Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

14 Απρ 2016

Έχουν αποθρασυνθεί οι Τούρκοι στο Αιγαίο καθώς παρά την παρουσία Νατοϊκών σκαφών συνεχίζουν τα προκλητικά επεισόδια, στη θάλασσα αλλά και στον αέρα, με παραβιάσεις από πλοία και μαχητικά αεροπλάνα.

Όπως γράφει το politischios.gr, αργά το βράδυ της Τετάρτης ένα σοβαρό επεισόδιο εκτυλίχθηκε στην θαλάσσια περιοχή ανοιχτά των Οινουσσών, εκεί που λίγο νωρίτερα είχε φτάσει ο υπουργός Αμυνας Πάνος Καμμένος. Σύμφωνα με τις πληροφορίες ένα τουρκικό σκάφος το οποίο μάλιστα βρισκόταν εντός των ελληνικών υδάτων, δεν αποχωρούσε παρά τις συνεχείς κλήσεις του σκάφους του Λιμενικού.

Σαν να μην έφτανε αυτό, έστρεψε τα όπλα του εναντίον του ελληνικού σκάφους σε μία ιδιαίτερα προκλητική ενέργεια με την δική της σημασία για όσους γνωρίζουν τις πρακτικές που ισχύουν στην θάλασσα και σ' αυτού του είδους τις αντιπαραθέσεις.

Το συμβάν δεν επιβεβαιώνεται επίσημα από το αρχηγείο του Λιμενικού, όμως έγινε γνωστό από τους Λιμενικούς που ζουν στο νησί. Μάλιστα λόγω της αυξημένης προκλητικότητας των Τούρκων, στο νησί έχει σπεύσει η κανονιοφόρος του Π.Ν. «Αήττητος».

Υπενθυμίζεται ότι οι Οινούσσες βρίσκονται τις τελευταίες ημέρες στο επίκεντρο των προκλήσεων των Τούρκων, με διαρκείς υπερπτήσεις F-16 πάνω από το νησί και βέβαια με το περιστατικό του Λιμενικού που ήρθε στην επιφάνεια.

Αναμφίβολα η κατάσταση στο Αιγαίο γίνεται ολοένα και πιο περίπλοκη, καθώς η παρουσία πολλών και διαφορετικών δυνάμεων (Λιμενικό, τούρκικες δυνάμεις, ΝΑΤΟ, Frontex) έχουν δημιουργήσει ένα κυκεώνα αυτόνομων δραστηριοτήτων ο οποίος εκτιμάται ότι δεν θα λειτουργήσει προς όφελος της ελληνικής κυριαρχίας στο μέλλον.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συνέντευξη του διευθυντή του Center for Research on Globalization στο Press TV 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η Ρωσία εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι οι σχέσεις της με το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να βελτιωθούν εάν η  στρατιωτική συμμαχία των Δυτικών δεν υιοθετήσει μια νέα πολιτική προς την κατεύθυνση αυτή.

Ο απεσταλμένος της Ρωσίας στο ΝΑΤΟ, Αλεξάντερ Γκρούσκο, δήλωσε ότι κανείς δεν θα πρέπει να αναμένει ουσιαστική πρόοδο στις διπλωματικές σχέσεις, όταν οι εκπρόσωποι των δύο πλευρών θα συναντηθούν στις Βρυξέλλες εντός αυτού του μηνός. Θα είναι η πρώτη τους συνάντηση μετά την κρίση στην Ουκρανία.

Η ακριβής ημερομηνία της συνόδου δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμη, αλλά έγινε γνωστό ότι η ημερήσια διάταξη θα συμπεριλαμβάνει την εφαρμογή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στην Ουκρανία, γνωστή ως "Μινσκ-2", την στρατιωτική δραστηριότητα του ΝΑΤΟ και το ζήτημα του Αφγανιστάν.

Η Δυτική στρατιωτική συμμαχία έχει καταστήσει σαφές ότι η οποιαδήποτε συνάντηση με τη Ρωσία θα πρέπει να θέσει επί τάπητος την σύγκρουση μεταξύ των ουκρανικών κυβερνητικών δυνάμεων και των φιλορωσικών παραστρατιωτικών ομάδων στην ανατολική Ουκρανία.

Ο Καναδός καθηγητής γεωστρατηγικής Μισέλ Σοσουντόφσκι παραχώρησε μια σημαντική συνέντευξη στο Press TV. Ο Σοσουντόφσκι, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για την Παγκοσμιοποίηση (Center for Research on Globalization) και συγγραφέας του βιβλίου «Η παγκοσμιοποίηση του πολέμου και ο παρατεταμένος πόλεμος της Αμερικής κατά της ανθρωπότητας», παρέθεσε τις απόψεις του για τις σχέσεις της Ρωσίας με τον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ).

Το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της συνέντευξης:

Press TV: Κατά τη γνώμη σας, και βάσει των εκτενών ερευνών σας στο συγκεκριμένο θέμα, ποια είναι η ουσία του προβλήματος;

Μ. Chossudovsky: Η ουσία του προβλήματος έγκειται στο ότι βρισκόμαστε σε ένα πολύ επικίνδυνο σταυροδρόμι όσον αφορά τις στρατηγικές και γεωπολιτικές σχέσεις και φυσικά τις πολεμικές συρράξεις. Αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως “νέος ψυχρός πόλεμος”, διότι ο “ψυχρός πόλεμος” είχε κάποιες διασφαλίσεις όσον αφορά τα πυρηνικά όπλα. Υπήρχε διάλογος, υπήρχε συνεννόηση, ενώ αυτό που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια είναι η κατάρρευση της επικοινωνίας μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Το φαινόμενο αυτό συμπίπτει, όχι τυχαία, με αυτό που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως παγκοσμιοποίηση του ΝΑΤΟ. Με άλλα λόγια, το ΝΑΤΟ επεκτείνει την εμβέλεια των δραστηριοτήτων του πέρα από την λεγόμενη περιοχή του Ατλαντικού. Έχει μια στρατιωτική ατζέντα, η οποία είναι σαφώς κατακτητική. Αυτοπροσδιορίζεται μεν ως αμυντικό σύμφωνο, αλλά στην πραγματικότητα οι δράσεις του στα σύνορα της Ρωσίας είναι επιθετικής φύσεως, με αποτέλεσμα να έχουμε σήμερα διάφορες περιοχές, οι οποίες θα μπορούσαν κάλλιστα να μετατραπούν σε εστίες συρράξεων και οι περιοχές αυτές δεν περιορίζονται μόνο στην Ουκρανία.

Έχουμε, επομένως, σήμερα ανοιχτά θέματα στη νοτιοανατολική Ευρώπη, έχουμε την αντιπαράθεση μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, που εντοπίζεται επίσης στο κατώφλι της Ρωσίας, έχουμε το ζήτημα των κυρώσεων, το θέμα των θαλάσσιων οδών, την αντιπαράθεση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Κίνας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας , δεδομένου ότι η Κίνα και η Ρωσία σύμμαχοι εντός του πλαισίου του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), ενώ παράλληλα έχουμε επίσης τα πολεμικά δρώμενα στη Μέση Ανατολή, ιδίως στο Ιράκ και την Συρία, τα οποία δρώμενα είναι στην πραγματικότητα ένας μυστικός πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΝΑΤΟ.

Όσο για τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, γνωρίζουμε ότι ο πόλεμος αυτός είναι ψεύτικος και ότι η μόνη αποτελεσματική δύναμη που μάχεται τους τρομοκράτες είναι στην πραγματικότητα οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις με την υποστήριξη της Ρωσίας, του Ιράν και της Χεζμπολλάχ και ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι συμμάχοί τους, συμπεριλαμβανομένου του ΝΑΤΟ, στηρίζουν μυστικά τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Στην πραγματικότητα,  το ΝΑΤΟ, ευθύς εξ αρχής, από το 2011, σε συνεργασία με τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες και το τουρκικό γενικό επιτελείο, έχει εμπλακεί στην πρόσληψη ξένων μισθοφόρων, οι οποίοι εν συνεχεία εντάσσονται στις τάξεις εκείνες της αλ-Κάιντα που συνδέονται με την “αντιπολίτευση” στη Συρία και συμμετέχουν ενεργά στον πόλεμο.

Press TV: Ποια, κατά την άποψή σας,  είναι η δυναμική της επέκτασης της ρωσικής επιρροής σε ολόκληρη την περιοχή, όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και στην περιοχή της Μέσης Ανατολής στην οποία μόλις αναφερθήκατε;

Μ. Chossudovsky: Θεωρώ τον ρόλο της Ρωσίας διαφορετικό και αποφασιστικής σημασίας. Πρώτα απ’ όλα, η Ρωσία διαθέτει στρατιωτικές δυνατότητες, τις οποίες η Δυτική στρατιωτική συμμαχία καλά θα έκανε να λάβει υπ’ όψιν της, δυνατότητες οι οποίες αφορούν τόσο την στρατηγική, όσο και τα συμβατικά και μη συμβατικά όπλα.

Αλλά νομίζω ότι ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι Δυτικοί σήμερα έγκειται στο γεγονός ότι τα άτομα που κατέχουν θέσεις λήψεως αποφάσεων, κυρίως εντός της κυβερνητικής μηχανής των ΗΠΑ και του αρχηγείου του ΝΑΤΟ, πάσχουν κυρίως από έλλειψη κατανόησης των στρατιωτικών θεμάτων. Δεν είναι καν στρατιωτικοί και δεν έχουν επίγνωση των επιπτώσεων, φερ’ ειπείν, της χρήσεως ενός τακτικού πυρηνικού όπλου.

Ενενήντα από αυτά των τακτικά πυρηνικά όπλα είναι σήμερα αποθηκευμένα στο Ιντσιρλίκ της Τουρκίας και είναι υπό τουρκική διοίκηση. Έχουν χαρακτηριστεί ως ακίνδυνα για τον περιβάλλοντα άμαχο πληθυσμό στα έγγραφα του Πενταγώνου, γεγονός το οποίο θεωρώ απολύτως παράλογο, αφού τα όπλα αυτά έχουν εκρηκτική δυνατότητα τρεις έως έξι φορές μεγαλύτερη από την βόμβα που έπεσε στην Χιροσίμα.

Και μετά από όλα αυτά, έρχεται η Χίλαρι Κλίντον για να μας πει ότι τα πυρηνικά όπλα είναι “στο τραπέζι”, δηλαδή δεν αποκλείεται η χρήση τους. Όταν, επομένως, έχουμε  ένα είδος “διαλόγου”, κατά το οποίο άτομα σε ανώτερες κυβερνητικές θέσεις προβαίνουν σε δηλώσεις, οι οποίες πραγματικά παραπέμπουν σε σενάριο Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου, βρισκόμαστε σε ένα πολύ επικίνδυνο σταυροδρόμι.

Μπορούμε μόνο να ευελπιστούμε ότι υπάρχουν κάποια άτομα μέσα σε αυτό το πολιτικό φάσμα των ηγετών της Δύσης, τα οποία θα αρχίσουν να αντιλαμβάνονται, ότι η οικοδόμηση μιας σχέσης με τη Ρωσία και την Κίνα για να αποφευχθεί η στρατιωτική αντιπαράθεση είναι τελικά η μόνη λύση, διότι ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος θα είναι τερματικός. Δεν είναι της παρούσης αυτή τη συζήτηση, αλλά ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν αποτελεί επιλογή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν πρόκειται να κερδίσουν τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο. Κανείς δεν πρόκειται να κερδίσει τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν θα υπάρξει νικητής.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε οποιαδήποτε χώρα που λειτουργεί βάσει αυτονόητων αρχών και αξιών ενός κανονικού κράτους, ο «πλοίαρχος» του «Τιτανικού» Γιώργος Παπανδρέου και ο «υποπλοίαρχός» του Γιώργος Παπακωνσταντίνου θα έπρεπε να βρίσκονταν ήδη ενώπιον του ειδικού δικαστηρίου.
Όσα ομολόγησε σε συνέντευξή του ο πρώην υπουργός Οικονομικών γι' αυτά που έπραξε μαζί με τον πρώην πρωθυπουργό δεν είναι τίποτε άλλο από την παραδοχή ενός εγκλήματος εις βάρος της πατρίδας.
Το «δίδυμο» αυτό, που στα «όρθια», «σε μια κουζίνα», όπως παραδέχτηκε ο Παπακωνσταντίνου, παρέδωσε τη χώρα στις αλυσίδες του ΔΝΤ, θα έπρεπε να βρίσκεται ήδη κατηγορούμενο για εσχάτη προδοσία. Ο άνθρωπος που έπεσε στα μαλακά από το ειδικό δικαστήριο για τη «λίστα Λαγκάρντ» (και με την ευχή του προέδρου «πηγαίνετε και μηκέτι αμαρτάνετε») όχι μόνο δεν έβαλε μυαλό, αλλά για να προμοτάρει το νέο βιβλίο του βγήκε με θράσος και παραδέχτηκε όσα ενσυνείδητα διέπραξε μαζί με τον Παπανδρέου κατά των Ελλήνων.

Έγκλημα 1ον: Είχαν συμφωνήσει τη συμμετοχή του ΔΝΤ (στη «διάσωση») από την Ιανουάριο του 2010, αλλά έδεσαν τη χώρα στο Μνημόνιο τον Απρίλιο του 2010! Και όλο αυτό το διάστημα άφηναν τους... ραντιέρηδες να κάνουν παιχνίδι (σώζοντας τις τράπεζές τους) και να θησαυρίζουν ξεπουλώντας όσο όσο, από τη μια, και ποντάροντας -με τα CDS- στη χρεοκοπία, από την άλλη.

Έγκλημα 2ον: Παραδέχτηκε ότι γνώριζαν ότι το Μνημόνιο ως πρόγραμμα δεν βγαίνει και ότι είχε τιμωρητικά χαρακτηριστικά. Κι όμως, το υποστήριζαν.

Έγκλημα 3ον: Δεν προχώρησαν σε ρύθμιση του χρέους, αν και ήξεραν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορούσε ποτέ να αποπληρώσει τα 140 δισ. που θα συσσωρεύονταν μόνο από τα ομόλογα! Το χειρότερο από όλα; Ήξεραν τι έρχεται (Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου) και έλεγαν ψέματα στην κοινωνία για να αντέξει τις θυσίες.

Και αντί να ζητήσουν έστω μια συγγνώμη για τα δεινά που επέφεραν, ο μεν ένας ονειρεύεται την επιστροφή του στην πολιτική (διά της... ανασύστασης της Κεντροαριστεράς), ο δε άλλος προκαλεί εμετικά! Ο μόνος δρόμος; «Ειδικό δικαστήριο για εσχάτη προδοσία» για το δίδυμο της συμφοράς.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Προηγείται η αποδοχή του ότι η Ελλάδα έχει χρεοκοπήσει, πως η πολιτική της υποτέλειας δεν αποδίδει, ότι τα μνημόνια δεν είναι η λύση και πως πρέπει να υποστούμε σήμερα τις συνέπειες, αφού αύριο θα είναι πολύ πιο επώδυνες
 
«Κανένας δεν μπορεί να καταλάβει γιατί αυτή η κυβέρνηση συνηθίζει πρώτα να υπογράφει μνημόνια και στη συνέχεια να διαπραγματεύεται – όταν όλοι οι υπόλοιποι στον πλανήτη κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Εκτός αυτού, γιατί συνεχίζει το «παιχνίδι της όρνιθας», τη θεωρία των παιγνίων, αφού δεν έχει απολύτως κανένα όπλο στη διάθεση της, οπότε είναι καταδικασμένη να χάσει – επειδή σπάνια εκβιάζεις απειλώντας με τη δική σου αυτοκτονία» (πηγή).
.

Άποψη

Δυστυχώς συνηθίζουμε κάθε φορά, μετά από σωρεία λαθών που μας οδηγούν σε νέα αδιέξοδα, να ισχυριζόμαστε πως τη δεδομένη στιγμή δεν υπάρχουν άλλες λύσεις – άρα αυτό που μας απομένει είναι η πιστή εφαρμογή των μνημονίων των δανειστών, τα οποία όμως ανέκαθεν διαστρεβλώνουμε.

Εν προκειμένω με την έννοια πως αποφεύγουμε συστηματικά τις σωστές διαρθρωτικές αλλαγές (εξυγίανση των Θεσμών, καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς, της διαπλοκής και του πελατειακού κράτους, κατάργηση της γραφειοκρατίας, σταθερό και ανταγωνιστικό φορολογικό σύστημα, φιλικό επιχειρηματικό πλαίσιο κοκ.), επικεντρωνόμενοι στην υπερβολική άνοδο των φόρων – με αποτέλεσμα να αυξάνονται συνεχώς τα δημόσια χρέη, καθώς επίσης τα ιδιωτικά (έχουν υπερβεί ήδη τα 330 δις € από σχεδόν αμελητέα πριν την κρίση), λόγω των οποίων δεν πρόκειται ποτέ να διενεργηθούν επενδύσεις, οπότε να ακολουθήσει η ανάπτυξη.

Εάν αναρωτιόμαστε τώρα γιατί δεν επενδύουν οι ξένοι, τότε αγνοούμε το βασικότερο επιχειρηματικό κανόνα – σύμφωνα με τον οποίο κανένας δεν τοποθετεί τα χρήματα του εκεί που προβλέπει με ασφάλεια ότι θα ζημιωθεί. Ειδικότερα, σε μία χώρα που δεν είναι πλέον ανταγωνιστική, οπότε δεν μπορεί να εξάγει, ενώ ταυτόχρονα η ζήτηση στο εσωτερικό της καταρρέει – αφού μειώνονται συνεχώς τα εισοδήματα, καθώς επίσης η αγοραστική τους αξία λόγω των φόρων. Πόσο μάλλον όταν προβλέπονται εσωτερικές αναταραχές και εξεγέρσεις, αλλαγή του νομίσματος, πολιτικό χάος, χρεοκοπία κοκ.

Σε μία τέτοια περίπτωση, ακόμη και όταν μπορεί κάποιος να αγοράσει σε εξευτελιστικές τιμές επιχειρήσεις, ακίνητα ή οικόπεδα δεν το κάνει – αφενός μεν επειδή υπολογίζει πως θα συνεχιστεί η καθοδική πορεία των τιμών, αφετέρου λόγω του ότι δεν προβλέπει κέρδη από την επένδυση του, αλλά ζημίες.

Όταν βέβαια οι τιμές φτάσουν στο ναδίρ, ενώ η χώρα θα έχει μετατραπεί σε μία ειδική οικονομική ζώνη χαμηλού εργατικού κόστους, χωρίς καμία απολύτως δυνατότητα ανάκτησης της εθνικής της κυριαρχίας, τότε οι ξένοι θα επενδύσουν – εκμεταλλευόμενοι το φυσικό, υπόγειο, ιστορικό και λοιπό πλούτο της πατρίδας μας, τον οποίο δεν μπορέσαμε ποτέ να εκτιμήσουμε.

Εάν το είχαμε κάνει, τότε δεν θα εκλέγαμε το 2009 αυτόν που μας υποσχέθηκε ότι «λεφτά υπάρχουν» – αλλά είτε θα μηδενίζαμε μόνοι μας το χρέος μας (ανάλυση), είτε θα επιλέγαμε τη χρεοκοπία, αντί να οδηγηθούμε στο ΔΝΤ. Το ίδιο ισχύει επίσης για τη σημερινή κυβερνητική επιλογή μας – για αυτούς που ενώ υποσχέθηκαν την εύρεση μίας ριζικής λύσης ή τη ρήξη, μας οδήγησαν στην παγίδα του δημοψηφίσματος, στο κλείσιμο των τραπεζών, στο χειρότερο μνημόνιο όλων των εποχών, καθώς επίσης στο ξεπούλημα ολόκληρου του χρηματοπιστωτικού συστήματος, μέσω του οποίου θα λεηλατηθεί τελικά η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων.

Περαιτέρω, πάντοτε υπήρχαν και υπάρχουν λύσεις για την Ελλάδα, αρκεί να εκπονηθεί ένα δικό της πρόγραμμα. Οι λύσεις βέβαια αυτές, όταν καθυστερούν και δεν υιοθετούνται έγκαιρα, είναι συνεχώς πιο επώδυνες – έχουν δηλαδή μεγαλύτερο υλικό και ανθρώπινο κόστος. Στα πλαίσια αυτά, η λιγότερο οδυνηρή λύση σήμερα για την Ελλάδα είναι εν πρώτοις η επίσημη αποδοχή της χρεοκοπίας της – η οποία είναι πλέον πέραν κάθε αμφιβολίας.

Ειδικότερα, τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος της πλησιάζουν έκαστο στο 200% του ΑΕΠ. Εάν δε συνυπολογίσει κανείς το ασφαλιστικό, το οποίο το 2012 υπολογιζόταν στο 475% του ΑΕΠ (πηγή), τις χρεοκοπημένες τράπεζες, την απώλεια των περιουσιακών μας στοιχείων (καταθέσεις, τιμές ακινήτων), καθώς επίσης την καταστροφή του παραγωγικού μας ιστού, τότε έχουμε καταρρίψει κάθε προηγούμενο ρεκόρ υπερχρέωσης και κυλιόμενης πτώχευσης στην παγκόσμια ιστορία.

Στη συνέχεια, αφού η χώρα μας αποδεχθεί επίσημα τη χρεοκοπία της, οφείλει να προβεί σε στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης (ανάλυση) – αφενός μεν επειδή δεν μπορεί να την εγκαταλείψει μονομερώς (η συμμετοχή στο ευρώ είναι αμετάκλητη, οπότε προϋποθέτει την έξοδο από την ΕΕ που θεωρείται πως διαρκεί δύο χρόνια), αφετέρου λόγω του ότι, αποκλεισμένη εντελώς από τις αγορές, θα αντιμετώπιζε θανατηφόρα προβλήματα (άρθρο μας).

Σε μία τέτοια περίπτωση, η Ελλάδα πιθανότατα θα εκβιαζόταν από την ΕΚΤ, με το σταμάτημα της παροχής ρευστότητας στο τραπεζικό της σύστημα – παρά το ότι πρόκειται για μία άκρως παράνομη ενέργεια (άρθρο), όπως είχαμε τονίσει όταν έκλεισε τις τράπεζες μας. Εν τούτοις, δεν έχουμε άλλη λύση, από το να αναλάβουμε το ρίσκο, ειδικά αφού η ρευστότητα στη χώρα μας είναι ελάχιστη και οι καταθέσεις ανύπαρκτες – ενώ υπάρχει η δυνατότητα εθνικοποίησης των τραπεζών, για να είναι λιγότερο καταστροφικές οι συνέπειες του εκβιασμού της ΕΚΤ.

Η επόμενη ενέργεια μας είναι η διαπραγμάτευση μίας μεγάλης διαγραφής του δημοσίου χρέους με την ευρωπαϊκή Τρόικα – κάτι που είναι δυνατόν να συμβεί «αναίμακτα» μέσω της ΕΚΤ, εάν αγόραζε και πάγωνε τα ομόλογα μας σταδιακά, κάθε φορά που κάποια θα καθίσταντο ληξιπρόθεσμα.
Αμέσως μετά η διαγραφή ή το πάγωμα μέσω κάποιας «κακής τράπεζας» (bad Bank) ενός αντίστοιχα μεγάλου μέρους εκείνου του ιδιωτικού χρέους που είναι αδύνατον να πληρωθεί – με την ταυτόχρονη μεταφορά των ενυπόθηκων κόκκινων δανείων στην ίδια ή σε κάποια άλλη επίσης κρατική τράπεζα, για να διακανονισθούν ορθολογικά, χωρίς να γίνουν βορά των κερδοσκόπων οι Έλληνες.

Έτσι θα μπορούσε να αποκατασταθεί η πιστοληπτική ικανότητα του δημοσίου και ιδιωτικού μας τομέα – οπότε να μπορούν να δανείζονται και οι δύο τομείς, να ακολουθήσει η ανάπτυξη, καθώς επίσης να εξυπηρετούνται τα εναπομείναντα χρέη.

Εάν βέβαια παραμείνει ανένδοτη η Τρόικα, παρά το ότι πλέον ακόμη και το ΔΝΤ τάσσεται υπέρ της γενναίας διαγραφής χρέους (εμείς εννοούμε πάντοτε ονομαστική), τότε δεν μπορούμε παρά να υποστούμε τις όποιες συνέπειες, μένοντας σταθεροί στη θέση μας – έχοντας τη βεβαιότητα ότι κάνουμε το σωστό, πως δεν υπάρχει άλλη λύση, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των χρεών μας, ειδικά τα ιδιωτικά, δεν οφείλονται σε εμάς, αλλά στην λανθασμένη (εάν όχι σκόπιμα) πολιτική των μνημονίων που μας επιβλήθηκε (ανάλυση).

Φυσικά θα πρέπει προετοιμασθεί άμεσα ένα αναλυτικό σχέδιο εκτάκτου ανάγκης, για το χρονικό διάστημα μετά τη στάση πληρωμών – όπου με τα όποια πρωτογενή πλεονάσματα μας θα διενεργούνταν δημόσιες επενδύσεις, αφού δεν θα πληρώναμε καθόλου τόκους και χρεολύσια, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών μας θα διατηρούταν θετικό, οι τράπεζες θα λειτουργούσαν μόνο με τα χρήματα που ήδη κυκλοφορούν, θα επιταχυνόντουσαν οι πραγματικές διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία μας κοκ.

Παράλληλα, απαιτείται επίσης ένα σχέδιο επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα, εάν μας αναγκάσουν με κάποιο τρόπο να το υιοθετήσουμε – σε καμία περίπτωση όμως η κυκλοφορία ενός παράλληλου νομίσματος ή υποσχετικών πληρωμής (IOU), παρά το ότι είναι η κρυφή επιθυμία της Γερμανίας (θέλει να διεξάγει το πείραμα), αφού αυτό θα σήμαινε πως θα συνεχίζαμε τα ίδια λάθη, επιλέγοντας «μεσοβέζικες» λύσεις που απλά καθυστερούν την καταστροφή επιδεινώνοντας την.

Ολοκληρώνοντας, φυσικά δεν είναι δυνατόν να παρουσιαστεί ένα αναλυτικό σχέδιο στη μικρή έκταση ενός άρθρου. Εν τούτοις, σε γενικές γραμμές αυτό θα όφειλε να είναι το εθνικό μας πρόγραμμα, κυρίως όμως να βρούμε κάποια στιγμή το θάρρος να παραδεχτούμε το αυτονόητο: το ότι η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει, πως η πολιτική των υποκλίσεων και της υποτέλειας δεν αποδίδει, ότι τα μνημόνια δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα, καθώς επίσης πως πρέπει να υποστούμε σήμερα τις οδυνηρές συνέπειες της πτώχευσης – αφού αύριο θα είναι πολύ πιο επώδυνες.

Μοναδική εξαίρεση θα ήταν ίσως ο μονεταρισμός των χρεών ολόκληρης της Ευρωζώνης από την ΕΚΤ, έτσι ώστε να ακολουθήσει η δημοσιονομική και πολιτική ένωση της – κάτι που δεν είναι απίθανο, οπότε δεν θα έπρεπε να λείπουμε, αλλά εξαιρετικά δύσκολο να συμβεί. Ακολουθεί η σημερινή συζήτηση του κ. Βιλιάρδου με τον κ. Σαχίνη, σχετικά με την επικαιρότητα – σε συνθήκες έντασης όμως, αφού η κυβέρνηση κάνει ξανά τα ίδια λάθη με το 2015, προσπαθώντας να εκβιάσει την Ευρώπη με την αυτοκτονία της χώρας και με το μεταναστευτικό.


Πηγή Analyst Team



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Το τελευταίο που χρειάζονται τώρα Αθήνα και Ευρώπη είναι πρόωρες εκλογές και μια πολιτική αποσταθεροποίηση», γράφει η εφημερίδα

Η επαπειλούμενη χρεοκοπία της Ελλάδας τον Ιούλιο, η δικαιολογημένη δυσπιστία των Ελλήνων απέναντι στις πρωτοβουλίες της ΕΕ στο προσφυγικό και η κριτική Σόιμπλε στην πολιτική της ΕΚΤ, είναι τα θέματα που βρίσκονται σήμερα στο επίκεντρο του γερμανικού Τύπου, όπως αναφέρει σε νέο δημοσίευμά της για την χώρας μας η Deutsche Welle.

Η ελληνική κρίση χρέους επιστρέφει δυναμικά στο προσκήνιο, γράφει η εφημερίδα Handelsblatt σε άρθρο με τίτλο «Ελληνικό δράμα, τέταρτη πράξη» και επισημαίνει: «Για μια ακόμα φορά εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας ένα παιχνίδι για γερά νεύρα. Αθήνα και δανειστές δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν και οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν. Αν και ο έλληνας υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος ανακοίνωσε ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν την ερχόμενη εβδομάδα, ο χρόνος πιέζει. Η Ελλάδα απειλείται με χρεοκοπία τον Ιούλιο. (…) Ωστόσο η κυβέρνηση Τσίπρα έχει να αντιμετωπίσει και την ισχνή πλειοψηφία του κυβερνητικού συνασπισμού στην ελληνική βουλή. Σε ενδεχόμενες ψηφοφορίες για νέα λιτότητα και μεταρρυθμίσεις αρκεί μόνο τρεις βουλευτές να ψηφίσουν «όχι» για να υπάρξει μεγάλο πρόβλημα. Το τελευταίο που χρειάζονται τώρα Αθήνα και Ευρώπη είναι πρόωρες εκλογές και μια πολιτική αποσταθεροποίηση στην Ελλάδα. Διότι η χώρα δεν αγωνίζεται μόνο για να επιπλεύσει οικονομικά. Έχει να αντιμετωπίσει και την προσφυγική κρίση. Μια ενδεχόμενη κατάρρευση της Ελλάδας θα προκαλούσε “μια μεγάλη πολυδιάστατη κρίση στη νοτιοανατολική Ευρώπη“, προειδοποιεί διπλωμάτης μεγάλης χώρας-μέλους της ΕΕ».

«Βοήθεια για την Ελλάδα», αναφέρει η Frankfurter Allgemeine Zeitung άρθρο της για την αναγκαιότητα μιας ευρωπαϊκής λύσης στην προσφυγική κρίση, με την οποία θα ανακουφιζόταν η Ελλάδα. Η γερμανική εφημερίδα σημειώνει: «Η δυσπιστία των Ελλήνων έναντι των υποσχέσεων της Κομισιόν οφείλεται στις, μέχρι τώρα, εμπειρίες τους με τις πρωτοβουλίες της ΕΕ. Τον Οκτώβριο του 2015 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωνε συμφωνία με την Τουρκία για κοινές ελληνοτουρκικές περιπολίες της ακτοφυλακής στο Αιγαίο, η οποία, όπως αναμένονταν, δεν λειτούργησε. Το ίδιο ισχύει και για την μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία. Μέχρι τα μέσα Μαρτίου είχαν μετεγκατασταθεί περίπου 900 άτομα, αριθμός που αντιστοιχεί σε ποσοστό μόλις 0,5%».

Κριτική Σόιμπλε στα μηδενικά επιτόκια της ΕΚΤ

Με αφορμή τη συνάντηση του γερμανού υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι στο προοίμιο της Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον, η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt παρατηρεί: «Τις τελευταίες μέρες ο Β. Σόιμπλε επέκρινε επανειλημμένα και ανοιχτά την πολιτική των μηδενικών επιτοκίων, καθώς και την αγορά ομολόγων από την ΕΚΤ. Ο υπουργός Οικονομικών απέδωσε μάλιστα στον Μάριο Ντράγκι ευθύνες για την ενίσχυση του ξενοφοβικού κόμματος "Εναλλακτική για την Γερμανία". Με την κριτική του ο Σόιμπλε συνόψισε σε λίγες λέξεις όσα ανησυχούν εδώ και καιρό πολλούς γερμανούς πολίτες, αλλά και χριστιανοδημοκράτες βουλευτές. Τα μηδενικά επιτόκια ροκανίζουν τις οικονομίες. Παράλληλα η επεκτατική νομισματική πολιτική της ΕΚΤ ευνοεί τις "φούσκες" στις χρηματαγορές, ενώ την ίδια στιγμή η Φραγκφούρτη αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη ισχύ.»

Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ceteris Paribus

Η συχνότητα με την οποία δηλώσεις των πλέον επίσημων χειλέων προειδοποιούν για κίνδυνο κατάρρευσης της ΕΕ είναι εντυπωσιακή. Οι… «Κασσάνδρες» άρχισαν τις καταστροφικές προφητείες τους πρόσφατα, με αφορμή την προσφυγική κρίση. Η τόσο γρήγορη και εντυπωσιακή αχρήστευση της συνθήκης Σένγκεν, που αποτέλεσε το «στολίδι» των ευρωπαϊκών συνθηκών, έκανε πολλούς να πουν ότι «η Ευρώπη διαλύεται».

Ο Τζορτζ Σόρος, ένας μεγιστάνας κερδοσκόπος που τελευταία συνηθίζει να μιλάει τη γλώσσα της πολιτικής, δηλώνει ότι η αποτυχία της Ευρώπης να ανταποκριθεί στην προσφυγική κρίση, δημιουργεί «θανάσιμο κίνδυνο κατάρρευσης για την ΕΕ». Με αφορμή τους κινδύνους που στοιχειώνουν πλέον ηγεσίες πολύ πέραν των ευρωπαϊκών, ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ Maurice Obsfeld κατέληξε στο εξής, κατά τη γνώμη του βαθύτερο, συμπέρασμα: ««Η πολιτική ομοφωνία, που στο παρελθόν στήριζε το ευρωπαϊκό σχέδιο, βρίσκεται σε φάση αποσύνθεσης». Και χθες, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς έκανε τις γνωστές δηλώσεις περί κινδύνου κατάρρευσης της ΕΕ.

Οι δηλώσεις του περιείχαν μια εντυπωσιακά αποστροφή στην οποία δεν δόθηκε η πρέπουσα σημασία.

Είπε σε ένα σημείο: «Βέβαια οι ευρωφοβικοί είναι ακόμα μειοψηφία και η σιωπηρή πλειοψηφία βασίζεται στην πλάνη ότι στο τέλος όλα θα πάνε καλά. Όμως, το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Ολλανδία για τη συμφωνία σύνδεσης με την Ουκρανία αποδεικνύει ότι δεν μπορεί κανείς να βασίζεται σε μια τέτοια πλάνη».

Είναι πράγματι εντυπωσιακό, ένας Ευρωπαίος ηγέτης να λέει έξω απ’ τα δόντια ότι οι Ευρωπαίοι πολίτες πλανώνται πιστεύοντας ότι τα πράγματα θα πάνε καλά και να καταθέτει την εκτίμησή του για κίνδυνο να ξυπνήσουν από αυτή την πλάνη!

Δεν είναι καθόλου τυχαίο λοιπόν που ο όρος «κατάρρευση» έχει την τιμητική του: αποδίδει το κλίμα βαθιάς απογοήτευσης και για την πορεία των ευρωπαϊκών πραγμάτων που κυριαρχεί στις ευρωπαϊκές καγκελαρίες, αλλά και σε μεγάλο τμήμα των αναλυτών. Έτσι, ενώ στις κοινωνίες διογκώνεται το κλίμα ευρω-σκεπτικισμού, στις ηγεσίες διογκώνεται το κλίμα ευρω-πεσιμισμού. Σε ένα τέτοιο κλίμα, οι «κρίσεις πανικού» είναι όλο και πιο συχνές και πιο έντονες, ακόμη και για ζητήματα που από μόνα τους δεν μοιάζουν τόσο σοβαρά ώστε να τις δικαιολογούν. Την τελευταία χρονιά, ήταν τα δημοψηφίσματα για την ανεξαρτησία σε Σκωτία και Καταλονία.

Τώρα είναι το βρετανικό δημοψήφισμα του ερχόμενου Ιουνίου για την παραμονή ή την έξοδο της Μ. Βρετανίας από την ΕΕ. Η σχετική αρθρογραφία στο διεθνή Τύπο κυριαρχείται από μόλις υποκρυπτόμενο πανικό. Ο κίνδυνος να νικήσει το ΟΧΙ είναι πραγματικός – ήδη προηγείται με 5 μονάδες στις δημοσκοπήσεις. Τον κίνδυνο αυτό επιβεβαίωσε το αποτέλεσμα του ολλανδικού δημοψηφίσματος για την επικύρωση ή όχι της ευρωπαϊκής προοπτικής της Ουκρανίας. Οι αντιδράσεις και αναλύσεις που ακολούθησαν την επιβλητική νίκη του ΟΧΙ (με ποσοστό διπλάσιο από το ΝΑΙ) ήταν εντυπωσιακές αν σκεφτούμε ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος δεν έχει παρά συμβουλευτικό χαρακτήρα. Πολλοί μίλησαν για «ανατροπή των δεδομένων στην ΕΕ», για πρόκριμα νίκης του ΟΧΙ στο βρετανικό δημοψήφισμα, για στρατηγικό πλήγμα στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ουκρανίας κ.λπ. Πράγματι, αν εξαιρέσουμε ίσως τους δραματικούς τόνους, όλα αυτά έχουν βάση. Ο «άνεμος του ΟΧΙ» στη Μ. Βρετανία δυναμώνει σε ευθεία αναλογία με τέτοια «επεισόδια» όπου, σύμφωνα με μια στρατηγικού ύφους δήλωση της Μαρίν Λεπέν, κερδίζει νίκες η «Ευρώπη των κυρίαρχων εθνών». Και το ολλανδικό δημοψήφισμα ήταν όντως μια τέτοια περίπτωση, με σοβαρές «παράπλευρες απώλειες» στο ευαίσθητο πρότζεκτ του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της Ουκρανίας.

Ευρώπη «πολλών ταχυτήτων»;

Ωστόσο, ακόμη και αν στο τέλος νικήσει το ΝΑΙ στο βρετανικό δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα θα είναι ότι θα επιβληθεί ντε φάκτο μια συνθήκη Ευρώπης πολλών ταχυτήτων, καθώς ο Κάμερον θα διαπραγματευτεί -και ποιος θα του το αρνηθεί;- μια συνθήκη «ειδικής σχέσης». Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η ιδέα της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων έχει ωριμάσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε οι πολιτικές πρωτοβουλίες σε αυτή την κατεύθυνση όχι μόνο είναι πολύ συχνές αλλά προέρχονται από τις χώρες της πρώτης «ταχύτητας».

Σε άρθρο του στους Financial Times στις 6 Απριλίου o John Plender έθετε το ζήτημα ως εξής:
«Η απόφαση του Ντέιβιντ Κάμερον να διεξάγει δημοψήφισμα για την παραμονή του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ε.Ε. αποτέλεσε, ηθελημένα ή αθέλητα, το έναυσμα για μια ευρύτερη πολιτική κίνηση αναδιοργάνωσης της Ε.Ε. (…) Η συζήτηση για μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων γίνεται φυσικά εδώ και αρκετό καιρό. Αλλά ποτέ πριν δεν είχε υιοθετηθεί από τόσο πολλές από τις βασικές δυνάμεις πίσω από το ευρωπαϊκό εγχείρημα».

Πράγματι, ποτέ άλλοτε στην ιστορία τους η Ευρωζώνης και η ΕΕ δεν βρέθηκαν τόσο έντονα μπροστά στο δίλημμα είτε της αναδιοργάνωσης με βάση την κεντρική ιδέα των πολλών «ταχυτήτων» είτε μια διαλυτική παρακμή. Όμως -φευ!- οι επιδιώξεις των επιμέρους «κυρίαρχων εθνών» είναι τόσο διαφορετικές και μη συντιθέμενες, ώστε το τοπίο γίνεται πιο χαοτικό. Για το βρετανικό δημοψήφισμα, που στριμώχνει τον εμπνευστή του Κάμερον πολύ περισσότερο απ’ ό,τι η ανάμιξή του στα panama papers, μιλήσαμε ήδη. Ο Ολάντ θέλει ο γαλλο-γερμανικός «άξονας» να γίνει ο ανθεκτικός καμβάς της πρώτες ταχύτητας της Ευρωζώνης, αλλά η πολιτική πυγμής (συνδυασμός επιτάχυνσης της λιτότητας και κράτους έκτακτης ανάγκης) βρίσκει αντιστάσεις στο κίνημα αντίστασης αλλά και σε τμήματα της γαλλικής ελίτ, η δε γαλλική οικονομία είναι τόσο βαλτωμένη, ώστε αδυνατεί να στηρίξει τα μεγαλεπήβολα σχέδια του Γάλλου προέδρου.

Ακόμη περισσότερο στον «αέρα» είναι η φιλοδοξία του Ιταλού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι να βρει μια θέση στην «πρώτη σειρά της πρώτης ταχύτητας». Τους τελευταίους μήνες, η Ιταλία έχει αναλάβει μια οιονεί καμπάνια για τη συγκρότηση «πρώτης ταχύτητας» στην Ευρωζώνη, που θα βαθύνει όχι μόνο την οικονομική αλλά και τη θεσμική – πολιτική, ακόμη και την αμυντική, ενοποίηση. Ο Ρέντσι το λέει σε κάθε ευκαιρία, ενώ ο υπουργός του των Εξωτερικών απέστειλε επιστολή προς τα άλλα πέντε ιδρυτικά μέλη της Ε.Ε. για να προτείνει ένα τέτοιο σχέδιο. Ταυτόχρονα, κοινό άρθρο των υπουργών Εξωτερικών της Μ. Βρετανίας και της Ιταλίας ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο, υποστηρίζει μια πιο χαλαρή σχέση της Μ. Βρετανίας με την ΕΕ. Είναι φανερό: ο κ. Ρέντσι θέλει Ευρώπη (ΕΕ αλλά και Ευρωζώνη) πολλών «ταχυτήτων», ο ίδιος προτιμά την πρώτη «ταχύτητα» της Ευρωζώνης αλλά στηρίζει το δικαίωμα της Μ. Βρετανίας για πιο «χαλαρή» σχέση. Όμως -φευ- προς το παρόν η μόνη πρώτη «ταχύτητα» στην οποία συμμετέχει η Ιταλία είναι της οικονομικής στασιμότητας, του αποπληθωρισμού και πάνω απ’ όλα του κρατικού χρέους…

Όλα αυτά θέτουν το ύστατο και θεμελιώδες ερώτημα: ποια είναι η στρατηγική του γερμανικού κέντρου; Μπορεί και θέλει να αποτελέσει τη δύναμη που θα εγγυηθεί μια τέτοια πολιτική και θεσμική αναδιάρθρωση της Ευρώπης και θα την εγγυηθεί σε ρόλο ηγεμόνα; Πρόσφατα η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ έκανε μια δήλωση γεμάτη πικρή αυτογνωσία: είπε ότι η Γερμανία πρέπει να ανταποκριθεί καλύτερα στο διεθνή πολιτικό της ρόλο. Το γεγονός ότι η Γερμανία είναι σε συγκριτικά καλύτερη θέση από τους άλλους, δεν σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζει κι η ίδια στρατηγικού χαρακτήρα οικονομικά προβλήματα και διλήμματα. Το μεγάλο του έλλειμμα ωστόσο εντοπίζεται στο πολιτικό, διπλωματικό και στρατιωτικό της «κεφάλαιο». Καθώς λοιπόν η πολιτική και θεσμική κρίση μαίνεται και το «αίτημα» για Ευρώπη πολλών «ταχυτήτων» κερδίζει διαρκώς οπαδούς, καθώς οι «πληγές» μιας διαλυτικής θεσμικής και πολιτικής κρίσης πολλαπλασιάζονται (το προσφυγικό ανέδειξε όλες τις πληγές), η ηγέτιδα Γερμανία βρίσκεται ενώπιον κρίσιμων αποφάσεων. Η αίσθηση πάντως πως όσο ο άξονας των εξελίξεων μετατοπίζεται από την οικονομία στην πολιτική η «κραταιά» Γερμανία δεν μπορεί να παίξει έναν ενοποιητικό ηγεμονικό ρόλο, εντείνεται…

Μέχρι και τα τέλη του 2014 η ευρωπαϊκή κρίση ήταν κυρίως οικονομική. Από την αρχή του 2015 ο άξονας της κρίσης άρχισε να μετατοπίζεται από το οικονομικό, στο θεσμικό και πολιτικό επίπεδο. Στα τέλη του 2015 και στις αρχές του 2016, το προσφυγικό κύμα ήταν ο παράγοντας που παρόξυνε τη θεσμική και πολιτική κρίση και ανέδειξε το στρατηγικό αδιέξοδο και την έλλειψη ηγεσίας. Όταν ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ως εκπρόσωπος της ηγέτιδας Γερμανίας, αναλαμβάνει ολόκληρη δημόσια «καμπάνια» ενάντια στον κεντρικό ευρωτραπεζίτη κ. Μάριο Ντράγκι για το γεγονός ότι επεκτείνει το πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» και του αποδίδει την ευθύνη για τη θεαματική δημοσκοπική άνοδο του ξενοφοβικού AfD, είναι φανερό ότι τα προβλήματα της Ευρώπης μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στους καταναγκασμούς της εσωτερικής πολιτικής σκηνής. Οπότε, ποίαν άλλην χρείαν αποδείξεων για το τεράστιο έλλειμμα ευρωπαϊκής ηγεσίας χρειαζόμαστε;

Με αυτό το τελευταίο δεδομένο, η απάντηση στο ερώτημα που βάζει ο τίτλος αυτού του άρθρου είναι διπλή: η Ευρωπαϊκή Ένωση βαδίζει άμεσα στη «λύση» της Ευρώπης των πολλών «ταχυτήτων», μεταθέτοντας για το μεσοπρόθεσμο χρονικό διάστημα το αγωνιώδες ερώτημα περί κατάρρευσης…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Τάσος Καραμήτσος

Δεν ξέρω ποιος «έγραψε» τους τροϊκανούς στο «Χίλτον», αλλά γνωρίζουμε όλοι πολύ καλά ποιοι υιοθέτησαν το προϊόν της υποκλοπής επισήμως. Το Μέγαρο Μαξίμου.
Πρώτα απ’ όλα, υιοθετώντας απροκάλυπτα και σχολιάζοντας με επίσημες δηλώσεις ως πρωθυπουργός μια υποκλοπή, είτε συμφέρει τη χώρα σου είτε όχι, διαπράττεις ένα πρωτοφανές, παιδαριώδες και εγκληματικό λάθος.

Ας θυμηθούμε ότι, όταν αποκαλύφθηκαν οι μυστικές ηλεκτρονικές παρακολουθήσεις της περίφημης αμερικανικής κρατικής υπηρεσίας NSA μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, όλοι μα όλοι, από τον πρόεδρο των ΗΠΑ έως τον αρχηγό της CIA, τις αποκήρυσσαν μετά βδελυγμίας. Εφτιαξαν δεκάδες επιτροπές στο Κογκρέσο και αλλού επί χρόνια για να πείσουν ότι... δεν παρακολουθούσαν αυτοί ή ότι το έκαναν στοχευμένα, μόνο για τρομοκράτες κ.λπ. Ας πάμε, όμως, στην ουσία, δηλαδή τι αποκάλυπταν αυτές οι συνομιλίες, αν υποθέσουμε βεβαίως ότι είναι πραγματικές και δεν έχουν «πειραχτεί», ας δούμε, εν ολίγοις, τι διαβάσαμε εμείς ως αναγνώστες των WikiLeaks.

Απλά, απλούστατα, όσοι γνωρίζουν λίγα οικονομικά και έχουν παρακολουθήσει τις διαπραγματεύσεις τα τελευταία χρόνια, αναγνωρίζουν στις συνομιλίες αυτές την πάγια θέση του ΔΝΤ για αυστηρότερα μέτρα αλλά και κανονικό ψαλίδισμα του ελληνικού χρέους.
Ο Τόμσεν του ΔΝΤ λέει ουσιαστικά ότι είναι ευκαιρία να πιεστεί (εκβιαστεί) η Μέρκελ που θα φοβάται και τις εξελίξεις με πιθανό αρνητικό αποτέλεσμα στο δημοψήφισμα της Βρετανίας (Brexit), να περικόψει το ελληνικό χρέος αφού ο στόχος του 3,5% πλεόνασμα που θέτει το μνημόνιο είναι ανέφικτος.

Δηλαδή, στ’ αλήθεια τώρα, τι ενόχλησε την ελληνική κυβέρνηση; Δεν μας έχει τρελάνει πέντε χρόνια τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ για τη μη βιωσιμότητα του χρέους και την ανάγκη περικοπής του και όχι απλώς για μια ρύθμιση-επιμήκυνσή του;

Με άλλα λόγια, άσχετοι άνθρωποι, παντελώς αστοιχείωτοι ακόμη και στα στοιχειώδη, κλεισμένοι μέσα σε ένα γραφείο (που δυστυχώς από εκεί κυβερνάται η Ελλάδα), έριξαν μια βόμβα στα ίδια τους τα πόδια. Είμαι βέβαιος ότι και τον Τσακαλώτο να ρώταγαν, θα τους έλεγε να μην το χειριστούν μ' αυτόν τον τρόπο.

Κατήγγειλαν τον Τόμσεν, λοιπόν, που ήθελε ουσιαστικά να πιέσει, ή έστω να εκβιάσει, τους Ευρωπαίους να κόψουν χρέος μόνο και μόνο για έναν παρανοϊκό λαϊκισμό ακατανόητο σε λογικούς ανθρώπους. Προσέξτε, δεν βγήκαν δύο μέρες μετά τη διαρροή των WikiLeaks να τη σχολιάσουν με κάποια διακριτικότητα -έστω με τα αγαπημένα τους non papers- και να πουν εκεί ό,τι θέλουν. Να ισχυριστούν, βρε αδερφέ, ότι το ΔΝΤ σωστά θέλει να κόψει το ελληνικό χρέος, αλλά κάνει λάθος στα τάδε και δείνα μέτρα που θα προκύψουν από την εμμονή του σε αυτά τα νούμερα κ.λπ.

Το μόνο που έκαναν είναι να καταγγείλουν συνωμοσίες, πιστωτικά γεγονότα και άλλα γελοία, ποιοι, αυτοί που όλο τον χρόνο πέρυσι φλέρταραν με τη χρεοκοπία, έχοντας τον Βαρουφάκη στο τιμόνι. Το αποτέλεσμα είναι ορατό. Τα μέτρα θα ληφθούν όλα, το χρέος δεν θα περικοπεί (αλλά θα επιμηκυνθεί, όπως θέλουν και ήθελαν πάντοτε οι Ευρωπαίοι) και η ρετσινιά του υποκλοπέα θα μας μείνει ακόμα και αν δεν το κάναμε.

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το Άγιο Όρος αποτελεί την Κιβωτό της Ορθοδοξίας και είναι παγκοσμίως γνωστό και σεβαστό.
Κάθε χρόνο τουλάχιστον 60.000 προσκυνητές από όλο τον κόσμο το επισκέπτονται με στόχο να βιώσουν την μοναδική εμπειρία του να βρεθούν στο «Περιβόλι της Παναγίας» και να πάρουν Ευλογία από εκεί.
Ευλογία η όποια πέραν αυτής της καθαρά πνευματικής είναι και κάποιο αναμνηστικό. Δυστυχώς όμως η ποιότητα και η προέλευση αυτών των αναμνηστικών, στην πλειοψηφία τους, κάθε άλλο παρά τιμούν και αντιπροσωπεύουν επάξια αυτό που συμβολίζει το Άγιο Όρος.

Η δημιουργία του Brand Ορθόδοξου Κοσμήματος «Ευλογία Αγίου Όρους» πρόεκυψε από την ανάγκη να υπάρξει ένα κόσμημα το οποίο να έχει σχεδιαστεί με βάση τον Ορθόδοξο συμβολισμό και την Ορθόδοξη πολιτισμική κληρονομιά,, να είναι ένα έργο τέχνης και να αποτελεί Ευλογία.
Ευλογία τόσο γι αυτούς που επισκέπτονται το Άγιο Όρος όσο και γι αυτούς που για διαφόρους πρακτικούς λόγους αδυνατούν, όπως π.χ. γυναίκες.

Στα πλαίσια του εορτασμού 1000 χρόνων Ρωσικής μοναστικής παρουσίας στο Άγιο Όρος, που εορτάζεται φέτος, η «Ευλογία Αγίου Όρους» παρουσιάζει μια Limited Edition (1500 τεμ. ανά μοντέλο) σειρά από 7 δακτυλίδια με την ονομασία «Ωδές».
Τα δακτυλίδια κατασκευάζονται υπό την εποπτεία του Ιερού Κελλίου Γεννήσεως της Θεοτόκου που υπάγεται στην Ιερά Μονή Φιλόθεου στο Άγιο Όρος και είναι σχεδιασμένα από τον γνωστό ζωγράφο και γλύπτη Νίκο Μουρίκη (www.informa.gr).
Μετά την κατασκευή του, το κόσμημα πηγαίνει στο Άγιο Όρος όπου ευλογείται σύμφωνα με την Ορθόδοξη εκκλησιαστική παράδοση.

Λόγω του ότι η σειρά είναι Limited Edition και τα δακτυλίδια έχουν θρησκευτική και καλλιτεχνική αξία, κάθε ένα από αυτά συνοδεύεται από Πιστοποιητικό υπογεγραμμένο από τον ιερατικό προϊστάμενο του Κελλίου και τον καλλιτέχνη.

Τα δακτυλίδια είναι κατασκευασμένα από Χρυσό Κ9, Ασήμι 930 και φέρουν διαμάντια του 1mm. Στο εσωτερικό τους έχει γίνει χάραξη με laser της σφραγίδας του Ιερού Κελλίου, των αρχικών του καλλιτέχνη και του ανά περίπτωση αύξοντα αριθμού.

Σε ό,τι αφορά την Ελληνική Αγορά τα δακτυλίδια πρόκειται να διατεθούν σε επιλεγμένα κοσμηματοπωλεία, σε πολυτελή ξενοδοχεία και σε Κρουαζιερόπλοια καθώς επίσης και σε Μουσεία ανά την επικράτεια.
Στη συνέχεια θα επακολουθήσουν και άλλες σειρές κοσμημάτων, όπως ρολόγια χειρός, μανικετόκουμπα, σταυροί, βραχιόλια, σκουλαρίκια κ.α σχεδιασμένα από αγιορίτες μοναχούς και καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο, δίνοντας έτσι μια οικουμενικότητα στο Brand.
Μέρος των κερδών διατίθεται για την συντήρηση θρησκευτικών μνημείων στο Άγιο Όρος και σε φιλανθρωπικά ιδρύματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ωδές

Δέκα μικροί ύμνοι στην ορθοδοξία. Δέκα ποιήματα, αντικαθιστώντας τις λέξεις την φόρμα,και τα σύμβολα μιας άλλης στάσης ζωής. Σχεδιάστηκαν απογυμνώνοντας το μήνυμα από την φλυαρία του περιττού, φέρνοντας στο προσκήνιο την δύναμη του αρχέτυπου. Απλά σαν τις πρώτες λέξεις των παιδιών, που μας μένουν αξέχαστες.

Ο σταυρός σύμβολο του μαρτυρίου που σπάει τα όρια της καμπύλης της ζωής γλιστρώντας στην... αιωνιότητα.... μέσα από τα... δάχτυλά σου.

Βάρος σε Χρυσό Κ9 σε γραμμάρια: 1,2
Βάρος σε Ασήμι 930 σε γραμμάρια: 12
Αριθμός Διαμαντιών 1mm: 1
Τιμή Λιανικής: 235 Euro
-----------------

Όταν τον σταυρό τον δεις εδώ τον... βλέπεις παντού... Γύρω και μέσα σου...
Η γεωμετρία δεν κρύβει, ντύνει, για αυτό η αλήθεια είναι σεμνή... και συγκλονίζει...

Βάρος σε Χρυσό Κ9 σε γραμμάρια: 0,5
Βάρος σε Ασήμι 930 σε γραμμάρια: 12,6
Αριθμός Διαμαντιών 1mm: 4
Τιμή Λιανικής: 230 Euro
-----------------

Το ελάχιστο νικάει το όλον...
Ο σταυρός με την δύναμη του σπόρου νικάει και σκίζει το μέταλλο, όπως οι πασχαλιές τον βράχο...
Γιατί την ζωή την νικάει ο... θάνατος,και τον θάνατο η... αιωνιότητα.
Όταν η πασχαλιά πεθάνει στον βράχο θα μείνει η... ρωγμή... του χρόνου.

Βάρος σε Χρυσό Κ9 σε γραμμάρια: 7
Βάρος σε Ασήμι 930 σε γραμμάρια: 0,3
Αριθμός Διαμαντιών 1mm: 1
Τιμή Λιανικής: 125 Euro
-----------------

Χωρίς... αρχή ... χωρίς τέλος.
Με αγκαλιάζεις, και με ζεσταίνεις με τον βαρύ συμβολισμό σου.
Έτσι μου φαίνεσαι αληθινός.
Σαν να λύγισες από το... βάρος του θεανθρώπου...

Βάρος σε Χρυσό Κ9 σε γραμμάρια: 0,35
Βάρος σε Ασήμι 930 σε γραμμάρια: 4,2
Αριθμός Διαμαντιών 1mm: 1
Τιμή Λιανικής: 95 Euro
-----------------

Ο ήχος λείπει για να ξαναζήσω την σταύρωση σου...
Το σφυρί που σε κάρφωσε έγινε το ίδιο σύμβολο του μαρτυρίου σου.
Σταυρός... στην αγκαλιά του ουρανού...

Βάρος σε Χρυσό Κ9 σε γραμμάρια: 3
Βάρος σε Ασήμι 930 σε γραμμάρια: 9
Αριθμός Διαμαντιών 1mm: 2
Τιμή Λιανικής: 325 Euro
-----------------

Ο σταυρός δεν είναι το μέταλλο, αλλά η ίδια σου η σάρκα.
Εσύ είσαι το σύμβολο, με την αγάπη που κουβαλάς και την υπέρβαση της μετάνοιας...
Και είσαι εσύ και ο ουρανός που καθρεφτίζεται γύρω σου...

Βάρος σε Χρυσό Κ9 σε γραμμάρια: 13
Βάρος σε Ασήμι 930 σε γραμμάρια: 0,6
Αριθμός Διαμαντιών 1mm: 4
Τιμή Λιανικής: 225 Euro

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε και στο e-mail d.h.moutousis@gmail.com...






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μετά τις τουρκικές προκλήσεις με τις συνεχείς παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου πάνω από τις Οινούσσες και το κλίμα αμφισβήτησης των ελληνικών συνόρων, το Γενικό Επιτελείο Στρατού έχει διατάξει τις στρατιωτικές δυνάμεις στη Χίο να είναι σε ετοιμότητα και να υπάρχει γενική επιφυλακή.

Μάλιστα, σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, έχουν ήδη αναπτυχθεί τα αντιαεροπορικά συστήματα, τα οποία έχουν πάρει θέσεις άμυνας – μάχης στα ανατολικά του νησιού.



Πληροφορίες από ChiosPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και που θέλει να το πάει η Ελλάδα που ανέχεται πολλά;

Μετά από έξι υπερπτήσεις μέσα σε μια ώρα το πιο εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι “που το πάει η Τουρκία”; Και το αμέσως επόμενο που θέλει να το πάει η Ελλάδα…

Η Τουρκία εκμεταλεύεται στο 100% τις ευκαιρίες που τις δίνονται από την προσφυγική κρίση. Την οποία σε πολύ μεγάλο βαθμό η ίδια πυροδότησε…

Το πρώτο πράγμα που κάνει η Τουρκία με την εξοργιστικά επιθετική της παρουσία στο Αιγαίο,ειδικά τους τελευταίους μήνες είναι επίδειξη δύναμης. Μέσω της οποίας επιχειρεί να αναδείξει τις δικές μας αδυναμίες,όπως αυτές προέκυψαν μετά από έξι χρόνια κρίσης . Το λέμε όσο πιο …ευγενικά γίνεται.

Το δεύτερο που θέλει να πετύχει η Άγκυρα και φοβόμαστε ότι το έχει κατορθώσει,είναι να εθίσει ακόμη κι εμάς με την έντονη παρουσία της στο Αιγαίο. Σ΄ άλλες εποχές όλα οσα έχει κάνει θα είχαν προκαλέσει σεισμό στην Αθήνα. Και σε επίπεδο κυβέρνησης και σε επίπεδο “επικοινωνίας”. Διακρίνουμε μια προσπάθεια να “κρατηθεί το θέμα χαμηλά”! Οι μόνοι που πραγματικά έχουν εξοργιστεί και προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει είναι οι πολίτες.

Η Τουρκία έχει πολλά και μεγάλα προβλήματα στο εσωτερικό της. Θα γίνουν χειρότερα σύντομα όταν τα οικονομικά της μεγέθη θα αρχίσουν να συρρικνώνονται. Ο τουρισμός της αναμένεται να είναι το πρώτο οχυρό που θα υποστεί σοβαρό πλήγμα. Το βασικό της πρόβλημα όμως είναι ότι έχει καταλάβει ότι τα σχέδια των μεγάλων δυνάμεων δεν βλέπουν με καθόλου κακό μάτι -αντιθέτως- την δημιουργία κουρδικού κράτους.Αυτό για την Άγκυρα είναι εφιάλτης. Συνεπώς η “επίθεση στο Αιγαίο” είναι μια διέξοδος όχι μόνο του εκνευρισμού της αλλά και της στρατηγικής της που στηρίζεται στο παραμύθι της έλλειψης “ζωτικού χώρου”.

Η Τουρκία ενδέχεται να επιδιώκει μια ελληνοτουρκική κρίση πιστεύοντας ότι μπορεί να την ελέγξει και να αποκομίσει απ΄ αυτή κέρδη.

Η Ελλάδα που θέλει να το πάει το θέμα;

Η κυβέρνηση πρεπει να έχει ως πρώτο στόχο ότι η χώρα ΔΕΝ πρέπει να χάσει ούτε για αστείο οποιοδήποτε κυριαρχικό της δικαίωμα. ΔΕΝ πρέπει να κάνει απολύτως καμία έκπτωση σ΄ αυτό. Η Ελλάδα χρόνια τώρα υποχωρεί και θα τολμήσουμε να πούμε παραχωρεί δικαιώματά της. Η σιωπηλή “διχοτόμηση” του Αιγαίου έχει τεθεί σε ισχύ εδώ και πολλά χρόνια,από τις αρχές της δεκαετίας του 2000,όταν χρόνο με το χρόνο γινόμασταν πιο …λάϊτ στις αντιδράσεις μας έναντι των τουρκικών προκλήσεων που αντιθέτως κλιμακώνονταν .

ΟΧΙ δεν είναι προς το συμφέρον μας να φθάσουμε σε ακραίες λύσεις. Δεν μας συμφέρει τώρα, να οδηγηθούμε σε μια σοβαρή και ανεξέλεγκτη ελληνοτουρκική κρίση. Η Τουρκία την επιδιώκει με μανία κι αυτό θα πρέπει να μας υποψιάσει. Αυτό δεν σημαινει ότι καθόμαστε και κοιτάμε. Είμαστε μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ κι έχουμε εκτός από υποχρεώσεις και …δάνεια και δικαιώματα. Τα οποία πρέπει να φωνάζουμε δυνατά και με επιμονή. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας όχι στα λόγια και στην θεωρία αλλά με βάση συνθήκες και συμφωνίες. Με βάση το διεθνές δίκαιο.

Αυτά που κάνει η Τουρκία δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά από κανένα πολιτισμένο κράτος.Από κανέναν ευρωπαίο πολίτη που έχει την κοινή λογική και είναι ενημερωμένος.Όσο κι αν οι ευρωπαίοι ηγέτες …σέρνονται πίσω από τον σουλτάνο και τον παρακαλάνε να κρατήσει πρόσφυγες και μετανάστες λίγο ακόμη στην Τουρκία,οι πολίτες της Ευρώπης δεν μπορουν να διανοηθούν ότι δίπλα τους υπάρχει ένα κράτος τρομοκράτης! Θα πρέπει όμως η Ελλάδα να ανεβάσει διπλωματικά και επικοινωνιακά τους τόνους στο θέμα των τουρκικών προκλήσεων . Να αναδείξει τον …τζιχαντισμό του καθεστώτος Ερντογάν-Νταβούτογλου στο Αιγαίο και να τον καταγγείλει.

Αυτά δεν γίνονται ούτε παριστάνοντας …τον ψόφιο κοριό,ούτε μοιράζοντας λουλούδια μαζί με τον “μπαγασάκο” Νταβούτογλου στη Σμύρνη.

Η κυβέρνηση θα πρέπει να μην υποτιμήσει την σημασία που δίνουν οι Έλληνες πολίτες στα εθνικά θέματα. Μπορεί να “καταπίνουν” με υπομονή μνημόνια και μέτρα αλλά δεν πρόκειται να χωνέψουν ότι με τον τσαμπουκά της η Τουρκία των γενοκτονιών,των σφαγών και στρατιωτικών εισβολών θα κερδίσει έστω κι ένα από τα παράλογα που χρόνια τώρα ζητά στην γειτονιά μας.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Κάθε κράτος πρέπει να φυλάσσει τα σύνορά του σύμφωνα με τα διεθνή νομικά στάνταρντ -αυτή είναι μια απαίτηση που αφορά κάθε κράτος», δήλωσε ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέφεν Ζάιμπερτ, αναφερόμενος στην πρόσφατη συμπεριφορά των Σκοπίων στα σύνορα με την Ελλάδα, αρνήθηκε ωστόσο να αξιολογήσει συγκεκριμένες ενέργειες. Σε ό,τι αφορά το κλείσιμο της Βαλκανικής Διαδρομής, επισήμανε ότι αποτελούσε στόχο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλά όχι
κατά τρόπο, ο οποίος θα ελαφρύνει το βάρος άλλων χωρών, επιβαρύνοντας την Ελλάδα.

«Άκουσα σήμερα το πρωί ότι πολλοί πρόσφυγες φεύγουν από την Ειδομένη. Αυτό αντιστοιχεί σε αυτό που λένε συνεχώς η γερμανική και άλλες κυβερνήσεις: Πηγαίνετε εκεί όπου η ελληνική κυβέρνηση -και με ευρωπαϊκή στήριξη- σας προσφέρει καλύτερες και ασφαλέστερες δυνατότητες στέγασης.

Ο προσωρινός καταυλισμός της Ειδομένης προφανώς δεν είναι δρόμος που οδηγεί επιτυχώς στην Ευρώπη. Εάν, λοιπόν, επιπλέον άνθρωποι το υιοθετούν αυτό, είναι καλό», δήλωσε ο κ. Ζάιμπερτ.

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με δήλωση του πρωθυπουργού της Θουριγγίας Μπόντο Ράμελο, περί μετακίνησης προσφύγων κατευθείαν από την Ειδομένη προς το συγκεκριμένο κρατίδιο, ο κ. Ζάιμπερτ επανέλαβε ότι δεν υπάρχει αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης προς τους Ευρωπαίους εταίρους να πάρουν πρόσφυγες από την Ειδομένη.
«Αντιθέτως η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί τον εαυτό της ικανό να φροντίσει επαρκώς τους πρόσφυγες. Λαμβάνει γι αυτό βοήθεια από την ΕΕ, με προσωπικό και υλικό», σημείωσε.

Σε ό,τι αφορά την Βαλκανική Διαδρομή, ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος τόνισε ότι το κλείσιμό της αποτελούσε στόχο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, αλλά διευκρίνισε ότι «για μας το θέμα ήταν πάντα αυτό να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να μην επιβαρυνθεί ιδιαίτερα ένα ευρωπαϊκό κράτος-μέλος, ένα μέλος της Σένγκεν, συγκεκριμένα η Ελλάδα και άλλοι να ελαφρύνουν τα βάρη τους».
Τόνισε για μία ακόμη φορά ότι είναι απαραίτητη μια μόνιμη λύση που θα περιλαμβάνει όλα τα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη και, υπό αυτή την έννοια, η συμφωνία που έκανε η ΕΕ με την Τουρκία είναι ένας δρόμος προς μια τέτοια μόνιμη λύση, στην οποία ερχόμαστε πιο κοντά με την εφαρμογή της».

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καμμένα παιχνίδια πολέμου στο Αιγαίο!!! 
Επιτέλους, κάποιος να τον συμμαζέψει… 
Συνεχείς παραβιάσεις και κλιμάκωση της έντασης από την πλευρά της Τουρκίας

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!" 

Υπάρχει μία παροιμία που λέει «ότι κοροϊδεύεις θα το ζήσεις»… Κάτι τέτοιο συνέβη και σε εμάς, αφού μετά τις γνωστές γραφικότητες και γελοιότητες του Γκρούεφσκι εξαναγκαζόμαστε σαν χώρα και σαν πολίτες να «λουστούμε» και τα παραθαλάσσια προσκυνήματα σε κόκκινα χαλιά, τις πτήσεις με πολεμικά σκάφη και άλλες ειδικού ενδιαφέροντος συμπεριφορές του συγκυβερνήτη της Ελλάδας κα υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου. Ο οποίος, μπορεί μεν να ζει το όνειρό του σαν «αρχιστράτηγος», έχοντας το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό ή την αυτογελοιοποίηση, αλλά… κάποια στιγμή πρέπει να υπάρξει και μία (τουλάχιστον στοιχειώδης) σοβαρότητα, πριν η γραφικότητα μετατραπεί σε επικινδυνότητα…

Ο περί ου ο λόγος υπουργός Εθνικής Άμυνας, λοιπόν, Πάνος Καμμένος (ζωντανή απόδειξη ότι μας ψεκάζουν), φαίνεται πως είδε όνειρο και μόλις ξύπνησε το πρωί, πήγε στο υπουργικό του γραφείο ντυμένος με στρατιωτική παραλλαγή και διέταξε - κήρυξε «άσκηση πολεμικής ετοιμότητας» (να υποθέσουμε ότι άπλωσε και την αμμοδόχο και τοποθέτησε τα στρατιωτάκια για να παραδώσει μαθήματα στρατηγικής και τακτικές μάχης;)! Φαίνεται πως ο Πάνος Καμμένος θέλησε να δημιουργήσει την δική του «ατάκα» παραλλάσσοντας (γι αυτό τον λόγο φορούσε και… παραλλαγή) το γνωστό «πάμε πλατεία;» σε… «πάμε πόλεμο;»…

Μπορεί, βέβαια, ο Πάνος Καμμένος να ζει το όνειρό του ή να το «έκαψε» αντιλαμβανόμενος πως η επόμενη ημέρα ενδέχεται να τον βρει να δίνει δικαστικές μάχες για να αποφύγει τις επιθέσεις των «εχθρών» του, αλλά η εικόνα που παρουσιάστηκε είναι λίαν προβληματική και χρήζει άμεσης αντιμετώπισης – τοποθέτησης, τόσο από τον συγκυβερνώντα Αλέξη Τσίπρα, όσο και από την ηγεσία του Πενταγώνου, αφού φαίνεται πως ξεπεράστηκε το «στάδιο» της γραφικότητας και η πιθανότητα η συμπεριφορά του συγκεκριμένου υπουργού (Εθνικής Άμυνας, το τονίζουμε) να κλιμακωθεί, ενδεχομένως να λειτουργήσει και ως καταλύτης εξελίξεων στις οποίες υπεύθυνη και υπόλογη θα εμφανιστεί η χώρα μας.

Όμως, προσεγγίζοντας ψυχρά το σημερινό event του υπουργού Εθνικής Άμυνας, κατανοούμε ότι συνάδει πλήρως με το υπόλοιπο κυβερνητικό σχήμα, αλλά και με τις εν εξελίξει «επικοινωνιακές επιχειρήσεις» αποπροσανατολισμού που εκτελεί συνέχεια η σημερινή ανθυποκυβέρνηση της ΜΚΟ ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν μπορούμε, όμως, με οιονδήποτε τρόπο να αντιληφθούμε και να κατανοήσουμε πως η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία της χώρας ανέχεται σειρά κυβερνητικών αποφάσεων και συμπεριφορών που απογοητεύουν, υποβαθμίζουν, γελοιοποιούν και αποσυνθέτουν το ελληνικό στράτευμα. Δυστυχώς, αυτή η ίδια στρατιωτική ηγεσία, έχει πάρει αποφάσεις οικτρές, αφού στελέχη της φέρονται να αντάλλαξαν τις ευθύνες τους προς τους υφισταμένους και το συμφέρον της πατρίδας με τις προσωπικές τους καρέκλες εξουσίας…! Δυστυχώς, αυτή η ηγεσία, όντας ανίκανη να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων, άγεται και φέρεται από πολιτικά ανδρείκελα και μαριονέτες ξένων συμφερόντων, αποδέχτηκε τον παράνομο αποπροσανατολισμό λειτουργίας του Ελληνικού Στρατού και σπαταλά σημαντικότατους πόρους σε ενέργειες που δεν σχετίζονται με τον ελληνικό στρατό.

"Πριν αλέκτωρ λαλήσει" η Τουρκία κλιμακώνει στις Οινούσες

Και πριν καλά-καλά προλάβει να ξεκινήσει τον συναγερμό του ο υπουργός, η Τουρκία ξεκίνησε τις παραβιάσεις και τις προκλήσεις, κλιμακώνοντας την ένταση με κύρια στόχευση το λάθος από την Ελληνική πλευρά.
Μέχρι στιγμής έχουν καταγραφεί πέντε υπερπτήσεις από τουρκικά μαχητικά τα οποία ενεπλάκησαν σε αερομαχίες με αεροσκάφη της ελληνικής ΠΑ.
Η κατάσταση στο νησί είναι τα τελευταία 24ωρα εκρηκτική με τις υπερπτήσεις να είναι πλέον φαινόμενο καθημερινό. Οι αερομαχίες ελληνικών και τουρκικών μαχητικών είναι ιδιαίτερα σκληρές αφού οι Τούρκοι αρνούνται να αποχωρήσουν από την περιοχή παρά τις διαδοχικές αναχαιτίσεις τους.
Και όλοι γνωρίζουν πως ένα λάθος μπορεί να φέρει γενική έκρηξη. Κάτι που ο υπουργός κ. Καμμένος φαίνεται να αγνοεί...

Η σημερινή φωτογραφία, που σε άλλους προσέφερε γέλιο και σε άλλους άφθονο προβληματισμό, αποθανάτισε τον «ετοιμοπόλεμο» υπουργό Εθνικής Άμυνας, με στρατιωτική στολή στο γραφείο του, καθιστά από μόνη της μία ατράνταχτη απόδειξη όχι μόνο του ξεπεσμού του πολιτικού ανδρός, αλλά και των κινδύνων που συνεπάγεται μία τέτοιου είδους προσωπικότητα. Επειδή μάθαμε πως ο κ. Καμμένος πετάει ελικόπτερο (υπερηφανεύτηκε δημοσίως πως έχει ήδη 800 ώρες πτήσης), αλλά του αρέσει να πετάει και με πολεμικά αεροσκάφη, μήπως θα έπρεπε να αντιμετωπισθεί όπως και το προσωπικό της πολεμικής αεροπορίας, δηλαδή, να περάσει από ψυχομετρικά τεστ ή άλλα τεστ καταλληλότητας; Όχι τίποτε άλλο, αλλά λόγω της θέσης που κατέχει είναι ικανός να δώσει διαταγές άμεσης εκτέλεσης που ίσως δημιουργήσουν πολλά προβλήματα στην χώρα…

ΥΓ: Για την ιστορία, το ΓΕΕΘΑ ανέφερε σε ανακοίνωσή του πως «στο πλαίσιο άσκησης ετοιμότητος, πρωινές ώρες της Πέμπτης 14 Απριλίου 2016, διετάχθη ενεργοποίηση τμήματος της Δύναμης Ταχείας Αντίδρασης "Δ" βορείου τομέα καθώς και αεράμυνας περιοχής Χίου-Οινουσσών».

ΥΓ2:
Σε κάθε περίπτωση ο παραπάνω σχολιασμός αποτελεί δείγμα πολιτικής σάτυρας και οποιοσδήποτε τον εκλάβει διαφορετικά θα χρήζει ειδικής επιστημονικής διερεύνησης από κλινικούς ψυχιάτρους…

ΥΓ3: Το ότι ο κ. Πάνος Καμμένος φοράει παραλλαγή multicam, ναι μεν παραπέμπει σε Άγγλους και Αμερικανούς, αλλά είναι ΝΤΡΟΠΗ γιατί δεν είναι η Ελληνική κι αυτό δεν επιπτρέπεται από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Εκτός και εάν ήθελε να στείλει μηνύματα σε κάποιους...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Επιτέλους!
Ένα μέτρο που βλάπτει απ' ευθείας τον πλούτο, ενώ αφήνει στο απυρόβλητο την πλατιά φτώχεια: ΦΠΑ στο 24%!

Ποιοί μπορούν ακόμα να ψωνίζουν; Οι πλούσιοι.
Άρα ποιοί θα πληρώσουν τον αυξημένο φόρο; Αυτοί που ψωνίζουν. Δηλαδή οι πλούσιοι!

Αυτή η μεγαλειώδης σε σύλληψη σκέψη επιτεύχθηκε μετά από την σκληρή ''διαπραγμάτευση'' με τους ''θεσμούς'', μετά από εντολή του Μεγάλου Ηγέτη, του Φωτεινού Ήλιου της ευρωπαϊκής αριστεράς, του Υπέρλαμπρου Άστρου και Τελικού Κατακτητή των διαπραγματεύσεων. 

Είναι ο μόνος ηγέτης που τολμάει να (λέει πως) διαπραγματεύεται για κάτι που έχει ήδη υπογράψει από το καλοκαίρι.
Είναι το καμάρι της παγκόσμιας αριστεράς.
Είναι το θηρίο που δεν διστάζει να διαπραγματεύεται 17 ώρες.
Είναι αυτός που φήμες λένε πως θα τολμήσει να πάει στο εξωτερικό -ίσως γι αυτό να πήγε και χθες ευσπευσμένως στην Γαλλία- να του ζωγραφίσουν ένα μόνιμο tattoo με επιχείλιο έρπη ή έναν καινούργιας τεχνοτροπίας, αυτοκόλλητο και αφαιρούμενο.

Είναι το προτελευταίο μέτρο για να ολοκληρωθεί στο ακέραιο το έργο της κυβέρνησης όπως αυτή το υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.
Την άλλη βδομάδα με την εισαγωγή στην Βουλή για συζήτηση και ψήφιση των νομοσχεδίων ασφαλιστκού και φορολογικού, η εξάχρονη περιπέτεια της χώρας μέσα στα σκοτάδια των μνημονίων τελειώνει, και μπαίνουμε στο άπλετο φως της ανάπτυξης και της ανάκαμψης.

Τα νομοσχέδια μάλιστα αυτά θα πάνε στη Βουλή -πάντα με εντολή του Μεγάλου Ηγέτη και Φωτεινού Ήλιου- όχι με την μορφή του κατεπείγοντως όπως τα προηγούμενα, αλλά με την κανονική μορφή, όπως τότε που είμασταν αυτεξούσιο κράτος και νομοθετούσαμε από μόνοι μας. Με το πάσο μας και το ραχάτι μας.

Οι κακές βέβαια γλώσσες λένε πως αυτό γίνεται επίτηδες, επειδή τα νομοσχέδια εισάγονται χωρίς να έχουν συμφωνήσει οι ''θεσμοί''-αφεντικά, ούτως ώστε μέχρι να ολοκληρωθούν οι συζητήσεις τους με το πάσο μας και το ραχάτι μας, να έχουν στο ενδιάμεσο προλάβει να βγάλουν τις τελικές τους αποφάσεις τ' αφεντικά, αποφάσεις που θα ενσωματωθούν στα νομοσχέδια -πάντα με εντολή και επίβλεψη του Λαμπρού Μπροστάρη- και θα ψηφιστούν, για νάναι κι η πίτα ολάκερη κι ο σκύλος χορτάτος.

Έτσι ο Μεγάλος Ηγέτης και Μαδημένη Αλεπού θα έχει παραστήσει στους ιθαγενείς τον ατρόμητο επαναστάτη που αψηφάει την θέληση των κατακτητών, ενώ συγχρόνως θα εξακολουθήσει να είναι πειθήνια δουλίτσα της Νέας Τάξης πραγμάτων της Ευρωπαϊκής τοκογλυφικής Ένωσης.

Όπως και νά 'χει όμως, οι ''διαπραγματεύσεις'' θα συνεχιστούν όσο υπάρχουν ηλίθιοι ιθαγενείς και ο Μεγάλος Ηγέτης θα περνάει σιγά-σιγά και ηρωϊκά στην αχλύ του μύθου και θα πορεύεται πλησίστιος στην αθανασία της Ιστορίας, όπου και θα καταγραφεί ως ο Μεγάλος Μπαγάσας και Τέλειος Ψεύτης!...

* Το blog ζητάει συγγνώμη απ' τον Κώστα Μουρσελά για την παραφθορά του τίτλου του εξαίσιου μυθιστορήματός του ''Βαμμένα κόκκινα μαλλιά''.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης

To φαινόμενο της πολιτικής πανούκλας εξαπλώνεται ταχύτατα χωρίς να γνωρίζει εθνικά σύνορα και ιδιαίτερες αντιστάσεις. Παρουσιάζεται σε περιόδους κρίσης. Κρίσης οικονομικής-κοινωνικής-πολιτικής-πολιτισμικής.
Δεν είναι σημερινό μόνον φαινόμενο. Το βρήκαμε παραμονές της Γαλλικής Επανάστασης, το συναντήσαμε και στο μεσοπόλεμο, η παγκόσμια πολιτική ιστορία βρίθει τέτοιων εμφανίσεων.

Ο νεοπαγής αυτός όρος στην πολιτική επιστήμη εξετάζει τον ρόλο του ατόμου, άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενο, ως υποκειμένου στα ζητήματα της πολιτικής συμπεριφοράς-της άσκησης της πολιτικής και όχι μόνον εξουσίας.
Είναι αποδεκτό, ότι κάθε πράξη-κάθε ενέργεια μας έχει ως αίτιο εμφάνισης της, την οικονομία. Είναι, όμως, εμποτισμένη από πολιτική δυνητικότητα, δηλαδή μπορεί να επιφέρει άμεσα ή έμμεσα πολιτικά αποτελέσματα. Μας ενδιαφέρει, λοιπόν, να εξετάσουμε όχι μόνον τη συμπεριφορά των διαφόρων κοινωνικών ομάδων, αλλά και των ατόμων σε αυτές τις περιόδους της κρίσης. Μόνον έτσι διαμορφώνεται πληρέστερα η εικόνα της κοινωνίας, που βιώνει την οποιαδήποτε κρίση.

Να δανειστούμε την σκέψη του Αριστοτέλη περί ευδαιμονίας, που πρέπει είναι και ο στόχος του ανθρώπου. Ανέφερε, λοιπόν ότι την ευδαιμονία την εξασφαλίζουν οι άνθρωποι μόνο με την κατάκτηση της αρετής- και αυτή με την σειρά της πραγματώνεται μέσα από την καθημερινή συμπεριφορά και δράση τους. Η μελέτη των αρετών από τον Αριστοτέλη έγινε, γιατί θεωρούσε πως μέσω αυτών, οι άνθρωποι θα γίνουν και καλύτεροι ως άτομα, αλλά και επειδή η απόκτηση τους, θα τους έκανε να λειτουργούν σωστά μέσα στην πόλιν. Ο στόχος της πόλεως είναι η ευδαιμονία (-στοχάζεται- του κυριωτάτου πάντων των αγαθών). Επομένως, το υπέρτατο αγαθό για το άτομο ταυτίζεται με το υπέρτατο αγαθό για την πόλιν. Το άτομο επιτυγχάνει με τις πράξεις του την ευδαιμονία, με τις πράξεις του ως πολίτης θα επιτευχθεί και το υπέρτατο αγαθό για την πόλιν. Η τελευταία είναι ένα “όλον” που απαρτίζεται από πολίτες. Η συμπεριφορά τους έχει πολιτικό περιεχόμενο και από τις πράξεις τους θα εξαρτηθεί αν η πόλις θα οδηγηθεί στο επιδιωκόμενο “τέλος”, στην ευδαιμονία. Η συλλογική ευδαιμονία θα επιφέρει αναπόδραστα και την ατομική. Αφού το “μέρος” (άτομο) βρίσκεται σε άμεση εξάρτηση από το “όλον” (πόλις).

Αν επιχειρήσουμε να έρθουμε στο σήμερα, στην απέραντη παγκοσμιοποιημένη «πόλι», όχι μόνον ευδαιμονία ανθρώπων δεν θα συναντήσουμε, αλλά θα πρέπει να δανειστούμε το Φανάρι του Διογένη, για να εντοπίσουμε κάποια από τις Αριστοτελικές αρετές, κάποιο πολιτικό ή εμπλεκόμενο περί την πολιτική να διαθέτει τέτοιου είδους αρετές. Αυτήν την παγκόσμια απώλεια προσανατολισμού χρεώνεται μεταξύ των άλλων και το πολιτικό σύστημα και οι πολιτικοί μας εκπρόσωποι, το οικονομικό και μιντιακό κατεστημένο, αλλά και η παγκόσμια διανόηση. Έχει πλέον επικρατήσει το φαινόμενο της Πολιτικής Πανούκλας.

Η βάση ανάπτυξης κάθε κοινωνίας προσδιορίζεται από την οικονομική δομή της πάνω στην οποία σχηματίζεται το εποικοδόμημα (θεσμικό-κοινωνικό-πολιτισμικό κλπ). Σε περιόδους κρίσης το εποικοδόμημα παρουσιάζει έντονες τάσεις αυτονόμησης, προκειμένου να αντισταθεί επιτυχώς και στις αντιφάσεις του συστήματος και στο κάθε φορά νέο, που νομοτελειακά βρίσκεται προ των πυλών. Η αντίσταση αυτή γίνεται και με την «επιστράτευση» ατόμων, που θα κληθούν να παίξουν τον ρόλο του ηγέτη αυτής της αντίστασης (πολιτικά-οικονομικά-θρησκευτικά-πολιτισμικά).
Έτσι αρχίζει να αναπτύσσεται ο ιστός της πολιτικής πανούκλας. Οι «εκλεκτοί» υποψήφιοι ηγέτες είτε είχαν αποκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά, είτε είχαν την τάση να την αποκτήσουν, είτε εκπαιδεύονται αναλόγως. Είναι ευάλωτοι («τους κρατάνε στο χέρι») και ελέγχονται από τα πραγματικά κέντρα εξουσίας.
Πολυάριθμες επιστημονικές δημοσιεύεις στο χώρο της ψυχολογίας, κοινωνιολογίας και εγκληματολογίας έχουν δείξει πως κάποιοι από αυτούς τους ηγέτες έπασχαν ή πάσχουν από μια σειρά από ψυχικές διαταραχές (διάθεσης- προσωπικότητας- άγχους- σχετικές με χρήσεις ουσιών). Η σύγχρονη προσέγγιση αναφέρεται σε πρόδηλη αντικοινωνική συμπεριφορά και για κάποιους ακόμα και στην κοινωνιοπαθή διαταραχή της προσωπικότητας, ίσως και ψυχοπάθεια.

Ο Βρετανός ερευνητής ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Kevin Dutton στο βιβλίο του Wisdom of Psychopaths, παρουσιάζοντας στοιχεία της έρευνάς του, προβαίνει σε συσχετισμούς μεταξύ ψυχοπαθών και επιτυχημένων πολιτικών ή managers, διαπιστώνοντας σχεδόν απόλυτες ομοιότητες στον χαρακτήρα τους. Τα άτομα με διαταραχές προσωπικότητας, ίσως και ψυχοπαθείς είναι σχεδόν παντού. Στον απόηχο της παγκόσμιας κρίσης, που σημάδεψε την κοινωνία στην τελευταία δεκαετία, το ζήτημα αυτό γίνεται όλο και πιο σημαντικό. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, ένας στους δέκα επιτυχημένους, αυτούς που θεωρούνται «ισχυροί», παρουσιάζει αποκλίνουσα κοινωνική συμπεριφορά, υπό όρους θα μπορούσε να είναι και ψυχοπαθής.
Αναλυτικότερα οι δέκα ενδείξεις για τον εντοπισμό της ψυχοπάθειας των «ισχυρών»:

1. Είναι Χαμαιλέοντες: Αλλάζουν τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά τους εν ριπή οφθαλμού, για να επωφεληθούν. Παίζουν με τη συμπάθεια, είναι σίγουροι, εξωστρεφείς και ψυχικά ανθεκτικοί, είναι επίσης χειριστές της εκάστοτε κατάστασης και δεν διστάζουν καθόλου να εκμεταλλευτούν συναισθηματικούς ενδοιασμούς των άλλων, όσο αυτό λειτουργεί προς όφελός τους. Συμπόνια δεν αισθάνονται οι ίδιοι, είναι όμως εξαιρετικά έμπειροι στο να εκμαιεύουν οίκτο και συμπόνια.
2. Θέλουν να ελέγχουν τους άλλους: Βλέπουν τους άλλους απλώς ως πιόνια μιας χρήσης, σε μια αόρατη ψυχολογική σκακιέρα. Τους θεωρούν διαθέσιμους ή περιττούς.
3. Ασκούν Γοητεία: Δημιουργούν άριστες πρώτες εντυπώσεις, ενεργοποιώντας τη γοητεία τους. Είναι λαμπροί ψυχολόγοι και έχουν ένα έμφυτο χάρισμα να κάνουν τους άλλους να αισθάνονται μοναδικοί, ενώ οι ίδιοι τους θεωρούν ανάξιους λόγου.
4. Ενεργούν ως Παράσιτα: Έχουν την ικανότητα να εμπνέουν την εμπιστοσύνη για να οικειοποιηθούν πολύτιμες ιδέες άλλων..
5. Εξαπατούν ασύστολα: Έχουν δικό τους ηθικό κώδικα και δεν αισθάνονται έστω και λίγη ενοχή ή άγχος όταν λένε ψέματα, είτε για να καρπωθούν οι ίδιοι εύσημα, είτε για να ρίξουν το φταίξιμο σε άλλους. Έχουν απόλυτη έλλειψη τύψεων και η διαστρέβλωση των πραγματικών περιστατικών αποτελεί το μέγιστο πλεονέκτημα στον υπέρμετρό τους εγωισμό. Τα επιχειρήματά τους φαίνονται εύλογα και λογικά, αφού η εξαπάτηση περιέχει και ψήγματα αλήθειας, ως ένα δίχτυ ασφαλείας σε ενδεχόμενο έλεγχο.
6. Χαρακτηρίζονται από Ναρκισσισμό: Φροντίζουν μόνο το δικό τους απόλυτο συμφέρον. Προσποιούνται ζωηρό ενδιαφέρον για τους άλλους, εμφανίζονται διακριτικοί, ακόμα και χρήσιμοι, αλλά οι συμπεριφορές αυτές είναι επιφανειακές και χρησιμεύουν για μελλοντική εκμετάλλευση. Είναι αλαζονικοί, μεγαλοπρεπείς και εγωκεντρικοί, θεωρώντας τον εαυτό τους ανεπανάληπτο.
7. Δεν στηρίζουν τους άλλους: Λειτουργούν ως εμπειρογνώμονες και δικηγόροι υπεράσπισης, εξαιρετικά εξειδικευμένοι στο να απομακρύνουν από τον εαυτό τους κάθε κατηγορία για ανικανότητα ή ευθύνη. Όχι μόνο δεν θα δέχονταν ποτέ την ενοχή τους, αλλά είναι επίσης εξαιρετικά έμπειροι στην εξεύρεση στοιχείων που κατευθύνουν την ευθύνη σταθερά στους άλλους. Δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν τους υφισταμένους τους ως «ασπίδες υπαιτιότητας» για να περιφρουρήσουν τη θέση τους.
8. Θεατρίνοι έτοιμοι για Oscar: Υποκρίνονται ότι φοβούνται ή ζητούν συγγνώμη προκειμένου να χειραγωγήσουν έτσι τους άλλους και να τους πάρουν τον αέρα, με θεατρινισμούς συναισθημάτων, όπως έντονο θυμό για μια κατ’ αυτούς προσωπική προσβολή, μια υποτιθέμενη προδοσία εμπιστοσύνης ή την ανεπαρκή απόδειξη σεβασμού προς την δική τους θέση. Συναισθηματικά πυροτεχνήματα που αποβλέπουν καθαρά και μόνο στη δημιουργία «σοκ-και-δέους», ενώ αυτοί με ψυχραιμία υπολογίζουν την ψυχολογική αποτελεσματικότητά τους.
9. Πλήρης άγνοια κινδύνου: Η νευροφυτική εμπλοκή του κώδικα φόβου στους εγκεφάλους τους, σημαίνει ότι τα πράγματα που θα τρόμαζαν εμάς τους υπόλοιπους, αφήνουν αδιάφορα αυτά τα παγωμένα συναισθηματικά ανθρωποειδή. Δεν κατανοούν και δεν αποφεύγουν σχεδόν κανέναν κίνδυνο. Αυτό, βέβαια, τους χαρίζει την αξιοζήλευτή τους ψυχραιμία και εξηγεί γιατί συχνά τους κάνει αρκετά καλούς για υψηλού κινδύνου επαγγέλματα, όπως πχ ανταποκριτές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, σε χρηματιστηριακά επαγγέλματα και σε συγκεκριμένα κλιμάκια του στρατού, ενώ δεν διστάζουν να εκθέσουν τον εαυτό τους και τους άλλους σε περιττούς κινδύνους. Κάτι που διαπιστώνεται ιδιαίτερα έντονα στη σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση.
10. Πεινασμένοι για εξουσία: Επιδιώκουν θέσεις εξουσίας και επιρροής, όπου θα μπορούν να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους για έλεγχο και χειρισμό των άλλων.

Η «Έρευνα Ψυχοπάθειας Μεγάλης Βρετανίας», ως πρώτη έρευνα στο είδος της που αποβλέπει στην προφύλαξη ολόκληρου του εθνικού εργατικού δυναμικού από τις επιδράσεις ψυχοπαθητικών χαρακτηριστικών, θεωρεί ως επαγγέλματα με τους περισσότερους ψυχοπαθείς, τους πολιτικούς, δημοσιογράφους, δικηγόρους, χειρούργους, αστυνομικούς και κληρικούς. Κάθε εργασιακή σχέση με καθορισμένη ιεραρχική υποδομή, ώστε να προσφέρει μια θέση ισχύος σε σύγκριση με άλλες ειδικότητες και να εξασφαλίζει μια σχετική ατιμωρησία, είναι ιδανική για την ψυχοπαθή προσωπικότητα.

Να αναφέρουμε και μερικά ενδεικτικά παραδείγματα από το χώρο της πολιτικής: Χίτλερ, Μουσολίνι, Νάσερ, Άσαντ, Χομεϊνί, Καντάφι, Σαντάμ Χουσεΐν, Μπους, Τσόρτσιλ, Ναπολέων, Στάλιν, Κεμάλ Ατατούρκ, Γεώργιος Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, Αννάν, Μπερλουσκόνι, Ερντογάν, Σόιμπλε, Γιουνκέρ, Ντομινικ Σρος Καν, Λαγκάρντ.

Όλους αυτούς με τι τους έχουμε συνδέσει; Μα μόνον με αρνητικές σκέψεις, με πόλεμο, θάνατο, βασανισμό, δολοφονίες, δικτατορίες, αδικία, δυστυχία, φτώχεια, λύπη, οργή, υποτέλεια, ιμπεριαλισμό, εκβιασμό, αηδία, οικονομική καταστροφή, εξαθλίωση, ψέμα, λάθη, πείνα, αρρώστιες, λοιμούς, ανατροπές, προδοσία, δολοπλοκία, διωγμούς και απανθρωπιά.

Βεβαίως δεν συναντώνται μόνον στο χώρο των πολιτικών, αλλά γενικότερα στη σφαίρα της πολιτικής, προκειμένου να εδραιωθεί το φαινόμενο της Πολιτικής Πανούκλας. Δημοσιογράφοι, επιχειρηματίες, άτομα που παρεισφρύουν σε κάθε δραστηριότητα με καθορισμένη ιεραρχική δομή, ώστε να αποκτήσουν την πολυπόθητη ισχύ . Με όπλο αυτήν την ισχύ απλώνουν το δίχτυ της Πολιτικής πανούκλας αλλοτριώνοντας συνειδήσεις και ανθρώπους.
Στόχος τους να παθητικοποιήσουν τον μέσο άνθρωπο, να τον μετατρέψουν σε άβουλο-άπραγο-έρμαιο των καταστάσεων (που οι ίδιοι προκαλούν και επιβάλλουν), αφυδατωμένο συναισθηματικά/αξιακά/πνευματικά, χωρίς ταυτότητα, μια ετεροκίνητη «προσωπικότητα», μέχρι τον πλήρη εξανδραποδισμό του.
Μόνον έτσι θα μπορούσαν να διασφαλίσουν είτε την γενικευμένη απάθεια, είτε τις χλιαρές και ανεπαρκείς αντιδράσεις, μπροστά στα κατά καιρούς εγκλήματά τους.

Να θυμηθούμε πόσοι «ηγέτες» κρατών δεν πτοήθηκαν από επερχόμενους κινδύνους, αρνούμενοι να απομακρυνθούν από την αγαπημένη τους εξουσία, μέχρι την φρικτή εξόντωσή τους.Πόσοι δεν δίστασαν να πουν ψέματα στους Λαούς τους για ανύπαρκτα χημικά ή ατομικά όπλα, προκειμένου να εμπλέξουν τη χώρα τους σε πολέμους, που ξεκλήρισαν εκατοντάδες χιλιάδες δικούς τους και ξένους υπηκόους. Πόσοι τέτοιοι «ηγέτες» δεν διστάζουν να δολοφονήσουν με χημικά, γυναικόπαιδα και αμάχους. Θυμηθείτε τον Χίτλερ και το ολοκαύτωμα.Για εφήμερα συμφέροντα, για την πολιτική ισχύ, εκατοντάδες χιλιάδες συνάνθρωποί τους πέθαναν με άγριο τρόπο στις ζούγκλες και τις ερήμους της Ασίας, χωρίς να συγκινηθούν οι managers και οι φίλοι τους πολιτικοί.
Σε σωρεία κρατών μαστιγώνονται γυναίκες μέχρι θανάτου ή λιθοβολούνται επειδή ζήτησαν κάποια υποτυπώδη δικαιώματα, με εντολές παγωμένων συναισθηματικά ηγετών, αλλά ευλαβώς θρησκευόμενων, που έτσι εξασφαλίζουν την διατήρησή τους στην εξουσία, ενώ αφήνουν τους λαούς αναλφάβητους και αμόρφωτους.

Δείτε, όμως, και τους δικούς μας «Ηγέτες», Πολιτικούς, μεγαλο-δημοσιογράφους ή μεγαλο-επιχειρηματίες. Παρατηρείστε τον τρόπο ομιλίας τους, που δεν αποδέχεται αντιρρήσεις, ακούστε τον τόνο της φωνής τους, διαπιστώστε με πόσο πείσμα αρνούνται κάθε υπόνοια δικού τους λάθους και πόσα ψέματα μας λένε ανερυθρίαστα καθημερινά.

Θα διαπιστώσετε ακόμα ότι δεν φοβούνται, ούτε την αγανάκτηση, ούτε την τιμωρία. Ψυχικά ανθεκτικοί, δεν αισθάνονται συμπόνια για τόσες αυτοκτονίες, για το ότι άφησαν άστεγους δεκάδες χιλιάδες Έλληνες, ούτε για όσους άφησαν απένταρους με χρηματιστηριακά τερτίπια, ούτε για την εκτεταμένη φτωχοποίηση του Ελληνικού λαού, την ανεργία, την υποχρεωτική μετανάστευση των νέων μας.

Οικειοποιούνται μπροστά στις κάμερες χωρίς αιδώ ιδέες άλλων, δεν αισθάνονται έστω και λίγη ενοχή ή άγχος όταν συνεχίζουν τα ψέματα.
Δείτε στην τηλεόραση πόσοι είναι αυτοί που θεωρούν τον εαυτό τους ανεπανάληπτο, αλλά και πόσοι αποδεικνύονται εξαιρετικά έμπειροι στην εξεύρεση στοιχείων που κατευθύνουν την ευθύνη σταθερά στους άλλους.

Με την ευκαιρία ας θυμηθούμε μέρος συνέντευξης, που είχε δώσει το 1994 μεγαλοδημοσιογράφος, σήμερα και εκδότης και τηλεπερσόνα-έχει γίνει αρκετές φορές πρώτο θέμα, για όσα κατά καιρούς έχει πει:
Ποιο είναι το πιο εξωφρενικό πράγμα που κάνετε;
- Ότι εξακολουθώ να λέω τα ίδια ψέματα, με την ίδια πειθώ, και ότι βρίσκονται πολλοί έτοιμοι να τα αποδεχθούν. Με συγκινεί ιδιαίτερα αυτό.
Ποια θεωρείτε την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;
- Τη φιλαλήθεια. Συνήθως δημιουργεί πολύ περισσότερα προβλήματα από τα ψέματα.
Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σας;
- Εγώ πιστεύω η ευφυΐα μου, και η ροπή προς την επιτυχία. Οι άλλοι λένε ότι είμαι απλά εγωιστής. Κτηνωδώς εγωιστής.
Διαλέξτε πέντε λέξεις που περιγράφουν τον εαυτό σας.
- Άπειρο, αέναο, ανυπολόγιστο, άσχετο, αβάσιμο.
Ποιο είναι το πολυτιμότερο περιουσιακό στοιχείο σας;
- Το μυαλό μου, το οποίο το εμπορεύομαι συστηματικά, και ελπίζω σε αρκετά καλή τιμή. Για όσο καιρό θα πουλάει.

Τα συμπεράσματα δικά σας μετά από όσα έλεγε ο εν λόγω δημοσιογράφος, που σήμερα επαίρεται ότι είναι εκ των κύριων διαμορφωτών της Ελληνικής κοινής γνώμης. Γίνεται έτσι αντιληπτό ότι η πολιτική πανούκλα είναι μια επιδημία που πάντα υπάρχει καλά κρυμμένη. Ο βάκιλος της πανούκλας μπορεί να είναι χρόνια κοιμισμένος μέσα στα έπιπλα, στα ρούχα, στο υποσυνείδητο μας . Και κάποια στιγμή ξυπνά και ξαναφέρνει τη δυστυχία. Οι άνθρωποι πρέπει πάντα να επαγρυπνούν για μια πολιτική «πανούκλα» που μπορεί να εισβάλλει τόσο ξαφνικά στη ζωή τους. Και φυσικά να είναι έτοιμοι να την «αναγνωρίσουν» και να την «αντιμετωπίσουν». Στροφή και επιμονή, στην αντικειμενική ενημέρωση/πληροφόρηση, στην παιδεία και ορθή χρήση της γνώσης.

* Ο Δημήτρης Σκουτέρης είναι Πολιτικός Επιστήμων και Πολιτικός Αναλυτής – skouterisd@gmail.com
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου