Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Ιουλ 2015

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Γ​​νώρισε δοκιμασίες σκληρές ο Ελληνισμός από τότε που συρρικνώθηκε, για λόγους αδήριτης ιστορικής αναγκαιότητας, σε εθνικό κράτος. Κινδύνεψε, όχι λίγες φορές η κρατική του υπόσταση, απειλήθηκε επανειλημμένα η εδαφική του ακεραιότητα, ξεριζώθηκαν ελληνικοί πληθυσμοί από κοιτίδες πανάρχαιες καταγωγής τους. Εζησε πολέμους, ξενικές κατοχές, φτώχεια, βασανιστικές στερήσεις, προδόθηκε ή αδικήθηκε βάναυσα από «συμμάχους» και «προστάτες». Γεύτηκε την ντροπή ώς το μεδούλι της ψυχής του ο Ελληνας για σπιθαμιαίους ηγέτες του, ανίκανους, εγωλάγνους, ξιπασμένους μεταπράτες ιδεολογιών, που δίχασαν τον λαό και τον ματοκύλισαν. Χώρια η πίκρα και ο καϋμός για την προγραμματική στο κράτος απαιδευσία που εξασφάλιζε ευκολότερη εξαγορά ψήφων και συνειδήσεων – την παγίωση του πρωτογονισμού του αποκαλούμενου «πελατειακό κράτος».

Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί, όχι επιπόλαια, ότι στη δραματική αυτή διαδρομή των δύο αιώνων κρατικού βίου, είχαν οι Ελληνες κάποια αντιστηρίγματα σθεναρά: Είχαν γλώσσα, που την πίστευαν ατίμητο κληροδότημα, παθιάζονταν για την ακεραιότητά της. Είχαν ζωντανή ιστορική συνείδηση, αντλούσαν αυτοπεποίθηση και κριτήρια αρχοντιάς από την Ιστορία τους. Συνέχιζαν, έστω εθιμικά, τυπολατρικά, αλλά διέσωζαν τη διαφορά του εκκλησιαστικού «τρόπου» από την ατομοκεντρική, νομική θρησκευτικότητα.

Σήμερα και τα τρία αυτά αντιστύλια έχουν μάλλον απολείψει: Η ασυλία της αγλωσσίας καλύπτει αναρίθμητο πλήθος δημόσιων αγορητών, μέχρι και πρώην πρωθυπουργούς. Ετσι και ο ανταποκριτής της Κρατικής Τηλεόρασης μπορεί να μεταδίδει, καθημερινά, ανακοινώσεις του Διεθνή Νομισματικού Ταμείου (ναι: το διεθνές, του διεθνή!!). Χωρίς να διανοείται κανείς να του διακόψει την ανταπόκριση και να τον απολύσει παραχρήμα. Σήμερα, παράλληλα, λογαριάζεσαι σαν «προοδευτικός» πολίτης μόνο αν δηλώνεις μαχητικός αντι-πατριώτης διεθνιστής και προπαγανδίζεις στην τηλεόραση, πουλώντας εντυπώσεις, ότι οι Ελληνες, τετρακόσια χρόνια υπόδουλοι στους Τούρκους είχαν άνετο βίο, και το 1821 επαναστάτησαν μόνο στοιχεία του κοινωνικού περιθωρίου, ληστοσυμμορίτες πλιατσικολόγοι. Σήμερα, τρίτο, έστω και η υποψία για τη διαφορά του εκκλησιαστικού γεγονότος από τη φυσική, την ενστικτώδη θρησκεία του ατομοκεντρικού νομικισμού απουσιάζει προκλητικά από τον επίσημο λόγο των κορυφαίων της τυπολατρίας.

Δεν μοιάζει να υπάρχει κανένα συλλογικό, βιωματικό αντιστήριγμα, στόχος κοινός που να εξασφαλίζει τη συνοχή των Ελλήνων. Τα κριτήρια που διαβαθμίζουν την ποιότητα της ζωής, τη χαρά της ζωής, είναι αποκλειστικά και μόνο οικονομικά, μετράνε την καταναλωτική ευχέρεια. Καθιέρωσε αυτά τα κριτήρια μια συγκεκριμένη πολιτική, υπηρετική του πελατειακού κράτους: πολιτική ασύδοτων παροχών, επιδοτήσεων, χαριστικών διορισμών και σκανδαλωδών συνταξιοδοτήσεων, ατιμώρητης λεηλασίας του κρατικού ταμείου, για να εξαγοραστούν ψήφοι.

Το κλίμα που δημιούργησε αυτό το πολύχρονο και ξέφρενο γλεντοκόπι της ασύδοτης κομματοκρατίας, διέλυσε (στην κυριολεξία) τον κοινωνικό ιστό, μετέβαλε την κάποτε ελλαδική κοινωνία σε ζούγκλα ακοινωνησίας, πρωτόγονων εγωκεντρικών θωρακίσεων. Ο πολύ πρόσφατος μανιασμένος διχασμός οπαδών του «όχι» και οπαδών του «ναι» δεν αντιθέτει πολιτικές επιλογές, πεποιθήσεις, ιδεολογικές σκληρύνσεις.

Μοιάζει μάλλον να συσπειρώνει τον ορμέμφυτο, άλογο πανικό για το ενδεχόμενο απώλειας της ευμάρειας ή αποκλεισμού κάθε προοπτικής για κατάκτηση της ευμάρειας.

Ο,τι ονομάζουμε παρακμή είναι, ακριβώς, η παραίτηση των πολλών από το άθλημα των σχέσεων κοινωνίας. Για να «κοινωνήσει» ο άνθρωπος τις εμπειρικές του πιστοποιήσεις, αλλά και τις σκέψεις, τις κρίσεις, τις γνώμες του, πρέπει να διασώζει την ετοιμότητα να αναγνωρίσει στον άλλον ή στους άλλους μιαν ορθότερη ενδεχομένως πιστοποίηση, άποψη, οπτική – να δεχθεί - παραδεχθεί πιθανό του σφάλμα, έλλειψη, αστοχία, επομένως την ανάγκη να προσλάβει και αξιοποιήσει αυτό που ο άλλος τού προσφέρει. Αυτή την κοινωνική ετοιμότητα την αποκλείει ο πρωτογονισμός της εγωτικής αυτάρκειας, το ένστικτο αυθυπεράσπισης, αυτοθωράκισης, επιβολής. Υπερασπίζοντας την ποδοσφαιρική ομάδα που επέλεξα, το κόμμα που ψηφίζω, τις ιδεολογικές μου πεποιθήσεις, τη θρησκευτική μου «πίστη», τις κρίσεις-γνώμες μου για πρόσωπα ή γεγονότα, υπερασπίζω ενστικτωδώς (γι’ αυτό και συνήθως ανεπίγνωστα) το εγώ μου, την αυτοκαταξίωσή μου, την αυτοπροστασία μου. Αυτή η υπεράσπιση είναι ορμέμφυτη, λογικά ανεξέλεγκτο ένστικτο, τυφλή ανάγκη.

Η αντίσταση στην επιθετική εγωτική αυτοάμυνα, η ελευθερία από τον ορμέμφυτο εγωκεντρισμό, συνιστά ό,τι ονομάζουμε «καλλιέργεια» του ανθρώπου, «πολιτισμό». Να είχες κατακτήσει πολιτισμό και να τον απεμπόλησες, το λέμε «παρακμή», το να είσαι πάντα καθηλωμένος στον κτηνώδη ατομοκεντρισμό, το λέμε «βαρβαρότητα». Στη σημερινή Ελλάδα, η παρακμιακή εγωπάθεια διαλύει κάθε λειτουργία σχέσεων κοινωνίας της ζωής και της χρείας. Στις συζητήσεις των άλλοτε φίλων, των γειτόνων, των άγνωστων της ουράς στα ΑΤΜ, είναι αδύνατο να πραγματωθεί συν-ομιλία. Ολοι τα ξέρουμε όλα, είμαστε όλοι φανατισμένα σίγουροι ότι κατέχουμε την αλάθητη αλήθεια.

Κάθε ένας μας σήμερα είναι απόλυτα βεβαιωμένος ότι διαθέτει την απόλυτης εγκυρότητας πηγή πληροφοριών: Κάποιον γνωστό ή γνωστόν γνωστού από τον οποίο και εξασφαλίζουμε την αυθεντική είδηση!

Κατέχουμε όχι μόνο την εγγυημένα ορθή ερμηνεία γεγονότων, δηλώσεων, ενεργειών των διαχειριστών της ζωής μας, αλλά ξέρουμε με αράγιστη σιγουριά και τις προθέσεις τους: Πού απέβλεπαν, σε τι αποσκοπούσαν, τι σχεδίαζαν κρυφά και προετοίμαζαν ύπουλα ή ευφυέστατα οι άρχοντες, που το εγώ μας έχει επιλέξει να τους θαυμάζει ή να τους βδελύσσεται.

Η ανάκαμψη από μια τέτοια κατρακύλα στον πρωτογονισμό της ανάγκης για εγωτική κατασφάλιση και υπεροχή δεν κατορθώνεται σε εβδομάδες ή μήνες, ούτε με την τυφλότερη δυνατή πειθάρχηση στον εξανδραποδισμό που επιβάλλουν οι «προηγμένες» κοινωνίες των κοιτίδων του ατομοκεντρικού παλιμβαρβαρισμού. Μοναδικό όπλο μιας συλλογικότητας για να φτάσει να γίνει κοινωνία, να ελευθερωθεί είτε από την «προηγμένη» καταναλωτική αποκτήνωση είτε από τον βυθισμό στην εξαθλιωτική φτώχεια, μοναδικό όπλο-μέσο-εργαλείο είναι η πολιτική. Η ζωή μας και η ποιότητα της ζωής μας, το γόνιμο ή το εφιαλτικό μέλλον των παιδιών μας, θα κριθούν από τις πολιτικές επιλογές μας: Χρειαζόμαστε πολιτικούς με νοο-τροπία κοινωνικού αναμορφωτή, όχι διαχειριστή συνταγών καταναλωτικής βουλιμίας.

Κυρίως: χρειαζόμαστε σοβαρότητα, όχι άλλα καραγκιοζιλίκια.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Οταν μετά τον θρίαμβο του Αλέξη Τσίπρα στις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου οι πληροφορίες που εκπορεύονταν από το Βερολίνο προετοίμαζαν τον λαό για τη σταδιακή αλλαγή των θέσεων του νέου πρωθυπουργού, την αποδοχή του Μνημονίου και τη δημιουργία «κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας», πολλοί ανέβηκαν στα... κάγκελα. Η κυβέρνηση και όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δικαιολογημένα θα έλεγα, διότι πίστευαν όσα υπόσχονταν στους πολίτες, απαξίωσαν καν να ασχολη­θούν με τις εν λόγω πληρο­φορίες, επειδή τις θεώρησαν μία ακόμη προβοκάτσια του υπουργού Οικονο­μικών της Γερμανίας. Δεν ήταν...

Μέσα σε πεντέμισι μήνες όλα άλλαξαν. Ο νεαρός αλλά καθαρός πρωθυπουργός της Ελλάδας δέχθηκε τα σκληρότατα μέτρα που επέβαλαν οι δανειστές και εξαναγκάστηκε να υποστηρίξει όσα αναθεμάτιζε. Διάβασα τα κείμενα που του επέβαλαν να υπογράψει και με όλο το θάρρος της γνώμης που εξακολουθώ να διαθέτω κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν έχουν την παραμικρή διαφορά από τα μέτρα των προηγούμενων που κυβέρνησαν τη χώρα τα μίζερα χρόνια του Μνημονίου. Είμαι βέβαιος πως θα αποδειχθούν και χειρότερα.

Στο θέμα αυτό, λοιπόν, οι Γερμανοί κέρδισαν τον πρώτο στόχο τους, που ήταν η μετάλλαξη του κ. Τσίπρα σε ό,τι αφορά αυτό καθαυτό το Μνημόνιο. Με λίγα λόγια, ένταξαν με τον γνωστό απαράδεκτο τρόπο τους τον σημερινό πρωθυπουργό και τον εταίρο του στην κυβέρνηση, τον Πάνο Καμμένο, στο λεγόμενο «μνημονιακό μέτωπο». Βεβαίως, οι ίδιοι εξακολουθούν να πιστεύουν ότι παραμένουν εναντίον των δανειστών και των προγραμμάτων τους, αλλά όσο και να βαφτίσουν το κρέας ψάρι, η ουσία είναι μία, και όσο πιο γρήγορα την αποδεχθούν τόσο το καλύτερο για τη χώρα. Διότι η δυσκολία έγκειται στην υλοποίηση του προγράμματος, όχι στην επίτευξη συμφωνίας.

Παρακολούθησα και τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στην ΕΡΤ και τις βασικές ομιλίες των πρωταγωνιστών στη Βουλή. Διέγνωσα μια επιμονή στο θέμα του εκβιασμού του πρωθυπουργού και στο «πραξικόπημα» που επιχειρήθηκε. Και αναρωτήθηκα: Τους προηγούμενους δεν τους εκβίαζαν; Τους προηγούμενους δεν τους απειλούσαν; Οι απειλές και οι εκβιασμοί δεν είναι κάτι καινούργιο.

Δεν γνωρίζω τι προτίθεται να πράξει ο κ. Τσίπρας στο θέμα της υλοποίησης του Μνημονίου... Αλλά φαντάζομαι τι σκέφτεται ο ραδιούργος Σόιμπλε... Ο επόμενος στόχος και απαίτηση θα είναι η επιβολή της κυβέρνησης των «τεχνοκρατών» και η υποστήριξή της από τα νέα και παλιά μνημονιακά κόμματα. Οταν χρωστάς σε αδίστακτους δανειστές, δεν ρίχνεις πέτρες στο γυάλινο σπίτι σου είναι το μήνυμα του Βερολίνου...

ΠΗγή Έθνος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Για πρώτη φορά φέτος στις ετήσιες κρίσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων υπάρχει πρόβλημα αντικατάστασης των αρχηγών ένεκα των πολλών αποστρατειών που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια και οι οποίες έχουν επηρεάσει σημαντικά σε αρνητικό βαθμό την επετηρίδα.

Οι υποθέσεις των στρατιωτικών συνομωσιών της Ergenekon και της Balyoz που είχαν σαν αποτέλεσμα την αποστρατεία πολλών στελεχών και υψηλόβαθμων αξιωματικών του τουρκικού στρατού, καθώς και η εκστρατεία εκκαθάρισης από τους στρατιωτικούς που πρόσκεινται στον Φετουλάχ Γκιουλέν τα τελευταία χρόνια, είχαν σαν άμεσο αποτέλεσμα την μεγάλη αποδυνάμωση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων σε σημείο να αποτρέψει την Τουρκία να προχωρήσει σε κάποιου είδους στρατιωτικής επέμβασης μέσα στην Συρία, με τον φόβο μιας ολέθριας ήττας που θα έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες στην ίδια την ύπαρξη της Τουρκίας.

Οι απόψεις αυτές που έχουν προβληθεί στον τουρκικό τύπο, (εφημερίδα Sabah), προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα της «Φωνής της Αμερικής», η οποία δημοσίευσε μια σημαντική συνέντευξη του Αμερικανού δημοσιογράφου Dorian Jones, στον απόστρατο Τούρκο υποστράτηγο, Haldun Soimaztürk. Σύμφωνα με τον Τούρκο υποστράτηγο, έχει διαρραγεί σε μεγάλο βαθμό η εμπιστοσύνη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων προς το πρόσωπο του Ερντογάν, με συνέπεια να καθίσταται αδύνατη κάθε πιθανότητα στρατιωτικής επέμβασης της Τουρκίας στην Συρία.

Οι αποστρατείες και οι αποχωρήσεις σημαντικών στελεχών των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, δεν έπληξαν μόνο τον στρατό ξηράς, αλλά και τα άλλα δυο όπλα, δηλαδή το ναυτικό και τη αεροπορία. Την θέση αυτή συμμερίζεται παράλληλα με τον Haldun Soimaztürk και ο Τούρκος στρατηγικός ερευνητής, Sinan Ulgen, του Ινστιτούτου Carnegie, που εδρεύει στις Βρυξέλλες

Όλα αυτά έχουν επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό αρνητικά το αξιόμαχο των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων και αυτή η κατάσταση αντικατοπτρίστηκε σε έντονο βαθμό στις προετοιμασίες που έγιναν αυτές τις μέρες για μια θεαματική στρατιωτική επέμβαση στην Συρία.

Αν η Τουρκία, σύμφωνα με τον Haldun Soimaztürk, διαπράξει το ολέθριο σφάλμα να εμπλακεί στρατιωτικά στο εσωτερικό της Συρίας, τότε θα δούμε πολλές εκπλήξεις και μια πραγματικά πανωλεθρία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων που θα έχουν να αντιμετωπίσουν συγχρόνως Κούρδους, Τζιχαντιστές και τον επίσημο συριακό στρατό, ενώ θα προκαλέσει την επέμβαση του Ιράν, καθώς και τη οργή της Ρωσίας.

Επίσης αρνητικό ρόλο στην πρόθεση της τουρκικής κυβέρνησης για στρατιωτική επέμβαση στην Συρία έπαιξαν και οι προειδοποιήσεις από την Ρωσία, (στην πρόσφατη συνάντηση Πούτιν Ερντογάν στις 13 Ιουνίου στο Μπακού, όπου συζητήθηκε το θέμα των Τζιχαντιστών της Συρίας, ο Πούτιν ζήτησε από τον Ερντογάν να συνεργαστεί με τον…πρόεδρο Άσαντ της Συρίας για να καταπολεμηθούν οι Τζιχαντιστές ), καθώς και του Ιράν σε πολύ αυστηρό τόνο.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Γκαράνη 

Λίγοι γνωρίζουν τον όρο «Γαλάζιος Χρυσός». Είναι ο όρος για το νερό που πίνουμε, που θεωρούμε δεδομένο ότι θα το έχουμε ως αγαθό με την γέννησή μας.

Είναι και ο όρος που χρησιμοποιούν οι πολυεθνικές οι οποίες έχουν μπει εδώ και πολλά χρόνια στην εκμετάλλευση του με το αιτιολογικό ότι «το νερό δεν είναι δημόσιο αγαθό, αλλά είναι προϊόν που πρέπει να ελέγχεται και να πωλείται» όπως δημοσίως δήλωσε ο Peter Brabeck-Letmathe, πρόεδρος του μεγαλύτερου προμηθευτή εμφιαλωμένου νερού, της πασίγνωστης πολυεθνικής Nestle.

Δυστυχώς δεν είναι σενάριο ότι εδώ και πολλά χρόνια η επιστήμη με χορηγούς εταιρείες έχει μπει για τα καλά και στον έλεγχο καιρικών αλλαγών με σκοπό την βροχόπτωση στα μέρη του πλανήτη που αυτές έχουν επιλέξει να βρέξει. Από την Βολιβία μέχρι τον Καναδά και από την Κίνα μέχρι την Ρωσία οι μεγάλες εταιρείες έχουν μπει στο παιχνίδι του ελέγχου του νερού.

Ήδη σε πολλά μέρη του κόσμου το νερό πωλείται πιο ακριβά από την τροφή. Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της ιδιωτικής διαχείρισης του νερού είναι η Βολιβία. Η κυβέρνηση ζήτησε από την Παγκόσμια Τράπεζα 25 εκατομμύρια δολάρια για την ανάπτυξη της κοινοπραξίας νερού, η τράπεζα αρνήθηκε να τα δώσει εκτός κι αν η χώρα πωλούσε την διαχείριση του νερού σε μία πολυεθνική: Την Bechtel.

Οι Βολιβιανοί από την ώρα που η εταιρεία είχε το αγαθό στα χέρια της δεν μπορούσαν να πιουν νερό, να πλυθούν, να ποτίσουν τα χωράφια τους και το τραγικότερο τους απαγορευόταν με νόμο ακόμα και να μαζεύουν βρόχινο νερό. Μόνη λύση η αντίσταση η οποία όμως βρήκε απέναντί της την βολιβιανή αστυνομία και τον στρατό που κλήθηκαν να υπερασπιστούν όχι τον λαό αλλά την αμερικανική πολυεθνική εταιρεία. Εκατοντάδες τραυματίες και νεκροί για μια σταγόνα νερό.

Η Bechtel βέβαια δεν έπαθε τίποτε. Αντιθέτως είναι μία από τις πλουσιότερες εταιρείες με έργα σε όλα τον κόσμο. Με το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο στην Καλιφόρνια, με την χάραξη όλου του οδικού δικτύου του Κοσόβου, με ορυχεία χαλκού και έργα στα πιο άγνωστα μέρη του πλανήτη και βέβαια με την διαχείριση του «Γαλάζιου Χρυσού» σε όλο τον κόσμο . Στην Ελλάδα είναι γνωστή για την κατασκευή του Μετρό της Αθήνας.

Όσο για τον κύριο Riley Bechtel είναι βεβαίως ένας από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στον πλανήτη, φίλος και συνεργάτης του πρώην προέδρου Τζορτζ Μπους και μέλος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Τριμερής Επιτροπή» (Trilateral Commission) με ιδρυτή και πρόεδρο τον Ντέιβιντ Ροκφέλερ.

To 2008 o σκηνοθέτης Sam Bozzo δημιουργεί το ντοκιμαντέρ « Γαλάζιος Χρυσός: Οι παγκόσμιοι πόλεμοι του νερού». Αξίζει να αφιερώσετε μιάμιση ώρα για να δείτε πόσο παλιός είναι αυτός ο πόλεμος που δεν σταμάτησε ποτέ και πολύ γρήγορα θα χτυπήσει και την δική μας πόρτα.



Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σοκ και δέος με την Ευρώπη να αδιαφορεί

Τρεις μεγάλες κωμοπόλεις πέρασαν από το Αιγαίο μέσα σ΄ ένα 20ήμερο! 28.260 παράτυποι μετανάστες αποβιβάστηκαν σε ακτές ελληνικών νησιών,από τις 23 Ιουνίου μέχρι τις 12 Ιουλίου! Η κατάσταση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια με το Πολεμικό Ναυτικό και το Λιμενικό Σώμα να παλεύουν χωρίς καμία απολύτως βοήθεια!

Οι Ευρωπαίοι που κατά τ΄ άλλα “καίγονται” να ρυθμίσουν τα οικονομικά μας σφυράνε αδιάφορα , όσο οι πλατείες και οι γειτονιές τους μένουν ανέγγιχτες από το πρόβλημα. Η μάχη κατά της παράνομης μετανάστευσης στο Αιγαίο μας κοστίζει πολλά χρήματα. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το ΠΝ έχει ήδη “μπει μέσα” στα κονδύλια καυσίμων του κατά 5 εκατομμύρια ευρώ!

Οι αριθμοί των μεταναστών που κάθε μέρα εισέρχονται μέσω Αιγαίου στην Ελλάδα είναι πλέον τετραψήφιοι! Το Σαββατοκύριακο 11 και 12 Ιουλιου καταγράφηκαν 4.266 μετανάστες ,ανεβάζοντας τον αριθμό του τελευταίου 20ήμερου στις 28.260!

Το Πολεμικό Ναυτικό που εδώ και ένα χρόνο έχει εμπλακεί ενεργά στον πόλεμο κατά της μετανάστευσης με πέντε πλοία, έχει βελτιώσει σημαντικά τον έγκαιρο εντοπισμό σκαφών που μεταφέρουν μετανάστες. Οι επιτυχείς εντοπισμοί έχουν ανέβει κατά 40% ,αλλά παρόλα αυτά το πρόβλημα παραμένει άλυτο. Κι αυτό γιατί η μέθοδος που ακολουθούν πλέον οι δουλέμποροι , είναι μόλις γίνονται αντιληπτοί να πετάνε τους μετανάστες στη θάλασσα! Όσοι φορούν σωσίβια γλιτώνουν. Πολλοί από τους υπόλοιπους χάνονται στα νερά του Αιγαίου! Στην απέναντι πλευρά , στα τουρκικά παράλια έχει στηθεί ένα ολόκληρο δίκτυο εκμετάλλευσης αυτών των ανθρώπων. Δεν αναφερόμαστε μόνο στους δουλέμπορους. Μια ολόκληρη …αγορά που πουλά όλα τα …χρήσιμα για έναν παράνομο μετανάστη θησαυρίζει. Πουλάνε κυρίως …σωσίβια γι ΄ αυτό που θα ακολουθήσει στο Αιγαίο.

Πηγές του ΠΝ και του Λιμενικού Σώματος υποστηρίζουν ότι η αδιαφορία των Ευρωπαίων για το πρόβλημα εξοργίζει.

Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτά το ΠΝ έχει να αντιμετωπίσει και τα ύποπτα παιχνίδια των Τούρκων οι οποίοι εκμεταλλεύονται τις καθημερινές επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης μεταναστών για να δίνουν το παρών σε χωρικά μας ύδατα και να διεκδικούν ρόλους που δεν τους ανήκουν . Όλα αυτά με “ανθρωπιστικό μανδύα”.

Τα ξημερώματα της Τετάρτης είχαμε μια “μίνι ναυμαχία” πέριξ των Ιμίων . Τουρκικές ακταιωροί βρέθηκαν αντιμέτωπες με σκάφος του ΠΝ. Δεν είναι πια κάτι το ασυνήθιστο.

Την περασμένη εβδομάδα οι Τούρκοι επιχείρησαν μια παραλλαγή των Ιμίων με “μανδύα ανθρωπιστικό”, σ΄ ένα μικρό νησάκι νότια του Αγαθονησίου. Ακταιωρός της ακτοφυλακής επιχείρησε να προσεγγίσει το Κουνελονήσι για να συλλάβει Τούρκο διακινητή παράνομων μεταναστών που είχε εγκλωβιστεί εκεί. Χρειάστηκε η επέμβαση ελληνικών δυνάμεων και η χαμηλή πτήση δύο μαχητικών αεροσκαφών πάνω από την τουρκική ακταιωρό για να αποφευχθούν τα χειρότερα!

Ο Τούρκος διακινητής πρέπει να ήταν πολύ σημαντικό πρόσωπο για το “κύκλωμα” διακίνησης μεταναστών. Αυτό προκύπτει από την επιμονή των Τούρκων να τον πάρουν απέναντι και να μην τον αφήσουν στις ελληνικές αρχές. Πληροφορίες από αξιόπιστη πηγή αναφέρουν ότι ο Τούρκος δουλέμπορος ήταν πρώην στρατιωτικός! Υπάρχουν υπόνοιες ότι η ανατροπή του σκάφους του δεν ήταν ένα ατυχές γεγονός, αλλά προμελετημένο. Έτσι εξηγείται και η αστραπιαία κινητοποίηση των Τούρκων στην περιοχή γύρω από το Αγαθονήσι. Παρόλα αυτά οι ελληνικές δυνάμεις κατάφεραν να προλάβουν και να συλλάβουν τον Τούρκο ο οποίος χαρακτηρίζεται από τις ανακριτικές αρχές “πολύ ύποπτο πρόσωπο”.

Τι σχεδιάζουν οι Ευρωπαίοι

Οι Ευρωπαίοι απλά παρακολουθούν. Η μοναδική απόφαση που έχουν λάβει και η οποία έχει υλοποιηθεί είναι οι περιπολίες ναυτικών δυνάμεων στην Μεσόγειο. Αυτό όμως αφορά προς το παρόν μόνο το θαλάσσιο ρεύμα που “ενώνει” Λιβύη και Ιταλία. Όμως όπως επισημαίνει και το έγκυρο αμερικανικό ινστιτούτο γεωπολτικών αναλύσεων Stratfor αυτές οι ναυτικές επιχειρήσεις θα είναι αναποτελεσματικές. Οι απελπισμένοι άνθρωποι διαλυμένων χωρών δεν πρόκειται να σταματήσουν να επιχειρούν να διαπλεύσουν τη Μεσόγειο ακομη και κολυμπώντας. Σε δεύτερη φάση σχεδιάζονται χερσαίες στρατιωτικές επιχειρήσεις στις χώρες απ΄ όπου οι διακινητές οργανώνουν τα καραβάνια των παράτυπων μεταναστών. Και αυτό το σχέδιο όμως θα αφορά την περίπτωση της Λιβύης ή άλλω περιοχών της βόρειας Αφρικής απ΄ όπου ξεκινιούν οι “αποστολές αυτοκτονίας” των μεταναστών.

Η Ελλάδα δέχεται πρόσφυγες και παράτυπους μετανάστες σε μεγάλο ποσοστο από την Συρία. Μια χώρα που διαλύεται χρόνια τώρα από τον πόλεμο. Ο ενδιάμεσος σταθμός όλων αυτών των ανθρώπων, η Τουρκία, κάνει τα πάντα για να τους “ξεφορτωθεί” πετώντας τους στη θάλασσα του Αιγαίου και μεταφέροντας το μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα.

Είναι προφανές ότι αν οι Ευρωπαίοι δεν κινητοποιηθούν και δεν λάβουν δραστικά και ουσιαστικά μέτρα στήριξης της Ελλάδας, είναι θέμα χρόνου η τελευταία “γραμμή άμυνας” των βορειοευρωπαίων σε ό,τι έχει να κάνει με την μετανάστευση θα καταρρεύσει. Κι αυτό δεν είναι απειλή, όπως βολικά θέλουν να το παρουσιάζουν. Είναι η σκληρή πραγματικότητα που σύντομα θα κληθούν να αντιμετωπίσουν.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου