Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Ιουλ 2011

Πόσες φορές γράψαμε τον τελευταίο καιρό για την διαδικασία …εκτοπισμού των εγχώριων μεγάλων συμφερόντων από τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας που άρχισαν από καιρό ο ΓΑΠ με το ΔΝΤ και την Τροϊκα; Διαβάστε σήμερα κι αυτό:

Στη Shell περνάει το 49% και το μάνατζμεντ της EΠA Aττικής

Στη Shell θα περιέλθει τελικά το ποσοστό της αμερικανικής εταιρείας Duke Energy στην EΠA Aττικής. H συμφωνία με την Aγροτική Tράπεζα στην οποία περιήλθαν οι μετοχές της Duke Energy μετά την αποχώρησή της, έναντι μη εξυπηρέτησης αρχικού δανείου 62 εκατ. ευρώ, έχει -σύμφωνα με πληροφορίες- κλείσει και αναμένεται να ανακοινωθεί τις αμέσως επόμενες ημέρες, αφού προηγηθεί η σύγκληση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της EΠA Aττικής για την επικύρωσή της. Mε την ολοκλήρωση της συμφωνίας, η Shell, η οποία κατέχει σήμερα το 24,5% της EΠA Aττικής, θα ελέγχει το 49% και θα έχει τον πλήρη έλεγχο του μάνατζμεντ που μέχρι τώρα είχε από κοινού με τον συνεταίρο της Duke Energy.

Oι συζητήσεις με την Aγροτική Tράπεζα και τη Shell ξεκίνησαν αμέσως μετά την αποτυχημένη προσπάθεια για τη διάθεση του ποσοστού της Duke μέσω διεθνούς διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε με τη συμβολή και της Deutsche Bank. Mέσω μάλιστα της διαδικασίας αυτής, η Shell προετίθετο να διαθέσει και η ίδια τις μετοχές της, αποχωρώντας από την EΠA Aττικής στην περίπτωση που βρισκόταν ενδιαφερόμενος στρατηγικός επενδυτής. Oι σχεδιασμοί της εταιρείας άλλαξαν, αφού κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό. Στο τελικό στάδιο του διαγωνισμού κατατέθηκαν μόνο δύο προσφορές, από την εταιρεία M+M (όμιλοι Bαρδινογιάννη και Mυτιληναίου) και τη γερμανική εταιρεία Goldgas, οι οποίες κρίθηκαν ασύμφορες.

Tο τίμημα που θα καταβάλει η Shell για την εξαγορά του ποσοστού της Duke δεν έχει γίνει γνωστό, αρμόδιες πηγές πάντως διαβεβαιώνουν ότι είναι σημαντικά υψηλότερο από το τίμημα που προέβλεπαν οι δύο προσφορές που κατατέθηκαν στον διαγωνισμό. Ο έλεγχος στο 49% της ΕΠΑ Αττικής γίνεται μέσω της εταιρείας Attiki Denmark, στην οποία το 51% κατέχει η Duke και το 49% η Shell Gas & Power. Βάσει της σύμβασης με το ελληνικό Δημόσιο, το μάνατζμεντ της εταιρείας θα ασκείται από το 49%, ενώ μέτοχος του 51% παραμένει η ΔΕΠΑ, η οποία εκπροσωπείται στο Δ.Σ. της εταιρείας, χωρίς να συμμετέχει στη καθημερινή διοίκηση. H εξέλιξη κρίνεται ιδιαίτερα θετική τόσο για την ανάπτυξη της εταιρείας που μονοπωλιακά ελέγχει τη λιανική αγορά φυσικού αερίου της Aττικής όσο και για τη ΔEΠA, για την οποία το όλο θέμα αποτελούσε μεγάλη εκκρεμότητα ενόψει της ιδιωτικοποίησής της, αλλά και για την Aγροτική Tράπεζα που θα απεμπλακεί από τη συμμετοχή της σε ένα χαρτοφυλάκιο που δεν συνάδει με τις βασικές της δραστηριότητες.

Σήμερα η ΕΠΑ Αττικής εξυπηρετεί 230.000 οικιακούς καταναλωτές, 5.300 επαγγελματικούς, 400 μεγάλους εμπορικούς και βιομηχανικούς, μέσω ενός δικτύου 3.000 χιλιομέτρων, το οποίο μπορεί να εξυπηρετήσει περίπου 800.000 καταναλωτές. H εταιρεία ανακοίνωσε προσφάτως την αποδέσμευση της τιμολογιακής της πολιτικής από το πετρέλαιο θέρμανσης, λόγω της αύξησης της φορολογίας στο συγκεκριμένο καύσιμο αλλά και της επιβολής για πρώτη φορά ειδικού φόρου κατανάλωσης στο φυσικό αέριο.

H εταιρεία από 1ης Oκτωβρίου καταργεί την έκπτωση 18% επί του πετρελαίου θέρμανσης που παρείχε στους πελάτες της και καθιερώνει για πρώτη φορά μια κοστοβαρή τιμολογιακή πολιτική. Oπως επεξηγήθηκε, εάν η εταιρεία διατηρούσε τη σημερινή της πολιτική, να ακολουθεί δηλαδή με τιμή μικρότερη κατά 18% την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, τότε οι οικιακοί καταναλωτές θα επιβαρύνονταν με μεγάλες αυξήσεις στην επόμενη 2ετία, καθώς το Μεσοπρόθεσμο προβλέπει σταδιακή αύξηση του φόρου στο πετρέλαιο θέρμανσης, από τα 60 ευρώ/χιλιόλιτρο φέτος τον Οκτώβριο στα 330 ευρώ/χιλιόλιτρο το 2013. Για τους επαγγελματίες μάλιστα, οι αυξήσεις θα ήταν ακόμη μεγαλύτερες, θα ανέρχονταν σε 58%, και θα ίσχυαν άμεσα από φέτος τον Οκτώβριο, καθώς ο νόμος προβλέπει την εξίσωση των φόρων στα ντίζελ κίνησης και θέρμανσης για επαγγελματική χρήση, από τον φετινό χειμώνα.

H διοίκηση της EΠA Aττικής έχει εκφράσει τις ανησυχίες της για τις επιπτώσεις της επιβολής ειδικού φόρου στο φυσικό αέριο στη ζήτηση του καυσίμου, καθώς η δυστοκία των καταναλωτών στην αποπληρωμή λογαριασμών διευρύνεται. Mέσα σε έναν χρόνο οι διακανονισμοί για την αποπληρωμή των λογαριασμών σε δόσεις, που αναγκάζεται να κάνει η EΠA Aττικής, έχουν αυξηθεί σε ποσοστό 200%. Ενώ πέρυσι τέτοια εποχή οι περιπτώσεις που ζητούσαν ρύθμιση της οφειλής τους σε δόσεις από 6 έως 12 μήνες ανέρχονταν σε 100-200, έχουν φτάσει πλέον στις 500 με 600.

Πηγή

Ακόμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε το τι έκανε η κυβέρνηση στις Βρυξέλλες προ εβδομάδος.

Ο λόγος; Συμφωνήθηκε όλα να περνούν από τα χέρια του προσωρινού μηχανισμού στήριξης, του EFSF. Το πρόβλημα είναι στο ότι αυτός ο μηχανισμός δεν είναι έτοιμος να πράξει τα συμφωνηθέντα! Έτσι, η 6η δόση φαίνεται να βρίσκεται στον αέρα (εμείς ακόμα περιμένουμε επίσημη ενημέρωση για την 5η δόση που όπως μάθαμε από ανεπίσημες πηγές, εκταμιεύθηκε(;) κακήν κακώς και όλα τα λεφτά πήγαν για δάνεια και τόκους και φυσικά όχι σε μισθούς και συντάξεις).

Το ΔΝΤ αρχίζει και αντιδρά για τις δόσεις προς την Ελλάδα και ο EFSF είναι σε νηπιακό στάδιο για την 6η που είναι στην ουσία η 1η του νέου δανείου, αλλά Ιταλία και Ισπανία αρχίζουν και αντιστέκονται σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή τους στο ελληνικό πρόγραμμα, αφού δανείζονται με ακριβότερο επιτόκιο από αυτό που δανείζουν σε εμάς.

Έτσι, τα σενάρια – λύσεις είναι δύο: εισαγωγή της Κίνας στην αγορά ελληνικών ομολόγων (κάτι το οποίο είχε αρνηθεί κατηγορηματικά η κυβέρνηση πριν από την πρώτη δανειακή σύμβαση όπως το έχουμε ξαναγράψει) ή να τρέξει ξανά στους τοκογλύφους με “κωδική ονομασία” Γερμανία, Γαλλία. Ίσως και Ολλανδία.

Κατά τ’ άλλα ο Παπανδρέου και τα στελέχη του βγήκαν να πανηγυρίσουν την λύση(;) της Ευρώπης, προκειμένου να φανεί ως σωτηρία για να μπορέσουν και οι “κακόμοιροι” βουλευτές και Υπουργοί να πάνε σε καμία παραλία χωρίς να φάνε γιούχα από πολίτες.

Φευ όμως! Ο Σεπτέμβρης κοντοζυγώνει και να δούμε τι θα γίνει όταν πουν στον κόσμο ότι θα χρειαστούν και νέα μέτρα γιατί η υλοποίηση της “απόφασης – σωτηρίας” θα αργήσει και η 6η δόση είναι στον αέρα!

Γι’ αυτο ακριβώς την Παρασκευή είχαμε έκτακτη σύσκεψη Βενιζέλου – τρόικα, η οποία και ζητά μια αποκρατικοποίηση τουλάχιστον μέχρι τέλος του καλοκαιριού.

Επειδή ο αριθμός των δόσεων ξεκινά απο το 1, θα αρχίσουμε να κάνουμε copy paste τους παλαιότερους τίτλους για τις δόσεις αφού και όλες οι επόμενες μέχρι να τις πάρουμε θα μας λένε ότι είναι στον αέρα.
  • "Δεν θα ήθελα καν να φανταστώ τι θα γινόταν" εάν τελικά η Ελλάδα έφευγε από την Ευρωζώνη υπό την πίεση των αγορών, λέει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε
Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών υπογράμμισε ότι πρέπει να γίνει σαφές στις αγορές ότι η δυνατότητά τους να προκαλούν εξελίξεις έχει όρια, προκειμένου να μην ανοίξει ο «ασκός του Αιόλου».

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών επαναλαμβάνει για μία ακόμη φορά ότι δεν είναι δυνατό να εξετάζει κανείς την περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, σε συνέντευξή του στην Frankfurter Allgemeine Sonntagzeitung.

"Η ζώνη του ευρώ θα δεχόταν ένα ανεπανόρθωτο πλήγμα στην αξιοπιστία της αν ένα από τα μέλη της εγκατέλειπε τη νομισματική ένωση", υπογράμμισε ο Γερμανός υπουργός.

"Δεν θα ήθελα καν να φανταστώ τι θα γινόταν αν οι αγορές καταλάβαιναν ότι μπορούν να διώξουν μία χώρα από την ευρωζώνη". προειδοποίησε.

Η ΕΕ θα πρέπει, πάντως, να σκληρύνει τη στάση της όσον αφορά την επιβολή δημοσιονομικής πειθαρχίας στις χώρες μέλη της Ευρωζώνης, κατά τον ίδιο.

Η πρότασή του αφορά άμεση επιβολή κυρώσεων σε χώρες που δεν σέβονται το Σύμφωνο Σταθερότητας, που θα περιλαμβάνει διακοπή των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων.

"Θα μπορούσαμε άμεσα να μπλοκάρουμε την καταβολή ευρωπαϊκών πόρων ... Δεν θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι η κατάσταση να παρεκτραπεί", πρόσθεσε.

Πηγή


Η σύγχρονη «ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ» συνδέεται στενά με το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης. Οι καταστάσεις αυτές δεν είναι πρωτόγνωρες για τα παγκόσμια Ιστορικά δεδομένα, βέβαια η κάθε νέα μορφή έχει και το στοιχείο της Ιστορικής μοναδικότητας. Δεν σημαίνει όμως αυτό πως δεν ισχύουν οι κλασσικοί κανόνες της πολιτικής οικονομίας. Η «εξέλιξη» * του ανθρώπινου πολιτισμού είναι συνεχής. Ενίοτε είναι και οπισθοδρομική από το κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας. έως τον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά μάλιστα από τον Παγκόσμιο Πόλεμο σίγουρα ΚΑΙ τότε δημιουργήθηκε μια «ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ».

Ουσιαστικά τότε χωρίστηκε κοντολογίς σε δύο στρατόπεδα ο κόσμος. Η Ελλάδα ήταν τυχερή και οι τότε ή κατοπινοί σύντροφοι του κ. Βελουχιώτη άτυχοι. Ας ελπίσουμε πως αυτή η παράδοση θα συνεχιστεί και στο μέλλον…

Δυστυχώς προέκυψαν στη συνέχεια της Ιστορίας δύο αρνητικοί παράγοντες, ενάντια στη χώρα μας, που την έφεραν και κατά καιρούς αλλά ιδιαίτερα τώρα σε δυσμενέστατη θέση.

1) Ο πρώτος παράγοντας ήταν και είναι η ΑμερικανόΒρετανική συμμαχία όπου κοντολογίς παρενέβαινε και ουσιαστικά διοικούσε την Ελλάδα εξ αποστάσεως(;) Σωτήριος μεν στην κατοχή και τον εμφύλιο, καταστροφικός στα επόμενα ως και σήμερα χρόνια. Η πραγματικότητα είναι πως κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό αυτοί ουσιαστικά μας κυβερνούσαν και μας κυβερνούν ως και σήμερα. Σήμερα όμως που ο κόσμος αλλάζει ταχύτερα απ΄ότι πριν, την προηγούμενη πενηνταετία, προφανώς, κρίνουν οι επικυρίαρχοί επιβήτορες μας, πως πρέπει να μεταχειριστούν «διαφορετικά» το πιόνι που κατ’ εκείνους ονομάζεται «Greece».

Αυτό το «διαφορετικά» είναι που καίει κυριολεκτικά εμάς ως Έλληνες.

Αυτό το «διαφορετικά» είναι η «ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ» για εμάς.

Και αυτή η «ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ» όπως βαίνει σχεδιασμένα να υλοποιηθεί θα είναι και η καταστροφή μας ως έθνος και ως κράτος. Δεν θα είμαστε απλώς τα «πράγματα» αλλά κυριολεκτικά τα πιθανώς και σφαγιασμένα θύματα.

Τούτο το «επιτυχές» εγχείρημα (για τους πολιτικούς επιβήτορες μας) φυσικά δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί τόσο εύκολα εάν δεν υφιστάμεθα και τον δεύτερο αρνητικό παράγοντα.

2) Ο δεύτερος παράγοντας είναι ο «δικός μας» κακός εαυτός. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, μια χρονική γενιά μόνο δηλαδή χρειάστηκε, να αλλοτριωθεί δραματικά ένα μεγάλο κομμάτι του Ελληνικού λαού και η Ελληνική του συνείδηση. Το «Τσοβόλα δώστα όλα» ίσως για τον Ιστορικό του μέλλοντος θα είναι το εναρκτήριο σύνθημα καταγραφής του γεγονότος αυτού. Η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι χαλαρά ένα κράτος πλουσιότερο και από την Ελβετία ! Η ομορφιά της και οι φυσικοί πόροι της γνωστοί. Τι έγινε όμως στη πραγματικότητα ; Ένα όργιο ληστροκρατείας (όχι απλώς διασπάθισης) του Δημόσιου χρήματος. Ένας μεγάλος αριθμός «νομιμοποιηθέντων» και «νομίμων» συμμοριών συνελλήνων έγιναν συνένοχοι στην καταλήστευση αυτής της χώρας και ταυτόχρονα, μια και το ένα φέρνει και το άλλο, της πλήρους ηθικής και λογικής αποδόμησης της.

Πώς τα κατάφεραν και μας έφτασαν έως εδώ;
  • Λαδώνοντας κυριολεκτικά αλλά και ανήθικα, ένα μεγάλο κομμάτι του Ελληνικού λαού. Σα να μην έφτανε αυτό βγήκε και ένας από τους πρωτεργάτες του φαινομένου αυτού και ενοχοποίησε μετά, όλον το Λαό δηλώνοντας «μαζί τα φάγαμε». Αφού τη χρεοκόπησαν το ρίξανε μετά σε σκληρότερα «ναρκωτικά», ήτοι μνημόνια, και το ΝΕΟΤΑΞΙΚΟ μέλλον αβέβαιο..
  • Ταυτόχρονα αφήσανε την Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι στα σύνορα της. Με έννοιες δήθεν πολυπολιτισμικότητας κατάφεραν να κινδυνεύει άμεσα η χώρα αυτή στα αμέσως επόμενα χρόνια, να Ισλαμοποιηθεί, ειδάλλως να γίνει Ρουάντα ή και χειρότερα.
Γιατί το κάνουν αυτό ;

Θυσιάζουν την Ελλάδα για να διαλύσουν οικονομικά, πολιτικά αλλά ακόμα και ηθικά την όποια επιχειρούμενη Ευρωπαϊκή ένωση.

Μια οικονομικά αλλά ίσως ακόμη και στρατιωτικά (πιστέψτε μας ένας οργανωμένος Ευρωστρατός και υποχρεωμένος θα είναι να φυλά καλύτερα κάποιες γκρίζες ζώνες, σύνορα αλλά και να συμπεριφέρεται καλύτερα από Παπουτσήδες εντολολήπτες και εντολοδόχους) ενωμένη Ευρώπη (που θα κρατά όμως τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και την εθνική ανεξαρτησία του εκάστοτε κράτους μέλους της) είναι αντίθετη στα δικά Τους Νεοταξικά σχέδια επικυριαρχίας του πλανήτη.

Η Ευρωπαική ένωση έχει αυτή τη στιγμή πληθωρισμό μόνο 2% (συμπεριλαμβανομένων και των χρεωμένων –προβληματικών χωρών). Η Αμερική με «μόνο» 15 τρις δημοσιονομικό έλλειμμα έχει καταφέρει και έχει στρέψει το ενδιαφέρον με την βοήθεια πάντα των δικών της «οίκων αξιολόγησης» στην «Ευρωπαϊκή κρίση». Παρ’ ολ αυτά σε σχέση με τους απέναντι της «Δυτικούς», η Ευρώπη έχει ισχυρότερη οικονομία. Άλλο όμως πράγμα η πραγματικότητα και άλλο οι εντυπώσεις. Και για να κερδίσουν επικυριαρχία αλλά και εντυπώσεις…

Επέλεξαν, λοιπόν εμάς ως Δούρειο Ίππο ή κερκρόπορτα.

Δυστυχώς ούτε η Ευρώπη συμπεριφέρεται εδώ σωστά. Η πολιτική της απέναντι μας είναι ήξεις αφίξεις.

Συναινεί αυτή τη στιγμή η Ελλάδα να είναι στον αναπνευστικό σωλήνα με δύο μελλοντικά σενάρια :
Ι) Να της αφαιρέσουν όλα τα λειτουργικά της όργανα και να την ενταφιάσουν με κηδεία ή χωρίς. Αυτό θα το κάνουν Και οι Ευρωπαίοι «σύμμαχοι» μας όταν νομίσουν ότι θωρακίστηκαν επαρκώς.
ΙΙ) Να επιχειρήσουν ανάνηψη ουσιαστική, και έτσι η χώρα μας να σωθεί.
Το μέλλον θα δείξει και τη μοίρα μας. Γιατί όμως μοίρα μας** ; Γιατί έχουμε ανίκανους πολιτικούς όπου θα έδιναν έστω και μια ύστατη μάχη σωτηρίας της Πατρίδας μας, προωθώντας τις καλύτερες δυνατές λύσεις και έως και θυσιαζόμενοι γι’ αυτές. Αντί αυτού όλοι τους σχεδόν, συνεχίζουν με ανούσια πασαλείμματα ή καταστροφικά κατά το μάλλον ή ήττον νομοσχέδια, το άχαρο και ανούσιο έργο τους, σα να μη τρέχει τίποτα. Δανεικά είναι όλα αυτά και θα μας ξαναχτυπήσουν την πόρτα. Ανάλογα και με την περίσταση είτε υπό τη μορφή ΔΝΤ είτε υπό την μορφή Χάρου.

Γιατί αν κάτι εμείς πρέπει και ίσως μπορούμε να αλλάξουμε ως Έλληνες δεν είναι τη συμπεριφορά και τον χαρακτήρα του κ. Ομπάμα ή του κ. Κάμερον (και όσους βρίσκονται από πίσω τους), αλλά τον δικό μας «κακό εαυτό». Συνάμα να απομονώσουμε τους πάσης φύσεως αναρχοκομουνιστές διεθνιστές που αυτοί πάντοτε ήταν είναι και θα είναι εραστές μιας οποιασδήποτε «ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ» αρκεί να διαλυθεί η Ελλάδα ! Έτσι μόνο μπορούμε να είμαστε θωρακισμένοι σε όποιας φύσεως κακόβουλη για το Έθνος και Κράτος ενέργεια που μας έρχεται από τα έξω και ονομάζεται ακόμα και «ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ». Τα υπόλοιπα ίσως είναι και κουβέντες για μια απροσδιόριστη και θανάσιμα επικίνδυνη πλέον χρονοτριβή διαδικασία αν όχι περαιτέρω οπισθοδρόμηση.

* Με τον όρο εξέλιξη δεν εννοούμε τίποτε το θετικό ή αρνητικό. Εννοούμε πως με το πέρασμα του χρόνου ο ανθρώπινος πολιτισμός γενικά και ειδικά μεταβάλλεται, μετουσιώνεται ή απλώς αλλάζει ουσιαστικά χαρακτηριστικά, περιγραφής του φαινομένου.

** Επιπρόσθετα, η μοίρα μας είναι σίγουρα προδιαγεγραμμένη εάν έχουμε την ατυχία ως μικρό και αδύναμο σχετικά κράτος, σε σχέση με τον παγκόσμιο χάρτη δυνάμεων, να επιλέξουμε αλυτρωτικές συμμαχίες. Αναγκαστικά χρειαζόμαστε συμμαχίες που θα προσβλέπουν στη σωτηρία του Έθνους και Κράτους. Δεν θα έχουν το στοιχείο της μονιμότητας. Απλώς, πάντα σε πολιτική επιφυλακή και ότι βοηθά στην σωτηρία μας είναι συζητήσιμο και πιθανόν υλοποιήσιμο. Ότι όχι, φυσικά και εκ των προτέρων απαράδεκτο. Έως τώρα πάντως, η «ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ» που πάνε να μας επιβάλλουν είναι και καταστροφική αλλά και απαράδεκτη. Σωστή αντίδραση στο φαινόμενο αυτό από πουθενά δεν βλέπουμε όμως, ούτε από τους κυρίους πολιτικούς μας, αλλά ούτε και από το σύνολο του Ελληνικού Λαού…


  • Μονάδες χωρίς καύσιμα και ανταλλακτικά (και μάλιστα σε περίοδο πυρκαγιών)
  • Άδειες αποθήκες και διοικητικό χάος
  • Πολλά στελέχη αναζητούν πρόωρη συνταξιοδότηση

Η λέξη αναβρασμός, στην κυριολεξία της, αποδίδει την κατάσταση που επικρατεί στις Ενοπλες Δυνάμεις σε όλο το φάσμα των βαθμών, αν και οι ανώτατοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να διατηρήσουν ζωντανά τα τελευταία ψήγματα αισιοδοξίας.

Σημαντικά έχει υποχωρήσει και η εκπαίδευση, καθώς έχει μειωθεί η διαθεσιμότητα των μέσων αλλά και τα χρήματα

Σημαντικά έχει υποχωρήσει και η εκπαίδευση, καθώς έχει μειωθεί η διαθεσιμότητα των μέσων αλλά και τα χρήματα Το τελευταίο οχυρό των ένστολων, αυτό που μέχρι και πρόσφατα έφραζε την είσοδο του «άι σιχτίρ» στην καθημερινή πρακτική τους, σύμφωνα με μεγάλη μερίδα αξιωματικών, καταρρέει καθημερινά. Η απαξίωση του έργου τους πρακτικά γκρεμίζει το μοναδικό εναπομείναντα λόγο παραμονής τους στο στράτευμα.

Η κατάσταση που επικρατεί σε πολλές μονάδες χαρακτηρίζεται από τους αξιωματικούς απελπιστική σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Η έλλειψη υλικών, ανταλλακτικών, ακόμα και καυσίμων ή λαδιών για τα αυτοκίνητα, έχει χτυπήσει κόκκινο, κυρίως σε μονάδες που καλούνται καθημερινά να είναι ενεργές, δηλαδή να έχουν κινήσεις και να χρησιμοποιούν μέσα τα οποία θέλουν καύσιμα, ανταλλακτικά και συντήρηση.

«Κουπί σε δεμένη βάρκα»

Δεκάδες τα περιστατικά στα οποία κάνουν αναφορά για να τεκμηριώσουν τα λεγόμενά τους οι αξιωματικοί, αλλά, όπως μας είπαν οι ίδιοι, δεν έχει καμία σημασία να περιπτωσιολογούμε, καθώς όλες μαζί δείχνουν την πραγματικότητα που δεν είναι άλλη από το ότι «δεν υπάρχει πλέον δυνατότητα διοίκησης». «Πώς να διοικήσεις, πώς να διατάξεις και πώς να τιμωρήσεις όταν η μόνιμη επωδός είναι ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει γιατί δεν έχουμε ανταλλακτικά ή καύσιμα ή.... Είναι σαν να τραβάμε κουπί σε δεμένη βάρκα».

Δεκάδες τα περιστατικά που διοικητές και υποδιοικητές κάνουν ότι δεν βλέπουν, όπως και δεκάδες τα περιστατικά που εφευρίσκουν τρόπους να εξοικονομήσουν μερικά χρήματα από τα ΚΨΜ για να βάψουν τους τοίχους ή να επισκευάσουν προβλήματα.

Αδεια ράφια

Εντονο το πρόβλημα και στις αποθήκες ανταλλακτικών, καθώς τα ράφια έχουν αδειάσει και κάθε ανταλλακτικό παραγγέλλεται όταν υπάρξει βλάβη. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι το όχημα, πλοίο, αεροσκάφος και άλλα πολλά, παραμένει εκτός χρήσης μέχρι να παραληφθεί. Αδεια όμως και τα ράφια των μονάδων από καθημερινά υλικά, όπως χαρτί τουαλέτας, χαρτί για τους εκτυπωτές και άλλα αναλώσιμα. Ελλείψεις υπάρχουν ακόμα και στα διακριτικά σήματα των μονάδων, με αποτέλεσμα για 350 ευρώ να μη φορούν κάποιοι τα διακριτικά τους.

Αρκετοί ήταν οι αξιωματικοί που, ενώ επιβεβαίωσαν όλα τα παραπάνω, εξέφρασαν την άποψη ότι δεν πρέπει να δημοσιοποιείται η κατάσταση ώστε να μη μεταφέρονται πληροφορίες από ανοιχτές πηγές. Στον αντίλογο άλλοι, που θεωρούν ότι τα πάντα είναι γνωστά, δεν υπάρχει τίποτα κρυφό και το κουκούλωμα δεν οδηγεί πουθενά αλλού πέρα από την απαξίωση του έργου και του κύρους του.

Οπως έλεγαν χαρακτηριστικά, σε όλες τις μονάδες υπηρετούν στρατιώτες, παιδιά σπουδαγμένα, έξυπνα, που μπορούν να καταλάβουν και βλέπουν την κατάσταση όπως πραγματικά είναι και όχι όπως εμείς θέλουμε να τους την παρουσιάζουμε. Τα παιδιά αυτά μιλάνε στις οικογένειές τους, στους φίλους τους για όσα βιώνουν. Είναι σαν αυτό που λέμε «ο κόσμος το 'χει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι».

Αξιο προς καταγραφή είναι και το γεγονός ότι οι «καταγγελίες» για αδυναμία εκτέλεσης του έργου τους δεν γίνονται από συγκεκριμένες ομάδες αξιωματικών ή υπαξιωματικών, ούτε αφορούν ένα σώμα, για παράδειγμα τα τεθωρακισμένα, ούτε ένα όπλο. Γίνονται σχεδόν από όλους τους αξιωματικούς που ρωτήσαμε και αφορούν και το Στρατό Ξηράς και την Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό. Οπως μας έλεγαν οι ίδιοι, «βεβαίως υπάρχει διαφορά, καθώς άλλο είναι σήμερα να μην υπάρχουν ρόδες ανταλλακτικές για τα πυροσβεστικά αεροπλάνα από το να μην υπάρχουν ρόδες ανταλλακτικές για τα άρματα. Οχι ότι είναι λιγότερο σοβαρό αλλά ευτυχώς σήμερα δεν έχουμε πόλεμο, ενώ έχουμε φωτιές».

Ελλιπής εκπαίδευση

Ακόμα ένα στοιχείο στο οποίο αναφέρονται οι αξιωματικοί είναι το θέμα της εκπαίδευσης η οποία έχει μειωθεί σημαντικά, καθώς έχει μειωθεί η διαθεσιμότητα των μέσων αλλά και τα χρήματα. Η διαθεσιμότητα των μέσων για εκπαίδευση έχει περιοριστεί αρκετά, καθώς οι επιχειρησιακές ανάγκες παραμένουν μεγάλες, ιδιαίτερα στο Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία για να αντιμετωπιστούν οι σχεδόν καθημερινές τουρκικές προκλήσεις. Κατόπιν αυτού πρέπει τα διαθέσιμα αεροσκάφη πρώτα να καλύψουν τις ανάγκες αναχαίτισης και στη συνέχεια να βάλουν ώρες για εκπαίδευση. Το ίδιο ισχύει και για το Πολεμικό Ναυτικό που έχει μεταφέρει τα πεδία ασκήσεων κάτω από την Υδρα για να μη χρειάζονται μεγάλες μετακινήσεις των πλοίων. Οσο για τα νέα άρματα ούτε λόγος για ασκήσεις, καθώς ακόμα δεν έχουν πυρομαχικά.

Εστιάζοντας σε αυτόν τον τομέα, έλεγαν ότι το πρόβλημα αυτό είναι σοβαρότατο, καθώς οι επιπτώσεις του δεν φαίνονται σήμερα αλλά θα φανούν στο αμέσως επόμενο διάστημα. Οπως μας είπαν χαρακτηριστικά, αυτή τη στιγμή ξεζουμίζουμε τους παλιούς και έμπειρους όπου και όταν χρειάζεται. Οταν αυτοί θα φύγουν σε ένα ή δυο χρόνια με ποια εκπαίδευση και ποια εμπειρία θα αντιμετωπίσουν οι σημερινοί νέοι την κατάσταση. *

  • Μπορούν τα πανεπιστήμια να αποτελέσουν το κομβικό σημείο έναρξης του καταποντισμού και της εκδίωξης της κυβέρνησης - τσίρκο του Γιώργου Παπανδρέου;

"Εν βρασμώ φαίνεται πως βρίσκεται η μεγαλύτερη φοιτητική παράταξη τον τελευταίο καιρό, αφού συνεχείς καταγγελίες γίνονται από οργανώσεις όλης της χώρας ενάντια στον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Α.Παπαμιμίκο και τον Γραμματέα ΔΑΠ ΑΕΙ Α.Ιωαννίδη για το σταλινικό και "υπόγειο" τρόπο που αυτοί λειτουργούν για τη στελέχωση όλων των,υποτίθεται δημοκρατικά εκλεγμένων, οργάνων της παράταξης.

Στις εκλογές ανάδειξης Γραμματειών Πόλης σε Αθήνα και επαρχεία τα κατά συρροήν έκτροπα έφτασαν την κατάσταση στα άκρα και πλήθος Δαπιτών στα όρια της ανοχής τους. Στις εκλογές ανάδειξης Γραμματείας Πάτρας η τοπική "διοίκηση" των εντολοδόχων του Παπαμιμίκου απέκλεισε από τη διαδικασία και τις θέσεις αντιπροσώπευσης στη Γραμματεία τις μεγαλύτερες οργανώσεις της πόλης που με την εντυπωσιακή τους άνοδο έφεραν το πανηγυρικό αποτέλεσμα και την πρώτη θέση στην πόλη για τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στις πρόσφατες φοιτητικές εκλογές!

Στα πολύπαθα Γιάννενα (θυμίζουμε πως πέρσι Γραμματεία Πόλης εξελέγη με... φαξ που στάλθηκε από το Γραμματέα ΔΑΠ ΑΕΙ Ιωαννίδη διορίζοντάς τους, αλλά ουδέποτε έγιναν αποδεκτοί από τη συντριπτική πλειοψηφία των σχολών της πόλης) η κεντρική διοίκηση αρνείται προς το παρόν με υπεκφυγές την εκτέλεση εκλογικής διαδικασίας και ενώ οι αναγγελθείσες από την ίδια προθεσμίες έχουν παρέλθει. Θυμίζουμε πως στην πόλη των Ιωαννίνων οι 3 από τις 13 σχολές που πρόσκεινται φιλικά στην κεντρική διοίκηση, εκ των οποίων και όλα τα διορισμένα μέλη της δήθεν προηγούμενης Γραμματείας Πόλης, υπέστεισαν τεράστια καθήζηση και πτώση ποσοστών στις φοιτητικές εκλογές, ενώ οι υπόλοιπες 10 θριάμβευσαν και άγγιξαν όλες μαζί ποσοστό 49%!

Αυτές οι 10 άλλωστε, ας μην ξεχνάμε, είναι οι σχολές ενάντια στις οποίες συνέβη η ξεδιάντροπη και ανήκουστη κίνηση του Ιωαννίδη να κινηθεί δικαστικά 2 μόλις μέρες πριν τις φοιτητικές εκλογές προκειμένου να τους στερήσει το δικαίωμα να κατέλθουν στη διαδικασία με φηφοδέλτιο της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ! Άραγε η κεντρική διοίκηση ετοιμάζει ήδη το κείμενο για το νέο φαξ; Η ίδια κεντρική διοίκηση που αποπειράθηκε νομικά να στερήσει το δικαίωμα από τους Δαπίτες των Ιωαννίνων να αντιπροσωπεύσουν τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και θέλησε να στερήσει από το πανελλήνιο σύνολο της ΔΑΠ ΑΕΙ τις 1800 ψήφους της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Ιωαννίνων; Η ίδια η δικαιοσύνη δικαίωσε αυτούς αλλά η κεντρική διοίκηση μάλλον θεωρεί εαυτόν υπεράνω νόμων και δικαστικής εξουσίας στην οποία αυτή μόνη της προσέφυγε!

Στη Θεσσαλονίκη δεν πάει πολύς καιρός που ένα ιδιαίτερα μεγάλο πλήθος εκλεκτόρων για τη Γραμματεία Πόλης (36 στο σύνολο) αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία καταγγέλοντάς την ως στημένη και καλά σκηνοθετημένη από τον πρόεδρο Παπαμιμίκο και το επιτελείο του. Κατείγγηλαν δε επίσης την εν γένει φιλοσοφία της διοίκησης που επιθυμεί Όργανα χωρίς γνώμη και χωρίς κανένα λειτουργικό παρεμβατισμό, Όργανα αποτελούμενα από πειθήνια πρόβατα των καλών ποιμένων που θέλουν να λέγονται διοικητές της!

Εκλογές για ανάδειξη Συμβουλίων Σχολών, τέλος, σε κάποιες σχολές της Αθήνας δεν έγιναν ποτέ αφού η "διοίκηση" τις αρνήθηκε διορίζοντας άνευ διαδικασίας "δικούς" της (όπως σε Φυσικό και Φαρμακευτική Αθήνας για δεύτερη συνεχή χρονιά κι ενώ η πρώτη αυταρχική επιβολή οδήγησε στη διάλυση των οργανώσεων αυτών!), άλλες "έγιναν" με νοθεία στην κάλπη από τη διορισμένη εκ της "διοικήσεως" εφορευτική επιτροπή για να εκλεγούν οι αρεστοί (Νομική Αθήνας) κι άλλες "έγιναν" με νοθεία στον εκλογικό κατάλογο των διαδικασιών από τη "διοίκηση" η οποία φρόντισε να στερήσει το δικαίωμα ψήφου σε δεκάδες Δαπίτες κάθε οργάνωσης (π.χ. Πολιτικό Νομικής).

Βυζαντινά παρασκήνια σε μωσαϊκά δαιδαλώδων...στοών (βλέπε Λυκούργου) έλαβαν χώρα κατά κόρον στις εσωκομματικές εκλογές της Αθήνας, με πρωταγωνιστή το Γραμματέα ΔΑΠ ΑΕΙ Ιωαννίδη. Σύνηθες φαινόμενο ήταν στα κεντρικά γραφεία να αγνοείται η τύχη του, ενώ ενίοτε φυγαδευόταν τρέχοντας (!) από τους...κολλητούς του Χημικούς και Παντειακούς για να μην τον προλάβουν στα γραφεία Δαπίτες σχολών στις οποίες αρνιόταν το δικαίωμα στις εσωκομματικές και στην ανάδειξη ηθικώς και νομίμως εκλεγμένου νέου Συμβουλίου Σχολής!

Κι ενώ ταυτόχρονα μαθαίνουμε πως ανάλογος αναβρασμός επικρατεί και στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΤΕΙ, επίσημες καταγγελίες φτάνουν βροχή στα κεντρικά γραφεία της ΝΔ στη λεωφόρο Συγγρού με εμπλεκόμενα ονόματα αυτά του προέδρου του κόμματος Α.Σαμαρά, του διευθυντή του γραφείου του Κ.Αρβανιτόπουλου και του Γραμματέα της Πολιτικής Επιτροπής Α.Λυκουρέντζου. Άραγε ποια θα είναι η αντίδραση Σαμαρά στη μελετημένη προσπάθεια συρρίκνωσης της νεολαίας; Ο καιρός θα δείξει... Σημασία έχει πως χιλιάδες Δαπίτες από όλη τη χώρα βράζουν και αποζητούν την κάθαρση, Δαπίτες που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία των μελών της παράταξης κι όμως χρησιμοποιούνται σαν αναλώσιμοι για να καρπώνονται τα εύσημα και τις "καρέκλες" οι μαέστροι μόλις 3-4 οργανώσεων ανά την Ελλάδα!

Θα είμαστε σε αναμονή των εξελίξεων..."
Αδελφοί, φίλοι και Συμπατριώται, Απόγονοι των Ελλήνων, και γενναίοι της ελευθερίας του ελληνικού γένους υπέρμαχοι, οι κατά την Αίγυπτον ευρισκόμενοι Γραικοί, και όσοι άλλοι εις την Ελλάδα ή και αλλαχού διατρίβετε, προσμένοντες τον αρμόδιον καιρόν της κοινής του γένους ελευθερίας, Αξιωματικοί τε και στρατιώται πάσης τάξεως και παντός βαθμού, χαίρετε, επειδή η χαρά σας είναι κοινή χαρά όλων των Γραικών· υγιαίνετε, επειδή η υγεία σας είναι κοινή σωτηρία της Ελλάδος.

Όσα, φίλοι και αδελφοί, αναγνώσετε εις την παρούσαν εγκύκλιον επιστολήν, μη τα νομίσετε συμβουλάς ιδικάς μου, αλλ' ελεεινολογίας και παράπονα της Ελλάδος, της οποίας την εικόνα βλέπετε· διότι άλλα δεν γράφω πλην όσα ήθελε σας ειπεί η κοινή μήτηρ ημών και πατρίς, η δυστυχής Ελλάς, αν ελάμβανε φωνήν και γλώσσαν. Φαντάσθητε λοιπόν, ότι έχετε προ οφθαλμών την ημετέραν μητέρα την παλαιάν εκείνην και περίφημον εις όλα τα έθνη και εις όλους τους αιώνας Ελλάδα, η οποία με μαύρα και εξεσχισμένα φορέματα, εις όλα τα μέλη του σώματος πληγωμένη από τους βαρβάρους τυράννους, με λυτούς της κεφαλής τους πλοκάμους, ανυπόδητος και σχεδόν γυμνή, οδυρομένη και κλαίουσα την αθλίαν κατάστασιν εις την οποίαν την έρριψεν η θηριότητης των Τούρκων, τρέχει προς ημάς τα τέκνα της, μας δείχνει τα κατεσχισμένα της φορέματα, μίαν προς μίαν μάς ανακαλύπτει τας πληγάς της, μας βάφει με τα αίματά της, μας βρέχει με τα δάκρυά της, εναγκαλίζεται και ασπάζεται έκαστον από ημάς κατ' ιδίαν, και ζητεί από όλους κοινώς εκδίκησιν με τούτα τα λόγια:

«Τέκνα μου αγαπητά, όσοι ονομάζεσθε Γραικοί, εις κανένα αιώνα, εις κανένα του κόσμου τόπον, απ' εμέ την μητέρα σας μήτε πλέον ευτυχής, μήτε πλέον λαμπρά άλλη καμμία δεν εφάνη. Τα πρώτα μου τέκνα, οι πρόγονοί σας, ήσαν οι πλέον φωτισμένοι, οι πλέον ανδρείοι άνθρωποι της Οικουμένης. Της ελευθερίας το γλυκύτατον όνομα απ' εκείνους ευρέθη, εις εκείνους πρώτους ηκούσθη, απ' εκείνων τα στόματα πρώτον εξεφωνήθη. Αυτοί πρώτοι εύρηκαν και αύξησαν τας τέχνας και τας επιστήμας, ως μέχρι του νυν μαρτυρούσι και τα βιβλία, όσα εγράφησαν απ' αυτούς, και των χειρών αυτών τα δημιουργήματα, έργα θαυμαστά της Αρχιτεκτονικής και Ανδριαντοποιητικής τέχνης. Εις εμέ την Ελλάδα πρώτην εγεννήθησαν ποιηταί, ρήτορες, φιλόσοφοι, τεχνίται, στρατηγοί, παντός είδους και πάσης τάξεως άνθρωποι, τόσον μεγάλοι, τόσον παράδοξοι, ώστε όσα λέγονται περί αυτών, ήθελαν αναμφιβόλως νομισθή μύθοι, αν δεν είχομεν την απόδειξιν από τα λείψανα της μεγαλουργίας των. Αυτοί, ολίγοι τον αριθμόν, και νόμους εύρηκαν, και πολιτείας συνέστησαν, και την ελευθερίαν των με μεγαλοψυχίαν απίστευτον υπεράσπισαν εναντίον εις κραταιούς και μεγάλους βασιλείς, εις έθνη και απ' αυτήν της θαλάσσης την άμμον πολυαριθμότερα. Αυτοί με στρατιώτας πολλά ολίγους, αλλά γέμοντας από τον άγιον της ελευθερίας ενθουσιασμόν, αντεστάθησαν εις τα αναρίθμητα της Περσίας στρατεύματα, η οποία τότε ήτον η πλατυτέρα, η κραταιοτέρα και φοβερωτέρα βασιλεία της οικουμένης· και εις ολίγου καιρού διάστημα, δια ξηράς και θαλάσσης και τους βαρβάρους κατετρόπωσαν, και τον υπερήφανον Αυτοκράτορα των βαρβάρων εις μικρόν πλοιάριον να φύγη με μεγάλην του καταισχύνην ηνάγκασαν, δια να μη ζωγρηθή από τους προγόνους σας, τους οποίους πρότερον τόσον ουτιδανούς ενόμιζεν, ώστε με μόνην του την παρουσίαν ήλπιζε να τους ροφήση χωρίς πόλεμον, καθώς ο λέων καταπίνει το ασθενές και ανίσχυρον αρνίον.

Αλλά, τέλος πάντων, οι πρόγονοί σας, ω τέκνα μου αγαπητά, όντες άνθρωποι έπταισαν και αυτοί ως άνθρωποι. Μη συλλογισθέντες ότι τα παράδοξα και σχεδόν απίστευτα ανδραγαθήματα, όσα κατώρθωσαν, ήσαν αποτέλεσμα της κοινής πάντων των Ελλήνων ομονοίας, άρχησαν να ζηλοτυπούν και να φθονώσι αλλήλους, να κατατρέχωσιν είς τον άλλον, να σπείρωσι κατά πάσαν πόλιν και χώραν της διχονοίας τα ζιζάνια. Και τι συνέβη εκ τούτου; Ω τέκνα μου, ω τέκνα μου, αφήσατέ με προς ολίγον να σφογγίσω τα δάκρυά μου, δια να σας διηγηθώ τα φαρμακερά της διχονοίας αποτελέσματα.Η διχόνοια ολίγον κατ' ολίγον έκαμε μικροψύχους τους μεγαλοψύχους Έλληνας, κατέστησε τους σοφούς, άφρονας, εδίωξεν από τας καρδίας των την αγάπην της πατρίδος, και έθηκεν εις αυτής τον τόπον την δίψαν των ηδονών και του πλούτου, εφυγάδευσε τον ενθουσιασμόν της ελευθερίας, και έφερεν αντ' αυτού την μικροπρέπειαν, την κολακείαν, το ψεύδος, την απάτην, και της απάτης όλα τα βδελυρά παρακολουθήματα. Και με τοιαύτα αγεννή και δυστυχέστατα φρονήματα, πώς ήτον πλέον δυνατόν να μείνωσιν οι πρόγονοί σας ελεύθεροι; Η ελευθερία, τέκνα μου, δεν αγαπά να κατοική εις τόπους όπου δεν βασιλεύει η αρετή και η χρηστοήθεια. Όθεν οι θαυμαστοί εκείνοι και περίφημοι Έλληνες υπετάχθησαν πρώτον εις τους διαδόχους του Αλεξάνδρου. Και τούτο δεν ήτον έτι τόσον δεινόν, επειδή οι διάδοχοι του Αλεξάνδρου ήσαν καν και αυτοί Έλληνες. Έπεσαν μετά ταύτα υποκάτω εις τον ζυγόν των Ρωμαίων, ζυγόν αισχρότερον από τον πρώτον, αλλ' όχι ακόμη τόσον ελεεινόν· διότι οι τότε Ρωμαίοι ήσαν έθνος γενναίον, και αντί του να βαρύνωσι τον ζυγόν εις των Ελλήνων τους αυχένας, τους ετίμησαν ως σοφωτέρους των, αντί δούλων τους κατέστησαν διδασκάλους των, και λαβόντες επιστήμας και τέχνας παρ' αυτών ηξιώθησαν να ονομασθώσι και αυτοί το δεύτερον σοφόν έθνος της οικουμένης μετά τους Έλληνας.

Αλλ' έπταισαν τέλος πάντων και οι Ρωμαίοι, πταίσμα τόσον βαρύτερον του ελληνικού πταίσματος, όσον έπρεπε να ήναι προσεκτικώτεροι, έχοντες προ οφθαλμών της ελληνικής δυστυχίας το παράδειγμα. Εδιχονόησαν και αυτοί μη συλλογισθέντες όσα κακά είχε προξενήσει εις τους Έλληνας η διχόνοια· και χάσαντες την αυτονομίαν, έγιναν σύνδουλοι των Ελλήνων, και εκυβερνώντο εντάμα από την αυτοδέσποτον θέλησιν των Καισάρων της Ρώμης. Ο ζυγός ούτος ήτον βέβαια αισχρότερος εις τους Έλληνας, αλλ' είχε μ' όλον τούτο κάν ποιαν παρηγορίαν· διότι και τα φώτα της Ελλάδος δεν είχον ακόμη παντάπασιν αποσβεσθή, και εσώζετο και εις αυτούς ακόμη τους δεσπότας κάν ποια αιδώς, ήτις τους ηνάγκαζε να μετριάζωσι τον ζυγόν. Αλλ' οι δεσπόται της Ρώμης επολλαπλασιάζοντο καθ' ημέραν, όχι πλέον εκλεγόμενοι από την θέλησιν των πολιτών, ή διαδεχόμενοι την ηγεμονίαν παις παρά πατρός, αλλ' αναγορευόμενοι από την θορυβώδη των στρατευμάτων επανάστασιν. Αυτοί μετακομίσαντες έπειτα τον αυτοκρατορικόν θρόνον εις το Βυζάντιον, έδωκαν και εις εσάς, ω τέκνα μου, τους Γραικούς, των παλαιών Ελλήνων τους απογόνους, το όνομα των Ρωμαίων, όνομα το οποίον μήτε εις αυτούς πλέον δεν ήρμοζεν, επειδή τα στρατεύματα, αντί γνησίων Ρωμαίων ανεβίβαζον πολλάκις εις τον αυτοκρατορικόν θρόνον Θράκας, Βουλγάρους, Ιλλυριούς, Τριβαλλούς, Αρμενίους, και άλλους τοιούτους τρισβαρβάρους δεσπότας· των οποίων ο ζυγός έγινε τόσον βαρύτερος, όσον και τα φώτα της Ελλάδος ηφανίζοντο έν μετά το άλλο, και οι ταλαίπωροι Έλληνες έχασαν έως και το προγονικόν αυτών όνομα, αντί Γραικών ονομασθέντες Ρωμαίοι: και μ' όλον τούτο ο ζυγός ούτος ο τόσον βαρύς ήτον ακόμην υποφερτός, διότι οι βαστάζοντες αυτόν άθλιοι Γραικοί είχον καν την άδειαν να θρηνώσι τας συμφοράς των, ήτον εις αυτούς συγχωρημένον να πλησιάζωσι καν τους τυράννους των, και να ζητώσιν εκδίκησιν παρ' αυτών δι' όσα έπασχον από των τυράννων τους υπηρέτας. Ήσαν βέβαια σκληροί του καιρού εκείνου οι τύραννοι, αλλ' όντες ομόθρησκοι και ομόγλωσσοι των Γραικών, υπεκρίνοντο κάν ποιαν συνείδησιν, κάν τινα θεού φόβον. Και αν η καρδία των έγεμεν από φαρμάκιον, εις τα χείλη ηναγκάζοντο να κρατώσι το μέλι. Δια ταύτας λοιπόν τας αιτίας, τέκνα μου ηγαπημένα, ονομάζω και τον ζυγόν των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων υποφερτόν, παραβαλλόμενον με την σημερινήν παναθλίαν κατάστασιν των Γραικών, την οποίαν να περιγράψω μήτε φωνή πλέον μ' έμεινε μήτε δύναμις.

Ουαί, ουαί! τέκνα μου αγαπητά, δυστυχείς απόγονοι των Ελλήνων. Εσυντρίφθη, τέλος πάντων, και ο Ρωμαϊκός ζυγός, και οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες εκρημνίσθησαν από του Βυζαντίου τον θρόνον. Αλλά τους εκρήμνισαν τίνες; Τύραννοι ασυγκρίτως και βαρβαρότεροι και σκληρότεροι απ' εκείνους: και οι ταλαίπωροι Γραικοί, αντί του να αναψύξωσιν, έκλιναν ελεεινώς τον αυχένα υποκάτω εις ζυγόν τόσον βαρύν, τόσον απάνθρωπον, ώστε να ποθήσουν τον ρωμαϊκόν ζυγόν. Έθνος τρισβάρβαρον, έθνος μιαρόν, έθνος διαφόρου γλώσσης και διαφόρου θρησκείας, εις ολίγα λόγια, έθνος τούρκικον, έπεσε, τέκνα μου, επάνω εις εμέ την δυστυχεστάτην μητέρα σας, την Ελλάδα, ως ένας σφοδρός ανεμοστρόβιλος, και κατέσβεσε τα μικρά και ασθενή φώτα, όσα των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων η τυραννία δεν είχεν ακόμη δυνηθή να σβέση· εσκόρπισε τα ολίγα εκείνα μου τέκνα, τους αδελφούς σας, όσοι ολίγον σοφώτεροι παρά τους άλλους κατέφυγον άλλος αλλαχού, φέροντες μεθ' εαυτών της προγονικής αυτών σοφίας τα λείψανα. Έπεσεν επάνω μου το απάνθρωπον γένος των Μουσουλμάνων, ως άγριος λύκος· και ίδετε, τέκνα μου, εις ποίον ελεεινόν τρόπον με κατεσπάραξε, πώς κατέσχισε τα λαμπρά μου φορέματα, πώς αιμάτωσε και κατεπλήγωσε τας τρυφεράς μου σάρκας. Ίδετε πώς εξήρανε τους μαστούς μου, ώστε μήτε σταλαγμός γάλακτος δεν έμεινε πλέον εις αυτούς δια να σας θρέψω. Ίδετε πώς από τους παντοτινούς στεναγμούς και τα καθημερινά δάκρυα εβραγχίασε και αυτός μου ο λάρυγξ, ώστε δεν έμεινε πλέον εις εμέ μήτε φωνή δια να σας παρηγορήσω.

Ερωτώ σας λοιπόν την σήμερον, τέκνα μου αγαπητά, η δυστυχεστάτη σας μήτηρ, υποφέρετε να αφήσετε τόσα κακά ανεκδίκητα; Υποφέρετε να ακούετε τους στεναγμούς, να θεωρείτε τα δάκρυά μου, να με βλέπετε σπαραττομένην, και δεν φοβείσθε μήπως η τυραννία μού αφαιρέση τέλος πάντων και την ζωήν; Μέχρι της σήμερον, τέκνα μου, δεν σας ενώχλησα με τα παραπονέματά μου, διότι η τυραννία δεν σας αφήκε κανένα τρόπον του να εκδικήσετε την μητέρα σας. Αλλά τώρα, ο καιρός της εκδικήσεως έφθασε, και από τούτον καιρόν άλλον αρμοδιώτερον ποτέ δεν θέλετε επιτύχει. Έν έθνος μέγα, λαμπρόν, γενναίον και φωτισμένον, οι ενδοξότατοι και εις όλην την οικουμένην περιβόητοι Γάλλοι, ευτυχείς ζηλωταί της ανδρείας και της σοφίας των προγόνων σας, με στρατεύματα συνθεμένα, καθώς εκείνα του Μαραθώνος, των Θερμοπυλών, της Σαλαμίνος, από Ήρωας, αφ' ού έδειξαν εις όλην την Ευρώπην τι δύναται να κάμη της ελευθερίας ο έρως οδηγούμενος από την σοφίαν, ήλθον και εις του τυράννου της Ελλάδος την επικράτειαν, και του απέσπασαν από τας αιμοβόρους χείρας την Αίγυπτον. Έπεσαν επάνω εις ταύτην την μακαρίαν γην, την οποίαν εφώτισαν εις των Πτολεμαίων τον καιρόν οι πρόγονοί σας, και εσκότισαν πάλιν οι τρισβάρβαροι Μουσουλμάνοι, έπεσαν λέγω επάνω εις την γην της Αιγύπτου, όχι ως Τούρκοι, όχι ως κεραυνός εξολοθρεύων, αλλ' ως δρόσος απ' ουρανού, φέροντες εις τους Αιγυπτίους τα φώτα και την ελευθερίαν.

Η Αίγυπτος, όταν φωτισθή, θέλει βέβαια εκδικήσει και τα ιδικά μου αίματα. M' όλον τούτο, εις τας χείρας σας είναι, τέκνα μου, να επιταχύνετε την εκδίκησιν ταύτην· εις τας χείρας σας είναι να ιατρεύσετε το γρηγορώτερον τας πληγάς μου, να με εκδύσετε χωρίς αργοπορίαν από τα σχισμένα τούτα και μεμολυσμένα ράκια, και να με στολίσετε πάλιν με την αρχαίαν μου δόξαν. Τι λέγετε; κινούσιν εις έλεον τας ακοάς σας οι στεναγμοί και τα δάκρυα της ελεεινής μητρός σας, τους οφθαλμούς σας, αι πληγαί και τα αίματα εις τα οποία με εβάπτισεν η τουρκική απανθρωπία; ή δεν έμεινε πλέον εις τας καρδίας σας ουδέ παραμικρός σπινθήρ αγάπης προς εμέ την αθλίαν μητέρα σας;»

Και ταύτα μεν λέγει προς ημάς όλους τους Γραικούς κλαίουσα και οδυρομένη η κοινή των Γραικών μήτηρ και πατρίς, η δυστυχής Ελλάς. Αλλ' ημείς τι έχομεν να αποκριθώμεν προς αυτήν; Θέλομεν άρα φράξει τας ακοάς εις τους στεναγμούς της, και σφαλίσει τους οφθαλμούς δια να μη βλέπωμεν τας αιματωμένας αυτής πληγάς; Μη γένοιτο! φίλοι και συμπατριώται. Όστις εξ ημών έχει τοιαύτην άσπλαγχνον ψυχήν, εκείνος απόγονος των παλαιών Ελλήνων γνήσιος δεν είναι, μήτε πρέπει εις αυτόν το να ονομάζεται Γραικός. Εκείνος είναι άνανδρον και ευτελές ανδράποδον, άξιος να ραπίζεται και να ξυλοκοπήται ως άλογον κτήνος από τους σκληρούς Μουσουλμάνους. Δια τους οικτιρμούς του Θεού, Έλληνες, τοιούτον επιτήδειον καιρόν μην αμελήσωμεν, αν δεν θέλωμεν να μείνωμεν αιωνίως δούλοι. Τίς εξ ημών δεν εδοκίμασε την απάνθρωπον αγριότητα και ασπλαγχνίαν της διεστραμμένης των Οσμανλίδων γενεάς; Αυτοί έδραμον από την Σκυθίαν εις την Ελλάδα ως κλέπται και λησταί, και μας εγύμνωσαν από την προγονικήν ημών δόξαν. Αυτοί μας μεταχειρίζονται ως άλογα κτήνη, μας καταβαρύνουσι με φόρους ανυποφόρους, τους κόπους των χειρών ημών και τους ιδρώτας του προσώπου κατατρώγουσιν αναισχύντως. Ημείς ποιμαίνομεν, και αυτοί σφάζουσι τα πρόβατα των ποιμνίων ημών· ημείς σπείρομεν, και αυτοί τρυγώσι, μην αφίνοντες εις ημάς μήτε όσον αρκεί εις το να θεραπεύσωμεν την πείναν ημών· ημείς ποτίζομεν, και αυτοί μας στερούσι και όσον χρειάζεται δια να σβέσωμεν την δίψαν ημών. Αυτοί μας εγγίζουσι καθ' ημέραν την τιμήν, μας ενοχλούσι και εις αυτήν ημών την σεβάσμιον θρησκείαν. Τους ιερούς ημών ναούς μετέβαλον εις τζαμία, και μη αρκούμενοι εις το να μας στερούσι τα αναγκαία μέσα του να συστήσωμεν σχολεία εις ανατροφήν και φωτισμόν των ημετέρων τέκνων, μας αρπάζουσιν από τους πατρικούς κόλπους και αυτά τα τέκνα, δια να τα κατηχώσιν εις την θρησκείαν του Μωάμεθ, ή να τα μεταχειρίζωνται ..... ω Γραικοί, και πώς να προφέρη το στόμα μου τοιαύτην των Γραικών καταισχύνην; δια να τα μεταχειρίζωνται εις τας ασελγείς και παρανόμους αυτών ηδονάς. Μας κρίνουσιν αδίκως, και μας στερούσι την ζωήν χωρίς έλεον ή κρίσιν.

Εις τας κεφαλάς των δυστυχών Γραικών έπεσαν σήμερον όλαι αι φρικταί εκείναι κατάραι, με τας οποίας ο Θεός εφοβέριζε πάλαι τους Ιουδαίους. Παραβάλετε, φίλοι και αδελφοί, με την παρούσαν των Γραικών κατάστασιν όσα προς εκείνους έλεγεν ο Θεός δια του Μωυσέως: «Και λατρεύσεις τοις εχθροίς σου, ους εξαποστελεί κύριος επί σε εν δίψει και εν γυμνότητι, και εν εκλείψει πάντων. Και επιθήσει κλοιόν σιδηρούν επί τον τράχηλόν σου, έως αν εξολοθρεύση σε. Επάξει επί σε Κύριος έθνος μακρόθεν απ' εσχάτου της γης, ωσεί όρμημα αετού, έθνος, ού ουκ αν ακούση της φωνής αυτού, έθνος αναιδές προσώπω, όστις ου θαυμάσει πρόσωπον πρεσβύτου, και νέον ουκ ελεήσει. Και κατέδεται τα έκγονα των κτηνών σου, και τα γεννήματα της γης σου, ώστε μη καταλιπείν σοι σίτον, οίνον, έλαιον, τα βουκόλια των βοών σου, και τα ποίμνια των προβάτων σου, έως αν απολέση σε και εκτρίψη σε εν ταις πόλεσί σου*». Εξ αιτίας των Τούρκων η κοινή πατρίς ημών, η πατρίς των τεχνών και των επιστημών, η πατρίς των φιλοσόφων και των ηρώων, έγινε σήμερον κατοικητήριον της αμαθίας και βαρβαρότητος, αληθές σπήλαιον ληστών, των και απ' αυτούς τους ληστάς αναιδεστέρων Οσμανλίδων. Δια τους Τούρκους ονειδιζόμεθα και καταφρονούμεθα από τους Ευρωπαίους, οι οποίοι χωρίς τα φώτα της Ελλάδος ήθελον ίσως ακόμη κοιμάσθαι εις τον σκότον της προγονικής αυτών βαρβαρότητος. Τοιαύτα και τοσαύτα, φίλοι και αδελφοί, επάθομεν από το απάνθρωπον γένος των Μουσουλμάνων.

Αλλ' είναι ασυγκρίτως δεινότερα όσα κινδυνεύομεν έτι να πάθωμεν απ' αυτούς. Οι Τούρκοι σήμερον είναι πληροφορημένοι ότι αισθανόμεθα πλέον παρά ποτέ του τυραννικού αυτών ζυγού το βάρος. Εξεύρουσι καλώτατα ότι τους μισούμεν και απ' αυτόν τον θάνατον περισσότερον. Τους εδίδαξεν η πείρα, ότι οι εχθροί των είναι φίλοι, και οι φίλοι των εχθροί ημέτεροι. Ανοίξατε τους οφθαλμούς, Γραικοί, και κατανοήσατε εις ποίον φοβερώτατον κίνδυνον ευρίσκεται το ταλαίπωρον ημών γένος. Ο καιρός ίσως δεν είναι μακράν, οπόταν ένας αιμοβόρος Σουλτάνος, δια να ελευθερωθή από πάσαν υποψίαν, θέλει, ως άλλος Ηρώδης, αποφασίσει την φονοκτονίαν όλων ομού των Γραικών. Το άσπλαγχνον γένος των Μουσουλμάνων είναι μαθημένον να τρέφεται με αίματα, να κυλίεται εις τα αίματα. Αίματα, και πάλιν αίματα χρειάζονται δια να σβέσουν την δίψαν των αγριοτέρων και παρά τους λύκους Αγαρηνών.

Δια τους οικτιρμούς του Θεού, Γραικοί, μην αφήσωμεν να μας φύγη από τας χείρας ο αρμόδιος ούτος καιρός, τον οποίον προσφέρει εις των Γραικών το γένος, η άλωσις της Αιγύπτου. Όσοι ευρίσκεσθε εις Αίγυπτον μιμήθητε τας ανδραγαθίας των Γάλλων, οι οποίοι, δια το να εμιμήθησαν τους προγόνους ημών, έφθασαν εις της δόξης τον ανώτατον βαθμόν. Όσοι είσθε την ηλικίαν νεώτεροι, προθυμήθητε να μάθετε από τους σοφούς Γάλλους την Τακτικήν, ήγουν την επιστήμην του πολέμου, επιστήμην η οποία πολλαπλασιάζει την φυσικήν δύναμιν, αυξάνει το θάρσος και την ανδρείαν, επιστήμην, εις ολίγα λόγια, αναγκαιοτάτην εις εκείνους, όσοι θέλουσι να ζώσιν ελεύθεροι. Ευταξία, ομόνοια, σύμπνοια μετ' αλλήλων, ζήλος ελευθερίας θερμότατος, υποταγή εις τους νόμους, αγάπη θερμή και φιλία άδολος προς τους Γάλλους, ειρήνη μετά των κατοίκων της Αιγύπτου, τους οποίους, επειδή υπετάχθησαν και αυτοί εις τους νόμους, εκδυθέντες την τουρκικήν αγριότητα, ως Τούρκους πλέον να στοχάζεσθε δεν είναι δίκαιον: ταύτα χρειάζονται, φίλοι και αδελφοί, δια να αυξήση η δύναμις και το κράτος σας, δια να βρέξη επάνω εις τα όπλα σας όλας τας ευλογίας του ουρανού ο θεός των δυνάμεων, και να σας καταστήση ήρωας ανικήτους, καθώς ήσαν οι πρόγονοί σας εν όσω εκυβερνώντο από νόμους καλούς, εν όσω ήσαν στολισμένοι με ήθη χρηστά.

Όσοι δε ευρίσκεσθε διασκορπισμένοι εις την Ελλάδα, μέρος μεν δράμετε με προθυμίαν και γρηγορότητα εις την Αίγυπτον, δια να αυξήσετε τον αριθμόν των αδελφών σας. Υπηρετήσατε τους Γάλλους με προθυμίαν, προσφέρετε εις αυτούς τα προς ζωήν αναγκαία. Βοηθήσατε με τα καράβια, με τας χείρας, με τας καρδίας, και με την ζωήν σας αυτήν, αν η χρεία το καλέση, τους φίλους του Ελληνικού γένους, εις την παντελή της Αιγύπτου κατάσχεσιν, της οποίας η ελευθερία είναι της Ελλάδος όλης κοινή σωτηρία. Εις την Αίγυπτον, αφ' ού ημαυρώθη των Αθηνών η δόξα, κατέφυγον αι τέχναι και επιστήμαι, και ανέζησαν πάλιν το δεύτερον οι Γραικοί, συστήσαντες ακαδημίας, συναθροίσαντες βιβλιοθήκας θαυμαστάς, τας οποίας έπειτα κατέκαυσαν οι εχθροί του Ελληνικού γένους, οι σημερινοί τύραννοι της Ελλάδος· Από την Αίγυπτον και πάλιν ας αναφθώσι τα φώτα, τα οποία έχουσι να φωτίσουν και τρίτον τους Γραικούς. Το δε λοιπόν μέρος μείνατε εις την Ελλάδα εξωπλισμένοι, και έτοιμοι να δεχθήτε τους ελευθερωτάς της Ελλάδος τους Γάλλους, και τους φίλους των Γάλλων και συμμάχους, τους στρατιώτας του κραταιού Αυτοκράτορος της Ρωσίας, κληρονόμου της δόξης και της αρετής των αειμνήστων αυτού προπατόρων. Οι Ηπειρώται ενθυμήθητε τα κατορθώματα των προγόνων σας. Εσείς και παλαιά εφάνητε ανδρείοι, και σήμερον ακόμην εδείξατε με τας κατά των αγρίων Πασάδων νίκας, ότι δεν εχάσατε την προγονικήν σας μεγαλοψυχίαν. Οι Θεσσαλοί και οι Μακεδόνες ενθυμήθητε ότι οι πρόγονοί σας κατετρόπωσαν τον Δαρείον, όστις ήτον ασυγκρίτως φοβερώτερος βασιλεύς από τον σημερινόν άνανδρον και γυναικώδη τύραννον της Ελλάδος.

Οι Πελοποννήσιοι και οι λοιποί Έλληνες μη λησμονήσετε τα τρόπαια, όσα κατά των βαρβάρων ανέστησαν οι προπάτορές σας· και σεις ανεξαιρέτως οι Μαϊνώται συλλογίσθητε ότι είσθε αίμα Σπαρτιατών· Όλοι ομού, όσοι με το λαμπρόν όνομα των Γραικών δοξάζεσθε, βάλετε καλά εις τον νου σας ότι αφ' όσας δυστυχίας δύναται να πάθη ο άνθρωπος η πλέον απαρηγόρητος είναι η δουλεία· ότι ο δούλος μήτ' αρετήν, μήτε τιμήν ουδεμίαν δύναται να αποκτήση· ότι σιμά εις τάλλα κακά όσα καθ' εκάστην πάσχει από τον τύραννον, υποφέρει ακόμη και την καταφρόνησιν όλων των άλλων εθνών, την φοβεράν καταισχύνην του να λογίζεται κτήνος άλογον, και όχι άνθρωπος. Φίλοι και αδελφοί, μη φοβήθητε παντάπασι τους Τούρκους. Αυτοί δεν είναι πλέον ό,τι ήσαν προ τριακοσίων χρόνων. Αυτοί εξεύρουν να φονεύωσιν εις τας πόλεις, εις τας αγοράς, ανθρώπους ειρηνικούς και αόπλους· αλλ' εις την στρατιάν, κατά πρόσωπον του εχθρού, γίνονται και απ' αυτάς τας γυναίκας ανανδρότεροι, καθώς η πείρα σάς επληροφόρησε περί τούτου, καθώς πολλάκις τους ίδετε φεύγοντας ως λαγωούς από προσώπου των Γραικών.

Πολεμήσατε λοιπόν, ω μεγαλόψυχα και γενναία τέκνα των Παλαιών Ελλήνων, όλοι ομού ενωμένοι τους βαρβάρους της Ελλάδος τυράννους. Ο κόπος είναι μικρός παραβαλλόμενος με την δόξαν, η οποία θέλει σάς εξισώσει με τους Ήρωας του Μαραθώνος, της Σαλαμίνος, των Πλαταιών, των Θερμοπυλών, τους ακαταμαχήτους προγόνους σας. Αλλά τι λέγω θέλει σάς εξισώσει; Των Τούρκων ο διωγμός από την Ελλάδα θέλει σάς καταστήσει ενδοξοτέρους και απ' αυτούς τους Μιλτιάδας, τους Θεμιστοκλέας, τους Λεωνίδας· επειδή ευκολώτερον είναι να εμποδίση τις την αρχήν τον εχθρόν να εισέλθη εις την κατοικίαν του, παρά το να τον διώξη αφ' ού χρόνους πολλούς ριζωθή εις αυτήν.
Πολεμήσατε, φίλοι και αδελφοί, τους απανθρώπους και σκληρούς Τούρκους· όχι όμως ως Τούρκους, όχι ως φονείς, αλλ' ως γενναίοι της ελευθερίας στρατιώται, ως υπερασπισταί της ιεράς ημών θρησκείας και της πατρίδος. Χύσατε χωρίς έλεον το αίμα των εχθρών, όσους εύρετε εξωπλισμένους κατά της ελευθερίας, και ετοίμους να σας στερήσωσι την ζωήν. Ας αποθάνη όστις τυραννικώς σφίγγει των Γραικών τας αλύσεις, και τους εμποδίζει να ρήξωσι τα δεσμά των. Αλλά σπλαγχνίσθητε τον ήσυχον Τούρκον, όστις ζητεί την σωτηρίαν του με την φυγήν, ή ευαρεστείται να μείνη εις την Ελλάδα, υποτασσόμενος εις νόμους δικαίους, και γευόμενος και αυτός τους καρπούς της ελευθερίας, καθώς οι Γραικοί, καθώς και αυτοί της Αιγύπτου οι Τούρκοι. Ας ήναι η εκδίκησις ημών φοβερά, αλλ' ας γένη με δικαιοσύνην. Ας δείξωμεν εις το άγριον των Μουσουλμάνων γένος, ότι μόνη της ελευθερίας η επιθυμία, και όχι η δίψα του φόνου και της αρπαγής μάς εξώπλισε τας χείρας. Ας μάθωσιν οι απάνθρωποι Τούρκοι από την ημετέραν φιλανθρωπίαν, ότι δια να παύσωμεν τας καθημερινάς αδικίας, την καθημερινήν έκχυσιν του Ελληνικού αίματος, αναγκαζόμεθα προς καιρόν να χύσωμεν ολίγον τουρκικόν αίμα.

Ναι, φίλοι και συμπατριώται, ολίγον αίμα τουρκικόν θέλει ρεύσει, διότι ολίγοι Τούρκοι θέλουσι τολμήσει να αντισταθούν εις των Γραικών την ευψυχίαν. Αυτοί, όχι μόνον έχασαν την παλαιάν αυτών ανδρείαν, αλλ' έχουσιν ακόμη νεαρά προ οφθαλμών τα παραδείγματα τοσούτων Ηγεμονιών της Ευρώπης, τας οποίας η ευμετάβολος τύχη ή παντελώς ανέτρεψεν, ή σφοδρώς εκλόνησεν. Αυτός ο κοινός των Τούρκων λαός, βεβαρυμένοι από τον ανυπόφορον της δουλείας ζυγόν, ολίγον θέλουσι φροντίσει δια τον κρημνισμόν του τυράννου. Τέλος πάντων και αυτοί της ανατολικής και δυτικής Τουρκίας σατράπαι, οι οποίοι και τώρα άρχησαν να καταφρονώσι τας προσταγάς του Σουλτάνου, θέλουν επιταχύνει την πτώσιν του. Όλα ταύτα συντρέχουσι με την ευψυχίαν των Γραικών εις το να καταπλήξωσι τον άνανδρον τύραννον της Ελλάδος, ο οποίος αδίκως κατέχει ξένον θρόνον, περικυκλωμένος, ως άλλος Σαρδανάπαλος, από γυναίκας και ευνούχους, ο οποίος εξησθενημένος και την ψυχήν και το σώμα, από των ηδονών την κατάχρησιν, δεν τολμά μήτε την θύραν του παλατίου του να εξέλθη, δια να δείξη καν εικόνα στρατηγού κατά των εχθρών του. Ο καιρός, φίλοι και συμπατριώται, της καταστροφής του τυράννου είναι τόσον αρμόδιος, ώστε θέλει πληρωθή εις ημάς το προφητικόν λόγιον, είς διώξεται χιλίους.

Επικαλεσάμενοι λοιπόν την εξ ουρανού βοήθειαν, και ασπασάμενοι είς τον άλλον με τα δάκρυα της ελπίδος και της χαράς, οι νέοι με τα όπλα, οι γέροντες με τας ευχάς και τας παραινέσεις, οι ιερείς με τας ευλογίας και τας προς θεόν δεήσεις, όλοι ομού ενωμένοι, γενναίοι του ελληνικού ονόματος κληρονόμοι, πολεμήσατε γενναίως περί πίστεως, περί πατρίδος, περί γυναικών, περί τέκνων, περί πάσης της παρούσης και της επερχομένης http://www.blogger.com/img/blank.gifγενεάς των Γραικών, τον τρισβάρβαρον, τον άσπλαγχνον τύραννον της Ελλάδος, αν θέλετε να φανήτε άξιοι των παλαιών Ελλήνων απόγονοι, αν θέλετε να αφήσετε, ως εκείνοι, το όνομά σας αείμνηστον εις τους αιώνας των αιώνων. Γένοιτο!

Ατρόμητος
ο εκ Μαραθώνος


* Δευτερονομ. Κεφ. KH, στίχ.48-52.


Τις σοβαρές ενστάσεις και επιφυλάξεις του για το κατά πόσο η Συμφωνία των Βρυξελλών προσφέρει ουσιαστική και βιώσιμη λύση στην κρίση χρέους της ελληνικής οικονομίας επαναλαμβάνει ο Αντώνης Σαμαράς, με συνέντευξη που παραχωρεί στην «Καθημερινή της Κυριακής».

Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υποστηρίζει ότι η Συμφωνία των Βρυξελλών προσφέρει μια βραχύβια ανακούφιση στην ελληνική οικονομία που δοκιμάζεται, και δεν αποτελεί λύση, ούτε και διέξοδο στα ουσιαστικά και δομικά προβλήματα και τις στρεβλώσεις που την ταλαιπωρούν.

Σύμφωνα με τον Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, στην Ελλάδα θα μείνει η «ρετσινιά» της «επιλεκτικής χρεοκοπίας», που ενδεχομένως έχει μακροχρόνιες και επιζήμιες επιπτώσεις στη δυναμική της ελληνικής οικονομίας, ενώ σε αντάλλαγμα μας προσφέρεται απλώς ένα πολύ μικρό «κούρεμα» του χρέους.

Ο Αντώνης Σαμαράς ξεκαθαρίζει ότι σε ένα τέτοιο πλαίσιο, και από τη στιγμή που δεν διαπιστώνει ουσιαστική αλλαγή πολιτικής από την Κυβέρνηση, δεν πρόκειται να υπερψηφίσει το Μνημόνιο ΙΙ, που αναμένεται να περάσει το φθινόπωρο από τη Βουλή για έγκριση, χωρίς ακόμη να είναι βέβαιο αν το ΠΑΣΟΚ θα επιδιώξει την υπερψήφισή του με την απλή κοινοβουλευτική πλειοψηφία των 151 βουλευτών, ή θα επιδιώξει διευρυμένη πλειοψηφία με 180.

Όσο για την αρνητική αποδοχή που είχαν στο παρελθόν οι θέσεις της Νέας Δημοκρατίας από διεθνή ΜΜΕ και πολιτικούς, ο Αντώνης Σαμαράς επισημαίνει με έμφαση ότι το τελευταίο διάστημα, όλο και περισσότεροι αποδέχονται την ορθότητα των προτάσεών του.

Πηγή


Λύση, τουλάχιστον ως προς το ποιος θα είναι νέος αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων, βρέθηκε αργά χτες το βράδυ στην Τουρκία, αλλά η πρωτοφανής στα χρονικά της Τουρκίας κρίση στις σχέσεις μεταξύ της πολιτικής και της στρατιωτικής ηγεσίας, εκτός από την παραίτηση τεσσάρων στρατηγών στην πενταμελή κορυφή, συνδυάστηκε και με την καταγγελία του παραιτηθέντα γενικού επιτελάρχη σχετικά με τη δικαστική περιπέτεια πολλών αξιωματικών.

Λίγο μετά τις έξι χτες το απόγευμα ξέσπασε η κρίση στην Άγκυρα. Αρχικά έγινε γνωστό ότι παραιτήθηκε ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων Ισίκ Κοσάνερ. Λίγη ώρα αργότερα ήταν γνωστή και η παραίτηση των αρχηγών του στρατού, στρατηγού Ερντάλ Τζεϊλάνογλου, του πολεμικού ναυτικού ναύαρχου Εσρέφ Ουγούρ και της πολεμικής αεροπορίας πτέραρχου Χασάν Ακσάϊ.

Δεν παραιτήθηκε όμως ο αρχηγός της στρατοχωροφυλακής στρατηγός Νετζντέτ Οζέλ.
Μετά τις παραιτήσεις, πραγματοποιήθηκε στο προεδρικό Μέγαρο σύσκεψη με τη συμμετοχή του προέδρου της Δημοκρατίας Αμπντουλάχ Γκιουλ, του πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του στρατηγού Οζέλ.

Σε χτεσινοβραδινή ανακοίνωσή του το γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού ανέφερε ότι ο μέχρι χτες αρχηγός της στρατοχωροφυλακής στρατηγός Νετζντέτ Οζέλ ανέλαβε αρχηγός ΓΕΣ και αναπληρωτής αρχηγός ενόπλων δυνάμεων. Στην ανακοίνωση υπογραμμίστηκε ότι η συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου θα πραγματοποιηθεί όπως έχει προγραμματιστεί, δηλαδή στις 1-4 Αυγούστου. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα αναμένεται ο Οζέλ να οριστεί αρχηγός γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων.

Οι στρατηγοί επέλεξαν τη ρήξη μέσω παραίτησης, αλλά έδωσαν ένα περιθώριο για να υπάρξει διέξοδος. Εάν είχε παραιτηθεί και ο στρατηγός Οζέλ, η κατάσταση θα ήταν χαοτική. Η διαδικασία διορισμού γενικού επιτελάρχη από την αμέσως κατώτερη βαθμίδα που είναι οι αρχηγοί των τεσσάρων στρατιών δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί μέχρι την έναρξη της συνεδρίασης του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου.

Από τους τέσσερις παραιτηθέντες, οι αρχηγοί του στρατού, του ναυτικού και της αεροπορίας επρόκειτο να συνταξιοδοτηθούν κατά τη συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου που θα αρχίσει την προσεχή Δευτέρα. Ωστόσο ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων Ισίκ Κοσάνερ είχε αναλάβει πέρσι και απέμεναν δύο χρόνια για τη συνταξιοδότησή του.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμα που εξέδωσε προς τις ένοπλες δυνάμεις, ο μέχρι χτες αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων στρατηγός Κοσάνερ άφησε να εννοηθεί ότι ο λόγος της ρήξης είναι η υπόθεση των αξιωματικών που κατηγορούνται σε διάφορες υποθέσεις.

"Αυτή τη στιγμή είναι προφυλακισμένοι και στερούνται την ελευθερία τους συνολικά 250 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί εκ των οποίων οι 173 είναι εν ενεργεία", ανέφερε ο Κοσάνερ και τόνισε ότι "όπως αναφέρουν και πολλοί νομικοί, δεν είναι δυνατόν να δεχθεί κανείς ότι οι προφυλακίσεις είναι σύμφωνες προς τις οικουμενικές αξίες περί δικαίου, τη δικαιοσύνη και τις αξίες της συνείδησης. Παρότι γνωστοποιήθηκε αλλεπάλληλες φορές η κατάσταση αυτή στους αρμόδιους, δεν κατέστη δυνατόν να βρεθεί μία λύση στο πλαίσιο των νόμων".

Σύμφωνα με τον στρατηγό, "παρότι δεν υπάρχει κάποια καταδικαστική απόφαση, 14 ανώτατοι αξιωματικοί και 58 αξιωματικοί με το βαθμό του συνταγματάρχη, εκτός του ότι απειλείται η ελευθερία τους, έχουν ταυτόχρονα χάσει και τη δυνατότητα να πάρουν προαγωγή κατά τη συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν τιμωρηθεί προκαταβολικά".

Ο Κοσάνερ έκανε λόγο για "προσπάθεια δημιουργίας της εντύπωσης ότι οι ένοπλες δυνάμεις είναι ένας οργανισμός εγκλήματος" και επεσήμανε: "Το γεγονός ότι δεν έχει εμποδιστεί η κατάσταση αυτή, καθώς επίσης και το ότι οι αρμόδιες αρχές δεν έλαβαν υπόψη τις σχετικές ενέργειες, έχουν καταστήσει αδύνατον να συνεχίσω να υπηρετώ από την υπέρτατη αυτή θέση, αφού η κατάσταση αυτή με εμποδίζει να υπερασπιστώ ως αρχηγός του γενικού επιτελείου, τα δικαιώματα του προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων".

Λύση μπορεί να βρέθηκε αργά χτες τη νύχτα, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. Από τη μια είναι πλέον δεδομένη η εκφρασμένη αντίδραση των ενόπλων δυνάμεων στην προφυλάκιση αξιωματικών κι από την άλλη είναι ακόμη πιο δύσκολο το έργο του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου που θα συνεδριάσει τη Δευτέρα. Οι δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι η ρήξη επήλθε όταν η κυβέρνηση επέμεινε στην άποψή της ότι πρέπει να συνταξιοδοτηθούν όλοι οι κατηγορούμενοι αξιωματικοί. Όποια λύση κι αν βρεθεί τις επόμενες μέρες, μέσω κρίσεων στο στράτευμα, η ιστορία έχει καταγράψει την ομαδική παραίτηση των στρατηγών.

Έντονη ήταν η αντίδραση της αντιπολίτευσης. Ο αντιπρόεδρος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (αξιωματική αντιπολίτευση) Γκιουρσέλ Τεκίν υποστήριξε ότι "η πολιτική εξουσία επιθυμεί να σχηματοποιήσει τις ένοπλες δυνάμεις με βάση τα δικά της πιστεύω. Οι στρατηγοί παραιτήθηκαν αντιδρώντας σε αυτό".

Σύμφωνα με τον ηγέτη του Κόμματος Εθνικιστικού Κινήματος Ντεβλέτ Μπαχτσελί "είναι ολοφάνερο ότι η ανώμαλη αυτή εξέλιξη έχει ανοίξει το δρόμο για σοβαρή κρίση στο κράτος. Στην πραγματικότητα η πολιτική εξουσία αφού άλωσε το χώρο της δικαιοσύνης είχε στρέψει την προσοχή της στις ένοπλες δυνάμεις, με αποτέλεσμα οι εντάσεις που προκαλούνται εξαιτίας της κατάστασης αυτής να έχουν φτάσει σε σημείο που δεν μπορούν να τεθούν υπό έλεγχο".

Ως προς τις διεθνείς αντιδράσεις, η πρώτη δήλωση προήλθε από την εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρία Όμεν Ρουιτέν, η οποία ανέφερε ότι "η Τουρκία εξελίσσεται σε δημοκρατικότερη χώρα όπου οι δημοκρατικοί θεσμοί ελέγχουν τις στρατιωτικές αποφάσεις".

Ο εκπρόσωπος του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών Μαρκ Τόνερ, ερωτηθείς σχετικά είπε ότι πρόκειται "για εσωτερική υπόθεση της Τουρκίας", και εξέφρασε την "πλήρη εμπιστοσύνη των ΗΠΑ προς την ισχύ των Τουρκικών θεσμών".

Περιπτώσεις παραίτησης αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων υπήρξαν δύο φορές στην πρόσφατη ιστορία της Τουρκίας. Στις 15 Ιουνίου 1987, είχε παραιτηθεί ο στρατηγός Νετζντέτ Ουρούγ για να αναλάβει ο στρατηγός Νετζίπ Τορουμτάϊ, ο οποίος όμως παραιτήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1990 αντιδρώντας στους χειρισμούς του τότε προέδρου της Τουρκίας Τουργκούτ Οζάλ ως προς τον Πόλεμο στον Κόλπο. Ο τύπος έγραφε την εποχή εκείνη ότι ο Τορουμτάϊ παραιτήθηκε επειδή διαφωνούσε με την απόφαση του Οζάλ να μετάσχει και η Τουρκία στον πόλεμο και στη διευθέτηση του ζητήματος της Μοσούλης και του Κιρκούκ. Ο στρατηγός στην επιστολή της παραίτησής του είχε υπογραμμίσει ότι παραιτείται "επειδή δεν υπάρχουν περιθώρια να υπηρετήσω με βάση τις αρχές μου και την αντίληψή μου περί κράτους".

Είναι όμως η πρώτη φορά που παραιτούνται ταυτόχρονα ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων και οι αρχηγοί των τριών όπλων και μάλιστα με τρόπο που δείχνει τη δυσαρέσκεια τουλάχιστον της ηγεσίας των ενόπλων δυνάμεων.


«Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει αγοραστεί. Eίναι νοικιασμένος. Πουλάει επιχειρήσεις του ελληνικού δημοσίου στις πολυεθνικές. Μειώνει μισθούς, συντάξεις και θέσεις εργασίας, κατ' εντολή του ΔΝΤ. Παραδίδει τα δημόσια ταμεία στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Στηρίζει τον πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης. Δίνει εντολές στο Ελληνικό Λιμενικό Σώμα να συνεργήσει στον αποκλεισμό της Γάζας από τον Νετανιάχου». -- Δήλωση διαδηλωτή στην πλατεία Συντάγματος, Αθήνα, 3 Ιουλίου 2011.

Του James Petras
Global Research
30 Ιουλίου 2011
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Εισαγωγή

Μια αυτοαποκαλούμενη «σοσιαλιστική» κυβέρνηση στην Ελλάδα επιβάλλει, πότε με κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες και πότε με αστυνομική βία, τις πιο βαθιές ανατροπές στο καθεστώς των μισθών, των συντάξεων, του αριθμού θέσεων εργασίας, καθώς και στους τομείς της παιδείας, της υγείας και της φορολογίας που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.

Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) έχει εγκαταλείψει πλήρως κάθε πρόσχημα ύπαρξης του ως κυρίαρχης κυβέρνησης, παραδίδοντας τις προοπτικές της παρούσας και μελλοντικής χάραξης μακρο- και μικροπολιτικής στην Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το ΔΝΤ και τους ισχυρούς ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης: Γερμανούς και Γάλλους. Το λεγόμενο πρόγραμμα «λιτότητας» προβλέπει τη λεηλασία και τη δημοπράτηση αφενός όλων των στρατηγικης σημασίας προσοδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων και αφετέρου των μεγάλων εκτάσεων δημόσιων γαιών, που περιλαμβάνουν όλους τους αρχαιολογικούς χώρους και τα θέρετρα της Ελλάδας. Ποτέ πριν δεν έχει κάποιο καθεστώς, σοσιαλιστικό ή μη, αναγκάσει τόσο απροκάλυπτα και βάναυσα μια ανεξάρτητη χώρα να επιστρέψει στην πιο στυγνή μορφή αποικιοκρατίας που γνώρισε ποτέ η Ευρώπη.

Η κοινοβουλευτική οδός προς την αποικιακή λεηλασία

Το μεγάλο άλμα της Ελλάδας προς τα πίσω έχει συντελεστεί υπό την ηγεσία ενός «σοσιαλιστή» πρωθυπουργού, του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος υποστηρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία (97%) των «σοσιαλιστών» βουλευτών και το σύνολο του «σοσιαλιστικού» Υπουργικού Συμβουλίου, με ποσοστό αποστασίας μικρότερο του 4%.

Ενώ η Βουλή συζητάει και υπερψηφίζει την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας και την υπονόμευση των δικαιωμάτων των πολιτών, εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλώνουν στους δρόμους και τις πλατείες. Ωστόσο, οι εκλεγμένοι ηγέτες και νομοθέτες του ΠΑΣΟΚ αγνοούν παντελώς τις διαμαρτυρίες αυτές, υπακούοντας μόνο στις επιταγές του πρωθυπουργού και των κομματικών αφεντικών που διόρισε. Η κοινοβουλευτική πολιτική, όπως αυτή ασκείται σήμερα, είναι σαφώς εντελώς απομονωμένη από τον λαό που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί.

Τι είδους κυβέρνηση είναι αυτή που περιφρονεί τόσο κατάφωρα τη λαϊκή βούληση; Ποιο είναι αυτό το νομοθετικό σώμα που αξιώνει τη συστηματική μείωση του βιοτικού επιπέδου ενός λαού τα τελευταία τρία χρόνια και συγχρόνως δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε η μείωση αυτή να συνεχιστεί τα επόμενα δέκα χρόνια;

Αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία του κόμματος, εύκολα θα διαπιστώσει ότι το ΠΑΣΟΚ ήταν ανέκαθεν κόμμα ψηφοθηρικής χορηγίας και όχι κόμμα προγραμματικής αλλαγής. Το ΠΑΣΟΚ, από την πρώτη εκλογική νίκη του το 1981, προσφέρει ανελλειπώς θέσεις εργασίας στο δημόσιο τομέα, παροχές, δάνεια και ρουσφέτια στις εκλογικές περιφέρειές του. Αρχικά, δηλαδή τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, η προσθήκη νέων δημόσιων φορέων έγινε, υποτίθεται, με σκοπό την εφαρμογή κοινωνικοοικονομικών μεταρρυθμίσεων, τις οποίες οι γραφειοκράτες της δεξιάς παράταξης επιχειρούσαν να σαμποτάρουν. Παρ' όλα αυτά, καθώς η δυναμική των «μεταρρυθμίσεων» εξασθενούσε, οι διορισμοί στο δημόσιο δεν έπαψαν να πολλαπλασιάζονται, ως μέρος της διαδικασίας οικοδόμησης μιας ευρείας κλίμακας εκλογικής κομματικής μηχανής.

Χιλιάδες υποαπασχολούμενοι πτυχιούχοι ΑΕΙ, που διέθεταν οργανωτικά προσόντα, συνωστίζονταν στα κομματικά γραφεία και με την πάροδο του χρόνου εξασφάλιζαν μια μόνιμη θέση στο ήδη διογκωμένο γραφειοκρατικό δημόσιο. Οι προσληφθέντες συνέβαλαν στην εξασφάλιση ψήφων για τους υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ, εφαρμόζοντας τις ίδιες πρακτικές με αυτές του δεξιού κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Ο δημόσιος τομέας έγινε το μεγαλύτερο γραφείο εύρεσης εργασίας για διάφορους λόγους. Πρώτον, ένας μη ευκαταφρόνητος αριθμός «δημοσίων υπαλλήλων» βρέθηκε να κατέχει περισσότερες από μια θέσεις εργασίας, μερικοί έως τέσσερις και πέντε, σε τομείς όπως τα ελεύθερα επαγγέλματα και η «μαύρη» οικονομία. Δεύτερον, ο λεγόμενος «ιδιωτικός τομέας» στην Ελλάδα ποτέ δεν είχε τη δυνατότητα να αναπτυχθεί, να επενδύσει, να καινοτομήσει, να εφαρμόσει νέες τεχνολογίες, να αναπτύξει ανταγωνιστικότητα και να δημιουργήσει νέες αγορές. Οι περισσότεροι από τους κορυφαίους Έλληνες επιχειρηματίες ήταν εξαρτημένοι λόγω πολιτικών δεσμών από το κυβερνών κόμμα για την εξασφάλιση δανείων για έργα που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, δάνεια που χρησιμοποιήθηκαν για την εισαγωγή κεφαλαιουχικών αγαθών από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και δάνεια για την εισαγωγή καταναλωτικών προϊόντων.

Η είσοδος της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) προσέφερε στο ΠΑΣΟΚ και τη δεξιά παράταξη ευκαιρίες για τεράστιες μεταβιβάσεις κεφαλαίων και την εξασφάλιση δανείων που θα χρησιμοποιούσαν δήθεν για να «εκσυγχρονίσουν» την οικονομία και να την καταστήσουν πιο ανταγωνιστική. Σε αντάλλαγμα, η Ελλάδα μείωσε τα προϋπάρχοντα δασμολογικά εμπόδια, με αποτέλεσμα μια τεράστια ποσότητα αγαθών από κάθε γωνιά της ΕΕ να πλημμυρίσει την τοπική αγορά. Τα κονδύλια της ΕΕ χρηματοδοτούσαν την πελατειακή κρατική μηχανή του ΠΑΣΟΚ. Οι ιδιωτικές επιχειρήσεις δανείζονταν κεφάλαια της ΕΕ και στη συνέχεια έστελλαν το λογαριασμό στο κράτος, με την συνενοχή των πολιτικών. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες και η μεσαία τάξη εξασφάλιζαν εύκολα δάνεια για να αγοράζουν ακριβά προϊόντα εισαγωγής. Παράλληλα, οι οικονομολόγοι και οι πολιτικοί του καθεστώτος έκαναν λογιστικές αλχημείες ώστε να φαίνονται θετικοί οι δείκτες ανάπτυξης και να αποκρύπτεται το παθητικό. Όλα ήταν υποθηκευμένα. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες συνέλεγαν τους τόκους, ενώ οι Δυτικοευρωπαίοι παραγωγοί βρήκαν μια δραστήρια αγορά για τα καταναλωτικά τους αγαθά. Σύμφωνα με ειδικούς, η Ελλάδα «ενσωματώθηκε» στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δυστυχώς, με μόνο κριτήριο το γεγονός ότι έγινε η πιο ανόμοια χώρα ανάμεσα στους ισχυρούς εταίρους της.

Το ΠΑΣΟΚ χτίστηκε πάνω σε και γύρω από ένα εκλογικό σώμα της ελίτ και των μεσαίων μαζών, που ποτέ δεν κατέβαλλε φόρους, αλλά συνεχώς αντλούσε ποσά και ήταν πάντα εξαρτημένο από τον δημόσιο κορβανά. Δισεκατομμυριούχοι εφοπλιστές είχαν όλη την ευχέρεια να φοροδιαφεύγουν αφού λειτουργούσαν υπό ξένη σημαία (Παναμά), αλλά είχαν δεσμευτεί εκ των προτέρων στην πρόσληψη Ελλήνων πλοιάρχων και σε τακτικές εισφορές στα ταμεία του κόμματος. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, όπως δικηγόροι, γιατροί και αρχιτέκτονες, δεν δήλωναν σχεδόν καθόλου εισοδήματα, εισπράττοντας παράλληλα κάτω από το τραπέζι πληρωμές σε μετρητά, δηλαδή μη δηλωμένα εισοδήματα που υπερέβαιναν κατά πολύ τις κανονικές αμοιβές τους. Οι ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, οι κερδοσκόποι του real estate, οι τραπεζίτες και οι εταιρείες εισαγωγών, όλοι τους κατέβαλλαν ποσά στην κομματική ηγεσία, προκειμένου να εξασφαλίζουν φοροεκπτώσεις και φοροαπαλλαγές, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα δάνεια της ΕΕ, τα οποία ανακυκλώνονταν σε τουριστικά ακίνητα και σε τραπεζικές καταθέσεις στο εξωτερικό. Το περιτύλιγμα που απ' έξω έδειχνε να είναι το κόμμα και οι επιχειρηματικές ελίτ ήταν στην πραγματικότητα ένα οργανωμένο δίκτυο λωποδυτών. Πρώτα λεηλατούσαν τα δημόσια ταμεία και μετά έστελλαν τον λογαριασμό στους μισθωτούς και τους εργάτες του μεροκάματου, μιας και σε αυτές τις δύο εργασιακές ομάδες γίνεται υποχρεωτικά παρακράτηση φόρου μισθωτών υπηρεσιών. Η Ελλάδα είναι η χειρότερη χώρα στον κόσμο να εργάζεται κανείς ως μισθωτός, αφού η μισθωτή εργασία είναι η μόνη που φορολογείται και αποτελεί αντικείμενο εκμετάλλευσης.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων επιχειρηματιών και μικρών ανεξάρτητων αγροτών (ορισμένοι από τους οποίους ενοικιάζουν γη από αστούς επαγγελματίες), ιδιοκτητών μικρών ξενοδοχειακών μονάδων και εστιατόρων. Η συντριπτική πλειονότητά τους καταβάλλει μόνο ένα μικρό μέρος τους φόρου που οφείλει, αλλά δεν παύει να κάνει χρήση όλων των προνομίων των δικαιούχων του κράτους πρόνοιας. Είναι μέρος του πελατειακού κομματικού μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ και οι κύριοι δικαιούχοι της ανεξέλεγκτης ροής πιστώσεων και δανείων, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την αύξηση των προσωπικών εισοδημάτων τους αντί της παραγωγικότητας.

Τα δάνεια της ΕΕ χρηματοδοτούσαν τον εκσυγχρονισμό του ελληνικού βιοτικού επιπέδου, αυξάνοντας τις εισαγωγές γερμανικών συσκευών και αυτοκινήτων, αλλά παράλληλα και εισαγωγές προϊόντων όπως η δανική και γαλλική φέτα, δηλαδή φθηνών εισαγόμενων προϊόντων που υποκαθιστούσαν και ανταγωνίζονταν τα τοπικά. Με άλλα λόγια, οι Ευρωπαίοι κατέλαβαν και εξουδετέρωσαν τις ελληνικές αγορές, αυξάνοντας το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου, ενώ η γραφειοκρατία έγινε ο εργοδότης της έσχατης ανάγκης. Αυτές οι πρακτικές της ΕΕ και οι πελατειακές σχέσεις του κράτους του ΠΑΣΟΚ επέτρεψαν στο κόμμα να διατηρήσει μια σταθερή βάση ψηφοφόρων, που απαρτίζονταν κυρίως από μεγάλες κερδοσκοπικές επιχειρήσεις, μικρομεσαίους φοροφυγάδες και συνεχώς διογκούμενα στρώματα κρατικών υπαλλήλων.

Η ΕΕ εξαγόρασε επίσης την ολοένα αυξανόμενη πολιτικοστρατιωτική υποτέλεια της χώρας. Η Ελλάδα στήριξε το ΝΑΤΟ στους πολέμους του Αφγανιστάν, του Ιράκ, της Λιβύης και του Πακιστάν. Ιδιαίτερα υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, η δουλοπρέπεια του ΠΑΣΟΚ προς το κράτος του Ισραήλ και τους υποστηρικτές του Αμερικανούς Σιωνιστές ξεπέρασε εκείνη που επέδειξαν όλα τα προηγούμενα καθεστώτα στην Ελλάδα.

...Ώσπου μια μέρα ήλθε ο λογαριασμός

Οι κλεπτοκράτες του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα παραποίησαν τους ισολογισμούς του κράτους, διαμορφώνοντας με λογιστικές αλχημείες τα συνεχώς αυξανόμενα ελλείμματα ώστε να φαίνονται σαν θετικά πλεονάσματα, ώσπου το σύστημα κατέρρευσε. Οι τράπεζες της ΕΕ ακούμπησαν τον λογαριασμό στο τραπέζι και απαίτησαν να πληρωθούν. Το ελληνικό κράτος και η καπιταλιστική τάξη, υπό την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, διακήρυξε αμέσως ένα πρόγραμμα «λιτότητας» και «φορολογικών μεταρρυθμίσεων». Στην πραγματικότητα, μόνο το πρώτο από τα δύο σκόπευε να εφαρμόσει, αφού δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τους πελάτες - φοροφυγάδες της ελίτ και της λαϊκής βάσης.

Σημαντικές περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και περιορισμός των θέσεων εργασίας έχουν θεσμοθετηθεί και επιβάλλονται στους Έλληνες πολίτες. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ συμμορφώθηκαν με τις επιταγές του κόμματος, αφού οι φουσκωμένοι μισθοί τους, οι συντάξεις, τα προνόμια και οι απολαβές τους εξαρτώνται από την έγκριση του πρωθυπουργού, ο οποίος, με τη σειρά του, εξαρτάται από τους αυτοκράτορες τραπεζίτες και τους κάθε λογής αστούς κλεπτοκράτες. Η ίδια η ύπαρξη του ΠΑΣΟΚ ως κόμματος εξαρτάται από τη ροή των δανείων της ΕΕ, τους μηχανισμούς στήριξης και τις αποκρατικοποιήσεις προκειμένου να διατηρήσει τους πελάτες του. Το καθεστώς του ΠΑΣΟΚ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα αυταρχικού κόμματος. Σέρνεται δουλοπρεπώς στα πόδια των τραπεζιτών και των ισχυρών ηγετών της ΕΕ, ενώ ταυτόχρονα μπήγει το μαχαίρι στο λαιμό εκατομμυρίων φτωχών Ελλήνων συνταξιούχων, μισθωτών και εργατών. Η βάση του ΠΑΣΟΚ, που απαρτίζεται από αστούς φοροφυγάδες, είναι η κομματική του πελατεία που ελάχιστα επηρεάζεται από τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις. Απόδειξη: τα φορολογικά έσοδα έχουν μειωθεί λόγω της βαθιάς ύφεσης και της φοροδιαφυγής.

Όσο το καθεστώς του ΠΑΣΟΚ εντείνει και επεκτείνει την επίθεσή του εναντίον των εισοδημάτων των εργαζομένων και όσο η μαζική αντίσταση πολλαπλασιάζεται, ο δείκτης ανεργίας των νέων (55%) αυξάνει την απελπισία και τη διάθεση αντιπαράθεσης με μια κυβέρνηση, η οποία γίνεται όλο και πιο καταπιεστική και επιρρεπής στη βία.

Έχοντας απόλυτα επικεντρωθεί στο στόχο του να ρουφήξει το μεδούλι από τα ισχνά οστά των εισοδημάτων των εργαζομένων, το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά συμφώνησε να παραχωρήσει στην ΕΕ και το ΔΝΤ την εποπτεία, την κοστολόγηση και την πώληση του συνόλου της περιουσίας του ελληνικού δημοσίου. Με άλλα λόγια, η αποπληρωμή του χρέους έχει γίνει ο μοχλός για τη μεταφορά επικυριαρχίας στις ισχυρές χώρες και για τη μεγιστοποίηση της εξόρυξης του πλούτου από τους εργαζόμενους. Αυτό που θα απομείνει από το «Ελληνικό Δημόσιο» είναι οι δυνάμεις της αστυνομίας και του στρατού, στις οποίες θα ανατεθεί η επιβολή διά της βίας της νέας ηγεμονικής τάξης πάνω στην εκμεταλλευόμενη και εξαθλιωμένη πλειοψηφία.

Εν μέσω αυτής της ολέθριας τροπής των γεγονότων, της λεηλασίας και της φτώχειας, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ παραμένουν πιστοί στην κομματική γραμμή. Εξακολουθούν να στηρίζονται στην βάση του 25%, την μάζα των αυτοαπασχολούμενων επαγγελματιών, των τραπεζιτών, των τεχνοκρατών συμβούλων και φοροφυγάδων, στη βάση που θα εξακολουθήσει να στηρίζει το καθεστώς, αφού καθόλου δεν επηρεάζεται από το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Ο μηχανισμός στήριξης θα επιτρέψει στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να παραλάβουν τις παχιές συντάξεις τους, αφού θα τους έχει καταψηφίσει ο λαός. Οι αυτοαπασχολούμενοι και ελεύθεροι επαγγελματίες θα εξακολουθήσουν να αισχροκερδούν από μη δηλωμένες στην εφορία τουριστικές επιχειρήσεις και έσοδα από ακίνητα, ενώ οι υπόλοιποι συντοπίτες τους θα φτωχαίνουν. Το ΠΑΣΟΚ, ο Παπανδρέου και η παρέα του έχουν αποδείξει ότι η εκλογική πολιτική μπορεί να είναι συμβατή με την πιο άθλια παράδοση της εθνικής κυριαρχίας μιας χώρας, με μια εντεινόμενη σκληρή καταστολή εναντίον της πλειοψηφίας του εργαζόμενου πληθυσμού και με μια βαθιά, μακροπρόθεσμη μακροχρόνια μείωση του βιοτικού του επιπέδου. Η ελληνική εμπειρία, για μια ακόμη φορά, αποδεικνύει ότι, όταν βρίσκονται αντιμέτωπες με την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος, οι διαφορές μεταξύ συντηρητικών και σοσιαλιστών εξαφανίζονται. Οι δημοκρατικές ελευθερίες υπάρχουν μόνο για όσο διάστημα η πλειοψηφία υποτάσσεται στην υπεροχή των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ντόπιων κλεπτοκρατών - ολιγαρχών συνεργατών τους.

Αναμφίβολα θα γίνουν εκλογές, ακόμη και ενώ το βιοτικό επίπεδο θα έχει πέσει δραματικά, ενώ οι πληρωμές στους δανειστές θα έχουν αυξηθεί και ενώ θα έχει αφαιρεθεί από τη χώρα το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων. Ίσως το ΠΑΣΟΚ να μην επανεκλεγεί. Οι συντηρητικοί αντίπαλοί του απλά θα ακολουθήσουν το παράδειγμά του ως συλλέκτες χρεών, αλλά και ως εκτελεστές μιας πολιτικής που θα επιβάλλεται με την βοήθεια ενός αστυνομικού κράτους.

Για τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων δεν διαφαίνεται πλέον καμμία λύση μέσα από την τακτική των διαμαρτυριών των πολιτών σε δρόμους και πλατείες και μέσα από τις πολιτικές που επιβάλλουν οι κοινοβουλευτικοί. Ας μην ξεχνάμε ότι οι τελευταίοι αγνοούν τους πρώτους. Και λόγω αυτού ακριβώς του αδιεξόδου τίθεται το ερώτημα: «Ποιές εναλλακτικές, εξωκοινοβουλευτικές δράσεις είναι αναγκαίες και δυνατές, προκειμένου να πάρει τέλος η κυριαρχία αυτής της de facto κυβερνητικής ολιγαρχίας και των κλεπτοκρατών συνεργατών της;»

* Ο James Petras είναι ομότιμος καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Binghamton της Νέας Υόρκης και επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Saint Mary's στο Halifax της Νέας Σκωτίας του Καναδά. Ως αρθρογράφος, έχει δημοσιεύσει πολυάριθμες πολιτικές αναλύσεις σε έντυπα των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Λατινικής Αμερικής.

  • Γιατί άραγε δεν εφαρμόζουμε και εδώ, το παράδειγμα της Αυστρίας;

Μπορεί η Αυστρία να μην είναι Ελλάδα και αυτό το απέδειξε με τις πράξεις της, αφού έστειλε στον αγύριστο τον Τούρκο Πρέσβη πρόσφατα, επειδή είχε σηκώσει μπαϊράκι και ήθελε να συμπεριφέρεται εκεί όπως του γούσταρε.

Στην χώρα που δυστυχώς όμως δεν μαθαίνουμε τίποτε, γιατί τα ξέρουμε όλα, αυτό δεν μπόρεσε να ληφθεί ως παράδειγμα προς μίμησην και αφήνουμε τα «καλά παιδιά» και τους εντεταλμένους της Άγκυρας, να αλωνίζουν στην περιοχή μας, όποτε γουστάρουν και όποτε θέλουν ανενόχλητοι.

Είπαμε η Δημοκρατία είναι καλή, αλλά στην χώρα μας έχει παρερμηνευτεί η έννοια της και αυτό δυστυχώς είναι που μας καταστρέφει.

Έτσι λοιπόν, προχθές το πρωί, ο Τούρκος Πρόξενος στην Κομοτηνή, είπε να περάσει μια βόλτα από την πόλη μας, την οποία στην κυριολεξία αλώνισε, αφού μετά την επίσκεψη του στην παλιά πόλη και στο κτίριο που στεγάζονται τα γραφεία του ΥΠΕΞ, έκανε την βόλτα του στην κεντρική πλατεία και μπήκε μέσα στο Astron Center, όπου και κάθισε για μισή ώρα περίπου.

Στην συνέχεια επιβιβάστηκε στο πολυτελέστατο τζιπ του Διπλωματικού Σώματος και έφυγε για την Κομοτηνή.

Πηγή Εφημ. "Φωνή της Ξάνθης"

Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς θα θυμίσουμε πως οποιαδήποτε μετακίνηση του τούρκου προξένου της Κομοτηνής απαγορεύεται ρητά από τους διπλωματικούς κανόνες που υπάρχουν μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ενώ του επιτρέπεται η μετακίνηση μόνο σε εθνικές οδούς. Και αυτό γίνεται, κυρίως, για λόγους ασφαλείας του ίδιου του προξένου. Οι κανόνες ασφάλειας έγκεινται για την οποιαδήποτε περίπτωση ατυχήματος που μπορεί να υπάρξει, ενώ η φρούρηση του προξένου είναι υψηλότατη τόσο από την προσωπική του φρουρά (υπάλληλοι των τουρκικών υπηρεσιών ασφαλείας - τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής), όσο και από άνδρες της Ελληνικής Υπηρεσίας Κρατικής Ασφάλειας.

Η αφελής ερώτηση (που δεν υποβάλλουμε πρώτη φορά) ως προς την στάση έκθεσης σε κίνδυνο που τηρεί ο κύριος Σαρνίτς, είναι η εξής:

Τί θα συμβεί στις ελληνοτουρκικές σχέσεις εάν σε μία από τις βόλτες στη Θράκη του τούρκου προξένου, υπάρξει κάποιο ατύχημα ή ακόμη χειρότερα, κάποια τουρκική προβοκάτσια;

Εάν ο κύριος Σαρνίτς γνωρίζει την πιθανότητα, γιατί εμμένει στο να εκθέτει την Ελλάδα και την Τουρκία σε μία πιθανή κρίση μεταξύ των δύο χωρών; Αναλαμβάνει ο ίδιος (προσωπικά) ο κύριος Σαρνίτς την ευθύνη στην περίπτωση που του συμβεί κάποιο τροχαίο ή υπάρξει θύμα κάποιας προσωπικής επίθεσης εναντίον του;

Πώς είναι δυνατόν η Ελληνική κυβέρνηση να ανέχεται τέτοιου είδους συμπεριφορές, οι οποίες είναι ικανές να οδηγήσουν ακόμη και σε εκτεταμένο θερμό επεισόδιο την Ελλάδα και την Τουρκία;

Πώς ανέχεται το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών την στάση του τούρκου προξένου και δεν προχωρά σε ρητή απαγόρευση εναντίον του;

Θυμούνται οι Έλληνες κυβερνώντες πως Έλληνας πρόξενος της Κωνσταντινούπολης διώχθηκε από την Τουρκία, επειδή τόλμησε να επισκεφθεί την Ίμβρο;

Γνωρίζουν οι ολίγιστοι που διαχειρίζονται τα Ελληνοτουρκικά, ότι ένας ακόμη έλληνας πρέσβης διώκεται επειδή τόλμησε να αναπτύξει πολιτιστική δράση στην Κωνσταντινούπολη;

Η συμπεριφορά των ελληνικών αρχών, πέρα από την απάθεια, μήπως θέλει να στείλει σαφή μηνύματα στους πολίτες της Θράκης; Μήπως κάποιοι θέλουν έμμεσα να μεταφέρουν το μήνυμα πως "στη Θράκη αυτός πλέον κάνει κουμάντο";

Επειδή υπάρχουν νόμοι (ακόμη) στην Ελλάδα, μήπως θα ήταν σωστό και φρόνιμο να αρχίσουν να εφαρμόζονται προκειμένου να αποτραπούν άσχημες εξελίξεις ή να αποδειχθεί πως το Ελληνικό Κράτος συνεχίζει να παραμένει στην περιοχή;

Όταν πριν λίγα χρόνια ο Αμπντουλλάχ Γκιούλ ρωτήθηκε για την σχέση στρατιωτικών-πολιτικών στην Τουρκία, είχε πει:

"Μη δίνετε σημασία στα όσα λέγονται, στην Τουρκία στρατός και πολιτικοί είμαστε δεμένοι όπως το κρέας με το κόκκαλο".

Αυτό που παρέλειψε να διευκρινίσει τότε ο Γκιούλ, και που εξηγεί την τωρινή κρίση στην Άγκυρα, είναι στο που συνίσταται το δέσιμο αυτό. Παντού, στα πάντα; Προφανώς όχι, αλλιώς το ειδύλλιο στρατογραφειοκρατίας και πολιτικών ελίτ στην Τουρκία θα ήταν σήμερα γάμος και όχι σκοτωμός.

Αυτό που εννοούσε ο Γκιούλ, και το έχουν καταλάβει όλοι πλην κάποιων τουρκολιγούρηδων στην Αθήνα, είναι πως οι Τούρκοι είναι ΄΄κρέας και κόκκαλο΄΄ στην εξωτερική τους πολιτική, στον αρρωστημένο νεο-οθωμανικό μεγαλοιδεατισμό τους. Εκεί ναι, συμφωνούν! Τα ίδια ΄΄οράματα΄΄ έχουν για Αιγαίο και Κύπρο στρατιωτικοί και πολιτικοί στην Άγκυρα. Την ίδια στοχοθεσία.

Εκεί που διαφοροποιούνται και συγκρούονται με αποκορύφωμα τις "παραιτήσεις" της ηγεσίας του στρατού, είναι στο μοίρασμα της εξουσίας, στο πως θα διατηρήσουν καθένας από τους δύο πόλους τα μερίδια ισχύος και επιρροής. Οι, όντως μεγάλες, διαφορές ισλαμιστών και στρατού, αρχίζουν και τελειώνουν στα της εσωτερικής διακυβέρνησης, στο πως θέλουν την Τουρκία.

Το σύνδρομο του επεκτατισμού όμως, τους διατηρεί όλους σε παθογόνο εγρήγορση και ανθελληνική έξαρση. "Ήρεμους" και "ακραίους".

Πρόσεξε κανείς την θριαμβευτική επάνοδο στη Βουλή του Εθνικιστικού Κόμματος του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, του πολιτικού μανδύα των Γκρίζων Λύκων; Θυμάται κανείς πως ο Μπαχτσελί ήταν ένας από τους τρεις κυβερνητικούς εταίρους στην κυβέρνηση, η οποία είχε υπουργό Εξωτερικών τον μακαρίτη Ισμαήλ Τζεμ; Δηλαδή όταν ο τότε ΥΠΕΞ της Ελλάδος Γιώργος Παπανδρέου χόρευε ζεϊμπέκικο με τον Τζεμ, στην κυβέρνηση εκείνη μετείχε και η πολιτική έκφραση των Γκρίζων Λύκων.

Καλό είναι, όσοι τρέφουν αυταπάτες ότι ο ισλαμιστής Ερντογάν θα είναι πιο "καλός" με την Ελλάδα, την Κύπρο και τους Έλληνες από ό,τι ήσαν οι κεμαλιστές στρατηγοί, να ξυπνήσουν και να απομακρυνθούν από την εθνική λοβοτομή που πάσχουν.

Οι "light" ισλαμοδημοκράτες του Ερντογάν και του Γκιούλ είναι εξ’ ίσου επικίνδυνοι για την ελληνική εθνική ακεραιότητα, όσο και οι αντίπαλοί τους στρατηγοί. Και όταν λέμε ελληνική εθνική ακεραιότητα, εννοούμε τα πάντα που βρίσκονται μεταξύ Ορμένιου (Έβρος) και Παραλιμνίου (Κύπρος).

Για όσους επιμένουν στις αυταπάτες, θυμίζω τις αυτοκρατορικές μετεκλογικές δηλώσεις Ερντογάν:

"Σήμερα νίκησε τόσο η Κωνσταντινούπολη, όσο και το Σαράγεβο, τόσο η Σμύρνη όσο και η Βηρυττός, τόσο η Άγκυρα όσο και η Δαμασκός… η Ραμάλλα, το Ναμπλούς, η Τζενίν, η Δυτική Όχθη (δηλαδή οι Παλαιστίνιοι), κέρδισαν όσο και το Ντιγιαρμπακίρ….".

Ο Ερντογάν θεωρεί δηλαδή την Τουρκία τον νταβατζή των μουσουλμάνων της Βαλκανικής και της Μέσης Ανατολής .

Θυμίζω τον θεωρητικό του νέο-οθωμανισμού, Νταβούτογλου:

Οι περιοχές της Ροδόπης και της Θράκης θα αποτελέσουν πάλι μία ενότητα. Παλιότερα η Ανδριανούπολη, η Θεσσαλονίκη, η Κομοτηνή, η Φιλιππούπολη ζούσαν όλες μαζί. Πάλι έτσι θα γίνουν...".

Τελευταίο κρούσμα τα όσα δήλωσε στην κατεχόμενη Κύπρο ο Ερντογάν (ακόμα και για πυρηνικό εργοστάσιο στη βόρεια Κύπρο μίλησε), την ώρα που οι αφελείς των Αθηνών πρόσμεναν δηλώσεις για …επιστροφή της Αμμοχώστου (!!!).

Οι μέρες είναι πονηρές και διπλά επικίνδυνες. Κανείς δεν ξέρει αν, που και πως θα εξαχθεί η κρίση. Η τουρκική πολεμική μηχανή ισχυροποιείται διαρκώς, το χάσμα με την ελληνική αποτρεπτική ισχύ διευρύνεται. Ο Ερντογάν έχει θέσει συγκεκριμένο στόχο και το διατυμπανίζει: Έως το 2023 η Τουρκία να παράγει μόνη της το 90% του πολεμικού υλικού που χρειάζεται.

Μπορεί αυτή την ώρα να "σκοτώνονται" στην Άγκυρα, απέναντι όμως στον Ελληνισμό, οι Τούρκοι παραμένουν "κρέας και κόκκαλο". Και το χειρότερο: Γνωρίζουν πως απέναντι έχουν έναν ψοφοδεή αντίπαλο σε πολιτικό επίπεδο, που τρέμει τα επόμενα Ίμια.

Αυτή την ώρα, η μόνη αποτροπή σε τυχόν εξαγωγή της τουρκικής κρίσης, είναι οι "αντιπαραγωγικοί δημόσιοι υπάλληλοι", οι Έλληνες αξιωματικοί, οι ένοπλες δυνάμεις. Η όποια εναπομείνασα ισχύς στην ελληνική αμυντική αποτροπή, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως ΄΄αντέχει΄΄ και μπορεί να αντιμετωπίσει τυχοδιωκτισμούς των απέναντι. Αυτή την ώρα, εγρήγορση και επαγρύπνηση, πριν βρεθούμε μπροστά σε απρόοπτες εξελίξεις.

Η ιστορία μας, έχει αποδείξει πως ξέρουμε κι εμείς από "κρέας και κόκκαλο". Με τη διαφορά πως εμείς, έχουμε και αίμα στις φλέβες. Και ο νοών νοείτω…

* Πρόεδρος ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.


Ενας Γερμανός και ένας Ελληνας, ο Χορστ Ράιχενμπαχ και ο Γιώργος Γλυνός, αναλαμβάνουν καθ’ όλη τη διάρκεια της εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου τα… κλειδιά της ελληνικής κυβέρνησης, μετά από την πρόταση του Ζ.Μ. Μπαρόζο που υιοθέτησαν οι «15», μεταξύ των οποίων και ο Ελληνας πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου.

Η έλευση Ράιχενμπαχ στην Αθήνα αλλάζει εκ βάθρων τον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης και δεν αποτελεί μόνο μία διαδικαστική αλλαγή, όπως υποστηρίζει το Μαξίμου. Εγκαθίσταται σε ρόλο τοποτηρητή του συνόλου της ελληνικής κυβέρνησης μία ομάδα Ευρωπαίων τεχνοκρατών που θα ελέγχουν σημείο προς σημείο το Μεσοπρόθεσμο. Το μείζον είναι ότι δεν θα έχει στη δικαιοδοσία της μόνο την επιτάχυνση εκταμίευσης των κοινοτικών κονδυλίων όπως (για ευνόητους λόγους) έλεγε η κυβέρνηση μέχρι σήμερα και θα αναφέρεται αποκλειστικά στους Μπαρόζο και Ρεν έχοντας τη δυνατότητα ακόμα και να διακόπτουν την πορεία δανεισμού της Ελλάδας, εφόσον θεωρήσουν ότι συντρέχει λόγος. Είναι ενδεικτικό ότι υπουργοί με τους οποίους συνομίλησε ο Τύπος της Κυριακής δεν γνωρίζουν ακόμη το ρόλο αυτής της ειδικής ομάδας υπό τον κ. Μπαρόζο, γνωρίζουν όμως -όπως χαρακτηριστικά έλεγαν- ότι από εδώ και στο εξής θα αναφέρονται στον κ. Ράιχενμπαχ και τον κ. Γλυνό που θα έχουν και το δικαίωμα του τελικού Ο.Κ. για κάθε κυβερνητική απόφαση που αφορά στο Μεσοπρόθεσμο. Από τις ιδιωτικοποιήσεις και τις αποκρατικοποιήσεις, μέχρι το νέο φορολογικό νομοσχέδιο και την κοινωνική πολιτική στην Υγεία, στην απασχόληση και την παιδεία.

Ο κ. Ράιχενμπαχ, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και πρώην γενικός γραμματέας της Ε.Ε. ως επικεφαλής της ειδικής ομάδας (task force) που σύστησε ο Ζ.Μ. Μπαρόζο, και ο κ. Γλυνός -σύμβουλος του πρωθυπουργού επί των Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, γνωρίζει, λένε, όσο λίγοι στην Ελλάδα την Ε.Ε. και τον τρόπο που λειτουργεί η περίφημη «γραφειοκρατία των Βρυξελλών»- ως επικεφαλής της αντίστοιχης ελληνικής ομάδας θα είναι οι άνθρωποι που από εδώ και στο εξής θα έχουν τον τελευταίο λόγο και αυτό απέχει παρασάγγας από τα περί «τεχνογνωσίας για την επιτάχυνση της εκταμίευσης του ΕΣΠΑ», που λέει δημοσίως η κυβέρνηση, με προφανή στόχο να αποφευχθούν αντιδράσεις εκτός αλλά και εντός της κυβέρνησης για τα πραγματικά όρια δικαιοδοσίας αυτής της ομάδας. Μόνιμα μέλη της ομάδας Ράιχενμπαχ θα είναι στελέχη που θα υποδείξουν από το δικό τους στελεχιακό δυναμικό επίτροποι όπως οι Ολι Ρεν, Τσάρλι Μακ Κρίβι κ.ά., ενώ τη σύνθεση της ελληνικής task force που θα είναι ο άμεσος συνομιλητής των Ευρωπαίων τοποτηρητών θα επιλέξει ο πρωθυπουργικός σύμβουλος Γ. Γλυνός, από τις ήδη υπάρχουσες ομάδες των υπουργείων. Το όλο σχήμα θα λειτουργεί υπό τη στενή παρακολούθηση του ιδίου του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η ομάδα του κ. Ράιχενμπαχ, του Γερμανού συνταξιούχου που ξεκίνησε από υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και έφτασε μέχρι τα ανώτατα κλιμάκια των Βρυξελλών και περιγράφεται ως ένας πολύ σκληρός τεχνοκράτης, θα έχει μόνιμο γραφείο στην Αθήνα και είναι ενδεικτικό ότι στο γραφείο του θα γίνονται πλέον και οι συναντήσεις των υπαλλήλων της Τρόικας με τα στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης κατά τους τρίμηνους ελέγχους.

Οι υπουργοί στέκονται με επιφύλαξη απέναντι στην ευρωπαϊκή task force, αλλά και τον πρωθυπουργικό σύμβουλο Γ. Γλυνό, για δύο λόγους.

Πρώτον, διότι αναγνωρίζουν ως «καπέλο» την εγκατάστασή τους στην Αθήνα, πολύ περισσότερο όταν επικρατεί μυστικότητα από Βρυξέλλες και Μαξίμου γύρω από τις πραγματικές αρμοδιότητές της και τα όρια της δικαιοδοσίας της.

Δεύτερον, διότι αναγνωρίζουν στη σύσταση αυτής της ομάδας τη φράση του Γερμανού υπουργού κ. Σόιμπλε, περί μείωσης της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας.


Μία ιστορική γελοιότητα και οι επικίνδυνες γεωπολιτικές σκοπιμότητες

Toυ Κυριάκου Κόκκινου

Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω

Αντιπροέδρου Συνδέσμου Ελλήνων Βατραχανθρώπων

Μερικές φορές είναι να απορεί κανείς με την επίσημη πολιτική μας έναντι των Σκοπίων. 20 τόσα χρόνια, που οι αλλαγές στη παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα έφεραν τα πάνω κάτω, με τους εκπροσώπους της νεοταξίτικης «αριστοκρατίας» να επιλέγουν τα Βαλκάνια για μία παρτίδα σκάκι μετά απογευματινού τεΐου ή βραδυνού μπιλιάρδου μετά σκατς (στα μούτρα τους!), οι Έλληνες πολιτικοί εξακολουθούν να δείχνουν το ίδιο άβουλοι και αμήχανοι, όπως και όταν το κακό πρωτοξεκίνησε. Όπως και όταν πριν δεκαετίες το φίδι εκκολαπτόταν μέσα στο αυγό του και οι ίδιοι ή οι πατεράδες τους ή οι θείοι τους , εθεώρουν τούτο ως επαγγελματίες χάσκακες , μηδέποτε εθνικά σκεπτόμενοι, μηδέποτε στρατηγούντες, μηδέποτε αληθώς μελετώντες τη φύση των πραγμάτων και την ιστορία. Γνήσιοι απόγονοι και τούτοι, «ανάξιων» προγόνων! Τα ίδια με τους Τούρκους. Τα ίδια στην Κύπρο, στο Αιγαίο, τα ίδια παντού, όπου πρέπει να ληφθούν κρίσιμες εθνικά αποφάσεις.

Αναρωτιέμαι είναι ποτέ δυνατόν σοβαροί πολιτικοί να αναλώνουν χρόνο, χρήμα και ανθρώπινο δυναμικό στην αντίκρουση μία ιστορικής γελοιότητας; Άραγε όσοι έχουν κάποια σημασία στην παγκόσμια σκηνή δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται περί γελοιότητας, δεν το γνωρίζουν και όσοι η γνώμη τους έχει κάποια σημασία σε τέτοιου είδους ζητήματα (καθηγητές, ερευνητές, εθνολόγοι); Το γνωρίζουν αλλά επειδή «τα λεφτά είναι πολλά», όπως θα έλεγε και ο «Μαύρος» στον «Άρη», πνίγουν τον πόνο τους και μαζί και το δίκιο και ξεδιπλώνουν το κουβάρι της πολιτικής τους σε αναζήτηση πρόσθετων ψιχίων μαύρης εξουσίας.

Έχει νόημα να προσπαθήσουμε να τους αλλάξουμε μυαλό, να τους παρακαλέσουμε , να τους απειλήσουμε; Σιγά μην σκεφτόμαστε καν κάτι τέτοιο! Πάντως νόημα δεν υπάρχει, να συγκρούεσαι με τα συμφέροντα των ισχυρών, μέσα στο δικό τους γήπεδο, γιατί θα φας πολύ «ξύλο». Και τότε τι κάνεις; Παραμένεις εσαεί χάσκαξ, ως ανωτέρω;

Θαρρώ ότι υπήρχαν και υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, μόνο που αυτές μπορούν να τις σκεφτούν μυαλά και καρδιές, που διεγείρονται σε δονήσεις Ελλάδας και όχι δολαρίων, μίζας, ιδιοτέλειας, διαφθοράς, σεξ και εξουσίας!

Όταν τέτοιοι Έλληνες τη καρδία αναλάβουν τα ηνία, μπορεί να σκεφτούν ότι με το γελοίο δεν διαλέγεσαι , γιατί το νομιμοποιείς και προκαλείς σύγχυση στους ανίδεους. Το γελοίο το γελοιοποιείς, με κάθε μέσο, με κάθε ευκαιρία, το υποβαθμίζεις, το καταστρέφεις με τη δύναμη του χιούμορ, με τη δύναμη του λόγου.

Και τα βαρύγδουπα συμφέροντα και τις μεγάλες Δυνάμεις με τα πήλινα ποδάρια, τις αντιμετωπίζεις στο γήπεδό σου, εκεί που είσαι εσύ ισχυρός, ανορθόδοξα αν και Ορθόδοξος, όπως δεν θα μπορούσαν να προβλέψουν:

Μα είναι φανερό το τί έπρεπε εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια να απαντούμε και προπαγανδίζουμε, μεταφέροντας τον πόλεμο σε ένα γήπεδο, που οι μεγάλοι τρέμουν, γιατί αντιστρέφει τη δυναμική:

Όποιος δηλώνει Μακεδών και απόγονος του Μ. Αλεξάνδρου αποδέχεται την Ελληνικότητά του!!! Αυτόματα η Ελλάδα καθίσταται εγγυήτρια των δικαιωμάτων του να αποκαλύψει και καλλιεργήσει την ελληνική του παράδοση και φύση, να μάθει την Ελληνική γλώσσα και ιστορία, να απελευθερωθεί από την άγνοιά του, που του επέβαλλαν αιώνες σκλαβιάς σε ξένη κατοχή!

Γιατί η Ελλάδα πρέπει να πάψει να αποδιώχνει τα τέκνα της, εκείνα που με τόση ζέση διεκδικούν να αναγνωριστεί η Ελληνικότητά τους, όπως το ίδιο πρέπει να πράξει με τους Έλληνες της Ίμβρου και Τενέδου, Κωνσταντινούπολης, Πόντου, Τουρκίας εν γένει, Σκοπίων, Αλβανίας και όπου αλλού. Το αίμα μίλησε!

Αυτά έπρεπε να προωθεί η Ελληνική προπαγάνδα, στις Σκοπιανές γελοιότητες.

Αλλά είδατε, παρασύρθηκα.

Για ποιά ιστορία μιλώ; Αυτήν που εμείς οι ίδιοι ξεπατώνουμε ή το επιτρέπουμε , σε πολιτικούς, έμμισθους αλλοτρίων κέντρων και μυστικών ιδρυμάτων , που κινούν την μπαγκέτα και σε θολοκουλτουραίους πανεπιστημιακούς και άλλους παρατρεχάμενους, λατρευτούς φιλοξενούμενους γνωστών καναλιών, που παίζουν τα όργανά τους;

Τα συμπεράσματα βγαίνουν μόνα τους.

Πρώτα θα καθαρίσουμε τη δική μας αυλή από την κόπρο του Αυγεία, με ανατροπές και αναστάσεις. Θα πάψουμε να είμαστε άβουλοι, αδιάφοροι, ιδιοτελείς, ανάξιοι Πατρίδας. Μόνο αν εμείς αλλάξουμε επίπεδο συνείδησης, θα μπορέσουμε να έχουμε ανάλογης ποιότητας ηγεσία.

Μετά θα αποδώσουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, γελοιοποιώντας και την κάθε Σκοπιανή γελοιότητα, την οποία δείχνουμε να τρέμουμε, ως μωροί, ζυγίζοντας και τοποθετώντας το κάθε τι στη σωστή του βάση.

Τέλος θα αναπτύξουμε τη στρατηγική, που πάντα μας έλειπε, αυτήν που θα μας επιτρέψει να υπερασπιστούμε δραστικά τα εκατομμύρια των Ελλήνων, που γνωρίζουν Ελλάδα νοητικά αλλά όχι με την καρδιά, σε όλον τον Κόσμο, να αφυπνίσουμε όσους Έλληνες έχασαν το νήμα με τις ρίζες τους, να αποτελέσουμε εμείς το κέντρο ενός διεθνούς δικτύου υπεράσπισης του δικαίου, της αλήθειας και της αρμονίας, σύμφωνα με τη δική μας εσωτερική φιλοσοφία , εκπεφρασμένη αλήθεια και ανάγκη, πρωτοπορώντας, δημιουργώντας και εκπλήσσοντας, στο δρόμο για την υγιή αφύπνιση και συνεργασία των λαών!