Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Αυγ 2016

Ανάλυση του Dmitry Nersesov για την ιστοσελίδα Pravda Report
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Τα δημοσιεύματα σχετικά με την απόσυρση πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία εγείρουν μια σειρά από ερωτήματα. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να παραδεχθούμε ότι, εφ’ όσον αληθεύει, πρόκειται για ένα άκρως σοβαρό θέμα, καθώς αλλάζει την ισορροπία των δυνάμεων, όχι μόνο στην περιοχή – Μέση Ανατολή, Μαύρη Θάλασσα και Καύκασο – αλλά και στην περιοχή όπου θα μεταφερθούν τα όπλα αυτά.

Πυρηνικοί μετανάστες

Ας υποθέσουμε ότι οι Αμερικανοί έχουν όντως αποφασίσει για μια αναδιάταξη των πυρηνικών όπλων τους και την απομάκρυνσή τους από την Τουρκία. Το πρώτο ερώτημα που ανακύπτει είναι πού θα τα μεταφέρουν. Έχει λεχθεί ότι ο παραλήπτης θα είναι η Ρουμανία, αλλά οι αρχές της χώρας διέψευσαν την πληροφορία.

Το πρώτο ερώτημα είναι, εάν όντως δεν μεταφερθούν στη Ρουμανία, ποια χώρα είναι έτοιμη, τόσο από τεχνική όσο και από πολιτική άποψη, να δεχθεί στο έδαφός της αμερικανικά πυρηνικά όπλα;

Ουσιαστικά, όλες οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ είναι έτοιμες. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν σημαντικά τεχνικά προβλήματα όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Άλλωστε, πρόκειται για τακτικά και όχι στρατηγικά όπλα: βόμβες για αεροπορικές επιθέσεις, κεφαλές για πυραύλους μικρού βεληνεκούς, βλήματα πυροβολικού. Φυσικά, όλα αυτά απαιτούν ειδικές συνθήκες φύλαξης, ασφάλειας και ούτω καθεξής, αλλά δεν απαιτούνται υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις για τον σκοπό αυτό.

Σε γενικές γραμμές, όπλα των ΗΠΑ μπορεί να βρεθούν οπουδήποτε στην Ευρώπη: από την Πορτογαλία έως τη Βουλγαρία, την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής.

Ένα άλλο ερώτημα είναι ποιες κυβερνήσεις και φορείς ευρωπαϊκών χωρών θα συμφωνούσαν με μια τέτοια απόφαση. Άλλωστε, οι Ευρωπαίοι κατανοούν ότι η ανάπτυξη τέτοιων όπλων στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στην περιοχή των ρωσικών συνόρων, θα προκαλεσει την άμεση αντίδραση της Μόσχας. Είναι δε πολύ πιθανό, η Ρωσία να θέσει τα προαναφερθέντα όπλα στον κατάλογο των στόχων των ρωσικών πυραύλων.

Ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί, κυρίως από την Ανατολική Ευρώπη, τηρούν την αρχή “όσο χειρότερες οι σχέσεις, τόσο το καλύτερο”, όταν πρόκειται για τις σχέσεις τους με τη Ρωσία. Και όμως, ακόμη και οι πιο απερίσκεπτοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δεν θα ήθελαν να μετατραπούν οι χώρες τους σε στόχους ρωσικών πυραύλων.

Επομένως, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι ο τελικός τόπος εγκατάστασης των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία θα πρέπει να μείνει μυστικό για τις ευρωπαϊκές χώρες σε πρώτη φάση. Οι λαοί δεν χρειάζεται να γνωρίζουν πόσο "τυχεροί" θα γίνουν, αν τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ αναπτυχθούν στη χώρα τους. Περιττό να πούμε ότι η Ουάσιγκτον δεν είθισται να ζητά την γνώμη ή την άδεια των συμμάχων της σε τέτοιες περιπτώσεις.

Το επόμενο ερώτημα είναι γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να αποσύρουν αυτά τα όπλα από την Τουρκία και πότε πάρθηκε η απόφαση. Αυτές οι δραστηριότητες απαιτούν σχολαστική προετοιμασία. Ακόμη και η μετακίνησή τους από το έναν χώρο στο άλλο δεν συμβαίνει αυθόρμητα.

Σενάριο για την Τουρκία, απειλή για το Ισραήλ

Πιθανότατα, τα σχέδια της μετεγκατάστασης των πυρηνικών όπλων εκπονήθηκαν εδώ και αρκετό διάστημα και δεν προέκυψαν ως αντίδραση στα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία. Η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία θα μπορούσε μόνο να αποτελέσει κίνητρο για τα σχέδια αυτά. Εάν όντως ισχύει αυτό, η απόσυρση των πυρηνικών όπλων από την περιοχή αποτελεί μέρος ενός εντελώς διαφορετικού παιχνιδιού.

Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση είναι το γεγονός ότι μετά την απόσυρση των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ, δεν θα έχουν απομείνει “νόμιμα” πυρηνικά όπλα στη Μέση Ανατολή.

Το Ιράν έχει συνάψει “πυρηνική συμφωνία”, σύμφωνα με την οποία αποκλείεται η ύπαρξη πυρηνικών όπλων στη χώρα αυτή για τα επόμενα 15 χρόνια. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο ότι η απόσυρση των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία να αποτελεί μέρος της πυρηνικής συμφωνίας με την Τεχεράνη.

Το Ισραήλ ενδέχεται να βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση. Είναι ντε φάκτο η μόνη πυρηνική δύναμη στην περιοχή, αλλά δεν αναγνωρίζει επίσημα την ύπαρξη του πυρηνικού δυναμικού της. Ταυτόχρονα, όλες οι χώρες της Μέσης Ανατολής απαιτούν η περιοχή να ανακηρυχθεί αποπυρηνικοποιημένη ζώνη. Αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ μπορεί να στερηθεί της δυνατότητας να εξασφαλίσει την ασφάλειά του.

Με άλλα λόγια, η απόσυρση των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία μπορεί να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στον περιφερειακό σύμμαχο της,  το Ισραήλ. Μέχρι πρόσφατα, οι Ισραηλινοί μπορούσαν να βασιστούν στην αμερικανική “πυρηνική ομπρέλα” στη βάση του Ιντσιρλίκ της Τουρκίας. Τώρα που τα πυρηνικά φεύγουν, το Ισραήλ θα αναγκαστεί να εξετάσει το ενδεχόμενο αλλαγής του καθεστώτος των δικών του πυρηνικών όπλων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου ήταν κατηγορηματικά αντίθετος με την συμφωνία με το Ιράν.

Το γεγονός ότι οι ενέργειες των Αμερικανών συμπίπτουν με την περιπλοκή της κατάστασης των εσωτερικών υποθέσεων της Τουρκίας είναι επίσης ενδεικτικό. Ειδικότερα, η Ουάσιγκτον ενδέχεται να έχει ήδη προετοιμάσει ένα σενάριο μακροχρόνιας και διεξοδικής αποσταθεροποίησης για την Τουρκία. Άλλωστε, ο Ερντογάν δεν ήταν σε θέση να επιλύσει ούτε ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία. Η δριμύτητα και το εύρος της καταστολής που ακολούθησε την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία δείχνει μια πολύ σοβαρή διάσπαση στην τουρκική κοινωνία. Ωστόσο, η Δύση – Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες – δείχνουν σαφώς την απροθυμία τους να βοηθήσουν τον Ερντογάν.

Οι προοπτικές για την αποσταθεροποίηση της Τουρκίας, η αυξανόμενη ανησυχία από την πλευρά του Ισραήλ με φόντο την τρομοκρατία και ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Συρία πιθανώς να αποτελέσουν μια πολύ σοβαρή πρόκληση για τη Ρωσία.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Σιδέρη

Νέο πεδίο φαντασιακής διαμάχης προέκυψε μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης. Η οικονομία συρρικνώνεται και αποστεγνώνει το βαλάντιο των νοικοκυριών. Η μείωση των αγορών κατά 8,8% στα σούπερ μάρκετ (όπου ο κόσμος προμηθεύεται τρόφιμα και βασικά αγαθά), είναι ενδεικτική της δυσπραγίας που αυξάνεται δραματικά, πριν καν περικοπούν περαιτέρω οι συντάξεις και αποδοθεί ο ΕΝΦΙΑ.

Ο κ. Τσίπρας ως μέθοδο απόδρασης, φόρεσε πάλι το αντιστασιακό φωτοστέφανο, κηρύσσοντας ανένδοτο για τις γερμανικές αποζημιώσεις (περσινά ξινά σταφύλια που λέει ο λαός). Προς τούτο το κυβερνητικό επιτελείο επεξεργάζεται κινήσεις, όπως προσφυγή στα εθνικά ή τα διεθνή δικαστήρια, ακόμη και σε αυτό της Χάγης, εφόσον αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις (;) με τη Γερμανία! Οπότε μπροστά μας έχουμε την εξέλιξη νέου σήριαλ.

Η Ν.Δ. για να μην υστερήσει σε πατριωτικές κορώνες, δια του κ. Κουμουτσάκου επιτίθεται στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλοντάς την ότι και σε αυτό το εθνικό αυτό θέμα ακολουθεί «λαϊκιστικές πρακτικές» και ανασύρει διεκδικήσεις κάθε φορά που αντιμετωπίζει προβλήματα και αδιέξοδα. Αναφέρεται δε, στο πόρισμα της διακομματικής επιτροπής της Βουλής (από το οποίο διαχώρισαν τη θέση τους ΝΔ και ΚΚΕ), γιατί θεωρεί ότι αποτυπώνει τον επιφανειακό, επικοινωνιακό χειρισμό από την κυβερνητική πλειοψηφία. Ζητά δε, «το προβληματικό αυτό πόρισμα» να συζητηθεί το ταχύτερο στη Βουλή.

Πορεία στο άγνωστο

Έτσι θα πορεύεται η χώρα, χαριεντιζόμενη με τις επικοινωνιακές πομφόλυγες της κυβέρνησης, τις οποίες αγωνίζεται να «σπάσει» η αξιωματική αντιπολίτευση! Έτσι θα πορεύεται, με λαϊκές συνελεύσεις για το σύνταγμα, με επικοινωνιακή εκμετάλλευση των διεθνών επαφών του πρωθυπουργού, με διαγωνισμούς και παρασκήνιο για το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ (κρατάει… την ανάσα της η επικράτεια), με μικροπολιτικές μεθοδεύσεις για την χορήγηση και πέμπτης τηλεοπτικής άδειας.

Δρόμος μετ’ εμποδίων καθώς τα φορολογικά βάρη ως το τέλος του έτους θα κάμψουν «τα υποζύγια», η υστέρηση εσόδων είναι καταγεγραμμένη, ο ειδικός φόρος στα καύσιμα θα βάλει φωτιά στις τιμές, τα εργασιακά θα βρεθούν στην προκρούστεια κλίνη των δανειστών (παρά τις αντιστασιακές κορώνες Κατρούγκαλου), τη στιγμή που η κυβέρνηση θα πρέπει να ολοκληρώσει τη δύσκολη πορεία της δεύτερης αξιολόγησης, ενώ απομένει να διευκρινιστούν οι όροι υπό τους οποίους το ΔΝΤ θα παραμείνει στο πρόγραμμα.

Ένα άλλο, ιδιαίτερα ασταθές, τοπίο θα αναδειχθεί περίπου τον Οκτώβρη, όπου θα κριθεί το θέμα της τουρκικής βίζας. Αν καταρρεύσει η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας, η χώρα θα ζήσει μήνες, χρόνια ίσως, τρομερών δυσκολιών, μη διαχειρίσιμων, με το επίπεδο που έχει η κρατική μηχανή, καθώς αναμένεται να ενσκήψει τσουνάμι προσφύγων και μεταναστών.

Η μοναδική αχτίδα φωτός, πολύ ασθενική ωστόσο, θα είναι μία παρέμβαση του Ομπάμα στο θέμα της απομείωσης του χρέους. Αλλά και αυτή θα είναι μια υπόσχεση μελλοντικής διευθέτησης, καθώς πριν της γερμανικές εκλογές δεν προβλέπεται κάτι ουσιαστικό και πραγματόσιμο.

Μέσα σε αυτή τη διακεκαυμένη ατμόσφαιρα επιτελείς του Μαξίμου διαρρέουν ότι ο πρωθυπουργός θα είναι αυτός που θα βγάλει την Ελλάδα στις αγορές (αφού της έκοψε το δρόμο το 2015) και από το μνημόνιο (δεν βγήκαμε το Πάσχα που έλεγε ο συγκυβερνήτης Πάνος;).

Η βολική αντιπολίτευση

Η αξιωματική αντιπολίτευση παρακολουθεί την κυβέρνηση και προσαρμόζεται στην δική της ατζέντα. Ξιφουλκεί για τις γερμανικές αποζημιώσεις αντί να επικεντρώσει στην μεγάλη αποτυχία της κυβέρνησης, την οικονομία. Η ελάσσων φέρεται με αβρότητα, τίθεται κατά της διενέργειας εκλογών (ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και τώρα προστέθηκε και ο Θεοχάρης), επειδή, λέει, θα είναι καταστροφή για τη χώρα. Λες και ήταν οι εκλογικές αναμετρήσεις η αιτία υποχώρησης της χώρας επί τα χείρω, και όχι αυτή καθ’ εαυτή η εφαρμοσθείσα πολιτική, μεταξύ των εκλογικών αναμετρήσεων.

(Υπάρχει παραλλήλως ένα γενικότερο πρόβλημα: Κόμματα, κυβέρνηση, ΜΜΕ, διανοούμενοι και λοιπές δυνάμεις, μοιάζουν υπνωτισμένοι και φυλακισμένοι στην πορεία παρακμής της χώρας, χωρίς να είναι σε θέση να θέσουν καν την πραγματική εθνική ατζέντα της. Ότι και εθνικά -γεωπολιτικά και πολιτικά– κοινωνικά, η Ελλάδα παραπαίει και αντί να ατενίζει το μέλλον, καθηλωμένη ατενίζει το ένοχο παρελθόν της, και περιστρέφεται γύρω από αυτό).

Ο κ. Τσίπρας κυριαρχεί ακριβώς επειδή η αντιπολίτευση δεν αντιπολιτεύεται σκληρά. Δεν τον καταγγέλλει. Δεν παρουσιάζει τις ολέθριες αστοχίες στην Οικονομία. Είτε δεν έχει ατζέντα (ενδεικτικά: Ενέργεια, Φόροι, Συντάξεις, Αγροτικό, Υγεία, Ασφαλιστικό, Τουρκία, Αλβανία, κλειστά σύνορα), είτε διέπεται από την βολική λογική «ας αφήσουμε να βγάλει ο ΣΥΡΙΖΑ τα κάστανα από τη φωτιά».

Αλλά σε αυτή την περίπτωση αφενός θα βρεθεί έρμαιο της προπαγανδιστικής δεινότητας του ΣΥΡΙΖΑ, ότι αυτός έσωσε τη χώρα, αφετέρου θα τα βρει ενώπιόν της όταν επέλθει το πλήρωμα του χρόνου και αναδειχθεί κυβέρνηση.

Η χώρα δεν κυβερνιέται σωστά, όχι μόνο γιατί η κυβέρνηση επικεντρώνεται στην επικοινωνιακή παραζάλη, (δηλαδή στην προπαγάνδα), αλλά γιατί δεν έχει σχέδιο εξόδου από την κρίση και την ανάπτυξη.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ευρώπη οδεύει προς ένα "κατακλυσμικό γεγονός" που θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρρευση του ευρώ και το τέλος του ευρωπαϊκού σχεδίου όπως το γνωρίζουμε, σύμφωνα με το νομπελίστα οικονομολόγο Joseph Stiglitz.

Σε συνέντευξή του στο Business Insider ο Stiglitz τονίζει ότι ένα "καταστροφικό" πολιτικό γεγονός παρόμοιο με την απόφαση της Βρετανίας να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα μπορούσε να προκαλέσει κατάρρευση της ευρωζώνης.

"Παρατηρείται μία αυξανόμενη εχθρότητα προς το ευρώ, η οποία δυστυχώς εξαπλώνεται σε μία ευρύτερη εχθρότητα προς το ευρύτερο ευρωπαϊκό σχέδιο και τις φιλελεύθερες αξίες", τονίζει ο οικονομολόγος.

"Αυτό θα είναι το τέλος. Αυτό που θα συμβεί είναι ότι θα υπάρξει μια σαφής εκτίμηση ότι η Ευρώπη δεν λειτουργεί", όπως προσθέτει. "Έτσι η ανησυχία μου είναι ότι ένα τέτοιου είδους πολιτικό γεγονός – κάτι σαν το Brexit- θα είναι ο καταλύτης για την αλλαγή".

Ερωτηθείς εάν θεωρεί ότι τα συνεχιζόμενα προβλήματα - τόσο πολιτικά όσο και οικονομικά - στην Ιταλία θα μπορούσαν να προκαλέσει ένα τέτοιο γεγονός, ο Stiglitz συμφώνησε επισημαίνοντας: "Αυτό είναι ένα μεγάλο ρίσκο. Πολλοί άνθρωποι προσπαθούν τώρα να πείσουν τον Matteo Renzi να πάρει πίσω τη δέσμευσή του ότι θα παραιτηθεί εάν το δημοψήφισμα αποτύχει. Όπως έχουν τα πράγματα, το δημοψήφισμα δεν είναι απλά ένα δημοψήφισμα για τις συνταγματικές αλλαγές, αλλά και για τον Renzi".

Αν και ο Renzi είναι ανένδοτος και θεωρεί ότι ο ίδιος και η κυβέρνησή του θα πετύχουν το στόχο τους για τη μεταρρύθμιση της Γερουσίας της Ιταλίας, ο Stiglitz θεωρεί ότι η καλύτερη επιλογή για τη μελλοντική σταθερότητα της Ευρώπης θα είναι να ακυρωθεί το δημοψήφισμα. "Αλλιώς θα οδηγηθούμε σε ένα ακόμη κατακλυσμικό γεγονός".

Τα προβλήματα στο τραπεζικό σύστημα της Ιταλίας, όπως τονίζει ο Stiglitz, είναι απόρροια της περιττής ακαμψίας των κανόνων της ευρωζώνης. "Απεικονίζουν ένα από τα θέματα του βιβλίου μου, δηλαδή ότι το να υπάρχει ένα ενιαίο νόμισμα που λειτουργεί καλά δεδομένης της ποικιλομορφίας της Ευρώπης, είναι πραγματικά δύσκολο. Και θα πρέπει υπάρχουν κανόνες και πολιτικοί που είναι ευαίσθητοι σε αυτήν την ποικιλομορφία".

Όπως επισημαίνει, "η Ιταλία αντιπροσωπεύει μια περίπτωση κατά την οποία για διάφορους ιστορικούς λόγους, μεταξύ των ομολογιούχων υπάρχουν πολύ συνηθισμένοι άνθρωποι και όχι μόνο παραδοσιακοί επενδυτές. Έτσι, αν αναλάβουν αυτοί το κόστος, στην ουσία θα χτυπηθούν οι καταθέτες όπως συνέβη και στην Κύπρο. Ο κανόνας του bail-in ίσως και να μην είναι η σωστή λύση για την Ιταλία".

"Αυτή είναι μια περίπτωση όπου η ευρωπαϊκή ακαμψία μπορεί τελικά να έχει πολύ υψηλό κόστος τόσο για τη δημοκρατία όσο και για την Ιταλία, και στο τέλος, αν γίνει το δημοψήφισμα, και για το μέλλον της ευρωζώνης".

Renzi: Στην Ευρώπη η λιτότητα προκάλεσε μόνο ζημιές

"Στην Ευρώπη η λιτότητα προκάλεσε μόνον ζημιές", δήλωσε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι, συνομιλώντας με δημοσιογράφους σε συνάντηση στο θέρετρο Βερσίλια της κεντρικής Ιταλίας.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός πρόσθεσε ότι για το μέλλον της Ιταλίας και της Ευρώπης έχει βασική σημασία να δοθεί νέα ώθηση στις επενδύσεις και στην οικοδόμηση κλίματος εμπιστοσύνης. Ο Ρέντσι παράλληλα ελπίζει το ΑΕΠ της χώρας του να σημειώσει φέτος άνοδο η οποία να αγγίξει τουλάχιστον το 1%. Ενόψει της διάσκεψης η οποία θα πραγματοποιηθεί σήμερα το απόγευμα στο νησί του Βεντοτένε, με την συμμετοχή του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ και της Γερμανίδας καγκελάριου 'Αγκελα Μέρκελ, ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Ρώμης τόνισε πως "ο ρόλος της χώρας του είναι να οικοδομεί γέφυρες, έστω και αν τελευταία είναι της μόδας εκείνοι οι οποίοι υψώνουν τείχη".

Ο Ματέο Ρέντσι αποσαφήνισε επίσης ότι η λογική αυτή της διαλλακτικότητας ισχύει και σε ό,τι αφορά τις σχέσεις με την Ρωσία. Αναφερόμενος στο μεταναστευτικό, ο επικεφαλής του κεντροαριστερού "Δημοκρατικού Κόμματος" δήλωσε στους δημοσιογράφους: "ξέρω ότι αυτό με έκανε να χάσω ψήφους, αλλά όταν βλέπω ένα παιδί που κινδυνεύει να πνιγεί, το πρώτο πράγμα που σκέφτομαι είναι ότι το παιδί αυτό πρέπει να σωθεί". Θέλησε να στείλει και το μήνυμα ότι "ουδείς μπορεί να συνεχίσει να αδιαφορεί" και κατέστησε σαφές ότι "οι αρχές του είναι εκείνες που του δίδαξαν στο σχολείο με την ανάγνωση και την μελέτη της Ιλιάδας και της Αντιγόνης".

Σε ό,τι αφορά το δημοψήφισμα το οποίο πρόκειται να διεξαχθεί το φθινόπωρο στην Ιταλία για την έγκριση των θεσμικών αλλαγών που σχεδίασε και προώθησε η κυβέρνηση, ο Ματέο Ρέντσι τόνισε ότι "όποιο και να είναι το αποτέλεσμά του, οι επόμενες βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν κανονικά όταν έχουν προγραμματισθεί, δηλαδή το 2018".

Πηγή Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


“Σας καλώ να αποφασίσετε κυρίαρχα και περήφανα, όπως η ιστορία των Ελλήνων προστάζει…Δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα σεβαστώ το αποτέλεσμα της δημοκρατικής σας επιλογής, όποιο και αν είναι αυτό”
Αλέξης Τσίπρας, εξαγγέλλοντας την απόφαση για δημοψήφισμα, 26.6.2015
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Πριν από ένα χρόνο, κατά το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2016, πάνω από το 62% του ελληνικού λαού απέρριψε τις πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από τη συμμαχία του παγκόσμιου Χρήματος και της γερμανικής κυβέρνησης, με τη βοήθεια των υπολοίπων ευρωπαϊκών ελίτ, πολιτικές που εφαρμόστηκαν μέσω των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Ψηφίζοντας όπως ψήφισαν, οι ‘Ελληνες έδωσαν στην κυβέρνησή τους αναμφισβήτητη εντολή να αντισταθεί, εκπλήσσοντας, με το ποσοστό του ‘Οχι, φίλους και εχθρούς, όπως έκαναν περισσότερες από μια φορά στη μακρά ιστορία τους.

Κανένας δεν μπορούσε να προβλέψει – και κανένας δεν προέβλεψε – αυτό το αποτέλεσμα. Οι ‘Ελληνες ψήφισαν όπως ψήφισαν ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είχε ήδη αρχίσει να πραγματοποιεί τις απειλές της κλείνοντας τις τράπεζες της χώρας.

Το μήνυμα από το ευρωπαϊκό κατεστημένο και τις τράπεζες πίσω του ήταν σαφές. Σήμερα κλείνουμε τις τράπεζές σας, αύριο θα κλείσουμε τη χώρα σας, αν ψηφίσετε ‘Οχι!

Οι πολίτες καταλάβαιναν τη σημασία της απόφασής τους, που πιθανότατα θα τους έθετε σε τροχιά σύγκρουσης με τις πιο ισχυρές δυνάμεις στον πλανήτη.

Oι ‘Ελληνες ψήφισαν ‘Οχι παρά το γεγονός (ή και εξαιτίας του
σε μερικές περιπτώσεις) ότι όλα σχεδόν τα ΜΜΕ και το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο της χώρας έκαναν ότι μπορούσαν για τους τρομοκρατήσουν. ‘Ολοι οι πρώην Πρωθυπουργοί, η ηγεσία της Εκκλησίας, διεκεκριμένοι απόστρατοι Στρατηγοί, τα μεγάλα ονόματα της οικονομίας, προειδοποίησαν τους ‘Ελληνες για τις φοβερές συνέπειες που θα αντιμετώπιζαν αν ψήφιζαν ‘Οχι και τους κάλεσαν να ψηφίσουν Ναι. (Υποθέτει κανείς ότι αν όλες αυτές οι πιέσεις δεν είχαν ασκηθεί, το ποσοστό του ‘Οχι θα έφτανε το 80% ή το 90%).

Ούτε καν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε σοβαρή εκστρατεία υπέρ του ‘Οχι. Τη Δευτέρα 29 Ιουνίου, είκοσι χιλιάδες οπαδοί του Ναι έκαναν συγκέντρωση στην Πλατεία Συντάγματος με σύνθημα “Μένουμε Ευρώπη”. Το βράδυ της ίδιας μέρας, μόλις τρεις μέρες μετά την εξαγγελία του δημοψηφίσματος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης εμφανίστηκε στην ΕΡΤ για να πει ότι οι εναπομένουσες διαφορές με τους πιστωτές δεν είναι τόσο τραγικές, μην αποκλείοντας ακόμα και το ενδεχόμενο το ίδιο το δημοψήφισμα να ακυρωθεί! Ο Δραγασάκης πρόσθεσε ότι ο Τσίπρας είχε εκπληρώσει ήδη την αποστολή του κερδίζοντας τη θέση του στην ελληνική ιστορία, άφησε δηλαδή ανοιχτό το δρόμο για μια “τιμητική αποστρατεία” του Πρωθυπουργού. (Το ίδιο πρόσωπο, μια μέρα μετά την τελική συμφωνία της 13ης Ιουλίου με τους πιστωτές, ευχαρίστησε δημόσια την κυβέρνηση των ΗΠΑ για τη μεγάλη συμβολή της στην … συνθηκολόγηση!).

‘Ισως αυτή η συνέντευξη δεν πολυάρεσε στους συμβούλους του Τσίπρα. ‘Ισως, καθώς είχαν το μάτι τους καρφωμένο στις δημοσκοπήσεις, φοβήθηκαν ότι το Ναι πήγαινε για μεγάλη νίκη, που θα ερμηνευόταν ως μεγάλη δική τους ήττα και θα οδηγούσε στο να εκδιωχθούν από την εξουσία. ‘Οτι και νάταν, ο Τσίπρας παρενέβη ξανά την Τρίτη 30 Ιουνίου καλώντας τους ‘Ελληνες να ψηφίσουν ‘Οχι.

Κι ύστερα κάτι έγινε. Μεταξύ Τρίτης και Παρασκευής οι ‘Ελληνες πήραν την απόφασή τους, με έναν τρόπο που δεν θα μπορούσε να προβλέψει κανείς δημοσκόπος, κανείς πολιτικός και κανείς αναλυτής. ‘Ηταν ένα ζήτημα λογικής και ελπίδας. Οι ‘Ελληνες ήξεραν ότι δεν είχαν να περιμένουν παρά νέες καταστροφές από τους πιστωτές – η εμπειρία πέντε χρόνων το είχε ήδη αποδείξει ευρέως. Γιατί να μη δοκιμάσουν τον άλλο δρόμο, όπως τους πρότεινε η κυβέρνησή τους;

Αλλά αυτές οι λογικές σκέψεις δεν θα ήταν από μόνες τους αρκετές για να τους κάνουν να παραβλέψουν την ελάχιστα συγκαλυμμένη απειλή από τόσο ισχυρούς εχθρούς να καταστρέψουν τη χώρα τους, όπως τόκαναν τόσες φορές στο παρελθόν. Καταλάβαιναν ότι αντιμετώπιζαν πολύ σοβαρούς κινδύνους σε αυτή την υπόθεση.

‘Ηταν σε αυτό το σημείο που ενεργοποιήθηκε ο θεμελιώδης μηχανισμός που προκαλεί στην Ιστορία τις εξεγέρσεις, είτε αυτές είναι βίαιες, είτε ειρηνικές.

Το φοβερό δίλημμα που αντιμετώπιζαν ενεργοποίησε τα βαθύτερα στρώματα του ατομικού και συλλογικού υποσυνείδητου. Η Αξιοπρέπεια νίκησε τον Φόβο.

‘Αλλωστε, η Ελλάδα, ως έννοια και ως σχέδιο, ήταν ανέκαθεν οργανικά συνδεδεμένη με την αντίσταση στους ξένους εισβολείς, με τις έννοιες της ανθρώπινης ελευθερίας, του πολίτη, της δημοκρατίας. Αυτές οι έννοιες γεννήθηκαν εδώ, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία. Κι αυτές επέτρεψαν την νίκη των ελληνικών πόλεων επί της συντριπτικής ισχύος της δεσποτικής Αυτοκρατορίας των αρχαίων χρόνων. Από αυτή τη μάχη γεννήθηκε η ιδέα της Ευρώπης.

Στα νεώτερα χρόνια, για να δώσουμε ένα μόνο παράδειγμα, οι ‘Ελληνες συγκαταλέγονται στα ελάχιστα ευρωπαϊκά έθνη, όπως και οι Βρετανοί, που αντιστάθηκαν στον ανερχόμενο ολοκληρωτισμό του 1940-41, παρέχοντας στους Σοβιετικούς τον πολύτιμο χρόνο που χρειάζονταν για να αποφύγουν την κατάληψη της Μόσχας και να συντρίψουν τελικά το Τέρας.

Το δημοψήφισμα απέδειξε ότι τα βαθύτερα χαρακτηριστικά της ελληνικής ταυτότητας δεν πέθαναν, όπως πολλοί είχαν νομίσει, αλλά παρέμεναν ζωντανά και ενεργοποιήθηκαν όταν οι ‘Ελληνες τα χρειάστηκαν.

Δυστυχώς, αυτό δεν είναι το μόνο σχεδόν μόνιμο χαρακτηριστικό της ελληνικής ιστορίας. ‘Ενα άλλο είναι οι επανειλημμένες προδοσίες των Ελλήνων από τους ηγέτες τους – η δυσκολία αυτού του έθνους να συγκροτήσει μια ηγεσία αντίστοιχη προς τον ηρωϊσμό που επιδεικνύει σε κρίσιμες στιγμές. Τη συνοψίζει ο ‘Ελληνας εθνικός ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, που έγραψε τον ‘Υμνο προς την Ελευθερία, το ποίημα που διηγείται την Επανάσταση του 1821 και που έγινε ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας, με την ιστορική φράση του στην “Προς Επτανησίους” επιστολή του: “Λαέ μου πολυαγαπημένε, πάντα ευκολόπιστε και πάντα προδομένε”. ‘Η μήπως είναι αυτή η μοίρα των “ιδεαλιστών”, των “ουτοπιστών”, όσων αγαπούν την ελευθερία;

Την Παρασκευή 3 Ιουλίου, εκατοντάδες χιλιάδες Αθηναίοι, ίσως και περισσότεροι, συνέκλιναν στην Πλατεία Συντάγματος για να βροντοφωνάξουν το ‘Οχι στην Αυτοκρατορία του Χρήματος που κυβερνούσε και κατέστρεφε τη χώρα τους, σε μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στην ελληνική ιστορία.

Το βράδυ της Κυριακής 5ης Ιουλίου, η ετυμηγορία ήταν εκεί, αναμφισβήτητη, εις κοινή θέα. Η κυβέρνηση, χωρίς να το υποπτεύεται, χωρίς να το θέλει ή να τόχει προετοιμάσει, ξύπνησε τους Θεούς της Ιστορίας. Το φως του Απόλλωνα έλουσε για μια στιγμή και πάλι αυτή τη χώρα, καταυγάζοντας και το μεγαλείο των απλών ανθρώπων που φτιάχνουν πάντα την ιστορία και τη μικρότητα των υποτιθέμενων ηγετών της.

Δεν υπήρχε κανείς στην κυβέρνηση να πάρει το μήνυμα. Δεν υπήρχε κανείς διατεθειμένος ή προετοιμασμένος να δώσει τη μάχη στην οποία οι ίδιοι είχαν καλέσει τους ‘Ελληνες. Τρομοκρατημένοι από τις συνέπειες των ίδιων των αποφάσεων και πράξεων τους, παντελώς απροετοίμαστοι για οτιδήποτε άλλο εκτός από έναν συμβιβασμό που θα επέτρεπε την παραμονή τους στην εξουσία, πιθανότατα ελεγχόμενοι ή/και χειραγωγούμενοι από τους “’Αρχοντες του Κόσμου”, άρχισαν να ψάχνουν τρόπο να “συνθηκολογήσουν με αξιοπρέπεια”, αμέσως μόλις έκλεισαν οι κάλπες.

Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο Τσίπρας απέλυσε τον Βαρουφάκη, που θάχε μεγάλες δυσκολίες να υπογράψει τη συνθηκολόγηση. Δευτέρα πρωί κάλεσε τους ηγέτες όλων των κομμάτων σε μια σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αυτοί οι ηγέτες, έτσι κι αλλοιώς ασήμαντα πρόσωπα, πολύ περισσότερο την επαύριο της μαζικής αποδοκιμασίας από τους ψηφοφόρους, έφαγαν πολλές ώρες για να συντάξουν ένα ανακοινωθέν που “επανερμήνευε” το αποτέλεσμα και ισχυριζόταν ότι οι ‘Ελληνες ψήφισαν όπως ψήφισαν για να αποφύγουν την ρήξη με τους Πιστωτές και να μη φύγουν από την “Ευρώπη”. Υποστήριζε δηλαδή ότι οι ‘Ελληνες ψήφισαν ‘Οχι εννοώντας Ναι! Χρειάστηκαν μερικές μέρες ακόμα, ως τις 13 Ιουλίου, για να προσυπογράψει ο Τσίπρας τη συνθηκολόγηση και, μαζί, τον ηθικό του τουλάχιστον θάνατο.

Η ξαφνική στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης κατέφερε συντριπτικό πλήγμα στο ηθικό και την ψυχολογία του πληθυσμού, πολύ χειρότερο από αυτό που επιφέρει μια στρατιωτική ήττα. Είναι σχετικά “κανονικό” να ηττάσαι από έναν υπέρτερο εχθρό. Είναι πολύ διαφορετικό να σε καλεί ο Ηγέτης σου στη μάχη, για να αρχίσει, μερικές μέρες αργότερα, να εξηγεί τα ωφέλη της παράδοσης. Ο κόσμος φεύγει κάτω από τα πόδια σου, δεν ξέρεις ποιον και τι να πιστέψεις. Οι άνθρωποι “λάλησαν”, δεν μπορούσαν να κάνουν ή να πουν τίποτα, καταστράφηκαν στην ψυχή και στο πνεύμα τους. Αρκετοί αρρώστησαν και σωματικά.

Ακόμα και σήμερα, ένα χρόνο μετά, οι ‘Ελληνες δεν έχουν συνέλθει. Η πληγή είναι ακόμα πολύ ζεστή για να την αγγίξεις, αυτό που έγινε και το νόημά του πολύ βαθύ και απελπιστικό για να το σκεφτείς, να το νοιώσεις, να το χωνέψεις, ακόμα και να το πιστέψεις.

Παραδόξως, είναι ακριβώς το τρομερό του πραγματικού εφιάλτη των Ελλήνων και της Ελλάδας που κάνει τους ανθρώπους να μη θέλουν να σηκώσουν το κεφάλι και να δουν ή να νοιώσουν την πραγματικότητα, προτιμούν να μη σκέφτονται και να μην πιστεύουν τη σημασία όσων συνέβησαν, συμβαίνουν έκτοτε και έχουν προγραμματιστεί να συμβούν. Αυτόν τον παράγοντα ακριβώς χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν ακόμα για να επιβιώσουν οι επικοινωνιακοί “στρατηγοί” του ΣΥΡΙΖΑ, ή μάλλον αυτοί που τους καθοδηγούν.

Τώρα, στο αρχικό σοκ του 2015, έρχεται σιγά-σιγά να προστεθεί αναπόφευκτα η συνειδητοποίηση του τι σημαίνει η περσινή συνθηκολόγηση, που δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά ετοιμάστηκε, δια πράξεων, παραλείψεων και εξαρτήσεων της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, επί τρία ολόκληρα χρόνια. Οι ‘Ελληνες, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο, βλέπουν την ατομική τους ζωή να καταστρέφεται, αργά αλλά σταθερά, καθώς η χώρα τους μετατρέπεται σε χρηματοπιστωτικό Νταχάου.

Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις τα συναισθήματα που κυριαρχούν τώρα στους ‘Ελληνες είναι:
Θυμός, 57,3%
Ντροπή, 53,8%
Φόβος, 40,9%
Ελπίδα, 15%
Περηφάνεια, 3,5%
Σιγουριά, 3,1%

Ήταν αυτό ένα σχεδιασμένο αποτέλεσμα ή προέκυψε από έναν παράξενο συνδυασμό διαφόρων παραγόντων; Δεν μπορούμε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα με βεβαιότητα. Αντίθετα, είναι βέβαιο ότι ούτε η ελληνική, ούτε η ευρωπαϊκή Ιστορία σταμάτησαν στις 13 Ιουλίου 2015 (το απέδειξε άλλωστε το βρετανικό δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίου δεν είναι καθόλου άσχετο με όσα συνέβησαν στην Ελλάδα). Η Ιστορία θα συνεχιστεί, παίρνοντας ίσως πιο βίαιες και επικίνδυνες μορφές, εμπλέκοντας πιθανώς και τον γεωπολιτικό παράγοντα, που μπήκε άλλωστε για τα καλά στην ευρωπαϊκή εξίσωση με την προσφυγική κρίση και τις τρομοκρατικές επιθέσεις κατά το μοιραίο 2015.

Πηγή Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος
To άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε, με ελάχιστες παραλλαγές, στα αγγλικά, στην ιστοσελίδα http://www.defenddemocracy.press/ στις 5.7.16



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Ερντογάν συμμαχεί με Πούτιν 
και η Ευρώπη απλώς παρακολουθεί

Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία, ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αφάνισε τους πολιτικούς αντιπάλους του στο εσωτερικό, απείλησε τους συμμάχους του στη Δύση και άνοιξε τον δρόμο για εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της Αγκυρας και της Μόσχας. Μπορεί αυτή η επαναπροσέγγιση να αλλάξει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή και με τη συμβολή του Ιράν να επηρεάσει την εξέλιξη του πολέμου στη Συρία; Οταν ο τούρκος πρωθυπουργός, Μπιναλί Γιλντιρίμ, ρωτήθηκε ποιον θα επέλεγε μεταξύ του Ισλαμικού Κράτους και του σύρου προέδρου, Μπασάρ αλ Ασαντ, απάντησε: «Κανέναν. Και οι δύο πρέπει να φύγουν». Ωστόσο, για το καθεστώς Ασαντ τα γεωστρατηγικά παιχνίδια των μεγάλων περιφερειακών δυνάμεων στην περιοχή συνιστούν μια «χρυσή ευκαιρία», δίνοντάς του τη δυνατότητα να παραμείνει στην εξουσία υπό την προστασία της Ρωσίας και εν μέρει της Τουρκίας.

Παρότι κανείς δεν κάνει λόγο για μια επίσημη συμφωνία στο φλέγον ζήτημα της Συρίας, όλα δείχνουν ότι ο διάλογος μεταξύ Ρωσίας, Τουρκίας και Ιράν σύντομα θα συμπεριλάβει και ανοιχτά τη Συρία. Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε ότι η κυβέρνησή του και η Ρωσία «έχουν παρόμοιες θέσεις για την εκεχειρία στη Συρία, την ανθρωπιστική βοήθεια και την ανάγκη εξεύρεσης πολιτικής λύσης». Δέχθηκε ότι υπάρχουν «κάποιες διαφωνίες» για το εάν ο Ασαντ πρέπει να παραμείνει στην εξουσία. Αλλά, συμπλήρωσε, «αντί να επικρίνουμε ο ένας τον άλλον σε αυτό το θέμα, θα πρέπει να ερευνήσουμε τις δυνατότητές μας και να καταλήξουμε σε έναν εποικοδομητικό διάλογο». Για τη Δαμασκό και τους συμμάχους της η πιθανότητα συμφωνίας μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας για τη Συρία είναι «μάννα εξ ουρανού».

Αν και η Άγκυρα δύσκολα θα δεχθεί να υποστηρίξει ενεργά την κυβέρνηση Άσαντ, για τον σύρο πρόεδρο θα είναι αρκετή η διακοπή παροχής βοήθειας προς τους αντάρτες που πολεμούν εναντίον του καθεστώτος. Χωρίς την Τουρκία, οι αντάρτες της Συρίας θα αποδυναμωθούν απέναντι στις επιθέσεις των σιιτών υποστηρικτών της κυβέρνησης Ασαντ. Οι αντάρτες ήδη έχουν χάσει εδάφη στο νότιο τμήμα της χώρας και τώρα εστιάζουν τις επιχειρήσεις τους στον Βορρά και στο Χαλέπι. Επιπλέον, πολλοί από τους αξιωματούχους του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας, που εμπλέκονταν στα προγράμματα παροχής βοήθειας των ανταρτών στη Συρία, τώρα βρίσκονται στη φυλακή, κατηγορούμενοι για ανάμειξη στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου.

Ακόμη και αν οι θέσεις Ρωσίας και Τουρκίας δεν ευθυγραμμιστούν πλήρως, εξαιτίας της ανοχής και υποστήριξης της Άγκυρας προς τις ισλαμιστικές εξτρεμιστικές οργανώσεις - ο Ερντογάν δήλωσε τον Ιούνιο ότι το Μέτωπο αλ Νούσρα (σ.σ.: της Αλ Κάιντα) «δεν θα πρέπει να κατατάσσεται στις τρομοκρατικές οργανώσεις γιατί πολεμάει ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος» - είναι πιθανό να υπάρξει συμφωνία σε επιμέρους ζητήματα, διευκολύνοντάς τη να άρει τους περιορισμούς που τώρα την εμποδίζουν να εξαπολύει περισσότερες επιθέσεις ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και τους κούρδους αντάρτες στη Βόρεια Συρία.

ΠΟΓΚΡΟΜ
80.000 στο στόχαστρο, 23.000 στα κρατητήρια

Σε δεύτερο κύμα εκκαθαρίσεων στην ακαδημαϊκή κοινότητα προχώρησε η τουρκική κυβέρνηση με μαζικά εντάλματα συλλήψεων εναντίον εκατοντάδων καθηγητών Πανεπιστημίου που κατηγορούνται για διασυνδέσεις με το κίνημα Γκιουλέν. Επιπλέον, αναμένονται νέες απολύσεις στα υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών, όπως και σε Ακτοφυλακή και Στρατό. Εκτιμάται ότι μετά την απόπειρα πραξικοπήματος τον περασμένο μήνα, περισσότεροι από 80.000 άνθρωποι έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα ή έχουν απομακρυνθεί από τα καθήκοντά τους στον δημόσιο τομέα. Είναι χαρακτηριστικό ότι η τουρκική κυβέρνηση διέταξε την υπό όρους απελευθέρωση 38.000 κρατουμένων, οι οποίοι είχαν φυλακισθεί πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα, με σκοπό να ανοίξουν «θέσεις» για τους πολιτικούς αντιπάλους του Ερντογάν. Από τον Ιούλιο μέχρι σήμερα έχουν συλληφθεί ή και φυλακισθεί περισσότερα από 23.000 άτομα.

Ακίν Ουνβέρ: «Οι Αμερικανοί αφήνουν το πεδίο ελεύθερο σε Ρωσία, Τουρκία και Ιράν»

«Στη Μέση Ανατολή διαμορφώνεται μια νέα ισορροπία ισχύος, με τις ΗΠΑ να απομακρύνονται αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο σε Ρωσία, Τουρκία και Ιράν» είπε στο «Βήμα» ο Ακίν Ουνβέρ, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Καντίρ Χας της Κωνσταντινούπολης.

Ποιες θα είναι οι συνέπειες από τη στροφή της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και της επαναπροσέγγισης με τη Ρωσία, στον πόλεμο της Συρίας;
«Η Τουρκία αλλάζει σε σημαντικό βαθμό την κατεύθυνση της εξωτερικής της πολιτικής και τώρα προσπαθεί να βρει μια νέα λύση για τη Συρία, όχι μόνο σε συνεργασία με τη Ρωσία αλλά και με το Ιράν. Αυτό σημαίνει ότι οι τρεις χώρες θα διαπραγματευτούν για το ποιες θα είναι οι οργανώσεις που θα υποστηρίξουν, ποιες θα μείνουν εκτός του πολιτικού φάσματος και τι είδους πολιτική μετάβαση θα ακολουθήσει. Οι ΗΠΑ δεν θέλουν πλέον να έχουν τα ηνία στη Συρία και έτσι δημιουργείται ένα κενό, που με ευχαρίστηση αφήνουν τη Ρωσία να το αναπληρώσει. Σε αυτό το νέο παιχνίδι των μεγάλων δυνάμεων, η Τουρκία θα πάρει το μέρος εκείνου που θα επενδύσει περισσότερα στο μέλλον της Συρίας».

Πιστεύετε ότι η Τουρκία θα υπαναχωρήσει από τη συμφωνία για το Προσφυγικό αν η ΕΕ δεν καταργήσει τη βίζα για τους τούρκους πολίτες;
«Στην Τουρκία υπάρχει σύγχυση σχετικά με την προσφυγική πολιτική της ΕΕ. Αν μη τι άλλο, η Αγκυρα πιστεύει ότι η Ευρώπη έχει αφήσει την Τουρκία να σηκώνει μόνη της το προσφυγικό βάρος. Η ΕΕ δεν έχει περιθώρια αντίδρασης, καθώς το προσφυγικό πρόβλημα αναζωπυρώνει τα ακροδεξιά κινήματα στην Ευρώπη. Είναι ένας φαύλος κύκλος στον οποίο οι απειλές της Τουρκίας για το Προσφυγικό ωφελούν την ευρωπαϊκή Ακροδεξιά, η οποία με τη σειρά της προκαλεί μεγαλύτερα αντιτουρκικά αισθήματα στην Ευρώπη. Το ερώτημα στην πραγματικότητα δεν αφορά τις σχέσεις ΕΕ - Τουρκίας αλλά μια εσωτερική συζήτηση στην Ευρώπη, αν δηλαδή θέλει να υπηρετήσει τα ιδανικά πάνω στα οποία ιδρύθηκε ή τον πολιτικό ωφελιμισμό».

Πηγή "Το Βήμα"

Σχόλιο ιστολογίου: Δεν αποτελεί παράδοξο το ότι ο τούρκος καθηγητής θέλει να εμφανίσει τις ΗΠΑ ως δύναμη που αποχωρεί από την Μέση Ανατολή, τη στιγμή που συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, με την επάνοδο των ΗΠΑ στο πλευρό των Κούρδων της Συρίας και του Ιράκ. Είναι κάτι περισσότερο από προφανές πως ο Τούρκος καθηγητής επιχειρεί να εμφανίσει την Τουρκία ως ρυθμιστικό παράγοντα την ίδια στιγμή που καταρρέει ο ISIS, είτε η απαγορευτική δυνατότητα έκφρασης αντίθετης σκέψης από αυτή του Ερντογάν, είτε η απόπειρα ενίσχυσης -με κάποιο θετικό πρόσημο- της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Δυστυχώς, η Τουρκία μέσα σε μία θύελλα αλαζονείας και συνεχών αποτυχιών αγνοεί πως οι δύο ισχυρές δυνάμες του πλανήτη (ΗΠΑ - Ρωσία) έχουν αντίληψη της ισχύος τους και γνωρίζουν πάρα πολύ καλά πως η Τουρκία είναι μία χώρα που κινείται μεταξύ του επικίνδυνου και του ασταθούς συμμάχου, που έχει βλέψεις να καθίσει στο τραπέζι των ισχυρών ως νέα πλανητική δύναμη. Και με αυτό ως δεδομένο, γίνεται απολύτως σαφές πως οι τακτικές κινήσεις ΗΠΑ και Ρωσίας στο γεωπολιτικό παίγνιο που θα καθορίσει τη νέα τάξη πραγμάτων στη Μέση Ανατολή, όχι μόνο δεν μπορούν να συμπεριλάβουν την (επικίνδυνη και ασταθή σύμμαχο) Τουρκία, αλλά είναι πάρα πολύ πιθανό να συμφωνήσουν στην απόλυτη και παραδειγματική αποδυνάμωση έως και τον διαμελισμό της. Όσο για την Ευρώπη των πολιτικών νάνων και των αλαζόνων Γερμανών, έχει πολύ σημαντικότερα προβλήματα να επιλύσει (κινδυνεύει να διαλυθεί εξαιτίας της απόλυτης πολιτικής μεταστροφής που "τρώει τις σάρκες της") από το να εμπλακεί σε μία γεωπολιτική διαμάχη, τη στιγμή που δεν μπορεί να διαχειρισθεί τα όσα συμβαίνουν στο εσωτερικό της και αυτοεξευτελιζόμενη έχει φτάσει στο σημείο να ανέχεται (εξαιτίας των γερμανικών συμφερόντων) τους εκβιασμούς και τις απειλές του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Εκεί που είναι θαμμένος ένας από τους ανθρώπους που οραματίστηκε την πολιτική ένωση της Ευρώπης ο Αλτιέρο Σπινέλι θα συναντηθούν σήμερα οι ηγέτες Γερμανίας, Γαλλίας και Ιταλίας με στόχο να στείλουν μήνυμα “επανεκκίνησης” της ΕΕ.

Μέρκελ, Ολάντ και Ρέντσι θα συναντηθούν στο νησάκι Βεντοτένε όπου δύο Ιταλοί διανοούμενοι που κρατούνταν εκεί κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έγραψαν ένα μανιφέστο ζητώντας την πολιτική ένωση της Ευρώπης. Ο Αλτιέρο Σπινέλι, είναι θαμμένος στο νησί και οι τρεις τους θα καταθέσουν στεφάνι στον τάφο του.

Έτσι όπως είναι σήμερα η κατάσταση στην Ευρώπη, η κίνηση μοιάζει σαν να καταθέτουν στεφάνι στην ΕΕ!
Η συνάντηση των τριών ηγετών γίνεται μετά από πρόσκληση του Ιταλού πρωθυπουργού Ρέντσι.

Χρήσιμες είναι τέτοιες συναντήσεις και πρωτοβουλίες μόνο όταν υπάρχει πραγματική βούληση από τους ηγέτες να αλλάξουν κάτι. Η Γερμανική ηγεσία δεν φαίνεται διατεθειμένη να το κάνει. Η Μέρκελ πάει στην συνάντηση με το σύνθημα για “καλύτερη κι όχι για περισσότερη Ευρώπη”. Μόλις προχθές ο Σόϊμπλε έβαλε “πάγο” στις χρηματοδοτησεις κρατών από το “ταμείο Γιούνκερ” και γενικώς το Βερολίνο μπορεί να αποδέχεται τον κίνδυνο αποσύνθεσης της ΕΕ, μετά από το Brexit αλλά δεν δείχνει σε καμία περίπτωση διατεθειμένο να αλλάξει πολιτική για να τη σώσει. Ίσως να μην ενδιαφέρεται για τη “σωτηρία” της.

Οι τρεις ηγέτες θα δώσουν συνέντευξη Τύπου στο ιταλικό αεροπλανοφόρο Garibaldi, που είναι η ναυαρχίδα της ναυτικής δύναμης που εκτελεί την επιχείρηση SOPHIA της ΕΕ κατά της παράνομης μετανάστευσης.
Συμβολική κι αυτή η επιλογή. Από συμβολισμούς έχουμε χορτάσει βεβαίως. Ουσία δεν βλέπουμε.

Κι ενώ στο νησί Βεντοτένε θα γίνεται,επικοινωνιακά τουλάχιστον, η προσπάθεια …restart της ΕΕ, στην Γερμανία φαίνεται να επιστρέφουν για τα καλά στον Ψυχρό Πόλεμο. Μια είδηση από την εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung προκαλεί αίσθηση. Για πρώτη φορά μετά από το τέλος του Ψυχρού Πολεμου η γερμανική κυβέρνηση παρουσιάζει σχέδιο με το οποίο καλούνται οιπολίτες της χώρας να συγκεντρώσουν αποθέματα τροφίμων και νερού, για την περίπτωση που χρειαστεί να αντιμετωπίσουν μια επίθεση ή μια καταστροφή!

Εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικών δήλωσε ότι το σχέδιο αυτό θα συζητηθεί την Τετάρτη στο υπουργικό συμβούλιο!

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει η εφημερίδα, το σχέδιο προβλέπει ότι οι Γερμανοί θα πρέπει να αποθηκεύουν πόσιμο νερό για πέντε ημέρες!

Στην έκθεση, έκτασης 69 σελίδων, σημειώνεται ότι δεν θεωρείται πιθανή μια επίθεση σε γερμανικό έδαφος. Ωστόσο, ζητείται προληπτικά από τους πολίτες να προετοιμαστούν αναλόγως “για μια εξέλιξη που θα μπορούσε να απειλήσει την ύπαρξή μας και δεν μπορεί να αποκλειστεί κατηγορηματικά στο μέλλον”, καταλήγει το δημοσίευμα!

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ειδικού Συνεργάτη

Μία ημέρα μετά την μάλλον προσχηματική επίσκεψη του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Πάνου Καμένου στην Ήπειρο με ελικόπτερο της Αεροπορίας Στρατού, προκειμένου στην συνέχεια να παραλάβει τον Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα από την Άρτα (όπου είχε μεταβεί για μη υπηρεσιακούς λόγους) και να τον μεταφέρει στην Αθήνα, ανακοινώθηκε μία σειρά μέτρων με σκοπό την ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας στην περιοχή της Ηπείρου και της Δυτικής Μακεδονίας.

Εάν τα αναγγελθέντα μέτρα αποσκοπούσαν στην δικαιολόγηση για μία ακόμα φορά της «πτήσης-ΤΑΧΙ» άντε να το καταπιούμε και αυτό! Στην περίπτωση όμως που το ΥΕΘΑ όντως σοβαρολογεί, το πρώτο ερώτημα που προκύπτει μετά αυτή την στομφώδη ανακοίνωσή του, είναι εάν αλλάζει η Πολιτική Εθνικής Άμυνας (άραγε υπάρχει… και ακόμα πιο… άραγε, γνωρίζουν κάποιοι τι ακριβώς είναι αυτό το «πράγμα») η οποία προσδιορίζει την απειλή μόνο ανατολικά και προερχόμενη από την αναθεωρητική Τουρκία! Δηλαδή μας απειλεί και η… Αλβανία; Εάν ναι, υπάρχει σχετική απόφαση του ΚΥΣΕΑ, το οποίο είναι το θεσμικό κυβερνητικό όργανο αποφάσεων για τέτοια θέματα και με βάση ποια στοιχεία; Οπότε σε αυτή την περίπτωση η Κυβέρνηση και συγκεκριμένα η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας οφείλει να ενημερώσει άμεσα τον ελληνικό λαό σχετικά!

Εάν όμως όχι, όλα αυτά που εξαγγέλθηκαν για λόγους που μόνο ο κ. Τσίπρας και ο κ. Καμμένος έχουν στο μυαλό τους, επισημαίνεται ότι δεν εξυπηρετούν απολύτως κανένα επιχειρησιακό σκοπό, επιβαρύνουν τον ήδη εξαιρετικά μειωμένο λειτουργικό Προϋπολογισμό των Ε.Δ. και αναμφίβολα αφαιρούν ανθρώπινους και οικονομικούς πόρους από τους Σχηματισμούς και Μονάδες που έχουν αποστολή να αντιμετωπίσουν την πραγματική και εκπεφρασμένη απειλή, στα νησιά μας και στον Έβρο! Κρίνεται σκόπιμο να τονιστεί ότι το ποσοστό επανδρώσεως δυστυχώς παραμένει εξαιρετικά χαμηλό, ενώ και οι οικονομικοί πόροι είναι ελάχιστοι λόγω των περικοπών, με αποτέλεσμα διοικήσεις και προσωπικό να υπερβάλλουν εαυτούς για να διατηρούν την επιχειρησιακή ετοιμότητα σε όσο τον δυνατόν παραδεκτό επίπεδο.

Και σαν μην έφθαναν αυτά, ο κ. Καμμένος την Παρασκευή 19 Αυγούστου μας αποκάλυψε ότι ήδη έχουν προχωρήσει συζητήσεις με την Αστυνομία και το υπουργείο προστασίας του Πολίτη ώστε οι Ένοπλες Δυνάμεις να βοηθήσουν με την παρουσία εναερίων μέσων στην καταπολέμηση της… διακίνησης ναρκωτικών! Ίσως οι κ.κ. Αρχηγοί των Επιτελείων των Κλάδων για να διατηρήσουν την… «αρμονική συνεργασία» με την πολιτική ηγεσία και ό,τι αυτό… συνεπάγεται, συναινούν σε οποιαδήποτε ιδέα του Υπουργού, αλλά δεν υπάρχει, να πάρει ευχή, κάποιος να πει στον κ. Υπουργό ότι η εμπλοκή των Ε.Δ. σε αστυνομικά καθήκοντα είναι εξωθεσμική και απαιτείται νομικό πλαίσιο…. Ότι για την έστω «light-εμπλοκή» στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 υπήρξε νομοθετική ρύθμιση! Και ας υποθέσουμε ότι αυτό γίνεται, πώς θα υλοποιηθεί όταν στις Ε.Δ. δεν υπάρχουν επαρκείς ανθρώπινοι και οικονομικοί πόροι; Και ότι η αναγωγή με άλλες χώρες είναι πρωτίστως αφελής μιας και χώρες σαν το Βέλγιο ή την Γαλλία δεν έχουν μία Τουρκία απέναντι τους με εκπεφρασμένη απειλή για την οποία επιβάλλεται να έχουμε τις Ε.Δ. εστιασμένες σε αυτήν για την αντιμετώπιση της!

Εξειδικεύοντας περαιτέρω την θέση μας οφείλουμε να τονίσουμε ότι ο αριθμός ελικοπτέρων του Στρατού μας είναι εξαιρετικά περιορισμένος και προορίζεται για τακτικές αποστολές και μεταφορές στο θέατρο επιχειρήσεων. Η εμπλοκή τους σε τέτοιες αποστολές θα προσθέσουν ώρες πτήσεως και θα μεγαλώσουν τις ανάγκες συντηρήσεως, με κίνδυνο να μην είναι διαθέσιμα και χρηστικά όταν απαιτηθεί να εκπληρώσουν την αποστολή για την οποία αποκτήθηκαν. Εάν η Κυβέρνηση επιθυμεί απλά την εμπέδωση κλίματος ασφαλείας στην περιοχή των ελληνοαλβανικών συνόρων, ας το κάνει με την οντότητα που έχει θεσμικό ρόλο. Τα τμήματα συνοριακής φύλαξης της Ελληνικής Αστυνομίας, συγκεντρώνοντας από τις πόλεις και από άσχετες υπηρεσίες όπου βρίσκονται, τους συνοριοφύλακες.

Τέλος να θυμίσουμε ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν ήδη επωμιστεί πολύ μεγαλύτερο φορτίο απ’ αυτό που τους αναλογεί καλύπτοντας τα κενά μιας γενικότερης διοικητικής ανεπάρκειας όπως δασοπυρόσβεση, διακομιδές ασθενών εκτέλεση προσθέτων τεχνικών έργων, ενώ έχουν εμπλακεί σοβαρά με το προσφυγικό πρόβλημα σε όλες τους τις πτυχές.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ιωάννη Μιχαλέτου
Πηγή RIMSE


Δείκτες (Indicators) προετοιμασίας για μακροχρόνιες πολεμικές συγκρούσεις

- Επιδίωξη με κρατική εντολή και υποστήριξη, αγροτικής αυτάρκειας με ταχείς ρυθμούς και υψηλότατο κρατικό επίπεδο ανάμειξης στην υλοποίηση του προγράμματος

- Ομοίως σε σχέση με τη παραγωγή φαρμακευτικών υλικών

- Στρατιωτικές ασκήσεις, συνεχείς σε όλα τα κλιμάκια,αιφνιδιαστικές, με ρεαλιστικά και πολύπλοκα σενάρια διακλαδικής δράσης.

- Συνεχείς και αιφνιδιαστικές επιθεωρήσεις όλων των κλιμακίων στις Ε.Δ. και τα σώματα ασφαλείας

- Προετοιμασία ηθικού πληθυσμού, "διαφώτιση"-προπαγάνδα

- Πληροφοριακές καμπάνιες εντός και εκτός της χώρας

- Συνεχής παραγωγή πολεμικού υλικού και ειδικότερα δημιουργία αποθεμάτων αναλωσίμων

- Δημιουργία αποθεμάτων καυσίμων εμφανώς περισσοτέρων από τις τρέχουσες ανάγκες ακόμα και από τις έκτακτες καταστάσεις

- Συνεχεία καμπάνιες για αιμοδοσία και δημιουργία τραπεζών αίματος σε σχεδιασμένη βάση, εκπορευόμενη από οδηγίες της ανώτατης ηγεσίας

- Ευμεγέθης συγκέντρωση αποθεμάτων χρυσού και πολύτιμων μετάλλων υπό κρατική καθοδήγηση

- Ασκήσεις σε σχέση με σενάρια επιστράτευσεις-δημιουργία νέων παραστρατιωτικών ομάδων από το γενικότερο πληθυσμό

- Αυξημένη παρακολούθηση σε συνεχή βάση αλλοδαπών στη χώρα και όχι μόνο όσων κατέχουν σημαντικές θέσεις

- Εκτεταμένες πληροφοριακές καμπάνιες εντός-εκτός της χώρας

- Συνεχείς εκστρατείες αποπληροφόρησης, παραπληροφόρησης και εκτεταμένες κινήσεις παραπλάνησης που φαίνονται να εκπορεύονται από την ανώτατη ηγεσία και σε συνεχή βάση

- Συνεχείς μετακινήσεις Ε.Δ. σε προκεχωρημένα σημεία με συνεχή εναλλαγή (rotation) όλου του προσωπικού συμπεριλαμβανομένου και εφέδρων που σε τυχόν περίπτωση πολέμου θα επιστρατεύονταν εκεί-"εγκλιματισμός" των Ε.Δ. σε όσο το δυνατόν ρεαλιστικότερες συνθήκες κινητοποίησης

- Απηνής καταδίωξη εγκληματικών στοιχείων που δεν "συνδράμουν" ή κατά οποιοδήποτε τρόπο αποτελούν πιθανό τροχοπέδη σε συνθήκες έντασης-σε συνδυασμό με ένταση ελέγχου των λεγόμενων περιθωριακών στοιχείων της κοινωνίας

- Συνεχή δημιουργία μηχανισμών παραγωγής σκέψης (Ινστιτούτα, Think Tank, κέντρα ερευνών) με κρατική κατεύθυνση, που ασχολούνται με θέματα ασφάλειας, πληροφοριών και Ε.Δ.

- Συνεχής και ρεαλιστικές ασκήσεις Ε.Δ. και σωμάτων ασφαλείας σε συνεργασία με εταιρείες που εμπλέκονται σε "κρίσιμες υποδομές (ενέργεια,λιμένες, αεροδρόμια, κτλ)

- Αύξηση χρήσεως ιστορικών Αρχετύπων που αγγίζουν το συναισθηματικό κόσμο των πολιτών και επένδυση στη δημιουργίά "αρραγούς εσωτερικού μετώπου"

- Συνεχείς διαβουλεύσεις-συναντήσεις ανώτερων στελεχών των Ε.Δ και δυνάμεων ασφαλείας πέραν του κανονικού δίχως φαινομενικά κάποια τρέχουσα ατζέντα

- Συνεχής προσπάθεια δημιουργίας αυτάρκειας σε σχέση με διεθνείς δυνάμεις στο τομέα των τηλεπικοινωνιών, μεταφορών, χρηματοικονομικών υπηρεσιών

- Συνεχής ασκήσεις για την ικανότητα επιστράτευσης πλέον του έμψυχου υλικού, αλλά και των μέσων παραγωγής, μεταφορών κ.ο.κ του ιδιωτικού τομέα

- Έλεγχός με πάσης φύσεως τρόπους ιδιωτικών ισχυρών συμφερόντων

- Άυξηση μέτρων ασφαλείας των ληπτών αποφάσεων, περιορισμός μετακινήσεων στο εξωτερικό ή/και ευρύτερη επιτήρηση των στελεχών του κρατικού τομέα που απασχολούνται σε ευαίσθητες θέσεις

- Μείωση με ανώτατη κρατική καθοδήγηση της χρήσεως, ακόμα και για επουσιώδη θέματα "ανοικτών καναλιών επικοινωνίας"-δημιουργία κλειστών κυκλωμάτων επικοινωνίας εντός της χώρας με σχεδόν αδύνατη πρόσβαση από το εξωτερικό

- Δημιουργία ενώσεων πολιτών, συλλόγων που ενώ παρουσιάζονται ως αυθόρμητες μαζικές κινήσεις (grassroot mobilization) στην πραγματικότητα είναι κεντρικά κατευθυνόμενες με έμφαση τα θέματα ασφάλειας

- Συνεχείς και εις βάθος στατιστικές έρευνες σε κρατικού οργανισμούς και υπηρεσίες για έλεγχο αποθεμάτων, ζητήματα παραγωγικότητας, ελέγχους ασφαλείας και ετοιμότητας

Τα ανωτέρω όταν συνδυαστικά και εις βάθος χρόνου επιτελούνται σε ένα κράτος, δείχνουν σαφέστατη προετοιμασία αυτού του κράτους να εισέλθει σε μακροχρόνιο πόλεμο.

Την παρούσα ιστορική περίοδο ένα κράτος με παγκόσμιο ρόλο βρίσκεται σε αυτή τη φάση εκπληρώνοντας όλους τους παραπάνω δείκτες.

Είναι λογικό να υποθέσουμε ότι η πολιτική ηγεσία αυτού του κράτους εχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δέχεται σταδιακή επίθεση η οποία θα τείνει να κλιμακώνεται και ως εκ τούτου λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα ούτως ώστε να είναι έτοιμη να εμπλακεί ακόμα και σε (παγκόσμια) πολεμική σύγκρουση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος

Εκεί που ταξιδεύεις στον ορίζοντα και το πνεύμα τείνει από την αντηλιά να παραδοθεί στην ραστώνη, οι επιτυχίες στους Ολυμπιακούς το επανανεργοποιούν αλλά τα πολιτικά το "ρίχνουν".

Οι εκδοχές για εκλογές είναι μία ερμηνεία της κινητικότητας: εκλογικός πυρετός, εγκαίνια ημιτελών "γιοφυριών", διαβεβαιώσεις για εργασιακά, συνταγματική αναθεώρηση, ταξίδια Κίνα και Βουλγαρία, τηλεοπτικές άδειες, ΕΛΣΤΑΤ, νέα γενιά συμβασιούχων στο δημόσιο, γερμανικές αποζημιώσεις κα.

Η άλλη ερμηνεία είναι η "δημιουργία μιας ασπίδας φυγής" από την διογκούμενη δυσαρέσκεια: μειώσεις συντάξεων, φορολογικές επιβαρύνσεις, ακρίβεια, ανεργία, κόφτης δηλαδή πόλωση κοινωνίας-κυβέρνησης. Η ανάκαμψη που, σωστά επισημαίνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, σημαίνει αύξηση επενδύσεων, θέσεων εργασίας, ενίσχυση εισοδημάτων κλπ. πάει πιο αργά από την χελώνα. Η προσδοκία για το "άνοιγμα" επαναρρύθμισης του χρέους είναι το μόνο, αμφίσημο στο χρόνο και την κατάληξη, εισιτήριο μέσης διαδρομής για την κυβέρνηση.

Η σύγχυση επί του γενικού και αόριστου αλλά και το σημερινό κενό εννοιών: "κεντροαριστερά", "κεντροδεξιά", σοσιαλισμός ή φιλελευθερισμός με διάφορα "συμπαρατασσόμενα, ανανεούμενα, διευρυνόμενα" συνοδευτικά όπως κοινωνικός, δημοκρατικός – ανθρώπινος - σύγχρονος κλπ. και η εικόνα μαγειρείων "καθιστούν" τα πρόσωπα κυρίαρχα στο "παιχνίδι" της πολιτικής. Τα πολιτικά τεχνάσματα, η επιτηδευμένη ρητορική "διαχείρισης" αντιθέσεων, η μόχλευση σκοπιμοτήτων σε ένα ρημαγμένο και παρακμιακό τοπίο, που ονομάζεται δημόσια σφαίρα, "ανακατεύει".

Αιωρούμενα ιδεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά τα πιο πολλά κόμματα, και πρώτα η κυβέρνηση, ετοιμάζονται για συνέδρια, για λίφτινγκ συσκευασίας στο υφιστάμενο "super market πολιτικών προϊόντων", αναζητούν στίγμα κυρίως για διεκδίκηση εκλογικών ποσοστών.

Δύσκολα οι πολίτες πείθονται ότι το υπόβαθρο των "πάνω" διελκυστίνδων έχει κάτι καλό για τους ίδιους και δεν γίνεται για την καρέκλα.

Οι νέοι κύκλοι ανοίγουν από πριν αλλά είναι καταλυτικό για την εξέλιξή τους το “πώς και πότε” κλείνουν οι προηγούμενοι!

Επομένως οι φθινοπωρινές εξελίξεις δεν κρίνονται στα τερτίπια ή τις οργισμένες δηλώσεις αλλά στο πεδίο της κοινωνίας!

Η κυβέρνηση και η ΝΔ έχουν λίγα περιθώρια να απαγκιστρωθούν από την ατζέντα που ήδη έχουν "φιλοτεχνήσει", κυρίως να κινηθούν εκτός "market" για μία νέα σχέση με την κοινωνία. Εξάντλησαν πολλαπλώς την ελπίδα της μεταμνημονιακής Ελλάδας με μνημονιακές μεταλλαγές!

Ζητείται και πάλι επανασύνθεση, έξω από το super market, αυτόνομη πολιτική σχέση με τους πολίτες για διέξοδο από την κυκλικότητα της κρίσης. Αυτή είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να επισπεύσει τις εκλογές, διαφορετικά για πολλούς πολίτες το άμεσα ή αργότερα δεν έχει ουσία αν είναι να έχουμε μία από (ή περίπου) τα ίδια. Η ογκούμενη δυσαρέσκεια, ο σκεπτικισμός, ο προβληματισμός της κοινωνίας αναζητεί πορεία με πρωταγωνιστή την ίδια.

Άλλως και πάλι η σοδειά δεν θα μαζευτεί, θα σαπίσει (ξανά) στο χώμα. Έτσι γυρίζει το βλέμμα στα παιδιά με τα κουβαδάκια για λίγο ακόμη: στην ελεύθερη δημιουργία να χαράσσουν δρομάκια στην άμμο και πύργους χωρίς αλλότρια ή ιδιοτελή αφού διαχωρίζουν καθαρά το καλό ή κακό!

Πηγή εφημ. "Το Παρόν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου