Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Φεβ 2017


Πέρασαν τον Έβρο και παραδόθηκαν στην Ορεστιάδα...

Ενώ στην Τουρκία διεξάγεται ήδη η δίκη με κατηγορούμενους τους 45 από τους 47 στρατιωτικούς οι οποίοι αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Τούρκο πρόεδρο, Ταγίπ Ερντογάν, τη νύχτα του αποτυχημένου πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016, σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους», οι δύο στρατιωτικοί που διαφεύγουν τη σύλληψη βρίσκονται εδώ και μερικές ημέρες στη χώρα μας.

Όπως αναφέρει το «Εθνος» σε αποκλειστικό του ρεπορτάζ επικολλώντας έγκυρες πηγές πρόκειται για τους Χαλίτ Τσετίν και Φατίχ Αρίκ, μέλη της διαβόητης «Διμοιρίας Θανάτου», η οποία αποτελεί ειδική ομάδα βατραχανθρώπων εκπαιδευμένων να κάνουν δολοφονίες.

Οι δύο στρατιωτικοί πέρασαν μέσω του Εβρου στην Ελλάδα στις 15 Φεβρουαρίου. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές δύο ημέρες αργότερα, στις 17 Φεβρουαρίου, παραδόθηκαν στο ΑΤ Ορεστιάδας αναφέροντας ότι εισήλθαν παράνομα στη χώρα ώστε να συλληφθούν. Στις 20 του μήνα, μάλιστα, υπέβαλαν αίτημα για άσυλο στην αρμόδια υπηρεσία της Αλεξανδρούπολης, ενώ δικηγόρος τους είναι ένας 35χρονος νομικός ο οποίος έχει αναλάβει κατά το παρελθόν υποθέσεις χορήγησης ασύλου.

Κυβερνητικός αξιωματούχος σχολιάζοντας τη συγκεκριμένη υπόθεση επισήμανε ότι οι γκιουλενιστές προσπαθούν να καταστήσουν την Ελλάδα ως πεδίο επίλυσης των διαφορών τους με τον Ερντογάν. Όπως τόνισε, η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά τις ενέργειες αυτές και είναι αυτονόητο ότι δεν θα επιτρέψει να «μεταφερθούν» στη χώρα οι εσωτερικές έριδες της Τουρκίας.

Όλα αυτά, μέχρι στιγμής είναι σε επίπεδο πληροφοριών, οι κινήσεις των ελληνικών αρχών είναι προσεκτικές καθώς η υπόθεση απαιτεί λεπτούς χειρισμούς στο ήδη τεταμένο κλίμα και όλα αναμένεται να ξεκαθαρίσουν πολύ σύντομα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι δύο αυτοί τούρκοι στρατιωτικοί (καταδρομείς) δεν πρέπει επ' ουδενί λόγο να βρεθούν με τους άλλους οκτώ που κρατούνται από την Αστυνομία, εάν θέλουμε να  απομακρύνουμε το χειρότερο ενδεχόμενο για την Ελλάδα...

Ποια είναι η "διμοιρία θανάτου"

Το όνομα «Διμοιρία Θανάτου» είναι ενδεικτικό της εκπαίδευσης και της θέσης αυτών των ανθρώπων στο Πολεμικό Ναυτικό της Τουρκίας. Συγκεκριμένα, οι δύο στρατιωτικοί ανήκουν στην ειδική μονάδα «Υποβρύχια Επίθεση» (τουρκικά: Su Alti Taarruz) ή αλλιώς «SAT» που εδρεύει στη ναυτική βάση της Φώκαιας πλησίον της Σμύρνης.

Στις αποστολές της «SAT» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, συλλογή πληροφοριών, αμφίβια κρούση, προστασία επισήμων προσώπων και επιχειρήσεις κατά της τρομοκρατίας. Η εκπαίδευσή και η οργάνωσή των μελών της «Υποβρύχιας Επίθεσης», μάλιστα, είναι παρόμοια με αυτές των «SEALs» του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Ο κύκλος εκπαίδευσης των εκπαιδευομένων στις Ειδικές Δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας έχει διάρκεια 50 εβδομάδων και χωρίζεται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη διαρκεί οκτώ εβδομάδες και σχετίζεται με τη σωματική δραστηριότητα και ανάπτυξη, η δεύτερη αφορά τη βασική εκπαίδευση και κρατά 27 εβδομάδες, ενώ η τρίτη είναι η τακτική εκπαίδευση η οποία ολοκληρώνεται έπειτα από 15 εβδομάδες.

Η αρχική μονάδα «SAT» ιδρύθηκε το 1963 στην πόλη της Αλεξανδρέττας με αρχικό όνομα το «Su Alti Komando / SAK» στα τουρκικά. Το 1974 προσωπικό της «SAT» συμμετείχε στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αλλά και στο θερμό επεισόδιο των Ιμίων το 1996.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Την πτώση τουρκικού ελικοπτέρου κοντά στα Ίμια, όπου εκτελούσε πτήσεις σε χαμηλό ύψος, μεταδίδουν τουρκικά ΜΜΕ.

Όπως μετέδωσε ο ΑΝΤ1, σύμφωνα με τουρκικά Μέσα Ενημέρωσης, ελικόπτερο τη τουρκικής ακτοφυλακής που έκανε χαμηλές πτήσεις στα Ίμια, έχασε ύψος και συνετρίβη στην θάλασσα.

Οι πρώτες πληροφορίες που μεταδίδονται από τα τουρκικά ΜΜΕ, κάνουν λόγο για πτώση του ελικοπτέρου σε διεθνή ύδατα, σημειώνοντας ότι στην περιοχή σπεύδουν ελληνικά, αλλά και τουρκικά μέσα διάσωσης.

Οι αναφορές αυτές, εφόσον επαληθευθούν, καθώς μέχρι στιγμής οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις και το Λιμενικό δεν επιβεβαιώνουν το περιστατικό, αναμένεται να πυροδοτήσουν νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Στην περιοχή ως αυτή τη στιγμή υπάρχει η συνήθης – τον τελευταίο μήνα –αυξημένη αεροναυτική τουρκική δραστηριότητα, την οποία οι ελληνικές αρχές παρακολουθούν.

Το θερμόμετρο έχει ανέβει ήδη λόγω της εξόδου στο Αιγαίο του πλοίου "Τσεσμέ", αλλά και του ισχυρισμούς της Άγκυρας ότι τουρκικές δυνάμεις εκτέλεσαν επιχείρηση έρευνας και διάσωσης δυτικά της Λέσβου, σε περιοχή ευθύνης της Ελλάδας.

Πληροφορίες από το Λιμενικό Σώμα, διαψεύδουν την είδηση, καθώς στο σημείο βρίσκεται από το πρωί πλοίο του Ελληνικού Λιμενικού σώματος και δεν έχει δοθεί κάποιο τέτοιο σήμα.

Προφανέστατα η Άγκυρα επιθυμεί να "θερμάνει" το Αιγαίο, αποστέλλοντας μηνύματα σε πολλούς αποδέκτες, τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας όσο και στην Ελλάδα, την Ευρώπη, το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ. Τα παιχνίδια του Ερντογάν γίνονται ολοένα και πιό επικίνδυνα και απαιτείται η μέγιστη προσοχή απέναντί του, αφού ο "σουλτάνος" βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσχερή θέση και αναζητά μια νίκη ή μια αιτία για εθνική συσπείρωση στο πρόσωπό του. Και, φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει και το "σχεδιασμένο ατύχημα" (τουρκική προβοκάτσια) εις βάρος κάποιου τουρκικού ελικοπτέρου ή πλοίου του τουρκικού Λιμενικού, που ως εξέλιξη θα έχει ένα (βολικό για τον Ερντογάν) θερμό επεισόδιο.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ομολογώ πως δεν υιοθετώ την οργή την οποία προκαλεί η υποψία ότι ο πρωθυπουργός μας και η παρέα του χρησιμοποιούν ένα μικρό μέρος των λαφύρων της διακυβέρνησής τους προκειμένου να διευρύνουν τους –φανερά περιορισμένους– ορίζοντές τους στο εξωτερικό. Δεν με νοιάζει και τόσο αν ο Αλέκσης θέλει να πηγαίνει ταξιδάκια στην υγειά των κορόιδων, ούτε με νοιάζει αν θέλει να φτιάχνει και τους κολλητούς του. Αυτό που πραγματικά με ενοχλεί είναι το ότι από τα ταξιδάκια αυτά γυρίζει.

Αλλά αυτός είμαι εγώ. Άλλοι συμπολίτες μου, κάπως πιο αυστηροί, ενοχλούνται στη σκέψη ότι μπορεί ηγέτης της ελληνικής Αριστεράς να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για δουλειές που καμία σχεση δεν έχουν να κάνουν με την πρωθυπουργία. Και είναι μια σκέψη η οποία χάρη στη στάση του Αλέκση και των παρατρεχάμενών του γίνεται βεβαιότητα. Και τόσο οι αυστηροί όσο και οι χαλαροί συμπολίτες μου, όλος ο κόσμος στην πραγματικότητα, διαπιστώνει πως ο πρωθυπουργός νιώθει ένοχος για κάτι και το μόνο που μένει είναι να μάθουμε τι είναι αυτό.

Όταν σε ρωτούν με ποιους ήσουν χτες το βράδυ κι εσύ το μόνο που απαντάς είναι το πού πήγες, τότε σίγουρα θέλεις να κρύψεις τις παρέες σου και πιθανότατα και να μην πήγες καθόλου εκεί που ισχυρίζεσαι ότι πήγες. Αν μάλιστα, όταν σου ξανακάνουν την ερώτηση, εσύ, αντί να απαντήσεις, αμφισβητήσεις το δικαίωμα αυτού που κάνει την ερώτηση να ρωτάει, τότε η φωλιά σου είναι πιο χεσμένη και από πάνα καλοταϊσμένου μωρού.

Με λίγα λόγια ο Αλέκσης έχει κάτι να κρύψει. Δεν ξέρω τι είναι αυτό και ούτε ξέρω αν είναι απλώς ηθικά ή και νομικά επιλήψιμο. Ξέρω όμως ότι ο πρωθυπουργός μας ντρέπεται για κάτι: Ξέρω ότι ντρέπεται να μας πει ποιων ήταν τα οπίσθια που ζέσταναν τα καθίσματα του πρωθυπουργικού αεροσκάφους, όταν αυτό προσγειώθηκε στο Παρίσι την Κυριακή στις 29 του Ιανουαρίου και όταν απογειώθηκε. Το μόνο το οποίο μπορώ να συμπεράνω με ασφάλεια είναι ότι θα πρέπει να πρόκειται για άτομα εξαιρετικά κακής φήμης. Διαφορετικά ο πρωθυπουργός δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να μας δώσει –πέρα από τα έξοδα της μετακίνησης του– και την πληροφορία για το ποιους άλλους μετακινούν αυτά τα έξοδα.

Ντρέπεται τόσο πολύ ο προϊστάμενος του Νίκου του Καρανίκα να πει με ποιους ήταν στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο που προτιμά να πει πως συναντήθηκε με στελέχη της Ρόθτσιλντ ή Ροθτσάιλντ ή Γοσίλντ. Της τράπεζας την οποία ο Καμμένος συνέταιρος του Αλέκση τοποθετεί στο κέντρο της συνωμοσίας της Νέας Τάξης Πραγμάτων εναντίον του πιο ικανού, γενναίου, σοφού και φιλόξενου λαού του κόσμου. (Το ότι ως Νέα Τάξη Πραγμάτων ορίζεται μια παμπάλαια οικογένεια τραπεζιτών είναι μια αντίφαση της οποίας η γελοιότητα δεν μοιάζει να απασχολεί καθόλου τους οπαδούς των καμένων θεωριών του Πάνου.)

Ο πρωθυπουργός φοβάται τόσο πολύ την πιθανότητα να μάθουμε τους συνταξιδιώτες του που αναγκάζει τους παρατρεχάμενούς του να προσπαθήσουν να πείσουν ότι: Ένας ανθρωπος του οποίου τα αγγλικά είναι χειρότερα από τα κινέζικα των περισσότερων Ελλήνων και που είναι μάλλον ανίκανος να καταλάβει ακόμα και τις πιο απλές λειτουργίες της οικονομίας, πήγε να συζητήσει, κυριακάτικα, με τους επικεφαλής μιας τεράστιας επενδυτικής τράπεζας ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ! Χωρίς τη συνοδεία κάποιου αρμόδιου υπουργού. Και μετά –πάλι μόνος του– πέρασε μια βόλτα και από τη Λορεάλ να συζητήσει για επενδύσεις. Ο Τσίπρας. Μόνος του. Να συζητήσει. Για επενδύσεις. Με εταιρεία καλλυντικών. Να διαπραγματευτεί. Μόνος του. Με τραπεζίτες. Κυριακάτικα. Ο Τσίπρας.

Η αλήθεια είναι πως η ιδέα ενός πρωθυπουργού που πάει ο ίδιος στα γραφεία των εταιρειών σαν να είναι ντελιβεράς και δεν απαιτεί να τους δει στο Μαξίμου, μου φαίνεται αρκετά ρηξικέλευθη και αντάξια των αγώνων της Αριστεράς για αλλαγή (των παλιών αγώνων της Αριστεράς εννοώ, καθώς οι νέοι αγώνες της στόχο έχουν να μην αλλάξει τίποτα). Επίσης μου φαίνεται αρκετά καλή ιδέα να πηγαίνω στο Λονδίνο και όταν γυρίζω να λέω ότι συζήτησα την πιθανή μου μεταγραφή με τους υπεύθυνους της Τσέλσι. Από την άλλη, αντίθετα από τον πρωθυπουργό, δεν θεωρώ αυτούς στους οποίους απευθύνομαι ηλίθιους. Οπότε θα αναγκαστώ να παραδεχτώ πως κάτι βρωμάει και αυτό το κάτι δεν είναι οι πορδίτσες του γενναίου Πολάκη στην πιθανότητα να αρθεί η βουλευτική του ασυλία. Και η μυρωδιά γίνεται όλο και πιο δυσάρεστη όσο οι μέρες περνούν χωρίς να περνά και η άρνηση να δοθούν τα ονόματα των επιβατών του αεροσκάφους που πληρώνουμε όσοι πληρώνουμε φόρους (στην πραγματικότητα, ακόμα κι αν υπάρξει απάντηση, η καθυστέρηση είναι πια τόσο μεγάλη που κάνει την όποια απάντηση αναξιόπιστη). Κι έτσι ένα βελάκι με τη λέξη «ΕΝΟΧΟΣ» αναβοσβήνει πάνω από το κεφαλάκι του Αλέκση μας.

Ευτυχώς, όμως, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ενοχλείται ιδιαίτερα. ‘Η, για να το πω πιο σωστά, προτιμά το βελάκι «ΕΝΟΧΟΣ» από την αποκάλυψη των ονομάτων των συνεπιβατών του. Γιατί μπορεί ένα βελάκι με τη λέξη «ΕΝΟΧΟΣ» πάνω από ένα πρωθυπουργικό κεφάλι να είναι, από μόνο του, ένα μεγάλο πρόβλημα. Ανάμεσα, όμως, σε άλλα βελάκια που γράφουν «ΑΝΙΚΑΝΟΣ», «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ», «ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ», «ΚΟΥΡΑΔΟΜΑΓΚΑΣ», «ΨΕΥΤΗΣ», «ΑΜΟΡΦΩΤΟΣ», «ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ (με την πολιτική έννοια του όρου)», «ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΡΑΝΙΚΑ», «ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ» δεν είναι και τόσο. Είναι απλώς άλλο ένα βελάκι πάνω από έναν άνθρωπο που ξέρει πως πια δεν έχει τίποτα να χάσει και πως το δικό του YOLO είναι τα αρχικά του You Only Lead Once. Άλλο ένα βελάκι πάνω από αυτόν που, αφού κορόιδεψε τους αφελείς και τους πονηρούς με την ελπίδα που έρχεται, αποφάσισε να αλλάξει σύνθημα και να βροντοφωνάξει «Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει το πρωθυπουργικό αεροσκάφος μας». Και μπράβο του.

Αναδημοσίευση από την AthensVoice



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Nα θέσουν ένα τέρμα στο σατανικό παιχνίδι μεταξύ Schauble και ΔΝΤ και να σώσουν την Ελλάδα κάλεσε τα κόμματα της Γερμανίας η επικεφαλής της αριστερής ομάδας GUE/NGL στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Gabi Zimmer.

Με την ευκαιρία της 64ης επετείου της συμφωνίας του Λονδίνου για τη διαγραφή του γερμανικού χρέους, η επικεφαλής της αριστερής ομάδας GUE/NGL στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, Gabi Zimmer, δηλώνει: «Tην ερχόμενη Δευτέρα είναι η ημέρα κατά την οποία το 1953 οι δυτικές χώρες διέγραψαν το χρέος της Γερμανίας. Η Γερμανία έχει απέναντι στην Ελλάδα ένα χρέος από τον πόλεμο, το οποίο δεν ξεπληρώνεται με τίποτα. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, W. Schaeuble, όμως, ζητά αδιάκοπα "μεταρρυθμίσεις" και ξαναφέρνει στην επιφάνεια το θέμα του Grexit. Γνωρίζει τις καταστρεπτικές συνέπειες των μέχρι τώρα μνημονίων και τι θα σήμαινε εάν η Ελλάδα διωκόταν από το ευρώ: Δεν θα έπαιρνε, πλέον, κανένα δάνειο, οι εισαγωγές θα γίνονταν πανάκριβες. Επείγουσες εισαγωγές, όπως είναι τα φάρμακα, τα βασικά είδη διατροφής, φιάλες αίματος και ενεργεικά πρϊόντα δεν θα ήταν δυνατές. Η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού θα σήκωνε ακόμα μεγαλύτερα βάρη».

«Ο υπουργός Οικονομικών γνωρίζει τα κατασκευαστικά λάθη του ευρώ για τα οποία φέρει μεγάλη ευθύνη η Γερμανία. Γνωρίζει την αναγκαιότητα της ρύθμισης των χρεών και της "μεταβιβαστικής ένωσης" (transfer union). Αλλά εκπροσωπεί συμφέροντα της ελίτ του κεφαλαίου και όσων επωφελούνται. Ο κ. Schaeuble θέλει να τιμωρήσει την Ελλάδα για μία λάθος πολιτική μέχρι την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και ιδίως λόγω της προσπάθειας του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, να αμυνθεί κατά της αυστηρής πολιτικής της λιτότητας», προσθέτει.

«Όποιος και να επικαλείται το Grexit, πρέπει να ξέρει ότι υπάρχει σύγκλιση μεταξύ Σόιμπλε και των αδίστακτων κύκλων του ΔΝΤ. Καλώ τους επικεφαλής των ψηφοδελτίων της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CDU/CSU), του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD), των Πρασίνων (Die Gruenen) και της Αριστεράς (Die Linke), να ταχθούν υπέρ της άνευ όρων διαγραφής του χρέους ή της αλληλέγγυας ρύθμισης του χρέους της Ελλάδας και να θέσουν ένα τέρμα στο σατανικό παιχνίδι μεταξύ Σόιμπλε, Λαγκάρντ-ΔΝΤ», καταλήγει η κ. Zimmer.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ο Ερντογάν να προκαλέσει κάποια ρήξη με την Ελλάδα, παραμονές του δημοψηφίσματος

Επαναλαμβάνεται, εδώ και δεκαετίες, το ίδιο κατ’ ουσίαν σενάριο από τους Τούρκους, με παραλλαγές συμβατές προς τις εκάστοτε συνθήκες. Έτσι και τώρα, με αβέβαια την έκβαση του δημοψηφίσματος στην Τουρκία, με σκοπό την απόκτηση υπερεξουσιών στον Πρόεδρο, και εκμηδένιση του ρόλου του πρωθυπουργού, ο Ερντογάν προφανώς και σχεδιάζει κάποια ενέργεια που θα του δώσει υπεροχή.

Στην πολιτική κοινωνιολογία είναι γνωστός ο όρος «συσπείρωση γύρω από τη σημαία», που σημαίνει ότι ο λαός σε έκρυθμες καταστάσεις, που τείνουν να καταστούν άκρως επικίνδυνες, συσπειρώνεται γύρω από τον υπάρχοντα ηγέτη, ακόμη και αν δεν τον συμπαθεί, προκειμένου να αποφύγει τα χειρότερα, τα οποία μπορεί να προέλθουν από ενδεχόμενη αλλαγή ηγεσίας.
(Αυτό συμβαίνει και μ’ εμάς, όπου ο λαός στην μεν ερώτηση αν είναι ικανοποιημένος με την κυβερνητική πολιτική, απαντά πως όχι, αλλά και δεν θέλει εκλογές. Όπως δεν θέλουν εκλογές και οι παραγωγικές τάξεις, που σαφώς είναι δυσαρεστημένες, αλλά γνωρίζουν πως μια προεκλογική αναταραχή θα επέφερε δυσμενέστερα αποτελέσματα).

Κατά σύμπτωση, στην Τουρκία παραμονές εκλογών ή λήψης κρίσιμων αποφάσεων, κάποιο δραματικό γεγονός θα συμβεί, και ο Ερντογάν καταγγέλλει τους άγνωστους συνήθως τρομοκράτες (για μεγάλο αριθμό τρομοκρατικών ενεργειών στην Τουρκία δεν έχει γίνει καμιά ανάληψη ευθύνης από τους δράστες) και καλεί τον τουρκικό λαό σε επαγρύπνηση για να προστατεύσει την επιβουλή κατά του τουρκικού έθνους.

Με βάση αυτήν την τακτική οι αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προκαλέσει κάποια ρήξη με την Ελλάδα, παραμονές του δημοψηφίσματος, για να συνεγείρει τα ανθελληνικά αντανακλαστικά του τουρκικού λαού, τον οποίο εδώ και τρεις μήνες εκπαιδεύει εντατικά, για να του εμπεδώσει την πεποίθηση ότι οι Έλληνες του καταπατούν τα δικαιώματα, τα οποία αυτός θα υπερασπίσει.

Πώς και εάν, και πότε θα εκδηλώσει επιθετική ενέργεια είναι άγνωστο, όπως φυσικά είναι άγνωστο και αν θα την εκδηλώσει, με δεδομένες τις αδυναμίες του τουρκικού στρατού, όχι μόνο από τις πολλές απουσίες παλαιών στελεχών. Είναι ενδεικτικό το γεγονός, ότι τα τουρκικά αεροπλάνα, κατά το τελευταίο διάστημα, αποφεύγουν οποιαδήποτε εμπλοκή, και με την εμφάνιση των ελληνικών μαχητικών επιστρέφουν πάραυτα στην βάση τους. Όμως, ο παρανοϊκός δικτάτορας της Τουρκίας δεν είναι καθόλου προβλέψιμος, γι’ αυτό και οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις επαγρυπνούν.

Μίλησε στην «Καθημερινή», ο πρόεδρος του Eurasia Group, Ιαν Μπρέμερ: «Είναι σαφές ότι η εθνικιστική ρητορική του Ερντογάν, καθώς πλησιάζει το δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος, θα ενισχυθεί, οι τόνοι θα ανεβούν και η ένταση θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Η πραγματική ανησυχία αφορά την περίπτωση, όπου εάν ο Ερντογάν αισθανθεί ότι χάνει τη δυναμική στην προεκλογική εκστρατεία προς το δημοψήφισμα, θα μπορούσε να προκαλέσει μια στρατιωτική κρίση στο Αιγαίο για να ενισχύσει το εθνικιστικό αίσθημα».

Φαίνεται δε, ότι ανησυχεί πολύ για το δημοψήφισμα ο Ερντογάν. Δε είναι τυχαίο που βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος προειδοποιούσε ότι σε περίπτωση απόρριψης του ερωτήματος από τον τουρκικό λαό, τις αλλαγές στο Σύνταγμα δηλαδή που επιθυμεί ο Ερντογάν για να καταστεί παντοδύναμος, το αποτέλεσμα θα είναι εμφύλιος. Ο δε εκφοβισμός του τουρκικού λαού δεν έχει όρια. Τόσο ο Ερντογάν, όσο και οι συν αυτώ, απειλούν όσους προπαγανδίζουν το «όχι» ότι θα θεωρηθούν τρομοκράτες. Και όλοι γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό.

Παραλλήλως, ο πρωθυπουργός Μπινάλι Γιλντιρίμ, μετατράπηκε ξαφνικά σε ισλαμοεθνικιστή και άρχισε να κάνει δημοσίως το σήμα των γκρίζων λύκων… Και τούτο, επειδή ο μεγαλύτερος σύμμαχος του Ερντογάν σε αυτή την πορεία είναι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί με το κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης, των Γκρίζων Λύκων, στους οποίους ο Ερντογάν έχει υποσχεθεί ακόμα και υπουργεία στην νέα κυβέρνηση. Όμως, απαιτούν να μη γίνει καμία διαπραγμάτευση για το Κυπριακο, επειδή θεωρούν, όπως το έχουν τονίσει επανειλημμένα, ότι το Κυπριακό έχει λυθεί οριστικά το 1974 με την τουρκική εισβολή και κατοχή του βορείου τμήματος της νήσου. Ίσως, η εξέλιξη αυτή δικαιολογεί εν μέρει την τουρκική αδιαλλαξία η οποία θα αυξάνεται όσο θα πλησιάζουμε στην ημερομηνία του δημοψηφίσματος.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η κυβέρνηση βιάζεται να το παραδώσει εν μέσω Πάσχα(!), ενώ η Αγκυρα ζητά άδεια λειτουργίας για 70 παράνομους χώρους

Ρεπορτάζ Αντώνης Τριανταφύλλου

Τη στιγμή που οι δομές της χώρας καταρρέουν, η κατασκευή του επίσημου μουσουλμανικού τεμένους δείχνει πως αποτελεί προτεραιότητα, καθώς θα ολοκληρωθεί σε χρόνο-ρεκόρ και θα παραδοθεί, εν μέσω Πάσχα, τον Απρίλιο!

Η Ελλάδα, χωρίς να ακολουθεί το στρεβλό παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών (που δεν ελέγχουν τη λειτουργία αντίστοιχων χώρων προσευχής) και χωρίς να υποκύπτει σε εξ... Ανατολών πιέσεις, ολοκληρώνει τη δημιουργία ενός ευπρεπούς χώρου προσευχής για τους μουσουλμάνους κατοίκους της πρωτεύουσας.

Το τζαμί θα λειτουργεί στην περιοχή του Βοτανικού, θα είναι ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου και θα εποπτεύεται από το υπουργείο Παιδείας, όπως ορίζει ο σχετικός νόμος που ψηφίστηκε από τη Βουλή επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου το 2006, και θα παραχωρείται προς χρήση -έπειτα από σχετική αίτηση- σε όσους το ζητήσουν. Ο ιμάμης, δε, θα είναι διορισμένος από το Ελληνικό Δημόσιο. Η κατασκευή θα είναι «βιομηχανικού τύπου», χωρίς μιναρέ, η έκτασή του περίπου 850 τ.μ. και η χωρητικότητά του περίπου 350 ατόμων (300 άνδρες και 50 γυναίκες).

Την είδηση προανήγγειλε (πανηγυρικά!) το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu σε χθεσινό δημοσίευμά του, σημειώνοντας: «Μετά το άνοιγμά του οι 70 άτυποι χώροι προσευχής θα πρέπει να λάβουν άδεια προκειμένου να συνεχίσουν να λειτουργούν». Το ενδιαφέρον του τουρκικού Τύπου για το τέμενος της Αθήνας έχει τη δική του συμβολική αλλά και βαθύτερη σημασία, καθώς η Αγκυρα επιθυμούσε αντί της κατασκευής ενός νέου τζαμιού να δινόταν προς χρήση, έπειτα από ανακαίνιση, ένα από τα δύο οθωμανικά τεμένη που στέκουν όρθια (Τζαμί Τζιδσταράκη στο Μοναστηράκι ή Φατίχ Τζαμί στη Ρωμαϊκή Αγορά).

Ο γενικός γραμματέας Θρησκευμάτων Γιώργος Καλαντζής σχολίασε το δημοσίευμα του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων σημειώνοντας: «Η κατασκευή του μουσουλμανικού τεμένους και ο τρόπος λειτουργίας του είναι αρμοδιότητα της ελληνικής Πολιτείας. Το μουσουλμανικό τέμενος της Αθήνας ανήκει στο ελληνικό κράτος, αυτό το διοικεί και θα δίδεται προς χρήση σε όσους το ζητήσουν. Είμαστε νοικοκύρηδες στον τόπο μας και δεν παραδίδουμε σε κανέναν τα κλειδιά».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Αλέξανδρου Δρίβα

Ο Θουκυδίδης έλεγε πως η ανθρώπινη φύση, παραμένει σταθερή. Περιβάλλεται από τον φόβο, τη δόξα και το συμφέρον. Μολονότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και αποτελεί έγκλημα κατά της μεθοδολογίας να συγκρίνονται οι εποχές, υπάρχουν ορισμένες σταθερές που έχουν την αξία κανόνων (δεν είναι λίγοι που τους χαρακτηρίζουν και ως νόμους). Η διεθνής πολιτική, χαρακτηρίζεται από την αναρχία. Όταν λέμε αναρχία, εννοούμε πως η σφαίρα της διεθνούς πολιτικής δράσης δε διέπεται από ένα σύνταγμα. Αν σας ενοχλήσει κάποιος και η ενόχληση περικλείεται στο Ποινικό Δίκαιο, τότε, σε ένα κράτος έχετε τη δυνατότητα να καλέσετε την αστυνομία. Στις διεθνείς σχέσεις, δεν υπάρχει αστυνομία. Έτσι, τα κράτη ανταγωνίζονται το ένα το άλλο προκειμένου να επιτύχουν απόλυτα ή σχετικά κέρδη. Η ασφάλεια σε ένα τέτοιο, άναρχο περιβάλλον, δεν είναι ποτέ αρκετή.

Brzezinski και Ευρασία

Ο Zbigniew Brzezinski, από τα πρώτα χρόνια της μεταψυχροπολεμικής περιόδου, προειδοποίησε-πρότεινε στις ΗΠΑ, να εκμεταλλευτούν τον χώρο που άφησε η διάλυση της ΕΣΣΔ. Ο διάλογος στις ΗΠΑ, άρχισε να αφορά την επέκταση ή όχι του ΝΑΤΟ προς το χώρο που πριν το 1991, αποτελούσε κομμάτι της ΕΣΣΔ. Η Ρωσία, ηθικά και οικονομικά χρεοκοπημένη μέχρι και το 1998, παρακολουθούσε μια περιοχή που ήταν αυλή της, να γίνεται μέρος της Δύσης.

Η άνοδος του Putin στην εξουσία, σήμανε το τέλος της παρακμής της Ρωσίας, η οποία είχε και ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1980. Η Ρωσική Ομοσπονδία, (πλέον) κατέστησε σαφές πως ενίσχυση νατοϊκών δυνάμεων γύρω από το έδαφός της, θα συνεπαγόταν δυναμικές απαντήσεις. Η Ευρασιατική Ένωση, αποτέλεσε μια πρωτόλεια προσπάθεια γεωπολιτικής και γεωοικονομικής ανασυγκρότησης σε έναν χώρο που πλέον, δε διεκδικούσαν μόνο οι ΗΠΑ αλλά και η ταχύτατα αναδυόμενη Κίνα. Ο φόβος περικύκλωσης και «στραγγαλισμού», βρίσκεται στον πυρήνα της σύγχρονης ρωσικής στρατηγικής κουλτούρας.

Αμυνόμενη... επιθετικά

Πέραν από τη «δημοσιογραφική» και «ηθικολογική» κατακραυγή που εν πολλοίς, πληρώνει η Δύση σε πολλά άλλα ζητήματα που αφορούν τη διεθνή πολιτική, υπάρχει και η κατανόηση. Τα κράτη, όταν δρουν με τον Α’ ή τον Β’ τρόπο, δεν το κάνουν γιατί έχουν «προσωπικά» με κάποιο άλλο κράτος. Η Ρωσία, προσπάθησε (και προσπαθεί) να αποφύγει την περικύκλωση διασπείροντας την επιρροή της σε όλη την Ευρασία, έτσι ώστε 1) είτε να τη χρησιμοποιήσει ως αντάλλαγμα για να διατηρήσει την ελευθερία κινήσεων στην περιοχή της, 2) είτε για να «μπλοκάρει» συμφέροντα των άλλων δύο μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ και Κίνας). Η Ρωσία, απάντησε στην ουκρανική κρίση με την ταχύτατη προσάρτηση της Κριμαίας και απέφυγε την εσωστρέφεια που θα έφερνε η ενασχόλησή της με τα του Καυκάσου, διεκδικώντας επιρροή στη Συρία. Κριμαία και Συρία, θα εξασφάλιζαν με τον πιο δυναμικό τρόπο, αν μη τι άλλο, την απρόσκοπτη έξοδο της Ρωσίας στα θερμά ύδατα και τη διατήρηση του ισχυρού ενεργειακού δικτύου της. Χωρίς αυτά, η Ρωσία θα μπορούσε να καταρρεύσει.

Το νέο κάδρο των αμερικανορωσικών σχέσεων

Για πάρα πολλούς που έχουν συνηθίσει στην ιδεολογικοποίηση της διεθνούς πολιτικής, η προσέγγιση ΗΠΑ και Ρωσίας, φαντάζει μια «συνωμοσία». Φαίνεται απίστευτο και ύποπτο, κάτι που στο παρελθόν έχει γίνει πάμπολλες φορές. Το Σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ, αποτελεί ένα μνημείο, προκειμένου να θυμόμαστε μέχρι που μπορεί να φτάσει η πρακτική της κατοχύρωσης των συμφερόντων. Στη διεθνή πολιτική, τις αποκλίσεις και τις συγκλίσεις-προσεγγίσεις, δεν τις φέρνουν τα πολιτεύματα, ούτε κώδικες αξιών. Αυτά, θα ήταν όπως έλεγε ο Μακιαβέλι, πολυτέλεια. Τα συμφέροντα, φέρνουν κοντά ή απομακρύνουν και επιφέρουν συγκρούσεις.

Οι ΗΠΑ, νιώθουν οτι απειλούνται πολύ λιγότερο από τη Ρωσία. Θεωρούν πως η Κίνα αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τα παγκόσμια συμφέροντα της Ουάσινγκτον. Επιπρόσθετα, ο λανθασμένος χειρισμός της Ρωσίας, έχει οδηγήσει τις ΗΠΑ να είναι σε αμηχανία καθώς ο Putin βρίσκεται –εκτός από τη Συρία- και στην Ινδία και στο Ιράν και στην Τουρκία, αλλά και στην Αίγυπτο και κάνει σκέψεις, για τη Λιβύη. Οι ΗΠΑ θα ήταν ικανοποιημένες αν την περιοχή της αστάθειας (Ευρύτερη Μέση Ανατολή) την «μοιράζονταν» με τη Ρωσία, αποφεύγοντας μεγάλη φθορά (οι ΗΠΑ) και αποκλείοντας παράλληλα, την Κίνα. Αυτό, σημαίνει πως οι ρωσοευρωπαϊκές σχέσεις και οι αντίστοιχες ευρωατλαντικές, θα περάσουν σε άλλη διάσταση. Η Ουκρανία, είναι ένα σημαντικό κομμάτι αυτού του puzzle και η Ρωσία, έχει αρκετά «χαρτιά» υπέρ της, ώστε να διατηρεί το πάνω χέρι σχετικά με την τύχη της Ουκρανίας (ακόμη και της δυτικής Ουκρανίας). Παρόλα αυτά, το ό,τι έχει γίνει ως τώρα στην Ουκρανία και το τι εξελίσσεται σε Τουρκία και Συρία, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα.

Οι διαστάσεις της Ουκρανικής κρίσης

Η Ουκρανική κρίση απειλεί την PAX AMERICANA. Εάν τεθεί σε έναν Στρατιωτικό ή σε έναν Διπλωμάτη το βασικό ερώτημα, για το ποιο συμφέρον εξυπηρετείται από την εμπλοκή της Δύσης στην κρίση της Ουκρανίας, η απάντηση φαίνεται να είναι σχετικά εύκολη. Αυτή είναι η στήριξη του υπέρτερου συμφέροντος των Δυτικών, δηλαδή των Ευρωπαίων και των Αμερικανών, να διατηρήσουν την ειρήνη και την ελευθερία στην Ευρώπη.

Για να εξασφαλιστούν αυτά, έχουμε δημιουργήσει το σύστημα στρατιωτικών-πολιτικών εγγυήσεων που ρυθμίζονται από τα καταστατικά των δύο πολυμερών οργανισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που βασίζονται σε συμφωνημένους κανόνες. Το ΝΑΤΟ είναι ο κύριος μηχανισμός, μέσω του οποίου επιτυγχάνεται η εγγύηση της ασφάλειας των ΗΠΑ και της Ευρώπης, αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει εισέτι φροντίσει να διαθέτει αντίστοιχο αξιόπιστο μηχανισμό ανάληψης αμυντικών επιχειρήσεων για την πρόληψη και την επίλυση συγκρούσεων. Καθώς η ΕΕ είναι ανίκανη και απρόθυμη να εγγυηθεί τη στρατιωτική ασφάλεια ανεξάρτητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ θα παραμένει η πιο σημαντική συμμαχία για τη διατήρηση της ειρήνης και της ελευθερίας κατά της οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής. Ουσιαστικά, το ΝΑΤΟ είναι ο Στρατιωτικός μοχλός άσκησης πολιτικής υπέρ των ΗΠΑ στην περιοχή της Ευρασίας.

Ο πιο καλόπιστος παρατηρητής που μπορεί να μην έχει σχέση με στρατιωτικές αναλύσεις, αντιλαμβάνεται ότι η κρίση της Ουκρανίας δεν αποτελεί μόνο μια απειλή για την ειρήνη και την τάξη στην Ευρώπη αλλά πρωτίστως είναι μια σύγκρουση που υπονομεύει την επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών στον Ευρασιατικό γεωπολιτικό χώρο. Επίσης αντιλαμβάνεται πόσο επικίνδυνο είναι να μείνουμε αδρανείς, καθώς η αδράνεια θα επιφέρει περαιτέρω κλιμάκωση από τα αντίπαλα στρατόπεδα. Μέχρι στιγμής οι επίσημες πολιτικές της Δύσης στην Ουκρανική κρίση μπορούν να αποτυπωθούν ως το ενδιαφέρον για να διατηρηθεί η Ευρώπη ασφαλής και ελεύθερη, κατηγορώντας τη Ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία ως μια παραβίαση της ευρωπαϊκής ειρήνης. Όλοι επικρίνουν την προσάρτηση της Κριμαίας, αλλά κανείς δεν είναι διατεθειμένος να ρισκάρει για να το ανατρέψει. Η Δύση είχε επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία, αλλά στην πραγματικότητα, αυτό δεν κοστίζει πολύ, ούτε στην ΕΕ, ούτε στο ΝΑΤΟ. Η εκτίμηση είναι ότι η πρόκληση από την κρίση στην Ουκρανία θα παραμείνει σε χαμηλή προτεραιότητα για τους δυτικούς ηγέτες και δεν πρόκειται να αναλάβουν μεγαλύτερους κινδύνους πέραν των κυρώσεων. Αυτό θα μπορούσε πιθανότατα να αλλάξει μόνο αν ήταν ορατός ο κίνδυνος διακύβευσης κυριαρχίας ευρωπαϊκών εδαφών από τη Ρωσία. Όσο ο Vladimir Putin μένει μακριά από τέτοιες ενέργειες, πιθανότατα θα κερδίσει ακόμη περισσότερα από ότι έχει ωφεληθεί μέχρι στιγμής.

* Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

«Μετέφερα» εδώ στο Blog ένα ενδιαφέρον άρθρο του CNBC δημοσιευμένο λίγες μόνο ώρες πριν το επίμαχο Eurogroup της περασμένη Δευτέρας 20ης Φεβρουαρίου δίνοντάς του τον τίτλο:
«Θα κλωτσήσουν ξανά τον ελληνικό… ντενεκέ!...»

Μετά την συνάντηση των «Δανειστών» δεν είδαμε μεγάλες χαρές ούτε πανηγύρια ακόμη και από εκείνους και εκείνες στην Κυβέρνηση αλλά ούτε και στην «συμπαγή –μπετόν αρμέ» Κοινοβουλευτική ομάδα των 153 Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που, άγνωστο πως τα καταφέρνουν, αλλά επί δύο (2) χρόνια τα βλέπουν σχεδόν ΟΛΑ «ρόδινα…»

Κάποια χαμόγελα στους 153 και κάποιες συγκρατημένες ερμηνείες ότι τα πράγματα πήγαν καλύτερα από ότι αναμενόταν και από ότι έλεγε η Αντιπολίτευση ότι θα γίνει καθώς ανακοινώθηκε ότι ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ στην Αθήνα οι «θεσμοί»…

Περιμένουμε αυτούς που κάποτε χαρακτηριζόταν, εάν δεν με απατά φοβερά η μνήμη μου, από κάποιους, ονόματα δεν θυμάμαι, ως ΔΗΜΙΟΙ της Ελλάδας, ως ΔΡΑΚΟΥΛΕΣ που πίνουν το αίμα των Ελλήνων…

Τελικά τι ακριβώς «κερδίσαμε» στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας;

Το twit του κ Βαρουφάκη δεν ήταν «καρφί» αλλά μάλλον «πρόκα» και… χοντρή!..

(20/2/17 Eurogroup: Athens, again, insincerely accepted impossible fiscal targets. More pension cuts & higher taxes presented as 'reforms'...)
Σε ελεύθερη μετάφραση:
(20/2/17 Eurogroup: Η Αθήνα, πάλι, με ανειλικρίνεια αποδέχτηκε απίθανους δημοσιονομικούς στόχους. Περισσότερες περικοπές στις συντάξεις και υψηλότεροι φόροι παρουσιάζονται ως «μεταρρυθμίσεις»).

Οι «Δανειστές» (και μαζί ένα περιέργως ‘μουδιασμένο’ ΔΝΤ) ζητούν και πάλι περικοπές σε συντάξεις, επίπεδα αφορολόγητου και αυξημένα ποσοστά ομαδικών απολύσεων κλπ., που θέλουν να εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2018…

Η Αθήνα θα ήθελε αυτές οι περικοπές κλπ., (με άλλα λόγια το νέο πρόγραμμα που κάποιοι το θεωρούν εισαγωγή σε 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ) να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2019…

Υπάρχει «ειδοποιός» διαφορά ανάμεσα στις δύο κλωτσιές στον «ντενεκέ»;

Εάν δέχεστε ότι «η πολιτική είναι η Τέχνη του εφικτού» τότε:
Η επιθυμία των «δανειστών» περιορίζει την παραμονή στην Εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στους 10 μήνες που απομένουν μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2018 (γιατί μετά την εφαρμογή των μέτρων άντε να δούμε πως κρατιέται η Εξουσία…)

Η επιθυμία της Αθήνας για εφαρμογή μέτρων από την 1η Ιανουαρίου 2019 επεκτείνει την πιθανή παραμονή στην Εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε 22 μήνες!…

Πώς το λέει ο λαός μας;
«Όταν στο βάλτο τσακώνονται τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια…»

Εάν μπει κανείς στον κόπο να δει, αντικειμενικά αν και μας «τσούζει» πολύ εμάς τους Έλληνες καθώς μας αφορά, συγκρούονται για λογαριασμό της Ελλάδος και των Ελλήνων Θεσμοί και ΔΝΤ, Μέρκελ και ο Σόιμπλε, Σουλτς και Σόιμπλε…

Θα ζητήσω συγνώμη από τις παραπάνω «δυάδες» καθώς δεν θέλω να προσβληθούν και από τους φίλους αναγνώστες του blog, αλλά μετά τις παλινωδίες, ψεύτικες υποσχέσεις, περικοπές, capital controls, ανεργία που ΔΕΝ μειώνεται παρά μόνο στα χαρτιά, καθώς τους βλέπω δύο-δύο να…συγκρούονται μου έρχεται στο νου μια άλλη, σχετική παροιμία του Λαού μας:
«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο…αχυρώνα…»

Περιμένω φίλους του blog και μαζί παλιούς λαμπρούς μου φοιτητές που πάρα πολλοί ζούνε και εργάζονται ήδη ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ να μου γράψουν:
Για του «Δανειστές» η Πατρίδα Ελλάδα ήταν «ξένος» αχυρώνας αλλά τώρα «συμφωνημένα» τους… ανήκει!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο Αιγαίο βρίσκεται εδώ και λίγες ώρες το τουρκικό ωκεανογραφικό Τσεσμέ.Όπως φαίνεται στο χάρτη που δημοσιεύει το protothema.gr το τουρκικό πλοίο κινείται βόρεια της Λήμνου, ανάμεσα στο θαλάσσιο τρίγωνο ανάμεσα σε Θάσο, Σαμοθράκη και τη Λήμνο.


Επισημαίνεται ότι ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο χάρτη που συνοδεύει την τουρκική NAVTEX στο διαδίκτυο γίνεται αναφορά στη Λήμνο, τη Σαμοθράκη αλλά και τη Θεσσαλονίκη και με τις τουρκικές ονομασίες τους Limni, Semadirek και Selanik.

Το Τσεσμέ, σύμφωνα με τη NAVTEX (244/17) που εκδόθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης θα διεξάγει έρευνες στη συγκεκριμένη περιοχή για άγνωστο χρονικό διάστημα.

Το τουρκικό ωκεανογραφικό δεν συνοδεύεται από κάποιο πλοίο του τουρκικού πολεμικού ναυτικού ενώ σημειώνεται ότι τις κινήσεις του δεν παρακολουθεί και κάποιο ελληνικό πλοίο του πολεμικού ναυτικού.

Σε μια πρώτη κίνηση πάντως μετά την έκδοση της τουρκικής NAVTEX από ελληνικής πλευράς εκδόθηκε η αντί-NAVTEX 40/17 από τον σταθμό της Λήμνο στην οποία αναφέρεται ότι ο τουρκικός σταθμός της Σμύρνης δεν είναι εξουσιοδοτημένος να εκδώσει την συγκεκριμένη AVTEX με αριθμό 244/17 γιατί η περιοχή ερευνών ανήκει σε ελληνική αρμοδιότητα.

Η κίνηση της Τουρκίας γίνεται σε συνέχεια των καθημερινών επεισοδίων στα Ίμια μεταξύ ακταιωρών της τουρκικής ακτοφυλακής και πλωτών του ελληνικού λιμενικου και λίγες ώρες μετά τη συνέντευξη του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, ο οποίος διεμήνυσε ότι καμία τουρκική πρόκληση δεν θα μείνει αναπάντητη.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει μετατρέψει σε σκακιέρα το Αιγαίο και χρησιμοποιεί τα πιόνια του με κινήσεις υψηλής στρατηγικής. Πολλοί ερασιτέχνες σκακιστές συνηθίζουν να θυσιάζουν το αλογάκι για κάποιο πύργο ή έστω αξιωματικό. Οι επαγγελματίες μόνο ξέρουν να αξιοποιούν τις δυνατότητές του. Ο πρόεδρος της Τουρκίας δείχνει να ανήκει στη δεύτερη κατηγορία και ξεδιπλώνει τη στρατηγική του στο Αιγαίο ακριβώς όπως θα έκανε ένας έμπειρος σκακιστής.

Έτσι, χρησιμοποιεί τα σκάφη του τουρκικού λιμενικού ως πιόνια στα Ίμια, τα τουρκικά F-16 στον αέρα σαν να ήταν οι αξιωματικοί του και τώρα σαν ένα αλογάκι στην σκακιέρα του, κινεί το Τσεσμέ.

Κινεί τα πιόνια του και δοκιμάζει την άμυνα του αντιπάλου, με την... απαραίτητη δημοσιότητα πάντα, στο πλαίσιο του ψυχολογικού πολέμου. Χθες, το CnnTürk μετέδωσε πως ελληνικό πλοίο έπαθε βλάβη μέσα σε τουρκικά ύδατα, δημοσιεύοντας και τις σχετικές φωτογραφίες. Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο σκάφος του λιμενικού προσέγγισε το πλοίο μας ενώ τρία ακόμη πολεμικά που ήταν σταθμευμένα στη βάση του Turgutreis, έλαβαν εντολή να κατευθυνθούν στην περιοχή. Τελικά, το ελληνικό σκάφος ρυμουλκήθηκε στα ελληνικά χωρικά ύδατα,, αφού χρειάστηκε να φέρει υλικά για την επισκευή μηχανικός από την Κω με φουσκωτό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Νίκου Φιλιππίδη

Όγδοο θέμα στις ανακοινώσεις που έκανε, από το βήμα της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, ανήμερα της εορτής της υψώσεως του Σταυρού το 2014, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας ήταν η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Το μεγαλύτερο στοίχημα – ανέκδοτο κατά τους πολιτικούς του αντιπάλους - κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην εμβληματική ομιλία του, γνωστή ως πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ο κ. Τσίπρας είχε προαναγγείλει, κάτω από την αναφορά για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, την θέσπιση φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας (ΦΜΑΠ) με αναπροσαρμογή άμεσα των αντικειμενικών αξιών τουλάχιστον κατά 30-35%, προοδευτική κλιμάκωση και υψηλό αφορολόγητο όριο. Όπως τόνιζε το 2014 ο σημερινός πρωθυπουργός ο φόρος που ετοίμαζε δεν θα αφορούσε την πρώτη κατοικία εκτός από περιπτώσεις υπερπολυτελών κατοικιών, ούτε και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία.

Χτες το βράδυ, το Μέγαρο Μαξίμου θυμήθηκε με χαρακτηριστικά copy paste την τότε εξαγγελία. Την στιγμή που έχει πει ήδη το μεγάλο ναι, για το κλείσιμο μιας σκληρής συμφωνίας, η κυβέρνηση φαίνεται να συνειδητοποιεί το βάρος των μέτρων και τα μηδενικά ανταλλάγματα που έλαβε. Γνωρίζει ότι τίποτα από αυτά που διαρρέει τα τελευταία 24ωρα, ως αντισταθμιστικά ωφελήματα της συμφωνίας, δεν πρόκειται να γίνει πράξη. Σε αυτή την προσπάθεια, επικοινωνιακής πειθούς, δεν βρίσκει αρωγό ούτε καν τον υπουργό επί των Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτο. Το παιχνίδι θέλει άλλωστε το «δυνατό άλογο» της κυβέρνησης, τον ίδιο τον πρόεδρό της. Την αφορμή την έδωσε με την ερώτησή του ο Β. Λεβέντης και ο Α. Τσίπρας θα έχει την ευκαιρία να «κηρύξει την επανάσταση του» από την Βουλή αύριο, κατά την προσφάτως αναβιώσασα ώρα του πρωθυπουργού.

Το κόλπο είναι γνωστό. Αφού συμφωνείς ένα πακέτο με σκληρά μέτρα στη συνέχεια φτιάχνεις ένα κεντρικό αφήγημα που είτε κάνει λόγο για παράλληλο πρόγραμμα, είτε για κοινωνικά αντίμετρα. Παράλληλα, ανεβάζεις τους τόνους τόσο προς τους πολιτικούς αντιπάλους (για τα μάτια του κόσμου) όσο και προς το εσωτερικό του κόμματος προκειμένου να σφίξουν τα λουριά, λίγο πριν την άφιξη της τρόικας στην Αθήνα.

Το πρόβλημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι το 9ο θέμα του ίδιου προγράμματος ήταν η αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ, όταν ήδη το έχει μειώσει στα 8.600 και σχεδιάζει να το κατεβάσει τα 6.000-6.500 ευρώ...

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει.
Μας το τραγούδησε κι η Χαρούλα.
Ποιά είναι όμως αυτή η Ελλάδα που μας πεθαίνει;

Μην είν' η θάλασσα, μην ειν' οι κάμποι, μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Θα μπορούσε να είναι, αν θέλαμε να πεθάνουμε από ομορφιά.

Μήπως τότε είναι η φυλή των πολιτικών; Αυτό το κακό σπυρί στο σώμα της κοινωνίας; Το οικογενειοκρατικό αυτό σαράκι που τρώει συθέμελα τη χώρα εδώ και δυό αιώνες;
Κι αυτό θα μπορούσε να είναι, αν ήταν ικανοί από μόνοι τους να κάνουν κάτι πιό πολύ από να λένε ψέματα, να γράφουν ψέματα, να ορκίζονται ψέματα.
Αλλά είναι ανίκανοι. Ένα τσούρμο σπουδασμένων ηλιθίων, ανήθικων κρετίνων, απατεώνων και ληστάρχων.

Τότε ποιά είναι αυτή η Ελλάδα που τρώει τα παιδιά της;
Εμείς.
Εμείς είμαστε η ψυχή και το σώμα, το μυαλό και το εκτελεστικό χέρι της Ελλάδας.
Εμείς είμαστε η χώρα, η πατρίδα που μας σκοτώνει.
Και τίποτα δεν γίνεται χωρίς εμάς, χωρίς να αναβλύζει από 'μας, χωρίς να το θέλουμε εμείς, χωρίς να το επιτρέπουμε εμείς.

Αυτοχειριασμός τότε, αυτοκτονία;
Το κάρμα της φυλής
Η ορατή εδώ και δυό αιώνες έλλειψη παιδείας γραμμάτων και παιδείας ήθους;
Όλα μαζί
Μάλλον. Έτσι μόνον εξηγείται εδώ που φτάσαμε.
Γιατί μόνοι μας φτάσαμε εδώ. Με δικιά μας ευθύνη.
Υπό μίαν έννοια  "μαζί τα φάγαμε", που λέει και το κάθαρμα.
Αφού εμείς αφήσαμε, μάλλον, εμείς καλέσαμε αυτούς που τα φάγανε να τα φάνε.
Εμείς είμαστε ο εντολέας, ο αποστολέας κι ο αποδέκτης κάθε καταστροφής, του όλου ρημαδιού που βιώνουμε τα τελευταία επτά χρόνια.

Και μ' αυτήν την έννοια δεν έχει κανένα νόημα να σχολιάζουμε καθημερινά και αποσπασματικά κάθε πράξη, κάθε μέτρο, κάθε σκαλί της κατρακύλας πίσω στην καινούργια  "...κρατία", είτε αυτή θα είναι γερμανοκρατία, είτε τραπεζοκρατία, είτε διαπλοκοκρατία.

Όσο εμείς θα εξακολουθήσουμε να είμαστε οι "εμείς" των τελευταίων πολλών χρόνων, κάθε κριτική και κάθε αγώνας είναι μάταιος. 

Καλημέρα σας και καληνύχτα μας!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος
Καθηγητής διεθνών σχέσεων - Στρατηγικών Σπουδών

Πάντα η κατάσταση είναι κρίσιμη όταν υπάρχει απειλή και η Τουρκική απειλή -στην βάση τυπολογιών προσδιορισμού μιας απειλής – εκδηλώνεται σταθερά επί δεκαετίες. Πολλές και πυκνές Τουρκικές προκλήσεις αλλά και φρικτές κατευναστικές στάσεις στα πεδία του κυπριακού ζητήματος -κυριολεκτικά πολιτικά μεθυσμένων, ανορθολογικών και ακραία επικίνδυνων – ενθαρρύνουν την Τουρκική προκλητικότητα σε μια κρίσιμη για την Άγκυρα μεταβατική φάση. Η αστάθεια παραμονεύει για μια σειρά λόγoυς.

Η κρίση σε όλο το φάσμα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων θέτει ζητήματα στρατηγικού χαρακτήρα, τακτικού χαρακτήρα και επιχειρησιακού χαρακτήρα. Ότι γράφεται απαιτεί μεγάλη προσοχή και υπευθυνότητα.

Εδώ παραθέτω από βιβλίο μου μικρά αποσπάσματα -διαμορφωμένο ως διαφάνειες διαλέξεων (εξ και επιγραμματικού χαρακτήρα) – για την σχέση κινδύνου, μπλόφας και αξιοπιστίας. Οι περιγραφές αντλούν από αγγλικά κείμενα στρατηγικής θεωρίας και ιδιαίτερα το “Nuclear strategy and European Security dilemma”, αλλά και από συντομότερες αναλύσεις στην Ελληνική γλώσσα.

Τονίζεται και υπογραμμίζεται ότι τα πιο κάτω είναι γενικοί προσανατολισμοί οι οποίοι ισχύουν για κάθε κράτος. Με δεδομένα και σταθεροποιημένα κριτήρια στρατηγικής ανάλυσης τα επιτελεία των κρατών πληροφορούνται, αναλύουν, σταθμίζουν, εκτιμούν και χαράσσουν εναλλακτικά στρατηγικά σενάρια ανάλογα με την εξέλιξη των πραγμάτων.

Απειλή

Εκτίμηση απειλής: Κυρίως έργο του Γενικού Επιτελείου των ΕΔ

Ακριβής χαρακτήρας αξιώσεων του αντίπαλου ή των αντιπάλων

• Εδαφική διεκδίκηση;

• Λανθάνουσα εδαφική διεκδίκηση που θα υλοποιηθεί ευκαιρίας δοθείσης;

• Περιορισμένη και οριοθετημένη αξίωση; «απέραντη» (απροσδιορίστου έκτασης και βαθμίδας) αναθεωρητική αξίωση;

Εκτίμηση και διαβάθμιση απειλών

Ακριβής εκτίμηση για το που τοποθετούνται οι αντίπαλες αξιώσεις στην κλίμακα των βαθμίδων των δικών μας εθνικών συμφερόντων (περιορισμένες αξιώσεις ή απροσδιορίστου έκτασης αξιώσεις;)

➧ Έσχατες λογικές – κυριαρχική ακεραιότητα

➧ Έδαφος, εναέριος χώρος, χωρικά ύδατα, υφαλοκρηπίδα,

➧ Οικονομική σημασία, υποθαλάσσιοι πλουτοπαραγωγικοί πόροι

➧ Κατανομή ισχύος και συμφερόντων

➧ Αξιοπρέπεια και τιμή

➧ Πολίτες ή ομοεθνείς εκτός συνόρων

➧ Άμεση απειλή (σχέδια επίθεσης και απειλές απόκρουσής της)

➧ Γενική απειλή (διατήρηση δυνάμεων για διασφάλιση ισορροπίας δυνάμεων χωρίς εκτόξευση απειλών)

Ακριβής τοποθέτησή τους στην κλίμακα των βαθμίδων των αντίπαλων συμφερόντων

o Συμφέρον ισχύος;
o Ζωτικό συμφέρον;

o Συνάρτηση αξιώσεων με την εσωτερική πολιτική και τις κυρίαρχες αντιλήψεις περί εθνικού συμφέροντος

Τακτικές αντιπάλου και ακριβές περιεχόμενο της απειλής

• Ικανότητα: Επιστρατευμένα μέσα εκπλήρωσης των αντίπαλων σκοπών

• Κίνδυνος: Η διαφορά μεταξύ ικανότητας του επιτιθέμενου και μέσων που διαθέτει ο αμυνόμενος να αντιμετωπίσει την απειλή αν εκτελεστεί.

• Μπλόφα: Η διαφορά μεταξύ απειλητικών διακηρύξεων και ικανότητας εκπλήρωσής τους [κεντρικό ζητούμενο της διαχείρισης μιας κρίσης είναι η διαρκής εκτίμηση της βαθμίδας μπλόφας του αντιπάλου] [Ήταν έτοιμοι για κλιμάκωση οι Τούρκοι το 1996 στα Ιμια;].

• Αναζητείται η χρυσή τομή που εξοικονομεί πόρους.

- «Απόλυτη» αξιοπιστία: «απόλυτη» ικανότητα εκτέλεσης απειλής

- Αξιόπιστη μπλόφα = ικανότητα παραστάσεων κόστους που εξοικονομεί μέσα και πόρους.

- Αναξιόπιστη μπλόφα = μεγάλη διάσταση ικανοτήτων και απειλών που οδηγεί σε αναξιοπιστία

ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΑΜΥΝΟΜΕΝΟΥ – ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΑΠΟΤΡΕΠΤΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ

• Γραμμή κόστους: Πάντοτε πιο κάτω των δυνατοτήτων του αμυνόμενου.

• Επιλογές δεν είναι μεταξύ συμμόρφωσης-υποτέλειας και πολέμου (αυτές είναι ύστατες, έσχατες και σπάνιες περιπτώσεις, πχ, Μήλιοι, Σέρβοι 1990ς)

• Στρατηγική: Μέσα-Στόχοι
• Ολοένα μεγαλύτερη αξιοπιστία με ολοένα καλύτερη βελτιστοποίηση των συντελεστών ισχύος και του μεταξύ τους συνδυασμού.

• ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ: Συνάρτηση της εθνικής ισχύος και γενικότερα της κοινωνικό πολιτικής οργάνωσης και συγκρότησης της χώρας.

• Ιδιαίτερα κρίσιμος παράγων: Η αποτρεπτική φήμη, το κύρος και το γόητρο ενός κράτους-κοινωνίας όπως σωρεύεται διαχρονικά και όπως προσλαμβάνεται από τους τρίτους, ιδιαίτερα τους αντιπάλους που απειλούν την επικράτεια και τα ζωτικά συμφέροντα. [παραδειγματικά αποτρεπτικά κράτη: Ισραήλ, Μ.Β. ΗΠΑ]

• Συστηματική αποτυχία του αμυνόμενου να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις εξωτερικές απειλές που βλάπτουν το συμφέρον επιβίωσης αποδυναμώνει την αποτρεπτική αξιοπιστία με ευνόητες πολιτικές συνέπειες

• Οτιδήποτε λέγεται ή πράττεται από την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία ενός κράτους, ακόμη και ο μορφασμός του προσώπου ή ο τόνος της φωνής όταν μιλούν για τα θέματα άμυνας και ασφάλειας επιδρούν προσθετικά ή αφαιρετικά στον χάρτη της αποτρεπτικής αξιοπιστίας μιας χώρας και ενός λαού.

• Εθνική Στρατηγική: Αδιάλειπτη προσπάθεια αποτύπωσης αποτρεπτικών παραστάσεων που θα πείσουν τον αντίπαλο πως τον συμφέρει (επειδή είναι μεγάλο το κόστος) να μη εκτελέσει τις απειλές του ή να μειώσει τις διεκδικήσεις σε σημείο που υπάρχει, ενδεχομένως, συμβιβασμός.

ΜΕΡΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΙΣΧΥΟΣ

(Σύνθετοι και ρευστοί. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να αλλάξουν λόγω κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων σ’ ένα κράτος, λόγω συμμαχιών, λόγω επέμβασης ή για τυχαίους λόγους)

o ποιοτική και ποσοτική επάρκεια πολεμικών μέσων

o αξιόμαχη στρατιωτική ηγεσία

o επεξεργασμένα επιτελικά σχέδια

o υποστηρικτική οικονομική υποδομή

o υποστηρικτικό εθνικό φρόνημα

o ικανή και αξιόπιστη πολιτική ηγεσία

o σταθερότητα στόχων και προσεγγίσεων ανεξάρτητα πολιτικών διακυμάνσεων

o πλήρης συνεργασία πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας

o υποστηρικτικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις

o ετοιμότητα / αποφασιστικότητα προάσπισης εθνικού συμφέροντος

o αποτελεσματικές συμμαχίες

o ποιότητα διπλωματίας

o αποτρεπτική φήμη και αξιοπιστία της χώρας

o ικανότητα βέλτιστου συνδυασμού αυτών των και άλλων συντελεστών ισχύος

ΒΕΛΤΙΩΝΕΤΑΙ Η ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ….

• παραστάσεις ικανότητας να αμυνθούμε κατά απειλών

• ερείσματα στην περιφέρειά μας

• ικανότητα επηρεασμού της κατανομής ισχύος και συμφερόντων στην περιφέρειά μας

• ικανότητα διπλωματικού κόστους

• ικανότητα ψυχολογικού κόστους

• μυστικές υπηρεσίες, γνώση αντιπάλου

• γνώση των τρωτοτήτων του αντιπάλου

• άρνησης νομιμοποίησης όταν εκδηλώνονται αναθεωρητικές αξιώσεις ή όταν δημιουργούνται τετελεσμένα.

ΈΣΧΑΤΕΣ - ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

- Κάθε κράτος θεωρεί απαραβίαστη την εθνική του κυριαρχία
- Δεν εκχωρείται κυριαρχία παρά μόνο μετά από ένα αποτυχημένο επιθετικό πόλεμο
- Κάθε πολίτης κάθε κράτους υποχρεωμένος (ηθικά και νομικά) να επιδείξει αυτοθυσία αν κινδυνεύσει η κρατική κυριαρχία.
- Υποχρέωση η στήριξη εθνικών συμφερόντων (δίλημμα μόνο αν τίθεται θέμα επεκτατικού, επιθετικού, σοβινιστικού πολέμου).

Πηγή Παναγιώτης Ήφαιστος

Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρίαhttps://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/
Διεθνής πολιτική 21ος
ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγικήhttps://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός
Κονδυλης Παναγιώτης–https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτηςhttps://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούνhttps://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμαhttps://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
«Κοσμοθεωρία των Εθνών»https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συμμαχία ΗΠΑ – Ε.Ε., με την Ελλάδα να αποκτά ρόλο “κλειδί”, για την προώθηση και την ενίσχυση του Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου που θα οδηγήσει στη μείωση της ενεργειακής εξάρτησης της Ευρώπης από τη Ρωσία, σηματοδοτεί η συνάντηση επτά υπουργών στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν.

Ο λόγος για τη τρίτη διυπουργική συνάντηση του συμβουλευτικού συμβουλίου του Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου που πραγματοποιείται σήμερα με παρατηρητές τον αντιπρόεδρο της Ευρ. Επιτροπής Maros Sefcovic και την αναπληρωτή βοηθό Γραμματέα για την Ενεργειακή Διπλωματία των ΗΠΑ Robin Dunnigan.

Στο συμβούλιο συμμετέχουν οι υπουργοί των χωρών που εμπλέκονται στο Νότιο Διάδρομο Φυσικού Αερίου ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γιώργος Σταθάκης, ο Ιταλός υπουργός Οικονομικής Ανάπτυξης Carlo Calenda, ο Βούλγαρος υπουργός Ενέργειας Nikolay Pavlov ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης της Γεωργίας και υπουργός Ενέργειας Kakha Kaladze, ο Τούρκος υπουργός Ενέργειας Berat Albayrak, ο υφυπουργός Ενέργειας και Βιομηχανίας της Αλβανίας Ilir Bejtja, oυπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας της Κροατίας Slaven Dobrovic και ο υπουργός Οικονομίας του Μαυροβουνίου Dragica Sekulic.

Αντικείμενο της διυπουργικής συνάντησης είναι η εξέταση της πορείας των έργων για την υλοποίηση του Νότιου Διαδρόμου. Αυτός αποτελείται σε πρώτη φάση από την επέκταση του Νότιου Καυκάσιου Αγωγού (SCP) και την κατασκευή των αγωγών TANAP και του TAP.Οι ποσότητες φυσικού αερίου που θα μεταφερθούν 10 δισ. κ.μ. θα προέρχονται από το νέο κοίτασμα του Σαχ Ντενίζ στο Αζερμπαϊτζάν και θα φτάνουν στην Ευρώπη μέσω της Γεωργίας και της Τουρκίας. Η χώρα μας εμπλέκεται στο έργο με τον αγωγό TAP που κατασκευάζεται και ο οποίος θα περνά στην Αλβανία καταλήγοντας στην Ιταλία.

Στο επίκεντρο των διαβουλεύσεων μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών είναι και ο σχεδιασμός των υπόλοιπων αγωγών που επεκτείνουν το Νότιο Διάδρομο, όπως ο ελληνοβουλγαρικός διασυνδετήριος αγωγός (IGB) – θα μεταφέρει ποσότητες 1 δισ. κ.μ. Αερίου από τον TAP στη γειτονική χώρα - , ενώ στο “παιχνίδι” μπαίνει και ο East Med (Ισραήλ- Κύπρος – Ελλάδα – Ιταλία). Οι δύο αυτοί αγωγοί όπως και ο TAP αποτελούν για την Ε.Ε. έργα κοινού ενδιαφέροντος και χρηματοδοτούνται από την Ε.Ε.

Η παρουσία της εκπροσώπου της ενεργειακής διπλωματίας των ΗΠΑ κ. Dunnigan, της αξιωματούχου - η οποία το 2015 λίγο μετά τις ανακοινώσεις του τότε υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας Πάνου Λαφαζάνη για τον αγωγό ρωσικών συμφερόντων (Turkish Stream) είχε εκφράσει τις ανησυχίες της στη διάρκεια συνεδρίου στην Αθήνα – σηματοδοτεί την αμερικανική στήριξη των έργων του Νότιου Διαδρόμου.

Πληροφορίες αναφέρουν επίσης, ότι και ο αντιπρόεδρος της Ευρ. Επιτροπής, πρόκειται να τονίσει στην ομιλία που θα κάνει στις εργασίες του συμβουλίου όπως και στην κατ' ιδίαν συνάντηση που θα έχει με τον κ. Σταθάκη, τη σημασία της εξασφάλισης εναλλακτικών ενεργειακών πηγών της Ε.Ε.

Οι εξελίξεις γύρω από το Νότιο Διάδρομο θα έχουν συνέχεια και τους επόμενους μήνες. Με κορυφαία εξέλιξη τον Απρίλιο. Στο Ισραήλ θα πραγματοποιηθεί τετραμερής συνάντηση μεταξύ των αρμόδιων υπουργών της Ελλάδας, του Ισραήλ, της Κύπρου και της Ιταλίας για τα επόμενα βήματα που αφορούν στο έργο του EastMed.

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε ενεργειακό κόμβο με τη δρομολόγηση αυτών των έργων, ενώ στο πλαίσιο των μεγάλων επενδύσεων που αναμένονται ο κ. Σταθάκης πρόκειται σήμερα να συναντηθεί και με τον διευθύνοντα σύμβουλο του TAP Ίαν Μπράντσοου, τον ομόλογο του υπουργό της Βουλγαρίας, τον αντιπρόεδρο της BP για το Νότιο Διάδρομο Φυσικού Αερίου Τζο Μέρφι και τον πρόεδρο της Περιφέρειας Γεωργίας, Τουρκίας και Αζερμπαϊτζάν της BP Γκόρντον Μπιρέλ.

Χρήστος Κολώνας
Πηγή Euro2day



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Χρήστου Μηνάγια

Στις 22 Φεβρουαρίου 2017, η τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών (SGK) εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία αναγράφεται ότι:
«Στις 01.25 ώρα της 22 Φεβρουαρίου 2017, ύστερα από καταγγελία, η SGK εντόπισε σκάφος που μετέφερε παράνομους μετανάστες, το οποίο είχε αναχωρήσει στις 00.53 ώρα από το ακρωτήριο Babakale της Τουρκίας, βόρεια της Μυτιλήνης. Στη συνέχεια, επειδή το εν λόγω σκάφος δεν σταμάτησε παρά τις προειδοποιήσεις που έγιναν, ανατέθηκε η αποστολή σε ένα πλοίο της SGK (σ.σ. εκτιμάται 1.700 τόνων τύπου κορβέτας) και σε δύο σκάφη της SGK να σταματήσουν το σκάφος με τους παράνομους μετανάστες. Τούτο επιτεύχθηκε στις 06.50 ώρα της ίδιας ημέρας, στα διεθνή ύδατα σε απόσταση 42 μιλίων από το Babakale. Αφού συνελήφθησαν, οι 51 παράνομοι μετανάστες (49 Πακιστανοί, 1 Αζερμπαϊτζανός  και 1 Ουκρανός) μεταφέρθηκαν στο λιμάνι Küçükkuyu, ενώ το σκάφος που αυτοί επέβαιναν μεταφέρθηκε στο λιμάνι Babakale». 
Ακολούθως παρατίθεται ο Χάρτης 1 που δημοσιοποίησε η τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών.


Εφόσον τα στοιχεία αυτά που δημοσιοποίησαν οι Τούρκοι είναι αληθή, πρόκειται για μια ιδιαίτερα προκλητική ενέργεια της Άγκυρας σε βάρος της Ελλάδος, η οποία είχε επισημανθεί, κατ’ επανάληψη, από τον συντάκτη του παρόντος. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής:

α. Στη σελίδα 233, του βιβλίου με τίτλο «ΑΠΟΡΡΗΤΟΣ ΦΑΚΕΛΛΟΣ ΤΟΥΡΚΙΑ - Η ΕΘΝΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ, 2014, Χρ. Μηνάγιας» είχε παρατεθεί ο ακόλουθος Χάρτης 2 όπου καταγραφόταν οι περιοχές που οι Τούρκοι έχουν σχεδιάσει να πραγματοποιήσουν παρόμοιες επιχειρήσεις. Ειδικότερα, η εν λόγω επιχείρηση των Τούρκων πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Νο 2 που φαίνεται στο Χάρτη. 


β. Στις 20-02-2017, σε συνέντευξη του στο www.liberal.gr με τίτλο «Η Τουρκία μετά το πραξικόπημα, ιδεολογικά, πολιτικοκοινωνικά και στρατιωτικά» είχε επισημανθεί, ιδιαίτερα, ο ρόλος  της τουρκικής Διοίκησης Ασφαλείας Ακτών. Ειδικότερα είχαν αναφερθεί τα εξής: 
«Η διαδικασία εξέλιξης και αναβάθμισης των οπλικών συστημάτων και των υπολοίπων στρατιωτικών μέσων με νέες τεχνολογίες γαλουχεί το στρατιωτικό προσωπικό με μια σύγχρονη αντίληψη για το πεδίο της μάχης και τον εκ νέου σχεδιασμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Φυσικά, ένας από τους λόγους που γίνεται αυτή η επισήμανση έχει να κάνει με την τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών, η οποία σε μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση θα αποτελέσει ένα σημαντικό «εργαλείο» των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, δεδομένου ότι ο τομέας των αρμοδιοτήτων της επικεντρώνεται σε δύο πολύ κρίσιμους τομείς: την έρευνα-διάσωση και την παράνομη μετανάστευση, όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για δημιουργία θερμού επεισοδίου και γενίκευσης της κρίσης. Μάλιστα, βάσει του στρατηγικού της σχεδιασμού 2015-2019, το 2019 η εν λόγω διοίκηση προβλέπεται να διαθέτει 4 πλοία 1.700 τόνων τύπου κορβέτας, 4 πλοία 600 τόνων πολλαπλών ρόλων, 215 σκάφη διαφόρων τύπων, 20 ελικόπτερα, 3 αεροσκάφη, 6 μη επανδρωμένα αεροσκάφη και 20 κινητά ραντάρ».
Τέλος, ένα άλλο στοιχείο που τυγχάνει ιδιαίτερου προβληματισμού έχει να κάνει με το γεγονός ότι, η περιοχή που οι Τούρκοι πραγματοποίησαν την εν λόγω επιχείρηση σύλληψης παράνομων μεταναστών, είχε δεσμευθεί με ανακοίνωση της Γεωγραφικής - Υδρογραφικής - Ωκεανογραφικής Διεύθυνσης των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων για διεξαγωγή Άσκησης Έρευνας και Διάσωσης από 27-29 Απριλίου 2016 και από 4-5 Μαΐου 2016. Μάλιστα, τότε οι Τούρκοι, στα πλαίσια της «στρατηγικής εμπαιγμού» της χώρας μας δεν δίστασαν να δεσμεύσουν ακόμη και το χερσαίο έδαφος της Λέσβου. Για το θέμα αυτό παρατίθεται, ακολούθως, απόσπασμα του άρθρου του συντάκτη του παρόντος, με τίτλο «Τουρκία: Τακτικοί ελιγμοί, εθνική στρατηγική και εθνικό όραμα», 31-05-2016, www.geostrategy.gr:
«Από τις 27 έως 29-04-2016 η Γεωγραφική-Υδρογραφική-Ωκεανογραφική Διεύθυνση των Τουρκικών Ναυτικών Δυνάμεων είχε αναρτήσει χάρτη στην επίσημη ιστοσελίδα της, στον οποίο φαινόταν οι περιοχές όπου οι Τούρκοι θα πραγματοποιούσαν άσκηση έρευνας και διάσωσης στην περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου, στις 04 και 05-05-2016, χωρίς να αναγράφουν τις συντεταγμένες. Συγκεκριμένα πρόκειται για τους Χάρτες 1 και 2, οι οποίοι περιλάμβαναν και χερσαίο έδαφος της Λέσβου. Στη συνέχεια, στις 02-05-2016 οι Τούρκοι άλλαξαν το χάρτη (βλ. Χάρτη 3) όπου αναγράφηκαν οι συντεταγμένες και αφαιρέθηκε η δέσμευση του χερσαίου εδάφους της Λέσβου. Σημειωτέον ότι, πρόκειται για την άσκηση έρευνας και διάσωσης που πραγματοποιείται, την ίδια περίοδο, με ονομασία Deniz Aslanı κάθε άρτιο έτος και  Anadolu Yıldızı κάθε περιττό έτος. Τελικά, η άσκηση Deniz Aslanı-2016 διεξήχθη στις 04-05-2016, την οποία παρακολούθησαν 18 παρατηρητές από 11 χώρες (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Κίνα, Καναδά, Νότια Κορέα, Κοσσυφοπέδιο, ψευδοκράτος βόρειας Κύπρου, Πακιστάν, Σενεγάλη, Σλοβακία, Σρι Λάνκα και Κατάρ). Επίσης, βάσει του σεναρίου η άσκηση διεξήχθη σε δύο Φάσεις. Κατά την 1η Φάση πραγματοποιήθηκε επιχείρηση έρευνας και διάσωσης λόγω πτώσης υδροπλάνου, ενώ κατά τη 2η Φάση πραγματοποιήθηκε αντίστοιχη επιχείρηση λόγω σήματος κινδύνου που εξέπεμψε πλοίο λόγω πυρκαγιάς, στο οποίο επέβαιναν παράνομοι μετανάστες. Συμπερασματικά, η άσκηση Deniz Aslanı-2016 κυμάνθηκε περίπου στο ίδιο πλαίσιο, όπως γίνεται κάθε φορά, ωστόσο η δέσμευση του χερσαίου εδάφους της Λέσβου δεν έτυχε καμίας προβολής και διπλωματικής αντίδρασης από την ελληνική πλευρά».




(Φωτογραφία αρχείου: Süleyman Elcin/Anadolu Agency/Getty Images/Ideal Image)

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου