Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Μαΐ 2015

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Διαφήμιζε η κυβέρνηση Τσίπρα ότι η συνάντηση της γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκ. Μέρκελ και του γάλλου προέδρου Φρ. Ολάντ με τον έλληνα πρωθυπουργό θα συνιστούσε σταθμό στην εξασφάλιση λύσης...Θα προέκυπτε δηλαδή από τις συζητήσεις των τριών ηγετών η ποθούμενη συμφωνία «έντιμου συμβιβασμού», η οποία θα επικυρωνόταν απλώς τυπικά στη συνέχεια από την Ευρωομάδα.
Τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Ναι μεν η συνάντηση διεξήχθη σε «εξαιρετικά φιλικό κλίμα», κατά τα λεγόμενα της ελληνικής κυβέρνησης, στην οποία κανείς πλέον δεν δίνει βάση στα ζητήματα προπαγάνδας, αλλά καμιά συμφωνία δεν υπήρξε.

«Υπάρχουν αρκετά πράγματα που ακόμη πρέπει να γίνουν» δήλωσε η καγκελάριος Μέρκελ μετά τη συνάντηση. Χρειάζεται να γίνει πολλή δουλειά ακόμη, ήταν το πνεύμα και των δηλώσεων της επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ. Το αποτέλεσμα άλλωστε των συζητήσεων στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στη Ρίγα της Λετονίας το είχε προκαθορίσει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε.
Μιλώντας την Πέμπτη, λίγες ώρες προτού ξεκινήσει η σύνοδος, ο Σόιμπλε είχε δηλώσει κατηγορηματικά: «Η αισιοδοξία της ελληνικής κυβέρνησης για συμφωνία με τους δανειστές τις επόμενες μέρες δεν δικαιολογείται από τις διαπραγματεύσεις»! Πρόσθεσε δε χωρίς περιστροφές: «Δεν υπάρχει μέχρι στιγμής καμιά ουσία στην ανακοίνωση ότι βρισκόμαστε κοντύτερα σε συμφωνία […] Δεν υποστηρίζουν την αισιοδοξία που προκύπτει από τις ανακοινώσεις της Αθήνας αυτά που εγώ γνωρίζω από την πορεία των συζητήσεων με τους τρεις θεσμούς» τόνισε με ιδιαίτερη έμφαση.
Τελεία και παύλα. Ο σχεδιασμός του Σόιμπλε είναι διαφορετικός. Προβλέπει κορύφωση της κρίσης και υπογραφή από την κυβέρνηση Τσίπρα νέου Μνημονίου στο τέλος Ιουνίου, τότε δηλαδή που θα έχει ολοκληρωθεί από τους Γερμανούς τόσο ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ελλάδας όσο και η… «αποξήρανση» κάθε οικονομικής ρευστότητας στην αγορά. Τότε ο Σόιμπλε είναι βέβαιος ότι ο Τσίπρας θα υπογράψει οτιδήποτε απαιτήσουν οι Γερμανοί. Αν το κάνει, θα έρθει και το πολιτικό τέλος του.

Όχι από τους Έλληνες, προς τους οποίους θα έχει αποδειχθεί εντελώς ασυνεπής. Από τους… Γερμανούς, στις εντολές των οποίων θα έχει υποκύψει! Οι Γερμανοί θα μεθοδεύσουν την ανατροπή του Αλέξη Τσίπρα, αφού όμως πρώτα τον έχουν γελοιοποιήσει ώστε να λειτουργήσει ο πολιτικός διασυρμός του σαν παράδειγμα σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης – να τι παθαίνει και πώς εξευτελίζεται όποιος τολμήσει να αντισταθεί στις εντολές του Δ΄ Ράιχ της Γερμανίας!
Και μόνο το γεγονός ότι απολύτως τίποτα (!) από το αστικό Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του Τσίπρα δεν συζητιέται καν με τους Γερμανούς, για να συμπεριληφθεί στη συμφωνία του υποτιθέμενου «έντιμου συμβιβασμού», είναι ενδεικτικό της συμφωνίας που θα προκύψει.
Ευρώ και φιλεργατική πολιτική είναι δύο έννοιες εξ ορισμού ασυμβίβαστες. Αυτό δεν το έχει καταλάβει ούτε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η οποία είναι ευρωλάγνα, ούτε φυσικά ο ελληνικός λαός, ο οποίος απλώς ονειρεύεται την επιστροφή στην ευημερία του 2009 – δηλαδή του κράτους της Δεξιάς του Κώστα Καραμανλή.
Νέα συμφωνία με τους δανειστές –δηλαδή νέο Μνημόνιο– συνεπάγεται νέα μείωση μισθών, συνεχείς μειώσεις των συντάξεων, ομαδικές απολύσεις, αποθέωση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και παρόμοια πράγματα. Η «σταθερότητα» που θα φέρει το νέο Μνημόνιο συνιστά σταθερότητα της πορείας προς την ολοένα και μεγαλύτερη φτώχεια του ελληνικού λαού. Σε αυτό οι Γερμανοί θα είναι αμείλικτοι.

Υποθετικά μιλώντας, ακόμη κι αν αύριο κιόλας ο Τσίπρας αποδεχόταν όλους ανεξαιρέτως τους όρους των Γερμανών, είναι βαθιά νυχτωμένος αν νομίζει ότι θα του δώσουν λεφτά οι Γερμανοί. Θα περνούν εβδομάδες και μήνες για να εκταμιεύσουν μια δόση, την οποία θα την παίρνουν αμέσως οι δανειστές!
Ούτε ένα ευρώ δεν θα πηγαίνει από τα δάνεια στην ελληνική οικονομία! Όσον αφορά δε την ενίσχυση της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας μέσω του μηχανισμού ELA, που καθιστά δυνατή την ενίσχυση του Δημοσίου διά της αγοράς ελληνικών κρατικών εντόκων γραμματίων από τις ελληνικές τράπεζες, και στον τομέα αυτόν θα σφίγγει σιγά σιγά η θηλιά, αφού όλες ανεξαιρέτως οι ελληνικές τράπεζες (αναφερόμαστε στις τέσσερεις συστημικές Πειραιώς, Εθνική, Άλφα και Γιούρομπανκ) ελέγχονται από τους δανειστές και επιβλέπονται από την ΕΚΤ. Ήδη απειλούνται με την επιβολή ποινών από την ΕΚΤ, αν υπερβούν το όριο αγοράς ελληνικών κρατικών ομολόγων αλλά και εντόκων γραμματίων μικρής διάρκειας του ελληνικού κράτους, το οποίο όλες έχουν υπερβεί!
Αυτό προοιωνίζεται τη σταδιακή συρρίκνωση της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας και στο άμεσο μέλλον, όσο συνεχίζεται αυτή πολιτική εκ μέρους της Γερμανίας και η Ελλάδα παραμένει στο ευρώ. Αυτό θίγει και τις αστικές τάξεις των υπόλοιπων χωρών της ευρωζώνης, πλην της Γερμανίας φυσικά. Ιδίως οι αστοί που ασχολούνται με την παραγωγή ή τη διακίνηση προϊόντων χάνουν εν γένει σαφώς περισσότερα όταν φτωχαίνει συνολικά ο πληθυσμός της χώρας τους από όσο κερδίζουν λόγω της μείωσης των μισθών και της φορολογίας, την οποία φυσικά και επικροτούν και εκμεταλλεύονται.

«Κολασμένος» κυριολεκτικά θα είναι ο Ιούνιος για τους εργαζόμενους, αρχής γενομένης από την άλλη Δευτέρα. Ο σχεδιασμός του Σόιμπλε έχει προγραμματίσει στο τέλος Ιουνίου την υπογραφή από τον Αλέξη Τσίπρα του νέου, τρίτου Μνημονίου.
Οι διαρκείς υποχωρήσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέχρι τώρα δεν προοιωνίζονται σθεναρή αντίσταση – πόσο μάλλον που ούτε λέξη δεν λένε οι κυβερνώντες για το ενδεχόμενο ρήξης, σε μια απόπειρα να προετοιμάσουν το λαό και για το ενδεχόμενο αυτό.
Οψόμεθα…

Πηγή "Πριν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έλληνας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Κι όταν γίνεις, πρέπει συνεχώς να αποδεικνύεις με λόγια και έργα ότι αξίζει να φέρεις τούτο τον αξιοζήλευτο τίτλο τιμής. Δεν μετέχουν του κοινού τρόπου και δεν έχουν καμία σχέση με το έθνος μας όσοι δεν ενδιαφέρονται για το πολιτισμικό στίγμα που άφησαν στον κόσμο οι προηγούμενες γενιές Ελλήνων, αλλά και γι' αυτό που θα αφήσουμε εμείς στους επόμενους. Και είναι πολλοί οι ελληνόφωνοι που δεν νοιάζονται γι' αυτό και κάνουν ό,τι μπορούν για να ξεχάσει ο πολιτισμένος κόσμος την ύπαρξή μας.

Η βασική ευθύνη υπεράσπισης των ιερών και των οσίων του Γένους μας, εντός και εκτός συνόρων, δυστυχώς πέφτει στους ώμους των πολιτικών προϊσταμένων της κρατικής μηχανής. Τώρα που οι αφιονισμένοι τζιχαντιστές, εκτελώντας παραγγελιές των αφανών καθοδηγητών τους, σβήνουν από τον χάρτη ελληνικές αρχαιότητες τεράστιας αισθητικής, ιστορικής, ακόμα και πολιτικής σημασίας, οι υπουργοί και οι λοιποί «λειτουργοί» του δημόσιου βίου περί άλλα τυρβάζουν.

Το υπουργείο Εξωτερικών δεν έχει κανένα πρόβλημα να εκθέσει τη χώρα με τις οικτρές, κιτσάτες εικόνες του κ. Κοτζιά να συνάδει με τον ομόλογό του κ. Τσαβούσογλου το «We are the world», αλλά κωλύεται να αναλάβει σοβαρή δράση για την υπεράσπιση των ελληνιστικών μνημείων της Συρίας, τα οποία διαλύονται από τα στίφη των ισλαμιστών επιδρομέων.

Από την προηγούμενη διοίκηση του ίδιου υπουργείου και τον κ. Βενιζέλο δεν περίμεναν οι σκεπτόμενοι Ελληνες οτιδήποτε καλό, μια και η προσωπική διαδρομή του και οι εξαιρετικά περιορισμένοι πολιτικοί και αξιακοί ορίζοντές του τον έφτασαν στο σημείο να κηρύξει (στα λόγια) πρώτος και καταγέλαστος τον πόλεμο εναντίον της κυβέρνησης Ασαντ. Σήμερα όμως η αφωνία και η αδράνεια του υπουργείου Εξωτερικών είναι εθνικά και ηθικά υπολήψιμες.

Επίσης, σε αρκετούς προξενεί εντύπωση η αδράνεια και των υπερδυνάμεων του πλανήτη, οι οποίες παρακολουθούν τις ορδές των αλαλαζόντων αποκεφαλιστών να εξαφανίζουν τα ίχνη του Ελληνισμού αλλά και άλλων αρχαίων πολιτισμών από τη Συρία και το Ιράκ. Η Αμερική, η Βρετανία, η Γαλλία, η Ρωσία, η Ιταλία, η Γερμανία και οι λοιποί συγγενείς, ενώ μπορούν να πράξουν πολλά και να λύσουν το θέμα εντός εικοσιτετραώρων, δεν κάνουν τίποτα.

Μια ερμηνεία του φαινομένου είναι η αμοιβαία καχυποψία μεταξύ των χωρών και η έλλειψη ισχυρών ηγετικών φυσιογνωμιών. Φευ, υπάρχει και η άλλη εκδοχή: το παρελθόν δεν κατακτάται.
Οι νυν ισχυροί δεν θα μπορέσουν ποτέ να φτάσουν ούτε στους πρόποδες του πανύψηλου όρους του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Γι' αυτό προτιμούν να ισοπεδωθούν όσα μνημεία παραπέμπουν στο έθνος μας.

Δεν θέλουν την αρχαία Ελλάδα ούτε ως ανάμνηση.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Γκαράνη

Να το βουλώσεις, εσύ Αλεξάκο μου. Άκου εκεί να το βουλώσει όποιος δεν μπορεί να προσφέρει στην βιώσιμη λύση που θέλουν οι δανειστές και η κυβέρνηση;!
Πας καλά, Αλέξη ή το έχεις καβαλήσει καθέτως το καλάμι της εξουσίας;
Σε ποιον ακριβώς απευθύνεσαι κακομαθημένο αγοράκι του συστήματος;
Διότι οι φίλοι σου Σαμαράς, Βενιζέλος, Θεοδωράκης, Κουβελοπιάσματα και όλοι οι όμοιοί σου έκαναν παύση αντιπολίτευσης μέχρι να υπογράψεις την μακροχρόνια βιώσιμη λύση που σου υπαγορεύουν οι Θεσμοί.

Να το βουλώσεις, εσύ Αλεξάκο μου που είχα ως πολίτης οικονομικούς δολοφόνους στην πατρίδα μου και θα μπορούσα να τούς κάτσω στο σκαμνί όποια ώρα ήταν ώριμη για να το κάνω, κι ήρθες εσύ και τους έκανες Θεσμούς της πατρίδας μου.
Τώρα πώς να κάτσω στο σκαμνί τον Θεσμό;
Μπορώ να μηνύσω τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου; Δε μπορώ.
Ούτε να τους βρίσω δεν έχω δικαίωμα γιατί θα "πάω μέσα" για προσβολή Θεσμών.
Εσύ δεν είσαι Θεσμός, είσαι εκπρόσωπος κόμματος και πρωθυπουργός του 36% του 63% των ψηφοφόρων, δηλαδή βάση της απλής αναλογικής που δεν θα έρθει ποτέ γιατί τώρα δε σε βολεύει, είσαι μειοψηφία όπως και οι προκάτοχοί σου.
Επειδή ανήκω στο 37% του 100% των ψηφοφόρων, άρα στην πλειοψηφία σου ξαναλέω: "Βούλωστο, εσύ Αλεξάκο μου".

Από πρωθυπουργός χώρας κατάντησες Θεσμοφύλακας και λες στο λαό που έχει καταλάβει τι κάνεις εσύ και η συμμοριτομνημονιακοί να το βουλώσει γιατί θα σάς χαλάσει την σούπα.
Αν αυτή την κουβέντα την έλεγε ο δεξιός Σαμαράς και ο δημοκράτης Βενιζέλος θα είχατε κατεβάσει όλα τα στρατεύματα της ΑΔΕΔΥ , ΓΣΕΕ, της Φούντας και του Gay Parade έξω από την Βουλή με την Ζωή και την Ραχήλ να ξανακαβαλάνε το κάγκελό της.

Κοίτα που μας έφθασες να συμφωνούμε με το ψυχογράφημα που σου έκανε κάποτε η Κανέλλη...! Πραγματικά είσαι ένας πολιτικός δεινόσαυρος αλλά πολύ επικίνδυνος γιατί κουβαλάς ως ασπίδα το νεαρό της ηλικίας σου. Άλλο να σου λέει ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης "βούλωσέ το" κι άλλο να στο λέει το παιδί των καταλήψεων. Έχει άλλη χάρη, άλλο νάζι, άλλο επίπεδο.
Εκτός από κουβέντες, συσκέψεις, συνεντεύξεις, ομιλίες άλλη δουλειά δεν κάνετε εκεί στον καφενέ της αριστεροπαρέας.
Τι κάνετε δηλαδή; Πηγαίνετε στα Brussels Group συναντιέστε με τον Γιούνκερ και τη Μέρκελ παίρνετε έτοιμα τα θέματα του διαγωνίσματος, τα ξεπατικώνετε και μετά βγαίνετε στον πίνακα και τα λέτε με αριστερό υφάκι. Και εμείς σας πιστέψαμε.
Αν τολμήσουμε δε να είμαστε εναντίον οποιασδήποτε συνομιλίας και διαπραγμάτευσης με την κατοχική δύναμη, που εσύ θέλεις να την κάνεις συγκυβέρνηση εις τον αιώνα τον άπαντα με πολιτική λύση σε συνεργασία με τους Θεσμούς ΣΟΥ, να το βουλώσουμε.

Από τη μια χρησιμοποιείς την φράση του δεξιού Μπακογιάννη "η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα" και από την άλλη μάς λες βουλώστε το γιατί μόνο η δική σου βιώσιμη λύση είναι το διέξοδο.
Σώπα, ρε Αλεξάκο! Πού τα έμαθες αυτά;
Στην επιμόρφωσή σου στην ΚΝΕ, στη Νεολαία του Σύριζα ή στα επιμορφωτικά σεμινάρια που σού έκανε κατ' ιδίαν στο σπίτι ο κ. Φλαμπουράρης;
Πώς γίνεται ένα μυαλό 80 χρόνων να συνάδει με ένα μυαλό 40 χρόνων είναι μεγάλο ερώτημα. Πάντως επειδή ο 80αρης ως γέρικο σκυλί δεν μαθαίνει καινούργια κόλπα, σίγουρα εσύ ως νέο τα αρπάζεις γρήγορα τα κόλπα. Αριστούχος μαθητής στην επικοινωνία.

Πού το βρήκες γραμμένο Αλέξη να ζητάς εν μέσω ισχύος του μνημονίου να θέλεις εσύ να υπογράψεις μακροχρόνια λύση με τους δανειστές;
Δηλαδή, για να καταλάβουμε η νέα Συμφωνία που θα το βουλώσουμε για να την κατοχυρώσει ο εχθρός, θα πατάει στους μνημονιακούς νόμους που δεν μπορείς να καταργήσεις βάση της Συμφωνίας του Φεβρουαρίου.
Δηλαδή, εσύ μας πας σε ένα νέο Μνημόνιο μακράς διαρκείας με τις 22,000 μνημονιακές διατάξεις σε ισχύ για να μπορούν να δρουν οι δανειστές ως Θεσμοί όσο γουστάρουν στην Ελλάδα.
Γιατί πρώτα δεν καταργείς τους νόμους και μετά να πας για βιώσιμη συμφωνία; Διότι πολύ απλά η νέα Συμφωνία θα είναι η επικύρωση ως Συνταγματικών Νόμων όλων των Μνημονιακών.
Αυτό δεν θέλεις να κάνεις Αλέξη και φοβάσαι ότι αν ξεφύγει κάτι τέτοιο προς τον λαό, τότε καήκατε;

Επειδή το βουλώναμε πολιτικώς τόσα χρόνια φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Αλλά δεν το βουλώσαμε ούτε απέναντι σε εργοδότη, ούτε σε αστυνομική εξουσία, ούτε σε δικαστική εξουσία, ούτε στον ίδιο μας τον πατέρα.
Να το βουλώσουμε σε σένα ποιος ο λόγος; Μη και δε μας διορίσεις στην ΕΡΤ ή δε μας χώσεις σε κανένα 5μηνο κοινωφελούς εργασίας σε Δήμο ή Περιφέρεια;
Βούλωσέ το εσύ Αλεξάκο, γιατί έπρεπε να στο βουλώσουμε 23 χρόνια πριν, αλλά σεβαστήκαμε την χαμηλή νοημοσύνη σου και το μαλλί χαίτη.

Δώσε χαιρετισμούς στον βουλευτή σου, Νικολόπουλο της Αχαΐας, Αλεξάκο μου. Αυτός έχει δικαίωμα να ομιλεί, να σε στηρίζει και να σε παλαμακίζει.
Σωστές επιλογές έκανες Αλεξάκο. Το βούλωνες εκεί που δε σε έπαιρνε και βγάζεις τον φασισμό σου μόνο από θέση εξουσίας. Εκεί δηλαδή που σε παίρνει.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Σαράντα ολόκληρα χρόνια (το λιγότερο) η ελλαδική κοινωνία δεν έχει να πιστέψει σε τίποτε άλλο πέρα από την αύξηση της καταναλωτικής ευχέρειας.

Κοινωνικούς στόχους δεν πρόβαλε (και δεν είχε) ποτέ καμία κυβέρνηση και κανένα κόμμα. Την «ανάπτυξη» την καταλαβαίνουν όλοι με όρους αποκλειστικά οικονομικούς – ωσάν να είναι άσχετη η δημιουργική πρωτοβουλία και παραγωγικότητα με την κατά κεφαλήν καλλιέργεια, άσχετη η δημιουργία υποδομών με την κοινωνική ευσυνειδησία κρατικών στελεχών και εργοληπτών του Δημοσίου.

«Πολιτισμός» σήμαινε πάντοτε: επιδοτήσεις «φίλα προσκείμενων» μετριοτήτων και ελισσόμενων στη δημοσιότητα τυχοδιωκτών. Και τα ρέστα, με το σταγονόμετρο, για συντήρηση μνημείων. Η «παιδεία», κοινότοπο και συνεχώς πανομοιότυπο ρητορικό φληνάφημα επαγγελιών, που εξαντλούνται σε ψηφοθηρικές «μεταρρυθμίσεις» του συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, και αυξομειώσεις της προπαγάνδας στα σχολεία για την εμπέδωση του χρησιμοθηρικού αμοραλισμού των σπουδών και για τα «προοδευτικά» πλεονεκτήματα της αρνησιπατρίας.

Ποιο ήταν (και ποιο είναι) το κοινωνικό όραμα και πρόγραμμα της «Δεξιάς» για την Ελλάδα, τι περισσότερο ή τι διαφορετικό από το κυνηγητό της υλικής ευμάρειας: μια πολιτική ασφυκτικά καθηλωμένη στον πρωτογονισμό του Ιστορικού Υλισμού; Ποιους κοινωνιοκεντρικούς στόχους είχε ο ανδρεϊκός «σοσιαλισμός»; Βάφτισε «αναδιανομή εισοδήματος» την πιο αδιάντροπη αναξιοκρατία: να χρυσοπληρώνεται ο συνδικαλισμένος εκβιαστής κηφήνας και να λιμώττει ο εργατικός και ταλαντούχος. Κατάργησε την αναγνώριση και αξιολόγηση της αριστείας, τις θεσμικές προϋποθέσεις της άμιλλας, ισοπέδωσε τις αξιοκρατικές ιεραρχήσεις στη στελέχωση του κράτους. Προχώρησε στο έγκλημα να αποκόψει τη γλώσσα των Ελλήνων από την ιστορική της γραφή και συνέχεια, συκοφάντησε τη συνείδηση καταγωγής σαν (περίπου φασιστικό) εθνικισμό.

Στον αδίστακτο αμοραλισμό συνοψίστηκε η «κοινωνική» πρόταση και σκοποθεσία κάθε κόμματος στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. Παραλλαγές σε αυτόν τον μονόδρομο της καταναλωτικής αποχαύνωσης και παραλυσίας δεν εμφανίστηκαν, όποιος κι αν κυβερνούσε, όποιος κι αν αντιπολιτευόταν, διαφορά δεν υπήρχε, ούτε καν για πρόσχημα. Σαράντα ολόκληρα χρόνια η ελλαδική κοινωνία ζει την ολοκληρωτική επιβολή του μηδενισμού, αυτονόητη την ιστορικο-υλιστική μονοτροπία: Εχει μηδενιστεί κάθε κριτήριο και αποτίμηση ποιότητας, αξιοσύνης, γλωσσικής ευαισθησίας, κάθε αίσθηση κοινωνικής υποχρέωσης, κάθε χαρά κοινωνικής συλλειτουργίας, κάθε εκτίμηση αισθητικών διαβαθμίσεων.

Εκπροσωπώντας ποιες κοινωνικές ανάγκες να απαιτήσει η κυβέρνηση από τους Ευρωπαίους εταίρους της ρευστότητα για τις ελληνικές Τράπεζες, εξεύρεση λύσης για το χρηματοδοτικό πρόβλημα της χώρας; Μιλάμε με νούμερα για το ποσοστό των ανέργων, για το πλήθος των συμπατριωτών μας που σιτίζονται στα συσσίτια της Εκκλησίας. Αλλά νούμερα αντιπαραθέτουν και οι δανειστές μας, για τις χιλιάδες των Αλβανών που τους φέρνουμε να μαζέψουν κάθε χρόνο το ροδάκινο ή τις ελιές, ενώ εμείς ξελημεριάζουμε αραχτοί στις καφετέριες με τα αγροτικά μας προϊόντα επιδοτούμενα και αφορολόγητα.

Ξέρουν με αριθμούς οι δανειστές μας ότι στο ακριβό μεροκάματο, που έχει μόχθο (υλοτομία λ.χ.), δουλεύουν μόνο Πολωνοί και Ρουμάνοι, οι Ελληνες ξεμάθαμε, μάς κακοφαίνεται η κούραση. Σαράντα χρόνια τώρα, για τον «προοδευτικό» Ελληνα, «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», και «δίκιο του εργάτη» είναι η «αυτοαξιολόγηση» (!) – να δηλώνει ανεξέλεγκτα πόση σοδειά του να επιδοτηθεί. Μιμείται τις αναρίθμητες στρατιές των διορισμένων με κομματικό σημείωμα στο Δημόσιο, που πληρώνονται για να κάθονται αντιπροσφέροντας την ψήφο τους και τον φανατισμό τους στο κόμμα που τους εξαγόρασε. Τέτοια συμπτώματα έσχατης κοινωνικής παρακμής και σήψης ονοματίζονται, σαράντα χρόνια τώρα, «κοινωνικές κατακτήσεις» και ιερά «δικαιώματα».

Εχουν μάτια και αυτιά οι δανειστές, ξέρουν ότι η «Αριστερά» στην Ελλάδα υπερασπίζει, με νύχια και με δόντια, το πελατειακό κράτος του πράσινου και γαλάζιου αμοραλισμού. Ξέρουν ποια πλημμύρα υπερπολυτελών Ι.Χ. αυτοκινήτων κυκλοφορεί στους ελλαδικούς δρόμους, ποιος πλούτος συντηρεί τις εξωφρενικές «μπουτίκ» με «σινιέ» προϊόντα στις ελλαδικές πόλεις και κωμοπόλεις, ποιο χρήμα ξοδεύεται κάθε βράδυ στα κατάμεστα χλιδάτα εστιατόρια, νυχτερινά κέντρα και «γραφικά» ταβερνάκια, και γιατί λιμνάζει ολημερίς και ολονυχτίς στις καφετέριες ο δημιουργικός ανθός της ελλαδικής νεολαίας.

Οι φυσικοί αυτουργοί της εξαθλιωτικής αυτής παρακμής, της πανδημικής ιδιοπάθειας και αποσύνθεσης, είναι οι γνωστοί σπιθαμιαίοι πρωθυπουργοί και κομματάρχες των τελευταίων σαράντα χρόνων. Για να τιμωρήσουν αυτούς τους αμοραλιστές σπιθαμιαίους, μισό εκατομμύριο Ελληνες ψήφισαν και εγκατέστησαν (ανεπανόρθωτα) στη Βουλή τον υπόκοσμο των νεοναζιστών τραμπούκων. Και άλλα δύο εκατομμύρια διακόσιες σαράντα έξι χιλιάδες Ελληνες, από απελπισμό ή για εκδίκηση, ψήφισαν τους αγραβάτωτους ιδεοληπτικούς – την παιδαριώδη επιπολαιότητα ότι θα νικήσουμε τον καρκίνο καταργώντας την άσπρη μπλούζα των γιατρών.

Πάντως, είτε για φιγούρα «προοδευτικής» ξιπασιάς είτε συνειδητοποιημένα και υπεύθυνα, κάποιοι στη σημερινή κυβέρνηση οφείλουν να αντιληφθούν και να σεβαστούν το βιωματικό περιεχόμενο των λέξεων. Δεν μπορείς να είσαι «αριστερός» (κοινωνιοκεντρικός) και να ξεκινάς με το παζάρι για τα χρωστούμενα. Μια αριστερή πολιτική πρακτική ξεκινάει ελευθερώνοντας όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης από τη χρηστική, ωφελιμιστική εκδοχή της γνώσης, από τους λαϊκίστικους νάρθηκες της ισοπέδωσης και της ευκολίας – ανασταίνει την καλλιέργεια ως αυτοσκοπό. Ξεκινάει αμέσως την αποκατάσταση κράτους Δικαίου: έντιμη ερευνητική διαδικασία για τη δήμευση των περιουσιών όσων καταλήστευσαν το κοινωνικό χρήμα ή βύθισαν την κοινωνία στον εφιάλτη του υπερδανεισμού. Ξεκινάει μια αριστερή (κοινωνιοκεντρική) πολιτική με την αποκατάσταση άτεγκτης αξιοκρατίας, κοινωνικού ελέγχου της ποιότητας, καταξίωσης της αριστείας, έμπρακτης επιβράβευσης της δημιουργικότητας.

Ναι, υπάρχει προγραμματική απανθρωπία στον τοκογλυφικό οίστρο των δανειστών μας. Δυστυχώς τη δικαιώνει ορθολογικά ο δικός μας ηδονικός βυθισμός στον παρακμιακό πρωτογονισμό. Για πρώτη φορά, ύστερα από κάποιες χιλιάδες χρόνια, η λέξη «ελληνικός» προσάπτει ντροπή.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ως τον πλέον σκληρό εκβιασμό που έχει δεχθεί χώρα, χαρακτήρισε ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης την στάση των εκπροσώπων των «θεσμών» στις διαπραγματεύσεις και διερωτήθηκε αν υπάρχει συνειδητοποίηση της κατάστασης ασφυξίας που προσπαθούν να επιβάλλουν στη χώρα.

Από το βήμα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Λαφαζάνης άσκησε έντονη κριτική σε ξένους αξιωματούχους, τονίζοντας ότι τα χαμόγελα κρύβουν την πραγματικότητα και ότι μοιάζουν με μαντρόσκυλα που επιτίθενται.

Ο κ. Λαφαζάνης υποστήριξε μια συμφωνία που να είναι σύμφωνη με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε ότι ο λαός ζήτησε να καταργηθεί το μνημόνιο και εκτίμησε ότι οι πιστωτές θέλουν να κάνουν την ρήξη και επιδιώκουν να εξοντώσουν την κυβέρνηση και τη χώρα. Στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με τον κ. Λαφαζάνη πρέπει να υπάρχει έτοιμο εναλλακτικό σχέδιο.

Ο κ. Λαφαζάνης σημείωσε την ανάγκη η κυβέρνηση να περάσει στην αντεπίθεση. Επίσης εξέφρασε την διαφωνία του σε ιδιωτικοποιήσεις τονίζοντας ότι έχουν ιδεολογικό χαρακτήρα, ενώ εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι με τις ιδιωτικοποιήσεις δεν πρόκειται να αντιμετωπιστούν τα δημοσιονομικά ελλείμματα.

Ο κ. Λαφαζάνης υπογράμμισε την ανάγκη ύπαρξης σχεδίου σε περίπτωση που η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να πληρώσει τους πιστωτές και στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να αρχίσει η ενημέρωση του λαού, για ό,τι μπορεί να συμβεί στη συνέχεια.

Οι εργασίες της διήμερης συνόδου της ΚΕ και της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ αναμένεται να ολοκληρωθούν αργά το απόγευμα με ψηφοφορία για το σχέδιο πολιτικής απόφασης.

Στο σχέδιο απόφασης τονίζεται ότι «η κυβέρνηση δεν πρόκειται να υπογράψει μνημονιακή συμφωνία» και επισημαίνει ότι τέσσερις μήνες τώρα «αρνούμαστε τα ιταμά τελεσίγραφα». Ωστόσο σημειώνεται στο σχέδιο απόφασης, το ότι η κυβέρνηση απορρίπτει τα τελεσίγραφα, δεν σημαίνει ότι δεν επιδιώκει μια αμοιβαία επωφελή λύση και προσθέτει ότι η κυβέρνηση όλο αυτό το διάστημα έχει καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να αρθεί το αδιέξοδο.

Στο σχέδιο απόφασης αναφέρεται ότι αντίπαλοι της συνοχής των ευρωπαικών λαών είναι οι φανατικοί της λιτότητας που υπονομεύουν την διαδικασία της διαπραγμάτευσης, υιοθετώντας αδιάλλακτες θέσεις και επιχειρώντας τον πιστωτικό στραγγαλισμό της ελληνικής οικονομίας και υπογραμμίζει ότι «όσοι πιστεύουν ότι θα ταπεινώσουν την Ελλάδα, παίζουν παιχνίδι με την φωτιά». Επίσης αναφέρει ότι «αν συνεχιστεί η πιστωτική ασφυξία και τα πράγματα οδηγηθούν σε οριακό σημείο, ας μην έχει κανείς αμφιβολία, ότι η πληρωμή μισθών και συντάξεων έχει απόλυτη προτεραιότητα έναντι των δόσεων και των δανείων».

Τι αναφέρει δισέλιδο κείμενο της Αριστερής Πλατφόρμας

Η Αριστερή Πλατφόρμα κατέθεσε ένα δισέλιδο κείμενο με το οποίο ζητά να μην πληρωθεί η επόμενη δόση στο ΔΝΤ αν οι «θεσμοί» συνεχίσουν την «ίδια εκβιαστική τακτική». Ειδικότερα, στο κείμενο της Αριστερής Πλατφόρμας αναφέρεται:

«Η κυβέρνηση, εφόσον οι «θεσμοί» συνεχίσουν τις επόμενες ημέρες την ίδια εκβιαστική τακτική, οφείλει να δηλώσει από τώρα και ευθέως ότι δεν θα «πνίξει» τον ελληνικό λαό αποστραγγίζοντας τις οικονομίες του, δεν θα πληρώσει την επόμενη δανειακή δόση του ΔΝΤ και ότι σχεδιάζει, σε οικονομικό, κοινωνικ , πολιτικό και στρατηγικό επίπεδο, εναλλακτικές απαντήσεις για την πορεία της χώρας, οι οποίες θα διασφαλίζουν την εφαρμογή του προγράμματός της».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Αχιλλέας Παπαρσένος

O Θεόδωρος Καρυώτης υπηρετούσε ως οικονομικός σύμβουλος στην ελληνική πρεσβεία της Ουάσιγκτον το 1982, όταν ορίσθηκε μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στην τελική φάση της Διεθνούς Διάσκεψης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Από τότε έχει επιδοθεί στην ανάδειξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), ώστε αυτή να γίνει κτήμα των πολλών και όχι μόνο μερικών διπλωματών και διεθνολόγων.

Με κίνδυνο να χαρακτηρισθεί γραφικός έχει αφοσιωθεί «με υπομονή και επιμονή σε έναν μοναχικό αγώνα, αγνοημένος από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία 30 χρόνια», όπως γράφει στον πρόλογο του βιβλίου ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου.

O συγγραφέας, που διδάσκει οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ, υποστηρίζει ότι η ΑΟΖ, που εκτείνεται 200 ν.μ. από τις ακτές της ηπειρωτικής χώρας και των νησιών, αποτελεί την πιο κρίσιμη θαλάσσια ζώνη για τα ελληνικά συμφέροντα, σημαντικότερη και από αυτή της υφαλοκρηπίδας.

Παρότι «δεν είναι ένα μαγικό χαρτί που λύνει όλα τα προβλήματα», η ΑΟΖ προσφέρει πολλά οφέλη στην ανάπτυξη της αλιείας, την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών των βυθών, την προστασία του περιβάλλοντος και τη χρήση της αιολικής ενέργειας, που μένουν αναξιοποίητα χωρίς την ανακήρυξή της. Τονίζει ότι από τον Ιανουάριο του 1979, όταν ο τότε γενικός διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών Ιωάννης Τζούνης δεσμεύθηκε στον Βρετανό πρέσβη στην Αθήνα ότι «κανένα μέρος δεν θα ανακηρύξει ΑΟΖ στο Αιγαίο», διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις διακατέχονται από ένα φοβικό σύνδρομο έναντι της Τουρκίας.

Μετά τρεις δεκαετίες απραξίας υπογραμμίζει ότι ήλθε η ώρα για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ , ώστε ο ελληνικός λαός «με μέτρο και αυτοσυγκράτηση, με συνετή και σοβαρή προετοιμασία να καρπωθεί τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της χώρας, που κείται κυρίως στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης και να τον διαφυλάξει για τις επόμενες γενιές».

Μήπως όμως η ανακήρυξη της ΑΟΖ ρίξει τη χώρα σε μία περιπέτεια με την Τουρκία, ιδίως σε μία περίοδο βαθιάς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης;

Ο συγγραφέας δεν φαίνεται να ανησυχεί, υποστηρίζοντας ότι 137 παράκτιες χώρες έχουν ανακηρύξει ΑΟΖ, χωρίς να προκληθεί κρίση με άλλο γειτονικό κράτος. Ως παράδειγμα προς μίμηση φέρνει την Κύπρο, που το 2004 επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου με μεθοδικότητα προχώρησε στην ανακήρυξη της δικής της ΑΟΖ και στην οριοθέτησή της με τις γειτονικές χώρες του Λιβάνου, Αιγύπτου και Ισραήλ «διαθέτοντας τέσσερα τανκς και δύο ελικόπτερα».

Βέβαια η Τουρκία δεν αναγνώρισε την κυπριακή ΑΟΖ, αλλά δεν κατάφερε να την ακυρώσει, ενώ έχει ανακηρύξει τη δική της ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα με τη μέθοδο της μέσης γραμμής, την οποία αρνείται στο Αιγαίο ισχυριζόμενη ότι αυτό αποτελεί «ειδική περίσταση ως ημίκλειστη θάλασσα». Στο σημείο αυτό ο συγγραφέας επικρίνει την υποκριτική στάση της Αμερικής στο Αιγαίο, αφού έχει ανακηρύξει και οριοθετήσει τη δική της ΑΟΖ βάσει της μέσης γραμμής, δίνοντας πλήρη δικαιώματα στα νησιά της, αλλά σεβόμενη και τα νησιωτικά κράτη Μπαχάμες και Κούβα, απέναντι από τις ανατολικές ακτές της. Επισημαίνει επίσης μία απόρρητη έκθεση της CIA από το 1984 «ότι δεν υπάρχουν σημαντικές ποσότητες υδρογονανθράκων στο Αιγαίο».

Ο Καρυώτης επιχειρεί μία τεκμηριωμένη παρουσίαση ενός πολυσύνθετου θέματος βασιζόμενος στις διατάξεις της Σύμβασης του Δικαίου της Θάλασσας και επικαλούμενος αποχαρακτηρισμένα έγγραφα στα αμερικανικά και βρετανικά αρχεία. Υποστηρίζει ότι οι αντίπαλοι της ΑΟΖ συγχέουν σκόπιμα την ανακήρυξη της ΑΟΖ με την οριοθέτησή της. Τα κράτη δικαιούνται να προχωρήσουν μονομερώς στην ανακήρυξή της, χωρίς μάλιστα να είναι υποχρεωμένα να υποβάλουν χάρτες και γεωγραφικές συντεταγμένες, αλλά για την οριοθέτησή της πρέπει να διαβουλευθούν με τα γειτονικά τους κράτη.

Στην τρέχουσα συγκυρία συνηγορεί υπέρ της τριμερούς οριοθέτησης των θαλασσίων ζωνών Ελλάδος, Κύπρου και Αιγύπτου, που θα κατοχυρώσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος στα κομβικά νησιά του Καστελλόριζου και της Στρογγύλης, αποκτώντας έτσι θαλάσσια σύνορα με την Κύπρο και αποδυναμώνοντας τη θέση της Τουρκίας στη Μεσόγειο. Ο ίδιος θεωρεί την οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Τουρκία ως μία από τις περιπλοκότερες στον κόσμο και κρίνει παράτολμη οποιαδήποτε πρόβλεψη μιας πιθανής απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης ή του Διεθνούς Δικαστηρίου του Δικαίου της Θάλασσας στο Αμβούργο, σε περίπτωση που παραπεμφθεί σε αυτά η ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ του Αιγαίου.

Κάνοντας μια ανάλυση κόστους-οφέλους, ο συγγραφέας αποφαίνεται ότι η Ελλάδα θα διασφαλίσει τα συμφέροντά της με την ανακήρυξη της ΑΟΖ ενεργώντας με σύνεση αλλά και αποφασιστικότητα. Απομένει βέβαια να αποδειχθεί αν η φωνή «ενός βοώντος εν τη ερήμω» θα βρει τελικά ευήκοα ώτα σε μία κυβέρνηση που έχει πολλές καυτές πατάτες να διαχειρισθεί σε μία δυσμενή διεθνή συγκυρία.

* Ο κ. Αχιλλέας Παπαρσένος υπηρέτησε ως προϊστάμενος του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον.
Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχει σημασία να αποτυπωθεί σε κείμενο αυτό που (πραγματικά) συνέβη το 2009

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Θεωρώ μείζον λάθος τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε αυτές τις ημέρες τις εργασίες της Εξεταστικής Επιτροπής για τη διερεύνηση υπαγωγής της χώρας στο Μνημόνιο. Εντάξει, είναι προφανές ότι έβγαλαν γέλιο οι... γλωσσικές αστοχίες μιας βουλευτού του ΣΥΡΙΖΑ που κλήθηκε να διαβάσει τα ονόματα των προτεινόμενων μαρτύρων, εντάξει, ναι, προκάλεσαν εντύπωση οι... μαξιμαλισμοί του τύπου «να κοπιάσουν ο Στρος Καν, η Λαγκάρντ και ο Τρισέ, για να μας πουν τι συνέβη», αλλά, επειδή είμαστε ακόμη στην αρχή, καλό είναι να μη βιαζόμαστε. Οι εργασίες αυτής της επιτροπής είναι εξαιρετικά σημαντικές για αυτό που ο εισηγητής της Ν.Δ. ονόμασε «μακροχρόνιο εθνικό συμφέρον».

Πολλοί θεωρούν ότι η σύσταση της επιτροπής αυτής εξυπηρετεί το πολιτικό παιχνίδι του πρωθυπουργού, ο οποίος, στρέφοντας τα πυρά της επιτροπής κατά Σημίτη, Παπανδρέου, Σαμαρά, Βενιζέλου -δεν είναι τυχαία η σειρά των ονομάτων-, θα καταφέρει να περάσει στην απέναντι όχθη του ποταμού και θα ξορκίσει τα μείζονα εσωκομματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Ισχύει αυτή η σκέψη, δεν διαφωνώ, αλλά σημειώστε αυτό που θα εξηγήσω πιο κάτω: Τα πορίσματα της Εξεταστικής Επιτροπής για το Μνημόνιο και της Επιτροπής Λογιστικής Αποτύπωσης του Χρέους, που σωστά συνέστησε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, αφορούν το μέλλον, όχι το παρελθόν. Το παρελθόν εν προκειμένω είναι χρήσιμο στον Τσίπρα, το μέλλον όμως είναι χρήσιμο στη χώρα.

Πρόθεση του πρωθυπουργού είναι να κυριαρχήσει στον χώρο της Κεντροαριστεράς μέσω της Ιστορίας. Με την ιστορία φιλοδοξεί να εξουδετερώσει και τις τελευταίες νησίδες επιρροής που έχουν στο σύστημα και στην κοινωνία ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου, με την Ιστορία ευελπιστεί ότι θα αφομοιώσει τις σχολάζουσες δυνάμεις του εκσυγχρονισμού και της σοσιαλδημοκρατίας, προκειμένου να απαλλαγεί από τους «ξυλοκόπους» που κουβαλά στην πλάτη του. Με την Ιστορία θα κρατήσει στο παιχνίδι τον Σαμαρά, μέχρι την ψήφιση της μεγάλης συμφωνίας -τουλάχιστον-, για λόγους που είναι παραπάνω από προφανείς. Αυτό το σχέδιο, όμως -κακά τα ψέματα-, αφορά τον πρωθυπουργό και τους συνεργάτες του, οι οποίοι αντελήφθησαν γρήγορα αυτές τις 100 ημέρες ότι οι έννοιες «Αριστερά» και «εξουσία» είναι ασύμβατες μεταξύ τους, αν η παράταξή τους δεν μετακινηθεί οριστικά και αμετάκλητα στο κέντρο του πολιτικού χάρτη.

Αν κάτι αφορά τη χώρα -και γι' αυτό έχει μεγάλη σημασία η Εξεταστική για το μέλλον- είναι το πόρισμα που θα εκδώσει βάσει μαρτυριών και στοιχείων για τη νόθευση του ελλείμματος του 2009 και για τις συνθήκες απώλειας της εθνικής κυριαρχίας. Το πόρισμα αυτό -αν επιβεβαιωθούν όσα κατά καιρούς διαβάζουμε για την αλλοίωση των αριθμών- θα αποτελέσει «πυρηνικό όπλο» στα χέρια των μελλοντικών πρωθυπουργών, πιθανόν και του Τσίπρα, όταν θα διαπραγματεύονται υπό καλύτερες δημοσιονομικές συνθήκες την τελική ρύθμιση του χρέους. Εχει μεγάλη σημασία να αποτυπωθεί σε επίσημο θεσμικό κείμενο αυτό που πραγματικά συνέβη τον Δεκέμβριο εκείνης της χρονιάς. Κατά συνέπεια, συμπεραίνω, καλό είναι να σχολιάζουμε τα παραπολιτικά της επιτροπής, αλλά καλύτερο είναι να είμαστε υποψιασμένοι για την ουσία της.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η μόνη πρόταση που προκύπτει από την Ιστορία και την κοινή λογική είναι να στηρίξουμε μεθοδικά τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Η βαλκανική αναταραχή πρέπει να μας απασχολήσει παράλληλα με την κρίσιμη διαπραγμάτευση με τους δανειστές μας. Τα Σκόπια συνταράσσονται από τις συγκρούσεις Σλάβων αστυνομικών με Αλβανούς ενόπλους και από την αποκάλυψη ότι η κυβέρνηση Γκρούεφσκι παρακολουθούσε τηλέφωνα αντιπάλων. Στην Αλβανία ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Εντι Ράμα κάνει δηλώσεις υπέρ της «Μεγάλης Αλβανίας», αμφισβητεί την ελληνική ΑΟΖ στο Ιόνιο και υποστηρίζει τους Τσάμηδες ανθέλληνες στις επικείμενες δημοτικές εκλογές στη χώρα του.

Ορισμένοι συμπατριώτες μας έχουν την τάση να επιλέγουν μέσω των ΜΜΕ τους δήθεν μετριοπαθείς πολιτικούς στις γειτονικές χώρες. Ακούσαμε πανηγύρια κατά την εκλογή του Ράμα με το επιχείρημα ότι δήθεν είναι πιο Ευρωπαίος και πιο μετριοπαθής από τον δεξιό αντίπαλό του Σάλι Μπερίσα. Κι όμως, επί πρωθυπουργίας Ράμα έγινε επίσημο δόγμα η «Μεγάλη Αλβανία». Εξάλλου, εκείνος ως αρχηγός της αντιπολιτεύσεως είχε προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο -με τουρκική παρακίνηση- κατά της συμφωνίας Αθηνών - Τιράνων για τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών.

Αλλες φωνές προτείνουν να ανεχθούμε τον σκοπιανό εθνικισμό ως αντίβαρο στον αλβανικό. Η μόνη πρόταση που προκύπτει από την Ιστορία και την κοινή λογική είναι να στηρίξουμε μεθοδικά τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα απέναντι και στους δύο εθνικισμούς, αλβανικό και ψευδομακεδονικό, και να σταματήσουμε να τρέφουμε ψευδαισθήσεις ότι ο τάδε πολιτικός είναι πιο συνεργάσιμος. Οι Αλβανοί και οι Σκοπιανοί κάνουν τη δουλειά τους και εμείς πρέπει να κάνουμε τη δική μας.

Στο ζήτημα των Σκοπίων πρέπει να επανέλθουμε στην αρχική θέση μας, ότι δεν παραχωρούμε το όνομα Μακεδονία ούτε ως σύνθετο ούτε ως παράγωγο, άρα απορρίπτουμε κάθε γεωγραφικό προσδιορισμό. Να καταγγείλουμε αμέσως την Ενδιάμεση Συμφωνία του Σεπτεμβρίου 1995, η οποία, αφού καταπατήθηκε από την ΠΓΔΜ, χρησιμοποιήθηκε εκ μέρους της ως νομική βάση για να μας εγκαλέσει ενώπιον του Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου. Επίσης, να ενδιαφερθούμε επισήμως για την τύχη της ελληνικής μειονότητος που ζει καταπιεσμένη στο κράτος αυτό.

Αν θέλει η αλβανική εθνική κοινότητα της ΠΓΔΜ να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα κατά των Σλάβων και να αποσχισθεί, ας την αφήσουμε να το κάνει. Επαναλαμβάνω: Η διάλυση των Σκοπίων θα σημαίνει ότι εξαλείφεται ένας ανθελληνικός εθνικισμός στα Βαλκάνια. Στο επιχείρημα ότι έτσι ενθαρρύνονται οι Αλβανοί θα απαντήσω ότι τον αλβανικό εθνικισμό εξέθρεψε η απόφαση των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων εταίρων μας να αποσχίσουν το Κόσοβο από τη Σερβία. Ούτε τότε μας ρώτησαν ούτε τώρα μπορούμε να εμποδίσουμε -και δεν έχουμε λόγο να το κάνουμε- τη διάλυση του σκοπιανού μορφώματος.

Η ελληνική απάντηση στον αλβανικό εθνικισμό θα είναι η επίσημη διεκδίκηση της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου, εντός Αλβανίας, με βάση το Πρωτόκολλο της Κερκύρας του 1914.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Ξένια Κουναλάκη

Την ώρα που η ΠΓΔΜ τείνει να εξελιχθεί σε νέο πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Μόσχας και Δύσης με τη Ρωσία να κατηγορεί δυνάμεις στο εξωτερικό ότι υπονομεύουν την πολιτική σταθερότητα στη γειτονική χώρα, η Ελλάδα εμπλέκεται εμμέσως στη σύγκρουση κυβέρνησης-αντιπολίτευσης που μαίνεται εξαιτίας του σκανδάλου παρακολουθήσεων των τελευταίων μηνών.
Σε συζήτηση μεταξύ του πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι και του πρώην υπουργού Εξωτερικών, Αντόνιο Μιλοσόσκι, που δημοσιοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο και προκάλεσε την αγανάκτηση του ηγέτη της αντιπολίτευσης, Ζόραν Ζάεβ, ο Μιλοσόσκι εμφανίζεται να ενημερώνει τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ για την πορεία των διαπραγματεύσεων, επί πρωθυπουργίας Γιώργου Παπανδρέου.
Αρχικά ο υπουργός Εξωτερικών χαρακτηρίζει «άγνωστη εξίσωση» τη διαπραγμάτευση, ενώ ο Γκρούεφσκι του ζητεί να πάει «κάπου έξω, γιατί θα ήθελα να συζητήσω μια δουλειά μαζί σου». «Ξέρεις τις πρόσφατες εξελίξεις;», τον ρωτάει ο πρωθυπουργός και στη συνέχεια λέει στον υπουργό Εξωτερικών του ότι  «μόλις τώρα, ήρθαν αυτοί, ένας από τους εκπροσώπους του... ήρθαν σήμερα. Εκείνος ο πιο χοντρός. Δεν ξέρω αν τον θυμάσαι». Ο Μιλοσόσκι απαντά: «Υποθέτω ποιος είναι. Αυτός είναι βέρος Ελληνας. Ο άλλος είναι ανάμεικτος».
Αναφέρεται μάλλον στον «βέρο Ελληνα», Εμμανουήλ Μαλέλη, πανίσχυρο παράγοντα με προσωπικές σχέσεις με τον πρώην πρωθυπουργό της χώρας, Λιούμπκο Γκεοργκιέφσκι που είχε τη δυνατότητα να εξασφαλίζει πρόσβαση των ελληνικών επιχειρήσεων στην ΠΓΔΜ και πρώην διευθυντή του διυλιστηρίου «ΟΚΤΑ» καθώς και τον «ανάμεικτο» Αλεξ Ρόντο, σύμβουλο του Γιώργου Παπανδρέου. Ο Γκρούεφσκι συμφωνεί και του λέει ότι «και αυτός (σ.σ.: ο Μαλέλης) έχει την ίδια γνώμη με εκείνον. Κι αυτός θέλει να γίνει η δουλειά», δηλαδή να υπάρξει συμφωνία για την ονομασία της ΠΓΔΜ.
«Πιστεύω ότι με δεδομένη την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, επιθυμούν επίλυση του ζητήματος και για τη δική τους εικόνα. Δεν είμαστε μόνο εμείς που επιθυμούμε λύση, αλλά κι εκείνοι... Πρέπει να εκμεταλλευτούμε αυτήν τη θέση, που είναι διαφορετική από του Καραμανλή. Βιάζονται και γι’ αυτό θα υπάρξει μεγαλύτερη κατανόηση από ό,τι πριν από ένα χρόνο» 
εκτιμά ο Μιλοσόσκι και συνεχίζει:
«Ο Γιώργος θα κατήγαγε έναν θρίαμβο, αν πήγαινε στο Σεράγεβο μαζί με τον Μορατίνος (σ.σ. Ισπανό ΥΠΕΞ), αν εμφανιζόταν αγανακτισμένος με τα προβλήματα και κόμιζε καλά νέα για την επίλυση με τα Σκόπια. "Η Ελλάδα ανακοινώνει με περηφάνια αυτό που ονομάζεται ατζέντα της Θεσσαλονίκης και τώρα έχει βαφτιστεί ατζέντα 2014 για τη συμμετοχή των Δυτικών Βαλκανίων στην Ε.Ε., εγώ είμαι ο ηγέτης και την προωθώ". Δεν θα σταματούσαν να τον επιδοκιμάζουν, από τους Ισπανούς μέχρι Σκανδιναβούς. Γι’ αυτόν θα αποτελούσε μεγάλη νίκη αν το πετύχαινε».
Η συζήτηση μεταξύ Γκρούεφσκι και Μιλοσόσκι παρουσιάζει ενδιαφέρον, καθώς ο τότε ΥΠΕΞ επιμένει στον πολιτικό προσδιορισμό «Ανεξάρτητη ή Κυρίαρχη Δημοκρατία της Μακεδονίας» με τον γεωγραφικό «Ανω» σε παρένθεση, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι η παρένθεση σταδιακά θα απαλειφθεί.
«Εάν διάλεγα μεταξύ Vardar Republic of Macedonia ή Upper Republic of Macedonia χωρίς παρενθέσεις, ή Independent Republic of Macedonia (Vardar) ή (Ανω), εγώ θα επέλεγα την εναλλακτική στην παρένθεση. Διότι η παρένθεση είτε το θέλουμε είτε όχι, με το πέρασμα του χρόνου, θα φύγει και θα μείνει Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας», 
λέει χαρακτηριστικά.
«...Το όνομα αυτό δεν θα έχει ρίσκο για μας, θα το διατηρήσουμε Δημοκρατία της Μακεδονίας με κάτι εμπλουτισμένο, "ανεξάρτητη" ή κάτι άλλο, και το δικό τους γεωγραφικό σε παρένθεση. Κι αυτή στο σπίτι τους, αφού ο Γιώργος δεν μπορεί να το περάσει, μόνο στην παρένθεση θα πει "δεν μπορούσαμε τίποτα περισσότερο να κάνουμε, παραμένει Δημοκρατία της Μακεδονίας σε παρένθεση (Ανω)"»
φαίνεται να λέει ο Μιλοσόσκι.
Σε κάποιο σημείο η συζήτηση διακόπτεται από γέλια και ο υπουργός Εξωτερικών συνεχίζει:
«Θέλω να πω ότι ο άνθρωπος (σ.σ.: ο Γιώργος Παπανδρέου) βρίσκεται σε ανάγκη να λύσει αυτό το θέμα και τη δική του αυτή ανάγκη, η οποία είναι μεγάλη ή ενδεχομένως παρόμοια με τη δική μας, θα πρέπει να την ανταμείψουμε με αναζήτηση μεγαλύτερης ελαστικότητας. Αυτό σημαίνει ότι γι’ αυτόν δεν είναι το ίδιο όπως θα ήταν πριν από δύο τρία χρόνια, αν το ζήτημα θα λυθεί ή όχι. Τώρα νομίζω ότι και γι’ αυτούς ο λογαριασμός αρχίζει να μεγαλώνει» 
καταλήγει ο Μιλοσόσκι.

Σε άλλη συζήτηση μεταξύ Μιλοσόσκι και του διπλωμάτη Ζόραν Γιόλεφσκι, ο δεύτερος τον ενημερώνει για τον παραγκωνισμό του Αμερικανού μεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς από τις διαπραγματεύσεις. «Δεν βρέθηκε με τον Βασιλάκη πρόσφατα, τρεις ολόκληρους μήνες (σ.σ. εννοεί τον Ελληνα διαπραγματευτή Αδαμάντιο Βασιλάκη)», λέει ο Γιόλεφσκι.

Σάλος στην ΠΓΔΜ για τις υποκλοπές

Το περιεχόμενο των υποκλαπεισών συνομιλιών έδωσε το έναυσμα για τις νέες αντικυβερνητικές κινητοποιήσεις στα Σκόπια, στις οποίες ο Γκρούεφσκι απάντησε με εξίσου μαζική φιλοκυβερνητική διαδήλωση αυτήν την εβδομάδα. Αντίπαλοι και υποστηρικτές του έχουν κατασκηνώσει έξω από κυβερνητικά κτίρια στο κέντρο της πρωτεύουσας, αποδεικνύοντας ότι η αντιπαράθεση δεν πρόκειται να εκτονωθεί γρήγορα, καθώς Γκρούεφσκι και Ζάεβ επιχείρησαν αυτήν την εβδομάδα με μαραθώνιες συζητήσεις στο Στρασβούργο, να γεφυρώσουν εις μάτην το χάσμα, στο πλαίσιο πρωτοβουλίας του ευρωκοινοβουλίου.
Πέρα από τα εσωτερικά προβλήματα κλιμακώνεται και η ένταση με την Αλβανία, η οποία απειλεί να μπλοκάρει την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, επικαλούμενη παραβίαση των δικαιωμάτων της αλβανικής μειονότητας. Υπενθυμίζεται ότι σε μάχες σε αλβανόφωνη συνοικία του Κουμάνοβο, στις 9 και 10 Μαΐου, μεταξύ ομάδας ένοπλων Αλβανών και ισχυρών δυνάμεων της αστυνομίας σκοτώθηκαν δέκα μέλη της ένοπλης ομάδας (εννέα από το Κόσοβο και ένας από την ΠΓΔΜ) και οκτώ αστυνομικοί.
Διεθνείς αναλυτές δεν απέκλεισαν το ενδεχόμενο να πρόκειται για προβοκάτσια μηχανισμών που στηρίζουν τον Γκρούεφσκι για να αποσπάσουν το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης από το σκάνδαλο παρακολουθήσεων που ταλανίζει την κυβέρνηση, μια θεωρία πάντως που ελάχιστοι υιοθετούν στο εσωτερικό της ΠΓΔΜ.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ξέρεις πότε τελείωσε αυτός ο λαός; Την ημέρα που του έδωσαν το χαρτί της ελευθερίας και δεν είδε στο τέλος της σελίδας τα ψιλά γράμματα του συμβολαίου που υπέγραφε. Ήταν η τελευταία του ευκαιρία πριν εφτά δεκαετίες να σπάσει όλες τις συμφωνίες με τους μέχρι τότε εξουσιαστές Ευρωπαίους και να φτιάξει κράτος. Δεν άντεχε όμως άλλο πόλεμο, άλλη στέρηση, άλλη μάχη και είπε να ελευθερωθώ τώρα και βλέπουμε για αύριο.
Από πότε το μάθημα της ελευθερίας διακόπτεται για κομματικές διαφημίσεις με σπόνσορες πακέτα Μάρσαλ;

Την ημέρα που κατέβηκαν οι σβάστικες από όλα τα κρατικά κτίρια και έφυγε και το τελευταίο τζιπ με τους ναζιστές αξιωματικούς από την Αθήνα, βγήκε η Ελλάδα στους δρόμους να πανηγυρίσει την "νίκη" της. Επάνω σε αυτόν τον πανηγυρισμό, στον οργασμό της στιγμιαίας ελευθερίας δεν ήθελε να λύσει κι άλλο πρόβλημα. Το σημαντικότερο πρόβλημα: Το πού ανήκω τώρα.
Πώς νοείται να έχεις ελευθερία όταν πρέπει να ανήκεις κάπου;

Όταν έφθασε το πρώτο πλοίο που ξεφόρτωνε Άγγλους στρατιώτες στον Πειραιά για να καταλάβουν την Αθήνα από τους Έλληνες, ακόμα αναρωτιέμαι πού ήταν αυτά τα εκατομμύρια Ελλήνων της επαρχίας και δεν έφτασαν ποτέ στην πρωτεύουσα να υπερασπιστούν την Ακρόπολη που μόλις την άφησαν οι Γερμανοί, την καταλάμβαναν οι Άγγλοι. Τι δεν έβλεπαν εκείνη την στιγμή οι ελεύθεροι Έλληνες; Το να σκοτώνεις τον εχθρό Γερμανό είναι ηρωισμός αλλά το να σκοτώνεις τον κατακτητή "σύμμαχο" Άγγλο είναι προδοσία;
Από πότε η ελευθερία χρειάζεται συμμάχους;

Όταν ξεκίνησαν τα πρώτα τρένα και τα πρώτα πλοία με όλο το εργατικό δυναμικό της χώρας για τα εργοστάσια της Δύσης οι φωτογραφίες δείχνουν λευκά μαντήλια από αυτούς που έμειναν πίσω, αλλά πουθενά λαός να φράξει τα λιμάνια και τους σιδηροδρομικές γραμμές για αυτό που συντελούσε η ελεύθερη δημοκρατική εξουσία εναντίον της Ελλάδας και υπέρ των συμμάχων για ένα κομμάτι ψωμί.
Από πότε η ελευθερία αναγκάζεται να ξενιτευτεί για να ζήσει;

Στα δικαστήρια και στα υπόγεια της ασφάλειας από το 1944 μέχρι το 1974 δικαζόταν Έλληνες για την ελευθερία. 30 χρόνια τα ξερονήσια γέμιζαν Έλληνες, οι περισσότεροι από αυτούς είχαν πολεμήσει για την ελευθερία όλων. Όταν όμως η δική τους ελευθερία σκάλωνε στην ησυχία των "ελευθέρων" πολιτών τότε ήταν ολομόναχοι απέναντι στο τέρας.
Πού ήταν τα εκατομμύρια των Ελλήνων να σταματήσουν την καταπάτηση της ελευθερίας ακόμα κι ενός Έλληνα;
Πώς κοιμόταν ήσυχος αυτός ο λαός το βράδυ όταν γνώριζε, έβλεπε, άκουγε το κλάμα ενός παιδιού που του έπαιρναν τα όργανα της εξουσίας τον πατέρα ή τη μάνα του γιατί έτσι πρόσταζε το Κράτος των ανελευθέρων;
Από πότε η ελευθερία συλλαμβάνει και εκτελεί το δικαίωμα για ελευθερία;

Εφτά χρόνια η χούντα των συνταγματαρχών έκανε αυτό που όριζε η Δύση αλλά αυτά τα χρόνια πού ήταν ο λαός;
Διότι πώς μπορούν να σταματήσουν 100,000 στρατιώτες (άγνωστο γιατί δεν λιποτάκτησαν) 5,000,000 Έλληνες που δεν είχαν ξεχάσει ακόμα να χρησιμοποιούν τουφέκι και όπλο;
Τόσο θαμπωμένοι από την ελευθερία τους ήταν και τόσο υπερήφανοι που ο δρόμος έφτασε στο χωριό και η κολόνα της ΔΕΗ μπήκε στην πλατεία αλλά ποτέ δεν την είδαμε αναμμένη αφού από τις 8 έπρεπε να είμαστε στα σπίτια με στρατιωτικό νόμο;
Από πότε η ελευθερία εξαγοράζεται με ευκολίες ζωής;

Εκτός από αυτούς που πέθαναν σε μάχες και αγώνες για την ελευθερία, όλοι οι υπόλοιποι ζωντανοί βγάλαμε τον σκασμό για να έχουμε ελευθερία. Ατομική. Ποτέ δεν νοιαστήκαμε για την συλλογική. Τα ψιλά γράμματα εκείνου του συμβολαίου πριν 70 χρόνια ήταν το Μνημόνιο που δεν υπέγραψαν μόνο αυτοί που τους έφαγε το μαύρο χώμα ή που κυκλοφορούσαν με χαρτί κοινωνικών φρονημάτων στην τσέπη του πουκαμίσου.
Για τους δεύτερους υπήρξε η εναλλακτική να το βουλώσουν και να κλειστούν στο προσωπικό τους εγκεφαλικό κελί εις το όνομα της ελευθερίας των παιδιών τους. Άτυχοι ήταν που επένδυσαν στα παιδιά τους τα οποία κρύβονται πίσω από την φούστα της ελπίδας μη τους πάρουν τα βόλια της Ελευθερίας που είναι ακροβολίσμενη σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και σημαδεύει καθημερινά τα εκατομμύρια δηλωσιών ανελευθέρων.

Φθάσαμε μετά από 70 χρόνια να διαπραγματευόμαστε την Ελευθερία. Να μεταρρυθμίσουμε τους όρους ακόμη και αυτής της υποτιθέμενης Ελευθερίας. Να υπογράψουμε πάνω σε εκείνες τις ξεθωριασμένες παλιές υπογραφές των προγόνων μας τους ίδιους όρους για να πάρουμε λεφτά.
Από πότε η Ελευθερία μπαίνει σε διαπραγμάτευση και από πότε ξεπουλιέται;

Υπογράφω, ανήκω, διαχειρίζομαι, αναγκάζομαι, συλλαμβάνω, εκτελώ, εξαγοράζομαι, ξεπουλιέμαι, διαπραγματεύομαι είναι ρήματα που ταιριάζουν απόλυτα σε έναν λαό που έχει την τιμή ο εθνικός του ύμνος να είναι ο μοναδικός στον κόσμο που υμνεί την Ελευθερία και την σιγουριά ότι μπορεί να φοβάται ελεύθερα.

SimpleMan


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η αισιοδοξία της ελλη­­νικής κυβέρνησης για συμφωνία με τους δανει­στές δεν δικαιολογείται από τις διαπραγμα­τεύσεις, διακήρυξε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Αισιόδοξη δηλώνει διαρκώς η κυβέρνηση Τσίπρα. Σε καμιά δεκαριά μέρες το πολύ θα έχουμε κάνει συμφωνία «έντιμου συμβιβασμού» δηλώνει κάθε τόσο. Αυταπατάται. Αλλα έχει πει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε - και στην Ευρώπη ισχύουν μόνο αυτά που λέει ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών! Στα τέλη Ιουνίου θα ξεκαθαρίσει η κατάσταση, επαναλαμβάνει ο Σόιμπλε κάθε τόσο. Τότε θα ολοκληρωθεί ο οικονομικός στραγγαλισμός της Ελλάδας που έχει σχεδιάσει και εφαρμόζει μεθοδικά ο ίδιος.

Ο Σόιμπλε καθόρισε ουσιαστικά και την έκβαση των συζητήσεων Μέρκελ - Ολάντ - Τσίπρα στη Ρίγα, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της ΕΕ, με την παρέμβαση που έκανε την Πέμπτη το πρωί, πριν αρχίσει. «Η αισιοδοξία της ελληνικής κυβέρνησης για συμφωνία με τους δανειστές τις επόμενες μέρες δεν δικαιολογείται από τις διαπραγματεύσεις» διακήρυξε κατηγορηματικά.

Η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ τα είπε πιο ευγενικά, αλλά δεν παρεξέκλινε από τη γραμμή Σόιμπλε. Αγκαλιές, φιλιά, χαμόγελα προς τον Τσίπρα, αλλά από πλευράς ουσίας, τίποτα. Πρέπει πρώτα να ολοκληρωθούν οι συνομιλίες σε επίπεδο «θεσμών», όπως αποκαλείται τώρα η τρόικα, ήταν η ουσία της θέσης της.

Ως πρόκληση ζωής για τον Σόιμπλε παρουσίαζε την Πέμπτη η σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα των Γερμανών κεντροαριστερών διανοουμένων «Ντι Τσάιτ» το πρόβλημα της Ελλάδας. «Ο Χέλμουτ Κολ και η Ανγκελα Μέρκελ τον έχουν απογοητεύσει. Τα κατάφερε όμως (ο Σόιμπλε) να γίνει υπουργός Οικονομικών, Εξωτερικών και Καγκελαρίας της Ευρώπης. Μπορεί να αποτύχει στους Ελληνες;» ανέφερε ο υπότιτλος στο τρισέλιδο αφιέρωμα πολλών χιλιάδων λέξεων της γερμανικής εφημερίδας. «Αν δεν πετύχει η διάσωση της Ελλάδας, μπορεί να υποστεί ζημιά και η Ευρώπη, το σοβαρότερο θέμα του Σόιμπλε. Θα του κάνουν μπάχαλο οι Ελληνες το έργο της ζωής του;» γράφει η «Ντι Τσάιτ».

Οργή στο Βερολίνο. «Τούρμπο» έχουν γίνει οι Γερμανοί για το ότι στην ελληνική Βουλή υπήρξε πρόταση να κληθεί ως μάρτυρας ο Σόιμπλε στην εξεταστική επιτροπή για το πώς μπήκε η Ελλάδα στο επαίσχυντο μνημονιακό καθεστώς. Στους πολιτικούς κύκλους του Βερολίνου «δεν υπάρχει καμιά κατανόηση για το γεγονός ότι αυτοί που βοήθησαν θα υποχρεωθούν να καθίσουν σε ένα είδος εδωλίου κατηγορουμένων και ταυτόχρονα θα αναμένεται από αυτούς περαιτέρω υποστήριξη» γράφει χαρακτηριστικά η εφημερίδα της γερμανικής ελίτ «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε».

Τα όρια παράνοιας αγγίζει πάντως το πάθος των Γερμανών εναντίον της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Ο πολιτικός του Σοσιαλδημο­κρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) Γιόαχιμ Πος, αφού κατάγγειλε ότι μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια κατοχής από τις ελληνικές αρχές της λίστας με 2.062 προς εξέταση περιπτώσεις, από τις οποίες έχουν μέχρι στιγμής διερευνηθεί οι 49, απεφάνθη: «Ο ΣΥΡΙΖΑ διαφθείρεται και γίνεται προστάτιδα δύναμη των εγκληματιών φοροδιαφυγής»!!! Δείγμα γερμανικού νεορεαλισμού η ταύτιση των πέντε χρόνων διακυβέρνησης από τις κυβερνήσεις Γιώργου Παπανδρέου, Λουκά Παπαδήμου και Αντώνη Σαμαρά - Βαγγέλη Βενιζέλου με τους τέσσερις... μήνες (!) που κυβερνά ο Αλέξης Τσίπρας.

«Κολασμένος» θα είναι ο Ιούνιος που θα ζήσουμε. Θα μας ψήσουν το ψάρι στα χείλη ο Σόιμπλε και οι υπόλοιποι Γερμανοί. Οπως και της κυβέρνησης, φυσικά. Μόνο που τον λογαριασμό θα τον πληρώσει ο ελληνικός λαός.

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Εξεταστική Επιτροπή δεν πρέπει να γελοιοποιηθεί…
Η Χίλαρι και οι... μπανανίες
Η αποκάλυψη της αλήθειας είναι μεγάλη υπόθεση

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Μία προβεβλημένη Αμερικανίδα πολιτικός, η πρώην υπουργός Εξωτερικών Χίλαρι Κλίντον, κινδυνεύει να απωλέσει την υποψηφιότητα της προεδρικής υποψηφίου των Δημοκρατικών, λόγω των ηλεκτρονικών μηνυμάτων που προσπάθησε να εξαφανίσει και αφορούσαν τη μεγάλη πληγή της Βεγγάζης, όπως και άλλα διεθνή ζητήματα κρίσιμης σημασίας.

Υπό την πίεση των δημοσιογράφων, η κ. Κλίντον αναγκάστηκε να παραδώσει στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ 30 χιλιάδες e-mails που αριθμούν συνολικά 50 χιλιάδες σελίδες μηνυμάτων. Την Πέμπτη, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έδωσε στη δημοσιότητα το υλικό γιά την τραγωδία της Βεγγάζης και όλη η Αμερική, από τους πολιτικούς μέχρι τα μέσα ενημέρωσης και το λαό ασχολούνται με αυτήν την πολύ σοβαρή υπόθεση. Διότι οι πολιτικοί πρέπει να ελέγχονται για όλες τις πτυχές της καριέρας τους, για τις σχέσεις τους πριν και μετά την ανάληψη κυβερνητικών ή άλλων θέσεων. Πάνω απ’ όλα πρέπει να ελέγχονται οι πράξεις τους που προκαλούν θανάτους και ζημία στην πατρίδα τους και καταστροφές όπως αυτή που βιώνει ο ελληνικός λαός.

Η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τα Μνημόνια ξεκίνησε τις εργασίες της και για να είμαι ειλικρινής η πρώτη συνεδρίαση μου προκάλεσε αυτή την (παράξενη) βεβαιότητα, ότι σχηματίστηκε για να συγκαλύψει, αντί να αποκαλύψει. Αλλωστε, έχει «καλό» ιστορικό η Βουλή στις συγκαλύψεις ακόμα και για τους υπεύθυνους εθνικών τραγωδιών. Υποτίθεται ότι ανακάλυψαν την αλήθεια για το αμερικανοκινούμενο πραξικόπημα εναντίον του Μακάριου και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο. αλλά δεν την αποκάλυψαν επειδή θα επηρεάζονταν οι σχέσεις της χώρας με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Είναι οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας που την οδήγησαν στην καταστροφή. Και όμως… Καλούνται πολιτικοί των χώρων που συμμετείχαν σε κυβερνήσεις των Μνημονίων να αποφασίσουν αν καλώς έγιναν και σχεδιάστηκαν ή όχι. Αν κρίνω από τη συμπεριφορά του πρώην υπουργού Ανδρέα Λοβέρδου, αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η αθώωση του πρώην αρχηγού του (Γιώργου Παπανδρέου) και τίποτα άλλο, προσβλέποντας προφανώς στην υποστήριξη του στις εκλογές του ΠΑΣΟΚ. Κρίμα.

Γιατί όμως ξεκίνησα αυτό το κείμενο με τα e-mails της κ. Κλίντον; Δεν έχουν καμία σχέση με την Ελλάδα… Ηθελα να δείξω τι συμβαίνει στις σοβαρές χώρες και τι στις μπανανίες…

Τα μεγάλα μυστικά του Μνημονίου κρύβονται στα ηλεκτρονικά μηνύματα του κ. Παπανδρέου και στελεχών της κυβέρνησής του, προς τους δανειστές. Ο τότε πρωθυπουργός αντάλλαξε πολλά μηνύματα με τον επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν. Και αυτά τα μηνύματα δεν είναι προσωπικά, τα έστειλε ως πρωθυπουργός της χώρας. Η Επιτροπή πρέπει να απαιτήσει να της παραδοθούν. Όπως έκανε η αμερικανική κυβέρνηση με τα e-mails της κ. Κλίντον…

Η Επιτροπή θα αποτύχει οικτρά εάν περιοριστεί σε συνεντεύξεις με διάφορους τύπους, από πολιτικούς μέχρι καθηγητάδες. Να κρύψουν θέλουν όλοι αυτοί, όχι να αποκαλύψουν. Αλλά θα επανέλθω…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ευρωπαϊκή Ένωση ρισκάρει να μεταμορφώσει την ανθρωπιστική τραγωδία που λαμβάνει χώρα καθημερινά στις θάλασσες της Μεσογείου σε μια ανεξέλεγκτη πολιτική κρίση η οποία μπορεί να διασπάσει την ίδια την ένωση.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ρισκάρει να μεταμορφώσει την ανθρωπιστική τραγωδία που λαμβάνει χώρα καθημερινά στις θάλασσες της Μεσογείου σε μια ανεξέλεγκτη πολιτική κρίση η οποία μπορεί να διασπάσει την ίδια την ένωση. Μετά τον θάνατο 900 ατόμων μέσα σε μια μόνο μέρα, η Ευρώπη αποφάσισε να αυξήσει την θαλάσσια παρουσία της στην Μεσόγειο. Το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης ήταν η μείωση του ρυθμού των ανθρώπινων απωλειών στην Μεσόγειο: 1.500 άτομα έχασαν την ζωή τους τον Απρίλιο. Μερικές εκατοντάδες απώλειες έχουν καταγραφεί μέχρι στιγμής για τον Μάιο.

Από την πλευρά της, η Κομισιόν προώθησε λύσεις για την διευθέτηση του χάους στην Μεσόγειο. Η πρότασή της έσπασε την ανθρωπιστική κρίση σε τρεις επιμέρους στόχους: την διάσωση και προστασία των προσφύγων καθώς και την καταπολέμηση των δουλεμπόρων. Η πρώτη πρόκληση αντιμετωπίστηκε αποφασιστικά με την αναβάθμιση των θαλάσσιων επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης. Τα κράτη-μέλη υποστήριξαν με θέρμη το παραπάνω μέτρο δεδομένου ότι ήθελαν να αποφύγουν τον ηθικό στιγματισμό τους για τον θάνατο χιλιάδων απελπισμένων μεταναστών στην Μεσόγειο.

Η δεύτερη λογική πρόταση της Κομισιόν αφορούσε την προστασία των αιτούντων ασύλου μετά την διάσωσή τους σε ευρωπαϊκά κράτη. Οι Βρυξέλλες υποστήριξαν πως η ευθύνη για παροχή ασύλου και στέγασης μεταναστών θα πρέπει να αμοιβαιοποιηθεί σε όλα τα κράτη-μέλη της ένωσης. Ωστόσο η πρόταση αυτή ανέδειξε τα εγγενή προβλήματα της ένωσης. Προς το παρόν, τα κράτη της Βόρειας Μεσογείου έχουν επωμιστεί αποκλειστικά όλες τις ευθύνες για την διάσωση και στέγαση των μεταναστών. Από την άλλη, οι πολιτικοί στις υπόλοιπες χώρες, οι οποίες κερδίζουν από την υπάρχουσα κατάσταση, αρνούνται να πάρουν περαιτέρω μέτρα. Παραδείγματος χάριν, η Εσθονία και Σλοβακία ηγούνται της ομάδας των αντιρρησιών. Είναι λογικό λοιπόν να διερωτάται κανείς τι θα σκεφτόντουσαν οι μετανάστες της Ανατολικής Ευρώπης κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου αν αντιμετώπιζαν την ίδια συμπεριφορά που προωθούν πρώην ανατολικά κράτη-μέλη της ένωσης σήμερα.

Άλλα μέλη της ένωσης επιχείρησαν να θολώσουν τα νερά, αναγνωρίζοντας το σχέδιο της Κομισιόν ως ένα είδος μετατόπισης του μεταναστευτικού ρεύματος προς τα εύπορα κράτη. Αυτό είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Η Κομισιόν δεν πρότεινε την άνιση κατανομή οικονομικών προσφύγων. Επιπλέον, το θέμα της ποσόστωσης αφορά τους αιτούντες ασύλου οι οποίοι προστατεύονται από διάφορες δικλείδες ασφαλείας του διεθνούς δικαίου. Τέτοιες δικλείδες δεν καλύπτουν τους οικονομικούς μετανάστες τους οποίους η Ευρωπαϊκή Ένωση συνήθως επιστρέφει στις χώρες προέλευσής τους.
Σαφώς και υπάρχουν αρκετά προβληματικά στοιχεία στις λεπτομέρειες της πρότασης της Κομισιόν. Το βασικότερο προτέρημα της όμως είναι η εισαγωγή ρητρών στις ποσοστώσεις για την κατανομή των εισερχόμενων μεταναστών. Το πλάνο ποσόστωσης θα λαμβάνει υπόψιν τον πληθυσμό της κάθε χώρας, τα οικονομικά της μεγέθη, το ποσοστό ανεργίας, και το ποσοστό των προσφύγων και αιτούντων ασύλου που δέχθηκε από το 2010. Η κατανομή μεταναστών επομένως βάσει αυτών των κριτηρίων καθιστά το εγχείρημα ακόμα πιο δύσκολο.

Επίσης, τα επικριτικά κράτη δεν αντιπρότειναν πειστικές λύσεις στο προσχέδιο της Κομισιόν όσον αφορά την επαναπροώθηση των μεταναστών. Το καθεστώς της επαναπροώθησης αφορά τους πρόσφυγες οι οποίοι θα περάσουν από ενδελεχείς εξετάσεις υγείας και ελέγχους ασφαλείας, μια διαδικασία η οποία μπορεί να διαρκέσει μέχρι δύο χρόνια, έως ότου επιστρέψουν στην χώρα προέλευσής τους. Η πρόταση της Κομισιόν μπορεί να σώσει πολλές ζωές, προτείνοντας μια πιο ασφαλή εναλλακτική λύση για τους επίδοξους μετανάστες από τις θαλάσσιες εξορμήσεις στην Μεσόγειο. Υπολογίζεται πως με το σύστημα της Κομισιόν, πάνω από είκοσι χιλιάδες άτομα θα επαναπροωθηθούν στις χώρες προέλευσής τους.

Πέραν όμως όλων αυτών των ζητημάτων, ας συγκρίνει κανείς την υπάρχουσα κατάσταση με το ένα εκατομμύριο πρόσφυγες που έχουν μετεγκατασταθεί στον μικρό Λίβανο και την Ιορδανία, χώρες με 4 εκατομμύρια και 800.000 πληθυσμό αντίστοιχα. Αυτές οι χώρες έχουν πραγματικά παραδοθεί στα χέρια της ανθρωπιστικής κρίσης. Κανένας δεν καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση να πετύχει το ακατόρθωτο. Σίγουρα όμως 500 εκατομμύρια πολίτες της ένωσης έχουν αρκετή γενναιοδωρία και πόρους για να βοηθήσουν μερικά εκατομμύρια άτομα που έχουν χάσει τα πάντα. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πριν από μερικές δεκαετίες ήταν οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι που ζητούσαν την μετεγκατάστασή τους στον υπόλοιπο κόσμο.

Η τρίτη πρόταση της Κομισιόν αντιμετωπίζει το θέμα των δουλεμπόρων. Ωστόσο, ακόμα και αν η Ευρωπαϊκή Ένωση συλλάβει όλους τους δουλέμπορους, που θα ζήσουν τα 16.5 εκατομμύρια προσφύγων; Η Ευρώπη ρισκάρει να θεωρηθεί ως εχθρική απέναντι στους πρόσφυγες, γεγονός που θα εξαγριώσει τους συνεταίρους της στην Αφρική και την Μέση Ανατολή, οι οποίοι θα αναλάβουν εξ’ ολοκλήρου το κόστος της ανθρωπιστικής κρίσης. Αυτές είναι πολιτικές οι οποίες ανήκουν καθαρά στην άκρα-δεξιά.

Οι περισσότεροι ευρωπαίοι δεν είναι ούτε ρατσιστές ούτε αναίσθητοι. Δεν θέλουν να βλέπουν οικογένειες μεταναστών να ξεκληρίζονται στην Μεσόγειο. Θέλουν οι κυβερνήσεις τους να ελέγχουν ποιος μπαίνει στην Ευρώπη και με τι τρόπο. Οι ευρωπαίοι ηγέτες σίγουρα μπορούν να επιτελέσουν σωστά αυτό το καθήκον τους, με βάση πάντα τις αρχές του διεθνούς δικαίου, χωρίς παράλληλα να επηρεαστούν οι οικονομικοί δείκτες της ένωσης και οι σχέσεις της με τις γειτονικές περιοχές.

Πηγή: Financial Times


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Κώστα Βενιζέλου

Το δυναμικό μπάσιμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Κυπριακό με την ουσιαστική εμπλοκή στη διαδικασία, οι κινήσεις των Βρυξελλών προς την Άγκυρα για άνοιγμα νέων ενταξιακών κεφαλαίων, η βιασύνη τρίτων να προχωρήσει με γρήγορους ρυθμούς η διαπραγμάτευση, η μη κινητικότητα σε άλλους τομείς που προκαλούσαν «αναταράξεις» (αέριο), συνθέτουν το νέο σκηνικό.

Αν και είναι πολύ νωρίς να προδιαγράψει κανείς την έκβαση του νέου εγχειρήματος, πληροφορίες αναφέρουν πως ο οδικός χάρτης έχει διαμορφωθεί με άτυπους σταθμούς και βασικά το βασικό κομμάτι του παζλ βρίσκεται στα χέρια του Ερντογάν.

Ξένοι διπλωμάτες εκτιμούν πως μετά τις τουρκικές εκλογές, της 7ης Ιουνίου, θα διαφανεί κατά πόσο θα διαφοροποιηθεί η Άγκυρα στο Κυπριακό, παρόλο που δεν υπάρχουν ενδείξεις πέραν των ρητορικών εξαγγελιών. Διπλωματική πηγή σημείωνε πως στην Τουρκία επιδιώκουν να κάνουν βήματα στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις για να «ξεκολλήσει» η διαδικασία και φαίνεται να έχουν εξασφαλίσει διαβεβαιώσεις ότι θα υπάρξουν κινήσεις για άνοιγμα τουλάχιστον ενός ενταξιακού κεφαλαίου. Τούτο θα γίνει σε συνδυασμό με την «ανοχή» που θα επιδείξει η Άγκυρα στην εμπλοκή της Ένωσης στο Κυπριακό ή ακόμη και μιας κίνησης της στη διαδικασία των συνομιλιών. Όλα αυτά, βεβαίως, παραμένουν υπό την αίρεση των αποφάσεων του Τούρκου Προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος δεν φαίνεται να συζητά για ουσιαστικές παρεμβάσεις στο Κυπριακό, εκτός κι εάν διασφαλισθούν πάγιες επιδιώξεις της χώρας στο νησί και στην περιοχή. Σε επίπεδο της τακτικής, η Άγκυρα καλλιεργεί σκοπίμως κλίμα ευφορίας επιδιώκοντας να πιεσθεί η Λευκωσία, η οποία προτιμά επί του παρόντος μικρό καλάθι.

Με βάση το σκηνικό που διαμορφώνεται, οι επόμενες κινήσεις κωδικοποιούνται ως εξής:

Πρώτο, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ θα έλθει τον Ιούλιο στην Κύπρο για να εξαγγείλει αποφάσεις για τον τρόπο εμπλοκής της Ένωσης. Η συζήτηση που είχε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη στη Ρίγα της Λετονίας την περασμένη Παρασκευή ήταν αρκούντως διαφωτιστική για τις προθέσεις των Βρυξελλών. Για να αποφευχθεί το στοιχείο της υπερβολής, η Ε.Ε. δεν μπορεί να κάνει θαύματα. Ούτε μπορεί να υποχρεώσει τους εμπλεκόμενους, εάν δεν το θέλουν, να αποφύγουν παρεκκλίσεις από το κεκτημένο. Οι βασικοί κανόνες της Ε.Ε. θα πρέπει να υιοθετηθούν.

Δεύτερο, παρά το γεγονός ότι η Λευκωσία δεν έχει ενημερωθεί επίσημα για συνάντηση Μπαν- Αναστασιάδη- Ακιντζί το Σεπτέμβριο στη Νέα Υόρκη, το σενάριο αυτό ισχύει. Όπως και η προσπάθεια να υπογραφεί ενδιάμεση συμφωνία. Προς αυτή την κατεύθυνση εργάζονται και ξένες κυβερνήσεις, που θεωρούν πως με αυτό τον τρόπο δεν θα υπάρχει στη συνέχεια «τρόπος αποφυγής».

Τρίτο, το θέμα της ασφάλειας, αν και δεν ήθελαν οι διάφοροι εμπλεκόμενοι να εγερθεί τώρα, το γεγονός ότι το θέτει η Αθήνα, τους χαλά το πάρτι. Η Ελλάδα επιμένει, διά του ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά, πως το θέμα θα πρέπει να αντιμετωπιστεί, τοποθετεί στο τραπέζι το θέμα των κατοχικών στρατευμάτων και προκαλεί συζήτηση. Όπως πληροφορούμαστε, οι ΗΠΑ δεν ενοχλούνται από την κατάργηση των εγγυήσεων και την αποχώρηση των στρατευμάτων. Οι Βρετανοί δεν διαφωνούν με την κατάργηση του συστήματος των εγγυήσεων, επιμένουν όμως στη διατήρηση των στρατιωτικούς βάσεων στο νησί. Τούρκοι αξιωματούχοι ενώπιον των οποίων τέθηκε τα ζητήματα τούτα από τον Έλληνα ΥΠΕΞ, Νίκο Κοτζιά, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Άγκυρα, ανέφεραν πως έχουν διαφορετική προσέγγιση. Απέφυγαν, όμως, να εξηγήσουν τη θέση τους. Προφανώς ισχύει η πάγια και διαχρονική.

Ο κ. Άιντα πάει και στην Αθήνα

Στα μέσα Ιουνίου θα μεταβεί στην Αθήνα ο ειδικός σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ στο Κυπριακό, Έσπεν Μπαρθ Άιντα.

Πρόκειται για την πρώτη επαφή του αξιωματούχου του Διεθνούς Οργανισμού με τη νέα ελληνική κυβέρνηση. Αναμένεται ότι ο κ. Άιντα θα συναντηθεί με τον υπουργό Εξωτερικών, Νίκο Κοτζιά, ο οποίος έχει αναλάβει πρωτοβουλίες σε ότι αφορά την πτυχή της ασφάλειας και των εγγυήσεων. Μια πρωτοβουλία που αναπτύσσεται παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό και κρίνεται ως άκρως υποβοηθητική.

Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ θα επισκεφθεί την Αθήνα πέντε μήνες μετά την εκλογή της νέας κυβέρνησης της Ελλάδος και η παρουσία του στην περιοχή προδικάζει και κάθοδο στην Κύπρο.

Ακόμη δεν μπήκαν στα βαθιά και στα δύσκολα

Καλό και εποικοδομητικό το κλίμα στις συζητήσεις στο επίπεδο των διαπραγματευτικών ομάδων, ωστόσο, ακόμη δεν έχουν μπει στα βαθιά και τα δύσκολα. Όμως, όπως υποδεικνύεται από

Όπως πληροφορούμαστε, στις μακράς διάρκειας συζητήσεις που έχουν οι δυο διαπραγματευτές, πλαισιωμένοι από τις ομάδες τους διαπιστώνεται αλλαγή κλίματος σε σχέση με το παρελθόν. Όπως συναφώς πληροφορούμαστε, στην αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων στα επιμέρους θέματα οι συζητήσεις διεξάγονται σε εποικοδομητικό πνεύμα. Κυρίως αυτό το κλίμα ισχύει σε θέματα που αφορούν την Ε.Ε. και γενικά ζητήματα που άπτονται της Ευρώπης, της νομοθετικής εξουσίας κ.α. Βεβαίως το ζητούμενο είναι να υπάρχει ανάλογο κλίμα και στα βασικά, τα δύσκολα θέματα, όπως η ασφάλεια, εγγυήσεις, εδαφικό, κράτος κλπ.

Όπως πληροφορούμαστε, η τουρκική πλευρά παραπέμπει τη συζήτηση τους για αργότερα δίνοντας την εντύπωση ότι δεν θέλει ή δεν μπορει να αγγίξει τα ζητήματα αυτά, σε αυτό το επίπεδο. Είναι σαφές πως κεφάλαια που έχει άμεση εμπλοκή η Τουρκία (ασφάλεια, στρατεύματα, έδαφος κλπ), συζήτηση δεν έχει γίνει και υπάρχει ένα ερωτηματικό εάν ανοίξουν τα ζητήματα αυτά στο επίπεδο των διαπραγματευτικών ομάδων. Το γεγονός ότι την περασμένη Παρασκευή, Ανδρέας Μαυρογιάννης και Ονζτίλ Ναμί με τις ομάδες τους συζητούσαν για επτά ώρες, δείχνει πως γίνεται δουλειά. Στις συναντήσεις αυτές βασικά γίνεται αξιολόγηση θέσεων με στόχο να διαμορφωθεί το διαπραγματευτικό τοπίο.

Η εργασία αυτή πρέπει να ετοιμαστεί μέχρι την επόμενη συνάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη με τον Μουσταφά Ακιντζί, που χρονικά τοποθετείται στις 28 Μάιου. Την ίδια ώρα, γίνεται σε επίπεδο διαπραγματευτικό ομάδων παράλληλη συζήτηση για μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης ( ΜΟΕ) χαμηλής πολιτικής. Η διαμόρφωση ενός καταλόγου πρέπει, επίσης, να ετοιμαστεί μέχρι την ερχόμενη Πέμπτη, πλην όμως, το θέμα με τα ΜΟΕ κατά πάσα πιθανότητα θα προχωρά εξελικτικά καθώς η εφαρμογή τους δεν φαίνεται να είναι τόσο απλή όσο παρουσιάζεται.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ρωσία, Δύση και Τουρκία έχουν στα Βαλκάνια έναν κοινό αντίπαλο, την πολιτική αστάθεια. Τελευταία τα Βαλκάνια συγκεντρώνουν και πάλι το ενδιαφέρον. Υπήρξαν επαφές Σερβίας – Ρωσίας σε ανώτερο επίπεδο και επαφές Τουρκίας – Βοσνίας. Αμερικανοί αξιωματούχοι, από την πλευρά τους, είχαν επαφές σε Βουλγαρία και Ρουμανία.

Πηγή Stratfor
Μετάφραση - Απόδοση Παντελής Καρύκας


Η Δύση έχει δύο βασικούς στόχους στα Βαλκάνια, να διατηρήσει την σταθερότητα και να περιορίσει τη ρωσική επιρροή. Η Δύση έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να διαθέσει κεφάλαια σε χώρες που διψούν για επενδύσεις, όπως η Σερβία ή η ΠΓΔΜ. Αμφότερες πάντως οι χώρες αυτές δεν είναι πιθανό να ενταχθούν στην ΕΕ την επόμενη δεκαετία, λόγω εσωτερικών αντιδράσεων, αλλά των αντιδράσεων συγκεκριμένων χωρών - μελών.

Παρόλα αυτά κερδίζουν ήδη από την επαφή τους με τη Δύση. Μεταξύ 2014-20 η ΕΕ διέθεσε και θα διαθέσει στην Σερβία 1,5 δισ. ευρώ. Η ήδη μέλος της ΕΕ Βουλγαρία θα πάρει 11,4 δισ. ευρώ, η οποία ενισχύεται και στρατιωτικά από το ΝΑΤΟ. Η ουκρανική κρίση οδήγησε τις ΗΠΑ στην απόφαση να ενισχύσουν την ανατολική πτέρυγα της συμμαχίας και να δημιουργήσουν μια συμμαχική δύναμη ταχείας αντίδρασης.

Η ουκρανική κρίση έχει επίσης υποχρεώσει την ΕΕ να επικεντρωθεί στο σχέδιο του Νότιου Διαδρόμου, όσον αφορά το φυσικό αέριο, παρακάμπτοντας τη Ρωσία και σταματώντας την ευρωπαϊκή ενεργειακή εξάρτηση από τη Ρωσία. Η Δύση απέτρεψε τη Βουλγαρία από την συμμετοχή στον αγωγό South Stream, με αποτέλεσμα η Ρωσία να υποχρεωθεί να ακυρώσει το πρόγραμμα, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Η Ρωσία από την πλευρά της αξιοποιεί την επιρροή της στα Βαλκάνια, όπου έχει ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς με χώρες όπως η Σερβία ή η Ελλάδα, για να απειλήσει τα δυτικά συμφέροντα. Ωστόσο, τα συμφέροντα του Κρεμλίνου στην περιοχή προσκρούουν, σε μεγάλο βαθμό, στην επιδείνωση των σχέσεών του με τη Δύση, λόγω Ουκρανίας. Στόχος της Ρωσίας είναι να αποτραπεί η εξάπλωση δυτικών στρατιωτικών υποδομών και η ανάπτυξη στρατευμάτων στην περιοχή και παράλληλα να διατηρήσει επαρκή ισχύ ώστε να προωθήσει τα ενεργειακά του σχέδια.

Αν και η Δύση έχει μεγαλύτερες δυνατότητες επενδύσεων στα Βαλκάνια, η Ρωσία ελέγχει την ενέργεια στην περιοχή. Το 2008 η Gazprom αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο της σερβικής εταιρείας πετρελαίων NIS. Επίσης χρηματοδότησε την Σερβία με 1,5 δισ. δολάρια. Το αυτό έπραξε και με την Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας. Αν και η δυτικές πιέσεις οδήγησαν στον τερματισμό του σχεδίου του South Stream, ο αγωγός που η Ρωσία σχεδιάζει να κατασκευάσει, αντ’ αυτού, ο Turkish Stream, θα βοηθήσει τη Ρωσία να αντιμετωπίσει την ευρωπαϊκή προσπάθεια απεξάρτησης από το ρωσικό φυσικό αέριο.

Ο αγωγός αυτός θα μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Μαύρη θάλασσα στην Τουρκία, μέχρι τα σύνορα με την Ελλάδα. Για να μπορέσει να μεταφερθεί το φυσικό αέριο μέχρι τις ευρωπαϊκές αγορές η Ρωσία πρότεινε την κατασκευή αγωγού που θα διέσχιζε την Ελλάδα, την ΠΓΔΜ, την Σερβία και την Ουγγαρία. Παράλληλα με την Τουρκία, οι τέσσερις αυτές χώρες, αποτελούν το επίκεντρο της ρωσικής διπλωματικής επίθεσης. Ωστόσο, λόγω των οικονομικών της προβλημάτων η ρωσική επιρροή στα Βαλκάνια είναι σχετικά περιορισμένη.

Η Τουρκία έχει τα δικά της πολιτιστικά και οικονομικά συμφέροντα στα Βαλκάνια, αλλά δεν έχει τους πόρους και την στρατιωτική ισχύ για να αντιταχθεί στη Ρωσία ή τη Δύση. Ένας από τους βασικούς στόχους της Τουρκίας είναι να διατηρήσει την επιρροή της στη Μαύρη θάλασσα. Επίσης, η Τουρκία εξαπλώνει την επιρροή της στη Βοσνία, με την οποία έχει ιστορικούς δεσμούς.

Η Τουρκία δεν μπορεί να επενδύσει στα Βαλκάνια όπως η Ρωσία ή η Δύση. Όμως, ως κλειδοκράτορας της Μαύρης θάλασσας και μέλος του ΝΑΤΟ, η Τουρκία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στις προσπάθειες Βουλγαρίας και Ρουμανίας να ενισχυθούν, στρατιωτικά, ως απότοκο της ουκρανικής κρίσης. Στη Βοσνία η Τουρκία, όμως, επενδύει. Ο αγωγός Turkish Stream, αν κατασκευαστεί, προφανώς ισχυροποιεί την Τουρκία, η οποία θα παίξει κεντρικό ρόλο στην κατασκευή του και θα χρησιμοποιήσει τον αγωγό για να αυξήσει την επιρροή της στις χώρες που θα πάρουν φυσικό αέριο από αυτήν.

Την ίδια ώρα η ΠΓΔΜ τείνει προς την αστάθεια. Η αιματοχυσία στο Κουμάνοβο και οι αποκαλύψεις για τα σκάνδαλα της κυβέρνησης υπονομεύουν τη θέση της. Χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στα Σκόπια. Η Δύση επιχείρησε έναν συμβιβασμό, χωρίς επιτυχία. Η Ρωσία υπολογίζει στην προέκταση του Turkish Stream μέσω της ΠΓΔΜ προς την κεντρική Ευρώπη. Η αστάθεια όμως στη χώρα αυτή απειλεί τα σχέδιά της, την ώρα μάλιστα που οι άλλες χώρες από όπου θα μπορούσε να περάσει ο αγωγός δεν αποδέχονται τις ρωσικές προτάσεις.

Η Βουλγαρία, πιεζόμενη από ΗΠΑ και ΕΕ, δεν θα συμμετάσχει, όπως και η φιλοδυτική Αλβανία. Κατά συνέπεια η Ρωσία δεν έχει άλλη επιλογή από το να υποστηρίξει την κυβέρνηση της ΠΓΔΜ, κατηγορώντας παράλληλα τη Δύση προς προωθεί μια νέα «πολύχρωμη επανάσταση» στη χώρα αυτή. Η νυν κυβέρνηση της ΠΓΔΜ τάσσεται, επισήμως τουλάχιστον, υπέρ της ένταξης της χώρας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, αλλά είναι ανοικτή στις ρωσικές προτάσεις για τον Turkish Stream. Ωστόσο, η αστάθεια στη χώρα δεν επιτρέπει στην ΠΓΔΜ ούτε να καταστεί αξιόπιστος σύμμαχος της Δύσης, ούτε αξιόπιστος εταίρος της Ρωσίας.

Οι συγκρούσεις στην ΠΓΔΜ επανέφεραν το πρόβλημα της εθνοτικής βίας στα Βαλκάνια, όπου τα σύνορα είναι πολιτικά και όχι εθνικά. Αν και η βία πιθανότατα δεν θα εξαπλωθεί, στο άμεσο μέλλον, στις γειτονικές χώρες, τα προβλήματα της ΠΓΔΜ προκαλούν ανησυχία στην περιοχή. Σερβία και Βουλγαρία ενίσχυσαν τις δυνάμεις τους στα σύνορα με την ΠΓΔΜ. Από το 1999 η Δύση προσπαθεί να σταθεροποιήσει το Κόσοβο. Η ενδεχόμενη αύξηση της έντασης στα σύνορα Κοσόβου – ΠΓΔΜ θα υπονομεύσει τη σταθερότητα.

Εν τέλει, όμως, ανεξάρτητα του πόσο χρόνο ή πολιτικό κεφάλαιο θα δαπανήσει μια δύναμη στα Βαλκάνια, εξαρτάται από τη ύπαρξη ισχυρών και σταθερών κυβερνήσεων. Όμως οι κυβερνήσεις των βαλκανικών χωρών είναι, κατά βάση, ασταθείς. Το 2013 η κυβέρνηση κατέρρευσε από κοινωνικές αντιδράσεις και από τότε στη χώρα υπάρχουν βραχύβιες κυβερνήσεις. Στη Βοσνία η πολιτική παράλυση έχει σταματήσει κάθε προσπάθεια οικονομικών ή πολιτικών μεταρρυθμίσεων.

Η δίνη της βαλκανικής πολιτικής επιτρέπει σε ξένες δυνάμεις να εισβάλουν στην περιοχή, ενισχύοντας την επιρροή τους, μέσω οικονομικής ή πολιτικής υποστήριξης προς τις τοπικές κυβερνήσεις. Όμως το εύθραυστο των Βαλκανικών χωρών δεν επιτρέπει στις χώρες αυτές να κινηθούν, αποφασιστικά, προς μια εξωτερική δύναμη. Πολλές βαλκανικές χώρες προσπαθούν να διατηρήσουν ουδετερότητα, σε ένα επίπεδο.

Μια ισορροπημένη στρατηγική σημαίνει πως οι βαλκανικές κυβερνήσεις μπορούν να αναζητήσουν συμφέρουσες οικονομικές συμφωνίες, πακέτα οικονομικής βοήθειας και πολιτική υποστήριξη από πολλές ξένες δυνάμεις. Γεωπολιτικές αντιπαλότητες και τοπικές διαφορές στην περιοχή έχουν δημιουργήσει έναν εκρηκτικό συνδυασμό, τροφοδοτώντας στρατιωτικές συγκρούσεις, όπως έγινε στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σήμερα ένας νέος ανταγωνισμός δυνάμεων λαμβάνει χώρα στην περιοχή, καθώς ξένες δυνάμεις χρησιμοποιούν την οικονομική τους επιρροή, τις προτάσεις για αμυντική συνεργασία ή την πολιτική υποστήριξη για να προωθήσουν τους σκοπούς τους. Η σύγκρουση στην ΠΓΔΜ και η ενδεχόμενη διατάραξη των ρωσικών σχεδίων καταδεικνύουν το πρόβλημα που οι ξένες δυνάμεις αντιμετωπίζουν στα Βαλκάνια.

Αν και Ρωσία, Δύση και Τουρκία είναι πρόθυμες να επενδύσουν κεφάλαια στην περιοχή, για τα δικά τους συμφέροντα, οι αδύναμες κυβερνήσεις εξακολουθούν να προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στις ξένες δυνάμεις.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το χρέος θα μας αφανίσει αν δεν το αφανίσουμε εμείς...

Γράφει ο Πέτρος Χασάπης

Είναι μία απλή μαθηματική αλήθεια. Τα δανεικά δεν σβήνουν με νέα δανεικά. Κάθε νέα δανεικά, όχι μόνο διατηρούν το χρέος ακέραιο, αλλά το αυξάνουν και από πάνω κατά το επιτόκιο δανεισμού.

Για να μπορέσουμε να μειώσουμε αυτό το τεράστιο (σε σχέση με το ΑΕΠ) χρέος με φυσιολογικό τρόπο, θα πρέπει εμείς οι Έλληνες να κάνουμε τέτοια υπερπαραγωγή (όταν σήμερα δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα) και με τέτοια διάρκεια, που όμοιά της δεν έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα.

Για να ελπίσουμε και μόνο ότι θα μπορέσουμε να επιτύχουμε τέτοια υπερανάπτυξη, θα πρέπει αφενός να υπάρχουν οι κατάλληλες τεράστιες υποδομές, αφετέρου να έχουμε μια οικονομική ελίτ που να είναι παραγωγική και με εθνική στόχευση. Όμως δεν διαθέτουμε παραγωγικές υποδομές, η δε ελληνική ολιγαρχία είναι κρατικοδίαιτη και παρασιτική, αδιαφορώντας πλήρως για την εθνική οντότητα της χώρας.

Επομένως, το βάρος πέφτει σε όλους εμάς τους απλούς Έλληνες και ο δρόμος είναι ένας και μοναδικός. Ή εμείς θα διαγράψουμε το χρέος ή το χρέος θα διαγράψει εμάς
Τα υπόλοιπα είναι πομφόλυγες για αφελείς.

Πηγή "Προεδρική Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μονόδρομος το νέο μνημόνιο για την κυβέρνηση 
Όσοι διαφωνούν να σιωπήσουν

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Η ομιλία του κ. Τσίπρα στην Κεντρική Επιτροπή του Σύριζα ήταν πάρα πολύ διευκρινιστική για το τι έρχεται ως Συμφωνία για την Ελλάδα άμεσα. Τα επιχειρήματά του έπεισαν τους φανατικούς υποστηρικτές του, αλλά για όσους ψάχνουν λίγο πιο πέρα από το στομφώδες ύφος του βλέπουν ότι η κυβέρνηση έχει δεθεί χειροπόδαρα από τους δανειστές.

Όσοι δεν θέλουν Μνημόνιο, ας το βουλώσουν

Το κύριο μέλημα του κ. Τσίπρα δεν είναι πλέον η πρώτη φάση της Συμφωνίας όπου θα λάβει μέρος της τελευταίας δόσης του μνημονίου για να πληρωθούν οι δόσεις δανείου προς το ΔΝΤ, αλλά η τελική Συμφωνία που θα βάλει την Ελλάδα σε ένα νέο μακροχρόνιο μνημόνιο με σκληρούς όρους. Για το λόγο αυτό ο κ. Τσίπρας έφτασε στο σημείο να εκφραστεί φασιστικά μέσα στην Κ.Ε του Σύριζα στέλνοντας μήνυμα σε όλους όσους δεν συμφωνούν με την εκ νέου διαπραγμάτευση και την υπογραφή μιας νέας Συμφωνίας με τους δανειστές, να το βουλώσουν. "Όσοι μπορούν να συμβάλλουν να βρεθεί μια βιώσιμη λύση ας το κάνουν, αλλιώς να σιωπήσουν", τόνισε ο πρωθυπουργός. Με αυτή του την φράση ο κ. Τσίπρας έκλεισε δια παντός την πόρτα εξόδου της Ελλάδας από ένα νέο μνημόνιο και ως μονόδρομο πια έχει την υπογραφή "βιώσιμης" λύσης που θα έρθει με τα μέτρα των δανειστών.

Ως "βιώσιμη λύση" ο κ. Τσίπρας κάθετα διευκρίνισε ότι είναι το νέο μνημόνιο και τίποτε άλλο. Τράβηξε πραγματικά κόκκινη γραμμή μεταξύ της ίδιας πολιτικής που από το 2010 ξεκίνησε και θα συνεχιστεί τουλάχιστον μέχρι να λήξει η δική του διακυβέρνηση κι αυτών που υποστηρίζουν ότι η βιώσιμη λύση της Ελλάδας είναι να σταματήσει κάθε είδους διαπραγμάτευση που έχει ως βάση το επιβεβλημένο χρέος της Ελλάδας από την διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Υποχρέωση να διαλύσει το ασφαλιστικό

Από τη μια μεριά ο κ. Τσίπρας δήλωσε ότι το ασφαλιστικό, εργασιακά και ο ΦΠΑ είναι κάτω από την προστασία του, αλλά πρόσθεσε όχι ότι δεν θα γίνουν αλλαγές όπως τις θέλουν οι δανειστές, αλλά δεν θα αποδεχθεί παράλογες απαιτήσεις. Όσο όμως προχωρούσε η ομιλία του και χαλάρωνε το ακροατήριο, ο κύριος Τσίπρας πέταξε την βόμβα που αφορά το ασφαλιστικό: "Έχουμε διακηρύξει ότι δεν αποδεχόμαστε περικοπή συντάξεων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είμαστε υποχρεωμένοι κάποια στιγμή να εξετάσουμε το πρόβλημα βιωσιμότητας του ασφαλιστικού". Όσα δηλαδή επί δεκαετίες κατάφερε με αγώνες ο λαός να αποκτήσει για μια αξιοπρεπή σύνταξη, η κυβέρνηση είναι έτοιμη να τα αλλάξει μόνο και μόνο διότι δεν βλέπει καμιά άλλη "βιώσιμη λύση" από το να πάρει ένα καινούργιο πακέτο βοήθειας που θα βουλιάξει μεταξύ άλλων και το ασφαλιστικό σύστημα.

Πολεμάει την ελίτ, βοηθάει την ελίτ

Η μοναδική λύση για τον πρωθυπουργό είναι το νέο επενδυτικό πακέτο που θα έρθει με τη νέα Συμφωνία. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του πρόκειται για ένα πακέτο που θα έχει στόχο τις νέες τεχνολογίες και τις υποδομές. Αυτό σημαίνει ότι οι πρωτεργάτες αυτού του σχεδίου δεν θα είναι άλλοι από αυτούς που έχουν ήδη σχέση με την τεχνολογία και τις υποδομές, δηλαδή την υπάρχουσα ελίτ είτε εγχώρια, είτε εισαγόμενη.

Από την άλλη πλευρά όμως, ο κύριος Τσίπρας θέλοντας να θυμίσει στο φανατικό κοινό του ότι είναι ένας εκπρόσωπος της αριστεράς, τόνισε ότι δυνάμεις πολεμάνε την πολιτική κοινωνικής ισότητας της κυβέρνησης "δεν είναι άλλες από τους γνωστούς ολιγάρχες που λυμαίνονται τη χώρα επί δεκαετίες και βλέπουν τα συμφέροντά τους να απειλούνται. Γι αυτό και η στάση τους είναι λυσσαλέα". Όμως μέσα σε 5 μήνες διακυβέρνησης ο κ. Τσίπρας δεν έχει κάνει απολύτως τίποτε εναντίον αυτών των συμφερόντων αντιθέτως το "πακέτο" που ετοιμάζεται να φέρει με τη Συμφωνία θα τους διευκολύνει τα μάλα. Ποιοι άλλοι εκτός από τις δυνάμεις αυτές έχουν φτιαγμένα τα θεμέλια για να απορροφήσουν πακέτα αναπτυξιακά τεχνολογίας και υποδομών; Ας ρωτήσουμε τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών καναλιών που επί 24ωρου βάσεως γίνονται το βήμα πολιτικών ομιλιών των κυβερνητικών στελεχών.

Η κατάντια έγινε επιτυχία

Την κατάντια της αριστερής διακυβέρνησης ο κ. Τσίπρας την θεωρεί ως μεγάλη επιτυχία.
Απευθυνόμενους σε όσους κατηγορούν την κυβέρνηση ότι έχει ξεχάσει το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε στο νομοσχέδιο για την αποκατάσταση της ανθρωπιστικής κρίσης, στο νόμο για τις 100 δόσεις και το νόμο για την καταπολέμηση των τριγωνικών συναλλαγών.

Θεωρεί μεγάλη επιτυχία το νομοσχέδιο που ξεφτιλίζει πολίτες που καταστράφηκαν από τα μνημόνια να τους δίνει καραβάνα σίτισης και 200 ευρώ για να πληρώνουν νερό και ρεύμα. Να στήνει στις ουρές εκατομμύρια Ελλήνων να μπαίνουν σε πρόγραμμα δόσεων για 8 και πλέον χρόνια ξεπληρώνοντας μνημονιακά χαράτσια υπό την απειλή κυρώσεων από την κ. Βαλαβάνη.

Όσο για την καταπολέμηση των τριγωνικών συναλλαγών που θεωρεί ότι χτύπησε κατ' αυτόν τον τρόπο το μαύρο χρήμα ελληνικών επιχειρήσεων, ο κ. Τσίπρας ας θυμηθεί ότι με δική του πρόταση μόνο με 10% φόρο μπορεί το μαύρο χρήμα από την "ελίτ" που πολεμάει (το οποίο είναι συσσωρευμένο σε τράπεζες της Ελβετίας και σε φορολογικούς παραδείσους) να νομιμοποιείται ακόμα κι αν προέρχεται από traffiking, από κύκλωμα πώλησης όπλων, ναρκωτικών, παιδεραστίας ή από κλέψιμο του Δημοσίου.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στις 22 Ιουνίου 2012 ένα τουρκικό RF-4E επλήγη εκτελώντας πτήση πάνω από την Συρία, πιθανότατα από πύραυλο που εκτόξευσε Σύριος ή Ρώσος χειριστής. Οι δύο πιλότοι σκοτώθηκαν. Η Τουρκία ήταν εξοργισμένη. Ο τότε πρωθυπουργός και νυν πρόεδρος Ερντογάν ορκίστηκε εκδίκηση.

Του Μπουράκ Μπεγκντίλ
Πηγή The Gatestone Institute
Μετάφραση - Απόδοση Παντελής Καρύκας

Οι Τούρκοι υποστήριξαν πως το αεροσκάφος εκτελούσε εκπαιδευτική πτήση. Το πιθανότερο όμως είναι πως κατασκόπευε την συριακή αεράμυνα. Τρία, σχεδόν, χρόνια αργότερα, ένας ρωσικής κατασκευής, συριακός πύραυλος Scud έπεσε εντός του τουρκικού εδάφους, προκαλώντας μικρές υλικές ζημιές και πέντε τραυματισμούς.

Το περιστατικό αποκάλυψε κάτι σχετικά με τις πολεμικές ικανότητες του δεύτερου σε μέγεθος στρατού του ΝΑΤΟ, συγκριτικά με αυτές ενός πολύ πιο αδύναμου στρατού. Πρόσφατα υπάρχουν πληροφορίες που αναφέρουν πως οι δύο σουνιτικές περιφερειακές δυνάμεις, η Τουρκία και η Σαουδική Αραβία σχεδιάζουν επίθεση, από κοινού, κατά του καθεστώτος Άσαντ. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως θα υπάρξει επίθεση από ξηράς και αέρος.

Το σενάριο αυτό, για μια σειρά από λόγους, δεν φαίνεται ρεαλιστικό. Ας υποθέσουμε πως δυνάμεις της Τουρκίας και της Σαουδικής Αραβίας επιτίθενται κατά των δυνάμεων του Άσαντ, με σκοπό να τον ανατρέψουν, σύμφωνα με την επιθυμία της Τουρκίας, αλλά και να σταματήσουν την εξάπλωση της σιιτικής – ιρανικής επιρροής στην περιοχή, όπως επιθυμεί η Σαουδική Αραβία.

Η Τουρκία επιθυμεί την ανατροπή του Άσαντ με σκοπό να δημιουργήσει ένα καθεστώς τύπου Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην Συρία. Όμως η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι ο χειρότερος εχθρός της συμμάχου της Σαουδικής Αραβίας, Αιγύπτου.

Επίσης ο χρόνος δεν είναι κατάλληλος για μια επίθεση κατά της Συρίας από Τούρκους και Σαουδάραβες. Η επίθεση αυτή θα είχε ως στόχο το Ιράν, το οποίο όμως έχει καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία με τη Δύση για το πυρηνικό του πρόγραμμα.

Από την τουρκική οπτική υπάρχουν πιο πρακτικοί λόγοι για τους οποίους ο πόλεμος με την Συρία αποτελεί μακρινό ενδεχόμενο.
Καταρχήν, η Τουρκία βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο και πολιτικά δεν μπορεί να διαχειριστεί το ενδεχόμενο εμφάνισης φερέτρων με Τούρκους στρατιώτες εντός.
Δεύτερον και σημαντικότερο, υπάρχουν απλά στρατιωτικά δεδομένα που θα μπορούσαν να μετατρέψουν την τουρκική εμπλοκή στην Συρία σε εθνική καταστροφή. Στην συριακή πλευρά των συνόρων υπάρχουν πάνω από 20 διαφορετικές, εξτρεμιστικές ισλαμιστικές και κουρδικές οργανώσεις, του Ισλαμικού Κράτους περιλαμβανομένου.

Οι περισσότερες από τις οργανώσεις αυτές είναι εχθρικά διακείμενες προς την Τουρκία, στον έναν ή τον άλλο βαθμό. Οι ομάδες που μάχονται κατά του Άσαντ και υποστηρίζονται από την Τουρκία είναι οι μικρότερες και πλέον ανίσχυρες. Το πέρασμα των συνόρων θα ήταν πολύ επικίνδυνο για τον Τουρκικό Στρατό.

Ακόμα χειρότερα η όποια τουρκική αεροπορική επιδρομή κατά της Δαμασκού θα εκθέσει τα τουρκικά αεροσκάφη στην ισχυρή συριακή αεράμυνα, καθώς τα τουρκικά μαχητικά δεν διαθέτουν συστήματα αυτοπροστασίας που θα μπορούσαν να τυφλώσουν τα αντίπαλα ραντάρ. Ίσως τα μισά τουρκικά μαχητικά που θα επιχειρήσουν πάνω από την Συρία να μην μπορέσουν να επιστρέψουν.

Ακόμα μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος των Scud. Ο πύραυλος του τύπου που έπληξε το τουρκικό έδαφος έδειξε πως τα συστήματα Patriot δεν μπορούν να προστατεύσουν την περιοχή. Ο Άσαντ όμως δεν έχει μόνο Scud βεληνεκούς 200 χλμ. αλλά και βαλλιστικούς πυραύλους Scud-C, βεληνεκούς 500 χλμ. που μπορούν να απειλήσουν μεγάλες τουρκικές πόλεις.

Είναι αλήθεια πως η κυβέρνηση Ερντογάν έχει σκεφτεί τη χρήση στρατιωτικών μέτρων κατά του Άσαντ, τα τελευταία χρόνια. Είναι επίσης δεδομένο πως ο Ερντογάν έχει εμμονή σχετικά με την απομάκρυνση του Άσαντ. Όμως ο Ερντογάν δεν σκοπεύει να αυτοκτονήσει. Οι πιθανότητες για μια στρατιωτική επιχείρηση Τουρκίας – Σαουδικής Αραβίας είναι ελάχιστες.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου