Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Οκτ 2012



Ο καλύτερος τρόπος επιβεβαίωσης της λαϊκής παροιμίας, "δυό γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα", επιβεβαιώθηκε με την ανακοίνωση του ΔΝΤ πως η Ελληνική κυβέρνηση (της τριανδρίας Σαμαρά - Βενιζέλου - Κουβέλη) συμφώνησε σε όλα με την τρόικα, η οποία ολοκλήρωσε το έργο της στην Ελλάδα! Βέβαια, η συμφωνία έγινε χωρίς να ενημερωθεί ο Ελληνικός λαός, αλλά αυτό και για τα δύο μέρη (τρόικα και κυβέρνηση) προφανώς δεν αποτελεί λόγο άξιο αναφοράς, αφού οι μέχρι τώρα ανακοινωθείσες συμφωνίες τους έχουν μετατρέψει τον Έλληνα σε ανδράποδο το οποίο υποχρεούται να αφιερώσει τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του προκειμένου να ικανοποιήσει τις ανάγκες των "δάνειων δυνάμεων", των "συμμάχων", των "εταίρων" και των φίλων, αλλά και προκειμένου οι διασώστες του να απολαύσουν την αίσθηση της απόλυτης καταστροφής - γενοκτονίας ενός λαού...

Στην ανακοίνωση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σημειώνεται ότι «οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έχουν ολοκληρώσει την επίσκεψή τους στην Ελλάδα για να συζητήσουν με τις ελληνικές αρχές το σύνολο των πολιτικών που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως βάση για την ολοκλήρωση της πρώτης αναθεώρησης του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής της χώρας»


«Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τρόικα και οι ελληνικές αρχές είχαν περιεκτικές και παραγωγικές συζητήσεις σχετικά με τις πολιτικές που απαιτούνται για την ανάκαμψη της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας, για την διατήρηση της δημοσιονομικής βιωσιμότητας με ένα κοινωνικά ισορροπημένο τρόπο, και για την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού συστήματος», συνεχίζει η ανακοίνωση του ΔΝΤ, η οποία καταλήγει ως εξής:

 "Οι ελληνικές αρχές και η τρόικα συμφωνήσαν στα περισσότερα από τα βασικά μέτρα που απαιτούνται για να αποκατασταθεί η δυναμική των μεταρρυθμίσεων και για να ανοίξει το δρόμο για την ολοκλήρωση της αναθεώρησης του προγράμματος. Οι συζητήσεις για τα ζητήματα που εκκρεμούν θα συνεχιστούν από τις αντίστοιχες έδρες και μέσω τεχνικών κλιμακίων, με στόχο να επιτευχθεί πλήρης συμφωνία τις προσεχείς ημέρες. Επιπλέον, τα θέματα χρηματοδότησης θα συζητηθούν μεταξύ των επίσημων δανειστών και της Ελλάδας.

Έκλεισαν όλες οι συμφωνίες λοιπόν, για τον λαό, χωρίς τον λαό... Γιατί σε όλο αυτό το "σκηνικό" κάτι μου θυμίζει συμφωνία κλεφτών με τους κλεπταποδόχους;



Στο πρόσωπο αυτής της φωτογραφίας είναι αποτυπωμένη μία κρυφή βία. Είναι κάτι που δεν αντέχουμε να βλέπουμε, κάτι που μισούμε και περισσότερο μισούμε τους υπανθρώπους που την χρησιμοποιούν. Η παιδική βία είναι καταδικασμένη στην καρδιά, στο μυαλό και στην ψυχή όλων των ανθρώπων.

Όμως, αναρωτιέμαι... είναι άραγε και στο μυαλό των Ελλήνων; Και πως είναι δυνατόν να καταδικάζεις την εικόνα, αλλά να μην καταδικάζεις μία άλλη, χειρότερη βία, εκείνη που παραμένει κρυφή και που σήμερα ασκείται στα παιδιά αυτής της χώρας; Πώς είναι δυνατόν να ανεχόμαστε ακόμη την πρωτοφανή βία, που ξεπερνάει κάθε όριο και που ασκείται από κυβερνητικούς θώκους;
Μήπως, έχετε την εντύπωση πως γίνεται κάτι διαφορετικό στα σημερινά ελληνόπουλα από την εικόνα που αντικρύζετε; Μήπως έχετε την εντύπωση πως τα απάνθρωπα κυβερνητικά χτυπήματα, που καταδικάζουν το σήμερα και το αύριο των παιδιών μας, έχουν διαφορετικά αποτελέσματα; Μήπως νομίζετε πως είναι άνθρωποι αυτοί οι κυβερνώντες που τόλμησαν να ορίσουν την ύπαρξη των παιδιών ως τεκμήρια;

Αν είστε άνθρωποι, αν καταφέρατε να σταθείτε όρθιοι και συνεχίζει να λειτουργεί το μυαλό σας, αν συνεχίζετε να έχετε επικοινωνία ή να αντιλαμβάνεστε τα προστάγματα της ψυχής σας, πώς μπορείτε και αντέχετε κοιτώντας τα παιδιά στους δρόμους;
Παιδιά χωρίς αύριο. Επειδή κάποιοι επιτήδειοι ξεπούλησαν τις ζωές τους στα παζάρια των αγορών...
Παιδιά χωρίς όνειρα. Επειδή κάποιοι ανήθικοι τους τα έκλεψαν...
Παιδιά χωρίς χαμόγελο. Επειδή κάποιοι νομότυπα κατόρθωσαν να υποθηκεύσουν τις ζωές τους και να τα οδηγήσουν στα σύγχρονα κρεματόρια του φεντεραλισμού...

Απορώ... Μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι τα βράδια, όταν γνωρίζετε πως η σιωπή σας, η ανοχή σας, οι ενοχές σας και η... ψήφος σας, έχουν καταστρέψει το μέλλον της χώρας; Γιατί, σε αυτά τα παιδιά του σήμερα βλέπετε το μέλλον αυτής της άλλοτε περήφανης χώρας, που σήμερα παρακμάζει οικονομικά μα περισσότερο καταστρέφεται ηθικά, όταν επιτρέπει -σε αλητήριους της πολιτικής και οικονομικής ζωής- να χτυπάνε αδυσώπητα όλους μας, μα με περίσσιο μίσος τα μικρά παιδιά.

Αλήθεια, πώς μπορούμε όλοι εμείς να κοιμόμαστε και να ξυπνάμε, όταν επιτρέπουμε να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας και με την δική μας συνευθύνη ένα τέτοιου μεγέθους έγκλημα;
Αλήθεια, πώς μπορούμε να λεγόμαστε άνθρωποι, πολίτες αυτής της χώρας ή... πατριώτες, όταν με την απραξία μας συναινούμε στον βιασμό της ψυχής και στην καταστροφή της ζωής των παιδιών αυτών;
Αλήθεια, πώς αντέχουμε να δολοφονούνται οι ζωές ακόμη κι εκείνων των παιδιών που ακόμη δεν έχουν γεννηθεί;


Η 17η Οκτωβρίου, έχει καθοριστεί σαν Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φτώχειας

Φέτος οι Έλληνες, σίγουρα δεν «γιορτάζουν» τη μέρα αυτή, γιατί οι πολιτικοί πιθανόν δεν θα πραγματοποιήσουν δηλώσεις και υποσχέσεις για εξάλειψη του φαινομένου της φτώχειας.
Απεναντίας θα τονίσουν ότι πέτυχαν σήμερα όλοι οι Έλληνες να είναι ίσοι, να μην είναι απλώς φτωχοί, αλλά να είναι Εξαθλιωμένοι.
Γιατί για εξαθλίωση μιλάμε πια. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των Μνημονιακών Πολιτικών, που οδήγησαν στην οικονομική ύφεση, την φτώχεια και την ανέχεια την κοινωνία.
Που δεν χτύπησε μόνο τα σπίτια των φτωχών και των πολυμελών οικογενειών, αλλά και τα σπίτια εκείνων που μέχρι σήμερα δεν είχαν σκεφτεί ότι θα περνούσαν τέτοια δοκιμασία, αλλά συχνά-πυκνά, στήριζαν και φιλανθρωπικές δράσεις ενάντια στη φτώχεια.
Αν ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν, διαβάζοντας τις κατά καιρούς μελέτες και έρευνες για την φτώχεια, θα διαπιστώσουμε ότι π.χ., το 2007 σε ειδική έρευνα που πραγματοποίησε η Κάπα Research σε συνεργασία με το London school of Economics για λογαριασμό του Υπουργείου Οικονομίας, οι Έλληνες για να πάψουν να ανήκουν στην κατηγορία των Φτωχών, καλύπτοντας τις βασικές ανάγκες τους, θα πρέπει να είχαν μηνιαίο καθαρό εισόδημα κατά άτομο, το ποσό των 933,70€.
Πέντε χρόνια μετά, με τις μειώσεις των εισοδημάτων, την Φοροκαταιγίδα και την αύξηση των τιμών σε είδη και υπηρεσίες, το ποσό θα πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερο.
Δυστυχώς σήμερα δεν μιλάμε πια για τους Φτωχούς Έλληνες, αλλά για την Εξαθλίωση των Φτωχών.
Είναι η νέα τάξη Ελλήνων, που ζουν χωρίς δουλεία, χωρίς Γιατρό και Φάρμακα, χωρίς επιδόματα, με μισθούς -εάν πληρώνονται- και συντάξεις που αποτελούν ψιχία και δεν καλύπτουν ούτε τις βασικές ανάγκες επιβιώσεις της οικογένειάς τους.
Που παλεύουν να διατηρήσουν μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια και διαπιστώνουν, ότι αποτελούν την Νέα Κοινωνική τάξη του δίχως αύριο και χωρίς μέλλον.
Προσωπικά θεωρώ ότι οι μοιρολατρία δεν μας ταιριάζει, η Ιστορία μας αυτό μας έχει διδάξει.
Η ανοχή που δείχνουμε σ’ όλους αυτούς που αποφασίζουν για μας, χωρίς εμάς, δυνητικά μας οδηγεί στην Εξαθλίωση.
Έχουμε χρέος να αντιπαλέψουμε και να ανατρέψουμε αυτές τις πολιτικές, που ισοπεδώνουν την Κοινωνία και διαταράσσουν την συνοχή της.
Αποτελεί υποχρέωσή μας, σε λίγες μέρες, στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου να μην επιτρέψουμε σε κανέναν Πολιτικό παράγοντα να βρεθεί δίπλα μας, σε όλους εμάς τους έλληνες πολίτες, να προσποιηθεί ότι τιμά τους αγωνιστές του 1940 που είπαν το ΟΧΙ στους τότε εισβολής της χώρας μας, όταν αυτοί είναι έτοιμοι όχι μόνο να ψηφίσουν τα μέτρα, αλλά και να εκκενώσουν τα νησιά μας που κατοικούνται έως 150 άτομα.
Να δώσουμε το μήνυμα της Κυβερνητικής Ανατροπής, όπως αντίστοιχα έγινε την προηγούμενη χρονιά.
Τότε που οι πολιτικοί εξεπλάγησαν από την αντίδραση και τη φωνή του λαού μας.
Τότε που αυθόρμητα, χωρίς καμία πολιτική καθοδήγηση σε κάθε γωνιά της Ελλάδας, υπήρξε μια φωνή και απαίτηση το Μνημόνιο Τέλος.
Άλλωστε σήμερα όλοι αναγνωρίζουν την αποτυχία και τα αποτελέσματα που έφερε η εφαρμογή του στην Ελλάδα. Δυστυχώς, οι μόνοι που δεν θέλουν να το παραδεχθούν είναι η τριτοκομματική κυβέρνηση.
Ποιά σκοπιμότητα εξυπηρετούν δεν το γνωρίζω. Θέλω να πιστεύω από ανικανότητα και όχι προδοτική στάση.
Γιατί αποτελεί ανικανότητα να θέλεις να επιβάλλεις φορολογία και ένδειξη πλουτισμού σε όσους έχουν παιδιά και όχι να αναζητήσεις τους ιδιοκτήτες και τα εισοδήματα όσων έχουν εταιρείες OffShore, κότερα και καταθέσεις σε ξένες Τράπεζες.
Γιατί αποτελεί ανικανότητα να μην μπορούν να πατάξουν το λαθρεμπόριο καυσίμων και να επιβάλουν εξίσωση πετρελαίου Θέρμανσης και κίνησης, αδιαφορώντας ότι πολλά νοικοκυριά δεν θα έχουν θέρμανση τον προσεχή χειμώνα.
Πιθανόν να δούμε και την Πολιτική Γελοιότητα τον επόμενο Μάιο, όταν δεν θα έχουν επιτηδευθεί οι στόχοι των εσόδων από την φορολογία του πετρελαίου θέρμανσης, την επαναφορά του Φόρου «ΚΑΜΙΝΑΔΑΣ» που ίσχυε έως τα μέσα του 1920.
Πολλοί θα αναρωτηθούμε μήπως ζούμε στην εποχή του παραλογισμού. Πριν γράψω το άρθρο σκεφτόμουν να βάλω σαν τίτλο « Ο Παραλογισμός της Πολιτικής ή Πολιτική του Παραλόγου».
Θεωρώ όμως ότι ο τίτλος δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα που είναι πολύ χειρότερη.
Ζούμε στην εποχή της Πολιτικής Αλητείας.
Βαριά κουβέντα, αλλά ο αλήτης ζει σε βάρος του εαυτού του, χωρίς να θίγει τον διπλανό του.
Οι πολιτικοί μας σήμερα δυστυχώς με τις επιλογές τους θίγουν όλους εμάς.
Ζουν πλουσιοπάροχα, τρώγοντας π.χ. σούσι, όπως κάνει τακτικά τα μεσημέρια ο Υπουργός Οικονομικών, παραβιάζουν τον Όρκο που έδωσαν για τη διαφύλαξη των Συνταγματικών διατάξεων και προπάντων, επιτρέπουν σε κάθε λογής εργολάβους και προμηθευτές του δημοσίου ακόμα και τώρα, να Κερδοσκοπούν.
Άραγε έμαθαν για τη Σύμβαση Φύλαξης των εγκαταστάσεων του Νοσοκομείου Πύργου, όπου για 17 άτομα προσωπικό θα καταβάλλει το Ελληνικό Δημόσιο το ποσό του ενός (1) εκατομμυρίου Ευρώ για δύο χρόνια ;
Ποιά η άποψη των νέων μελών του Δ.Σ. της 6ης ΔΥΠΕ για την σύμβαση αυτή;
Τα πολυτεκνικά επιδόματα και το επίδομα ανεργίας π.χ. τους έφταιξαν;

Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι διακατέχομαι από Κοινοβουλευτικό Ρατσισμό. Απεναντίας πιστεύω στην Κοινοβουλευτική Δημοκρατία και στην καθημερινή συμμετοχή του πολίτη στα κοινά.
Δεν πιστεύω στην Κοινοβουλευτική Δικτατορία και τον Κοινωνικό Κανιβαλισμό που εφαρμόζεται σήμερα στον τόπο μας.
Σήμερα, 17η Οκτωβρίου Παγκόσμια μέρα κατά της Φτώχειας δεν γιορτάζουν οι πολίτες γιατί είναι Εξαθλιωμένοι.
Γιορτάζουν οι πολιτικοί, γιατί είναι Φτωχοί από Ιδανικά, Αξιοπρέπεια και Πατριωτισμό.
Είναι πλούσιοι όμως από Παχυδερμισμό και εξουσιολαγνεία.


ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΣΥΝΔ/ΣΤΗΣ ΔΑΚΕ ΑΧΑΪΑΣ

Συγκλονιστικά στοιχεία από το βιβλίο του F. William Engdahl για τα Γενετικώς Μεταλλαγμένα Τρόφιμα 

Της Αλίκης Στεφάνου
Τα τελευταία 3-4 χρόνια έχει υπάρξει ένας αριθμός βιβλίων, εγγράφων και άρθρων που αφορούν στους κινδύνους των Γενετικώς Τροποποιημένων Σπόρων ( Γ.Τ.Σ ).
Στην πλειοψηφία τους εστιάζουν στις ζημιογόνες επιδράσεις στην υγεία και στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.
Σχεδόν κανένα όμως δεν αναφέρεται στις γεωπολιτικές επιπτώσεις των γενετικά τροποποιημένων σπόρων και ιδιαίτερα στη δημιουργία αυτών των σπόρων σαν όπλο μαζικής καταστροφής. 
Ο συγγραφέας τεκμηριώνει με μεγάλη προσοχή το πώς τα «πνευματικά ιδρύματα» της «ευγονικής» και ο μαζικός αποδεκατισμός των ‘αηδιαστικών’, ‘έγχρωμων’ και ‘αναλώσιμων’ φυλών, στην πραγματικότητα πρωτο -ιδρύθηκαν και πήραν και νομική έγκριση στις ΗΠΑ.
Η έρευνα της ‘ευγονικής’ χρηματοδοτήθηκε από τους Rockefellers και άλλες προνομιούχες οικογένειες και για πρώτη φορά δοκιμάστηκαν στους Εβραίους κατά τη διάρκεια της Ναζιστικής Γερμανίας.
Είναι καθαρά θέμα τύχης οτι τα φτωχότερα έθνη του κόσμου συμβαίνει να είναι προικισμένα με φυσικούς πόρους. Αυτές οι περιοχές έχουν όμως και πληθυσμιακή ανάπτυξη.
Ο φόβος των Ευρωπαϊκών οικογενειών οι οποίες διοικούν και οι οποίες αναπτύσσονται και ενοποιούνται με οικονομική και στρατιωτική δύναμη από τις ΗΠΑ, ήταν πως: αν τα φτωχά έθνη κατάφερναν να αναπτυχθούν, οι εγκαταλελειμμένοι φυσικοί πόροι και ιδιαίτερα το πετρέλαιο, το αέριο τα ορυκτά και τα μέταλλα, θα γινόταν δυσεύρετα για τον ‘Λευκό’ πληθυσμό.
Αυτή η περίπτωση ήταν απαράδεκτη για την κυρίαρχη αφρόκρεμα.
Η κεντρική ερώτηση που κυριάρχησε στα μυαλά της διοικούσας κλίκας ήταν, η μείωση του πληθυσμού σε χώρες με φυσικούς πόρους αλλά, η ερώτηση ήταν πώς να εφαρμόσουν έναν μαζικό αποδεκατισμό σε όλο τον κόσμο χωρίς όμως να δημιουργηθούν υποψίες και να φανεί σα να ‘ήταν γραφτό να συμβεί’.
Όταν το 1972 τα αποθέματα πετρελαίου στις ΗΠΑ έφτασαν στο αποκορύφωμά τους και έγιναν δίκτυο εισαγωγής πετρελαίου, η κατάσταση έγινε ανησυχητική και η ‘ατζέντα’ πήρε τον πρώτο ρόλο.
Ο Κίσινγκερ, στενός συνεργάτης του Nixon, ο οποίος γαλουχήθηκε από τους Rockefeller, κατάρτισε το επονομαζόμενο: Σημείωμα Μελέτης Εθνικής Ασφάλειας ( National Security Study Memo ), στο οποίο επεξεργάστηκε λεπτομερώς το σχέδιό του για την πληθυσμιακή μείωση.
Σε αυτό το σημείωμα στοχοποιεί συγκεκριμένα 13 χώρες: Μπάγκλα- Ντες, Βραζιλία, Κολομβία, Αίγυπτο, Αιθιοπία, Ινδία, Ινδονησία, Νιγηρία, Πακιστάν, Τουρκία, Ταϊλάνδη και Φιλιππίνες.
Το όπλο που θα χρησιμοποιούταν ήταν η τροφή. Ακόμη και αν υπήρχε λιμός η τροφή θα χρησιμοποιούταν για να επηρεάσει τη μείωση του πληθυσμού.
Υπάρχει η εξής ηχογραφημένη δήλωση του Κίσινγκερ:
«Έχοντας τον έλεγχο του πετρελαίου, ελέγχεις τα έθνη. Έχοντας τον έλεγχο της τροφής, ελέγχεις τους ανθρώπους»
Είναι απορίας άξιο το: πώς μια μικρή ομάδα ανθρώπων κατόρθωσε να μετουσιώσει το σκεπτικό: ελέγχοντας την τροφή, ελέγχεις τους ανθρώπους, σε επιχειρηματική δράση σε πολύ σύντομο διάστημα.
Οι Rockefellers έδειξαν το δρόμο στην Αμερικάνικη Αγροτική Πολιτική, χρησιμοποιώντας τα ισχυρά τους αφορολόγητα ιδρύματα παγκοσμίως στο να εκπαιδεύσουν έναν στρατό από λαμπρούς νέους επιστήμονες, στο μέχρι τώρα άγνωστο πεδίο της μικροβιολογίας.
Είναι εξακριβωμένος ο τρόπος με τον οποίο, το πεδίο της ‘ευγονικής’ μετονομάστηκε σε ‘γενετική’, ώστε να γίνει πιο αποδεκτό και επίσης να κρύψει τον πραγματικό σκοπό ύπαρξής του. Μέσα από στρατηγικές ρυθμίσεις και τη βοήθεια χημικών, οι οργανισμοί τροφής και σπόρων, υποστηρίχτηκαν από πρόσωπα που δούλευαν σε τμήματα-κλειδιά της Αμερικάνικης κυβέρνησης. Δημιουργήθηκαν μεγαθήρια, τα οποία μπορούσαν να προωθήσουν ρυθμιστικές διατάξεις σε όλες σχεδόν τις χώρες.
Αυτοί οι σπόροι της καταστροφής με τις προσεκτικά κατασκευασμένες ρυθμιστικές διατάξεις για να ‘προστατεύσουν το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγειά’, εμφανίστηκαν το 1920. Μόνο 5 αγροτικοί οργανισμοί ( οι: Cargill, Bunge, Archer Daniels, et al ) – όλοι με έδρα την Αμερική – ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο σιτηρών και μόνο 5 οργανισμοί ελέγχουν το παγκόσμιο εμπόριο σπόρων. Οι, Monsanto, Syngenta, Bayer, Dupont, Dow Chemicals, ελέγχουν τους Γενετικά Τροποποιημένους Σπόρους. Και ενώ αυτά τα παντοδύναμα ολιγοπώλια οργανώθηκαν, νόμοι που υπήρχαν κατά των μονοπωλίων αλλοιώθηκαν ώστε να εξαιρεθούν οι συγκεκριμένες εταιρίες.
Το πανεπιστήμιο εθνικής άμυνας του πενταγώνου ( Pentagon’s National Defense University ), την παραμονή του πολέμου στο Ιράκ το 2003 εξέδωσε έγγραφο δηλώνοντας:
‘Οι αγροτικές επιχειρήσεις είναι για τις ΗΠΑ ότι είναι το πετρέλαιο για τη Μέση Ανατολή’.
Οι αγροτικές επιχειρήσεις είχαν γίνει ένα στρατηγικό όπλο για το οπλοστάσιο της μοναδικής υπερδύναμης. 
Η «Πράσινη Επανάσταση» ήταν μέρος της ατζέντας του Rockefeller. Σκοπός του ήταν να καταστρέψει τις ποικιλίες των σπόρων και να πιέσει τις αγροκαλλιέργειες που βασιζόταν στο πετρέλαιο και το αέριο και στις οποίες είχε βασικά συμφέροντα. Η καταστροφή της ποικιλίας των σπόρων και η εξάρτηση από τα μονοπωλιακά υβρίδια, ήταν το πρώτο βήμα για τον έλεγχο των τροφών. 
Είναι αλήθεια οτι αρχικά οι τεχνολογίες της Πράσινης Επανάστασης οδήγησαν σε μια έκρηξη παραγωγικότητας στα αγροκτήματα αλλά με κόστος την καταστροφή καλλιεργήσιμης γης, της βιοποικιλότητας, τον δηλητηριασμό του υδροφόρου ορίζοντα και άσχημες συνέπειες στην ανθρώπινη υγεία. 
Αυτή ήταν η πραγματική ατζέντα των υποστηρικτών της Πράσινης Επανάστασης.
Η πραγματική ώθηση ήρθε με την τεχνολογική δυνατότητα ‘ένωσης γονιδίου και εισαγωγής συγκεκριμένων χαρακτηριστικών σε μη συναφή μεταξύ τους είδη’. Οι μορφές ζωής μπορούσαν να τροποποιηθούν. Μέχρι το 1979 όμως η κυβέρνηση της Αμερικής αρνούταν να χορηγήσει πατέντα για μορφή ζωής. Αυτό άλλαξε με την έγκριση του Ανώτερου Δικαστηρίου της Αμερικής. Για να εξασφαλίσουν οτι ο κόσμος θα παραδιδόταν στο μονοπωλιακό καθεστώς των οργανισμών σπόρων, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου ‘συμμαζεύτηκε’. Το πώς διεξήγαγε τις συναλλαγές, δεν αφορούσε κανέναν.
Ο σκοπός των εταιριών των Monsanto, Dow, Dupont με τη στήριξη φυσικά της κυβέρνησης ήταν, να λανσάρουν τους Γενετικά Τροποποιημένους σπόρους σε κάθε γωνιά της γης, με προτεραιότητα τις απροστάτευτες ….Αφρικανικές και αναπτυσσόμενες χώρες.
Υπήρχε η υποψία οτι τα μεταλλαγμένα προϊόντα μπορούσαν να απειλήσουν την υγεία ανθρώπων, ζώων και το περιβάλλον, παρόλα αυτά όμως, προσπάθειες που έγιναν από ανεξάρτητους φορείς για την αξιολόγηση της βιο-ασφάλειας διεκόπησαν. Επιστήμονες με αξιόλογες σπουδές διασύρθηκαν. Επιστημονικό προσωπικό εξαναγκάστηκε σε σιωπή ή αναγκάστηκε να αλλάξει ‘γραμμή’ και να υποστηρίξει την ατζέντα του Rockefeller για τον έλεγχο των τροφών και το μαζικό αποδεκατισμό.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που αποδεικνύει την επικινδυνότητα των γενετικά τροποποιημένων σπόρων, είναι αυτό του Γερμανού αγρότη Gottfried Glockner και η εμπειρία που είχε χρησιμοποιώντας μεταλλαγμένο καλαμπόκι. Ο Glockner φύτεψε το στοιχείο Bt176 της εταιρίας Syngenta ουσιαστικά ως τροφή για τις αγελάδες του. Όντας επιστήμονας, ξεκίνησε με 10% μεταλλαγμένης τροφής και σταδιακά αύξησε την αναλογία σημειώνοντας προσεκτικά την παραγωγή γάλακτος και τυχόν παρενέργειες. Τίποτε ιδιαίτερο δεν έγινε τα πρώτα 3 χρόνια αλλά, όταν αύξησε την αναλογία της μεταλλαγμένης τροφής στο 100% παρουσιάστηκε στα ζώα του έντονη διάρροια, τα κόπρανά τους ήταν κολλώδη και λευκά και το γάλα τους περιείχε αίμα!. Τελικά και οι 70 αγελάδες του ψόφησαν.
Η καθηγήτρια Angelika Hilbeck του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ιδρύματος Τεχνολογίας βρήκε ότι, τα δείγματα του μεταλλαγμένου καλαμποκιού Bt 176 περιείχαν τοξίνες Bt σε ενεργή μορφή και εξαιρετικά σταθερές. Οι αγελάδες ψόφησαν από υψηλή δόση τοξινών.
Πρέπει να προβληματιστούμε πολύ σοβαρά για την περίπτωση που η ανθρώπινες τροφές μολυνθούν σε ποσοστό 100%.
Το ότι στις ΗΠΑ εμφανίστηκαν μεταλλαγμένα προϊόντα χωρίς διακριτικές ετικέτες το 1993 και ότι το 70% των τροφίμων στα σούπερ μάρκετ περιέχουν Γενετικά Μεταλλαγμένους Οργανισμούς σε ποικίλες αναλογίες, θα πρέπει να χαρακτηριστεί:
« το μεγαλύτερο παγκόσμιο βιολογικό πείραμα στους ανθρώπους»
Ενώ σκοπός της αμερικανικής κυβέρνησης και των αγροτικών επιχειρήσεων είναι ο έλεγχος των τροφίμων ειδικά στον τρίτο κόσμο, είναι βέβαιο ότι οι αμερικανικοί και ευρωπαίοι πολίτες είναι επίσης στόχος της μεγάλης ατζέντας. Και υπάρχουν περισσότερα θανατηφόρα όπλα στο οπλοστάσιο: Οι ‘σπόροι εξολοθρευτών’, οι ‘σπόροι προδοτών’, και η δυνατότητα να καταστραφούν οι μικροί ανεξάρτητοι αγρότες σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.Υπάρχουν ισχυρά στοιχεία για τους σπόρους της τελικής καταστροφής και του παντελούς αποδεκατισμού των παγκόσμιων πολιτισμών.
ΟΙ ΜΕΛΙΣΣΕΣ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΩΝ
Οι παραπάνω πληροφορίες δίνουν απάντηση στο ξαφνικό φαινόμενο του αφανισμού εκατομμυρίων μελισσών κάθε χρόνο. Δεν υπάρχει κανένα ‘μυστήριο’ γύρω από το θέμα. Όσο κι’αν έχουν προσπαθήσει αρκετοί Αμερικανοί επιστήμονες να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα πραγματικά αίτια του θανάτου των μελισσών, τα στοιχεία που έχουν αναδειχτεί μέσα από έρευνες είναι αναμφισβήτητα. Η τελευταία – και πιο γελοία – ανακοίνωση των Αμερικανών είναι η εξής:
«ο θάνατος των μελισσών έχει να κάνει με μια παλιότερη και λιγότερο γνωστή ασθένεια που ονομαζόταν ‘Ισραηλινός Ιός Οξείας Παράλυσης’»
Οι Αμερικανοί σε συνεργασία με τα Μ.Μ.Ε, έχουν δώσει στη δημοσιότητα άλλους τέσσερις ψευδείς λόγους στους οποίους οφείλεται ο αφανισμός των μελισσών.
  • 1. Το ακάρι Varroa
  • 2. Τα παράσιτα
  • 3. Η χρήση των κινητών τηλεφώνων
  • 4. Οι σπόροι ‘εξολοθρευτές’
Και οι τέσσερις φυσικά, έχουν σκοπό να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τον πραγματικό λόγο καθώς και τους πραγματικούς υπεύθυνους οι οποίοι είναι: Οι μεταλλαγμένοι σπόροι και οι εταιρίες οι οποίες τους παράγουν.
Δείτε ποια είναι η αλήθεια:
Οι γενετικά τροποποιημένοι σπόροι παράγονται και διανέμονται από τα ισχυρά συγκροτήματα επιχειρήσεων της Biotech. Αυτά τα συγκροτήματα χειρίζονται την κυβερνητική αγροτική πολιτική με σκοπό την κυριαρχία τους στη γεωργική βιομηχανία. Αμερικανικές επιχειρήσεις όπως η Monsanto, έχουν δημιουργήσει σπόρους που αναπαράγονται μόνο υπό ορισμένους όρους.
Η χρήση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών οδηγεί στην ταυτόχρονη γενετική τροποποίηση της γύρης λουλουδιών. Όταν η γύρη των λουλουδιών τροποποιηθεί γενετικά, οι μέλισσες θα υποσιτιστούν και θα πεθάνουν λόγω της έλλειψης θρεπτικών ουσιών και της διακοπής της πεπτικής τους ικανότητας.
Έρευνες απέδειξαν ότι οι μέλισσες που λαμβάνουν γενετικά τροποποιημένη γύρη έχουν σοβαρά προβλήματα πέψης, τόσο σοβαρά που η ασθένεια είναι μοιραία.
Ο οικολογικός αντίκτυπος της μεταφοράς των γονιδίων και της αύξησης της ασυγκράτητης ασθένειας δεν έχει εξεταστεί πλήρως και οι επιχειρήσεις που προαναφέρθηκαν δεν εμφανίζουν τα στοιχεία που έχουν. Ο οικονομικός αντίκτυπος της κατάρρευσης των αποικιών των μελισσών θα δημιουργήσει πληθωρισμό, έλλειψη γεωργικών προϊόντων, και τελικά την κατάρρευση της γεωργίας.
Η περιβαλλοντική επίδραση της έλλειψης και της αυξανόμενης απαίτησης για πόρους, υπεράνω αμφιβολίας θα έχει τον χειρότερο αντίκτυπο στη μακροπρόθεσμη ασφάλεια τροφίμων μας. Η βιοποικιλότητα των μελισσών προκαλεί θετικές οικονομικές και οικολογικές συνέπειες. Οι αρνητικές όμως συνέπειες, δυστυχώς δεν έχουν γίνει ακόμη πλήρως κατανοητές.
Είναι εκτός από εξοργιστικός, πολύ εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίο οι Αμερικανοί προκειμένου να καλύψουν τα εγκληματικά τους πειράματα πάνω στον άνθρωπο και τη φύση, επινοούν κατά καιρούς διάφορες ‘παλιές’ , ‘άγνωστες’ , ακόμη και ‘καινούριες’ ασθένειες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι ο ιός του Έιτζ και ο ιός των πτηνών.
Είναι απορίας άξιο το, εάν ποτέ καταφέρει κάποιο αρμόδιο δικαστήριο να καταδικάσει τους υπεύθυνους για τα χιλιάδες εγκλήματα που διέπραξαν και συνεχίζουν να διαπράττουν κατά της ανθρωπότητας!


Ο Ατλαντικός Ωκεανός που χωρίζει την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ πλέον δεν είναι μόνο γεωγραφικός (Αμερική – Ευρώπη) και μοιάζει αγεφύρωτος με τους τελευταίους να θεωρούν μη βιώσιμο το χρέος της χώρας μας και να πιέζουν για γενναίο κούρεμα κοιτώντας τα ευρωπαϊκά πορτοφόλια όμως και όχι τα δικά τους.

Οι ευρωπαίοι πιστωτές από την πλευρά τους ούτε που θέλουν να ακούν την λέξη «κούρεμα», όμως και το καταστατικό του ΔΝΤ δεν επιτρέπει την συνέχιση της χρηματοδότησης ενός κράτους που …θεωρεί και το διαπιστώνει ως ήδη ….μη αναστρέψιμα χρεωκοπημένο! Σε αυτή την περίπτωση το ΔΝΤ τα μαζεύει και φεύγει και πετάει ολόκληρο το «οικονομικό μπαλάκι» στην Ευρώπη. Ούτε όμως οι κοινοτικοί μηχανισμοί προβλέπουν πλέον πως από μόνοι τους μπορούν αναλάβουν ένα τέτοιο βάρος και στην πραγματικότητα ακόμα και αν το αναλάμβαναν αναγκασμένοι, είναι μάλλον αδύνατον να το επιτύχουν, αφού οι πιέσεις των φορολογουμένων τους που θα αυξάνονταν δραματικά θα τους ανάγκαζαν να τραβήξουν και αυτή με τη σειρά τους την «πρίζα» από τους Έλληνες και …πλέον η έξοδος από το ευρώ θα ήταν η μοναδική λύση που απομένει για την Ελλάδα. Σε αυτή την περίπτωση όμως ήδη οι μελέτες που έχει στα χέρια της η Γερμανία και κατ’ επέκταση όλη η Οικουμένη, προβλέπουν έναν οικονομικό ντόμινο μέγεθος «Αποκάλυψης» σε σχέση με τον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε σήμερα…

Η Ελλάδα από μόνη της σαν πρόβλημα θα ήταν αντιμετωπίσιμη, όμως οι πληγές που θα άνοιγε στις ετοιμόρροπες Ισπανία και Ιταλία με τα 5πλάσια και 6πλάσια χρέη της Ελλάδας θα οδηγούσαν σε πλήρη κατάρρευση το ευρώ και εντός λίγων 24ωρων τις αγορές της Κίνας και της Αμερικής. 
Αυτό είναι αρκετό για να κατανοήσει κανείς, πως κατάφεραν δύο άνθρωποι, ένας πρώην Πρωθυπουργός μίας χώρας και ο πρώην υπουργός Οικονομικών του, με μία σειρά λανθασμένων κινήσεων, όχι μόνο να εκτινάξουν τα spreads της χώρας τους σε δυσθεώρητα ύψη με τις δηλώσεις τους περί «Τιτανικού», αλλά ουσιαστικά να φέρουν σαν Δούρειοι Ίπποι το ΔΝΤ στην Ευρώπη και στη συνέχεια να δημιουργήσουν το έδαφος για την πλήρη κατάρρευση της Οικονομίας όπως την γνωρίζαμε ενδεχομένως μέχρι σήμερα….

Στο σημείο αυτό, απορούμε και για τις επιλογές καθηγητικού προσωπικού του Χάρβαρντ, όπου και το τελευταίο συνοικιακό ΙΕΚ ενδεχομένως θα το ξανασκεφτόταν! ..Εν ολίγοις ο δρόμος είναι μακρύς και σύντομος μαζί και η παραμικρή λάθος εκτίμηση και εν θερμώ απόφαση από την μία ή την άλλη άκρη του Ατλαντικού μπορεί να προκαλέσει το «σύνδρομο της πεταλούδας». Από εκεί και μετά τα πάντα είναι ρευστά. Η Ελλάδα δεν έχει πιθανότητες ανάκαμψης σε ένα τόσο ασταθές οικονομικό περιβάλλον και το μόνο που τις μένει είναι απλά η «μηχανική υποστήριξη»… μέχρι νεωτέρας!

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Η ΕΕ είναι αυτή που πρωτοστάτησε στον πόλεμο και στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Η γενοκτονία στα Βαλκάνια και το όργωμα του Κοσσυφοπεδίου με τις χιλιάδες δέσμες βομβών απεμπλουτισμένου ουρανίου συντελέστηκαν με πρωταγωνιστές τους «κεντροαριστερούς αστέρες» της ΕΕ, τους Ντ' Αλέμα, Πρόντι, Ζοσπέν, Σρέντερ, Μπλερ κλπ.

Η ΕΕ είναι αυτή που πρωτοστάτησε στη σφαγή εναντίον του λαού του Ιράκ.

Στη «Δήλωση» της ΕΕ για την επέμβαση στο Ιράκ, τον Ιούνιο του 2003, διαβάζουμε ότι η εισβολή και η κατοχή, οι δολοφονίες αμάχων και τα αμέτρητα εγκλήματα, αποτελούν πρακτική που - κατά την ΕΕ - έχει στόχο
  • «να αποκαταστήσει ένα ασφαλές περιβάλλον» στο Ιράκ» (!)
  • «να δημιουργήσει ένα νέο μέλλον για τη χώρα» (!)
  • «και να επανενταχθεί (το Ιράκ) στη διεθνή κοινότητα»!
Η ΕΕ είναι αυτή που από την πρώτη στιγμή συμμετείχε στο - συνεχιζόμενο - μακελειό στοΑφγανιστάν.

Η ΕΕ είναι αυτή που έπαιξε και παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις σφαγές στη Λιβύη, στη Συρία και σε όλη την «ευρεία Μέση Ανατολή».

Η ΕΕ είναι αυτή που «δεν ιδρώνει το αυτί της» για το γεγονός ότι ένα κράτος - μέλος της, η Κύπρος, υφίσταται εδώ και σαράντα σχεδόν χρόνια καθεστώς εισβολής και κατοχής.

Η ΕΕ είναι αυτή που σε ό,τι αφορά στους λαούς των κρατών - μελών της έχει «κατορθώσει», σύμφωνα με την τελευταία έκθεση, να έχει εκτινάξει τους ανέργους στα25,3 εκατομμύρια, αριθμός κατά 2,6 εκατομμύρια μεγαλύτερος από τον περασμένο μόλις Μάρτη!

Η ΕΕ είναι αυτή που έχει «κατορθώσει» μέσω του αδίστακτου ταξικού πολέμου που έχει κηρυχτεί στους λαούς από τον Ατλαντικό μέχρι τη Μεσόγειο και την Κασπία, μέσα στο διάστημα 2009 - 2011, να έχει μειωθεί κατά τα δυο τρίτα (!) το ακαθάριστο διαθέσιμοεισόδημα των νοικοκυριών στα κράτη - μέλη της.

Η ΕΕ είναι αυτή που στο εσωτερικό της ο κίνδυνος της φτώχειας που αφορά σε παιδιάέχει φτάσει να κυμαίνεται από το 10% για τα παιδιά στη Δανία μέχρι το 20% και 25% για τα παιδιά σε Ισπανία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ρουμανία, Λετονία, Πολωνία, Λιθουανία και... Λουξεμβούργο.

Η ΕΕ είναι αυτή που στα κράτη - μέλη της ήδη το 2009 είχαν καταμετρηθεί 115 εκατομμύρια άνθρωποι να ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και σήμερα άλλα 100 με 150 εκατομμύρια να έχουν πέσει ήδη ή να κινδυνεύουν άμεσα να πέσουν στον κοινωνικό «Καιάδα», με τα ποσοστά της φτώχειας να ξεκινούν από το 15% για τον «κοινωνικά ευαίσθητο» καπιταλισμό της Σουηδίας και να εκτινάσσονται σε πάνω από το 43% και από το 46% στις (...«απελευθερωμένες από τον κομμουνισμό») Ρουμανία και Βουλγαρία, αντίστοιχα.

Ε, λοιπόν, είναι σε αυτή την ΕΕ που πριν μερικές μέρες ανακοινώθηκε ότι απονέμεται για το 2012 το... «Νόμπελ Ειρήνης»!

Και από μια άποψη η σαπίλα του φαρισαϊσμού και η πασπαλισμένη με ευφημισμούς φρίκη της βαρβαρότητας, δεν πρέπει προκαλεί καμία έκπληξη.

Ειδικά, μάλιστα, αν σκεφτεί κανείς ότι στο «πάνθεον» των... «ειρηνιστών» που εισέρχεται η ΕΕ, πριν από αυτή έχουν εισέλθει άλλοι επιφανείς «ειρηνιστές»:

Από τον Ντε Κλερκ του απαρτχάιντ μέχρι τον (άνευ περιττών σχολίων) Κίσινγκερ...

Πηγή: Ριζοσπάστης
Μία αλυσιδωτή αντίδραση που θα μπορούσε να οδηγήσει σε παγκόσμια οικονομική κρίση θα φέρει ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ινστιτούτου Bertelsmann. Σε έκθεσή του το έγκυρο γερμανικό Ινστιτούτο προβλέπει ότι η φωτιά δε θα έμενε στις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου ή στην ευρωζώνη, αλλά θα επεκτεινόταν ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.

Η έξοδος λοιπόν της Ελλάδας από την ευρωζώνη θα έφερνε στάση πληρωμών, μία τεράστια υποτίμηση του νέου νομίσματος, ανεργία, δραστική μείωση της ζήτησης και της καταναλωτικής δαπάνες και άλλα οικονομικά προβλήματα που θα είχαν άμεση επίπτωση στους ευρωπαίους εταίρους.

Οι απώλειες μόνο για τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου θα έφταναν τα 164 δισ. ευρώ ή 14.300 ευρώ ανά πολίτη έως το 2020, την ώρα που οι 42 μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη θα έπρεπε να απορροφήσουν συνολικές απώλειες 674 δισ. ευρώ.

Η έξοδος της Ελλάδας, υποστηρίζει το Bertelsmann, πιθανώς θα «άνοιγε την πόρτα» της Πορτογαλίας, ενώ το σενάριο γίνεται ακόμη πιο δραματικό αν έβγαινε ακολούθως από το ευρώ και η Ισπανία.

Σε αυτή την περίπτωση η Γερμανία θα έχανε από την ανάπτυξη 850 δισ. ευρώ μέχρι το 2020, ενώ θα διαγράφονταν και χρέος ύψους 266 δισ. ευρώ.

Στις ΗΠΑ, οι απώλειες θα άγγιζαν το 1,2 τρισ. ευρώ, ενώ οι 42 μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη θα έπρεπε να απορροφήσουν συνολικές απώλειες 7,9 τρισ. ευρώ.

Οι κατά κεφαλήν απώλειες θα έφταναν τα 10.500 ευρώ έως το 2020 στη Γερμανία, απώλεια 3.700 ευρώ στις ΗΠΑ και μέχρι και 18.200 ευρώ στη Γαλλία.

Βέβαια, η κατάσταση θα έβγαινε τελείως εκτός ελέγχου, αν η κρίση του ευρώ έφτανε στο σημείο όπου η Ιταλία θα έπρεπε επίσης να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη: Η Γερμανία θα έχανε 1,7 τρισ. ευρώ και θα ήταν αναγκασμένη να διαγράψει χρέη ύψους 455 δισεκατομμύρια ευρώ.

Στη μακρινή Κίνα οι απώλειες θα άγγιζαν το 1,9 τρισ. ευρώ και στις ΗΠΑ τα 2,8 τρισ. ευρώ. Το συμπέρασμα της έκθεσης είναι προφανές: μια αρχικά απομονωμένη έξοδος της Ελλάδας και της εθνικής χρεοκοπίας της ενδεχομένως να μπορούσε να αντιμετωπιστεί, αλλά το αποτέλεσμα θα ήταν η παγκόσμια οικονομία να εισέλθει σε μια βαθιά ύφεση καθώς οι επιπτώσεις της είναι δύσκολο να υπολογιστούν και η ύφεση δεν θα σταματούσε σε καμία περίπτωση μόνο στην Ευρώπη.


H κρίση χρέους διχάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες και ενσπείρει διχόνοια στους κόλπους της Ευρωζώνης. Αλλά η ιθύνουσα τάξη συνεχίζει να εμφανίζεται ολοένα και πιο γελοία, καθώς το Βερολίνο και όχι οι Βρυξέλλες θα αποφασίσει για το μέλλον των υπερχρεωμένων κρατών–μελών της Ευρωζώνης. Λόγω της οικονομικής υπεροχής και του κύρους της, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος πιστωτής στην Ευρωπαϊκή Ενωση κι έτσι το δικαίωμα άσκησης βέτο τής προσδίδει τεράστια δύναμη. Ομως, το παγκόσμιο «θρίλερ του ευρώ» με τη μετάδοση της κρίσης χρέους στην καρδιά της Ευρώπης και στο ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα καθιστά επιβεβλημένες νέες έκτακτες –αλλά γενναίες αυτή τη φορά– αποφάσεις για τη σταθεροποίηση της Ευρωζώνης, μεθαύριο στη σύνοδο κορυφής. Από τις πρώτες ημέρες, οι Ευρωπαίοι ηγέτες προσπάθησαν να τετραγωνίσουν τον κύκλο, παρουσιάζοντας τη λαϊκή συναίνεση για την αποδοχή του ευρώ με την υπόσχεση της αλληλεγγύης με βάση ένα δίχτυ κοινωνικής ασφάλειας σε εθνικό επίπεδο και την ισχυρή εισροή κεφαλαίων από τα πλούσια προς τα φτωχότερα κράτη.

Για μερικά χρόνια, αυτό λειτούργησε. Τώρα, όμως, φαίνεται πως το «μεγάλο παζάρι» άρχισε να καταρρέει. Ο δημόσιος διάλογος στις Βρυξέλλες, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, σχεδόν παντού... είναι ζοφερός. Το θέμα του διαλόγου περιστρέφεται στο πώς θα αποφευχθεί η κατάρρευση του ευρώ ή ο «βαθμιαίος διαμελισμός» της Ευρωζώνης. Λίγους μήνες ζωής δίνουν (λιγότερους σε μας) όλοι αυτοί που χειραγωγούν το παγκόσμιο χρήμα.

Οι ηγέτες της Ευρωζώνης πρέπει άμεσα να λάβουν τολμηρές αποφάσεις για να αποτρέψουν την καταστροφή. Η ενδεχόμενη κατάρρευση του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος θα προκαλέσει παγκόσμια ύφεση μεγαλύτερη από αυτή του 2008-2009, χρεοκοπίες, λουκέτα τραπεζών, σπάσιμο της Ευρωζώνης στα δύο, ενώ θα απειλήσει ακόμα και την υπόσταση της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Οι πιθανότητες για ασφαλή έξοδο από τη διογκούμενη κρίση εξαντλούνται ραγδαία. Μέσα σ’ ένα περιβάλλον περιορισμένης ρευστότητας και αντιδημοφιλών μέτρων λιτότητας έχει τροφοδοτηθεί ένας φαύλος κύκλος ελλειμμάτων και όλο και μεγαλύτερης δυσαρέσκειας και απόγνωσης. Μόνο η ΕΚΤ μπορεί να παράσχει μία λύση που θα ανακουφίσει άμεσα το πρόβλημα… Αλλά μέχρι εκεί. Πρέπει να γίνει ο πιστωτής έσχατης ανάγκης, να μειώσει και άλλο τα επιτόκια και να εγκαινιάσει πολιτική πιστωτικής χαλάρωσης όπως έπραξε η αμερικανική Fed. Αναγκαίο είναι ακόμη να καθιερώσει ένα είδος ευρωομολόγου, όπως αυτό που πρότεινε η Κομισιόν.

Η κρίση επέτεινε την απαισιοδοξία. Ανώτατοι «ευρωκράτες» προβάλλουν το επιχείρημα ότι η λαϊκή εμπιστοσύνη κλονίστηκε από την αντίληψη πως η κατάρρευση προήλθε στην ουσία από την κρίση του αγγλοσαξονικού καπιταλισμού. Μιλούν για έξαρση του οικονομικού εθνικισμού της Γερμανίας και για υποχώρηση του λαϊκού αισθήματος νομιμοποίησης της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των θεσμών της. Η Ε.Ε. δεν μπορεί να επιβιώνει πάντα κατ’ αυτόν τον τρόπο. Οι πολίτες της Ευρωζώνης θα πρέπει να πεισθούν ότι υπάρχει, επίσης, κάποια «κοινωνική διάσταση»... αλλιώς «χαθήκαμε».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο οικονομικός εθνικισμός, σε συνδυασμό με το νομοθετικό πλαίσιο της Ευρωζώνης, αποτρέπουν τις αρχές από το να αποκαλύψουν τις αδυναμίες των εγχώριων τραπεζών τους. Γι’ αυτόν, ακριβώς, τον λόγο η απαραίτητη αξιολόγηση και αναδιάρθρωση των τραπεζών πρέπει να γίνει σε υπερεθνικό επίπεδο, ώστε να αποφέρει αποτελέσματα. Η κρίση χρέους έχει καταστεί ο μεγαλύτερος εχθρός. Και όσο περνάει ο χρόνος, αυξάνονται τράπεζες και επιχειρήσεις «ζόμπι», δηλαδή ζωντανών - νεκρών οργανισμών που μπορούν και λειτουργούν μόνο με κρατικά κεφάλαια στήριξης. Για να αντιμετωπίσουν τη χρηματοπιστωτική κρίση, οι κυβερνήσεις έπρεπε να πάρουν έκτακτα μέτρα. Χωρίς αυτήν την άνευ προηγουμένου ενέργεια, πολλές οικονομίες θα ήταν καταδικασμένες σε βαθιά ύφεση και πιθανώς στον αποπληθωρισμό. Με τα χρέη του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε τόσο υψηλό επίπεδο, ο αποπληθωρισμός θα ήταν καταστροφικός. Ομως, η διάσωση των τραπεζών διέλυσε στην κυριολεξία τις ευάλωτες οικονομίες.

Η θέση πολλών κυβερνήσεων από δημοσιονομικής πλευράς έγινε ανησυχητικά δεινή. Οι δαπάνες οδήγησαν σε δραματική επιδείνωση τα ελλείμματα και τα χρέη και εκτός ελέγχου τις οικονομίες. Ουδείς πρέπει να τρέφει αυταπάτες. Τις τραπεζικές κρίσεις ακολουθούν, γενικώς, βαθιές μεταπτώσεις. Δεν υπάρχει εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα. Τελικώς, επικρατεί η αντίληψη ότι η πολιτική των Ευρωπαίων βρίσκεται σε μια επικίνδυνη πορεία. Ακρως επικίνδυνη για όλους.


Με μια ακόμη απεργία θα προσπαθήσουν αύριο οι Ελληνες να αμυνθούν στη νέα λαίλαπα των οικονομικών μέτρων που προωθούν η ΕΕ, το ΔΝΤ και η συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη με στόχο την πλήρη ισοπέδωση της ζωής τους. Εργαζόμενοι, καταστηματάρχες, ταξιτζήδες, έμποροι, συνταξιούχοι, άνεργοι, νέοι θα διαδηλώσουν και πάλι με την ελπίδα ότι ίσως η κυβέρνηση εισακούσει την κραυγή αγωνίας που εκβάλλουν. Στο μεταξύ πολλαπλασιάζεται η δημοσιοποίηση στοιχείων που αποκαλύπτουν ολοένα και περισσότερες πτυχές της κατάρρευσης του βιοτικού επιπέδου του λαού μας. Ανατριχιαστικό είναι π.χ. το στοιχείο ότι από τους περίπου 1.200.000 ανέργους που έχουμε στη χώρα μας, όπως ανακοίνωσε ο ΟΑΕΔ, επίδομα ανεργίας παίρνουν μόνο... 185.870 άτομα! Είναι συγκλονιστικό, αν το σκεφθεί κανείς. Ενα εκατομμύριο άνεργοι δεν παίρνουν ούτε καν επίδομα ανεργίας! Αν αυτό δεν είναι δυστυχία και κοινωνική αναλγησία, τότε τι είναι;

Την ίδια στιγμή τρελαίνεται κυριολεκτικά κανείς μόλις μαθαίνει άλλα στοιχεία που παρουσίασε στη Βουλή ο υφυπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης. Οι 1.500 μεγαλύτεροι οφειλέτες του Δημοσίου οφείλουν το απίστευτο ποσό των 13 δισ. ευρώ. Βεβαιωμένες οφειλές. Πόσα εισέπραξε το υπ. Οικονομικών και οι υπηρεσίες του από αυτούς; Μόνο κάτι περισσότερο από το... 1 τοις χιλίοις, το ένα χιλιοστό των οφειλομένων - 19 εκατ. ευρώ όλα κι όλα! Χρωστούν 13 δισ. και το κράτος τους παίρνει 19 εκατομμύρια. Τι να πει κανείς; Πώς να μην αισθανθεί οργή παράλληλα εναντίον της κυβέρνησης, όταν μαθαίνει ότι το υπ. Οικονομικών προωθεί τις κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, ενοικίων, τραπεζικών καταθέσεων και ΙΧ αυτοκινήτων όσων Ελλήνων πολιτών χρωστούν στο Δημόσιο πάνω από... 300 (ναι, τριακόσια μόνο) ευρώ!!! Υπάρχουν 830.826 πολίτες που χρωστούν από 300 ευρώ μέχρι 5.000 ευρώ. Υπάρχουν επίσης 23.096 οφειλέτες που χρωστούν πάνω από 100.000 ευρώ ο καθένας. Οι 830.000 Ελληνες που απειλούνται με κατασχέσεις αν δεν πληρώσουν την εφορία, χρωστούν όλοι μαζί 1 δισ. ευρώ.

Αντιθέτως τα μόλις 23.000 φυσικά και νομικά πρόσωπα που το καθένα χρωστάει πάνω από εκατό χιλιάδες, χρωστούν το ιλιγγιώδες ποσό των... 48,6 δισ. ευρώ! Κι όμως η συγκυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ στήνει μηχανισμούς κατασχέσεων εναντίον 830.000 πολιτών για να εισπράξει 1 δισεκατομμύριο και δεν κυνηγάει τους 23.000 μεγαλοοφειλέτες για να εισπράξει 48 δισεκατομμύρια! Πρόκειται για απερίγραπτο αίσχος. Η κυβέρνηση εκβιάζει τους φτωχούς Ελληνες και αφήνει ανενόχλητους τους ζάπλουτους. Παρωνυχίδα στο θέμα αυτό, αλλά πολύ αποκαλυπτική της κυβερνητικής πολιτικής είναι αυτή η υπόθεση με τις 184 offshore εταιρείες που εμφανίζονται στο Κρανίδι της Αργολίδας να κατέχουν ακίνητα εκατομμυρίων ευρώ με εκπροσώπους-βιτρίνα. Λίστα του ΣΔΟΕ λοιπόν με τις 184 υπεράκτιες εταιρείες που θα έπρεπε να ελεγχθούν δεν οδήγησε στην κινητοποίηση του αναγκαίου ανθρώπινου δυναμικού για να κάνει τον έλεγχο, με αποτέλεσμα ύστερα από δυόμισι μήνες, στο τέλος του 2012, να... παραγράφονται οι οποιεσδήποτε παρανομίες των 161 από αυτές τις offshore! Να δούμε αν μετά το άγριο «κράξιμο» του Τύπου θα ελεγχθούν τελικά αυτές οι υπεράκτιες εταιρείες.

Πολύ αμφιβάλλουμε. Στο μεταξύ, το τι τραβάει ο κοσμάκης και από τις τράπεζες δεν περιγράφεται, καθώς πολλοί Ελληνες εμφανίζονται σε αδυναμία να εκπληρώσουν υποχρεώσεις τους λόγω της άθλιας οικονομικής κατάστασης. Πρώτα πρώτα έφτασαν τα 1.500.000 τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που έχουν καταχωρισθεί στη λίστα του Τειρεσία επειδή είτε δεν πλήρωσαν επιταγές τους είτε δεν πλήρωσαν δόσεις δανείων. Οσο για τις προσπάθειες εξωδικαστικών συμβιβασμών με τις τράπεζες, από τις 40.000 αιτήσεις οδηγήθηκαν τελικά στα δικαστήρια οι 27.000. Στις 3.000 περιπτώσεις που έχει ληφθεί απόφαση, σε πάνω από τις μισές υποθέσεις το δικαστήριο αποφάσισε μερική διαγραφή του χρέους που έφτασε και στο 60%.

Γράφει ο Φαήλος Κρανιδιώτης  

Αν όσο πιο χαμηλούς μισθούς έχεις τόσο πιο αναπτυγμένος κι ανταγωνιστικός είσαι, τότε η πιο αναπτυγμένη κι ανταγωνιστική χώρα πρέπει να είναι το Μπανγκλαντές. Εξ όσων γνωρίζει η ταπεινότης μου, το Μπανγκλαντές εξακολουθεί να είναι πίσω από τον ήλιο.

Στοιχειώδη πράγματα μόνο σκαμπάζω από οικονομία κι όχι όλα αυτά τα περίεργα, που ο κ. Στουρνάρας και το επιτελείο του τα παίζουν στα δάχτυλα παιδιόθεν.
Ξέρω όμως από την κοινή πείρα, κι επειδή έχω ταξιδέψει λίγο και έχω διαβάσει πολλή Ιστορία και για την κοινωνική πραγματικότητα των χωρών του κόσμου, ότι οι χώρες που έχουν τις πιο εύρωστες οικονομίες, γερή παραγωγή και υψηλή ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών είναι αυτές που πληρώνουν και τις καλύτερες αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα. Οπως μου έλεγε αληθινός βιομήχανος κι όχι φλωρογιάπης του Χρηματιστηρίου, από τους πολύ πετυχημένους, «καλύτερα να πληρώνεις καλά έναν ικανό άνθρωπο παρά τρεις μαλάκες».

Τι λέει η σοφία του άξιου αυτού ανθρώπου, που έδινε αξιοπρεπέστατες αμοιβές στους εργάτες του; Οτι μόνον ένας ικανός αλλά και ευχαριστημένος άνθρωπος παράγει άρτια προϊόντα και προσφέρει υπηρεσίες της προκοπής. Αλλιώς οι πιο προηγμένες οικονομικά κοινωνίες θα ήταν δουλοκτητικές, αφού, αν μια οικονομία τάχα απογειώνεται όταν οι εργαζόμενοι αμείβονται ελάχιστα, τότε θα φτάνει σε κολοφώνα δόξης και ανάπτυξης αν οι εργαζόμενοι δεν αμείβονται καθόλου.

Σαφέστατα το μισθολογικό, εργατικό κόστος έχει σημασία για την ανταγωνιστικότητα να είναι λογικά χαμηλό, όχι όμως κάτω από τα όρια της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Εμείς ήδη έχουμε πιάσει τον πάτο της αξιοπρεπούς διαβίωσης των ανθρώπων.

Υπάρχουν χώρες όπου με 100 ευρώ τον μήνα θεωρείσαι… μπρούκλης. Τι παράγουν; Σκουπίδια. Ευτελή προϊόντα που διαλύονται στα χέρια σου, επικίνδυνα για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια. Φτηνά σαπάκια. Αντιστρόφως δε ανάλογες των αμοιβών είναι η διαφθορά κι η εγκληματικότητα. Διότι το ισχυρότερο ένστικτο μετά της αναπαραγωγής είναι της επιβίωσης. Για την επιβίωση λοιπόν αρκετοί, σε τέτοιες συνθήκες, κλέβουν, εκπορνεύονται. Ξεπουλάνε την τιμή τους, την ανθρώπινη υπόστασή τους, για να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη. Μπορεί αυτό να είναι το όνειρό μας μέσα μάλιστα στην Ευρωπαϊκή Ενωση;

Πιέζουν, λέει, για κατάργηση ακόμη και του οκταώρου, της πενθήμερης εργασίας, ακούω συζητήσεις για φτηνές ή σχεδόν τζάμπα απολύσεις.

Ο στοιχειώδης ελεύθερος χρόνος είναι προϋπόθεση της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Να μπορεί ο άνθρωπος να ξαποστάσει, να χαϊδέψει τα παιδιά του, να κάνει παιδιά! Να μπορεί να κάτσει στο πλάι της μάνας του, του πατέρα του και να πει δυο κουβέντες, να διαβάσει ένα βιβλίο, να σκεφτεί, να πιει έναν καφέ με τους φίλους του. Οχι ξέπνοος να αγωνίζεται 10 ώρες τη μέρα, όλη τη βδομάδα, ίσα για το φαγητό και τους φόρους.

Τέτοιες απαιτήσεις της τρόικας στα εργασιακά για τον ιδιωτικό τομέα δεν πρέπει να γίνουν δεκτές από την κυβέρνηση. Οχι μόνο γιατί οδηγούν στον εκβαρβαρισμό της ελληνικής κοινωνίας και πλήττουν καίρια την κοινωνική συνοχή, αλλά γιατί επιδεινώνουν τα προβλήματα που καλούνται, τάχα, να λύσουν. Είναι σίγουρο ραντεβού με τον εξανδραποδισμό των εργαζομένων και την κοινωνική έκρηξη, όπου πάλι θα την πληρώσουν οι πολλοί και αδύναμοι.

Εξευτελιστικές αμοιβές σημαίνει εξευτελιστική ζωή και κακής ποιότητας προϊόντα και υπηρεσίες. Υπερεργασία και δη απλήρωτη ή αμειβόμενη γλίσχρα, χωρίς αξιοπρεπή ελεύθερο χρόνο, σημαίνει βαρβαρότητα. Δεν είναι ανθρώπινο, άρα δεν αρμόζει στον ελληνικό τρόπο, υπονομεύει την οικογένεια και την όλη κοινωνία μας.

Τριτοκοσμικά μεροκάματα σημαίνει περαιτέρω πτώση της κατανάλωσης, υστέρηση εσόδων για το κράτος, άρα μεγαλύτερη ύφεση. Θα κατεβούμε πιο βαθιά στου κακού τη σκάλα κι ο δρόμος θ’ ανοίξει διάπλατος στους τυχοδιώκτες, στους ακραίους και στον κοινωνικό πόλεμο. Η φτώχεια δεν φέρνει «ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα», φέρνει απλά αποσύνθεση.

Γιατί τα γράφω αυτά; Οχι μόνο από κοινή λογική. Με γέννησαν κι ανάθρεψαν ένας τεχνικός στο λιμάνι και μια γαζώτρια σε βιοτεχνία στην Κοκκινιά. Τέτοιες ανθρωποφάγες αντιλήψεις τις θεωρώ χαστούκι, φτύσιμο στο πρόσωπό τους και στο πρόσωπο τόσων άλλων βιοπαλαιστών γονιών. Και σε αυτόν εδώ τον τόπο κανείς δεν μπορεί ατιμώρητα να διανοηθεί κάτι τέτοιο.

Του Γιάννη Μακρυγιάννη 

Αν πιστεύει κανείς ότι οι «συζητήσεις» και η δήθεν σύγκρουση, που διεξάγεται αυτή την περίοδο μεταξύ της κυβέρνησης και της τρόικας έχουν ίχνος αλήθειας και ουσίας ή πολύ αφελής είναι, ή τρελαίνεται να τον δουλεύουν. Εκτός κι αν εσκεμμένα υποκρίνεται ότι πρόκειται για μεγάλο ανένδοτο, που υποτίθεται ότι δίνει η κυβέρνηση εναντίον των «κακών» ξένων.

Είναι λυπηρό και μόνο να παίρνουμε όλα αυτά της μετρητοίς. Κι ακόμη πιο τραγελαφικό να ξιφουλκούν τώρα διάφοροι παράγοντες της δημόσιας ζωής της χώρας κατά της τρόικας, όταν ουσιαστικά είναι από τους θιασώτες και φανατικοί υποστηρικτές του μνημονίου.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα κακοστημένο θέατρο. Η τύχη της Ελλάδας θα κριθεί από τις πολιτικές ηγεσίες της Ευρώπης και των Αμερικάνων – στο βαθμό φυσικά, που η Ουάσιγκτον καθορίζει την τακτική και τη στάση του ΔΝΤ. Ούτε από τον Τόμσεν, ούτε από κανέναν άλλο γραφειοκράτη της κακιάς ώρας. Από την τύχη της Ελλάδας εξαρτάται το μέλλον της ευρωζώνης και το κλίμα, που θα επικρατήσει στις αγορές όλου του κόσμου.

Εδώ μας κουβαλήθηκε ολόκληρη Μέρκελ για να σηματοδοτήσει ότι η Ελλάδα ανήκει στην επικυριαρχία της και έχει σημασία τι χειρισμούς κάνουν ορισμένοι εξουσιοδοτημένοι και διορισμένοι υπάλληλοι, που αποτελούν το λεγόμενο κλιμάκιο της τρόικας;

Είναι δυνατόν να τιναχθεί όλη η ευρωζώνη στον αέρα για κάποιες αλλαγές στα εργασιακά; Σοβαροί να είμαστε!

Οι αποφάσεις θα ληφθούν στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και την Ουάσιγκτον και όχι εάν επέμεινε σε κάτι ο Τόμσεν, στύλωσε τα πόδια ο Βρούτσης ή αντέδρασε ο Σουρνάρας – μην τρελαθούμε κι εντελώς.

Απλά γίνονται κάποιες τελευταίες «κλωτσοπατινάδες», πριν ληφθούν οι οριστικές αποφάσεις. Η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι πατάει πόδι και καταφέρνει να αποτρέψει τα χειρότερα! Η τρόικα, λειτουργώντας και ως βαποράκι επιχειρηματικών συμφερόντων – όπως κάνει επί δυόμισι χρόνια, που βρίσκεται στη χώρα – επιχειρεί να περάσει ορισμένα πράγματα, που αποτελούν διακαή πόθο όλων των νεοφιλελεύθερων, όπως η πλήρης διάλυση του κοινωνικού κράτους.

Τι θα γίνει; Εφόσον Γερμανία και ΔΝΤ (δηλαδή Αμερική) καταλήξουν σε μία συμφωνία, καθώς υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και επιδιώξεις σχετικά με την κρίση χρέους, φυσικά και θα επέλθει συμφωνία. Λίγο πίσω η τρόικα για να φανεί η κυβέρνηση «ήρωας», λίγο πίσω ο Σαμαράς, για να ικανοποιηθούν και οι τροϊκανοί, που βγάζουν μεροκάματο και όλα θα τελειώσουν όπως πρέπει.

Τι θα μείνει; Μα η ξεφτίλα ενός ολόκληρου έθνους, που μπήκε σε μία συζήτηση για την κατάλυση του κοινωνικού κράτους, που οικοδομήθηκε με αγώνες και θυσίες δεκαετιών και ή ύπαρξή του χαρακτηρίζει τις πολιτισμένες δυτικές κοινωνίες και τις πραγματικές δημοκρατίες. Θα μείνει στην ιστορία ότι μία τρικομματική κυβέρνηση, μπήκε στη συζήτηση να ισοπεδώσει – πολύ περισσότερο εάν τελικά όντως ισοπεδώσει – κατακτήσεις ολόκληρων γενιών. Διαπραγματεύονται το κοινωνικό κράτος και τα δικαιώματα των εργαζομένων, λες και τα κληρονόμησαν από τον παππού τους! Αυτή η ξεφτίλα θα μείνει για πάντα.

Γιατί με την δουλοπρέπειά τους, μόνο την επιβολή του F.U.C.K. δεν συζήτησαν

Ξέρετε εκείνο το νόμο που είχαν επιβάλλει οι Βρετανοί στους κατακτημένους λαούς: Fornication Under Consent of the King (Συνουσία (μόνο) υπό τη Συγκατάθεση του Βασιλιά)!

Αφού δεν έβαλαν την τρόικα να ορίζει και τη σεξουαλική ζωή των Ελλήνων, πάλι καλά να λέμε…


Σχόλιο ιστολογίου: Μην τους βάζεις ιδέες και τρέχουμε και δεν φτάνουμε μετά με κανέναν φόρο περί συνουσίας...

Το μοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Ζούμε σε μια χώρα που ο παραλογισμός αυτών που την κυβερνούν, η έτσι θέλουν να νομίζουν, δεν έχει προηγούμενο. 

Παρακολουθώντας την επικαιρότητα, είναι να τρελαίνεται κανείς με αυτά που συμβαίνουν, με τα «δεινά» ενός ολόκληρου λαού που έγινε «μπαλάκι» στα χέρια της τρόικας και των υπηρετών της, αλλά και στα χέρια μιας «μειοψηφίας» που χρόνια την εκμεταλλεύονται με την ανοχή των πολιτικών της. 

Πολλά και «μεγαλόπνοα» τα σχέδια των εκαστοτε κυβερνήσεων της, μόνο που καταλήγουν σε παταγώδη αποτυχία, βυθίζοντας τη όλο και πιο βαθιά στο απύθμενο πηγάδι της καταστροφής.
Σχέδια πολλά, ζηλευτά από τους σκηνοθέτες ταινιών επιστημονικής φαντασίας. 
Σχέδια, και πραγματικότητα! 
ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ. 
Για παράδειγμα, ΠΟΣΑ λεφτά πρέπει να εξοικονομηθούν; 
ΠΟΣΑ δισεκατομμύρια; 10; 12; 13; 
ΠΟΣΑ χρωστούν οι μεγαλοφειλέτες, και ΠΟΣΑ έχει εισπράξει το κράτος (το ποιο;) από τα χρωστούμενα αυτά; 
Κάπου 19,000,000 από τα …… 13(;) 000,000,000; Πολλά τα μηδενικά ε; 

Αυτά που χρωστούν οι ΛΙΓΟΙ, βάλθηκαν να τα εισπράξουν από τους πολλούς. Βάλθηκαν να τα εισπράξουν από τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τους αρρώστους. Το θράσος τους δεν έχει προηγούμενο. 

Θυμάμαι που λέγαμε για «τριτοκοσμικές καταστάσεις» και βλέπω ότι ο «τρίτος κόσμος» είμαστε ΕΜΕΙΣ. Η Ελλαδίτσα. 

Γιατί ο πραγματικός τρίτος κόσμος που μιλούσαμε με απαξίωση γι αυτόν είναι κλάσεις ανώτερος από εμάς. 
Εκεί μας κατάντησαν. 
Το ξέρουμε, το ζούμε, και δεν κάνουμε ΤΙΠΟΤΑ γι αυτό. 

Τους αφήνουμε να ΟΡΓΙΑΖΟΥΝ σε βάρος μας, να μας πατούν το κεφάλι, να μας κλέβουν κάθε στιγμή με «νόμιμο» τρόπο (αφού τα χαρατσια και όλα τα άλλα είναι νόμοι του κράτους). 
Τους αφήνουμε να μας εξοντώνουν, μεταφορικά και κυριολεκτικά και απλά παρακολουθούμε το τέλος μας. 

Το τέλος μας που έρχεται μέσα από την έλλειψη ΥΓΕΙΑΣ, Ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το τέλος μας που έρχεται από την αύξηση της ανεργίας, από τις καθημερινές αυτοκτονίες, από τα ΣΧΕΔΙΑ τους και το σκύψιμο του κεφαλιού στους Τροικανούς. 

Δεν σκύβουν το δικό τους κεφάλι, αλλά τα κεφάλια ΟΛΩΝ μας. 

Υποκλίνονται στους ξένους, αλλά και στους ντόπιους εκμεταλλευτές της χώρας, που τα ΧΡΕΗ τους θα τα πάρουν από ΕΜΑΣ στα πλαίσια της σύγχρονης «Ευρωπαϊκής Υποδούλωσης» της χώρας.

Είμαστε έρμαιο στις αποφάσεις των ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΩΝ, και θα το πληρώσουμε ακριβά αυτό. 

Γράφει ο Βασίλης Τσούγκαρης (tsougarisgnomi@gmail.com) , μοντάζ Γρέκι
 
Έχω μια αναξιόπιστη πηγή στο υπουργείο που μου μεταφέρει όλες τις στιχομυθίες των διαπραγματεύσεων στα εργασιακά. Με κάθε επιφύλαξη επαναλαμβάνω διάλογο μεταξύ του Πόουλ Τόμσεν και του Γιάννη Βρούτση.  
 
- «Θέλω να σας πάρω και τα σώβρακα». 
- «Ούτε να το σκέφτεσαι, τα βρακιά στην Ελλάδα είναι ταμπού». 
 - «Ναι, αλλά θέλω να σας πάρω και τα σώβρακα». 
Ο κ. Βρούτσης εξανέστη. Χτύπησε το χέρι στο τραπέζι και γρύλισε: 
- «Άκου να δεις, για τα καινούργια, τα πάλλευκα, ούτε να το σκέφτεσαι. Εχουμε όμως κάτι γαριασμένα». 
- «Θα τα πάρω όλα, τα τριζάτα και τα τρύπια αλλά δεσμεύομαι ρητά να μην ξαναβάλω θέμα εσωρούχων». 
Ο κ. Βρούτσης σώπασε. Θυμήθηκε τα χρόνια τα παλιά, τη διαφήμιση Μινέρβα δεκαετίας ’80 και το σλόγκαν «Επειδή όλα είναι πιθανά…». Πράγματι, όλα είναι πιθανά. Στράφηκε τεθλιμμένος στη γραμματέα του: ...
- «Γράψε ένα δελτίο Τύπου. Βάλε τίτλο: Κανείς δεν θα ακουμπήσει τα στριγκάκια μας».
Ετσι είναι. Στην πολιτική πάντα υπάρχει μια κόκκινη γραμμή - άλλο το σώβρακο κι άλλο το στριγκ. 
Κάθε μέρα γίνεται και πιο ξεκάθαρο. Δηλαδή ήταν ξεκάθαρο αλλά τώρα θα έπρεπε να το έχουν αντιληφθεί όλοι, ακόμη και όσοι δυσκολεύονται, δηλαδή οι νεοδημοκράτες. Απώτερος στόχος είναι να εξαθλιωθεί η χώρα και να υποχωρήσει στις πιο παράλογες απαιτήσεις. Ζητούν λοιπόν από τους έλληνες εργαζόμενους που έχουν το πιο βαρύ πρόγραμμα στην Ευρώπη (στοιχεία ΟΟΣΑ, Αύγουστος 2012) να δουλεύουν ακόμη περισσότερο. Από ήλιο σε ήλιο, εξαήμερο. Το ωράριο εκτός από μακρύ πρέπει να γίνει ευέλικτο. Τούτο σημαίνει ότι ο εργοδότης θα κατανέμει τις ώρες όπως τον βολεύουν. Μισές ώρες το πρωί, μισές το απόγευμα. Βραδινή βάρδια ως τα μεσάνυχτα και καπάκι πρωινή βάρδια το ξημέρωμα. Δικαίωμα να επιβάλλει υπερωρίες την τελευταία στιγμή χωρίς δέσμευση να πληρώσει κάτι παραπάνω. 
Αυτά που προτείνουν οι σωτήρες της χώρας πρακτικά εφαρμόζονται ως εξής: ο εργοδότης ζητάει από τον υπάλληλο να δουλέψει παραπάνω. Αν υπάρχει κάποιο κόλλημα, για παράδειγμα αν σχολάει το παιδί από το σχολείο, δεν υπάρχει δυνατότητα άρνησης. Τα μπογαλάκια και δρόμο. Χωρίς βάρη αποζημιώσεων και άγχη νομικών απαιτήσεων. Θα έρθει ο επόμενος, με τον ίδιο γελοίο, κατώτατο μισθό των 586 ευρώ. 
Κανείς δεν μπορεί να πει ότι όλα τούτα προτείνονται για χάρη της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Η τρόικα έκανε τα πάντα για να την καταστρέψει. Με αριθμούς: από το 2009 ως το 2011 έκλεισαν 486.000 εταιρείες (ελεύθεροι επαγγελματίες, ομόρρυθμες, ετερόρρυθμες). Το πρώτο τετράμηνο του 2012 έκλεισαν 56.664. Πλέον οι μεγάλες εταιρείες αποχωρούν, η 3 Ε για Λονδίνο, η ΦΑΓΕ για Λουξεμβούργο. Έπονται κι άλλοι. Οι δανειστές κάνουν τα πάντα, μα τα πάντα, ώστε να υπάρχει φορολογική αστάθεια και κοινωνική δυσαρέσκεια, να μην συμφέρει να είναι κάποιος παραγωγικός. 
Σε όλα τούτα έρχεται η επιμονή της τρόικας να μην πληρώσουν οι τράπεζες τα 550 εκατ. ευρώ που οφείλουν ως απόδοση για τα δισεκατομμύρια ενίσχυσης που έλαβαν το 2008, με αντάλλαγμα προνομιούχες μετοχές. Σκέφτηκαν μάλιστα να επιμεριστεί το ποσό σε όλους τους φορολογούμενους, με ένα νέο χαράτσι υπέρ των τραπεζών. Ας μην ξεχνιόμαστε: το δώρο του 2008 δεν ήταν το μοναδικό. Κάνουμε την πρόσθεση: από τον Καραμανλή ως τον Παπαδήμο ελήφθησαν 7 αποφάσεις ενίσχυσης. Το σύνολο των κρατικών εγγυήσεων που έλαβαν οι ελληνικές τράπεζες ανήλθε στα 168 δις ευρώ. Να βάλουμε και τα 50 του PSI και πάμε στα 218. Το θαυμαστικό μπαίνει εδώ ολογράφως. 
Υπάρχει λογική στη στήριξη των τραπεζών όταν εκείνες δεσμεύονται να ρίξουν λεφτά στην αγορά. Στην περίπτωση της ελληνικής κρίσης δεν υπάρχει δέσμευση. Δεν υπάρχει καμία υποχρεωτική ανταπόδοση. Κάνουν ό,τι θέλουν. Υπηρετούν το σχέδιο που μετατρέπει την Ελλάδα σε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα και λόγω της μεγάλης ανεργίας έχει τεράστια ανάγκη από ξένους επενδυτές. Ακούμε για επενδυτές αλλά δεν βλέπουμε. Περιμένουν να ξεφτιλιστούν τα πάντα και να δραστηριοποιηθούν μελλοντικά, ωσάν να βρίσκονται στη Νιγηρία. Χωρίς ανταγωνισμό από ντόπιους, με λιμασμένο εργατικό δυναμικό, με κανένα εργασιακό δικαίωμα. 
Εν τω μεταξύ εξανεμίζονται οι όποιες οικονομίες είχε η μεσαία και χαμηλή τάξη: πηγαίνουν όλα σε τέλη, εισφορές και χαράτσια. Υπάρχει βεβαίως και ένας άλλος μοχλός πίεσης: η ακρίβεια. Είδε κανείς να λαμβάνονται μέτρα για την αισχροκέρδεια στο λιανεμπόριο; Όχι. Ενώ συμπιέζονται οι μισθοί και αυξάνονται οι εισφορές, οι τιμές στα βασικά αγαθά παραμένουν οι υψηλότερες στην Ευρώπη. Κι επειδή δεν αρκούν όλα αυτά διαρκώς αυξάνεται η τιμή στα καύσιμα, συμπαρασύροντας τα πάντα. 
Είναι πιο ξεκάθαρο από ποτέ ότι δεν λειτουργεί το μοντέλο της διάσωσης. Η εμπειρία το έχει δείξει: θα ψηφιστούν άγρια μέτρα, θα εκταμιευτεί η δόση και μετά θα χρειαστεί κι άλλη δόση, που συνεπάγεται άλλα μέτρα και πάει λέγοντας. Θα φτάσει η στιγμή που θα ζητήσουν τα σώβρακα στ’ αλήθεια. Τι περιμένουν άραγε οι βουλευτές του ΠαΣοΚ και της ΔΗΜΑΡ για να άρουν την εμπιστοσύνη τους στην κυβέρνηση; 
Να σημειώσουμε ότι υπάρχουν σκέψεις προς αυτή την κατεύθυνση και μέχρι το τέλος της εβδομάδας μπορεί να ανατραπεί εντελώς το υπάρχον σκηνικό. 
Γράφει η Κέζα Λώρη, μοντάζ Γρέκι

Γράφει ο Θεόφιλος Αιγινήτης*
 
…πήρανε ένα γέρο απ’ το ορεινό χωριό που ζούσε και τον κατέβασαν για βόλτα σε ένα κεφαλοχώρι του κάμπου.
Η παρέα κάθισε στο καφενείο της πλατείας παράγγειλε καφέ και έπιασε κουβέντα για την πολιτική κατάσταση, για την κυβέρνηση, για τα μέτρα που επιβάλλει η Τρόικα με τον Τόμσεν, για τη νεολαία που αναγκάζεται να ξενιτευτεί και για το αν θα ξαναπαίρνανε επιδοτήσεις.

Η ματιά του γέρου έφερε εξεταστικά ένα γύρω την πλατεία.
Πολλά μαγαζιά είχανε βάλει λουκέτο και στα τζάμια τους κολλημένα κίτρινα ενοικιαστήρια.

Λίγο πιο κει δυο εργάτες κρέμαγαν πάνω από την πόρτα ενός μαγαζιού μια ταμπέλα με μεγάλα γράμματα που έγραφε ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΚΑΙ ΑΡΓΥΡΑ ΣΑΣ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ.

Κάποιος από την παρέα ενημέρωσε και τους υπόλοιπους. Τα μάθατε τα νέα; Μετά  τον Άκη πιάσανε και τον Σπώκο. Άντε να δούμε ποιός άλλος ακαμάτης έχει τώρα σειρά;
Ο γέρος έπινε γουλιά  γουλιά τον καφέ του, χάζευε και δεν έβγαζε κουβέντα, σα να βρισκόταν σε άλλο κόσμο .

Κάποιος από την παρέα θέλησε να τον μπάσει στην κουβέντα.
Εσύ γέροντα τι λές για όλα αυτά;

Ακούστε. Ήπιε μια γουλιά καφέ και συνέ χισε. Ο κάθε Τόμσεν, έτσι δεν τον είπατε, τέτοιους θέλει για να κάνει τις δουλειές του. Άμα πιάσουμε και βάλλουμε όλο αυτό το ακαματαριό στη φυλακή, τότε με ποιούς θα δουλεύει;

Να δείτε πως θα τους κάνουν ένα ξεσκόνισμα, θα τους πάρουν πίσω κάτι λίγα για να μας κλείσουν τα μάτια και σε κα να δυο χρόνια θα βγούνε έξω γιατί θα έχουνε δήθεν αρρωστήσει.

Αυτοί πάντα γλυτώνανε, η πατρίδα μας να δούμε πως θα γλυτώσει απ’ τα δόντια του λύκου που μας ρίξανε. Κοιτάξτε γύρω σας τα κλειστά μαγαζιά, κοιτάξτε την ταμπέλα που βάζει ο μαυραγορίτης πάνω απ’ το μαγαζί που μαζεύει χρυσό κι’ ασήμι και δίνει χαρτιά στον κόσμο που πέφτει στην ανάγκη του!

Ελπίδα μας είναι αυτοί οι δυο Έλληνες εισαγγελείς, που πιστεύω δεν είναι μόνο αυτοί οι δυο, αλλά υπάρχουν κι’ άλλοι που θα φέρουν την άνοιξη ξανά στην πατρίδα μας, αν δεν τους φάνε τα ντόπια και τα ξένα συμφέροντα.

Η δικαιοσύνη μπορεί να ξαναδώσει όραμα και να ξανακάνει το λαό πατριώτη. Τώρα κοιτάμε το προσωπικό μας συμφέρον και όχι το συλλογικό. Έχουμε συμφέρον και πρέπει να ξαναμάθουμε πως το ΕΓΩ πρέπει να γίνει ΕΜΕΙΣ για να μπορέσει αυτός ο τόπος και ο λαός να πάρει και πάλι τη λαμπρή θέση που του αρμόζει στην ιστορία.
Η παρέα πήρε το γέρο και γύρισε στο χωριό της, προβληματισμένη αν ήτανε δυνατόν το ΕΓΩ να γίνει ΕΜΕΙΣ.

Εσείς τι λέτε καλοί μου φίλοι είναι δυνατόν;

Ότι και να απαντήσετε πάντως, εγώ θα συμφωνήσω μαζί σας.

«Ύστερα από το συμβάν με το συριακό αεροσκάφος, οι σχέσεις Τουρκίας και Ρωσίας θα οξυνθούν», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Αλεξάντρ  Λουκασέβιτς, ο οποίος άφησε να εννοηθεί  πως σε περίπτωση επανάληψης παρόμοιας συμπεριφοράς  θα υποστούν τις συνέπειες των πράξεών τους.