Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Ιαν 2017


Του Βασίλη Γεώργα

Δύο χρόνια αφότου η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ξεκινούσε την προσπάθεια να σκίσει τα μνημόνια, αντιμετωπίζει πλέον την πίεση να υπογράψει προληπτικά και «τέταρτο» με πολύ σκληρά μέτρα και εγγυήσεις που θα πρέπει να ψηφιστούν προκαταβολικά ώστε να ξεκλειδώσουν τη συμμετοχή του ΔΝΤ, τις «μεσοπρόθεσμες» παρεμβάσεις μείωσης του χρέους και την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση.

Οι επιλογές που έχει ο πρωθυπουργός στα χέρια του από χθες το βράδυ είναι πολύ συγκεκριμένες. Η λογική λέει πως κερδίζοντας δύο στα τρία από αυτά που βρίσκονται στο τραπέζι (μεσοπρόθεσμες παρεμβάσεις για το χρέος και ποσοτική χαλάρωση) θα επιλέξει ευκολότερα τη φαινομενικά καλύτερη από τις εναλλακτικές που έχει. Να συμφωνήσει δηλαδή στην ψήφιση των προληπτικών μέτρων για τις περικοπές στις συντάξεις και στο αφορολόγητο, και να τις ενδύσει επικοινωνιακά με τον μανδύα των τελευταίων δύσκολων δεσμεύσεων στο δρόμο για την έξοδο από την κρίση.

Δεν αποκλείεται τελικά να κάνει ακριβώς αυτό. Να μειώσει προκαταβολικά τις συντάξεις (προσωπική διαφορά) και να αυξήσει τους φόρους (αφορολόγητο όριο), αλλά να πανηγυρίζει πως δρομολόγησε τις προϋποθέσεις για έξοδο της χώρας από τα μνημόνια και πέτυχε να μειώσει το χρέος των μελλοντικών γενεών.

Αν ερμηνεύσουμε λίγο πιο διασταλτικά τη χθεσινή δήλωση του Ευκλείδη Τσακαλώτου μετά το Eurogroup ότι «οι επιδόσεις της οικονομίας είναι πολύ καλές και ότι η λήψη νέων μέτρων δεν είναι απαραίτητη συνεπώς οι δανειστές πρέπει να το ξανασκεφτούν», ίσως έχουμε μια απάντηση για το που το πάει η κυβέρνηση παρότι επισήμως υποστηρίζει πως απορρίπτει κατηγορηματικά τη νομοθέτηση. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η άποψη του Ευκ. Τσακαλώτου ηχεί ως μια καλά διατυπωμένη διαβεβαίωση προς τους ανήσυχους βουλευτές του κόμματος του, ότι αν αποδεχτούν και ψηφίσουν τα προληπτικά μέτρα, δεν θα χρειαστεί ποτέ να εφαρμοστούν γιατί η οικονομία θα υπεραποδόσει. Ή ότι αν τα πράγματα «στραβώσουν», θα είναι μια άλλη κυβέρνηση εκείνη που το 2019-2020 θα επωμιστεί το πολιτικό κόστος.

Φυσικά υπάρχει πάντα και η εναλλακτική της προσφυγής σε πρόωρες εκλογές. Η κυβέρνηση τη συντηρεί ζωντανή είτε γιατί πιστεύει ότι έτσι ασκεί πρόσκαιρα πίεση στους δανειστές ενόψει των εκλογικών αναμετρήσεων στην Ολλανδία, την Γαλλία και τη Γερμανία, είτε γιατί πράγματι έχει ενδείξεις ότι δεν θα μπορούσε να περάσει μέτρα για περικοπή συντάξεων και μειώσεις του αφορολόγητου από τη Βουλή, είτε γιατί κρίνει πως οι συνθήκες την ευνοούν να εγκαταλείψει τώρα το πλοίο πριν υποστεί πολύ μεγαλύτερη απώλεια δυνάμεων στο μέλλον. Παρά την φανερή εκλογική προετοιμασία που καταγράφεται στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο, το σενάριο αυτό δεν είναι το πιθανότερο. Στην κυβέρνηση και στο κόμμα είναι πλειοψηφικές ακόμη οι απόψεις ότι αν κλείσει μέχρι τον Φεβρουάριο η συμφωνία υπάρχουν ακόμη περιθώρια να πιστωθεί τα οφέλη από μια λογιστική έστω βελτίωση στην οικονομία τους επόμενους μήνες και να αναζητήσει καλύτερο χρόνο για να προσφύγει στις κάλπες.

Αν πρέπει να ανησυχούμε περισσότερο για κάτι, είναι να μην επιλέξει ο Αλέξης Τσίπρας κανένα από τα δύο αυτά χαρτιά και να προτιμήσει εκείνο της σύγκρουσης με τους δανειστές και της επιστροφής στο «ηρωικό» 2015. Το σενάριο αυτό, να μην κλείσει δηλαδή τη συμφωνία μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου αλλά να τραβήξει τη διαπραγμάτευση όσο πάει ακόμη και αν χρειαστεί να περιμένει την ολοκλήρωση των γερμανικών εκλογών το Φθινόπωρο του 2017 για να εκβιάσει μια λύση, είναι κυριολεκτικά καταστροφικό. Η ζημιά που θα γίνει από την έκρηξη της αβεβαιότητας, την έλλειψη ρευστότητας στα δημόσια ταμεία και την αναζωπύρωση του ρίσκου της χρεοκοπίας, αυτή τη φορά θα είναι μη αναστρέψιμη. Πιθανόν σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα μιλάμε για ένα νέο μνημόνιο αλλά για μια καινούρια σχέση της Ελλάδας με την ευρωζώνη, πολύ μακριά από τα σημερινά πρότυπα. Αν η επιλογή αυτή δεν ήταν πολιτικά και νομικά επικίνδυνη για τους ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα στην κυβέρνηση, ίσως κάποιοι να τη θεωρούσαν περισσότερο πιθανή από ότι πραγματικά είναι.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Παρέμβαση με άρθρο του στο περιοδικό «Time» κάνει ο πρώην ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο οποίος κάνει λόγο για μια νέα πυρηνική απειλή.

«Ο κόσμος σήμερα είναι συγκλονισμένος με προβλήματα. Οι φορείς χάραξης της πολιτικής φαίνεται να είναι σε σύγχυση και να μετρούν ζημιές. Αλλά δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα που να επείγει περισσότερο σήμερα από αυτό της στρατιωτικοποίησης της πολιτικής και των όπλων. Η παύση και η αναστροφή αυτής της καταστροφικής κούρσας πρέπει να είναι η πρώτη μας προτεραιότητα», αναφέρει ο Γκορμπατσόφ.

Στο άρθρο σημειώνεται ότι η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, είναι «υπερβολικά επικίνδυνη» και εξηγεί πως αυτή την περίοδο υπάρχουν εντάσεις μεταξύ των ρωσικών δυνάμεων και της Δύσης. Όπως τονίζει, ενώ τα κράτη αγωνίζονται για να χρηματοδοτήσουν «βασικές κοινωνικές ανάγκες των ανθρώπων, οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται. Τα χρήματα βρίσκονται εύκολα για τα εξελιγμένα όπλα, των οποίων η δύναμη για καταστροφή είναι συγκρίσιμη με εκείνη των όπλων μαζικής καταστροφής». Παράλληλα, σημειώνει, ότι τα κράτη επενδύουν σε υποβρύχια και συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας «που υπονομεύουν τη στρατηγική σταθερότητα».

Ο Γκορμπατσόφ στο άρθρο - παρέμβαση δηλώνει πως «οι πολιτικοί και στρατιωτικοί ηγέτες ακούγονται ολοένα και περισσότερο έτοιμοι για πόλεμο με τους σχολιαστές και τους δημοσιογράφους να συμμετέχουν στην "πολεμοχαρή χορωδία". Φαίνεται σαν ο κόσμος να προετοιμάζεται για πόλεμο».

Όπως σημειώνει, «στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980, μαζί με τις ΗΠΑ, ξεκινήσαμε μια διαδικασία μείωσης των πυρηνικών όπλων και τη μείωση της πυρηνικής απειλής» και παραπέμπει σε αποφάσεις της περιόδου εκείνης.

«Σήμερα, όμως η πυρηνική απειλή φαίνεται και πάλι πραγματική» τονίζει. «Στον σύγχρονο κόσμο οι πόλεμοι πρέπει να τεθούν εκτός νόμου, διότι κανένα από τα παγκόσμια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε δεν μπορούν να επιλυθούν μέσω αυτών - ούτε η φτώχεια, ούτε το περιβάλλον, ούτε η μετανάστευση, ούτε η αύξηση πληθυσμού ή οι ελλείψεις πόρων», γράφει.

Ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ καλεί το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να συνεδριάσει για την έγκριση ενός νέου ψηφίσματος, δηλώνοντας ότι «ο πυρηνικός πόλεμος είναι απαράδεκτος και δεν πρέπει ποτέ να διεξαχθεί». Προς αυτή την κατεύθυνση καλεί Πούτιν και Τραμπ να ενθαρρύνουν τις κινήσεις.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 
 



Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Σαφέστατη "απάντηση" της τουρκικής πολιτικής, μετά την αρνητική απόφαση του Αρείου Πάγου για έκδοση των "8" τούρκων στρατιωτικών, αποτελεί η σημερινή εξέλιξη, μέσω της οποίας η Άγκυρα αποπειράται να πιέσει την Ελλάδα, μετατρέποντας μια απόφαση της Δικαιοσύνης σε ελληνοτουρκική διαφορά!

Συγκεκριμένα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα που περιλαμβάνουν την ακύρωση της συμφωνίας με την Ελλάδα για την επανεισδοχή μεταναστών, μετέδωσε το ραδιοτηλεοπτικό δίκτυο TRT Haber.
Συγκεκριμένα, όπως μετέδωσε το TRT Haber, o κ. Cavusoglu δήλωσε: «Θα λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα, στα οποία περιλαμβάνεται η ακύρωση της διμερούς συμφωνίας επανεισδοχής με την Ελλάδα».
Νωρίτερα σήμερα, έγινε γνωστό ότι το τουρκικό υπουργείο Δικαιοσύνης απέστειλε και δεύτερο αίτημα έκδοσης των οκτώ τούρκων στρατιωτικών, που καταζητούνται από την Αγκυρα σε σχέση με την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος, μετέδωσε το CNN Turk.

To αίτημα έρχεται μόλις μία ημέρα μετά την τελεσίδικη απόφαση του Άρειου Πάγου, με την οποία απορρίφθηκε το πρώτο αίτημα των τουρκικών Αρχών.
Το αίτημα έκδοσης φαίνεται πως απορρέει από το νέο ένταλμα σύλληψης που εξέδωσε χθες, ερήμην των οκτώ στρατιωτικών, δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης.
Η απόφαση του Άρειου Πάγου προκάλεσε την αιχμηρή αντίδραση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο διαμήνυσε πως πλέον θα επαναξιολογήσει όλες τις πτυχές των διμερών σχέσεων και κατηγόρησε την χώρα μας πως εσκεμμένα θέτει εμπόδια στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Το τουρκικό ΥΠΕΞ χαρακτήρισε παράνομη την απόφαση της ελληνικής Δικαιοσύνης και κατήγγειλε μάλιστα δε πως η Ελλάδα δεν έχει διώξει μέλη του PKK, που λογίζεται ως τρομοκρατική οργάνωση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και της ακροαριστερής ομάδας DHKP-C.

Βέβαια, αυτή η εξέλιξη ενώ στρέφεται κατά της Ελλάδας, την οποία η Άγκυρα επιχειρεί να μετατρέψει σε χώρα εγκλωβισμού των λαθρομεταναστών, επί της ουσίας πρόκειται για μια άρνηση συνέχισης υλοποίησης της συμφωνίας μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας. Και σε αυτό ακριβώς το σημείο θα πρέπει να εστιασθεί η ελληνική κυβέρνηση, να απαιτήσει την άμεση παρέμβαση των Βρυξελλών προς την Τουρκία, μέσω της οποίας θα προσδιορίζεται πως η επανεισδοχή των λαθρομεταναστών στην Τουρκία αφορά συμφωνία μεταξή Ευρώπης και Τουρκίας. Εάν η Τουρκία αρνηθεί να συνεχίσει την υλοποίηση της συγκεκριμένης συμφωνίας, τότε η Ελλάδα θα πρέπει να απαιτήσει τον άμεσο εμπορικό και οικονομικό αποκλεισμό της Τουρκίας, την άμεση παύση εισαγωγής προϊόντων από την Τουρκία προς την Ευρώπη και την άμεση διακοπή όλων των ανοιχτών τουρκικών υποθέσεων που αφορούν την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ταυτόχρονα, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να απαιτήσει την επανεισδοχή των λαθρομεταναστών από την Ελλάδα σε ό,ποιες ευρωπαϊκές χώρες αρνηθούν να ψηφίσουν υπέρ της επιβολής άμεσων κυρώσεων προς την Τουρκία, προκειμένου να επωμιστούν έμπρακτα το αποτέλεσμα της ό,ποιας αρνητικής απόφασής τους να αντιμετωπίσουν την τουρκική αλαζονεία και την μετατροπή της Ελλάδας σε ανθρώπινη ευρωπαϊκή χαβούζα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σε ακόμα μία προκλητική ενέργεια από τις συχνές του τελευταία, ο Αλβανός πρωθυπουργός Ε. Ράμα ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανάρτηση στην οποία παρουσιάζει τον Αλή Πασά εμπνευστή της Ελληνικής Επανάστασης του 1821!

Η νέα πρόκληση έγινε με αφορμή τη συμπλήρωση 195 χρόνων από τον θάνατο του Αλή Πασά, για τον οποίο έγραψε «ύμνους» στο facebook, σημειώνοντας ότι ήταν ιδιοφυΐα και ότι η Ελληνική Επανάσταση ήταν εμπνευσμένη από αυτόν!!! Εντύπωση, πάντως, προκαλεί το γεγονός ότι ως πρωθυπουργός ο Ράμα θα έπρεπε να έχει συμβούλους -όχι ανιστόρητους σαν τον ίδιο- να του εξηγήσουν ότι η Ελληνική Επανάσταση ήταν «όνειρο» των υποδούλων αρκετά χρόνια προτού εδραιωθεί με επιτυχία, ενώ πολλές εξεγέρσεις πριν από το 1821 πνίγηκαν στο αίμα από τους Οθωμανούς.
Η ανάρτηση έγινε αργά το βράδυ της Τρίτης και περιελάμβανε φωτογραφία του Αλή Πασά (φόντο) και μπροστά του επεξεργασμένος με photoshop ο Εντι Ράμα (!)

Αμέσως τροφοδότησε εκτενή πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα, σε έγκυρες αλβανικές ιστοσελίδες, και στην Ελλάδα με τα ανάλογα σχόλια για τον μεγαλοϊδεάτη Αλβανό πρωθυπουργό. Ο Eντi Ράμα συνεχίζει το ανθελληνικό του παραλήρημα, εν όψει των αλβανικών εκλογών του Ιουνίου, στις οποίες η ελληνική μειονότητα μέσω των κομμάτων ΚΕΑΔ και ΜΕΓΚΑ διεκδικεί σημαντικότερη παρουσία στο Κοινοβούλιο στα Τίρανα!

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Κοινωνιολόγοι, πολιτικοί επιστήμονες και οι απανταχού της γης απλοί πολίτες, και μαζί η παγκόσμια κοινή γνώμη, θεώρησαν και θεωρούν τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, που γεννήθηκε στην αρχαία Ελλάδα και στο πέρασμα των αιώνων υιοθετήθηκε ως επιθυμητά κυρίαρχο πολίτευμα στις περισσότερες χώρες του πλανήτη, ως το πολιτικό σύστημα που αγγίζει την τελειότητα.

Είναι, όμως, το δημοκρατικό πολίτευμα ταυτόχρονα ευαίσθητο και εύθραυστο.....

Στα δημοκρατικά πολιτεύματα υπάρχουν οι δομές που χαρακτηρίζονται ως Κόμματα που εκφράζουν συγκεκριμένες ιδεολογικές, οικονομικές, θεωρίες, θέσεις και προγράμματα δράσης και προσελκύουν ψηφοφόρους.

Πολλοί «αναθεματίζουν» τα Κόμματα κατηγορώντας τα ότι ευθύνονται για πολλά δεινά, αλλά η απλή αλήθεια είναι ότι τα Κόμματα είναι μέρος των δομών της Δημοκρατίας.

Στην Ελλάδα, αυτή τη σύγχρονη Δημοκρατία, οι πολίτες βιώνουν το οικονομικό δράμα του αποσυντονισμού της οικονομίας, των απίστευτων επιπέδων ανεργίας, της φτωχοποίησης συνταξιούχων, των «capital controls» και του διαρκούς φόβου της «τυπικής» κατάρρευσης, της τυπικής πτώχευσης, όπως την ουσιαστική που βιώνει η χώρα-Πατρίδα μας.

Ελάχιστοι αμφισβητούν το γεγονός ότι η οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική κρίση που βιώνουν οι Έλληνες, στο μεγαλύτερο μέρος της, οφείλεται σε πράξεις και παραλείψεις των δύο μεγάλων Κομμάτων εξουσίας δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ που την Κυβέρνησαν από το καλοκαίρι του 1974 έως το καλοκαίρι του 2010 (αφού την είχαν κυβερνήσει ως ΕΡΕ και Ένωση Κέντρου έως και την 20η Απριλίου του 1967).

Καθώς τα οικονομικά μέτρα που μας επιβάλλονται από την περίφημη τρόικα (τώρα πια μετουσιωμένη περίτεχνα σε «θεσμούς») γίνονται ολοένα και πιο δυσβάστακτα, διογκώνονται με το πέρασμα κάθε ημέρας και καθίστανται ορατοί οι κίνδυνοι πλήρους αποσύνθεσης της κοινωνικής αλληλεγγύης και ίσως (Θού Κύριε…) ακόμη και αποσταθεροποίησης του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος…



Περιλαμβάνω στο σημερινό μου κείμενο ένα, ίσως γνωστό σε πολλούς αναγνώστες του blog, πραγματικά συγκλονιστικό, κείμενο για την τυφλή κοπέλα και το παλικάρι που την λάτρευε.

Παραθέτω την «ιστορία» συνοδεύοντάς την με τη θερμή παράκληση να φροντίσουν ΣΑΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ την Ελλάδα μας, την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη των Ελλήνων, την ΠΑΤΡΙΔΑ μας, οι ηγέτες ΟΛΩΝ των Κομμάτων, που εμείς ψηφίσαμε και μαζί ο Πρόεδρος κ Παυλόπουλος (τον οποίο, κατά το Σύνταγμα, ψήφισαν οι Βουλευτές και όχι οι Πολίτες) καθώς κρατούν στα χέρια τους τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ μας!..

Η ιστορία μιας τυφλής κοπέλας γραμμένη από «ανώνυμο» λαϊκό συγγραφέα…
Υπήρχε μια κοπέλα που είχε χάσει το φως της και επειδή ήταν τυφλή μισούσε τον εαυτό της, την οικογένεια και τους συγγενείς της, μισούσε τους πάντες, εκτός από τον ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ της.
Αυτός ήταν πάντα εκεί δίπλα της έτοιμος να ικανοποιήσει την κάθε ανάγκη και επιθυμία της καθώς δεν την αγαπούσε απλά αλλά κυριολεκτικά την λάτρευε!
Του είχε εκμυστηρευτεί πολλές φορές ότι αν μια μέρα γινόταν ένα θαύμα και μπορούσε να δει τον κόσμο, τότε θα τον παντρευόταν!
Κάποια μέρα ένας άγνωστος ευεργέτης της δώρισε δυο μάτια και η μέχρι χτες τυφλή κοπέλα μπόρεσε να δει τον κόσμο που τόσο πολύ επιθυμούσε.
Είδε μετά από λίγες μέρες και το πρόσωπο του ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥ της ο οποίος γεμάτος αγωνία τη ρώτησε:
«τώρα που βλέπεις τον κόσμο, θα με παντρευτείς;»
Η κοπέλα έκπληκτη διαπίστωσε ότι ο ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΣ της ήταν κι αυτός τυφλός και σοκαρισμένη από το γεγονός αρνήθηκε να τον παντρευτεί.
Το παλικάρι απομακρύνθηκε άμεσα από τη ζωή της αγαπημένης του με δάκρυα να πλημμυρίζουν μόνιμα τις κόγχες των ματιών του.
Καθώς δεν μπορούσε πια να βλέπει και να γράφει ζήτησε από ένα φίλο να του ετοιμάσει ένα σημείωμα ΜΙΑΣ μόνο αράδας και το έστειλε στην «ευεργετημένη» τυφλή κοπέλα:
«Αγαπημένη μου, σε παρακαλώ, να φροντίζεις τα μάτια μου...»
Χωρίς άλλα σχόλια κλείνω επαναλαμβάνοντας τον τίτλο του άρθρου μου:
«Πολιτικοί, την Πατρίδα μας, σαν τα μάτια σας!...»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Αυτές τις μέρες ζούμε το απόλυτο ξεβράκωμα της κυβέρνησης-παραδουλεύτρας του φον-σακάτη.
Το προτελευταίο "αφήγημα" του πρωθυπουργού έλαβε τέλος.
(Αλήθεια τί "αφήγημα";  Γιατί αφήγημα;  Εμείς ζητήσαμε πρωθυπουργό και κυβέρνηση και όχι παραμυθάδες να μας αφηγούνται "αφηγήματα")

Ήταν αυτό που μας "αφηγήθηκε" τον περασμένο Μάϊο και Ιούνιο για να μας πείσει πως τα μέτρα που ψηφίζονταν τότε, θα ήταν αυτά που θα μας οδηγούσαν τσιφ στην ελάφρυνση(;) διαγραφή(;) επιμήκυνση(;), κάτι τέλος πάντων τού χρέους.

Τώρα μέσα στον ορυμαγδό τού τί θα δώσουμε ακόμη για να μας δώσουν την  "αξιολόγηση" (γ@μώ την γλώσσα σας ανθέλληνες που μας έχετε κάνει να μιλάμε με εισαγωγικά), και του τί θα μας ζητήσουν ακόμη παραπάνω, έχουν ξεχαστεί και ελαφρύνσεις, και αφηγήματα και χρέη, και η παραμύθα πάπαλα.

Τώρα ζούμε στον αστερισμό του "μηχανισμού αυξημένων εγγυήσεων" (φτού να χαθείτε ανελλήνιστοι κι αγράμματοι που μας ρημάξατε τη γλώσσα), όπως λένε τώρα τον "κόφτη", γιατί ντρέπονται ή φοβούνται ακόμη και να χρησιμοποιήσουν την λέξη ν ντρέπονται σιγά τις παρθένες, αν φοβούνται όμως πολύ καλά κάνουν).
Ταλανίζονται, λέει, από το δίλημμα αν θα φηφίσουν ή όχι την επέκταση του κόφτη και μετά το 2018.
Γι αυτό και είπαμε πριν πως η ελάφρυνση του χρέους ήταν το προτελευταίο "αφήγημα" του πινόκιο
Το τελευταίο φαίνεται πως είναι η υπεράσπιση του Συντάγματος, διότι τά 'χα λέει, η κυβέρνηση δεν ψηφίζει μέτρα εκ των προτέρων. Είναι, μάλλον, λέει, αντισυνταγματικό!

Αυτό μάρανε τις παρθένες καλντεριμιτζούδες.
Όταν έκαναν το Σύνταγμα κ@λόχαρτο για τους καμπινέδες της Βουλής, ήταν όλα συνταγματικά.
Όταν παραχωρούσαν την δημόσια περιουσία για 99 χρόνια...
Όταν δεχόντουσαν την επιμήκυνση του χρέους μέχρι το 2060...
Όταν νομοθετουσαν φόρους και χαράτσια για ψεύτικα, ανύπαρκτα εισοδήματα...
Λογίζεται πως δεν ψήφιζαν εκ των προτέρων και πως δεν δέσμευαν εκ των προτέρων τις επόμενες κυβερνήσεις ή το κυριότερο, πως δεν προεξοφλούσαν την γνώμη των ερχόμενων γενεών.

Νομίζουν πως θα βγουν στο μεϊντάνι σαν υπερασπιστές του Συντάγματος, και όλοι πιά θα τρέχουν να τους φιλήσουν τα χέρια.
Μιλάμε για τους απόλυτους πολιτικούς απατεώνες, για τα τελευταία κατακάθια του απόπατου.
Πιό κάτω απ' αυτούς δεν έχει.

Ως εκ τούτου, νικάμε αδέλφια!
Οι επόμενοι δεν μπορεί να είναι χειρότεροι. Το πολύ-πολύ να είναι οι ίδιοι.
Ο Κούλης ο επίδοξος νέος "αφηγητής", είναι τόσο ανίκανος, που είναι ανίκανος να γίνει χειρότερος απ' το "αριστερό" πινόκιοκτός κι αν γίνει χειρότερος απ' την ανικανοσύνη του!  Μπέρδεμα).

Ως εκ τούτου, νικάμε: είδαμε τον πολιτικό πάτο.
Ζούμε ήδη το χειρότερο. Τί να φοβηθούμε πιά;
Χρειάζεται μόνο, να τραβήξουμε το καζανάκι!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει η Κωνσταντίνα Κωνσταντίνου 

Με αφορμή την επέτειο δύο χρόνων για το νυν κυβερνητικό σχήμα διαβάζουμε και ακούμε πολλά όλοι σήμερα. Αυτά κυρίως αντιστοιχούν σε δύο κατηγορίες, εκείνη της ποιοτικής (ή και μη) κοροϊδίας και εκείνη της απαξίωσης, απλής ή θυμικής.

Προσωπικά θα επιλέξω να διατυπώσω κάποιες σκέψεις:

Το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό (όχι μόνο σήμερα αλλά κάθε φορά που με απασχολεί στην σκέψη μου το ισχύον κυβερνητικό οργανόγραμμα) είναι εκείνη η πραγματεία του Carlo M. Cipolla υπό τον τίτλο «Οι βασικοί νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας». [Εξαιρετικά διαφωτιστικό εκπόνημα, να προσθέσω εδώ. Το συστήνω ανεπιφύλακτα.]

Ας δούμε συνοπτικά κάποιες βασικές ιδέες με βάση τους νόμους αυτούς, ώστε να γίνω κατανοητή:

«Πάντα όλοι υποτιμούμε τον αριθμό των ηλιθίων στην κοινωνία.»

«Η ηλιθιότητα κάποιου δεν σχετίζεται με οποιαδήποτε άλλα θετικά του χαρακτηριστικά και υφίσταται ανεξάρτητα από αυτά.»

«Ηλίθιος ονομάζεται το άτομο που οι πράξεις του προκαλούν ζημιές σε ένα άλλο άτομο ή σε μια ομάδα ατόμων χωρίς το ίδιο να αποκομίζει κέρδη, ενώ πιθανά να υφίσταται ακόμη και ζημιές.»

«Οι μη ηλίθιοι πάντα υποτιμούν την καταστροφική ισχύ των ηλιθίων. Συγκεκριμένα, οι πρώτοι έχουν την τάση να παραβλέπουν πως η συναναστροφή με τους δεύτερους αποδεικνύεται μοιραίο λάθος σε κάθε περίπτωση.»

«Ο ηλίθιος αποδεικνύεται πιο επικίνδυνος από τον κακοποιό.»

«Εκεί που οι πράξεις των περισσότερων ανθρώπων δεν χαρακτηρίζονται από συνέπεια, ο ηλίθιος χτυπά ξανά και ξανά, χωρίς σχέδιο και πλάνο.»

Θα μπορούσαν να αναλυθούν όλα με πολλά παραδείγματα και υλικό στο οποίο πέφτουμε πάνω κάθε μέρα εφόσον η έλλειψη κριτηρίων και έστω λίγης ντροπής προτρέπουν την κυβέρνηση να τα μοιράζει απλόχερα. Πάντως, δεν κρύβω πως χρυσό κανόνα (κι το παραδέχεται και ο ίδιος ο Cipolla αυτό) αποτελεί ο τρίτος νόμος, ο λεγόμενος χρυσός.

Για αυτό ας μην αναρωτιόμαστε και ας μην εθελοτυφλούμε για το «πως φτάσαμε την σημερινή ημέρα ‘εδώ’». Όταν διαφωνούν δύο, εκ των οποίων ο ένας είναι έξυπνος και ο άλλος ηλίθιος, φταίει πάντα ο έξυπνος που δίνει χώρο στον ηλίθιο να σπείρει το πρόβλημα.
 
Σκεφτόμουν πρόσφατα πως έχουμε φτάσει (και όχι μόνο στην Ελλάδα) σε μια διάκριση ψυχικού τύπου όσον αφορά την αντίληψη των καταστάσεων και εν γένει της ζωής:
Την αισιοδοξία
Και απαισιοδοξία,
με τις σκέψεις και πράξεις να είναι οι αντίστοιχες ανάλογα τι επιλέγει ο καθένας.

Τι εννοώ; Λέμε: ‘Α! Τα βλέπει όλα ρόδινα! Μα να μην τον αποθαρρύνει τίποτα;’ Ή ‘Δεν του κάνει τίποτα! Δεν έχει κανένα όραμα για την ζωή.’ Και αυτό για έναν λόγο παραπάνω στα πλαίσια της αντιμετώπισης της κρίσης, με τους μεν να τα βλέπουν όλα τέλεια σε καταστάσεις αν όχι καταστροφικές, αν μη τι άλλο γελοίες και τους δε να θεωρούν ότι τίποτα (ΜΑ τίποτα) δεν πρόκειται να οδηγήσει προς οποιαδήποτε λύση. Και αυτή ακριβώς η κατηγοριοποίηση και επιλογή αποτελεί ταφόπλακα την οποία έχουμε μπήξει εδώ και χρόνια στο ελληνικό χώμα.

Γιατί σε κάθε περίπτωση γινόμαστε ακραίοι. Και κάθε τι ακραίο, όπως επιβεβαιώνεται από την τωρινή κυβέρνηση (αλλά και περαιτέρω φασιστικές ομαδοποιήσεις του παραλόγου), μόνο προς την ηλιθιότητα μπορεί να οδηγήσει.

Έτσι, με τις επιλογές μας γινόμαστε μέρος του προβλήματος. 

Αν πρέπει να συγκρατηθεί κάτι από την πραγματεία του Cipolla σε συνδυασμό με την υφιστάμενη κατάσταση είναι πως:
«Ένας ηλίθιος διαφθείρει εκατό.»

Και ξεχάστε τους φόρους. Και ξεχάστε τα Υπουργεία, τις Υπηρεσίες και τα διπλωματικά ζητήματα. Αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που έχει δημιουργηθεί μέσα μας και αυτό είναι μεγαλύτερη ήττα μας και η μεγαλύτερη νίκη για έναν ηλίθιο.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Νίκου Φιλιππίδη

Το φυτίλι άναψε. Η βόμβα βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης. Το πιο ακραίο σενάριο πυροδοτήθηκε χτες. Στο "take it or leave it" των δανειστών ο Ευκλείδης Τσακαλώτος απάντησε ότι δεν θα δεχτεί το προτεινόμενο πακέτο.

Όπως έλεγε παλαιότερα ένας σημερινός Επίτροπος, «τις κυβερνήσεις στην Ελλάδα αντιπολιτεύονται τα γεγονότα που οι ίδιες δημιουργούν». Κάποιος θα πρόσθετε ότι μερικές φορές τις ρίχνουν κιόλας.

Μετά το καταστροφικό χτεσινό Eurogroup η κυβέρνηση έχει δύο ξεκάθαρες επιλογές: Ή νομοθετεί μειώσεις συντάξεων και αφορολογήτου για το 2019 και το 2020 ή οδηγεί τη χώρα σε εκλογές ή την οικονομία για δεύτερη φορά στα «βράχια».
Με δεδομένη την πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού ότι δεν πρόκειται να δεχθεί τη λήψη νέων μέτρων, γνωρίζοντας ότι αν τα φέρει στη Βουλή μπορεί να χάσει τη δεδηλωμένη, φαίνεται να είναι ξεκάθαρη η εξέλιξη των πραγμάτων.

Από την άλλη πλευρά, είναι γνωστό ότι στο παρελθόν η ίδια κυβέρνηση δεν δυσκολεύτηκε ποτέ να κάνει υπαναχωρήσεις από εξαγγελίες ή κόκκινες γραμμές.

Υπάρχει δυστυχώς και ένα τρίτο σενάριο που φαίνεται ότι είναι το χειρότερο όλων. Να αποφασίσει, για παράδειγμα, η κυβέρνηση το «σούρσιμο» μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού, σπαταλώντας ότι χρήματα υπάρχουν στα ταμεία και επιχειρώντας με πολλά εγκαίνια (έργων, δρόμων, παραδρόμων, νοσοκομείων κλπ.) να περισώσει ότι μπορεί από την εκλογική της πελατεία.

Τα δεδομένα επιβαρύνθηκαν χτες το βράδυ και από την «επίμονη» διαρροή του ΔΝΤ, της έκθεσης για την βιωσιμότητα του χρέους, η οποία περιελάμβανε την προχωρημένη έκφραση – σε σχέση με παλαιότερες εκθέσεις – «το ελληνικό χρέος είναι εξαιρετικά μη βιώσιμο».

Η δημοσιοποίηση της έκθεσης αποτελεί την «απασφάλιση» του ΔΝΤ. Δημιουργεί τετελεσμένα και σχεδόν βέβαια αποτελεί κίνηση χωρίς επιστροφή στο ελληνικό πρόγραμμα. Αφήνει επιπλέον βαριά πάνω από το όποιο πρόγραμμα στο μέλλον την σκιά της αποτυχίας.

Η κυβέρνηση (ακόμα και αύριο να αλλάξει γνώμη ο Τσίπρας ή μεθαύριο ο Μητσοτάκης) που θα κληθεί να διαχειριστεί την κατάσταση στο μέλλον, θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα: Το ΔΝΤ πλέον δεν μπορεί να ικανοποιηθεί από τις διαθέσιμες ευρωπαικές λύσεις, ενώ το περιεχόμενο της έκθεσης θα τορπιλίζει οποιαδήποτε έστω και προσωρινή λύση.

Και πλέον ο χρόνος, όσο πλησιάζουμε στον Ιούλιο, λιγοστεύει επικίνδυνα και το 2015 επιστρέφει...

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μεγάλη απήχηση στον γερμανικό τύπο βρίσκει η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην εκδοθούν οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί που κατηγορούνται για ανάμιξη στο πραξικόπημα κατά του προέδρου Erdogan.

«Μόνο 17 λεπτά διήρκεσε η συνεδρίαση του Αρείου Πάγου» σημειώνει στη διαδικτυακή του έκδοση το περιοδικό Spiegel «ήταν όμως ένα σημαντικό τεστ για την ελληνική δημοκρατία. Η απόφαση τιμά τις ευρωπαϊκές αξίες και την έννοια του κράτους δικαίου. Θα μπορούσε όμως να δυσχεράνει τις ούτως ή άλλως τεταμένες σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας».

«Αξίζει να σημειωθεί ότι το δικαστήριο ρητά δεν αποφάσισε για το αν οι οκτώ στρατιωτικοί είναι προδότες με ενεργό ρόλο στην απόπειρα πραξικοπήματος κατά του Erdogan, όπως ισχυρίζεται η τουρκική κυβέρνηση. Δεν αποφάσισε επίσης για το αν οι οκτώ είναι αθώοι αξιωματικοί που δεν είχαν σχέση με το πραξικόπημα και διέφυγαν από φόβο, όπως ισχυρίζονται οι ίδιοι. Άλλο ήταν το έργο των δικαστών: να αποφανθούν αν η Τουρκία μπορεί να εγγυηθεί στους φυγάδες μια δίκαιη δίκη, αξιοπρεπή μεταχείριση και όχι υποβολή σε βασανιστήρια, όπως προβλέπει το ευρωπαϊκό δίκαιο. Και ο Άρειος Πάγος απεφάνθη ότι τέτοια εγγύηση δεν υφίσταται».

«Τώρα αρχίζουν τα προβλήματα για την ελληνική κυβέρνηση», τονίζει το Spiegel. «Γιατί η Αθήνα θα αντιμετωπίσει τη μήνη της Τουρκίας... Η περίπτωση των οκτώ αξιωματικών έχει μεγάλη συμβολική σημασία για τον Erdogan. Ένστολοι ζήτησαν καταφύγιο στη χώρα του προαιώνιου εχθρού. Και αυτό συνιστά πλήγμα για το γόητρο της Τουρκίας και την τουρκική εθνική υπερηφάνεια. Ένας κόλαφος στον Erdogan».

«Η Ελλάδα», γράφει η Süddeutsche Zeitung, «είναι ιδιαίτερα εξαρτημένη από το αν η Τουρκία τηρεί τη συμφωνία με την ΕΕ για τους πρόσφυγες και τους αποτρέπει από το να τολμήσουν το επικίνδυνο πέρασμα στα ελληνικά νησιά. Αφότου τέθηκε σε ισχύ η συμφωνία ο αριθμός των προσφύγων που φθάνουν στην Ελλάδα μειώθηκε σημαντικά. Η Άγκυρα ωστόσο έχει απειλήσει επανειλημμένα την Ευρώπη ότι θα πάψει να τηρεί τη συμφωνία. Το αποτέλεσμα θα ήταν να τεθεί και πάλι εκτός ελέγχου η κατάσταση στην Ελλάδα. Ήδη σήμερα τα κέντρα υποδοχής προσφύγων στα νησιά είναι υπερπλήρη».

«Η υπόθεση θα έχει σίγουρα πολιτικές συνέπειες στις σχέσεις των νατοϊκών εταίρων Ελλάδας και Τουρκίας», επισημαίνει η Tageszeitung του Βερολίνου. «Σαν πρώτο βήμα η Αθήνα περιμένει ότι η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει ως αντίποινα τα μεταναστευτικά κύματα. Δεν ξεχνά κανείς τι είχε συμβεί τον περασμένο Ιούλιο: ειδικά την ημέρα, κατά την οποία ο πρώτος Τούρκος αξιωματικός παρουσιάστηκε στο δικαστήριο της Αλεξανδρούπολης για να εξηγήσει τους λόγους που τον είχαν οδηγήσει στην αίτηση πολιτικού ασύλου, 185 πρόσφυγες κατέφθασαν στη Λέσβο. Ήταν αριθμός-ρεκόρ για το σχετικά ήρεμο 2016».

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Αθανασόπουλος Αλ. Άγγελος

Η αντίδραση της Άγκυρας στην απόφαση του Αρείου Πάγου για τη μη έκδοση των οκτώ τούρκων στρατιωτικών που εισήλθαν στη χώρα μας μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου δεν εξέπληξε τους έλληνες αξιωματούχους που ασχολούνταν με την υπόθεση.«Ήταν απολύτως αναμενόμενη» σχολίαζε μιλώντας στο «Βήμα» ανώτερη διπλωματική πηγή λίγη ώρα μετά από την οξεία ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών με την οποία ουσιαστικά χαρακτηρίζει την Ελλάδα ως χώρα που υποθάλπτει την τρομοκρατία!

Πάντως, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών δεν προτίθεται να προχωρήσει στην έκδοση απαντητικής ανακοίνωσης. «Η επόμενη εβδομάδα θα είναι κρίσιμη ώστε να φανεί αν η Τουρκία θα προχωρήσει σε άλλες κινήσεις για να δείξει τη δυσαρέσκειά της» τόνιζαν διπλωματικοί κύκλοι. Αν και καταβάλλεται προσπάθεια να διατηρηθεί η ψυχραιμία, η νευρικότητα της Τουρκίας δεν παύει να απαιτεί εγρήγορση.

Η Τουρκία είχε εξαρχής πιέσει πολύ την ελληνική πλευρά για την έκδοση των οκτώ στρατιωτικών. Κατά ένα περίεργο τρόπο, η Άγκυρα λειτουργούσε με βάση το σκεπτικό ότι είχαν δοθεί κάποιες διαβεβαιώσεις από την Αθήνα ότι οι «8» θα εκδοθούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο γράφων, σε επίσκεψη ελλήνων δημοσιογράφων στην Τουρκία πριν από μερικούς μήνες, είχε την εμπειρία να ακούσει τον Πρόεδρο της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης να διατυπώνει ουσιαστικά την άποψη ότι η Ελλάδα είχε δεσμευθεί να εκδώσει τους οκτώ άνδρες. Παράλληλα, δεν ήσαν λίγοι όσοι τόνιζαν ότι οι αρχικές δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης, στις οποίες ομιλούσαν με θέρμη για την ανάγκη προάσπισης της δημοκρατίας στην Τουρκία είχαν προκαλέσει αντιδράσεις.

Πάντως, υπηρεσιακοί παράγοντες υπογράμμιζαν ένα στοιχείο που αρχικώς είχε περάσει απαρατήρητο: οι οκτώ στρατιωτικοί δεν αποφυλακίστηκαν. Εξακολουθούν να κρατούνται λόγω της παράνομης εισόδου στην Ελλάδα. Μένει να φανεί πως θα κινηθεί από εδώ και στο εξής η Άγκυρα στο νομικό επίπεδο.

Ορισμένα στοιχεία της τουρκικής ανακοίνωσης παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όπως σημείωναν διπλωματικές πηγές, η σχετική ανακοίνωση ακολούθησε τη μάλλον ήπια δήλωση του εκπροσώπου του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών Χουσεϊν Μουφτούογλου. «Αναμένουμε από την ελληνική Δικαιοσύνη να αποφασίσει τουλάχιστον με τρόπο που να μη δίνει τη δυνατότητα στους εγκληματίες αυτούς να μένουν ατιμώρητοι. Η μεγαλύτερη προσδοκία μας είναι η έκδοσή τους» τόνιζε.

Η επίσημη ανακοίνωση όμως καταφέρεται πολύ σκληρά εναντίον της ελληνικής Δικαιοσύνης. Δεν διστάζει μάλιστα, σε μία αποστροφή που μάλλον συνιστά πρόκληση, να ομιλεί για την... ανεξαρτησία της τουρκικής Δικαιοσύνης.Επιπλέον, συμπεριλαμβάνοντας τη στάση της Ελλάδος έναντι μελών του ΡΚΚ και της οργάνωσης DHKP/C, επιτίθεται στην Ελλάδα, λέγοντας ότι δεν τηρεί τις δεσμεύσεις της για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τοποθετεί τον εαυτό της στην κατηγορία των χωρών που προσφέρουν καταφύγιο και προστασία σε πραξικοπηματίες.

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ομιλεί για επανεξέταση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές πλαίσιο. Ο Γενικός Γραμματέας του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών πρέσβης Δημήτρης Παρασκευόπουλος βρισκόταν τα τελευταία 24ωρα στην Άγκυρα για πολιτικές διαβουλεύσεις, αλλά είναι άγνωστο αν πρόλαβαν να εισέλθουν οι συζητήσεις στο θέμα των «8».

Είναι σαφές ότι με τον απρόβλεπτο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην ηγεσία, ουδείς μπορεί να νιώθει ασφαλής. Υπάρχουν ορισμένα πεδία στα οποία η Αθήνα πρέπει να ανησυχεί, όπως πχ η Συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας για το Προσφυγικό, οι προκλήσεις στο Αιγαίο, το Κυπριακό. Δεν είναι όμως σαφές ότι η Άγκυρα θα προχωρήσει σε ακραίες κινήσεις.

Με το κλίμα να είναι βαρύ στις ευρωτουρκικές σχέσεις, η Τουρκία ίσως να μην επιθυμεί απαραίτητα να κλιμακώσει. Στο Αιγαίο, ο κίνδυνος του ατυχήματος είναι υψηλός και δεν υποτιμάται. Στο Κυπριακό όμως, η Αθήνα δεν αναμένει κάποια μείζονα κίνηση από την Άγκυρα στο αμέσως προσεχές διάστημα. Όσο για το Προσφυγικό, αν η Άγκυρα κινηθεί «επιθετικά», η Αθήνα θα έχει πρόβλημα. Είναι όμως διατεθειμένη η τουρκική πλευρά να διακινδυνεύσει τα χρήματα που λαμβάνει από την ΕΕ; Αυτό που σίγουρα θα πρέπει να αναμένεται είναι η σκλήρυνση της τουρκικής ρητορικής. Νέες δηλώσεις περί της Συνθήκης της Λωζάννης δια στόματος Ερντογάν δεν θα εξέπλητταν κανέναν...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Αναρωτιέται κανείς, «μα δεν υπάρχει πολιτικός και νομικός κόσμος να δει το προφανές»; Από πότε το νόμιμο μετρητό χρήμα δεν αναγνωρίζεται ως χρήμα; Από πότε οι ΙΔΙΕΣ νόμιμες αποδείξεις έχουν διαφορετική φορολογική μεταχείριση;! Και από πότε τιμωρείται έμπρακτα η χρήση του νόμιμου μετρητού και των νόμιμων αποδείξεων με τη φορολογική επιβάρυνση αυτών που τα χρησιμοποιούν;

Η απόφαση της κυβέρνησης, που δημοσιεύτηκε προχτές στο ΦΕΚ και περιγράφει το πώς χτίζεται το αφορολόγητο είναι νομικά στον αέρα. Παραβιάζει σαφώς την αρχή της αναλογικότητας σε πρώτη εκτίμηση. Τι σημαίνει αυτό;

Σημαίνει ότι το κράτος δίνει το δικαίωμα σε όλους τους πολίτες να χρησιμοποιούν τα τραπεζογραμμάτια, δηλαδή τα μετρητά, για όλες τις συναλλαγές. Επομένως, τα αναγνωρίζει ως μέσο νόμιμης συναλλαγής.

Το ίδιο κράτος επιβάλλει την έκδοση αποδείξεων για παροχή αγαθών και υπηρεσιών και τις αποδέχεται σαν φορολογική Αρχή ισότιμα. Δηλαδή, η απόδειξη για τη μπουγάτσα που αγοράστηκε με μετρητά είναι η ίδια απόδειξη αν η μπουγάτσα αγοράστηκε με κάρτα. Η μία αυτή απόδειξη έχει την ίδια αποδεικτική αξία αγοράς έναντι οποιασδήποτε φορολογικής Αρχής.

Επομένως, το κράτος δεν μπορεί να αντιμετωπίζει με διαφορετικό φορολογικό τρόπο τις ίδιες συναλλαγές που γίνονται με μετρητά ή με κάρτα. Ακόμα πιο σαφώς, δεν μπορεί να τιμωρεί εκείνον που κάνει χρήση του νόμιμου μετρητού, έναντι εκείνου που χρησιμοποιεί κάρτα, από τη στιγμή που του έχει δώσει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί το τραπεζογραμμάτιο.

Πώς τον τιμωρεί; Εκείνος που αγοράζει τη μπουγάτσα με κάρτα απαλλάσσεται φορολογίας, ενώ εκείνος που την αγοράζει με μετρητά επιβαρύνεται. Επιβαρύνεται, πρώτον γιατί δεν απαλλάσσεται φορολογίας και δεύτερον γιατί με τις ιδέες της κυβέρνησης θα πληρώσει και φορολογική ποινή αν δεν συγκεντρώσει συγκεκριμένο ποσό αγορών με κάρτα!

Οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα και υποχρέωση να μαζεύουν νόμιμες αποδείξεις για τις αγορές αγαθών και υπηρεσιών χρησιμοποιώντας μετρητά από τη στιγμή που το κράτος δεν έχει αποσύρει ούτε τις νόμιμες αποδείξεις ούτε τα μετρητά.

Υπό αυτές τις προϋποθέσεις το κράτος δεν μπορεί να τιμωρήσει τους πολίτες που χρησιμοποιούν αυτούς τους δύο νόμιμους τρόπους. Η τιμωρία, που επιβάλει ο νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση κάτω από τα για άλλη μια φορά κοιμισμένα μάτια της αντιπολίτευσης, είναι κατάφωρα καταχρηστικός.

Ένας νομικός που τεκμηρίωσε αυτό που κάποιοι συνάδερφοι έχουμε δει ήταν ο διδάκτορας του Εμπορικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο του Southampton της Μ. Βρετανίας (!) κ Νικ. Κουλάδης, που επισήμανε ότι η μόνη ρύθμιση που μπορεί να κάνει το κράτος διαχωρίζοντας τα μετρητά από το λεγόμενο πλαστικό χρήμα είναι να δώσει κίνητρο περαιτέρω φοροαπαλλαγής στους χρήστες καρτών. Αλλά επ ουδενί να τιμωρήσει όσους δεν τις χρησιμοποιούν!

Στην τούρτα υπάρχει και ένα κερασάκι. Ο νόμος προβλέπει απαλλαγή του πέναλτι επί της χρήσης πλαστικού, εκτός από κατηγορίες βαρειά ανήμπορων συμπολιτών και για τους άνω των 70 ετών, γιατί τους θεωρεί ανήμπορους να χρησιμοποιήσουν κάρτες. Τους οποίους όμως υποχρεώνει να κάνουν φορολογικές δηλώσεις ηλεκτρονικά, μέσω Taxis!!

Αθάνατο ελληνικό κράτος! Κράτος άλλοτε άσχετων και άλλοτε δόλιων πολιτικών και στελεχών, που υπάρχει για να αδικοπραγεί σε βάρος των πολιτών του. Οι οποίοι το ανέχονται.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τρεις θεωρώ τους βασικούς ενόχους για την ταχεία αναρρίχηση του Αλέκση στην εξουσία, μια κινηματογραφική κατάληψη της εξουσίας που επιτάχυνε την παρακμή της χώρας μου: το Λαό, τον Αλέκο και τον Αντώνη.

Για το σανοφάγο λαό, το homo sanohellenicus τα έχουμε πει: Άνθρωποι μειωμένης αντίληψης επέλεξαν το μειωμένης αντίληψης είδωλό τους, για να... μη πληρώσουν ΕΝΦΙΑ και για να σκίσει τα Μνημόνια (με ένα νόμο και ένα άρθρο).

Θα εστιάσω λοιπόν στους δύο άλλους ενόχους:

Αλέκο φταις! Φταις γιατί εσύ επέλεξες, εσύ διάλεξες τον άεργο και αργόσχολο Αλέκση από το συρφετό αυτού του είδους των κοπροκομματόσκυλων που παραδοσιακά ενδημούσαν στον περιθωριακό τότε Συνασπισμό.
Πρώτα τον ανέδειξες ως υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων και μετά τον διόρισες πρόεδρο του Συνασπισμού, πιστεύοντας προφανώς ότι λόγω της ηλιθιότητάς του και της αγραμματοσύνης του θα τον χρησιμοποιούσες για πάντα ως πιόνι σου.
Ο "σέξι" Αλέκσης όμως σου την έφερε,σε παραγκώνισε, συμπεριφέρθηκε ωμά και υπολογιστικά, σε μαχαίρωσε πισώπλατα όπως θα έκανε και εν συνεχεία με τόσους ακόμη εσωκομμματικούς και εξωκομματικούς πολιτικούς του αντιπάλους. Το αποτέλεσμα ήταν να σε εκπαραθυρώσει και τώρα εσύ να έχεις πολιτικά τελειώσει.
Πριν τελειώσεις, όμως, πολιτικά, Αλέκο, μας τον φόρτωσες στο σβέρκο.
Πότε δε μου ήσουν συμπαθής και το γεγονός ότι ο Αλέκσης είναι δικό σου δημιούργημα σε κάνει στα μάτια μου ακόμη πιο αντιπαθή.
Εξαιτίας σου ένας ανάξιος, ένας άχρηστος συγκέντρωσε την πολιτική ισχύ που του επέτρεψε να καταλάβει την εξουσία.

Αντώνη φταις! Φταις γιατί βιαζόσουν να στρογγυλοκαθίσεις στην καρέκλα το 2012 και δεν άφησες τον Παπαδήμο λίγο ακόμη, ώστε να περάσει αυτός τα πιο ζόρικα και αντιλαϊκά μέτρα, όπως σωστά σου πρότεινε ο Βενιζέλος.
Βιαζόσουν όπως βιαζόταν και ο Αλέκσης το 2015.
Εσύ ήδη το πλήρωσες και αυτός θα το πληρώσει σύντομα.
Η χώρα, όμως, τι έφταιγε Αντώνη;

Προκαλώντας εκλογές το 2012, τη στιγμή δηλαδή που διογκωνόταν η λαϊκή οργή, διοχέτευσες όλο αυτό το κύμα θυμού στο χειρότερο δυνατό αποδέκτη, το ΣΥΡΙΖΑ των λαϊκιστών, των περιθωριακών, των δήθεν αριστεροαντιεξουσιαστών και των μπαχαλάκηδων. Περίμενες θρίαμβο με 30% και με το ζόρι πήρες 18%.
Ένα μήνα μετά σχημάτισες κυβέρνηση, αλλά το κακό είχε γίνει...
O Αλέκσης είχε εδραιωθεί και μέτραγε μήνες μέχρι να σε ανατρέψει.
Αντώνη, υπήρξες ένας καλός (κάποιοι πιστεύουν από τους καλύτερους) μεταπολιτευτικούς πρωθυπουργούς, αλλά η ιστορία δε θα σου συγχωρέσει ποτέ τον τυχοδιωκτισμό και την ανυπομονησία σου το 2012, που άνοιξαν το δρόμο για την επικράτηση των ΣΑΝΕΛοψεκασμένων.

Ένοχοι λοιπόν και οι τρεις!

Φαύλος ο Κρης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου