Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Μαρ 2015

Από τον ποινικό κώδικα: Αυθαίρετη χρήση μεταφορικού μέσου. Όποιος χρησιμοποιεί ξένο μηχανοκίνητο μεταφορικό μέσο χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ιδιοκτήτη ή κατόχου του, τιμωρείται με φυλάκιση ως δύο έτη ή χρηματική ποινή. Ευτυχώς ο Παπακωνσταντίνου νόθευσε τη λίστα Λαγκάρντ και η ελληνική Δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος του Παπανδρεϊσμού...

"Πηγαίνετε και μη καίτοι αμαρτάνετε..." ήταν η τελευταία φράση του Προέδρου

Ποινή ενός έτους φυλάκισης με τριετή αναστολή επέβαλε το Ειδικό Δικαστήριο στον πρώην υπουργό Γ. Παπακωνσταντίνου. Η ποινή επιβλήθηκε κατά πλειοψηφία με έξι μέλη να έχουν την άποψη να του επιβληθεί ποινή τριών ετών.

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου κλείνοντας την ακροαματική διαδικασία, στρεφόμενος στον πρώην υπουργό του είπε: "Το δικαστήριο εξήντλησε στην περιπτωσή σας την επιείκια. Εύχομαι αυτό να αποτελεσει οδηγό για το μέλλον, αλλά απ΄ότι αντιλαμβάνομαι έχετε εγκαταλείψει την πολιτική". Προέτρεψε δε τον πρώην υπουργό," κατά το στάδιο της δοκιμασίας της τριετούς αναστολής να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και να μην διαπράξει άλλο αδίκημα για να μην αναβιώσει και η επιβληθείσα ποινή".

Το Ειδικό Δικαστήριο αποφάσισε την ενοχή του πρώην υπουργού Γιώργου Παπακωνσταντίνου για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ μετά από ακροαματική διαδικασία περίπου 30 ημερών.

Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, Νικόλαος Πάσσος, που διεξήγαγε τη δίκη με υποδειγματικό τρόπο, ανακοίνωσε την απόφαση με τη φράση "ήρθε η στιγμη της αλήθειας".

Το δικαστήριο κήρυξε αθώο ομόφωνα τον πρώην υπουργό για το αδίκημα της απόπειρας απιστίας.

Το Ειδικό Δικαστήριο κατά πλειοψηφία κήρυξε ένοχο τον πρώην υπουργό για το αδίκημα της νόθευσης εγγράφου, ότι δηλαδή διέγραψε τρία αρχεία με λογαριασμούς των συγγενών του από τη λίστα Λαγκάρντ για να διαφυλάξει, όπως εξήγησε το σκεπτικό του δικαστηρίου ο Πρόεδρος, την πολιτική του εικόνα.

Πέντε ανώτατοι δικαστικοί είχαν την γνώμη, μειοψηφίσαντες, ότι και για τη νόθευση ο πρώην υπουργός πρέπει να κηρυχθεί αθώος.

Ομως τρείς από αυτούς ψήφισαν να κηρυχθεί ένοχος για νόθευση αλλά κακουργηματικής μορφής, ενώ δύο μέλη από το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέφρασαν την άποψη ότι το επίμαχο cd της λίστας δεν μπορεί να θεωρηθεί καν έγγραφο κατά τον νόμο και ως εκ τούτου και αυτοί ετάχθησαν υπέρ της απαλλαγής του πρώην υπουργού.

Οι δικαστές που πλειοψήφισαν είχαν την γνώμη ότι η διαγραφή των αρχείων έγινε από τον πρώην υπουργό αλλά για να διαφυλάξει την πολιτική του εικόνα, ενώ εκείνοι που μειοψήφισαν υπέρ της ενοχής του για κακούργημα ετάχθησαν υπέρ της άποψης ότι τα τρία διεγράφησαν και για να γλιτώσουν οι συγγενείς του τους αναλογούντες φόρους.

Η Εισαγγελέας πρότεινε ως ανώτατη ποινή φυλάκιση πέντε ετών, οι συνήγοροι ζήτησαν την αναγνώριση ελαφρυντικών και το ελάχιστο της ποινής προκαλώντας το σχόλιο του προέδρου "δηλαδή τί ζητάτε ποινή 10 ημερών;"

Mετά ταύτα η εισαγγελέας της έδρας Ξένη Δημητρίου πρότεινε ποινή 4 ετών και το δικαστήριο μετά την αναγνώριση του ελαφρυντικού του πρότερου έντιμου βίου στον πρώην υπουργό, επιφυλάχθηκε για την έκδοση της απόφασης, που θα αποτελεί και τον επίλογο της πολύκροτης δίκης.

Oι δικαστές που μειοψήφισαν υπέρ της απαλλαγής και για τη νόθευση εγγράφου ήταν ο Πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου, Νικόλαος Πάσσος και αντιπρόεδροι του ΣΤΕ, Αγγελική Θεοφιλοπούλου και Δημοσθένης Πετρούλιας, όπως και οι σύμβουλοι του ΣτΕ, Ταξίαρχια Κόμβου και Αγγελική Σακελλαροπούλου.

Μάλιστα οι δύο από αυτούς (Θεοφιλοπούλου και Σακελλαροπούλου) είχαν την άποψη ότι το επίμαχο ψηφιακό αρχείο της λίστας δεν μπορεί κατά τον νόμο να θεωρηθεί καν ως έγγραφο. Υπέρ της ενοχής του πρώην υπουργού για νόθευση εγγράφου σε βαθμό κακουργήματος τάχθηκαν οι αρεοπαγίτες Δημ. Κόμης, Μαρία Γαλάνη και Αργύριος Σταυρακάκης.

Είναι πλέον πασιφανές πως η Ελληνική Δικαιοσύνη δεν μπορεί (ή δεν θέλει;) να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Η αθώωση του Παπακωνσταντίνου, με την προτροπή να μην ξανα-αμαρτήσει, προφανώς δεν μπορεί να αιτιολογήσει το ότι αποφάσεις του συγκεκριμένου έστειλαν στην απελπισια και δολοφόνησαν 7.000 Έλληνες πολίτες, ενώ ταυτόχρονα συγκάλυπτε συγγενείς του (και όχι μόνο) οι οποίοι ήταν στη "Λίστα Λαγκάρντ".
Δικαιοσύνη αλα-καρτ, με προφανή την τάση αιτιολόγησης και ελάφρυνσης πολιτικών προσώπων, τα οποία παραβίασαν τα όρια των θεσμικών τους ρόλων, καταχράστηκαν την εξουσία τους και τελικά αθωώνονται, μόνο ως Δικαιοσύνη δεν μπορεί να εκληφθεί. Μάλιστα, με δεδομένο το ότι το συγκεκριμένο δικαστήριο χαρακτηρίστηκε ως "Ειδικό Δικαστήριο", οποιαδήποτε σκέψη περί έφεσης μάλλον πέφτει στο κενό, αφού ως "ειδικό" θεωρείται και Ανώτατο Δικαστήριο, που κανένας δεν μπορεί να προσβάλει την απόφασή του.

Κάποιοι (δυστυχώς πολλοί) εδώ και χρόνια ισχυρίζονται πως η Δικαιοσύνη στην Ελλάδα είναι νεκρή. Πρόκειται για την ίδια Δικαιοσύνη που δίνει την άδεια για να φυλακιστεί κάποιος για χρέη ή κάποιος άλλος να χάσει το σπίτι του, ή κάποιος άλλος να τιμωρηθεί με πρόστιμο χιλιάδων ευρώ επειδή πουλούσε κουλούρια χωρίς άδεια...!
Είναι η Δικαιοσύνη, τα μέλη της οποίας έγιναν υπηρέτες τραπεζιτών και τοκογλύφων, που προσέτρεξαν να προστατέψουν τον κλάδο τους όταν ερχόταν το ΔΝΤ στην Ελλάδα, που ανέχτηκαν καταπατήσεις του Συντάγματος (σύμφωνα με καταγγελίες του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου)...
Αυτή η Δικαιοσύνη, που προστατεύει τους ισχυρούς και τους υπαλλήλους των ισχυρών, δεν μπορεί να ονομάζεται Δικαιοσύνη. Είναι μία ορφανή, που εκπορνεύτηκε στο όνομα των συμφερόντων, χωρίς κανένα ηθικό έρεισμα και αποδοχή από το σύνολο σχεδόν της κοινωνίας. Είναι αυτή θεωρεί έγκλημα και τιμωρεί τον σχολιασμό των αποφάσεών της, αλλά η ίδια δεν τιμωρεί τους βιαστές της λογικής, της ηθικής και της... νομιμότητας.

Δυστυχώς, η Ελλάδα σήμερα έδειξε πως μπαίνει και επισήμως σε έναν δρόμο που οδηγεί σε έναν ακόμη κατήφορο. Και αυτός ο κατήφορος θα επιφέρει πολλά περισσότερα δεινά στην χώρα, από όσα μέχρι στιγμής έχει υποστεί η μεγάλη μερίδα του πληθυσμού...
Βρισκόμαστε μόνο στην αρχή μίας ηχηρής πτώσης. Της πτώσης των αξιών και της κατάπτωσης των νόμων...

Αναγνώστης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Χίλιες φορές να είσαι πεσμένος στα γόνατα και να έχεις διαχωρίσει την θέση σου με τους εισβολείς αποικιοκράτες. Καλύτερα σκλάβος παρά «ελεύθερος» στα μέτρα της Ελευθερίας που σου ορίζουν οι κατακτητές σου. Σκλαβωμένος και αξιοπρεπής να ξέρεις ότι από πάνω είναι οι εξουσιαστές και οι ελληνομασκοφόροι που τους φυλάνε τα πόδια για το ψίχουλο της δόξας της ματωμένης εξουσίας τους.

Αυτό εδώ δεν είναι Ελευθερία, αυτό εδώ είναι αποδοχή της δουλοπρέπειας περιμένοντας τον αφέντη της αποικίας να σου δώσει ένα ξεροκόμματο και να νιώθεις ευτυχισμένος που έχεις την τιμή να εργάζεται με το τσαπί στα κτήματα του κοτζαμπάση. Να καμαρώνεις που θα έχει το ελεύθερο ο Αφέντης Θεσμός θα σου βιάσει την κόρη και γαλαζοαίματο σπέρμα θα κυλήσει στο βρώμικο κύτταρό της. Να καμαρώνεις στο μαχαλά ότι η γυναίκα σου πλένει τα βρακιά της Βασίλισσας Αγκέλας και αυτά ανεμίζουν σαν σημαίες στο σχοινί της μπουγάδας του φτωχοκάλυβού σου.

Χίλιες φορές σκλάβος, με χαλκά βαρύ στο πόδι να σε πονάει και κάθε φορά που το βλέπεις να οργίζεσαι και να μετράς ανάποδα τα δευτερόλεπτα που θα κάνεις το ντου ενάντια στον δεσμοφύλακά σου και θα του φας το λαρύγγι.

Να κλείνεσαι στο υπόγειο και να μαθαίνεις στο παιδί σου τους όρους της πραγματικής ελευθερίας βάζοντας να αποστηθίσει τους κανόνες που ορίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Να το κοιμίζεις με ιστορίες όπως αυτές του Σπάρτακου και του Κατσαντώνη.

Να του μαθαίνεις κρυφά ιστορία ότι οι σκλάβοι σε τούτη την χώρα άλλαζαν αφεντικά αλλά διαχώρισαν την θέση τους από τα δουλικά και τους ραγιάδες. Δεν φόρεσαν ποτέ τον φουλάρι των Βαυαροκρατών για να πάρουν μερτικό πουλώντας πατρίδα. Κατουρούσαν κρυφά στα Ανάκτορα του Όθωνα και στους Κήπους της Αμαλίας όσο οι πατριδοκάπηλοι με το σπαθί της εξουσίας που τους έδωσαν οι Αφέντες Ευρωπαίοι, έβαζαν στα κελιά Κολοκοτρωναίους και δολοφονούσαν πισώπλατα Καραϊσκάκηδες.

Χίλιες φορές στην απειλή του ικριώματος ως απείθαρχος σκλάβος παρά ως πειθαρχημένος στους κανόνες της υποτελούς Ελευθερίας των αποικιοκρατών.

Χίλιες φορές να στήνεσαι στο εδώλιο ως κατηγορούμενος για προδοσία εναντίον του Όθωνα παρά να σε ταΐζει καροτάκια πουρέ η Βαυαρή μπυροκανάτα. Καλύτερα μόνο το μαστίγιο παρά το καρότο. Μόνο μαστίγιο για να μετράς τις βουρδουλιές στην πλάτη σου και να τις κάνεις όρκους υπέρ της πραγματικής ελευθερίας σου. Κάθε βουρδουλιά σε σένα χίλιες μαχαιριές την στιγμή που θα είσαι τετ α τετ πρώτα με αυτόν που σε παρέδωσε ως σκλάβο στον αποικιοκράτη και μετά με τον ίδιο τον Αφέντη.

Χίλιες φορές σκλάβος, να μην έχεις δικαίωμα διαπραγμάτευσης και να μην καταντάς ο άβουλος αποδέκτης των μέτρων που θα μεταρρυθμίσουν την αποικία πατρίδα σου. Να είσαι εκτός αυτών των δείπνων και τραπεζιών που κάνουν δουλικά με το προσωπείο της δημοκρατίας με τους αφέντες τους, οι οποίοι δεν έχουν ανάγκη μάσκας για να καλύψουν το πραγματικό τους πρόσωπο.

Να μην είσαι μέσα σε αυτούς που πολεμάνε για το «κοινό μέλλον με όραμα» του ολοκληρωτισμό της Μεγάλης Ιδέας της Ευρώπης (το ίδιο όραμα είχε και ο Χίτλερ).

Να σε έχουν δεμένο με πραγματικές αλυσίδες δηλώνοντας έτσι τον φόβο τους για σένα και όχι με ανελεύθερες «δημοκρατικές» αλυσίδες νομίζοντας ότι από εσένα εξαρτάται η Βασιλεία της Ε.Ε. και να καμαρώνεις σαν δούλος δύο αφεντάδων ότι από τα δικά σου «βαρίδια» εξαρτάται η εξουσία τους.

Χίλιες φορές σκλάβος να οραματίζεσαι τον κόσμο με μία ημέρα ελευθερίας παρά δούλος και επιλεκτικά από την εξουσία ελεύθερος να κλειδώνεις με χαλκάδες τα ίδια σου τα πόδια.

Σκλάβος της υπέρτατης αξίας χίλιες φορές, παρά δούλος για μια ώρα αναξιοπρέπειας που προσωποποιείται μέσω ψήφου σε υποτακτικούς, λιμοκοντόρους, βαυαρολάτρεις, βασιλοκαθεστωτικούς, ραγιαδόσκυλους, αριστεροπατριωτικοπροδότες.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την αντιπαράθεση μεταξύ του Τούρκου Προέδρου, Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν, και στελεχών του ΑΚΡ, του κόμματος του οποίου ηγήθηκε για πάρα πολλά χρόνια, αλλά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Τουρκία, κυρίως στα νότια σύνορά της, αναφέρεται ανυπόγραφη ανάλυση του STRATFOR με τίτλο «A Meaningful Political Challenge Arises in Turkey».

Όπως επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ό,τι συμβαίνει σήμερα στην Τουρκία έχει μεγάλη σημασία, ενώ το ενδεχόμενο ρήξης μεταξύ της κυβέρνησης και του χαρισματικού Τούρκου ηγέτη κυριαρχεί στα τουρκικά ΜΜΕ.
Η Τουρκία βρίσκεται περιτριγυρισμένη από διενέξεις, καθώς, στα νότιά της μαίνονται οι εμφύλιοι πόλεμοι στη Συρία και στο Ιράκ.
Στο βορρά, στην άλλη πλευρά της Μαύρης Θάλασσας βρίσκεται σε εξέλιξη ο πόλεμος στην Ουκρανία, ενώ πρόκειται για μια περιοχή όπου οι Τούρκοι έχουν πολλαπλά συμφέροντα, συμπεριλαμβανομένης της κοινότητας των Τατάρων στην Κριμαία που έχει τουρκικές ρίζες.
Στα ΒΑ της Τουρκίας υπάρχει μια συνεχής χαμηλής έντασης διαμάχη μεταξύ της Αρμενίας και του Αζερμπαϊτζάν, όπως και αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Γεωργία.
Στα ΒΔ βρίσκεται η Ελλάδα αντιμέτωπη με ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με την επίλυση της οικονομικής της κρίσης.
Ο Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, σύμμαχος του Ερντογάν, που έχει να διανύσει έναν δύσκολο δρόμο, είχε διακηρύξει μια πολιτική μηδενικών προβλημάτων με τις γειτονικές χώρες. Συνέβη ωστόσο το αντίθετο.

Η Τουρκία ήταν προσεκτική ώστε να μην συρθεί σε αυτές τις διενέξεις. Οι διενέξεις αυτές ωστόσο, ειδικά οι εμπόλεμες στα νότια της χώρας, εντείνονται, ενώ υπάρχει το ενδεχόμενο να πληγούν και τα τουρκικά σύνορα, προκαλώντας την εμπλοκή της Τουρκίας.
Όπως επισημαίνεται η Τουρκία δεν πρόκειται να αποφύγει την εμπλοκή της στις περιοχές νότια της χώρας. Το πώς θα εμπλακεί και το τι θα κάνει δεν ενδιαφέρει μόνο τους Σύρους και τους Ιρακινούς, αλλά και τους Ιρανούς, τους Σαουδάραβες και τους Αμερικανούς.

Η πρόκληση για την Τουρκία σήμερα είναι ότι ένας αποδυναμωμένος Ερντογάν ή ένας από τους πιθανούς διαδόχους του, δεν θα διαθέτει ίσως το βάρος για τη διατήρηση των ισορροπιών στο εσωτερικό της χώρας, την ώρα που θα διευρύνεται ο περιφερειακός ρόλος της Τουρκίας.
Η Τουρκία αναδύεται ως μεγάλη δύναμη, και αυτό αποτελεί κατόρθωμα του Ερντογάν, το ερώτημα ωστόσο σήμερα είναι εάν ένας πιεζόμενος Ερντογάν ή κάποιος που θα διεκδικήσει την πρωθυπουργία που άφησε πίσω, θα μπορέσει να διατηρήσει τις ισορροπίες και τι αυτό θα σημαίνει για τις χώρες που περιτριγυρίζουν την Τουρκία ειδικά στα νότια σύνορά της.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αθώος για απόπειρα απιστίας σε βάρος του Δημόσιου, ένοχος για νόθευση εγγράφου σε βαθμό πλημμελήματος είναι η ετυμηγορία του Ειδικού Δικαστηρίου για τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου και την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ.

Σύμφωνα με το Mega, η νόθευση εγγράφου αφορά στην αλλοίωση της λίστας Λαγκάρντ και στη διαγραφή των ονομάτων των τριών συγγενών του κ. Παπακωνσταντίνου.

Ο πρώην υπουργός απαλλάχθηκε της κακουργηματικής κατηγορίας, καθώς το δικαστήριο δέχτηκε κατά πλειοψηφία ότι δεν αποδείχτηκε ζημιά σε βάρος του Δημοσίου από την πράξη του πρώην υπουργού ώστε να δικαιολογείται το κακούργημα που επιφέρει ποινή ισόβιας κάθειρξης. Η ανώτατη ποινή για το συγκεκριμένο αδίκημα ειναι πενταετής φυλάκιση.

Ειδικότερα, οι δικαστές έκριναν ότι ο πρώην υπουργός αφαίρεσε τα ονόματα των συγγενικών του προσώπων με σκοπό να προστατέψει την προσωπική του εικόνα.

Υπενθυμίζεται ότι η εισαγγελέας έχει προτείνει την ενοχή του κ. Παπακωνσταντίνου και για τα δύο αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος.

Τα μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου που αποφάσισαν για τον πρώην υπουργό Οικονομικών είναι:

Πρόεδρος ο αρεοπαγίτης Νικόλαος Πάσσος και μέλη από το Συμβούλιο της Επικρατείας οι: Αγγελική Θεοφιλοπούλου, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Ε’ Τμήματος του ΣτΕ, Δημοσθένης Πετρούλιας, αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Δ’ Τμήματος του ΣτΕ και οι σύμβουλοι Επικρατείας Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, Μαρίνα Παπαδοπούλου, Κωνσταντίνος Πισπιρίγκος και Ταξιαρχία Κόμβου.

Από τον Άρειο Πάγο εκτός του κ. Πάσσου είναι οι εξής αρεοπαγίτες: Κωνσταντίνος Τσόλας, Δημήτριος Κράνης, Δημήτριος Κόμης, Αντώνης Ζευγώλης, Αργύριος Σταυράκης και Μαρία Γαλάνη-Λεοναρδοπούλου.


 


Των Γιώργου Καραμπελιά και Νικόλα Δημητριάδη

Ο νέος υπουργός Εθνικής Παιδείας, Αριστείδης Μπαλτάς, εξέδωσε μια ανακοίνωση προς τους καθηγητές των σχολείων, ενόψει της επετείου της 25ης Μαρτίου. Φοβούμενος μήπως η επέτειος φέρει «πλήξη» στους μαθητές, επεχείρησε να της προσδώσει ένα νέο νόημα. Και κατέληξε… στον Θάνο Βερέμη και τη θλιβερή σειρά «1821: η γέννηση ενός έθνους» του Σκάι…
Ο κύριος Μπαλτάς προσπάθησε να διασκεδάσει την πλήξη των μαθητών υποστηρίζοντας ότι η ελληνική Επανάσταση υπήρξε… ένα «τέκνο του Διαφωτισμού», ότι ζήτησε ισότητα, αδελφότητα και ελευθερία, ότι ήρθε σε ρήξη με την αυτοκρατορική και θεολογική τάξη του Μεσαίωνα (την «καθαγιασμένη καθεστηκυία τάξη»), ότι ο στόχος της ήταν, όχι βέβαια η εθνική απελευθέρωση αλλά η πολιτειακή αλλαγή… Να φύγει ο Σουλτάνος, δηλαδή, για να κυβερνήσει ο… «κυρίαρχος λαός»…

Κλασικός αστικός φιλελευθερισμός, λοιπόν, πασπαλισμένος με ολίγον πολυπολιτισμό και ανεκτικότητα (ως απαραίτητα, πλέον, συμπληρώματα του πρώτου). Είναι λογικό, πως, θέτοντας το ’21 σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το μοναδικό παράλληλο γεγονός που θα μπορούσε να σκεφτεί ο κύριος Μπαλτάς ήταν η αμερικανική Επανάσταση. Το ίδιο, δηλαδή, που συνέβη και με τον κύριο Βερέμη, ο οποίος εμπνεύστηκε τη σειρά του Σκάι από την «αμφιλεγόμενη» αμερικανική ταινία «Birth of a nation»…

Υποθέτουμε πως ο κύριος Αριστείδης βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα. Είτε να εκφράσει ανοιχτά τις απόψεις των ιδεολογικών «συντρόφων» του και να καταγγείλει το ’21 ως μία επίθεση αιμοσταγών καθυστερημένων τσομπάνων ενάντια στην ανεκτική πολυπολιτισμική οθωμανική Αυτοκρατορία (κάτι το απαγορευτικό, καθότι είναι πλέον κυβέρνηση), είτε να μιλήσει για το πραγματικό ’21 του λαού: το ’21 της κλεφτουριάς, του Ρήγα και του Υψηλάντη, του κλήρου, το ’21 των δημοτικών τραγουδιών και των θρήνων της Άλωσης (επίσης απαγορευτικό, καθότι είναι ύποπτο κρυπτοεθνικισμού).
Το ’21 που συνέχιζε την επανάσταση του Διονύσιου Σκυλόσοφου, το 1610, τα Ορλωφικά, το 1770, τον Λάμπρο Κατσώνη, το 1792, την κλεφτουριά και τους Σουλιώτες, τους οποίους βέβαια δεν τολμά καν να αναφέρει για να μη δυσαρεστήσει τη φίλη του, κυρία Ψιμούλη (αυτή που θεωρούσε τις Σουλιώτισες συνωστισμένες στο Ζάλογγο).
Μπροστά σε αυτό το τρομακτικό ιδεολογικό δίλημμα, προτίμησε το ασφαλές λιμάνι του φιλελεύθερου αστικού καθωσπρεπισμού. Διαφωτισμός, ευρωπαϊσμός, δημοκρατία, ανεκτικότητα. Ρίχνει και τη φράση «we the people» και καθαρίσαμε. Θα μπορούσε να κλείσει το κείμενό του με την ατάκα του Θάνου Βερέμη: «Το ’21 ήταν ένα εκσυγχρονιστικό γεγονός», ώστε να καταστήσει πιο ξεκάθαρες τις πολιτικές συνεπαγωγές της ανακοίνωσής του.

Και όμως, οι άνθρωποι που τότε ήρθαν σε επαφή με τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, όπως ο Ρήγας, τον οποίο αναφέρει, δεν έμειναν απλοί αντιγραφείς των ιδεολογικών ρευμάτων της Ευρώπης αλλά επιχείρησαν να τα συνθέσουν με την ελληνική παράδοση. Δεν έδωσαν στην Επανάσταση μόνο κοινωνικό ή μόνο εθνικό περιεχόμενο, αλλά και τα δύο ταυτόχρονα. Δεν περίμεναν να διώξουν τον Σουλτάνο για «να γίνουν λαός». Ήταν ήδη λαός και έθνος από τα χρόνια του Βυζαντίου και στις κοινότητες της Τουρκοκρατίας. Το ελληνικό έθνος δεν γεννήθηκε το 1821, όπως μας λέει ο κύριος Αριστείδης σε μια κυριολεκτικώς σκανδαλώδη συνηγορία του με το εθνομηδενιστικό ρεύμα. Διαβάζουμε στην εγκύκλιο του: «Όπως και με το πρώτο Σύνταγμα της Αμερικής, έτσι και τώρα, με το πρώτο σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας, ένας λαός ή ένα έθνος εγκαινιάζει την ύπαρξή του» (sic!).

Έτσι λοιπόν, το ελληνικό έθνος εγκαινιάζει την ύπαρξή του με την επανάσταση! Αυτά τα ακραία εθνομηδενιστικά μας προτείνει ο υπουργός Παιδείας «και θρησκευμάτων», κύριος Μπαλτάς.
Επί πλέον, αν ήθελε να αποφύγει «εθνικολαϊκές», όπως τις λένε οι φιλελεύθεροι, αναφορές στο 1821 και να αναφερθεί στη «διεθνιστική» του διάσταση, θα μπορούσε, αντί για τις Η.Π.Α., να αναφερθεί στη χώρα των απελεύθερων σκλάβων, Αϊτή, που πρώτη στον κόσμο αναγνώρισε επίσημα το νέο ελληνικό κράτος και έστειλε εθελοντές να πολεμήσουν στην Ελλάδα.
Θα μπορούσε να υπενθυμίσει πως το νέο αυτό κράτος έδωσε πολιτικό άσυλο σε όλους τους διωκόμενους επαναστάτες του 1848.
Θα μπορούσε να κάνει μία σύνδεση με άλλα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, όπως, στη γειτονιά μας, των Κούρδων. Να συνδέσει το Μεσολόγγι με το Κομπάνι. Όχι την Αθήνα με την Ουάσιγκτον.
Γιατί όμως δεν συγκρίνει την ελληνική Επανάσταση ούτε καν με τη Γαλλία ή τη γαλλική επανάσταση, όπως έκαναν μέχρι τώρα οι φίλοι του; Όχι μόνο διότι δείχνει ιδιαίτερη αγάπη στους Αμερικανούς, και είναι μία ακόμα ευκαιρία να τους γλείψει, αλλά διότι βέβαια και στη Γαλλία προϋπήρχε αδιαμφισβήτητα ο γαλλικός λαός και το γαλλικό έθνος, ενώ στην Αμερική μόλις συγκροτούνταν αυτό από ένα πλήθος μεταναστών.
Έτσι λοιπόν, το παλαιότερο έθνος της Δύσης, οι Έλληνες, ταυτίζεται με το νεώτερο, τους Αμερικανούς! Και η επανάσταση του παλιότερου έθνους ταυτίζεται με εκείνη του νεώτερου.

Στο κάτω-κάτω της γραφής, καθ’ ότι υπουργός Εθνικής Παιδείας, θα μπορούσε να κλείσει την επιστολή του με τη φράση του Πατροκοσμά του Αιτωλού:
Χρέ­ος ἔ­χουν ἐ­κεῖ­νοι ὁ­ποῦ σπου­δά­ζουν, να μὴ τρέ­χουν εἰς ἀρ­χον­τι­κὰ καὶ αὐ­λὰς με­γά­λων καὶ να μα­ται­ώ­νω­σι τὴν σπου­δὴν τους, δι­ὰ νὰ ἀ­πο­κτή­σουν πλοῦ­τον καὶ ἀ­ξι­ώ­μα­τα, ἀλ­λὰ νὰ δι­δά­σκω­σι μά­λι­στα τὸν κοι­νὸν λα­όν, ὁ­ποῦ ζῶ­σι μὲ πολ­λὴν ἀ­παι­δευ­σί­αν καὶ βαρ­βα­ρό­τη­τα.
Κο­σμᾶς Αἰ­τω­λὸς*
Μια τέτοια παραίνεση θα ήταν ιδιαίτερα ταιριαστή στις σημερινές συνθήκες της παρακμής που βιώνουμε και σίγουρα πιο χρήσιμη στους νέους μαθητές από το «we the people» του αμερικάνικου Συντάγματος…

Πηγή Άρδην-Ρήξη

Η τουρκική εκμετάλλευση της τηλεοπτικής σειράς "1821", την ίδια στιγμή που μέτοχος του καναλιού φυγαδεύεται (από την Τουρκία) στην κατεχόμενη Κύπρο


Δείτε την εμετική προπαγάνδα των Τούρκων στο έπακρο, με όπλο την σειρά «1821» του ΣΚΑΪ. Το συκοφαντικό δημιούργημα που θα ηταν απλά άλλο ένα «ψεκασμένο» συνωμοσιολογικό φιάσκο, εαν δεν γινόταν όπλο στα χέρια των γενοκτόνων.

Μιλάμε για τον ορισμό της παράνοιας με «πηγές» όπως ο ανύπαρκτος γάλλος ψυχίατρος που μεταμορφώθηκε σε ιστορικό με το τουρκικό αζημίωτο βεβαίως, για να μας πείσει ότι οι κακοί επαναστάτες έσφαξαν 5.000 Εβραίους στην Τρίπολη, όταν ο συνολικός πληθυσμός ήταν… 50!
Ότι ο Κολοκοτρώνης έσφαξε «τοπικούς μουσουλμανικούς πληθυσμούς» την ωρα που οι «τουρκικοί πληθυσμοί» στον Μοριά ήταν δερβίσηδες με χαρέμια και γενίτσαρους από τα παιδομαζώματα.

Όχι, για σφαγές εξωγήινων δεν έκανε λόγο αυτό το «αριστούργημα».

Το οτι ο απατεώνας καταζητούμενος μέτοχος του καναλιού προστατεύεται από τους Τούρκους φασίστες στα κατεχόμενα, είναι απολύτως συμπτωματικό. Τυχαία τον αγάπησαν.

Έτσι κάνουν οι τούρκοι τις δουλειές.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πρωτομάστορες της διαφθοράς αυτοί που μας κουνούν το δάχτυλο!

Τέλη Σεπτεμβρίου. Σε μία κατάμεστη αίθουσα στο Βερολίνο βρίσκονται μερικοί από τους ισχυρότερους ανθρώπους της Ευρώπης. Γερμανοί βιομήχανοι, τραπεζίτες, επιχειρηματίες και μεγαλοστελέχη πολυεθνικών, διπλωμάτες και πολιτικοί παρακολουθούν την Άνγκελα Μέρκελ κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης ομιλίας της στο πλαίσιο της «Ημέρας της Βιομηχανίας».
Η αναφορά στο «γερμανικό θαύμα» ολοκληρώνεται με την καγκελάριο να απευθύνεται, κλείνοντας την ομιλία της, στους χίλιους πεντακόσιους εκπροσώπους του επιχειρείν της χώρας της, λέγοντάς τους: «Σας ευχαριστώ για όσα κάνετε για τη χώρα μας! Σας ευχαριστώ για ό,τι κάνετε στην Ευρώπη! Συνεχίστε έτσι!» καταχειροκροτούμενη από τους παριστάμενους. Και πώς θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά, από τη στιγμή που η καγκελαρία δουλεύει άοκνα και μεθοδικά την τελευταία δεκαετία πάνω στο δόγμα της Deutschlad ΑG, δηλαδή της «Γερμανίας Α.Ε.»;…

Το μεταπολεμικό μοντέλο ανάπτυξης της πρώτης οικονομίας της Ευρώπης βασίστηκε σε αυτό ακριβώς το δόγμα, ενός δικτύου αλληλοϋποστήριξης τραπεζών, ασφαλιστικών εταιρειών, μεγάλων εθνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων και κράτους, σε ένα μείγμα καπιταλισμού και κρατικού παρεμβατισμού που τελικά λειτουργεί υπέρ όλων των εμπλεκομένων. Με εξασφαλισμένες επενδύσεις, που σημαίνει μεγάλη ρευστότητα, συνεχή έρευνα και αδιάκοπη παραγωγή, κρατική υποστήριξη για εξωστρέφεια της επιχειρηματικότητας και εξαγωγές και με λειτουργία ανώνυμης εταιρείας σε ό,τι αφορά σε δομή, ιεραρχία αλλά κα «βρώμικη δουλειά», το Βερολίνο μόνο να κερδίσει μπορούσε μέσα από τις δραστηριότητες των εγχώριων εταιρειών.

Το σύστημα, βέβαια, δεν προχωρά πάντα χωρίς κραδασμούς. Όμως γι αυτό υπάρχει το κράτος – κηδεμόνας, για να παρεμβαίνει όποτε απαιτείται, πάντοτε σε πλήρη σύμπνοια με το ιδιωτικό κεφάλαιο. Κάπως έτσι μεταρρυθμίστηκαν το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και οι εργασιακές σχέσεις στις αρχές της δεκαετίας του 2000, από τον πρώην καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ στην εφαρμογή του προγράμματος «Ατζέντα 2010».

Στα χαρακτηριστικά που προσδίδουν στο γερμανικό σύστημα οι οικονομολόγοι διεθνώς είναι ότι αυτό «δουλεύει» υπέρ των Γερμανών και σε βάρος όλων των άλλων. Λογικό, από τη στιγμή που η διαπλοκή συμφερόντων και η διαφθορά μέσω δωροδοκιών φαντάζουν ως «απλά εργαλεία» στον πόλεμο της κυριαρχίας. Άλλωστε, η Γερμανία είναι μία από τις χώρες –ανάμεσά τους η Βόρεια Κορέα και το Σουδάν- που δεν έχουν επικυρώσει το Σύμφωνο των Ηνωμένων Εθνών κατά της Διαφθοράς στον δημόσιο τομέα…

Οι τράπεζες στην υπηρεσία του παγγερμανισμού

Η σχέση τραπεζών 0 κράτους είναι συνυφασμένη με την ίδια την ύπαρξη της Γερμανίας στο διάβα των αιώνων. Γερμανοί ήταν, άλλωστε, οι περιβόητοι Φούγκερ, η πιο ιστορική οικογένεια τραπεζιτών στην Ευρώπη, που όχι μόνο χρηματοδοτούσαν αφειδώς τους ηγήτορες της «αγίας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στα τέλη του Μεσαίωνα, αλλά και δωροδοκούσαν όσους χρειαζόταν για να εξυπηρετήσουν τους σκοπούς της.

Με αυτή την παρακαταθήκη και σε ένα περιβάλλον που ευνοούσε μακιαβελικές τακτικές, τα «παιδιά» των Φούγκερ δεν δυσκολεύτηκαν να λειτουργήσουν προς όφελος δικό τους, αλλά και του γερμανικού κράτους. Έτσι, κατόπιν κυβερνητικών εντολών, δάνεισαν μαζικά και περισσότερο από όσο άντεχαν τις περιφερειακές ευρωπαϊκές οικονομίες κυρίως υπέρ της κατανάλωσης των γερμανικών προϊόντων. Γι αυτό και συσσώρευσαν μελλοντικές απαιτήσεις πληρωμών ύψους 550 δις. Σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία και Ιβηρική, ένα ποσό που υπερέβαινε το συνολικό κεφάλαιό τους, διακινδυνεύοντας την ίδια την ύπαρξή τους.

Όμως, για τις γερμανικές τράπεζες δεν ισχύει ό,τι για τα άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της Ευρώπης. Η στήριξη των γερμανικών τραπεζών έγινε αυτομάτως, στο πλαίσιο των δομών και των λειτουργιών της νομισματικής ένωσης και με τη βοήθεια της ΕΚΤ. «Όταν οι γερμανικές τράπεζες απέσυραν κεφάλαια από την Ελλάδα, οι κεντρικές τράπεζες των χωρών της Ευρωζώνης αντιστάθμισαν συλλογικά της εκροές με δάνεια που παραχώρησαν προς την Τράπεζα της Ελλάδος. Τα συγκεκριμένα δάνεια ενεγράφησαν στον ισολογισμό της Bundesbank, της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας, ως μελλοντικές απαιτήσεις κατά του υπολοίπου της Ευρωζώνης. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός διευκόλυνε τις γερμανικές τράπεζες να απαλλαγούν από τις θέσεις τις οποίες κατείχαν», σημείωνε το πρακτορείο Bloomberg μετά την κρίση του 2013 της Κύπρου.

Οι ίδιες γερμανικές τράπεζες, πάλι με πολιτικές εντολές, είναι αυτές που πούλησαν μαζικά ομόλογα των κρατών του ευρωπαϊκού Νότου, σύμφωνα με τις καταγγελίες του Μπερλουσκόνι, προκειμένου να εκτινάξουν τα spreads, αρχικά της Ελλάδας και στη συνέχεια της Ιταλίας και της Πορτογαλίας…

Εισαγόμενες μίζες

«Οι γερμανικές εταιρείες έχουν στενή σχέση με το γερμανικό κράτος. Μιλάμε για τις μεγάλες εταιρείες, τη Siemens, την HDW/Ferrostaal, τη MANN, εταιρείες που συνέβαλαν στην ολοκλήρωση του Deutscheland AG. Μιλάμε για διαπλοκή του γερμανικού κράτους με τις μεγάλες εταιρείες της χώρας που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό», υποστηρίζει ο Ελληνογερμανός ανταποκριτής του περιοδικού Stern στην Ελλάδα, Φέρι Μπατζόγλου, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Real FM.

Για τη Siemens τα λόγια είναι περιττά. Με επιχειρηματική παρουσία στη χώρα μας από το 1896 και εμπλοκή στο σύνολο των έργων υποδομής ανά την επικράτεια (τηλεπικοινωνίες, μεταφορές, μηχανοργάνωση νοσοκομείων, έργα εθνικής άμυνας) επηρέαζε σε μεγάλο βαθμό την οικονομική και πολιτική ζωή του τόπου τόσο προπολεμικά όσο και μεταπολεμικά.

Το σκάνδαλο με τα μαύρα ταμεία του γερμανικού κολοσσού αναδείχθηκε σε μείζον πολιτικό ζήτημα και ακόμα και σήμερα προκαλεί αναταράξεις για τις ευθύνες και κυρίως για τη συγκάλυψη ευθυνών συγκεκριμένων προσώπων. Ο πάλαι ποτέ ισχυρός άνδρας της Siemens Hellas, υπόδικος Μιχάλης Χριστοφοράκος, απολαμβάνει την ασυλία του Βερολίνου στο Μόναχο, καθώς κάθε ελληνική απόπειρα έκδοσή του στη χώρα για να αποκαλύψει πρόσωπα και καταστάσεις έχει πέσει στο κενό.

«Κάθε όριο διαφθοράς ξεπέρασαν οι συμβάσεις που υπογράφηκαν με την Ferrostaal», σύμφωνα με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο. Οι ενδείξεις δείχνουν μίζες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ και ανυπολόγιστη ζημιά στο Δημόσιο από τη «δουλειά» ε τη Ferrostaal, η οποία πήρε με απευθείας ανάθεση, με πρόγραμμα συμπαραγωγής με τα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, την κατασκευή τεσσάρων υποβρυχίων. Σε μικρή Siemens αναδείχθηκε δε η κατασκευάστρια φορτηγών και ρυμουλκών MANN, που ερευνήθηκε από την Ελληνική Δικαιοσύνη για την υπεργολαβία στην προμήθεια ενενήντα ενός οχημάτων στον ΗΛΠΑΠ μέσω ΕΛΒΟ.

Στο μεταξύ πάρτι φοροδιαφυγής έστησαν στην Ελλάδα διάφορες ακόμα γερμανικές εταιρείες, από τις αυτοκινητοβιομηχανίες της Mercedes και της BMW που φοροδιέφευγαν συστηματικά, ζημιώνοντας μέχρι και 4 δις. ευρώ τη χώρα, μέχρι τη Hochtief, η οποία αποχώρησε από την Ελλάδα με «φέσι» 500 εκατ. ευρώ ΦΠΑ που ουδέποτε απέδωσε…

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 281



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ένα μάλλον πρωτοφανές στοιχείο χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή μας εκπαίδευση σήμερα: η πλήρης σχεδόν σιωπή για το 1821 και η κατάργηση από όλα σχεδόν τα τμήματα Ιστορίας της διδασκαλίας αυτού του μαθήματος, που μέχρι πριν κάποια χρόνια ήταν φυσικά υποχρεωτικό. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός, πως μετά την αποχώρηση του καθηγητή Βασίλη Σφυρόερα από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, δεν εξελέγη  κανένας καθηγητής, εξειδικευμένος στην επανάσταση του 1821. Η θέση έμεινε- και μένει- κενή.

Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι γεγονός: σαν να ντρεπόμαστε για τον αγώνα της ανεξαρτησίας μας από τον τουρκικό ζυγό. Και έτσι το πρώτο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας αγνοεί το 21 και έχει μεταφέρει το μάθημα αυτό στον χώρο των επιλεγόμενων μαθημάτων, μαζί με άλλα πολλά.

Το μάθημα «Ελληνική Επανάσταση» παραμένει υποχρεωτικό μόνον σε δύο πανεπιστήμια, περιφερειακά: στο Ιόνιο και στο Πελοποννήσου. Το μάθημα υπάρχει επίσης ως προαιρετικό στο Αθηνών και στο ΑΠΘ, δηλαδή έχει υποβαθμιστεί εντελώς, ουσιαστικά έχει χαθεί, ενώ στο Πάντειο υπάρχουν κάποια μαθήματα που αναφέρονται σε κοινωνικές όψεις της εθνεγερσίας. Το μάθημα έχει καταργηθεί εντελώς σε όλα τα άλλα Πανεπιστήμια: Ιωαννίνων, Κρήτης, Θεσσαλίας, Θράκης και Αιγαίου, όπου δεν προσφέρεται καν.

Το ζήτημα είναι πρωτοφανές και σκανδαλώδες για την ακαδημαϊκή τάξη, διότι δεν μιλάμε για ένα οποιοδήποτε μάθημα ιστορίας, αλλά για την κορυφαία ιστορική στιγμή του Νεώτερου Ελληνισμού. Τι έχει μπει στη θέση αυτού του μαθήματος; Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών διδάσκεται υποχρεωτικά η Οθωμανική Ιστορία και στο Πάντειο η Αλβανική! Είναι σαν να πηγαίνει κάποιος στο Χάρβαρντ και στην Σορβόνη και να μην διδάσκεται τη γαλλική ή την αμερικανική επανάσταση, αλλά μόνον την ιστορία της Γερμανίας και της Ρωσίας! Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, επί παραδείγματι, μπορεί κανείς να βρει μαθήματα για την διατροφή επί Τουρκοκρατίας, αλλά δεν θα βρει πουθενά την Ελληνική Επανάσταση. Τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν σε όλα τα ιδρύματα, όπου το 21 απουσιάζει εντυπωσιακά. Είναι σαν να ντρεπόμαστε οι νεοέλληνες για την επανάσταση των προγόνων μας εναντίον του Σουλτάνου.

 Γιατί λοιπόν η σιωπή του 21; Οι απαντήσεις στο ερώτημα αυτό ίσως να ανοίγουν ένα πολύ σοβαρό ζήτημα για την αυτοσυνείδηση του νέου ελληνισμού και κυρίως για την μεταπολιτευτική μας εκπαιδευτική κατάσταση. Πλησιάζοντας όμως στα 200 χρόνια από την Επανάσταση που συγκλόνισε τον κόσμο, θα πρέπει να επαναφέρουμε το 21 στη θέση που του αρμόζει.

Η ελληνική ιστοριογραφία το είχε διατυπώσει, από τον 19ο αιώνα ήδη, με εξαιρετική διαύγεια: η ελληνική επανάσταση δεν ήταν έργο κάποιων λογίων, αγροτών ή εμπόρων, δεν ήταν  προϊόν ξένης επέμβασης, ήταν έργο ελλήνων, των αρματολών, των επισκόπων, των εμπόρων, των λογίων, των προεστών, αυτών που μπήκαν «εις το μυστικόν της πατρίδος», που έλεγε και ο Μακρυγιάννης.

Ωστόσο η ελληνική επανάσταση παρουσιάστηκε τις τελευταίες 4 δεκαετίες- κάτω από την επίδραση του δημαρικού σχήματος περί νεοελληνικού διαφωτισμού- ως αποκλειστικό προϊόν της ίδρυσης σχολείων στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα, της εμπορικής ανάπτυξης του 18ου αιώνα και της επίδρασης των ευρωπαϊκών Φώτων. Ουσιαστικά η ελληνική επανάσταση αποδόθηκε εξ ολοκλήρου σε μια ετερόφωτη πραγματικότητα, τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό και αυτό είναι μια ερμηνεία μονομερής και εσφαλμένη.

Αν κάποιος ανατρέξει στα έργα της τρέχουσας ελληνικής ιστοριογραφίας θα σχηματίσει την εντύπωση ότι στην Καλαμάτα δεν μπήκαν ένοπλοι, δεν μπήκε ο Πετρόμπεης με τον Κολοκοτρώνη, αλλά ο Συγγρός ή ο Σίνας από τη Βιέννη. Και θα υποθέσει βασίμως, ότι δεν συνεδρίασαν οι οπλαρχηγοί, οι πρόκριτοι και οι επίσκοποι στη σύσκεψη της Βοστίτσας, όπου αποφασίστηκε η εξέγερση, αλλά  οι λόγιοι του λεγόμενου Νεοελληνικού Διαφωτισμού!

 Είναι μάλλον άχαρο βεβαίως να επανέρχεται κανείς σε πασίγνωστα γεγονότα. Αλλά δεν είναι επιτρεπτό να συνεχίζεται η σιωπή για το 21.  Υπό την έννοια αυτή το ενδιαφέρον του ίδιου του πρωθυπουργού για την επέτειο της ελληνικής επανάστασης και η ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών είναι θετικό σημάδι και οι ενστάσεις που διατυπώθηκαν από κάποιους εντελώς άκομψα είναι ανεξήγητες.

Για τις αντιδράσεις αυτές ισχύει πάντα η κινέζικη παροιμία: «τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι προχωρεί». 

* Ο Απόστολος Διαμαντής είναι συγγραφέας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Ελευθερόγλου

Αύριο η πατρίδα μας γιορτάζει την ημερομηνία – σύμβολο για τη δημιουργία του εθνικού κράτους. Την απαρχή μιας επανάστασης που δημιούργησε τη νέα Ελλάδα, μικρή σε σχέση με την ιστορία της, ακόμη πιο μικρή σε σχέση με τα όνειρά της.
Για να ακριβολογούμε, όμως, το 1821 αποτέλεσε τη μήτρα για να γεννηθούν δύο Ελλάδες. Πέρασαν από τότε 194 χρόνια, κι όμως αυτές οι δύο Ελλάδες εξακολουθούν να υπάρχουν, να παλεύουν μεταξύ τους, να βρίσκονται σε διαρκή εμφύλιο και να ταλαιπωρούν το σήμερα και το αύριο της χώρας.
Ο Διαφωτισμός και οι κοτζαμπάσηδες, η παλιά Ελλάδα και η νέα Ελλάδα, 194 χρόνια είναι ακόμα εδώ κα δεν λένε να συμβιβαστούν, με αποτέλεσμα να κρατούν δύο αιώνες αυτήν την έρμη πατρίδα δε παρατεταμένη εφηβεία.
Δεν είναι τυχαίο ότι τόσα χρόνια μετά και δεν έχουμε καταφέρει να αποτινάξουμε τις παιδικές ασθένειες του νεοελληνικού κράτους. Ίσως αυτό να είναι η κατάρα και η ευλογία μας.

Εάν κάποιος αναδιφήσει στον χρόνο, θα διαπιστώσει ότι τα δάνεια των ξένων παραγόντων, οι χρεοκοπίες, το ρουσφέτι, η αναξιοκρατία, τα μίση και τα πάθη, ο κομματισμός, οι προδοσίες και οι ενδοτισμοί, η εφαρμογή του νόμου κατά το δοκούν, η απαιδευσία, η ψευτομαγκιά και η λαμογιά σημαδεύουν την πορεία αυτού του κράτους, που κάποτε ήταν έθνος.
Ακριβώς αυτές οι συμπεριφορές γίνονται αιτία για να μένουμε κολλημένοι περισσότερο στην Τουρκοκρατία παρά στις αρχές και τις αξίες της ελληνικής ιδέας και παιδείας, που αποτέλεσε τη μήτρα του δυτικού πολιτισμού και του κόσμου. Και αυτό είναι το πρόβλημα που εξακολουθεί να βασανίζει τη χώρα μας. Έναν τόπο ευλογημένο, που δεν μπορεί να προχωρήσει μπροστά, γιατί τα βαρίδια και οι νοοτροπίες τον κρατούν στον πάτο.

Ίσως σήμερα όσο ποτέ άλλοτε χρειάζεται μία νέα «επανάσταση». Μία επανάσταση που θα είναι συνέχεια εκείνης, την οποία οραματίστηκαν οι εμπνευστές της και οι αγωνιστές της.
Για μία Ελλάδα που θα ανακαλύψει ξανά την παιδεία, την αξιοσύνη, τον σεβασμό στην Πολιτεία και στους νόμους.
Για μία Ελλάδα που, με οδηγό το «εγώ» στην υπηρεσία του «εμείς», θα μπορέσει και πάλι να δημιουργήσει και να αναπτυχθεί.
Για μία Ελλάδα που θα μας κάνει περήφανους, γιατί θα σέβεται τους πολίτες της και δεν θα μισεί τους πετυχημένους.
Για μία Ελλάδα που, χωρίς να διαγράφει το παρελθόν της, θα μπορεί να παίξει τον ευρωπαϊκό ρόλο της.

Και ρωτάμε αγαπητοί αναγνώστες: Περίπου δύο αιώνες μετά την Επανάσταση δεν είναι αρκετό το χρονικό διάστημα για να γίνουμε επιτέλους ενήλικες;
Για να κάνουμε πράξη την εθνική αναγέννησή μας, έχοντας στον πυρήνα της τον Ελληνικό Διαφωτισμό;

Πηγή εφημ. «δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αποσπάσματα στην αθηναϊκή νεολαία από την ιστορική ομιλία του που εκφωνήθηκε στις 8 Οκτωβρίου 1838 στην Πνύκα

Εις αυτήν την δυστυχισμένη κατάσταση, μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετέφραζαν και έστελναν εις την Ελλάδα βιβλία, και εις αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνη, διότι ευθύς όπου κανένας άνθρωπος από τον λαό εμάνθανε τα κοινά γράμματα, εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία και έβλεπε ποίους είχαμε προγόνους, τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής, ο Αριστείδης και άλλοι πολλοί παλαιοί μας, και εβλέπαμε και εις ποίαν κατάσταση ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν εις τον νου να τους μιμηθούμε και να γίνουμε ευτυχέστεροι. Και έτσι έγινε και επροόδευσεν η Εταιρεία.

Όταν αποφασίσαμε να κάμωμε την Επανάσταση, δεν εσσυλλογισθήκαμε ούτε πόσοι είμεθα ούτε πως δεν έχομε άρματα ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε «που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα», αλλά ως μία βροχή έπεσε εις όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και ο κλήρος μας και οι προεστοί και οι καπεταναίοι και οι πεπαιδευμένοι και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν τον σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση».

Ομόνοια και γράμματα

«Εις τον πρώτο χρόνο της Επαναστάσεως είχαμε μεγάλη ομόνοια και όλοι ετρέχαμε σύμφωνοι. Ο ένας επήγεν εις τον πόλεμο, ο αδελφός του έφερνε ξύλα, η γυναίκα του εζύμωνε, το παιδί του εκουβαλούσε ψωμί και μπαρουτόβολα εις το στρατόπεδον και εάν αυτή η ομόνοια εβαστούσε ακόμη δύο χρόνους ηθέλαμε κυριεύσει και την Θεσσαλία και την Μακεδονία, και ίσως εφθάναμε και έως την Κωνσταντινούπολη. Τόσον τρομάξαμε τους Τούρκους, οπού άκουγαν Έλληνα και έφευγαν χίλια μίλια μακρά. (…) Πρέπει να φυλάξετε την πίστη σας και να την στερεώσετε, διότι, όταν επιάσαμε τα άρματα, είπαμε πρώτα υπέρ πίστεως και έπειτα υπέρ πατρίδος. Όλα τα έθνη του κόσμου έχουν και φυλάττουν μία Θρησκεία. Και αυτοί, οι Εβραίοι, οι οποίοι κατατρέχοντο και εμισούντο και από όλα τα έθνη, μένουν σταθεροί εις την πίστη τους.

Εγώ παιδιά μου, κατά κακή μου τύχη, εξαιτίας των περιστάσεων, έμεινα αγράμματος και δια τούτο σας ζητώ συγχώρηση, διότι δεν ομιλώ καθώς οι δάσκαλοί σας. Σας είπα όσα ο ίδιος είδα, ήκουσα και εγνώρισα, διά να ωφεληθήτε από τα απερασμένα και από τα κακά αποτελέσματα της διχόνοιας, την οποίαν να αποστρέφεσθε, και να έχετε ομόνοια».

Πηγή εφημ. «δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κάν' το όπως ο Σουηδός

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Εδώ και μερικούς μήνες επίσημα πλέον, με δικαστικό δεδικασμένο, επιτρέπεται ο δημόσιος αυνανισμός στην Σουηδία, αρκεί να μην απευθύνεται (!) σε κάποιο συγκεκριμένο άτομο!

Έτσι βρε παιδί μου!
Για το κέφι σου!
Για να γουστάρεις!

Όπως βλέπουμε οι βόρειες φυλές της Ευρώπης κάνουν μία τεράστια ''στροφή στις ρίζες''!
Επιστρέφουν ολοταχώς και τιμούν τα προγονικά τους ήθη και έθιμα.
Παιδεραστίες, κτηνοβασίες, δημόσιοι αυνανισμοί, όλα στην μάχη της προόδου των βόρειων κοινωνιών της ηπείρου μας.

Βέβαια όσον αφορά τον δημόσιο αυνανισμό, όχι να το παινευτούμε, αλλά είναι κάτι που εμείς εδώ στην Ελλάδα το έχουμε κατακτήσει εδώ και καιρό.

Και πάλι οι ''πολιτισμένοι'' τρώνε την σκόνη μας!

Πολλά χρόνια τώρα, αλλά ειδικά τα τελευταία ο δημόσιος αυνανισμός έχει γίνει θεσμός εντός Βουλής, στα τηλεοπτικά δελτία των οκτώ, καθώς και στις περισσότερες πολιτικό-ενημερωτικές εκπομπές.

Εκεί, οι περισσότεροι πολιτικοί, και σχεδόν όλοι οι μεγαλοδημοσιογράφοι, με ελάχιστες εξαιρέσεις, ασκούν και εξασκούν την δημόσια αυτή δράση ανενόχλητοι από τον νόμο και την Δικαιοσύνη!  Και μάλιστα με σαφείς τάσεις ανταγωνισμού, θεμιτού και αθέμιτου!
 
Η τεράστια διαφορά βεβαίως με την σουηδική πρόταση είναι ότι οι δικοί μας αυνανιστές απευθύνονται σε συγκεκριμένο στόχο, που δεν είναι άλλος απ' την κοινωνία, και τον λαό. Όλους μας δηλαδή!

Αυτό είναι ένα θεματάκι που πρέπει να το δούμε.

Όσο το κάνουν για πάρτη τους, για την ευχαρίστησή τους βρε αδελφέ, δεν έχουμε αντίρρηση μεχρι και να τους χειροκροτήσουμε και να τους ενθαρρύνουμε!

Όταν όμως το θέμα γίνεται καθαρά επαγγελματικό και έχει σαν στόχο την ζωή μας και το μυαλό μας, νομίζουμε ότι πρέπει να μπεί σε κάποιο νομικό πλαίσιο!

Εν πάση περιπτώσει, είμαστε και σε αυτόν τον τομέα (ή μήπως μόνον σ' αυτόν;) παγκόσμια πρωτοπορία!
Και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. 

Γιατί όλοι αυτοί οι δημοσίως αυνανιζόμενοι και απευθυνόμενοι στον ελληνικό λαό, έχουν ως τώρα γλυτώσει και γλυτώνουν ακόμη.

Όσο τουλάχιστον τους προστατεύει ακόμη, ο νόμος περί κτηνοβασίας!..

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Είναι πολύ νωρίς να αποτιμήσει κανείς το τελικό αποτέλεσμα της επίσκεψης Τσίπρα στο Βερολίνο, η οποία, άλλωστε, αποτελεί έναν από τους κρίκους μιας μεγάλης αλυσίδας διεθνών και εσωτερικών ενεργειών της νέας κυβέρνησης και άλλων παραγόντων εντός και εκτός Ευρωζώνης που αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Αναμένοντας όμως τις σύνθετες εξελίξεις, υπάρχουν ήδη ορισμένες σταθερές, κάποια αντικειμενικά δεδομένα της χθεσινής κρίσιμης επίσκεψης, τα οποία ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει.

Το πρώτο δεδομένο είναι ότι φτάσαμε να γίνει η επίσκεψη. Να υπάρξει η πρόσκληση, να γίνει αποδεκτή και να βρεθεί ο νέος πρωθυπουργός στο Βερολίνο και μάλιστα να συνομιλεί σε ένα πολύ ουσιαστικό, σοβαρό, καλό εν τέλει κλίμα.

Το δεδομένο αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία αν θυμηθεί κανείς την αδιανόητη καταστροφολογία που επικράτησε πριν από τις εκλογές αλλά και μετά από αυτές. Καταστροφολογία που αν ίσχυε έστω και στο 5%, η Ελλάδα θα έπρεπε σήμερα να είναι σε κατάσταση χώρας της υποσαχάριας Αφρικής κι όχι να ακούγεται ο ελληνικός εθνικός ύμνος στο Βερολίνο…

Το δεύτερο δεδομένο είναι ότι πριν από αυτή τη συνάντηση υπήρξε η πολυμερής εκείνη στις Βρυξέλλες, πρωτοφανής στα χρονικά, την οποία προκάλεσε και πέτυχε η ελληνική πλευρά, ξεπερνώντας και πάλι τις φαιδρές σύγχρονες Κασσάνδρες ενός άθλιου, δόλιου εκφοβισμού της χώρας και των πολιτών της.

Το τρίτο δεδομένο, ίσως τελικά το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι ότι ενώ ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι ο πρώτος Ελληνας πρωθυπουργός των χρόνων της κρίσης που επισκέπτεται το Βερολίνο, είναι ο πρώτος που το κάνει με το κεφάλι ψηλά. Είναι ο πρώτος που στέκεται όρθιος. Κι αυτό είναι ασφαλώς γεγονός τεράστιας σημασίας για την καθημαγμένη Ελλάδα.

Ο Τσίπρας χθες δεν αναγκάστηκε ούτε να πει το τρομερό «ουδείς αναμάρτητος», ούτε να συμπεριφερθεί περίπου ως υποτελής όπως ως τώρα, δυστυχώς, συνέβαινε. Ούτε κορόιδεψε τους Γερμανούς: τους αντιμετώπισε έντιμα: είπε μέσα στην έδρα τους τι πιστεύει και έμεινε σταθερός σε αυτό.

Υπό αυτή την έννοια, δύο πράγματα πρέπει να θεωρείται βέβαια: το πρώτο είναι ότι και οι ίδιοι οι Γερμανοί θα τον σεβαστούν περισσότερο, ως έναν άνθρωπο που είναι εκεί όρθιος – και είναι προφανές ότι αυτό φάνηκε ήδη.

Το δεύτερο είναι ότι έχει ήδη μεταβάλει, σε έναν α ή β βαθμό, θα φανεί πόσο ακριβώς, την ατζέντα, από εκεί που την είχε αφήσει η προηγούμενη κυβέρνηση.

Αν θυμηθούμε τι είχε ειπωθεί μετά τις προηγούμενες αντίστοιχες συναντήσεις, η διαφορά θα είναι ολοφάνερη αμέσως στον καθένα, δεν απαιτείται ανάλυση, είναι εκτυφλωτική...

Και, τελικά, ένα ερώτημα μετά από όλα αυτά προκύπτει:

Αραγε, ποιος Ελληνας θα ήθελε να ήταν σήμερα η Ελλάδα πίσω στις 24 Ιανουαρίου;

Υπάρχει κανείς;…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με μια μεγαλόπρεπη τελετή που ετοιμάζουν οι Τούρκοι για την ερχόμενη εβδομάδα το νέο υπερσύγχρονο τουρκικό πλοίο Σισμίκ, με την ονομασία Turkuaz, θα εισέλθει για πρώτη φορά στα θαλάσσια ύδατα. Όπως αναφέρεται στην τελετή αυτή θα παραβρεθεί ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου και ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας, Taner Yıldız.

Το Turkuaz θα εισέλθει στην θάλασσα με πολύ φιλόδοξα τουρκικά σχέδια που αναμένονται να προκαλέσουν την ελληνική πλευρά. Όπως έγινε γνωστό, τα πεδία έρευνας του νέου τουρκικού Σισμίκ για ανεύρεση ενεργειακών κοιτασμάτων, σε πρώτη φάση, θα είναι η Μαύρη Θάλασσα, το Αιγαίο και η ανατολική Μεσόγειο, δηλαδή περιοχές που στο παρελθόν οι Τούρκοι προκάλεσαν μεγάλη ένταση φέρνοντας τις δυο χώρες ακόμα και στο χείλος της πολεμικής αναμέτρησης.

Σύμφωνα με τα τουρκικά δημοσιεύματα που δείχνουν και τις τουρκικές προθέσεις, το Turkuaz θα έχει πλήρη στρατιωτική κάλυψη, καθώς θα το συνοδεύουν πολεμικά πλοία του τουρκικού στόλου ενώ θα διαθέτει και ειδική πίστα προσγείωσης ελικοπτέρων.
Παράλληλα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη θα παρακολουθούν τις κινήσεις του νέου τουρκικού Σισμίκ για να αποτρέψουν κάθε παρενόχληση από… ξένες δυνάμεις.
Το πλοίο είναι εξοπλισμένο με τα τελευταία συστήματα ηλεκτρονικών ερευνών τα οποία είναι παραγωγής των τουρκικών πολεμικών βιομηχανιών και τα φιλόδοξα σχέδια των Τούρκων προβλέπουν να διεξάγει έρευνες και σε απομακρυσμένες περιοχές.
Το πλήρωμα του πλοίου θα αποτελείται από ειδικά εκπαιδευμένους Τούρκους επιστήμονες, καθώς και κομάντος που θα το προστατεύουν από κάθε ξένη… επιβουλή που θα προσπαθήσει να εμποδίσει το επιστημονικό του έργο.

Όπως φαίνεται πολύ σύντομα θα έχουμε καινούργιες «ιστορίες» με το νέο αυτό τουρκικό ερευνητικό σκάφος, η εξέλιξη των οποίων θα εξαρτηθεί από το μέχρι που θα επιδιώξουν να το πάνε οι Τούρκοι και φυσικά από το ποιάς φύσεως θα είναι η ελληνική αντίδραση στις ενδεχόμενες παραβιάσεις των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στο Αιγαίο και στην ανατολική Μεσόγειο.

Ίδωμεν!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» μας... έβγαλαν από το ευρώ και ο «Εκόνομιστ»... πέταξε εκτός κυβέρνησης τον Βαρουφάκη και τους ΑΝΕΛ!

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ακόμη και οι Αγγλοι των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου συμμετείχαν στην ενορχηστρωμένη από τους Γερμανούς εκστρατεία ασφυκτικών πιέσεων εναντίον του Ελληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα εν όψει της χθεσινοβραδινής συνάντησής του με την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ στο Βερολίνο. «Η Ελλάδα γλιστράει προς την καταπακτή του ενιαίου νομίσματος - Εκτός και αν ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάξει πορεία, οδηγεί τον ελληνικό λαό εκτός του ευρώ (!)» ήταν ο τίτλος και ο υπότιτλος του κύριου άρθρου της βρετανικής οικονομικής εφημερίδας το Σάββατο. «Αυτό που γίνεται διαρκώς καθαρότερο είναι ότι όποια και αν είναι τα λάθη των πιστωτών, οι ελληνικές αρχές αποδεικνύονται αναξιόπιστοι εταίροι στις διαπραγματεύσεις» έγραψαν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς». Με το γνωστό βρετανικό ύφος, το άρθρο αρχίζει πομπωδώς με μια θέση για να καταλήξει τάχιστα στην αντίθετη! «Αν υπάρχει ένα πράγμα στο οποίο δημοσίως συμφωνούν όλες οι πλευρές στην ελληνική κρίση, είναι ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να μείνει στην Ευρωζώνη. Κάθε μέρα όμως που περνάει χωρίς οι ελληνικές αρχές και οι δανειστές τους να βρίσκουν ακόμη και μια κοινή βάση συζήτησης, εκείνη η έξοδος (σ.σ. από το ευρώ) έρπει διαρκώς και πιο κοντά» γράφει στην αρχή του άρθρου. Εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσε κανείς να αναδείξει τις στενές επιχειρηματικές σχέσεις των Αγγλων των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» με τους Γερμανούς, οι οποίοι μάλιστα επί χρόνια τύπωναν κάθε μέρα και έκδοση της εφημερίδας στα Γερμανικά, η οποία έκλεισε σχετικά πρόσφατα, συνεχίζοντας στο Διαδίκτυο. Αλλώστε ακόμα και οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» καταλήγουν στο ίδιο άρθρο να γράψουν ότι «δεν υπάρχει αμφιβολία πως η πρώτη αναχώρηση (σ.σ. μιας χώρας-μέλους από την Ευρωζώνη) θα αύξανε την κερδοσκοπία γύρω από μελλοντικές αναχωρήσεις, καθιστώντας δυσκολότερους τους χειρισμούς με μελλοντικά προβλήματα χρέους».

Την ίδια μέρα όμως, το Σάββατο, το επίσης βρετανικό περιοδικό «Εκόνομιστ» είχε και αυτό ένα βίαιο κύριο άρθρο εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης. «Η ελληνική κρίση δεν είναι απλώς ένα οικονομικό μπάχαλο. Ολοένα και περισσότερο γίνεται και γεωπολιτικό μπάχαλο, επίσης» άρχιζε το άρθρο του αγγλικού περιοδικού και συνέχιζε: «Ο Αλέξης Τσίπρας ... έχει αρχίσει να τραβάει σκληρούς πολιτικούς μοχλούς -από το να προσπαθεί να κερδίσει την εύνοια του Βλαντιμίρ Πούτιν μέχρι του να ζητάει πολεμικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία- πιστεύοντας ότι με αυτό κάπως θα αποσπάσει παραχωρήσεις από τους υπόλοιπους της Ευρωζώνης. Αυτή η πνοή εκβιασμού έχει εξοργίσει τους πολιτικούς της Ευρώπης» τόνιζε ο «Εκόνομιστ». Συνέχιζε στο ίδιο επιθετικό στυλ: «Ακριβώς τώρα η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να προτιμάει να πετάει στον αέρα εμπρηστικές πολιτικές μπηχτές» παρά να προσπαθεί να βρει έναν συμβιβασμό με τους εταίρους της, έγραφε το αγγλικό περιοδικό.

«Ο Τσίπρας παίζει ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Τροφοδοτώντας το υπερανεπτυγμένο αίσθημα των Ελλήνων περί κατατρεγμού (και οι ιστορικές απαιτήσεις κατά της Γερμανίας έχουν μια κάποια νομιμότητα), φουντώνει φλόγες που σύντομα μπορούν να τεθούν εκτός ελέγχου» προσθέτει απειλητικά: «Επιτιθέμενοι εναντίον της Γερμανίας, οι Ελληνες αποξενώνουν τον μεγαλύτερο δανειστή τους - και τη χώρα ακριβώς της οποίας την υποστήριξη χρειάζονται περισσότερο από κάθε άλλης για να κερδίσουν από την Ευρωζώνη μια ανάπαυλα» επισημαίνει ο «Εκόνομιστ», ερχόμενος στην ουσία που είναι «κάτω τα χέρια από τη Γερμανία!». Το αγγλικό περιοδικό, εναρμονιζόμενο με τη γερμανική γραμμή και με τον Γερμανό σοσιαλδημοκράτη πρόεδρο του ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς, που έχει αναλάβει το σχετικό καθήκον, αποφάσισε να... συμμετάσχει και αυτό τόσο στη σύνθεση της ελληνικής κυβέρνησης όσο και στις συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ!

Δίνει, λοιπόν, τις σχετικές οδηγίες στον Αλέξη Τσίπρα: «Ο Ελληνας ηγέτης έχει γοητεία και θα μπορούσε να τα πάει έξοχα με την κ. Μέρκελ - αρκεί να είναι έτοιμος να απαρνηθεί τον εκβιασμό και να δείξει ότι μπορούν να τον εμπιστευθούν οι Ευρωπαίοι εταίροι του. Θα μπορούσε να κάνει μια καλή αρχή αντικαθιστώντας τον φλύαρο υπουργό Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη με κάποιον πιο πραγματιστή. Θα ήταν μια καλή συμβουλή επίσης να ξεφορτωθεί τον εθνικιστή εταίρο του στον (κυβερνητικό) συνασπισμό, τους ΑΝΕΛ, αντικαθιστώντας τους με το μετριοπαθέστερο Ποτάμι»!!! Είναι απύθμενο το θράσος όχι τόσο και όχι μόνο των Αγγλων δημοσιογράφων του «Εκόνομιστ», αλλά πρωτίστως των Γερμανών και ιδίως του Σουλτς, του προέδρου της Ευρωβουλής, που θεωρούν ότι έχουν αποκτήσει το δικαίωμα να καθορίζουν αυτοί τη σύνθεση των ελληνικών κυβερνήσεων! Στον Καιάδα της εθνικής αξιοπρέπειας μας έριξαν ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Θα μας βγάλει άραγε ο Τσίπρας από αυτή την άβυσσο;

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




tsipras-merkel-samaras
"Ἀλώπηξ λιμώττουσα, ὡς ἐθεάσατο ἀπό τινος ἀναδενδράδος βότρυας κρεμαμένους,"
.
Οι διπλωματικές αβρότητες της συνάντησης Ανγκελας Μέρκελ και Αλέξη Τσίπρα, παραποιήθηκαν από την μονταζιέρα σε "καλως ηρθατε στο μνημόνιο", όπως κάθε αλεπού που τα κάνει κρεμαστάρια.
Η χώρα επιτέλους αποκτά πάλι την ταυτότητα που της είχαν αφαιρέσει οι υποτακτικοί και υποτελείς αρχιερείς της διαπλοκής, του ξεπουλήματος και της ''παράδοσης της χώρας'' στο έλεος των αρπακτικών.
Για να δούμε τι έκανε ο Σαμαράς.
Πρώτα τον Νοέμβριο του 2011 για να πάρει μέρος στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, μετά την παραίτηση Παπανδρέου, υπέγραψε κατ'εντολή της Μέρκελ επιστολή επιταγής μαζί με τον Βενιζέλο, φήμες λένε και με τα δυο χέρια. Στον Αλέξη Τσίπρα κι τον Πάνο Καμμένο δεν τόλμησαν να ζητήσουν.
Επειτα ο Σαμαράς είδε πρώτα την Γερμανίδα Καγκελάριο αμέσως μετά τις εκλογές του 2012 για να πάρει προφανώς το χρίσμα, πριν δει τους άλλους ηγέτες,. Στις εκλογές εκείνες είχε υποσχεθεί 18 σημεία, 150,000 νεες θεσεις εργασίας, επιμήκυνση του χρέους και επαναδιαπραγμάτευση. Στην ερώτηση της Μέρκελ τι θα κάνει με τις προεκλογικές υποσχέσεις είπε την Ιστορική φράση "ουδείς αναμάρτητος" , εισπράττοντας ένα χάδι από την Μέρκελ
Τέλος ο τέως Έλληνας πρωθυπουργός παρέπεμψε εμμέσως και το αίτημα της επιμήκυνσης στις και δεν το έθεσε καν στην Ανγκελα Μέρκελ.
Τι έκανε η πρώτη πραγματική Ελληνική Κυβέρνηση της τελευταίας πενταετίας;
Ειδε πρώτα ολους τους άλλους εταίρους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, δημιούργησε κίνημα συμπαράστασης της Ευρωπαϊκής κοινής γνώμης από τα κάτω, με αποκορύφωμα το "Στην Ελλάδα με αγάπη" από τους blockupy στην Φρανκφουρτη.
Εμεινε αμετακίνητη στην διεθνοποίηση του ζητήματος αντί να αντιμετωπίσει μόνη της τον Γερμανικό Ιμπεριαλισμό. Δεν είναι όλα εύκολα, αλλά όλα είναι διαπραγμάτευση.
Πήγε στην Ανγκελα Μέρκελ και για πρώτη φορά ζήτησε Γερμανικές Αποζημιώσεις, και πολύ σωστά το έθεσε ως ηθικό ζήτημα γιατι απευθύνθηκε στο Γερμανικό κοινό και στις ευαισθησίες του, που μέχρι χθες ήταν αρνητικοί σε κάθε συζήτηση.
Πηγε κι απαίτησε να προχωρήσει το χρόνιο θέμα με την Siemens ενώπιον της Καγκελάριου που πριν από μερικές εβδομάδες φόρεσε την φόρμα της Siemens για την πολιτική της προβολή.
Οι διπλωματικές αβρότητες, αλλά κι αλήθειες όπως το "δεν φταίνε για όλα οι Γερμανοί", γιατί υπάρχει και το ΔΝΤ κι η ΕΚΤ και η εγχώρια διαπλοκή, δεν είναι κωλοτούμπα, είναι κινήσεις σε σκακιέρα.
Μιλάνε για κωλοτούμπες, αυτοί που τις έκαναν ολυμπιακό άθλημα;
Δεν είναι όλοι το ίδιο γατάκια.
netakias.neta.sketa



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου