Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Φεβ 2014

Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας 

Για να κατανοήσουμε τις παγίδες που κρύβει η νέα φάση διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό, είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ποιος είναι ο διακηρυγμένος εδώ και 60 χρόνια στόχος της Τουρκίας για την ελληνική Μεγαλόνησο. Η Τουρκία, όπως έγραφε ο αείμνηστος Νεοκλής Σαρρής, πάντα δηλώνει δημοσίως τα σχέδια και τις επιδιώξεις της, αλλά εμείς δυστυχώς δεν δίνουμε τη δέουσα σημασία.

Ο στόχος, λοιπόν, είναι η διχοτόμηση, το περίφημο ΤΑΞΙΜ στα τουρκικά. Διχοτόμηση με τη μορφή δύο κρατών, εκ των οποίων το βόρειο θα ελέγχεται από την Τουρκία, είτε εμμέσως με τη μορφή μιας διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας είτε αμέσως με τη μορφή της ενσωμάτωσης στη γείτονα χώρα.
Η σταδιακή προώθηση της διχοτόμησης γίνεται μεθοδικά και με κεντρικό όργανο το επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων και τις ομάδες ψυχολογικού και ανορθόδοξου πολέμου. Κατά μία περίεργη σύμπτωση, τα έτη που τελειώνουν σε 4 διαδραματίζουν κομβικό ρόλο στην πορεία της διχοτόμησης.


Το 1954 οι Ελληνοκύπριοι, που αποτελούσαν το 80% του πληθυσμού της Κύπρου, ζήτησαν να απαλλαγούν από τη βρετανική αποικιοκρατία και να ενωθούν με την Ελλάδα. Η Ελλάς, με πρωθυπουργό τον Αλ. Παπάγο, κατέθεσε το αίτημα της αυτοδιαθέσεως των Κυπρίων στον ΟΗΕ. Η Τουρκία, αν και είχε επισήμως παραιτηθεί κάθε δικαιώματος όταν πούλησε την Κύπρο στους Βρετανούς το 1878, αντέδρασε ιδρύοντας την παρακρατική οργάνωση ΚΟΜΠΡΟΥΣ ΤΟΥΡΚΤΟΥΡ (η Κύπρος είναι τουρκική), δημοσιεύοντας χάρτες της διχοτόμησης του νησιού και αποστέλλοντας υπό κάλυψιν αξιωματικούς και όπλα στον τουρκοκυπριακό πληθυσμό.


Το 1964, ενώ είχε ιδρυθεί η Κυπριακή Δημοκρατία, η Τουρκία βρήκε ως αφορμή τα αιματηρά επεισόδια του Δεκεμβρίου 1963 και προετοίμασε την εισβολή της στην Κύπρο. Τον Ιούλιο αποφεύχθηκε αυτό το βήμα λόγω έντονης παρέμβασης του Αμερικανού προέδρου Λ. Τζόνσον. Τον Αύγουστο η Αγκυρα βομβάρδισε με βόμβες Ναπάλμ Ελληνοκυπρίους και δημιούργησε κράτος εν κράτει και αμιγείς τουρκικούς θύλακες στις πόλεις, αποσχισμένους από τους Ελληνοκυπρίους. Με τουρκική εντολή οι Τουρκοκύπριοι άρχισαν στρατιωτικά γυμνάσια περιμένοντας την εισβολή, η οποία άργησε 10 χρόνια.


Το 1974, με τα δραματικά γεγονότα της 15ης και 20ής Ιουλίου, έγινε το σημαντικότερο βήμα για τη διχοτόμηση. Ο τουρκικός στρατός, με τις επιχειρήσεις ΑΤΤΙΛΑΣ 1 και 2, εισβάλλει σε κράτος-μέλος του ΟΗΕ, φονεύει αμάχους, βιάζει, λεηλατεί, γκρεμίζει ναούς, συλεί κοιμητήρια και αναγκάζει σε βίαιη μετακίνηση σχεδόν τον μισό πληθυσμό του νησιού. 200.000 Ελληνοκύπριοι προσφυγοποιούνται στις ελεύθερες περιοχές, ενώ όλοι οι Τουρκοκύπριοι μετακινούνται για να εγκατασταθούν στον κατεχόμενο Βορρά, υπό την μπότα του Αττίλα.


Το 1983 -εδώ αλλάζει λίγο η σειρά των τεσσάρων- η Τουρκία ανακηρύσσει τα Κατεχόμενα σε Τουρκοκυπριακό Κράτος, το οποίο αρνείται να αναγνωρίσουν ο ΟΗΕ, η Ευρ. Ενωση και ο υπόλοιπος κόσμος. Το ψευδοκράτος αποκτά ψευδοπρόεδρο, ψευδοβουλή και παράνομο αεροδρόμιο στην Τύμπου, όπου έρχονται αρχικά πτήσεις μόνον από την Τουρκία. Σήμερα δυστυχώς ορισμένες αεροπορικές εταιρίες φέρνουν ξένους τουρίστες.


Τη δεκαετία του 1990 δεν είχαμε κάποια μείζονα εξέλιξη στην εδραίωση των τουρκικών σχεδίων. Ομως, το 2002-2004 είχαμε την εμφάνιση του σχεδίου δήθεν λύσης, το οποίο συνδέθηκε με το όνομα του τότε γ.γ. του ΟΗΕ Κόφι Ανάν. Τον Απρίλιο του 2004 το σχέδιο υπερψηφίστηκε σε δημοψήφισμα από τους Τουρκοκυπρίους και απορρίφθηκε από τους Ελληνοκυπρίους, μετά την καταλυτική παρέμβαση του Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου. Αν γινόταν δεκτό το σχέδιο Ανάν, θα επιτύγχανε η Τουρκία τον στόχο της, δηλαδή την αναγνώριση του ψευδοκράτους ως ισότιμου συνιδρυτού του νέου κράτους, της Ενωμένης Κυπριακής Ομοσπονδίας!


Σήμερα, το έτος 2014, επικρέμαται πάλι η απειλή να έχουμε συγκεκαλυμμένη διχοτόμηση στην Κύπρο, όπως ερμηνεύει το κοινό ανακοινωθέν ο Τουρκοκύπριος συνομιλητής Ντερβίς Ερογλου. Όλοι έχουμε ευθύνες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος 

Η τουρκική μαφία, αυτή που κερδίζει εκατομμύρια δολάρια από την μεταφορά μουσουλμάνων λαθρομεταναστών στην Ελλάδα με την συμπαράσταση των τουρκικών αρχών, αυτή που κερδίζει εκατομμύρια δολάρια από το λαθρεμπόριο ναρκωτικών με τεράστια κυκλώματα σε όλη την Ευρώπη, αυτή που λεηλάτησε την ελληνική πολιτιστική κληρονομία τηw κατεχόμενης Κύπρου ξεπουλώντας σπάνιες εικόνες και ψηφιδωτά στις δημοπρασίες της Ευρώπης και της Αμερικής, φαίνεται πως τώρα βρήκε νέο «πεδίο δόξης» λαμπρό.

Η τουρκική εφημερίδα Milliyet,στο φύλο της στις 13 Φεβρουαρίου κάνει την πραγματικά καταπληκτική αποκάλυψη ότι η τουρκική μαφία, εκμεταλλευόμενη την χρυσή ευκαιρία από το μεγάλο κενό εξουσίας που έχει δημιουργηθεί σε πολλές επαρχίες της Συρίας όπου μαίνεται ο αιματηρός εμφύλιος πόλεμος, επιχειρεί εδώ και καιρό με οργανωμένα κυκλώματα την λεηλασία των βυζαντινών εκκλησιών και των σπάνιων ψηφιδωτών που τα μεταφέρει στην Τουρκία για να τα προωθήσει σε ειδικές αγορές της Δύσης. 
Η τουρκική εφημερίδα επικαλείται αποκλειστικό ρεπορτάζ του Βρετανού ανταποκριτή στην Συρία, Patrick Cokburn, της εφημερίδας Independent, ο οποίος αποκαλύπτει ότι σπάνια βυζαντινά ψηφιδωτά από λεηλατημένες βυζαντινές εκκλησίες της Συρίας, έχουν  κλαπεί από την τουρκική μαφία που αλωνίζει ελεύθερα στις περιοχές αυτές. 
Την είδηση αυτή επιβεβαίωσε και ο Σύρος υπουργός Πολιτισμού, Mamun Abdülkarim, ο οποίος μάλιστα προσθέτει ότι η τουρκική μαφία έχει επεκτείνει το άκρως κερδοφόρο αυτό έργο της λεηλασίας  βυζαντινών εκκλησιών και όχι μόνο, εκτός από την Συρία και στο Ιράκ, αλλά και στον Λίβανο, όπου και εκεί όπως φαίνεται έχει στήσει την κερδοφόρα της επιχείρηση.

Βασικός συνεργάτης της τουρκικής μαφίας και βασικός συνέταιρος της, όπως αποκαλύπτει η ίδια η τουρκική εφημερίδα, είναι η ισλαμική οργάνωση, «Ισλαμικό Μέτωπο του Ιράκ», που συνεργάζεται άμεσα με την ελεγχόμενη από την Αλ Κάϊντα ισλαμική οργάνωση, Αλ Νούσρα, που πολεμά το καθεστώς του Άσαντ. Η επιδίωξη όλων αυτών των φανατικών ισλαμικών οργανώσεων, είναι η δημιουργία ενός ισλαμικού κράτους της Σαρία που θα περιλαμβάνει το δυτικό Ιράκ και την Συρία. Αυτό το σχέδιο, σύμφωνα με πολλούς Τούρκους ερευνητές, το σπονσοράρει και η τουρκική μαφία, αλλά και οι διάφορες τουρκικές μυστικές υπηρεσίες που σε όλη την κρίση της Μέσης Ανατολής παίζουν πολλά πονηρά  παιχνίδια κατά την οθωμανική παράδοση.

Όπως αναφέρουν οι αποκαλύψεις της τουρκικής εφημερίδας, τα σπάνιας αξίας βυζαντινά μωσαϊκά της συριακής πόλης, Rakka, που έχει πέσει στα χέρια των ισλαμιστών ανταρτών, έχουν περιέλθει στην δικαιοδοσία της τουρκικής μαφίας και μέσω προθύμων Τούρκων επιχειρηματιών μεταφέρονται στις αγορές της Δύσης όπου θα πουληθούν για πολλά εκατομμύρια δολάρια. 
Αλλά και τα επίσης σπάνιας αξίας μνημεία της αρχαίας ελληνικής πόλης, Ebla, έχουν λεηλατηθεί από την ισλαμική οργάνωση σε συνεργασία με την τουρκική μαφία ενώ και σε άλλες περιοχές, όπως στα περίχωρα της πόλης Χομς, όπου διεξάγονται σκληρές μάχες μεταξύ του συριακού στρατού και των ξενοκίνητων αναρτών, έχει παρατηρηθεί μεγάλη λεηλασία βυζαντινών μνημείων καθώς και μνημείων του αρχαίου ελληνικού και ρωμαϊκού πολιτισμού. 
Μάλιστα αναφορές για την μεγάλη αυτή λεηλασία που πλήττει κυρίως την βυζαντινή πολιτιστική κληρονομία της Συρίας, έχουν γίνει και στη συνδιάσκεψη για την ειρήνη στην Συρία που γίνεται στην Γενεύη και η οποία κατέρρευσε χωρίς κανένα αποτέλεσμα εξ’ αίτιας της αδιαλλαξίας των ισλαμιστών ανταρτών, που βαρύνονται για πολλαπλά εγκλήματα κατά του άμαχου συριακού πληθυσμού.

Περιμένετε μήπως κάποια αντίδραση από τις ελληνικές πολιτιστικές αρχές ή από το υπουργείο Εξωτερικών για αυτή την απαράδεκτη λεηλασία του ελληνοβυζαντινού πολιτισμού που άνθισε επί αιώνες στην Συρία ; Εδώ γελά ο κάθε πικραμένος!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Αιγύπτιοι αξιωματούχοι κατηγορούν το Ισραήλ ότι σκοπεύει μέσω εταιρειών να αναλάβει τον έλεγχο των υδάτων του Νείλου
Αιγύπτιοι αξιωματούχοι κατηγορούν ευθέως το Ισραήλ ότι προτίθεται να «αναλάβει τον έλεγχο» των υδάτων του Νείλου για να έχει επιρροή στην Αίγυπτο, αναφέρει δημοσίευμα του ισραηλινού τύπου.

Συγκεκριμένα οι Αιγύπτιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ομιλούν σχετικά με την κατασκευή τεράστιου φράγματος στην Αιθιοπία, στον Γαλάζιο Νείλο, με στόχο την οικοδόμηση ενός μεγάλου υδροηλεκτρικού σταθμού ενέργειας, ισχύς 6000 μεγαβάτ.

Ο Νείλος έχει δύο μεγάλους κλώνους, από τους οποίους σχηματίζεται: τον Λευκό Νείλο από την Ισημερινή Ανατολική Αφρική και τον Γαλάζιο Νείλο από την Αιθιοπία. Χύνεται στη Μεσόγειο θάλασσα σχηματίζοντας το γνωστό Δέλτα του Νείλου.
Οι Αιγυπτιακές αρχές φοβούνται ότι το φράγμα θα μειώσει τον όγκο του νερού του Νείλου που αποτελεί πηγή ζωής, απαιτώντας την άμεση παύση των εργασιών.

Στο Κάιρο, αξιωματούχοι τονίζουν ότι αν Αιθιοπία θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του νερού της χώρας «η Αίγυπτος διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να προστατεύσει τα συμφέροντά της»!

Πριν από λίγες ημέρες στο Χαρτούμ, πραγματοποιήθηκαν συνομιλίες σχετικά με την κατανομή των υδάτινων πόρων του Νείλου ποταμού, με αμφίβολα αποτελέσματα. Αιθιοπία και Σουδάν αρνήθηκαν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της Αιγύπτου.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το Ισραήλ δεν συμμετέχει στην κατασκευή του φράγματος (επρόκειτο για συμμετοχή Ιταλών εμπειρογνωμόνων). Στις 13 Φεβρουαρίου 2014, σύμφωνα με δημοσιεύματα, η Αιθιοπία διέψευσε κατηγορηματικά όλες τις φήμες σχετικά με τη συμμετοχή του Ισραήλ και της Τουρκίας στην κατασκευή του φράγματος.

Την ίδια στιγμή, όμως σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα «Maariv» ισραηλινές εταιρείες εμπλέκονται με την τοποθέτηση των γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας στο Νότιο Σουδάν και την Κένυα. Το πιο πιθανό, οι γραμμές μεταφοράς θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια για την πώληση από την Αιθιοπία ηλεκτρικής ενέργειας σε γειτονικές χώρες.
Κατά την παραμονή τους στην εξουσία στην Αίγυπτο η «Μουσουλμανική Αδελφότητα» ήταν αναφανδόν εναντίον του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών λόγω πληροφοριών ότι χρηματοδοτούσαν την κατασκευή του φράγματος της Αιθιοπίας στο Νείλο ποταμό, καταλήγει το δημοσίευμα.

Σχόλιο: Ο Νείλος θεωρείται ως ο μεγαλύτερος σε μήκος ποταμός της Αφρικής, αλλά και του κόσμου. Πηγάζει νότια του Ισημερινού και ρέοντας προς Βορρά δια μέσου της βορειοανατολικής Αφρικής εκβάλλει στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Έχει μήκος 6.669 χιλιόμετρα και αποστραγγίζει έκταση που υπολογίζεται σε 3.349.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Η λεκάνη του καταλαμβάνει τμήματα της Τανζανίας, του Μπουρούντι, της Ρουάντα, του Ζαίρ, της Κένυα, της Ουγκάντα, της Αιθιοπίας, το μεγαλύτερο τμήμα του Σουδάν και το καλλιεργούμενο μέρος της Αιγύπτου.
Ο Νείλος σχηματίζεται από τρία κύρια υδάτινα ρεύματα, τον Γαλάζιου Νείλου (Αμπάι) και τον Άτμπαρα, που ρέουν από τα υψίπεδα της Αιθιοπίας, και τον Λευκό Νείλο, που πηγάζει στις λίμνες Βικτωρίας και Αλβέρτου.
Από την εποχή του Ραμσή του Β’ είναι γνωστό ότι ο Νείλος αποτελεί πηγή ζωής λόγω του πόσιμου ύδατος, μέσω αυτού διεξάγονται εμπορικές δραστηριότητες, και με τα ψάρια του θρέφει τα 80 εκατομμύρια των Αιγυπτίων.
Είναι λοιπόν πασιφανές ότι οποιαδήποτε επέμβαση είτε με τον ένα είτε με τον άλλον τρόπο, θα σημάνει σύγκρουση μεταξύ της Αιγύπτου και οποιαδήποτε άλλου επίδοξου κράτους. Το νερό θα αποτελέσει άλλωστε σημείο τριβής και συγκρούσεων τα επόμενα χρόνια, αναφέρουν οι αναλυτές και δεν έχουν άδικο.



"Ο πνιγμένος  από τα μαλλιά του πιάνεται", λέει η σοφή λαϊκή παροιμία, περιγράφοντας με τον καλύτερο τρόπο τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, ο οποίος ακολουθώντας πιστά το πνεύμα του μεγαλοϊδεατισμού και φυσικά του νεο-οθωμανισμού, προκειμένου να επανακάμψει επικοινωνιακά, και σε δημόσιο λόγο που έβγαλε κατά την τελετή της θεμελίωσης περιφερειακού νοσοκομείου στην περιοχή Ικιτελί της Κωνσταντινούπολης, δήλωσε: "είμαστε εγγόνια του πραγματικού Σουλεϊμάν"...! (προφανώς κατά την λογική του Ερντογάν υπάρχει και Σουλεϊμάν μαϊμού...)

Ο Ερντογάν αναφέρθηκε στις μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει στην υγεία, ενώ αναφερόμενος στο Σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή είπε πως ¨Εμείς είμαστε τα εγγόνια του πραγματικού Σουλεϊμάν και όχι αυτού που περιγράφεται στις οθόνες. Ο Ερντογάν είπε πως είναι παιδιά μιας γενιάς που συνδέεται με το οικουμενικό κράτος και ότι ¨Με αυτή την νοοτροπία στήνουμε αυτό το νοσοκομείο εδώ¨.
Ο πρωθυπουργός Ερντογάν θυμίζοντας πως ένας νέος Τούρκος αθλητής πέθανε από έμφραγμα κατά την διάρκεια αγώνων στην Αίγυπτο, είπε πως ¨Έφυγε να τον πάρει αεροσκάφος ασθενοφόρο. Για αυτές τις μέρες είμαστε εμείς. Και στην υγεία και στον θάνατο στεκόμαστε εκεί¨
Ο πρωθυπουργός είπε πως και ο αείμνηστος Αντνάν Μεντερές είχε όνειρα σαν τον ίδιο : ¨Με το πραξικόπημα του 60 προκάλεσαν την κατάρρευση του. Το ίδιο σενάριο είναι και τώρα. Η ίδια νοοτροπία. Τον Μεντερές δεν τον αγάπησαν οι γνωστοί κύκλοι επειδή υπηρέτησε τον λαό. Δεν τον χώνεψαν επειδή ανέπτυξε την Τουρκία και επειδή πρόσθεσε ισχύ στην ισχύ της. Δεν τον άφησαν ήσυχο επειδή σεβόταν την λαϊκή βούληση. Δεν τον άφησαν να ζήσει. Αυτά που έγιναν στον αείμνηστο Μεντερές τότε, επιδιώκεται να γίνουν και σε εμάς τώρα¨.

Ο Ερντογάν ανέφερε πως κάποιες πλευρές επιδιώκουν να βλάψουν την φήμη της Τουρκίας και ως σχετικό παράδειγμα ανέφερε το σταμάτημα των φορτηγών της ΜΙΤ στα Άδανα και είπε : Χτες μια εφημερίδα δημοσίευσε φωτογραφίες από την επίθεση κατά των φορτηγών της ΜΙΤ. Η ΜΙΤ είναι αυτής της χώρας. Μα υπάρχει μια παράλληλη δομή. Υπάρχει για και μπορεί να χτυπήσουν και την πόρτα σας και να έρθουν κάποιες θείες. Να τους πείτε το εξής : Εμείς είμαστε ευχαριστημένοι από την κατάσταση μας, αν τώρα εσείς εμπιστεύεστε τον εαυτό σας στήστε ένα κόμμα και βγείτε. Ο ¨παράλληλος¨ εισαγγελέας κάνει επιχείρηση. Στρέφουν όπλα κατά των μελών της ΜΙΤ. Και αυτά γίνονται με εντολές της παράλληλης δομής που έχει εισχωρήσει σε στρατοχωροφυλακή, αστυνομία και δικαστήρια και με εντολή εισαγγελέα. Με εντολές από το εξωτερικό έφτασαν να προδώσουν τόσο τη χώρα τους που να στρέψουν όπλα κατά μελών της υπηρεσίας πληροφοριών της χώρας τους.
Ο Ερντογάν είπε πως δίχως την άδεια του δεν μπορεί να ασκηθεί δίωξη στην ΜΙΤ : ¨Εεεε βρε εισαγγελέα χωρία να το ξέρω και χωρίς την άδεια μου δεν μπορείς να επέμβεις στην ΜΙΤ. Αυτό εντέλει ο νόμος. Ο κόσμος αυτός δεν τα συγχωρεί αυτά. Όλοι θα λογοδοτήσουν για αυτή την προδοσία και αυτό το πρακτοριλίκι. Θα ερευνήσουμε και για τους επικεφαλής που τους έδωσαν τις εντολές¨.

DHA 16/2/2014

Σχόλιο: Στο σημείο που αναφέρεται στα φορτηγά της ΜΙΤ, μπορούμε να πούμε πως πρόκειται για παραλήρημα ¨αυτοκράτορα¨!  Καταρχήν γιατί ο Ταγίπ δεν λέει τι μετέφεραν αυτά τα φορτηγά; Δεύτερον προσέξτε την απίστευτη επίθεση ενάντια στα κρατικά όργανα που θέλησαν να ελέγξουν τι μετέφεραν τα φορτηγά της ΜΙΤ. Ο ορισμός του φασίστα. Και φτάνει έμμεσα να πει πως η ΜΙΤ είναι το ¨δικό του¨μαγαζί που όντας στο απυρόβλητο με νόμο που ο ίδιος ψήφισε, εκτελεί κάθε εντολή του ¨πολυχρονεμένου¨…


Ένα κραυγαλέο παράδειγμα όλων αυτών των ΜΚΟ του Σόρος, του Στέιτ Ντηπάρτμεντ και CIA αποτελεί η Γεωργία. Σε αυτά τα δίκτυα των ΜΚΟ ήταν και Άλεξ Ρόντος… Όπως και πολλές εστίες του «αντιρατσισμού», του «αντιφασισμού», των μειονοτικών δικαιωμάτων (και των ροζ χρωμάτων), των απολογητών της σκηνοθετημένης τρομοκρατίας και των «λαθρομεταναστών»…

Σημείωση: O όρος «λαθρομετανάστης» προκαλεί αλλεργία σ’ αυτούς τους επιδοτούμενους προοδευτικάριους. Θέλουν να καταργήσουν τις έννοιες και τις λέξεις που λένε τα πράγματα με το όνομά τους…

Όταν εισάγονται εμπορεύματα λαθραία τότε έχουμε λαθρεμπόριο και λαθρέμπορους…

Όταν εισάγονται από τους μαφιόζους του χρήματος και τους λαθρεμπόρους τους «εμπορεύματα»-άνθρωποι τότε αγανακτούν με την έννοια «λαθρομετανάστης»!!!

Οι στρατιές των εισαγόμενων δούλων έρχονται ΟΧΙ από μόνοι τους «παράνομα», αλλά από τα δίκτυα των λαθρεμπόρων, σαν εμπορεύματα (σαν δούλοι, αντικείμενα) και όχι σαν ανθρώπινες οντότητες, σαν προλεταριακές υποστάσεις.

Αγανακτούν όλοι αυτοί οι υστερικοί της Νέας Τάξης για την έννοια «λαθρομετανάστης» για να παρακάμψουν και συγκαλύψουν τη διαλεκτική της εισαγωγής δούλων: Τη λαθραία (από τις μαφίες του χρήματος και τα κυβερνητικά τους ανδρείκελα) εισαγωγή και το λαθραίο εμπόριο ανθρώπων-εμπορευμάτων, δούλων χωρίς εργατική ΥΠΟΣΤΑΣΗ, χωρίς κανένα δικαίωμα…

Ας επανέλθουμε στο θέμα μας.

Ο Ρόντος, λοιπόν, αποτελεί έναν από τους μεγάλους κρίκους της στρατηγικής των ΜΚΟ: Της στρατηγικής του Σόρος, Στέιτ Ντηπάρτμεντ και CIA.

Αυτή η στρατηγική περιγράφεται αναλυτικά, στο άρθρο του Του F. William Engdahl:
«Το πολιτικό κουκλοθέατρο κι αυτοί που κινούν τα νήματα πίσω από το γεωργιανό Πρόεδρο Σαακασβίλι».
Έχει δημοσιευτεί στο τεύχος-31 του περιοδικού ΡΕΣΑΛΤΟ.

Έχει ιδιαίτερα αξία διότι γνωρίζουμε ότι ο Ρόντος διετέλεσε και Σύμβουλος του Σαακασβίλι.

Παρουσιάζουμε ένα μικρό απόσπασμα από το άρθρο:

Πραξικόπημα από τις ΜΚΟ
Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά. Οι ΜΚΟ είχαν οργανωθεί από τον αμερικανό Πρέσβη στη Γεωργία, Richard Miles, ο οποίος είχε μόλις αφιχθεί από το Βελιγράδι στην Τιφλίδα, φρέσκος από την επιτυχία της ανατροπής του Slobodan Milosevic, ανατροπή που είχε στηρίξει η CIA, με τη βοήθεια των ίδίων ΜΚΟ.
Ο Μiles, που θεωρείται ειδικευμένος σε κρυφές αποστολές των μυστικών υπηρεσιών, επιτηρούσε το πραξικόπημα του Σαακασβίλι.

Εμπλέκονται σ’ αυτά το «Open Society Georgia Foundation» (Ίδρυμα Ανοικτής Κοινωνίας της Γεωργίας) του αμερικανού δισεκατομμυριούχου Τζωρτζ Σόρος.
Εμπλέκεται επίσης το «Σπίτι της Ειρήνης» (Freedom House) με έδρα την Ουάσιγκτον, του οποίου πρόεδρος υπήρξε ο πρώην αρχηγός της CIA James Woolsey. Προς σ’ αυτήν την κατεύθυνση έρρεε και γενναιόδωρη χρηματοδότηση από τη «National Endowment for Democracy» (Διεθνής Δωρεά για τη Δημοκρατία), μία πρακτορική υπηρεσία που χρηματοδοτείται από το Κογκρέσσο και ιδρύθηκε από το Ρόναλντ Ρήγκαν την δεκαετία του 80, προκειμένου να διεκπεραιώσει σε ιδιωτική βάση ό,τι διεκπεραίωνε μέχρι τότε η CIA, δηλ. πραξικοπήματα εναντίον καθεστώτων, τα οποία έκρινε ως μη φίλα προσκείμενα προς την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Τα Ιδρύματα του Τζωρτζ Σόρος αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, ανάμεσα σ’ αυτές δε τη Ρωσία και την Κίνα, μετά τη φοιτητική εξέγερση της Tiananmen Square του 1989.

Ο Σόρος, μαζί με το Στέιτ Ντηπάρτμεντ, αποτελεί και το χρηματοδότη του «Παρατηρητηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων», ενός προπαγανδιστικού παραρτήματος του συνόλου μηχανισμού των ΜΚΟ που έχει εξαπολύσει καθεστωτικά πραξικοπήματα, όπως π.χ την Επανάσταση των Ρόδων της Γεωργίας και την Πορτοκαλί Επανάσταση της Ουκρανίας, του 2004.

Ορισμένοι αναλυτές πιστεύουν ότι ο Σόρος είναι ένας υψηλού επιπέδου πράκτορας του Στέιτ Ντηπάρτμεντ ή των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, ο οποίος χρησιμοποιεί ως επικάλυψη τα ιδιωτικά του Ιδρύματα.

Το Στέιτ Ντηπάρτμεντ, άλλωστε, χρηματοδοτούσε το Georgia Liberty Institute με επί κεφαλής τον Σαακασβίλι, υποψήφιο με έγκριση των ΗΠΑ, για να διαδεχθεί τον μη συνεργάσιμο πλέον Σεβαρντνάτζε.

Το Liberty Institute, εν συνεχεία, δημιούργησε το κίνημα “Kmara!”, το οποίο μεταφράζεται ως «Αρκετά!». Σύμφωνα με μία έκθεση του BBC το “Kmara” οργανώθηκε την άνοιξη του 2003, όταν ο Σαακασβίλι, μαζί με άλλους επιλεγμένους γεωργιανούς φοιτητές και ακτιβιστές, με έξοδα του Ιδρύματος Σόρος επισκέφθηκε το Βελιγράδι προκειμένου να διδαχθεί από τους ακτιβιστές του χρηματοδοτούμενου από τις ΗΠΑ κινήματος «Οτπόρ», το οποίο είχε ανατρέψει τον Μιλόσεβιτς. Εκπαιδεύτηκαν στη θεωρία του Τζην Σαρπ «Η μη χρήση βίας σαν μέθοδος πολέμου» στο «Κέντρο για μη βίαιη αντίσταση» (Belgrade Center for Nonviolent Resistance) του Βελιγραδίου.

Σαακασβίλι, ένας μαφιόζος Πρόεδρος

Μόλις ανέλαβε το αξίωμα του νέου Προέδρου της Γεωργίας, τον Ιανουάριο του 2004, o Σαακασβίλι τοποθέτησε στην κυβέρνηση συγγενείς και φίλους. Ο θάνατος του πρωθυπουργού του Zurab Zhvania, τον Φεβρουάριο του 2005, παραμένει ένα μυστήριο. Η επίσημη εκδοχή – δηλητηρίαση από αναθυμιάσεις ελαττωματικής σόμπας αερίου- υιοθετήθηκε από τους αμερικανούς ανακριτές της FBI, μόλις 2 βδομάδες μετά από το «θάνατο».

Αυτό δεν έγινε όμως ποτέ πιστευτό στους γνώστες του οργανωμένου εγκλήματος ανθρωποκτονιών, κακουργημάτων και άλλων εκφάνσεων κοινωνικής σήψης της Γεωργίας.

Τον θάνατο του Ζhvania ακολούθησε αμέσως κι άλλος θάνατος, ενός κρατικού υπαλλήλου από το επιτελείο του πρωθυπουργού, του Georgi Khelashvili, ο οποίος υποτίθεται αυτοπυροβολήθηκε την επομένη του θανάτου του αρχηγού του. Αργότερα βρέθηκε επίσης νεκρός ο αρχηγός του επιτελείου διερεύνησης του Ζhvania.

Όπως φημολογείται, πρόσωπα του περιβάλλοντος του Σαακασβίλι είχαν συμβάλει στο θάνατο του πρωθυπουργού Zhvania. Η Ρωσίδα δημοσιογράφος Μαρίνα Περεβοτσκίνα αναφέρει έναν γεωργιανό οικονομολόγο, τον Ghia Khurashvili. Πριν από το μοιραίο συμβάν, ο Khurshvili είχε δημοσιεύσει ένα άρθρο στην εφημερίδα Resonans, αντιτιθέμενος στην ιδιωτικοποίηση και την πώληση του βασικού αγωγού αερίου της Γεωργίας. Δέκα μέρες πριν την εύρεση του πτώματος του πρωθυπουργού, ο Khurashvili δέχθηκε επίθεση και ο αρχισυντάκτης του o oποίος ανέφερε πιέσεις από κύκλους των μυστικών υπηρεσιών ασφαλείας- τους οποίους αρνήθηκε να κατονομάσει - του έδωσε μια προειδοποίηση.

Πιστεύεται ότι η θέση του εκλιπόντος πρωθυπουργού Zhvania στο ζήτημα του αγωγού, υπήρξε κι ο άμεσος λόγος για την δολοφονία του. Ο αδελφός του Ζhvania, o Γκεόργι, είχε πει επίσης στην Περεβοτσκίνα ότι λίγο πριν από τον θάνατο του αδελφού του, είχε λάβει μια προειδοποίηση ότι κάποιος σχεδίαζε να σκοτώσει τον Zhnavia…».

Ολόκληρο το αποκαλυπτικότατο αυτό κείμενο διαβάστε το εδώ.


Ο «σύμβουλος» του ΓΑΠ ήταν και «σύμβουλος» του μαφιόζου Σαακασβίλι: ΟΛΟΙ ανδρείκελα του Σόρος και των ΗΠΑ…

Από resaltomag



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του καθηγητή Μάριου Ευρυβιάδη 

Ανάμεσα στις χιλιάδες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται ανά τον κόσμο υπό την γενική μορφή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) πολλές εκ των οποίων μας είναι γνωστές και ως Δεξαμενές Σκέψεις ή Think Tanks, υπάρχουν τρεις που χρήζουν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μας.

Είναι η German Marshall Fund of the United States (GMFUS) που ιδρύθηκε στην Δυτική Γερμανία το 1972 και που χρηματοδοτήθηκε από την γερμανική κυβέρνηση και άλλους, είναι η Peace and Research Institute (PRIO) που ιδρύθηκε στην Νορβηγία το 1959 και που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση της Νορβηγίας και άλλους και είναι και η International Crisis Group (ICG) που ιδρύθηκε από πρώην υψηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους δυτικών κρατών, Προέδρους, Πρωθυπουργούς, Υπουργούς Εξωτερικών, Στρατηγούς (με Αμερικανούς, Βρετανούς, Αυστραλούς και Σκανδιναβούς να κυριαρχούν) το 1995 και η οποία χρηματοδοτείται από όλες σχεδόν τις ευρω-ατλαντικές χώρες, και άλλους .

Πέραν της Δυτικής τους προέλευσης και οι τρεις αυτοδιαφημίζονται ως ανεξάρτητες, μη κερδοσκοπικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις που παράγουν αντικειμενικό και επιστημονικό έργο. Το έργο τους, λένε, στοχεύει στην εμπέδωση της ειρήνης, στην πρόληψη των συγκρούσεων, στην επίλυση διεθνών και ενδοκρατικών διενέξεων και γενικά στη δημιουργία συνθηκών για το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων. Μία επίσκεψη στους ιστότοπους και των τριών οργανώσεων επιβεβαιώνει τα παραπάνω.

Ωστόσο τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Και οι τρεις οργανώσεις ιδρύθηκαν επί σκοπώ και υπήρξαν από καταβολής τους στρατευμένες. Άρχισαν και συνεχίζουν να λειτουργούν ως πολιτικά δεκανίκια των κυβερνήσεών τους που υπήρξαν και παραμένουν οι μεγαλύτεροι χρηματοδότες του. Με τον καιρό και τις δραστηριότητές τους, διευρύνθηκαν και οι χρηματοδότες τους σήμερα είναι κυρίως, όπως στην περίπτωση των GMFUS και ICG, μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, τράπεζες, χρηματοπιστωτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα ακόμα και φορείς όπως είναι η ευρωατλαντική Νατοϊκή συμμαχία. Χωρίς όμως την οικονομική στήριξη και πολιτική αρωγή των κρατών που τα ίδρυσαν, χωρίς δηλαδή τον κρατικό κορβανά, οι οργανώσεις αυτές θα είχαν προ καιρού πτωχεύσει. Διατηρούνται και λειτουργούν διότι εξυπηρετούν συμφέροντα των κρατών τους ή, γενικότερα, διότι εξυπηρετούν μια ευρύτερη ιδεολογία και θεώρηση των πραγμάτων, που επιθυμούν οι χρηματοδότες τους.

Στην προκειμένη περίπτωση οι πρώτες δυο, που ιδρύθηκαν στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, λειτούργησαν με βάση την ευρω-ατλαντική ψυχροπολεμική διάταξη και σήμερα, μαζί με την ICG που ιδρύθηκε μεταψυχροπολεμικά, εξυπηρετούν το ιδεολόγημα του ευρωατλαντισμού, δηλαδή του αμερικανικού ηγεμονισμού.

Συνεπώς καμία από τις τρεις δεν νομιμοποιείται να αυτοπροσδιορίζεται ως ΜΚΟ διότι το βασικό και ουσιαστικό χαρακτηριστικό κάθε αυθεντικής ΜΚΟ είναι η οικονομική της αυτονομία. Και όταν ένας μουσικός πληρώνεται (κατά τη λαϊκή σοφία, δυτικής μάλιστα προέλευσης) αυτός που τον πληρώνει του λέει και τι να παίξει (“He who pays the piper calls the tune”).

Στην ουσία και ως προς τις συνέπειές τους, οργανώσεις όπως οι προαναφερθείσες είναι Κυβερνητικές Οργανώσεις. Και έτσι αναφέρονται από φορείς όπως τα Ηνωμένα Έθνη για παράδειγμα και από αναλυτές. Ως GONGOs τις αναφέρουν, δηλαδή Governmental Non Governmental Organizations.

Η χειρότερη συνέπεια της κατάχρησης που γίνεται είναι ότι οι οργανώσεις αυτές έχουν δώσει κακό όνομα στις πραγματικές αυθεντικές και πολιτικά αυτόνομες ΜΚΟ. Οι τελευταίες λειτουργούν υπό αντίξοες συνθήκες και με χρηματοδοτήσεις από τις ατομικές εισφορές των μελών τους. Επιπλέον, στην εξέλιξή τους οι GONGOs χρησιμοποιήθηκαν ψυχροπολεμικά και μεταψυχροπολεμικά και ως φορείς που προσέφεραν και συνεχίζουν να προσφέρουν κάλυψη (cover) για κατασκοπευτικές και άλλες υπονομευτικές δραστηριότητες σε τρίτες χώρες υπέρ των κρατών που τις χρηματοδοτούν. Δέλεαρ, κατά κανόνα, είναι το άφθονο χρήμα που ανοιχτόχερα παραχωρείται σε άτομα και τοπικούς φορείς που είτε υφίστανται ή δημιουργούνται επί τούτου.

Αυτό που εμείς εδώ πρέπει να γνωρίζουμε είναι ότι οι τρεις αυτές οργανώσεις, GMFUS, PRIO, ICG, είναι δραστηριοποιημένες σε παγκόσμιο επίπεδο αλλά ιδιαίτερα δραστηριοποιημένες στο δικό μας βαλκανικό χώρο και την Ανατολική Μεσόγειο. Υλοποιούν μια δική τους ατζέντα πλουσιοπάροχα και αδιαφανώς χρηματοδοτούμενη.

H κριτική που ακολουθεί επικεντρώνεται στις τρεις αυτές διεθνείς οργανώσεις. Την German Marshall Fund of the United States (GMFUS) με έδρα την Ουάσιγκτον και με πολυεθνική παρουσία, την International Crisis Group (ICG) με έδρα τις Βρυξέλες και με πολυεθνική παρουσία και την Peace and Research Institute (PRIO) με έδρα το Όσλο και επίσης με πολυεθνική παρουσία.

Όπως προαναφέρθηκε, καμία από τις τρεις αυτές οργανώσεις δεν πληροί το βασικό κριτήριο της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, που είναι αυτό της οικονομικής αυτονομίας. Δεν έχουν εισφορές από συνδρομές – δεν έχουν καν συνδρομητές, όπως έχει κάθε αυθεντική ΜΚΟ, ενώ τίποτα απ’ ότι παράγουν δεν τους αποφέρει πόρους. Και οι τρεις οργανώσεις είναι κρατικοδίαιτες. Το μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού τους είναι κρατικό. Είναι GONGOs.

Πιο συγκεκριμένα και σ’ ότι αφορά σε Ελλάδα και Κύπρο και οι τρεις αυτές GONGOs υλοποιούν μια ευρωατλαντική ατζέντα που αντιστρατεύεται κατά τρόπο προκλητικό τα συμφέροντά τους. Το προκλητικό και απαράδεκτο είναι ότι άμεσα στην περίπτωση της GMFUS και της ICG και έμμεσα της PRIO, οι οργανώσεις αυτές χρηματοδοτούνται και από δικούς μας πόρους. Χρηματοδότες της GMFUS και της ICG υπήρξαν κατά καιρούς όλα τα νατοϊκά κράτη, τα Υπουργεία Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας, ευαγή ελληνικά ιδρύματα ελληνικά και μη, τουρκικά εμπορικά επιμελητήρια, κ.α. Μια επίσκεψη στην ιστοσελίδα της GMFUS όχι μόνο θα εκπλήξει αλλά θα εντυπωσιάσει.

PRIO-NGO01-18FEBRUARY2014
Πιο δύσκολη είναι η διερεύνηση της ICG και των πηγών χρηματοδότησής της. Πέραν της ιστοσελίδας της ICG, που είναι ελλιπέστατη, όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να ενημερωθούν από την ποιοτικά εξαιρετική έρευνα του Tom Hazeldine, “The North Atlantic Counsel: Complicity of the International Crisis Group ” στην επιθεώρηση New Left Review 63 (May-June 2010, www. newleftreview.org). Aπό τη μελέτη του Hazeldine ξεπροβάλλουν σε όλο τους το μεγαλείο και προσωποποιημένα ο αμοραλισμός, η υποκρισία, ο κυνισμός και η ηθική της χαβούζας που χαρακτηρίζουν τους θιασώτες της νεοταξικής ηγεμονικής ιδεολογίας του ευρωατλαντισμού και των πρόθυμων διανοουμένων ιθαγενών και μη, που την διακινούν και την εξαγνίζουν. Στην περίπτωση της PRIO οι χρηματοδοτήσεις, πέραν από τον νορβηγικό κορβανά, προέρχονται και από υπεργολαβίες που αυτή έχει αναπτύξει την τελευταία δεκαετία κυρίως με την USAID και με πόρους που το αμερικανικό Κογκρέσο διέθετε για την Κύπρο, τη χρήση των οποίων η αμερικανική πρεσβεία στην Λευκωσία άλλαξε αυθαίρετα και χωρίς τη γνώση του Κογκρέσου και τη συναίνεση της Λευκωσίας, για την προώθηση του Σχεδίου Ανάν.

Οι προαναφερθείσες GONGOs έχουν υπέρμετρη δραστηριότητα στα Βαλκάνια και στο τρίγωνο Ελλάδας – Κύπρου -Τουρκίας. Οι εκθέσεις τους, κλειστά και ανοικτά σεμινάρια, reference/fοcus groups, πολυπολιτισμικές συνάξεις και μουσικές εκδηλώσεις, ανέρχονται σε εκατοντάδες. Χωρίς καμία εξαίρεση οι εκθέσεις τους υπερθεματίζουν υπέρ των Σκοπίων, του Σχεδίου Ανάν, ενώ η GMFUS ανέλαβε εργολαβικά και επιπλέον να αναγάγει την Τουρκία ως τον ευμενή ηγεμόνα των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου. Όλα όσα αποδίδονται στον ισλαμιστή μέγα μάγιστρο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Αχμέτ Νταβούτογλου, περί νέο-οθωμανισμού, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να εντοπίσουν στις ανακυκλούμενες εκθέσεις της GMFUS και της ICG για την Τουρκία, χωρίς την αλαζονική γλώσσα του ισλαμιστή Υπουργού.

Επίσης τόσο η GMFUS όσο και η ICG έχουν ταυτιστεί με την ατλαντικής έμπνευσης τουρκική στρατηγική απονομιμοποίησης της Κυπριακής Δημοκρατίας και έχουν κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή με δραστηριότητες στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου. Η GMFUS οργάνωσε με την συνεργασία Ουάσιγκτον και Άγκυρας την πρώτη «επίσημη» επίσκεψη επαγγελματικών μελών του Κογκρέσου και αμερικανικών εταιρειών δραστηριοποιημένων στην Τουρκία, στα κατεχόμενα για να σπάσει, δήθεν, το «εμπάργκο» της απομόνωσης των Τουρκοκυπρίων. Η επίσκεψη αυτή που έγινε τον Φεβρουάριο του 2005 οργανώθηκε από το Congressional Affairs Program και το Congressional Study Group of Turkey του GMFUS της Ουάσιγκτον. Σε αυτό, ενεργή συμμετοχή είχε και η αμερικανική πρεσβεία στην Άγκυρα, ο εμπορικός ακόλουθος της οποίας συνόδευσε την αποστολή στην κατεχόμενη περιοχή της Κύπρου μέσω Τουρκίας. Το συγκεκριμένο γεγονός ήταν μια παράνομη και καθ’ όλα εχθρική ενέργεια κατά της Λευκωσίας. Αυτός ίσως να είναι και ο πιο πιθανός λόγος που η δραστηριότητα αυτή του GMFUS δεν εμφανίζεται πλέον στον ιστοτόπο της οργάνωσης.

Αναφορικά με την ICG η πρώτη της έκθεση μετά το 2004, καταφέρεται με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς κατά του Προέδρου Παπαδόπουλου και προτείνει την έναρξη απευθείας εμπορίου με τα κατεχόμενα . Δηλαδή, και οι δυο οργανισμοί υπήρξαν «προπομποί» ιδεών και θέσεων που η γραφειοκρατία της ΕΕ προσπαθεί, καθόλου τυχαία, να επιβάλλει στην Λευκωσία.

Η συγγραφή της προαναφερθείσας έκθεσης της ICG (2006) καθοδηγήθηκε από τον Τούρκο πρέσβη στις Βρυξέλλες και εξυμνήθηκε από Κύπριους και Ελλαδίτες θιασώτες του Σχεδίου Ανάν σε επίσημες παρουσιάσεις σε Λευκωσία και Αθήνα.

Θα πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι ICG και PRIO έχουν κυκλοφορήσει σχεδόν πανομοιότυπες εκθέσεις προσβάσιμες στο διαδίκτυο, οι οποίες αμφισβητούν την εγκυρότητα των τίτλων ιδιοκτησίας των προσφύγων και την αξιοπιστία του κυπριακού κτηματολογίου υποστηρίζοντας έτσι, με έμμεσο αλλά σαφή τρόπο, την τουρκική θέση στο περιουσιακό.

Τέλος και οι δύο αυτές GONGOs υποστηρίζουν με εκθέσεις που αποτελούν την επιτομή της ψεύτικης ειδημοσύνης, ότι μία λύση του Κυπριακού στα δικά τους προτεινόμενα μέτρα θα αυξήσει κατά πολλές χιλιάδες το ετήσιο εισόδημα κάθε Κύπριου, ενώ θα προσθέσει στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν σε Κύπρο Ελλάδα Τουρκία πολλά δισεκατομμύρια ευρώ.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1). Σχετικές πληροφορίες και στοιχεία, όχι όμως ολοκληρωμένα, ειδικά σ’ ότι αφορά στις χρηματοδοτήσεις αλλά και στη διεθνή διαπλοκή των μελών και των τριών οργανισμών, μπορούν να εντοπισθούν στους επίσημους σχετικούς ιστοτόπους (www.gmfus.org, www.prio.org, www.crisisgroup.org ).

2). Εκ των τριών η GMFUS εκφράζει κατεξοχήν το ιδεολόγημα του ευρωατλαντισμού, στο πλαίσιο του οποίου λειτουργεί , από το 1982, διατλαντικό πρόγραμμα ανάδειξης νέων ηγετών , το Marshall Memorial Fellowship ( MMF ). Ετησίως πάνω από 100 άτομα ( Fellows ) επιλέγονται από 37 χώρες των δύο πλευρών του ατλαντικού για επισκέψεις κατ’ομάδες στις αντίστοιχες χώρες , όπου έχουν υψηλού επιπέδου επαφές , συμμετέχουν σε σεμινάρια και απολαμβάνουν την τοπική φιλοξενία. Θεωρητικά, μέσω του MMF και του συναφούς networking οικοδομείται η νέα ελίτ του ευρωατλαντισμού.
Η επιλογή των Fellows γίνεται από συνεργαζόμενα με το GMFUS ιδρύματα , ΜΚΟ και οργανώσεις . Στην Ελλάδα, ο επιλογέας ( Selection Partner ) του προγράμματος για λογαριασμό της GMFUS είναι , κατά την ιστοσελίδα της GMFUS, το ΕΛΊΑΜΕΠ σε συνεργασία με το Ίδρυμα Νιάρχος . Η τελευταία επίσκεψη Fellows του MMF στην Ελλάδα με υποδοχέα το ΕΛΙΑΜΕΠ έγινε το Μάρτιο του 2011 με επισκέψεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη . Στη Θεσσαλονίκη η επίσκεψη έγινε με την συνεργασία της νεότευκτης και υπερδραστήριας οργάνωσης, Navarino Network (www.navarinonetwork.org).

3). Ακριβώς το νόημα της ρήσης αυτής φέρει ως τίτλο στη βρετανική της έκδοση η πρωτοποριακή μελέτη της Frances Stonor Saunders Who Paid the Piper (Granda Publications 1999). Η αμερικανική έκδοση τιτλοφορείται The Cultural Cold War: The CIA and the Word of Arts and Letters (The New Press, 2000). Στις σελίδες του βιβλίου ο ερευνητής θα δει να ξεδιπλώνεται το modus operandi για την κατίσχυση του κομμουνισμού στον «πόλεμο των ιδεών», πάμπολλα δείγματα γραφής «πρόθυμων» και εξωνυμένων «διανοούμενων», παραπλανητικών οργανώσεων και ευαγών ιδρυμάτων που σήμερα αναγνωρίζουμε ως ΜΚΟs, και, κυρίως τους φανερούς και αφανούς πόρους χρηματοδότησής τους.

4). Διεθνείς οργανισμοί, όπως τα ΗΕ και το ΝΑΤΟ , που ιδρύθηκαν από κράτη, ονομάζονται διακρατικοί οργανισμοί ή inter-governmental ( IGOs ). Ο όρος Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, ΜΚΟ , ή NGOs εμφανίστηκε τότε ακριβώς για να διαφοροποιούνται διεθνείς διακρατικοί οργανισμοί από ιδιωτικούς που προϋπήρχαν ή που ιδρύθηκαν μετά το 1945.

5). Βλ. Moises Naim, “What is a GONGO? How Government – Sponsored Groups Masquerade as Civil Society”, Foreign Policy, May-June 2007. Ο κ. Naim αν και επικριτικός του φαινομένου, εντούτοις δείχνει περισσή κατανόηση σε οργανώσεις που έχουν έδρες δυτικές χώρες όπως π.χ. την αμερικανική National Endowment for Democracy (NED) που χρηματοδοτεί το αμερικανικό Κογκρέσο και της οποίας ο κ. Naim αποτελεί στέλεχος. Για τη NED βλέπε παρακάτω.

6). Πέραν του πονήματος της Saunders, βλέπε ενδεικτικά τις εξαιρετικές μελέτες των Christopher Simpson, Science of Coercion: Communication Research and Psychological Warfare, 1945-1980 (Oxford University Press, 1996) και Joan Poelofs, Foundations and Public Policy: The Mask of Pluralism (State University of New York Press, 2003). Βλ. επίσης, Joan Poelofs, “The NED, NGOs and the Imperial Uses of Philanthropy”, Counterpunch, May 13/14 2006. Δες και το κλασσικό πλέον σχεδιάγραμμα με τους ομόκεντρους κύκλους που πρωτοδημοσιεύθηκε στην Τhe Washington Post στις 26 Φεβρουαρίου 1967, με τον απόλυτα διαφωτιστικό τίτλο “This is How the Money Goes Around”. Εκεί αποκαλύπτονται φορείς, ΜΚOs και παρένθετοι οργανισμοί μέσω των οποίων η CIA λειτουργούσε ένα παγκόσμιας εμβέλειας σύστημα χρηματοδοτήσεων. Όπως παραδέχτηκε ο πρώτος πρόεδρος της NED, Allen Weinstein, “ a lot of what we do today was done covertly 25 years ago by the CIA ”. Δές Eric Walberg, “Egypt/Serbia/Georgia: Learning from others’ mistakes”, www.ericwalberg.com
Στην έκδοση της 15ης Φεβρουαρίου 2011 η Ελευθεροτυπία δημοσιεύει ονομαστικό κατάλογο 528 φερομένων ως ΜΚΟ ελληνικών οργανώσεων που είναι καταγεγραμμένες στο μητρώο Υπηρεσίας Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΥΔΑΣ) του Υπουργείου Εξωτερικών (Αλίκη Μάτση, «528 ΜΚΟ στο τραπέζι|, σελ. 17), όλες χρηματοδοτούμενες από το ελληνικό δημόσιο και οι οποίες εξυπηρετούν τις όποιες σκοπιμότητές του. Είναι δηλαδή Κυβερνητικές Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Είναι GONGOs. Ο κατάλογος της Ελευθεροτυπίας είναι ελλιπής αφού δεν συμπεριλαμβάνονται τα ονόματα των Διοικητικών Συμβουλίων των οργανισμών. Στο κύριο σχόλιο της «Ε», «ΜΚΟ και διαφάνεια», η εφημερίδα αναδεικνύει την όλη παθογένεια των ελληνικών αυτών οργανώσεων οι οποίες με ελάχιστες εξαιρέσεις, εξυπηρετούν ιδιοτέλειες και των πλουτισμό των μελών τους.
Για την δημόσια απαίτηση του Προέδρου Μπούς του νεότερου, οι αμερικανικές ΜΚΟ να λειτουργούν ως προπαγανδιστικοί φορείς των ΗΠΑ, βλ. Naomi Klein “Now Bush wants to buy the complicity of aid workers”, The Guardian, 23 June 2003 και “Bush to NGOs: Watch Your Mouth”, Globe and Mail (Canada) June 20, 2003. Επί προεδρίας Κλίντον η προσέγγιση υπήρξε πιο εκλεπτυσμένη. Κατά τον υπουργό Εξωτερικών Ουόρεν Κρίστοφερ, “by enlisting international and regional institutions in the work, the US can laverage our own limited resources and avoid the appearance of trying to dominate others”. Δές www.ericwalberg.com

7). Σχετικά αλλά ανεπαρκή στοιχεία μπορούν να εντοπισθούν στους ιστοτόπους των οργανώσεων. Αυτά κατά καιρούς αλλάζουν ή απαλείφονται εσκεμμένα. Ωστόσο μια επίμονη έρευνα στο διαδίκτυο μπορεί να τα εντοπίσει.

8).  Άμεσα συναφής είναι και η μελέτη του Jan Oberg, “The International Crisis Group: Who pays the Piper?”, The Transnational Foundation for Peace and Future”, April 15, 2005 (Press Info No.219). Η ICG είναι χωρίς υπερβολή ο «νονός» της απόσχισης του Κόσσοβου στη βάση μιας στρατηγικής δαιμονοποίησης των Σέρβων και εξαγνισμού των Αλβανών καθώς επίσης και μιας νεοταξικής αντίληψης περί «νεοφιλελεύθερου ιμπεριαλισμού» που «νομιμοποίησε» τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς του 1995 και 1999. Περί του τελευταίου δες ειδικά, Robert Cooper, “The new liberal imperialism”, The Guardian, April 7,2002. Ο Βρετανός Cooper είναι σήμερα υψηλόβαθμο στέλεχος της γραφειοκρατίας της ΕΕ στις Βρυξέλλες για ζητήματα εξωτερική πολιτικής. Παλαιότερα υπήρξε πρωτοσύμβουλος του Πρωθυπουργού Τόνι Μπλέρ.
Πέραν των Δυτικών / Νατοϊκών κυβερνήσεων, ο πιο σημαντικός χρηματοδότης της ICG υπήρξε ο George Soros που πρωτοχρηματοδότησε τη δημιουργία της ICG με φορέα τον πρώην Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών και Πρόεδρο του Ιδρύματος Carnegie, Morton Abramowitz. Μαζί με τον Abramowitz, τα μέλη και οι αξιωματούχοι της ICG, αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της ευρωατλαντικής ελίτ. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο μέχρι το 2007 Πρόεδρος της ICG, ο Αυστραλός Gareth Evans, ο οποίος ως Υπουργός Εξωτερικών υπήρξε θιασώτης του Ινδονήσιου δικτάτορα Σουχάρτο και απολογητής της γενοκτονικής του πολιτικής στο Ανατολικό Τιμόρ.

9). Για την σχετική τεκμηρίωση βλέπε την πολυσέλιδη έκθεση της Nathan Associates, Inc. Final Report: Cyprus Bi-Communal Development Irregam Evaluation της 25ης Μαΐου 2004 (Evaluation IQC No. AEP-I-0000-0002300). Η Έκθεση Nathan υποβλήθηκε προς την United States Agency for International Development και (α) αποτιμούσε τους λόγους αποτυχίας του δημοψηφίσματος το 2004 για το Σχέδιο Ανάν και (β) πιο σημαντικό για τους σκοπούς μας, περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια και με στοιχεία (χρηματοδοτήσεις ΜΚΟ και αποδέκτες χρημάτων)τις μεθοδεύσεις της αμερικανικής πρεσβείας για παράκαμψη της Κυπριακής Κυβέρνησης. Η Έκθεση Nathan αποσύρθηκε από το διαδίκτυο μετά από ολιγοήμερη διαθεσιμότητά της. Βλ. Επίσης, Μιχάλης Ιγνατίου, «Ταμείο για ευαίσθητες δραστηριότητες», Ο Φιλελεύθερος, 30 Νοεμβρίου 2008.

10).  Όπως μας πληροφορεί ο Simpson στην προαναφερθείσα μελέτη του, τα reference/focus groups υπήρξαν ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία που οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ ανέπτυξαν τη δεκαετία του 1950 μέσω των οποίων επέβαλαν τις δικές τους θέσεις και θεωρήσεις για τα πράγματα, δηλαδή τη δική τους προπαγάνδα (communication theory). Η επιβολή της αμερικανικής θεώρησης επέτρεπε τον έλεγχο και τη διαχείριση των λεγόμενων αναπτυσσόμενων χωρών του τρίτου κόσμου, όχι όμως και την επίλυση των όποιων προβλημάτων που τις ταλάνιζαν. Ποτέ δεν αποτελούσε στόχο της αμερικανικής στρατηγικής η επίλυση τέτοιων προβλημάτων παρά μόνο η «διαχείρισή» τους μέσω μιας διατεταγμένης ιδεολογίας.
Ένας από τους πιονέρους της παραπάνω μεθοδολογίας υπήρξε το πρώην μέλος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών και μεταπολεμικά καθηγητής στο Yale, “Leonard Doob – author of the 1948 text Public Opinion and Propaganda and an activist in US international propaganda projects until well into the 1980’s” – όπως γράφει ο Simpson (σελ. 87). Ο Doob και συνάδελφοί του όπως ο Herbert Kelman του Harvard έδρασαν και στην Κύπρο. «Απόφοιτοι» των σεμιναρίων και focus groups που διηύθυναν οι Kelman και Doob στο Cambridge και στην Λευκωσία (Λήδρα Πάλλας), βρίσκονται σήμερα σε νευραλγικές κρατικές θέσεις στην Κύπρο, σε Πανεπιστήμια και αλλού, και παραμένουν οι κατ’ εξοχήν θιασώτες του Σχεδίου Ανάν και της κατάλυσης του κυπριακού κράτους του 1960. 

11). Βλ. το ειδικό πρόγραμμα για την Τουρκία στον επίσημο ιστότοπο της GMFUS. Ανάλογο πρόγραμμα για την Τουρκία με παρόμοιο υλικό υπάρχει και στον ιστότοπο της ICG.

12). Ο Λόρδος Patten of Barnes δηλώνει κομπάζοντας ότι στην οργάνωσή του, την ICG, “We often find ourselves saying the things that governments would like to say but find too difficult”. Jan Oberg, “The International Crisis Group”, ο.π.

13). Βλ. «Το Ευαγές Ίδρυμα ICG και οι Μυρωμένες Εκθέσεις του», Ο Φιλελεύθερος, 15 Μαρτίου 2006. Στην Λευκωσία, η Έκθεση του 2006 παρουσιάσθηκε σε ακροατήριο στο Intercollege όπου απόφοιτοι των σεμιναρίων Doob-Kelman κατέχουν διευθυντικές θέσεις και αμέσως μετά ο παρουσιαστής του Ιρλανδός Nicholas Whyte, φιλοξενήθηκε από το ΕΛΙΑΜΕΠ (16 Μαρτίου 2006) στην Αθήνα. Η ειρωνεία είναι ότι λίγο μετά, ο Whyte, υπεύθυνος της ICG για την έρευνα και την συγγραφή της κυπριακής έκθεσης, εξαναγκάσθηκε σε παραίτηση διότι άρχισε να αντιδρά στο μακρύ χέρι της Άγκυρας και να διαφοροποιείται κάπως από τη μέχρι τότε απόλυτα φιλοτουρκική στάση του ICG.

14). Σχετικά με μερικές από τις δραστηριότητες της PRIO στην Κύπρο, δες ενδεικτικά το επικριτικό κείμενό μου, «Κομπογιαννιτισμός και Προπαγάνδα», Ο Φιλελεύθερος, 16 Μαρτίου 2008. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο Βρετανός Dan Smith, από το 1993 μέχρι το 2007 , διευθυντής της PRIO και ο άνθρωπος που εγκατέστησε τη PRIO στην Κύπρο το 1997. Ο Dan Smith συνεργάστηκε με το ΕΛΙΑΜΕΠ στην Αθήνα το 2003 και υπήρξε συνιδρυτής του Greek-Turkish Forum της PRIO. Το 2002, ο Dan Smith τιμήθηκε από τη Βασίλισσα Ελισάβετ με το Order of the British Empire ( OBE ). Ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο για τον Dan Smith , είναι το επταετές κενό που εμφανίζεται στο βιογραφικό του ( 1981-1988 ) για το οποίο ο ίδιος δηλώνει, “freelance”.
Πέραν των δραστηριοτήτων της σε Κύπρο και Τουρκία (συνεργασία με το Istanbul Policy Center ) η PRIO ανέπτυξε αδιαφανή δραστηριότητα με το ΕΛΙΑΜΕΠ πριν και μετά το 2004 με επίκεντρο το Σχέδιο Ανάν. Αποκορύφωμα της συνεργασίας των δύο «ΜΚΟ» υπήρξε το κλειστό σεμινάριο στην Ύδρα ( 16-17 Οκτωβρίου 2004 ) όπου παρευρέθηκαν μεταξύ άλλων, ο Λόρδος Χάνει, ο τότε βρετανός Υφυπουργός Εξωτερικών Ντένις ΜακΣέιν και ο έλληνας ομόλογός του Ευριπίδης Στυλιανίδης . Το σεμινάριο τέθηκε υπό την αιγίδα του βρετανικού Φόρειν Όφις και της βρετανικής πρεσβείας και του Βρετανικού Συμβουλίου της Αθήνας. Πέραν των 40 επιλεγμένων προσώπων , έλαβαν μέρος στο σεμινάριο της Ύδρας κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης. Όλοι υπήρξαν θιασώτες του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα του 2004 για το σχέδιο Ανάν. Οι οργανωτές αρνήθηκαν και απέκλεισαν επιδεικτικά τη συμμετοχή στο σεμινάριο εκπροσώπων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στρατηγικός στόχος της συνάντησης της Ύδρας, κατά βρετανό βουλευτή που παρευρέθη και αρνήθηκε να συμμορφωθεί στα Chatham House Rules που επέβαλλαν PRIO και ΕΛΙΑΜΕΠ, ήταν «πώς θα αυξηθούν οι πιέσεις για να αλλάξει το πολιτικό ισοζύγιο δυνάμεων στην Κύπρο». Για περισσότερες πληροφορίες , βλ. Φανούλα Αργυρού, Ελευθερία ( Λονδίνο 21 Οκτωβρίου 2004 ) και την πολύ καλή κάλυψη στη Σημερινή της Λευκωσία στις 23-24-25 Οκτωβρίου 2004. 

15). Βλ. Ευρυβιάδης, «Κομπογιαννιτισμός και Προπαγάνδα», Ο Φιλελεύθερος, 16 Μαρτίου 2008

Πηγή Αιχμή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με δεδομένη την αλυτρωτική πολιτική της Τουρκίας προς την Θράκη, η οποία τα τελευταία χρόνια εκδηλώνεται σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τόνους, θα πρέπει να γίνει κατανοητή η ταυτόχρονα «σπορά» που γίνεται από τους τουρκικούς παρακρατικούς μηχανισμούς στην Θράκη, το αποτέλεσμα της οποίας αναμένει με υπομονή η Άγκυρα για να ενεργοποιήσει την κατάλληλη στιγμή μία πολύ στοχευμένη διπλωματική επίθεση προς την Ελλάδα.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Η «σπορά», λοιπόν, είναι πολύ συγκεκριμένη και έχει γίνει αντιληπτή από πολύ λίγους στην Ελλάδα. Αφορά, μάλιστα, την χρήση συγκεκριμένων λέξεων, στις οποίες η τουρκική εξωτερική πολιτική δομεί μία πολύ ισχυρή βάση για άμεσες πιέσεις (και φυσικά απαιτήσεις) προς την Ελλάδα.
Η χρήση της λέξης «τούρκος», αντί «τουρκόφωνος», αλλά και της φράσης «Δυτική Θράκη», αντί της «Ελληνικής Θράκης», είναι δύο από τις περιπτώσεις που αξίζουν ιδιαίτερης μέριμνας από εκείνους που πληρώνονται αδρά για να προλαμβάνουν επιθετικές τουρκικές διπλωματικές «πρωτοβουλίες», αποστερώντας από την αλυτρωτική τουρκική πολιτική «χαρτιά» κατά της Ελλάδας.

Η λέξη «τούρκος» προσδιορίζει εθνική καταγωγή ή εθνοτική αναγνώριση και είναι σαφέστατα διαφοροποιημένη από τη λέξη «τουρκόφωνος», αφού η δεύτερη προσδιορίζει τη χρήση της τουρκικής γλώσσας ή κάποιου γλωσσικού ιδιώματος παραπλήσιου με αυτήν, το οποίο κατά κανόνα δεν προϋποθέτει εθνική συγγένεια.

Στην περίπτωση της Θράκης, η εμμονή χρήσης της λέξης «τούρκος» (με όλα τα παράγωγά της) σε αναφορές των μουσουλμάνων της Θράκης, δεν είναι απλή υπερβολή, αλλά είναι στοχευμένη τοποθέτηση και επιτηδευμένη μεθόδευση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, η οποία με Ιώβεια υπομονή δημιουργεί τις τελευταίες δεκαετίες έναν εκτρωματικό –αλλά και υπαρκτό- προπαγανδιστικό μηχανισμό, βάσει του οποίου οι κάτοικοι της Θράκης που μιλούν ένα τουρκόγλωσσο ιδίωμα αναγνωρίζονται αυτομάτως ως εθνική τουρκική μειονότητα. 
Κι επειδή τυγχάνει αυτό το γλωσσικό τουρκικό ιδίωμα να χρησιμοποιείται μόνο από μουσουλμάνους της Θράκης, οι μηχανισμοί της τουρκικής προπαγάνδας απολύτως αυθαίρετα και θρασύτατα (εκμεταλλευόμενοι την παντελή απουσία των ελληνικών κρατικών – θεσμικών μηχανισμών) ενσωματώνουν το σύνολο των μουσουλμάνων της Θράκης στον προσδιορισμό «τούρκος». Με τον συγκεκριμένο τρόπο επιχειρούν την τουρκοποίηση ενός πληθυσμού μουσουλμάνων (Πομάκοι και Ρομά), που δεν χρησιμοποιούν τουρκικές λέξεις, ενώ και πολιτισμικά δεν έχουν καμία απολύτως συγγένεια με την τουρκική κουλτούρα πέρα από τα όσα κοινά στοιχεία προκύπτουν εξαιτίας της κοινής θρησκευτικής πίστης, δηλαδή του Ισλάμ.

Η λέξη «τούρκος» με όλα τα παράγωγά της αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο, για το οποίο η Τουρκία αφιέρωσε πολύ χρόνο και χρήμα ώστε να γίνει «αποδεκτό» στην καθημερινή του χρήση στην Ελληνική Θράκη, ενώ τα τελευταία χρόνια γίνεται σαφής προσπάθεια της επίσημης χρήσης του όρου «τουρκικός» (με όλα τα παράγωγά του) σχετικά με τους μουσουλμάνους που κατοικούν στην ακριτική αυτή περιοχή. Είναι η «μαγική» λέξη, που δημιουργεί εθνική μειονότητα η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μοχλός πίεσης προς την Ελλάδα και ιδιαίτερα προς τους πολιτικούς εκείνους που είτε από ιδεοληπτικούς λόγους, είτε εξαιτίας μη γνώσης των όσων συμβαίνουν στην Θράκη, θα αποτολμήσουν να καθίσουν σε τραπέζι συζητήσεων με την Τουρκία, για να επιλύσουν το (παραχθέν) «πρόβλημα» και –χωρίς τη θέλησή τους- είτε από αμέλεια είτε από σκοπιμότητα θα λειτουργήσουν ως πυροκροτητές μίας ιδιαίτερα έκρυθμης κατάστασης η οποία θα είναι εις βάρος της Ελλάδας και μόνο της Ελλάδας.

Η φράση «Δυτική Θράκη», ο γεωγραφικός προσδιορισμός που χρησιμοποιείται τόσο από τους πληρωμένους τουρκόφρονες μουσουλμάνους της περιοχής, όσο και από πολιτικούς της Τουρκίας, αλλά και –δυστυχέστατα- από πολιτικούς και ΜΜΕ της Ελλάδας, είναι μία αναιτιολόγητη υποχώρηση της Ελληνικής πολιτικής, η οποία μέχρι πρότινος διέβλεπε αλυτρωτικά χαρακτηριστικά στην ονομασία της ΠΓΔΜ με γεωγραφικό προσδιορισμό, αλλά όλως παραδόξως δεν διακρίνει τουρκικά αλυτρωτικά χαρακτηριστικά στις αναφορές (επίσημες και ανεπίσημες) που γίνονται από την Τουρκία με τη χρήση γεωγραφικού προσδιορισμού της Θράκης ως «Δυτικής», ενώ αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της Ελληνικής Επικράτειας και θα έπρεπε να προσδιορίζεται επισήμως (πρώτα από την ελληνική πλευρά) σε όλες τις επίσημες αναφορές σε αυτήν, ως «Ελληνική».
Δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη ανάπτυξη της διαφοράς στην χρήση της λέξης Ελληνική, η οποία προσδιορίζει εθνικά και γεωγραφικά την Θράκη (το τμήμα της που βρίσκεται στην Ελλάδα) ως Ελληνική.


Γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά αυτές τις διαφορές των λέξεων και της πιθανής χρήσης ή μεταβολής χρήσης τους στο μέλλον, οι τουρκόφρονες της Ελληνικής Θράκης ανέδειξαν σε σοβαρότατο θέμα και εκθέτουν την Σεϊχάν Σαριτζά (μέλος της Ομάδας Διεθνών Εργασιών και λόμπι δραστηριοτήτων, δηλαδή έμμισθη πράκτορας της Τουρκίας, με ευθύνη την κατασυκοφάντηση της Ελλάδας διεθνώς), η οποία σύμφωνα με την τουρκόγλωσση εφημερίδα Bati Trakyia:
«Τόλμησε να αναφερθεί σε σύνοδο στην οποία μετείχε στις Βρυξέλλες (μαζί με τους προέδρους του κόμματος DEB και της ABTTF) λέγοντας χαρακτηριστικά : “Problems of the Turkish speaking Minority of Thrace in Greece”. Δηλαδή αναφέρθηκε σε «προβλήματα της τουρκόφωνης μειονότητας στην Ελλάδα».
Δεν πρόκειται δηλαδή ούτε για Δυτική Θράκη , ούτε για τουρκική μειονότητα!»
Τέτοια βαρύτητα δίνουν οι καλολαδωμένοι τούρκοι ανθυποπράκτορες που δρουν ανεξέλεγκτα μέσα στην Ελλάδα και που σαν μοναδικό σκοπό έχουν να θέσουν υπό αμφισβήτηση το καθεστώς της Ελληνικής κυριαρχίας στην Ελληνική Θράκη…

Αναστατώθηκαν με τη χρήση της φράσης «τουρκόφωνη μειονότητα», η οποία -όπως είναι απολύτως φυσικό- αποδομεί το σύνολο της πολυετούς τουρκικής προπαγάνδας στην περιοχή. Ταυτόχρονα, δε, δείχνουν τελείως αιφνιδιασμένοι έως σοκαρισμένοι από την μη χρήση του γεωγραφικού προσδιορισμού «Δυτική» για την Θράκη κι αυτό επειδή αυτός ο γεωγραφικός προσδιορισμός ήταν ένα μεγάλο ατού από την πλευρά της Τουρκίας (αφού έγινε δυνατή η χρήση του ακόμη και από έλληνες πολιτικούς και ελληνικά ΜΜΕ), κάτι το οποίο η Σεϊχάν Σαριτζά (βουλγάρα στην καταγωγή αλλά μετανάστευσε οικογενειακώς στη Σμύρνη) είτε δεν έχει κατανοήσει πλήρως είτε έκανε ένα «λάθος» που μπορεί να συνάδει με αλλαγή πλεύσης της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής (τα χαρακτηριστικά της οποίας είναι απολύτως αλυτρωτικά προς την Ελλάδα και ιδιαίτερα για την περιοχή της Ελληνικής Θράκης).

Γεγονός πάντως είναι πως έχει ξεσπάσει μεγάλος καυγάς, κυρίως από μία μερίδα τουρκοφρόνων, οι οποίοι θέλουν πολύ να κυκλοφορούν στα διεθνή φόρουμ, αλλά λόγω έλλειψης εγκεφαλικής δραστηριότητας δεν έγιναν αποδεκτοί για χρήση – δραστηριοποίηση τέτοιου είδους από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών και από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Δυστυχώς, για τους ίδιους, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν πως με την συγκεκριμένη «έκρηξή» τους έκαναν αντιληπτούς -σε πάρα πολλούς- τους λόγους για τους οποίους επέμεναν να χρησιμοποιούν συγκεκριμένες λέξεις και φράσεις τόσο στις προφορικές όσο και στις γραπτές αναφορές τους τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Εμείς, περιμένουμε τα μέτρα που θα πάρει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, προκειμένου να αντιστραφεί η τραγική (έως ηλίθια και επικίνδυνη), για το εθνικό συμφέρον της Ελλάδας, κατάσταση. Τα λάθη της Τουρκίας δεν πρέπει να μένουν ανεκμετάλλευτα, αλλά αντίθετα πρέπει να μεταβάλλονται σε «δυνατά» όπλα της ελληνικής διπλωματίας. Ειδάλλως, ας αναλάβουν κάποιοι από την Αθήνα την ευθύνη να κάνουν τις σχετικές ανακοινώσεις στους κατοίκους της Ελληνικής Θράκης, ανακοινώνοντάς τους την ύπαρξη «μεταβολής» των μέχρι σήμερα γνωστών και αναγνωρισμένων δεδομένων…

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"
Η μνημονιακή κυβέρνηση ανέλαβε να ξεπουλήσει και τα στρατόπεδα. Συγκεκριμένα, αναρτήθηκε στη σελίδα του ΤΑΙΠΕΔ το πωλητήριο των στρατοπέδων Παπακυριαζή και Μ. Αλεξάνδρου.

Στο πωλητήριο αναφέρεται πως υπάρχουν μόνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις και δεν γίνεται καμία αναφορά για τις αθλητικές εγκαταστάσεις (5 γήπεδα, 4 σχολεία, την εκκλησία και όλα τα υπόλοιπα που υπάρχουν στο ΑΚ 5749).

Το ΤΑΙΠΕΔ προτείνει ως πιθανές χρήσεις εμπορικό κέντρο, γραφεία, διαμερίσματα, αθλητικές δραστητιότητες…

Τελικά, δεν έχουν τον θεό τους εκεί στη μνημονιακή κυβέρνηση…
Μετά τις μαρίνες, το μόνο που απομένει είναι να πέσουν πρώην στρατόπεδα και στα χέρια των Τούρκων για λίγα ευρώ…

Πηγή «Ακρόπολη»


Σε μία σαφέστατη πρόκληση προς την Ελλάδα πέρασε ο τούρκος πρέσβης Κερίμ Ουράς, αφού μέσα από δηλώσεις του επί των ελληνοτουρκικών θρασύτατα ζήτησε λίγη ακόμη υπομονή από τους «ομογενείς» του στην Θράκη! Αυτά, τουλάχιστον δημοσιεύθηκαν στις 16/2/2014 στην τουρκόγλωσση εφημερίδα Μπιρλίκ η οποία αναδημοσίευσε συνέντευξη του τούρκου πρέσβη στο πρακτορείο Αναντολού κι εμείς με έκδηλη αγωνία περιμένουμε την τοποθέτηση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, η οποία ευελπιστούμε πως ίσως να τολμήσει να τοποθετηθεί επί της ουσίας στην πρόκληση του τούρκου πρέσβη και να μην ακολουθήσει την οδό των υπεκφυγών και αοριστιών για διεθνείς συνθήκες και άλλα γνωστά.

Οι δηλώσεις του τούρκου πρέσβη για τα ελληνοτουρκικά
Ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα Κερίμ Ουράς, σχολίασε στο πρακτορείο Αναντολού τις διαπραγματεύσεις για την Κύπρο, την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, το θέμα της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης και τις οικονομικές σχέσεις.

Ο πρέσβης στην Αθήνα Κερίμ Ουράς αναφέρθηκε στις αδικίες που γίνονται σε βάρος της τουρκικής μειονότητας δυτικής Θράκης και δήλωσε πως
"Μα αν η Ελλάδα δεν κάνει βήμα για την μειονότητα μας, εμείς δεν θα κάνουμε θετικά πράματα για τους δικούς μας ανθρώπους; Δεν αποτελεί μια αντίθεση αυτό; Κατά την άποψη μου εμείς πρέπει να κάνουμε και να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αναλογεί στην ανωτερότητα μας και να θέτουμε την προσδοκία μας να γίνουν και εδώ".
Σχετικά με την περιοδική προεδρία της Ελλάδας και τις κυπριακές διαπραγματεύσεις, ο Ουράς είπε πως
"είναι δύο θέματα σχετιζόμενα μεταξύ τους και δήλωσε πως» Κλειδί για την επίλυση του Κυπριακού είναι οι φυσικοί πόροι, και το κλειδί για την υποψηφιότητα της Τουρκίας στην Ε.Ε. είναι η επίλυση του Κυπριακού".
Ο Ουράς ανέφερε πως η Ελληνοκυπριακή Διοίκηση Νότιας Κύπρου (GKRY) δικαιούνταν ή όχι έγινε μέλος της Ε.Ε., κάτι που επέφερε μια ριζική αλλαγή στο Κυπριακό, και πρόσθεσε:
"Η GKRY ένα μήνα μετά από την απόρριψη του σχεδίου Αννάν έγινε μέλος της Ε.Ε. Από τότε και μετά μπλόκαρε τα 8 από τα 13-14 κεφάλαια των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας. Το Κυπριακό είναι ένα θέμα που περιμένει λύση 50 χρόνια και το κλειδί για την επίλυση του είναι οι υδρογονάνθρακες, το νερό και οι φυσικοί πόροι που σχηματίζονται από το ρεύμα. Αυτά είναι στοιχεία που δεν υπήρχαν παλιότερα και με αυτή την ελπίδα πια αρχίζουμε τις διαπραγματεύσεις. Έστω και αν χάθηκε χρόνος, η υπογραφή της ανακοίνωσης από τους δύο ηγέτες, έδωσε νέα ώθηση στις διαπραγματεύσεις. Αυτή την φορά φαίνεται να υπάρχει ένα διαφορετικό περιβάλλον. Σε αυτή την διαδικασία οι πλευρές πέτυχαν να έχουν την δυνατότητα να δούνε καλύτερα και νε ελέγξουν ο ένας τον άλλο και να τα ξεπεράσουν αυτά. Για αυτό το λόγο ελπίζουμε πως από τώρα και μετά θα επιταχυνθεί η διαδικασία".
Ο πρέσβης Ουράς ανέφερε πως σε περίπτωση συμφωνίας των δύο πλευρών στην Κύπρο, η ενταξιακή διαδικασία της Τουρκίας θα φτάσει σε ένα σημαντικό ορόσημο, κάτι που θα δημιουργήσει μια θετική-ντόμινο επίδραση στις διεθνείς σχέσεις.

Ο πρέσβης Ουράς πρόβλεψε πως "η Κύπρος από εκεί που ήταν μια χώρα που μας φρέναρε θα γίνει ο Νο1 υποστηρικτής μας". Ανέφερε πως στην προβλεπόμενη λύση προβλέπεται πως ο υπουργός Εξωτερικών θα είναι Ελληνοκύπριος και ο υπουργός Ε.Ε. Τουρκοκύπριος και έτσι όταν πίσω από την ταμπέλα της Κύπρου κάτσει ένας Τουρκοκύπριος θα υπερασπιστεί διαφορετικά την υποψηφιότητα της Τουρκίας και η χώρα που την μπλοκάρει θα γίνει μια χώρα που την υπερασπίζεται.

Ο Ουράς ανέφερε πως θα με την ισχύ και τα χρήματα από τους φυσικούς πόρους θα είναι πιο εύκολη η νέα λύση και η χρηματοδότηση του νέου κράτους κάτι που θα γίνει δίχως οικονομική επιβάρυνση, και συνέχισε λέγοντας:
"Το πιο μεγάλο θέμα που θα άρει αυτή η νέα λύση θα είναι το δύσκολο θέμα, το περιουσιακό. Έστω και αν σύμφωνα με την KKTC που εμείς αναγνωρίζουμε δεν είναι έτσι, σύμφωνα όμως με το διεθνές δίκαιο το 80% των ιδιωτικών περιουσιών στην Βόρεια Κύπρο είναι περιουσίες Ελληνοκυπρίων, και η επίλυση αυτού του θέματος αποτελεί όρο. Και αυτό θα χρειαστεί πάρα πολλά χρήματα. Στο οικονομικό περιβάλλον του καιρού μας, δεν είναι δυνατόν να βγάλουμε αυτά τα δισεκατομμύρια όπως λέγεται ευρώ.
Αυτό μπορεί να καταστεί δυνατό μόνο με την απόδοση μέρους από τα κέρδη που θα προέλθουν από τους φυσικούς πόρους, με τα οποία θα σχηματιστεί ένα ταμείο αποζημιώσεων. Με αυτό τον τρόπο η επίλυση αυτού του θέματος θα καταστεί δυνατή με αυτοχρηματοδότηση, χωρίς να αναλάβει κανείς ένα τέτοιο οικονομικό βάρος.
Το κρίσιμο σημείο που πρέπει να προσεχθεί στην εκ μέρους των Ελληνοκυπρίων απόρριψη του σχεδίου Αννάν είναι ότι δεν εμπιστεύτηκαν σχετικά με το περιουσιακό θέμα. Εκεί υπήρχε ένα σύστημα ομολόγων. Με αυτό το σύστημα θα εκδίδονταν ομόλογα, τα ομόλογα αυτά θα αποκτούσαν αξία και με αυτά θα πληρωνόταν οι αποζημιώσεις. Αυτό ήταν κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην απόρριψη του σχεδίου Αννάν".
Ο Ουράς αναφέρει πως σε περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού η ίδρυση της Κύπρου θα είναι σταδιακή και ότι
"Παράλληλα με αυτό θα υπάρξει μια ταχεία είσοδος στην οδό επίλυσης των θεμάτων του Αιγαίου. Όλες αυτές οι εξελίξεις θα συστήσουν μια πιο κατάλληλη ατμόσφαιρα και ένα έδαφος για την επίλυση των μειονοτικών και άλλων θεμάτων και το σημαντικότερο, θα συμβάλουν στην πολιτική αποφασιστικότητα. Μέσα σε 3-5 χρόνια μετά από την επίλυση, η Τουρκία πλέον θα βρίσκεται σε πολύ διαφορετικό σημείο. Κατά τον ίδιο τρόπο, πολύ θετική θα είναι η συμβολή και για την Ελλάδα και για την GKRY. Διότι η οικονομική συνεργασία που θα γεννηθεί και η θετική ώθηση θα διασφαλίσει μεγάλα οφέλη στις οικονομίες τους. Πιστεύω πως εκεί πρέπει να αναζητηθεί και η έξοδος από την οικονομική κρίση".
"ΤΟΥΡΚΙΚΗ" ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ
Ο Ουράς ερωτώμενος σχετικά με την αντίδραση του κόσμου της μειονότητας σχετικά με την έναρξη εκπομπής δελτίου στην τουρκική γλώσσα σε τοπικό τηλεοπτικό κανάλι στην Ξάνθη απάντησε ως εξής:
"Βρίσκω πιο σωστό να κινούμαστε εστιάζοντας όχι σε συγκεκριμένα παραδείγματα, αλλά στο γενικό περιβάλλον. Διότι κάθε μέρα προκύπτει ένα νέο θέμα, Και αυτό είναι ένα εξ αυτών. Κοιτώντας γενικά, υπάρχουν 6 αποφάσεις του Ε.Δ.Α.Δ. Αυτές αφορούν την εκ μέρους των ελληνικών αρχών απαγόρευση του επιθέτου» τουρκικός¨. Αυτές οι αποφάσεις δυστυχώς δεν εφαρμόζονται. Σε επίπεδο Ε.Ε. αποτελεί μια έλλειψη η μη εφαρμογή των αποφάσεων του Ε.Δ.Α.Δ. Εδώ οι ελληνικές αρχές μπαίνουν σε μια λίγο στενή ερμηνεία. Λένε πως στην Λωζάννη δεν γίνεται λόγος για Τούρκους αλλά για μουσουλμάνους. Μιλάνε για μουσουλμάνους και φυσικά κανείς δεν το αρνείται αυτό. Όλοι μπορούν να υπερηφανεύονται πως είναι μουσουλμάνοι. Αλλά το να είναι μουσουλμάνοι είναι ένα θρησκευτικό σύστημα, δεν αποτελεί εθνικό προσδιορισμό. Δίπλα σε αυτό ο άνθρωπος μπορεί να είναι Τούρκος, μπορεί να είναι μουσουλμάνος, μπορεί να είναι Άραβας. Ο Μουσουλμανισμός δεν είναι επαρκής για τον αυτοπροσδιορισμό των ανθρώπων. Με βάση τα σύγχρονα στάνταρ, κρίνουμε ως ακατανόητη την επιμονή σε αυτό το θέμα. Αλλά δυστυχώς οι αρχές εδώ δεν βρίσκονται σε αυτό το σημείο. Φυσικά αυτό κατά την άποψη μας αντανακλά μια πολύ παλιά νοοτροπία. Ελπίζουμε πως το συντομότερο δυνατό οι εδώ αρχές να βρούνε τον σωστό δρόμο και – σύμφωνα και με τα αιτήματα των ανθρώπων- να άρουν τους περιορισμούς στο δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης της ταυτότητας τους και στο θέμα της χρησιμοποίησης της γλώσσας που επιθυμούν".
Ο πρεσβευτής ανέφερε πως η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης αγωνίζεται ενάντια σε πολλά θέματα, εκ των οποίων σημαντικότερο και προτεραιότητα αποτελεί το θέμα των μουφτειών.

Ο Ουράς ανέφερε πως είναι σαφές που κείτεται η καρδιά του κόσμου λέγοντας πως "Το προς τα πού βρίσκεται η καρδιά του κόσμου είναι πασιφανές. Την ώρα που οι αιρετοί μουφτήδες γεμίζουν και ελέγχουν τα τζαμιά και ο κόσμος εκφράζει την δέσμευση του απέναντι τους, οι διορισμένοι μουφτήδες δεν βρίσκουν καν ποίμνιο για να πάνε σε ένα ναμάζι Παρασκευής. Ενίοτε ο μουφτής υποχρεώνεται να τελέσει την προσευχή του δίχως ποίμνιο" και πρόσθεσε πως η ύπαρξη τέτοιων πρακτικών εντός της Ε.Ε. μπορεί να προκαλέσουν έκπληξη στους ανθρώπους.

Ο Ουράς ανέφερε πως ένα άλλο θέμα της μειονότητας είναι η εκπαίδευση, δηλώνοντας πως δεν επιτρέπεται η διεύρυνση των μειονοτικών σχολείων, δεν έγινε δυνατή η σύσταση πρόσθετων τάξεων και δεν γίνεται συντήρηση των σχολείων.

Ο Ουράς ανέφερε πως "Υπάρχουν μια σειρά από θέματα σχετικά με τον ερχομό των βιβλίων και τον διορισμό των δασκάλων, και από πάνω σε όλα αυτά, ήρθαν και τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας. Πιστεύω πως όταν βελτιωθεί το γενικό κλίμα, αυτά θα βελτιωθούν ταχέως", και συνέχισε λέγοντας:
¨Δίπλα σε όλα αυτά, εμείς δεν ενθαρρύνουμε την μετανάστευση των ομογενών μας. Εμείς επιθυμούμε την επίλυση των θεμάτων, και έτσι οι άνθρωποι να συνεχίσουν να ζούνε ως καλοί πολίτες και με γαλήνη στο μέρος όπου βρίσκονται. Φυσικά οι ομογενείς μας είναι πολίτες της Ελλάδας που εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή πληθυσμών. Εμείς αυτή τη στιγμή κάνουμε μια σειρά από βήματα στην σωστή κατεύθυνση για την βελτίωση του περιβάλλοντος σχετικά με τους Ρωμιούς-Ορθόδοξους πολίτες μας και έρχεται και συνέχεια σε αυτά. Είναι αληθές πως αναμένεται κάποια αμοιβαιότητα σε αυτά, είναι φυσικό για τον άνθρωπο. Φυσιολογικά οι άνθρωποι αναρωτιούνται, για το τι παίρνουμε εμείς ως έναντι για αυτά που κάνουμε. Από την άλλη μπορώ να πω το εξής. Οι Ρωμιοί είναι δικοί μας πολίτες. Το να συναρτάται η βελτίωση των όρων ζωής τους με μια άλλη χώρα στην πραγματικότητα αποτελεί μια αντίθεση και μπορεί να οδηγήσει σε αδιέξοδο. Μα αν η Ελλάδα δεν κάνει βήμα για την μειονότητα μας, εμείς δεν θα κάνουμε θετικά πράματα για τους δικούς μας ανθρώπους; Δεν αποτελεί μια αντίθεση αυτό; Κατά την άποψη μου εμείς πρέπει να κάνουμε και να συνεχίσουμε να κάνουμε αυτό που αναλογεί στην ανωτερότητα μας και να θέτουμε την προσδοκία μας να γίνουν και εδώ. Ζητώ από τους πιστούς και βασανισμένους ομογενείς μας να κάνουν λίγη ακόμη υπομονή¨
ΘΕΜΑ ΑΟΖ
Ερωτηθείς σχετικά με την ΑΟΖ ο Ουράς δήλωσε: "Την τελευταία περίοδο υπήρξαν κάποιες διαπραγματεύσεις μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου. Εξ όσων ανακοινώνονται στον ελληνικό τύπο, η Ελλάδα δε μπόρεσε να αποσπάσει αυτό που επιθυμούσε¨.
Ο Ουράς ανέφερε πως στον τύπο εμφανίστηκαν εκφράσεις του τύπου " Ακόμη και την ώρα που οι σχέσεις Τουρκίας - Αιγύπτου δεν είναι τόσο καλές και οι μεταξύ μας σχέσεις είναι καλές, η Αίγυπτος δεν μας έδωσε αυτό που ζητούσαμε", και συνέχισε λέγοντας:
"Η Αίγυπτος είναι ένα ριζωμένο κράτος και λαμβάνοντας υπόψη τα μακροχρόνια συμφέροντα της δεν έκανε κάτι ενάντια στη Τουρκία. Αυτό μας δείχνει το εξής, πως γίνονται μια σειρά από προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση. Γίνεται αντιληπτό πως γίνονται μια σειρά από αναζητήσεις του τύπου» Άραγε μπορούμε να το κάνουμε αυτό σε διμερή βάση με τις χώρες της περιοχή ή μπορούμε να καταγράψουμε κάποια πρόοδο παρά την αντίθεση της Τουρκίας¨. Εάν αυτά είναι αληθή, είναι φανερό πως δεν το απέσπασαν. Από την άλλη μεριά υπάρχει και ο 55ος κύκλος διερευνητικών επαφών που γίνονται. Πρόκειται για συναντήσεις τεχνικού χαρακτήρα με λεπτομέρειες που δεν ανακοινώνονται. Αλλά ταυτόχρονα αυτό που λέγεται είναι πως υπήρξε αρκετή πρόοδος και πως πάνω κάτω η γενική εικόνα που θα γεννηθεί είναι αρκετά καλή. Αυτό σημαίνει το εξής, πως εάν υπάρξει το κατάλληλο διεθνές κλίμα και υπάρξει από πίσω και η πολιτική βούληση, τα θέματα αυτά θα μπουν σύντομα στην οδό της επίλυσης".
ΑΠΟΛΥΤΗ Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ
Ο Ουράς ανάφερε πως στο θέμα της παράνομης μετανάστευσης Τουρκία και Ελλάδα έχουν μια πολύ καλή συνεργασία, μια στενή συνεργασία που παρόμοια της δεν υπήρχε στο παρελθόν και με αποφασιστικότητα αντιμετωπίζουν αυτό το θέμα.
Ο Ουράς ανέφερε πως το οργανωμένο έγκλημα είναι κάτι το πολύ δημιουργικό και ρευστό και είπε πως "Αναπτύσσετε εσείς ένα μέτρο και αμέσως αυτοί αναπτύσσουν ένα αντίμετρο. Πρόκειται για έναν συνεχή αγώνα. Βλέποντας όμως τα νούμερα φαίνεται πως είμαστε σε ένα πολύ καλύτερο σημείο".

Ο πρέσβης ανέφερε πως τα Λιμενικά Σώματα των δύο χωρών σταθερά ανταλλάσουν πληροφορίες μεταξύ τους και ανέφερε πως
"Τα ελληνοτουρκικά σύνορα είναι τα πλέον μακρά μας σύνορα. Εκτείνονται από το Καστελλόριζο (σημ μεταφρ: ο πρέσβης μιλά για νήσο Meis) μέχρι την Ανδριανούπολη και μέσα σε αυτά υπάρχουν δύσκολες περιοχές. Μέρη στο Αιγαίο με δύσκολη πρόσβαση και πολύ κοντινά νησιά. Όλα αυτά τα εκμεταλλεύεται το οργανωμένο έγκλημα και οι εγκληματικές συμμορίες που μεταφέρουν τους παράνομους μετανάστες. Για αυτό είναι πολύ δύσκολη η 100% επιτυχία και αυτό είναι κάτι που δυστυχώς καμμία χώρα δεν μπορεί να πετύχει. Για παράδειγμα, μειώθηκε κατά 90% το πέρασμα από την στεριά. Μετά από αυτό, τα στοιχεία που καρπώνονται κέρδη από αυτή την ιστορία, στράφηκαν στο πεδίο της θάλασσας".
Ο Ουράς δήλωσε πως η θεμελιώδης λύση του μεταναστευτικού βρίσκεται όπως είχε προαναφέρει ο υπουργός Εξωτερικών Νταβούτογλου, στην διευρυμένη εξέταση του θέματος από την Ε.Ε. και πρόσθεσε πως το θέμα αυτό πρέπει να τεθεί σε επίπεδο Ε.Ε.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ
Ο Ουράς αναφέρθηκε επίσης στις οικονομικές σχέσεις ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, και είπε πως η Τουρκία είναι η Νο 1 χώρα των εξαγωγών της Ελλάδας.
Ο Ουράς ανέφερε πως στο επίπεδο του τουρισμού οι τουρίστες που ήταν 600-650 χιλιάδες διπλασιάστηκαν και ότι το σχετικό νούμερο πέρσι ήταν περίπου ένα εκατομμύριο.
Ο Oυράς είπε πως η Τουρκία τείνει χείρα βοηθείας στην ευρισκόμενη σε οικονομική κρίση Ελλάδα και πρόσθεσε πως είναι μεγάλο το ενδιαφέρον Ελλήνων για να δουλέψουν στην Τουρκία.
Ο Ουράς δήλωσε τα εξής: 
"Ένα ακόμη επίπεδο που δείχνει την σε σχέση με το παρελθόν βελτίωση των σχέσεων μας είναι η αύξηση του αριθμού των Ελλήνων που εργάζονται στην Τουρκία. Στις ΤΗΥ εργάζονται περίπου 100 Έλληνες πιλότοι και είναι πολύ ευχαριστημένοι. Και από τους μισθούς τους και από τις συνθήκες και από τις ανθρώπινες σχέσεις. Κατά τον ίδιο τρόπο λέγεται πως υπάρχουν και εκατό περίπου πανεπιστημιακοί. Μετά από αυτά υπάρχει και το θέμα με τους γιατρούς που θέλουν να δουλέψουν, θέμα που εμφανίστηκε με την επίσκεψη του υπουργού Υγεία μας. Εδώ υπάρχουν περίπου 7 χιλιάδες άτομα. Η έκκληση μας υπάρχει, ελάτε να δουλέψετε στην Τουρκία. Φυσικά πρέπει να γίνουν κάποιες νομικές ρυθμίσεις. Διότι το ιατρικό επάγγελμα είναι σημαντικό και πρέπει να ολοκληρωθεί η νομική υποδομή. Ιδιαίτερα για αυτούς που θα εργαστούν στα δημόσια νοσοκομεία, αλλά αυτή τη στιγμή μπορούν να εργαστούν στα ιδιωτικά και υπάρχει ενδιαφέρον προς αυτή την κατεύθυνση".
Ο Ουράς ανέφερε πως μετά από έκκληση της Τουρκίας η αντίληψη ενάντια στα τουρκικά και στην Τουρκία άλλαξε σε θετική κατεύθυνση και ότι οι χρόνια παγωμένες με την Τουρκία σχέσεις και η σχετική αρνητική αντίληψη στην κοινή γνώμη άλλαξε.
Είπε πως οι σημαντικότεροι λόγοι για αυτό είναι τα αμοιβαία πήγαινε-έλα, ο τουρισμός, το εμπόριο, ότι επαγγελματικές ομάδες έρχονται και δουλεύουν εδώ και τα τουρκικά σίριαλ και ολοκλήρωσε λέγοντας:
"Προβάλλονται εδώ 7-8 τουρκικά σίριαλ. Αυτά μπαίνουν σε κάθε σπίτι της Ελλάδας παντού. Υπήρξε μια πολύ θετική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες βλέπουν την Τουρκία και τους ανθρώπους της.
Αυτό φυσικά είναι κάτι που λύνει τα χέρια των πολιτικών και διευκολύνει την σύσταση σχέσεων. Οι Έλληνες άρχισαν να βλέπουν πια πόσο τους μοιάζουν οι Τούρκοι, το πόσα κοινά σημεία υπάρχουν και ότι εντέλει αυτά με τα οποία τους μεγάλωσαν στα μυαλά τους, δεν έχουν και τόση σημασία
Από την άλλη βλέποντας την οικογενειακή ζωή και την ζωή γενικά στην Τουρκία, βλέπουν αυτό που απώλεσαν με την Ε.Ε. Αυτό επιφέρει μια νοσταλγική προσέγγιση. Άκουσα από πολλούς Έλληνες να λένε "Τι ωραίους οικογενειακούς δεσμούς είχαμε. Κι εμείς έτσι ήμασταν και έτσι πρέπει να γίνουμε". Για αυτό το λόγο οι καλλιτέχνες που παίζουν σε αυτά τα σίριαλ ασκούν καθήκοντα ενός είδους πνευματικού πρέσβη και πραγματικά διευκολύνουν την δουλειά μας εδώ".
Εφ. Μπιρλίκ 16/2/2014