Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Μαΐ 2013



Ο συριακός στρατός καθόρισε τους στόχους, οι οποίοι θα πληγούν σε περίπτωση νέων επιθέσεων της Πολεμικής Αεροπορίας του Ισραήλ στο έδαφος της Συρίας, μετέδωσε η κρατική τηλεόραση της Συρίας.
Αξιωματούχοι δήλωσαν στη συριακή τηλεόραση ότι ο στρατός έχει λάβει εντολή να απαντήσει σε οποιαδήποτε επίθεση από την πλευρά του Ισραήλ, χωρίς να αναμένει περαιτέρω εντολές της Ανώτατης Διοίκησης. Η Συρία έδωσε επίσης το «πράσινο φως» στους Παλαιστίνιους για ενέργειες εναντίον του Ισραήλ από τα κατεχόμενα Υψώματα του Γκολάν.

Η Δύση εμποδίζει το τέλος της βίας στη Συρία

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ συζήτησε με τον υπουργό Εξωτερικών της Συρίας Ουαλίντ Μουαλέμ τις επιπτώσεις από την αεροπορική επίθεση του Ισραήλ στο συριακό έδαφος.
Ο Λαβρόφ εξέφρασε την ανησυχία του σχετικά με τις αναφορές για παραβιάσεις της κυριαρχίας της Συρίας και την αύξηση του κινδύνου, εξαιτίας αυτού του γεγονότος, για ανεξέλεγκτες εξελίξεις στην περιοχή.
Κάλεσε επίσης τις αρχές της Συρίας να επιδείξουν μέγιστη αυτοσυγκράτηση. Με τη σειρά του, ο Ουαλίντ Μουαλέμ δήλωσε ότι το Ισραήλ, οι ΗΠΑ και η Δυτική Ευρώπη έχουν εμπλακεί στην αιματοχυσία στη Συρία και θέτουν εμπόδια στην παύση της βίας.


Επίσημα ευρωπαϊκά στοιχεία δείχνουν ότι την τελευταία 6ετία ο μέσος όρος του χρέους των 17 χωρών που είναι στο ευρώ διαρκώς αυξάνεται


Θα μπορούσε να ήταν και ανέκδοτο μαύρου χιούμορ. Υπάρχει κάποιος τομέας όπου από όλες τις χώρες της Ευρωζώνης, μόνη η Ελλάδα έχει πετύχει κάποιον άθλο - και δεν εννοούμε φυσικά την «αχτύπητη» πρωτιά της στο δημόσιο χρέος με το 156,9% του ΑΕΠ της, με διαφορά... 30 (!) εκατοστιαίων μονάδων από τη δεύτερη Ιταλία του 127%. Οσο λοιπόν και αν ακούγεται ως κακόγουστο αστείο, κατά τη διάρκεια του 2012 το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκε στα 16 από τα 17 κράτη της Ευρωζώνης και μειώθηκε μόνο στην... Ελλάδα! Αυτό αποκαλύπτει η έκθεση της Γιούροστατ, της στατιστικής υπηρεσίας της ΕΕ, που κυκλοφόρησε την περασμένη εβδομάδα.

Μέσω... ληστείας του 80% περίπου των χρημάτων όσων είχαν αγοράσει ελληνικά κρατικά ομόλογα επιτεύχθηκε βέβαια αυτή η μείωση του δημόσιου χρέους της χώρας μας, αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία. Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί με όποια μέσα μπορεί!

Θριάμβους κατά συρροήν σημειώνει ολόκληρη η Ευρωζώνη στον τομέα του δημόσιου χρέους. Τουλάχιστον την τελευταία εξαετία για την οποία έχουμε πρόχειρα τα επίσημα ευρωπαϊκά στατιστικά στοιχεία, ο μέσος όρος του χρέους των 17 χωρών της Ευρωζώνης διαρκώς αυξάνεται. Ηταν 66,2% του ΑΕΠ της το 2007, τσίμπησε λίγο στο 69,9% το 2008, έκανε ένα τεράστιο άλμα στο 80% το 2009, πήδηξε στο 85,4% το 2010, αυξήθηκε στο 87,3% το 2011 και έσπασε το φράγμα του 90% το 2012 με ποσοστό 90,6% του ΑΕΠ. Επειδή εμείς είμαστε σχολαστικοί, θα υπενθυμίσουμε ότι ένα από τα δύο θεμελιώδη κριτήρια του Μάαστριχτ καθόριζε ως ανώτατο επιτρεπτό όριο του δημόσιου χρέους το 60% του ΑΕΠ. Σύσσωμη η Ευρωζώνη παραβιάζει το όριο αυτό.

Πέντε (!) μόνο χώρες θα είχαν ως νόμισμα το ευρώ από πλευράς εκπλήρωσης του κριτηρίου δημόσιου χρέους μικρότερου του 60% του ΑΕΠ, αν η ένταξη στην Ευρωζώνη γινόταν το 2012: το Λουξεμβούργο, η Εσθονία, η Σλοβενία, η Σλοβακία και η Φινλανδία! Μιλάμε για... γίγαντες της ευρωπαϊκής οικονομίας. Είναι απολαυστικό να διαπιστώνει κανείς ότι δεν θα έμπαιναν στο ευρώ ούτε η Γερμανία (η οποία έχει δημόσιο χρέος 81,9% του ΑΕΠ της) ούτε η Γαλλία (90,2%) ούτε η Ιταλία (127%) ούτε η Ισπανία (84,2%) και πάει λέγοντας. Από τα περίπου 300 εκατομμύρια Ευρωπαίων που έχουν ως νόμισμά τους σήμερα το ευρώ, θα το είχαν μόνο... 15 εκατομμύρια!

Το χρέος πέφτει δύσκολα. Εύκολα αυξάνεται, αλλά χρειάζονται πολλά χρόνια για να μειωθεί. Το έλλειμμα του προϋπολογισμού, αντιθέτως, μειώνεται πολύ γρήγορα - βεβαίως με επώδυνες κοινωνικές συνέπειες. Μειώνεται εντυπωσιακά όμως ακόμη και σε δύο - τρία χρόνια, αν η κυβέρνηση είναι κοινωνικά ανάλγητη. Υπενθυμίζουμε ότι το Μάαστριχτ καθορίζει αυθαίρετα το 3% του ΑΕΠ ως ανώτατο όριο ελλείμματος.

Πάλι μόνο πέντε χώρες της Ευρωζώνης παρουσίασαν το 2012 έλλειμμα κάτω του 3%! Πάλι οι 12 από τις 17 χώρες θα έμεναν εκτός ευρώ - αν και αυτή τη φορά η Γερμανία και η Αυστρία θα αντικαθιστούσαν τη Σλοβενία και τη Σλοβακία στον κύκλο των πέντε υποδειγματικών μαθητών.

Οι Ευρωπαίοι υποφέρουν. Οι μισθοί και οι συντάξεις τους μειώνονται, λιμνάζουν ή καταβαραθρώνονται. Το βιοτικό τους επίπεδο κατακρημνίζεται για να μειωθούν τα ελλείμματα. Πώς όμως γίνεται να αυξάνεται έτσι το δημόσιο χρέος; Ποιος τρώει τα λεφτά των δανείων;

Τηλεφωνική συνομιλία είχε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου για την κατάσταση στην Συρία, όπου το Ισραήλ πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές, ανακοίνωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ.

«Συζήτησαν για την κατάσταση στην περιοχή, για την κατάσταση στην Συρία», πρόσθεσε ο Πεσκόφ, τις δηλώσεις του οποίου επικαλείται το επίσημο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ιτάρ-Τας, την ίδια ώρα που το «θερμόμετρο» στην περιοχή έχει ανέβει επικίνδυνα και απειλείται άμεσα η πρόκληση μία γενικευμένης σύρραξης στην Μέση Ανατολή με παρούσες όλες τις υπερδυνάμεις.

Την ίδια ώρα και σύμφωνα με την ανεξάρτητη διεθνή επιτροπή έρευνας του ΟΗΕ για την Συρία, «δεν έχει καταλήξει σε αποτελέσματα που να επιτρέπουν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι έγινε χρήση χημικών όπλων από τις εμπλεκόμενες πλευρές στην σύγκρουση».

«Κατά συνέπεια μέχρι σήμερα η επιτροπή δεν είναι σε θέση να σχολιάσει περαιτέρω αυτούς τους ισχυρισμούς», προστίθεται σε ανακοίνωση της επιτροπής αυτής, η οποία δείχνει να διαψεύδει τις δηλώσεις που έκανε σε δημοσιογράφους ένα από τα μέλη της, η εισαγγελέας Κάρλα ντελ Πόντε, η οποία μίλησε για χρήση του αερίου Σαρίν από τους Σύρους αντάρτες.

Ο Άσαντ από την πλευρά του φέρεται να δήλωσε στην Μόσχα ότι σε περίπτωση τρίτης επιδρομής θα προκληθεί άμεση συριακή απάντηση, και συγκεκριμένα θα επιτρέψει σε όλες τις παλαιστινιακές οργανώσεις και στην Χεζμπολάχ να χτυπήσουν το Ισραήλ από το έδαφος της Συρίας στα υψώματα του Γκολάν.

Ο εκπρόσωπος του ιρανικού ΥΠ.ΕΞ. Ramin Mehmanparast δήλωσε σήμερα πως «οι επιθέσεις του Ισραήλ δεν θα μείνουν αναπάντητες, και θα λάβουν μια συντριπτική απάντηση», υπονοώντας φυσικά την αποστολή χιλιάδων ακόμα Φρουρών της Επανάστασης, για να συμμετάσχουν στον «πόλεμο φθοράς» που έρχεται ή αλλιώς ανταρτοπόλεμο, καθώς η Συρία δεν μπορεί στην παρούσα φάση να ανοίξει ευθύ μέτωπο αντιπαράθεσης με το Ισραήλ, όσο και αν σπρώχνεται σε αυτό ή ακόμα και με την Τουρκία, όπως επίσης προκαλείται μετά και τις νέες δηλώσεις του Ερντογάν.

Το Ιράν διαθέτει πολύ μεγάλες εφεδρείες, που σε ένα τέτοιο είδος πολέμου θα φανούν καταλυτικές. Οι Ισραηλινοί σύμφωνα με το debka επιμένουν ότι τα χτυπήματά τους είχαν ως στόχο προηγμένο ιρανικό εξοπλισμό, με προορισμό την Χεζμπολάχ, με σκοπό μάλιστα το ίδιο να ισχυριστεί και η Ουάσιγκτον στην Μόσχα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι στις ΗΠΑ εξετάζονται δύο βασικά σενάρια. Το πρώτο είναι ο εξοπλισμός των ανταρτών και το άλλο η ανάληψη δράσης ανάλογης με αυτής στην Λιβύη.

Σε αυτήν ειδικά την περίπτωση όμως η αντίδραση της Ρωσίας μπορεί να θεωρείται δεδομένη, καθώς δεν επιθυμεί τέτοιου είδους προσεγγίσεις στο έδαφος της Συρίας. Η κατάσταση στην περιοχή είναι γενικά πολύ ρευστή και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για μία γενικευμένη σύρραξη. Σε αυτή την περίπτωση οι Ισραηλινοί το μόνο που θα έχουν καταφέρει θα είναι να ανοίξουν τις πόρτες του «τρελοκομείου» σε όλη την Μέση Ανατολή με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ανθρωπότητα που θα βρεθεί στο χείλος ενός νέου Παγκοσμίου Πολέμου με εντελώς απρόβλεπτες για όλους συνέπειες…




Η Ρωσία παρέτεινε κατά 2 χρόνια τη διάρκεια του δανείου, που είχε παραχωρήσει στην Κύπρο κι επίσης μείωσε το επιτόκιο σε 2,5% ετησίως.

Το δάνειο ύψους 2,5 δισ. δολαρίων είχε χορηγηθεί στην Κύπρο από τη Ρωσία το 2011. Το κεφάλαιο διατέθηκε για 5 χρόνια με επιτόκιο 4,5% ετησίως. Στα τέλη Μαρτίου, ο πρόεδρος Πούτιν έδωσε εντολή στην κυβέρνηση για αναδιάρθρωση του δανείου. Η ρωσική κυβέρνηση συμφώνησε να στηρίξει τις προσπάθειες της Κύπρου ώστε να ξεπεράσει την κρίση στο τραπεζικό σύστημα και την οικονομία της χώρας.

Νωρίτερα είχε επίσης ανακοινωθεί ότι η Κύπρος θα ήθελε να πάρει νέο δάνειο από τη Ρωσία, ύψους 5 δισ. ευρώ επιπλέον, για την αναδιάρθρωση του παλαιού δανείου. Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις για πρόσθετη πίστωση δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα.



Ο Konrad Lorenz ήταν διδάκτωρ της ιατρικής και της φιλοσοφίας, βιολόγος, ηθολόγος και ψυχολόγος, ιδρυτής του κλάδου της συγκριτικής συμπεριφοράς και στοχαστής.

Το 1973, τη χρονιά που πήρε το Nόμπελ ιατρικής και φυσιολογίας, εξέδωσε ένα διαφορετικό βιβλίο με τίτλο: «Τα 8 θανάσιμα αμαρτήματα του πολιτισμού μας». Σε αυτό αναφέρει τις οκτώ αιτίες που, κατά τη γνώμη του, οδηγούν αναπόδραστα στο τέλος του ανθρώπου.

Δεν πρόκειται για κάποιο βιβλίο καταστροφολογίας, με αστεροειδείς, επιδημίες και νεκροζώντανους που τρέφονται με μυαλά.

Το ουσιαστικό πρόβλημα για τον Λόρεντς είναι ότι: 

«H ανθρώπινη γνώση για τον εξωτερικό κόσμο έχει καλπάσει πολύ πιο μπροστά από τη φυσική ικανότητα της συμπεριφοράς να προσαρμοστεί σε νέες καταστάσεις».

Θα προσπαθήσω να μεταφέρω περιληπτικά αυτές τις «8 πληγές», γνωρίζοντας ότι διαπράττω ύβρη, αφού είναι ένα βιβλίο που ξεπερνάει τις δυνατότητες μου, ειδικά όταν πρέπει να το συμπτύξω σε λίγες σελίδες. Καλύτερα θα ήταν να διαβάσετε το ίδιο το βιβλίο (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Θυμάρι). 


1) Ο υπερπληθυσμός στις πόλεις

Ο Λόρεντς δεν εστιάζει στο πληθυσμιακό πρόβλημα κάποιων χωρών (Κίνα, Ινδία κλπ), αλλά το αντιμετωπίζει ως παγκόσμιο φαινόμενο το οποίο έχει διαστρεβλώσει την ανθρώπινη συμπεριφορά εν γένει.

Η πιο καταστροφική έκφανση αυτού του προβλήματος είναι η υπέρμετρη αστικοποίηση.

Ο συνωστισμός στις πόλεις και η αστική ανωνυμία που τον συνοδεύει «όχι μόνο οδηγεί έμμεσα σε απάνθρωπες πράξεις, που προκαλούνται από την εξάντληση και την προοδευτική εξαφάνιση των επαφών, αλλά αποτελεί την άμεση αιτία μιας ολόκληρης επιθετικής συμπεριφοράς.»

Καθημερινά στις πόλεις συναντάμε τόσους πολλούς ανθρώπους, βλέπουμε τόσα πολλά πρόσωπα, που καταλήγουμε να μη δίνουμε σημασία σε κανέναν. Τις περισσότερες φορές είναι μόνο ένα εμπόδιο που στέκεται μπροστά μας στην τράπεζα, στο σούπερ-μάρκετ, στο λεωφορείο.

Στο οικοδομικό τετράγωνο όπου είναι το σπίτι σας μπορεί να ζουν χίλιοι άνθρωποι. Σκεφτείτε πόσους γνωρίζετε από αυτούς και σε πόσους λέτε έστω μια καλημέρα. Αντίθετα σε ένα χωριό χιλίων κατοίκων όλοι γνωρίζονται –ακόμα και αν δεν συμπαθιούνται ιδιαίτερα. Και σίγουρα υπάρχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να σας βοηθήσει ο συγχωριανός σας παρά κάποιος που ζει στην παρακάτω πολυκατοικία.

Κι αν κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ζωή στην πόλη είναι ό,τι καλύτερο, θα πρέπει να μας εξηγήσουν γιατί όποιος «ανεβαίνει» στην κοινωνική κλίμακα μετακομίζει προς λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Αν κλείσεις εκατό ποντίκια σε ένα κλουβί για δέκα αυτά θα αρχίσουν να αλληλοεξοντώνονται, ακόμα κι αν έχουν τροφή. 


2) Η ερήμωση του περιβάλλοντος

Εδώ ο Λορεντς κάνει μια γρήγορη αναφορά στην οικολογία και στην εξάρτηση του ανθρώπου από τη γήινη σφαίρα. Όμως ασχολείται περισσότερο με την ερήμωση της ψυχής του ανθρώπου, απόρροια της απομάκρυνσης του από τη φύση. Παρομοιάζει τις πόλεις με κακοήθεις όγκους, οι οποίοι αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα.

«Ο άνθρωπος», γράφει, «από τη φυλογένεση του δεν είναι κατασκευασμένος όπως ο τερμίτης ή το μυρμήγκι, ώστε να μπορεί να ανέχεται τη μετατροπή του σε στοιχείο ανώνυμο και απόλυτα εναλλάξιμο, ανάμεσα σε εκατομμύρια άλλα, απολύτως ομοιόμορφα, άτομα.»

Ο άνθρωπος των πόλεων αλλοτριώνεται γιατί ζει σε ένα περιβάλλον στο οποίο είναι αποκομμένος από τη φύση.


«Η ομορφιά της φύσης είναι αναγκαία για την πνευματική και ηθική υγεία του ανθρώπινου όντος.»

Δεν είναι τυχαίο ότι με την πρώτη ευκαιρία «εκδράμουμε στας εξοχάς», όπου αναπνέουμε για λίγο με όλη τη δύναμη των πνευμόνων μας, αγαλλιάζοντας στη θέαση του τοπίου, πριν επιστρέψουμε στη μιζέρια των σύγχρονων ανθρωποτροφείων, των διαμερισμάτων, και στην ασχήμια της ζωής μας, έτσι όπως την έχουμε αποδεχτεί. 


3) Ο πυρετός του ανταγωνισμού

«Το πιο ηλίθιο προϊόν της ειδικής εσωτερικής επιλογής είναι ο ρυθμός της εργασίας του σύγχρονου ανθρώπου», ξεκινάει το κεφάλαιο αυτό ο Λόρεντς.

Η συντριπτική πλειονότητα των σύγχρονών μας δεν αποδίδει πια σημασία σε τίποτα παρά μόνο στη επιτυχία, και κάθε μέσο κατάλληλο γι’ αυτό φαίνεται, εσφαλμένα, σαν να αποτελεί μια αυθύπαρκτη αξία.

Το άγχος μήπως μας ξεπεράσουν οι άλλοι, το άγχος μήπως δεν καταφέρουμε να αποκτήσουμε όλα όσα «μπορούμε» να αποκτήσουμε, το άγχος μήπως αποτύχουμε, συμβάλλει στην αποστέρηση του ανθρώπου από τις βαθύτερες ιδιότητες του. Μία από αυτές είναι η σκέψη (ο στοχασμός, θα έλεγα διορθώνοντας τον μεταφραστή του βιβλίου).

Οι άνθρωποι υποφέρουν από νευρική και ψυχική υπερένταση, που τους επιβάλλει ο ανταγωνισμός με τους ομοίους του. Η καθημερινότητα είναι τόσο τρομακτική, τόσο ανταγωνιστική, που δεν υπάρχει χρόνος για περισυλλογή.

«Ακόμα κι αν δεχτούμε», έγραφε προφητικά ο Λόρεντς το 1973, «με αδικαιολόγητη αισιοδοξία, ότι ο πληθυσμός της Γης δε θα συνεχίσει να αυξάνεται με τον ρυθμό που γνωρίζουμε σήμερα, θα πρέπει να είμαστε βέβαιοι ότι ο οικονομικός ανταγωνισμός της ανθρωπότητας με τον εαυτό της θα αρκέσει για να τον οδηγήσει στον αφανισμό.»

4) Αισθητηριακή εντροπία

Το καταναλωτικό μοντέλο ζωής, έτσι όπως έχει επικρατήσει να αποκαλούμε τη συμπεριφορά του homo consumer, προωθεί την άμεση ικανοποίηση όλων των αναγκών, με έμφαση στις πλασματικές ανάγκες.

Η ανάγκη του ανθρώπου για επικοινωνία έχει μετουσιωθεί σε «ανάγκη» για το τελευταίο μοντέλο κινητού τηλεφώνου και την απαιτούμενη τηλεφωνική σύνδεση, με την οποία μπορείς να «μιλάς συνέχεια».

Ο άνθρωπος πρέπει να έχει (έτσι τον έχουν πείσει) άμεσα ότι θέλει να έχει (ό,τι τον έχουν πείσει ότι θέλει να έχει). Αν του στερήσεις αυτό το «δικαίωμα» αισθάνεται μειονεκτικός.


«Προκαλείται έτσι μια ανυπόμονη απαίτηση για άμεση ικανοποίηση κάθε επιθυμίας. Η λαχτάρα αυτή ευνοείται από μια κοινωνία, όπου οι παραγωγοί σπρώχνουν το κοινό προς την κατανάλωση. Και είναι εκπληκτική η διαπίστωση ότι οι καταναλωτές δεν αντιλαμβάνονται μέχρι ποιο βαθμό έγιναν σκλάβοι των ευκολιών πληρωμής του συστήματος της εξόφλησης με δόσεις.»



Την ίδια στιγμή η υπερπληθώρα ερεθισμάτων και πιθανών στόχων τον οδηγεί στην αποχαύνωση. Ο καταιγισμός πληροφοριών από την τηλεόραση και το διαδίκτυο προσφέρει πολύ λιγότερα από την ανάγνωση ενός βιβλίου. Η δυνατότητα να αποθηκεύσεις στο σκληρό σου δίσκο όλη τη δισκογραφία του αγαπημένου σου καλλιτέχνη δεν σου εξασφαλίζει και το χρόνο για να την ακούσεις.

Ο ίδιος ο άνθρωπος δεν παράγει τίποτα με τα χέρια του (πολλές φορές ούτε το φαγητό του), παρά μόνο χρήματα για να αγοράσει όσα «χρειάζεται». Και με αυτά τα αντικείμενα το συναισθηματικό δέσιμο είναι μηδενικό, αφού με την πρώτη ευκαιρία θα τα πετάξει για να αγοράσει κάτι καινούριο. «Κατασκευάστε προϊόντα που να είναι ήδη παλιά», είναι το σύνθημα των εταιριών τεχνολογίας.

Μπορείτε να δείτε με πόσο περισσότερη ευχαρίστηση ένας άνθρωπος θα φορέσει το κασκόλ που έπλεξε μόνος του (και ας μην είναι τόσο ευπαρουσίαστο όσο το εργοστασιακό) ή θα φάει την ντομάτα που καλλιέργησε στον κήπο του. Ο κόπος που χρειάζεται για να παραχθεί ένα αντικείμενο είναι ευθέως ανάλογος της ευχαρίστησης που νιώθει ο παραγωγός.

Την ίδια στιγμή πασχίζουμε να εκμηδενίσουμε κάθε δυσάρεστο συναίσθημα, όχι καταπολεμώντας την αιτία του, αλλά φυγοπονώντας. Δεν είναι μόνο τα αντικαταθλιπτικά που πλέον είναι πιο συνήθη από τα αντιπυρετικά. Μια ολόκληρη βιομηχανία ευεξίας έχει στηθεί στη γρήγορη και χωρίς κόπο απώθηση κάθε δυσάρεστης σκέψης.

5) Ο γενετικός μαρασμός

Αυτό είναι από τα πιο δύσκολα κεφάλαια του βιβλίου, αλλά θα προσπαθήσω να αποδώσω το νόημα του όσο καλύτερα μπορώ –σε τόσο λίγες γραμμές.

Στα περισσότερα ζώα, και ειδικά στα πρωτεύοντα, υπάρχει ένας μηχανισμός προστασίας του είδους. Τα αρσενικά, για παράδειγμα, θα διεκδικήσουν το δικαίωμα τους στην αναπαραγωγή, αλλά δε θα σκοτώσουν τον αντίζηλο ούτε θα βιάσουν το θηλυκό.

Για να εξασφαλίσει μεγαλύτερο μερίδιο τροφής, ένας χιμπαντζής, συχνά καταφεύγει στην απάτη. Όμως ποτέ δε θα κρατήσει όλη την τροφή για τον εαυτό του, καταδικάζοντας έτσι τα αδύναμα μέλη της ομάδας σε θάνατο από ασιτία.

Τα πρωτεύοντα γνωρίζουν ότι η επιβίωση τους βασίζεται στη συνοχή της ομάδας, έτσι δεν ξεπερνάνε τα όρια –σκοτώνοντας ένα άλλο μέλος της.

Στους ανθρώπους αυτός ο μηχανισμός επιβίωσης και αυτοσυντήρησης έχει ατροφήσει ή μάλλον έχει υπερκεραστεί εξαιτίας της εφευρετικότητας του. Η νοημοσύνη του τον κάνει να συμπεριφέρεται πιο ηλίθια από τους λιγότερο νοήμονες «συγγενείς» του.

Είναι πολύ πιο εύκολο να σκοτώσεις κάποιον εξ’ αποστάσεως παρά με τα χέρια σου. Οι δολοφονίες με στραγγαλισμό είναι εκατομμύρια φορές πιο σπάνιες από τις δολοφονίες με όπλο. Πόσο μάλλον όταν εξοντώνεις τον άλλον οικονομικά, όχι μόνο χωρίς να τον αγγίζεις, αλλά χωρίς να τον γνωρίζεις.

Κάποιοι θα πουν ότι πάντα ο άνθρωπος ήταν λύκος για το συνάνθρωπο του, όμως δεν είναι λύση να αποδεχόμαστε την εγκληματική συμπεριφορά ως ιστορική αναγκαιότητα. 


6) Η ρήξη με την παράδοση

Εδώ κάποιοι, ιδιαίτερα οι νεότεροι, θα παραξενευτούν. Έχουμε ταυτίσει την παράδοση με τη συντηρητικότητα, και θεωρούμε ότι κάθετι καινοτόμο/επαναστατικό πρέπει να είναι απαλλαγμένο από τις «παλιές ιδέες».

Αυτό είναι λάθος. Ο μόνος τρόπος για να «ξεκινήσουμε από την αρχή» είναι να επιστρέψουμε στα σπήλαια και να προσπαθούμε να ανάψουμε φωτιά τρίβοντας ξύλα. Δεν μπορούμε να δούμε παραπέρα αν δεν πατήσουμε στους ώμους γιγάντων.

Ο Λόρεντς, παρότι επιστήμονας, πιστεύει ότι τα μη ορθολογικά πολιτισμικά αποθέματα γνώσεων πρέπει να διατηρηθούν και να μελετηθούν.


«Όποιος αρνείται συστηματικά κάθε αξία της σοφίας των παλαιότερων και κάθε έννοια της παράδοσης, υποπίπτει στο σοβαρό σφάλμα να πιστέψει ότι η επιστήμη είναι ικανή να δημιουργήσει από το μηδέν, και μόνο με τη λογική, έναν πλήρη πολιτισμό, με όλα όσα περιλαμβάνει.»

Ως ζώα και ως άνθρωποι είμαστε προϊόντα της φυσικής εξέλιξης και της πολιτιστικής εξέλιξης. Μέρος της πολιτιστικής συνέχειας είναι η γλώσσα κάθε λαού και οι ιδιωματισμοί, τα ήθη και τα έθιμα, οι παραδόσεις, η θρησκεία (ακόμα κι αν είσαι άθρησκος), η ιστορία, οι μύθοι, η μαγειρική, η μουσική, οι δεισιδαιμονίες και οι ενδυμασίες.

Διαγράφοντας το παρελθόν χάνουμε την ουσία του παρόντος, αφού ένας άνθρωπος χωρίς ρίζες δεν είναι τίποτα άλλο από έρμαιο των εκάστοτε εξωτερικών πιέσεων και καταστάσεων.

Η ισοπεδωτική παγκοσμιοποίηση, όπου όλοι οι άνθρωποι αναπαράγουν μοντέλα συμπεριφοράς νεόδμητα, τα οποία δεν έχουν καμία αναφορά και καμία σχέση με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε λαού, δεν δημιουργεί «πολίτες του κόσμου», αλλά ομοιόμορφα –και εύκολα στο χειρισμό- όντα.

Αυτή η ομοιομορφία, η έλλειψη ποικιλότητας και προσωπικότητας, ταιριάζει φυλογενετικά στα μυρμήγκια, αλλά όχι στους ανθρώπους. 


7) Η υποταγή στο δόγμα

Ο άνθρωπος, δυστυχώς, έχει έμφυτη ροπή στο δογματισμό.

Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους:

Πρώτον, γιατί είναι πιο εύκολο να αποδεχτείς άκριτα τις προκατασκευασμένες ιδέες παρά να τις αξιολογήσεις. Το να ζητωκραυγάζεις και να καταδικάζεις απαιτεί μικρότερη νοητική προσπάθεια από το να σκέφτεσαι.

Δεύτερον, γιατί οι άνθρωποι –όπως όλα τα ζώα- έχουμε ανάγκη να ανήκουμε σε ομάδες.

Ο άνθρωπος, μετά από χιλιάδες χρόνια θρησκευτικής κατήχησης, πιστεύει ότι κατέχει –μόνος αυτός ανάμεσα στα υπόλοιπα ζώα- δύο ειδικά, αποκλειστικά ανθρώπινα, χαρακτηριστικά:  

Ψυχή και ελευθερία επιλογής.

Το πρώτο, η ψυχή, είναι θέμα πίστης και δεν μπορούμε να το αμφισβητήσουμε. Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να αποδείξουν την ύπαρξη ή την έλλειψη θεού με τη λογική δεν έχουν καταλάβει τίποτα για τη φύση του ανθρώπου –πόσο μάλλον για τη φύση του θεού.

Το δεύτερο, η ελευθερία επιλογής, είναι ένα από τα δυσκολότερα φιλοσοφικά-θεολογικά-επιστημονικά ζητήματα: Οι αποφάσεις μας και οι πεποιθήσεις μας διαμορφώνουν τις καταστάσεις ή μήπως οι καταστάσεις μας διαμορφώνουν;

Συνήθως η αποδοχή της «γραμμής» ενός δόγματος έρχεται μετά την είσοδο σε αυτό, αν και υπάρχουν κάποια στοιχεία που μας προδιαθέτουν να αποδεχτούμε ένα δόγμα και όχι το αντίθετο ή κάποιο παρόμοιο.

Ένας έφηβος, για παράδειγμα, θα ενταχτεί σε μια ναζιστική οργάνωση για λόγους που δεν σχετίζονται με τη ναζιστική ιδεολογία, ίσως επειδή του αρέσουν τα μαύρα ρούχα και η παραφιλολογία της βίας ή επειδή θέλει να έρθει σε αντίθεση με τους γονείς του. Μέσα στην ομάδα images (2)θα ενστερνιστεί το δόγμα και θα αρχίσει να σκέφτεται, να μιλάει, να συμπεριφέρεται όπως οι αυθεντίες, τα πρότυπα της ομάδας.

Αυτό ισχύει για κάθε κομματική οργάνωση, θρησκευτική ομάδα ή επιστημονική κοινότητα. Ο κομμουνιστής θα χρησιμοποιεί τους όρους του διαλεκτικού υλισμού, ο Μάρτυρας του Ιεχωβά θα μοιράζει φυλλάδια και ο ψυχίατρος θα χλευάζει τους ψυχολόγους.

Όλοι πιστεύουν ότι πράττουν ελεύθερα, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι η «ελευθερία» τους είναι δογματική. 


Το υπέρτατο παγκόσμιο δόγμα όμως, έτσι όπως δεν έχει ξανασυμβεί στην ανθρωπότητα, είναι η πεποίθηση ότι ο μόνος ορθολογικός τρόπος συμπεριφοράς είναι αυτός που συνδέεται με το ανταγωνιστικό/καταναλωτικό πρότυπο, που αναφέραμε προηγουμένως.

Όποιος άνθρωπος θα αντιταχτεί ή θα προσπαθήσει να μην απορροφηθεί από το σύγχρονο τρόπο ζωής θεωρείται γραφικός ή άρρωστος ή επικίνδυνος.

Τι θα σκεφτόσασταν για έναν άνθρωπο ο οποίος καλλιεργεί την τροφή του, κατασκευάζει τα έπιπλα του σπιτιού του (το οποίο ίσως και να έχει κτίσει μόνος) και ζει χωρίς τηλεόραση, τηλέφωνο και ηλεκτρικό ρεύμα;

Πιθανότατα ότι είναι ανισόρροπος. Τουλάχιστον απροσάρμοστος, αφού έρχεται σε αντίθεση με το δόγμα της σύγχρονης ζωής. 


8) Τα πυρηνικά όπλα

Σε αυτό το «αμάρτημα» ο Λόρεντς αφιερώνει μία μόλις σελίδα! «Η απειλή αυτή», γράφει, «είναι ευκολότερο να αποτραπεί. Φτάνει να μην κατασκευάσουμε (τη βόμβα) ή να μην την ρίξουμε. Αν λάβουμε όμως υπόψη την απίστευτη συλλογική βλακεία της ανθρωπότητας, τότε καταλαβαίνουμε ότι ακόμα κι αυτό είναι αρκετά δύσκολο για να το πετύχουμε».

Εν κατακλείδι: 

Ο Λόρεντς δεν έχει κάποιον αισιόδοξο επίλογο στο βιβλίο του. Δεν γράφει κάτι σαν: 
«Όμως ο άνθρωπος πάντα βρίσκει τον τρόπο να ξεπερνάει τα εμπόδια.»
Σε έναν μικρό πρόλογο που συμπεριέλαβε αργότερα λέει μόνο: 

«Κάθε κίνδυνος παύει να είναι τρομακτικός από τη στιγμή που γνωρίζουμε τα αίτια του.»

Σαράντα χρόνια μετά οι άνθρωποι όχι μόνο δεν γνωρίζουν τα αίτια του, αλλά ούτε καν αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο.

«Καλά Χριστούγεννα, κύριε Λόρεντς».




Η οικογένεια είναι ο μοναδικός θεσμός στον οποίο στρέφονται οι Έλληνες όταν αντιμετωπίζουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα και χρειάζονται βοήθεια, σε ποσοστό μάλιστα που αγγίζει το 72,2%, όπως αποτυπώνεται στην δημοσκόπηση της Κappa Research για το Βήμα. Ακολουθούν οι φίλοι με ποσοστό 15,5% και με αμελητέα ποσοστά η Εκκλησία (1,0%) και το Κράτος (0,1%).

Μάλιστα στην ερώτηση «τι σημαίνει η οικογένεια» οι ερωτηθέντες απάντησαν υποστήριξη και αλληλεγγύη σε ποσοστό 75,3%, αγάπη σε ποσοστό 66,1%, ευτυχία (42,6%) και ασφάλεια (42,3%).

Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση οι ελληνικές οικογένειες διαθέτουν σε ποσοστό 74,8% ιδιόκτητη κατοικία, ενώ μόλις το 16,8% δηλώνει ότι μένει στο ενοίκιο.

Η κοινωνία εμφανίζεται κομμένη στα δύο, στους εργαζόμενους (51,3%) και στους ανέργους (48,7%).  

Η πλειονότητα των ανέργων είναι χωρίς δουλειά από έξι μήνες έως έναν χρόνο (40,1%) και ως τρία χρόνια το 39%. Αλλά και όσοι εργάζονται νιώθουν ανασφαλείς. Σχεδόν τρεις στους δέκα παραδέχονται ότι έχουν σκεφτεί να αλλάξουν επάγγελμα και σε ποσοστό 89,7% δηλώνουν ότι γνωρίζουν κάποιον που απολύθηκε το τελευταίο έτος.

Η προσαρμογή στις νέες συνθήκες έχει συνέπειες και στην ψυχική υγεία καθώς το 89% παραδέχεται ότι αισθάνεται ανασφάλεια, το 70% αδυναμία να τα βγάλει πέρα και να ελέγξει αυτό που συμβαίνει και ένα υψηλό ποσοστό 58,2% ομολογεί ότι πάσχει από ήπιας μορφής κατάθλιψη.

Στην ερώτηση «πώς τα βγάζουν πέρα» το 71% των ελληνικών οικογενειών απαντά «δύσκολα και πολύ δύσκολα» και σχεδόν το 80% ότι έχει υποστεί σημαντική απώλεια εισοδημάτων κυρίως από τη φορολογία, την αύξηση στους λογαριασμούς και την περικοπή των μισθών.

Όσο για το σε ποιους τομείς αναγκάστηκαν να κάνουν τις περισσότερες περικοπές οι Έλληνες, το 93,7% απαντά «στη διασκέδαση» και το 91,8% «στα είδη ένδυσης και υπόδησης», ενώ ακολουθούν η θέρμανση, τα είδη οικιακού εξοπλισμού και η βενζίνη.

Σε ό,τι αφορά την έξοδο από την κρίση το 31,2% των ερωτηθέντων την τοποθετούν χρονικά μετά το 2020 και το 34% πιστεύει ότι η ελληνική οικονομία δεν θα ανακάμψει ποτέ.

Πηγή: Πυγμή




Press TV
6 Mαΐου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Ο στρατός της Τουρκίας ξεκινά από σήμερα στρατιωτικές ασκήσεις στη νότια επαρχία των Αδάνων, κοντά στα σύνορα με τη Συρία, εν μέσω της συνεχιζόμενης αναταραχής στη γειτονική αραβική χώρα της Συρίας.

Οι ασκήσεις, με την ονομασία Yildirim-2013, θα διαρκέσουν δέκα ημέρες: θα ξεκινήσουν σήμερα, Δευτέρα, και θα ολοκληρωθούν στις 15 Μαΐου, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση από το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο.

Στην ανακοίνωση αναφέρεται επίσης ότι στα πλαίσια των ασκήσεων θα γίνει δοκιμή των συστημάτων κινητοποίησης και του συντονισμού του τουρκικού στρατού, αλλά και του συντονισμού μεταξύ δημόσιων φορέων και των ενόπλων δυνάμεων σε περίπτωση πιθανής σύγκρουσης.

Στις ασκήσεις θα λάβουν μέρος δώδεκα τεθωρακισμένα οχήματα, 60 μέλη βοηθητικού προσωπικού, ορισμένοι δημόσια ιδρύματα και οργανισμοί, καθώς και μια ιδιωτική εταιρεία μεταφορών.

Στις 2 Μαΐου, ένας Τούρκος συνοριοφύλακας σκοτώθηκε και έξι άλλοι τραυματίστηκαν σε μια σύγκρουση με ξένους μισθοφόρους στα σύνορα με τη Συρία.

Τον Αύγουστο του 2012, ο τουρκικός στρατός οργάνωσε ασκήσεις κοντά στην τουρκοσυριακή μεθόριο, αφού ενίσχυσε τα σύνορα Τουρκίας-Συρίας με τεθωρακισμένα, εκτοξευτές πυραύλων και οχήματα μάχης.

Πάνω από είκοσι τεθωρακισμένα πήραν μέρος σε εκείνες τις ασκήσεις στην περιοχή Nusaybin της επαρχίας Mardin, μόλις δύο χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Συρία. Οι χειρισμοί, που διενεργήθηκαν από την 70ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία, είχαν ως στόχο να δοκιμάσουν την ταχύτητα και ευελιξία των τεθωρακισμένων.

Οι συριακές αρχές έχουν επανειλημμένα κατηγορήσει την Τουρκία για την στήριξή της στις ένοπλες ομάδες μισθοφόρων που πολεμούν κατά της συριακής κυβέρνησης.

Σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα Cumhuriyet τον Ιούλιο του 2012, ο Πρόεδρος της Συρίας Bashar al-Assad δήλωσε ότι η Τουρκία «έχει παράσχει όλη την απαιτούμενη υλικοτεχνική υποστήριξη προς τους τρομοκράτες που δολοφονούν τον λαό μας».

Η κρίση που ξέσπασε στη Συρία εδώ και δύο χρόνια έχει προκαλέσει το θάνατο πολλών πολιτών, στους οποίους συμπεριλαμβάνεται ένας αρκετά μεγάλος αριθμός στρατιωτών των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας, αλλά και του προσωπικού ασφαλείας.




Ας ρίξουμε μια ματιά στη σημαία της Σερβίας. Θα διακρίνετε ξεκάθαρα τον δικέφαλο αετό με το σταυρο τα τέσσερα Βήτα του οικόσημου των ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΩΝ. Τα τέσσερα Βήτα υποδηλώνονται σαν C και σημαίνουν Samo sloga Srbina spasava (Само слога Србина спасава = μόνο η ενότητα σώζει το Σέρβο).

Τα 4 Β των Παλαιολόγων σήμαιναν Βασιλεύ Βασιλέων Βασιλεί Βοήθει = Βασιλιά των Βασιλέων (Χριστέ), βοήθα το βασιλιά (το Βυζαντινό αυτοκράτορα).

Δεν ξεχνούν βεβαίως ότι η μητέρα του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΙΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ήταν απο τη Σερβία, η Ελένη Δραγάση (Jelena Dragaš), κόρη του Σέρβου άρχοντα των Σερρών.

Η Σερβία νιώθει ότι ανήκει στην ίδια ιστορική και πνευματική οικογένεια με εμάς και ήταν παντοτινός σύμμαχος. Η Οθωμανική λέλαιπα δυστυχώς κατέστρεψε και αυτούς εκτός από την Ελλάδα.

Άλλη μια χώρα μαζί τη Ρωσία που δεν ξεχνά και τιμά.

Δυστυχώς η επίσημη Ελλάδα του σήμερα δείχνει να έχει ξεχάσει και αποκυρύξει όλες τις φάσεις της ιστορίας της στο βωμό του ευρώ, των μνημονίων και της σύγχρονης υποδούλωσης.  

Χρέος μας είναι να τιμούμε αλλά και να ερευνούμε μόνοι μας το παρελθόν αλλά και να το διδάσκουμε στα παιδιά μας.




Η εμπλοκή του Ισραήλ στον πόλεμο εναντίον της Συρίας είναι μια αποτυχία της Τουρκίας να «κάνει τη δουλειά» για τους Αμερικανούς και οι ηγέτες της Αγκυρας αποδείχθηκαν κότες, γράφει ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ιγνατίου στην aixmi.

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Οι αεροπορικές επιδρομές του Ισραήλ εναντίον στρατιωτικών στόχων στη Συρία, πραγματοποιήθηκαν στην πιο δύσκολη στιγμή για τους αντιπάλους του Άσαντ, καθώς ήταν ευρύτατα γνωστό στην Ουάσιγκτον, πως οι αντάρτες -που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία- είχαν υποστεί καθοριστικές ήττες από τις πιστές στον Σύρο πρόεδρο δυνάμεις.

Ταυτόχρονα, ήταν διάχυτη η ανησυχία στα υψηλά δώματα του Λευκού Οίκου για το γεγονός ότι ο έλεγχος των αντικαθεστωτικών είχε περάσει στις ομάδες που διοικούνται από σκληρούς τρομοκράτες της Αλ Κάϊντα.

Αίφνης ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα βρέθηκε προ του δύσκολου διλήμματος να έχει απέναντί του στη μετα-Άσαντ εποχή ένα νέο καθεστώς, έντονα εξτρεμιστικό και αντιαμερικανικό. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα...

Με την κινητοποίηση του Ισραήλ, που έγινε σε πλήρη συνεννόηση με την Ουάσιγκτον –και οτιδήποτε άλλο λέγεται είναι μία τεράστια βλακεία- εισέρχεται στον εμφύλιο ένας νέος παίκτης, που είναι σκληρός, αποφασιστικός και δοκιμασμένος, σε αντίθεση με την Τουρκία και τους ηγέτες της, που αποδείχθηκαν κότες, αποτυγχάνοντας να υλοποιήσουν έστω και μία εκ των υποσχέσεων που έδωσαν στο Λευκό Οίκο.

Η πιο γνωστή υπόσχεση, που έμεινε ανεκπλήρωτη, ήταν η διαβεβαίωση του Ταγίπ Ερτογάν στον Πρόεδρο Ομπάμα, ότι σε έξι μήνες ο Άσαντ θα είχε εξαφανιστεί από τη Συρία.

Και όχι μόνο δεν εξαφανίστηκε, αλλά είναι εκεί και πολεμά με τους πιστούς του, και θα μπορούσε να είχε επικρατήσει εάν οι ξένοι αντίπαλοί του δεν συνέχιζαν να χρηματοδοτούν και να ενισχύουν με οπλισμό τους αντάρτες.

Η νέα κατάσταση στην περιοχή πρέπει να ειδωθεί ως μία αποτυχία της Αγκυρας «να κάνει τη δουλειά» για τους Αμερικανούς, οι οποίοι ζήτησαν τη βοήθεια του Ισραήλ, με την ελπίδα ότι το παιγνίδι δεν έχει ήδη απωλεστεί για τους δυτικούς.

Βεβαίως, ο Άσαντ δεν παύει να είναι ένας δικτάτορας, εξίσου κακός και απολυταρχικός, όπως και ο βασιλιάς της Σαουδικής Αραβίας, αλλά και οι άλλοι Άραβες ηγέτες που κυβερνούν με φωτιά και τσεκούρι. Η διαφορά έγκειται στο ποιος εξυπηρετεί τα αμερικανικά συμφέροντα και ποιος τα πολεμά.

Στις επόμενες ημέρες θα διαφανεί ο ακριβής ρόλος του Ισραήλ, το οποίο έκανε και επίδειξη δύναμης στο πλαίσιο των ασκήσεων πάνω από την Κύπρο και την Κρήτη, όπου δοκιμάζεται η αντοχή και η εκπαίδευση των πιλότων, που θα αναλάβουν το «mission impossible» εναντίον των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν.

Τις τελευταίες 48 ώρες και με αφορμή τα ισραηλινά πλήγματα εναντίον του Άσαντ, αναπτύχθηκε ένα περίεργο σενάριο, που φέρει το Ισραήλ να συνεργάζεται με τη Σαουδική Αραβία, την Τουρκία και την Ιορδανία εναντίον της Τεχεράνης. Αυτός που το σκέφθηκε δεν γνωρίζει ιστορία.

Οι Τούρκοι είναι οι μεγαλύτεροι οπορτουνιστές του πλανήτη, αλλά έχουν και κάποιες «αρχές» όταν κινδυνεύουν οι φίλοι τους. Και το Ιράν παραμένει χώρα έντονα θρησκευτική και εξτρεμιστική, την οποία θαυμάζουν οι ηγέτες της Τουρκίας. Δε χρειαζόταν να μας το πει ο Αχμέτ Νταβούτογλου για να γνωρίζουμε –και αποτελεί γεγονός- ότι το Ιράν είναι φίλη χώρα για την Αγκυρα και ότι οι προσπάθειες του Λευκού Οίκου και του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ για την επαναπροσέγγιση Ισραήλ και Τουρκίας δεν έχουν επιτύχει μέχρι στιγμής –και ίσως δεν επιτύχουν ποτέ.

Μετά το πρώτο σοκ από την απολογία προς τον Ερντογάν, ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου βγαίνει από το καβούκι του και αποδεικνύει ότι είναι ο ηγέτης της μόνης χώρας στην ταραγμένη περιοχή της Μεσογείου, που κτυπά και αποτελεσματικά και αποφασιστικά, και με τρόπο που δείχνει ισχύ περιφερειακής δύναμης, ένα χώρο που παλεύει ανεπιτυχώς να καλύψει ο πρωθυπουργός της Τουρκίας.

Η «γειτονιά» μας φλέγεται, οι συμμαχίες αλλάζουν, και η Ελλάδα με την Κύπρο έχουν βυθιστεί στη δίνη μίας άνευ προηγουμένου οικονομικής κρίσης –άρα προς το παρόν δεν έχουν και ρόλο στο νέο σκηνικό. Ο κίνδυνος περιφερειακού πολέμου είναι χωρίς αμφιβολία μεγάλος, και έχουν δίκιο όσοι εκ των αναλυτών προβλέπουν και προειδοποιούν πως ο Άσαντ δεν θα πέσει πριν προκαλέσει μεγάλη ζημιά με εκτεταμένη χρήση χημικών.

Εάν κινητοποιήθηκαν οι πάντες κηρύσσοντας «κόκκινο συναγερμό» στη βάση μίας έωλης κατηγορίας ότι ήταν αυτός που έκανε χρήση του αερίου Σαρίν, τί θα συμβεί στην περίπτωση που όντως ανοίξει τις πύλες της κόλασης;

Και οι αναλυτές ορθώς πιστεύουν πως θα το πράξει, διότι δεν είναι βλάκας να πιστεύει πως δεν θα έχει την τύχη του Καντάφι...

Η λύση για τη Συρία πρέπει να είναι μόνο πολιτική –η στρατιωτική μέχρι στιγμής έχει αποτύχει- αν και οι ξένες χώρες που πολεμούν τον Άσαντ δεν πρόκειται να αποδεχθούν παραμονή του στην εξουσία.

Η συνέχιση του πολέμου μπορεί να εμπλέξει, εκτός του Ισραήλ, το Λίβανο, το Ιράν και την Ιορδανία. Είναι κάτι, που αυτή τη στιγμή, σίγουρα δεν φαίνεται να επιθυμεί η Αμερική...




  • Δεν υπάρχουν τα βιβλία της περιόδου Παπανδρέου (2004-2007) για να μην αποκαλυφθεί πού πήγαν τα 116.000.000 ευρώ 
  • Με χαρτάκια έπαιρναν από το ταμείο εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ
Δυσκολεύουν τα πράγματα για τον Γιώργο Παπανδρέου. Μάταια προσπαθεί να απεκδυθεί των ευθυνών του για το πάρτι που γινόταν στο ΠΑΣΟΚ επί των ημερών του. Γιατί τα στοιχεία που προκύπτουν από την έρευνα για τα οικονομικά του κόμματος, που ανέθεσε ο Βενιζέλος να κάνουν έξι μεγάλες ελεγκτικές εταιρείες από τη στιγμή που παρέλαβε, είναι συντριπτικά.

Και δεν είναι μόνον η τρύπα των πάνω από 116.000.000 ευρώ στο βαθύ πηγάδι των οικονομικών του ΠΑΣΟΚ που άφησε όταν έφυγε από πρόεδρος ο Γ. Παπανδρέου, αλλά ότι ενδέχεται να αποδειχθεί ότι στο πηγάδι αυτό δεν υπάρχει πάτος. Είναι το γεγονός ότι όλα τα βιβλία από το 2004 μέχρι το 2007 έχουν εξαφανισθεί! Αναζητήθηκαν σε κάθε μεριά που θα μπορούσαν να είναι, αλλά δεν βρέθηκε ούτε φύλλο!

Και αυτή η εξαφάνιση κάθε άλλο παρά τυχαία είναι. Αντίθετα, έρχεται να ενισχύσει τα ευρήματα του ελέγχου που έκαναν οι έξι εταιρείες για τη μαύρη τρύπα των 116.000.000 ευρώ. Αν σε όλα είχαν τηρηθεί απόλυτα οι νόμιμες διαδικασίες, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να... χαθούν τα βιβλία. Αποκλείεται να μην ξέρουν πού είναι τα βιβλία, πού τα έβαζαν. Εν πάση περιπτώσει, ας τα βρουν και να πάνε να τα παραδώσουν στις 6 ελεγκτικές εταιρείες. Αν δεν έχουν καταστραφεί.

Με απλά, πάντως, χαρτάκια, από αυτά που γράφεις κάποια σημείωση για να μην ξεχάσεις κάποιο ραντεβού, έδιναν εντολή στον ταμία να δώσει 1.000.000 ευρώ, 100.000 ευρώ και ούτω καθεξής. Χωρίς κανένα παραστατικό, υπογραφές και ό,τι απαιτούν οι στοιχειώδεις κανόνες διαφάνειας και χρήστης διαχείρισης, που κάνει και η πιο μικρή επιχείρηση, αλλά και απαιτεί ο Κώδικας Φορολογικών Στοιχείων, όταν μάλιστα τα χρήματα προέρχονται από κρατική χρηματοδότηση.

Είναι τέτοια η κατάσταση, όπως λένε, που μπορεί στα χαρτιά να εμφανίζεται ότι στο ταμείο υπάρχουν 15.000.000 ευρώ και, αν ανοίξεις το συρτάρι, να μη βρεις μέσα ούτε ένα ευρώ!

Για έναν από τους στενούς συνεργάτες του Παπανδρέου έχει γραφεί ότι έχει πάρει 800.000 ευρώ και μέχρι τώρα δεν έχει δώσει κανένα παραστατικό για το πού πήγαν αυτά τα λεφτά.

Μετά την ανάληψη του κόμματος από τον Βενιζέλο, ο υπεύθυνος επί των οικονομικών του ζήτησε στοιχεία για 300.000 ευρώ που είχε πάρει, αλλά δεν πήρε καμιά απάντηση!

Προσπαθούν να διασωθούν

Στην κατ' ιδίαν συνάντηση που είχαν την Τρίτη, Παπανδρέου και Βενιζέλος, ο πρώην πρωθυπουργός απέφυγε να επαναλάβει αυτά που έλεγε δημόσια, ότι όλα έχουν γίνει με διαφανείς διαδικασίες και υπάρχουν τα νόμιμα παραστατικά και ότι προτίθεται να βοηθήσει για να βρεθούν όλα τα στοιχεία. Όταν όμως βγήκε έξω -και προφανώς έπειτα από συζήτηση που είχε με τους δικούς του- άλλαξε γραμμή και απείλησε ότι θα προσφύγει στη Δικαιοσύνη εναντίον εκείνων που τον συκοφαντούν... Η εξήγηση απλούστατη.

Όλοι οι αυλικοί του Γιώργου φοβούνται ότι στενεύουν τα περιθώρια και κινδυνεύουν να έχουν περιπέτειες με τον Πεπόνη και κοιτάνε πώς θα γλιτώσουν. Πράγμα που δεν θα γίνει αν δεν παραμείνουν ενιαίο μπλοκ απέναντι στον Βενιζέλο, ο οποίος, από την άλλη, δεν μπορεί να χρεωθεί τις αμαρτίες που γίνονταν πριν αναλάβει το ΠΑΣΟΚ.

Πηγή: Το Παρόν


Μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα έχουν στείλει εικόνες από ομάδες μαχητών του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) που ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν το τουρκικό έδαφος, αναφέρει η εφημερίδα Sabah.

Η τουρκική εφημερίδα, στην έκδοση της Παρασκευής, αναφέρει ότι τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη φωτογράφισαν Κούρδους στο Χακκάρι, στην περιοχή του Σιρνάκ, σε ατραπούς που οδηγούν στα σύνορα Τουρκίας- Ιράκ.

Τοπικές πηγές επιβεβαίωσαν το δημοσίευμα της εφημερίδας που ομιλούν για «έντονη δραστηριότητα» κατά τις πρώτες φάσεις της απομάκρυνσης από την τουρκική επικράτεια των μαχητών της κουρδικής οργάνωσης.

Ωστόσο, οι πηγές, αναφέρουν ότι θα απαιτηθεί αρκετός καιρός μέχρι την πλήρη απόσυρση των Κούρδων μαχητών.

Την περασμένη εβδομάδα, ο Στραγητός Νεσντέτ Όζαλ και οι στρατιωτικοί διοικητές των ενόπλων δυνάμεων επισκέφθηκαν τις επαρχίες Χακκάρι και Σιρνάκ. Στρατιωτικές πηγές αναφέρουν ότι οι αξιωματικοί της περιοχής ενημέρωσαν για τις εξελίξεις στην περιοχή.

Ο βουλευτής του Κόμματος της Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στο Ντιγιαρμπακίρ, Galip Ensarioğlu, ανέφερε ότι υπάρχει μια διστακτικότητα για την ομαδική αποχώρηση των Κούρδων μαχητών, γιατί σε άλλη μια αποχώρησή τους από τα τουρκικά εδάφη το 1999, τους είχαν επιτεθεί ο τουρκικός στρατός, ο οποίος σκότωσε 500 Κούρδους μαχητές.

«Αυτό το γεγονός προκαλεί κάποια ένταση. Σήμερα, υπάρχει κυβερνητική βούληση για την απόσυρση αυτή», είπε ο Ensarioğlu.

Ωστόσο, όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, «υπάρχουν φήμες ότι ορισμένοι σταθμοί της τουρκικής χωροφυλακής είναι δυσαρεστημένοι, σχετικά με τη διαδικασία διακανονισμού και θα μπορούσαν να ανοίξουν πυρ καθώς οι μαχητές του PKK εγκαταλείπουν τα τουρκικά εδάφη»

Ο Ensarioğlu επεσήμανε ότι «αυτό δεν πρόκειται να συμβεί γιατί όλα είναι σε καλό δρόμο από την πλευρά του κράτους».





Οι μελέτες του ιστορικού Τόμας Γκροσμπέλτινγκ αναφορικά με τις θρησκείες και τους πιστούς στη Γερμανία καταλήγουν στο ενδιαφέρον συμπέρασμα ότι δεν υφίσταται πλέον, όπως παλαιότερα, μια χριστιανική Γερμανία.

Οι πολιτικοί θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους τον θρησκευτικό πλουραλισμό που υπάρχει πλέον στη Γερμανία, λέει ο Γερμανός ιστορικός Τόμας Γκροσμπέλτινγκ, ο οποίος πρόσφατα παρουσίασε ένα βιβλίο με τίτλο: «Ο χαμένος ουρανός: η πίστη στη Γερμανία μετά το 1945».

Γεγονός είναι ότι σήμερα μόνο το 65% των Γερμανών ανήκουν είτε στην καθολική, είτε στην ευαγγελική εκκλησία. Με φθίνουσα τάση. Στη δεκαετία του ΄50 το ποσοστό αυτό ανέρχονταν στο 95%! Εύλογα τίθεται συνεπώς το ερώτημα: Τι αναζητούν οι Γερμανοί; Αναζητούν απαντήσεις στις μεταφυσικές ανησυχίες σε ένα «σουπερμάρκετ θρησκειών», όπως συμβαίνει για παράδειγμα στις ΗΠΑ; «Όχι», πιστεύει ο Γερμανός ιστορικός. Είναι πολλοί εκείνοι στη Γερμανία που αποστασιοποιούνται από τις χριστιανικές εκκλησίες χωρίς όμως να εντάσσονται σε κάποια άλλη θρησκεία, συμπεραίνει ο Τόμας Γκροσμπέλτινγκ, ο οποίος θεωρεί ότι η πρόκληση για τις δύο μεγάλες γερμανικές εκκλησίες την καθολική και την ευαγγελική είναι μεγάλη:

«To μήνυμα είναι αφενός ότι οι εκκλησίες θα πρέπει να αφυπνιστούν και να συνειδητοποιήσουν ότι στη Γερμανία υπάρχει πλέον ένας θρησκευτικός πλουραλισμός, τον οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν εποικοδομητικά. Αφετέρου το μήνυμα σε εκείνους που είναι ενταγμένοι στο σύστημα της καθολικής και ευαγγελικής εκκλησίας είναι να σκεφτούν πως θα μπορέσουν να μεταφέρουν με σύγχρονους τόπους το μήνυμα της θρησκείας στους ανθρώπους».

Ίσες αποστάσεις από τις θρησκείες

Παρά τον σημαντικό αριθμό μουσουλμάνων στη Γερμανία ο ιστορικός Τόμας Γκροσμπέλτινγκ θεωρεί ότι τόσοι οι γερμανοί πολιτικοί όσο και οι εκκλησίες υποτιμούν το γεγονός αυτό και παίρνουν θέση μόνο όταν προκύψει κάποιο πρόβλημα:

«Πιστεύω ότι οι μουσουλμάνοι στη Γερμανία δεν έχουν πολιτικό βάρος. Σε περίπτωση που το κράτος αποφασίσει να τηρήσει ίσες αποστάσεις απέναντι σε όλες τις θρησκείες τότε θα είναι σε θέση να απαιτήσει και τον σεβασμό του δικαίου και των νόμων. Όσες θρησκείες σέβονται το Σύνταγμα και τους νόμους θα πρέπει να έχουν την ίδια στήριξη από το γερμανικό δημόσιο».

Την ίδια στιγμή όμως ο Γερμανός ιστορικός στέλνει ένα μήνυμα με το βιβλίο του και στις μουσουλμανικές κοινότητες της Γερμανίας, τονίζοντας ότι θα πρέπει να προχωρήσουν σε οργανωτικές, νομικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε να γίνουν αποδεκτές από τη γερμανική κοινωνία. Παράλληλα θεωρεί ότι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση είναι το μάθημα ισλαμικής πίστης σε δημόσια σχολεία, ενώ δεν είναι αντίθετος στην υιοθέτηση μουσουλμανικών αργιών στη Γερμανία.


Πηγή: Νewsbomb


Την ίδια ώρα οι τουρκοπροσκυνημένοι της κυβέρνησης Σαμαρά, με τον Καμίνη που τροφοδοτείται οικονομικά από τον Σόρος, σχεδιάζουν να χτίσουν τζαμιά στην Αθήνα!!!

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Σαν μεγάλη τουρκική πρόκληση έρχεται η είδηση από την Άγκυρα όπου σύμφωνα με αποκαλυπτικό δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας, Cumhuriyet, στις 6/5, το αίτημα χριστιανών κατοίκων της τουρκικής πρωτεύσας να ανεγερθεί μια χριστιανική εκκλησία καθώς δεν υπάρχει καμία εκκλησία στην πρωτεύουσα της Τουρκίας, όχι μόνον απορρίφτηκε από τις τοπικές αρχές αλλά στο ίδιο μέρος που είχε επιλεγεί για την ανέγερση της εκκλησίας τελικά θα ανεγερθεί άλλο ένα μουσουλμανικό τζαμί.

Το σκάνδαλο παίρνει μεγάλες διαστάσεις καθώς όπως αναφέρουν οι πληροφορίες στην τουρκική πρωτεύουσα ήδη υπάρχουν και λειτουργούν 3.000 τζαμιά ενώ δεν υπάρχει καμία χριστιανική εκκλησία για όσους χριστιανούς βρίσκονται στην Άγκυρα. Για τον λόγο αυτό εδώ και λίγο καιρό ζητήθηκε από την δημαρχία της Çankaya, ένα προάστιο της τουρκικής πρωτεύουσας, η άδεια για να ανεγερθεί μια εκκλησία. Μάλιστα είχε επιλεγεί και η τοποθεσία για την ανέγερση της πρώτης χριστιανικής εκκλησίας στην τουρκική πρωτεύουσα. Η τοποθεσία αυτή, όπως αναφέρει η ίδια η τουρκική εφημερίδα, ήταν στην περιοχή Kırkkonaklar σε μια έκταση που είχε εκποιηθεί για το αποκαλούμενο «Σύλλογο Ανεξαρτήτων Εκκλησιών» που εκπροσωπεί τους χριστιανούς της Άγκυρας.

Μόλις όμως έγινε γνωστό το θέμα αμέσως επενέβηκε η Διεύθυνση Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας, (κάτι ανάλογο με την δική μας Αρχιεπισκοπή) και μετά από παρέμβαση της όχι μόνο σταμάτησε η διαδικασία για την ανέγερση της μοναδικής εκκλησίας που θα κτίζονταν στην τουρκική πρωτεύουσα αλλά στην ίδια περιοχή αποφασίστηκε να… ανεγερθεί άλλο ένα μουσουλμανικό τέμενος προσθετό στα ήδη 3.000 τζαμιά που λειτουργούν στην Άγκυρα. Μάλιστα σύμφωνα με δηλώσεις στην τουρκική εφημερίδα του Metin Tasigül, εκπροσώπου της Θρησκευτικής Αρχής της Τουρκίας, μετά από συντονισμένες ενέργειες έχουν ήδη αρχίσει οι εργασίες διαμόρφωσης του χώρου σε έκταση 4.407 τετραγωνικών χιλιομέτρων για την ανέγερση νέου μεγαλοπρεπούς τεμένους που θα δεσπόζει στην περιοχή.

Η τουρκική εφημερίδα αναφέρει επίσης ότι η Θρησκευτική Αρχή της Τουρκίας είχε απευθυνθεί και σε άλλες τρεις περιοχές της τουρκικής πρωτεύουσας για την ανέγερση καινούργιου μουσουλμανικού τεμένους και τελικά επιλέχτηκε η περιοχή του Kırkkonaklar όπου όμως, όπως ήταν γνωστό, είχε ζητηθεί από τους χριστιανούς της Άγκυρας για την ανέγερση της μοναδικής χριστιανικής εκκλησίας που θα εξυπηρετούσε τα θρησκευτικά καθήκοντα των χριστιανών της τουρκικής πρωτεύουσας.

Είναι σίγουρα μεγάλο σκάνδαλο που το γεγονός αυτό συμβαίνει την ίδια περίοδο που ο ισλαμιστής κύριος Ερντογάν απαίτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό την ταχεία ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους στην Αθήνα και την ιδία περίοδο που διάφοροι τουρκολάγνοι δήμαρχοι καταστρώνουν σχέδια για να γεμίσουν με μουσουλμανικούς μιναρέδες τους δήμους τους.

Γνωρίζουν όλοι αυτοί ότι όχι μόνο δεν υπάρχει καμία χριστιανική εκκλησία στην τουρκική πρωτεύουσα αλλά ακόμα και το αίτημα για την ανέγερση της μοναδικής χριστιανικής εκκλησίας όχι μόνον απορρίφθηκε από τις τοπικές αρχές αλλά στην ίδια περιοχή που είχε επιλεχτεί για τον χριστιανικό ναό θα αναγείρουν άλλο ένα μουσουλμανικό τέμενος; Να δούμε και τι θα πουν όλοι αυτοί οι «προοδευτικοί» που κόπτονται για τις θρησκευτικές ελευθερίες για το γεγονός ότι στην τουρκική πρωτεύουσα απαγορεύτηκε η ανέγερση της μοναδικής χριστιανικής εκκλησίας;