γιώργου Παπανδρέου.

Η σωτηρία της πατρίδας, πλέον βρίσκεται στα χέρια της κεντροδεξιάς.

Ανήκει στην παράταξη που ίδρυσε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής και σήμερα ηγείται από τον πολιτικό που τον εξέλεξε η βάση της παράταξης και θα μείνει στην ιστορία ως ο πολιτικός που θα δώσει ξανά πνοή στον ελληνισμό: τον Αντώνη Σαμαρά.


Η σωτηρία της πατρίδας είναι πάνω από όλα.
Οι εκλογές είναι η μόνη λύση.

Αναστάσιος Καζαντζίδης
Μέλος Π.Ε. της Νέας Δημοκρατίας



Δημοσιεύω σήμερα ένα σχετικά άγνωστο κείμενο, από βιβλίο που έχει εκδώσει ο κ. Μαυροκέφαλος Ανέστης (το οποίο πιστεύω προσεχώς να παραθέσω) όπου ο γέροντας Παΐσιος ομιλεί προς μητέρες για την διαπεδαγώγηση των παιδιών τους κι εκεί μέσα κάνει μια συγκλονιστική αναφορά για την μπόρα που είδε να έρχεται στην χώρα τουλάχιστον δύο δεκαετίες πριν.

Μέσα σε πέντε προτάσεις τα λέει όλα και δίνει κουράγιο…

“Θα περάσουμε μια μπόρα. Αυτοί που θα περάσουν την μπόρα θα δούνε και τις καλύτερες μέρες.
Ας ευχηθούμε όμως να μη συμβούν στις μέρες τις δικές μας γιατί εμείς πολλά περάσαμε (ο κόσμος επέμενε να μάθει τι είδους μπόρα είναι αυτή).
Παλαιότερα ο κόσμος πίστευε κι αν άκουγε κάτι το δεχόταν και συνετιζόταν. Τώρα τι να σας πω!
Εσείς ξέρω ότι πιστεύετε κι αν σας πω θα στενοχωρεθείτε.
Εξ’ άλλου αφού πιστεύετε αγωνίζεσθε και δεν έχετε ανάγκη.
Αν πάλι το πω σε ανθρώπους που δεν πιστεύουν θα το ρίξουν έξω.

Αλλά σας λέω ό,τι και να δείτε να μην απελπίζεσθε.

Θα δείτε να εφαρμόζονται διατάξεις αλλά μην απελπίζεσθε μετά θα αποσύρονται. Άλλες πάλι δεν θα προλάβουν να βγουν. Το έθνος θα μεγαλώσει. Η Τουρκία θα καταστραφεί. Η θρησκεία τους είναι όλη μια αμαρτία. Την Ελλάδα θέλουν να την εξαφανίσουν. Οι “φίλοι” της θέλουν να την τσαλακώσουν".

Στοὺς δύσκολους καὶ ταραγμένους καιρούς μας ὑπάρχει γενικὰ καὶ μία μικρὴ ἰσχυρὴ ὁμάδα ἀνθρώπων μὲ κάποιες μεταφυσικὲς ἀναζητήσεις. Κάποιοι βρίσκουν τὸν Θεὸ ὡς ἀνάγκη, ὡς ἀποκούμπι καὶ ὡς σχεδία. Συνήθως ὁ ἄνθρωπος βρίσκει ὅ,τι ψάχνει καὶ τὸν συμφέρει. Δὲν θέλει νὰ κουραστεῖ καὶ νὰ μοχθήσει πολύ. Ἱκανοποιεῖται μὲ πρόχειρες καὶ εὔκολες λύσεις. Ἔτσι, μερικὲς φορὲς τὴ θρησκευτικότητά του ἐξαντλεῖ σὲ τυπικὲς ὑποχρεώσεις, δίχως κανένα κόστος. Ἄλλοτε παρασύρεται ἀπὸ ἐπιτήδειους δασκάλους, ποὺ ἐκμεταλλεύονται τὸν θεῖο πόθο του μὲ τὸ νὰ τοῦ προσφέρουν προϊόντα ἀπελευθερωτικά, χαρούμενα, χαλαρωτικὰ καὶ ἄκοπα.

Στὴν ἀναζήτηση αὐτὴ ἐντάσσεται μία ἔντονη δαιμονολογία, ἀντιχριστολογία καὶ ἐσχατολογία, ποὺ δυστυχῶς τοποθετεῖται σὲ λαθεμένες βάσεις. Ὑπερβολές, καθορισμὸς ἡμερομηνιῶν τοῦ τέλους τοῦ κόσμου, ἀναφορὲς περὶ τῆς γεννήσεως τοῦ ἀντιχρίστου καὶ λοιπὰ δημιουργοῦν τρόμο καὶ φόβο στὶς ψυχὲς τῶν χριστιανῶν, ποὺ δὲν εἶναι τὸ πρέπον καὶ τὸ ζητούμενο. Μερικοὶ μιλοῦν περισσότερο γιὰ τὸν ἀντίχριστο καὶ λιγότερο γιὰ τὸν Χριστό. Μόνιμη ἀσχολία τους εἶναι ἡ ἑρμηνεία τῶν καιρῶν. Ἀρκετοὶ σώφρονες καὶ συνετοὶ ἀνησυχοῦν γιὰ τὴ μεγάλη ἀνησυχία τῶν πιστῶν. Μόνιμη μέριμνά τους εἶναι κάθε εἴδηση ποὺ ἐπιβεβαιώνει τὶς ὑποψίες τους. Δὲν θεωροῦμε φυσιολογικὴ αὐτὴ τὴν ὑπερβολικὴ ἀντίδραση.

Οἱ ἄνθρωποι ἄφησαν τὴν πολεμικὴ τῶν ἀντίθεων παθῶν καὶ τὴν καλλιέργεια τῶν ἔνθεων ἀρετῶν καὶ ἀσχολοῦνται παθιασμένα ὁλημερὶς μὲ φαντασίες, φοβίες, δεισιδαιμονίες, τυχὸν μαγεῖες ποὺ τοὺς ἔκαναν, μὴν πῆραν κατὰ λάθος κάποιον ἀριθμό. Λησμόνησαν τὴ μελέτη, τὴν προσευχή, τὴν ἀγαθοεργία, τὴ μετάνοια, τὴ μυστηριακὴ ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ καὶ ταλαιπωροῦνται μὲ ὑποκειμενικὲς ἐπεξηγήσεις καὶ ξενόφερτες θεωρίες. Οἱ τοποθετήσεις αὐτὲς ἀπομακρύνουν ἀπὸ τὴν οὐσία, ἀπὸ τὴ βάση, ἀπὸ τὴ χαρὰ τῆς πνευματικῆς ζωῆς καὶ ὁδηγοῦν τὸν ἄνθρωπο σὲ ἕνα λαβύρινθο δαιμονιώδη, σκοτεινό.

Λέγοντας αὐτά, δὲν ἐννοοῦμε ὅτι δὲν τρέχει τίποτε. Δὲν μιλᾶμε γιὰ νοσηρὸ ἐφησυχασμό, γιὰ ραστώνη, παρασυρμὸ καὶ ἀδιαφορία. Χρειάζεται ὁπωσδήποτε ἐγρήγορση, ὀρθοστασία, ἀνάταση, γενναιότητα, ἀντίσταση σὲ ὅ,τι ἀνίερο, ἀναληθὲς καὶ ἄτιμο. Ἡ ἐλευθερία τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου εἶναι κάτι πολὺ σημαντικὸ καὶ θὰ πρέπει παντοῦ καὶ πάντοτε νὰ ὑπερασπίζεται μὲ κάθε τρόπο. Ὅλο τὸ ἐνδιαφέρον μας θὰ πρέπει νὰ στραφεῖ σὲ ὅ,τι εἶναι οὐσιαστικό, καίριο καὶ ἀληθινὸ μόνο σὲ αὐτά. Δυστυχῶς πολλοὶ ἄνθρωποι φοβοῦνται νὰ ἀντικρίσουν τὴν ἀλήθεια, τὴν ἐσωτερική τους γυμνότητα. Ἔτσι θέλουν νὰ ἀσχολοῦνται μὲ ὅ,τι δὲν ἔχει προσωπικὸ κόστος.

Οἱ ἄνθρωποι σήμερα ἀγχώνονται μήπως δὲν θὰ μποροῦν νὰ χρησιμοποιήσουν τὰ κουταλοπήρουνά τους, γιατί δὲν θὰ ἔχουν τί νὰ φᾶνε. Μαζεύουν τρόφιμα γιὰ τὶς δύσκολες ἡμέρες ποὺ ἔρχονται. Δὲν ἔχουν ἡμερομηνία λήξεως; Μὲ τί χαρὰ θὰ τὰ τρῶνε καὶ οἱ ἀδελφοί τους γύρω θὰ πεθάνουν τῆς πείνας; Ὁ Χριστὸς δὲν δίδαξε τὸ “Πάτερ ἡμῶν”; Δὲν λέει ἐκεῖ “καὶ δὸς ἡμῖν σήμερον”; Δηλαδὴ καὶ οἱ χριστιανοὶ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὸν παρὰ καὶ τὴ μάσα μόνο; Ἔχει μεγάλη σημασία νὰ δοῦμε καλὰ ποῦ διοχετεύεται ἡ ἀγωνιστικότητα τῶν χριστιανῶν μας. Μὴ δίνουμε ἀφορμὲς γέλιου στοὺς καραδοκοῦντες ἀθεόφοβους εἴρωνες, ποὺ τελευταῖα ἔχουν ἀρκετὰ αὐξηθεῖ.

Κρινόμαστε ἀπὸ τὶς ἐπιλογές μας. Ἔχουμε εὐθύνη γιὰ τὶς ἐπιλογές μας. Χρειάζεται ἀπαραίτητα μελέτη, γνώση, ἐμπειρία, φώτιση καὶ συμβουλή. Ἂς τὸ ξαναπῶ. Χρειάζεται εἰλικρινὴς μετάνοια ὅλων, ὑγιὴς μεταστροφή, ἀλλαγὴ νοῦ, τρόπου ζωῆς, νέα νοοτροπία, ἄλλος προορισμός, διαφορετικὸς στόχος, ὑψηλὸς σκοπός, νοηματισμένος βίος. Ἡ τιμιότητα, ἡ δικαιοσύνη, ἡ εἰλικρίνεια μποροῦν νὰ ἐπιστρέψουν σὲ αὐτὸν τὸν ταλαίπωρο τόπο.

Ἂν ἡ πολυσυζητημένη κάρτα τοῦ πολίτη στερεῖ τὶς ἐλευθερίες μας, δὲν θὰ πρέπει φυσικὰ νὰ τὴν πάρουμε, ὑπακούοντας στὶς ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν θὰ πρέπει ὅμως συνεχῶς νὰ ζοῦμε μὲ καχυποψίες, φαντασίες, ὑπερβολές, φανατισμούς, ἀκρότητες καὶ φατρίες. Δὲν εἶναι ὀρθὸς τρόπος πνευματικῆς ζωῆς ὁ φόβος, ὁ τρόμος, ὁ πανικὸς καὶ ὁ ἀντιδραστικὸς ξεσηκωμὸς κατὰ πάντων.

Εἴμαστε σὲ ἔσχατους καιρούς; Ἦλθαν τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν; Ὁ ἀντίχριστος σφραγίζει; Ἦλθε τὸ τέλος τοῦ κόσμου; Τὸ τοῦ Θεοῦ θὰ γίνει. Ὁ ἀρχαῖος ἅγιος Σιλουανὸς ἔλεγε: “Ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ νὰ ἑνωθοῦν δὲν φοβᾶμαι”. Ὁ Χριστὸς χαρίζει στοὺς πιστοὺς ἀφοβία, ἀταραξία, ἐλπίδα, αἰσιοδοξία καὶ χαρά. Ἡ ἠττοπάθεια, ἡ κατήφεια, ἡ ἀπαισιοδοξία καὶ ἡ ἀκαταστασία δὲν ἀνήκει ποτὲ στοὺς χριστιανούς.

Οἱ ἑορταζόμενοι ἅγιοι Τρεῖς Ἱεράρχες ἂς φωτίζουν ὁδοὺς διακρίσεως.


«O ελληνικός λαός απαλλάχθηκε από τον βραχνά της χρεοκοπίας», δήλωσε, χωρίς αιδώ, ο κ. Παπανδρέου στο υπουργικό συμβούλιο. Υποτίθεται ότι από τον βραχνά αυτό απαλλαχθήκαμε με το Μνημόνιο. Τι μεσολάβησε και πρέπει ν’ απαλλαγούμε, εκ νέου;

Κατ’ αρχήν μεσολάβησαν 14 μήνες καταστροφικής διακυβέρνησης. Ό,τι σχεδίασαν έπεσε έξω. Ό,τι εφήρμοσαν δεν έφερε αποτελέσματα. Ο προϋπολογισμός εκτός στόχων, η ανεργία καλπάζει, η ύφεση αντί να ρηχαίνει, όπως κόμπαζε ο πρώην πλέον υπουργός οικονομικών, βαθαίνει και το χρέος διογκούνται, αντί να μειώνεται. Και όλα αυτά παρά τη δρακόντεια φορολογία και τις οριζόντιες περικοπές. Θα ζητήσει κάποιος, επιτέλους, συγνώμη για μια πολιτική, που ενώ ο λαός υποβάλλεται σε θυσίες, δεν φέρνει αποτελέσματα;

Γιατί πανηγυρίζουν;

Έμαθα ότι οι υπουργοί υπεδέχθησαν τον πρωθυπουργό χειροκροτούντες! Όπως αρμόζει σε μια κωμική παράσταση! Αντί να κομπορρημονούν, ας μας εξηγήσουν: Ένα χρόνο τώρα μας λένε ότι «αυτό είναι το μνημόνιο και δεν επιδέχεται διαπραγμάτευσης»! Και τι έκαναν στη Σύνοδο Κορυφής οι Ευρωπαίοι ηγέτες; Μείωσαν το επιτόκιο δανεισμού, επιμήκυναν τον χρόνο αποπληρωμής, μας έδωσαν και περίοδο χάριτος!

Αν είχαμε μια κυβέρνηση, που θα διαπραγματευόταν σοβαρά, μπορεί και να μας δάνειζαν με τα επιτόκια της ….Γερμανίας!!! Άρα κάποιος μας δούλευε όλο αυτόν τον καιρό! Και συκοφαντούσαν τον Σαμαρά που από πέρυσι φωνάζει για την ανάγκη επαναδιαπραγμάτευσης.

Στοιχηματίζω από τώρα, το υβριδικό αυτοκίνητο του κ. Παπανδρέου, ότι το Φθινόπωρο (αν είναι ακόμα στην εξουσία) θα μειώσουν και τους φορολογικούς συντελεστές!

Στοιχηματίζω, επίσης, ότι η προτεραιότητα από πλευράς ΕΕ θα δοθεί στην ανάπτυξη και τις επενδύσεις για την ταχύτερη επανεκκίνηση της οικονομίας. Να θυμίσω, ότι σχεδόν δυό χρόνια στην εξουσία και ο κ. Παπανδρέου μόνο …γκάφες έχει να επιδείξει στον τομέα της ανάπτυξης!

Μείωση του χρέους

Πανηγυρίζουν, λέει, γιατί πέτυχαν τη μείωση του χρέους! Μάλιστα! Αλλά ποια μείωση;

Ο Σαρκοζί μίλησε για περιορισμό του χρέους κατά 24% του ΑΕΠ, δηλαδή 54 δις ευρώ!

Ο κ. Παπανδρέου εκτίμησε τη μείωση του χρέους στα 26 δις ευρώ.

Ο κ. Βενιζέλος δεν έδωσε συγκεκριμένη απάντηση!

Τελικά πόσο μειώνεται το χρέος μας; Α, Β ή δεν ξέρω, δεν απαντώ; Για να ξέρουμε γιατί μιλάμε. Και πώς θα προέλθει αυτή η μείωση; Από τη συμμετοχή των ιδιωτών, το μειωμένο επιτόκιο, ή από την «αξιοποίηση της περιουσίας του δημοσίου», η οποία μάλιστα κατά την κα Μέρκελ είναι και πολύ μεγάλη; Γιατί μπορεί στο τέλος όλη η μείωση, αν προέλθει, να είναι από την εκποίηση της περιουσίας του δημοσίου!

Το χρέος μας δεν μειώθηκε αυτομάτως. Μπορεί να μειωθεί, αν συντρέξουν κάποιες προϋποθέσεις. Στο αν βρισκόμαστε ακόμα!

Πως μειώνεται το χρέος;

Να το εξηγήσουμε απλά. Για να μειωθεί το δημόσιο χρέος, πρέπει ν’ αρχίσουμε να παράγουμε πλεονάσματα. Όσο παράγουμε ελλείμματα, αυξάνεται το χρέος.

Με την πολιτική του κ. Παπανδρέου, το ελληνικό δημόσιο χρέος έφτασε σήμερα περίπου στο 160% του ΑΕΠ (και βγαίνει αυξανόμενο).

«Ας υποθέσουμε ότι η Ελλάδα χρειάζεται 25 χρόνια για να το επαναφέρει στα όρια του Μάαστριχτ (60%). Αν το πραγματικό επιτόκιο στο ελληνικό χρέος ήταν 4% (περίπου αυτό που πληρώνει για την έκτακτη βοήθεια που δέχτηκε), και το ΑΕΠ της αυξάνονταν κατά 2% (μέσο όρο), θα χρειάζονταν ένα πρωτογενές δημοσιονομικό πλεόνασμα ύψους 5.7% για κάθε χρόνο στα επόμενα 25 χρόνια. Αυτό θα ήταν ένα αβάσταχτο βάρος, και θα καταδίκαζε την Ελλάδα σε μόνιμη ύφεση και σε κοινωνικές αναταραχές….

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: Το χρέος της Ελλάδας πρέπει να μειωθεί. Αυτό θα μπορούσε να γίνει με δυο τρόπους. Ή να μειωθούν αισθητά τα επιτόκια που πληρώνει η χώρα, ή να μειωθεί η ονομαστική αξία του χρέους της. Ακόμη και με γερμανικού τύπου επιτόκια, η Ελλάδα θα χρειάζονταν πλεόνασμα 2% του ΑΕΠ της, κάτι που είναι δύσκολο. Και με την ονομαστική αξία του χρέους της αναλλοίωτη, η ψυχολογική διάθεση όπως και οι επενδύσεις θα συνέχιζαν να είναι χαμηλές.

Η εναλλακτική λύση είναι να μειωθεί η ονομαστική αξία του ελληνικού χρέους. Η απαιτούμενη μείωση είναι σημαντική. Το σβήσιμο του μισού δημόσιου χρέους, θα το άφηνε στο 80% του ΑΕΠ, ποσοστό υψηλότερο απ αυτό της Ισπανίας.

Η οποιαδήποτε συζήτηση για «κουρέματα» των ιδιωτών επενδυτών, πυροδοτεί φόβους για μετάδοση της κρίσης. Οι αγορές όμως ήδη θεωρούν πιθανή μια ελληνική χρεοκοπία. Οι οίκοι αξιολόγησης έχουν εδώ και πολύ καιρό χαρακτηρίσει τα ελληνικά ομόλογα ως σκουπίδια, και σήμερα κάνουν κάτι ανάλογο σε αυτά της Πορτογαλίας, και της Ιρλανδίας. Τα αυξανόμενα σπρέντς των Ισπανών και των Ιταλών, αποδεικνύουν πως η μεταδοτικότητα άρχισε ήδη, ακόμη και χωρίς μια επίσημη χρεοκοπία της Ελλάδας.

Η ΕΕ ελπίζει πως ο μηχανισμός έκτακτης στήριξης θα επιτρέψει στην Ελλάδα να αγοράσει η ίδια με έκπτωση το χρέος της στη δευτερογενή αγορά. Η εμπειρία όμως του παρελθόντος μας δείχνει πως αυτό δεν είναι πανάκεια. Ο λόγος είναι απλός. Όσο μειώνεται το χρέος, η τιμή του αυξάνεται στη δευτερογενή αγορά, μειώνοντας έτσι τα όποια οφέλη του δανειολήπτη. Η καλύτερη λύση θα ήταν να ανταλλαγούν τα παλιά ελληνικά ομόλογα με ευρωομόλογα, στηριζόμενα από την εμπιστοσύνη ολόκληρης της ευρωζώνης.»

Παρέθεσα αυτήν επιχειρηματολογία γιατί είναι ενός ανθρώπου που ξέρει καλύτερα πολλών άλλων. http://www.antinews.gr/2011/07/23/114407/

Απλώς μετέθεσαν το πρόβλημα για αργότερα!

Στο Συμβούλιο Κορυφής δόθηκε μια πολιτική λύση. Είτε επειδή δεν μπορούσαν, είτε δε ήθελαν, είτε φοβόταν να λύσουν το πρόβλημα, το …μετέθεσαν στις καλένδες!

«Το ελληνικό Δημόσιο ξαλαφρώνει μέχρι το 2020 από τα χρεολύσια που θα έπρεπε να πληρώσει κατά τις λήξεις των ομολόγων αξίας 135 δισ. ευρώ που έχουν στα χέρια τους οι ιδιώτες.

Από την άλλη ξαλαφρώνει και από τις εξοφλήσεις των δανείων του Μηχανισμού (Ε.Ε. και ΔΝΤ), καθώς και αυτά μεταφέρονται τουλάχιστον μετά από 15 χρόνια, δηλαδή μετά το 2026.

Το χρέος μεταφέρεται στο μέλλον και δεν επιλύεται το πρόβλημα.

Οσο δε για τα δυο νέα δάνεια συνολικού ύψους 219 δισ. ευρώ, που μπορεί να εξοφληθούν μέχρι και το 2050 (!), καθώς στο νέο δάνειο 109 δισ. ευρώ δεν εντάσσονται τα υπόλοιπα 45 δς ευρώ του αρχικού δανείου, όπως τόνισε ο υπουργός Οικονομικών, παρά τις αντίθετες δηλώσεις της Ε.Ε. ότι στο νέο δάνειο των 109 δισ. συμπεριλαμβάνονται και τα υπόλοιπα 45 δισ. ευρώ του πρώτου δανείου. Ουσιαστικά μέχρι το 2050 θα έχουμε τον οικονομικό έλεγχο από Ε Ε. και ΔΝΤ.» (http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=295725)

Αυτό, λοιπόν, είναι το επίτευγμα για το οποίο χειροκροτούσαν τον κ. Παπανδρέου!

Και τώρα τι γίνεται;

Το έχουμε γράψει πολλές φορές. Η Ελλάδα είχε πρόβλημα χρέους και το 2009. Παρά τους «τιτανικούς» και τις «εντατικές», παρά την κυβερνητική ανικανότητα και την πρωτοφανή ολιγωρία, οι αγορές μέχρι και τις αρχές του 2010 συνέχιζαν να μας δανείζουν, περιμένοντας κάποια μέτρα από την Κυβέρνηση. Όταν κατάλαβαν με ποιους είχαν να κάνουν, μας έδωσαν και καταλάβαμε.

Ένα χρόνο τώρα, παρά το …σωτήριο μνημόνιο, όλα τα οικονομικά μεγέθη της χώρας επιδεινώνονται και η διεθνής μας θέση εξασθενεί δραματικά.

Άρα, η πολιτική που ακολουθείται είναι λάθος. Και όταν μια κυβέρνηση επιμένει σ’ ένα λάθος είναι επικίνδυνη.

Γιατί με την κυβέρνηση Παπανδρέου το έργο έχει ως εξής:

Σε λίγο θ’ αρχίσουν οι εκβιασμοί για την έκτη δόση.

Μετά θα έρθει το νέο Μνημόνιο.

Επειδή οι στόχοι δεν θα επιτευχθούν, θα χρειαστούν νέα μέτρα

Και πάει λέγοντας για την έβδομη δόση…

Πολύ φοβούμαι ότι μας θέλουν χρεωμένους.

Και μια χρεωμένη Ελλάδα, είναι μια ευάλωτη και αδύναμη Ελλάδα..

Επομένως, η χώρα έχει ανάγκη από μια άλλη πολιτική, με έμφαση στην ανάπτυξη. Και αυτήν την πολιτική δεν μπορεί, ή δεν θέλει να την εφαρμόσει ο κ. Παπανδρέου.



Υπάρχουν πολλοί που ισχυρίζονται ότι το Σύνταγμα είναι επαρκές και αν κάτι φταίει είναι οι άνθρωποι. Ενισχύουν μάλιστα το επιχείρημα τους λέγοντας ότι και οι θεϊκοί νόμοι είναι τέλειοι και όμως δεν εφαρμόζονται. Επειδή το δεύτερο επιχείρημα φαίνεται να είναι πιο δυνατό θα πρέπει να τονιστεί ότι η τιμωρία για παράβαση των θεϊκών νόμων ανάγεται σε μία μεταφυσική διάσταση την οποία δεν γνωρίζουμε και δεν μπορούμε να πιστοποιήσουμε τις συνέπειες της παράβασης των νόμων αυτών.

Παραμένουμε μόνο με την αίσθηση ότι τώρα και οι νόμοι αυτοί παραβιάζονται ατιμωρητί, πράγμα που δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί στην τελική του φάση. Άρα το επιχείρημα ότι και οι θεϊκοί νόμοι παραβιάζονται είναι αβάσιμο και ψευδεπίγραφο.

Ερχόμενοι στο Σύνταγμα, που αφορά το επιστητό και ως εκ τούτου είναι εξ ορισμού ευκολότερο να διερευνηθεί, έχω να πω τα ακόλουθα. Εάν το Σύνταγμα ήταν επαρκές οι θεσμοί που ενέχει δεν θα είχαν επιτρέψει στις εκάστοτε κυβερνήσεις να έχουν οδηγήσει τη χώρα σε κατάσταση εθνικής υποτέλειας και ξένης κατοχής διότι η εφαρμογή του Συντάγματος έπρεπε να ήταν άμεσα απαιτητή καθόσον δεν ανάγεται στο μεταφυσικό αλλά στο αισθητό, εδώ και τώρα.

Εάν για αυτό έφταιγαν οι απλοί Έλληνες πολίτες λόγω DNA τότε, θα είχαν την ίδια συμπεριφορά και στις άλλες χώρες όπου πολλοί διαβιώνουν, ενώ η εμπειρία δείχνει ότι η εκεί πολιτειακή συμπεριφορά τους είναι άψογη.

Από ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους το 1832 μέχρι σήμερα τα Συντάγματα εξυπηρετούσαν τα συμφέροντας της εξουσίας και για αυτό το κράτος ανέκαθεν ήταν μισητό από τον λαό, που διαισθάνεται το ρόλο της εξουσίας, που πάντα παραμένει σκοτεινός, αν και προσπαθούν να τον πείσουν ότι η εξουσία εκπηγάζει από αυτόν και να του φορτώσουν τις ευθύνες για τις επιλογές του.

Αυτή τη δυσπιστία του λαού προς την εξουσία, που εκφράζεται με τη συσπείρωση του σε μικρές κομματικές ή και διακομματικές ομάδες εξυπηρέτησης των αναγκών του, στις οποίες βέβαια δεν λείπει το ατομικό συμφέρον έναντι του συλλογικού ούτε και η συνδιαλλαγή, προσπαθούν να μας πείσουν ότι αποτελεί δείγμα του κακού χαρακτήρα μας και όχι αποτέλεσμα μίας ληστρικής εξουσίας στα περιθώρια και τα σοκάκια της οποίας ο μέσος πολίτης προσπαθεί να επιβιώσει. Η ανεπάρκεια του Συντάγματος φαίνεται στους κάτωθι κύριους τομείς και αν κανείς διαθέτει περισσότερο χώρο για να εκφραστεί μπορεί να απαριθμήσει και άλλους.
  1. Δεν εξασφαλίζει την ανεξαρτησία των τριών εξουσιών Εκτελεστικής, Νομοθετικής και Δικαστικής. Σήμερα οι νομοθέτες βουλευτές εκλέγονται με τη σημαία της εκτελεστικής εξουσίας και εξαρτώνται άμεσα από αυτή. Όσον αφορά τη δικαστική εξουσία η εξάρτηση της από την εκτελεστική εξουσία είναι σκανδαλωδώς άμεση.
  2. Δίνει τη δυνατότητα ισόβιας παραμονής των ίδιων προσώπων στην εξουσία πράγμα που δημιουργεί κατεστημένα που χειρίζονται τους μηχανισμούς εξουσίας του κράτους προς ίδιον όφελος δημιουργώντας την αποκαλούμενη οικογενειοκρατία και κομματοκρατία.
  3. Με τη χρηματοδότηση των κομμάτων που βρίσκονται εντός της βουλής και κατά κάποιο τρόπο εκφράζουν επιβεβλημένες νοοτροπίες τις οποίες και συντηρεί, δεν δίνει τη δυνατότητα ανάδειξης νέων πολιτικών δυνάμεων που αυτή τη στιγμή έχει τόσο μεγάλη ανάγκη ο τόπος μας. Έχουμε φθάσει στο σημείο που η πλειοψηφία του λαού όχι μόνο δεν αποδέχεται το πολιτικό σύστημα αλλά το χλευάζει και το εξευτελίζει δημόσια και εντούτοις δεν μπορούν να ακουστούν οι νέες ιδέες λόγω μονοπώλησης των ΜΜΕ που εξουσιάζουν ακόμη και τους κυβερνώντες.
  4. Το υπάρχον Σύνταγμα δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ιθαγενών Ελλήνων έναντι παρανόμων, έστω και άοπλων, εισβολέων και δεν μεριμνά για την επιβίωση του Έθνους Κράτους.
  5. Ο τοποτηρητής του Συντάγματος, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, δεν αναδεικνύεται με άμεση εκλογή από το λαό αλλά προέρχεται συνήθως από ένα των κυβερνώντων κομμάτων μέσω του οποίου αναδείχθηκε σαν προσωπικότητα και εκ φύσεως είναι φορέας των ιδεολογημάτων του κόμματος αυτού και γενικότερα της ισχύουσας πολιτικής νοοτροπίας πράγμα που τον στερεί του να είναι οραματιστής για το καλύτερο, όταν αυτό αντιμάχεται το σύστημα και δεν έχει εξουσία να καθοδηγήσει τις εξελίξεις.
Αλλοίμονο στο έθνος μας εάν γίνουν εκλογές με το υπάρχον Σύνταγμα ή το χειρότερο εάν γίνει τάχα Δημοψήφισμα, που θα σκαρφιστεί η παρούσα κυβέρνηση, τη στιγμή όπου αποδεδειγμένα το 60% – 70% των πολιτών δεν αποδέχεται το πολιτικό σύστημα και απέχει των εκλογών ή αναγκάζεται να ψηφίσει λευκό. Τότε η άρχουσα μειοψηφία θα θριαμβολογήσει και θα πάρει δυσμενείς αποφάσεις που θα μας δεσμεύσουν για αρκετές γενεές.

Έλληνες είναι ανάγκη να υπερασπιστούμε την πατρίδα μας !

Ηλίας Σταμπολιάδης
Καθηγητής
Πολυτεχνείο Κρήτης
Τελικά, μήπως ο Παπουτσής μπέρδεψε την Σεμίνα με το Σάμινα;

Αγαπητέ Χρήστο,

αναρωτιέμαι γιατί αποφάσισες να ταλαιπωρήσεις τόσο κόσμο καλοκαιριάτικα, αντί να σηκώσεις ένα τηλέφωνο και να μου απαντήσεις σε όσα σε ρώτησα ή να μου ζητήσεις -έστω- το λόγο... Παλαιότερα το έκανες και μάλιστα με άμεσο και ευγενικό τρόπο... Τόσες δεκαετίες φερόσουν έτσι, γιατί ξαφνικά άλλαξες;

Την προηγούμενη επιστολή την έστειλα σε σένα κι από σένα περίμενα μια απάντηση. Αντί γι' αυτό μου τηλεφώνησε χθες ο αστυνομικός υποδιευθυντής κ. Κ. Παπαθανασάκης της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, να με καλέσει για ένορκη μαρτυρική κατάθεση, σχετικά με την υπόθεση της δολοφονίας Γκιόλια. Λίγη ώρα μετά το τηλεφώνημά του, δύο άντρες με μαύρα, ντάλα μεσημέρι στις 2.30, ήλθαν σπίτι μου για τα περαιτέρω.

Και επανέρχομαι.

Γιατί τους ταλαιπωρείς όλους αυτούς τους ανθρώπους και δε βγαίνεις να πεις κάτι εσύ; Εσύ είσαι ο υπουργός, εσύ κάνεις τις έρευνες, εσύ οφείλεις να ξέρεις, εσύ πρέπει να κινήσεις γη και ουρανό, να βρεις την άκρη. εσένα περιμένουμε να μας πεις. Γι αυτό είσαι εκεί.

Χρήστο, εδώ και καιρό, είσαι ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη (πολλοί σε αποκαλούν και Υπουργό ΠΡΟ ΠΟ, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας) και τα μόνα για τα οποία σε συζητάει ο κόσμος, είναι αυτά για τα οποία δεν θα ευχόταν κανείς να τον συζητάνε (Η υπόθεση ''Σάμινα'', τα αιματηρά επεισόδια στο Σύνταγμα, οι ανεκδιήγητες δηλώσεις μετά και και...)

Αυτές οι πόζες με τα σηκωμένα μανίκια στη φωτογραφία, που σημειολογικά παραπέμπουν σε δουλευτή πολιτικό, σε συνδυασμό με το χρόνιο, όλο σημασία, ανθυπομειδίαμα, πες στον ίματζ μέικερ σου, όχι μόνο δεν πείθουν κανένα, αλλά βγάζουν και γέλιο.

Λοιπόν, εγώ θα πάω στην Αντιτρομοκρατική και στον κ. Παπαθανασάκη, (αφού έτσι το κανόνισες, αλλά μην φανταστείς ότι με φοβερίζεις με κάτι τέτοιο), για να του πω όμως, αυτά που θα του έλεγε ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας.

Οφείλεις να ξέρεις Υπουργέ Χρήστο, την αλήθεια για την υπόθεση Γκιόλια,

γιατί αν δεν ξέρεις μετά από ένα χρόνο, κάτι δεν πάει καλά με σένα.


Δεν είναι δα και τόσο παλιά τα γεγονότα για να προβάλλετε την λήθη ως δικαιολογία. Θυμηθείτε : Ζούσαμε σε μία χώρα που ΟΛΟΙ μας ξέραμε ότι ήταν υπερχρεωμένη. Εκείνος όμως επέμενε πως λεφτά υπάρχουν. Τα σαπρόφυτα της ενημέρωσης τον αποθέωναν.

Εσείς τους πιστέψατε και τον κάνατε πρωθυπουργό
.

Μετά, άρχισε να μιλάει για περιορισμένη εθνική κυριαρχία, για Τιτανικό, για διεφθαρμένη χώρα, για κοπρίτες.

Οι ασπάλακες της ενημέρωσης λούφαξαν και εσείς εφησυχάσατε.

Ζήτησε από τον «ανώτατο άρχοντα» σύναξη των πολιτικών αρχηγών για να τους ρωτήσει αν συμφωνούν να καταπολεμηθεί η διαφθορά. Μαζεύτηκαν όλοι και είπαν ΝΑΙ. Οι «έντιμοι» δημοσιογράφοι επαίνεσαν την πρωτοβουλία. Οι πράσινες κότες κακάριζαν : επιτέλους θα γίνει κάθαρση και από τη χαρά τίναζαν τα πράσινα φτερά τους.

Εσείς τους πιστέψατε.

Τα λεφτά που υπήρχαν δεν ήξερε που να τα βρει και για να μην ψάχνει αλλά και για να μην χρεωκοπήσουμε, το μνημόνιο θα ήταν η σωτηρία μας, ώστε το 2012 να «βγαίναμε στις αγορές». Το υπέγραψε. Τα γλοιώδη ερπετά της ενημέρωσης πανηγύριζαν. Οι πράσινες πουλάδες χειροκροτούσαν.

Εσείς τους πιστέψατε.

Στο όνομα του μνημονίου, άρχισε να ρημάζει μισθούς, συντάξεις, εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα, επειδή όπως είπε ο γελωτοποιός του, τάχα τα φάγαμε μαζί. Οι μισθωμένοι κονδυλοφόροι έγραφαν ότι τα μέτρα ήταν σκληρά, αλλά αναγκαία για να μην χρεωκοπήσουμε. Μερικές πράσινες κότες βγήκαν στα τηλεπαράθυρα, γκρίνιαξαν και αμέσως μετά πήγαν στην βουλή να ψηφίσουν ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ.

Εσείς προβληματισμένοι παρακολουθούσατε.

Ζήτησε ξανά από τον «ανώτατο άρχοντα», σύναξη των πολιτικών αρχηγών για να τους αποσπάσει συναίνεση σε όσα είχε ήδη υπογράψει και σε όσα είχε ήδη συμφωνήσει, για να μην χρεωκοπήσουμε. Οι ξεπουλημένες συνειδήσεις των αποσπασμένων στην υπηρεσία του μνημονίου, υπαλλήλων της Υποκράτους, αλαλάζοντας ζητούσαν ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ για να μην χρεωκοπήσουμε.

Εσείς τους πιστέψατε.

Δεν έλαβε την πολυπόθητη συναίνεση και υπέβαλλε τηλεφωνικώς παραίτησή στον πολιτικό αντίπαλό του, την οποία και ανεκάλεσε επίσης από το τηλέφωνο μέσα σε λίγη ώρα, γιατί όπως είπε δεν τον άφηναν «οι δικοί του». Οι υπάλληλοί του στα κανάλια και στις εφημερίδες, προς στιγμή τα χρειάστηκαν.

Εσείς τους πιστέψατε.

Το μεσοπρόθεσμο ήταν το επόμενο στάδιο, του σχεδίου. Έπρεπε να ψηφιστεί για να μην χρεωκοπήσουμε. Το ίδιο σενάριο, όπως με το μνημόνιο, παίχτηκε για μία φορά ακόμα. Διάφορες πράσινες κότες βρυχήθηκαν για λίγο στα κανάλια για να σώσουν τα πούπουλά τους. Τότε ο ιός της Μαργαρίτας σχημάτισε την τρίτη σε διάστημα 18 μηνών, κυβέρνηση «τιτάνων». Έτσι όλες οι πουλάδες μπήκαν τρέχοντας και κακαρίζοντας στο πράσινο κοτέτσι για να ψηφίσουν ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ. Για να σας εκδικηθούν δε, επειδή κάποιοι από εσάς τους μουντζώνατε και τους πετάγατε γιαούρτια, αμέσως μετά την υπερψήφιση του μεσοπροθέσμου χειροκροτούσαν και αλληλοσυγχαίρονταν επειδή μείωσαν ακόμη περισσότερο μισθούς και συντάξεις, επειδή δημιούργησαν ακόμη περισσοτέρους ανέργους, επειδή θα πουλήσουν την δημόσια περιουσία. Τα πράσινα λιβανιστήρια στα ΜΜΕ ανέκραξαν ΩΣΑΝΝΑ.

Εσείς από τις πλατείες τους μουντζώνατε.

Με αυτά και με εκείνα φθάσαμε πριν λίγες ημέρες, στην τρίτη πράξη της καλοστημένης απάτης. Ο ιός της Μαργαρίτας είπε ότι «έγιναν λάθη τους τελευταίους 20 μήνες», αλλά δεν πρέπει να ασχολούμεθα με το παρελθόν, «πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και να εξασφαλίσουμε το μέλλον των παιδιών μας.» Επειδή λοιπόν δεν μπορούμε να ξεπληρώσουμε τα χρέη μας, χρεωκοπήσαμε. Αλλά για να μην χρεωκοπήσουμε !!! χρειαζόμαστε ένα σχέδιο Marshall, ένα νέο δάνειο, νέο μνημόνιο και νέα μέτρα. Και μας τα έδωσαν οι τροϊκανοί, ΟΛΑ. Γύρισαν οι δύο πρωθυπουργοί από τις Βρυξέλλες νικητές και μνημονιούχοι. Και πανηγύριζαν. Πανηγύριζαν και τα σαπρόφυτα της ενημέρωσης, αφού από το πτώμα του δημοσίου περιμένουν να τραφούν. Μας έδωσαν, είπε ο εκτελών χρέη πρωθυπουργού υπάλληλος της τρόϊκα, παράταση για την αποπληρωμή των χρεών. Και χαιρόταν αυτός και οι εκτελούντες χρέη δημοσιογράφου, υπάλληλοι της Υποκράτους, αποσπασμένοι στην υπηρεσία των μνημονίων.

Ένας, μα ούτε ένας δεν τόλμησε να πει ότι με την «επιμήκυνση» θα πληρώσουμε τα διπλά σχεδόν λεφτά.

Ένας, μα ούτε ένας δεν είπε ότι παρά το γεγονός ότι οι τροϊκανοί «κούρεψαν» το χρέος μας, παρά τις δραματικές μειώσεις μισθών και συντάξεων, σήμερα χρωστάμε πολύ περισσότερα από όσα χρωστάγαμε πριν μπούμε στο πρώτο μνημόνιο.

Ένας, μα ούτε ένας δεν έχει αξιοπρέπεια να πει στον ιό της Μαργαρίτας και στο λοιπό προσωπικό της τρόϊκα, να μην χαμογελάνε να μην πανηγυρίζουν και να μην αλληλοσυγχαίρονται.

Και χρεωκοπήσανε
Και νέο δάνειο πήρανε
Και υποθήκη έβαλλαν την Ελλάδα
Και ξεπουλάνε την δημόσια περιουσία
Και κανείς κλέφτης δεν πήγε στην δικαιοσύνη
Και τους πολίτες καταλήστεψαν με φόρους κάθε είδους
Και δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν ξαναχρεωκοπήσουμε
Και κοιτάζοντας μπροστά, δεν μπορούμε όχι μόνο να εξασφαλίσουμε το μέλλον των παιδιών μας, αλλά ούτε κάν να τα κοιτάξουμε στα μάτια.


Σοκάρει ο αριθμός των ανθρώπων που ζητούν δωρεάν φροντίδα

Οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας έπιασαν πάτο. Μέχρι η κυβέρνηση να δικαιολογήσει την επιλεκτική χρεοκοπία του ελληνικού κράτους, έχουν ήδη χρεοκοπήσει ζωηές και αξιοπρέπειες. Τα πολυϊατρεία δύο ανθρωπιστικών οργανώσεων, των «Γιατρών του Κόσμου» και της «Praksis», μέχρι σήμερα προσέφεραν δωρεάν φάρμακα και πρωτοβάθμια περίθαλψη κυρίως σε κατατρεγμένους μετανάστες που δεν είχαν πρόσβαση στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Τον τελευταίο χρόνο όμως, τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Την πόρτα τους χτυπούν καθημερινά συνταξιούχοι, που δεν έχουν να αγοράσουν τα φάρμακά τους, μεσήλικες που λόγω της ανεργίας έχουν χάσει τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα, γονείς που δεν έχουν να προσφέρουν στα παιδιά τους τη στοιχειώδη ιατρική φροντίδα, όπως είναι ο εμβολιασμός.

Ο πρόεδρος των «Γιατρών του Κόσμου», Νικήτας Κρανάκης, δήλωσε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» ότι μέχρι πρότινος το ποσοστό των Ελλήνων που ζητούσαν βοήθεια ήταν 3-4% ενώ τώρα έχει φθάσει στο 30%! Αρκετοί είναι συνταξιούχοι, από 55 έως 60 ετών και άνω, οι οποίοι για διάφορους λόγους δεν έχουν ασφάλιση.

Υπάρχουν ακόμη άνεργοι που ζητούν τρόφιμα. Ο Ν.Κρανάκης θυμάται την περίπτωση μιας ηλικιωμένης, στην οποία οι γιρατοί συνέστησαν να παίρνει τα φάρμακά της μετά το φαγητό. Εκείνη τους είπε: «μην θεωρείτε δεδομένο ότι έχω πάντα να φάω».

Παρόμοια περιστατικά θυμάται και ο Τ. Αντύπας, επικεφαλής της «Praksis». Πέρυσι το ιατρείο της Αθήνας είχε προσφέρει βοήθεια σε 580 Έλληνες, ενώ φέτος ο αριθμός έχει φθάσει τους 1500. Στο ιατρείο της Θεσσαλονίκης πέρυσι είχαν καταφύγει 160 ασθενείς, ενώ φέτος έχουν πάει 800!

  • Άρθρο του Ηλία Μαρκόπουλου
Το Εθνικό Εγκλημα που ξεκίνησε ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας με συνεργάτες τον Υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου και τον πρόεδρο του ΔΝΤ κ. Ντομινίκ Στρος-Καν,τον Νοέμβριο του 2009, ολοκληρώθηκε προχτές, με απόλυτη (κατ’ αυτούς) επιτυχία. Η χώρα παραδόθηκε εν τέλει, με την υπογραφή δοσίλογων, σε διεθνή οικονομικό έλεγχο. Το χρονικό διάστημα δεν έχει καθορισθεί ακόμη. Σίγουρα είναι μεγάλο. Ίσως ξεπεράσει και τα 30 έτη μετά τη λήψη του τελευταίου δανείου.

Η χρεοκοπία, όποιο πρόθεμα και αν την συνοδεύει, «επιλεκτική», «ελεγχόμενη», «περιορισμένη», «προσωρινή στάση πληρωμών», «επιλεκτικής απόρριψης» ή όποιο άλλο, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο.

Η απόφαση των Βρυξελλών μόνο την Ελλάδα δεν εξυπηρετεί. Εξυπηρετεί όμως τους διεθνείς τοκογλύφους, τους Αμερικανούς, Γερμανούς και Γάλλους τραπεζίτες και την παγκόσμια οικονομική διεθνή. Το σχέδιο σωτηρίας αφορούσε μόνο αυτούς και όχι την Ελλάδα, η οποία θα πληρώνει τα προσεχή 50 έτη τοκοχρεολύσια, εξυπηρετώντας ένα μη διαχειρίσιμο εξωτερικό χρέος και δεν θα μπορεί να βγει στις αγορές τουλάχιστον για 15 χρόνια. Οι θυσίες και οι πιέσεις στους πολίτες θα συνεχιστούν στο διηνεκές και εδώ δεν υπάρχει πάτος… Το πάτο τον βρήκε και τον έβαλε ο κύριος Βενιζέλος, αλλά δεν μας είπε σε ποιο βαρέλι.

Η χώρα μέσα στη προσεχή εβδομάδα θα κηρύξει προσωρινή στάση πληρωμών. Η επιλεκτική χρεοκοπία αναμένεται να κηρυχθεί από τους οίκους αξιολόγησης μετά τις πρώτες ανταλλαγές ομολόγων και ελπίζεται από τις Βρυξέλλες ότι η διάρκειά της θα είναι μικρή (ορισμένες ημέρες). Το νέο μνημόνιο προβλέπει εμπράγματες ασφάλειες, ταπεινωτικές για τη χώρα, καθώς και ταχύτερες αποκρατικοποιήσεις που θα οδηγήσουν στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Ο κ. Παπανδρέου ανάμεσα στις απίστευτες και γελοίες «εθνοσωτήριες κορώνες» που ξεστόμισε, δεν μας είπε ποιες ακριβώς είναι οι εμπράγματες εγγυήσεις, οι οποίες ούτε αναφέρθηκαν, ούτε περιγράφονται. Δεν μας είπε ακόμη, ότι η επιμήκυνση αποπληρωμής των δανείων, έστω και με ελάχιστα μικρότερο επιτόκιο, ποιους τελικά εξυπηρετεί. Τον Ελληνικό Λαό πάντως, σίγουρα όχι. Τα περί ανάπτυξης είναι αστειότητες και μόνο στη σφαίρα της φαντασίας του υπάρχουν. Την οικονομία την περιμένει βαθιά ύφεση και στασιμοπληθωρισμός. Τους πολίτες ακρίβεια, ανεργία και φτώχεια.

Η φορομπηχτική πολιτική θα συνεχιστεί με ιδιαίτερη ένταση και είναι βέβαιο ότι έρχονται μέρες πολύ, μα πάρα πολύ δύσκολες. Στις 21 Ιουλίου 2011 η χώρα και λαός παραδόθηκαν στο έλεος των δανειστών και των αγορών άνευ όρων. Το εξωτερικό χρέος της χώρας θα εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη, περίπου 580 δισεκατομμύρια με τους τόκους και τα τοκοχρεωλύσια και η εξάρτηση της χώρας θα θέσει σε σοβαρό κίνδυνο τα εθνικά θέματα, μιας και οι ένοπλες δυνάμεις είναι αίωρες κυριολεκτικά, χωρίς στήριξη οικονομική και χωρίς υλικουποδομή, κατάσταση που ίσως οδηγήσει σε οδυνηρές περιπέτειες. Πολλά ακούγονται για εξειδικευμένο θερμό επεισόδιο μέσα στο καλοκαίρι. Μακάρι να μην ευοδοθεί κάτι τέτοιο, γιατί θα είναι ολοκληρωτική καταστροφή.

Συμπερασματικά, ο κ. Παπανδρέου, στις 21 Ιουλίου 2011, ξεπούλησε Ελλάδα και Έλληνες, με την συναίνεση του σάπιου και διεφθαρμένου πολιτικού κατεστημένου που απαρτίζουν όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά κόμματα. Δυστυχώς...

Αλήθεια όμως, πώς φτάσαμε ώς εδώ; Πως και γιατί ο κύριος Παπανδρέου και οι συν αυτώ ινστρούχτορες έφτασαν σε τέτοιο ενδωτικό βαθμό και υπέγραψαν την καταδίκη της χώρας μας στο σκοτάδι της οικονομικής σκλαβιάς και στα νύχια των τοκογλύφων;

Πολλοί είπαν οτι ο κύριος Παπανδρέου δημιούργησε όλη αυτή τη κατάσταση απο απειρία και επειδή είναι ήπιων τόνων. Είναι όμως δυνατόν αυτό απο μόνο του να γίνει πιστευτό; Ασφαλώς και όχι! Ο κύριος Παπανδρέου, εξαπάτησε ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ το λαό προεκλογικά, υποσχόμενος οτι «λεφτά υπάρχουν». Εις εκ των υπουργών του, ο κύριος Λοβέρδος συγκεκριμένα, ομολόγησε πριν λίγες μέρες στην εκπομπή «Κοινωνία ώρα Mega», οτι «ήταν δημαγωγικό, λέγοντας ότι λεφτά υπάρχουν ενώ γνωρίζαμε ότι δεν υπήρχαν». Δημαγωγία λοιπόν, επισήμως ομολογούμενη, απο τον κύριο Λοβέρδο για τον ίδιο τον αρχηγό του κόμματός του. Ασφαλώς λοιπόν και γνώριζε ο κύριος Παπανδρέου για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Οπως και όλα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, προεκλογικά και μετεκλογικά. Το πάν ήταν η επάνοδος του κόμματος στην εξουσία με κάθε τρόπο και με κάθε κόστος. Ο ελληνικός λαός λίγο ένοιαζε τον κύριο Παπανδρέου και τους υπολοίπους. Η εξουσία να κατακτηθεί και όλα τα υπόλοιπα θα βρεθούν στη πορεία. Αλλά εδώ πρέπει να δούμε το γιατί ο κύριος Παπανδρέου είχε τόση πρεμούρα για την εξουσία τη στιγμή που γνώριζε οτι η χώρα βρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης. Εκτελούσε εντολές απο ντόπια και ξένα προς το έθνος συμφέροντα; Το πιο πιθανό. Αλλά υπάρχει και ένα στοιχείο αρκετά σοβαρό, που πολλοί δεν το λαμβάνουν υπ’ όψη. Το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΧΡΕΟΣ τού ίδιου του ΠΑΣΟΚ ώς κόμματος! Το κόμμα πρίν 1 χρόνο περίπου, βάσει εγγράφου που φέρει την υπογραφή του Υπουργού Ιωάννη Ραγκούση, κοινοποιημένο στους κ.κ. βουλευτές Ροντούλη, Πολαίδη, Βελόπουλο, Μαρκάκη και Κολοκοτρώνη, χρωστούσε 96.800.000 ευρώ στην ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ, 10.000.000 ευρώ στη MARFIN EGNATIA BANK και στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ 5.000.000 ευρώ με συμβάσεις που λήγουν το 2013 και 2015 αντίστοιχα. Συνολικό χρέος 111.800.000 ευρώ! Ποσό μυθώδες, ακόμη και για ένα κόμμα εξουσίας! Πώς θα μπορούσε αυτό το χρέος να πληρωθεί; Και – το κυριώτερο – ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕΙ για να εκταμιευθούν αυτά τα χρήματα; Αντιλαμβάνεσθε λοιπόν, οτι ο κύριος Παπανδρέου, εαν έχανε τις εκλογές του 2009 και με το φόβο οτι βάσει των οικονομικών προβλέψεων οτι τα επόμενα 3 με 4 χρόνια θα υπάρξει οικονομική ύφεση λόγω των χρεών της Ελλάδας, θα έμπαινε τόσο ο ίδιος, όσο και το κόμμα του, σε μεγάλες περιπέτειες. Αλλωστε, είναι γνωστό τοις πάσιν, οτι εάν κάποιος αρχηγός κράτους είναι δέσμιος σε τραπεζίτες, παύει να είναι αρχηγός και εκτελεί εντολές των τραπεζιτών. Επρεπε λοιπόν να πάρει με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο την εξουσία για να γλυτώσει τόσο ο ίδιος, όσο και το κόμμα του, μια πιθανή χρεοκοπία. Και όχι μόνον αυτό, αλλά και για να εξυπηρετήσει, εκβιαστικά, τα κελεύσματα των δανειστών και των άλλων εξουσιαστών του. Γι αυτό ο κύριος Παπανδρέου, με την πρώτη κιόλας μέρα που κάθησε στην πρωθυπουργική καρέκλα, αναζήτησε τρόπους διεξόδου της χώρας απο τον κίνδυνο που πλησίαζε με μεγάλη ταχύτητα, χωρίς κάν να απευθυνθεί στους ευρωπαίους εταίρους του παρά άνοιξε διάλογο με το ΔΝΤ, ενώ δεν είχε κανένα τέτοιο δικαίωμα, σχεδόν με το «καλημέρα», αποδεδειγμένα και δια στόματος Στρος-Κάν, βάσει των δηλώσεων του τελευταίου στο κανάλι CANAL+. Χώρια του γεγονότος οτι διέσυρε τη χώρα συνεχώς με δηλώσεις δικές του και των συνεργατών του υπουργών, δηλώσεις του στύλ «Κυβερνούμε μια χώρα απατεώνων»...

Οι ευρωπαίοι ηγέτες πιάστηκαν εξ απίνης, αιφνιδιάστηκαν με την κίνηση Παπανδρέου, ενώ προηγουμένως ο ίδιος τους διαβεβαίωνε τα περι του αντιθέτου. Ασφαλώς και το ΔΝΤ δεν έχασε καθόλου την ευκαιρία. Τα υπόλοιπα νομίζω, είναι απλώς ιστορία.

Τι θα έπρεπε να είχε κάνει ο κύριος Παπανδρέου και δεν έκανε, για να μην θεωρηθεί ως υπαίτιος της παρούσης κατάστασης αφ’ ενός και αφ’ εταίρου για να μην κινδυνεύει να κατηγορηθεί με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας; Το πλέον απλούστατο. Με βάση το Διεθνές Δίκαιο, τα κράτη από νομική άποψη δεν χρεοκοπούν όπως οι ιδιωτικές εταιρείες. Η περιουσία τους δεν ρευστοποιείται ώστε να αποδοθεί στους δανειστές τους, ούτε εξαφανίζονται επειδή δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους. Όταν αντιμετωπίζουν κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κηρύσσουν, με μονομερή κυριαρχική τους πράξη, στάση πληρωμών. Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να κάνει ο κύριος Παπανδρέου. Στάση πληρωμών προς τους πιστωτές και επανεξέταση του χρέους, με την απόλυτη συνεργασία των ευρωπαίων εταίρων μας και τη δημιουργία Ειδικής Μικτής Επιτροπής (Ελλήνων και ευρωπαίων) που θα είχε ως στόχο τόσο την εξέταση του απεχθούς χρέους και την τιμωρία των ενόχων και όλων όσων ενεπλάκησαν σε αυτό, όσο και την εξεύρεση πόρων και πάνω απ όλα, της οριστικής λύσης του προβλήματος με ειδικά μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης και ανάπτυξης. Ομως, τι να περιμένει κανείς απο έναν πρωθυπουργό, ο οποίος βαρύνεται απο σοβαρές υποψίες (που ποτέ δεν διαψεύστηκαν, επίσημα τουλάχιστον) οτι συμμετέχει κι αυτός σ΄αυτό το επαίσχυντο παιχνίδι, λόγω της ύπαρξης εταιριών με σκοτεινά συμφέροντα, ιδιοκτησίας των αδελφών του Νίκου και Αντρίκου και της ίδιας της μητέρας του Μάργκαρετ;

Οι ευρωπαίοι εταίροι μας δεν θα είχαν καμμία απολύτως αντίρρηση, παρά το γεγονός οτι θα επιβαρυνόταν πολύ παραπάνω η τσέπη τους. Και δεν θα είχαν αντίρρηση (σοβαρή τουλάχιστον), διότι το πρόβλημα θα περιοριζόταν ΚΑΘΑΡΑ ΣΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ και δεν θα επεκτεινόταν παραπέρα. Τουτέστιν, θα έμπαινε άμεσος φραγμός στην όποια παρεμβαση του αμερικανικού παράγοντα και του καταρρέοντος δολλαρίου στα του οίκου της Ευρώπης και του ευρώ. Αντί γι αυτό, ο κύριος Παπανδρέου, άνοιξε την κερκόπορτα για το ΔΝΤ στην Ελλάδα και κατ’ επέκταση σε όλη την «προβληματική» Ευρώπη, δημιουργώντας ένα ντόμινο, που είχε ως πρώτα πιόνια την Ιρλανδία, τη Πορτογαλία και την Ισπανία και ίσως αργότερα την Ιταλία και πιθανότατα το Βέλγιο.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός οτι όλοι, μα ΟΛΟΙ οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν θέλουν να βλέπουν ούτε ζωγραφιστό στα μάτια τους τον κύριο Παπανδρέου και τους συν αυτώ. Και αρκετοί απο αυτούς, έχουν εκφραστεί και δημοσίως εναντίον του με πολύ σκληρούς χαρακτηρισμούς. Αλλά απο την άλλη μεριά, η κατάσταση αυτή βόλεψε μια χαρά τη Γαλλία και – κυρίως – τη Γερμανία, μια Γερμανία που βλέπει πλέον την Ελλάδα ως προτεκτοράτο της. Το τερπνόν μετά του ωφελίμου δηλαδή. Η κατά πως λέει κι ο θυμόσοφος λαός μας, «Τώρα που βρήκαμε παπά, να θάψουμε πεντ’ έξη». Οπου παπάς ασφαλώς οι «ηλίθιοι και βλάκες» Ελληνες και οι πέντ’ έξη, ασφαλώς ο πλούτος της Ελλάδας...

Και όμως, παρ’ όλη τη δεινή θέση που έχει βρεθεί η χώρα μας απο τη διοίκηση αυτής της απίστευτης κουστωδίας των ανίκανων και των προδοτών, ακόμη και τώρα υπάρχει περιθώριο να ανατραπούν όλα αυτά. Αρκεί η επόμενη κυβέρνηση να κηρύξει στάση πληρωμών προς τους πιστωτές, εφαρμόζοντας τος κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και την επανεξέταση του χρέους. Με μια μόνο διαφορά. ΝΑ ΣΥΛΛΗΦΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΦΥΛΑΚΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΤΑΙΤΙΟΙ. Μόνον έτσι, τόσο οι εταίροι μας όσο και οι άλλοι πιστωτές μας, ιδιώτες και μή, θα είναι υποχρεωμένοι να σεβαστούν και να ασπασθούν τις θέσεις μας ως χώρας και να συμβάλλουν στην αποκατάσταση των όποιων παρανομιών. Οι τοκογλύφοι είναι τοκογλύφοι και οι τράπεζες είναι τράπεζες. Κανένα συναίσθημα ή αίσθηση δικαίου δεν τους διέπει. Παρά μόνον το κέρδος, άσχετα με τις πράξεις τους. Κι αυτός που καταφεύγει εκεί, γνωρίζει πάρα πολύ καλά τον τρόπο που δουλεύει το παιχνίδι και ποιοί είναι οι κανόνες του. Οταν όμως μπαίνουν στη μέση υποθέσεις, που διέπονται απο το Ποινικό Δίκαιο, είναι ΟΛΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΟΥΝ. Κι όσο αυτό δεν συμβαίνει, οι τοκογλύφοι και οι τράπεζες ή οι όποιοι άλλοι ιδιώτες, απλά θέλουν τα λεφτά τους και τα κέρδη απο τις επενδύσεις τους. Απλά και καθαρά.

Εμείς ως ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ, σε καμμία περίπτωση δεν επιθυμούμε τη καταστροφή του ευρώ ούτε την έξοδό μας απο την ευρωζώνη. Δεν συζητούμε κάτι τέτοιο. Το μόνο που επιθυμούμε είναι προφυλάξουμε τη χώρα μας απο όλον αυτόν τον καταστροφικό κυκεώνα, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη πατρίδα μας στη καταστροφή. Αν όμως, στη πορεία μας προς τη διάσωση της χώρας, βρούμε αντιμέτωπους Ευρώπη, Ευρωζώνη και ευρώ, τότε δε μένει άλλος δρόμος απο την αποχώρηση απο τη νομισματική ένωση. Αλλά επειδή, εκτός απο εμάς, κάτι τέτοιο κανείς άλλος δεν το επιθυμεί, σίγουρα θα βρεθεί η σωστή λύση άπο όλους τους ενδιαφερόμενους, εφ όσον αντιληφθούν οτι πλέον έχουν να κάνουν με σοβαρούς συνομιλητές, που ξέρουν τι θέλουν και πώς να το πάρουν και το κυριότερο, οτι θέλουν διακαώς να δημιουργήσουν ένα πραγματικό ΚΡΑΤΟΣ. Ενα κράτος με γερές βάσεις, μια πολιτεία ισχυρή, συμμαζεμένη, σύγχρονη και αδιάφθορη. Γιατί μέχρι σήμερα, κακά τα ψέμματα, οι ευρωπαίοι εταίροι μας, μόνο τέτοιους δεν μας θεωρούσαν. Εφ’ όσον έβλεπαν τα οικονομικά σκάνδαλα των δημοσίων λειτουργών να αποκαλύπτονται το ένα μετά το άλλο, την παραοικονομία να ανθεί, το κράτος στην ουσία του ανύπαρκτο, η δικαιοσύνη να μην κάνει τη δουλειά της σωστά και να μην εφαρμόζει νόμους, το μόνο που μας κρατούσε μέσα στην «παρέα» των ισχυρών ήταν η μελλοντική αυτή καθ’ αυτή συμμετοχή τους σ’ αυτό το τεράστιο φαγοπότι. Πράγμα που εν μέρει έγινε, απο πλευράς Γερμανίας τουλάχιστον, με τα σοβαρά σκάνδαλα της Σήμενς, τον πακτωλό δισεκατομμυρίων που καταχράστηκε και εξακολουθεί να καταχράται η Χόχτιφ, μη αποδίδοντας τον νόμιμο ΦΠΑ, το απίστευτο και άκρως αντεθνικό σκάνδαλο των υποβρυχίων, που την κατασκευή τους είχε αναλάβει η εταιρεία Φέροσταλ. Κανένα απο τα παραπάνω σκάνδαλα δεν διερευνήθηκε σωστά και δεν αποδόθηκαν μέχρι στιγμής ευθύνες επισήμως σε κανέναν πολιτικό προιστάμενο ή παράγοντα. Και τώρα φυσικά, η ίδια η Γερμανία, που στην ουσία της αναλαμβάνει πλέον τη διαχείρηση του εθνικού μας πλούτου και των οικονομικών, δεν πρόκειται να συναινέσει σε κανένα πόρισμα που να την ενοχοποιεί και θα κάνει το παν για να προστατεύσει τις δικές της εταιρείες και τα συμφέροντά τους εδώ στην Ελλάδα.

Συμπερασματικά, ο ίδιος ο κύριος Παπανδρέου και οι συν αυτώ, αλλά και το υπάρχον πολιτικό κατεστημένο στο σύνολό του, είναι υπέυθυνοι και υπόλογοι για την κατάσταση στην οποία έχει βρεθεί η χώρα. Ολοι έχουν συμμετάσχει, σε μεγάλο ή σε μικρό βαθμό, γι αυτό το απίστευτο και πέραν πάσης λογικής, κατάντημα της πατρίδας μας. Εφ΄όσον αυτή η πολιτική «ελίτ» συναλλάσσονταν χρόνια ολόκληρα με τους κάθε λογής σκοτεινούς οίκους ύποπτων συμφερόντων, είναι καθ’ όλα υπεύθυνη για τη πορεία της πατρίδας μας στον γκρεμό. Ομως, πλέον το απόστημα έσπασε και το ποτάμι δε γυρίζει πίσω. Ολοι οι Ελληνες έχουν πλέον αντιληφθεί το ρόλο τους και τη συμμετοχή τους και θα αποδώσει δικαιοσύνη, όταν έρθει η ώρα της κρίσης. Σε αντίθεση με τα πιστεύω όλων αυτών, η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΟΡΙΣΜΕΝΗ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΕΙ. Έρχεται η ώρα της ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

ΗΛΙΑΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ
Πρόεδρος της Ιδρυτικής Επιτροπής της ΝΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ