Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Ιουν 2016

Του Νίκου Μελέτη

Σε σοβαρή, ζωτικής σημασίας, κρίση στις γερμανοτουρκικές σχέσεις οδηγεί η επιμονή των γερμανών βουλευτών να στείλουν ένα μήνυμα στην όλο και πιο «αυθάδη» Τουρκία του Τ. Ερντογάν, με την πρόταση για ψήφιση από την Μπούντενσταγκ απόφασης για την Γενοκτονία των Αρμένιων. Αυτό, την στιγμή που η Άγκυρα και ο ίδιος ο τούρκος πρόεδρος προειδοποιούν ότι μια τέτοια κίνηση θα έχει σοβαρότατες συνέπειες στις σχέσεις των δυο χωρών.

Έκτος φυσικά των οικονομικών και εμπορικών σχέσεων της Γερμανίας με την Τουρκία, η ανησυχία όλων εστιάζεται στις συνέπειες, που θα έχει η κλιμάκωση μιας τέτοιας κρίσης. Παράλληλα, εστιάζεται και στη Συμφωνία για το μεταναστευτικό, που ήδη βρίσκεται στην κόψη του ξυραφιού, καθώς προσκρούει στην άρνηση της Τουρκίας να αλλάξει τον αντιτρομοκρατικό νόμο, ώστε να μην χαρακτηρίζονται αυθαίρετα τρομοκράτες ακόμη και οι πολικοί αντίπαλοι του Ερντογάν.

Ο Ερντογάν προειδοποίησε ότι θα υπάρξουν σοβαρότατες συνέπειες στις διμερείς σχέσεις, αλλά αυτή η ρητορική μάλλον επιδεινώνει το κλίμα, σε μια όλο και πιο ευαίσθητη σε τέτοιου είδους απειλές γερμανική κοινή γνώμη…

Ο τούρκος πρόεδρος μάλιστα σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε χθες με την Α. Μέρκελ προειδοποίησε ότι θα υπάρξουν αρνητικές συνέπειες στις οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις των δυο χωρών, ενώ ο πρωθυπουργός, Μπιναλί Γιλντιρίμ χαρακτήρισε «γελοία» την ψηφοφορία του συγκεκριμένου ψηφίσματος για την Αρμενική Γενοκτονία στη Γερμανική Βουλή.

Το ψήφισμα, που υποστηρίζεται από το κυβερνών συντηρητικό μπλοκ του CDU και CSU, το SPD και τους Πράσινους, την απόλυτη δηλαδή πλειοψηφία της Γερμανικής βουλής, χρησιμοποιεί τον ορό «γενοκτονία και αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η τύχη των Αρμενίων συνδέεται με ιστορίες μαζικών εκτελέσεων, εθνοκάθαρσης, μαζικών βίαιων μετακινήσεων και της Γενοκτονίας που σημάδεψε με αυτόν το τρομακτικό τρόπο τον 20ο αιώνα...».

Το ψήφισμα μάλιστα έχει σοβαρές αιχμές και για τον «επαίσχυντο» ρόλο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, που ηταν σύμμαχος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά δεν έπραξε το οτιδήποτε για να αποτρέψει την σφαγή των Αρμενίων…

Το αδιέξοδο με τη διαδικασία αυτή, είναι ότι αποτελεί θέμα τιμής και για τις δυο πλευρές. Οι Γερμανοί βουλευτές, που έχουν δεχθεί μια σειρά υποχωρήσεων έναντι του καθεστώτος Ερντογάν, προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνεργασία της Άγκυρας η κ. Μέρκελ για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, υφίστανται όλο και μεγαλύτερη πίεση από την γερμανική κοινή γνώμη, που δεν αποδέχεται πλέον νέες υποχωρήσεις προς τον Τ. Ερντογάν.

Ήδη έχει τροφοδοτήσει ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα η όλη στάση του Τ. Ερντογάν και οι εκβιασμοί που άσκησε εναντίον της Ε.Ε., προκειμένου να υποσχεθεί ότι θα συγκρατήσει τις προσφυγικές ροές.

Μια νέα υπαναχώρηση είτε με την απόσυρση του ψηφίσματος είτε με την καταψήφιση του, θα αφήσει εκτεθειμένους του γερμανούς βουλευτές και μάλιστα έναν χρόνο πριν από τις πολύ δύσκολες για τα δυο μεγάλα κόμματα (CDU/CSU και SPD) εκλογές.

Από την άλλη όμως και για τον Ερντογάν η έγκριση ψηφίσματος για την Γενοκτονία των Αρμενίων από τη Γερμανική Βουλή ξεπερνά κατά πολύ τις κόκκινες γραμμές του... Εξάλλου είναι ένα κεφάλαιο, στο οποίο θεωρεί ότι μπορεί εύκολα να σηκώσει «φλάμπουρο» αντιπαράθεσης και μάλιστα να συσπειρώσει και δυνάμεις πέραν του ισλαμιστικού κόμματος του…

Εάν μάλιστα δεν περάσει το ψήφισμα, ο κ. Ερντογάν θα μπορεί να προβάλλει όχι μόνο στην Τουρκία, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, την ικανότητά του και την ισχύ του, να επιβάλλει όρους ακόμη και στην Γερμανική Βουλή…

Έτσι όμως οι σχέσεις των δυο χωρών οδηγούνται σε αδιέξοδο: Είτε απόσυρση, είτε καταψήφιση του ψηφίσματος στο γερμανικό κοινοβούλιο, είναι προφανές ότι θα τροφοδοτήσει το ακροδεξιό και ξενοφοβικό κόμμα AfD κάτι που ακριβώς με αγωνία προσπαθεί να αποφύγει η κ. Μέρκελ.

Το γεγονός μάλιστα ότι οργανώνεται στο Βερολίνο μεγάλη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των Τούρκων (και της οργάνωσης «Τούρκο - Γερμανικής Πλατφόρμας Αλληλεγγύης»), προκαλεί ανησυχία, καθώς τέτοιου είδους συγκεντρώσεις ενισχύουν τα ξενοφοβικά αισθήματα και συγχρόνως προκαλούν αντιδιαδηλώσεις από κούρδους και από υποστηρικτές των ανθρώπινων δικαιωμάτων, μεταφέροντας αυτή τη σύγκρουση από τα βάθη της Ανατολίας στην καρδιά της Ευρώπης και της Γερμανίας.

Όπως μάλιστα ανακοίνωνε το TRT, θα συρρεύσουν με πούλμαν στο Βερολίνο όλα τα μέλη των τουρκικών συλλόγων στη Γερμανία, τα οποία θα ξεκινήσουν από κάθε γωνιά της Γερμανίας με σύνθημα: «Απορρίπτουμε το ψέμα της δήθεν γενοκτονίας των Αρμενίων».

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κατσαπλιάς: ο αντάρτης που διαπράττει ληστείες...

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος 

Σήμερα ένα μικρό επιγραμματικό αφιέρωμα στις τελευταίες επιτυχίες της κυβερνητικής οργάνωσης ''Katsapliades Α.Ε''.
Εκτενέστερη ανάλυση θα γίνει σε προσεχή σχόλια. 

''Παιδαγωγικός Κώδικας Δημοκρατικού Ανθρωπισμού'' (πςςςςς!) θα είναι ο τίτλος του νέου οδηγού συμπεριφοράς των μαθητών, που μεταξύ των άλλων θα περιλαμβάνει ένα  ''Συμβόλαιο Τιμής'' (!) που θα υπογράφουν τα παιδιά στο σχολείο (μανία με τις υπογραφές η Νέα Τάξη), έναν  ''όρκο τιμής'' που πρέπει να δίνει στο εξής κάθε ελληνόπουλο στο σχολείο του (έτσι, για να συνηθίζουν τους όρκους υποτέλειας στους τοκογλύφους), καθώς επίσης, όπως υπογραμμίζεται σαφώς στον Κώδικα (και πάλι πςςςς!), οι γονείς θα πρέπει να πάψουν να θεωρούν και βεβαίως να προσφωνούν τα παιδιά τους ως ''πριγκίπισσες'' ή ''βασιλόπουλα''.

Ομορφά-ντρά-μου! Υπουργέ μου!
Ή μήπως δεν πρέπει να σε προσφωνούμε έτσι για να μην παρεξηγηθεί η αισθητική; 
Φασισταριό μας εσύ! Ή μήπως να μην σε προσφωνούμε ούτε έτσι, μην παρεξηγηθεί ο φασισμός;

Όπως έγινε γνωστό, πρόεδρος μιάς από τις εταιρείες που αναμένεται να αναλάβουν το ''δύσκολο'' έργο των πλειστηριασμών (δηλαδή της κλοπής) των σπιτιών των ελλήνων, τυχαίνει να είναι εξάδελφος του Τσαλακωτού υπουργού, και ονομάζεται Ορέστης.
Πέραν του  ''νόμιμου και ηθικού''  του θέματος, απορία προκαλεί η μανία της οικογένειας Τσαλακωτού να ξεφτιλίζει στην ουσία και στην πράξη αρχαιοελληνικά ονόματα. 
Ευκλείδης ο ένας, Ορέστης ο άλλος, αφήστε ρε παλιάνθρωποι και κάτι που να μην το μαγαρίσετε.

Και το καλύτερο απ' τα πρόσφατα highlights της ''Katsapliades Α.Ε.''Με τροπολογία που θα κατατεθεί στη Βουλή αλλάζει η διάταξη του πολυνόμου που ψηφίστηκε την περασμένη εβδομάδα για τις υπουργικές offshore.
Αφού πρώτα βέβαια θα έχει δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως και θα έχει γίνει νόμος του κράτους έστω και για μιά μέρα, πράγμα που σημαίνει πως θα πρέπει να εφαρμοστεί έστω και για μιά μέρα...
ΚΑΙ ΑΡΑ ΘΑ ΑΡΕΙ ΤΟ ΑΞΙΟΠΟΙΝΟ ΟΠΟΙΩΝ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΥΠΟΣΤΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ.

Καταλάβαμε όλοι πώς λειτουργούν οι κατσαπλιάδες της κυβέρνησης; 
Και ''ξεπλένουν'', και κάνουν το κουμάντο τους για το μέλλον.
Και ακόμα πιό πέρα από αυτό, το ακόμη πιό σημαντικό και σημειολογικό είναι, πως αν δεν είχε αποκαλυφθεί από κάποιους η συγκεκριμένη διάταξη του πολυνόμου που ψηφίστηκε πριν λίγες μέρες, θα ίσχυε κανονικά ως νόμος του κράτους και οι βρωμιάρηδες θα έκαναν την δουλειά τους ''νόμιμα και άρα ηθικά''!

Τέτοια παλιανθρωπιά, τέτοια απατεωνιά, τέτοια κουτοπονηριά:  ''Εγώ το βάζω, το ψηφίζω, κι αν τύχει και αποκαλυφθεί το παίρνω πίσω και φωνάζω κιόλας πως διορθώνω τα κακώς κείμενα!''

Και μιά πρόταση:
Το blog προτείνει να αλλάξει η ονομασία της κυβερνητικής οργάνωσης ''katsapliades Α.Ε.'' και να γίνει: ''Αλήτες Α.Ε.''!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Σπυρίδωνος Τσάλλα

Για πρώτη φορά στην ιστορία της η μητροπολιτική Ελλάδα διώχνει υγιή, παραγωγικά μέρη τού οργανισμού της όχι από αδυναμία προσφοράς των στοιχειωδών μέσων επιβίωσης ή εξειδικευμένων επιστημονικών και τεχνολογικών μικροκοιτίδων αλλά από έλλειψη οράματος και αγάπης. Οι ψηφοφόροι των 40 και πλέον ετών τής μεταπολίτευσης, οι οποίοι επέλεγαν συστηματικά την πληθυσμιακή, ποσοτικά και ποιοτικά, συρρίκνωση τής Ελληνικής Δημοκρατίας ως έθνος-κράτος, μοιάζουν να απεμπολούν ενδόμυχα κάθε ελπίδα μελλοντικής ανάτασης και κρατούν σφιχτά τα πιο κομματικά θεμελιώδη, τα πιο σάπια τμήματα τού κράτους ως δομικά στοιχεία του, σα να δίνουν νοερά το μήνυμα σε όσους δεν εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία να απομακρυνθούν για να μη σαπίσουν, νομοτελειακά, και αυτοί.

Ενσαρκώνοντας την παραβολή των ταλάντων σε μια αδιανόητα άρρωστη εκδοχή της, η μητροπολιτική Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε για την υφαρπαγή ταλάντων μέσω αλόγιστου δανεισμού, ευρωπαϊκών χρημοτοδοτικών πακέτων για την υλοποίηση ανύπαρκτων ή μη λειτουργικών ή φρικαλέα υπερκοστολογημένων έργων, υποκατάστασης εγχώριας παραγωγής με αφανώς ελεγχόμενων και τιμολογημένων εισαγωγών, επιβολής κάθετων πολιτικών ισοπέδωσης κάθε έννοιας απόδοσης με βάση την αξιοκρατία και την προσπάθεια “για λόγους κοινωνικής ισότητας”, καθιστώντας μόνη υφιστάμενη αξιόπιστη παραγωγική σχέση τη συμμετοχή στο σύστημα υφαρπαγής ταλάντων με πολιτική απόφαση. Σημειώνεται ότι ακόμα και αυτά θάφτηκαν σε άλλα, εξωχώρια χωράφια...

Μήπως λοιπόν είναι οξύμωρο να περιμένει κανείς την αναστροφή μιας προεπιλεγμένης πορείας; Ο φόβος τού εγχώριου κατεστημένου σε οτιδήποτε -γνωστό και αναμενόμενο- ανανεωτικό προέρχεται εκτός του και δύναται να συνδράμει στην παραμικρή παρέκλιση από τη μετατροπή τής Ελληνικής Δημοκρατίας σε αποτυχημένο κράτος προς ενσωμάτωση ως εταιρία σε υπερεθνική οντότητα προκαλεί αντιδράσεις. Αυτή η θεωρητικώς διατυπωμένη πραγματικότητα δεν περιορίζεται σε φιλοσοφική σκιαμαχία. Ιδού μερικά παραδείγματα συγκεκριμένων εισηγήσεων:

1. Σύσταση Γενικής Γραμματείας Οικουμενικού Ελληνισμού Εξωτερικού υπό τον Πρωθυπουργό με αρμοδιότητα την αμφίδρομη ανάπτυξη των οικονομικών (χρηματοοικονομικών, επενδυτικών, διάχυσης και προβολής) και πολιτιστικών (πολιτιστικής διπλωματίας, προσέλκυσης φοιτητών, τουριστικού προϊόντος) δεσμών με βάση τον εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό.

2. Δημιουργία υπερκομματικής στρατηγικής στο σύνολο των προς επίτευξη εθνικών στόχων με τη σύσταση Συμβουλίου Στρατηγικής Υποστήριξης υπό τον Πρωθυπουργό με αρμοδιότητα την παραγωγή και την αναθεώρηση στρατηγικών σχεδίων για το σύνολο των εθνικών στόχων και την υποβολή τους στο Συμβούλιο Εθνικής Στρατηγικής και Διαχείρισης Κρίσεων.

3. Σύσταση Συμβουλίου Εθνικής Στρατηγικής και Διαχείρισης Κρίσεων με αρμοδιότητα τη μελέτη, την αναθεώρηση και την υποβολή προς έγκριση, με αυξημένη πλειοψηφία, των στρατηγικών σχεδίων που έχει παράξει πρωτογενώς το Συμβούλιο Στρατηγικής Υποστήριξης, από τη Βουλή των Ελλήνων.

4. Σύσταση Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας με αρμοδιότητα, μεταξύ άλλων, τη μελέτη των πληροφοριών της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, της Κρατικής Ασφάλειας, της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, και άλλων πηγών, την παρακολούθηση, τον έλεγχο και την παραγωγή στρατηγικής για όλο το εύρος DIMEFIL και η ενημέρωση του Συμβουλίου Στρατηγικής Υποστήριξης για ζητήματα παραγωγικής υφής.

5. Κατάργηση των μη διαδικαστικών λειτουργιών από όλα τα υπουργεία και τη δημιουργία υπουργείου Έργων με Γραμματείες
(α) Κρατικών Προμηθειών, με αρμοδιότητα τη συλλογή, την κατηγοριοποίηση, την ιεράρχηση, την ομογενοποίηση, και τον προγραμματισμό διαδικαστικών προμηθειών (ετήσιος προγραμματισμός, μία και μόνη διαγωνιστική διαδικασία για κάθε προϊόν για όλους τούς φορείς τού δημοσίου),
(β) Έργων & Προγραμμάτων, με αρμοδιότητα το σχεδιασμό και τον έλεγχο της σκοπιμότητας του συνόλου των έργων του κράτους σε επίπεδο κρατικού χαρτοφυλακίου με σκοπό το σχεδιασμό βάσει του εθνικού αναπτυξιακού σχεδιασμού, και
(γ) Διαχείρισης Έργων, με αρμοδιότητα τη διαχείριση της υλοποίησης των έργων του κράτους.

6. Σύσταση Υπουργείου Εσωτερικού Ελέγχου με Γραμματείες
(α) Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης,
(β) Διοικητικής Αναδιοργάνωσης με αρμοδιότητα τον ανασχεδιασμό των διαδικασιών,
(γ) Περιουσιολογίου Έργων (Εθνικό Μητρώο Έργων) με αρμοδιότητα τη χαρτογράφηση των παραδοτέων των υλοποιηθέντων έργων,
(δ) Ελέγχου Ποιότητας Ρυθμίσεων με αρμοδιότητα τον έλεγχο της εφαρμογής των κυβερνητικών πολιτικών,
(ε) Διαφάνειας Έργων με αρμοδιότητα τον έλεγχο του συστήματος υλοποίησης έργων και την παραγωγή προτάσεων για τη βελτίωσή του.

Ενδεχομένως οι προαναφερόμενες εισηγήσεις με σκοπό τη λογαριθμική εξοικονόμηση πόρων και εκθετική αύξηση τής παραγωγικότητας τού κράτους μέσω επιτελικών δομών να μοιάζουν εξόχως μεγαλεπίβολες συγκριτικά με τις μνημονιακές μεταρρυθμιστικές πολιτικές εξαίρεσης των αποσπασμένων στα κομματικά γραφεία δημοσίων υπαλλήλων από τη διαθεσιμότητα. Τα προγράμματα προσαρμογής άλλωστε δεν προσδιορίζουν επακριβώς ποιός θα μείνει απροσάρμοστος, κοιτούν τη μεγάλη, διαρκώς χειροτερεύουσα εικόνα. Αν εστιάσει κανείς όμως σε ένα ανεξάρτητο παράδειγμα αυτής της τυπολογίας, λαμβάνει την απάντηση που ψάχνει όλος ο πλανήτης για την αδυναμία τής Ελλάδας να εξέλθει τού προβλήματος.

Εισήγηση στο Υπουργείο Εξωτερικών για την υλοποίηση πνευματικά κατοχυρωμένου έργου “Χάρτη Γεωανθρωπολογίας”, ήτοι τη διαδικτυακή διασύνδεση των βάσει Ελληνικότητας φυσικών και νομικών προσώπων απανταχού της γης με σκοπό
(α) την per se και εξελικτική οριοθέτηση και αύξηση της διαπραγματευτικής ισχύος του Ελληνισμού, και
(β) την αύξηση των πάσας υφής δια-Ελληνισμού δραστηριοτήτων, απορρίφθηκε.
Κανείς δε γνωρίζει αν ήταν αμιγώς λόγω σθεναρής αντίστασης υπαλλήλων που, εξαιτίας τού φόβου για το άγνωστο, διαισθάνθηκαν ότι θα έχαναν το αποκλειστικό δικαίωμα “στο κλειδί τού συρταριού” ή λόγω πολιτικής απόφασης με βάση την ιδεολογία (πλήρη απομάκρυνση τής μητρόπολης από τον Οικουμενικό Ελληνισμό) ή την αυτογνωσία (ανικανότητα λειτουργίας σε επίπεδο υψηλότερο τής ανταλλαγής κενών περιεχομένου υπηρεσιακών σημειωμάτων με χρονοκαθυστέρηση) ή ένα αμάγαλμα όλων των ανωτέρω. Το αποτέλεσμα παραμένει: η γραφειοκρατία κρατάει τον Οικουμενικό Ελληνισμό αποκομμένο από τη μητρόπολη, αποκομμένο ακόμα και μεταξύ κόμβων εντός αυτού. Συμπερασματικά, η εντροπία τού συστήματος συντηρεί την αδράνεια ή δημιουργεί ροπή προς χειροτέρευση των συνθηκών λειτουργίας.
Ενδογενώς είναι ανέφικτο να υπάρξει εθνικά βιώσιμη λύση. Η Ελληνική Δημοκρατία χρήζει άμεσης μετάγγισης αίματος νοοτροπίας, τρόπου σκέψης και δημιουργικότητας από τον Οικουμενικό Ελληνισμό, ειδάλλως οι θάβοντες τα υφαρπαγμένα τάλαντα σε αλλοδαπά χωράφια θα θάψουν τη μητρόπολη μήπως και θαφτούν μαζί της τα ίχνη τής υφαρπαγής. Αξίζει η πατρίδα τέτοιο αιώνιο ατιμωτικό τέλος;

* O Σπυρίδωνας Τσάλλας είναι Πρόεδρος του Ιδρύματος Κοινωνικής Μηχανικής & Ανάπτυξης
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Εστία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεράσιμος Ταυρωπός

«Η ειρωνεία είναι πως η Bundestag θα μπορούσε να εγκρίνει την ελάφρυνση χρέους σήμερα, αλλά ίσως να μην μπορεί να το κάνει μετά τις γερμανικές εκλογές της επόμενης χρονιάς. Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (Alternative für Deutschland), το λαϊκιστικό αντιμεταναστευτικό και αντιευρωπαϊκό κόμμα και οι φιλελεύθεροι Ελεύθεροι Δημοκράτες είναι υπέρ της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Κανένα από τα δυο κόμματα δεν είχε έδρα στη Bundestag αλλά και τα δυο αναμένεται του χρόνου να πιάσουν το όριο αντιπροσώπευσης. Προσθέστε τα στους σκεπτικιστές μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών που κυβερνούν, και ίσως να μην υπάρχει πλειοψηφία για την ελάφρυνση χρέους. Η δέσμευση του Β. Σόιμπλε για ελάφρυνση χρέους το 2018 είναι απλά ‘‘αναξιόπιστη’’».

Αυτά έγραφε χθες στους Financial Times ο αρχισυντάκτης τους Wolfgang Munchau σε άρθρο του με τον ελληνικού ενδιαφέροντος τίτλο «Στο Αιγαίο η πραγματική απειλή για την Ευρώπη». Πράγματι, απαιτείται μια πιο βαθιά και αφαιρετική οπτική για τις εξελίξεις στην ελληνική κρίση από τον επιφανειακό «οικονομισμό» που κατακλύζει την αρθογραφία στα εγχώρια ΜΜΕ.

Ασφαλώς, το κεντρικό ζήτημα είναι η «εκκρεμότητα» της αναδιάρθρωσης του χρέους. Όχι το πώς και πότε θα γίνει, αλλά αν θα γίνει και, κυρίως, με τι άλλο θα συνδυαστεί. Όποιος πιστεύει ότι οι προϋποθέσεις για την αναδιάρθρωση του χρέους έχουν εκπληρωθεί από ελληνικής πλευράς ύστερα από όσα υπέγραψε και εξακολουθεί να υπογράφει στην… παράταση η ελληνική κυβέρνηση, πλανάται πλάνην οικτράν. Η εκκρεμότητα του ελληνικού χρέους δεν είναι εκκρεμότητα μεταξύ ΔΝΤ και Ευρωπαίων, είναι εκκρεμότητα για το μέλλον και τους όρους διαχείρισης της ελληνικής κρίσης!

Η μεγάλη σημασία της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους δεν θα είναι κυρίως οικονομική (η ελάφρυνση των βαρών για τοκοχρεολύσια) αλλά πρωτίστως πολιτική: θα είναι η σφραγίδα της διπλής «εγγύησης» από το ΔΝΤ αλλά και από την Ευρωζώνη ότι έχει δρομολογηθεί αξιόπιστα και «τελεσίδικα» (όσο μας επιτρέπεται να χρησιμοποιούμε αυτή τη λέξη στους καιρούς μας) με η έξοδος από την ελληνική κρίση. Η σφραγίδα αυτής της «εγγύησης» είναι καταλυτικής σημασίας, γι’ αυτό και δεν είναι εύκολη υπόθεση – δεν θα δοθεί εύκολα και χωρίς νέες προϋποθέσεις…

Γιατί την αναβάλλει ο κ. Σόιμπλε;
Και ποιες μπορεί να είναι αυτές οι προϋποθέσεις;
Εν τέλει, ποια είναι τα σχέδια του κ. Σόιμπλε για την Ελλάδα;

Σίγουρα δεν είναι πειστική η επίκληση των πολιτικών προβλημάτων που μπορεί να δημιουργηθούν για τον γερμανικό κυβερνητικό συνασπισμό ενόψει των γερμανικών εκλογών το φθινόπωρο του 2017 από μια λύση του ελληνικού χρέους τώρα. Δεν είναι μόνο όσα πειστικά επικαλείται ο Wolfgang Munchau στο άρθρο του, αλλά και η κοινή λογική: σε και εποχή με τόσο πυκνές εξελίξεις (ας θυμηθούμε μόνο ότι μόλις πριν 1 χρόνο δεν υπήρχε καν το προσφυγικό ζήτημα για την Ευρώπη και την Ελλάδα), η χρονική απόσταση από τις γερμανικές εκλογές ισοδυναμεί με… πολιτικούς αιώνες! Όποιο και να ήταν το πολιτικό κόστος που θα πλήρωνε η γερμανική ηγεσία με μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους τώρα, θα έπαιζε αμελητέο ρόλο στο αποτέλεσμά τους – σε 15 μήνες από τώρα, αυτό το «επεισόδιο» θα είχε ξεχαστεί.

Ο Σόιμπλε, επομένως, διατηρεί την εκκρεμότητα γύρω από το ελληνικό χρέος για άλλους λόγους! Που συμπυκνώνονται σε έναν: δεν είναι σίγουρος ότι η ελληνική κρίση θα έχει αίσια έκβαση! Σε ανύποπτο χρόνο, είχε εκφράσει την άποψη ότι «οι Έλληνες δεν αντέχουν, τους βασανίζουμε» στο ανταγωνιστικό περιβάλλον της Ευρωζώνης, συνοδεύοντάς την με την πρόταση για συμφωνημένη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Ο Σόιμπλε διατηρεί την εκκρεμότητα του χρέους για να τεστάρει ξανά -αν όχι να «αποδείξει» και στους δύσπιστους- ότι «η Ελλάδα δεν αντέχει». Και έχει κατασκευάσει τις «αποδείξεις» με όσα επέβαλε αριστοτεχνικά στη διαπραγμάτευση, δηλαδή τα «ασήκωτα» πρωτογενή πλεονάσματα σε συνδυασμό με τον «κόφτη». Ο Σόιμπλε πιστεύει βαθιά ότι η Ελλάδα δεν θα πετύχει τα πρωτογενή πλεονάσματα που συμφωνήθηκαν με τα συμφωνηθέντα μέτρα και ότι επομένως ο «κόφτης» θα ενεργοποιηθεί.

Και γνωρίζει πολύ καλά ότι η ενεργοποίηση του «κόφτη», πέρα από τις άμεσες κοινωνικο-πολιτικές συνέπειες, θα σηματοδοτήσει ακριβώς το ότι «η Ελλάδα δεν αντέχει και δεν μπορεί»… Εκτός αυτού, παραμένει επίσης ανοιχτό το προσφυγικό. Η «ομαλοποίηση» είναι εντελώς προσωρινή και εξαρτάται από ένα παράγοντα εντελώς αστάθμητο: την αξιοπιστία της συμφωνίας ΕΕ – Τουρκίας και τους σχεδιασμούς του κ. Ερντογάν. Και τα δύο είναι εντελώς επισφαλή. Ο Σόιμπλε και η γερμανική ηγεσία γενικότερα, έχουν και αυτόν το σημαντικό λόγο να αναβάλλουν τη ρύθμιση για το χρέος και να περιμένουν την «ετυμηγορία» των εξελίξεων.

Περιμένοντας τον «κόφτη» και τις εξελίξεις στο προσφυγικό, ο Σόιμπλε περιμένει για να καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα και οριστική απόφαση στο ζήτημα των ζητημάτων: σε ποιο νόμισμα θα αποπληρωθεί το ελληνικό χρέος, σε ευρώ ή σε δραχμή; Αν αποπληρωθεί σε ευρώ, θα είναι πολύ τσιγκούνης στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Αν όμως αποπληρωθεί σε δραχμές, τότε θα είναι πιο γενναιόδωρος και να εξετάσει ενδεχομένως και «κούρεμα»… Άλλωστε, μόνο με τέτοιους όρους θα είναι εφικτή η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους ύστερα από τις επερχόμενες γερμανικές εκλογές, με την ευρωσκεπτικιστική πτέρυγα στη γερμανική Bundestag ακόμη πιο ενισχυμένη. Τουτέστιν μια πιο «γενναιόδωρη» ίσως αναδιάρθρωση, αλλά με την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης! 

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου