Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Ιουλ 2012


Οι δυνάμεις της Δύσης και του Κόλπου έχουν ξεκινήσει τη μεγαλύτερη μυστική στρατιωτική επιχείρηση που έχει διεξαχθεί σε ξένο έδαφος από την εποχή των Κόντρας της Νικαράγουα.
Η Μάχη της Δαμασκού δεν έχει στόχο την ανατροπή του προέδρου Bashar al-Assad, αλλά την διάσπαση των συριακών ενόπλων δυνάμεων, με σκοπό την διασφάλιση της κυριαρχίας του Ισραήλ και των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Ενώ η πόλη προετοιμάζεται για μια νέα επίθεση από ξένους μισθοφόρους, ο γνωστός Γάλλος ρεπόρτερ Thierry Meyssan, ο πρώτος που αποκάλυψε το φιάσκο των δίδυμων πύργων μετά από έρευνά του, βρίσκεται στη Δαμασκό και προβαίνει σε έναν συγκλονιστικό απολογισμό της κατάστασης όπως έχει, αποκαλύπτοντας συγχρόνως κάποιες από τις αποκλειστικές του πληροφορίες.

Του Thierry Meyssan
Voltaire Network
21 Ιουλίου 2012
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους


Τις τελευταίες πέντε ημέρες, η Ουάσιγκτον και το Παρίσι έχουν εξαπολύσει μυστική επίθεση εναντίον της Δαμασκού, με την επωνυμία "Ηφαίστειο της Δαμασκού και σεισμός της Συρίας". Δεν πρόκειται για μια νέα εκστρατεία αεροπορικών βομβαρδισμών, αλλά μια μυστική στρατιωτική επιχείρηση, παρόμοια με εκείνη που οργανώθηκε στην Κεντρική Αμερική επί προεδρίας Reagan.


Προερχόμενοι από το εξωτερικό, οι νέοι "Κόντρας" ξεκίνησαν την εισβολή τους στη Συρία
με την κατάληψη των συνοριακών σταθμών.

Μέσα σε λίγες ημέρες, 40.000-60.000 από αυτούς τους "Κόντρας", οι περισσότεροι Λίβυοι, εισήλθαν στη χώρα, κυρίως από τα σύνορα Συρίας - Ιορδανίας. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν καταταγεί στον Ελεύθερο "Συριακό" Στρατό, που μόνο Σύριους δεν διαθέτει στους κόλπους του, ένα μυστικό μέτωπο δράσης του ΝΑΤΟ, που τελεί υπό τουρκική διοίκηση. Μερικά από τα μέλη του ανήκουν σε ομάδες φανατικών εξτρεμιστών μουσουλμάνων, συμπεριλαμβανομένης της Αλ Κάιντα, και λαμβάνουν εντολές από Κατάρ ή φατρίες της οικογένειας της βοσιλικού οίκου του Σαούδ της Σαουδικής Αραβίας: τους Sudairi. Στην πορεία, κατέλαβαν κάποιους συνοριακούς σταθμούς και σύντομα μετακόμισαν στη συριακή πρωτεύουσα, όπου έχουν σπείρει τον τρόμο με επιθέσεις εναντίον τυχαίων στόχων. Οι στόχοι αυτοί συμπεριλαμβάνουν διμοιρίες αστυνομικών ή μεμονωμένους στρατιωτικούς.


Οι Σύριοι στρατηγοί Hassan Turkmani, Daud Rajha και Assef Chawkat σκοτώθηκαν σε βομβιστική επίθεση
στις 18 Ιουλίου 2012. Ο δεύτερος ήταν ο υπ. Άμυνας της Συρίας.


Το πρωί της Τετάρτης, 18/06, μία έκρηξη κατέστρεψε το αρχηγείο Εθνικής Ασφαλείας της Συρίας, την ώρα ακριβώς που συνεδρίαζαν εκεί κάποια μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας. Η τρομοκρατική επίθεση κόστισε τη ζωή των στρατηγών Daud Rajha (υπουργού Άμυνας), Assef Shawkat (υφυπουργού Άμυνας) και Hassan Turkmani (Αντιπροέδρου της Δημοκρατίας). Η μέθοδοι της επίθεσης παραμένουν αδιευκρίνιστες: ενδέχεται η επίθεση να εκτελέστηκε είτε μέσω κάποιου βομβιστή αυτοκτονίας είτε μέσω μη επανδρωμένου αεροσκάφους τύπου Stealth.

H Ουάσιγκτον ευελπιστεί ότι αυτός ο μερικός "αποκεφαλισμός" του στρατού θα οδηγήσει στην αυτομόληση κάποιων ανώτερων στελεχών μαζί με τις μονάδες τους, ή ακόμη και στην πιθανότητα να στραφούν εναντίον της άμαχης κυβέρνησης. Αυτό μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί. Ο πρόεδρος Assad αμέσως υπέγραψε διατάγματα για το διορισμό των διαδόχων όσων δολοφονήθηκαν, διασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο την απρόσκοπτη συνέχεια της λειτουργίας του συριακού κράτους.

Στο Παρίσι, το Βερολίνο και την Ουάσιγκτον, οι "χορηγοί" των επιχειρήσεων συνέχισαν το ύπουλο παιχνίδι τους, καταδικάζοντας τις τρομοκρατικές ενέργειες, ενώ παράλληλα επαναβεβαίωσαν την πολιτική δέσμευση και την υλικοτεχνική υποστήριξη τους στους έμμισθους τρομοκράτες. Εντελώς απροκάλυπτα, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ευθύνη για αυτές τις δολοφονίες δεν βαρύνει τους δράστες, αλλά τα θύματα, αφού αρνήθηκαν να παραιτηθούν υπό την πίεση που τους ασκήθηκε και να παραδώσουν την πατρίδα τους στην απληστία των Δυτικών.

Το Καράκας και η Τεχεράνη έχουν στείλει τα συλλυπητήριά τους στη Συρία, τονίζοντας ότι η επίθεση είχε χορηγούς και χρηματοδότες τις δυτικές δυνάμεις και τις χώρες του Κόλπου. Η Μόσχα εξέφρασε επίσης τα συλλυπητήριά της και υπογράμμισε ότι η αίτηση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ για κυρώσεις εναντίον της Συρίας ισοδυναμεί με πολιτική υποστήριξη των τρομοκρατών οι οποίοι εκτέλεσαν την επίθεση.


Ο υπουργός Τύπου Omran al-Zou'bi εκφωνεί ανακοίνωση στην κρατική τηλεόραση
μετά την τρομοκρατική επίθεση που "αποκεφάλισε" εν μέρει τις συριακές Ε.Δ.


Οι κρατικοί τηλεοπτικοί σταθμοί της Συρίας έχουν αρχίσει να μεταδίδουν βίντεο στρατιωτικού περιεχομένου και στρατιωτικά πατριωτικά τραγούδια αρκετές φορές ανά ώρα. Διακόπηκαν κάποια προγράμματα, προκειμένου να μεταδοθούν ανακοινώσεις του υπουργού Τύπου, al-Omran Zou'bi, ο οποίος ζήτησε την ετοιμότητα και συστράτευση όλων. Τόνισε ότι ο καιρός για πολιτικές διαφωνίες μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης έχει παρέλθει, δηλώνοντας ότι "ο εχθρός βρίσκεται προ των πυλών". Αναφερόμενος στο άρθρο μου στην εφημερίδα Komsomolskaya Pravda, προειδοποίησε τους συμπατριώτες του για την επικείμενη έναρξη της επιχείρησης προπαγάνδας, που εκπονήθηκε από τα τηλεοπτικά ΜΜΕ των χωρών του Κόλπου και της Δύσης, προκειμένου να χάσει το ηθικό του ο συριακός λαός. Ανέφερε ως ενδεικτικό παράδειγμα το ψευδές ρεπορτάζ που μεταδόθηκε μέσω της προπαγάνδας των καναλιών του Κόλπου, σύμφωνα με το οποίο "ξέσπασε ανταρσία στο 4ο Τάγμα του Συριακού Στρατού και εκρήξεις κατέστρεψαν το αρχηγείο του".

Από τα κρατικά κανάλια ακούγονται ανακοινώσεις δημόσιων υπηρεσιών αρκετές φορές ανά ώρα, όπου δίνονται στους τηλεθεατές οδηγίες πώς να παρακολουθούν τα αυθεντικά προγράμματα του σταθμού μέσω του δορυφόρου Atlantic Bird, σε περίπτωση που η μετάδοση μέσω των δορυφόρων Arabsat και Nilesat διακοπεί.

Στο Λίβανο, ο ηγέτης της Xεζμπολάχ, Sayyed Hassan Nasrallah, υπενθύμισε τους δεσμούς που ενώνουν την Χεζμπολάχ με τη Συρία κατά του σιωνιστικού επεκτατισμού, και διαβεβαίωσε τον συριακό στρατό για την υποστήριξή του.

Η βομβιστική επίθεση της Τετάρτης ήταν το προειδοποιητικό σήμα για την έναρξη του 2ου μέρους των επιχειρήσεων. Κομάντος έχουν διεισδύσει στη συριακή πρωτεύουσα, και στη συνέχεια επιτέθηκαν εναντίον διάφορων επιλεγμένων στόχων. Έτσι, μια ομάδα περίπου 100 "Κόντρας" εξαπέλυσε επίθεση στο κτίριο δίπλα από το διαμέρισμα όπου μένω, φωνάζοντας το γνωστό σύνθημα των εξτρεμιστών ισλαμιστών "Αλλάχ Ακμπάρ". Γνωρίζω ότι ένας ανώτερος στρατιωτικός αξιωματούχος μένει εκεί. Ακολούθησαν 10 ώρες αδιάκοπων συγκρούσεων. Δεν έχω ακόμη πληροφορηθεί τι απέγινε.

Ενώ στην αρχή της νύχτας ο στρατός απάντησε με ήπιες αντεπιθέσεις, αργότερα δόθηκε η εντολή να γίνει δριμύτερη η αντεπίθεση. Το ζήτημα δεν είναι πλέον η καταπολέμηση των τρομοκρατών που αποσταθεροποιούν τη Συρία, αλλά η σωτηρία της ίδιας της χώρας που αντιμετωπίζει μια ακήρυχτη εισβολή ξένων δυνάμεων.

Αεροσκάφη έχουν κινητοποιηθεί για να καταστρέψουν μονάδες μισθοφόρων που κατευθύνονται προς την πρωτεύουσα.

Κατά τις 11 το πρωί, η ηρεμία επέστρεψε σταδιακά στην πόλη. Οι "Κόντρας" και οι συνεργάτες τους αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από παντού. Η κυκλοφορία αποκαταστάθηκε στις κύριες οδικές αρτηρίες, και έχουν εγκατασταθεί σημεία ελέγχου στο κέντρο της πόλης. Η ζωή επιστρέφει στη φυσιολογική της ροή. Ωστόσο, ακούγονται ακόμα διάσπαρτοι πυροβολισμοί εδώ και εκεί. Τα περισσότερα καταστήματα είναι κλειστά, και υπάρχουν μεγάλες ουρές έξω από τα αρτοπωλεία.

Όλοι αναμένουν ότι η τελική επίθεση θα ξεκινήσει σύντομα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο στρατός της Συρίας θα αναδειχθεί και πάλι νικητής, αφού ο συσχετισμός δυνάμεων είναι προς όφελός του. Ο στρατός των εθελοντών υποστηρίζεται από τον συριακό πληθυσμό, αλλά και από την εσωτερική αντιπολίτευση.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι δορυφόροι Arabsat και Nilesat είχουν αποσυνδεθεί από το τηλεοπτικό σήμα του Ad-Dunya σήμερα το απόγευμα. Η CIA έχει "χακάρει" την ιστοσελίδα του Ad-Dunya στο Twitter, με σκοπό να διαδίδει ψευδείς ανακοινώσεις για δήθεν υποχώρηση του συριακού στρατού.

Οι τηλεοπτικοί σταθμοί των χωρών του Κόλπου έχουν προβεί σε μια προκαταρκτική ανακοίνωση για την κατάρρευση του καθεστώτος στη Συρία. Ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Συρίας, Adib Mayaleh, παρενέβη στην κρατική τηλεόραση για να καταγγείλει τη νέα παραπληροφόρηση και να επιβεβαιώσει την ισοτιμία των 68,30 λιρών Συρίας ανά δολάριο ΗΠΑ.


Ο στρατηγός Robert Mood παραχώρησε συνέντευξη Τύπου για τη Μάχη της Δαμασκού,
την οποία θα παρακολουθεί από το δωμάτιο του ξενοδοχείου του.

Ενισχύσεις έχουν αναπτυχθεί γύρω από την πλατεία Ουμαγιάντ, στο ιστορικό κέντρο της Δαμασκού, με σκοπό να προστατευθούν τα στούντιο του κρατικού τηλεοπτικού δικτύου, το οποίο θεωρείται ως Νο 1 στόχος για τους ξένους μισθοφόρους. Έχουν στηθεί εφεδρικά στούντιο μέσα στο ξενοδοχείο Τhe Rose of Damascus, όπου επίσης έχουν σταθμεύσει οι παρατηρητές των Ηνωμένων Εθνών. Η παρουσία αυτών των υπαλλήλων, οι οποίοι επέτρεψαν την επ' αόριστο συνέχιση αυτής της επίθεσης εναντίον της χώρας, δίχως να διακοπεί η απραξία τους, είναι και η de facto ασπίδα προστασίας των Σύριων δημοσιογράφων που διακινδυνεύουν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να ενημερώσουν τους συμπολίτες τους.

Στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, η Ρωσία και η Κίνα για συνεχή τρίτη φορά απέρριψαν το σχέδιο ψηφίσματος των χωρών της Δύσης και του Κόλπου που προβλέπει στρατιωτική επέμβαση. Οι διπλωματικές αντιπροσωπείες της Ρωσίας και της Κίνας έχουν καταγγείλει για άλλη μια φορά την προπαγάνδα που στοχεύει στην απεικόνιση της ξένης επίθεσης εναντίον της Συρίας ως μιας εξέγερσης που καταστέλλεται με αιματοχυσία από τις συριακές αρχές.

Η Μάχη της Δαμασκού αναμένεται να (ξαν)αρχίσει από λεπτό σε λεπτό.


Ανταπόκριση του Thierry Meyssan από το κέντρο της Δαμασκού
Επιλέξτε γλώσσα υπότιτλων από το κάτω αριστερά μέρος του βίντεο.





Οι μεγάλοι διαχειριστές κεφαλαίων στις ΗΠΑ συστήνουν ειδικές ομάδες, για την περίπτωση επιδείνωσης της κρίσης στην Ευρώπη

Είναι 9 η ώρα το πρωί, μια Παρασκευή του Ιουνίου, και για τις ανάγκες μιας άσκησης ανταπόκρισης έκτακτης ανάγκης, στα κεντρικά γραφεία της Legg Mason της Βαλτιμόρης, η Ελλάδα έχει μόλις αποχωρήσει από το ευρώ. Μαζεμένοι γύρω από ένα τραπέζι συσκέψεων, με μέλη της ομάδας από τα γραφεία στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη και άλλα μέρη να βρίσκονται εκεί μέσω video conference, 15 υπάλληλοι αναλαμβάνουν στη διάρκεια ενός 8ώρου -πριν ανοίξουν οι αγορές στην Ασία- να εκτιμήσουν πράγματα, όπως το αν μπορούν να εκτελέσουν συναλλαγές, την κατάσταση των επενδύσεων της εταιρείας και πώς θα πληρωθούν οι εργαζόμενοι στα ευρωπαϊκά γραφεία.

Έχουν περάσει σχεδόν τέσσερα χρόνια από όταν η χρεοκοπία της Lehman Brothers Holdings πάγωσε τις αγορές, και εταιρείες διαχείρισης παγίων, όπως η Legg Mason, η State Street, η Vanguard Group και άλλες, προσπαθούν να αντλήσουν διδάγματα από αυτήν την κρίση, ώστε να προετοιμαστούν για το χειρότερο σενάριο στην Ευρώπη.

Συστήνουν ειδικές ομάδες και κάνουν δοκιμές στα συστήματα πληροφορικής, ώστε να διασφαλίσουν ότι δεν θα πάθουν blackout από την κατάρρευση του ευρώ και θα συνεχίσουν να τους δίνουν εικόνα από τον έξω κόσμο, όσο μακριά -ή κοντά- και αν φαντάζει αυτή η πιθανότητα.

«Δεν γνωρίζουμε τι πρόκειται να συμβεί, αλλά θέλουμε να έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα εργαλεία, ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε οτιδήποτε συμβεί», λέει ο Joe Carrier, διευθυντής διαχείρισης κινδύνων στη Legg Mason. «Μετά τη Lehman συνειδητοποιήσαμε ότι εξελίξεις που ποτέ δεν φανταζόσουν ότι θα σε προλάβαιναν όντως σε πρόλαβαν».

H State Street, η οποία λειτουργεί ως θεματοφύλακας παγίων ύψους 16,9 τρισ. δολαρίων και διαχειρίζεται 1,99 τρισ. δολάρια για λογαριασμό πελατών της μονάδας διαχείρισης επενδύσεων, τη χρονιά που πέρασε συγκρότησε δυο επιτροπές, με σκοπό την προετοιμασία για μια πιθανή επιδείνωση της ευρωπαϊκής κρίσης, λέει ο Jack Klinck, επικεφαλής Παγκόσμιας Εταιρικής Ανάπτυξης και Παγκόσμιας Διαχείρισης Σχέσεων.

Η πρώτη επικεντρώνεται στη διαχείριση των κινδύνων, την εξέταση των μακροοικονομικών συνθηκών, καθώς και την πιθανή επίδραση διάφορων σεναρίων κρίσης από εταιρεία σε εταιρεία. «Το 2008 μάς παρέδωσε πλούσια μαθήματα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την κατανόηση του κινδύνου του αντισυμβαλλομένου όταν δεσμεύονται πάγια ως εγγύηση», λέει ο Klinck.

Η δεύτερη ομάδα της State Street εξετάζει λειτουργικά ζητήματα, ιδιαίτερα αυτά που σχετίζονται με τα συστήματα πληροφορικής.

Εάν μία ή περισσότερες χώρες αποχωρήσουν από το ευρώ, οι τίτλοι μπορεί να χρειαστεί να αποτιμηθούν σε νέο νόμισμα, δεδομένου ότι τα εθνικά νομίσματα μπορεί να επιστρέψουν σε κυκλοφορία.

Ο Klinck συγκρίνει την κατάσταση με το να ετοιμάζεται κανείς για το επονομαζόμενο φαινόμενο Y2K ή, αλλιώς, «ιός της χιλιετίας», όπου τα συστήματα πληροφορικής θα έπρεπε να επαναπρογραμματιστούν ως προς την αλλαγή χρονολογίας από 1999 σε 2000.

Στη Vanguard, που αποτελεί τη μεγαλύτερη πάροχο αμοιβαίων κεφαλαίων στον κόσμο, ενώ διαχειρίζεται ποσά ύψους περίπου 1,8 τρισ. δολαρίων, μια ειδική ομάδα προετοιμάζεται για τη νέα αποτίμηση των τίτλων, καθώς και για ενδεχόμενους περιορισμούς στη διασυνοριακή κυκλοφορία κεφαλαίων, εάν μια χώρα εγκαταλείψει το ευρώ, λέει ο John Hollyer, επικεφαλής εταιρικής στρατηγικής για την εταιρεία. Οι νομικοί σύμβουλοι της εταιρείας εξετάζουν τις συμβάσεις για αναφορές σε νομίσματα.

Η Nancy Prior, πρόεδρος της ομάδας χρηματαγοράς της Fidelity Investments, λέει ότι η εταιρεία έχει συγκαλέσει εσωτερικά συμβούλια, αλλά και συναντήσεις με πελάτες για να συζητήσουν τους κινδύνους που σχετίζονται με την Ευρώπη. Η Fidelity, η οποία διαχειρίζεται περί τα 1,6 τρισεκατομμύρια δολάρια, ετοιμάζεται, επίσης, να δημοσιεύσει υλικό στην ιστοσελίδα της για τους πελάτες της, εφόσον η κρίση επιδεινωθεί, σημειώνει.

Η Pacific Investment Management Co., διαχειρίστρια του Pimco Total Return Fund, ύψους 261 δισ. δολαρίων, έχει διεξαγάγει τεστ αντοχής για μια σειρά εκβάσεων, λέει ο Andrew Balls, επικεφαλής διαχείρισης ευρωπαϊκού χαρτοφυλακίου με έδρα το Λονδίνο. «Ακόμα και αν δεν συμβούν, θέλεις να είσαι έτοιμος για το χειρότερο», λέει. «Δεν θέλεις να είσαι ο τελευταίος που θα αντιδράσει, θες να είσαι ο πρώτος».

Η Legg Mason ξεκίνησε τις προετοιμασίες της για ενδεχόμενη κρίση του ευρώ το 2011, αξιολογώντας πόσο μεγάλο μέρος του χαρτοφυλακίου της θα κινδύνευε στην Ευρώπη και συστήνοντας ευρωπαϊκή ειδική ομάδα έκτακτης ανάγκης, η οποία συνεδριάζει κάθε εβδομάδα για μιάμιση ώρα, λέει ο Carrier.

Η εταιρεία, επίσης, έβαλε στο μικροσκόπιο τους πελάτες της και αναζήτησε πού είχαν έδρα οι τράπεζές τους. «Αυτά τα μαθήματα αποτελούν συσσωρευμένη γνώση σε αυτήν τη δουλειά», λέει ο Carrier. «Ισως όχι σήμερα, ίσως όχι αύριο, αλλά τελικά θα χρειαστούν».

Να ακολουθήσουν όλοι το παράδειγμα της Γερμανίας

Ο επικεφαλής οικονομολόγος της UniCredit στις ΗΠΑ, Harm Bandholz, μιλά στον δημοσιογράφο του «Bloomberg Businessweek» Tom Keene για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους και τις αρετές της λιτότητας.

Πού μεγαλώσατε στην Ευρώπη;

Στο Αμβούργο της Γερμανίας.

Μιλάμε συνεχώς για την Ελλάδα και την Ισπανία, αλλά ένα μεγάλο μέρος της κρίσης περιστρέφεται γύρω από τη Γερμανία, έτσι δεν είναι;

Ναι, έτσι είναι. Οι άνθρωποι συμπεριφέρονται λες και η Γερμανία μόνο οφέλη έχει να αποκομίσει από την κατάσταση στην Ευρωζώνη. Λένε πως η Γερμανία εισήλθε στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση με υποτιμημένο νόμισμα. Πιστεύω πως η άποψη αυτή είναι εντελώς λάθος.

Γιατί αυτό;

Αρκεί να θυμηθούμε τι συνέβαινε 10 ή 15 χρόνια πριν. Η Γερμανία θεωρούνταν «ο ασθενής της Ευρώπης». Ο κόσμος πίστευε ότι χωρίς τη νομισματική ένωση, δεν υπήρχε τρόπος η χώρα να συνεχίσει να εξάγει τα αγαθά της, επειδή απλώς ήταν πάρα πολύ ακριβά. Έτσι, η κυβέρνηση σχημάτισε ένα μεγάλο συνασπισμό, που περιλάμβανε τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καθώς και εταιρείες και εργατικά συνδικάτα. Και έκαναν πολλές μεταρρυθμίσεις, προκειμένου να καταστήσουν τις αγορές εργασίας πιο ευέλικτες κ.λπ. Το αποτέλεσμα ήταν ότι ουσιαστικά το ανά μονάδα κόστος εργασίας δεν έχει αυξηθεί εδώ και περισσότερο από 10 χρόνια.

Είναι εύκολο για μας να καθόμαστε εδώ και να λέμε «Εντάξει, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, κάντε ό,τι έκανε η Γερμανία».

Και γιατί όχι; Ειλικρινά, νομίζω πως ούτε οι ΗΠΑ κάνουν αυτό που κάνουν η Ιταλία και η Ελλάδα. Εσείς εδώ στις ΗΠΑ πρέπει να εφαρμόσετε μέτρα λιτότητας, επειδή το επίπεδο του χρέους και το έλλειμμα είναι πολύ υψηλά. Για την Ευρωζώνη, στο σύνολό της, το έλλειμμα ως ποσοστό του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος κινείται περίπου στο 3,25% φέτος. Είναι, δηλαδή, σχεδόν υπερδιπλάσιο σε σχέση με το αμερικανικό.





Πληροφορίες αναφέρουν ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ έδωσε εντολή να κλείσει η πρεσβεία στη Δαμασκό

Μεγάλη ανησυχία για τις εξελίξεις που μεθοδεύονται σε βάρος της Συρίας, με τη συμμετοχή και της Ελλάδας, προκαλούν οι πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η ελληνική κυβέρνηση, μέσω του ΥΠΕΞ, έδωσε εντολή για την εκκένωση της πρεσβείας στη Δαμασκό και την άμεση απομάκρυνση του προσωπικού. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με άλλες πηγές, βρίσκονται σε εξέλιξη εντατικοί σχεδιασμοί για την οργάνωση μιας μεγάλων διαστάσεων αποστολής απομάκρυνσης ξένων υπηκόων από τη Συρία.

Ολα δείχνουν ότι οι ανταγωνιζόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δρομολογούν εξελίξεις σε βάρος του συριακού και των άλλων λαών, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ευρύτερη γειτονιά μας. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι σχεδιασμοί για την απομάκρυνση ξένων υπηκόων έχουν ως επίκεντρο την Κύπρο, η οποία προετοιμάζεται για την υποδοχή περίπου διακοσίων χιλιάδων ανθρώπων που για διάφορους λόγους βρίσκονται στη Συρία. Σύμφωνα με υπολογισμούς που γίνονται για την οργάνωση της μεταφοράς, στη Συρία υπάρχουν σήμερα περισσότεροι από 120.000 Αμερικανοί και πάνω από 65.000 υπήκοοι χωρών μελών της ΕΕ.

Με πρόσχημα και την παρουσία μεγάλου αριθμού Αμερικανών πολιτών στη Συρία, η Ουάσιγκτον δείχνει να πρωτοστατεί στην οργάνωση της επιχείρησης απομάκρυνσης, η οποία, από κύκλους του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, τοποθετείται περί το τέλος Αυγούστου. Σύμφωνα με πληροφορίες, στην Κύπρο οι προετοιμασίες για την επιχείρηση απομάκρυνσης των ξένων υπηκόων και την υποδοχή τους, βρίσκονται στην τελική φάση.

Αμεση, σύμφωνα με πληροφορίες, θα είναι και η εμπλοκή της Ελλάδας, καθώς ήδη εμφανίστηκαν στην Αθήνα Αμερικανοί στρατιωτικοί, οι οποίοι συμμετείχαν σε συσκέψεις στο ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ (Πολυεθνικό Συντονιστικό Κέντρο Στρατηγικών Θαλασσίων Μεταφορών) που εδρεύει στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας.

Το ΠΟΣΚΕΣΘΑΜ ή «Athens Multinational Sealift Coordination Center (AMSCC) αυτοχαρακτηρίζεται ως ανεξάρτητος Πολυεθνικός οργανισμός, ιδρύθηκε το 2004, μετά από απόφαση του ελληνικού υπουργείου Αμυνας, με σκοπό να συμβάλει στην εξεύρεση μέσων στρατηγικών θαλάσσιων μεταφορών για λογαριασμό -κατά κύριο λόγο- του ΝΑΤΟ. Οπως σημειώνουν παράγοντες της ελληνικής διπλωματίας, από τη στιγμή που θα ξεκινήσει η διαδικασία απομάκρυνσης του πληθυσμού από τη Συρία, θα ξεκινήσει και η αντίστροφη μέτρηση για τη στρατιωτική εμπλοκή.

Το ΝΑΤΟ άρχισε τις ψυχολογικές επιχειρήσεις στην Συρία;

Την Παρασκευή 20 Ιουλίου 2012, γύρω στις 19ω, άρχισε για πρώτη φορά η εκπομπή σημάτων για την εγκατάσταση νέων τηλεοπτικών διαύλων στους δορυφόρους Arabsat και Nilesat.
Τα σήματα μιμούνται αυτών των επισήμων τηλεοράσεων της Συρίας των οποίων αναπαράγουν τόσο την εμφάνιση όσο και τα λογότυπα. Προς το παρόν, τα προγράμματα παρουσιάζουν πατριωτικά κλιπ.

Σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, αυτά τα σήματα αποστέλλονται από την Αυστραλία, πιθανώς από μια βάση του αμερικανικού Εθνικού Οργανισμού για την Ασφάλεια (US National Security Agency).
Τα αυθεντικά σήματα της συριακής τηλεόρασης διακόπηκαν χθες από τους παροχούς Arabsat και Nilesat. Οι ιστοσελίδες τους δέχθηκαν επίθεση και είναι απρόσιτες.

Σύμφωνα με το συριακό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SANA, που αναφέρεται από τη ρωσική Ria Novosti [ 1 ], μια εταιρεία παραγωγής ντεκόρ για κινηματογραφικές ταινίες έκτισε στο Αλ-Zubayr (Κατάρ) ντεκόρ που αναπαράγουν συριακές πόλεις. Σε αυτά τα ντεκόρ γυρίζονται ταινίες με ψευδείς ειδήσεις για την τροφοδοσία των ψευδών τηλεοπτικών καναλιών που βρίσκονται στο στάδιο ενεργοποίησης στους δορυφόρους Arabsat και Nilesat.

Στη Δαμασκό, μια μεγάλη περίμετρο ασφαλείας έχει εγκατασταθεί γύρω από τα στούντιο της συριακής εθνικής τηλεόρασης. Η πλατεία των Ουμαγιάδων πλατεία δεν είναι πλέον προσβάσιμη και η κυκλοφορία εκτράπηκε μέσω της σήραγγας κάτω από τη πλατεία. Το απόγευμα, έγινε μια έκρηξη στο τούνελ για να το μπλοκάρουν. Οι συριακές αρχές επέλεξαν να διακόψουν τελείως την κυκλοφορία παρά να αναλάβουν τον κίνδυνο να ανοίξουν πάλι την κυκλοφορία προς τη πλατεία, όπου βρίσκεται η κύρια είσοδος στα στούντιο.

Ο «Συριακός» Ελεύθερος Στρατός (ΣΕΣ) είχε ήδη καταστρέψει τα στούντιο της ιδιωτικής αλυσίδας Αλ- Akbariya στις 27 Ιουνίου.


Πληροφορίες: Ριζοσπάστης, Infognomon


Οι πρακτικές των δανειστών μας υποχρεώνουν σε πολύχρονη ύφεση με στόχο να αποκτήσουν πλήρη εξουσία επί των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας

Επί τέλους, άρχισαν να υποψιάζονται και στην Ελλάδα, αυτό που από την πρώτη στιγμή της οικονομικής κρίσης. Το πρώτο είχε τίτλο «δεν θέλουν τα λεφτά μας, θέλουν την εξουσία». Δύο χρόνια μετά την έναρξη εφαρμογής του μνημονίου στην Ελλάδα, έρχεται τώρα το περιοδικό «Επίκαιρα», όπου εκ του αποτελέσματος μπορούν να εξαχθούν αρκετά συμπεράσματα, όπως γράφει.

Μεταφέρω δυο παραγράφους: «Η χώρα έχει κυριολεκτικά εκτελεστεί οικονομικά, κοινωνικά, από άποψη διεθνούς υπόστασης και, εν τέλει, γεωπολιτικά. Οι επιπτώσεις είναι τόσο βαριές, που φαίνεται να επιβεβαιώνουν την αρχική υποψία ότι ο στόχος του μνημονίου ήταν ακριβώς αυτός: Να βγει η χώρα εκτός μάχης και όχι να «διασωθεί».

Και «Τις υπόνοιες επιβεβαιώνει η εμμονή κυρίως των Γερμανών -αλλά όχι μόνο- στην άκαμπτη στάση τους για εφαρμογή του προγράμματος χωρίς αλλαγές, παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα που ήδη έχει επιφέρει».

Καιρός είναι επομένως να γίνει αντιληπτό το αυτονόητο. Όταν πρωτοαναδείξαμε το θέμα προ διετίας, υπήρξε επιφυλακτικότητα αποδοχής των επιχειρημάτων μας. Τώρα όμως, εξάγονται συμπεράσματα και «εκ τους αποτελέσματος», όπως γράφει το περιοδικό. Και γιατί θέλουν να μας βυθίσουν; Για να αποκτήσουν πλήρη εξουσία επί των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, της οποίας θα υποχρεωθούμε να ξεπουλήσουμε για ένα κομμάτι ψωμί.

Να θυμίσουμε τα επιχειρήματά μας.
Πρώτον, αν ήθελαν να πάρουν τώρα τα λεφτά που τους χρωστάμε -και όχι στο πολλαπλάσιο αργότερα, με τον πλήρη έλεγχο της οικονομίας μας- θα επιδίωκαν το πρώτιστο. Να μας συστήσουν -να μας υποχρεώσουν, θα έλεγα- να στρέψουμε την προσοχή μας στην ανάπτυξη, ώστε να παραχθεί χρήμα για να τους ξεχρεώσουμε.

Οι δανειστές μας έπραξαν -και πράττουν- το εντελώς αντίθετο. Μας υποχρεώνουν σε πολύχρονη ύφεση. Πώς θα πάρουν τα λεφτά τους;

Δεύτερον, αφού όλοι γνωρίζαμε -ιδιαίτερα από το 2000- ότι το χρέος διογκώνεται, ώστε είναι αδύνατο να αποπληρωθεί, για ποιο λόγο μας δάνειζαν; Αφού γνώριζαν ότι θα χάσουν τα λεφτά τους, γιατί δεν σταμάτησαν να μας τροφοδοτούν με δανεικό χρήμα, μόλις έγινε αντιληπτό ότι θα υπάρξει αδυναμία αποπληρωμής;

Αλλά και από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 φαινόταν ότι θα δημιουργηθεί πρόβλημα, για τον απλούστατο λόγο ότι δεν δανειζόμασταν με τους όρους της αγοράς. Εννοώ ότι για να μπορεί να αποπληρωθεί ένα δάνειο, πρέπει το επιτόκιο να είναι μικρότερο από το ρυθμό ανάπτυξης της χώρας, από την αύξηση του ΑΕΠ, δηλαδή.

Το δάνειο του Τσοβόλα, μετά την προτροπή «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα», ήταν 25ετούς διάρκειας και είχε επιτόκιο 17%, ενώ οι αυξήσεις του ΑΕΠ κυμαίνονταν σε μικρούς μονοψήφιους αριθμούς. Με έναν μικρό υπολογισμό, διαπιστώνεται ότι το δάνειο αυτό αποπληρώθηκε πέρσι, με ποσό πάνω από 30 φορές το αρχικό του κεφάλαιο.

Τρίτον, και σημαντικότερο, δημοσιοποιήσαμε ένα άγνωστο κείμενο του καθηγητή Ανδρεάδη, σε βιβλίο του για τα δάνεια της Ελλάδας που εκδόθηκε το 1925, όπου αποδεικνύεται πως οι Γερμανοί μας ενέπλεξαν στον καταστροφικό πόλεμο του 1897, για να ηττηθούμε και να τους παραδοθούμε πλήρως, ώστε «να μη ζημιωθούν οι Γερμανοί ομολογιούχοι». Οι Γερμανοί τραπεζίτες ήσαν αυτοί που πίεσαν τον Βίσμαρκ για να υποκινήσει τον Σουλτάνο και άφρονες των Αθηνών.

Πολλές φορές έχουμε γράψει επ’ αυτού, και ελπίζουμε να γίνει επί τέλους αντιληπτό, ώστε να αλλάξει ο τρόπος προσέγγισης της λύσης. Το πρόβλημα δεν είναι ούτε το Μνημόνιο, ούτε η παραμονή ή έξοδος από την Ε.Ε. Το πρόβλημα είναι ότι οι συνεργαζόμενοι χρηματοπιστωτικοί οίκοι επιζητούν την εξουσία όχι μόνο επί της Ελλάδας, ούτε μόνο εφ’ όλης της Ευρώπης, αλλ’ επί της υφηλίου. Αυτός είναι και ο λόγος που η στήλη δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα σε αναλύσεις γύρω από όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, και όχι μόνο.

Ο Μακεδών


Απίστευτο και όμως αληθινό: σύμφωνα με φωτογραφίες και ρεπορτάζ της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» έχτισαν πισίνα και μπάρμπεκιου στις φυλακές Κορυδαλλού!

Πως θα γινόταν βεβαίως βεβαίως, την ώρα που βρίσκεται ο Άκης εντός των ..τειχών.

Το δημοσίευμα υποστηρίζει ότι η πίσω αυλή του Ψυχιατρείου των φυλακών μετατράπηκε σε πολυτελές σπα!

Ποιοι έχουν πρόσβαση; Προφανώς οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι (που λένε οτι από το ταμείο τους δόθηκαν τα χρήματα), αλλά το ερωτηματικό είναι για το αν χρησιμοποιείται και από “εκλεκτούς” κρατουμένους.

Όσον αφορά την πισίνα, βαφτίσθηκε «κατασκευή ποτίστρας για ζώα και πτηνά» (!), αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για μια κανονικότατη πισίνα, με σκαλάκια, διαφορετικά επίπεδα και συστήματα καθαρισμού τελευταίας τεχνολογίας. Στην πισίνα οδηγούν πετρόχτιστα μονοπάτια, ενώ λίγο πιο πέρα βρίσκεται το χτιστό μπάρμπεκιου.

Σύμφωνα με την εφημερίδα όμως, η πισίνα χρησίμευσε σε απόδραση στην κυριολεξία, καθώς δύο από τους κρατούμενους που εργάζονταν στην κατασκευή της χρησιμοποίησαν τα μπάζα της εκσκαφής για να δημιουργήσουν ράμπα, να περάσουν πάνω από τον τοίχο και να εξαφανιστούν!

Η απάντηση των υπευθύνων πάντως στην εφημερίδα είναι ότι δεν πρόκειται για πισίνα, καθώς επιμένουν ότι πρόκειται για ποτίστρα… ζώων. Ε, τότε, οι αεροφωτογραφίες που δείχνουν πισίνες ανά την Ελλάδα, δείχνουν ποτίστρες ζώων...

Δυστυχώς, είμαστε τέτοιος λαός που μας περνάνε για... ζώα!


Εάν η είδηση ισχύει, όπως την μεταδίδει το "Ποντίκι" της Κύπρου, τότε κάποιοι στην Ελλάδα θα πρέπει να ετοιμάζονται για να περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους σε κάποια φυλακή.

Το δάνειο της Ρωσίας προς την Κύπρο όχι μόνο εγκρίθηκε, αλλά στα κρατικά ταμεία βρίσκονται ήδη τα χρήματα της ρωσικής βοήθειας - δανείου προς την Κύπρο. Ως αποτέλεσμα δεν πρόκειται να εφαρμοστεί κανένα μνημόνιο προς τον Κυπριακό λαό και μόνο οι Κυπριακές τράπεζες είναι εκτεθειμένες και πρέπει να βρούνε χρήματα για να καλύψουν τα ανοίγματα -ελλείψεις ρευστού- που έχουν.

Έτσι, οι πιέσεις των "φίλων" Ευρωπαίων και του ΔΝΤ πετάγονται στα σκουπίδια και από δω και πέρα κάποιοι -τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα- θα πρέπει να ανησυχούν σφόδρα για το μέλλον τους, το οποίο δεν προδιαγράφεται με τους καλύτερους οιωνούς...

Αναμένεται την Δευτέρα να ανακοινωθεί η άρση της αίτησης για προσφυγή στο μνημόνιο από την Κύπρο. Να σημειώσουμε πως αυτό ισχύει εάν όσα μεταδίδει το Κυπριακό "Ποντίκι" είναι αληθή...
Λέτε η δήλωση του Χριστόφια για "διεθνή συμμορία εγκληματιών" να άνοιξαν τα ταμεία της Μόσχας;



Γράφει ο Θανάσης Λυρτσογιάννης

Κατά βάθος ζούμε σε ένα οικονομικό περιβάλλον όπου κυριαρχεί ένα ιδιότυπο μπρα ντε φερ αγορών - λαών. Και στη μέση βρίσκονται οι πολιτικοί. Ολοι ή σχεδόν όλοι (με εξαίρεση τους τραπεζίτες των μεγάλων παγκόσμιων τραπεζών) συμφωνούν πως η πτώση της Λίμαν Μπράδερς και η τεράστια κρίση που ακολούθησε ήταν αποτέλεσμα της απορρύθμισης των αγορών και της χωρίς κανόνες λειτουργίας τους.

Οι πολιτικοί εκτόξευσαν αναθέματα κατά του καπιταλισμού-καζίνο και υποσχέθηκαν ρύθμιση των αγορών. Ακόμα και ο Αλαν Γκρίνσπαν είπε το δικό του mea culpa επειδή πίστευε ότι οι αγορές έχουν τη δυνατότητα να ρυθμίζουν τα πάντα. Πέραν αυτού ουδέν το ουσιαστικό. Αδύναμοι μπροστά στην ισχύ του χρηματιστικού και τραπεζικού κεφαλαίου δεν βάζουν τάξη, παρότι, όπως διαπιστώνουν οι περισσότεροι, ο κίνδυνος για ακόμα μία μεγαλύτερη κρίση ελλοχεύει. Και το δυσάρεστο και θλιβερό συμπέρασμα είναι πως δεν πρόκειται να γίνει τίποτα όσο η κατάσταση παραμένει ως έχει και οι πολιτικοί συνεχίζουν να είναι δέσμιοι της ισχύος των αγορών.

Το κλειδί για τη λύση κρατούν στα χέρια τους οι πολίτες. Μόνο αυτοί μπορούν να υποχρεώσουν τους πολιτικούς να λάβουν μέτρα και να ρυθμίσουν τη λειτουργία των αγορών. Το μέγιστο όπλο τους είναι η ψήφος. Βλέπετε οι πολιτικοί όλων των χωρών και των πολιτικών αποχρώσεων πρώτα υπολογίζουν την καριέρα τους και ύστερα το καθήκον τους. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Αν η ρύθμιση των αγορών γινόταν από τα κυρίαρχα ζητήματα των εκλογικών αναμετρήσεων, η λύση θα βρισκόταν αρκετά γρήγορα.


Του Γιώργου Χαρβαλιά

Με το δόγμα της…μηδενικής ανοχής φαίνεται να αντιμετωπίζει η Τρόικα την νέα κυβέρνηση και το γεγονός αυτό βάζει σε σκέψεις πολλούς σοβαρούς αναλυτές που τείνουν να πιστέψουν ότι η Ελλάδα οδηγείται, επί της ουσίας, από τους Γερμανούς σε αναγκαστική έξοδο από την Ευρωζώνη.

Απολύτως ενδεικτική προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η ψυχρολουσία που υπέστη το οικονομικό επιτελείο όταν επιχείρησε να διαχωρίσει την πληρωμή του «τέλους ακινήτων» από τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος. Προσωπικά, στο συγκεκριμένο κεφάλαιο δεν θα κακίσω την Τρόικα που βλέπει τα δημόσια έσοδα να καταρρέουν, όσο την βιασύνη κάποιων στη κυβέρνηση να προσφέρουν… «μικρο-ανακουφίσεις» στους Έλληνες φορολογούμενους με μέτρα που έχουν επεξεργαστεί στο γόνατο και κυρίως…χωρίς να ρωτήσουν τον ξενοδόχο.

Από την άλλη πλευρά, η εμμονική άρνηση των δανειστών να διευκολύνουν μία «επικοινωνιακή απήχηση» της νέας κυβέρνησης στο εκλογικό σώμα, δημιουργεί πράγματι υποψίες για προδιαγεγραμμένες αποφάσεις που έχουν ληφθεί στο Βερολίνο και δεν πρόκειται να αλλάξουν ακόμη κι αν στην Αθήνα γίνουν…θαύματα.

Ουσιαστικά λοιπόν το πρώτο(ίσως και το τελευταίο) crash test των προθέσεων της Τρόικας θα έρθει με την αφετηρία των συζητήσεων της ερχόμενης εβδομάδας, σε τρία πολύ απλά ζητήματα:

Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί επανειλημμένα ότι θα μειώσει άμεσα τον ΦΠΑ στις υπηρεσίες εστίασης, προκειμένου να τονώσει το τουριστικό ρεύμα και να στηρίξει τις ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα. Απολύτως εύλογη απόφαση που αν δεν γίνει δεκτή από την Τρόικα θα δημιουργήσει εικόνα πλήρους αναξιοπιστίας και στις πιο στοιχειώδεις κυβερνητικές εξαγγελίες.

Η κυβέρνηση έχει προτάξει εν είδει «κόκκινης γραμμής» την προστασία των μισθολογικών επιδομάτων που αφορούν τους ένστολους υπαλλήλους του δημοσίου. Ακόμη, πιο εύλογη απαίτηση που θα πρέπει εύκολα να αντιληφθούν οι ξένοι πιστωτές. Αν απορρίψουν τα «ισοδύναμα μέτρα» που θα προβάλει η ελληνική πλευρά για την κάλυψη της συγκριτικά αμελητέας «τρύπας» των 100-150 εκ. ευρώ, σημαίνει ότι δεν θα δεχτούν και καμία άλλη αξίωση της Αθήνας που άπτεται θεμάτων εθνικής κυριαρχίας και εθνικής ασφάλειας.

Τέλος, το οικονομικό επιτελείο σχεδιάζει την άμεση κατάργηση δεκάδων οργανισμών του δημοσίου, για εξοικονόμηση των λειτουργικών τους εξόδων με παράλληλη μετάταξη του προσωπικού σε άλλους κρατικούς φορείς. Πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτό δεν θα γίνει αποδεκτό από την Τρόικα η οποία θεωρεί ότι με αυτό τον τρόπο αναιρείται η δέσμευση «παγώματος προσλήψεων στο δημόσιο»!

Αυτά τα τρία ζητήματα επομένως, αν στο σύνολο τους ή ξεχωριστά αποτελέσουν «αγκάθια» της πρώτης διαπραγμάτευσης μεταξύ κυβέρνησης Σαμαρά και Τρόικας, θα πρέπει να μας κάνουν να αναθεωρήσουμε τις υποθέσεις μας για τις πραγματικές προθέσεις των δανειστών(βλέπε για την ακρίβεια Γερμανών).

Για να το πώ απλά. Αν στις αυριανές συνομιλίες, διαπιστωθεί τείχος αδιαλλαξίας από την πλευρά των εκπροσώπων της Τρόικας, ακόμη και στις πιο στοιχειώδεις απαιτήσεις της ελληνικής πλευράς που αποσκοπούν στην διατήρηση της ασφάλειας και της κοινωνικής συνοχής, δεν είμαι βέβαιος ότι έχει κάποια έννοια η συνέχιση των διαβουλεύσεων και μάλιστα στο πνεύμα του…κατευνασμού των «εξοργισμένων δανειστών». Η κυβέρνηση καλείται άμεσα να αλλάξει στάση, φροντίζοντας με την σειρά της να προκαταλάβει δρομολογημένες εξελίξεις και δημοσιοποιώντας εγκαίρως στον διεθνή περίγυρο τις αληθινές προθέσεις της γερμανικής κυβέρνησης. Σε αντίθετη περίπτωση θα καταρρεύσει αμαχητί και θα επωμιστεί όλες τις συνέπειες της χρεοκοπίας, παραδίδοντας τα κλειδιά της εξουσίας στον «άβρεχτο» από την καταιγίδα, Αλέξη Τσίπρα…

Δημοσιεύεται στον Τύπο της Κυριακής




Του καθηγητή Δημοσίου Δικαίου (ΔΠΘ), Γιώργου Κατρούγκαλου

"Οι μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας μπορεί να καταργηθούν χωρίς σημαντικά νομικά προβλήματα. (Εξυπακούεται ότι υφίστανται, προφανώς, πολύπλοκες πολιτικές και οικονομικές διαστάσεις του θέματος, για τις οποίες μερικές σκέψεις αναπτύσσονται στο τέλος του άρθρου.) Η επιχειρηματολογία που ακολουθεί συνοψίζεται στις εξής δύο κεντρικές θέσεις:
α) Τα μνημόνια καθ' εαυτά δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις, συνεπώς από αυτά δεν απορρέουν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ούτε οι σχετικοί νόμοι που τα εφαρμόζουν έχουν τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο.
β) Δεδομένου ότι οι δανειακές συμβάσεις, που αποτελούν διεθνή συνθήκη, δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με τη συνταγματική διαδικασία, οι σχετικές υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτές δεν έχουν υπερνομοθετική ισχύ, ως κανόνες διεθνούς δικαίου.
Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με μεταγενέστερο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία οποιασδήποτε σύμβασης.

1. Τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνείς κανόνες δικαίου
Στο ερώτημα για τη νομική φύση του μνημονίου η απάντηση που δόθηκε από το...
Συμβούλιο της Επικρατείας στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας 668/2012 είναι ορθή και συνοψίζεται στο ότι τα μνημόνια αποτελούν πολιτικό πρόγραμμα και όχι διεθνή σύμβαση.
(Αντιθέτως, κατά τη γνώμη μου, είναι εσφαλμένη η κρίση του Δικαστηρίου περί συνταγματικότητας των ρυθμίσεων του μνημονίου που παραβιάζουν βασικά θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα).
Και τούτο γιατί τα ελάχιστα αναγκαία εννοιολογικά στοιχεία της διεθνούς συνθήκης, κατά το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο είναι
α) να περιέχει αυτή κανόνες δικαίου και όχι απλώς προγραμματικές διατάξεις και
β) τα υποκείμενα του διεθνούς δικαίου τα οποία συμβάλλονται να στοχεύουν να προσδώσουν διεθνή νομική δεσμευτικότητα στους εν λόγω κανόνες.

Και τα δύο αυτά στοιχεία ελλείπουν από τα μνημόνια.
Αυτά χαρακτηρίζονται από τον ίδιο το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ τα ίδια προσδιορίζουν τις προβλέψεις τους ως «σχέδιο δράσης».

Εφόσον έτσι έχουν τα πράγματα, μένει να απαντηθεί το ερώτημα εάν τα μνημόνια αποτελούν απλώς πολιτικό πρόγραμμα ή συνιστούν παράλληλα διεθνή υποχρέωση της χώρας, που απορρέει από άλλο κανόνα δικαίου.

Δεδομένου ότι οι πολιτικές υποχρεώσεις ανελήφθησαν έναντι του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το ερώτημα θα πρέπει να απαντηθεί ξεχωριστά ως προς τον καθένα από τους διεθνείς αυτούς οργανισμούς.

2. Μνημόνια και ΔΝΤ
Για τη χρηματοδότηση από το ΔΝΤ δεν συνάφθηκε σύμβαση, ούτε απαιτείται, σύμφωνα με τις σχετικές συνθήκες ένταξης της χώρας μας σε αυτό. Το ΔΝΤ διαμορφώνει τα «Προγράμματα Διαρθρωτικής Προσαρμογής» κατόπιν σχετικής «επιστολής πρόσκλησης» του ενδιαφερόμενου κράτους (letter of intent) που εγκρίνεται στη συνέχεια με απόφαση του Εκτελεστικού του Συμβουλίου.
Με αυτόν τον τρόπο το ΔΝΤ εμφανίζεται να μην αναμιγνύεται στις εσωτερικές υποθέσεις των κρατών, δεδομένου ότι απλώς ανταποκρίνεται στην πρόσκληση της «επιστολής προθέσεων».
(Η οποία, βεβαίως, είναι σχεδόν πανομοιότυπη σε όλες τις περιπτώσεις, εφόσον ουσιαστικά υπαγορεύεται από το ίδιο, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης συνταγής της «Συναίνεσης της Ουάσιγκτον».
Συνεπώς, τα μέτρα που περιλαμβάνονται στο «letter of intent» συνιστούν απλώς προτεινόμενες πολιτικές ενός κυβερνητικού προγράμματος, η εγκατάλειψη των οποίων δεν συνιστά αθέτηση διεθνούς συμβατικής υποχρέωσης, αν και έχει -προφανώς- ως συνέπεια την διακοπή της περαιτέρω χρηματοδότησης από το ΔΝΤ.

3. Μνημόνιο και Δανειακές συμβάσεις
Και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος, δεδομένου ότι δεν αποτελούν απλή σύμβαση κρατικού δανείου από αυτές που, κατά πάγια πρακτική, δεν κυρώνονται με τυπικό νόμο.
Και τούτο διότι αφορούν σε φορολογία, οικονομική συνεργασία και επιβαρύνουν ατομικά τους Έλληνες, εφόσον ρητά παραπέμπουν στους όρους του μνημονίου, ως προϋπόθεση εκτέλεσής τους.

Επομένως, εάν είχαν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων.

Ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για την κύρωση τους, καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση, αλλά μετά το σχετικό νομοσχέδιο αποσύρθηκε, η δεύτερη ψηφίστηκε δύο φορές ως σχέδιο[1], δεν ήρθε όμως ποτέ για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της, όπως θα έπρεπε.

4. Μνημόνια και Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Υποστηρίζεται η υποχρέωση του Ελληνικού Κράτους να υλοποιήσει τα μνημονικά μέτρα απορρέει από την Απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την οποία προσδιορίσθηκαν τα δημοσιονομικά και οικονομικά μέτρα, που υποχρεούται να λάβει το ελληνικό κράτος για να περιορίσει το υπερβολικό έλλειμμα.

Ούτε όμως από την Απόφαση αυτή απορρέουν διεθνείς δεσμεύσεις για τη χώρα μας, διότι περιέχει ρυθμίσεις σε τομείς που η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ούτε καν συντρέχουσα αρμοδιότητα, όπως η φορολογία, οι συντάξεις και οι μισθοί.

Ως γνωστό, η Ένωση ασκεί μόνον δοτές και περιορισμένες αρμοδιότητες, εκείνες δηλαδή που της έχουν παραχωρήσει τα κράτη με τις Συνθήκες.

Συνεπώς, δεν υπάρχουν νομικά προβλήματα για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα ήθελε να τερματίσει την καταστροφική εξάρτηση της χώρας από τις άδικες και αντιαναπτυξιακές δεσμεύσεις που της επιβλήθηκαν. Όλοι οι νόμοι του μνημονίου μπορεί να καταργηθούν με απλή πλειοψηφία.

Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας μπορεί να καταγγείλουν από την δική τους μεριά την δανειακή σύμβαση, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών νόμων.
Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, δεδομένου ότι δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες.

Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.
Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου:
Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους.

Σύμφωνα με το σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών από Παράνομες Πράξεις, που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 12 Δεκεμβρίου του 2001, τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν κατάσταση ανάγκης ως λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλισθεί ζωτικό τους συμφέρον έναντι άμεσου και επικείμενου κινδύνου.

Με άλλα λόγια, εάν ένα κράτος δεν μπορεί να εκπληρώσει ταυτόχρονα τις βασικές κοινωνικές του λειτουργίες και τις υποχρεώσεις του έναντι των δανειστών του, οφείλει να δώσει προτεραιότητα στις πρώτες.

Μάλιστα, ακόμη και το Διεθνές Κέντρο για την Διευθέτηση Επενδυτικών Διαφορών (International Centre for Settlement of Investment Disputes -ICSID-) το οποίο αποτελεί διαιτητικό/δικαιοδοτικό όργανο της Παγκόσμιας Τράπεζας, του δίδυμου δηλαδή οργανισμού του ΔΝΤ, σε αποφάσεις του σχετικές με τη στάση πληρωμής της Αργεντινής δέχθηκε την ύπαρξη παρόμοιου εθιμικού κανόνα του διεθνούς δικαίου.
Την αρχή αυτή επιβεβαίωσε πρόσφατα σε σχέση με το χρέος της Ρωσίας και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κρίνοντας ότι αποτελεί προστατευόμενο από τη σύμβαση σκοπό δημοσίου συμφέροντος η ικανοποίηση των βασικών κοινωνικών αναγκών έναντι των οικονομικών απαιτήσεων των δανειστών.

Καταλήγοντας: Αντίθετα με το κλίμα φόβου που προσπαθούν να καλλιεργήσουν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή σε αυτό δεν αποτελεί μονόδρομο. Αντιθέτως, υπάρχουν πάντα διέξοδοι ελπίδας για μία άλλη πολιτική, εξόδου από την κρίση και την εξάρτηση.

[1] Αρχικά κατατέθηκε και ψηφίστηκε ως παράρτημα 13 του νόμου 4046/2012, με τη μορφή «Σχεδίου Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης μεταξύ του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Ε.Τ.Χ.Σ.). της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Τράπεζας της Ελλάδος».

Στη συνέχεια, την 14/3/2012, μία άλλη εκδοχή της, στην οποία έχει προστεθεί ως εγγυητής και το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (που έχει ως σκοπό την χρηματοδότηση της κεφαλαιακής επάρκειας των ελληνικών τραπεζών) πήρε τη μορφή Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου ενώ την ίδια μέρα κατατέθηκε στη Βουλή και ο κυρωτικός της νόμος. "


Θράκη: Πρωτοφανής επίθεση κατά πάντων, από τουρκόφρονα δημοσιογράφο


Ο Πρέσβης κ. Αλεξανδρής συναντήθηκε με τους επίσημους μουφτήδες
Όπως έγινε γνωστό ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών Πρέσβης κ. Αλέξης Αλεξανδρής, στις 10 Ιουλίου ημέρα Τρίτη, συναντήθηκε με τους επίσημους μουφτήδες της Θράκης. Ο πρέσβης κ. Αλεξανδρής ενημέρωσε τους επίσημους μουφτήδες σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις. Ο Διευθυντής της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών Πρέσβης κ. Αλέξης Αλεξανδρής πραγματοποίησε μια συνάντηση με τον επίσημο Μουφτή Κομοτηνής Χαφίζ Τζεμαλή Μέτσο, με τον επίσημο Μουφτή Ξάνθης Μεχμέτ Εμίν Σινίκογλου καθώς και με τον τοποτηρητή Μουφτή Διδυμοτείχου Μεχμέτ Σερίφ Δαμάδογλου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες ο Πρέσβης κ. Αλεξανδρής μέσα στα πλαίσια της συνάντησης συζήτησε με τους επίσημους μουφτήδες τις τελευταίες εξελίξεις και πραγματοποίησε ανταλλαγή απόψεων μαζί τους. Ο πρέσβης κ. Αλεξανδρής στη δήλωση του είπε: «ενημέρωσα τους μουφτήδες μας για τις τελευταίες εξελίξεις που σημειώθηκαν στη χώρα μας και με την ευκαιρία του επερχόμενου Ραμαζανιού, τους ευχήθηκα και καλό Ραμαζάνι».
Δημοσίευμα εφημερίδας "Αζίνλικτσα"
Εισαγωγικό σημείωμα

Ποιος θα το πίστευε, ποιο μυαλό λογικού ανθρώπου, θα μπορούσε να πιστέψει πως μία εθιμοτυπική επίσκεψη του Διευθυντή της Υπηρεσίας Πολιτικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών, πρέσβη κ. Αλέξη Αλεξανδρή, θα γινόταν αιτία μίας πρωτοφανούς επίθεσης κατά πάντων από την τουρκόγλώσση (και τουρκόφρονη) εφημερίδα Μιλλέτ, της οποίας ο «αρθρογράφος» προφανώς σε κατάσταση αμόκ και προκειμένου να δικαιολογήσει τον μισθό του επιτίθεται τόσο κατά του πρέσβη κ. Αλεξανδρή, όσο και κατά του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου, αλλά και γενικά κατά του Ελληνικού κράτους. Και όλα αυτά, σε μία προσπάθεια «υπεράσπισης» των ψευτο-μουφτήδων, τους οποίους ο αρθρογράφος της τουρκόγλωσσης εφημερίδας επιμένει να τους νομιμοποιήσει, επειδή αυτός έτσι θέλει.

Παραθέτοντας το κατάπτυστο κείμενο, που αποτελεί υπόδειγμα θρασύτητας, παραχάραξης της πραγματικότητας, αλλά και πρωτοφανούς προπαγανδιστικής τοποθέτησης που οριοθετεί και χαράσσει μία νέα τακτική αντιμετώπισης του Ελληνικού κράτους από τα μίσθαρνα υποπρακτορίδια του τουρκικού προξενείου, είμαστε αναγκασμένοι να αντιπαραβάλουμε παράγραφο προς παράγραφο τις θέσεις μας έναντι ενός κατάπτυστου κειμένου που δεν προσπαθεί μόνο να «αναδείξει» τις θέσεις του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, αλλά με πρωτοφανή εμπάθεια επιτίθεται κατά της λογικής, της νομιμότητας που ορίζει το Ελληνικό Σύνταγμα και της έννοιας της Δημοκρατίας, η οποία προφανώς από τον συντάκτη του εμετικού κειμένου θεωρείται είδος αλά καρτ και μπορεί να χρησιμοποιείται (ως λέξη και όχι ως έννοια) αυθαίρετα για οποιαδήποτε υποστήριξη κάθε τραγελαφικού «αρθρογράφου» ή κάθε εγκληματικής ενέργειας που έχει διαπραχθεί κατά της διεθνούς κοινότητας.

Είναι, δε, τόσο το μένος κατά της Ελλάδας από τον συντάκτη αυτού του κειμένου, ο οποίος αποφεύγει να χρησιμοποιήσει τις λέξεις «Ελλάδα» και «Έλληνας» και περιορίζεται μόνο μία φορά στην χρήση της λέξης "Ελλάδα". Να υποθέσουμε πως για τον κ. Τσενγκίζ («αρθρογράφος» της Μιλλέτ) δεν υπάρχει Ελλάδα και Έλληνες;

Να σημειώσουμε, μάλιστα, πως ο τίτλος του άρθρου της Μιλλέτ (Το τέλος αυτού του δρόμου οδηγεί σε οδυνηρές συνέπειες) ενέχει απειλή κατά της εσωτερικής ειρήνης και ασφάλειας για τους κατοίκους της Θράκης και φυσιολογικά θα έπρεπε να έχει ήδη παρέμβει κάποιος Εισαγγελέας για να ζητήσει εξηγήσεις σχετικά με το τι είδους συνέπειες υπονοούν ο συντάκτης και ο εκδότης της συγκεκριμένης τουρκόφρονης εδημερίδας.

Το κείμενο της Μιλλέτ

Εφημερίδα Μιλλέτ 12.07.2012
Το τέλος αυτού του δρόμου οδηγεί σε οδυνηρές συνέπειες
Τζεγκίζ Ομέρ


Οι Έλληνες πολιτικοί και οι εκκλησιαστικοί που σε κάθε ευκαιρία αναφέρουν ότι δεν υπάρχει η αμοιβαιότητα στα ανθρώπινα δικαιώματα και κυρίως στις διατάξεις που αφορούν την μειονότητα στην Συνθήκη της Λοζάνης, προβάλλουν την αμοιβαιότητα όταν τους συμφέρει. Ο Μητροπολίτης Άνθιμος, υπεύθυνος για όλες τις εκκλησίες της Θεσσαλονίκης, έθεσε ως προϋπόθεση κάποιους όρους σχετικά με την Αγια Σοφία και την Θεολογική σχολή της Χάλκης έναντι της κατασκευής τζαμιού στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη.

Προφανώς, ξεχνά ο «συντάκτης» πως όρους θέτει μόνιμα η Τουρκία, η οποία αν και έχει καταδικαστεί για την Θεολογική Σχολή της Χάλκης, δεν προχωρά στην υλοποίηση επαναλειτουργίας της, αλλά οι πολιτικοί της ταγοί ενίοτε αρέσκονται να μιλάνε για προσπάθειες που γίνονται ώστε να υλοποιηθεί η επαναλειτουργία της Χάλκης. Παραμένουν στα λόγια, επί δεκαετίες, προτάσσοντας ως αντάλλαγμα (παγκόσμιο πρωτοφανές) την απαίτηση να γίνουν τζαμιά στην Ελληνική Θράκη και να αποκτήσουν δικαιώματα οι μουσουλμάνοι της Θράκης, οι οποίοι κατά παράβαση της συνθήκης της Λοζάνης (παράβαση που γίνεται μόνιμα και προκλητικά τόσο από τους τούρκους πολιτικούς, όσο και από τους τουρκόφρονες ανθυποπρακτορίσκους της Θράκης) χαρακτηρίζονται «τούρκοι». Μάλιστα, ο «δημοκράτης» Ερντογάν, σε προεκλογική του ομιλία (στην προσπάθειά του να υφαρπάξει ψήφους τούρκων που έχουν εγκαταλείψει τη Θράκη και μένουν στην Τουρκία) είχε αναφερθεί στους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης, λέγοντας «οι τούρκοι πολίτες μου».

Καλό είναι, για τον συντάκτη, να διαβάσει ιστορία, να κατανοήσει πως η Τουρκία δεν εφάρμοσε την συνθήκη της Λοζάνης, την οποία συστηματικά προσπάθησε να παραχαράξει ή να αγνοήσει και πως κανείς δεν έχει μεγαλύτερο δικαίωμα από την Ελλάδα, στο να επικαλείται την συνθήκη της Λοζάνης, η οποία ερήμωσε την Ίμβο και την Τένεδο εκδιώκοντας τον Ελληνικό πληθυσμό (όταν η δημοκρατία της Τουρκίας αποφάσισε να μετατρέψει τα συγκεκριμένα νησιά -που κατοικούνταν αποκλειστικά από Έλληνες- σε ανοιχτές φυλακές, αποβιβάζοντας εκατοντάδες εγκληματίες του ποινικού δικαίου). Το ίδιο ακριβώς έκανε η Τουρκία και στην Κωνσταντινούπολη, αφού κατόρθωσε να μειώσει τον Ελληνικό πληθυσμό που κατοικούσε σε αυτήν, από 150.000 σε 1.500!!! Πραγματικό πογκρόμ, το οποίο δεν κατεγράφη στην μνήμη του «αρθρογράφου» της «Μιλλέτ». Την ίδια στιγμή, στην Θράκη, οι Έλληνες μουσουλμάνοι (όπως σαφέστατα χαρακτηρίζονται από τη συνθήκη της Λοζάνης) ευημερούν οικονομικά, αυξάνονται πληθυσμιακά, έχουν στην διάθεσή τους τζαμιά για να ικανοποιούν τις θρησκευτικές τους ανάγκες (σε αρκετά χωριά υπάρχουν 2 ή 3 τζαμιά, ενώ στις πόλεις Ξάνθη και Κομοτηνή, το σύνολο των τζαμιών ξεπερνά τον αριθμό των 25!!!). Τώρα, γιατί η «Μιλλέτ» ενδιαφέρεται τόσο πολύ για την κατασκευή τζαμιών σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, είναι μία απορία που μόνο με δύο τρόπους εξηγείται: Είτε η τουρκόφρονη εφημερίδα ενδιαφέρεται για το αυξάνεσθαι και πληθύνεσθαι του Ισλάμ στην Ελλάδα θέλοντας να πάρει τα πρωτεία σε μία μελλοντική «γενικότερη τάση» που ίσως να αποκτήσει και πολιτικό πρόσωπο, είτε ο εκδότης και ο συντάκτης του άρθρου θέλουν να χτίζονται τζαμιά επειδή έχουν γνωστούς εργολάβους που εξειδικεύονται στις συγκεκριμένες αρχιτεκτονικές κατασκευές…

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, που είναι γνωστός για τις ακραίες απόψεις του είναι κατά να κατασκευαστούν τζαμιά σε δυο μεγάλες πόλεις της Ελλάδας, σε δηλώσεις που έκανε σε μια ιστοσελίδα είπε «Αν θα λειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και θα τελεστούν δύο τρεις φορές λειτουργίες στην Αγία Σοφία τότε θα επιτρέψουμε την κατασκευή τζαμιού».

Ακραίες είναι οι απόψεις του Άνθιμου, αλλά των μουλάδων που φανατίζουν ανθρώπους για να γίνουν ανθρώπινες βόμβες δεν είναι; Ο Άνθιμος ζητάει να λειτουργήσει η Αγιά Σοφιά που είναι εκκλησία και έγινε μουσείο, χώρος επιδείξεων και εκθέσεων... Είναι κακό ένας χώρος θρησκευτικών εκδηλώσεων να επανέλθει στην λειτουργία για την οποία κατασκευάστηκε; Τότε, με την ίδια άνεση, στην Ελλάδα, θα έπρεπε τα τζαμιά να γίνουν καφετέριες, μπαράκια, χώροι εκθέσεων και επιδείξεων μόδας... αλλά αυτό δεν έγινε. Ίσως, τελικά, το κακό να ήταν πως η Ελλάδα δεν εφάρμοσε την πολιτική των ίσων μέτρων. Όσο για την Χάλκη, υπάρχει καταδικαστική απόφαση εις βάρος της Τουρκίας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αλλά ο "αρθρογράφος" της τουρκοφυλλάδας φαίνεται πως την αγνοεί (προφανώς ηθελλημένα).

Την προηγούμενη βδομάδα όταν διάβασα αυτήν την είδηση κατάλαβα ότι οι δικές μας κρατικές εξουσίες δεν σκοπεύουν να βάλουν μυαλό. Ή τουλάχιστον είναι βέβαιο ότι δεν θα βάλουν μυαλό για πολύ καιρό ακόμα. Ότι και να κάνει η Τουρκία καταλαβαίνουμε πως οι δικοί μας κρατικοί παράγοντες και εκκλησιαστικοί δεν σκοπεύουν να πάρουν αυτό που τους αναλογεί.

Όταν κάποιος δεν μπορεί να κατανοήσει και να διαχωρίσει το υφιστάμενο πολιτικό και νομικό καθεστώς της Ελλάδας, τότε είναι «λογικό» να ακολουθεί λογικές οδούς που δεν έχουν καμία σχέση ούτε με την λογική ούτε με την πραγματικότητα. Έτσι, ο αρθρογράφος κ. Τζεγκίζ, συγχέοντας την λειτουργία του Ελληνικού κράτους με την Εκκλησία (ή και το αντίστροφο, αφού είναι άγνωστη η λειτουργία του ανθρωπίνου εγκεφάλου…), τόσο και θα συνεχίζει να υποκύπτει στον «πειρασμό» να συγχέει την Ελληνική πραγματικότητα με την πραγματικότητα που βιώνουν οι κοινωνίες των ισλαμικών κρατών. Όσο για την Τουρκία, προφανώς δεν έχει κατανοήσει ο αρθρογράφος πως το μόνο που κάνουν οι πολιτικοί της είναι να λένε λόγια, να υπόσχονται και στη συνέχεια να ζητούν πράξεις από την Ελλάδα, επειδή οι ίδιοι έχουνε πει… λόγια (κουβέντες του αέρα που λένε και στον τόπο μου). Προτείνω, λοιπόν, σύμφωνα με την λογική του κ. Τζεγκίζ, να εργάζεται ο ίδιος νυχθημερόν και να μου παραδίδει τον μισθό του, επειδή εγώ του λέω πως ΘΑ του τον επιστρέψω σε… πλάκες χρυσού! Δεν είναι καλή πρόταση; Αφού το λέω, αυτός πρέπει να προχωρήσει στο να μου παραδίδει τον μισθό του. Αν διαφωνεί, ας διαμαρτυρηθεί στον Ερντογάν, στον Νταβούτογλου και στον Μπαγίς… Αυτοί ξέρουν!

Η Μητέρα Πατρίδα μας η Τουρκία παραχώρησε στην Ρωμαίικη Μειονότητα της Κωνσταντινούπολης τα σχολεία της, εκατοντάδες στρέμματα πολύτιμα βακουφικά οικόπεδα, ακόμα και τα βακούφια που δεν έπρεπε να παραχωρηθούν. Σαν να μη φτάνει αυτό εξασφάλισε όλες τις δυνατότητες για να επαναλειτουργήσει όπως επιθυμούν την πολυπόθητη Θεολογική Σχολή της Χάλκης.

Η μειονότητα της Κωνσταντινούπολης είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ και όχι Ρωμαίικη, όπως θέλει να αναφέρει ο κ. Τζεγκίζ. Ελληνική και με υπογραφή της Τουρκίας στη συνθήκη της Λοζάνης. Ελληνική και εθνική μειονότητα... Όσο για τα σχολεία, προφανώς του διαφεύγει πως υπολειτουργούν, αφού η "δημοκρατία" της Τουρκίας έδιωξε από την Κωνσταντινούπολη τους Έλληνες, γεγονός το οποίο έχει λειτουργήσει αρνητικά για την ανάπτυξη της πόλης (το καταμαρτυρούν τούρκοι αξιωματούχοι). Και για την Χάλκη δεν εξασφάλισε ΤΙΠΟΤΕ η κυβέρνηση της Τουρκίας. Μόνο λόγια "άπλωσε" και ζήτησε άμεσα έμπρακτα ανταλλάγματα από την Ελλάδα, τη στιγμή που υποχρεούται από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να προχωρήσει στην άμεση λειτουργία της Σχολής της Χάλκης.

Παρόλο που δεν προβλέπεται στις συνθήκες και παρόλο που τούτο δεν συμβαδίζει με το σύνταγμα, η Τουρκία πιέζει τις καταστάσεις και κάνει μια μεγάλη χειρονομία καλής θελήσεως υπέρ της Μη Μουσουλμανικής (Ρωμαίικης) Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης. Την ώρα που η Τουρκία κάνει αυτά τα βήματα εν ονόματι της παγκόσμιας ειρήνης και δημοκρατίας, δυστυχώς είναι ολοφάνερο πως οι δικοί μας παράγοντες δεν έχουν πάρει το παραμικρό μάθημα από αυτά. Έναντι στις όχι μια, αλλά χίλιες καλές χειρονομίες της Τουρκίας τι κάνει λοιπόν το δικό μας κράτος; Εφαρμόζει ακριβώς τα αντίθετα.

Βήματα προς την ειρήνη και την δημοκρατία, είναι η αναγνώριση και η εξασφάλιση των δικαιωμάτων μίας εθνικής μειονότητας; Προφανώς, ο αρθρογράφος της "Μιλλέτ" δεν γνωρίζει τι είναι η δημοκρατία, αλλά και προφανώς δεν κατανοεί πως η ειρήνη δεν είναι λέξη προς επίδειξη, αλλά αποτέλεσμα πράξεων. Αν αναλύσουμε τις ειρηνικές διαθέσεις της Τουρκίας προς την Ελλάδα, αρκεί να κοιτάξουμε προς το casus belli για το Αιγαίο. Από μόνη της αυτή η απόφαση του τουρκικού κοινοβουλίου αποδεικνύει ποιός πορεύεται αντίθεται από την ειρήνη... Κι έχει δίκιο ο κ. Τζεγκίζ που γράφει ότι η Ελλάδα κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση από ότι η Τουρκία. Έχει απόλυτο δίκιο, αφού η Τουρκία λειτουργεί ως ευρύτερος αποσταθεροποιητικός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο, στον Καύκασο, στον Εύξεινο Πόντο και στα Βαλκάνια, ενώ η Ελλάδα υπήρξε πάντα παράγοντας σταθερότητας και ειρήνης στην περιοχή.

Ο Υπουργός Εξωτερικών Αβραμόπουλος έκανε την πρώτη επίσκεψη του στην Τουρκία και πραγματοποίησε μια συνάντηση στρατηγικής συνεργασίας ανωτάτου επιπέδου με τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκικής Δημοκρατίας κ. Αχμέτ Νταβούτογλου. Όμως στην συνέχεια μετέβηκε στην Ελληνική Πλευρά της Κύπρου και εξέφρασε βαριές κατηγορίες εις βάρος της Τουρκίας.

Συστάσεις και προς την Ελληνική εξωτερική πολιτική, επειδή ο ανθυποπρακτορίσκος ένιωσε άβολα για τις δηλώσεις Αβραμόπουλου για την Κύπρο!!! Παρέμβαση στην πολιτική της χώρας, αλλά μιλιά για τους χιλιάδες αγνοούμενος, μιλιά για τις συνεχείς ανευρέσεις άγρια δολοφονηθέντων και εκτελεσθέντων θυμάτων της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο!!! Η αίσθηση -προφανώς- του κ. Τζεγκίζ ή η προσέγγισή του στην ιστορική πραγματικότητα, μάλλον "πάσχει". Και μάλλον "πάσχει" η γενικότερη εγκεφαλική λειτουργία - προσέγγισή του σε τεκμηριωμένα ιστορικά γεγονότα.

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο Προϊστάμενος του Γραφείου Πολιτικών Υποθέσεων του Υπ. Εξωτερικών της Ελλάδας Πρέσβης Αλέξης Αλεξανδρής συναντήθηκε με τους τρεις διορισμένους μουφτήδες. Συναντήθηκε με τους μουφτήδες που δεν έχουν την αποδοχή της μειονότητας και μοίρασε στον τύπο τις φωτογραφίες από αυτή την συνάντηση. Δηλαδή ο δικός μας Προϊστάμενος υπεύθυνος για τα Μειονοτικά θέματα δίνει το μήνυμα πως «ότι και να κάνετε εσείς, και κωλοτούμπες να κάνει η Μητέρα Πατρίδα σας η Τουρκία, απέναντι σε αυτά εμείς ως Ελληνικό κράτος δεν θα σας παραχωρήσουμε κάποιο δικαίωμα. Δεν θα σας παραχωρήσουμε τα βακούφιά σας και τις μουφτείες σας. Νόμιμοι είναι αυτοί που διορίζουμε εμείς και όχι οι μουφτήδες που εκλέγετε εσείς και έτσι θα είναι και στο εξής. Αυτό το μήνυμα προσπαθεί να περάσει το δικό μας κράτος».

Το θέμα μουφτήδες καίει πραγματικά το τουρκικό προξενείο, το οποίο θέλει όχι μόνο να ορίζει επακριβώς τους μουφτήδες που επιθυμεί, αλλά μέσω του συγκεκριμένου διορισμού (οι ανθυποπρακτορίσκοι το ονομάζουν "εκλογές") θέλει να προχωρήσει στην δημιουργία μίας εικόνας για την Ελληνική Θράκη, στην οποία ζει ανεξάρτητα μία μειονότητα "τουρκική", που έχει την δική της αυτοδιοίκηση, τόσο πολιτική (Καλλικράτης) όσο και θρησκευτική (μουφτείες). Η αναγνώριση των ψευτομουφτήδων ουσιαστικά πρόκειται για έμεση αναγνώριση ανεξάρτητων θεσμών μέσα στην Ελληνική Επικράτεια, πέρα από το ότι οι συγκεκριμένοι μουφτήδες θα είναι άκρως εξαρτώμενοι από την Άγκυρα και θα λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο προς τα συμφέροντα της Τουρκίας. Όμως, το μεγάλο θέμα είναι τα "βακούφια" και η πολύ μεγάλη περιουσία που βρίσκεται σε αυτά. Η διαχείριση αυτής της περιουσίας, ακίνητης, ουσιαστικά δίνει το δικαίωμα σε μεταβολές της, δηλαδή σε αγοραπωλησίες με -πιθανότατα αν όχι σίγουρα- τούρκους πολίτες και επιχειρηματίες. Η μεταφορά ιδιοκτησίας γης σε τουρκικά χέρια -επιχειρηματίες, τράπεζες ή κρατικούς φορείς της γείτονος- αυτομάτως δημιουργεί ευρύτερο θέμα για την ίδια την Θράκη. Και πέρα από τα προσωπικά οφέλη των "διαχειριστών" των βακουφίων (τα οποία είναι δεδομένο πως θα υπάρξουν), τίθενται και ζητήματα Ελληνικής κυριαρχίας σε γη που θα αμφισβητείται ευθέως πως είναι Ελληνική. Γι αυτό, λοιπόν, σκίζει τα ρούχα του ο αρθρογράφος. Είναι πολλά τα λεφτά (μισθοί και εξτρά μπόνους), αλλά και πολύ μεγάλα τα συμφέροντα που παίζονται πίσω από τα μουσουλμανικά βακούφια της Θράκης.

Ο κ. Αλεξανδρής είναι άριστος γνώστης των θεμάτων και των αιτημάτων μας που έχουμε ως Μειονότητα. Γνωρίζει πολύ καλά πώς να χτυπήσει στο ευαίσθητο σημείο της μειονότητας μας και αντί να κάνει κινήσεις που θα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις μας, έκανε κινήσεις που πλήγωσαν και ενόχλησαν περισσότερα την κοινωνική μας συνείδηση.

Επειδή, λοιπόν, ο πρέσβης Αλεξανδρής, ακολούθησε κατά γράμμα τον Ελληνικό νόμο και επακριβώς ό,τι επιτάσσει το πρωτόκολλο, ο τουρκόφρονας αρθρογράφος θεωρεί ότι δέχεται χτύπημα η μειονότητα!!! Και συνεχίζοντας -ούτε λίγο ούτε πολύ- απαιτεί άλλες κινήσεις, προφανώς εκτός νομιμότητας από τον εκπρόσωπο της Ελληνικής κυβέρνησης! Με αυτό το σκεπτικό, το ομολογουμένως άκρως ιδιαίτερο, μας αναγκάζει ο συγκεκριμένος αρθρογράφος να σκεφτούμε εάν έχει τις ίδιες απαιτήσεις και από τούρκους κυβερνητικούς αξιωματούχους προς τις μειονότητες που ζούνε στην Τουρκία (72 μειονότητες και όλες είναι εθνικές και όχι θρησκευτικές)...! Η παραίνεση σε παρανομία, προκειμένου να ικανοποιηθεί το φιλοτουρκικό του αίσθημα δικαιοσύνης (όπως ο ίδιος την αντιλαμβάνεται) προφανώς απέχει παρασάγγας από την νομιμότητα. Μήπως, τελικά η νομιμότητα για τον αρθρογράφο είναι ελαστική και του επιτρέπει να κινείται όπως συμφέρει στον ίδιο και όχι όπως καθορίζεται από το Σύνταγμα; Εάν ο ίδιος ήταν κυβερνητικός αξιωματούχος στην Τουρκία, θα συναντιόταν με εκπροσώπους Κούρδων αυτονομιστών; (ρητορική ερώτηση)

Το θέμα των μουφτειών είναι από τα πιο ευαίσθητα θέματα μας. Ο κ. Αλεξανδρής γνωρίζοντας πολύ καλά αυτό συναντήθηκε με τους διορισμένους μουφτήδες. Τι ασυνειδησία είναι τούτη! Τι θάρρος είναι τούτο! Τι αδιαφορία είναι τούτη! Δεν έμεινε καθόλου έλεος; Δεν έχει μείνει καθόλου καλή πρόθεση σε αυτό το κράτος απέναντι στην μειονότητα; Αυτό έπρεπε να είναι η ανταπόκριση της πατρίδας μας απέναντι στις τόσες πολλές καλοπροαίρετες προσπάθειες της Μητέρας Πατρίδας μας;

Θράσος του πρέσβη Αλεξανδρή η συνάντησή του με τους νόμιμους μουφτήδες; Και από πότε η νομιμότητα είναι θράσος; Ή μήπως η Τουρκία δεν αποφασίζει με τα δικά της μέτρα και σταθμά ποιος θα είναι χριστιανός θρησκευτικός εκπρόσωπος στην Κωνσταντινούπολη; Μήπως ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως δεν ορίζεται από την τουρκική κυβέρνηση, όπως το Σύνταγμα της Τουρκίας ορίζει; Γιατί στην Ελλάδα να μην ισχύει το Ελληνικό Σύνταγμα και οι νόμοι; Είναι πολύ όμορφο το να λειτουργείς κατά το δοκούν, αλλά είναι πολύ άσχημο όταν το δοκούν δημιουργεί αντιπαλότητες από τις οποίες κάποιοι πολύ συγκεκριμένοι πολιτικοί της Τουρκίας αποκομίζουν οφέλη. Ασυνείδητος ο πρέσβης Αλεξανδρής επειδή έκανε το αυτονόητο; Ίσως… αφού θα έπρεπε να σκεφθεί πως οι αντιδράσεις του τουρκικού προξενείου και των ανθυποπρακτορίσκων του θα ήταν δεδομένες. Έτσι, ο κ. Αλεξανδρής θα έπρεπε να συναντήσει έναν παράνομο, αυτό-ανακηρυγμένο μουφτή, που λειτουργεί επισήμως κατά των Ελληνικών συμφερόντων, που δημιουργεί πλείστα όσα προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας και απειλεί να δημιουργήσει εστία έντασης εντός της Ελλάδας… Η καλή πρόθεση της Ελλάδας, εξαρτάται από το ποιόν θα ορίζει η τουρκική προπαγάνδα να επισκέπτεται ο πρέσβης Αλεξανδρής; Προφανώς η ζέστη του καλοκαιριού έχει θανάσιμα αποτελέσματα στα εγκεφαλικά κύτταρα του κ. Τζεγκίζ, ο οποίος –εάν συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό- πολύ σύντομα προβλέπεται να καταλήξει εγκεφαλικά νεκρός, αφού θεωρεί αδιαφορία της Ελλάδας, την ενημέρωση των μουφτήδων! Όσο για την «μητέρα πατρίδα» (να θυμίσει στον εργοδότη να του στείλει και το δώρο διακοπών), εάν του αρέσει τόσο πολύ, γιατί δεν μετακομίζει στην… αγκαλιά της;

Έτσι είναι το κράτος, αλλά υπάρχει και το θέμα της εκκλησίας; Ή καλύτερα μπορούμε να πούμε ότι τι κάνει η Εκκλησία της Ελλάδος που είναι το πραγματικό κράτος; Λέει πως εάν η Τουρκία ανοίξει την Αγία Σοφία για λειτουργίες των παπάδων, εάν ανοίξει την Θεολογική Σχολή της Χάλκης τότε μόνο και εμείς θα δώσουμε άδεια για κατασκευή τζαμιών στην Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας έχουν την αρμοδιότητα να κάνουν τέτοιες δηλώσεις; Και να είχαν είναι σωστό να τις κάνουν; Οι θρησκευτικοί σε ένα κράτος μέλος της Ε.Ε. πως γίνεται και συμπεριφέρονται ως κρατικοί παράγοντες; Πως γίνεται να κάνουν τέτοιες δηλώσεις που δεν συνδράμουν με την παγκόσμια ειρήνη και τις διμερείς σχέσεις; Η Ελλάδα είναι μια χώρα της Ε.Ε. ή είναι μια χώρα των παπάδων; Άρα λοιπόν ζούμε σε μια χώρα όπου οι παπάδες έχουν τον λόγο. Υπάρχει κάποια άλλη εξήγηση;

Δεν είναι παράδοξο το ότι ένας ανθυποπρακτορίσκος της Τουρκίας βάλλει κατά της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αν συνέβαινε το αντίθετο, τότε θα ήταν πραγματικά ένα γεγονός που θα σήκωνε ανάλυση. Μάλλον, ο αρθρογράφος της τουρκόγλωσσης εφημερίδας δεν έχει κατανοήσει ότι στην Ελλάδα η θρησκεία δεν κυβερνά. Η Ελλάδα δεν είναι κράτος που λειτουργεί με εντολές του Ευαγγελίου (καλώς ή κακώς, αυτό είναι ένα άλλο θέμα). Αντίθετα, η εντονότατη παρέμβαση του Ισλάμ στην Τουρκία, επηρεάζει την κοινωνία και επιβάλει από τρόπους σκέψης έως κα τρόπους ένδυσης. Κανένας θρησκευτικός λειτουργός στην Ελλάδα δεν μιλά ως πολιτικός, ούτε οι παρεμβάσεις του επηρεάζουν την πολιτική της χώρας. Αντίθετα, έχουμε παρατηρήσει πλήθος μουλάδων που φανατίζουν (ιδιαίτερα μέσα στην Ευρώπη) και οπλίζουν ανθρώπους με εκρηκτικά, μετατρέποντάς τους σε ανθρώπινε βόμβες. Ποτέ στην ιστορία της Ορθοδοξίας δεν υπήρξαν θρησκευτικοί καμικάζι και ποτέ στην ιστορία του Ελληνισμού δεν υπήρξε οποιαδήποτε πίεση προς την κοινωνία ή κάποια μέλη της για να δολοφονήσουν αλλόθρησκους. Εάν ίσχυε κάτι τέτοιο, δεν θα υπήρχαν σήμερα στην Θράκη μουσουλμάνοι. Κατανοητό; Η βλακεία ή μάλλον η σκοπούμενη επίθεση κατά θρησκευτικού λειτουργού, θα πρέπει να συνοδεύεται από ιστορικά ντοκουμέντα και ανάλογες κοινωνικές συμπεριφορές. Οπότε, ας κοιτάξει ο κ. Τζεγκίζ πρώτα τους ψευτο-μουφτήδες του που σκορπούν το θρησκευτικό μίσος (με πολιτική σκοπιμότητα), ας παρατηρήσει τις συμπεριφορές των μουλάδων κι έπειτα ας προσπαθήσει (αν βρει κάποιο υπαρκτό μέτρο σύγκρισης) να επιτεθεί στους θρησκευτικούς νόμιμους εκπροσώπους της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Όσο για τα αυθαίρετα συμπεράσματά του, είναι προφανές πως η λάθος λογική προσέγγιση, οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα.

Παρόλο που η Ελλάδα έχει κάποιους εχέφρονες πολιτικούς που γνωρίζουν ποια είναι τα σωστά βήματα, αυτοί παραμένουν παθητικοί επειδή φοβούνται την αντίδραση της εκκλησίας και τον αφορισμό τους. Είδαμε τι έγινε όταν στο παρελθόν κάποιοι εχέφρονες πολιτικοί τόλμησαν να κάνουν κάποια βήματα. Δεν έμεινε τίποτα που να μην έχουν υποφέρει. Στιγματίστηκε η πολιτική αλλά και η κοινωνική τους ζωή. Δύσκολα ανέκαμψαν αυτοί οι άνθρωποι.

Πώς ακριβώς εννοεί, άραγε, ο «αρθρογράφος» τους «εχέφρονες πολιτικούς»; Μήπως «εχέφρονες» θεωρεί εκείνους που αναφέρουν την Ελληνική μουσουλμανική μειονότητα ως τούρκους; Μήπως εκείνους που είπαν πως οι εξετάσεις για δίπλωμα οδήγησης θα γίνονται στην τουρκική γλώσσα; Μήπως εχέφρονες θεωρούνται εκείνοι που είτε ψάχνουν για πολιτική στήριξη στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, είτε συζητούν για την κυριότητα του Αιγαίου; Αυτούς εννοεί «εχέφρονες πολιτικούς» ο ανθυποπρακτορίσκος αρθρογράφος; Γνωρίζει μήπως τέτοιους «εχέφρονες πολιτικούς» στην Τουρκία; Γνωρίζει ο κ. Τζεγκίζ πως αποκαλούνται αυτού του τύπου οι «εχέφρονες πολιτικοί» στην Τουρκία; Έχει σκεφτεί ο αρθρογράφος της τουρκόγλωσσης εφημερίδας, τι θα συνέβαινε εάν εφαρμοζόταν επακριβώς και ισότιμα το Ελληνικό Σύνταγμα στην Θράκη και δεν «έκλειναν τα μάτια» (πιεζόμενοι άνωθεν») αρμόδιοι δικαστικοί λειτουργοί; Έχει αντιληφθεί, άραγε, ο πολύ καλός προπαγανδιστής της Άγκυρας πως είναι τόσο μεγάλο το πλήθος των αστικών, διοικητικών και ποινικών παραβάσεων, είναι δε τόσο επικίνδυνες οι τοποθετήσεις τουρκοφρόνων ανθυποπρακτορίσκων (μεταξύ τους συμπεριλαμβάνεται και ο ίδιος), που εάν είχαν την άνεση οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, αυτή τη στιγμή είτε θα είχαν φυλακισθεί για προτροπή σε έκνομες ενέργειες και διασάλευση της εσωτερικής ειρήνης και ασφάλειας, είτε θα είχαν διωχθεί ως ανεπιθύμητοι από την χώρα; Αυτοί είναι οι «εχέφρονες πολιτικοί» που παραβίασαν την ισονομία και την ισοπολιτεία εις βάρος νομιμοφρόνων πολιτών (χριστιανών και μουσουλμάνων) της Θράκης και έχουν συντελέσει στην διόγκωση προβλημάτων που δημιουργούν κείμενα ή «πολιτικές» παρεμβάσεις τουρκοφρόνων; Γιατί ξαφνιάζεται που καταστρέφονται πολιτικά όσοι πολιτικοί της Ελλάδας είναι «εχέφρονες»; Δεν γνωρίζει πως στην Τουρκία θα είχαν φυλακιστεί ή θα είχαν πάθει κάποιο τροχαίο ατύχημα; Και, εάν είναι «εχέφρονες», τότε γιατί ο ίδιος ψηφίζει τον χειρότερο «τούρκο» και όχι τον «εχέφρονα» χριστιανό; Προφανέστατα η λέξη «εχέφρων» αποκτά ιδιαίτερη σπουδαιότητα, αλλά με στρεβλή απόδοση από τον «αρθρογράφο» της τουρκοφυλλάδας, τον οποίο προκαλούμε να φανεί «εχέφρων» ως δημοσιογράφος, αποδεχόμενος το γεγονός (υπογεγραμμένο από την Τουρκία στην Συνθήκη της Λοζάνης), πως η μειονότητα στην Θράκη είναι θρησκευτική και όχι εθνική… Τέλος, μήπως «εχέφρονες πολιτικοί» είναι εκείνοι που κάνουν τα στραβά μάτια και πιέζουν τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους να μην παρέμβουν, για να μην δημιουργηθεί ένταση στα Ελληνοτουρκικά;

Σήμερα η χώρα μας από οικονομικής πλευράς βρίσκεται στην άκρη του γκρεμού, υπάρχει μια πλήρης αβεβαιότητα όσον αφορά το μέλλον της χώρας και ενώ οι πολίτες ανησυχούν για το μέλλον, οι κρατικοί παράγοντες ζουν ακόμα στον δικό τους κόσμο αγνοώντας την πραγματικότητα. Αντί να ασχολούνται με τα πραγματικά προβλήματα της χώρας μας ασχολούνται με εθνικισμό και την αντιτουρκική πολιτική. Αποσκοπούν ακόμα να διαμορφώσουν το μέλλον της χώρας μέσω της αντιτουρκικής πολιτικής. Δυστυχώς όμως δεν θέλουν να καταλάβουν ότι αυτός ο δρόμος θα τους οδηγήσει σε οδυνηρές συνέπειες.

Προφανώς ο κ. Τζεγκίζ δεν επικοινωνεί ο ίδιος με την πραγματικότητα, αφού δεν μπορεί να δει πως σειρές κυβερνήσεων και επί δεκαετίες, δεν κινήθηκαν κατά της Τουρκίας, δεν αντιστάθηκαν επαρκώς στην τουρκική επιθετική πολιτική και διπλωματία, δεν λειτούργησαν με επάρκεια κατά θέσεων αλλά και συγκεκριμένων πράξεων (πολιτικών ή μη) που εκπορεύθηκαν από την Τουρκία και είχαν ως στόχο τα Ελληνικά συμφέροντα (να θυμηθώ τώρα εκείνον τον αλήστου μνήμης πρωθυπουργό της Τουρκίας –ο οποίος είχε διατελέσει και πρόξενος στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής- που παραδέχθηκε πως η Τουρκία (μέσω της ΜΙΤ) έβαζε φωτιές σε Ελληνικά δάση, προκειμένου να χτυπήσει οικονομικά και πολιτικά την Ελλάδα;

Πόσο καιρός πρέπει να περάσει ακόμα για να καταλάβουν αυτοί που κυβερνούν τη χώρα ότι αυτός ο δρόμος δεν είναι ο σωστός δρόμος; Πόσο ακόμα θα αντισταθεί «το άφαντο χέρι» αυτού το κράτους για να καταλάβει πως η σωτηρία, η ειρήνη και το όμορφο μέλλον περνά από την φιλία με την Τουρκία; Πότε θα τελειώσει αυτή η έχθρα απέναντι στους Τούρκους και η αρρώστια που είναι να αντιμετωπίζει ως εθνική απειλή την μειονότητα μας;

Εθνική απειλή δεν είναι καμία μειονότητα. Εθνική απειλή προδιαγράφεται όταν μία μειονότητα (θρησκευτική και όχι εθνική όπως την θέλει ο κ. Τζεγκίζ και οι λοιποί ευρισκόμενοι στο Pay roll του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, όπως είναι η περίπτωση των Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης) αρχίζει να κινείται εκτός των νόμων και του Συντάγματος που ορίζει την λειτουργία, τους κανόνες, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των πολιτών. Όταν, λοιπόν, μία μειονότητα θέλει να κινείται πέρα από τα όσα οι νόμοι ορίζουν για το σύνολο των πολιτών, τότε αρχίζει μόνη της να προδιαγράφει μία πορεία η οποία την καθιστά επικίνδυνη, όχι για το κράτος, αλλά για τον ίδιο της τον εαυτό.

Μια μέρα σίγουρα θα επιλυθούν όλα τα προβλήματα μας και η Τουρκοελληνική φιλία θα φτάσει σε αυτά τα εδάφη, όμως είναι σίγουρο πως αυτό δεν θα γίνει σήμερα ή αύριο. Μακάρι όμως να γίνει κάποια μέρα.

Η φιλία αναπτύσσεται όταν υπάρχει καλή θέληση και από τις δύο πλευρές. Η Τουρκία έχει πολύ δρόμο να διανύσει και πολλά πράγματα να κάνει (όχι στα λόγια), για να αποδείξει το ελάχιστο των (πιθανών) καλών προθέσεών της. Τόσο η Κύπρος, όσο και η Ελληνική Θράκη, αλλά και το Αιγαίο, αποτελούν ζωντανά παραδείγματα της λανθάνουσας αντίληψης που υπάρχει στην Τουρκία περί φιλίας. Οπότε, καλή η ευχή του αρθρογράφου, αλλά καλό θα ήταν να την απευθύνει σε εκείνους που πρωτοστατούν στο να μην υλοποιηθεί αυτή ακριβώς η ευχή…


Παραχωρούνται ΣΕΦ και ΟΑΚΑ για το φετινό Ραμαζάνι

Δύο χώροι στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (ΣΕΦ) και το Ολυμπιακό Αθλητικό Κέντρο Αθηνών (ΟΑΚΑ), οι οποίοι κατά το παρελθόν έχουν χρησιμοποιηθεί για τον ίδιο σκοπό, θα παραχωρηθούν φέτος στους μουσουλμάνους της Αττικής, προκειμένου να τελέσουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, κατά τη μεγάλη γιορτή της ισλαμικής θρησκείας, τη Λύση της Νηστείας του Ραμαζανίου.

Αυτό συναποφάσισαν σε σύσκεψή τους εκπρόσωποι των συναρμόδιων υπουργείων (Εσωτερικών, Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού και Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη.
Οι ενδιαφερόμενες οργανώσεις, ή σωματεία, που επιθυμούν να κάνουν χρήση των χώρων αυτών, καλούνται να καταθέσουν εγγράφως στα Διοικητικά Συμβούλια του ΣΕΦ και του Ο.Α.Κ.Α. τις αιτήσεις τους έως τις 10 Αυγούστου 2012.
Όπου δεν έχουν προβλεφθεί χώροι προσευχής για μουσουλμάνους, οι ενδιαφερόμενες οργανώσεις ή σωματεία περιοχών της χώρας, καλούνται να απευθυνθούν στους κατά τόπους δήμους.

Την ίδια στιγμή, χριστιανοί ορθόδοξοι γίνονται θύματα δολοφονικών ενεργειών ισλαμιστών ανά τον κόσμο, ενώ στην Συρία έχουν μετατραπεί σε κινητούς ή σταθερούς στόχους από τις "αντικυβερνητικές" δυνάμεις, των μισθοφόρων της Λιβύης, της Αιγύπτου και της Αλ Κάιντα. Η Ελλάδα ξέρει να ανταμοίβει δολοφόνους, δίνοντάς τους χώρους για να προσευχηθούν μέχρι την επόμενη δολοφονία κάποιου χριστιανού...





Νέα σκληρή επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή τις διεργασίες για την προώθηση των μεταρρυθμίσεων και τη λήψη νέων μέτρων.

Σε σχετική ανακοίνωση το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέρει ότι «όπως το "λεφτά υπάρχουν" του Γιώργου Παπανδρέου έδωσε τη θέση του στο μνημόνιο, έτσι και η "αναδιαπραγμάτευση" του μνημονίου από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ δίνει τη θέση της στην εφαρμογή της πιο σκληρής και αντιδραστικής πολιτικής απέναντι στους ασθενέστερους».

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι «οι ιδιωτικοποιήσεις, οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις και η κατεδάφιση του δημόσιου συστήματος παιδείας και υγείας, οι νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, οδηγούν στην οικονομική και κοινωνική χρεοκοπία της χώρας και στην εξαθλίωση των εργαζομένων της».

Τονίζει ακόμη ότι «είναι τουλάχιστον γελοίος ο ισχυρισμός ότι τα μέτρα αυτά έρχονται να δώσουν απάντηση στη βιωσιμότητα του χρέους και να στηρίξουν την ανάπτυξη» και εκτιμά πως «θα οδηγήσουν σε νέο δημοσιονομικό εκτροχιασμό, αύξηση της ανεργίας και της φτώχειας και νέες φαιδρές δικαιολογίες των μνημονιακών κομμάτων για την ανάγκη λήψης νέων μέτρων».

«Η Ελλάδα όμως δεν μπορεί να αποτελεί πειραματόζωο της Ευρώπης και των δανειστών της και να οδηγείται σε έναν αργό και επώδυνο θάνατο. Η ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής αποτελεί το μόνο δρόμο αξιοπρέπειας, ελπίδας και ευθύνης», καταλήγει η ανακοίνωση.

Πηγή: Ναυτεμπορική



Toυ Robert Bridge
για το RT News

21 Ιουλίου 2012

Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

"Τα σχέδια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν στην επιθεώρηση αεροσκαφών και πλοίων για παραβιάσεις του εμπάργκο όπλων που επιβλήθηκε στη Συρία δεν μπορούν να εφαρμοστουν σε ρωσικά αεροπλάνα και πλοία", δήλωσε ο διευθυντής του Κέντρου Ανάλυσης Στρατηγικών και Τεχνολογίας της Ρωσίας, Ρομάν Πουκόφ.

"Μόνο τα αεροσκάφη και τα πλοία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπόκεινται σε αυτή την εντολή", δήλωσε ο Πουκόφ στο πρακτορείο ειδήσεων Ιnterfax-AVN την Παρασκευή. "Η ΕΕ δεν έχει κανένα διεθνές νομικό δικαίωμα να επιθεωρεί αεροσκάφη και πλοία που ανήκουν σε χώρες που δεν είναι μέλη της, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας".

Τα σχόλια του Πουκόφ έγιναν αμέσως μετά από δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης σχετικά με τα σχέδια της ΕΕ να εγκρίνει ένα ψήφισμα στις Βρυξέλλες την ερχόμενη Δευτέρα, που θα δίνει σε αξιωματούχους της το δικαίωμα να επιθεωρούν αεροσκάφη και πλοία ύποπτα για παραβίαση του εμπάργκο όπλων που επιβλήθηκε στη Συρία.

"Ένα τέτοιο σενάριο είναι αδύνατο, τόσο από απόψεως δικαίου όσο και από πλευράς αμυντικής τεχνολογίας" τόνισε. "Είναι απολύτως αδύνατο να φανταστεί κανείς στρατιωτικούς της ΕΕ να επιβιβάζονται σε ρωσικά πλοία".

"Η συνεργασία μεταξύ Ρωσίας και Συρίας στον τομέα της αμυντικής τεχνολογίας συνεχίζεται, τηρώντας αυστηρά τους κανόνες του διεθνούς δίικαίου", είπε.

"Αυτή τη στιγμή η Συρία δεν υπόκειται σε κυρώσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ", υπογράμμισε ο Πουκόφ. "Επομένως, δεν ισχύει καμιά απαγόρευση παράδοσης όπλων προς τις συριακές αρχές".

"Εν τω μεταξύ, η Ρωσία θα καθυστερήσει την αμφιλεγόμενη αποστολή τριών στρατιωτικών ελικοπτέρων και ενός συστήματος αεράμυνας στη Συρία, έως ότου αποκατασταθεί η ασφάλεια στη χώρα", δήλωσε στις 20/06 στο πρακτορείο ειδήσεων Interfax ανώνυμη στρατιωτική πηγή.

Η απόφαση της Ρωσίας να μην αποστείλει τα ελικόπτερα οφείλεται στην πρόσφατη απότομη έκρηξη βίας στη Συρία.

"Η απόφαση να καθυστερήσουμε το χρονοδιάγραμμα της παράδοσης όπλων στη Συρία οφείλεται στην κλιμακούμενη στρατιωτική και πολιτική κατάσταση στη χώρα και την τρομοκρατική επίθεση, κατά την οποία υφηλόβαθμα μέλη της συριακής κυβέρνησης σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν", αποκάλυψε στο RT News μια στρατιωτική πηγή. "Υπό αυτές τις συνθήκες, οι αρχές δεν είναι σε θέση να εγγυηθούν την ασφαλή παραλαβή των ελικοπτέρων".

Η ίδια πηγή πρόσθεσε ότι η Ρωσία εξακολουθεί να επιδιώκει την ολοκλήρωση της παράδοσης του στρατιωτικού εξοπλισμού, ακόμα κι αν η αρχική της προσπάθεια είχε τεθεί δημόσια από το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών. Η παράδοση καθυστέρησε περαιτέρω τον Ιούνιο, όταν η βρετανική ασφαλιστική εταιρεία ακύρωσε την κάλυψη της αποστολής μέσω φορτηγού πλοίου.

Σύμφωνα με την πηγή:
"Τα ελικόπτερα και ο υπόλοιπος εξοπλισμός θα παραδοθούν στη Συρία μετά την εξομάλυνση της κατάστασης στη χώρα".

Τα τρία ελικόπτερα είχαν υποστεί αναβάθμιση στο Καλίνινγκραντ στα πλαίσια σύμβασης με τη Συρία που υπεγράφη το 2008, πολύ πριν από το ξέσπασμα πολιτικών αναταραχών στη χώρα.





Όπως έχουμε γράψει τα υβρίδια φτιάχνονται σε παγκόσμια κλίμακα από συγκεκριμένες πολυεθνικές με σκοπό τον έλεγχο της παγκόσμιας παραγωγής. Αρχικά οι σπόροι Terminator μπήκαν για να χορτάσουν δήθεν οι πεινασμένοι του κόσμου. Τελικά όμως όλοι οι αγρότες υποχρεώθηκαν να αγοράζουν κάθε χρόνο υβριδικούς σπόρους μαζί με ειδικό λίπασμα που χρειάζονται για να φυτρώσουν αλλά και ειδικά ζιζανιοκτόνα. Όλα τα πουλάνε όλως τυχαίως οι πολυεθνικές.

Η ελίτ της παγκόσμια διαπλοκής, αποτελούμενη από μεγάλο-ιδιώτες και πολλών ειδών μεγάλα ψάρια, γνωρίζει ότι η τροφή αλλά και η έλλειψή της μεταφράζεται σε δύναμη. Έτσι θα προκληθούν τεχνητές ελλείψεις τροφίμων και εν συνεχεία, αφού επικρατήσει χάος, τότε θεωρούν πως θα είναι η κατάλληλη στιγμή να επιβληθεί η παγκόσμια κυριαρχία και ο έλεγχος των μαζών. Ordo ab chao, που λένε στα λατινικά, δηλαδή θα επιβληθεί τάξη μέσω του χάους.

Ήδη ανακοινώθηκε η πιθανότητα μιας νέας παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης, καθώς οι ΗΠΑ, όπως λέγεται, βιώνουν τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων 50 ετών με αποτέλεσμα οι τιμές των αγροτικών εμπορευμάτων να ωθούνται σε επίπεδα ρεκόρ.

Η τιμή του καλαμποκιού και της σόγιας εκτινάχθηκαν την Πέμπτη σε ιστορικά υψηλά επίπεδα, ξεπερνώντας ακόμη και τα υψηλά επίπεδα της επισιτιστικής κρίσης 2007 – 2008 που οδήγησε σε εξεγέρσεις σε περισσότερες από 30 χώρες.

Η ξηρασία στις ΗΠΑ, η οποία προμηθεύει περίπου το ήμισυ των παγκόσμιων εξαγωγών καλαμποκιού και πολύ μεγάλο μέρος των εξαγωγών σόγιας και σιταριού, θα έχει αντίκτυπο πέρα από τα αμερικανικά σύνορα, επηρεάζοντας τους καταναλωτές από την Αίγυπτο μέχρι την Κίνα.

Όπως βλέπετε όλα προετοιμάζονται, αλλά κάπως πρέπει να καταχωρηθούν αυτοί, οι οποίοι έχουν αποθέματα, ώστε μετά με πρότυπο τις «σοσιαλιστικές» ευαισθησίες της Agenda 21, να δεχτούν ανακατανομή του πλούτου, αφού «θα είναι εγωιστικό να κρατούν τροφές τη στιγμή που συνάνθρωποι μας πεινάνε». Όλα βέβαια θα συγκεντρωθούν στην υπέρ-πολυεθνική εταιρεία, προκειμένου να είναι όλοι εξαρτημένοι από αυτή. Όσο για τον πλούτο της ελίτ δεν θα αγγιχτεί ούτε σπυρί. Η ανακατανομή θα αφορά ιδιαίτερα τη μεσαία τάξη.

Για του λόγου το αληθές το υπουργείο Γεωργίας και Τροφίμων της πολιτείας Utah των ΗΠΑ προωθεί ένα πρόγραμμα με σκοπό να συλλέξει πληροφορίες που αφορούν την παραγωγή τροφής που είναι ανεξάρτητη από τον έλεγχό του. Η συλλογή πληροφοριών έχει γενικότερο ενδιαφέρον για να καταγράψει κάθε «πηγή» που παράγει τροφή.

«Είτε καλλιεργείτε μία ντοματιά σε μία μικρή γλάστρα, ολόκληρο παρτέρι σε δημόσιο κήπο ή έχετε στο πίσω μέρος του σπιτιού σας, ή έχετε μία εν ενεργεία φάρμα φρούτων και λαχανικών, θα θέλαμε να το καταγράψουμε γιατί είστε μία σημαντική πηγή σαν παραγωγός τροφής». Σύμφωνα με την Επίσημη Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Αγροτικής Παραγωγής, αναφέρονται τα εξής: «Πρέπει να γνωρίσουμε πόση ποσότητα τροφής παράγεται στη Utah. Η απογραφή που γίνεται σε αυτόν τον τομέα επαναλαμβάνεται κάθε πέντε χρόνια. Κάθε αγροτική δραστηριότητα στη Utah ανεξάρτητα από το μέγεθός της υπόκειται σε αυτή την καταγραφή.

Η ανάθεση όλης της αλυσίδας διανομής τροφίμων σ’ ένα κέντρο, το οποίο ενδέχεται να αντικαταστήσει όλες τις ήδη απαξιωμένες κυβερνήσεις συνεχίζεται. Ακόμα και στο, υποτίθεται σοβαρό, γερμανικό κοινοβούλιο, ξεκίνησαν «μαλλιοτραβήγματα». Οι σοσιαλδημοκράτες κατηγορούν τη Μέρκελ για καταστροφή της Ευρώπης, ενώ οι χριστιανοδημοκράτες, ως απάντηση, τους χαρακτήρισαν γαλλικό δάκτυλο. Καταλαβαίνετε λοιπόν για τι κατάσταση μιλάμε.

Σ’ αυτό το δρόμο υπάρχουν βέβαια και χώρες-εμπόδια και πολλά κρίνονται αυτή τη στιγμή στη Συρία. Ειδικά η Ρωσία αρνείται πεισματικά την αναδιανομή του πλούτου και την αποβιομηχανοποίηση. Τα σχέδια καθυστερεί επίσης ο ατίθασος ελληνικός λαός, που δε «λέει να βάλει μυαλό και αρνείται να σκύψει το κεφάλι». Γιατί έτσι μας αρέσει…


Ισχύουν οι καταγγελίες για τον Μιχάλη Καρχιμάκη;

Ζήτημα παρέμβασης της ελληνικής Δικαιοσύνης τίθεται εάν αληθεύουν οι καταγγελίες για τον πρώην γραμματέα του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλη Καρχιμάκη και πιο συγκεκριμένα για τις… συνήθειές του μετά τη μη επανεκλογή του στο ελληνικό Κοινοβούλιο...

Ο Καρχιμάκης φέρεται να έχει μεταταχθεί από την Ολυμπιακή όπου εργαζόταν στο υπουργείο Μεταφορών, άρα, μετά τη μη επανεκλογή του θα έπρεπε να παρουσιάζεται στη θέση του. Οι πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, αναφέρουν ότι ο πρώην βουλευτής δεν διακρίνεται κιόλας για την παρουσία του στο γραφείο, αν και πληρώνεται το μισθό του κανονικά.

Επειδή όμως οι άνεργοι στην Ελλάδα ξεπέρασαν πλέον κάθε προηγούμενο κι επειδή τέτοια ζητήματα – καταγγελίες δεν μπορούν να μένουν στον αέρα, καλούμε τους αρμόδιους να παρέμβουν άμεσα και ο κύριος αυτός εάν δεν σκοπεύει να εργαστεί ως «κοινός θνητός» να αδειάσει τη γωνιά να πάει να δουλέψει κάποιο νέο παιδί του οποίου το βιογραφικό θα είναι από απόψεως προσόντων πέντε φορές όσο του Καρχιμάκη και των ομοίων από όλα τα κόμματα, που γεμίζουν τα βιογραφικά τους με… κοινωνικούς αγώνες.



Τον έχουν χαρακτηρίσει «Einstein της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί.

Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Chomsky», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Noam Chomsky είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.

Ο Noam, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Bev Stoll, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ένα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία: «Intelligence».
Σε κεντρικό σημείο υπάρχει μια τεράστια φωτογραφία του Bertrand Russell και από κάτω γραμμένη η φράση με την οποία ξεκινά η αυτοβιογραφία του και προφανώς εκφράζει και τον Chomsky: «Τρία πάθη, απλά, αλλά κατακλυσμιαία, εξουσιάζουν τη ζωή μου: Η λαχτάρα για αγάπη, η αναζήτηση της γνώσης και η ανυπόφορη θλίψη για τα βάσανα του ανθρώπινου είδους».

Καθίσαμε σε ένα τραπέζι στο μέσον του γραφείου του, και ο Τσόμσκι κάθισε ακριβώς δίπλα μας. Ευτυχώς, γιατί εκτός του ότι είναι συναρπαστικό να τον έχεις κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής, είναι γνωστό ότι μιλάει πάρα πολύ σιγά. Εκτός όλων των άλλων, φημίζεται και για την απίστευτη μνήμη του, θυμάται απλώς τα πάντα, κάτι που δεν το αρνείται και ο ίδιος: «Ναι, θυμάμαι πολλά πράγματα, αλλά μερικές φορές είναι λίγο βασανιστικό, επειδή οι άλλοι συνήθως δεν θυμούνται». Μπορεί με μεγάλη ευκολία να πηγαίνει από το ένα θέμα στο άλλο σαν να «τραβάει» μέσα στο μυαλό του συρτάρια με γνώσεις και πληροφορίες.
Άκουγε κάθε ερώτησή μας σκυφτός, κοιτώντας προς τα κάτω, και μόλις τελειώναμε σήκωνε αμέσως το βλέμμα του και έδινε την απάντησή του κοιτώντας μας κατάματα μέχρι τέλους.

Πάντως ο Chomsky έκανε την 1η ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».

Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Έτσι μας λένε. Όμως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;

«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η ΕΕ, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι’ αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».

Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;

«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν «αγορές», δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».

Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;

«Ήδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Έπαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν 2 παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι 2 χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν «δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος» και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα»

Πιστεύετε, παρ’ όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;

«Ναι, παρ’ ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι’ αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: «Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα». Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Όλα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».

Συγγνώμη, αλλά πώς το αποκαλείτε αυτό το σύστημα; «Είναι το οικονομικό σύστημα «στυγνή ληστεία»».

Πολύ περιγραφικό όνομα για οικονομικό σύστημα… «Μα δεν είναι καν μυστικό, το λένε και οι ίδιοι! Πριν από μερικά χρόνια ένας υψηλά ιστάμενος του ΔΝΤ το χαρακτήρισε «κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής». Ακριβώς όπως η Μαφία! Όπως οι μαφιόζοι, έχουν και τα λεφτά να σε δανείσουν, αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω».

Άρα η ανυπακοή και η μη πληρωμή του χρέους μας είναι η πρότασή σας;

«Προσέξτε. Η ανυπακοή πολλές φορές θέλει ψυχραιμία και υπομονή. Και κυρίως να βρείτε τον τρόπο που σας ταιριάζει».

Το ίδιο σύστημα, όμως, δεν επιβάλλεται και εδώ στις ΗΠΑ;

«Βεβαίως. Από τα πρώτα χρόνια του Reagan και ως σήμερα, πάρα πολλές φορές έχουν κληθεί οι Αμερικανοί πολίτες να πληρώσουν τα κεφάλαια τραπεζών που χάθηκαν σε επενδυτικά ρίσκα που πήραν οι ίδιες εντός και εκτός ΗΠΑ. Αυτό, προσέξτε, δεν θα συνέβαινε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα. Αλλά συμβαίνει στο δικό μας οικονομικό σύστημα, διότι απλώς είναι «γκανγκστερικό». Μάλιστα υπάρχει και όνομα για αυτό το σύστημα, ο Stiglitz θα σας έχει μιλήσει φαντάζομαι. Ονομάζεται «πολύ μεγάλο για να αποτύχει». Αυτό περιγράφει στην ουσία την πολιτική «παροχής εξασφάλισης» από την πλευρά της αμερικανικής κυβέρνησης, η οποία διασφαλίζει στις τράπεζες και στους επενδυτικούς οργανισμούς πως «ό,τι ρίσκο και να πάρετε, όταν το σύστημα καταρρεύσει και δεν θα μπορείτε να πάρετε άλλα λεφτά, θα σας τα δώσουμε εμείς από τα χρήματα των φορολογουμένων». Παρεμπιπτόντως, το σύστημα καταρρέει κάθε τόσο».

Οι οίκοι αξιολόγησης τι ρόλο παίζουν σε όλα αυτά;

«Οι οίκοι αξιολόγησης συμπληρώνουν ιδανικά το «γκανγκστερικό σύστημα», αφού έχουν συνυπολογίσει, πριν από κάθε επένδυση, ότι αν κάτι δεν πάει καλά στη χώρα στην οποία γίνονται επενδύσεις, τότε θα αναλάβει τα χρέη η εκεί κυβέρνηση, δηλ. οι φορολογούμενοι. Δηλ. κάτι το οποίο αποτελεί σκάνδαλο, αυτοί το έχουν συμπεριλάβει στους υπολογισμούς τους! Γι’ αυτό και κάποιοι, πολύ λίγοι, ακόμη και μέσα σε αυτήν την κρίση, τα καταφέρνουν μια χαρά. O ρόλος των οίκων αξιολόγησης ενισχύθηκε από τη δεκαετία του ’70 και μετά, όταν το σύστημα πραγματικά απογειώθηκε και συγκεντρώθηκε τεράστιος πλούτος στα χέρια πολύ λίγων. Όλοι γνωρίζουν ότι οι ΗΠΑ είναι μια χώρα ανισοτήτων, αλλά αυτό που ίσως δεν είναι αντιληπτό είναι ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής της ανισότητας προέρχεται από 1‰ του πληθυσμού».

Και εμείς οι πολίτες, όμως, δεν αντιδράσαμε καθόλου και τα αποδεχτήκαμε όλα αυτά που καθορίζουν τη ζωή μας.

«Μα δεν τα έχουμε αποδεχτεί! Δεν μας δόθηκε καμία επιλογή και καμία εναλλακτική. Δεν μας ρώτησε κανένας: «Σας αρέσει το ΔΝΤ;». Εμένα δεν με ρώτησε κανένας, εσάς; Απλώς το σχεδίασαν και μας το επέβαλαν».

Γι’ αυτό η Goldman Sachs, ας πούμε, αν και βασική υπεύθυνη της κρίσης, βγάζει ακόμη τεράστια κέρδη;

«Ακριβώς. Αν και είναι βασικοί υπεύθυνοι και από τους αρχιτέκτονες της κρίσης, τα πάνε μια χαρά, με τεράστιους μισθούς και με bonus. Αυτό συμβαίνει επειδή απλώς ανήκουν στο σύστημα που προανέφερα. Η Goldman Sachs τώρα είναι πλουσιότερη από ποτέ. Αλλά ο κόσμος δεν εστιάζει σε γεγονότα όπως αυτό, διότι η προπαγάνδα αναζητεί και βρίσκει άλλους «υπεύθυνους» να κατηγορήσει. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, όμως, ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι να στοχοποιείς διάφορες κοινωνικές ομάδες».

Η στοχοποίηση, όμως, συμβαίνει και από τις 2 πλευρές. Και από το κράτος προς κάποιους, αλλά και από τους πολίτες προς κάποιους άλλους. Δεν είναι επικίνδυνο αυτό; Υπάρχει «καλή» στοχοποίηση;

«Όχι βέβαια. Προσέξτε τι γίνεται. Από την πλευρά του κράτους έχουμε ορισμένους ιδιαίτερα εύκολους στόχους, όπως είναι για παράδειγμα οι δάσκαλοι και η Παιδεία γενικότερα. Από την πλευρά του πληθυσμού τώρα, έχουμε τον εύκολο στόχο, που είναι οι αλλοδαποί, και στην Ευρώπη εξαπλώνεται ανησυχητικά το φαινόμενο της μετανάστευσης. Στην Ουγγαρία με το νεοφασιστικό κόμμα Jobbik, στην Αγγλία με το Βρετανικό Εθνικό Μέτωπο και την Αγγλική Αμυντική Λίγκα. Και αν σας ακούγεται ανακουφιστικό ότι σε διάφορες χώρες της Ευρώπης τα ακροδεξιά ρατσιστικά κόμματα παίρνουν κάτω από 10%, μην ξεχνάτε ότι το 1928 στη Γερμανία το Ναζιστικό Κόμμα είχε πάρει κάτω από 3%. Πέρυσι βγήκε στη Γερμανία το βιβλίο του Thilo Sarrazin «Η Γερμανία καταργεί τον εαυτό της», στο οποίο ισχυρίζεται ότι οι μετανάστες καταστρέφουν τη χώρα. Έγινε best seller. Η δε καγκελάριος Merkel, παρ’ ότι καταδίκασε το βιβλίο, δήλωσε ότι η πολυπολιτισμικότητα έχει τελικά αποτύχει. Οι Τούρκοι και οι Άραβες που τους έκαναν εισαγωγή για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά «απέτυχαν», δηλ., να γίνουν ξανθοί και γαλανομάτηδες, κανονικοί άριοι…».

Υπάρχει πάντως το παράδοξο σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής ηρεμίας οι άνθρωποι να επιλέγουν τον καπιταλισμό και να θυμούνται όλα τα κακά του σοσιαλισμού. Όταν όμως έρχεται η οικονομική κρίση, τότε βρίζουν τα κακά του καπιταλισμού και μνημονεύουν τα καλά του σοσιαλισμού. Είναι λίγο ανόητο αυτό. Πώς γίνεται να αλλάξει;

«Αυτό είναι και το ένα και μοναδικό μήνυμα που πραγματικά έχω να δώσω. Δεν είναι συνταγή και πρέπει ο καθένας να το καταφέρει μόνος του: Χρησιμοποιήστε την κοινή λογική».

Με αυτό που λέτε ελπίζετε να βελτιώσετε τον κόσμο;

«Δεν θέλω να βελτιώσω τον κόσμο, θέλω οι άνθρωποι να τον βελτιώσουν».

Ποια είναι η άποψή σας για τον Barack Obama; Σας φαίνεται, όπως λένε, να έχει ξεχάσει ότι ο Λευκός Οίκος χτίστηκε από χέρια μαύρων;

«Όταν εξελέγη ο Obama, δεν είχα καμία προσδοκία από αυτόν. Το είχα γράψει και το είχα πει πριν από την εκλογή του. Αυτός ο άνθρωπος δεν είχε καθόλου αρχές. Είναι ένας οπορτουνιστής χωρίς αρχές. Από την άλλη όμως, το να έχουμε μια οικογένεια μαύρων στον Λευκό Οίκο είναι ένα μεγάλο ιστορικό κατόρθωμα. Συμβολίζει σπουδαία πράγματα για την τεράστια ομάδα των Αφροαμερικανών, αλλά κυρίως για την παγκόσμια κουλτούρα και τον πολιτισμό. Το να περιμένεις, πάντως, κάτι από τον Obama είναι τεράστιο λάθος».

Όλα αυτά τα χρόνια που σας ακούω και σας διαβάζω, μου θυμίζετε ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας.

«Αλήθεια; Μισό λεπτό να καλύψω τις φτέρνες μου».

Ειλικρινά, μοιάζει σαν να προσπαθείτε να αλλάξετε τη μοίρα που οι ίδιοι οι άνθρωποι έχουν επιλέξει για τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι κάπως μάταιο; Στο τέλος δεν θα είναι έτσι και αλλιώς χαμένη μάχη;

«Όχι, δεν την έχουν επιλέξει οι άνθρωποι τη μοίρα τους. Εγώ πάντως δεν την έχω επιλέξει. Έχει όμως σχεδιαστεί. Ο Adam Smith(που έγραψε τον «Πλούτο των εθνών») δεν ήταν ηλίθιος που έγραψε αυτά που έγραψε».

Ας περάσουμε σε κάτι άλλο που αφορά την Ελλάδα. Πώς εξηγείτε την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας;

«Υπάρχουν πάρα πολλοί ιστορικοί λόγοι για αυτό. Πάντως πιστεύω ότι η Ελλάδα έχει μπει σε ένα παιχνίδι υπερβολικής σπατάλης για όπλα και αυτό έχει προκαλέσει μεγάλα προβλήματα στη χώρα, αφού ο προϋπολογισμός για τους εξοπλισμούς είναι πολύ μεγαλύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει η οικονομία σας. Σκεφτείτε λίγο πρακτικά. Στην ακραία περίπτωση σοβαρής εμπλοκής μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας, η πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός και να φέρει αποτέλεσμα είναι σχεδόν μηδενική. Διότι απλώς η δύναμη της Τουρκίας είναι πολλαπλάσια ποσοτικά».

Όμως στην ουσία οι ΗΠΑ μας έχουν υποχρεώσει σε αυτά τα τεράστια έξοδα για εξοπλισμούς.

«Φυσικά. Το λατρεύουν αυτό οι ΗΠΑ. Σχεδόν όλη η οικονομία των ΗΠΑ στηρίζεται στους εξοπλισμούς. Σκεφτείτε ότι επί Bill Clinton η Τουρκία έγινε αναλογικά ο υπ’ αριθμόν ένα αγοραστής όπλων στον κόσμο μαζί με την Αίγυπτο και το Ισραήλ. Αυτός είναι και ένας πολύ βασικός λόγος για τον οποίο εξοπλίζουμε το Ισραήλ. Εκτός από το ότι το κάνουμε για να ευχαριστήσουμε το ισραηλινό lobby, τους εξοπλίζουμε για να τους χρησιμοποιήσουμε και ως «διαφημιστικό», ως «teaser» για άλλες χώρες. Τα όπλα που αγοράζει το Ισραήλ δεν είναι καμία σοβαρή ποσότητα, αλλά μετά έρχεται η Σαουδική Αραβία και λέει ότι θέλει εκατονταπλάσια ποσότητα από τα ίδια όπλα. Αλλά, για να είμαστε δίκαιοι, δεν το κάνουν μόνο οι ΗΠΑ. Το κάνει και η Βρετανία».

Οι μεγάλες δυνάμεις, όμως, γιατί κάνουν εδώ και δεκαετίες τα «στραβά μάτια» στις παρανομίες που έχει διαπράξει η Τουρκία;

«Μερικές φρικαλεότητες της Τουρκίας έχουν γίνει και με την υποστήριξη των ΗΠΑ, όπως αυτές που διέπραξε τη δεκαετία του ’90 στο ΝΑ της τμήμα εναντίον των Κούρδων, οι οποίοι είναι περίπου το ¼ του πληθυσμού της. Μετά η Τουρκία πήρε μέρος και στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας».

Οι διανοούμενοι της Ευρώπης, όμως, δεν πολυμιλάνε για όλα αυτά. Τελικά ο διανοούμενος που υπηρετεί τους δυνατούς μπορεί να συνεχίσει να λέγεται έτσι;

«Αυτή της Τουρκίας δεν είναι η μόνη περίπτωση, αλλά είναι πολύ ενδεικτική της κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι διανοούμενοι της Δύσης».

Την ένταση που υπάρχει τελευταία μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ πώς την εξηγείτε;

«Αυτήν τη φορά η Τουρκία έχει έναν πολύ καλό λόγο, αφού ένα τουρκικό πλοίο δέχθηκε επίθεση σε διεθνή ύδατα και σκοτώθηκαν 9 Τούρκοι. Αυτό ήταν κανονική πειρατεία. Οι Ισραηλινοί άλλωστε συνηθίζουν να τα κάνουν αυτά από παλιά. Κανένα κράτος δεν θα τη γλίτωνε με αυτά που κάνει το Ισραήλ, αλλά όταν έχεις τις ΗΠΑ από πίσω σου, κάνεις ό,τι θέλεις. Σκοτώθηκαν λοιπόν από τα πυρά των Ισραηλινών 9 άνθρωποι, από τους οποίους να σημειώσουμε κανένας δεν ήταν αμερικανός πολίτης και η Τουρκία απαίτησε από το Ισραήλ να ζητήσει συγγνώμη».

Πιστεύετε δηλ. ότι πίσω από τις κινήσεις τις Τουρκίας κρύβεται και αίσθημα δικαίου;

«Όχι. Ξέρετε εσείς να υπάρχει κάποιο κράτος που να είναι κράτος δικαίου; Τα κράτη δεν είναι οργανισμοί ήθους και ηθικής, είναι οργανισμοί ισχύος».

Πιστεύετε ότι θα υπάρξει κάποια στιγμή στο μέλλον ένα κράτος που θα είναι κράτος δικαίου;

«Όχι, ποτέ. Εφόσον κάτι είναι κράτος δεν μπορεί να είναι δίκαιο. Βέβαια, φυσικά και υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν άνθρωποι που είναι ηθικοί και οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν το ήθος τους σε κάποια κομμάτια του κράτους. Αλλά το να περιμένεις από ένα κράτος ισχύος να συμπεριφέρεται δίκαια είναι μάταιο και ανόητο. Τα κράτη ως οργανισμοί λειτουργούν με τις δικές τους αρχές και τα δικά τους συμφέροντα. Όλη η ιστορία των κρατών είναι κάπως έτσι».

Οι λαοί, λοιπόν, κάνουν ένα διαρκές ταξίδι από ελπίδα σε ελπίδα και από όνειρο σε όνειρο, χωρίς αυτό να οδηγεί κάπου καλύτερα;

«Όχι, εγώ δεν το βλέπω έτσι. Εγώ το βλέπω περισσότερο σαν το σκαρφάλωμα ενός βουνού με στόχο να κατακτήσεις την κορυφή. Κάθε φορά όμως που φτάνεις στην κορυφή που έχεις βάλει στόχο, ανακαλύπτεις ότι από εκεί φαίνεται μια άλλη, νέα, πέρα από αυτήν που κατέκτησες και πρέπει να αρχίσεις πάλι το ταξίδι. Τότε όμως δεν πρέπει να ξεχνάς ότι έχεις ήδη κατακτήσει τον προηγούμενο στόχο σου. Νομίζω ότι αυτή είναι όλη η ανθρώπινη Ιστορία, επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Το πιο φυσιολογικό λοιπόν είναι να βρίσκει ο άνθρωπος μπροστά του ακόμη ψηλότερες κορυφές, τις οποίες δεν γνώριζε από πριν και θα πρέπει να τις κατακτήσει. Άρα δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων».

Και το ταξίδι θα υπάρχει έπειτα από κάθε άνθρωπο και έπειτα από κάθε εποχή;

«Ακριβώς. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν. Δείτε τι συνέβη με τη Λατινική Αμερική. Ήταν επί 500 χρόνια κάτω από φοβερή καταπίεση, κυρίως των Ευρωπαίων και μετά των Αμερικανών. Όλα αυτά τα χρόνια εκατοντάδες προσπάθειες να απελευθερωθούν κατεστάλησαν και πνίγηκαν στο αίμα. Όμως τα τελευταία 10 χρόνια οι λαοί της Λατινικής Αμερικής έχουν φέρει τα πάνω κάτω. Απελευθέρωσαν τις χώρες τους από τις χούντες και την καταπίεση με τρόπο εντυπωσιακό».

Πιστεύετε ότι μπορεί να συμβεί το ίδιο και με την «Αραβική άνοιξη»;

«Έχουν ήδη υπάρξει τεράστιες αλλαγές, οι οποίες πιθανότατα θα είναι μόνιμες. Βέβαια έχουν πολύ δρόμο ακόμη μπροστά τους, αλλά μετρούν ήδη κάποιες σημαντικές επιτυχίες. Μία από αυτές, την οποία φυσικά δεν πολυπροβάλλουν τα Δ ΜΜΕ, είναι η δημιουργία πραγματικού εργατικού κινήματος στην Τυνησία και στην Αίγυπτο, χώρες οι οποίες δεν είχαν ποτέ κάτι τέτοιο. Τώρα πλέον είναι δυνατόν ακόμη και σε αυτές τις 2 χώρες να δημιουργήσουν ένα ανεξάρτητο εργατικό συνδικάτο».

Αυτή η απελπισία τού σήμερα πώς μπορεί να αλλάξει και να γίνει ελπίδα;

«Δεν ξέρω. Αν γνωρίζετε την απάντηση πείτε τη και σε εμάς. Την έχουμε ανάγκη απεγνωσμένα».

Η εποχή χαρακτηρίζεται από την απουσία σπουδαίων ηγετών, ειδικά στην Ευρώπη, αλλά και αλλού. Είναι άραγε θέμα κακής συγκυρίας ή φυσιολογικό αποτέλεσμα των καιρών;

«Δεν πρέπει να ψάχνεις για σπουδαίους ηγέτες. Αν κάνεις εσύ κάτι σημαντικό, θα δημιουργήσεις τη δική σου σπουδαία ηγεσία και δεν θα επιτρέψεις να δημιουργηθεί αυτό που ονομάζεις ανεπαρκή ηγεσία».

Μήπως ένα μεγάλο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι συγχέουμε εντελώς τις έννοιες «συνηθισμένο» και «φυσιολογικό» και πλέον πιστεύουμε ότι αυτό που είναι συνηθισμένο στη ζωή μας είναι και το φυσιολογικό;

«Σωστό είναι αυτό, πρέπει όμως να καταφέρνεις να διακρίνεις μέσα σου τις αληθινές, τις ειλικρινείς κινητήριες δυνάμεις».

Για εσάς ποιες είναι αυτές οι βασικές κινητήριες δυνάμεις;

«Είναι πολλές και γνωρίζω μερικές από αυτές. Για παράδειγμα, η δυστυχία από την οποία υποφέρουν οι άνθρωποι και κυρίως αυτή για την οποία έχω συνυπευθυνότητα. Αυτό είναι βασανιστικό. Ζούμε σε μια ελεύθερη κοινωνία και τα προνόμιά μας σημαίνουν αυτόματα και ευθύνες».

Μοιάζει πάντως στην Ελλάδα οι άνθρωποι να έχουμε υποστεί συλλογική κώφωση: μιλάμε όλοι, ενώ κανένας δεν ακούει κανέναν. Δεν είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό;

«Θα σας πω κάτι από τη δική μου πείρα. Η οικογένειά μου ανήκε στην εργατική τάξη και υπήρχαν πολλοί άνεργοι. Αντικειμενικά τότε η κατάσταση ήταν πολύ χειρότερη απ’ ό,τι είναι τώρα. Υποκειμενικά, όμως, τότε ήταν πολύ καλύτερα τα πράγματα ως προς την προοπτική. Τώρα επικρατεί κυρίως μια τεράστια απελπισία σε σχέση με το μέλλον, ενώ τότε κυριαρχούσε η ελπίδα ότι «δεν έχουμε τίποτε, αλλά μπορούμε να κάνουμε πράγματα για ένα καλύτερο αύριο». Μαζευόμασταν και κουβεντιάζαμε για το πώς θα βελτιώσουμε την κατάσταση για την οικογένειά μας. Αυτό ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε μικρή κοινωνική ομάδα και τώρα στην Ελλάδα».

Είναι γνωστό ότι αγαπάτε τη χώρα μας και ότι καλός προφήτης είναι αυτός που αγαπά. Τώρα που κλείνουμε αυτήν τη συζήτηση τι θα προφητεύατε για εμάς;

«Σας εύχομαι, μέσα από την καρδιά μου, να έχετε πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».

Noam Chomsky: Η Ελλάδα στην 1η γραμμή ανατροπής των Μνημονίων
* Τη συνέντευξη πήρε ο Μάκης Προβατάς και δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜagazino στις 16/10/2011.