Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Αυγ 2012

Γράφει ο Νίκος Λυγερός

Για να συνειδητοποιήσουμε πόσο μεγάλη αξία έχουν τα αναμενόμενα αποθέματα στην Ελλάδα και στην Κύπρο για την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι καλό να εξετάσουμε την παραγωγή και την κατανάλωση φυσικού αερίου σε αυτήν, αλλιώς έχουμε την εντύπωση ότι βρισκόμαστε σε ένα εντελώς θεωρητικό πλαίσιο.

Ας κοιτάξουμε πρώτα από όλα το μερίδιο του φυσικού αερίου στη γενική κατανάλωση ενέργειας από την ΕΕ. Το 2007, το φυσικό αέριο αντιπροσώπευε 24%. Εκτιμούμε ότι το 2015 αυτό το ποσοστό θα περάσει στο 25,7 %. Στη συνέχεια έχουμε 26,4% το 2020, 26,9% το 2025 και 26,7 % το 2030. Αυτό σημαίνει ότι στις επόμενες δεκαετίες αυτό το ποσοστό θα παραμείνει σημαντικό. Ταυτόχρονα όμως η παραγωγή φυσικού αερίου στην ΕΕ μειώνεται δραστικά και αυτό γίνεται ακόμα και αν της προσθέσουμε τη Νορβηγία, η οποία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός της περιοχής.
Αν κοιτάξουμε επεκτάσεις που σχετίζονται με την ΕΕ αλλά δεν ανήκουν σε αυτήν, τότε ακόμα και αν έχουμε μια ανοδική πορεία έως το 2015, μετά έως το 2030 είναι φθίνουσα.

Τώρα, αν μελετήσουμε τις ποσότητες με μονάδα τα τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ανά κράτος έχουμε για την παραγωγή το 2007 τις εξής τιμές : Νορβηγία (90), Ολλανδία (64), Ηνωμένο Βασίλειο (72), Ρουμανία (11,6), Γερμανία (14,5), Ιταλία (8,9) και Δανία (9,2). Ενώ για την κατανάλωση έχουμε Νορβηγία (4,3), Ολλανδία (37), Ηνωμένο Βασίλειο (91), Ρουμανία (16,4), Γερμανία (82,7), Ιταλία (77,8) και Δανία (4,6). Αντιλαμβανόμαστε άμεσα ότι αυτές οι χώρες εκτός από τη Νορβηγία, που δεν ανήκει στην ΕΕ και την Δανία, καταναλώνουν περισσότερο φυσικό αέριο από ό,τι παράγουν.

Κατά συνέπεια, η ΕΕ έχει μια μεγάλη ανάγκη φυσικού αερίου που δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με τα σημερινά δεδομένα και γι’ αυτό το λόγο μελετά τόσο έντονα για το μέλλον τις περιοχές της Αρκτικής και της Ανατολικής Μεσογείου. Διότι είναι οι μόνες, οι οποίες είναι ικανές να της εξασφαλίσουν μια ενεργειακή ανεξαρτησία. Και όσον αφορά στο πετρέλαιο συνοπτικά ξέρουμε ότι η παραγωγή της ΕΕ είναι της τάξης των 2,4 Mbep ανά μέρα με γρήγορη πτώση, ενώ η κατανάλωση είναι της τάξης των 14,8% Mbep ανά μέρα.

Το ενεργειακό πλαίσιο είναι λοιπόν ξεκάθαρο. Κατά συνέπεια, η ανακάλυψη των κοιτασμάτων στη Λεκάνη Λεβαντίνης με την Κύπρο και το Ισραήλ αλλά και τα αναμενόμενα αποθέματα στη Λεκάνη Ηροδότου με τα κοιτάσματα Νότια της Κρήτης, έχουν άμεση σημασία και αξία για όλη την ΕΕ. Είναι λοιπόν καιρός να καταλάβει και η Ελλάδα το τι αντιπροσωπεύει με την Κύπρο στον ενεργειακό χάρτη.




«Επιπλέον χρόνος σημαίνει γενικά και περισσότερα χρήματα και αυτό σημαίνει πολύ σύντομα ένα νέο πακέτο στήριξης», δηλώνει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναφερόμενος στις πληροφορίες που θέλουν την Αθήνα να ζητεί περισσότερο χρόνο προκειμένου να επιτύχει τους στόχους του προγράμματος λιτότητας.

Σε συνέντευξή του στην κυριακάτικη έκδοση της εφημερίδας "Der Tagesspiegel", αποσπάσματα της οποίας προδημοσιεύονται σε ειδησεογραφικά πρακτορεία, ο κ. Σόιμπλε υποστηρίζει ότι «αυτός δεν θα ήταν ο ορθός τρόπος να επιλύσουμε το θεμελιώδες πρόβλημα της Ευρωζώνης» και, αναφερόμενος στο πρόγραμμα που εγκρίθηκε στο τέλος του 2011, σημειώνει ότι «εάν μισό χρόνο μετά, αυτό δεν επαρκεί, τότε δεν μιλούμε πια για μέτρο οικοδόμησης εμπιστοσύνης».

Άλλη διάσταση στο ερώτημα αν η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη δίνει το στέλεχος των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) Άρμιν Λάσετ, ο οποίος, σε δήλωσή του στο Πρακτορείο Reuters προειδοποιεί για τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης μιας χώρας - μέλους του ΝΑΤΟ:
«Η Ρωσία περιμένει, έτοιμη να διασώσει την Ελλάδα με δισεκατομμύρια.
Διακυβεύονται πολλά περισσότερα από το εάν η Ελλάδα πληροί τις προϋποθέσεις προκειμένου να διασωθεί», επισημαίνει.




Οι γείτονές μας φαίνεται πως βρήκαν ευκαιρία με την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας και έχουν βάλει ως στόχο να αγοράσουν, «μπιρ παρά», τα λιμάνια και τις μαρίνες της χώρας μας. «Οι Τούρκοι επιχειρηματίες ξεκινούν επίθεση στα ελληνικά λιμάνια», είναι ο τίτλος της τουρκικής εφημερίδας «Vatan» που κάνει αναφορά στο ενδιαφέρον των τουρκικών ομίλων. Η ίδια εφημερίδα αναφέρει πως Τούρκοι επιχειρηματίες θα συμμετάσχουν στους διαγωνισμούς πώλησης 23 λιμανιών και μαρινών της Ελλάδας!

Το μέλος του διοικητικού συμβουλίου της επενδυτικής εταιρίας «Global Yatirim», Αντνάν Νας, αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «θα συμμετάσχουμε σε όλους τους διαγωνισμούς λιμανιών και μαρινών, εκτός της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Διαθέτουμε τα απαραίτητα κεφάλαια». Ο ίδιος τονίζει πως ίσως έχουν μαζί τους ως συνεργάτη και κάποια ελληνική εταιρία. «Δεν νομίζω να αντιμετωπίσουμε μεγάλες αντιδράσεις με την παρουσία μας. Αλλωστε, οι Ελληνες αυτή την περίοδο αντιδρούν πιο έντονα στους Ευρωπαίους. Ομως, πιθανόν να έχουμε μαζί μας, έστω και συμβολικά, έναν Ελληνα συνεργάτη», αναφέρει ο Νας.

Η συγκεκριμένη τουρκική επενδυτική εταιρία διαθέτει ίδια κεφάλαια 350 εκατομμυρίων ευρώ και, όπως ισχυρίζονται, δεν χρειάζονται κεφαλαιακή ένεση από καμία τράπεζα για να πραγματοποιήσουν τις επενδύσεις τους.

Η «Global Yatirim» εξειδικεύεται στον τομέα της κατασκευής και λειτουργίας λιμανιών. Παράλληλα δραστηριοποιείται στον τομέα ενέργειας κυρίως στoν τομέα φυσικού αερίου.

Ενας άλλος τουρκικός όμιλος, ο «Doguş Holding A.Ş», είχε ανακοίνωσει ότι σχεδιάζει να αγοράσει τέσσερις μαρίνες στην Ελλάδα. Ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου, Χουσνού Ακχαν, είχε αναφέρει πως έχουν ετοιμαστεί συμβάσεις για την εξαγορά τεσσάρων μαρινών στην Ελλάδα. «Εχουμε ήδη κάνει αίτηση στο υπουργείο Τουρισμού της Ελλάδας. Ευελπιστούμε πως σε λίγες εβδομάδες θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες», ανέφερε ο Ακχαν.

Στόχος του τουρκικού ομίλου, όπως δηλώνει διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Doguş, είναι οι μαρίνες της Κέρκυρας, της Λευκάδας και επίσης κάνει αναφορά και για μαρίνες στην Αθήνα και την Πελοπόννησο, χωρίς να τις κατονομάζει. Η συνολική επένδυση για την εξαγορά θα φτάσει περίπου τα 20 εκατομμύρια ευρώ. Οι μαρίνες που σκοπεύει να αγοράσει ο όμιλος Dogus έχουν χωρητικότητα 3.755 σκαφών.

Ο όμιλος Doguş, μέσω της θυγατρικής εταιρίας «D Marin», ήδη διαθέτει 4 μαρίνες στα παράλια του Αιγαίου και έχει ως στόχο την επέκτασή του σε όλη τη Μεσόγειο. Ο όμιλος Doguş θεωρείται από τους μεγαλύτερους της Τουρκίας, διαθέτει τη μεγαλύτερη ιδιωτική τράπεζα της Τουρκίας, Garanti Bank, διαθέτει δύο τηλεοπτικά δίκτυα, το NTV και το STAR, και παράλληλα έχει ηγετική θέση στον τουρισμό, στον κατασκευαστικό τομέα και την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Βασικός μέτοχος της εταιρίας είναι ο 49χρονος Φερίτ Σαχένκ.

Η ελληνοτουρκική συνεργασία στη Μυτιλήνη…

Πάντως, ήδη τον περασμένο Μάιο, τη λειτουργία της τουριστικής μαρίνας της Μυτιλήνης ανέλαβε η ελληνοτουρκική κοινοπραξία της «Folli Follie» και της τουρκικής «Setur Servis Turistik». Βασικός μέτοχος της τουρκικής εταιρίας είναι ο τουρκικός όμιλος Koç, με πρόεδρο τον Μουσταφά Κοτς (φωτό). Η σύμβαση προβλέπει ότι η κοινοπραξία θα διαχειρίζεται τη μαρίνα για 40 χρόνια, καταβάλλοντας ετήσιο μίσθωμα 250.000 ευρώ. Η μαρίνα περιλαμβάνει 252 θέσεις ελλιμενισμού, εκ των οποίων 222 στο θαλάσσιο και 30 στο χερσαίο χώρο.

…και το κάλεσμα της Όλγας Κεφαλογιάννη

Η υπουργός Τουρισμού Ολγα Κεφαλογιάννη σε συνέντευξή της στην αγγλόφωνη τουρκική εφημερίδα «Ηürriyet Daily News» είχε δώσει το στίγμα της ελληνοτουρκικής επιχειρηματικής συνεργασίας και είχε αναφέρει πως η Ελλάδα έχει ως προτεραιότητα τη συνεργασία με τη Τουρκία στον τομέα του τουρισμού. Και πρόσθεσε ότι η Ελλάδα δεν βλέπει τη Τουρκία ως ανταγωνίστρια αλλά ως εταίρο.

Η Ολγα Κεφαλογιάννη είχε μίλησει για κοινές επενδύσεις και εκστρατείες για την προσέλκυση τουριστών. «Για μας είναι πολύ σημαντικό να συνεργαστούμε. Οταν μιλάμε για τις αγορές του εξωτερικού, όπως η Κίνα, για παράδειγμα, είναι αυτονόητο ότι θα μπορούσαμε να προσφέρουμε ένα κοινό πακέτο για τους ανθρώπους που έρχονται από την άλλη άκρη του κόσμου για να επισκεφτούν τη χώρα μας, κάτι που θα ωφελούσε τις οικονομίες των δύο χωρών», είπε.

Οι τουρκικές εφημερίδες, πάντως, γράφουν: «Στο πλαίσιο αυτό υπάρχει το παράδειγμα μιας νέας μαρίνας στη Λέσβο, ακριβώς απέναντι από την τουρκική πόλη του Αϊβαλιού, η οποία λειτουργεί από κοινού από τουρκικό όμιλο και μια ελληνική εταιρία που συνεργάζονται».

Μ.Κωστίδης στον Τύπο της Κυριακής






Με την ιδιότητα του πρωθυπουργού της Ελλάδας, ο Αντώνης Σαμαράς περιφέρεται ανά την Ευρώπη ζητώντας σωστά από τους Ευρωπαίους εταίρους και δανειστές μας να εμπιστευτούν την Ελλάδα και τις προσπάθειες των πολιτών της.

Αναρωτιέμαι αν ο ίδιος ο κ.Σαμαράς έχει δώσει πρώτος το σωστό παράδειγμα. Τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν και δημοσιοποιήθηκαν οι δηλώσεις πόθεν έσχες των Ελλήνων βουλευτών για το έτος 2009, αποκαλύφθηκε ότι... ο τότε αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης διατηρούσε 285.000 ευρώ σε τράπεζα του Βελγίου, ποσό που αποτελεί περίπου τα 4/5 των προσωπικών του καταθέσεων.


Εκείνη την εποχή, η Νέα Δημοκρατία απέφυγε το οποιοδήποτε σχόλιο, επενδύοντας στην κοντή μνήμη που διαχρονικά χαρακτηρίζει την ελληνική κοινή γνώμη. Σήμερα όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά και πρέπει να γνωρίζουμε αν ο Έλληνας πρωθυπουργός εμπιστεύεται τις καταθέσεις του στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα.

Έχει επαναπατρίσει τα χρήματα του ο Αντώνης Σαμαράς;
Θα χρειαστούμε μια επίσημη απάντηση
.


Το μοντάζ είναι από το "Γρέκι"

Η απόφαση για ίδρυση στρατοπέδων φύλαξης λαθρομεταναστών έχει προκαλέσει διάχυτη κοινωνική αναστάτωση.

Ειδικότερα στις τοπικές κοινωνίες της Επαρχίας, όπου ο πληθυσμιακός συσχετισμός, σε συνδυασμό με την υπάρχουσα αριθμητική δύναμη των σωμάτων ασφαλείας, αποβαίνει επικίνδυνος για τον εγχώριο πληθυσμό.

Όλοι φυσικά σκέφτονται με βάση το χειρότερο σενάριο. Όχι άδικα.

Πεντακόσιοι ή 1000 νεαροί άνδρες του χειρότερου φυράματος, δολοφόνοι με την παραμικρή αφορμή, εχθρικοί προς κάθε ήθος και αξία της ελληνικής κοινωνίας, συγκεντρωμένοι, αποτελούν “ωρολογιακή βόμβα”.

Πώς θα μπορέσει να αντιμετωπίσει ακόμα και μια πόλη 50.000 μια ενδεχόμενη, οργανωμένη εξέγερσή τους;

Όταν ο πληθυσμός της επαρχίας είναι κατά πλειοψηφία γερασμένος. Και άοπλος. Ανυπεράσπιστος.

 Όταν με τις περικοπές, σε επαρχίες ολόκληρες αντιστοιχούν λιγοστοί αστυνομικοί για εκτεταμένη επικράτεια.
 Όταν δεν υπάρχουν τα μεταπολεμικά ΤΕΑ. 

Όταν η όποια δυναμική αντίσταση ιθαγενούς σε επίθεση από αλλοδαπό στέλνει τον πρώτο στη φυλακή για “αυτοδικία”. 
Το 1204 η Κωνσταντινούπολη, μια πόλη 1.000.000 κατοίκων, η πολυπληθέστερη, ισχυρότερη και πλουσιότερη πόλη της εποχής, αλώθηκε από 45.000 πεινασμένους ξεβράκωτους της 4ης Σταυροφορίας. Των οποίων όμως “γυάλιζε το μάτι ”. Όπως των σημερινών, ανεπιθύμητων εισβολέων. 

Οι καθησυχαστικές δηλώσεις των αρμοδίων, ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα από την στρατοπέδευση πλήθους λαθρομεταναστών, αποδεικνύονται φρούδες ελπίδες .

Πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρις, 4 τραυματίες από συμπλοκή μεταξύ αλλοδαπών εντός του στρατοπέδου, στην Κόρινθο.

Η ίδρυση τέτοιων κέντρων αποφασίσθηκε χωρίς δημόσια διαβούλευση. Από την πλευρά της κεντρικής εξουσία, εύλογα. 
Ποιος, αν τον ρωτούσαν, θα συναινούσε σε μια “βόμβα” δίπλα στο σπίτι του;

 Εκτός από τον μεταναστολάγνο κ. Μπουτάρη και την Προς Κορινθίους επιστολογράφο κα Πιπιλή – η οποία διαμένει στα Νότια Προάστεια, αν δεν κάνουμε λάθος.

Έτσι, η επιβολή των αποφάσεων ίδρυσης συναντά τοπικά αντιδράσεις. Ειρηνικές ή δυναμικές.

Μια απ’ αυτές ήταν η διακοπή από τον Δήμαρχο Κορινθίων της υδροδότησης του στρατοπέδου φύλαξης.

 Η ενέργεια έδωσε έναυσμα σε κάποιον κ. Γιάννη Ζουμπουλάκη, να απευθύνει από το “Βήμα” στον Δήμαρχο το μελοδραματικό ερώτημα: 
“Ας υποθέσουμε ότι ο κ. Πνευματικός κρατά ένα μπουκάλι νερό και δει έναν παράνομο μετανάστη να πεθαίνει στον δρόμο από έλλειψη νερού. Θα του έδινε να πιει για να τον σώσει ή όχι;” 

Δημοσιολογεί ο κ. Ζουμπουλάκης, συνεπώς έχουμε και εμείς δικαίωμα να απαντήσουμε.

 Μόνο που η ποιότητα της ερωτήσεώς του μάς επιβάλλει να χρησιμοποιήσουμε αντίστοιχη ποιότητα για την απάντηση.

 Αν λοιπόν βρίσκαμε λαθρομετανάστη ετοιμοθάνατο από δίψα, θα του δίναμε νερό του Καματερού. 

Θα τον ανάσταινε και θα τον θεράπευε από πάσα νόσο.

 Που θα το βρίσκαμε; Θα ζητούσαμε από τον ΔΟΛ. Είμαστε σίγουροι ότι, παρότι πέρασαν 35 χρόνια, διατηρεί άφθονο απόθεμα.

 Πιθανόν χορηγεί και στους αρθρογράφους του, για να συλλαμβάνουν πονήματα όπως “Το νερό της Κορίνθου”.

Δυστυχώς όμως η σοβαρότητα της καταστάσεως αφήνει λίγο χώρο για ευθυμία. 

Για να χαρακτηρίζει κάποιος κάποιον, οφείλει πρώτα να σηκώσει το σταυρό του πάσχοντος. 

Μ’ άλλα λόγια, για να κρίνεις τους Κορίνθιους, πρέπει να μετακομίσεις δίπλα σε στρατόπεδο φύλαξης λαθρομεταναστών.

 Η ψωραλέα ψευδο-ιντελλιγκέντσια των Αθηνών επί 15 χρόνια εκτελούσε ηθικά σαν “ρατσιστή” όποιον έκανε την παραμικρή νύξη, για τις συνέπειες της λαθρομετανάστευσης.



Είναι αυτό που έκανε το Σταύρο Λυγερό να “εκραγεί” ένα βράδυ σε τηλεοπτική εκπομπή: “σχολιαστές που ζουν στα Βόρεια Προάστεια δεν μπορούν να συλλάβουν την πραγματικότητα του Άγιου Παντελεήμονα”.

Και τον Τάσο Παππά να γράψει: “Όταν ζεις σε γκέτο και σε ληστεύουν δεν ακούς τις γενικολογίες της Αριστεράς”.



Μήπως είναι ρατσιστές οι εκλεκτοί αρθρογράφοι;



Αλλά και για να πάρεις θέση σε κοινωνικό ζήτημα, εκτός από ενσυναίσθηση, που έχει λίγη σημασία όταν οι συνέπειες δεν σε αγγίζουν, οφείλεις να αποφασίσεις τι θα έκανες εάν βρισκόσουν στο μάτι του κυκλώνα.

 Εδώ βρίσκεται το αίτιο για την τοξική ρηχότητα των ανευθύνων αρχόντων του δημοσίου λόγου.

 Ας το σοβαρέψουμε λοιπόν περισσότερο κ. Ζουμπουλάκη.
 Και ας εισάγουμε στη συζήτηση μια παράμετρο – ταμπού.
 Σεξ.

 Παρότι στην ιδιωτική σφαίρα είναι αυτό που κινεί τις ζωές των ανθρώπων, στη δημόσια λες και δεν υπάρχει. 

Το σεξ, είναι ίσως ο πιο σημαντικός λόγος λαθρομετανάστευσης για τους μουσουλμανικού θρησκέυματος άρρενες – και όχι μόνο γι’ αυτούς.

Στο Ισλάμ οι άνδρες μπορούν να να έχουν 4, 24 ή 104 συζύγους. 
Αλλά μόνον όταν έχουν χρήματα.

 Οι φτωχοί είναι ουσιαστικά αποκλεισμένοι.

Αυτό στις μουσουλμανικές κοινωνίες, με την δημογραφική έκρηξη από την έλλειψη ελέγχου των γεννήσεων, έχει δημιουργήσει στρατιές νεαρών ανδρών χωρίς δυνατότητα ομαλής σεξουαλικής διεξόδου.

 Γι αυτό η ομοφυλοφιλία, επισήμως απαγορευμένη και αυστηρά τιμωρούμενη, σοβεί. 

Κι ενώ βιώνουν μια πραγματικότητα σκεπασμένων γυναικών και απαγορευμένου σεξ, πλέον βλέπουν από τα ίντερνετ – καφέ τις συνθήκες στη Δύση.

Μαρτυρία Ιρανού: “ερχόμαστε στην Ελλάδα για να ζήσουμε το Δυτικό Όνειρο. Όλη μέρα περπατάω στους δρόμους της Αθήνας και κοιτάζω γυναίκες”.



Σπάνια αναφέρεται βέβαια δημοσίως, αλλά έχει συσσωρευθεί πλέον στην ελληνική κοινωνία μια βόμβα, εκατομμυρίων αλλοδαπών, σεξουαλικά υποσιτισμένων νεαρών. Ετοίμων για όλα.

 Η τεστοστερόνη υπήρξε ιστορικά κινητήρια δύναμη πολέμων και εκστρατειών. Οι Ρωμαίοι δεν άρπαξαν τις γυναίκες των Σαβίνων;

Αυτή είναι η εξήγηση για τους βιασμούς ακόμα και υπερηλίκων γυναικών, για ειδεχθή εγκλήματα ανήκουστα στην ιστορία του τόπου.

Έχω λοιπόν κι εγώ ένα ερώτημα κ. Ζουμπουλάκη.

 Ας υποθέσουμε ότι είχατε μια 16χρονη κόρη.
 Και βρίσκατε στο δρόμο 30 λαθρομετανάστες να “πεθαίνουν”. Από σεξουαλική δίψα. 

Και σας την αποσπούσαν δια της βίας για να “ξεδιψάσουν” λέγοντάς σας, όπως κάποιοι ιδεολόγοι στην πρώιμη σοβιετική περίοδο, ότι η σεξουαλική ανάγκη οφείλει να ικανοποιείται “σαν να πίνεις ένα ποτήρι νερό”.

 Τι θα κάνατε;

 Μπορεί βέβαια να απαντήσετε ό,τι ο Μαρσέλ Προυστ του Ελληνικού Κοινοβουλίου, ο “Αναζητώντας τον χαμένο κλώνο του Μπαρμπα-Θωμά”. 

Μπορείτε να πείτε όπως ο κ. Τατσόπουλος, που μοίρα χαλεπή μας έφερε να πληρώνουμε την ανάπαυση των οπισθίων του στα έδρανα της Βουλής, “Θεωρώ εξαιρετικά φτηνό να ρωτάς έναν πατέρα τι θα έκανε αν του πείραζε την κόρη ένας αλλοδαπός”.

 Ας το κάνουμε λοιπόν “πολύτιμο” κ. Ζουμπουλάκη.

 Ας υποθέσουμε ότι η 73χρονη κυρία που βιάσθηκε από αλλοδαπούς για να “ξεδιψάσουν” ήταν η μητέρα σας. 
Και οι βιαστές “φυλάσσονταν” στο στρατόπεδο της Κορίνθου.

 Ποια μέτρα θα υιοθετούσατε ως πολίτης για την μεταχείρηση των λαθρομεταναστών;
 Και τι θα ρωτούσατε τότε τον Δήμαρχο;

Προφήτης





Ο κ. Σαμαράς δεν ζήτησε και δεν πήρε τίποτα από Μέρκελ και Ολάντ, παρόλο που τα έδωσε όλα.”, αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας τις επαφές του πρωθυπουργού σε Βερολίνο και Παρίσι.

“Το μόνο που έδειξαν οι συναντήσεις του με τους ευρωπαίους ηγέτες είναι η κοινή προσήλωση της ελληνικής κυβέρνησης και του χρεοκοπημένου ευρωπαϊκού νεοφιλελευθερισμού ως προς την πιστή εφαρμογή του μνημονιακού προγράμματος.
Δεν υπήρξε μήνυμα του κ. Σαμαρά προς τις ευρωπαϊκές ηγεσίες, αλλά κοινή στάση τους απέναντι στον ελληνικό λαό. Αυτός καλείται να δεχτεί νέα ακόμα πιο βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα, περαιτέρω μείωση των εισοδημάτων του και κατάργηση των κοινωνικών αγαθών στο όνομα της ανάπτυξης και της παραμονής στο ευρώ. Τόσο, όμως, η ανάπτυξη και η ανάκαμψη της οικονομίας, όσο και η παραμονή στην ευρωζώνη, υπονομεύονται από την ίδια την υλοποίηση της πολιτικής της λιτότητας και της ύφεσης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, που εξαθλιώνει τους λαούς και αποδομεί την Ευρώπη.

Η μόνη ρεαλιστική προοπτική εξόδου από την κρίση με όρθια την κοινωνία προϋποθέτει την ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής, μια ευρωπαϊκή λύση για το χρέος με διαγραφή μεγάλου μέρους του, την αλλαγή του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, το δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος, την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους, τη φορολόγηση του πλούτου και την αναδιανομή του υπέρ των ασθενέστερων στρωμάτων”, καταλήγει η Κουμουνδούρου.



Υπάρχουν δύο έννοιες μέσα στο ισχύον Σύνταγμα που συγχέονται μάλλον σκόπιμα. Είναι οι έννοιες του Κράτους και της Πολιτείας. Το κείμενο του Συντάγματος δεν ξεκαθαρίζει τι εννοεί με αυτές τις δύο έννοιες. Από την επιστήμη του Συνταγματικού Δικαίου, η μια έννοια, αυτή του κράτους, είναι ξεκάθαρη και αναφέρεται ως οργάνωση λαού. Ειδικότερα: «Κράτος είναι η διαρκής σε νομικό πρόσωπο οργάνωση ενός λαού μόνιμα εγκατεστημένου σε ορισμένη χώρα και το οποίο ασκεί πρωτογενή και αυτοδύναμη (κυρίαρχη) εξουσία». Αντίθετα για την έννοια της Πολιτείας…. οι γνώμες δεν συμπίπτουν. Έτσι μπορεί ο καθένας να εννοήσει την Πολιτεία όπως τον βολεύει.

Το ισχύον Σύνταγμα αναφέρει τον όρο Πολιτεία μόνο στις επικεφαλίδες των κεφαλαίων του (Τμήμα Β΄, Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας, Μέρος τρίτο, Οργάνωση και Λειτουργίες της Πολιτείας) και είναι λίγες οι υποχρεώσεις που βάζει στην Πολιτεία, όπως, στην παράγραφο 1 του άρθρου 2, για τονσεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου ή στο άρθρο 52 όπου ορίζει ότι η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης, ως έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, τελεί υπό την εγγύηση όλων των λειτουργών της Πολιτείας.

Αντίθετα όταν θέλει να βάλει άλλες υποχρεώσεις ή επιβαρύνσεις, αυτές τις επιβάλει στο Κράτος. Αυτό γίνεται σε πάνω από 40 σημεία του συνταγματικού κειμένου.

Ενώ ο λαός είναι πρωτογενές συστατικό στοιχείο της έννοιας του Κράτους και μάλιστα το ίδιο το Σύνταγμα ρηματικά θεωρεί ως θεμέλιο του πολιτεύματος την Λαϊκή Κυριαρχία (άρ. 1, παρ. 2) και στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου ορίζει ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, εντούτοις πουθενά δεν αναμιγνύει τον Λαό στην οργάνωση της Πολιτείας.

Ο Λαός στο ελληνικό Σύνταγμα ενυπάρχει μόνιμα ως το υποκείμενο των υποχρεώσεων του κράτους (των χρεών, των φόρων κ.λ.π.), αλλά η μόνηυποχρεωτική στο Σύνταγμα ανάμιξή του με τα θέματα της Πολιτείας είναι η συμμετοχή του στις εκλογές μια χρονική στιγμή που προσέρχεται στις κάλπες κάθε 4 χρόνια (άρθ. 53 παρ. 1 σε συνδυασμό με το άρθ. 51 παρ. 3).

Στο κεφάλαιο «Σύνταξη της Πολιτείας» (Τμήμα Α΄του Τρίτου Μέρους) αντί για το Λαό περιλαμβάνει τα πολιτικά κόμματα (άρθ. 29), προφανώς ταυτίζοντας το Λαό με τα κόμματα και μάλιστα υποχρεώνει το κράτος (δηλαδή τον Λαό) να τα χρηματοδοτεί.

Ο Λαός λοιπόν είναι απόλυτα υπεύθυνος για τις ενέργειες των οργάνων της Πολιτείας, ενώ τα όργανα της Πολιτείας είναι παντελώς ανεύθυνα και δεν διώκονται, από τον ΠτΔ που είναι παντελώς ανεύθυνος (αρθ. 35), μέχρι τα μέλη της κυβέρνησης που δεν διώκονται με το άρθρο 86 και τους βουλευτές που έχουν ασυλία (άρθρο 61).

Έτσι λοιπόν, όταν ακούτε πολιτικούς να μιλάνε (κυρίως στα ΜΜΕ) θα προσέξετε πως όταν αναφέρονται στα όργανα της Πολιτείας, δηλαδή στους ίδιους και στο πολιτικό σύστημα (Πολίτευμα) γενικότερα, δεν καταλογίζουν συγκεκριμένες ευθύνες παρά μόνο μιλάνε για πολιτική ευθύνη, δηλαδή αέρα κοπανιστό. Όταν όμως αναφέρονται σε συγκεκριμένες υποχρεώσεις και δη οικονομικές κ.λ.π., τότε μιλάνε για υποχρεώσεις του κράτους, δηλαδή του Λαού, χωρίς όμως ο Λαός να έχει συμμετάσχει πουθενά στην πρόκληση αυτών των υποχρεώσεων. Με τον τρόπο αυτό οι πολιτικοί, μεταφέρουν τις δικές τους αποκλειστικά ευθύνες στον μη φέροντα καμία ευθύνη Λαό και κατ’ επέκταση στην κοινωνία.

Επομένως, ένα Νέο Σύνταγμα (ως καταστατικός χάρτης του Κράτους) που επιβάλλεται τάχιστα να θεσπιστεί, θα πρέπει να ορίσει με σαφήνεια τα όρια της συμμετοχής και της ευθύνης τόσο του Λαού, όσο και των πολιτικών αντιπροσώπων του (ως επί μέρους διαχειριστικών οργάνων του Κράτους) και όχι της αφηρημένης έννοιας «Πολιτείας».

Περί «Πολιτείας» μπορούμε να μιλάμε ακαδημαϊκά και πλατωνικά, αλλά όταν πρόκειται για οργάνωση και άσκηση Κρατικής Εξουσίας, θα πρέπει να μιλάμε εντελώς πρακτικά με δεσμευτικό καταστατικό (συνταγματικό) κείμενο, όπως ακριβώς γίνεται με όλα τα καταστατικά των Νομικών Προσώπων.




Μιά ανάσα ζητάει ο Σαμαράς.
Δύο ζητούσε ο Παπανδρέου.

Υπέγραψε ο Ραγιάς.
Εκλεισε τις εκκρεμότητες.
Παρέδωσε τα υπόλοιπα που δεν πρόλαβε ο Γιωργάκης.

Δεν "ζήτησε" λεφτά.
Λες και μας τα χαρίζουν.
Δεν "ζήτησε" επαναδιαπραγμάτευση.
Ούτε επιμήκυνση.
Αυτά είναι του μπαλκονιού και του καλαθιού.

Ανάσα ζήτησε.
Να αναπνεύσει ο ίδιος και η προδοτική Συγκυβέρνηση.

Αυτό το κατασκεύασμα εκπροσώπησε την Ελλάδα.
Την Ελλάδα; Αλλοίμονο.

Ο Επικυρίαρχος που προστάζει.
Ο Υπάλληλος που προσφέρει.
Ζωές. Αγαθά. Πλούτο.

Η Μέρκελ πήρε αυτό που ήθελε.
Την Ελλάδα.
Κι ο Σαμαράς πήρε αυτό που ήθελε.
Μιά "υποτροφία"

Να αναπνεύσω;;
Σε σένα το λέω.
ΟΧΙ.
Να πνιγείς.





Γράφει ο Αρχιπλοίαρχος (ε.α.) Δημήτριος Ν. Τσαϊλάς ΠΝ
Γενικός Διευθυντής του Strategy International


Αναγκάζομαι να επανέλθω στο φλέγον θέμα περιστολής των αμυντικών δαπανών λόγω του βομβαρδισμού δημοσιευμάτων και των διαρροών στον τύπο περί κλεισίματος συγχωνεύσεων και καταργήσεων στρατιωτικών διοικήσεων και μειώσεως του αριθμού του προσωπικού στις ένοπλες δυνάμεις και τα σώματα ασφαλείας με λογιστική και μόνο αντίληψη, χωρίς να λαμβάνεται ούτε υποτυπωδώς υπόψη η Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας. Χύνονται τόνοι μελάνης περί των δήθεν αναλύσεων οικονομικού συμφέροντος, αμελώντας όμως έντεχνα το εθνικό συμφέρον, διότι όπως δικαιολογούνται, μας εξαναγκάζουν οι ελεγκτές τοκογλύφοι του ΔΝΤ και τις ΕΕ να μειώσουμε την αποτρεπτική ισχύ της πατρίδος μας μετασχηματίζοντας την υπάρχουσα δομή δυνάμεως.

Ο Κλαούζεβιτς απαντάει σε όλους αυτούς ότι ο πόλεμος είναι “απλώς η έκφραση της πολιτικής με άλλα μέσα”, που υπονοεί ότι η στρατιωτική στρατηγική αποτελεί μέρος του ευρύτερου πολιτικού σχεδιασμού και ότι οι πόροι του έθνους πρέπει να υποτάσσονται στο καθήκον της επίτευξης των πολιτικών αντικειμενικών σκοπών του πολέμου, εν προκειμένω, της εθνικής ασφάλειας. Όμως η παραδοσιακή στάση των σημερινών τεχνοκρατών και δήθεν στρατιωτικών αναλυτών, που τα πάντα για αυτούς είναι κουτάκια και νούμερα που συμπληρώνουν, είναι ότι η πολιτική και η εθνική στρατηγική είναι ριζικά και ουσιαστικά δύο διαφορετικά πράγματα.

Ας τους υπενθυμίσουμε λοιπόν ότι η εθνική στρατηγική δεν ξεκινά όταν τελειώνει η πολιτική, αλλά είναι αλληλοεξαρτώμενες και αλληλένδετες. Αυτό που οι σημερινοί κουστουμαρισμένοι τεχνοκράτες, επιρρεπής στον αδιάκριτο στρατηγικό αυτισμό, λανθασμένα πιστεύουν και προσπαθούν με επιτηδευμένη γλώσσα να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη, είναι ότι από τη στιγμή που η πολιτική θα διευθετήσει την οποιαδήποτε κρίση, η εθνική στρατιωτική στρατηγική πρέπει να θεωρηθεί ότι βρίσκεται πέρα από την πολιτική. Όμως αυτοί που πραγματικά γνωρίζουν δηλώνουν ότι τα αίτια της σημερινής “οικονομικής και κοινωνικής δυσπλασίας” είναι σαφές ότι προήλθαν από έναν “πολιτικό πόλεμο”, γι’ αυτό οι πολιτικές και στρατιωτικές συνιστώσες της κυρίας εθνικής προσπάθειας απαιτείται να είναι ταυτισμένες και αλληλοσυμπληρούμενες.

Η εθνική στρατηγική οφείλει και πρέπει να λαμβάνει υπόψη της όλους τους παράγοντες της γεωπολιτικής πραγματικότητας. Αυτό το στοιχείο είναι πολύ κρίσιμο, επειδή αναπτύσσεται και εφαρμόζεται σε πραγματικό χρόνο και χώρο για την αντιμετώπιση του όποιου αντιπάλου. Ένα κράτος, λοιπόν, οφείλει να προσαρμόζει συνειδητά τη στρατηγική του στις γεωπολιτικές πραγματικότητες. Σε περίπτωση που οι γεωπολιτικές συνθήκες αλλάξουν, οι διαμορφωτές πολιτικής πρέπει να είναι σε θέση να διακρίνουν αυτές τις αλλαγές και να τροποποιήσουν τη στρατηγική και τους στρατηγικούς σκοπούς αναλόγως. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο αντικειμενικός σκοπός είναι και παραμένει ο ίδιος.

Είναι παγκοσμίως αποδεκτό από όλους τους διανοητές της στρατηγικής, ότι η διατύπωση στρατηγικής αρχίζει με την κατανόηση των σκοπών και των στόχων ασφάλειας ενός έθνους. Για να ολοκληρώσει μια ηγεσία τη διαδικασία μιας συνεπούς στρατηγικής ασφαλείας, ίσως το δυσκολότερο βήμα, είναι να προσδιοριστούν οι διατιθέμενοι πόροι (δυνάμεις-μέσα) που απαιτούνται για να εφαρμοστεί αυτή η στρατηγική.

Είναι σαφές, επίσης, ότι πρώτα πρέπει να δηλωθεί η Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας, ώστε να επακολουθήσει το σύνθετο έργο του σχεδιασμού δυνάμεων, που ορίζεται καλύτερα ως η προσπάθεια της δημιουργίας της στρατιωτικής δομής δυνάμεων του σωστού μεγέθους και της σωστής σύνθεσης για να επιτύχουμε τους τεθέντες στόχους ασφάλειας του έθνους.
Ο σχεδιασμός δυνάμεων περιλαμβάνει την αξιολόγηση των απειλών για τα εθνικά συμφέροντα, την σύσταση των στρατιωτικών απαιτήσεων λαμβάνοντας υπόψη τους δεδομένους περιορισμούς στα μέσα, και τελικά την αξιολόγηση του κινδύνου αποτυχίας. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε ότι η εθνική στρατηγική διαχειρίζεται τους πόρους ως μέσα υπέρ της πολιτικής. Οι πόροι όμως, δεν είναι μέσα μέχρι η στρατηγική να μας παρέξει με τη σχεδίαση το πώς θα οργανωθούν και θα απορροφηθούν, τα μέσα επ’ ωφελεία των τρόπων ενεργείας. Οι προϋπολογισμοί άμυνας και το ανθρώπινο δυναμικό είναι πόροι. Η Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας οργανώνει αυτούς τους πόρους στις ένοπλες δυνάμεις και τους αξιοποιεί έπειτα για να αποτρέψει τον πόλεμο ή για να επικρατήσει στον πόλεμο εάν αποτύχει η αποτροπή του.

Η προσπάθεια ορθολογισμού των αμυντικών δαπανών είναι μια θετική κίνηση και όλοι την αποδεχόμαστε, αφού αυτό είναι το ζητούμενο. Όμως δεν ξεχνούμε ότι και τα εθνικά μας συμφέροντα είναι ο κοινός τόπος απανταχού όλων των Ελλήνων, χωρίς κομματικές ιδεοληψίες και θεωρούνται ζωτικής σημασίας για την εθνική μας ασφάλεια, χωρίς επίσης να αναθέτουμε αυτό το καθήκον είτε σε εξωγενείς αποικιοκρατικούς παράγοντες ή ρομαντικούς ουτοπιστικούς οργανισμούς.

Η Ελλάδα είναι ένα πολιτισμένο φιλελεύθερο δημοκρατικό κράτος και είναι πιστό στις αρχές της ΕΕ του ΟΗΕ και στη συνθήκη του ΝΑΤΟ. Γι' αυτό τον λόγο στις διεθνείς σχέσεις της, επιμένει στην αποχή από πράξεις που θα συνιστούσαν απειλή ή χρήση βίας. Οφείλουμε όμως να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο. Έχουμε την υποχρέωση να είμαστε έτοιμοι να ασκήσουμε το φυσικό δικαίωμα της νόμιμης άμυνας σε κάθε περίπτωση όταν και όπου αυτό απαιτηθεί.
Ως εκ τούτου, οι στρατιωτικοί σχεδιαστές και οι αρμόδιοι παράγοντες του συστήματος Εθνικής Άμυνας για το σχεδιασμό δυνάμεων βρίσκονται εμπλεκόμενοι σε μια επαναληπτική διαδικασία ροής και σε μια προσπάθεια ελαχιστοποίησης των κακών συνδυασμών είτε με την τροποποίηση των σκοπών, είτε με τη διόρθωση των τρόπων, είτε με την αλλαγή των μέσων ώστε να μεγιστοποιήσουν τη δυνατότητα να προστατεύσουν ακόμη και να προαγάγουν τους εθνικούς στόχους.

Οι ενέργειες αυτές είναι δομικές πρακτικές και πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με σύνεση. Επί πλέον οι προκλήσεις στον χώρο του Αιγαίου και της νοτιανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, εντείνονται ποιοτικά και ποσοτικά όσο πλησιάζουμε στην εξόρυξη υδρογονανθράκων και την ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Ωστόσο, για λόγους ως επί το πλείστον δημοσιοοικονομικούς, η συζήτηση, δυστυχώς, περιστρέφεται και είναι σχετική με τον τρόπο για τη μείωση ή περικοπή των αμυντικών δαπανών, χωρίς να δίδεται καμία σοβαρή προσοχή σε ότι πρέπει να κάνουμε για να διατηρηθεί η ισχυρότερη δυνατή αποτρεπτική ισχύς στις καθημερινές προκλήσεις που είναι μπροστά μας.



Του Δαμιανού Βασιλειάδη*

Το λέω ευθέως και χωρίς περιστροφές. Η γερμανική κυβέρνηση εργάζεται για τη γενοκτονία του ελληνικού λαού.
Οι κύκλοι πίσω από την κυβέρνηση Μέρκελ, οι οποίοι είναι βασικά υπεύθυνοι για τον Α΄ και Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, είναι υπαίτιοι της γενοκτονίας του ελληνικού λαού.

Το λέω και το επαναλαμβάνω τελείως ξεκάθαρα: Υπεύθυνος δεν είναι ο γερμανικός λαός, που πέφτει το ίδιο θύμα της προπαγάνδας αυτών των κύκλων. Είναι οι ίδιοι που στήριξαν και τον Χίτλερ.

Φυσικά δεν δικαιολογείται οποιαδήποτε γενίκευση, όπως: Οι Έλληνες είναι απατεώνες και τεμπέληδες και οι Γερμανοί ναζί και ρατσιστές.

Πίσω όμως από την κυβέρνηση της Γερμανίας οργιάζουν δυνάμεις, που ο μόνος τους σκοπός είναι το κέρδος με κάθε τρόπο και κάθε μέσο, νόμιμα ή μη νόμιμα κι’ ας κοστίζει ότι θέλει.
Το κέρδος είναι γι’ αυτούς ο μόνος θεός, στον οποίο πιστεύουν και τον οποίο υπηρετούν. Οι άνθρωποι είτε Έλληνες, είτε Γερμανοί, είτε Κινέζοι, είτε Ζουλού δεν έχουν καμία απολύτως αξία στη δική τους αξιακή κλίμακα.

Η στάση της γερμανίδας καγκελαρίου είναι τελείως απαράδεκτη.

Πρέπει να το εξηγήσω, γιατί αλλιώς είμαι ένας κοινός συκοφάντης και εχθρός αυτού του ανθρώπου, που θέλει με μια μοναδική αλαζονεία να δημιουργήσει στην Ευρώπη το Τέταρτο Ράϊχ. Ασφαλώς πάνω σε μια άλλη βάση και με άλλο τρόπο. Όχι με όπλα, αλλά με πολύ πιο έξυπνες και αποτελεσματικές μεθόδους. Βασικά με την προώθηση της οικονομικής χρεοκοπίας του ελληνικού λαού. Μια ουσιαστική νέα μέθοδος της κατοχής και της γενοκτονίας, όπως αναλογικά συνέβη τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ακόμη και τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όμως θα οδηγούσε το πράγμα πολύ μακριά.

Αποχρώσες ενδείξεις υπάρχουν πολλές γιατί μιλάω για γενοκτονία. Γιατί επιμένω ότι η πολιτική της κ. Μέρκελ οδηγεί στη δική μας γενοκτονία. Δεν υπάρχει κανένα ίχνος κάποιας αλληλεγγύης. Όλα στο βωμό του απεχθούς και απάνθρωπου κέρδους των γερμανικών και διεθνών καπιταλιστικών κύκλων, που θέλουν να πιούν, όπως μοντέρνοι βρικόλακες, το αίμα του ελληνικού λαού, για να ικανοποιήσουν την βουλιμία τους για το κέρδος.

Στο μεταξύ η Ελλάδα έχει πάνω από ενάμισι εκατομμύριο ανέργους. Τα ποσοστά της υπογεννητικότητας ανέβηκαν σε απαράδεκτα ύψη. Η πραγματικότητα είναι ακόμη πιο τραγική, γιατί δεν εμπιστεύομαι τα στατιστικά στοιχεία των διαφόρων ιδρυμάτων, που συλλαμβάνουν ένα μόνο μέρος της πραγματικότητας.

Η ελληνική νεολαία, η ζωή και το μέλλον της χώρας, μεταναστεύει στο εξωτερικό, για να βρει εργασία και επιβιώσει. Και όλοι αυτοί οι νεολαίοι δεν αποτελούν το ανειδίκευτο προσωπικό της Ελλάδας, αλλά αντιθέτως τα πλέον ικανά και μορφωμένα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Από τα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων έχουν «δραπετεύσει» στο εξωτερικό περίπου εξακόσιες χιλιάδες νεολαίοι. Και ίσως ρίξουν και μαύρη πέτρα, για την κακή μητριά, που δεν φρόντισε να τους εξασφαλίσει το μέλλον τους. Το χειρότερο που μπορούσε να συμβεί.

Μπορεί να φανταστεί κανείς το φρικτό αυτό έγκλημα; Μια οικογένεια με χίλια δυο βάσανα ανασταίνει τα παιδιά της, επενδύει ανυπολόγιστα χρήματα για την ανατροφή και την μόρφωσή τους και ξαφνικά βλέπει με μεγάλη απογοήτευση ότι τελικά θα εργαστούν για ξένες χώρες, είτε για τη Γερμανία, είτε για την Αγγλία, είτε για την Αυστραλία, είτε για τις ΗΠΑ, είτε για οποιαδήποτε άλλη χώρα, πολλές φορές για τους εχθρούς της πατρίδας μας. Η χειρότερη αιμορραγία μιας χώρας, που χάνει την ζωντανή ουσία της ύπαρξής της.
Ο καθένας μπορεί να αναπαραστήσει με την φαντασία του το δράμα των γονιών και της πατρίδας.

Όχι όμως μόνο αυτό. Ποιο νέο ζευγάρι που έχει μείνει στην Ελλάδα, μπορεί να δημιουργήσει οικογένεια, κάτω από τις τραγικές σημερινές συνθήκες;

Στα τελευταία χρόνια της κρίσης υποχώρησε ο πληθυσμός της πάνω από ένα εκατομμύριο. Η υποχώρηση των γεννήσεων είναι πέρα από τραγική. Φαινόμενα που ούτε κατά την διάρκεια της κατοχής τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχαμε συναντήσει.

Δεν χρειάζεται να δραματοποιήσω την κατάσταση πάρα πέρα, αλλά θα προσθέσω και τον σταδιακό αφανισμό της τρίτης ηλικίας, που αγωνίστηκε για μια ζωή με κάποια αξιοπρέπεια και τώρα ξαφνικά πετιέται ανάλγητα στο δρόμο. Για ποιότητα της ζωής, ούτε καν λόγος.
Τέλος η προγραμματισμένη πώληση του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου για μια δεκάρα, που μας επιβάλλει η κ. Μέρκελ και η κυβέρνησή της με τον οικονομικό στραγγαλισμό του ελληνικού λαού, παρ’ όλο που η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα ως αποζημιώσεις από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο πάνω από ένα τρισεκατομμύριο Ευρώ. Χωρίς ακόμη να λογαριάζουμε το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο, που στις ημέρες μας ανέρχεται, σύμφωνα με Γερμανούς επιστήμονες πάνω από εβδομήντα δισεκατομμύρια Ευρώ. Όλα αυτά τα χρωστάει η Γερμανία στην Ελλάδα.

Ποιος όμως τα ξέρει αυτά και ποιος ομιλεί γι’ αυτά; Κανένας φυσικά. Τόσο οι γερμανικές όσο και οι ελληνικές κυβερνήσεις φυσικά, γιατί οι τελευταίες είναι απλώς οι αξιολύπητοι υποτελείς και υπάλληλοι των γερμανικών κυβερνήσεων και των επιχειρηματιών τους. Ας σκεφτούμε την Siemens. Οι γερμανικές επιχειρήσεις, με προεξάρχουσα την Siemens AG έχουν δωροδοκήσει συνεχώς με μίζες τις ελληνικές κυβερνήσεις, τους Έλληνες βουλευτές, συνδικαλιστικούς φορείς κ.λπ, για να παίρνουν υπερκοστολογημένα έργα και με τον τρόπο αυτό να μπορούν να λεηλατούν την Ελλάδα μαζί τους.

Έτσι πνέει η Ελλάδα τα λοίσθια. Κάθε καπιταλιστικό όρνεο μπορεί να πέσει πάνω στην Ελλάδα και να την ξεκοκαλίσει. Όπως ακριβώς οι βρικόλακες που με λαιμαργία πίνουν το αίμα των Ελλήνων.

Η Ελλάδα είχε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου τις περισσότερες απώλειες από όλα τα υπό γερμανική κατοχή κράτη. 13% ήταν οι απώλειες. Περίπου πάνω από ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες. Και αυτό κατά τη στιγμή που η Ελλάδα είχε τότε περίπου εφτά εκατομμύρια.

Οι Ναζί μετέτρεψαν την Ελλάδα σε μια έρημη χώρα. Δήμευσαν και μετέφεραν στη Γερμανία όλα τα αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα και ό,τι απέμεινε το μετέτρεψαν σε φωτιά και στάχτη. Εκτός από τα κλεμμένα ή κατεστραμμένα πολιτιστικά μας αγαθά.

Τότε υπήρξε πραγματική γενοκτονία του ελληνικού λαού.

Σήμερα, με την πολιτική της κ. Μέρκελ και των «συμμάχων της» συμβαίνει κάτι χειρότερο: Ο ολοκληρωτικός αφανισμός του ελληνικού λαού με χειρότερα μέσα από τότε. Απαιτεί εδώ και τώρα την αποπληρωμή των δανείων μαζί με τους τόκους, από τα οποία η Γερμανία κέρδισε κερδοσκοπώντας ασύστολα. Δεν παρέχει κάποια ανάσα, αναβάλλοντας την αποπληρωμή, όπως έκανε η Ελλάδα 68 χρόνια τώρα, έως ότου μπορέσει η Ελλάδα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.

Οι Έλληνες όμως δεν έπραξαν το ίδιο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν απαίτησαν αμέσως τις επανορθώσεις, παρά άφησαν στη Γερμανία χρόνο, πρώτα να ανοικοδομήσει την οικονομία της, ξεπερνώντας τις οικονομικές της δυσκολίες. Αυτή η μεγαλοθυμία της Ελλάδας πληρώθηκε με αγνωμοσύνη, με την άφρονα και προκλητική επιχειρηματολογία ότι δεν μας χρωστάει τίποτε. Αφού δεν τα ζητήσατε καλά να πάθετε.

Όλα αυτά εξηγούνται βέβαια γιατί έχουν στην Ελλάδα τις διεφθαρμένες και υποτελείς ελληνικές κυβερνήσεις. Ο κ. Χριστοφοράκος της Siemens, γιός ενός δωσίλογου των Ναζί, ο οποίος αφειδώς μοίραζε μίζες στις ελληνικές κυβερνήσεις, τα ελληνικά κόμματα, του πολιτικούς και τους συνδικαλιστές και όχι μόνο, για να αρπάξει τις παχιές και υπερτυμολογημένες συμβάσεις, έχει στα χέρια του όλα τα ονόματα, που τα έχει φυσικά και η γερμανική κυβέρνηση.

Με τον κατάλογο αυτόν, που δεν είναι μόνο τωρινός (η ιστορία της Siemens ξεκινάει από τον παλιό Καραμανλή το 1955) η γερμανική κυβέρνηση εξαναγκάζει τις ελληνικές κυβερνήσεις, να μην πράξουν τίποτε που θα τους ενοχλούσε. Οι περισσότεροι πολιτικοί αυτής της κατηγορίας, που έπαιξαν στην Ελλάδα καθοριστικό ρόλο, είναι στην πλειοψηφία τους απόγονοι των τοτινών δωσιλόγων. Αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι.

Έτσι πρέπει οι Έλληνες, με την πολιτική της γενοκτονίας που εφαρμόζει συνειδητά η κ. Μέρκελ, να εξολοθρευτούν. Οι γερμανικές επιχειρήσεις περιμένουν ως αρπαχτικά όρνεα, έως ότου ιδιωτικοποιηθεί και η δημόσια και η ιδιωτική περιουσία των Ελλήνων, ώστε να τα πάρουν για μια δεκάρα.

Οι Έλληνες είναι προορισμένο με αυτό το σχέδιο, να δουλεύουν ως μοντέρνοι σκλάβοι γι’ αυτές τις επιχειρήσεις.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το Τέταρτο Ράϊχ, ως συνέχεια του Τρίτου Ράϊχ του Χίτλερ, θέλει να εκδικηθεί την Ελλάδα και συγχρόνως να τη ληστέψει. Αυτό είναι αυτονόητη, γιατί η Ελλάδα συνέβαλε στην συντριβή του Τρίτου Ράϊχ.

Όμως όλοι αυτοί οι κύριοι, που έχουν επενδύσει πάνω στη πτώχευση της Ελλάδας πρέπει να ξέρουν:

Εμείς, οι Έλληνες πατριώτες (ας μη συγχέουμε τον πατριωτισμό με τον εθνικισμό) δεν θα επιτρέψουμε ποτέ, να ληστέψουν τα αγαθά μας.

Θέλουμε να αγωνιστούμε για μια οικονομικά, πολιτικά και πολιτιστικά ενωμένη Ευρώπη και όχι για την ηγεμονία οποιασδήποτε χώρας πάνω στις άλλες. Η δημοκρατία και η αλληλεγγύη πρέπει να είναι τα χαρακτηριστικά της Ευρώπης.

* Μέλος του «Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα», υπεύθυνου για τη Γερμανία Αθήνα, 25.8.2012


Τι ακριβώς συμβαίνει στην Συρία;

Δημοσιεύουμε μέρος τής συνέντευξης τού καθηγητή Andrej Fursow, διευθυντή του Κέντρου Ρώσικων Μελετών τού Πανεπιστημίου ανθρωπιστικών επιστημών της Μόσχας και μέλους της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών (Μόναχο), στις 9 Αυγούστου 2012 στό KP.ru.

- Μετά συγχωρήσεως, Andrej Iljitsch! Τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν, ότι οι άνθρωποι έχουν εξεγερθεί εναντίον του καθεστώτος Άσαντ. Οι αντάρτες είναι Σύριοι, οι οποίοι έχουν λιποτακτήσει από τόν στρατό.

Αυτά είναι όντως τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ή καλύτερα: μέσα μαζικής προπαγάνδας καί παραπληροφόρησης. Εκπληρούν τόν καθαρά στρατιωτικό ρόλο ενός προπαγανδιστικού καί ψυχοϊστορικού πολέμου. Οι “αντάρτες της Συρίας” έχουν σύγχρονα όπλα ακριβείας, όπλα αντιαρματικά, θερμικά γυαλιά όρασης, τα καλύτερα όπλα γιά ελεύθερους σκοπευτές και πολλά άλλα, κυρίως τούρκικης παραγωγής. Δέν είναι λίγο πολλά γιά λιποτάκτες και πρόσφυγες; Αλλά τό πιό σημαντικό είναι η οργάνωση τής ένοπλης σύγκρουσης. Από τά τέλη Ιουνίου, η κατάσταση στήν Συρία έχει ριζικά αλλάξει.

Ο Άσαντ έχει τώρα νά αντιμετωπίσει ένα ιδιαίτερα εξειδικευμένο επιτελικό σχεδιασμό τών οργανωτών τής επέμβασης, πού κανένας λιποτάκτης μέ βαθμό Λοχαγού καί Ταγματάρχη δεν είναι σε θέση νά εκπονήσει. Από τήν τακτική φθοράς και εξάντλησης τού συριακού στρατού, οι “αντάρτες” πέρασαν στήν τακτική τών μαζικών επιθέσεων, πίσω από τίς οποίες βρίσκεται καθαρά ένα σώμα 25 – 30 χιλιάδες ανδρών. Οι ένοπλοι μαχητές είναι αποβράσματα από τη Λιβύη, την Τυνησία, το Αφγανιστάν και άλλες ισλαμικές χώρες. Η χρησιμοποίησή τους στήν Συρία λύνει για τις μοναρχίες τών σουνιτών καί τήν Δύσης ένα σημαντικό πρόβλημα. Γιατί αυτό τό εκρηκτικό μίγμα πρέπει κάπου νά απασχοληθεί. Γιατί όρεξη γιά εργασία αυτοί οι φερέλπιδες νεανίες δέν έχουν καί ένα τρελλό σκυλί μπορεί να δαγκώσει ακόμη καί τό αφεντικό του.


Μαζί με τούς επαγγελματίες μισθοφόρους καί τούς διεθνείς τρομοκράτες. αγωνίζονται καί διάφορα εγκληματικά συριακά Clans εναντίον τών κυβερνητικών στρατευμάτων, δολοφονούν τούς γείτονές τους καί, στήν συνέχεια, φορτώνουν τά εγκλήματά τους στό καθεστώτος Άσαντ. Η κατάσταση στήν Συρία καθιστά ένα γεγονός σαφές: η καταπολέμηση τής διεθνούς τρομοκρατίας, υποτίθεται, από τίς ΗΠΑ, είναι στήν πραγματικότητα, τό όπλο, τό οποίο οι ίδιοι δημιούργησαν. Στήν Λιβύη η Αλ Κάϊντα ολοκλήρωσε επιτυχώς τα καθήκοντα πού τής ανέθεσαν οι Ατλαντιστές. Πρός τήν Συρία διοχετεύονται οι ένοπλοι μαχητές τού ισλαμιστή Abd al-Hakim Balhadsch , ο οποίος εκείνο τόν καιρό είχε τήν διοίκηση τών λίβυων “εξεγερμένων ανταρτών”. Είναι η πιό ισχυρή στρατιωτική προσωπικότητα στην Τρίπολη καί ήδη εδώ καί πολύ καιρό συνδεδεμένος μέ τήν Αλ Κάϊντα.

Η Αλ Κάϊντα είναι ένα πολύ βολικό εργαλείο για τίς αμερικανικές και βρετανικές μυστικές υπηρεσίες. Εάν χρειαστεί, μπορούν νά τούς αφήσουν νά ανατινάξουν τά δικά τους Twin Towers, κατηγορώντας γιά τήν πράξη αυτή τήν οργάνωση τού Μπιν Λάντεν. Και άν χρειαστεί, μπορούν νά ενωθούν αγαστά μέ αυτή τήν οργάνωση, δρώντας εναντίον τού να Καντάφι ή τού Άσαντ. Τώρα η Αλ Κάϊντα είναι καί πάλι καλή, όπως ο δικός μας Protopope Awwakum κάποτε έλεγε, « Χθές κάθαρμα και σήμερα ήδη παπάς.”

Θά πρέπει να σταματήσουν νά μάς λένε ανοησίες: οι Σύριοι δέν αγωνίζονται εναντίων τών Σύρων, αλλά εναντίον τής αγγλοσαξονικής ελίτ, η οποία κάνει πόλεμο, χρησιμοποιώντας διεθνείς τρομοκράτες. Ο τρόπος δράσης τους στήν Συρία, είναι γιά παράδειγμα ο ίδιος μέ τά τάγματα θανάτου τού Τζόν Νεγκροπόντε στήν Γουατεμάλα. Οι «Φίλοι της Συρίας” (πρώην “Φίλοι τής Γιουγκοσλαβίας, τού Ιράκ, τής Λιβύης”), κατά την άποψή τους καί «Φίλοι της Ρωσίας», είναι οι ίδιοι, η κύρια διεθνής τρομοκρατική δύναμη. Ελπίζω ότι οι ίδιοι καί οι βοηθοί τους (επίσης καί αυτοί από τήν Χάγη), τελικά θά βρούνε τήν Νυρεμβέργη τους. Πολλοί, επίσης στήν Δύση, αναφέρουν τήν ομοιότητα μεταξύ τής επίθεσης στό Ιράκ από τόν Μπούς Τζούνιορ ,μέ τήν εισβολή του Χίτλερ στήν Πολωνία, τήν Ολλανδία και τήν Γαλλία. Το ερώτημα είναι, θά αποτελέσει η Συρία τήν τελευταία γραμμή άμυνας πρίν τό ξέσπασμα ενός, όχι τώρα πιά παγκόσμιου – αλλά ολοκληρωτικού πολέμου; Αργά ή γρήγορα εκεί θά μάς οδηγήσει η εγκληματικοποίηση τής πολιτικής από τίς ηγεσίες του δυτικού κόσμου.


- Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν θεωρήσει, ότι οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις στήν Δαμασκό, οι οποίες οδήγησαν στόν θάνατο μερικών κυβερνητικών αξιωματούχων, είναι δικαιολογημένες.

Ναι, ο υπουργός άμυνας Daud Radschha, ήταν ανάμεσα στά θύματα, ο επικεφαλής τών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών Assef Schawkat και ο επικεφαλής τής επιτροπής αντιμετώπισης κρίσεων Hassan Turkmani. –άτομα πολύ κοντά στόν Άσαντ, τά στηρίγματά του.Μιά τέτοια επιχείριση ήταν αναμενόμενη. Δέν πιστεύω ότι θα ήταν επιχειρισιακά δυνατή, χωρίς τήν συνδρομή τών δυτικών μυστικών υπηρεσιών. Ο Μπασάρ αλ Ασαντ αντέχει ακόμα, εδώ καί 15 μήνες δέν κατάφεραν νa τoν λυγίσουν, ως εκ τούτου, η πορεία τους τώρα είναι η φυσική εξόντωση τού Προέδρου της Συρίας και τών ανθρώπων πού βρίσκονται κοντά του. Τό σχέδιο προβλέπει τήν κατάρρευση του καθεστώτος μετά τήν απώλεια τού Άσαντ. Άν τό σχέδιο αυτό εξελιχθεί έτσι, είναι ένα άλλο ζήτημα. Εδώ είναι κάτι άλλο σημαντικό: η δυτική ελίτ, μετά τη δολοφονία του Καντάφι, ανοιχτά καί προκλητικά έκανε επιλογή της τήν φυσική εξόντωση τέτοιων ηγετών, πού ανθίστανται στά σχέδιά τη, αυτό σημαίνει: διάλεξε τήν οδό τής τρομοκρατίας. Και ενώ εναντίον τού Σαντάμ Χουσεΐν και τού Μιλόσεβιτς οργάνωσε τήν φάρσα τής δικαστικής τιμωρίας, εντελώς διαφορετικό ήταν τό τέλος τού Καντάφι. Δολοφονήθηκε , τελείως απλά μέ “συγκεκριμέν” εγκληματικό τρόπο καί το “Ωωω!” δέν κόλλησε πλέον στόν λαιμό. Ποιά ήταν η μόνη σκηνή στόν Λευκό Οίκο τόν περασμένο Μάϊο πού άξίζε τόν κόπο; όταν η ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών συγκεντρώθηκε μπροστά από τις τηλεοπτικές οθόνες για να παρακολουθήσει τήν δολοφονία του “Μπιν Λάντεν”. Πόσο λοβοτομημένος και ηθικά εκφυλισμένος μπορεί νά είναι κάποιος, όταν συμπεριφέρεται όπως ο όχλος τόν μεσαίωνα, πού εκστασιάζονταν από τίς δημόσιες εκτελέσεις καί αυτό. Καί όλα αυτά, χωρίς κάν νά ιδρώσει τό αυτί κάποιου.

Η Δυτική ηγεσία καθορίζει τήν συμπεριφορά της, ώς συμπεριφορά μιάς παγκόσμιας εγκληματικής οργάνωσης καί δεν τό κρύβει. Η αρχή είναι: “Είσαι υπεύθνος μόνο καί μόνο γιά τόν λόγο ότι πεινάς” Έτσι, ο προηγούμενος φιλοαμερικανός πρόεδρος τής Γαλλίας, Νικολά Σαρκοζί, απείλησε άμεσα τούς Σύριους Χριστιανούς (περίπου 10% τού πληθυσμού τής Συρίας), ότι – άν συνεχίσουν νά στηρίζουν τόν Άσαντ – θά γίνουν τά θύματα τώνν επιθέσεων. Και αυτό συμβαίνει ήδη. Οι δολοφονίες, βέβαια, δέν συμπεριλαμβάνουν μόνον τούς χριστιανούς, αλλά καί τούς Δρούζους καί τούς Αλαουίτες, μέλη του κυβερνώντος κόμματος Μπάαθ από το 1963. Αλλά η μεγάλη σφαγή θά ξεκινήσει, αν η Δύση καταφέρει νά ανατρέψει τό καθεστώς τού Άσαντ. Περίπτωση πού μπορεί νά συμβεί μόνο μέ άμεση ξένη στρατιωτική επέμβαση.

Πηγή: KP.ru, Συγγραφέας: Yevgeny Chernykh
Ελεύθερη απόδοση, πιστή στό νόημά της, από τόν Ιαπετό




Την ίδια στιγμή ισλαμοφασίστες καταστρέφουν την Αθήνα...

Συγκλονίζει η είδηση του θανάτου ενός εντεκάχρονου αγοριού στο Πακιστάν που αγνοείτο από τις 20 Αυγούστου. Το μικρό αγόρι βρέθηκε καμμένο, με ακρωτηριασμένα τα χείλη, την μύτη και τα πόδια ενώ τα ανθρώπινα κτήνη το είχαν ξεκοιλιάσει πριν κάψουν το σώμα του.

Όλα αυτά την ώρα που άλλο ένα κορίτσι από χριστιανική οικογένεια με σύνδρομο Ντάουν κινδυνεύει με εκτέλεση για… Βλασφημία!

Χριστιανικές οργανώσεις εκφράζουν για ακόμα μία φορά τον αποτροπιασμό τους, εάν και πολύ σύντομα θα βγουν από τον κόπο αφού δεν θα μείνει Χριστιανικό ρουθούνι στο Πακιστάν. Όπως δεν έμεινε στην Σμύρνη, τον Πόντο, τα κατεχόμενα και όπου αλλού αποκτούν εξουσία οι ισλαμοφασίστες.

Την ίδια στιγμή το κράτος στην Ελλάδα ατιμάζει κάθε έννοια πολιτισμου και ανθρωπισμού
επιτρέποντας στην οργάνωση που καταγράφηκε σε βίντεο να κάνει απαγωγές ομοεθνών της, να παρελαύνει στην Αθήνα. Στην Αθήνα της αντίστασης, αναβίωσαν τα Βοσνιακά SS. Πάνε πακέτο φαίνεται μαζι με το 4ο Ράιχ και το ΔΝΤ.



Δεν είναι λίγες οι φορές που σας έχουμε ενημερώσει από αυτό το ιστολόγιο για τα έργα και τις ημέρες κάποιων ελληνόφωνων της Θράκης που με τη στάση τους προκαλούν μάλλον προφανείς τάσεις εμετού στον κάθε στοιχειωδώς σκεπτόμενο πολίτη.

Αυτή τη φορά ο τοπικός αξιωματούχος που διέπραξε το…ανδραγάθημα, δεν ήταν ο δήμαρχος Αβδήρων Τσολακίδης (για του οποίου το φιλοτουρκικό παραλήρημα στο πανηγύρι του Καραβανιού του Μπαϊράμπασα σας γράφαμε προ ολίγων ημερών), αλλά ο ομόλογός του Στέλιος Χατζηευαγγέλου από τον γειτονικό δήμο Τοπείρου. Γνωστός και αυτός για τις φιλοτουρκικές (και φιλοπροξενικές) του θέσεις, αυτή τη φορά - και χωρίς να υπάρχει καν θέμα - επέλεξε να προκαλέσει με μια ανακοίνωση, με την οποία επιτίθεται σε κάποιους που δήθεν ενόχλησαν την προσευχή των μουσουλμάνων περνώντας εποχούμενοι από κάποια μειονοτικά χωριά. Και λέμε ότι δεν υπάρχει θέμα, γιατί όταν εμφανίστηκε η ανακοίνωση του λεγάμενου, δεν υπήρχε ούτε καν μία έστω καταγγελία στην αστυνομία και το θέμα δεν είχε τεθεί ούτε από τους μειονοτικούς βουλευτές, ούτε από κανέναν άλλον τουρκόφρονα. 

Σύμφωνα με τις δικές μας πληροφορίες το περιστατικό είχε να κάνει με μια απλή διέλευση από μουσουλμανικό χωριό της Ξάνθης κάποιων χρυσαυγιτών με μηχανάκια που πήγαιναν σε γειτονικά χριστιανικά χωριά, για να ενημερώσουν για το θέμα της μεταφοράς λαθρομεταναστών στη σχολή αστυφυλάκων στην Ξάνθη, χωρίς καμμία πρόκληση ή οτιδήποτε άλλο να συμβεί. Άλλωστε αν συνέβαινε το παραμικρό θα το βλέπαμε και στις μειονοτικές εφημερίδες – που έχουν εξάλλου τη χαρακτηριστική τάση να ποιουν την τρίχαν…τριχιάν, τώρα όμως δεν έγραψαν το παραμικρό. 

Ο μόνος που έγραψε ήταν ο…γνωστός Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ – που κι αυτός όμως δεν αναφέρεται πρωτογενώς στο (ούτως ή άλλως ανύπαρκτο επεισόδιο), αλλά το μνημονεύει μέσα από την ανακοίνωση του δημάρχου. Το δημοσίευμά του στη γελοιοφυλλάδα «Τράκιανιν Σεσί» στις 16 Αυγούστου (βλ. και την 1η φωτογραφία) φέρει μάλιστα τον πολύ εύγλωττο τίτλο «Να ο δήμαρχος! Μπράβο Στέλιο, εντυπωσιακή η σιωπή των βουλευτών μας». Διαβάστε παρακάτω και ολόκληρη την ανακοίνωση του Χατζηευαγγέλου (που στη 2η φωτογραφία τον…απολαμβάνετε καμαρωτό-καμαρωτό σε παλαιότερη συνάντησή του με τον προηγούμενο Τούρκο πρόξενο Σάρνιτς), όπως την αναδημοσιεύει ο Ντεντέ:

«Τις τελευταίες ημέρες που ο συνδημότες μας της μειονότητας συμμετέχουν στο ραμαζάνι τους, συνέβησαν σε οικισμούς του δήμου μας προκλητικές ενέργειες από ομάδα “μηχανοκίνητων” ακραίων στοιχείων, την ώρα της προσευχής των κατοίκων των οικισμών και έξω από τα τζαμιά.
Για εμάς, που τόσα χρόνια στην περιοχή μας έχουμε με κόπο κατακτήσει την ισονομία και την ισοπολιτεία όλων των δημοτών μας, ανεξαρτήτως θρησκείας και καταγωγής, είναι αδιανόητο να αφήσουμε το γεγονός να περάσει ασχολίαστο.
Είναι επίσης απαράδεκτο να εμποδίζονται συνδημότες μας στην τέλεση των θρησκευτικών τους καθηκόντων και να συμβαίνουν αυτές οι απρόκλητες και επικίνδυνες ενέργειες, που αποσκοπούν στον εκφοβισμό και την στοχοποίησή τους.
Δηλώνουμε απερίφραστα ότι αυτές οι συμπεριφορές στο Δήμο Τοπείρου ΔΕΝ θα περάσουν.
Προειδοποιούμε αυτή τη μικρή ομάδα των επικίνδυνων, ανεγκέφαλων τραμπούκων, ότι στα σχέδιά τους θα μας βρουν αποφασιστικά αντιμέτωπους.
Καί θα τους εντοπίσουμε καί θα πάρουμε μέτρα εναντίον των ακραίων ενεργειών και συμπεριφορών τους, με την βοήθεια και των Αστυνομικών Αρχών του τόπου.
Απευθυνόμαστε τέλος, στους συνδημότες μας της μειονότητας και τους διαβεβαιώνουμε, ότι όπως πάντα, έτσι και τώρα, θα είμαστε δίπλα τους. Να είναι απόλυτα σίγουροι ότι η ζωή τους στο Δήμο μας θα συνεχιστεί με την ίδια ηρεμία, ελευθερία και ασφάλεια, όπως συνέβαινε και μέχρι σήμερα.
Ο Δήμαρχος Τοπείρου
Χατζηευαγγέλου Στυλιανός

Καταλάβατε; Βγήκε ο Ντεντέ και ουσιαστικά…κατηγόρησε τον Χατζηοσμάν και τον Ζεϊμπέκ για περίπου μειωμένη…τουρκική συνείδηση (επειδή δεν είπαν τίποτε για το δήθεν συμβάν), ενώ έδωσε συγχαρητήρια στον δήμαρχο Τοπείρου.

Ένας ελληνόφωνος δήμαρχος δηλαδή που δείχνει να πλειοδοτεί σε τουρκισμό ακόμη και από τα πιο κραυγαλέα όργανα της Άγκυρας στη Θράκη!

Ένας πραγματικός… κέρβερος της δημοκρατίας, της πολυπολιτισμικότητας και της προόδου! Για τον αρχιφασίστα Μπαχτσελί των «Γκρίζων Λύκων» βέβαια που είχε περάσει πρόσφατα από τα μέρη του, δεν θυμόμαστε να είχε βγάλει καμμία ανακοίνωση, αλλά τέλος πάντων, αυτά είναι μάλλον ψιλά γράμματα για τον κάθε μυστήριο που δεν δείχνει να ορρωδεί προ ουδενός για μια χούφτα ψήφους και παράλληλα ασκεί προσωπική ουσιαστικά εξωτερική πολιτική σε βάρος κάθε έννοιας εθνικού συμφέροντος!

Καλά του λέει λοιπόν ο φίλος του ο Ντεντέ!

Bravo Stelyo, αφού βρίσκεις και τα κάνεις και δεν βρέθηκε ακόμη κάποιος (πιο πάνω από εσένα) να σου τραβήξει το αυτί!

Bravo Stelyo! Και σταματώ άρον-άρον κάπου εδώ, πριν ξεράσω πάνω στο πληκτρολόγιο…


Tου Αρχαιοπτέρυγα

Θα αποζημιώσουμε τον βιαστή της μεγάλης κόρης, δίνοντας του και την μικρή για άλλα 5-10 χρόνια, αλλά θα της αγοράζει παπουτσάκια και θα την ταΐζει, με λεφτά που θα παίρνει από τον μπαμπά (αφού πρώτα τον αποζημιώσουμε για το μέχρι τώρα έργο του).

80 εκατομμύρια ευρώ, για το συμψηφισμό ισόποσων απαιτήσεων της SIEMENS, που αυτή έχει έναντι διαφόρων δημοσίων φορέων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται νοσοκομεία, ΕΡΓΟΣΕ κλπ. Μας αποζημιώνουν εισπράττοντας απαιτήσεις που έχουν από δουλειές που πήραν με μίζες. Οι πιο πολλές δουλειές που συνέφεραν μόνο αυτούς και τους λαδιάρηδες που τις συμφώνησαν.

90 εκατομμύρια ευρώ, για μια περίοδο πέντε ετών, για τη χρηματοδότηση: Μας αποζημιώνουν με δανεικά (5 ετών)

Του ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ

Αναγνωρίζω την απόλυτη ανικανότητά μου να επικοινωνήσω με όλους εσάς 4 χρόνια τώρα.

Δυστυχώς ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ αυτής της ανικανότητάς μου και ο Τράγκας και ο Καζάκης και ο Τσίπρας και όλοι οι αντιγραφείς.
ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΠΟΡΤΑ ΠΟΡΤΑ και κανέναν άλλον.

ΠΟΥ φτάσαμε ωρέ, 3 χρόνια μετά τα πρώτα άρθρα περί χρημάτων, καταθέσεων, τραπεζών, δανείων, χρέους κλπ…
ΠΟΥ ΩΡΕ ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ;

Φτάσαμε στο σημείο ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ το έτος 2012, να πιστεύουμε ότι ΥΠΑΡΧΟΥΝ 170 δισ. καταθέσεις στις Ελληνικές Τράπεζες

Μέσα στο κλίμα της μαζικής δραπέτευσης των Αθηναίων από την πρωτεύουσα κατά το δεύτερο δεκαήμερο του Αυγούστου για μια ανάσα «διακοπών», που φέτος ήταν εξαιρετικά σύντομες και οικονομικά λιτές, βοηθούσης και της σιωπής των περισσότερων μέσων ενημέρωσης, ελάχιστοι αντιλήφθηκαν και συνειδητοποίησαν σε βάθος πόσο κοντά έφερε την Ελλάδα στη χρεοκοπία η συνδυασμένη δράση των δύο υποτιθέμενων σωτήρων μας: των... κρατών της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας! Αυτών δηλαδή που θεωρητικά και πρακτικά κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μας γλιτώσουν από τη χρεοκοπία!

Ελάχιστοι κατάλαβαν επίσης πόσο μας στοίχισε η στάση τους αυτή, ενώ οι 99 στους 100 Ελληνες αγνοούν πόσο άγρια... κερδοσκοπεί (ναι, κερδοσκοπεί με την πλήρη σημασία της λέξης) σε βάρος της Ελλάδας η ΕΚΤ, η οποία έχει αποδειχθεί ότι είναι ο χειρότερος ευρω-τοκογλύφος για τη χώρα μας!

Είναι γνωστό ότι τη Δευτέρα, 20 Αυγούστου, η ελληνική κυβέρνηση πλήρωσε στην ΕΚΤ ομόλογο αξίας 3,2 δισεκατομμυρίων ευρώ που είχε αυτή στην κατοχή της.

Πρώτη αποκάλυψη που κάνει τον κάθε Ελληνα να αισθάνεται ανατριχίλα: το ομόλογο αυτό η ΕΚΤ το είχε αγοράσει το καλοκαίρι του 2010 στη δευτερογενή αγορά μόλις στο 70% της ονομαστικής του αξίας. Σε απλά ελληνικά, η ΕΚΤ αγόρασε το ομόλογο 2,3 δισεκατομμύρια ευρώ και μέσα σε δύο χρόνια έβγαλε... 900 εκατομμύρια κέρδος!!! Μιλάμε για σούπερ - τοκογλυφικό ουσιαστικό επιτόκιο που πλησιάζει το 40%! Είναι να τρελαίνεται κανείς.
Το κακό δεν σταματάει εδώ. Το ομόλογο αυτό θα πληρωνόταν με λεφτά που θα δίνονταν στην περιβόητη δόση ύψους 31,3 δισ. ευρώ των δανείων που συμφωνήθηκαν με τις χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ τον Μάρτιο. Μια δόση η οποία έπρεπε βάσει της σύμβασης να δοθεί στην Ελλάδα στις 28 Ιουνίου.

Τα κράτη της Ευρωζώνης όμως παρέβησαν τις υποχρεώσεις τους. Δεν έδωσαν τα λεφτά της δόσης τον Ιούνιο. Δεν τα έδωσαν ούτε τον Ιούλιο. Ούτε τον Αύγουστο. Φαίνεται ότι προτίθενται να μην τα δώσουν ούτε τον Σεπτέμβρη. Από Οκτώβρη και βλέπουμε...

Πώς θα πληρωνόταν το ομόλογο αφού η Ευρωζώνη δεν είχε δώσει τα λεφτά; Η λογική απάντηση είναι πως, αφού η ΕΚΤ είχε πλήρη γνώση ότι η Ευρωζώνη δεν χορήγησε τη δόση του δανείου, τμήμα της οποίας προοριζόταν και για την πληρωμή του ομολόγου, θα ανέβαλλε για δύο-τρεις μήνες την απαίτηση πληρωμής του ομολόγου, μέχρι να δοθούν στην Αθήνα τα χρήματα για να εξοφλήσει το χρέος της. Δεν επρόκειτο για κάποια πρωτοφανή ή παράλογη λύση. Μόλις προ μηνών, η ΕΚΤ είχε αναβάλει επί... χρόνια (!) την εξόφληση ομολόγων της Ιρλανδίας, όπως είχαμε γράψει σε αυτή τη σελίδα.

Με εμάς όμως η ΕΚΤ ήταν ανυποχώρητη. Ηθελε τα λεφτά της οπωσδήποτε στις 20 Αυγούστου! Ή της δίναμε τα λεφτά ή μας χρεοκοπούσε! Πώς να εισπράξει όμως εκ του μη έχοντος ελληνικού κράτους; Απλούστατα, βάζοντας την Ελλάδα να... ξαναδανειστεί! Αύξησε το επιτρεπτό όριο έκδοσης ελληνικών εντόκων γραμματίων από τα 3 στα 7 δισ. ευρώ κι έτσι η κυβέρνηση Σαμαρά εξέδωσε έντοκα γραμμάτια 4 δισ. ευρώ, τρίμηνης διάρκειας. Η ΕΚΤ εισέπραξε αμέσως τα 3,2 δισεκατομμύρια από αυτά.

Οι Ευρωπαίοι δηλαδή με το να μη δίνουν έγκαιρα τη δόση του δανείου που έχει συμφωνηθεί και η ΕΚΤ απαιτώντας να πληρωθεί ένα ομόλογο από το οποίο έβγαζε κέρδος σχεδόν 40%, φόρτωσαν τον ελληνικό λαό με ένα νέο χρέος 4 δισ. ευρώ και σίγουρη «χασούρα» για την Ελλάδα τουλάχιστον τους τόκους των εντόκων γραμματίων!

Ας μην αναφερθούμε στην απίστευτη ιλαροτραγωδία του πώς οι ελληνικές τράπεζες (οι οποίες είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένες κατά την ΕΕ όσο δεν έχει δοθεί η δόση του δανείου, αφού 23,8 δισ. ευρώ από τα 31,3 προορίζονται για την επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών) δάνεισαν 4 δισ. ευρώ στο χρεοκοπημένο ελληνικό κράτος και αμέσως μετά κατέθεσαν τα έντοκα γραμμάτια στην Τράπεζα της Ελλάδος και πήραν πίσω τα λεφτά τους μέσω του προγράμματος έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA), κερδίζοντας σχεδόν 4% από τη διαφορά επιτοκίου με την οποία παρέχει ρευστότητα η ΕΚΤ (0,75%) και εκείνου με το οποίο δάνεισαν το κράτος μέσω των εντόκων γραμματίων (4,43%).

ΓΕΡΜΑΝΟΙ - Τώρα ομολογούν ότι μας «γδέρνουν»
Δεν κρύβουν πλέον ούτε οι Γερμανοί ότι όλοι οι Ευρωπαίοι και πρωτίστως οι ίδιοι και η ΕΚΤ, μαζί με τους κερδοσκόπους, εκμεταλλεύονται ασύστολα την οικονομική κρίση της Ελλάδας και θησαυρίζουν κυριολεκτικά εις βάρος των Ελλήνων που υποτίθεται ότι βοηθούν. «Ελληνικά ομόλογα αξίας 10 δισ. ευρώ αγοράστηκαν για 7 δισεκατομμύρια, όμως η Αθήνα πληρώνει για 10 δισ. συν τους τόκους - δηλαδή μια πολύ καλή απόδοση για όσους αγόρασαν» έγραφε προχτές η γερμανική εφημερίδα «Ζίντοϊτσε Τσάιτουνγκ» αναφερόμενη στα κέρδη που θα μοιράσει η ΕΚΤ στις χώρες-μέλη της, με πρώτη κερδισμένη τη Γερμανία.