Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Ιουλ 2016

Τα πρόσθετα μέτρα ασφαλείας έσωσαν τον τούρκο πρόεδρο
Νεκροί πολλοί πιστοί άνδρες της προσωπικής ασφάλειας του Ερντογάν
Το πραξικόπημα απέτυχε μόλις ξεκίνησε, όταν ο Ερντογάν γλίτωσε τον θάνατο από τους άνδρες των ειδικών δυνάμεων

Tο βασικότερο κεφάλαιο του Πραξικοπήματός κατά του Προέδρου της Τουρκίας κ. R.T. Erdogan εξελίχθηκε νωρίς το βράδυ της Παρασκευής της 15ης Ιουλίου 2016, στην Τουρκική πόλη Marmaris, που βρίσκεται στην περιφέρεια Muğla, απέναντι από την Ρόδο, και δεν πήρε «χαμπάρ» κανείς από την ΕΥΠ, τι γινόταν αν όλα γινόντουσαν μόλις 21 ναυτικά μίλια μακριά από κέντρο περισυλλογής πληροφοριών της ΕΥΠ στο νησί της Ρόδου.

Μάλιστα, υπήρξε γνωστός Έλληνας πολιτικός που βρέθηκε στην Ρόδο την Παρασκευή βράδυ, ο οποίος κατά την διάρκεια δείπνου του σε γνωστό εστιατόριο της πόλης, ενημερώθηκε πριν από τον διοικητή της ΕΥΠ κ. Ρουμπάτη… και πολύ πριν μάθει ο Πρωθυπουργός της χώρας μας κ. Αλέξης Τσίπρας ότι στην Τουρκία εξελισσόταν πραξικόπημα, δολοφονική απόπειρα κατά του Προέδρου της Τουρκίας R.T. Erdogan.

Και στο σημείο αυτο τίθεται ένα εύλογο ερώτημα: Τι ακριβώς ενημέρωση έκανε ο κ. Ρουμπάτης στον πρωθυπουργό της Ελλάδας, αφού με απόφαση και διαταγή του ιδίου όλοι οι εντεταλμένοι με κάλυψη υπάλληλοι της ΕΥΠ στην Τουρκία (και όχι μόνο), είχαν επιστρέψει στην Ελλάδα; Πως μπορούσε ο κ. Ρουμπάτης να γνωρίζει τι συνέβαινε στην Τουρκία...; Εκτός και εάν ζήτησε πληροφορίες από άλλη χώρα και απέκτησε υποχρεώσεις...
Το σημαντικό στο σημείο αυτό είναι πως η ΕΥΠ δεν είχε ιδέα για το τι γινόταν νωρίς το βράδυ της Παρασκευής απέναντι από την Ρόδο. Και η ευθύνη γι αυτή την άγνοια είναι προσωπική του κ. Ρουμπάτη, αφού λίγα μόλις χιλιόμετρα απέναντι από τη Ρόδο, στην Τουρκική πόλη Marmaris. εξελίχθηκε το βασικότερο κεφάλαιο του Πραξικοπήματος κατά του Προέδρου της Τουρκίας κ. R.T. Erdogan.

Συγκεκριμένα, όλα άρχισαν από το πολυτελές Ξενοδοχείο Mares, του οποίου την διαχείριση έχει η εταιρεία Yazici Turizm Marmaris Işlemeleri A. με ιδιοκτήτες φιλικά προσκείμενους στην Οικογένεια του Προέδρου της Τουρκίας κ. R.T Erdogan
(μετά από μία περίεργη αλλαγή ιδιοκτησίας τον Ιανουάριο του 2008, καθότι το ξενοδοχείο μέχρι εκείνη την χρονιά ήταν στην ιδιοκτησία της Οικογένειας του μεγαλοεπιχειρηματία Koç).
Σε αυτό το ξενοδοχείο εξελίχθηκε ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της νεότερης Τουρκικής ιστορίας, με την απόπειρα δολοφονίας του Προέδρου της Τουρκία κ. R. T. Erdogan.

Με βάση τις περισυλλεγμένες πληροφορίες που ελέγχθηκαν για την πιστότητά τους, επιβεβαιώνεται ότι πολλά από τα όσα έχουν διαδραματιστεί κατά την διάρκεια της επιχείρησης του πραξικοπήματος από το βράδυ της Παρασκευής προς Σάββατο, μεταξύ αυτών, τα όσα εξελίχθηκαν νωρίς το βράδυ της Παρασκευής 15 Ιουλίου 2016, έλαβαν χώρα για την απόπειρα δολοφονίας κατά του ERDOGAN στο ξενοδοχείο MARES στο Marmaris που βρίσκεται μεταξύ των περιοχών Icmeler και Armutalan, συγκεκριμένα σε βίλα του ιδιοκτήτη ειδικά διαμορφωμένη που βρίσκεται σε μία πευκόφυτη περιοχή, πάνω στο κύμα, στο χώρο του ξενοδοχείου όπου θα διέμενε για μικρό χρονικό διάστημα ο Πρόεδρος με την Οικογένεια του.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας R.T. Erdogan συνοδευόμενος από την σύζυγο του και την προσωπική του φρουρά, είχε φτάσει στην περιοχή της Muğla με γιοτ, αποβιβάστηκε σε γνωστή μαρίνα στον κόλπο της Gökova που βρίσκεται απέναντι από την Σύμη (που βρισκόταν και διασκέδαζε ο Γιώργος Παπανδρέου με την παρέα του… σε γνωστή ψαροταβέρνα) και από εκεί ο Πρόεδρος της Τουρκίας μεταφέρθηκε οδικώς με άκρα μυστικότητα και μετά από ολιγόλεπτη διαδρομή μετέβη στο ξενοδοχείο Mares.

Είχε πια σκοτεινιάσει και οι περισσότεροι τουρίστες είχαν αποσυρθεί στα δωμάτιά τους, ενώ άλλοι έχουν βγει για βραδινό φαγητό, και ποτό στην πόλη Marmaris.
Ο Πρόεδρος της Τουρκίας R.T. Erdogan συνοδευόμενος από την σύζυγο του και την προσωπική του φρουρά, βρίσκονται στην Βίλα που είναι κτισμένη στην πευκόφυτη περιοχή του ξενοδοχείου.

Την ηρεμία της όμορφης νύκτας ξαφνικά διαταράσσει ο θόρυβος 2 ελικοπτέρων που πετούν μόλις πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στο κόλπο του Μarmaris με κατεύθυνση το ξενοδοχείο Mares. Είναι μία πτήση που δεν είναι καταγεγραμμένη στο πρόγραμμα κινήσεων που διαθέτει η προσωπική φρουρά του Ερντογάν.

Το ένα ελικόπτερο είναι τύπου AH-1 Cobra, Τουρκικής κατασκευής. Το άλλο είναι επιθετικό ελικόπτερο Τ129. Παραμένει ακίνητο σε μικρή απόσταση από τον χώρο της πευκόφυτης περιοχής του ξενοδοχείου και βάλει με το πυροβόλο του κατά της παρακείμενης οικίας του ξενοδοχείου που είχε λάβει πληροφορίες ότι βρίσκονταν ο Πρόεδρος της Τουρκίας R.T. Erdogan που συνοδεύεται από την σύζυγο του και την προσωπική του φρουρά.

Το επιθετικό ελικόπτερο, παρέχοντας κάλυψη και υποστήριξη με πυρά, επέτρεψε στο δεύτερο ελικόπτερο το οποίο είναι τύπου S-70B Seahawk του τουρκικού πολεμικού ναυτικού, να αποβιβάσει με την χρήση σκοινιών στην προβλήτα του ξενοδοχείου Mares την ολιγομελή ομάδα SAT των ειδικών δυνάμεων του ναυτικού που μετέφερε (στο συγκεκριμένο σώμα έχουν ως motto «κρατήσου χαμηλά, κινήσου γρήγορα, σκότωσε πρώτος, πέθανε τελευταίος, μία σφαίρα ένας θάνατος, δεν υπάρχει τύχη, είναι καθαρά θέμα δεξιοτήτων»).

Ταυτόχρονα ακούγονται και άλλοι πυροβολισμοί από άλλη κατεύθυνση, από άλλη επίγεια ομάδα που δρούσε πάνω από την μεριά του κεντρικού δρόμου που βρίσκεται πάνω από το ξενοδοχείο κι ενώνει την περιοχή Armutalan προς Marmaris και Armutalan προς Icmeler. Προφανώς είχε φθάσει εκεί οδικώς άλλη ομάδα και συντονισμένα με την ομάδα SAT έδρασε καλύπτοντας το οδικό δίκτυο Icmeler-Armutalan-Marmaris και την φύλαξη της πρόσβασης στο ξενοδοχείο Μares των μονάδων Jandarma και Αστυνομίας από φυλάκια που βρίσκονται σε μικρή απόσταση, με κύριο στόχο να αποκόψει την δράση των δυνάμεων της αστυνομίας και πολιτοφυλακής που ήταν σίγουρο ότι θα μετέβαιναν στην περιοχή αμέσως μετά τον πρώτο πυροβολισμό.

Λίγο πιό κάτω γίνεται πραγματική μάχη μεταξύ των ατόμων της προεδρικής φρουράς και των εισβολέων - πραξικοπηματιών και των μονάδων της αστυνομίας και πολιτοφυλάκων που έχουν φθάσει ακαριαία στον χώρο του ξενοδοχείου, καθότι είχαν ειδοποιηθεί!
Υπάρχουν νεκροί και τραυματίες μεταξύ αυτών και άτομα από την προεδρική φρουρά, οι οποίοι είχαν μείνει πίσω για να καθυστερήσουν τους εισβολείς - πραξικοπηματίες, και να δώσουν χρόνο για την ασφαλή μετακίνηση του Προέδρου της Τουρκίας R.T. Erdogan, της συζύγου του και της ολιγομελοήυς πλέον προσωπικής του φρουράς.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας R.T. Erdogan, με βάση τις πληροφορίες, είχε ειδοποιηθεί έγκαιρα για το πραξικόπημα μόλις λίγα λεπτά πριν και μεταβαίνει σε κοντινό οίκημα - φρούριο μεγάλου, γνωστού επιχειρηματία και φίλο του Προέδρου που τυγχάνει να βρίσκεται πολύ κοντά στο Ξενοδοχείο συγκεκριμένα στην περιοχή Kumlubuk, στον κόλπο του Marmaris.

Στην δολοφονική επιχείρηση των πραξικοματιών εικάζεται πως συμμετείχαν 35-40 στρατιώτες, μαζί με αυτούς των ειδικών δυνάμεων και των πληρωμάτων των ελικοπτέρων. Μέχρι στιγμής υπάρχουν αναφορές από την τουρκική πολιτοφυλακή Jandarma, για την σύλληψη 25 από αυτούς, χωρίς όμως να εμφανίζονται φωτογραφίες των ιδίων, παρά μόνο του εξοπλισμού που χρησιμοποίησαν.

Οι υπόλοιποι, όλοι μέλη της ομάδας SAT, αναζητούνται. Μέχρι αργά το βράδυ της Δευτέρας 18/7/2016 δεν είχε υπάρξει καμία πληροφορία σχετιζόμενη με την εξαφάνισή τους.
Εικάζεται ότι πολλοί από τους στρατιώτες που έχουν λάβει μέρος στην δολοφονία τους τούρκου προέδρου που έχουν τραπεί σε φυγή, κρύβονται, ή έχουν αναμειχθεί με τον τοπικό πληθυσμό φορώντας πολιτικά ρούχα. Στις έρευνες που διενεργούνται στην ευρύτερη δασώδη περιοχή έχει βρεθεί στρατιωτικός εξοπλισμός και στολές - στρατιωτικά ρούχα.

Λίγο αργότερα, υπήρξε και δεύτερη δολοφονική απόπειρα κατά πολιτικού προσώπου της Τουρκίας. Έγινε κατά του πρωθυπουργού Binali Yildirim, ο οποίος βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη και γλύτωσε από βέβαιο θάνατο χάρη στην αποτελεσματικότητα της φρουράς του.

Αργότερα την Τρίτη 19/7/2016, θα υπάρξει νέα δημοσίευση με πρόσθετες αποκαλύψεις που αφορούν τον τρόπο διαφυγής και μετακίνησης του Erdogan από το Marmaris στην Κωνσταντινούπολη, τις πρώτες ώρες του Σαββάτου...

Μανώλης Χατζησάββας





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νικόλας Κατσίμπρας

Οι μεγαλύτερες απώλειες και τα σημαντικότερα προβλήματα συνήθως συσσωρεύονται σιωπηρά και γίνονται αντιληπτά όταν είναι πλέον αργά. Από την κλιματολογική αλλαγή ως τη βουβή μάστιγα των τροχαίων ατυχημάτων, τα αντανακλαστικά μας δεν ενεργοποιούνται όταν ο αντίκτυπος δεν είναι άμεσα ορατός.

Η σταδιακή, ύπουλη επισώρευση δημιουργεί αίσθηση αποδοχής του τραγικού ως δεδομένου, προκαλώντας μας είτε να αρνηθούμε την πραγματικότητα είτε να δικαιολoγήσουμε υποσυνείδητα την απραξία μας αποδεχόμενοι την κατάσταση παθητικά.

Ενώ αυτό ισχύει για μεγάλο αριθμό προβλημάτων της καθημερινότητάς μας, υπάρχει μια εθνική διάσταση για την οποία δεν μιλάμε αλλά προτιμάμε την αποδεδειγμένα αναποτελεσματική αλλά οικεία πεπατημένη. Αυτό έγινε και με το Μακεδονικό, όταν οι σταδιακές αναγνωρίσεις των Σκοπίων αυξάνονταν με σταθερό ρυθμό, έως ότου μία μέρα ξυπνήσαμε σε μια πραγματικότητα με το όνομα «Μακεδονία» να έχει ουσιαστικά απαχθεί με το γάντι με πάνω από 130 αναγνωρίσεις.

Δυστυχώς έχουμε πλέον φτάσει σε μία ακόμα πιο τρομακτική παραδοχή – αυτήν της νέας πραγματικότητας στο Αιγαίο. Η παθητική εξοικείωσή μας με την καθημερινή επιθετικότητα της Τουρκίας είναι ουσιαστικά η μεγάλη, βουβή νίκη της. Μέσω της παρατεταμένης και συνεπούς τακτικής της διατήρησης της πίεσης, έχουμε υποστεί εθνική απονεύρωση, ενώ οι σύμμαχοί μας έχουν ταυτόχρονα αποδεχθεί αυτήν τη νέα πραγματικότητα ως δεδομένη. Το ότι για 40 χρόνια, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’70, η Τουρκία είχε πλήρως αποδεχθεί τα κυριαρχικά δικαιώματά μας στο Αιγαίο, αυτό έχει πλέον ξεχαστεί.

H διαιώνιση της τωρινής κατάστασης ευνοεί τον υποστηρικτή του status quo. Το πρόβλημα είναι ότι η Τουρκία έχει κλέψει το status quo του Αιγαίου, εγκαθιστώντας το στη συνείδηση της παγκόσμιας κοινότητας ως αμφισβητούμενη περιοχή. Αυτό ήταν εφικτό διότι για δεκαετίες κινούμαστε στους ρυθμούς της χορογραφίας της Τουρκίας με μηδενική βούληση για αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού. Ιδιες αντιδράσεις και επιχειρήματα παρατίθενται, ενώ είναι αποδεδειγμένο ότι δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το προτετελεσμένο στο οποίο μας έχει φέρει αντιμέτωπους η Αγκυρα.

Χρειαζόμαστε αλλαγή νοοτροπίας, δίνοντας προτεραιότητα στη μεταμόρφωσή μας από παθητικούς παρατηρητές σε επιθετικούς, μη προβλέψιμους παίκτες.

Δύο από τα βασικά επιχειρήματα που δεν έχουμε αξιοποιήσει κατάλληλα αφορούν στο FIR. Η αναβάθμιση της σημασίας των παραβάσεων του FIR είναι άμεση προτεραιότητα. Αυτό διότι δεν θα βρούμε ποτέ ώμο να κλάψουμε για την παραβίαση του εναέριου χώρου μας, αλλά θα βρούμε υποστηρικτές της ασφάλειας της πολιτικής αεροπλοΐας και των ζωών των επιβατών.

Μέσα στο 2016 έχουν ήδη γίνει 546 παραβάσεις του FIR Αθηνών, περισσότερες των 100 εξ αυτών εντός των TMA πολιτικών αεροδρομίων του Ανατολικού Αιγαίου. H ΤΜΑ είναι μία οριοθετημένη ελεγχόμενη περιοχή του εναέριου χώρου, μέσα στην οποία υπάρχει μεγάλος όγκος κυκλοφορίας πολιτικών αεροσκαφών. Τα αεροσκάφη εντός της ΤΜΑ είναι σε χαμηλότερο ύψος και σε φάση προετοιμασίας για προσγείωση, μία ευαίσθητη φάση της πτήσης τους, και ως εκ τούτου η ανεξέλεγκτη πτήση μαχητικών χωρίς ενημέρωση του Σταθμού Εδάφους αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για την ασφάλεια πτήσεων. Η συχνότητα των τουρκικών παραβάσεων αυξάνει δραματικά τις πιθανότητες για πρόκληση αεροπορικού ατυχήματος, κυρίως με πολιτικά αεροσκάφη.

Εδώ και πολύ καιρό έχουν υπάρξει αναξιοποίητες αναφορές για την εγγύτητα των τούρκικων μαχητικών στις περιοχές αυτές με επιβατικά αεροσκάφη, με δυνητικό αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του προειδοποιητικού συστήματος αποφυγής σύγκρουσης των πολιτικών αεροσκαφών (TCAS). Τέτοια περιστατικά θα έπρεπε να είναι λάβαρα τα οποία να κυματίζουμε σε κάθε διεθνές φόρουμ. Αντί να χαϊδεύουμε διπλωματικά την Τουρκία, ας εξαπολύσουμε μια καμπάνια μάρκετινγκ, με τίτλο «Μπλε Αιγαίο, Ασφαλές Αιγαίο», όπου θα ανεβάζουμε ζωντανή εικόνα αναχαιτίσεων τουρκικών μαχητικών εντός ΤΜΑ, ενώ δίπλα θα δείχνουμε τον χάρτη με τα ίχνη των πολιτικών αεροσκαφών με τον αντίστοιχο αριθμό επιβατών τους.

Ηρθε η ώρα να αναποδογυρίσουμε το τραπέζι που έχει στήσει για εμάς η Τουρκία και να αντιμετωπίσουμε τη βουβή της επιθετικότητα με εκκωφαντική, απρόβλεπτη καινοτομία.

Ο κ. Νικόλας Κατσίμπρας διδάσκει στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα διαπραγματεύσεων και επίλυσης συγκρούσεων του Πανεπιστημίου Columbia της Νέας Υόρκης, είναι Senior Fellow του Hellenic American Leadership Council και πρώην αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού. Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Καθημερινή – www.kathimerini.gr – twitter: @nkatsimpras

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η συμμετοχή της Τουρκίας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία μπορεί να κινδυνεύσει, αν αποφασίσει να εγκαταλείψει τις δημοκρατικές αρχές και τους νόμους μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, δήλωσε ο αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, John Kerry, στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στις Βρυξέλλες.

"Το ΝΑΤΟ έχει ως προϋπόθεση το σεβασμό απέναντι στη δημοκρατία", πρόσθεσε.

"Προφανώς πολλοί άνθρωποι έχουν συλληφθεί και μάλιστα συνελήφθησαν πολύ γρήγορα", δήλωσε ο Kerry. "Τα επίπεδα επαγρύπνησης και ελέγχου θα είναι καθοριστικής σημασίας τις επόμενες ημέρες. Ας ελπίσουμε ότι μπορούμε να συνεργαστούμε με εποικοδομητικό τρόπο ώστε να αποτραπεί όποια οπισθοδρόμηση".

Η ΕΕ και οι ΗΠΑ καλούν την Τουρκία να σεβαστεί το κράτος δικαίου μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στη χώρα αυτή, δήλωσε, ενώ πρόσθεσε ότι κατέστησε σαφές στην Τουρκία πως πρέπει να παράσχει στοιχεία που να αντέχουν τον έλεγχο για να τεκμηριώσει το αίτημά της για την έκδοση από τις ΗΠΑ του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν.

"Καλούμε σταθερά την κυβέρνηση της Τουρκίας να διατηρήσει την ηρεμία και τη σταθερότητα στη χώρα και καλούμε επίσης την κυβέρνηση της Τουρκίας να σεβαστεί τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας και το κράτος δικαίου", δήλωσε ο Kerry στο τέλος μιας συνεδρίασης με τους υπουργούς Εξωτερικών της ΕΕ.

Αναφορικά με το τουρκικό αίτημα να εκδοθεί ο Γκιουλέν, ο Kerry τόνισε πως "οι ΗΠΑ έχουν μια επίσημη διαδικασία για τον χειρισμό αιτημάτων έκδοσης, η Τουρκία πρέπει να στείλει στοιχεία, όχι ισχυρισμούς".

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το είπα και το έγραψα. Υπερασπίζομαι μέχρι θανάτου το δικαίωμα των Τούρκων να αλληλοφαγωθούν μέχρι τον τελευταίο Τούρκο. Έχουμε τους ισλαμοφασίστες του Ερντογάν, συνεταίρους του ISIS, εναντίον των κεμαλικών πρωτοναζί. Ο Αδόλφος, θυμίζω, θεωρούσε τον Κεμάλ δάσκαλο του. Όταν τρώγονται λοιπόν και μπαίνει το τουρκικό κράτος σε εσωστρέφεια, αυτό είναι καλό για μας. Κερδίζουμε χρόνο και ησυχία.

Οι χέστες που λένε πως «ο Ερντογάν βγαίνει ενισχυμένος και μην χαίρεστε, η Τουρκία όταν βρίσκεται σε κρίση, την εξάγει», είναι αναλυτές από το γιουσουρούμ. Η Τουρκία δεν είναι κανονική χώρα.

Δεν είναι πχ Αργεντινή, μια ομοιογενής χώρα, που η χούντα της για να αποσπάσει την προσοχή του λαού και να τον συσπειρώσει, κατέλαβε τις Μαλβίνες/Φώκλαντ.

Το μόνο κοινό είναι πως και ο Ερντογάν είναι δικτάτορας. Δακρύσανε οι δημοσιογραφικές μας νούλες για τον πάτρωνα των αποκεφαλιστών, τον αρχιδουλέμπορο και τρομοκράτη. Η Τουρκία, λοιπόν, εκτός από στυγνή ισλαμοφασιστική δικτατορία, με επίφαση νομιμότητας, είναι μια πολυεθνική χώρα, όπου διεξάγεται ένας κανονικότατος πόλεμος σε βάρος των Κούρδων, των Αλεβιτών, των κάθε λογής σοσιαλιζόντων και εν γένει σε βάρος κάθε αντιφρονούντα στον μισότρελο Σουλτάνο, που μαζί με τους τζιχαντιστές δολοφονεί αμάχους, δημιουργεί πρόσφυγες κι ύστερα τους εκμεταλλεύεται μέσω του παρακράτους του, σπρώχνοντας τους στην Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι δε …κοσμικοί πρωτοναζί του κεμαλισμού θέλουν να τον καθαρίσουν, όχι μόνον για ιδεολογικοπολιτικούς λόγους αλλά πριν τους καθαρίσει όλους πρώτος. Και θυμηθείτε το, δεν θα μακροημερεύσει ο Ρετζέπ Ταγίπ, θα την φάει την υδροκέφαλη κεφάλα του και θα χορτάσει πιλάφι και σερμπέτια.

Το τι λοιπόν συμβαίνει εκεί, το αλληλοφάγωμα, δεν εξαρτάται από μας. Απλά το παρακολουθούμε κι όποιος υποκρίνεται πως λυπάται, να ‘ρθει να του σφουγγίσω τα δάκρυα και να κλάψει στον ώμο μου.

Το ματς πάντως δεν έχει τελειώσει και το σκορ όλο και αυξάνεται, μέχρι που κάποιος θα κλαδέψει τον Ερντογάν, διότι «αυτός που ζει από το σπαθί, θα πάει από σπαθί» κι ανοίχτηκε πολύ, τσαλαβούτησε πολύ στο αίμα και έχει πάθει overdose αυταρχισμού.

Μας ενδιαφέρει όμως κι από μας εξαρτάται, έχουμε όλοι λόγο, αυτό που γίνεται εδώ.

Τα πράγματα είναι απλά, αδέρφια. Στην Ελλάδα, όπως και σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου, όπου υπάρχει διάκριση των εξουσιών, την εξουσία για να αποφασίσει την έκδοση κάποιου ανθρώπου, λόγω διεθνούς εντάλματος, την έχει μόνο η Δικαιοσύνη, το Συμβούλιο Εφετών και σε δεύτερο βαθμό ο Άρειος Πάγος. Ο Υπουργός Δικαιοσύνης μπορεί μόνο να εμποδίσει, με την τελική του απόφαση, την έκδοση. Όχι το αντίστροφο. Αν δηλαδή πει η Δικαιοσύνη πως ο εκζητούμενος ΔΕΝ πρέπει να εκδοθεί, δεν μπορεί ο Υπουργός να την γράψει στους δίδυμους αδένες του και να τον δώσει.

Εδώ τι είχαμε;

Πριν καλά καλά μάθουμε πως υπάρχει διεθνές ένταλμα, μπαράζ δηλώσεων από Γεροβασίλη, Βίτσα, Κοτζιά, που φτιάχνουν κλίμα για έκδοση των 8. «Σοβαρό το επιχείρημα των Τούρκων», ο μεμέτης ομόλογος ρουφιανεύει τον Κοτζιά πως του είπε «σε λίγες μέρες θα σας τους δώσουμε», ο Ερντογάν λέει το ίδιο για τον Τσίπρα, κι ο Κοτζιάς, διαψεύδει εμμέσως, δίνοντας την δική του εκδοχή του διαλόγου, καταλήγει κι αυτός πως λαμβάνεται υπ’ όψιν τι έκαναν οι 8, που αποπειράθηκαν να καταλύσουν την …δημοκρατία του Ερντογάν. Εν ολίγοις, λένε «πρέπει να τους δώσουμε γιατί είναι πραξικοπηματίες». Κι όλοι που το λένε είναι αναρμόδιοι. Όλοι.

Το ΡΚΚ έβγαλε, ειρήσθω εν παρόδω, την καλύτερη ανάλυση. Το να εκλαμβάνεται το καθεστώς του Ερντογάν ως δημοκρατία, είναι πιο επικίνδυνο κι από το πραξικόπημα.

Τι συγκροτούν όλα αυτά; Παρέμβαση, πίεση, πείτε το όπως θέλετε, στην δικαιοσύνη. Πιθανώς στην Γουϊνέα Μπισσάου ή στην Ζιμπάμπουε του Ρόμπερτ Μουγκάμπε να γίνονται τέτοιες δηλώσεις για εκκρεμείς υποθέσεις, πριν καν μάλιστα γίνουν εκκρεμείς.

Ο νόμος μας και οι διεθνείς συμβάσεις που έχουμε κυρώσει λένε, πως ΔΕΝ εκδίδεται ο εκζητούμενος, αν αντιμετωπίζει θανατική ποινή, βασανιστήρια και εξευτελιστική συμπεριφορά, είτε είναι πραξικοπηματίας, έμπορος ναρκωτικών, φασίστας, αναρχικός, σιτουασιονιστής ή οπαδός του Αμπιμαέλ Γκουσμάν.

Ο Ερντογάν έχει ήδη εξαγγείλει την επαναφορά της θανατικής ποινής, ενώ ήδη εφαρμόζεται ατύπως. Στρατιώτες και στελέχη εκτελέστηκαν σε γέφυρες και σταυροδρόμια. Κι όπως σωστά έγραψε κάποιος, αν φέρονται έτσι στους δικούς τους στρατιώτες, φανταστείτε τι κάνουν στους Κούρδους και στους Αλεβίτες.

Όσον δε αφορά τα βασανιστήρια, γίνονται on camera. Τους δέρνουν σαν τα γομάρια στην ανηφόρα, άλλους τους ευνούχισαν και κόπηκαν και μερικά κεφάλια. Οι δε συλληφθέντες διαπομπεύονται με εμφανή τα σημάδια του άγριου ξυλοδαρμού κι άλλοι εκτός από δαρμένοι ανηλεώς, παστώνονται σχεδόν γυμνοί μπροστά στην φωτογραφία του …δημοκράτη αρχιτζιχαντιστή Ερντογάν.

Σε μια ευνομούμενη χώρα, θα πρέπει λοιπόν να βρεθούν δικαστές που να μην διαβάζουν ούτε εφημερίδα, αποφασισμένοι να σκουπίσουν τα παπούτσια τους πάνω στο δίκαιο και στον όρκο τους, για να παραδώσουν έστω και αδέσποτο σκύλο στο καθεστώς αυτού του τύπου.

Η υπόθεση θυμίζει Οτσαλάν, ως προς το καραπαράνομο που πάει να γίνει, αν γίνει. Βέβαια ο Σημιταράς ο Κουρδοφάγος, προτίμησε το σκοτάδι και την ανομία, ακριβώς για να μην ρισκάρει στην Δικαιοσύνη. Αλλιώς θα χάλαγε η δουλειά.

Τούτοι εδώ θέλουν μπούρκα «νομιμότητας», διότι δεν ήρθαν ζούλα οι 8 αλλά με κοτζάμ ελικόπτερο. Δεν αφέθηκαν κρυφίως στα φιλόξενα χέρια της ΕΥΠ κι επειδή κάτι θα θυμούνται, χλωμό το βλέπω να δέχονταν να πάνε για σαφάρι στην Κένυα. Αν είχαν έρθει βέβαια με βαρκούλα στη Μυτιλήνη, θα τους είχαν δώσει και κρουασάν. Τώρα κονόμησαν δίωξη.

Και βεβαίως, όσοι προσπαθούν με μπακάλικες αναλύσεις και δηλώσεις να προκαταλάβουν την Δικαιοσύνη, επικαλούνται το …εθνικό συμφέρον. Ξεχειλίζει ο πατριωτισμός από τα αριστερά μπατζάκια τους.

Όποτε μερικοί θέλουν από δειλία να φορέσουν την κουκούλα του ρουφιάνου, τότε θυμούνται το εθνικό συμφέρον.

Όταν ξεχαρβαλώνανε τα σύνορα και ως χρήσιμοι ηλίθιοι των δουλεμπόρων με την στάση τους εκπέμπανε το σύνθημα «μπάτε σκύλοι αλέστε», νομίζοντας κουτοπόνηρα πως θα το διαπραγματευτούν με το χρέος, όταν γέμιζαν την Ελλάδα με hot spots και σουνίτες μουσουλμάνους, το εθνικό συμφέρον κάπου τους είχε πέσει. Τώρα το θυμηθήκανε αλλά επειδή δεν μπορούν να παρακάμψουν την Ελληνική Δικαιοσύνη, όπου νομικά το ζήτημα είναι ξεκάθαρο, αρχίσανε την πίεση δια των δηλώσεων και το φτιάξιμο κλίματος.

Έχουμε λοιπόν, απόπειρα απαράδεκτης παρέμβασης στην λειτουργία της Δικαιοσύνης αλλά και την εκπομπή ψοφοδεούς μηνύματος, απέναντι στο ισλαμοφασιστικό καθεστώς της Άγκυρας.

Το ίδιο θα έλεγα, αν οι εκζητούμενοι ήταν τρομοκράτες κομμουνιστές, αναρχικοί που τους ζητούσαν οι ΗΠΑ κι αντιμετώπιζαν ποινή θανάτου, ολυμπιακοί, βάζελοι ή ΚΟΔΗΣΟ. Δεν υπάρχουν εκπτώσεις στην τήρηση του Νόμου, στην ισότητα ενώπιον του. Ξαφνικά όμως γεμίσαμε από δαιμόνιους αριστερούς Μέττερνιχ, «προοδευτικούς» Ταλλεϋράνδους κι αμήχανους χαζοφιλελέδες, που βλέπουν την νομιμότητα να σέρνεται στη λάσπη.

Εφόσον οι 8 αντιμετωπίζουν κίνδυνο θανάτου και βασανιστηρίων, τότε δεν μπορούν να εκδοθούν, κι όποιος εγχώριος πιέσει για το αντίθετο, είναι απλά ολοκληρωτικό φασιστόμουτρο, όποιου χρώματος προβιά κι αν φοράει και συμπεριφέρεται ως γιουσουφάκι του Ερντογάν, που γουστάρει να δείξει πως μας αναγκάζει να εξευτελίσουμε τους νόμους του κράτους μας, πως συμπεριφερόμαστε ως Ηγεμονία της Βλαχίας.

Γιατί τότε μαζί με τους 8 να μην στείλουμε και το χαράτσι; Ή και μερικές παρθένες για το χαρέμι κι άγουρα αγοράκια για τα γούστα του Πατισάχ και τα Τάγματα των Γενιτσάρων;

Και φυσικά, εκεί στην «Κεντροδεξιά» χωρίς Δεξιά και στους ψευτοδεξιούς του ακομβίωτου στρατάρχη, όλα καλά και σε λίγο Αύγουστος που θα είναι παχιές οι μύγες…

Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης - Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μιλάμε για τη χώρα που ο Ερντογάν κέρδισε ψηφοφόρους (όταν δεν ψήφιζαν τα δέντρα) χαρίζοντας ηλεκτρικές κουζίνες σε χωριά που δεν έχει φτάσει ακόμα ο ηλεκτρισμός. Σε ανθρώπους που καίνε καβαλίνες το χειμώνα για να ζεσταίνονται. Φυσικά και είναι πολύ εύκολο να χειραγωγήσεις αυτούς τους πολύ θυμωμένους και φοβισμένους ανθρώπους. Μόλις τους γεμίσεις τα μυαλά με πλάνα εκδίκησης, τους καλείς να αναλάβουν δράση, δίνοντάς τους την ψευδαίσθηση ότι τους υπολογίζεις. Κάπως έτσι δεν έγινε και το 1955 με τα Σεπτεμβριανά της Πόλης;

Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, ξηλώθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες χιλιάδες στρατιωτικοί και δικαστικοί (που κατηγορούνται ότι συμμετείχαν στο πραξικόπημα), ενώ με ακόμα πιο συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση Ερντογάν επεξεργάζεται την επαναφορά της θανατικής ποινής. Το θέμα είναι να τελειώνει άμεσα η «δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση» με όλους όσοι την αμφισβητούν, για να περάσει σε ξεκαθαρίσματα με τους Σύρους πρόσφυγες και φυσικά με τους Κούρδους, οι οποίοι για την τουρκική κυβέρνηση και τα ΜΜΕ έχουν μόνο μία ιδιότητα, «τρομοκράτες».

Με τους ακαδημαϊκούς ξεμπέρδεψε πριν από καιρό, το ίδιο και με τους διαδηλωτές του Γκεζί. Τότε, για παραδειγματισμό, κατηγόρησε διάφορους διάσημους ηθοποιούς, που διαδήλωσαν στο Γκεζί, για χρήση ναρκωτικών που ξαφνικά βρέθηκαν στα σπίτια τους. Φυσικά οι συλλήψεις έγιναν viral για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι. Με την Ergenekon μάζεψε αρκετούς κεμαλιστές, αλλά κάποιοι ξέφυγαν στο εξωτερικό.
Με τους αλεβίτες, απ’ όσο φαίνεται, ο Ερντογάν σχεδιάζει να καθαρίσει στέλνοντας το «λαό» που προχτές, σύμφωνα με τα περισσότερα μίντια, στάθηκε απέναντι στα τανκς. Ποιοι άλλοι μένουν για να καθαρίσει τη χώρα του ο Ερντογάν; Και όταν την καθαρίσει τελικά ποιοι θα είναι οι τυχεροί που θα μείνουν;

Από προχτές Τούρκοι επικοινωνούν με τον έξω κόσμο σε μια προσπάθεια να εγκαταλείψουν τη χώρα προτού η κατάσταση φτάσει στο απροχώρητο. Οι δρόμοι της Τουρκίας γέμισαν πτώματα.
Ποιοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Ερντογάν να σταματήσουν το πραξικόπημα; Ποιοι κατέβηκαν στους δρόμους; Ο λαός; Και ποιο κομμάτι του λαού; Γιατί όταν μιλάμε για Τουρκία ο λαός είναι μια κατακερματισμένη έννοια. Παράξενο, πολύ παράξενο που ο Εντογάν λίγες ώρες μετά το πραξικόπημα που ίσως να του στοίχιζε τη ζωή, εμφανίστηκε άνετος, μπροστά σε χιλιάδες κόσμο, μέσα στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης, χωρίς καμία προφύλαξη και έκανε δηλώσεις νικητή με αναφορές στον Αλλάχ. Πολύ περίεργο επίσης που λίγες ώρες μετά ήξερε και ποιοι ήταν υπεύθυνοι και προχώρησε σε χιλιάδες συλλήψεις.

Μετά το ομαδικό SMS που έστειλε ο Ερντογάν στα κινητά των Τούρκων, καλώντας τους να κατέβουν στους δρόμους, μαζεύτηκαν φανατικοί γύρω από τα τζαμιά ψάλλοντας και εκφοβίζοντας οποιονδήποτε δεν είναι μαζί τους. Οι ιμάμηδες εδώ και χρόνια κάνουν καλά τη δουλειά τους. Έχουν συσπειρώσει τα οικονομικά πιο εξαθλιωμένο κομμάτι του λαού γύρω από τη θρηκεία. Αφού δεν υπάρχει ζωή εδώ, θα υπάρχει κάπου κοντά στον Αλλάχ. Μιλάμε για τη χώρα που ο Ερντογάν κέρδισε ψηφοφόρους (όταν δεν ψήφιζαν τα δέντρα) χαρίζοντας ηλεκτρικές κουζίνες σε χωριά που δεν έχει φτάσει ακόμα ο ηλεκτρισμός. Σε ανθρώπους που καίνε καβαλίνες το χειμώνα για να ζεσταίνονται. Φυσικά και είναι πολύ εύκολο να χειραγωγήσεις αυτούς τους πολύ θυμωμένους και φοβισμένους ανθρώπους. Μόλις τους γεμίσεις τα μυαλά με πλάνα εκδίκησης, τους καλείς να αναλάβουν δράση, δίνοντάς τους την ψευδαίσθηση ότι τους υπολογίζεις. Κάπως έτσι δεν έγινε και το 1955 με τα Σεπτεμβριανά της Πόλης;

Από χτες κυκλοφορούν βίντεο από τον «λαό» που εντελώς τυχαία κατέβηκε οπλισμένος πιο βαριά από τους πραξικοπηματίες, που τελικά αποδείχτηκαν στρατιώτες που τους είχαν πει ότι πάνε για άσκηση. Το ίντερνετ έχει γεμίσει με βίντεο 17χρονων φαντάρων που φωνάζουν ότι δεν ήξεραν πού τους πήγαιναν και ότι κατάλαβαν ότι κάτι πάει λάθος όταν άρχισαν να τους επιτίθενται στο δρόμο. Άσκηση στη γέφυρα του Βοσπόρου. Ακούγεται παράλογο; Όχι τόσο, όταν έχεις εκπαιδευτει να ακούς καθημερινά τα παρανοϊκά διαγγέλματα του Ερντογάν. Οι δρόμοι προχτές γέμισαν με δολοφόνους φανατικούς που βγήκαν παγανιά να σκοτώσουν και δήλωναν απογοητευμένοι που έβρισκαν στρατιώτες ήδη σκοτωμένους από όμοιούς τους. Κάποιοι από αυτούς από τη λύσσα τους, κατέληξαν να ξεσκίζουν τα πτώματα με τα χέρια.

Ο «λαός» που αντιστάθηκε στα τανκς χοροπηδούσε πάνω σε κουφάρια παιδιών που πιθανόν ήρθαν από τα βάθη της ανατολικής Τουρκίας, με μοναδικό στόχο να ξεμπερδεύουν με το στρατό χωρίς να σκοτώσουν Κούρδους και χωρίς να σκοτωθούν οι ίδιοι. Όσες λογικές φωνές έχουν παραμείνει σε αυτή τη χώρα μιλούν για άγρια πυροδότηση ακραίου ρεύματος και οι πιο αισιόδοξοι μιλούν για ιρανοποίηση της χώρας, ενώ οι άλλοι φοβούνται νέα Συρία. Μην ακούσω άλλο «είναι νωρίς για προβλέψεις, οι εξελίξεις θα δείξουν», γιατί η σημερινή κατάσταση μαγειρεύεται πάνω από δέκα χρόνια, όταν οι μεγάλες εφημερίδες της Δύσης πρόβαλλαν τους δείκτες ανάπτυξης μιας χώρας στην οποία κάθε μέρα παίζεις με τις πιθανότητες να βρεθείς είτε στη φυλακή είτε νεκρός.

Πηγή Left


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το πραξικόπημα απέτυχε, 
αλλά άναψε μεγάλη φωτιά δίπλα μας

Δεν είμαι βέβαιος αν η παγκόσμια κοινή γνώμη μούδιασε περισσότερο από την αποτυχημένη εκδήλωση στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Τουρκία ή από τις σκηνές απίστευτης αγριότητας και ισλαμικής οχλοκρατίας που επακολούθησαν στους δρόμους. Αυτό το τελευταίο πάντως ήταν που στιγμάτισε το άδοξο τέλος στην προσπάθεια ανατροπής του Ερντογάν, κάνοντας πολλούς να διερωτώνται προς τα πού πάει τελικά αυτή η μεγάλη χώρα.

Η δημόσια διαπόμπευση και το λιντσάρισμα στρατιωτών από «πολίτες» και μουλάδες, που κλήθηκαν να βγουν στον δρόμο από τον ίδιο τον «Σουλτάνο», αποτέλεσαν σκηνές τρομαχτικές και απεχθείς. Συντείνουν, χωρίς αμφιβολία, στον βαθύ διχασμό που ζει η Τουρκία επιταχύνοντας την τελική ρήξη μεταξύ της κεμαλικής οπισθοφυλακής του δυτικού τρόπου, δηλαδή του πληθυσμιακού στοιχείου που διατηρεί τις κοσμικές πεποιθήσεις του, και των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων, τα οποία έχουν ασπαστεί το νεο-οθωμανικό αφήγημα του Ερντογάν· του δήθεν... μοντέρνου Ισλάμ, που ξεκίνησε «μετριοπαθές» γοητεύοντας Ευρωπαίους και Αμερικανούς και σήμερα φλερτάρει με τις πιο ακραίες εκδοχές του σουνιτικού δόγματος, της τζιχάντ και της θρησκευτικής τρομοκρατίας.

Για τους κεμαλιστές, που στηρίζουν την ύπαρξή τους στον σεβασμό της στρατιωτικής παράδοσης, το σοκ υπήρξε τεράστιο. Αμούστακοι φαντάροι, οι οποίοι ήταν φανερό ότι δεν ήξεραν πού πατάν και πού βρίσκονται, υπέστησαν πρωτοφανή εξευτελισμό από τον ισλαμικό όχλο, που ατίμασε τις στολές τους. Χαμηλόβαθμοι ασφαλίτες με πολιτικά φόρεσαν χειροπέδες σε ανώτατους αξιωματικούς. Το μισό δικαστικό σώμα ξηλώθηκε εν μια νυκτί. Και 6.000 στελέχη των ενόπλων δυνάμεων οδηγήθηκαν στα μπουντρούμια της τουρκικής στρατοχωροφυλακής.

Θριαμβευτής της παρτίδας βέβαια αναδεικνύεται ο Ερντογάν. Και να μην υπήρχε το πραξικόπημα, θα έπρεπε να το είχε εφεύρει. Καθάρισε μονομιάς το τοπίο με αφορμή που είναι πειστική σε ένα μεγάλο μέρος του κόσμου και μονοπώλησε τη...συνταγματική νομιμότητα, αφήνοντας «παγωτό» την αντιπολίτευση, η οποία παντελώς αιφνιδιασμένη σύρθηκε στο παιχνίδι του.

Αυτή όμως είναι η ανάγνωση της επόμενης μέρας. Η πληγή δεν κλείνει εύκολα. Η απάντηση θα έρθει και μπορεί να οδηγήσει σε εμφύλια αναμέτρηση. Γιατί το αίμα που χύθηκε κοχλάζει και ζητά εκδίκηση. Η αστυνομία και οι ένοπλοι πραιτοριανοί του καθεστώτος δεν θα αποδειχτούν αρκετοί, όταν οι απλοί στρατιώτες θα αποφασίσουν να πολεμήσουν για τις οικογένειές τους, που διώκονται, τα αδέρφια τους, που φυλακίστηκαν, και τον πατέρα τους, που απολύθηκε επειδή τον κάρφωσε ο ιμάμης της γειτονιάς. Το πραξικόπημα απέτυχε, αλλά άναψε μεγάλη φωτιά στη γειτονική χώρα. Και την κατέστησε περισσότερο απρόβλεπτη...

Γιώργος Χαρβαλιάς
Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο "Λάκης ο Γυρολόγος "

Και ξαφνικά, εκεί που όλα σε αυτόν τον τόπο ήταν τόσο ήρεμα, τόσο όμορφα, τόσο αισιόδοξα και λογικά, εμφανίστηκε θέμα μέγα...
Ταράχτηκε η Δικαιοσύνη και όσοι ακόμη πίστευαν σε αυτήν...
Και γιατί συνέβη αυτό;
Επειδή η Δικαιοσύνη αποφάσισε πως τελικά το πλοίο με τα ναρκωτικά το Noor1 ταξίδευε από μόνο του...Μα, Δικαιοσύνη είναι αυτή, τυφλή είναι, ό,τι θέλει κάνει...
Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει πως το πλοίο μπορεί να είχε τη δική του προσωπικότητα... Αλλά, ευτυχώς, δεν είναι μόνο αυτό...

Ένα flash back μας επιμορφώνει επιμελώς για το σχετικό θέμα...
Γιατί, παλιά, επί Κοσκωτά, δεν ήταν που οι βαλίτσες έβγαιναν μόνες τους από την τράπεζα γεμάτες με λεφτά και γινόντουσαν άφαντες;
Υπάρχει κάποιος που μπορεί να το διαψεύσει αυτό; Η Δικαιοσύνη πάντως συμφωνεί...
Δεν είναι λοιπόν το πρώτο περιστατικό στην ιστορία.
Και κάτι μου λέει πως δεν θα είναι ούτε το τελευταίο...

Άλλωστε, το συγκεκριμένο θέμα το εξηγεί επαρκώς η επιστήμη και συγκεκριμένα η κβαντομηχανική...
Τα μόρια (οι πονηροί παρακαλούνται να σταματήσουν τα κρυφογελάκια) παραμένουν συνδεδεμένα επειδή το θέλουν...
Αν κάποιο μόριο, κάποια στιγμή θελήσει να πάρει το δικό του δρόμο, τότε... σπάζει το μπουκάλι στο χέρι σου, σπάζει το ποτήρι ή το πιάτο στο χέρι σου... σπάζει το προφυλακτικό... ωπ! Αυτό δεν είναι στο χέρι σου, απλά όταν σπάσει έλπιζες να ήταν στο χέρι σου...

Η επιστήμη, λοιπόν αγαπητοί μου, εξηγεί τα πάντα... και δια πάντα...
Αρκεί να έχεις όρεξη σαν άνθρωπος που θέλεις να μαθαίνεις το αίτιο και το αιτιατό, να διαβάζεις, να μελετάς, να μαθαίνεις τους νόμους της... φυσικής... αλλά και τους νόμους που καταργούν τους νόμους της... φυσικής.

Τόσο απλό, τόσο κατανοητό...
Μην τρέχετε λοιπόν να κατηγορείτε διαφόρους, να συνωμοσιολογείτε και να ευτελίζετε την λογική σας...
Για όλα υπάρχει απάντηση. Η σωστή απάντηση βρίσκεται πάντα στην πλευρά εκείνου που ξέρει να ψάχνει...
Απλώς, μερικές φορές μιά κάποια "χορηγία", συντομεύει τους χρόνους και διευκολύνει την εύρεση της "σωστής" απάντησης ή ακόμη και της political correct απάντησης...
Υπάρχει κανείς που διαφωνεί;
Εξάλλου, όπως λέει και το πολύ όμορφο τραγούδι "Μέχρι να γίνουμε άγγελοι να βγάλουμε φτερά..."


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Η γελοιότητα και ο εμπαιγμός της κοινής γνώμης, περί δημοκρατικότητας της κυβέρνησης, περί λειτουργίας της Δικαιοσύνης, σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλα «αριστερής πολιτικής νοημοσύνης» ευφυολογήματα, έχει ξεπεράσει κάθε όριο.

Το στίγμα δόθηκε όταν 200 τουρκόφρονες ανενόχλητοι διαμαρτυρήθηκαν και απαίτησαν την άμεση απέλαση των 8 τούρκων αντιφρονούντων που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα.

Αυτό το «στίγμα» συμπληρώθηκε από την ανυπαρξία οποιασδήποτε εκδήλωσης – διαδήλωσης από ομάδες αριστεριστών, ανθρωπιστών, αντιφασιστών και αντιεθνικιστών, υπέρ του ασύλου…

Ήρθε και η σαφής αλλά έμμεση απειλή – προειδοποίηση εντός ελληνικού δικαστηρίου προς τους 8 κατηγορούμενους πως «όταν επιστρέψουν στην Τουρκία θα τους κόψουν τον λαιμό», αφήνοντας παγερά αδιάφορους τους παρισταμένους που δεν κατήγγειλαν το γεγονός στην δικαστική έδρα… Και, δυστυχώς, δεν βρέθηκε ούτε ένας αυτήκοος μάρτυρας να καταγγείλει το γεγονός, αποδεικνύοντας, δυστυχώς, τον φόβο που διαχέει η τουρκική προκλητικότητα σε συνδυασμό με την πολιτική φοβικότητα ή και ανυπαρξία…

Και όμως, όλα αυτά τα παρανοϊκά, μέρος ενός θεάτρου παραλόγου, σε μία κοινωνική, πολιτική και δικαστική σκηνή που δεν έχει καμία σχέση με τα αυτονόητα, καλύπτουν ένα απλό και απολύτως σαφές γεγονός.

Η συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου υφίσταται και συνεχίζει να λειτουργεί με την υποστήριξη των τεσσάρων (4) μειονοτικών βουλευτών (τρεις από το «ΣΥΡΙΖΑ» και ένας από το «Ποτάμι»).
Ας πάψουμε να βαυκαλιζόμαστε πως υπάρχει και η ελάχιστη πιθανότητα να γίνει δεκτό το αίτημα πολιτικού ασύλου αυτών των οκτώ τούρκων...
Ποια ελπίδα μπορεί να έχουν αυτοί οι 8 ικέτες να πάρουν το άσυλο στην Ελλάδα; Δυστυχώς για τους ίδιους, αλλά και για την δική μας αξιοπρέπεια, καμία απολύτως.

Κι αυτό επειδή είναι κάτι περισσότερο από σαφές πως αυτοί οι τέσσερις βουλευτές, εκλεκτά τέκνα του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, γνωστοί για τις θέσεις τους αλλά και την αγάπη τους για την «μητέρα πατρίδα», έχουν ταυτιστεί πλήρως με τα συμφέροντα της Τουρκίας.
Και μία μόνο υπόμνηση από το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών στον κ. Κοτζιά, στην ύπαρξη αυτών των βουλευτών και την σοβαρότατη πιθανότητα να πάψουν να στηρίζουν την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, αρκεί για να τεθεί δια της πλαγίας στους δικαστές «εθνικό θέμα» που επιβάλει την μη αποδοχή και την απέλαση των συγκεκριμένων οκτώ (8) τούρκων που αιτήθηκαν άσυλο σε μία χώρα που κατέχεται από ξένες δυνάμεις, από ιδεοληψίες, από φοβίες, από μικρούς και ασήμαντους έως και υπερδυνάμεις, αλλά περισσότερο από όλα κατέχεται από μικρόνοους αδίστακτους γρεκύλους που αποφασίζουν και διατάσσουν τον εκμηδενισμό της ηθικής και της αξιοπρέπειας μίας χώρας, ενός έθνους…

Είναι τραγικό που αυτοί οι οκτώ άνθρωποι ζήτησαν άσυλο από την Ελλάδα, πιστεύοντας πως απευθύνονται σε μία δημοκρατική χώρα, που λειτουργεί με κανόνες και σεβεται την ανθρώπινη ζωή...
Όσο θα έπρεπε να μας απασχολεί η έκδοση αυτών των οκτώ (8) ικετών, άλλο τόσο θα έπρεπε να έχουμε κατανοήσει πως αυτή η αδίστακτη κυβέρνηση επιδεικνύει ακριβώς το ίδιο ενδιαφέρον για όλους τους κατοίκους της χώρας, για έντεκα εκατομμύρια ανθρώπους…
Γιατί όποιος πιστεύει πως στο δίλημμα, ή οι καρέκλες μας ή ο ανθρωπισμός μας, η σημερινή κυβέρνηση θα επιλέξει να ακολουθήσει τον ανθρωπισμό, πλανάται πλάνη οικτρά επειδή δεν έχει κατανοήσει ποιοί και πως ακριβώς υποκρίνονται πως τον κυβερνούν...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Τουρκία βυθίζεται στο λυκόφως του Ερντογάν

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Το εάν το πραξικόπημα στην Τουρκία ήταν στημένο ή όχι από τον Ερντογάν και τις μυστικές υπηρεσίες της γείτονος, είναι ένα ερώτημα το οποίο εν μέρει έχει απαντηθεί. Η εξέλιξη του πραξικοπήματος αυτού, αλλά κυρίως οι πρωταγωνιστές του, είναι το μείζον που πρέπει να μας απασχολεί. Κι αυτό, επειδή οι συνθήκες που διαμορφώνονται στην Τουρκία και την ευρύτερη περιοχή, πλέον, είναι κατά πολύ διαφορετικές του παρελθόντος και δημιουργούν ένα περιβάλλον πολύ περισσότερο από ασταθές…

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να κατανοήσουμε πως στην Τουρκία των 76 εκατομμυρίων κατοίκων, έγινε ένα πραξικόπημα στο οποίο κύριοι πρωταγωνιστές δεν ήταν οι στρατιωτικοί, αλλά οι πολίτες… Και με την πρώτη ματιά, θα μπορούσε ένας αδαής να χαρακτηρίσει την ήττα των πραξικοπηματιών ως «νίκη του λαού και της δημοκρατίας». Συνέβη όμως κάτι τέτοιο;

Δυστυχώς, η πραγματικότητα είναι εκ διαμέτρου αντίθετη από την απλή περιγραφή των γεγονότων. Δυστυχώς, στην Τουρκία συνέβησαν δύο πραξικοπήματα, που και τα δύο είχαν ως στόχο την εξόντωση του αντιπάλου και την δολοφονία της «τουρκικής δημοκρατίας» (στην Τουρκία δεν υπήρξε ποτέ δημοκρατία εξαιτίας των ειδικών δημογραφικών στοιχείων και της πολιτικής κουλτούρας που υπάρχει στη χώρα αυτή).
Στην πραγματικότητα, το βράδυ της Παρασκευής 15/7/2016 και τις πρώτες ώρες του Σαββάτου 16/7/2016, συνέβησαν τα πλέον απροσδόκητα γεγονότα. Και αυτό δεν αφορά τα λάθη των στρατιωτικών πραξικοπηματιών.

Το μοναδικό, ίσως, φυσιολογικό γεγονός, ήταν ο απόλυτος έλεγχος των τουρκικών τηλεπικοινωνιών από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες (ΜΙΤ). Και απόλυτος έλεγχος σημαίνει ότι ο Ερντογάν γνώριζε τι συμβαίνει ή τι πρόκειται να συμβεί. Οι υπηρεσίες του είχαν άμεση πρόσβαση στις επικοινωνίες των πραξικοπηματιών και, επιπλέον, είχαν την άνεση να δημιουργούν από παρεμβολές στις συχνότητες έως και παρεμβολές στις μεταξύ τους συνεννοήσεις με εμβόλιμες διαταγές κινήσεων ή αλλαγές στα χρονοδιαγράμματα των πραξικοπηματιών. Και αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί δεόντως, αφού θεωρείται ιδιαίτερα κρίσιμο στην έκβαση του εγχειρήματος τω στρατιωτικών.

Ως παράδοξο γεγονός είναι η άτυπη στήριξη των ιδιωτικών ΜΜΕ που μετέδιδαν εικόνα και ήχο που τελούσε υπό τον απόλυτο έλεγχο των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Μετέδιδαν βιντεοσκοπημένα μηνύματα του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως και μηνύματα άλλων κυβερνητικών αξιωματούχων ή ισχυρών πολιτικών του παρελθόντος. Μηνύματα τα οποία είχαν τον χρόνο να τροποποιήσουν ή μηνύματα τα οποία γινόντουσαν κάτω από ισχυρή πίεση προς τις πολιτικές προσωπικότητες που τα έκαναν…

Η αποτυχία των πραξικοπηματιών να συλλάβουν ή να σκοτώσουν τον Ερντογάν, αλλά και η μετάδοση μηνυμάτων (έστω και βιντεοσκοπημένων) αποτέλεσαν τον πυροκροτητή των δυσάρεστων εξελίξεων για τους πραξικοπηματίες. Όταν ο Ερντογάν κάλεσε τους πολίτες να βγούνε στους δρόμους για να υπερασπιστούν την Τουρκία και το Ισλάμ, στην πραγματικότητα έδινε σήμα εκκίνησης μίας σειράς ενεργειών από το παρακράτος που ο ίδιος είχε δημιουργήσει στα όσα χρόνια βρισκόταν στην εξουσία. Μιας σειράς αποτροπιαστικών ενεργειών που θα άλλαζαν την Τουρκία για πάντα...

Πρώτοι οι ιμάμηδες άρχισαν να καλούν τους πιστούς να προστατέψουν το Ισλάμ…! Ήταν η πρώτη στιγμή στην οποία το «τουρκικό δημοκρατικό πολίτευμα» εμφανίστηκε ως ισλαμικό πολίτευμα…! Ήταν η στιγμή που ένα ηχηρό μήνυμα έφυγε προς όλες τις κατευθύνσεις, εντός και εκτός Τουρκίας. Ήταν η στιγμή που το βαθύ ισλαμικό τουρκικό κράτος έβγαινε στην επιφάνεια για να προστατεύσει τα κεκτημένα του, την εξουσία που είχε και τον εκφραστή της, τον Ταγίπ Ερντογάν. Έτσι, πιστοί μουσουλμάνοι, αποφάσισαν να υπερασπιστούν την πίστη τους. Όχι την Τουρκία, αλλά το Ισλάμ!!! Το πρώτο «εργαλείο» του τούρκου προέδρου είχε αρχίσει να λειτουργεί. Τα συνθήματα που ακούγονταν αργότερα στους δρόμους ήταν Ισλαμικά, ήταν θρησκευτικά και όχι πολιτικά. Ήταν όμως και… εθνικιστικά…!


Το δεύτερο «εργαλείο» του Ερντογάν, αν και ήταν ήδη γνωστή η ύπαρξη και η λειτουργία του μέσα στην Τουρκία, εμφανίστηκε στο πλευρό των ισλαμιστών, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ της μεγάλης Τουρκίας… Ήταν οι Γκρίζοι Λύκοι. Μέρος του παρακράτους, βασικός κορμός ποινικών και άλλων εγκληματικών ενεργειών. Συνεργάτης και «εργαλείο» των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών για δολοφονίες διαφόρων στόχων και αντιφρονούντων εντός και εκτός Τουρκίας. Μία "αξιόπιστη" δεξαμενή φανατικών εθνικιστών και, κυρίως, πολεμοχαρών που έτρεχαν να καλύψουν τις «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» εντός και εκτός Τουρκίας. Άνθρωποι συνδεδεμένοι άρρηκτα με τον τουρκικό εθνικισμό, αποφασισμένοι και ικανοί να κάνουν τα πάντα για να υπηρετήσουν και να ζήσουν το όνειρο της μεγάλης Τουρκίας, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Γκρίζοι Λύκοι, που έτρεξαν στη Συρία (κυρίως) για να λεηλατήσουν πόλεις και χωριά, να βιάσουν και να δολοφονήσουν αμάχους, να βασανίσουν έως θανάτου και να αποκεφαλίσουν μαζί με τους τζιχαντιστές, στο όνομα του Αλλάχ και της Τουρκίας…

Το τρίτο εργαλείο του Ερντογάν, οι τζιχαντιστές, γνώρισαν την στοργή του τούρκου προέδρου και συνεργάστηκαν μαζί του με κάθε μέσο και κάθε τρόπο. Τζιχαντιστές κάθε φυλής και κάθε χρώματος, φιλοξενούσε συνεχώς η τουρκική κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια μέσα στην τουρκική επικράτεια. Δημιουργήθηκαν ειδικοί χώροι διαμονής, εκπαίδευσης, νοσηλείας και ψυχαγωγίας. Είτε στην εξοχή είτε μέσα σε πόλεις, οι τζιχαντιστές είχαν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της Τουρκίας. Ήταν ένα θηρίο εν υπνώσει…
Και το μήνυμα του Ερντογάν ξύπνησε αυτό το θηρίο. Άνθρωποι εμπειροπόλεμοι και αδίστακτοι, αλλά και με βαθιά υποχρέωση στο πρόσωπο του Ερντογάν, στον οποίο είδαν τον άνθρωπο που είναι ικανός να δημιουργήσει το πρώτο ισλαμικό κράτος. Αυτά τα ανθρωπόμορφα θηρία ξεχύθηκαν στους δρόμους κραυγάζοντας υπέρ του Ισλάμ, υπέρ του τζιχάντ…

Τα αποτελέσματα του μίσους προς οποιονδήποτε σταθεί απέναντί τους τα είδαμε σε αποκεφαλισμένα κουφάρια τούρκων στρατιωτών, σε βασανισμένα αμούστακα παιδιά που αρνήθηκαν να πυροβολήσουν και να σκοτώσουν συμπατριώτες τους, αλλά δεν γνώριζαν πως απέναντί τους υπήρχαν ανθρωπόμορφα κτήνη, έμπειροι δολοφόνοι, φανατικοί ισλαμιστές και… βολεμένοι κομματικοί δημόσιοι υπάλληλοι…
Δεν ήξεραν πως η δική τους αγάπη για τον συμπατριώτη τους είχε μεταμορφωθεί σε μίσος εξόντωσής τους…
Δεν ήξεραν πως ήταν τα πρόβατα επί σφαγή (κουρμπάν) του πραξικοπήματος.
Δεν ήξεραν πως το δικό τους αίμα θα ξεδιψούσε τις μερικές χιλιάδες φανατικών και δολοφόνων…
Αυτές οι ένοπλες συμμορρίες τζιχαντιστών και Γκρίζων Λύκων φέρεται να έχουν κλέψει σημαντική ποσότητα από στρατιωτικό οπλισμό...


Κυριακή πρωί στους δρόμους της Άγκυρας πέφτουν πυροβολισμοί. Ένοπλος τζιχαντιστής προχωρά χωρίς φόβο προς το σημείο της συμπλοκής ενώ οι απλοί πολίτες προσπαθούν να προστατευθούν όπου μπορούν στις άκρες του δρόμου. Ο τζιχαντιστής καλεί όλους τους πιστούς, αφού τελειώσει το πραξικόπημα, να πάνε όλοι μαζί να πολεμήσουν τους Κούρδους του ΡΚΚ. Το φωτογραφικό υλικό που μέχρι στιγμής έχει διαρρεύσει και το οποίο δείχνει την συμμετοχή τζιχαντιστών στις μάχες κατά των πραξικοπηματιών, αλλά και σε βασανισμούς στρατιωτών, δείχνει και το μέλλον της επόμενης ημέρας Τουρκίας του Ερντογάν, που έχει απομακρυνθεί όσο ποτέ άλλοτε από την Δύση...

Το τελευταίο, αλλά όχι ιδιαίτερης δυναμικής, εργαλείο του Ερντογάν ήταν ο κομματικός του στρατός. Άνθρωποι βολεμένοι από το κόμμα. Άνθρωποι σε θέσεις στο δημόσιο με σχετικά καλούς μισθούς, που τους δίνουν τη δυνατότητα να ζούνε ευπρεπώς. Άνθρωποι που δεν έχουν ιδιαίτερα προσόντα, πέρα από την πίστη τους στο κόμμα. Μεταξύ αυτών των ανθρώπων, όμως βρίσκονται και άνθρωποι που στα χρόνια της εξουσίας του Ερντογάν είδαν να καλυτερεύει το βιοτικό τους επίπεδο. Αυτοί οι άνθρωποι άσκησαν πίεση κατά των πραξικοπηματιών με την απλή παρουσία τους. Δεν συμμετείχαν σε βασανισμούς, εξευτελισμούς ή αποκεφαλισμούς στρατιωτών. Απλά υπήρχαν στο τηλεοπτικό σκηνικό συνδράμοντας στην εικόνα της "μαζικής λαϊκής εξέγερσης κατά του πραξικοπήματος". Και, όπως είναι γνωστό, μία εικόνα μπορεί να "διαβαστεί" με πολλούς τρόπους, ή με τον ιδανικό τρόπο, εάν εμφανιστεί την κατάλληλη στιγμή...

Η μεγάλη καλά κρυμμένη μέχρι και σήμερα αλήθεια, είναι πως ο «λαός» που υποστήριξε τον Ερντογάν ήταν μερικές χιλιάδες στην Άγκυρα και μερικές ίσως δεκάδες χιλιάδες στην Κωνσταντινούπολη. Στην Κωνσταντινούπολη των 18 εκατομμυρίων κατοίκων, μερικές δεκάδες χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους, στάθηκαν απέναντι στα τανκς και απέτρεψαν το πραξικόπημα, ενώ όλοι οι άλλοι επέλεξαν να μείνουν στα σπίτια τους περιμένοντας υπομονετικά την επόμενη ημέρα…
Η «λαϊκή δύναμη» του Ερντογάν ήταν το κομματικό του κράτος, το πληρωμένο παρακράτος και επαγγελματίες δολοφόνοι ή τζιχαντιστές… Τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Η Αστυνομία και οι μυστικές υπηρεσίες, καθώς και μερικές στρατιωτικές μονάδες, μάχονταν λυσσαλέα κατά των πραξικοπηματιών, αλλά έχαναν σε όλα τα σημεία μέχρι τη στιγμή του βιντεοσκοπημένου μηνύματος του Ερντογάν. Του μηνύματος που «ξύπνησε» θηρία, που έβαλε μπροστά μία μηχανή αυτοπροστασίας του «σουλτάνου»… Του μηνύματος που μεταδόθηκε επειδή ο Ερντογάν από την αρχή έως το τέλος έλεγχε τις τηλεπικοινωνίες και έπαιζε με τις εντυπώσεις.

Μεσημέρι Κυριακής 17/7/2016. Οι μάχες μαίνονται στην Τουρκία. Από την επίσημη ιστοσελίδα της κυβέρνησης της Μεγάλης Βρετανίας μεταδίδονται ταξιδιωτικές πληροφορίες...
Αν και μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, γίνονται μάχες μεταξύ κυβερνητικών και πραξικοπηματιών, πρέπει όλοι να κατανοήσουμε πως από τα ξημερώματα του Σαββάτου 16/7/2016 η Τουρκία έχει αλλάξει. Και έχει αλλάξει δραματικά. Δεν πρόκειται να είναι ποτέ ξανά η ίδια. Το προγκρόμ, οι επιθέσεις κατά μειονοτήτων, αλλά και η εξόντωση (φυσική ή ηθική) οιουδήποτε τούρκου είχε καταγραφεί στην λίστα των αντιφρονούντων, σκιαγραφούν την Τουρκία της επόμενης ημέρας. Την Τουρκία του παντοδύναμου πλέον Ερντογάν, ο οποίος αποκεφαλίζει δικαστικούς για να στήσει το Σύνταγμα στα μέτρα του, για να νομιμοποιήσει την πολιτική του δικτατορία, για να βγάλει παράνομο το κόμμα των Κούρδων, για να εισάγει το Ισλάμ στον μέγιστο βαθμό στην καθημερινότητα της ζωής των τούρκων πολιτών.

Η Τουρκία έχει αλλάξει οριστικά και ενδεχομένως αμετάκλητα. Η Δύση θα πρέπει να κατανοήσει αυτή την μεταβολή και να προσαρμόσει την πολιτική της απέναντι στην Ισλαμική Τουρκία, του σουλτάνου ή του χαλίφη Ερντογάν. Όμως, η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα που θα πρέπει να κατανοήσει τα αποτελέσματα αυτής της αλλαγής, αφού είναι μία από τις χώρες που πλέον θα συνορεύει με μία χώρα που θα έχει ισλαμικό καθεστώς. Θα έχει μία χώρα πως αντιμετωπίζει την Ελλάδα με θρησκευτικά χαρακτηριστικά, δηλαδή θα είναι μία χώρα με απόλυτη εχθρικό προσανατολισμό. Αν συμπεριλάβουμε πως η αναθεωρητική νεο-οθωμανική πολιτική του Ταγίπ Ερντογάν επιθυμεί να «ροκανίσει» ή να αποκόψει μέρος της Ελληνικής εθνικής κυριαρχίας (ή και επικράτειας), τότε η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να κατανοήσει πως απαιτείται η άμεση αλλαγή της ελληνικής πολιτικής, η δημιουργία σειράς επαφών και συμμαχιών με γείτονες χώρες της Τουρκίας, η ανάπτυξη ειδικής διπλωματίας με άλλες δυτικές χώρες η οποία θα εστιάζει στην σπουδαιότητα της Ελλάδας η οποία βρίσκεται ως κυματοθραύστης του δυτικού κόσμου απέναντι στην αλαζονεία του Ερντογάν και τον φανατικό ισλαμισμό.

Όσον αφορά το πραξικόπημα αυτό καθεαυτό, ο ειδικός γεωπολιτικής αναλυτή, Ιωάννης Μιχαλέτος, πολύ σωστά διευκρινήζει μία σειρά από αξιοπρόσεκτες λεπτομέρειες που φωτίζουν τα πρόσωπα που κινήθηκαν πίσω απότα γεγονότα του τουρκικού πραξικοπήματος:
Καταρχάς πρέπει να σημειωθεί ότι η πιθανότητα να ήταν ο Φετουλάχ Γκιουλέν ο "εγκέφαλος" της απόπειρας πραξικοπήματος είναι μηδενική.
Δεύτερον πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα ο ρόλος των μέχρι ηγετών της απόπειρας.
- Πτέραρχος Akın Öztürk. Κεμαλιστής ακραιφνώς, στενά συνδεόμενος με δομές του ΝΑΤΟ, άκρως επιθετικός σε σχέση με την Ελληνική Αεροπορία και τα Ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο. Ο γαμπρός του Akın Öztürk ήταν το δεξί του χέρι στην επιχείρηση.
- Οι αξιωματικοί από τη βάση του Ιντσιρλίκ έπαιξαν σημαίνοντα ρόλο στην απογείωση αεροσκαφών εναέριου ανεφοδιασμού για να βοηθήσουν τις συνεχείς πτήσεις των Φ-16 των πραξικοπηματιών. Όλοι τους ακραιφνείς Κεμαλικοί
- Η πλειονότητα των μεσαίων στελεχών των "Κόκκινων Μπερέ" συμμετείχαν στο πραξικόπημα και βοηθήθηκαν από τις μονάδες τις αεροπορίας στρατού που ελέγχουν τα "Μπλακ Χοκ"
- Ο αξιωματικός των ειδικών δυνάμεων Muharrem Köse που προετοιμαζόταν ως μεταβατικός πρωθυπουργός ή υπουργός άμυνας, ήταν ωσαύτως Κεμαλικός και άτομο του "βαθύ κράτους"
- Ο Συνταγματάρχης σύζυγος της κυβερνήτης της Σινώπης "Yasemin Özata Çetinkaya" και αυτός με ηγετικό ρόλο και Κεμαλικός
- Επιπλέον η εμπλοκή στελεχών της βάσης Φ-16 του Ακιντσί, επιπροσθέτως δείχνει την εμπλοκή του σκληρού πυρήνα των Κεμαλικών
Εάν σε όλα τα ανωτέρω προστεθούν οι κινήσεις-δηλώσεις ανώτατων αξιωματούχων Δυτικών κρατών, η συσχέτιση ΝΑΤΟικών μονάδων στη Τουρκία και η αναλογία τους ως προς την εμπλοκή τους στο πραξικόπημα και η στάση διεθνών ΜΜΕ, τότε η εικόνα που παρουσιάζεται είναι κρυστάλλινη.
Το μόνο που απομένει να διαπιστώσουμε είναι εάν θα υπάρξει και συμβολική "κηδεία του Κεμαλισμού" από τον Ερντογκάν ή εάν θα υπάρξει κάποιου είδους συμβιβασμός. Σε κάθε περίπτωση μιλούμε για συμβάν με διεθνείς επιπτώσεις που θα μας απασχολήσει για αρκετό χρονικό διάστημα και είναι βεβαίως ιστορικής σημασίας.
Μέσα και μετά από όλα αυτά κρίνεται πως θα πρέπει να υπάρξει άμεση αλλαγή των ελληνικών αμυντικών σχεδιασμών και η κατάλληλη οικονομική στήριξη ενός τέτοιου σχεδίου. Η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εμφανίσει τους ειδικούς λόγους που επιτάσσουν την άμεση έξοδό της από τα μνημόνια και την άμεση επιπλέον μακροπρόθεσμη στήριξή της τόσο σε οικονομικό όσο και σε αμυντικό επίπεδο, από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Η Ελλάδα, δεν έχει πλέον έναν γείτονα ο οποίος κινείται εντός γνωστών (και ίσως εν πολλοίς καλώς ή κακώς ανεκτών) ορίων. Η Ελλάδα έχει έναν γείτονα, τον σουλτάνο ισλαμιστή Ερντογάν, ο οποίος θα επιχειρήσει λίαν συντόμως να ταΐσει το θηρίο που τον στήριξε και που τον ανέδειξε πανίσχυρο. Και αυτό το θηρίο έχει ήδη γευτεί αίμα…
Απέναντι σε έναν τέτοιο γείτονα δεν μπορείς να ακολουθείς τακτικές κατεναυσμού, ούτε θα ασκείς φοβικές πολιτικές που δημιουργούν ζωτικούς χώρους κίνησης και κατάληψης. Αν, φυσικά, επιθυμείς και έχεις διάθεση να υπερασπιστείς τα ελληνικά πάτρια εδάφη...


ΥΓ: Ως μειονέκτημα της Τουρκίας, αυτή τη χρονική στιγμή, καταγράφεται ο πλήρης εξευτελισμός των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Είναι κάτι περισσότερο από προφανές πως ο τούρκος πρόεδρος δεν έχει αντιληφθεί τι σημαίνει η απαξίωση ενός βασικού θεσμού για την ύπαρξη μίας χώρας. Όπως είναι λογικό επόμενο, κανείς μπορεί να δεν ξέρει πως θα αντιδράσουν οι τουρκικές δυνάμεις αν κάποια στιγμή κληθούν να εκτελέσουν εντολές του τούρκου προέδρου…, ο οποίος δεν έχει πάρει κανένα μάθημα από την ιστορία. Έχει αρκεστεί μόνο στην ιστορία του Αδόλφου Χίτλερ…
ΥΓ2: Τη στιγμή που γράφονταν οι τελευταίες γραμμές αυτού του άρθρου έγινε γνωστό πως -για άγνωστους λόγους- εκκενώνεται το τουρκικό κοινοβούλιο στην Άγκυρα... Ας σημειώσουμε πως 42 πολεμικά ελικόπτερα και 6 μαχητικά F-16 έχουν εξαφανιστεί, αλλά δεν έχουν καταρριφθεί...
ΥΓ3: Τα ωραία για τον σουλτάνο Ταγίπ έρχονται... Ο ιστότοπος WikiLeaks ανακοίνωσε σήμερα ότι σχεδιάζει να δώσει στη δημοσιότητα έγγραφα για τη δομή της πολιτικής εξουσίας στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στη χώρα.
"Ετοιμαστείτε για μια μάχη καθώς θα δώσουμε στη δημοσιότητα 100k+ docs για την δομή πολιτικής εξουσίας της Τουρκίας", αναφέρει στο Twitter ο ιστότοπος WikiLeaks.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αντιμέτωπη με έναν δύσκολο γρίφο βρίσκεται η ελληνική κυβέρνηση, καθώς χωρίς ακόμη να μπορεί να διαμορφώσει καθαρή εικόνα για το πώς θα διαμορφωθεί η εικόνα της «μετα Πραξικοπήματος» Τουρκίας στις εξωτερικές σχέσεις της, είναι υποχρεωμένη να διαχειρισθεί ένα υψηλού συμβολισμού για τον Ερντογαν ζήτημα: των οκτώ αξιωματικών που ζήτησαν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα.

Με δεδομένο τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε ο Ερντογάν απέναντι στην ίδια την Ουάσιγκτον, ζητώντας την έκδοση του ιμάμη Γκιουλεν, μπορεί να φαντασθεί κανείς τι θα συμβεί εάν η παράδοση των 8 «προδοτών της Τουρκίας», καθυστερήσει ή ακόμη περισσότερο εάν γίνει δέκτη η αίτηση για χορήγηση ασύλου.

Όμως ακόμη και για την κυβέρνηση αυτή που έχει αποδειχθεί στην πιο φανατική υπέρμαχο του καθεστώτος Ερντογάν στην Ε.Ε. (μετα ίσως την Βρετανία) υπάρχουν όρια που δεν μπορεί να υπερβεί. Παρά τις δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της που προκαλούν θλίψη, καθώς αν και Αριστεροί έσπευδαν να προκαταλάβουν τις αποφάσεις της δικαιοσύνης ζητώντας ουσιαστικά την παράδοση των 8 στα χεριά του Ερντογαν, η κυβέρνηση προσπαθεί να τηρήσει τα προσχήματα, καθώς ούτε η εμπλοκή των 8 στην απόπειρα πραξικοπήματος είναι δεδομένη, ούτε φυσικά μπορεί η Αθήνα να τους παραδώσει σε μια χώρα που ενδεχομένως, σύμφωνα με δηλώσεις κορυφαίων παραγόντων της, θα επανέλθει η θανατική ποινή και μάλιστα αναδρομικά, για όσους θεωρηθεί ότι συμμετείχαν ενεργά στην απόπειρα πραξικοπήματος.

Αυτό το ζήτημα πλέον θα κυριαρχεί το επόμενο διάστημα στις σχέσεις των δυο χωρών και ενδεχομένως να αποτελέσει σοβαρό σημείο τριβής, ανασύροντας μνήμες από την υπόθεση Οτσαλάν.

Όμως στην Αθήνα υπάρχουν πολύ σοβαρότεροι λόγοι ανησυχίας, σε σχέση με την Τουρκία, καθώς ακόμη δεν είναι σαφές με ποιον τρόπο η νέα απολυτή κυριαρχία Ερντογάν θα επηρεάσει την εξωτερική πολιτική της χώρας κυρίως σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, το Κυπριακό και την Ε.Ε..

Η σαφής υποβάθμιση των στοιχειωδών αρχών του κράτους δικαίου, το πογκρόμ εναντίον χιλιάδων αξιωματικών, δικαστών, πολιτών (έπεται σύμφωνα με πληροφορίες και η σειρά των δημοσιογράφων και επιχειρηματιών) με την απλή ρετσινιά, του οπαδού του Γκιουλεν θέτει σοβαρό ζήτημα Δημοκρατίας στην Τουρκία, όπου ήδη στις Νοτιοανατολικές επαρχίες της διεξάγεται ανοικτός πόλεμος εναντίον αμάχων κούρδων με το πρόσχημα της υποστήριξης τους στο PΚΚ.

Η Ε.Ε., ειδικά σε μια περίοδο που υπάρχει εντονότατο αντιτουρκικό κλίμα σε πολλές χώρες, και το Ευρωκοινοβούλιο είναι σταθερά αρνητικό απέναντι στην διολίσθηση του καθεστώτος Ερντογαν στον αυταρχισμό, θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο να συνεχίσει να κάνει τα στραβά μάτια προκειμένου να εξασφαλίζει την... εύνοια του Ερντογαν.

Έκτος της προβληματικής πλέον κατάστασης σε ό,τι αφορά το άνοιγμα νέων Κεφαλαίων των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, τίθεται μείζον ζήτημα σε ό,τι αφορά την απελευθέρωση των θεωρήσεων για τους τούρκους πολίτες που ταξιδεύουν στην Ευρώπη. Εάν όμως δεν ικανοποιηθεί αυτός ο όρος, θα πρέπει να πεισθεί ο Ερντογάν να αποδεχθεί την διατήρηση της συμφωνίας για την συγκράτηση των μεταναστευτικών ροών, αποδεχόμενος δημοσίως ότι η Ε.Ε. του επέβαλε την συμφωνία χωρίς να τηρήσει τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει…

Η απόλυτη επικράτηση Ερντογαν και η ισχυροποίηση του με την εξόντωση κάθε αντίπαλης φωνής, θέτει μεν τον Στρατό υπό τον έλεγχο του, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο ρόλος του Στρατού αποδυναμώνεται αυτομάτως. Για ένα μεγάλο διάστημα ο Στρατός θα συνεχίσει σε ότι αφορά τις εξωτερικές «απειλές» να έχει το πάνω χέρι, ενώ στο εσωτερικό θα συνεχίσει την πολιτική εκκαθάρισης των «σταγονιδίων» του Γκιουλεν και της εξόντωσης του PΚΚ.

Στην Κύπρο θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το πως θα κινηθεί ο Ερντογάν στο θέμα της Ασφάλειας, και εάν θα συναινέσει στην πλήρη απόσυρση των τουρκικών στρατευμάτων από το νησί, κάτι που τίθεται ως βασικός όρος από την ελληνοκυπριακή πλευρά και την Αθήνα. Καθώς θα πρέπει σύντομα να συζητηθεί το θέμα των Εγγυήσεων και της Ασφάλειας στο Κυπριακό, πιθανότατα θα είναι πολύ πρόωρο για τον κ. Ερντογαν να διατάξει την συνολική απόσυρση του τουρκικού Στρατού από την Κύπρο. Μια τέτοια απόφαση θα προκαλούσε αντιδράσεις και από την εθνικιστική πτέρυγα του κόμματός του, αλλά και από τους πιστούς στο στρατό αξιωματικούς που, αφού θα έχουν κάνει τις εκκαθαρίσεις εναντίον συναδέλφων τους με την κατηγορία της «προδοσίας», θα πρέπει οι ίδιοι να λάβουν την απόφαση για απόσυρση τουρκικού Στρατού από την Κύπρο μετά από 42 χρόνια.

Όμως και στο Αιγαίο αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα πρώτα δείγματα γραφής, καθώς θα δοκιμαστεί η βασιμότητα των αναλύσεων της τωρινής αλλά και προηγούμενων κυβερνήσεων, ότι ο ισχυρός και αυτονομημένος Στρατός ήταν υπεύθυνος για την ένταση στο Αιγαίο.

Το επόμενο διάστημα είναι προφανές ότι ο Στρατός θα ασχοληθεί περισσότερο για την ανασύνταξή του και την αντιμετώπιση των άμεσων απειλών στο Κουρδιστάν και στην Συρία, όμως θα καταγράφεται με προσοχή και η δραστηριότητα του στο Αιγαίο.

Αν και είναι δεδομένο ότι η Αθήνα επιθυμεί στην άλλη πλευρά του Αιγαίου να έχει έναν ισχυρό και συνεπώς αξιόπιστο συνομιλητή, η απολυτή ισχυροποίηση του Ερντογαν δεν σημαίνει ότι αυτομάτως θα οδηγήσει σε αλλαγή των παγίων τουρκικών θέσεων για το Αιγαίο και το Κυπριακό. Εξάλλου ο Ερντογαν έχοντας να κλείσει μεγάλα μέτωπα στα Ανατολικά και Νότια σύνορα του που θα απαιτήσουν μεγάλους συμβιβασμούς και παραχωρήσεις, δύσκολα θα δεχθεί να βάλει "νερό στο κρασί" του σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα που αναγνωρίζει στην Ελλάδα το Δίκαιο της Θάλασσας στο Αιγαίο.

Πιθανότατα οι παραβιάσεις και η παράνομη δραστηριότητα της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας θα περιοριστούν, ώστε να μειωθούν οι κίνδυνοι για θερμό επεισόδιο, αλλά αυτό καθόλου δεν σημαίνει ότι θα αρθούν οι αμφισβητήσεις και διεκδικήσεις εις βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μπορεί ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν να επιβίωσε μίας ακόμα απόπειρας ανατροπής του, σαφώς της μεγαλύτερης και επικινδυνότερης, αλλά όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για μια Πύρρειο νίκη που θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα στο τέλος του. Άλλωστε οι δραματικές αντιφάσεις του «καθεστώτος Ερντογάν», ολοφάνερες εδώ και αρκετό χρόνο τόσο στο εσωτερικό όσο και στις διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας, έδειχναν ότι σύντομα θα επέλθει η τελική ρήξη.

Του Νίκου Σταματάκη

Αυτό που μόλις είδαμε στα πλαίσια του πραξικοπήματος, δεν είναι παρά μόνο η πρώτη πράξη του δράματος, η αρχή του τέλους για τον Ερντογάν. Εάν κανείς θέλει να κατανοήσει την πορεία προς τα εδώ θα πρέπει να στραφεί όχι τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας αλλά στα διεθνή και περιφερειακά κέντρα με τα οποία ο «Σουλτάνος» Ερντογάν είχε έλθει σε άμεση ρήξη για πληθώρα θεμάτων και κυρίως για τις ισλαμιστικές του πεποιθήσεις, το αντικουρδικό του μένος και την κερδοσκοπία της οικογένειάς του, που τον ώθησαν να υποστηρίξει τους ισλαμιστές της ΙΣΙΣ: Ουάσιγκτον, Μόσχα, Βρυξέλλες, Παρίσι, Βερολίνο, Κάιρο, Ιερουσαλήμ, όλες αυτές οι πρωτεύουσες έπνεαν μένεα εναντίον του για αρκετό καιρό τώρα.

Και μπορεί να επιχείρησε πρόσφατα να μπαλώσει τις σχέσεις του με τη Ρωσία και το Ισραήλ, αλλά η γενική εικόνα παρέμενε και παραμένει η ίδια. Οι ίδιες συνθήκες και οι ίδιοι παράγοντες που υποκίνησαν και υπέθαλψαν τους πραξικοπηματίες θα εξακολουθούν να συντρέχουν – και τώρα μάλιστα ακόμα ενεργότερα – για την τελική ανατροπή του Σουλτάνου…

Ο οποίος σουλτάνος, ζώντας κυριολεκτικά στον κόσμο του, καλεί τον «δημοκρατικό λαό» στο πλευρό του, αφού πρώτα έχει καταργήσει τις περισσότερες δημοκρατικές ελευθερίες, και κυρίως την ελευθερία του λόγου. Και έπειτα έχει τα μούτρα να ζητά από τη διεθνή κοινότητα την προστασία δήθεν της «δημοκρατικής νομιμότητας»…

Βέβαια, οι διεθνείς ηγέτες προσποιούνται ότι τάσσονται με την «δημοκρατική νομιμότητα», θέλοντας να αποφύγουν να ερεθίσουν περαιτέρω το «θηρίο», αλλά όλοι ανεξαιρέτως συνομολογούν ιδιωτικώς την «ευχή» να απαλλαγούν από τον Σουλτάνο. Ο Τζον Κέρι μάλιστα στις αρχικές του δηλώσεις από την Μόσχα μόνο που δεν έδωσε συγχαρητήρια στους πραξικοπηματίες…

Οι διαγραφόμενες εξελίξεις ήταν ορατές ήδη από την άφιξη του στόλου του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, μια κίνηση που δεν αποσκοπούσε τόσο στον έλεγχο της ροής των λαθρομεταναστών όσο στον έλεγχο του παρανοϊκού διδύμου Ερντογάν-Νταβούτογλου. Σε σχετική ανάλυση στις 13 Φεβρουαρίου είχαμε χαρακτηριστικά σημειώσει:
«…όπως τώρα βαδίζουν τα πράγματα, με την επερχόμενη δημιουργία κουρδικού κράτους με διέξοδο στη Μεσόγειο και οι δύο τους έχουν εξασφαλισμένη την κρεμάλα σε κεντρική πλατεία της Πόλης ή της Αγκυρας και μάλιστα εντός του έτους».. 
Και η μεν αλεπού, ο Νταβούτογλου, αφουγκράστηκε έγκαιρα τα «μηνύματα της Ιστορίας» και λουφάζει, αλλά ο Ερντογάν, μεγαλομανής, αρχομανής σχιζοφρενικός στο έπακρο, τραβάει αγέρωχος το δρόμο προς το τέλος, που δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα είναι τραγικό…

Όλα τα βλέμματα στη συνάντηση Πούτιν – Κέρι στη Μόσχα

Σημαντικά κομμάτια του διεθνούς παρασκηνίου του πραξικοπήματος φαίνεται ότι διαδραματίστηκαν όχι στην Άγκυρα και την Πόλη, αλλά στη Μόσχα όπου, κατά τρόπο μάλλον όχι τυχαίο, συνέβη να είχε προγραμματιστεί για αργά το βράδυ της Πέμπτης, η συνάντηση του Προέδρου Πούτιν με τον επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Τζον Κέρι. Το επίσημο μενού της συνάντησης περιλάμβανε το σχεδιάγραμμα κοινής στρατιωτικής δράσης ΗΠΑ-Ρωσίας κατά της Ράκα, πρωτεύουσας των ισλαμιστών στη Συρία…

Το μέλλον του προέδρου Άσαντ ειπώθηκε ότι ήταν στην ατζέντα, αλλά ο Σύρος πρόεδρος το διέψευσε με τον κατηγορηματικότερο τρόπο, λέγοντας μεγαλοφώνως σε συνέντευξή του ότι οι κ.κ. Πούτιν και Λαβρόφ «ποτέ δεν του ζήτησαν να παραιτηθεί.»

Ασφαλώς ο ρόλος της Τουρκίας, αλλά και το κουρδικό ζήτημα, ήταν στο επίκεντρο των συνομιλιών, αφού δεν νοείται συνολική λύση των προβλημάτων της περιοχής χωρίς αυτά να διευθετηθούν.

Ένα πράγμα δεν χωρά αμφιβολία, ότι το βράδυ της Πέμπτης τόσο οι ρωσικές όσο και οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες ήταν απολύτως ενήμερες για το επερχόμενο πραξικόπημα και οι δύο χώρες παρακολουθούσαν τις εξελίξεις εκ του σύνεγγυς και μάλλον σε στενή συνεργασία…

Για τους σχετικά ειδήμονες, δεν είναι δυνατόν να νοηθεί οριστική λύση του «μεσανατολικού» και «κοινός αγώνας κατά της ισλαμικής τρομοκρατίας» με συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας, με τον Ερντογάν στην εξουσία της Τουρκίας… Τώρα μάλιστα που το πραξικόπημα απέτυχε ένας μόνος δρόμος απομένει στους «διεθνείς παράγοντες», η ανατροπή του με περισσότερο ευθείες κινήσεις…

Προς την οριστική ανατροπή του Σουλτάνου

Οι ενδείξεις ότι επίκειται οριστική ανατροπή του Ερντογάν είναι πολλές και ορισμένες μάλιστα προϋπήρχαν του πραξικοπήματος:

1) Οι προαναφερθείσες πολλαπλές συγκρούσεις και αντιπαλότητες με όλες τις μεγάλες αλλά και με τις περιφερειακές δυνάμεις (Ιράν, Ισραήλ, Αίγυπτος), στην τελική φάση της κατάρρευσης της γελοίας πολιτικής «μηδενικών προβλημάτων».

2) Η άρνηση του Σουλτάνου να συνεργαστεί ουσιαστικά στον αγώνα κατά των ισλαμιστών, τους οποίους περιέθαλψε και συνεχίζει – ελαφρώς καλυμμένα πλέον – να περιθάλπει και να ενισχύει.

3) Οι τριβές γύρω από την στρατηγικής σημασίας για τον αντι-ισλαμιστικό αγώνα βάση του Ιντσιρλίκ (η οποία σημειωτέον φιλοξενεί αμερικανικά πυρηνικά υπό την επίβλεψη 1,500 αμερικανών στρατιωτικών). Οι τριβές μεταξύ Τουρκίας και Γερμανίας έφτασαν στο έπακρο πριν λίγες μόλις μέρες, με την Γερμανία να απειλεί την μεταφορά αλλού των πολεμικών της αεροσκαφών.
Και χθες, πριν λίγες μόλις ώρες, παρόμοιες τριβές μεταξύ Τουρκίας και ΗΠΑ ξεπέρασαν τα όρια, καθώς οι τουρκικές αρχές απαγόρευσαν τις πτήσεις στην περιοχή και …έκοψαν το ρεύμα στη βάση(!!), παγιδεύοντας τους Αμερικανούς στρατιωτικούς σε καθεστώς ομηρείας… Υπάρχει φόβος / σενάριο κυριολεκτικής στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ, εφόσον τα πυρηνικά του Ιντσιρλίκ κινδυνεύσουν(!!)… Κατ’ ελάχιστο, υπάρχει μια πολύ καλή πρόφαση για κάτι τέτοιο…

4) Οι εντονότατες επαφές της Δύσης και κυρίως των Αμερικανών με τους Κούρδους του Ιράκ και της Συρίας. Βρισκόμαστε στην τελική φάση – πιθανόν λίγες μόνο εβδομάδες – πριν το οριστικό κτύπημα κατά του Ισλαμικού κράτους επί του εδάφους με την ανακατάληψη της Μοσούλης και την κατάληψη της πρωτεύουσας των ισλαμιστών Ράκα.

Το πρόβλημα που απασχολεί την ηγεσία ΗΠΑ και Ρωσίας – όπως και τους υπόλοιπους διεθνείς «παίκτες» – δεν είναι αυτά τα επερχόμενα γεγονότα, τα οποία είναι ολοφάνερο ότι θα συμβούν, αλλά ο διακανονισμός της «επόμενης μέρας», προφανέστατα με την επαναχάραξη των συνόρων της Μέσης Ανατολής. Εδώ ακριβώς βρίσκεται και το κλειδί της ερμηνείας των γεγονότων, καθώς με τον Ερντογάν στην εξουσία αυτή η «επαναχάραξη» θα αργήσει ή τουλάχιστον δεν θα έχει το οριστικό της περιεχόμενο… Οι τελικές κινήσεις στην παρτίδα σκακιού…

Με δεδομένη την αποτυχία του πραξικοπήματος, οι διεθνείς δυνάμεις έχουν μπροστά τους περιορισμένες επιλογές. Η πρώτη από αυτές είναι να συνεχίσουν να παίζουν το γνωστό «θέατρο του παραλόγου» με τον Σουλτάνο Ερντογάν μέχρις ότου κάποιος ή κάποιοι να τον βγάλουν από τη μέση με οποιοδήποτε τρόπο…

Αυτή η επιλογή δεν είναι καθόλου καλή καθώς οι ισλαμικές επιθέσεις παγκοσμίως διαδέχονται η μία την άλλη και όχι μόνο χιλιάδες αθώες ζωές κινδυνεύουν να χαθούν στη βαρβαρότητα των φανατικών του Ισλάμ, αλλά και τεράστιες πολιτικές «επενδύσεις» και «καριέρες» (βλέπε κυρίως Χίλαρι, Ολάντ και Μέρκελ) κυριολεκτικά κρέμονται από μια κλωστή…

Η δεύτερη επιλογή που έχουν οι διεθνείς δυνάμεις είναι να «καβαλήσουν» τις ίδιες τις πολιτικές εξελίξεις (να χρησιμοποιήσουν δηλαδή την δημιουργία του Κουρδιστάν – αρχικά ως αυτόνομων ή ημιαυτόνομων κρατικών οντοτήτων) για να ανατρέψουν τον Σουλτάνο.. Ήδη ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Γιλντιρίμ, αναφέρθηκε πριν λίγες μέρες, μισοαστεία, μισοσοβαρά, σε συγκεκριμένες «κινήσεις αλλαγής των τουρκικών συνόρων»…

Οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει απευθείας σχέσεις με το κουρδικό YPD της Συρίας και έχουν σχεδόν πλήρη έλεγχο του ιρακινού Κουρδιστάν. Αλλά δεν θα μπορέσουν να προχωρήσουν εάν δεν υπάρχει η συναίνεση της Ρωσίας η οποία παραδοσιακά διατηρεί άριστες σχέσεις με το PKK στο τουρκικό Κουρδιστάν… Τελευταία μάλιστα ακόμα και οι Κούρδοι του Ιράκ που μετρούν μερικά εκατομμύρια ψυχές, πήραν τα άρματα…

Ο Ερντογάν επικράτησε στο πραξικόπημα αλλά δεν πρόκειται να επιβιώσει της δημιουργίας του ανεξάρτητου Κουρδιστάν και μάλιστα εντός των συνόρων της Τουρκίας… Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα τον φέρει αμετάκλητα στην κρεμάλα, και μάλιστα με τα χέρια εκείνων που τώρα τον δοξάζουν. Το ποια ακριβώς εικόνα θα έχει η Τουρκία την επαύριον της πτώσης του είναι σταυρόλεξο για πολύ δυνατούς λύτες…

Όσον αφορά τις ελληνικές θέσεις, εφόσον αποτρέψουμε τη γνωστότατη τουρκική τάση εξαγωγής κρίσεων προς δυσμάς, μάλλον θετικά προοιωνίζονται. Το σημαντικότερο είναι ότι σε οποιαδήποτε σενάριο των εξελίξεων ο Ελληνισμός (Ελλάδα και Κύπρος) καθίσταται για μια ακόμα φορά στην τρισχιλιετή Ιστορία του προπύργιο της Δύσης στον αγώνα κατά των επιβουλών εξ Ανατολών. Η δήλωση του Τζόν Κέρι, όπου για πρώτη φορά Αμερικανός επίσημος χρησιμοποίησε τον όρο «εισβολή» (αντί για «επέμβαση») για να περιγράψει τα γεγονότα του 1974 δεν ήταν καθόλου τυχαία και ευχόμαστε να αποκτήσει το νόημα που της αρμόζει, δηλαδή την ανατροπή των αποτελεσμάτων της βάρβαρης εισβολής και κατοχής της Κύπρου…

Νέα Υόρκη, 17 Ιουλίου 2016 – n.stamatakis@aol.com
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τούρκοι πρόσφυγες με σκάφη πολυτελείας στα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου! Μάλιστα, σύμφωνα με την εφημερίδα «Δημοκρατική» (της Ρόδου), υπάρχει ήδη το αδιαχώρητο στον ελλιμενισμό αυτών των σκαφών.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ελέγχοντας την είδηση αυτή καθεαυτή ως γεγονός, πρέπει να το αποδεχθούμε ως ένα φυσιολογικά αναμενόμενο αποτέλεσμα, αφού οι πλούσιοι και κοσμικοί τούρκοι, στην πλειονότητά τους, είναι ενάντιοι στον ισλαμικό χαρακτήρα του πολιτεύματος που επεδίωκε (και πλέον όλα δείχνουν πως εγκαθιδρύει) ο Ερντογάν για την Τουρκία.

Αυτοί οι άνθρωποι που πέρασαν στην Ελλάδα την επόμενη ημέρα του «πραξικοπήματος» είναι οι «φυσικοί» αντίπαλοι του προέδρου της Τουρκίας, νυν απόλυτου άρχοντα, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Είναι εκείνος ο μικρός αλλά πολύ σημαντικός αριθμός ανθρώπων που έχουν στα χέρια τους τον πλούτο, δηλαδή την οικονομία, της Τουρκίας. Ως εκ τούτου, ένιωσαν και συνεχίζουν να νιώθουν τον φόβο της χατζάρας του Ερντογάν, που γνωρίζει (όπως και ο Χίτλερ με τους Εβραίους) πάρα πολύ καλά πως εάν δεν «κατέχει», εάν δεν ελέγχει στον απόλυτο βαθμό την τουρκική οικονομία, δεν μπορεί να κυβερνά όπως ο ίδιος επιθυμεί…

Το ζήτημα για την Ελλάδα θεωρείται μείζον, αν και δεν μας αφορά, προς στιγμή τουλάχιστον, εάν ήρθαν ως τουρίστες ή ως… πρόσφυγες. Η κρισιμότητα αυτής της μετακίνησης των τούρκων με τα πολυτελή σκάφη, έγκειται καθαρά σε θέματα ασφαλείας. Πολλοί, αν όχι όλοι, από αυτούς, θα επιστρέψουν στην Τουρκία το επόμενο διάστημα, όταν θα έχει ηρεμήσει σχετικά το εσωτερικό της χώρας (ακόμη γίνονται μάχες κυβερνητικών με πραξικοπηματίες σε διάφορα σημεία της Τουρκίας) και οι ίδιοι θα μπορούν να αισθάνονται μία σχετική ασφάλεια. Εξάλλου, γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως εάν «κηρυχθούν» έστω και ως «ηθικοί αυτουργοί» ή γενικά «υποστηρικτές» των πραξικοπηματιών, δεν πρόκειται μόνο να επικηρυχθούν από τον «σουλτάνο», που θα τους κυνηγήσει με τις μυστικές του υπηρεσίες, αλλά, επιπλέον, θα χάσουν τις περιουσίες τους οι οποίες είτε θα δημευθούν είτε θα πωληθούν σε δημόσιους ή κρυφούς διαγωνισμούς (η οικογένεια Ερντογάν έχει ικανή εμπειρία στην υφαρπαγή πλούτου).

Το ζήτημα της ασφάλειας για την Ελλάδα προκύπτει από τον ανύπαρκτο έλεγχο των ακριβών και πολυτελών αυτών σκαφών που γέμισαν τα λιμάνια και τις μαρίνες των ελληνικών νησιών (Κως, Ρόδος κ.α.).
Σε ποιόν ανήκουν τα σκάφη αυτά; Στους επιβαίνοντες ή είναι νοικιασμένα; Ανήκουν σε τουριστικές εταιρείες; Έχουν τουρκική σημαία ή κάποιας άλλης χώρας;
Τι βρίσκεται μέσα σε αυτά τα σκάφη; Μήπως μεταξύ των ειδών ένδυσης και ψυχαγωγίας βρίσκονται χρήματα, όπλα ή και εκρηκτικά;
Ποιοι πραγματικά επιβαίνουν σε αυτά τα πολυτελή γιώτ; Τούρκοι επιχειρηματίες και πολίτες, άνθρωποι των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, παράνομοι και εγκληματίες;
Μήπως βρήκαν την ευκαιρία τζιχαντιστές ή άλλα ισλαμιστικά τρομοκρατικά στοιχεία και ομάδες, να διεισδύσουν στην Ελλάδα προκειμένου να εξασφαλίσουν το «πρώτο βήμα» μεταφοράς τους στην Ευρώπη;
Έχουν γίνει οι απαραίτητοι έλεγχοι από τις αρμόδιες αρχές ή το όλο θέμα αντιμετωπίζεται μέσα στα πλαίσια της ρουτίνας ελέγχου τουριστικών σκαφών;

Τα ερωτήματα που υποβάλλουμε είναι σαφέστατα. Και είναι άμεσα συνδεδεμένα με την ασφάλεια της χώρας. Φυσικά, δεν είμαστε υπέρ της όποιας έκδοσης των επιβαινόντων στις τουρκικές αρχές, αλλά υπέρ της τήρησης του νόμου, περί ελέγχου στον ελλιμενισμό σκαφών και υπέρ της ασφάλειας της χώρας. Αν υπάρχουν κενά στον έλεγχο αυτό, τότε αυτομάτως δημιουργούνται κενά στην ασφάλεια της χώρας. Ελπίζουμε οι πολιτικοί «αρμόδιοι» να κατανοούν την σοβαρότητα και, ενδεχομένως, την επικινδυνότητα της κατάστασης και να πράξουν τα δέοντα…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιβίωσε και από ένα πραξικόπημα. Είναι, αν μη τι άλλο, ένας πολιτικός, ο οποίος ήταν ούτως ή άλλως πολύ ισχυρός, τώρα όμως έχει την ευκαιρία να γίνει πανίσχυρος. Και αυτό, διότι οι αντίπαλοί του απέτυχαν στην προσπάθεια βίαιου εκθρονισμού του και τώρα έχει την ευκαιρία να «καθαρίσει» τους αντιπάλους του σε θέσεις-κλειδιά στο κράτος, όπως ο στρατός και το δικαστικό σώμα.

Τα τελευταία χρόνια στην Τουρκία έχει διαμορφωθεί ένα power game με νέους όρους. Αφενός, το νέο καθεστώς που έχει εγκαθιδρύσει ο Ερντογάν έχει ισχυρά ερείσματα, τόσο σε αστικά κέντρα όσο και στην περιφέρεια της βαθιάς Ανατολίας, όπου ο συντηρητικός Ισλαμισμός είναι η κυρίαρχη έννοια. Πλην όμως, ο Ερντογάν έχει δύο βασικούς αντιπάλους: ο πρώτος και πιο light είναι οι εκπρόσωποι της νέας αστικής τάξης που έχει διαμορφωθεί στα χρόνια της τουρκικής ακμής. Αυτοί διεκδικούν νομή της εξουσίας, πλην όμως περιορίζονται σε πιο παραδοσιακά μέσα διεκδίκησης. Από την άλλη, οι εκπρόσωποι του «παλιού» κοσμικού κράτους, του Κεμαλισμού, οι οποίοι μπορεί να είναι μειοψηφούντες στην κοινωνία, αλλά έχουν ισχυρά ερείσματα στον κρατικό μηχανισμό, προσπάθησαν να αλλάξουν τους όρους του παιχνιδιού εξουσίας.

Ο Ερντογάν, όμως, νίκησε και πάλι. Μην κάνετε λάθος, δεν τον έσωσε ούτε το twitter ουτε μόνο η αντίδραση του κόσμου. Αυτή είναι μια μάλλον επιφανειακή ανάλυση. Αρχικά, μας λείπει ένα κομμάτι από το παζλ: ο ανορθόδοξος τρόπος εκτέλεσης του πραξικοπήματος και η έλλειψη συνεκτικότητας σε κάποια σκέλη της στρατηγικής των πραξικοπηματιών, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπήρξε κάποιος «αδύναμος κρίκος». Ποιος ήταν και τι σημασίας, δεν το ξέρουμε ακόμα. Επίσης, τεράστιο ρόλο έπαιξαν τα ιδιωτικά ΜΜΕ, τα οποία ο Ερντογάν έχει είτε απαξιώσει είτε καταδιώξει, καθώς από εκεί λειτούργησε πολλαπλασιαστικά το μήνυμά του, ενώ καίρια ήταν και η συνεισφορά των θρησκευτικών εκπροσώπων, οι οποίοι κινητοποίησαν από τα τζαμιά κόσμο.

Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται παράλογο όλο αυτό που συνέβη, κυρίως ως προς την αντίδραση του κόσμου, πρέπει όμως να αντιληφθούμε πως η δική μας κοσμοαντίληψη εν συγκρίσει με αυτή των Τούρκων είναι εντελώς διαφορετική. Με βασικούς πυλώνες στήριξης τους συντηρητικούς Ισλαμιστές και όσους βελτίωσαν κατά πολύ την οικονομική και κοινωνική τους θέση επί των ημερών τους, ο Ερντογάν είναι ο αδιαμφισβήτητος κυρίαρχος και αυτό «δεν χαλάει» πολλούς εντός Τουρκίας. Αν το δούμε ρεαλιστικά, αυτοί που ενοχλούνται, που διαμαρτύρονται είναι μειοψηφία. Και επ’ αυτής της βάσης, ο Ερντογάν έχει πλέον μια μοναδική ευκαιρία να διαιωνίσει το καθεστώς του. Θα πατήσει πόδι σε βραχίονες του κράτους που είτε δεν είχε καλή πρόσβαση είτε συναντούσε σοβαρές αντιστάσεις και θα βελτιώσει κατά πολύ τον βαθμό ελέγχου του συνολικού τουρκικού οικοδομήματος. Με άλλα λόγια, θα μιλάμε για ένα κανονικό καθεστώς.

Τι θα σημάνει αυτό; Για την Ελλάδα είναι δίκοπο μαχαίρι: σε κάθε περίπτωση, ένας πανίσχυρος Ερντογάν, ο οποίος δεν δίνει και πολλή ουσιαστική σημασία στην ελληνοτουρκική φιλία και στη μείωση της τουρκικής προκλητικότητας, δεν είναι ίσως και η καλύτερη εξέλιξη. Από την άλλη όμως, ο Ερντογάν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την ατελή συμφωνία για το προσφυγικό, η οποία μπορεί να εφαρμόζεται εν μέρει, πλην όμως έχει συμβάλλει στη σημαντική μείωση των ροών. Επομένως, μας ενδιαφέρει οι τουρκικές αρχές να συνεχίσουν αυτό που κάνουν-να ελέγχουν πλέον επί της ουσίας τη λειτουργία των δικτύων διακίνησης ανθρώπων. Φυσικά, σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, μια ακόμα πιο αυταρχική Τουρκία δεν πρόκειται να γίνει στο ορατό μέλλον μέλος της Ε.Ε., παρά την προσέγγιση ορισμένων Ευρωπαίων που λένε πως τώρα είναι η ώρα για περισσότερη «δυτικοποίηση» της Τουρκίας και προσέγγιση με την Ε.Ε. Η Τουρκία δεν θα τηρήσει τα όσα προβλέπονται για το άνοιγμα κρίσιμων κεφαλαίων και η Ε.Ε. δεν θα μπορεί να την ανταμείψει με σοβαρές ενταξιακές προοπτικές. Αυτό όμως δεν δείχνει να «χαλάει» καμία από τις δύο πλευρές, οι οποίες μπορεί να διαμορφώσουν μια σχέση «προνομιακής συνύπαρξης».

Σε κάθε περίπτωση, η μάχη του τουρκικού Game of Thrones έχει έναν νικητή και αυτός λέγεται Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αν η νίκη αυτή έχει προοπτικές μακροημέρευσης, δεν είναι εύκολο να ειπωθεί, πλην όμως οι εσωτερικοί κίνδυνοι για τον Ερντογάν σχεδόν εκμηδενίζονται. Όσο για τους εξωτερικούς, στο χέρι του είναι να μην προκαλέσει κάποιον πολύ μεγάλο «παίκτη».

Υ.Γ. Χαιρετίσματα πολλά στους δημοκρατικούς θεσμούς της Τουρκίας. Θα μας λείψουν.

Πηγή RizopoulosPost



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αξίες και ιδεώδη δολοφονούνται από ανάξιους γρεκύλους...

Η δίκη των 8 προγραμματίσθηκε!!! Δόθηκε στους οκτώ (8) τούρκους η τριήμερη παράταση - αναβολή για προετοιμασία της απολογίας τους... Παράταση στο μαρτύριο της έκδοσής τους στα χέρια του εκτελεστή τους.
Όλα δείχνουν πως το παιχνίδι του Μαξίμου είναι στημένο και, επιπλέον, αγωνιούν ώστε να μπορέσουν να αποφύγουν οργανωμένες αντιδράσεις Ελλήνων πολιτών κατά της έκδοσης των αιτούντων άσυλο...

Πιό προδότες δεν γίνεται. Επαναλαμβάνουν το "αποφασίζομεν και διατάσσομεν" παραλλαγμένο σε "παραδίδομεν προς εκτέλεση" ή "εξευτελιζόμαστε επειδή τρέμουμε" των Σημίτη - Πάγκαλου.
Σταθεροί στην προδοσία ακόμη και των ιδεοληψιών τους οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ αρνούνται με δηλώσεις αξιωματούχων της κυβέρνησης (βλ. δηλώσεις Βίτσα) το άσυλο στους 8 ενώ την ίδια στιγμή δίνουν με τυπικές διαδικασίες άσυλο σε εκατοντάδες χιλιάδες...

Βέβαια, οι οκτώ (8) είναι τούρκοι πολίτες που θέλει να τους βάλει κάτω από τη χατζάρα του ο "σουλτάνος" Ερντογάν, ενώ οι εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες είναι ανώνυμοι, πεταγμένα "ανθρώπινα σκουπίδια" που κανείς δεν τους αναζητά και κανείς δεν τους θέλει πίσω στις πατρίδες τους...

Αυτοί οι σύγχρονοι εφιάλτες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν ντρέπονται ούτε τους εαυτούς τους, αλλά ούτε και την ελληνική ιστορία που πρώτη ανέδειξε τον ανθρωπισμό.
Δεν τηρούν ούτε το αρχαιοελληνικό ελληνοπρεπές της απόδοσης ασύλου στον ικέτη...

Όσο μένουν στην εξουσία αυτοί οι αγύρτες και γρεκύλοι, κάθε αξία της άλλοτε περήφανης πατρίδας μας θα εξευτελίζεται και θα βυσοδομείται δημοσίως και με παραδειγματικό τρόπο.

Λυπάμαι πολύ, αλλά οι αντιδράσεις αυτού του λαού που ζει με το "μία πιθαμή μακριά από εμένα και όπου θέλει ας μπει" καταδεικνύουν την κατάπτωσή του και τον εξανδραποδισμό του...

Βαδίζουμε στον όλεθρο,
δίχως ντροπή, δίχως Θεό,
σαν δούλοι γεννημένοι,
και όσο για την τιμή και τις αξίες μας,
ποιός ζει και ποιός πεθαίνει...
γινόμαστε τώρα πια πανάξια,

δούλοι προσκυνημένοι

Όλα πια δείχνουν πως δεν πρέπει να μας ανησυχεί τόσο το πραξικόπημα της Τουρκίας και οι "κυματισμοί" που αυτό θα δημιουργήσει, όσο πρέπει να μας ανησυχεί το πραξικόπημα που έχει γίνει εδώ, στην Ελλάδα, για το οποίο σχεδόν κανείς δεν είπε τίποτε και το οποίο μας επιτίθεται με κάθε μέσο, με κάθε τρόπο...

Ο χρόνος τώρα δεν κυλάει, αλλά τρέχει. Και μαζί του, όλοι εμείς τρέχουμε προς την καταστροφή μας. Όμως, αυτό είναι που θέλουμε; Αυτό ονειρευόμαστε για το αύριο το δικό μας, των παιδιών μας και της ποτισμένης με αίμα ηρώων και αγίων πατρίδας μας;

Ας ετοιμαστούμε λοιπόν, όσοι και για όσο ακόμη μπορούμε, για να βρεθούμε απέναντι σε εκείνους που πρώτοι έτρεξαν να προσκυνήσουν, πρώτοι έτρεξαν να πούνε "ναι" σε δυνάμεις κατοχής, πρώτοι έτρεξαν να αρνηθούν την πατρίδα τους, πρώτοι έτρεξαν να παραδώσουν γη και ύδωρ και, κυρίως, πρώτοι έτρεξαν να συμπράξουν στην καταπάτηση των ιερών και των οσίων αυτής της κάποτε περήφανης πατρίδας, της δικιάς μας πατρίδας...

Πηγή "Ετοιμαστείτε"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου