Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Σεπ 2011


Τα όμορφα χωριά, όμορφα καίγονται… Έτσι, όμορφα και γενναία κάηκε και η Σερβία. Έπεσε ηρωικώς μαχόμενη απέναντι σε εχθρούς, απέναντι σε πράκτορες και φίλους. Και μέσα από τα απομεινάρια και τις στάχτες της καμένης της γης σήμερα προσπαθεί με νύχια και με δόντια να σηκωθεί όρθια. Και όσο προσπαθεί, τόσο την χτυπούν ανελέητα οι λύκοι, τα τσακάλια και οι ύαινες που την γυροφέρνουν.

Τιμή και δόξα ανήκει στους Σέρβους αδελφούς μας, που μέσα από την αδύναμη θέση τους τολμούν να κάνουν αυτό που η καρδιά τους προστάζει, εκείνο που η ψυχή τους και η ιστορία τους (κυρίως των τελευταίων είκοσι χρόνων) τους επιβάλει. Αντίθετα με κάποια δικά μας μειράκια, ευλύγιστα και ολίγιστα που τρέχουν να προσδεθούν σε τροχούς αμάξης που είναι βέβαιο πως θα συνθλίψουν την Ελλάδα. Και εάν κάποτε τρέχανε οι Σέρβοι, γέροι, γυναίκες και παιδιά για να προστατεύσουν από τις βόμβες τα γιοφύρια τους, τα σχολεία και τα νοσοκομεία τους, πολύ λίγοι ήταν εκείνοι που κατάλαβαν πως εκείνοι οι πράγματι γενναίοι άνθρωποι με τα κορμιά τους προστάτευαν τα γιοφύρια που δένουν το σήμερα με το χθες, τα σχολεία που χτίζουν ανθρώπους και όχι κτήνη, τα νοσοκομεία που κλείνουν πληγές ανθρώπινες και ψυχικές…

Τρέξανε κάποτε οι καλολαδωμένοι εκπαιδευόμενοι πρακτορίσκοι να συνταχθούν με εκείνους που βομβάρδιζαν έναν πολιτισμό, που βομβάρδιζαν την ελευθερία, την ανεξαρτησία, που χτυπούσαν ανελέητα το κακό παράδειγμα, τον μεγάλο εχθρό της παγκοσμιοποίησης, τον δαίμονα Σέρβο που τολμούσε να αψηφήσει τον θάνατο, επειδή προτιμούσε να πεθάνει ελεύθερος αντί σκλάβος.

Πράγματι, οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν. Και αναλόγως την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο λαός (περήφανος ή ταπεινωμένος) ενίοτε επιλέγουν και τον καλύτερό τους, το πλέον αντιπροσωπευτικό τους δείγμα. Μην μας φαίνεται, λοιπόν, παράξενο πως σήμερα οι Έλληνες πορεύονται με άρχοντες που νοιάζονται για την «φούντα» ή με αρχηγούς που τα σακάκια τους μυρίζουν από το ξυνόγαλο της μάνας τους αντί να ευωδιάζουν από τον ιδρώτα του κόπου τους… Ετούτη η πατρίδα, η Ελλάδα, διάλεξε τους επιδέξιους πισινούς, για να πορευτεί στον δρόμο της ντροπής και της απαξίωσης. Τα γιουσουφάκια, οι νενέκοι, οι γούσηδες… είναι οι καπεταναίοι που ποτέ δεν μπήκαν στην θάλασσα, παρά μόνο για να πλατσουρίσουν υπό το άγρυπνο βλέμμα του… ναυαγοσώστη, της σιγουράντζας (όπως λέμε της… πρακτοράντζας…).

Ένα παράδειγμα περήφανης αντίστασης και ικανής αντιπροσώπευσης έδωσε ο πρόεδρος της Σερβίας στον πολλά βαρύ Αχμέτ Νταβούτογλου. Διαβάστε με προσοχή, παρατηρήστε και σκεφθείτε τι αντιπροσώπευση έχουμε εμείς σαν λαός, σαν Έλληνες. Και μετά, αναλογιστείτε τι πρέπει να κάνουμε για να σταματήσουμε τους γελοίους ριψάσπιδες που φορτώσαμε στο σβέρκο μας…


Η Σερβία καταδικάζει την Τουρκία για την πολιτική της στα Βαλκάνια

Ο Πρόεδρος της Σερβίας Μίλοραντ Ντόντικ είχε μια συνάντηση με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών Αχμέντ Νταβούτογλου στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Καταδίκασε την Τουρκία για την πολιτική της στα Βαλκάνια και δια την αντι-σερβική της στάση.

Ο Νταβούτογλου έφτασε στις 29 Αυγούστου και είχε συναντήσεις με τις τοπικές αρχές, τον υπουργό Εξωτερικών Σβεν Alkalay και τον Ύπατο Εκπροσώπου της Bah, Valentine Intsko.

O Νταβούτογλου συζήτησε την οικονομική συνεργασία και κάλεσε για σχηματισμό μιας κοινής βοσνιακής κυβέρνησης στις εκλογές της 3ης Οκτωβρίου, 2010. Επίσης εξέφρασε την υποστήριξη του για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ και στην ετοιμότητά της να συνεργαστεί με τις βαλκανικές χώρες για την ειρήνη και τη σταθερότητα.

Ο Ντόντικ Didik όμως υπενθύμισε ότι η Τουρκία υποστήριξε τους εχθρούς της Σερβίας στον πόλεμο του 1990 , και ότι η Άγκυρα υποστηρίζει μόνο τα μουσουλμανικά συμφέροντα. Επίσης είπε πως ήταν το πρώτο κράτος που ανεγνώρισε την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου στις 17 Φεβρουαρίου 2008.

Ο Ντόντικ θα έχει συνάντηση στις Βρυξέλλες, στις 2 Σεπτεμβρίου. Στη συνάντηση αυτή θα διεξαχθούν συζητήσεις για επαναπροσέγγιση με την ΕΕ, οι οποίες σταμάτησαν τον Ιουλίου λόγω διαφωνιών για τα τελωνειακά θέματα. Η κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο έγινε αρκετά τεταμένη στις 25 Ιουλίου. Το Κοσσυφοπέδιο καλύπτει το 15% του εδάφους της Σερβίας. 5-10% του τοπικού πληθυσμού είναι Σέρβοι… ενώ ογδόντα ένα (81) είναι συνολικά τα κράτη έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου.



Στο κέντρο διακρίνονται οι Πλαστήρας, Γονατάς και Χατζηκυριάκος

Οι βασικές προτεραιότητες της “επαναστατικής επιτροπής” Πλαστήρα – Γονατά όταν ανέλαβε πραξικοπηματικά την διακυβέρνηση της Χώρας, αποτέλεσε η ενίσχυση του μετώπου της Θράκης και η αποκατάσταση της εύνοιας των Συμμάχων (Αγγλίας – Γαλλίας) που είχε διασαλευτεί από τις μετανοεμβριανές κυβερνήσεις. Τις δύο αυτές προτεραιότητες τις ανέφερε ρητά η “επαναστατική επιτροπή” σε διάγγελμα της προς τον ελληνικό λαό. Προς την κατεύθυνση αυτή, ο Νικόλαος Πλαστήρας και οι συνεργάτες του όρισαν την κυβέρνηση που θα στήριζαν, υποβάλλοντας ένα κατάλογο με ονόματα στον Άγγλο πρέσβη Λίντλει και ζητώντας του να διαλέξει τα ονόματα που ήταν αρεστά στην Μ. Βρετανία. Ταυτόχρονα ορίστηκε ο Ελευθέριος Βενιζέλος που βρισκόταν στο Παρίσι ως αντιπρόσωπος της “επαναστατικής επιτροπής” έναντι των Συμμάχων.
Η κατάσταση στο μέτωπο της Ανατολικής Θράκης δεν ήταν καθόλου αποθαρρυντική. Ο Ελληνικός στρατός ήταν ισχυρός καθώς εκτός από το Δ΄ Σώμα στρατού, λίγο πριν από την κατάρρευση είχε μεταφερθεί μια ακόμη ενισχυμένη μεραρχία για να επιχειρηθεί η κατάληψη της Κωνσταντινούπολης και έτσι να εκβιαστεί ο Κεμάλ σε συμβιβασμό. Είναι αληθές βέβαια πως το ηθικό των στρατιωτών ήταν πολύ χαμηλό. Ταυτόχρονα ανάμεσα στην Ελληνική Ανατολική Θράκη και τους Τούρκους του Κεμάλ που βρίσκονταν στην Νικομήδεια βρισκόταν η Κωνσταντινούπολη υπό Συμμαχική κατοχή. Ακόμα και αν οι Σύμμαχοι παρέδιδαν την Κωνσταντινούπολη στον Κεμάλ (και δεν προλάβαινε να την καταλάβει ο Ελληνικός στρατός από την Τσατάλτζα που απείχε μόλις 30 χλμ) η μεταφορά στρατευμάτων από την Ασία προς την Ευρώπη θα ήταν αδύνατη για τους Τούρκους καθώς δεν διέθεταν πλοία. Αντιθέτως το Ελληνικό ναυτικό θα ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην θάλασσα του Μαρμαρά όσο και στον Εύξεινο Πόντο.

Η Ελληνική πλευρά είχε λοιπόν δυνατότητες για να ελιχθεί και να καθυστερήσει αποφασιστικά (η και να εμποδίσει) την μεταφορά των Τούρκων στην Ανατολική Θράκη. Τα γεγονότα όμως εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά. Η διάσκεψη στα Μουδανιά άρχισε χωρίς τους Έλληνες, καθώς αυτοί δεν είχαν ακόμη φθάσει, με κύριο θέμα τη γραμμή που θα αποσύρονταν οι Έλληνες. Πρόκειται δηλαδή για μια ιδιόρρυθμη διάσκεψη ανακωχής που προδίκαζε τη Συνθήκη Ειρήνης και που υποχρέωνε τον έναν από τους δύο αντιπάλους να υποχωρήσει πολύ πέραν της γραμμής, την οποία κατείχε, και να παραχω­ρήσει μεγάλες εκτάσεις στον αντίπαλο. Κατά την αφήγηση του Ισμέτ Ινονού στον πολιτικό και μεγάλο Ιστορικό Σπύρο Μαρκεζίνη, το 1972, δέχθηκαν όλοι την προτροπή του: «Ας φθάσουμε σε ένα αποτέλεσμα και οι Έλληνες θα υποχρεωθούν να το δεχθούν».

Στους όρους της ανακωχής προβλεπόταν όχι μόνο η άμεση αποχώρηση του Ελληνικού στρατού από την Ανατολική Θράκη και την παράδοση της στους Τούρκους, αλλά προβλεπόταν και η εκκένωση της περιοχής από τους Έλληνες κατοίκους της εντός 15 ημερών! Η απόφαση των Συμμάχων για απόδοση της Ανατολικής Θράκης στην Τουρκία οδηγούσε και στην εγκατάλειψη της Κωνσταντινούπολης, των Στενών και της ουδέτερης ζώνης. Η ταπείνωση των Συμμάχων, μπορεί να εξηγηθεί από το ότι ήδη είχαν ικανοποιηθεί από τα κέρδη τους. Η Μεγάλη Βρετανία, στη Μεσοποταμία, το Κουρδιστάν και τα πετρέλαια της Μοσούλης. Η Γαλλία, στη Συρία και τον Λίβανο και η Ιταλία, με την καταστροφή της Ελλάδας. Είχαν αποσπάσει την Τουρκία από την προσέγγισή της προς τη Σοβιετική Ένωση, προς μεγάλη, βέβαια, απογοήτευση του Λένιν και του Τρότσκι, οι οποίοι ιδεοληπτικά φαντάζονταν την Τουρκία ως ηγέτιδα μιας παγκόσμιας αντιαποικιακής επανάστασης.

Όταν έφτασε η Ελληνική αντιπροσωπεία (στρατηγός Μαζαράκης, αντισυνταγματάρχης Σαρηγιάννης) και ενημερώθηκε για τους όρους της ανακωχής αρνήθηκε να υπογράψει δηλώνοντας πως δεν είχε εξουσιοδότηση για τόσες πολλές και κρίσιμες παραχωρήσεις. Ο Νικόλαος Πλαστήρας αρχικώς περιόδευσε στις πόλεις της Ανατολικής Θράκης για να επιθεωρήσει τις Ελληνικές μονάδες και να ανορθώσει το ηθικό τους. Ταυτόχρονα επισκέφθηκε πολλές πόλεις εμψυχώνοντας τους Έλληνες κατοίκους και υποσχόμενος πως η “επαναστατική επιτροπή” θα έκανε ότι μπορούσε για την προστασία τους και δεν θα τους εγκατέλειπε σε καμία περίπτωση. Αμέσως μετά μετέβη ο ίδιος στα Μουδανιά όπου πληροφορήθηκε το περιεχόμενο των όρων της ανακωχής που ήδη είχαν συμφωνήσει οι Αγγλογάλλοι με τον Κεμάλ. Οι σύμμαχοι ενημέρωσαν την Ελληνική κυβέρνηση ότι σκόπευαν να υπογράψουν την ανακωχή ακόμη και μονομερώς. Ο Πλαστήρας αρνήθηκε να υπογράψει μια τέτοια “ανακωχή” που ισοδυναμούσε ουσιαστικά με παράδοση άνευ όρων. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος τηλεγράφησε τόσο στην Ελληνική κυβέρνηση όσο και στην αντιπροσωπεία στα Μουδανιά να αποδεχθούν και να υπογράψουν τους όρους της επώδυνης ανακωχής χωρίς δισταγμούς και δεύτερες σκέψεις.

Λόγω κακής συνεννόησης (φαίνεται από τα τηλεγραφήματα πως οι υπεύθυνοι του Ελληνικού υπουργείου εξωτερικών δεν γνώριζαν ότι τα Τουρκο-Βουλγαρικά σύνορα του 1915 δεν ήταν ο Έβρος ποταμός) η Ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Μαζαράκη αποχώρησε από τα Μουδανιά χωρίς να υπογράψει. Τελικώς μετά από συνεχείς πιέσεις του Βενιζέλου από το εξωτερικό η κυβέρνηση Κροκιδά αναγνώρισε την ανακωχή. Στις 25.9.1922 ο Βενιζέλος τηλεγράφησε από το Παρίσι: «Ανατολική Θράκη απωλέσθη ατυχώς δι’ Ελλάδα» και: «Ανάγκη Θράκες να εγκαταλείψωσι την γην, ην από τόσων αιώνων κατοικούσιν, αυτοί και πρόγονοί των».

Το βασικό αποτέλεσμα της Ανακωχής αυτής είναι ότι ουσιαστικά δημιούργησε τετελεσμένα γεγονότα υπέρ των Τούρκων για την Συνθήκη Ειρήνης που υπογράφτηκε αργότερα στην Λοζάννη. Μια άλλη παρενέργεια της ανακωχής των Μουδανιών είναι ότι οι Τούρκοι στις διαπραγματεύσεις στην Λοζάννη αξίωναν και την Δυτική Θράκη, επ΄απειλη πολέμου. Το τραγικότερο όλων όμως, ήταν ότι πάνω από 250.000 Έλληνες αναγκάστηκαν να εκπατριστούν από την Ανατολική Θράκη εγκαταλείποντας τις περιουσίες τους και τα σπίτια τους ολοκληρώνοντας την τραγωδία της Μικρασιατικής Κατατροφής. Η αποχώρηση των Ελλήνων κατοίκων της Ανατολικής Θράκης από τις εστίες τους, και λόγω των περιορισμένων μέσων της εποχής, έγινε υπό δραματικές και τραγικές συνθήκες. Είναι χαρακτηριστικό πως οι Άγγλοι αρνήθηκαν να δώσουν παράταση στην εκκένωση ακόμη και για μια εβδομάδα!! Συνολικά, μαζί με τους στρατιώτες και τους Έλληνες δημοσίους υπαλλήλους μετακινήθηκαν προς την Ελληνική μεθόριο πάνω από 400.000 άνθρωποι.

Συμπεράσματα

Από τα γεγονότα όπως εξελίχθηκαν, αλλά και από τις συνθήκες που επικρατούσαν, μπορούμε να βγάλουμε στέρεα συμπεράσματα για τις μεγάλες προσωπικές ευθύνες του Νικόλαου Πλαστήρα, του Ελευθέριου Βενιζέλου και των υπολοίπων μελών της “επαναστατικής επιτροπής για την απώλεια της Ανατολικής Θράκης, αλλά και της γενικότερης αρνητικής τροπής των τελικών διαπραγματεύσεων για την μόνιμη συνθήκη ειρήνης που έγιναν αργότερα στην Λοζάννη. Είναι, πιστεύω, χαρακτηριστικό ότι τα ίδια αυτά πρόσωπα (Πλαστήρας, Γονατάς κτλ) ένα μήνα μετά είχαν το κουράγιο χωρίς ίχνος αυτοκριτικής να εκτελέσουν στο Γουδί τους βασικότερους πολιτικούς τους αντιπάλους για την απώλεια της Μικράς Ασίας.



Στο εύλογο ερώτημα του λόρδου Κόρζον: «Ποιος θα υποχρεώσει τους Έλληνες να εγκαταλείψουν την Ανατολική Θράκη;» απάντησαν οι ίδιοι οι Έλληνες. Η Ανατολική Θράκη εγκαταλείφθηκε εθελόδουλα, ώστε να μη βρεθεί η Μεγάλη Βρετανία στη δυσάρεστη θέση να συγκρουστεί με την Τουρκία. Και αυτό παρά το ότι πολλοί πίστευαν ότι, αρνούμενοι να εγκαταλείψουν την Ανατολική Θράκη τις μέρες εκείνες, οι Έλληνες δεν είχαν να χάσουν απολύτως τίποτε και θα κέρδιζαν πολύτιμο χρόνο. Αναμφίβολα πάντως ισχύει το ελαφρυντικό για τον Πλαστήρα ότι ποτέ στο παρελθόν δεν είχε διαχειριστεί τέτοια θέματα ενώ δεν είχε την παραμικρή πολιτική εμπειρία.

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των υποστηρικτών της εκτέλεσης των “έξι” ήταν ότι οι μετανοεμβριανές κυβερνήσεις επαναφέροντας των Βασιλιά Κωνσταντίνο που ήταν πρόσωπο αντιπαθές στους Συμμάχους απώλεσαν τη εμπιστοσύνη τους και για τον λόγω αυτό έπαψαν να μας βοηθούν. Το επιχείρημα αυτό είχε περίοπτη θέση στο σκεπτικό του κατηγορητηρίου της προαποφασισμένης “δίκης” των εξι που ακολούθησε. Όπως όμως είδαμε από την παραπάνω αφήγηση, ενώ ο Βασιλιάς Κωνσταντίνος είναι έκπτωτος και εξόριστος και το σύνολο της αντιβενιζελικής πολιτικής ηγεσίας στην φυλακή, την εξωτερική πολιτική χειρίζεται ο Βενιζέλος αυτοπροσώπως και η κυβέρνηση Κροκιδά αποτελείται από πρόσωπα που επιλέχθηκαν με τον πλέον επαίσχυντο τρόπο από ξένες πρεσβείες, οι Σύμμαχοι όχι μόνο δεν αλλάξαν πολιτική έναντι της Ελλάδος αλλά πρόδωσαν με ευκολία τον παλαιό τους Σύμμαχο που τους πρόσφερε τόσες υπηρεσίες στο παρελθόν, με τον επαίσχυντο τρόπο που περιγράψαμε.

Αντιπροσωπευτικός της ηττοπάθειας του Ελευθέριου Βενιζέλου είναι ο τρόπος με τον οποίο αρχίζει την επιστολή του προς τον στρατηγό Νίδερ, Διοικητή της Στρατιάς Θράκης, την 2.11.1922, αμέσως μετά την εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης. Γράφει ο Βενιζέλος:

«Φίλτατε στρατηγέ,
Επιθυμώ να σας συγχαρώ διά την επιτυχίαν μεθ’ης εξετελέσατε την θλιβεράν εντολήν της εκκενώσεως της Αν. Θράκης. Θέλω να σας είπω πόσην αληθή υπερηφάνειαν ησθάνθην, όταν, εις το υπουργείον των Εξωτερικών εν Αγγλία, μου ανεκοίνωσαν σχετικόν τηλεγράφημα του στρατηγού Χάριγκτον, εκφράζοντος την εκτίμησίν του διά τον τρόπον καθ’ όν έγινε η εκκένωσις….»

Ι. Β. Δ.

Πηγές

Δαφνής Γρηγόριος, Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων τ. πρώτος, εκδόσεις Κάκτος

Ρήγος Άλκης, τα κρίσιμα χρόνια 1922-1935, εκδόσεις παπαζήση

Βασίλης Τζανακάρης, Εις Θάνατον!! ( η δίκη και η εκτέλεση των “έξι” μέσα από τα πρακτικά, τα παραλειπόμενα και τα “ψιλά” των εφημερίδων), εκδόσεις Μεταίχμιο

http://easternthrace1922.blogspot.com/2010/08/blog-post_2400.html


Η εγκατάλειψη της Ανατολικής Θράκης το 1922

(εξαιρετικό άρθρο διαβάστε το σας το συνιστώ)

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ

Μαρτυρία τοῦ Ἀλέξανδρου
Μαζαράκη-Αἰνιάνος, ἀπό τό βιβλίο του “Ἀπομνημονεύματα”, Ἴκαρος,
Ἀθήνα 1948

…Τόν Σεπτέμβριον τοῦ 1922 ἐκλήθην εἰς τό Ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν, ὅπου μοῦ ἀνέθεσαν νά ἀντιπροσωπεύσω τήν Ἑλλάδα εἰς τήν μέλλουσαν νά συνέλθῃ τήν 20 Σεπτεμβρίου εἰς Μουδανιά διάσκεψιν στρατιωτικῶν ἀντιπροσώπων τῆς Ἑλλάδος, τῆς Τουρκίας, τῆς Γαλλίας, τῆς Ἀγγλίας καί Ἰταλίας, πρός σύναψιν ἀνακωχῆς. … Σημειωτέον ὅτι καί ἐγώ καί ἡ κυβέρνησις ἐνομίζαμε ὅτι ἐπρόκειτο μόνον περί ἀνακωχῆς, περί τῶν γραμμῶν δηλαδή ὄπισθεν τῶν ὁποίων θά ἔμενεν ὁ ἑλληνικός καί ὁ τουρκικός στρατός μέχρι τῆς συνθήκης τῆς εἰρήνης, ὡς ἄλλως ἐξήγετο καί ἀπό τήν διακοίνωσιν τῶν δυνάμεων.

Τῆς ἐπιτροπῆς μετεῖχον ἐκ μέρους τῆς Ἀγγλίας ὁ στρατηγός Χάριγκτον, τῆς Γαλλίας ὁ στρατηγός Σαρπύ, τῆς Ἰταλίας ὁ στρατηγός Μομπέλλι, τῆς Τουρκίας (τόν ὁποῖον διόλου δέν συνήντησα) ὁ στρατηγός Ἰσμέτ Πασσᾶς. Οὗτοι δέν ἀνέμενον τήν ἄφιξίν μας ἀλλά συνεδριάσαντες τήν 20–21 εἶχον ἤδη παρασκευάσει τό κείμενον τῆς ἀνακωχῆς τό ὁποῖον καί μᾶς παρουσίασαν πρός ἀποδοχήν τήν 22αν. Εἰς τήν πρώτην συνεδρίασιν τῆς 22ας Σεπτεμβρίου, γενομένην ἐπί ἀγγλικοῦ θωρηκτοῦ, μᾶς ἐπέδειξαν κείμενον ἕτοιμον τῆς συνθήκης τῆς ἀνακωχῆς εἰς τό ὁποῖον εἶχον μείνει σύμφωνοι οἱ Τοῦρκοι καί οἱ τέως σύμμαχοί μας, χωρίς κἄν νά μᾶς ἐρωτήσουν. Διά τοῦτο ὡρίζετο ἡ ἄμεσος ἐκκένωσις τῆς Θρᾴκης ὑπό τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ μέχρι τόν Ἕβρον καί ὅτι ἐπρόκειτο μόνον νά συζητηθοῦν αἱ λεπτομέρειαι τῆς ἐκτελέσεως. Ἐδήλωσα ἀμέσως ὅτι τό κείμενον τοῦτο προδικάζει τήν συνθήκην τῆς εἰρήνης, ὅτι ἐγώ ἦλθον διά νά συζητήσω περί ἀνακωχῆς καί ὄχι διά νά ἀκούσω τήν ἄμεσον κατάληψιν τῆς Θρᾴκης ὑπό τῶν Τούρκων καί ὅτι ὑπό τοιούτους ὅρους θεωρῶ τοῦτο ἀπαράδεκτον καί οὔτε ὁδηγίας τοιαύτας ἔχω, οὔτε κἄν θέλω νά λάβω γνῶσιν.

Κατά τήν διεξαχθεῖσαν συζήτησιν ὁ Γάλλος ἀντιπρόσωπος στρατηγός Σαρπύ ἐζήτει μέ νευρικότητα καί ἐκβιαστικῶς νά μᾶς πιέσῃ εἰς ἄμεσον ἀποδοχήν τῶν πάντων, ἐπισείων τούς κινδύνους τῆς παρελκύσεως, ἀφοῦ δῆθεν οἱ σύμμαχοι ἀνέλαβον νά πείσουν τόν Κεμάλ νά μή διαπεραιωθῇ εἰς Εὐρώπην καί μᾶς καταδιώξῃ καί παρεχώρησαν εἰς αὐτόν τήν Θρᾴκην, ἡ ὁποία παραχώρησις εἶναι ὁριστική. …Ὑπό τάς συνθήκας ταύτας μετέβην εἰς τήν ἐπί τοῦ ἀντιτορπιλλικοῦ σύσκεψιν ὅπου εὐθύς ἀμέσως ἐδήλωσα ὅτι μή γενομένης δεκτῆς οὐδεμιᾶς ἡμετέρας προτάσεως δέν δύναμαι νά ὑπογράψω. …

Ἀλλά θά ἦτο ἡ ἰδία ἡ στάσις τῆς Ἀγγλίας ἐάν ἔβλεπε μετ’ ὀλίγας ἡμέρας, μετά ἕνα μῆνα, σημαντικήν εἰς τή Θρᾴκην ἑλληνικήν δύναμιν μέ τήν στερράν ἀπόφασιν νά κρατήσῃ καί νά ἀμυνθῇ αὐτῆς; Θά ἦτο διατεθειμένη τότε νά συμμετάσχῃ μέ τάς δύο ἄλλας δυνάμεις εἰς ἐκβιαστικά ἐναντίον τῆς Ἑλλάδος μέτρα; Καί ἐπί πλέον, ἐάν ἀφιέμεθα μόνοι ἀπέναντι τῶν Τούρκων, θά ἠδύναντο αὐτοί, ἐνόσῳ μέ τόν στόλον μας εἴμεθα κύριοι τῆς Προποντίδος, νά διαπεραιώσουν σημαντικάς δυνάμεις ἐξ Ἀσίας εἰς Θράκην; Βεβαίως ὄχι. Ὑπάρχει λοιπόν βάσιμος ἐλπίς ὅτι ἐάν παρετείναμεν τήν ἐκκρεμότητα, μή δεχόμενοι τήν ἐκκένωσιν τῆς Θρᾴκης καί ἐν τῷ μεταξύ συντόνως ἐνισχύαμεν καί ὠργανοῦμεν τάς ἐκεῖ στρατιωτικάς δυνάμεις μας, ἡ μέν Εὐρώπη δέν θά ἦτο ἡνωμένη διά νά ἐπέμβῃ, οἱ δέ Τοῦρκοι δέν θά εἶχον εἰς χεῖρας των κανέν ὅπλον διά νά ἐκβιάσουν καί ἡμᾶς καί τήν Εὐρώπην.

Προκειμένου, ἐπαναλαμβάνω, διά τόσον μεγάλον ἔπαθλον ὅπως ἡ Θρᾴκη, ἤξιζε τόν κόπον νά μεταχειρισθῇ ἡ Ἑλλάς ὅλα τά μέσα διά νά τήν κρατήσῃ, φθάνουσα μέχρι τοῦ τελευταίου σημείου, ὅπου θά ἔβλεπε πλέον ὅτι ἡ ἀντίστασίς της ἦτο ἄσκοπος καί ἐγέννα δεινοτέρους κινδύνους. Νομίζω λοιπόν ὅτι καί ὁ Βενιζέλος ἐν Παρισίοις καί ἡ ἐπανάστασις ἐν Ἀθήναις ἔσπευσαν πολύ, χάσαντες ἀπ’ ἀρχῆς κάθε ἐλπίδα, νά ἀποδεχθοῦν τήν ἐκκένωσιν τῆς Ἀνατολικῆς Θράκης.



Ποινικές διώξεις λοιπόν για την υπόθεση των υποκλοπών εις βάρος του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και συνεργατών του Υπουργών και μη. Η ανακοίνωση συνέπεσε με την αύξηση τον τελευταίο καιρό των δημοσιευμάτων για κατασκοπία που γινόταν εις βάρος του κ. Καραμανλή, δημοσιεύματα που σαφέστατα άφηναν να εννοηθεί, αυτό που από την εποχή εκείνη είχε υπονοηθεί:: Η κατασκοπία γινόταν από αμερικανικές υπηρεσίες. Και παρόλο που τότε είχε προκληθεί πραγματικός σάλος γύρω από τις υποκλοπές και στο τέλος τονιζόταν η ανικανότητα της κυβέρνησης να φέρει εις πέρας μία εθνική υπόθεση, σήμερα η όλη υπόθεση έχει προσλάβει τη σημασία μιας απλής είδησης του
αστυνομικού ἤ του δικαστικού ρεπορτάζ. Αλλά, το θέμα δεν είναι εάν τα ΜΜΕ και το κατεστημένο του τύπου και των δημοσιογράφων στήριζαν ἤ όχι τον πρώην Πρωθυπουργό.

Το πραγματικό θέμα είναι ότι σιγά –σιγά μία υποψία που υπήρχε από την εποχή εκείνη, αρχίζει να επιβεβαιώνεται αρχικά με ενδείξεις, στη συνέχεια με σαφέστατα υπονοούμενα ἤ με πληροφορίες από αξιόπιστες πηγές και, ενδεχομένως, να υπάρξουν πλέον και αποδείξεις. Ποια ήταν αυτή η υποψία;; Το ότι ο Καραμανλής είχε «μπει στο μάτι» οικονομικών και άλλων συμφερόντων «αμερικανικής καταγωγής», ιδίως από τη στιγμή που διαφάνηκε ότι σε ορισμένα θέματα, όπως στο Κυπριακό, το Σκοπιανό και, κυρίως, στο Ενεργειακό, ήθελε να ακολουθήσει μια πιο πολυδιάστατη πολιτική, ώστε να απαγκιστρωθεί η Ελλάδα από τον ασφυκτικό κλοιό των διαφόρων συμφερόντων των ΗΠΑ και ως εκ τούτου να βασίζεται σε περισσότερα του ενός ερείσματα.

Εάν δει κανείς την ακολουθία των γεγονότων θα διαπιστώσει την «παράξενη» χρονική σύμπτωση ενεργειών Καραμανλή και σημαντικών γεγονότων. Για παράδειγμα, όταν έγινε η πρώτη συνάντηση Καραμανλή– Πούτιν και είχε ανακοινωθεί η κατ’ αρχήν συμφωνία για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη, αλλά και η έναρξη μιάς «στρατηγικής συνεργασίας» Ρωσίας – Ελλάδας, ήταν οι αρχές του 2007. Τον Ιούλιο του2007 είχαμε τις πλέον καταστροφικές πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα, με αποκορύφωμα τη σύγχρονη «έκρηξη» περισσοτέρων από 200 εστιών μετά τις 8 το βράδυ. Βεβαίως, ενώ όλα έδειχναν πως επρόκειτο περί εμπρησμών, που ενδεχομένως να εντάσσονταν σε ένα γενικότερο σχέδιο, όλοι καταφέρονταν εναντίον της κυβέρνησης και της ανικανότητάς της, αλλά και του κομματισμού που επικρατούσε στα Σώματα Ασφαλείας. Όλοι θυμούνται το πώς είχε λοιδορηθεί ο τότε Υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας επειδή χρησιμοποιούσε κάποιους ευφυώς επιλεγμένους όρους για να αποδώσει την όλη κατάσταση, χωρίς να πει και την απόλυτη αλήθεια, την οποία ίσως να μην γνώριζε κανείς εκείνη τη στιγμή.

Και ενώ συνεχίζονταν οι επαφές Ρωσίας– Ελλάδας και οι συναντήσεις και συνεννοήσεις Πούτιν – Καραμανλή, σε κάθε μικρό ουσιαστικό βήμα που γινόταν άρχιζαν να ξεσπούν διάφορα σκάνδαλα ἤ «σκάνδαλα», που με παρόμοιά τους, αν μη και χειρότερα, ζούσαμε καθημερινά στην Ελλάδα επί σειρά δεκαετιών. Σκάνδαλα όπως αυτό με την ΜΕΒΓΑΛ και τους νονούς, τα δομημένα ομόλογα, το ΙΚΑ, την ερωτική περιπέτεια του τότε Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού, τη Βιστωνίδα – Βατοπέδι.

Τότε λεγόταν από ορισμένους πως κάτι κρύβεται πίσω από όλη αυτήν τη λαίλαπα, αλλά η αντίδραση ήταν τα ειρωνικά σχόλια. Σήμερα και όσο περνά ο καιρός, αυτή η αλληλουχία γεγονότων και η χρονική σύμπτωσή τους με τα ανοίγματα της τότε κυβέρνησης αρχίζει να λαμβάνεται σοβαρά από όλο και περισσότερους. Σήμερα αρχίζει να διαφαίνεται ότι το αμερικανικό οικονομικό και άλλο κατεστημένο δεν ήθελε άλλο τον Καραμανλή και πως με τις διάφορες «αντένες» του και «συνεργάτες» του σε διάφορους χώρους εντός και εκτός Ελλάδος προχώρησε, με τη βοήθεια και της ελληνικής πραγματικότητας, στην αποκάλυψη και κυρίως διόγκωση πολλών κακώς κειμένων. Είναι, άλλωστε, αποκαλυπτικό αυτό που έγραψε ο Μιχάλης Ιγνατίου στην ιστοσελίδα «aixmi», πως πηγή των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών του άφησε σαφέστατα να εννοηθεί η εμπλοκή τους σε αυτή την υπόθεση, αλλά και του ότι πολλές ενέργειες των υπηρεσιών αυτών γίνονται χωρίς πρότερη ενημέρωση υψηλότερων κλιμακίων, δηλαδή της πολιτικής ηγεσίας. Αρκεί, δηλαδή, να υπήρχε η εκφρασμένη δυσφορία της πολιτικής ηγεσίας με την τότε κυβέρνηση της Αθήνας και οι μυστικές υπηρεσίες ανελάμβαναν δράση κατά βούληση.

Ο στόχος τελικά επετεύχθη, βοηθούσης, βεβαίως, και της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά και της ελληνικής δημοσιονομικής κακοδιαχείρισης και ατασθαλίας.

Η έλευση Παπανδρέου στην εξουσία δεν μπορεί παρά να ικανοποίησε την Ουάσιγκτον και το αμερικανικό οικονομικό κατεστημένο. Ουδείς μπορεί να ισχυρισθεί ότι αυτό ήταν σχεδιασμένο. Ήταν, όμως, «φως φανάρι» ποιος θα διαδεχόταν τη ΝΔ στην εξουσία. Και οπωσδήποτε, με δεδομένες τις αμερικανικές τάσεις, αλλά και «ρίζες» του νέου Πρωθυπουργού, είναι φυσικό να ήταν ο αρεστός της απέναντι βόρειας όχθης του Ατλαντικού. Από εκεί και πέρα, ορισμένες δηλώσεις, κινήσεις και επαφές που έκανε ο Γ. Παπανδρέου ακόμη από την εποχή που ήταν Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, είχαν δείξει ότι η «ανεξάρτητη» πολιτική Καραμανλή οπωσδήποτε δεν θα συνεχιζόταν, ενώ θα μπορούσαν να «κλεισθούν» διάφορες σημαντικές συμφωνίες με το παγκόσμιο οικονομικό κατεστημένο.

Και δεν θα ήταν καθόλου παράξενο η πολιτική ηγεσία των ΗΠΑ να θεωρεί ότι με τον Παπανδρέου στην εξουσία, η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να πετύχει με μεγαλύτερη ευκολία τους στρατηγικούς της στόχους στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Θα ήταν παράλογο να θεωρηθεί ότι ο σημερινός Πρωθυπουργός θέλει εν γνώσει του να βλάψει τα συμφέροντα της χώρας, ότι είναι προδότης. Μπορεί να υποψιασθεί κάποιος ότι ενδεχομένως έχει αναλάβει κάποιες υποχρεώσεις. Αλλά και πάλι, δεν μπορεί, θα υπήρχαν κάποιες αντιστάσεις εκ μέρους του. Άρα αυτό που απομένει είναι ο ίδιος να πιστεύει ακράδαντα ότι η «στρατηγική της παγκοσμιοποίησης» και οι πολιτικές προς υλοποίησή της είναι οι μόνες που μπορούν να βοηθήσουν μελλοντικά την Ελλάδα, ότι η πέραν του Ατλαντικού Υπερδύναμη είναι η μόνη που μπορεί να μας σταθεί αρωγός. Ενδεχομένως να έχει εμποτισθεί τόσο από την αμερικανική του παιδεία και τις αμερικανικές φιλίες και επαφές του, που να μην μπορεί να δει κάπως διαφορετικά τα πράγματα, να φορά, δηλαδή, παρωπίδες.

Τώρα, ως προς τον πρώην Πρωθυπουργό, εκτός από τα σφάλματα -ορισμένα των οποίων σημαντικά- που μπορεί και, ίσως, πρέπει να του προσάψει κανείς, δεν μπορεί παρά να συμφωνήσει με την πολύ σωστή απόφασή του να μην μιλήσει, τουλάχιστον ακόμη. Διότι εάν μιλήσει, όχι μόνον θα προκαλέσει τεράστιους τριγμούς εντός Ελλάδος, αλλά ενδεχομένως να βλάψει την χώρα, ιδίως σήμερα που βρίσκεται σε αυτήν τη δεινότατη, οικονομικά αλλά και πολιτικά, θέση.

Πηγή



Παπαροχώρα: Βελτίωση οικονομικών στοιχείων υγείας - Αύξηση δωρητών οργάνων - Μείωση εγκληματικότητας
Κάποτε, σε μια τριτοκοσμική χώρα, την Παπαροχώρα, όπου ζούσε ένας κοιμισμένος και αποχαυνωμένος λαός και κυβερνούσε μια συμμορία από πουλημένους και διεφθαρμένους πολιτικούς, δημοσιογράφους και επιχειρηματίες, συνέβαιναν περίεργα πράγματα.

Ξαφνικά η ευημερούσα οικονομία της χώρας, εντελώς τυχαία, εμφάνισε τρομακτική ύφεση. Επιχειρήσεις άρχισαν να κλείνουν, καταθέσεις να βγάζουν φτερά και να πετάνε προς το εξωτερικό και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι άρχισαν να χάνουν τις δουλειές τους και να αντιμετωπίζουν το φάντασμα της ανεργίας και σε δεύτερη φάση της πείνας.

Μέσα σ' όλα τα άλλα, ανέλαβε υπουργός υγείας κάποιος τύπος, ο Ρίκο ο Κλάψας, που στην πραγματικότητα ήταν νομικό - συνταγματολόγος, αλλά το πραγματικό του ταλέντο ήταν η υποκριτική. Κάτι σαν "μικρός ήθελα να γίνω ηθοποιός, αλλά δεν μου έκατσε" ένα πράγμα.

Αυτός λοιπόν ο τύπος, ο Ρίκο ο Κλάψας, διαπίστωσε ότι γινόταν μεγάλη σπατάλη στις δαπάνες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (πάρτι ονομάζεται στις μέρες μας, αφού τελευταία στην Παπαροχώρα αλλάζουν το νόημα των λέξεων και των φράσεων, ώστε ο κόσμος να μην καταλαβαίνει τι λένε οι κυβερνώντες, όταν μιλάνε στα ΜΜΕ). Άρα κάτι έπρεπε να γίνει!

Βασικά, το πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο Ρίκο ο Κλάψας, δεν ήταν τόσο το να σταματήσει το πάρτυ (τι μας νοιάζει τώρα αν κάποιοι κλέβουν, αυτά είναι λεπτομέρειες). Περισσότερο τον απασχολούσε, πως θα εμφανιστεί στα ΜΜΕ και να θριαμβολογήσει ότι μετά από τη δική του πετυχημένη θητεία στο υπουργείο υγείας, μειώθηκε το συνολικό κόστος ιατροφαρμακευτικής περίθλαψης.

Αφού λοιπόν έστυψε το μυαλό του, του ήρθε μια φαεινή ιδέα. Σταμάτησε να πληρώνει συμβεβλημένους γιατρούς και φαρμακοποιούς, με αποτέλεσμα αυτοί να σταματήσουν να παρέχουν υπηρεσίες και φάρμακα με βιβλιάριο ασφάλισης.

Με το νέο σύστημα, αν σου πονέσει το αριστερό .... φρύδι, πηγαίνεις στον συμβεβλημένο γιατρό, πληρώνεις 20 ευρώ για να σε εξετάσει και να συνταγογραφήσει. Στη συνέχεια πηγαίνεις στο φαρμακοποιό, όπου πληρώνεις πάλι 30 ευρώ για να πάρεις φάρμακα. Τέλος πηγαίνεις στον ασφαλιστικό φορέα σου, όπου κάνεις μια αίτηση για να σου επιστρέψει τα 50 ευρώ που ξόδεψες σε γιατρό και φαρμακοποιό. Συνήθως, λίγο πριν καλέσουν το δισέγγονο σου για φαντάρο, σου επιστρέφουν τα χρήματα.

Μέχρι εδώ όλα καλά θα μου πείτε, που είναι το πρόβλημα;

Είπαμε ότι οι Παπαροχωρίτες τραβούσαν οικονομικό ζόρι. Ύφεση, ανεργία, φτώχεια. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ακόμη και τα δυό .... φρύδια μαζί να του πονούσαν του Παπαροχωρίτη, αν δεν διέθετε τα 50 ευρώ στην τσέπη, δεν μπορούσε να εξεταστεί από γιατρό, ούτε να αγοράσει φάρμακα. Άρα λοιπόν, πάρα μα πάρα πολλοί Παπαροχωρίτες, όταν τους πονούσαν τα ..... φρύδια, έκαναν υπομονή μέχρι να τους περάσει ο πόνος .... δωρεάν.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των ανθρώπων που πήγαιναν για ιατρική εξέταση και αγορά φαρμάκων, και όπως είναι φυσικό, στα οικονομικά στοιχεία για τις δαπάνες υγείας φάνηκε αμέσως μείωση. (το ότι στις καταθέσεις των γνωστών λαμογίων που λυμαίνονται τον χώρο υγείας, συνέχισε να φαίνεται αύξηση, είναι ανούσια λεπτομέρεια για τον Ρίκο τον Κλάψα).

Περιχαρής, ο Ρίκο ο Κλάψας, πήρε σβάρνα τα παπαγαλοτροφεία, συγνώμη ΜΜΕ εννοούσα, και περηφανευόταν για την μεγάλη επιτυχία του, να μειώσει τις δαπάνες υγείας.

Επίσης η δεύτερη πολύ καλή ιδέα που είχε, ήταν να βαφτίσει όλους τους Παπαροχωρίτες αυτόματα εθελοντές δωρητές οργάνων, εκτός και αν κάποιος δήλωνε ότι δεν επιθυμούσε.

Αμέσως όλοι παπαγάλοι στην TV έκραξαν χαρούμενα, διαλαλώντας την είδηση και την μεγάλη επιτυχία. Αυτό που δεν έκραξε κανένας, είναι το τι πρέπει να κάνει κάποιος που δεν επιθυμεί να γίνει δωρητής οργάνων, που να απευθυνθεί και τι χαρτιά να συμπληρώσει.

Ένας άλλος συνάδελφος του Ρίκο του Κλάψα, ο Χρηστάρας ο Σόλας, ζήλεψε την δόξα του πρώτου και έσκασε.

Έπρεπε ως υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ (προπηλακισμού του πολίτη) να κάνει κάτι για να φανεί ότι παράγει έργο. Αφού έμεινε ξάγρυπνος δυό νύχτες, ξύπνησε με μια καταπληκτική ιδέα. Πήγε και ανέβασε το κόστος στο παράβολο που πληρώνει ο Παπαροχωρίτης στην αστυνομία, όταν θέλει να καταγγείλει εγκληματική ενέργεια σε βάρος του. Αποτέλεσμα, οι άφραγκοι Παπαροχωρίτες, και κάθε μέρα να τους λήστευες, δεν είχαν τα 100 ευρώ για να απευθυνθούν στην Αστυνομία. Άσε που και να τα είχαν, πάλι πεταμένα θα ήταν αν περίμεναν να δουν φως.

Όπως είναι φυσικό, συντομότατα, τα στατιστικά στοιχεία έδειξαν μείωση της εγκληματικότητας αφού κανένας δεν πήγαινε στην αστυνομία για καταγγελία.

Ακολούθησαν οι γνωστοί πανηγυρισμοί στην TV από το Χρηστάρα τον Σόλα, με 8μελή χορωδία παπαγάλων και άλλα ωδικά πτηνά.

Τελευταίες πληροφορίες από την Παπαροχώρα, θέλουν τον υπουργό άμυνας, που ζήλεψε και αυτός, να σκέφτεται να αυξήσει τη στρατιωτική θητεία, γιατί έτσι θα μειωθεί στα χαρτιά η ανεργία, αφού ως γνωστόν, οι στρατευμένοι δεν ψάχνουν για δουλειά.

Ακολουθούν νέα επεισόδια, μείνετε συντονισμένοι.

* Η παραπάνω ιστορία είναι φανταστική και καμία σχέση δεν έχει με πρόσωπα και καταστάσεις της χώρας μας. Άλλωστε, σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα σαν την Ελλάδα, είναι αδύνατο να συμβούν ποτέ τέτοια πράγματα.

  • Με φωτοτυπίες και cd, αντί για βιβλία, θα ξεκινήσει η νέα σχολική χρονιά

Αγώνα δρόμου κάνει τις τελευταίες ημέρες το υπουργείο Παιδείας και ο Οργανισμός Σχολικών Βιβλίων για να προλάβουν να τυπώσουν τα βιβλία μέχρι την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Ωστόσο, φαίνεται πως πολλοί μαθητές θα αναγκαστούν το πρώτο διάστημα να διαβάζουν από φωτοτυπίες και CD.

Αιτία είναι η μεγάλη καθυστέρηση που σημειώθηκε φέτος στο σύστημα εκτύπωσης των σχολικών βιβλίων, λόγω έλλειψης χαρτιού έπειτα από νομικές περιπέτειες που είχαν δύο διαγωνισμοί για την προμήθειά του, όπως αναφέρουν «Τα Νέα».

Εκτιμήσεις από στελέχη του Οργανισμού Σχολικών Βιβλίων αναφέρουν ότι ακόμα και αν ξεκινήσουν αύριο οι εκτυπώσεις, θα φτάσουμε μέχρι τον Νοέμβριο για να ολοκληρωθούν όλοι οι σχολικοί τίτλοι, ενώ οι 80 βασικοί θα είναι έτοιμοι μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, με έμφαση στα βιβλία της Α’ Δημοτικού και της Γ’ Λυκείου.

Τι πρόοδος!

Η χώρα της opengov, που, σύμφωνα με τον Γιώργο Παπανδρέου, “όπου νάναι θα βρίσκεται ξανά στις 30 πλουσιότερες του κόσμου” σε λίγο θα μοιράσει ξανά στους μαθητές τις πλάκες που χρησιμοποιούσαν οι παππούδες τους στο μεσοπόλεμο.

Τα δε νυχτερινά σχολεία προβλέπεται να λειτουργούν με σπαρματσέτα.

Κι αν ο μεγάλος ζεϊμπέκης συνεχίσει τα τσαλίμια με τους Τούρκους, που στην Θράκη κάνουν πάρτυ – με τελευταίο περιηγητή τον Μπαμπατζάν, θα αναβιώσουν τα “κρυφά σχολειά”.

Τριάντα χρόνια μετά από την πρώτη άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Και ούτε δυο από την τελευταία.

Προφήτης


Ο πλούτος των χωρών και ο πλούτος των ανθρώπων δεν ταυτίζονταν ποτέ. Αλλα αγαθά ήταν κοινά (αέρας, θάλασσες, ποτάµια, λιµάνια) και άλλα ατοµικά. Αλλα δηµόσια (παιδεία, υγεία, άµυνα, υποδοµές) καιάλλα ιδιωτικά. Κάποια αγαθά µάλιστα θεωρούνταν τόσο πολύτιµα που δεν ήταν εµπορεύσιµα («res extra commercium»κατά το Ρωµαϊκό ∆ίκαιο). ∆εν ανήκαν µόνο στις ζώσες γενεές αλλά και στις επόµενες.

Δεν πάει καιρός που οι αποικιακές δυνάµεις αγόραζαν ολόκληρα τµήµατα χωρών για ένα κοµµάτι ψωµί, όπως σε ένα παιχνίδι Μονόπολη. Σήµερα έχουν εκχωρήσει αυτό τον ρόλο στους λεγόµενους «διεθνείς δανειστές»και στις µεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις. Να ξέρουµε τουλάχιστον σε ποιους χρωστάµε. Και σε ποιους ξεπουλάµε. Η εταιρεία Benetton έχει γίνει ένας από τους µεγαλύτερους γαιοκτήµονες της Αργεντινής. Θα γινόταν ποτέ, αν τα µνηµόνια του ∆ιεθνούς Νοµισµατικού Ταµείου δεν είχαν εξωθήσει τη χώρα στη χρεοκοπία; Τότε η Citibank είχε αρπάξει τις µισές της τράπεζες. Και το σύστηµα ύδρευσης η Enron. Η κορεατική Daewoo διαπραγµατευόταν µέχρι πρόσφατα την αγορά 10 εκατοµµυρίων στρεµµάτωνστη Μαδαγασκάρη για 99 χρόνια. Μια νέα αποικιοκρατία, λιγότερο αιµατηρή από τους αποικιοκρατικούς πολέµους, αλλάµε πολύ περισσότερα θύµατα.

Για να αντλήσει 2 δισ. στερλίνες (2,27δισ. ευρώ), ο βρετανός πρωθυπουργός Κάµερον θαξεπουλήσει δηµόσια δασική έκταση 2.630.000 στρεµµάτων –κάτι που δεν το τόλµησε ούτε η Θάτσερ. Του είναι βάρος; Και όµως, όπως γράφει ο Τζόχαν Χάρι στηνεφηµερίδα «Ιντιπέντεντ», το ετήσιο κόστος διατήρησης αυτών των δασών δεν θα ξεπερνούσε τις 30 πένες ανά φορολογούµενο. Πουλώντας τα, η κυβέρνηση θα εισπράξει µόλις τα µισά από αυτά που χρωστάει στη βρετανική εφορία η εταιρεία κινητής τηλεφωνίας Vodafone. Και σαν να µην έφτανε αυτό, ο Κάµερον εκποιεί και τις βρετανικές θάλασσες, εκχωρώντας περιοχή στα ανοιχτά της Σχετλάνδης στην πετρελαϊκή εταιρεία Chevron για γεωτρήσεις σε πολύ µεγάλα βάθη. Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ξεπουλάνε µαζικά δηµόσια περιουσία, σύµφωνα µε την CBRE. Το συνολικό ξεπούληµα δηµόσιας περιουσίας πουέχει ανακοινώσει η βρετανική κυβέρνηση για την προσεχή δεκαετία ανέρχεται σε 35 δισ. στερλίνες. Και από αυτό δεν εξαιρούνται ούτε η φοιτητική στέγηούτε οι υποδοµές. Η γερµανική κυβέρνηση θα εκποιήσει δηµόσια περιουσία αξίας 3,4 δισ. ευρώ την προσεχή πενταετία. Στον χορό του ξεπουλήµατος έχουν µπει δυνατά η Γαλλία, η Ιταλία και η Ολλανδία.

Είναι όλες αυτές οι χώρες τόσο χρεωµένες, που αναγκάζονται οι κυβερνήσεις τους να τα βγάλουν όλα στο σφυρί – γη, θάλασσα, στέγη, σχολεία, υγεία; Οχι βεβαίως. Οµως οι πολιτικές ηγεσίες τους είναι τόσο εξαρτηµένες από τα µεγάλα οικονοµικά συµφέροντα που, αν δεν υπήρχε η κρίση, θα την είχαν εφεύρει. «Με 50 δισ. δολάρια µπορείς να αγοράσεις τονΑµαζόνιο», έλεγε στον βρετανό πρώην πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουνο σουηδός σύµβουλός του Γιόχαν Ελάιας. «Και στην Αργεντινή, 10 στρέµµατα γης κοστίζουν περίπου όσο και ένα χάµπουργκερ...». Να ξέρουµε τουλάχιστον σε τι χρησιµεύουν τα µνηµόνια.

  • Στην τελική ευθεία η διαπραγμάτευση για τον λιγνίτη
Ως τις 15 Σεπτεμβρίου θα ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το ζήτημα της πρόσβασης τρίτων στην παραγωγή ρεύματος από λιγνίτη, ενώ το υπουργείο Περιβάλλοντος προωθεί τις αποκρατικοποιήσεις και το σχέδιο αξιοποίησης ηλιακής ενέργειας

Ως τις 15 Σεπτεμβρίου θα ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το ζήτημα της πρόσβασης τρίτων στην παραγωγή ρεύματος από λιγνίτη.

Παράλληλα, προωθείται το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων στις ενεργειακές ΔΕΚΟ που περιλαμβάνει ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ και ΛΑΡΚΟ για το 2011 και ΕΛΠΕ, ΔΕΗ το 2012

Επίσης προωθείται και το σχέδιο για την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας το οποίο σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στοχεύει σε επενδύσεις ύψους 20 δισ. ευρώ και δημιουργία 60.000 νέων θέσεων εργασίας.

Τα στοιχεία αυτά προέκυψαν από την αποψινή συνάντηση Γιώργου Παπακωνσταντίνου και της ηγεσίας του υπουργείου με τους εκπροσώπους της τρόικας.

Η συνάντηση, σύμφωνα με πηγές του υπουργείου, έγινε σε καλό κλίμα, ενώ εκτός από τα ενεργειακά, κάλυψε μεγάλο μέρος των αρμοδιοτήτων του υπουργείου (περιβαλλοντικά, νομοθεσία για αυθαίρετα, κ.α.).

Ειδικότερα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές:

  • Στον τομέα της ενέργειας εκτός από το ζήτημα του λιγνίτη που παραμένει σε εκκρεμότητα (οι εναλλακτικές περιλαμβάνουν πώληση μονάδων ηλεκτροπαραγωγής ή / και ανταλλαγή ενέργειας μεταξύ ΔΕΗ και ιδιωτών) η συζήτηση περιστράφηκε στο νόμο για την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας (4001/2011) που ψηφίστηκε τον Ιούλιο, στο πλαίσιο των χρονοδιαγραμμάτων που είχαν τεθεί. Συζητήθηκε επίσης το σχέδιο "Ήλιος" για την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας και τη διάθεσή της σε ευρωπαϊκές χώρες, σχέδιο που συζητήθηκε πρόσφατα κατά την επίσκεψη του Γερμανού υφυπουργού Οικονομίας Σ. Καπφέρερ.
  • Στον τομέα των επενδύσεων: παρουσιάστηκαν οι ρυθμίσεις για την απλοποίηση της περιβαλλοντικής αδειοδότησης, με το νομοσχέδιο που συζητείται στη Βουλή και αναμένεται να ψηφιστεί την ερχόμενη Τρίτη. Η εφαρμογή των ρυθμίσεων για την απλοποίηση της διαδικασίας, αναφέρεται σχετικά, θα ξεκινήσει ένα μήνα μετά την δημοσίευση του νόμου με την δημοσιοποίηση της κατηγοριοποίησης των έργων και των δραστηριοτήτων στις διαφορετικές κατηγορίες αδειοδότησης που προβλέπει ο νόμος. Παράλληλα επιταχύνεται η διαδικασία αξιολόγησης των φακέλων για περιβαλλοντική αδειοδότηση που βρίσκονται στις υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ, προκειμένου να απεμπλακούν επενδύσεις.
  • Στο ίδιο νομοσχέδιο εντάσσεται η strong>ρύθμιση για τα αυθαίρετα από την οποία το Δημόσιο προσδοκά να εισπράξει εφέτος 600 εκατ. ευρώ.
  • ΕΣΠΑ: ο στόχος που έχει τεθεί είναι να αυξηθεί το ποσοστό απορρόφησης κονδυλίων του ΕΠΠΕΡΑΑ από 9% σήμερα σε 22% ως το τέλος του έτους.
  • Κτηματολόγιο: Έχουν ήδη προκηρυχθεί 2 εκ. δικαιώματα και ως το τέλος του έτους θα έχει εκπληρωθεί ο στόχος για την προκήρυξη 4 εκ. δικαιωμάτων. Ο κ. Παπακωνσταντίνου ενημέρωσε επίσης την τρόικα για τις παρεμβάσεις που εξετάζονται με στόχο την επιτάχυνση της κτηματογράφησης, με πιθανή είσοδο και ιδιωτών επενδυτών στο έργο καθώς και για και την πρόοδο στην κατάρτιση των χωροταξικών σχεδίων και των δασικών χαρτών.

Όπως γράφουμε και προηγουμένως πέφτουν απανωτά τα χαστούκια από την Τρόικα στην κυβέρνηση λόγω της ανικανότητά της δεύτερης να εφαρμόσει τις εντολές της πρώτης. Έτσι για να απαντήσει στην έντονη κριτική της Τρόικα για τις καθυστερήσεις στις διαρθρωτικές αλλαγές ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έδωσε εντολή στον Γιάννη Ραγκούση και τον Ανδρέα Λοβέρδο να ανοίξουν δύο μεγάλα μέτωπα με τους ιδιοκτήτες ταξί και τους γιατρούς των ασφαλιστικών ταμείων, προκειμένου να ενισχύσει το μεταρρυθμιστικό του προφίλ. Οι εντολές στους δυο υπουργούς είναι να προχωρήσουν, αντιστοίχως, στην ουσιαστική απελευθέρωση στον χώρο των ταξί, και στην περικοπή του αριθμού των γιατρών των ασφαλιστικών ταμείων και των αμοιβών τους.

Έτσι οι ιδιοκτήτες ταξί όλης της χώρας απειλούν με νέο κύκλο απεργιακών κινητοποιήσεων καθώς περιμένουν τις τελικές θέσεις-ρυθμίσεις του υπουργείου Μεταφορών και τις αποφάσεις της κυβέρνησης για τη μελλοντική λειτουργία του κλάδου. Πηγές από τον χώρο των ταξί δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να υπάρξει “δυναμική παρουσία” του κλάδου στις συγκεντρώσεις-κινητοποιήσεις που θα γίνουν στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ). Ωστόσο διευκρίνιζαν ότι “όλα θα εξαρτηθούν από το περιεχόμενο της σχετικής ρύθμισης”.

Πηγές: Καθημερινή, ΝΕΑ, Ελευθεροτυπία

  • Πυρετός στις Ένοπλες Δυνάμεις με επισκέψεις των αρχηγών ΓΕΕΘΑ και ΓΕΣ σε κρίσιμες μονάδες, εν όψει των αεροναυτικών ασκήσεων των γειτόνων
Έντονος προβληματισμός και ανησυχία επικρατούν στους στρατιωτικούς κύκλους του υπουργείου Εθνικής Άμυνας από τις κινήσεις της Τουρκίας το τελευταίο διάστημα και τις απειλές που έχει εκτοξεύσει λόγω της έναρξης των ερευνών στην ΑΟΖ της Κύπρου.

Σύμφωνα με ανώτατος αξιωματικούς, οι οποίοι έχουν τεράστια εμπειρία στο πως κινείται η Τουρκία, η Άγκυρα επιχειρεί να στήσει σκηνικό έντασης κα κλίμα προβοκάτσιας στο Αιγαίο εν όψει του Οκτωβρίου.

Το στοιχείο που τους προβληματίζει ιδιαίτερα και γι αυτό έχουν ενημερώσει και τις ηγεσίες των υπουργείων Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών, είναι οι αεροναυτικές ασκήσεις που έχουν προγραμματίσει οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στους πεζοναύτες

Στο πλαίσιο αυτό φαίνεται ότι εντάσσονται οι πρόσφατες επισκέψεις τόσο του αρχηγού ΓΕΕΘΑ πτέραρχου Γιάννη Γιάγκου στον πεζοναύτες και στην 111 Πτέρυγα Μάχη στη Νέα Αγχίαλο, όσο και του αρχηγού ΓΕΣ αντιστράτηγου Φραγκούλη Φράγκου στην περιοχή ευθύνης της 95 ΑΔΤΕ (Ρόδος), όπου ενημερώθηκαν για θέματα προσωπικού και επιχειρησιακά θέματα και έδωσαν κατευθύνσεις και οδηγίες στους διοικητές και στο προσωπικό των Μονάδων.

Τα στοιχεία αυτά, αλλά και άλλα που δεν μπορούν να δημοσιοποιηθούν, συνηγορούν στο ότι οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις προετοιμάζονται για την αντιμετώπιση «θερμού επεισοδίου» που τυχόν θα επιχειρηθεί να προκληθεί από την Τουρκία σε οποιοδήποτε σημείο του Ελλαδικού χώρου εν όψει της έναρξης ερευνών για φυσικό αέριο εντός των χωρικών υδάτων της Κύπρου στα σύνορα με το Ισραήλ.

Ο τουρκικός Στόλος ανακοίνωσε ότι θα βγει για «γυμνάσια» στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιο-ανατολικής Μεσογείου.

Στο υπουργείο Άμυνας υπάρχει αυξημένη επαγρύπνηση και εξετάζουν όλα τα δεδομένα, καθώς τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ε.Ε. δεν αποκλείουν τυχόν αντίδραση της Τουρκίας ακόμη και με στρατιωτικά μέσα στις από κοινού έρευνες της Κύπρου και του Ισραήλ για ανεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου την ευρύτερη θαλάσσια περιοχή των δύο χωρών.

Παρ’ όλα αυτά, τόσο η Ουάσινγκτον όσο και οι Βρυξέλλες, αλλά και η Μόσχα εμφανίζονται να μην είναι διατεθειμένες να αποδεχθούν τις τουρκικές αξιώσεις και να παρεμποδίσουν τις έρευνες που έχουν προγραμματισθεί να ξεκινήσεις στις αρχές Οκτωβρίου. Απεναντίας, τις ενθαρρύνουν. Ενδεικτικές του κλίματος είναι και οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Μπεγλίτη, ότι «η Τουρκία συνεχίζει να συμπεριφέρεται ως χώρα που μπορεί να κινείται εκτός διεθνούς πλαισίου κανόνων και υποχρεώσεων. Ο καθένας αναλαμβάνει την ευθύνη των επιλογών του και η Ελλάδα τη δική της».
Πηγή: Εφημ. «Δημοκρατία»
Οι απαιτήσεις των αγορών από την Ευρωζώνη, οι επιθυμίες τους για την Ελλάδα, καθώς επίσης η θεωρία συνωμοσίας στα βρετανικά και γερμανικά ΜΜΕ, σε σχέση με το Ευρώ και τις μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α.

Οι χρηματοπιστωτικές αγορές, οι οποίες ουσιαστικά δεν είναι τίποτα άλλο από τις δικές μας αποταμιεύσεις, οι οποίες αναζητούν διαρκώς κερδοφόρες τοποθετήσεις έχοντας αυτονομηθεί (κυρίως λόγω της απίστευτης αδυναμίας της Πολιτικής να τις ελέγξει, σε συνδυασμό με το «ετεροβαρές ρίσκο»), απαιτούν καθαρές λύσεις – ενώ δεν πρόκειται να «ηρεμήσουν», εάν δεν το επιτύχουν. Επομένως, όλες οι προσπάθειες των πάσης φύσεως πολιτικών, καθώς επίσης των οργανώσεων τους (κυβερνήσεις, κομισιόν κλπ.), δεν πρόκειται να οδηγήσουν πουθενά – όσο και αν κάθε φορά προσπαθούν να «θολώσουν τα νερά» και να τις κοροϊδέψουν.


Ειδικά όσον αφορά την Ευρωζώνη, οι χρηματαγορές απαιτούν ριζικές αποφάσεις, οι οποίες δεν περιορίζονται στο κοινό νόμισμα – παρά το ότι οι ηγέτες της ένωσης δεν θέλουν να το παραδεχθούν. Αυτό που ζητούν στην πραγματικότητα είναι είτε τη δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης, είτε τη διάλυση της Ευρωζώνης και την επιστροφή όλων των χωρών στα δικά τους εθνικά νομίσματα (ένα μάλλον καταστροφικό σενάριο, ειδικά για την πλεονασματική Γερμανία, η οποία θα χάσει τα τεράστια οφέλη του Ευρώ για τις εξαγωγές της).


Όλες οι ενδιάμεσες καταστάσεις θεωρούνται από τις αγορές απαράδεκτες, αφού είναι απολύτως πεπεισμένες ότι, είναι αδύνατον να διατηρηθεί μία «νομισματική περιοχή», η οποία δεν ολοκληρώνεται με την πολιτική και δημοσιονομική της ένωση – πόσο μάλλον όταν η Ευρωζώνη δεν είναι σε καμία περίπτωση ένας άριστος νομισματικός χώρος (άρθρο μας).


Οι «ατέρμονες» συζητήσεις λοιπόν, αναφορικά με την αύξηση των χρηματικών διαθεσίμων του Ταμείου Σταθερότητας (EFSF), με την έκδοση Ευρωομολόγων κλπ. δεν πρόκειται να οδηγήσουν πουθενά, ακόμη και αν ευοδωθούν – ενώ θα αποθρασύνουν ακόμη περισσότερο τις αγορές, όπως ήδη τεκμηριώνεται από την απίστευτη απαίτηση τους να χρησιμοποιούνται τα αποθέματα του EFSF (τα οποία προέρχονται απ’ ευθείας από τους Ευρωπαίους φορολογουμένους πολίτες), για τη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών (οι οποίες φαίνεται ότι είναι σε πολύ άσχημη οικονομική θέση, σύμφωνα με τις πρόσφατες αναφορές της νέας διευθύντριας του ΔΝΤ).


Περαιτέρω, έτσι όπως λειτουργεί σήμερα ο περιπλανώμενος Ευρωθίασος, η ΕΚΤ αναγκάζεται να αναπληρώνει τις αδυναμίες του, επεμβαίνοντας στις αγορές ομολόγων και αγοράζοντας τα δάνεια των αδύναμων χωρών της Ευρωζώνης – εις βάρος φυσικά της αξιοπιστίας της, αφού κινδυνεύει να θεωρηθεί ως η «Bad Bank» του ευρωσυστήματος. Οι δυνατότητες της όμως θα εξαντληθούν, όταν αυξηθούν τα επιτόκια δανεισμού της Ισπανίας και της Ιταλίας άνω του 7% – πόσο μάλλον όταν ακολουθήσουν το Βέλγιο και η Γαλλία (η οποία ευρίσκεται σε αρκετά δυσχερή θέση, αφού επιμένει να μην φορολογεί το μεγάλο κεφάλαιο και τους πολυεθνικούς ηγεμόνες).


Προφανώς το γεγονός αυτό είναι γνωστό στις αγορές, οι οποίες κυριολεκτικά παίζουν μαζί της (με την ΕΚΤ), όπως «η γάτα με το ποντίκι» - ενώ η συμπεριφορά της Ιταλίας απέναντι στην ΕΚΤ, όπου φαίνεται να εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες της, αφού κατήργησε ήδη τον συμφωνηθέντα «φόρο των πλουσίων», παρά το ότι η ΕΚΤ βοήθησε στη δευτερογενή αγορά ομολόγων, δεν προϊδεάζει για το καλύτερο (ειδικά επειδή πιθανολογούμε ότι η Ιταλία θα τιμωρηθεί από τις αγορές, οι οποίες αργά ή γρήγορα θα αυξήσουν τα spreads των ομολόγων της).


Όσον αφορά τώρα την Ελλάδα, οι αγορές απαιτούν επίσης καθαρές λύσεις – οι οποίες δυστυχώς δεν τους προσφέρονται ούτε από την Ελληνική κυβέρνηση, ούτε από την Ευρώπη (όταν λέμε Ευρώπη, εννοούμε πλέον τη Γερμανία). Οι συνενώσεις «καταρρακωμένων» τραπεζών, οι καθυστερήσεις στο πρόγραμμα εξυγίανσης ή οι προσπάθειες συμμετοχής των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων σε μηδαμινές διαγραφές χρέους, οι οποίες απλά μεταθέτουν το πρόβλημα της Ελληνικής οικονομίας επαυξημένο στο μέλλον, δεν πείθουν κανέναν.

Αυτό που στην πραγματικότητα επιθυμούν (πιέζουν) οι αγορές είναι, είτε η υιοθέτηση μίας ευρωπαϊκής λύσης, η οποία θα εξασφαλίζει πλήρως τόσο τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, όσο και την ανάπτυξη της Ελλάδας (για παράδειγμα, διαγραφή χρέους τουλάχιστον 50% και ευρωπαϊκές επενδύσεις επαναβιομηχανοποίησης της), είτε τη χρεοκοπία της – την οποία εμείς ελπίζουμε ότι θα αποφύγουμε τελικά, χωρίς όμως να μπορούμε να το τεκμηριώσουμε, έστω σε κάποιο βαθμό, αντιμέτωποι με την ανεργία, με την ύφεση, με τις χρεοκοπίες των μικρομεσαίων, με τη λεηλασία των επιχειρήσεων μας, με τραπεζικές κρίσεις κλπ.


Οτιδήποτε άλλο ενδιάμεσο θεωρείται από τις αγορές «μη βιώσιμο», εντελώς παράλογο και ανορθόδοξο (κατά την πάγια δική μας θέση, η αποπληρωμή του χρέους σε 40 ισόποσες ετήσιες δόσεις, με επιτόκιο ίσο με το βασικό της ΕΚΤ, σε συνδυασμό με ένα σχέδιο άμεσης επαναβιομηχανοποίησης της Ελλάδας, παράλληλα με την εφαρμογή ενός σταθερού νομικού, επιχειρηματικού και φορολογικού πλαισίου, θα ήταν μία αρκετά βιώσιμη λύση).


Ολοκληρώνοντας η ανατολικογερμανίδα καγκελάριος, η οποία θεωρεί ότι η λύση της Ευρώπης είναι η λιτότητα (σύμφωνα με το παράδειγμα της συνετής νοικοκυράς, η οποία μειώνει τα έξοδα της όταν δεν της φθάνουν τα χρήματα - κατά την άποψη μας όχι λόγω του ότι πιστεύει πως είναι ανάλογα εφαρμόσιμο σε κράτη, αλλά επειδή γνωρίζει την αποστροφή του λαού της απέναντι στις «ακραίες, εξτρεμιστικές λύσεις» - όπως είναι για τους Γερμανούς η πολιτική ένωση της Ευρωζώνης ή η διάλυση της), πολύ δύσκολα θα υποχωρήσει – οπότε η απειλή μίας ανεξέλεγκτης κατάρρευσης της ζώνης του Ευρώ γίνεται όλο και πιο πιθανή. Στα πλαίσια αυτά, εμφανίζονται καθημερινά νέες θεωρίες συνωμοσίας στα γερμανικά ΜΜΕ, μία εκ των οποίων είναι η κατωτέρω:


ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ


Σύμφωνα με τη «συνωμοσιολογική» αυτή θεωρία, την οποία φυσικά αδυνατούμε να αξιολογήσουμε, η Ε.Ε. οφείλει την ίδρυση της στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες (CIA). Ο Joshua Paul (Georgetown University), δημοσίευσε το έτος 2000 αμερικανικά μυστικά έγγραφα τα οποία τεκμηριώνουν ότι, η CIA ίδρυσε τη δεκαετία 1950/1960 την κίνηση των οπαδών της ενωμένης Ευρώπης – την οποία χρηματοδότησε και ενίσχυσε με πολλούς, διάφορους τρόπους (κάτι μάλλον φυσιολογικό, λόγω του «ψυχρού πολέμου» και της «κομμουνιστικής απειλής»).


Ο στρατηγός William Donovan και ο διευθυντής της CIA Allen Dulles ήταν μέλη της Αμερικανικής Επιτροπής για μία ενωμένη Ευρώπη (American Committee for a United Europe) - η οποία ιδρύθηκε το 1948, με στόχο τη μελλοντική ένωση των ευρωπαϊκών κρατών σε μία και μοναδική, «ευεπηρέαστη» από τις Η.Π.Α. διακρατική ομάδα. Ο ευρωπαίος Robert Schuman, ο «πατέρας» της ΕΕ, ήταν μία από τις σημαντικότερες «μαριονέτες», η οποία εξυπηρετούσε τότε απόλυτα τις μυστικές υπηρεσίες των Η.Π.Α. Σύμφωνα δε με τη βρετανική The Telegraph (άρθρο της από το έτος 2000), ο Schuman αντιμετωπιζόταν από τη CIA σαν ένας καλοπληρωμένος υπάλληλος.


Εν τω μεταξύ, λέγεται πως έχουν «απελευθερωθεί» από τη CIA αρκετά μυστικά έγγραφα από εκείνη την εποχή, τα οποία έχουν αξιολογηθεί από ιστορικούς. Σύμφωνα με κάποια από αυτά, η κίνηση για την ένωση της Ευρώπης χρηματοδοτήθηκε από τα ιδρύματα Ford και Rockefeller, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο πρόεδρος του ιδρύματος Ford και πρώην αξιωματικός των SS Paul Hoffman, έγινε επίσημος αντιπρόεδρος της Αμερικανικής Επιτροπής για μία ενωμένη Ευρώπη.


Ο ίδιος, σε συμφωνία με το ίδρυμα Rockefeller και το αμερικανικό υπουργείο εξωτερικών δημιούργησε, ήδη από τη δεκαετία του 1960, τις προϋποθέσεις μίας μελλοντικής Ευρωζώνης – σύμφωνα με ένα μυστικό υπόμνημα του ευρωπαϊκού τμήματος του αμερικανικού υπουργείου εξωτερικών, από τις 11.06.1965, το οποίο στάλθηκε στον τότε αντιπρόεδρο της ΕΟΚ Robert Marjolin. Στο έγγραφο αυτό υπήρχε η εντολή να τηρηθεί η μυστικότητα των σχεδίων απέναντι στην κοινή γνώμη, έως ότου δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες, οι οποίες θα εμφάνιζαν σαν μονόδρομο τις συγκεκριμένες διαδικασίες.


Με βάση τα έγγραφα αυτά, η Ευρώπη θα έπρεπε να «οικοδομηθεί», κάτω από την «υπόγεια» ηγεσία των Η.Π.Α. με τέτοιον τρόπο, έτσι ώστε να αποτελεί αγορά διάθεσης αμερικανικών προϊόντων και επέκτασης των πολυεθνικών σε καλές εποχές – ενώ να μπορεί να διαλυθεί ανά πάσα στιγμή, εάν οι συνθήκες το απαιτούσαν (εάν η Ελλάδα αποτελεί, κάτι που φυσικά δεν πιστεύουμε, το Δούρειο Ίππο ενός τέτοιου ενδεχομένου εγχειρήματος, θα φανεί στο μέλλον).


Κλείνοντας, αρκετά ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι, ο χρυσός των ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών «φυλασσόταν» έκτοτε υποχρεωτικά στις Η.Π.Α. – με τη δικαιολογία ότι θα διευκόλυνε έτσι τις συναλλαγές στη Wall Street. Επίσης το ότι σήμερα, ο πρώην κεντρικός τραπεζίτης των Η.Π.Α. A.Greenspan αναμένει την διάλυση της Ευρωζώνης - όπως και η παράδοξη μείωση των επιτοκίων των ομολόγων του αμερικανικού δημοσίου, παρά την υποτίμηση της S&P ή την τεράστια κρίση χρέους (και όχι μόνο) της υπερδύναμης.

Αν και υποθέτουμε ότι η παραπάνω «θεωρία συνωμοσίας» είναι γνωστή στους περισσότερους Έλληνες, θεωρήσαμε σκόπιμο να την αναφέρουμε, επειδή γίνεται σήμερα «χρήση» της από κάποια γερμανικά ΜΜΕ – τα οποία ενδεχομένως εξυπηρετούν κάποιους σκοπούς, τους οποίους εμείς αδυνατούμε να εντοπίσουμε. Γνωρίζοντας όμως ότι, το κύριο χαρακτηριστικό των Γερμανών Πολιτών είναι η ανασφάλεια (όπως αποδεικνύεται από την «μανιώδη» στροφή τους προς το χρυσό), έχουμε την άποψη ότι με τον τρόπο αυτό επιχειρείται, μεταξύ άλλων, η εχθρική αντιμετώπιση του Ευρώ από την κοινή γνώμη, η οποία θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει στην ολοκληρωτική διάλυση της Ευρωζώνης.


Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΤΗΣ ΕΚΤ


Σύμφωνα με αναφορές των ξένων ΜΜΕ, η Ελληνική κυβέρνηση «αφαίρεσε» από τις τράπεζες ρευστότητα ύψους 10 δις €, έτσι ώστε να μπορέσει να αποπληρώσει υποχρεώσεις της - ενώ κάποιες τράπεζες μας έχουν καταφύγει στο «πρόγραμμα ανάγκης» ELA της ΕΚΤ, λόγω κυρίως των προβλημάτων, τα οποία τους προκάλεσε ο έκτακτος «δανεισμός» του κράτους, η άρνηση της ΕΚΤ να χρηματοδοτήσει τις «εγγυήσεις» τους, η ύφεση, η συμμετοχή τους στο δεύτερο πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας, οι αυξημένες επισφάλειες, καθώς επίσης η εκροή καταθέσεων (οι τράπεζες της Ιρλανδίας έχουν κάνει ήδη χρήση του 25% των διευκολύνσεων του ειδικού αυτού εργαλείου της Ευρωζώνης, αφού η κεντρική τράπεζα της χώρας έχει «τυπώσει» περί τα 60 δις €).


Με βάση το παραπάνω «τραπεζικό εργαλείο» (ELA), οι κεντρικές τράπεζες των χωρών της Ευρωζώνης, αφού ενημερώσουν την ΕΚΤ, έχουν τη δυνατότητα να τυπώσουν χρήματα για τη χρηματοδότηση των τραπεζών - γεγονός φυσικά που αυξάνει την «κεντρική ποσότητα χρήματος» εντός της ένωσης, με σημαντικά επακόλουθα (άρθρο μας). Τα ξένα ΜΜΕ αναφέρουν επίσης ότι οι Ελληνικές επιχειρήσεις, λόγω αυξημένων οικονομικών προβλημάτων, αποσύρονται μαζικά από τις επενδύσεις τους στην Τουρκία – δημιουργώντας μεγάλα προβλήματα στη γειτονική χώρα, η οικονομία της οποίας ευρίσκεται σε έντονη πορεία παρακμής (ήδη η λίρα έχει υποτιμηθεί κατά 25% από την αρχή του έτους – άρθρο μας).


Κλείνοντας, σε σχέση με το χρηματιστήριο, αλλά και με το κύριο άρθρο μας, η σταθερή άνοδος θα ξεκινήσει όταν υπάρξουν καθαρές λύσεις – είτε θετικές (Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης), είτε αρνητικές (διάλυση της Ευρωζώνης, χρεοκοπία κλπ.). Σε κάθε περίπτωση, τίποτα δεν διαρκεί αιώνια, όλα κάποια στιγμή τελειώνουν και οι οικονομίες πάντοτε ανακάμπτουν – ακόμη και όταν εμφανίζονται κρίσεις του σημερινού, τεράστιου μεγέθους (ουσιαστικά πρόκειται για την πρώτη κρίση της ασύμμετρης παγκοσμιοποίησης).


Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 31. Αυγούστου 2011


Του William Rivers (China National News)
μετ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Δύο ζωτικής σημασίας ειδήσεις χάθηκαν πρόσφατα, μέσα σε μια χιονοθύελλα από ιστορίες για την γυροσκοπική χρηματιστηριακή αγορά και τον σεισμό στην Ανατολική Ακτή.

Η πρώτη ήρθε από τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Λέον Πανέτα, (Leon Panetta) ο οποίος ανακοίνωσε ότι επετεύχθη μια συμφωνία που θα κρατήσει τις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ πέρα ​​από την συχνά – προβαλλόμενη προθεσμία της 31ης Δεκεμβρίου, σε αντίθεση με τις υποσχέσεις του Ομπάμα. Λίγο μετά, ένας εκπρόσωπος του Ιρακινού πρωθυπουργού Νούρι Αλ-Μαλίκι ήρθε και είπε για περιμένετε, περιμένετε ένα λεπτό, τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση δεν έχει συμφωνηθεί ακόμη, και οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη.

Το πιάσατε; Συνεχίζονται οι διαπραγματεύσεις, κάτι που κατά πάσα πιθανότητα σημαίνει ότι, κάποια στιγμή πριν από τις 31 Δεκεμβρίου, μια συμφωνία θα πρέπει να επιτευχθεί μεταξύ του Αλ-Μαλίκι και των ΗΠΑ για να κρατήσουν οι αμερικανικές δυνάμεις εκεί που έχουν βρεθεί για τις τελευταίες τρεις χιλιάδες ημέρες. Στην πραγματικότητα, ο Πανέτα άφησε να εννοηθεί ότι το Πεντάγωνο έχει ήδη σχέδια για να κάνει ακριβώς αυτό. Ο Πανέτα φρόντισε να χαράξει μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ των «μάχιμων δυνάμεων», που ισχυρίζεται ότι θα αποσυρθούν, και των «δυνάμεων εκπαίδευσης», που φαίνεται ότι θα παραμείνουν στο ορατό μέλλον. Αυτό θα έρθει ως μια μεγάλη ‘άνεση’ για τα στρατεύματα που δεν θα γυρίσουν πίσω, καθώς οι ηγέτες των ανταρτών έχουν καταστήσει σαφές ότι κάθε Αμερικανός στο ιρακινό έδαφος μετά τη λήξη της προθεσμίας απόσυρσης, θα ζει συνεχώς με ένα στόχο στην πλάτη του....

Λίγες ημέρες μετά την ανακοίνωση αυτή ήρθε μια είδηση από το Ηνωμένο Βασίλειο από την Daily Telegraph, που είναι επίσης συγκλονιστική:

Η Αμερική και το Αφγανιστάν είναι κοντά στην υπογραφή μίας στρατηγικής συμφωνίας που θα επιτρέψει σε χιλιάδες Αμερικάνους στρατιώτες να παραμείνουν στη χώρα μέχρι τουλάχιστον το 2024.

Η συμφωνία θα επιτρέπει όχι μόνον τους στρατιωτικούς εκπαιδευτές να μείνουν για τη δημιουργία του αφγανικού στρατού και της αστυνομίας, αλλά και αμερικανικές ειδικές δυνάμεις και αεροπορικές δυνάμεις να παραμείνουν.

Αξιωματούχοι τόσο του Αφγανιστάν όσο και Αμερικανοί δήλωσαν ότι ήλπιζαν να υπογράψουν το σύμφωνο πριν από τη διάσκεψη της Βόννης για το Αφγανιστάν τον Δεκέμβριο, ανέφερε η Telegraph. Ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Χαμίντ Καρζάι συμφώνησαν την περασμένη εβδομάδα να κλιμακώσουν τις διαπραγματεύσεις και οι σύμβουλοι εθνικής ασφαλείας τους θα συναντηθούν στην Ουάσιγκτον τον Σεπτέμβριο, πρόσθεσε το άρθρο.

2024.

Περισσότερα από δώδεκα χρόνια από τώρα.

Επτά εκλογές για το Κογκρέσο και τρεις προεδρικές εκλογές από τώρα.

Θα είμαι 52 ετών, πριν εξετασθεί το ενδεχόμενο να αποσυρθούν οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις από το Αφγανιστάν, σύμφωνα με τα στοιχεία αυτού του «στρατηγικού συμφώνου».

Ο Πόλεμος των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν άρχισε στις 7 Οκτωβρίου του 2001, περισσότερα από δέκα χρόνια πριν. Ο Πόλεμος των ΗΠΑ στο Ιράκ άρχισε στις 20 Μαρτίου 2003, σχεδόν εννέα χρόνια πριν. Συν το εξάμηνο που έχουμε εμπλακεί στην Λιβυκή σύγκρουση, και έχoυμε τις Ηνωμένες Πολιτείες να είναι σε πόλεμο για συνολικά δεκαεννέα χρόνια ... και τώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, η προθεσμία απόσυρσης το Ιράκ έχει γίνει ελαστική, και το χρονοδιάγραμμα απόσυρσης από το Αφγανιστάν πρόκειται απομακρύνεται τόσο πολύ από τον ορίζοντα ώστε να καταντήσει άνευ νοήματος.

Πίσω, όταν ο Τζορτζ Μπους ήταν στην εξουσία, πολλοί άνθρωποι είχαν επίγνωση του πόσο πλούσια έγινε η οικογένειά του, οι φίλοι του και οι σύμμαχοί του από αυτές τις συγκρούσεις. Η Halliburton του Ντικ Τσένι, η KBR, η συνδεδεμένη με τον Μπους Carlyle Group, η Blackwater / Xe και πολλές άλλες έφερναν σωρό τα χρήματα χάρη σε ένα σκληρό απλό οικονομικό αλγόριθμο: κάθε μέρα από αυτούς τους πολέμους, κάθε μερίδα που θα φαγωθεί, κάθε στολή που θα φορεθεί, κάθε σφαίρα που θα φύγει, κάθε βόμβα που θα πέσει, κάθε πύραυλος που θα σηκωθεί, κάθε ελικόπτερο που θα καταρριφθεί, και κάθε πλαστική σακούλα που θα γεμίσει με ένα πτώμα μεταφράζεται άμεσα σε ακραία κέρδη για κάποιον.

Ο Μπους έχει φύγει τώρα, αλλά ο αλγόριθμος παραμένει αδίστακτα στη θέση του. Εταιρείες με πολεμικό προσανατολισμό όπως η DynCorp, η Washington Group International, η Aegis Defense Services, η URS Corporation, η BAE Systems, η Renco, η CACI, η Bechtel, η General Dynamics, η General Electric, και η Τιτάν, μαζί με τους γίγαντες του πετρελαίου, όπως η ExxonMobil και η Chevron, έχουν ωφεληθεί με εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια από αυτές τις συγκρούσεις, και είναι έτοιμες να συνεχίσουν να το πράττουν και στο μέλλον.

Για σκεφτείτε το.

Δεκαεννέα συνολικά χρόνια πολέμου, που ανέρχονται σε περίπου επτά χιλιάδες συνεχείς ημέρες αισχροκέρδειας από το αίμα, τα κόκαλα και τη σάρκα των στρατιωτών και των αμάχων.

Έχουμε ακούσει πολλά σχετικά με την ιδέα ότι ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα είναι “too big to fail” (‘πολύ μεγάλα για να αποτύχουν’) και έτσι έχουν διασωθεί από την οικονομική ζώνη της καταστροφής που οι ίδιοι βοήθησαν να δημιουργηθεί, με ελάχιστη ή καμία τιμωρία για τους δράστες στον απόηχο. Ενώ δεν μπορεί να υπάρξει καμία αμφιβολία ότι οι ενέργειες αυτών των ουσιαστικά εγκληματικών επιχειρήσεων έχουν κάνει μεγάλη και μόνιμη ζημιά στην αμερικανική οικονομία, ελάχιστη προειδοποίηση έχει δοθεί για τις αφάνταστες δαπάνες που έχουν δοθεί σε μια δεκαετία σε μεγάλο βαθμό από τους ατελέσφορους πολέμους και το βάναυσο κόστος που επιβάλλεται στον αμερικανικό λαό - ειδικότερα οι στρατιώτες και οι πολίτες οι οποίοι έχουν φέρει το κύριο βάρος της μάχης - που σημαίνει αισχρό κέρδος για τους επίλεκτους λίγους που ούτε εσείς ούτε εγώ θα συναντήσουμε ποτέ.

Η αισχροκέρδεια από τον πόλεμο δεν είναι κάτι καινούργιο. Ο Ρωμαίος ο οποίος εφηύρε το gladius (ρωμαϊκό ξίφος), έφτιαξε το όπλο που χάραξε μια μόνιμη αυτοκρατορία, και πιθανότατα πέθανε σαν ένας πολύ πλούσιος άνθρωπος. Εδώ στην Αμερική του 21ου αιώνα, όμως, η αυτοκρατορία καταρρέει όχι λόγω έλλειψης των ικανοτήτων μας στον πόλεμο, αλλά επειδή η δημιουργία πολέμων φαίνεται να είναι η μόνη υγιής βιομηχανία που έμεινε στην οικονομία μας. Καταρρέουμε όχι, μολονότι υπάρχει πόλεμος, αλλά εξαιτίας του. Τρώμε τις σάρκες μας και αν οι ισχυροί πίσω από τον Ομπάμα και τον Πανέτα τα καταφέρουν, θα συνεχίσουμε να το πράττουμε για τα επόμενα χρόνια.

Ο πόλεμος στην Αμερική φαίνεται ότι είναι ‘too big to fail’.

Έτσι, θα δημιουργήσουμε τη κοινή μας (κακή) μοίρα.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγή