Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Οκτ 2011


Η διαγραφή χρέους, υπό την έννοια του haircut, παραδοσιακά είναι μια μονομερής απόφαση του δανεισμένου κράτους με το πλέον μη βιώσιμο χρέος. Δεν είναι μια εύκολη απόφαση γιατί οι αγορές , οι διεθνείς τράπεζες, δεν είναι, τα επόμενα χρόνια, πρόθυμες να το δανειοδοτήσουν εκ νέου.

Όμως όπου ελήφθη αυτή η απόφαση είχε μια λογική. Αφανιζόταν το χρέος, κατέρρεαν οι εισαγωγές και μέσω του πληθωρισμού ενισχυόταν η ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών και μηδενίζονταν αναγκαστικά τα ελλείμματα. Αργεντινή, Ουρουγουάη, Μεξικό, Ρωσία είναι μοντέλα διαγραφής ή αναδιάρθρωσης χρεών. Κοινός τόπος η αποχώρηση οργανισμών τύπου ΔΝΤ, πολυεθνικών – τοκογλύφων, τεχνικών επιτροπών από την πλευρά των «πιστωτών». Εθνικοποιήσεις και κρατικοποιήσεις πολύ εκτεταμένες, η πρώτη μέρα της νέας εποχής.

Στην περίπτωση της Ελλάδος, η ευρωπαϊκή φόρμουλα που μελετάται είναι όχι μόνον τοκογλυφική, αλλά και απολύτως αποικιοκρατική.

Συζητείται δηλαδή :

Επαναγορά ομολόγων με PSI ή haircut, μέσω EFSF. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να έχουμε ανταλλαγή ομολόγων με μείωση της ονομαστικής αξίας ή χωρίς περικοπή αυτής, που είναι η χειρότερη περίπτωση όπως το PSI, που τρέχει με στόχο το -21%.

Οι πιστωτές , αν παρακολουθήσουμε τι λέει η Γερμανία, αναλαμβάνουν τη διοίκηση της χώρας και απεθνικοποιούν το σύνολο της δημόσιας περιουσίας, τους πόρους και τις υποδομές της εθνικής επικράτειας. Για παράδειγμα στην περίπτωση της Ελλάδας η εθνική της επικράτεια έχει πραγματική και προστιθέμενη αξία σε επίπεδο περιουσιακών στοιχείων, πολλαπλάσια του χρέους της όχι μόνον του δημόσιου, αλλά και αυτών των ασφαλιστικών ταμείων και του ιδιωτικού δανεισμού. Μάλιστα στην παρούσα φάση δεν έχει υπολογισθεί καν ή αξία των ορυκτών της.

Ταυτόχρονα στην τελευταία διετία η Ευρώπη και η ελληνική κυβέρνηση έχουν δράσει ως «οικονομικοί δολοφόνοι». Έχουν με τα Μνημόνια ανεβάσει σε δυσθεώρητα ύψη τον δανεισμό (+70δις ευρώ), έχουν «φουσκώσει» τα ελλείμματα, έχουν «στεγνώσει» από ρευστότητα την εσωτερική αγορά, με παράλληλη κατάρρευση του χρηματιστηρίου, άρα αποκεφαλαιοποίηση των επιχειρήσεων και συντεταγμένη υποτίμηση της αξίας τους, τόσο ως προς τις δημόσιες επιχειρήσεις- ΔΕΚΟ όσο και ως προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις και τις τράπεζες.

Βρίσκεται σε ραγδαία άνοδο η ύφεση και η ανεργία , ενώ γκρεμίζονται το ΑΕΠ, τα εισοδήματα και ο κύκλος της κατανάλωσης. Ο τριτογενής τομέας των υπηρεσιών καταρρέει, ο πρωτογενής και ο δευτερογενής στη βάση του Μάαστριχτ και των πολιτικών που ακολουθηθήκαν τα προηγούμενα 15 χρόνια έχουν χάσει κάθε παραγωγική δυνατότητα. Χωρίς παραγωγικότητα δεν υπάρχει ανταγωνιστικότητα.

Οι επενδύσεις θα πρέπει να αποκλείονται στη βάση των δεδομένων που η Τρόικα δημιούργησε. 11φορολογικά νομοσχέδια σε ένα χρόνο. Αποδόμηση του κράτους και της ήδη προβληματικής Διοίκησης. Ορατή η κοινωνική έκρηξη κάθε στιγμή. Ακύρωση του Συνταγματικού και νομικού πλαισίου της χώρας , χωρίς αναγγελία ή προδιαγραφή νέου.

Στην περίπτωση του Μόνιμου Μηχανισμού η Γερμανία επιζητά την επίσημη διαγραφή μέρους του χρέους, την ίδια στιγμή που τα κέρδη και τα αντίμετρα υπέρ των πιστωτών και του Βερολίνου θα είναι πολλαπλάσια. Αυτό το πετυχαίνει με την αξιοποίηση των δημόσιων και ιδιωτικών περιουσιών των Ελλήνων στην πρώτη φάση. Στη δεύτερη μέσω των Μνημονίων που συνεχίζονται μόνον όμως προς εξασφάλιση των πιστωτών και όχι για την λειτουργία του κράτους, διασφαλίζει την αποπληρωμή των παλαιότερων δανείων και φορτώνει την Ελλάδα με νέα μέσω των τόκων και των επαίσχυντων επιτοκίων που την επιβαρύνουν.

Το πιο συντριπτικό. Από την πρώτη μέρα κόβει κάθε δανεισμό για μισθούς-συντάξεις και τη λειτουργία του κράτους, με αποτέλεσμα στο εσωτερικό της Ελλάδος , να μένουν τα έσοδα μόνον από φόρους. Αλλά πόσοι είναι οι φόροι σε ένα ΑΕΠ που καταρρέει, η δημόσια περιουσία έχει απεθνικοποιηθεί και το μεγαλύτερο μέρος από τις ακίνητες- κινητές αξίες και τις επιχειρήσεις των ιδιωτών έχουν απωλεσθεί ή εξαγορασθεί με ελάχιστες αποτιμήσεις, από την Ευρώπη υπό τον έλεγχο της Γερμανίας; Θα μοιάζει με αφρικανική χώρα, αλλά η Ευρώπη της ευρωζώνης δεν είναι Αφρική.

Ακόμη και τις κοινοτικές χρηματοδοτήσεις τύπου ΕΣΠΑ, θα τις διαχειρίζεται η Γερμανία είτε στην λογική της «τεχνικής βοήθειας», είτε στην προοπτική του επονομαζόμενου και ευρωπαϊκού «Σχεδίου Μάρσαλ», που με απλά λόγια μεταφράζεται στη στρατηγική της επίσκεψης του Γερμανού Αντιπροέδρου, με την ομάδα των επιχειρηματιών του κατεστημένου του Βερολίνου, που ήρθαν για να καταγράψουν τι τους ενδιαφέρει για το μέλλον.

Οι επενδύσεις τους, που θα είναι απλά ένα «πλιάτσικο» δεν θα χρηματοδοτηθεί από τις γερμανικές τράπεζες ή τους ομίλους τους, αλλά από τα προγραμματισμένα κονδύλια για την Ελλάδα, από τα διαρθρωτικά ταμεία της Ένωσης, τουλάχιστον στο επίπεδο του 85%.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό κάτι πολύ απλό. Συντεταγμένη χρεοκοπία δεν υπάρχει. Ελεγχόμενη χρεοκοπία, μπορεί να νοηθεί το μοντέλο που βαίνει υπέρ των πιστωτών αποκλειστικά και μόνον οι «εγκληματίες πολέμου» της Ευρώπης και αρχιτέκτονες του υπό διαμόρφωση ΔΝΤ της Ε.Ε, θα μπορούσαν να σχεδιάσουν.

Η ευνοϊκότερη χρεοκοπία για τους Έλληνες είναι κάποιο από τα μοντέλα της παραδοσιακής χρεοκοπίας, αφού μάλιστα στην περίπτωσή μας είναι ήδη προεξοφλημένη από τις αγορές. Αργεντινή, Ρωσία, Λατινική Αμερική, Μεξικό είναι από τα πλέον χαρακτηριστικά προηγούμενα.
Διαγραφή χρεών και έξοδο από το ευρώ θα πρέπει να αποφασίσουν (κυρίαρχα) οι Έλληνες, διαφορετικά θα προσυπογράψουν την εξαθλίωση τους, μέχρι την επόμενη ένοπλη (εθνικοαπελευθερωτική) επανάσταση τους.

Του Μενέλαου Τασιόπουλου από newscode, μοντάζ Γρέκι



Κορυφώνεται το δράμα της χώρας
Το ναυάγιο, η χρεοκοπία και οι εκλογές

Η κορύφωση του δράματος μίας νέας Εθνικής Καταστροφής βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Εδώ που φθάσαμε πατριώτες δεν χωράνε πλέον άλλοι συμβιβασμοί και αναβολές.

Το διεφθαρμένο και σάπιο παλαιοκομματικό, πελατοκεντρικό σύστημα της δήθεν μεταπολίτευσης βασίστηκε στη λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου», καταρρέει υπό το βάρος των πολιτικών του επιλογών με τις οποίες πτώχευσαν τον λαό και υποθήκευσαν την πατρίδα.

Πολιτικοί απατεώνες, κλέφτες, ψεύτες και προδότες, καπηλεύθηκαν τα οράματα του λαού για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Οι γελοίοι γελοιοποίησαν τους πάντες και τα πάντα.

Το "ψωμί - παιδεία - ελευθερία" μετατράπηκε σε "εξουσία - ληστεία και λεφτά στην Ελβετία".

Τριάντα έξι ολόκληρα χρόνια απάτη, λεηλασία και προδοσία του λαού και της πατρίδας.

Η πατρίδα στον γκρεμό και ο λαός σε απόγνωση στους δρόμους.

Οι χρεοκοπημένοι πολιτικάντηδες μας οδηγούν σε μία νέα εθνική καταστροφή.

Οι κλητήρες του διεθνούς τραπεζικού συστήματος.

Οι μεσίτες των τοκογλύφων, οι φραγκοραγιάδες υπάλληλοι των πολυεθνικών εταιρειών, ξεπουλάνε πατρίδα και λαό.

Φτάνει πιά!

Αφεντικά σε αυτόν τον τόπο είμαστε μόνον εμείς οι πολίτες και όχι οι νονοί, τα λαμόγια και οι προστάντζες.

Υπάρχει άλλη λύση.
Υπάρχει άλλος δρόμος.
Υπάρχει η νέα πολιτική δύναμη, η Νέα Ελλάδα.


Αυτός ο δρόμος είστε εσείς, εμείς και όλοι οι Έλληνες πατριώτες.

Ο δρόμος της εθνικής αξιοπρέπειας, της Ελληνικής λεβεντιάς και του φιλότιμου.

Καλούμε όλους τους Έλληνες πατριώτες να έρθουν μαζί μας για να χτίσουμε μαζί τη νέα Ελλάδα, τώρα πριν να είναι πολύ αργά.

Η μόνη λύση είναι να μιλήσει ο λαός τώρα.

Όσο για τους οικονομικούς τρομοκράτες μας και εκείνους που ονειρεύονται να θέσουν την πατρίδα μας υπό την πλήρη κατοχή τους, Άγκελα Μέρκελ, Νικολά Σαρκοζί, που είναι φονιάδες λαών, οικονομικοί δολοφόνοι, τοκογλύφοι, υπηρέτες και συνεργάτες τραπεζιτών, αλλά και προς τα ντόπια και διεθνή λαμόγια, τους προειδοποιούμε ότι

το κόμμα της "Νέας Ελλάδας" δεν αναγνωρίζει καμία από τις πράξεις της κατοχικής κυβέρνησης των δοσίλογων και της Βουλής της Εθνικής Ντροπής.

Διαβεβαιώνουμε τον Ελληνικό λαό και δεσμευόμαστε ότι θα επαναφέρουμε τα πάντα στην πρότερη κατάσταση, με έναν νόμο που θα καταργεί αυτόματα κάθε πράξη νομοθετική ή άλλη που ελήφθη από τις 4/10/2009 και μετά.


Από τον Πρόεδρο της Νέας Ελλάδας
Ηλία Μαρκόπουλο

Το τελευταίο διάστημα όλοι συζητάνε για την ανάγκη συγκυβέρνησης, για την ανάγκη κυβέρνησης εθνικής ενότητας ή για μία κυβέρνηση προσωπικοτήτων (εδώ γελάμε με την ψυχή μας, αφού προτείνονται Μητσοτάκης και Σημίτης), προκειμένου να μπορέσει η χώρα να βγει από το… αδιέξοδο!

Πρώτον, η χώρα δεν βρίσκεται σε αδιέξοδο, αλλά σε πλήρη πολιτική αδυναμία, αφού το παρόν πολιτικό προσωπικό δεν διαθέτει κανένα ηθικό έρεισμα και φυσικά δεν μπορεί να πείσει κανέναν πως θα προσπαθήσει για το καλύτερο, όταν επί δεκαετίες συμμετείχε άμεσα ή έμμεσα για να δημιουργηθεί το χειρότερο. Έτσι, η αδυναμία προτάσεων που θα προτάσσουν το εθνικό συμφέρον και φυσικά θα σέβονται το Σύνταγμα της χώρας και θα υπερασπίζονται τους Έλληνες πολίτες, μεταφράζεται σε… ένα γενικό και αόριστο αδιέξοδο, ενώ οι τολμηρότεροι αναφέρονται σε πολιτικό ή οικονομικό αδιέξοδο χωρίς να τολμούν φυσικά να αναλύσουν αντικειμενικά τα λεγόμενά τους.

Δεύτερον, σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας, δεν μπορεί να υπάρξει συγκυβέρνηση σήμερα, όχι κάτω από τις παρούσες συνθήκες. Αυτή μπορεί να υπάρξει μόνο εάν γίνουν εκλογές και σημειωθεί αδυναμία δημιουργίας αυτοδύναμης κυβέρνησης. Κάθε απόπειρα αποφυγής των όσων σαφέστατα το Σύνταγμα ορίζει για την εκλογή κυβερνήσεων, αποτελεί πολιτικό πραξικόπημα. Το ξεχνούν, φαίνεται, αυτό όλοι όσοι τυρβάζουν περί συγκυβερνήσεως. Ξεχνούν το πλέον βασικό, δηλαδή το ίδιο το Ελληνικό Σύνταγμα. Η κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου εάν αντιλαμβάνεται πως δεν μπορεί να κυβερνήσει, οφείλει να προκηρύξει εκλογές προκειμένου να ακολουθηθεί η Συνταγματική διαδικασία εκλογής κυβερνήσεως. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και η όλη κουβέντα γύρω από μία συγκυβέρνηση αποπροσανατολίζει από το ίδιο το Σύνταγμα.

Αν και... το τελευταίο πράγμα που θα θελήσει να επιδιώξει ο Γιώργος Παπανδρέου είναι η Συνταγματική οδός, ίσως θα πρέπει ως λαός να ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε συνταγματική - πολιτειακή εκτροπή, η οποία δείχνει να μεθοδεύεται από τους γνωστούς προπαγανδιστικούς δημοσιογραφικούς - εκδοτικούς κύκλους. Η δε δικαιολογία που πιθανότατα θα "εκτοξευθεί" περί οικονομικής αδυναμίας κήρυξης και εκτέλεσης εκλογών, θα αποτελέσει την θρυαλλίδα της εκτροπής από τη Δημοκρατία, αφού για πρώτη φορά μία χώρα θα τοποθετήσει την εξοικονόμηση χρημάτων πάνω από το Σύνταγμα, τους νόμους και τους θεσμούς, μα πάνω από όλα θα αποπειραθεί να καταργήσει την λαϊκή βούληση - εντολή για την επόμενη ημέρα...

Είναι οξύμωρο, αλλά οι εκτροπείς του Συντάγματος θα επιχειρήσουν να εμφανισθούν ως οι υπηρέτες του κοινού συμφέροντος, ενώ στην πραγματικότητα θα επιχειρήσουν να εξασφαλίσουν την εξουσία που σήμερα κατέχουν και την διαιώνισή της για το... συμφέρον του κράτους (αλλά όχι της χώρας...)

Κωνσταντίνος

Η διεθνής οικονομική κρίση μπαίνει για τα καλά στην τρίτη και μοιραία για την Ευρώπη φάση. Ακουμπά το σύστημα των τραπεζών .

Η γαλλοβελγική Dexia είναι το πρελούδιο, όπως στην Ελλάδα η κρατικοποίηση της Proton Bank. Η Ευρώπη είναι ένα απολύτως τραπεζικοκεντρικό σύστημα. Το ευρώ είναι ένα νόμισμα συγκεκριμένης κυκλοφορίας, που με επιμονή η Γερμανία αρνείται να την αυξήσει. Τα κράτη της ευρωζώνης ήταν σε αναντιστοιχία με τα κριτήρια του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας, πριν ακόμη ξεκινήσει η διεθνής κρίση από την Αμερική , με τα παράγωγα, το 2008.

Η ευκαιρία

Όταν η κρίση μπήκε στη δεύτερη φάση της και μετεξελίχθηκε σε κρίση αξιοπιστίας των κρατικών ομολόγων η ευρωζώνη και η Ελλάδα είχαν την τιμητική τους. Χάθηκε η ευκαιρία μεταξύ 2009-2011, η Ευρώπη με γρήγορες αποφάσεις και με ρευστότητα , που θα αποτελούσε «θετικό σοκ» για τις αγορές, να λύσει το πρόβλημα πριν φτάσει εδώ. Δεν το έκανε ούτε στη λογική του ευρωομολόγου, ούτε αξιοποιώντας τον μηχανισμό του EFSF στη δευτερογενή αγορά, ούτε με ομόλογο ΑΑΑ και χαμηλό δανεισμό , προς το εσωτερικό της ζώνης και τις ελλειμματικές χώρες των 17.

Η ύφεση

Φτάνουμε στο τώρα. Το σκηνικό εφιαλτικό. Τα περισσότερα κράτη και όχι μόνον του Νότου, αφού θα πρέπει στα ελλειμματικά να προσθέσουμε τη Γαλλία ή το Βέλγιο ή την Ιρλανδία, βρίσκονται στον κυκλώνα της περιοριστικής πολιτικής, με πακέτα έκτακτων μέτρων , που καταστρέφουν τις οικονομίες τους και την αξιοπιστία τους. Η ύφεση, η ανεργία, η αποεπένδυση και η βίαιη πτώσης του βιοτικού επιπέδου καλπάζουν , χωρίς τα χρέη να ακολουθούν πτωτική πορεία. Η συνοχή της Ευρώπης έχει καταρρεύσει και οι ενωσιακοί θεσμοί, έχουν μετατραπεί σε μηχανισμό πίεσης και απόκτησης asset και εγγυήσεων από τους πιστωτές. Είναι ζήτημα ελάχιστων μηνών η Ενωμένη Ευρώπη και το ευρώ, να μετεξελιχθούν σε πιο μισητή φόρμα από το ΔΝΤ και την παγκόσμια Τράπεζα.

Ο καταλύτης

Το χειρότερο τα διευρωπαϊκά δίκτυα και οι αγορές λειτουργούν μέσα από τις τράπεζες. Αυτές όμως θα αρχίσουν να καταρρέουν . Πολλοί συζητούσαν για ντόμινο μέσα από την διαδικασία του δημόσιου χρέους και των ομολόγων των κρατών- μελών. Είναι μια πολύ πιο αργή εξέλιξη, που δίνει χρόνους αντίδρασης , σε σχέση με το ντόμινο των τραπεζών, αφού καταλύτης στις δεύτερες είναι τα χρηματιστηριακά κραχ, αφού τα χρηματιστήρια είναι βασισμένα στις τράπεζες. Η Ελλάδα παραμένει στο «μάτι του κυκλώνα», αλλά όταν η θύελλα απλωθεί τότε το μεγάλο ενδιαφέρον θα έχουν τι θα γίνουν οι Γαλλικές, ή οι Ιταλικές τράπεζες. Για τον λόγο αυτό και οι αγωνιώδεις συναντήσεις Μέρκελ- Σαρκοζί.

Οι από την αρχή χαμένοι

Υπάρχουν χώρες όπως η Ελλάδα από την αρχή χαμένες. Έχουν χρεοκοπημένο κράτος και χρεοκοπημένες τράπεζες. Ακριβώς γιατί βρίσκονται στον ευρωπαϊκό παρανομαστή, που αποκλείει την αύξηση της κυκλοφορίας του χρήματος , δεν έχουν πιθανότητες. Στην περίπτωση της Ελλάδας το μοιραίο λάθος το έχουν κάνει τόσο οι κυβερνήσεις Καραμανλή όσο και οι κυβερνήσεις Παπανδρέου. Αντί να θωρακίσουν το κράτος και τις επιχειρήσεις, προσπάθησαν να θωρακίσουν τις τράπεζες και μάλιστα οριζόντια, όχι στη βάση κρατικών και ιδιωτικών. Χάθηκαν με τον τρόπο αυτό 110δις κρατικές εγγυήσεις. Παράλληλα αντί το κράτος να δανείζεται με 1 και 2% από την ΕΚΤ, δανειζόταν με 4 και 5%, βάση των τόκων που προσέθεταν στα ευρωπαϊκά επιτόκια , οι Έλληνες τραπεζίτες για να κερδοσκοπούν. Μα βρε ανόητοι μπορεί να διασωθούν οι τράπεζες, όταν το κράτος και μια απολύτως κρατικοκεντρική οικονομία όπως η Ελληνική χρεοκοπούν; Πόση οικονομική και πολιτική εμπειρία μπορεί να χρειάζεται κάποιος για να σκεφθεί με τον τρόπο αυτό; Σήμερα πλέον είναι αργά . Οι ευκαιρίες έχουν χαθεί. Τα περιθώρια του κράτους έχουν εξανεμισθεί , σε λογαριασμούς off shore, μπόνους και μετοχοδάνεια προς φίλους των τραπεζιτών Στην Ελλάδα χρεοκοπούν , με ελεγχόμενο προς το παρόν τρόπο υπέρ των πιστωτών, κράτος , τράπεζες, νοικοκυριά, επιχειρήσεις. Ακόμη και η πρώτη φάση της «κρατικοποίησης» των τραπεζών , θα συνεχισθεί με την απόκτηση των κοινών μετοχών από τον EFSF και τον έλεγχο των Βρυξελλών και του Βερολίνου.

Ο «τραχανάς»

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις όπως της Γαλλίας. Τι θα κάνουν οι Γάλλοι. Θα βρεθούν στην επόμενη φάση υπό το έλεγχο των Γερμανών ; Και τι θα σημάνει μια τέτοια εξέλιξη για την Γουόλ και το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα; Και αλήθεια πόσο καλά έχει κάνει τους υπολογισμούς της η Γερμανία που μαζεύει τώρα τον τραχανά; Αντέχει να ελέγξει την καταρρέουσα Ευρώπη στην πτώση της ή θα την συμπαρασύρει μαζί της ; Πόσα κεφάλαια θα χρειασθούν για να διασωθεί το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης και πόσο τα επιπλέον κεφάλαια για τα κράτη που εν τω μεταξύ θα χρεοκοπούν και οι Λαοί θα ξεσηκώνονται; Το ντόμινο θα δείξει.


Γράφει ο Βασ. Αθ. Κόκκινος
Επίτ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου


Κατά τον Ποινικό Κώδικα (άρθρο 162), όποιος εξαπατάει εκλογέα, με οποιονδήποτε τρόπο, για να μεταβάλει το εκλογικό του φρόνημα, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών και με χρηματική ποινή. Ο πρωθυπουργός μας υποσχέθηκε στον Ελληνικό λαό προεκλογικώς, κατά την ομιλία του στην Θεσσαλονίκη, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2009, ότι υπάρχουν χρήματα και θα δώσει αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, ανώτερες του πληθωρισμού.

Όμως, αμέσως μετά τις εκλογές μείωσε μισθούς και συντάξεις, έπραξε δηλαδή το αντίθετο εκείνου που είχε υποσχεθεί. Ο αντιπρόεδρός του, για να δικαιολογήσει την εξαπάτηση του Ελληνικού λαού, είπε ότι όλα τα κόμματα δεν τηρούν τις προεκλογικές τους υποσχέσεις. Άλλο είναι να προσπαθήσει ένα κόμμα να εκτελέσει το προεκλογικό του πρόγραμμα και να μην επιτύχει και άλλο να μην επιχειρήσει καν την εφαρμογή του και από την πρώτη στιγμή να εφαρμόσει πολιτική αντίθετη του προγράμματός του.

Μετά τις εκλογές, προς δικαιολόγηση της καταφανούς εξαπατήσεως των Ελλήνων, ο πρωθυπουργός μας ισχυρίσθηκε ότι δήθεν αγνοούσε την πραγματική οικονομική κατάσταση της χώρας. Ψεύδεται. Ένας πολιτικός που ήταν υπουργός όλων των κυβερνήσεων του πατρός του, εμπνευστού της υπερχρεώσεως της χώρας, όπως και των κυβερνήσεων του κ. Σημίτη, είναι αδύνατον να αγνοεί την οικονομική κατάσταση της χώρας.

Περαιτέρω, αποκαλύφθηκε πρόσφατα σε βιβλίο του πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, κ. Steinmayer, ότι τον είχε ενημερώσει απολύτως για τα οικονομικά της Ελλάδας και ο κ. Παπανδρέου του απήντησε ότι θα σκεφθεί αν θα διεκδικήσει την πρωθυπουργία. Εξάλλου, ο κ. Αλμούνια εδήλωσε ότι, πολύ προ των εκλογών, είχε ενημερώσει τους αρχηγούς των δύο μεγάλων κομμάτων της Ελλάδος για την οικονομική της θέση. Το αυτό εδήλωσε και ο κ. Προβόπουλος, των μηνιαίων εκθέσεων του οποίου ηδύνατο να λαμβάνει, και ελάμβανε, γνώση ο κ. Παπανδρέου.

Πέραν τούτων, ο τελευταίος, σε συνέντευξή του προς τον κ. Κούλογου, προ των εκλογών, είχε πει ότι όποια χώρα κατέφυγε στο ΔΝΤ καταστράφηκε και ο λαός της εξαθλιώθηκε. Όμως, από πρόσφατη συνέντευξη του πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ κ. Στρος Καν, έγινε παγκοσμίως γνωστό ότι ο κ. Παπανδρέου, προ των εκλογών, συζητούσε μαζί του υπογείως, για το πώς θα υπαχθεί η Ελλάδα στο ΔΝΤ.

Υπογραμμίζεται ότι ο κ. Παπανδρέου δεν έδωσε καμία πειστική εξήγηση έως σήμερα αναφορικά με τον λόγο για τον οποίο παρέλειψε να δανεισθεί, αμέσως μετά την εκλογή του, όσα ποσά χρειαζόταν η χώρα, με χαμηλά επιτόκια, όπως όφειλε να πράξει. Αντί τούτου, εδήλωνε σε διεθνή ακροατήρια ότι ο Ελληνικός λαός είναι διεφθαρμένος και η οικονομία του πνέει τα λοίσθια, έχουσα την πορεία του «Τιτανικού». Μετά τις δηλώσεις του αυτές, για τις οποίες επίσης δεν έχει δώσει καμία εξήγηση, άρχισε η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού της Ελλάδος και έφθασαν τα spreads από 250 μονάδες σε 3.200!!!

Επίσης, δεν εξήγησε έως τώρα γιατί δεν δέχθηκε το δάνειο των 2- δισ. Ευρώ που του προσφέρθηκαν επιπλέον των 7 δισ. που έλαβε η χώρα, με χαμηλό επιτόκιο. Από όλα αυτά προκύπτει η κραυγαλέα προσωπική ποινική ευθύνη του κ. πρωθυπουργού. Θα έπρεπε, επομένως, σύμφωνα με το Σύνταγμα, τριάντα (30) βουλευτές της αντιπολιτεύσεως, αντί να φλυαρούν ασκόπως προς παραμυθίαν του πενομένου Ελληνικού λαού, να ζητήσουν με έγγραφό τους την άσκηση της νομίμου ποινικής διώξεως κατά του υπαιτίου, σύμφωνα με το Σύνταγμα.

Συγχρόνως, όμως, έχει καταστεί πασιφανές ότι η κυβέρνηση, μη εφαρμόσασα το προεκλογικό της πρόγραμμα και αθετήσασα τις υποσχέσεις της προς τον λαό, απεστέρησε εαυτήν του θεμελίου του δημοκρατικού πολιτεύματος, κατ’ άρθρον 1 παρ. 2 του Συντάγματος, ήτοι της λαϊκής κυριαρχίας. Ως εκ τούτου, οι αποφάσεις της και οι νόμοι της, ιδιαιτέρως δε αυτοί περί υπερφορολογήσεως των Ελλήνων και περί εκτάκτου εισφοράς κα τέλους ακινήτων, είναι αντίθετοι προς το Σύνταγμα.

Τόσο για τον ως άνω λόγο, όσο και διότι παραβιάζουν τα άρθρα του Συντάγματος 78 παρ. 2, περί απαγορεύσεως της αναδρομικής φορολογίας, 5 παρ. 10 που καθιερώνει την αρχή της συμμετοχής των πολιτών στα δημόσια βάρη αναλόγως των οικονομικών δυνάμεών των, δηλαδή των εισοδημάτων των, 4 παρ. 2, που επιβάλλει την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως των πολιτών και 36 παρ. 1 περί παροχής εννόμου προστασίας.

Ένας πολίτης με ένα διαμέρισμα 150 τετραγωνικών και ετήσιο εισόδημα 5.000 ευρώ θα πληρώσει το ίδιο τέλος ακινήτου με εκείνον που είναι ιδιοκτήτης ομοίου ακριβώς διαμερίσματος, στην αυτήν θέση, και έχει ετήσιο εισόδημα 200.000 ευρώ. Ανατίθεται η είσπραξη του τέλους τούτου στην ΔΕΗ, ενώ η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έχει αποφανθεί, στην περίπτωση των παρκομέτρων του Δήμου, ότι δεν δύναται να ανατεθεί σε ανώνυμη εταιρεία εισπρακτική εξουσία του Δημοσίου.

Ο κ. Βενιζέλος χαρακτήρισε την έκτακτη φορολόγηση των ακινήτων ως τέλος, ενώ γνωρίζει ότι τούτο δεν είναι ανταποδοτικό και τα περί διασώσεως της περιουσίας των παιδιών και εγγονών μας δια της φορολογίας αυτής είναι απλώς μυθεύματα υπερβολικής φαντασίας. Καταργείται η δυνατότητα προσφυγής στην Διοικητική Δικαιοσύνη με την υποχρεωτική καταβολή του 50% της οφειλής και του δικαιώματος του εφόρου να ζητήσει την μη αναστολή της πράξεως επιβολής φόρου.

Στον αδυνατούντα να καταβάλει το τέλος ακινήτου δεν επιβάλλεται η συνήθης συνέπεια των φορολογικών παραβάσεων, αλλά η διακοπή της παροχής του ρεύματος, με συνέπεια να κοπεί τούτο σε μία πτωχή οικογένεια της Χίου με έξι (6) παιδιά, την ώρα που όλοι οι κοινωνικοί φορείς ζητούν από τους Έλληνες τον περιορισμό της υπογεννητικότητος. Αλλά η σημερινή κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για το μέλλον της Ελλάδος. Γι αυτό και διευκολύνει και συνιστά την μετάβαση των νέων σε άλλες χώρες για να εργασθούν. Θα μείνουν έτσι στην Ελλάδα οι γέροντες συνταξιούχοι με την γνωστή μοίρα τους. Αυτό δεν είναι έγκλημα κατά της χώρας;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αντί να συνιστά επιείκεια προς τους μη έχοντες, θα έπρεπε, κατά τα άρθρα 35 παρ. 2 εδ. Δ’ και 42 του Συντάγματος, να αναπέμψει στη Βουλή τους άνω αντισυνταγματικούς νόμους της κυβερνήσεως, η οποία έχει απολέσει το θεμέλιο της Δημοκρατίας, μη εφαρμόσασα το προεκλογικό πρόγραμμά της.

Να μεν έχει κακώς καταργηθεί το προνόμιο του ανωτάτου άρχοντος να προκηρύσσει εκλογές σε περίπτωση δυσαρμονίας μεταξύ κυβερνήσεως και λαϊκού φρονήματος, παραμένει όμως το άνω προνόμιο της αναπομπής στην Βουλή αντισυνταγματικών νομοσχεδίων. Αν αυτό δεν ασκηθεί τώρα, πότε θα εφαρμοσθούν οι άνω διατάξεις;

Το κράτος, στην ουσία έχει καταλυθεί. Καταλαμβάνονται τα υπουργεία από πολίτες και οι υπουργοί αναζητούν κατάλληλους χώρους για να συναντήσουν τους εκπροσώπους της τρόικας. Εμποδίζεται η λειτουργία των χειρουργείων του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» και η Διοίκηση δεν αποτολμά να ζητήσει την επέμβαση της Εισαγγελίας. Και ο υπουργός των Οικονομικών καλεί τους Έλληνες να πληρώσουν φόρους για να καταβληθούν οι μισθοί και συντάξεις του Νοεμβρίου.

Ώστε το δάνειο των 110 δισ. ευρώ του Μνημονίου έγινε μόνο για να πληρωθούν οι τοκογλύφοι δανειστές μας; Και χάριν αυτών το δημόσιο χρέος μας μέσα σε δύο χρόνια έφθασε το 150 του ΑΕΠ;


Στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, στην γηράσκουσα αλλά συνεχώς λανθάνουσα δημοκρατία, στην πατρίδα εκείνη όπου οι λακέδες τυγχάνουν εκτίμησης και τα λαμόγια δύνανται να αποκτήσουν θέσεις εξουσίας, στην χώρα που έχει μετατραπεί σε χώρο δημοπράτησης των πάντων, εδώ όπου έχει καταστεί πράξη το «τοις κείνων χρήμασι πειθόμενοι», οι πολίτες μετατρέπονται σε δούλους και οι λοβοτομημένοι σε άρχοντες μιάς ανύπαρκτης πολιτείας…

Δυστυχώς, σε αυτή την χώρα που οι ομορφιές της είναι αξιοζήλευτες παγκοσμίως και η ιστορία της διδάσκεται στα πανεπιστήμια και στα σχολεία σχεδόν ολόκληρου του πλανήτη, κατοικοεδρεύει πλέον το κάθε ξέρασμα και απόβρασμα των μολυσματικότερων υπονόμων, ενώ η λήθη έχει μετατραπεί σε ογκόλιθο που βυθίζει στα σκοτάδια του κολασμένου χάους που προετοίμασαν οικονομικοί δολοφόνοι και οι παρατρεχάμενοι ντιντήδες και λελέδες συμμαθητές και συμμαθήτριες ακριβοπληρωμένων κολεγίων…

Σε ετούτη τη γη που τα χρώματα έχουν αρχίζει να ξεφτίζουν και η ανθρώπινη ζωή και αξιοπρέπεια μετριέται με δανεικό χρήμα, η απάθεια έχει μετατραπεί σε προσόν, ενώ η εμπάθεια έχει αναβιβασθεί σε καταλύτη και έμπορο παράνομων εξουσιών που παραδίδονται σε εκείνους που θέλουν να λένε πως διαφεντεύουν, ενώ ασκούν τα χρέη υποποδίων των πανταχού τραπεζιτών.

Ποια μοίρα είναι φυλαγμένη για τους ανθρώπους εκείνους που δεν τολμούν να πετάξουν στον Καιάδα τους βιαστές των παιδιών τους και τους δολοφόνους των ονείρων τους; Ποιο είναι το ριζικό εκείνων που βουβοί και άπραγοι θωρούν τα βοθρολύματα να τους καταστρέφουν όσα με κόπο, αγωνία, ιδρώτα και αίμα απέκτησαν; Χωρίς υπερηφάνεια, με τα κεφάλια σκυφτά, γιομίζουν τους δρόμους οι σύγχρονοι δούλοι περιμένοντας τις αποφάσεις των λάθρων αφεντικών τους, των σιχαμένων αρχοντόγυφτων με τα δανεικά βρακιά και τους πληρωμένους σωματοφύλακες…

Αυτό θέλουμε; Αυτό, άραγε, μας ικανοποιεί; Αυτό ονειρευόμαστε όταν κλείνουμε τα μάτια μας; Ή μήπως στα όνειρά μας υπάρχουν χρώματα και όχι το μαύρο και το γκρι που θέλουν να μας επιβάλουν; Οι πρώτες βροχές έπεσαν και το χώμα ετούτης της γης μυρίζει, ευωδιάζει και μας θυμίζει πως είναι ανάκατο με το αίμα εκείνων που ονειρεύτηκαν για εμάς τους άχρηστους κι έλουσαν τα ονείρατά τους με το μπλε της θάλασσας, το γαλάζιο του ουρανού και με το κόκκινο από το αίμα τους…

Και ήρθαν τα όρνεα και οι λύκοι και όρμησαν στο κοπάδι φτιασιδωμένοι σαν φύλακες και έχτισαν φυλακές…, χάλασαν τα όνειρα και βρώμισαν σπιτικά με το πέρασμά τους… Δουλέψανε τα αρπακτικά για χρόνια και ξέχασε το κοπάδι τους κάμπους και τα λιβάδια, ξέχασε την ελευθερία του και τώρα κιοτεύει να την πάρει πίσω. Και οι φυλακές έγιναν πιότερες και μεγαλύτερες κι απ’ τις πιο μεγάλες πόλεις. Κι ανάκατα στην σύγχυση, οι πρώην ελεύθεροι σαν νεκροζώντανοι τριγυρνάνε σε δρόμους και σοκάκια -αντιπαλεύοντας τους ζωντανούς εφιάλτες- για να βρούνε τα προγονικά κουράγια και να διεκδικήσουν το βιός τους… τα όνειρα τους… για να βάλουν και πάλι το χρώμα στις κλεμμένες ζωές τους...

Παραφράζοντας τον γνωστό στίχο (κατά τη διάρκεια μιας αγόρευσής του στην Σύγκλητο της Αρχαίας Ρώμης) του Κάτωνα, θα έλεγα πως «Ε preterea, genseo, Maximou delenda est» (μετάφραση: «Και επί πλέον, θεωρώ ότι το Μαξίμου οφείλει να καταστραφεί»…) για να επιστρέψει το χρώμα, να ξανάρθει το χαμόγελο και η ελπίδα, για να ακουστούν στους δρόμους γέλια παιδιών... Για να γίνει ετούτη η πατρίδα και πάλι δική μας...


Τα μπαλάκια του Κινγκ-Κονγκ

Οι εξελίξεις επί τροχάδην

Καθισμένος ανακούρκουδα σ’ ένα φθινοπωρινό κλαδί με περιβολή μόγλη, είναι μια δύσκολη θέση να πληκτρολογείς. Κι επειδή η μπαταρία θα τελειώσει κάποια στιγμή και η κουφάλα του δέντρου προσφέρει θαλπωρή, αλλά όχι 220V /50Hz AC, είπα να τα ξεράσω όλα μαζί.

Γνωρίζω πως όλα αυτά μπορεί να σας πέσουν λίγο δυσκολοχώνευτα και είναι λίγο πυκνά και άκομψα γραμμένα για όποιον δεν έχει παρακολουθήσει τα προηγούμενα επεισόδια, αλλά κάντε λίγη υπομονή, ανεχθείτε με και ανατρέξτε σε κάτι προηγούμενο όταν δυσκολεύεστε. Κάθε μία από αυτές τις ειδήσεις θα άξιζε να γίνει μεγάλο θέμα, αλλά επειδή πέφτουν όλες μαζί και επειδή λίγο πολύ κινούνται στα ίδια μοτίβα που κινούνται τα πράγματα τον τελευταίο καιρό είπα να τα μπλέξω. Άρα εδώ θα βρείτε πολλές πραγματικές ειδήσεις, απλά θα ζαλιστείτε λίγο να τις χωνέψετε (σειρά σας γιατί εγώ ζαλίζομαι μέρες τώρα).

Μία μέθοδος είναι να κάνετε διάλειμμα κάθε φορά που αλλάζω θέμα. Πχ Διαβάζω το θέμα με τη Dexia μαζί με τον πρωινό καφέ στη δουλειά, διαβάζω το δεύτερο θέμα με το Ελληνικό κούρεμα μετά το μίτινγκ των 12, το τρίτο θέμα με τον επόμενο πρωινό καφέ κ.ο.κ. Αυτά βέβαια για όσους έχουν ακόμα δουλειά, διότι όπως δήλωσε και ο πρωθυπουργός, πρόκειται για προστατευόμενο είδος.

Dexia kyrie ton laon sou

Η Dexia, η τράπεζα που έχει δανείσει περί το 180% του ΑΕΠ του Βελγίου, έχει βαρέσει κανόνι και το Βέλγιο ανέλαβε φυσικά να καλύψει όλα τα κεσάτια της, κάτι που πρακτικά σημαίνει πως το Βέλγιο έρχεται και αυτό στην παρέα με τα κράτη που έχουν υπερβολικά χρέη. Καθώς όπως είπαμε η Dexia έχει δώσει σε δάνεια το 180% του ΑΕΠ της χώρας, κανείς δεν θα θεωρούσε διασφάλιση τη διαβεβαίωση του Βελγίου πως θα καλύψει τα χαμένα. Γιαυτό και επιστρατεύτηκε και η Γαλλία που είπε πως εγγυάται κι αυτή για την κρατικοποίηση και πως τα ομόλογα και οι άλλες υποχρεώσεις της τράπεζας θα πληρωθούν με χρήματα των φορολογουμένων στο 100% της αξίας τους.

Τίποτα δηλαδή περίεργο στην πορεία αυτής της κρίσης. Ιδιωτικά χρέη και ιδιωτικές ατασθαλίες πληρώνονται από την τσέπη των κρατών προκειμένου να μην ζημιωθεί αυτή η μικρή ελίτ πλουσίων που νέμεται αυτού του είδους τα παιχνίδια. Βέβαια σε εμάς τους μουζίκους θα πουν πως το κάνουν για τη διασφάλιση του καλού κλίματος και την αποφυγή της δημιουργίας πανικού. Όμως για να μη συμβεί κάποιος πανικός δεν χρειάζεται παρά να δεσμευτείς πως διασφαλίζεις τις καταθέσεις κι αυτό μάλιστα μέχρι ενός ποσού. Όχι όλες τις ατασθαλίες που έκανε η τράπεζα και τα χρυσά αγόρια της.

Το καλό με το να παίρνεις τα χρήματα από τους αρκετά πλούσιους είναι πως αυτοί είναι πολύ λίγοι για να κατέβουν να διαδηλώσουν στο κέντρο των Βρυξελλών και επιπλέον τα χρήματα που θα χάσουν δεν θα αλλάξουν ιδιαίτερα τον τρόπο της ζωής που κάνουν. Άρα το κίνητρο να κατέβουν στο κέντρο των Βρυξελλών μειώνεται περισσότερο. Όμως ποιος έχασε την κοινή λογική του σε αυτή την κρίση για να τη βρούμε εμείς που καθόμαστε και καταπίνουμε κάθε χάπακο γιατί συνεχίζουμε να θεωρούμε πως ο καταθέτης των 100 χιλιάδων ευρώ και ο καταθέτης των 100 εκατομμυρίων είναι στην ίδια μοίρα;

Θα έπρεπε να χαιρόμαστε εμείς για την κατάντια των Βέλγων; Μα φυσικά, διότι όσο αποδεικνύεται πως αυτό το παιχνίδι που παίζουν όλοι είναι πέρα για πέρα χαλασμένο, τόσο πιο κοινότοπη φαίνεται η Ελληνική περίπτωση. Προσθεού, δεν λέω να βυθίσουμε σε μια κολυμπήθρα όλα αυτά που μας έφεραν ως εδώ και να τα ξεπλύνουμε για να σώσουμε τη γενιά μας, όπως έκανε πρόσφατα ο πολύ αξιόλογος κατά τ’άλλα καθηγητής ιστορίας κ. λιάκος. Απλά λέω πως είναι διαφορετικά να βρίσκεσαι μόνος σου στον παγωμένο ωκεανό με τους άλλους πιγκουίνους να φωνάζουν έλα κολύμπα θα τα καταφέρεις και διαφορετικό να βρίσκονται και οι υπόλοιποι μέσα στο νερό.

Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη μας διαφορά με το Βέλγιο. Διότι βάζω στοίχημα πως το χρεοκοπημένο Βέλγιο δεν θα μετατραπεί σε failed state. Οι υπάλληλοι των Βρυξελλών θα συνεχίσουν να έχουν μετρό και λεωφορεία, τα σχολεία θα συνεχίσουν να έχουν δασκάλους και βιβλία, τα νοσοκομεία να εξυπηρετούν τους ασθενείς και όλα αυτά που θεωρούμε απλές αυτονόητες κατακτήσεις του πολιτισμού μας θα συνεχίσουν να υπάρχουν. Και όχι, μη φοβάστε. Οι υπάλληλοι του Νάτο δεν θα αντιμετωπίσουν ιδιαίτερη αύξηση της εγκληματικότητας, διότι οι μπάτσοι του Βελγίου θα πρέπει να περιφρουρήσουν κάποιο χριστουγεννιάτικο δέντρο (και τους αγανακτισμένους πολίτες που θα κάθονται απ’έξω). Τι μας λέει αυτό; Πως οι οικονομικές δυσκολίες ενός κράτους δεν σημαίνουν απαραίτητα αυτό που ζούμε εμείς στην Ελλάδα. Και αυτό που ζούμε στην Ελλάδα είναι ξεκάθαρα μια πολιτική επιλογή. Ναι, ο βενιζέλος πολύ θα ήθελε να εξυπηρετεί και τις μίζες των φίλων του, και τα προνόμια των κοινωνικών συμμαχιών που είχε φτιάξει το πασοκ τόσα χρόνια, και τους εξοπλισμούς, και τις τράπεζες χορτάτες, και τα υβριδικά λέξους και όλα. Αλλά όταν δεν μπορεί να το κάνει αυτό, όπως όλοι, βάζει προτεραιότητες. Και τα αποτελέσματά τους τα βλέπουμε όλοι γύρω μας.

Μη ιππότα μου, μη!

Νομίζω πια πως γίνεται σαφές από την επικαιρότητα αυτό που λέγαμε την προηγούμενη βδομάδα στο Φατούρο. Ότι το κούρεμα που προωθείται στα Ελληνικά ομόλογα δεν θα είναι εκείνο το 0% που επέλεξαν οι τράπεζες με το PSI και μου αποκάλυψε η Κάρα του Αγίου Φλώρου (βατοπαιδίου). Για να είμαστε ειλικρινείς, ο άγιος είχε πει ότι το κούρεμα των Ελληνικών ομολόγων θα ήταν της τάξης του 10%, αλλά τελικά φάνηκε πως ακόμα και ο άγιος κρύβει μέσα του λίγη αισιοδοξία για τους πασόκους. Διότι όπως μας αποκάλυψαν οι φίλοι και σύμμαχοι Αυστριακοί πριν από μερικές μέρες, “με όλο το σεβασμό προς τον ιδιωτικό τομέα” οι τράπεζες επέλεξαν μόνο μία από τις 4 λύσεις που τους έδινε το PSI και εξηγούσε η κάρα. Και μαντέψτε πόσο θα είναι το κούρεμα των Ελληνικών ομολόγων σε αυτή τη λύση που επέλεξαν οι τράπεζες; Ω ναι 0% . Έτσι λύνεται και το αίνιγμα βενιζέλου γιατί τα Ελληνικά ταμεία δεν θα χάσουν κεφάλαιο από την ανταλλαγή των ομολόγων. Μα επειδή δεν θα χάσει και κανένας άλλος.

Οι ευρωπαίοι λοιπόν -και κυρίως οι γερμανοί που όλοι οι άλλοι περιμένουν να πληρώσουν το λογαριασμό-, βλέποντας πως η εθελοντική συμμετοχή των τραπεζών σ’ ένα ελάχιστο κούρεμα καταλήγει σε παρωδία και βλέποντας πως στο εσωτερικό τους δεν μπορούν να δικαιολογήσουν μια ακόμα παρέμβαση υπέρ των τραπεζιτών, ξεκίνησαν να μιλάνε για το αυτονόητο. Πως η Ελλάδα δεν είναι δυνατόν να έχει κρατικό χρέος 180% του ΑΕΠ της και να περιμένει κανείς να πληρωθεί από αυτό. Έτσι άρχισαν να πιέζουν για ένα πραγματικό κούρεμα της τάξης του 50% τουλάχιστον και τελικά μέχρι που συμφώνησαν και οι διαφωνούντες γάλλοι στο σχέδιο.

Και μαντέψτε ποιοι διαφώνησαν σε αυτό το σχέδιο που προωθούν οι γερμανοί. Ναι, καλά το καταλάβατε, οι τραπεζίτες. Οι νταλάρες, και ο φάντομ ντακ που θα αποκαλύψω παρακάτω, γκρινιάζουν πως δεν πρέπει να προωθηθεί κούρεμα πάνω από το 21% που προέβλεπε το αρχικό PSI. Φυσικά το 21% είναι ένα ψέμα και το πραγματικό κούρεμα των Ελληνικών ομολόγων είναι το 0% όπως αποκάλυψαν οι αυστριακοί.

Η ώρα του φάντομ ντάκ

Σύμφωνα με τα παπαγαλάκια η αθήνα απέρριψε την πρόταση των γερμανών. Αλλά δεν το έκανε επίσημα, το έκανε ημιεπίσημα. Ποιος ήταν αυτός ο ημιεπίσημος που είπε ότι δεν θέλει κούρεμα αλλά όλο το χρέος; Είναι ο σύμβουλος του ΓρΑΠ, πρώην κεντρικός τραπεζίτης και πολλές φορές μεσσίας που θα σώσει τη χώρα από το κακό -σύμφωνα με κάτι χρεοκοπημένες φυλλάδες που και καλά θεωρούνται σοβαρές- ναι, κύριες και κύριοι, ο απίθανος, ο προστάτης της λιμνούπολης και παρασημοφορημένος από τη λεγεώνα του σκρουτζ μακ ντακ κ. λουκάς παπαδήμος. Ένα χειροκρότημα παρακαλώ διότι μετά από παρακάλια 2 ετών του ΓρΑΠ να έρθει να σώσει τη χώρα, ο κ.Παπαδήμος έλυσε τη σιωπή του και είπε τι; Πως η αθήνα θα πρέπει να αντιταχθεί στο μεγαλύτερο κούρεμα του χρέους. Και όχι μόνο πως πρέπει, αλλά πως θα το κάνει κιόλας.

Και ποια είναι η λογική του κ.παπαδήμου; Πως το μεγάλο κούρεμα θα αναγκάσει τις τράπεζες να βαρέσουν κανόνι και πως το Ελληνικό κράτος θα πληρώσει από την τσέπη του για να τις σώσει, διότι οι ιδιώτες που τις έχουν τώρα όπως είδαμε και με την εξαγορά της eurobank απο την alphabank δεν θέλουν να βάλουν ούτε φράγκο παραπάνω. Αλλά ας δεχθούμε για λίγο τη λογική του κ.παπαδήμου.

Ας υποθέσουμε πως το σχέδιο του κουρέματος αφορά όλα τα ομόλογα που βρίσκονται στα χέρια ιδιωτών, δηλαδή γύρω στα 200δις ευρώ. Κούρεμα 50% σημαίνει 100δις λιγότερο Ελληνικό χρέος. Πόσα από αυτά τα ομόλογα τα κατέχουν Ελληνικές τράπεζες; Κάτι λιγότερο από 50δις. Άρα οι Ελληνικές τράπεζες θα πρέπει να βρουν 25δις από το κούρεμα. Τα έχουν; Όχι. Θέλουν να τα βάλουν τα αφεντικά τους από την τσέπη τους; Όχι. Άρα σου λέει ο κ.παπαδήμος ποιος θα τα πληρώσει το κράτος. Άρα το Ελληνικό κράτος ακόμα κι αν πληρώσει τη χασούρα των τραπεζών θα έχει καθαρό κέρδος 75δις ευρώ από το κούρεμα. Άρα γιατί φωνάζει; Διότι στο ενδιάμεσο οι τραπεζίτες θα έχουν χάσει τις τράπεζές τους. Κι αυτό είναι κάτι απαράδεκτο, έτσι δεν είναι κ.Παπαδήμο;

Τα άπορα ταμεία (ακόμα πιο μεγάλη απόλαυση)

Στην όλη ιστορία περί του κουρέματος, οι φίλοι των τραπεζών βάζουν μέσα και τα ασφαλιστικά ταμεία για να δείξουν πως θα την πατήσουν και οι απλοί συνταξιούχοι. Τα ταμεία λοιπόν έχουν ομόλογα της τάξης των 30δις που θα κουρευτούν κι αυτά. Ουπς λάθος. Κι εγώ τσίμπησα το νούμερο απο δημοσιεύματα και μάλιστα το νουμερο ταίριαζε με το ενδοκυβερνητικό χρέος. Τα δημοσιεύματα όμως δεν λένε τα ταμεία. Λένε τα ταμεία και άλλοι οργανισμοί του δημοσίου. Που δεν το είχα προσέξει και ευτυχώς κάποιος έκανε την ερώτηση: Πόσα ομόλογα έχουν τα ταμεία; (ευχαριστώ voskoulini) Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2011 (εισηγητική έκθεση σελίδα 112) τα ταμεία διέθεταν στις 31/08/2010 μόλις 6 δις σε ομόλογα και γραμμάτια του δημοσίου. Από αυτά θα κουρευτούν μόνο τα ομόλογα, αλλά δυστυχώς δεν βρήκα ακριβές νούμερο γιαυτά. Ας κρατήσουμε όμως τα 6δις.

Το θέμα είναι πως τα ταμεία δεν πληρώνουν τις συντάξεις τους από τα ομόλογα που διαθέτουν, για τον πολύ απλό λόγο πως δεν μπορούν να τα ρευστοποιήσουν. Άρα στην ουσία τα ταμεία έχουν 6δις μόνο στη θεωρία τη στιγμή που πληρώνουν συντάξεις κάθε μήνα. Άρα το ζήτημα είναι λίγο άσχετο με τις συντάξεις.

Διότι ακόμη κι αν προχωρήσει το σχέδιο που θέλει ο παπαδήμος και η Ελληνική κυβέρνηση, δηλαδή το μηδενικό κούρεμα που υπόσχεται η συμφωνία του ιούλη, τα Ελληνικά ταμεία πάλι δεν θα έχουν αυτά τα 6δις διαθέσιμα, διότι θα είναι δεσμευμένα σε μια 30ετή παπάρα που θα την έχουν και θα την κοιτάνε.

Θα σου πει ο καλός τραπεζίτης από την άλλη που σέβεται τη σύνταξη της γριούλας. Μα αυτά τα 6δις πλήρωναν τόκους που πληρώνουν τις συντάξεις. Αλήθεια; Πόσο είναι οι τόκοι των 6 δις με επιτόκιο 4%; 240εκ το χρόνο... Αν κουρευτούν στο 50% πόσο θα είναι; 120εκ το χρόνο. Δηλαδή ο Ελληνικός προϋπολογισμός θα επιβαρυνθεί με 120 ολόκληρα εκατομμύρια το χρόνο παραπάνω για να συνεχίσει να πληρώνει συντάξεις. Αυτά τα 120εκ βάζουν μπροστά οι τραπεζίτες για να γλυτώσουν οι ίδιοι 100 και πλέον δικά τους δισεκατομμύρια

Αν οι τραπεζίτες και η κυβέρνηση είχαν καμιά διάθεση να προστατέψουν τα ταμεία δεν θα τα είχαν βάλει να διαθέτουν μετοχές ύψους 4δις, δηλαδή το 1/3 των συνολικών επενδύσεων τους, διότι δεν θέλετε να μαντέψετε σήμερα πόσα από αυτά τα 4δις έχουν μείνει (ούτε τα μισά).

Και για να κάνουμε μια σύνδεση με το επόμενο θέμα, διαβάστε το παρακάτω: «Η καταβολή της απονεμηθείσης συντάξεως από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης ενεργείται κάθε μήνα, ἤ δίμηνο, ἤ τρίμηνο μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του φορέα». Ποιος το λέει αυτό; Ο νόμος του κράτους 4019 (ΦΕΚ 216Α 30/09/2011) στο άρθρο 20, υποπαράγραφος 7β. Τι μας λέει η υποπαράγραφος 7β ενός άσχετου νομοσχεδίου; Πώς το σχέδιο failed state συνεχίζεται ακάθεκτο και τα κουρέματα και όλα αυτά δεν έχουν καμία σχέση. Το κράτος θα πληρώνει συντάξεις όταν γουστάρει, σε όσους γουστάρει και μέχρι όποιο ποσό γουστάρει. Φυσικά αυτό δεν θα το κάνει δίκαια (πχ θα παίρνετε τόση σύνταξη μέχρι να συμπληρώσετε εισόδημα πχ 10.000 ευρώ) γιατί κρατάει το τυράκι προκειμένου να συνεχίσει την τεμαχική πολιτική του από το φόβο του κάθε μικροαστού ξεχωριστά μήπως και μπορέσει να τους κρατήσει όλους ήσυχους (κρίμα που δεν θα δουλέψει).

(ευχαριστούμε τον tommy που το ξέθαψε, διότι τόσο χωμένο που ήταν μόνο ο συντάκτης του κι αυτός που το δακτυλογράφησε θα ξέρουν τι έλεγε. Ελπίζουμε το δεύτερο, αλλά ωρέ, λες να είσαι η συνείδηση του βενιζέλου ο οποίος το βράδυ υπνοβατεί και καρφώνει τον εαυτό του;)

Λαέ μου μίλησε μου, τον πόνο φίλησέ μου.

Ζαλιστήκατε αρκετά; Ετοιμαστείτε να αλλάξουμε πίστα. Η Ελληνική κυβέρνηση νιαρνιάρει πως θέλει λέει να κάνει δημοψήφισμα. Για το σύμπαν και για τα πάντα. Με ερωτήσεις του τύπου, θέλετε να ζήσετε ή να πεθάνετε; Οκ, ωραίο το κολπάκι. Πάμε να το αναλύσουμε λίγο στρατηγικά για να τελειώνουμε με τις μπούρδες;

Το ένα σενάριο στο μυαλό μου ονομάζεται αιγυπτιακό. Στην αίγυπτο, μετά την πτώση του καθεστώτος μουμπάρακ από τον κόσμο, ανέλαβε τη διακυβέρνηση μια ομάδα στρατιωτικών, έμπιστοι του παλιού καθεστώτος. Αυτή η ομάδα προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και τις παλιές τους αβαρίες. Όχι ακριβώς αξιοζήλευτη θέση. Γνωρίζει πως αν επιστρέψει σε μια μουμπαρακικού τύπου δικτατορία αυτή τη στιγμή θα χάσει τη νομιμοποίησή της. Από την άλλη, καθώς αποτελούν μέρος του παλιού καθεστώτος, συνεχίζουν να λειτουργούν με τον παλιό τρόπο. Δεν είναι δημοκράτες σε καμία περίπτωση, αλλά υπόσχονται ελεύθερες εκλογές. Τις οποίες όμως κρατάνε με νύχια και με δόντια ως τελευταία έξοδο σε περίπτωση που δεν τα καταφέρουν διαφορετικά. Έτσι στο ένα σενάριο, η Ελληνική κυβέρνηση κρατάει ένα δημοψήφισμα που πετάει κάθε τρεις και λίγο από τις αρχές του καλοκαιριού, όταν σφίγγουν οι κώλοι. Όμως στην ουσία δεν την απασχολεί το δημοψήφισμα. Ιδανικά δεν θα το κάνουν καθόλου, αλλά το κρατούν ως τυράκι για να ηρεμούν κάπως τα πνεύματα και να θυμίζουν πως συνεχίζουμε να είμαστε δημοκρατία. Μόλις αποφασίσουν πως δεν πάει άλλο, θα πουν οκ οκ δημοψήφισμα.

Γιατί όμως δημοψήφισμα κι όχι εκλογές; Εδώ πάμε στο δεύτερο σενάριο. Όταν λοιπόν φτάσουμε στο σημείο όπου η κυβέρνηση δεν θα μπορεί να κάνει διαφορετικά, τραβάει ένα δημοψήφισμα. Που δεν είναι εκλογές. Με το δημοψήφισμα μπορεί να κερδίσει ή να χάσει. Αν κερδίσει, συνεχίζει να κυβερνά. Αν χάσει κάνει εκλογές. Αυτό τους προσφέρει δύο πλεονεκτήματα. Το ένα είναι ότι τους δίνει μια ακόμα ευκαιρία. Αν γίνουν εκλογές το πασόκ δεν θα κερδίσει ούτε με σφαίρες. Με το δημοψήφισμα όμως ελπίζουν πως ο τρόπος που θα τεθούν τα ερωτήματα μπορεί να τους κάνει να κερδίσουν.

Το δεύτερο πλεονέκτημα του δημοψηφίσματος είναι ότι δίνει στο λαό μια βαλβίδα ασφαλείας. Μπορείς να το καταψηφίσεις εκφράζοντας την οργή σου, και μετά να κάνεις εκλογές και να φτιάξεις μια εθνική κυβέρνηση Πασοκ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΔΗΜ.ΑΡ. που θα σώσει τη χώρα (ξανά). Και η νέα κυβέρνηση θα έχει νέα λαϊκή εντολή πιο φρέσκια. Και το δημοψήφισμα; “Θα είναι απόλυτα σεβαστό” μεν, αλλά στην ουσία περασμένα ξεχασμένα σαν το λεφτά υπάρχουν.

Το πρόβλημα είναι κυρίως να μην τους κάτσει το σενάριο όπως έγινε στην ισλανδία, όπου τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορούσαν να φτιάξουν κυβέρνηση. Στην ισλανδία βέβαια κυβερνούσε η τυπική δεξιά οπότε η συνεργασία των σοσιαλιστών με τους αριστερίζοντες που ήρθαν από το πουθενά δεν ήταν τόσο δύσκολη. Το πασοκ εδω κάθεται στη μέση μεν αλλα και πάλι η κάλπη μπορεί να τους φέρει σε αδιέξοδο. Πρέπει να παραδεχθούμε πως ο ΓρΑΠ είναι τζογαδόρος όπως μας απέδειξε στις δημοτικές εκλογές (ή με ψηφίζετε ή παραιτούμαι) και μάλιστα του βγήκε. Αλλά ας μην προτρέχουμε.

Το άλλο ζήτημα είναι (αν κάτσει το σενάριο) πόσο θα αντέξει αυτή η τυπική επιβεβαίωση της νομιμότητας από μια κυβέρνηση που θα καταλύσει την έννοια της πολιτικής εναλλαγής στο σύστημα. Διότι οι μονοκομματικές δημοκρατίες καίτοι υπήρξαν συχνά στη μεταπολεμική ιστορία χωρίς μεγάλα προβλήματα (Ιταλία, Ιαπωνία πχ), το έκαναν σε εποχές επέκτασης της οικονομίας. Και για να μην κατηγορούμε τους άλλους, την ίδια στιγμή η Ελλάδα δεν είχε κανένα μεγάλο πρόβλημα με μια ξεκάθαρη δικτατορία. Αλλά σε εποχές κρίσης τα πράγματα είναι λίγο πιο ζόρικα και λίγο πιο ασταθή.

Πινγκ-πονγκ, με τα μπαλάκια του κινγκ-κονγκ

Γιαυτό ζήτησα συγνώμη εξαρχής. Είπα θα σας ζαλίσω αλλά νομίζω αξίζει τον κόπο. Ας επιστρέψουμε πίσω στην πιο μεγάλη εικόνα κι ας αφήσουμε τους ντόπιους να απεργάζονται δημοψηφίσματα.

Η Ιταλία και η Ισπανία συνεχίζουν να είναι εκτός αγορών και δεν θα αλλάξει τίποτα σε αυτό. Η Ιταλία μάλιστα είχε και μια ημι-αποτυχημένη έκδοση ομολόγων (δεν μάζεψαν τα χρήματα που ζητούσαν). Όλο αυτό τους έφερε μια υποβάμιση κατά 3 μονάδες από τους γνωστούς και αγαπημένους οίκους αξιολόγησης σε μια πορεία που μοιάζει εντυπωσιακά με την Ελληνική εξωτερικά (μείον το μνημόνιο, δεν είναι τόσο χαζοί οι ιταλοί ακόμα).

Στη λίστα προστίθεται το Βέλγιο όπως είπαμε παραπάνω και σύντομα θα προστεθεί και η γαλλία, καθώς τα προβλήματα στις γαλλικές τράπεζες είναι κάτι παραπάνω από εμφανή. Όλα αυτά όπως καταλαβαίνετε δεν θα αφήσουν ανέγγιχτους τους ολλανδούς και τους γερμανούς που βασίζουν τις οικονομίες τους στο εμπόριο με τις “προβληματικές” χώρες. Με λίγα λόγια η ευρωζώνη πολύ σύντομα θα πρέπει να παραδεχθεί πως οι αγορές είναι μια παπάρα και μισή αν θέλει να επιβιώσει. Κι αν δεν το κάνει ως σύνολο, θα το κάνουν οι διάφορες χώρες ξεχωριστά. Διότι τόσο ο Μπερλουσκόνι, όσο και ο θαπατέρο -και σίγουρα και ο Σαρκοζί- δεν φαίνονται καθόλου διατεθειμένοι να ακολουθήσουν τον δρόμο του ΓρΑΠ. Και οι κινήσεις τους μέχρι στιγμής αυτό δείχνουν.

Αυτό δείχνουν και οι κινήσεις της ΕΚΤ που δήλωσε συγκινημένη πως επιστρέφει στην πολιτική της απεριόριστης ρευστότητας προς το τραπεζικό σύστημα (ενώ θεωρητικά από τον Απρίλη είχε ξεκινήσει να τη μαζεύει δειλά-δειλά). Πράγμα που σημαίνει πως οι τράπεζες ζόμπι θα συνεχίσουν να επιβιώνουν με αυτόν τον τεχνητό τρόπο την ίδια ώρα που θα μας κηρύττουν τις αρετές του καπιταλισμού και της ελεύθερης αγοράς. Πόσο νομίζετε θα συνεχίσει να υπάρχει αυτό το γαϊτανάκι, ειδικά όταν δεν προσφέρει χαμόγελα και φαντασιώσεις στους ψηφοφόρους;

Με λίγα λόγια το παγκόσμιο σκηνικό κάνει την περίπτωση της Ελλάδας πρακτικά αδιάφορη, ακόμα και ως δικαιολογία για την επόμενη νεροτσουλήθρα. Δεν είναι το κούρεμα του Ελληνικού χρέους πού χρεοκόπησε τη Dexia και έχει βγάλει εκτός αγορών τη Société Générale. Δεν ευθύνεται η ύφεση στην Ελλάδα που τρίζει η Morgan Stanley και η Bank of America σχεδόν επίσημα παραδέχεται πως ανήκει στο κλαμπ των νεκροζώντανων (εκτός αν νομίζουν πως πουλώντας την Pizza Hut θα ξελασπώσουν). Είναι ολόκληρος ο τρόπος λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας που καταρρέει από τις αντιφάσεις που το διατρέχουν. Τι ειρωνεία αν σκεφτείτε πως όλοι οι σημερινοί τιμητές του, πριν 5-6 χρόνια μας υπόσχονταν πως αυτό το σύστημα είναι τέλειο και αιώνιο.

Σίνγκ σονγκ στην καμπούρα του σαμψών

Όχι δεν ήθελα να την ξαναπώ στους κύπριους που παίζουν ένα πολύ επικίνδυνο γεωστρατηγικό παιχνίδι με μοναδικό σύμμαχο μια χώρα που βρίσκεται ήδη σχεδόν πνιγμένη και σε πολύ δύσκολη θέση (και σίγουρα χωρίς καμία νομιμοποίηση). Ήθελα απλά να κάνω μια ρίμα και να επιστρέψω στην Ελλάδα για να σας εντυπώσω, σαν σε πάπια που ετοιμάζεται να γίνει φουά γκρα, πως το κούρεμα, όσο μεγάλο κι αν είναι δεν πρόκειται να αλλάξει την πορεία της Ελλάδας προς την κατάρρευση και το failed state. Διότι το failed state είναι πολιτική επιλογή και όχι οικονομική.

Οπότε τώρα 5 απλά και χοντρικά νούμερα για να δείτε πως τα νούμερα δεν βγαίνουν ακόμα και με το μεγάλο κούρεμα που αρνείται η Ελληνική κυβέρνηση. Το χρέος το σφυρίξαμε στις 31/12/2010 στα 340 δις μόλις. Σε αυτά έχουν προστεθεί άλλα 23 δις στο οκτάμηνο του 2011, συν διάφορα άλλα που θα χάνουμε διότι τα κρύβουν με διάφορα τερτίπια. Άρα συνολικά 370-390δις ευρώ μέχρι το τέλος του χρόνου. Σε ομόλογα είχαν απομείνει 255 δις τον ιούνη, άρα πείτε 250 δις ευρώ τώρα το Σεπτέμβρη. Από αυτά τα 250δις τα 50 τα κατέχουν οι ΕΚΤ/ΤτΕ και βγαίνουν εκτός συναγωνισμού, άρα μας μένουν 200δις ευρώ σε ομολογιακά δάνεια που μπορούν να κουρευτούν. Αν υποθέσουμε πως το κούρεμα θα είναι 50% όπως συζητείται (και δεν θέλει ο παπαδήμος και η κυβέρνηση), από τα 200δις μας μένουν 100δις χρέους μετά το κούρεμα. Και το συνολικό μας χρέος γίνεται 380-100=280δις, καλά είμαστε; Να πούμε πως αυτά τα 280δις θα τα πληρώνουμε με ένα αστεία χαμηλό επιτόκιο της τάξης του 3% που κανείς δεν μας έχει υποσχεθεί και δεν πρόκειται να μας δώσει; Αυτό σημαίνει πως τα 280δις *3%=8δις χοντρικά το χρόνο σε τόκους. Δεν είναι άσχημα αν σκεφτείτε πως για το 2012 προϋπολογίζουν γύρω στα 17-18δις για τοκους.

Πάμε τώρα σε αυτό το διήγημα επιστημονικής φαντασίας που ονομάζεται προσχέδιο προϋπολογισμού 2012. Ας μη συζητήσουμε τι προβλέπει και πόσο πραγματοποιήσιμο είναι αυτό (κρίνοντας από το πόσο μέσα έπεσαν και για το 2010 ή το 11). Άλλωστε και ο Anakin Skywalker κατάφερε να κερδίσει στις επικές μπενχούρ ιπποδρομίες του podracer.

Η αλεπού της Νίκης λοιπόν μας λέει ότι το έλλειμμα για το 2012 θα είναι στα 19δις. Την ίδια στιγμή σε τόκους θα πληρώσουμε 18 δις ευρώ. Ωραία ας πάρουμε αυτά τα 18 δις και ας τα κάνουμε 8 δις όπως φτιάξαμε στο παραπάνω ειδυλλιακό σενάριό μας. Θυμηθείτε η κυβέρνηση θα αρνηθεί το κούρεμα, αλλά πείτε πως κάνει την καρδιά της πέτρα και υποχωρεί στις πιέσεις των γερμανών. Πείτε επίσης πως δεν ξοδεύει ούτε σέντσι παραπάνω για τις τράπεζες και τα διάφορα δις που θα χρειαστούν ως ανακεφαλαιοποίηση από τα θαλασσοδάνεια, πέρα από τα βασικά 25 δις, τα οποία μάλιστα θα τα πάρει από τα υπολειπόμενα του μνημονίου (το 2012 έχουμε να εισπράξουμε 24 δις σε μνημονιακά δάνεια).

Ακόμα κι έτσι λοιπόν το έλλειμμα της κυβέρνησης θα συνεχίσει να είναι 9 δις ευρώ που θα πρέπει να βρει από κάπου. Όσο για το χρέος; Αυτό θα έχει φτάσει στα 280+9+25=314 δις και βλέπουμε.

Άρα ακόμα κι αν πάρουμε ακραία σενάρια ουτοπικής επιστημονικής φαντασίας με κόκκινους γίγαντες και άσπρους νάνους, τα νούμερα όχι μόνο δεν βγαίνουν αλλά φτάνουν πάλι σε αστεία νούμερα. Διότι ναι μεν χρέος 300 δις είναι καλύτερο από χρέος 400 δις, συνεχίζει όμως να είναι ένα νούμερο που δεν μπορεί να λειτουργήσει.

Πηγή


  • Οι άδειες πια πλατείες, οι "Πλαταιείς" και γιατί εξαφανίστηκαν

Αν κρίνω από την δική μας πλατεία εδώ του Λευκού Πύργου, και πάνω κάτω τα ίδια μάλλον ισχύουν και στο Σύνταγμα, το “κίνημα των πλατειών”, το κίνημα των Αγανακτισμένων των πλατειών, σχεδόν πια δεν υπάρχει. Ενώ ένας από τους πρώτους στόχους του ήταν να διατηρηθεί και να παραμείνει με μόνιμη παρουσία στις πλατείες.

Τι έγινε λοιπόν και εξαφανίστηκαν οι “Πλαταιείς” (λολ);

Ο βασικός λόγος είναι ένας και μόνος: Οι “Πλαταιείς” έπαψαν να έχουν μόνιμη παρουσία στις πλατείες, έως εξαφανίσεως, διότι δεν “συγκροτήθηκαν σε σώμα”, δεν εξελίχθηκαν σε πολιτική οργάνωση δηλαδή, όπως θα έπρεπε να είχαν κάνει αμέσως μετά τις πρώτες μέρες του ρομαντικού ενθουσιασμού στις πλατείες. Οι Πλαταιείς απέτυχαν να δημιουργήσουν μια πανελλήνια ομοσπονδία τοπικών και αυτόνομων πολιτικών οργανώσεων σε όλη τη χώρα, χωρίς ενιαίο κέντρο και κεντρική ηγεσία. Μια πολιτική ομοσπονδία δηλαδή που θα μπορούσε να μετρηθεί με το παρόν διεφθαρμένο και μολυσματικό πολιτικό σύστημα με διάφορους τρόπους.

Αυτή η μη συγκρότηση των πλατειών σε πολιτική οργάνωση είχε δύο αποτελέσματα, που συνδέονται και μεταξύ τους.

Το πρώτο αποτέλεσμα ήταν να χάσει ο λαός την εμπιστοσύνη του στην μορφή και στους όρους της πολιτικής αντιπαράθεσης που είχαν να προτείνουν οι “Πλαταιείς”. Και έτσι ο λαός έπαψε πια να κατεβαίνει στις πλατείες καθημερινά. Ο λαός φάνηκε να γνωρίζει τους κινδύνους που διέτρεχε εντασσόμενος σε ένα μη οργανωμένο κίνημα το οποίο όχι μόνο πολιτικά δεν μπορούσε να τον οργανώσει, αλλά ούτε καν περιφρούρηση από τις προβοκάτσιες μπορούσε να του προσφέρει και ακόμη περισσότερο δεν είχε να παρατάξει σχεδόν καμμια σχετική άμυνα και ασφάλεια απέναντι στην άγρια αστυνομική καταστολή. (Η πρώτη γραμμή “άμυνας” των κατεστημένων πολιτικών οργανώσεων απέναντι στην αστυνομική καταστολή είναι αυτή η ίδια η πολιτική τους υπόσταση και συγκρότηση).

Το δεύτερο αποτέλεσμα ήταν πως η έλλειψη πολιτικής οργάνωσης (με κατάλογο μελών της συνέλευσης, συνέλευση ενός γνωστού συνόλου δηλαδή, σταθερά όργανα, ηγεσία κλπ) επέτρεψε στις ολιγαρχικές πολιτικές οργανώσεις μέρους της κοινοβουλευτικής και εξω-κοινοβουλευτικής αριστεράς, να ασκήσουν τον συνήθη τους πολιτικό ιμπεριαλισμό και να χειραγωγήσουν πολιτικά τις πλατείες θέτοντας την δική τους πολιτική θεματολογία στις συνελεύσεις, και ξεστρατίζοντάς τες από αυτό που θα έπρεπε να αποτελεί τον κύριο πολιτικό τους στόχο: την εμπέδωση της δημοκρατίας στον απλό πολίτη και την πρόταση της δημοκρατίας ως το μόνο μέσο που θα αντιμετώπιζε ακόμη και την οικονομική κρίση.

Η ολιγαρχική διείσδυση στις πλατείες είχε σαφώς σαν τελικό στόχο να τις διαλύσει και να τις εξοντώσει. Οι ολιγαρχικοί προσπαθούν αρχικά να ελέγξουν πολιτικά ένα σύνολο. Και όταν δουν πως αυτό δεν μπορεί να συμβεί, τότε κάνουν το παν για να το διαλύσουν. Το συμπέρασμα πως οι πλατείες δεν θα έμπαιναν σε κανένα μαντρί το έβγαλαν οι ολιγαρχικοί σχεδόν από την δεύτερη εβδομάδα. Και έτσι έφεραν τις διμοιρίες των νεολαίων τους που ψήφιζαν μονο-κουκηδόν αυτά που πριν είχαν προτείνει από το βήμα οι ομιλητές-ομοϊδεάτες τους. Και οι οποίοι εξαφανίστηκαν αμέσως μόλις αντελήφθηκαν πως είχε πια πιάσει τόπο ο κόπος τους και η καθημερινή λαϊκή προσέλευση είχε πάρει μια φθίνουσα πορεία.

Οι Πλαταιείς, κάτω από την ολιγαρχική αριστερή επίδραση, έφτασαν στο οξύμωρο σημείο να καλούν μεν τον απλό λαό στις πλατείες, αλλά να αρνούνται σε αυτόν τον λαό να εκφράσει ακόμη και τον φυσικό του πατριωτισμό, κατηγορώντας κάθε εκδήλωση πατριωτισμού ως εθνικισμό και σχεδόν φασισμό. (Ουσιαστικά εδώ παίχτηκε ένα παιχνίδι ακύρωσης μιας από τις πρωτεύσουσες πολιτικές ταυτότητες που έχει ένας άνθρωπος και η αποκλειστική της αντικατάσταση από μια άλλη, για λόγους καθαρά πολιτικής χειραγώγησης, αλλά αυτό είναι θέμα μιας άλλης ανάρτησης).

Συνοψίζοντας, οι Πλαταιείς πια δεν υπάρχουν, διότι δεν αντελήφθησαν πως έπρεπε να μετεξελιχθούν σε κάτι το οποίο θα τους έκανε να διαρκέσουν στον χρόνο. Και αυτό το κάτι είναι μια πολιτική οργάνωση.

Και τι άφησαν πίσω τους οι πλατείες και οι Πλαταιείς;

Ω! Πάρα πολλά. Και ανεκτίμητα.

Πρώτα πρώτα την ευφορία. Ενα πρωτόγνωρο αίσθημα χαράς, συλλογικής δύναμης, ενότητας και ελευθερίας. Και έπειτα εκείνη η ψευδαίσθηση της ρομαντικής δημοκρατίας με τον ομιλητή στο βήμα. Μα και τους γονείς που έστεκαν τριγύρω με τα έφηβα βλαστάρια τους και που ήταν σαν να έλεγαν στα παιδιά τους “είδατε, αυτοί είμαστε εμείς, κοιτάτε τι μπορούμε να κάνουμε, κοιτάτε τι είναι δημοκρατία”.

Και φυσικά οι πλατείες και οι Πλαταιείς μας άφησαν μια βαρειά πολιτική παρακαταθήκη:

  • Πραγματική Δημοκρατία Τώρα.
  • Πάρτε το Μνημόνιο και φύγετε από δω, ουστ!
  • Δεν χρωστάμε, δεν πουλάμε, δεν πληρώνουμε.

Ναι, οι πλατείες ήταν καλή σπορά. Πολύ καλή σπορά. Κι έχουν αρχίσει ήδη και σηκώνουν μπόϊ τα σπαρτά τους. Το γέννημα φαίνεται πως θα είναι πολύ, όσο κοπιαστικός κι αν γίνει θερισμός.

Ετοιμαστείτε για την δημοκρατία που έρχεται.

Θραξ ο Αναρμόδιος




Η κυβέρνηση Ερντογάν συνεχίζει …να κάνει πόλεμο στην Ανατολική Μεσόγειο, χρησιμοποιώντας με μαεστρία είναι αλήθεια την δύναμη των ΜΜΕ.

Μετά από την αποστολή φρεγατών ,κορβετών,πυραυλακάτων και φυσικά του Πίρι Ρέϊς στ΄ ανοιχτά της Κύπρου,τώρα η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Μπουγκιούν, γράφει για αποστολή Τούρκων κομάντο στην περιοχή!

Σύ,φωνα με το δημοσίευμα, οι τουρκικές ΕΔ έχουν στείλει σε φρεγάτες που πλέουν στη περιοχή ομάδες SAT και SAS,όπως γράφουν. Σύμφωνα με το δημοσίευμα ο τουρκικός στόλος ελέγχει 10 κρίσιμες περιοχές στην Ανατολική Μεσόγειο οι οποίες μάλιστα έχουν χωριστεί ανάλογα με τη σημασία τους σε “κόκκινες,κίτρινες και γαλάζιες”. Η θαλάσσια περιοχή ανοιχτά του Ισραήλ έχει φυσικά χαρακτηριστεί κόκκινη. Ίσως για να θυμούνται οι Τούρκοι ότι δεν πρέπει να πλησιάσουν!

Η εφημερίδα υποστηρίζει ότι υπάρχει ένα σχέδιο τριών επιπέδων σύμφωνα με τα οποία , τρεις φρεγάτες, ένα πλοίο επιμελητείας, τρία ελικόπτερα του Ναυτικού και μονάδες SAS και SAT, θα κάνουν εναλλάξ υπηρεσία στην ανατολική Μεσόγειο. Στα πλαίσια της απόφασης για το σχέδιο, στάλθηκε ήδη στην περιοχή η πρώτη ομάδα πλοίων, που θα υπηρετήσεις εκεί ως τις 15 Νοεμβρίου. Η δεύτερη ομάδα από τις 15 Νοεμβρίου ως τις 15 Μαίου 2012 και η τρίτη από τις 15 Μαίου ως τις 15 Αυγούστου 2012. Βάσει της απόφασης, η Τουρκία θα είναι διαρκώς παρούσα στις περιοχές των γεωτρήσεων.


  • Είναι ηλίθιοι ή έχουν αυτοκτονικές τάσεις οι κυβερνώντες την Ελλάδα; Είναι δυνατόν να μην πληρώνουν αυτούς που τους προστατεύουν από την οργή του κόσμου;
Απίστευτο! Σύμφωνα με ερώτηση που κατέθεσαν στη Βουλή δύο βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, το53% των αστυνομικών μας δεν πληρώθηκε τον Οκτωβρίο, λόγω των διαδοχικών μειώσεων!

 Ανάλογα φαινόμενα έχουν ήδη καταγραφεί στις Ένοπλες Δυνάμεις! Εικόνα διάλυσης. Κατάρρευσης.

Όπως αναφέρει σε έγγραφο, που επικαλούνται οι δύο βουλευτές, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Αστυνομικών Υπαλλήλων, στη μισθοδοσία του μηνός Οκτωβρίου, στην οποία περιλαμβάνεται η παρακράτηση σύμφωνα με τις τελευταίες αποφάσεις της κυβέρνησης (μεσοπρόθεσμο, αύξηση της φορολογίας, περικοπή επιδόματος ειδικής απασχόλησης κ.λ.π.):



- Το 53 αστυνομικοί εισέπραξαν μηδενική (0) μισθοδοσία, 



- Το 2% του συνόλου των αστυνομικών (1095) είχαν απολαβές από 1 έως 500 ευρώ.



- Το 49% (24.700) εισέπραξε από 500 έως 1000 ευρώ 



- Το 43% (21.670) εισέπραξε από 1000 έως 1500 ευρώ



- Το 4,8% (2.400) εισέπραξε από 1500 έως 2000 ευρώ



- Το 0.5% (257) εισέπραξε από 2000 έως 2300 ευρώ 



Οι ίδιες αποδοχές θα είναι και κατά τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο κατά τους οποίους, όπως και όλοι οι εργαζόμενοι και υποαπασχολούμενοι, θα κληθούν να καταβάλλουν εισφορά εισοδήματος, ακινήτων και τελών κυκλοφορίας. 



Οι δύο βουλευτές ρωτούν λοιπόν τον υπουργό Προατασίας του Πολίτη:



1. Θεωρείτε ότι μπορούν οι εργαζόμενοι να ανταπεξέλθουν στις καθημερινές ανάγκες διαβίωσης και να ανταποκριθούν στις έκτακτες εισφορές που τους επιβάλλετε; 



2. Θεωρείτε επίσης ότι οι εργαζόμενοι στα Σώματα Ασφαλείας, κάτω από αυτές τις συνθήκες, με δεδομένη και την αύξηση της εγκληματικότητας, μπορούν να ανταποκριθούν στα καθήκοντα της υπηρεσίας τους;



3. Τι προτίθεστε να πράξετε για την οικονομική στήριξη του αστυνομικού προσωπικού; Θα αποδεχτείτε την κοινή πρόταση της Π.Ο.ΑΣ.Υ και της Π.Ο.ΑΞΙΑ για αναστολή αποπληρωμής των δανείων και σε ποιες ενέργειες θα προβείτε για την εφαρμογή της;

 



Υπάρχει μια αρκετά ενδιαφέρουσα μελέτη από τους Eduardo Borensztein and Ugo Panizza, ερευνητές στη μισθοδοσία του ΔΝΤ, με τίτλο «Τα κόστη χρεοκοπίας ενός κυρίαρχου κράτους», γραμμένη τον Οκτώβριο του 2008 και την οποία μπορείτε να βρείτε ολόκληρη ΕΔΩ.

Μπορεί να την έχετε ακουστά, όπως και κάποια από τα ευρήματά της, αλλά για καλό και για κακό, μιας και τώρα βρισκόμαστε ένα βήμα μπροστά από το συμβάν του κουρέματος, που στην πραγματικότητα συνιστά χρεοκοπία, τακτική, αν δουλέψει το σχέδιο, και όχι άτακτη όπως της Αργεντινής, θεωρώ χρήσιμο να επαναλάβω μερικά από τα κύρια ευρήματά της.

Οι ερευνητές άντλησαν στοιχεία από μια database 83 χωρών που κήρυξαν φαλιμέντο στην περίοδο 1974-2000, τα φόρτωσαν σε ένα μοντέλο, το οποίο δεν θεωρώ σκόπιμο να αναλύσω εδώ, (άλλωστε δίνουν εκτεταμένη βιβλιογραφία για όποιον θα ήθελε να το αμφισβητήσει), και βρήκαν τα ακόλουθα:

  1. κατά μέσο όρο, η χρεοκοπία, από τη στιγμή που συμβεί και εντεύθεν, σχετίζεται με ύφεση ίση με 1.2% ετησίως.
  2. Άλλο μοντέλο, για παράδειγμα ενός κ. Sturzenegger (2005), βρίσκει ότι η μετά τη χρεοκοπία ύφεση κυμαίνεται ανάμεσα στο 0.5% και 2%, οπότε, το 1.2% των κκ Eduardo Borensztein, Ugo Panizza βρίσκεται εντός πλαισίων, και δεν συνιστά αποκύημα μιας κάποιας φαντασίας.
  3. Οι ερευνητές γραφουν ότι «οι επιπτώσεις μιας χρεοκοπίας φαίνεται να είναι βραχυπρόθεσμες. Υπολογίζουν μια μεγάλη επίπτωση τον πρώτο μόνο χρόνο του επεισοδίου, με μια πτώση της ανάπτυξης γύρω στις 2.6 ποσοστιαίες μονάδες.
  4. Παρά ταύτα, εγείρουν αμφιβολίες για το κατά πόσον υπάρχει ευθεία σχέση αιτιότητας ανάμεσα στη χρεοκοπία κράτους και στην ύφεση! Ναι καλά το ακούσατε. Κι αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι οι χρεοκοπίες αποτελούν το τελευταίο επεισόδιο μιας ήδη κακής και προβληματικής οικονομίας, απόρροια οικονομικών κρίσεων και σοκ, ή αποτέλεσμα προηγηθέντων συναλλαγματικών κρίσεων κ.λ.π.
  5. Έτσι, η χαμηλότερη ανάπτυξη, δλδ η αρνητική ανάπτυξη, όπως αρέσκονται να ονομάζουν κατ’ ευφημισμό την ύφεση, μπορεί να μην αποτελεί συνέπεια την ίδιας αυτής καθ’ αυτής της χρεοκοπίας.
  6. Οι άνθρωποι αυτοί δρουν όπως πρέπει να δρα κάθε ερευνητής, ανεξάρτητα του πού εργάζεται, δλδ να μην λαμβάνει τίποτε ως δεδομένο εξ αρχής, αλλά να το διερευνά και να το υποβάλει εις την βάσανον της αντοχής και της τεκμηρίωσης.
  7. Για τη διερεύνηση της αμφιβολίας Νο. 5, στήνουν ένα δεύτερο μοντέλο, όπου διαχωρίζουν την επίπτωση της χρεοκοπίας στην οικονομική ανάπτυξη σε δυο παράγοντες: α) ύφεση λόγω κακής πρότερης οικονομικής κατάστασης και β) ύφεση εξ αιτίας της ίδιας της πράξης της χρεοκοπίας.
  8. Από το διαχωρισμό των αιτίων, βρίσκουν ότι η επίδραση του καθαρού default, χωρίς να ληφθεί υπ ‘όψιν η πρότερη οικονομική κατάσταση, συνεισφέρει μόνο ένα 1% στην επακόλουθη ύφεση. Το υπόλοιπο 1.4% προέρχεται από το παρελθόν.
  9. Τώρα πώς αντιδρούν οι αγορές μετά από μια διακηρυγμένη χρεοκοπία; Λογικά η αντίδραση διαφέρει ανάλογα με το αν η χρεοκοπία συμβαίνει επειδή υπάρχουν αντικειμενικές αιτίες και το κράτος έφτασε στο εδώ και μη παρέκει, ή αν τα κράτη απλά θέλουν να το παίξουν τζαμπαζήδες. Επίσης, σύμφωνα με τους ερευνητές, μεγάλο ρόλο παίζει η διάθεση των αγορών (ναι υπάρχει και αυτό), και το διεθνές περιβάλλον.

  1. Υπάρχει γενική συναίνεση στην επιστημονική κοινότητα ότι η αθέτηση πληρωμών δεν οδηγεί σε μόνιμο αποκλεισμό από τις αγορές. Στην πραγματικότητα, η εμπειρία δείχνει ότι ενώ η πρόσβαση χάνεται όσο διαρκεί η περίοδος της αναδιάρθρωσης-κουρέματος των χρεών, μετά το πέρας των διαπραγματεύσεων, οι αγορές παθαίνουν αμνησία, και δεν παρατηρείται κανείς διαχωρισμός ανάμεσα σε defaulters και non-defaulters. Αρκετές χώρες που χρεοκόπησαν τη δεκαετία του ’80 ήταν σε θέση να αντλήσουν μεγάλες ποσότητες κεφαλαίων τη δεκαετία του '90, ενώ χώρες που χρεοκόπησαν στο τέλος του 1990, μπήκαν στις αγορές αμέσως μετά την αναδιάρθρωση. Δλδ, μέσα σε 4 χρόνια το πολύ.

Πολιτικές επιπτώσεις μιας χρεοκοπίας

Οι πολιτικοί, σύμφωνα με τους ερευνητές, όσο και οι γραφειοκράτες, φαίνεται να θέλουν να αναβάλλουν μια, κατά τα άλλα αναπόφευκτη χρεοκοπία. Στην περίπτωση της Αργεντινής, για παράδειγμα, οι ίδιοι οι τραπεζίτες της Wall Street έπρεπε να δουλέψουν σκληρά για να πείσουν τους πολιτικούς να αρχίσουν διαπραγματεύσεις για αναδιάρθρωση του χρέους, πράγμα που αρνούνταν να το κάνουν. Γιατί αυτή η απροθυμία; αναρωτιούνται. Μα εξ αιτίας του δικού τους πολιτικού κόστους! Το αποτέλεσμα δε αυτής της ολιγωρίας, για να σώσουν τα δικά τους τομάρια, συνεπάγεται πάντα μεγαλύτερο οικονομικό και κοινωνικό κόστος.

Συμπεράσματα της έκθεσης

Τα κόστη μιας χρεοκοπία είναι σημαντικά, αλλά βραχυχρόνια. Δηλαδή, οι επιπτώσεις παύουν να είναι ορατές μετά από ΕΝΑ ή ΔΥΟ χρόνια!

Η κακή φήμη μετά τη χρεοκοπία στις χρηματαγορές είναι κιαυτή βραχυπρόθεσμη.

Η χρεοκοπία κάνει κακό στις κυβερνήσεις: λιγοστεύει τρομαχτικά ο χρόνος ημι-ζωής τους!

Μια χρεοκοπία, όταν συμβεί, επειδή δεν γινόταν διαφορετικά, αντιμετωπίζεται με επιείκεια από τις αγορές, πράγμα που σημαίνει ότι πολύ σύντομα μπαίνουν στο παιχνίδι του δανεισμού.

Πηγή


Το μακάβριο σκηνικό έχει ήδη στηθεί. Σε πρώτο πλάνο η ημιθανής ελληνική οικονομία και οι «ιατροί συνταγογράφοι» Ευρώπης και Αμερικής να μελετούν, με τους λοιπούς συγγενείς... αν οι δαπάνες ταφής θα είναι σε ευρώ ή σε δραχμές. Στο βάθος τα πρώτα «κοράκια» με μορφή επενδυτών που μας κάνουν μάλιστα μεγάλη χάρη αφού οι κληρονόμοι-ιθαγενείς είναι ανίκανοι να τα καταφέρουν.

Αυτήν την Ελλάδα παραδίδουν σε όλους εμάς τους νόμιμους κληρονόμους της οι «λοιποί συγγενείς – πολιτικοί» της μεταπολίτευσης οι οποίοι την ίδια στιγμή υποκλίνονται με τον πλέον γελοίο και ραγιαδίστικο τρόπο σε οποιονδήποτε εμφανίζεται στη χώρα για να κάνει τσάμπα μπίζνες ή να ανασύρει πολιτικές και τακτικές αποικιοκρατίας.

Είναι νωπές ακόμη οι εμετικές υποκλίσεις στον Καντάφι για να βάλει τα παράνομα λεφτά του στην Ελλάδα (μέχρι τον Αστέρα ήθελε να αγοράσει ο ένας από τους υιούς Καντάφι) όπως και οι αποκαλύψεις για την επενδυτική προχειρότητα του ενεργειακού έργου στον Αστακό.

Και είναι κατώτερες κάθε σχολιασμού οι δουλικές παρουσίες της μισής κυβέρνησης στους νέους Γερμανούς και άλλους επενδυτές οι περισσότεροι από τους οποίους ήλθαν στην Αθήνα να διευθετήσουν επιχειρηματικές εκκρεμότητες με δουλειές που έκαναν στην Ελλάδα. Όπως εγκυρότατα μαθαίνω, τα προβλήματα του ναυπηγείου Σκαραμαγκά, η συντήρηση των σηματοδοτών του κυκλοφοριακού και κάποια τεχνικά και ενεργειακά έργα ήταν μέσα στην ατζέντα των συζητήσεων.

Είμαι ο τελευταίος στην Ελλάδα που θα αρνηθεί την πρόσκληση επενδυτών, πολυεθνικών και κεφαλαιούχων για να ζωντανέψουν το πτώμα της οικονομίας και να λύσουν (όσο γίνεται) το ογκωδέστατο και πολύμορφο οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα της ανεργίας που καλπάζει.

Δεκαετίες τώρα, είτε με ρεπορτάζ και αναλύσεις είτε με αρθρογραφία, υποστηρίζω ότι η λύση του οικονομικού προβλήματος της χώρας είναι μόνο πολιτική.

Να αποσυρθεί εντελώς το κράτος από την οικονομία και να ασχοληθεί μόνο με τον σχεδιασμό της και την δημιουργία μακροπρόθεσμων κινήτρων (φορολογικών κυρίως) και αναπτυξιακών νόμων που θα εφαρμόζονται με αυστηρότητα από τους ιδιώτες επιχειρηματίες. Ύψιστο κρατικό χρέος στην οικονομία είναι η είσπραξη των κανονικών φόρων χωρίς ελαστικότητα και πελατειακά χατίρια.

Γιατί το ελληνικό κράτος της μεταπολίτευσης απέτυχε παταγωδώς ως επιχειρηματίας. Ακόμη και μέσα στις γνωστές μονοπωλιακές συνθήκες αφού τα ελληνικά μονοπώλια είναι μόνο κρατικά.

Όλοι θυμόμαστε πόσο πληρώσαμε την Ολυμπιακή και τον ΟΤΕ του κρατικού μονοπωλίου.

Και δεν νομίζω να υπάρχει φορολογούμενος που να μην έχει βάλει το χέρι στην τσέπη του, για να πληρωθούν ζημιές, η ΔΕΗ, ο ΟΣΕ, τα κρατικά λεωφορεία, η ΕΥΔΑΠ , τα ΕΛΤΑ και όλες οι αποτυχημένες κρατικές επιχειρήσεις τους χθες και τους σήμερα.

Είναι όμως κατάντια για τη χώρα ότι φθάσαμε στο σημείο να εκλιπαρούμε ξένους επενδυτές γνωστής αλλά και άγνωστής προέλευσης... να έλθουν να επενδύσουν σε ενεργειακές και άλλες μπίζνες που εδώ και 25 χρόνια τουλάχιστον είχαν προτείνει ελληνικοί επιχειρηματικοί και εφοπλιστικοί όμιλοι μαζί με ξένους ομίλους διεθνούς κύρους.

Είναι κατάντια για τη χώρα να ξεχνάμε ότι το ελληνικό επενδυτικό ενδιαφέρον (σε μεγάλη κλίμακα) ατόνησε όταν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Νέα Δημοκρατία της 35ετίας ανταγωνιζόμενοι μεταξύ τους για το ποιος είναι περισσότερο σοσιαλιστής... διέλυαν υπουργεία με αντικείμενο την ιδιωτική πρωτοβουλία και απέρριπταν προτάσεις για προσέλκυση επενδύσεων για να μην δείξουν επηρεασμό από τις επιχειρηματικές τάξεις.

Είναι κατάντια για τη χώρα να συνεχίζει με τη «λύση» της αδιαφανούς κρατικοδίαιτης τακτικής για το βόλεμα επιχειρηματιών πολύμορφων ενδιαφερόντων και συμφερόντων ως αντικατάσταση μιας πραγματικά ανοικτής επενδυτικής πολιτικής για την αξιοποίηση δράσεων και προτάσεων του εγχώριου επιχειρηματικού δυναμικού.

Είναι κατάντια για την χώρα να συντηρούν τα κόμματα και οι πολιτικοί τα μεταπολεμικά παλαιομοδίτικα αριστερά συνθήματα για τα κεφάλαια των επιχειρηματιών στην Ελβετία, αναγνωρίζοντας έτσι την ανικανότητα πολιτικών και κράτους να συλλάβει 50-100 πραγματικούς απατεώνες μιας μικρής και ασήμαντης Ελλάδας μέσα στο διεθνές επιχειρηματικό στερέωμα.

Τι έχει αλλάξει λοιπόν στους επαγγελματίες Έλληνες πολιτικούς που υποκλίνονται τώρα στους επενδυτές της Γερμανίας , του Κατάρ και των άλλων Αράβων;

Έχει αλλάξει η νοοτροπία τους ότι οι επενδυτές είναι κάτι σας τους κατακτητές;
Έχει αλλάξει η άποψη ότι θα κάνετε δουλειές μόνο αν σας αφήσουν οι συντεχνίες;
Έχει αλλάξει η τακτική του λαδώματος για να βγούνε οι άδειες με τις 200 υπογραφές αντί σε 5 χρόνια σε ένα ή δύο;
Έχει αλλάξει η φοροεισπρακτική λογική σε θέματα ανάπτυξης και η ανικανότητα πρώην ανέργων πολιτικών που χειρίζονται σήμερα τις τύχες μας και την πορεία της οικονομίας;

Να λοιπόν γιατί οι Γερμανοί ασέλγησαν επί του πτώματος της οικονομίας μας με ειρωνική διάθεση για την αδράνεια των Ελλήνων επιχειρηματιών μπροστά στους «σωτήρες» εισαγόμενους επενδυτές για μπίζνες σε τομείς (ασήμαντης απασχόλησης) που αν υπήρχε άλλο κλίμα στην πολιτική σκηνή του τόπου θα κατάφερναν και οι Έλληνες βιοτέχνες.

Το πρόβλημα στην χώρα δεν είναι η έλλειψη επενδυτών. Είναι η πολιτική νοοτροπία ότι αν υποστηρίξουμε επενδυτές και επιχειρηματίες δεν θα δείχνουμε αριστεροί και άρα θα έχουμε πολιτικό κόστος . Και με αυτό το πρόβλημα θα έλθουν αντιμέτωποι και οι όποιοι νέοι επενδυτές.

Του Γιώργου Κράλογλου από capital μοντάζ Γρέκι




Η γενιά της... Γουόλ Στρήτ...

Με τα σκυλιά (αν κρίνουμε απ' το σκυλί του Παυλώφ) παρομοίασε τους αστυνομικούς (κι εν προκειμένω μπάτσους) ο εκπρόσωπος Τύπου του Σώματος κ. Αθανάσιος Κοκκαλάκης, όστις, ούτε λίγο ούτε πολύ, καταφεύγοντας στη θεωρία των συνειρμών διαβεβαίωσε το πανελλήνιον ότι μόλις ένας μπάτσος δει έναν δημοσιογράφο, αύθις ενθυμείται όσα, όσοι δημοσιογράφοι δεν είναι αλήτες και ρουφιάνοι, έχουν σούρει εναντίον όσων μπάτσων είναι γουρούνια και δολοφόνοι - και, τον κάνει τόπι στο ξύλο! Κι αν μπορέσει, μπαούλο! Αξιοθαύμαστος στην ψυχανάλυση ο κ. Κοκκαλάκης, αν έχει την ίδια έφεση και στην ψυχιατρική, η πιθανότης να μας βισματώνουν με ηλεκτρόδια στον εγκέφαλο οι μπάτσοι (του Μπατσόκ) όταν μας πιάνουν, είναι το ίδιο πιθανή με τα νέα μέτρα που παίρνει κάθε φορά ο Βενιζέλος όταν τρώει μπουγάτσα (με 23% ΦΠΑ η γλυκερή και 13% ΦΠΑ η άγλυκη)...

Με αυτά που κάνει αυτή η κυβέρνηση έφτασε επιτέλους μπροστά στο δικό της Μήλιο δίλημμα: αν υπερψηφισθούν στη Βουλή τα μέτρα που προτείνει, θα πέσει.

Αν, πάλι, τα εν λόγω μέτρα καταψηφισθούν, επίσης θα πέσει.

Εφθασε λοιπόν η ώρα -έστι γαρ δίκης οφθαλμός, αυτοί που εκβίασαν τους πάντες, να εκβιασθούν εν τέλει οι ίδιοι από τα ίδια τους τα έργα...

Τα μέτρα αυτά που συγκεντρώνει πακέτο η κυβέρνηση των ανδρεικέλων για να τα πάει... προς ψήφισιν στη Βουλή, είναι τόσον άδικα, παράλογα αλλά και ατελέσφορα, ώστε ακόμα και δεξιοί πολίτες να εύχονται τη δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ που θα μπορούσε να υπερασπισθεί τον λαό. Και κατά τούτο είναι ιστορικές οι ευθύνες των ηγεσιών στα κόμματα της Αριστεράς και κυρίως του ΚΚΕ που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των καιρών, που δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, παρά αντιθέτως μας προτείνουν την άχρηστη στον λαό μεταφυσική τους.

Και μιας και λέμε για μεταφυσική, η καλύτερη υπηρεσία που θα μπορούσε η Χριστιανοσύνη να προσφέρει στο έθνος των Γραικών από κτίσεως Ρώμης, θα ήταν να κατακρατήσουν στο Αγιον Ορος οι εκεί μονάζοντες αδελφοί μας τον Γιωργάκη να ασκητέψει εν μετανοία και συντριβή.

Ούτε ελικόπτερο θα χρειασθεί τότε, ούτε άλλες φτερούγες αγγέλων ο γιος του Ανδρέα -μόνον τα πέλματά του γυμνά να πατούν στο πλακόστρωτο του κελλιού. Ξέρει αυτό να σε διδάξει, όσα απέφυγες να μάθεις μια ζωή...

(Αν όχι στην πραγματική ζωή, τουλάχιστον στην ποίηση. Οπως και να 'χει, ούτε Μανουήλ Κομνηνός είναι ο Γιωργάκης ούτε κυρ Γιάννης Καντακουζηνός) -μόνον απ' τις εμμονές του καταλαβαίνει ο Παπανδρέου ο Βραχύς. Κι αν προσέξει κανείς αυτήν τη διετία μόνον τις εμμονές του υπηρέτησε σωστά ο εντολοδόχος της Τρόικας: την απελευθέρωση του χασίς, την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, την πράσινη ανάπτυξη και τα δημοψηφίσματα.

Σωστά - τρόπος του λέγειν! καθ' ότι η ηλεκτρονική διακυβέρνηση, η opengov με τ' όνομα, κατέληξε στον διορισμό συμβούλων με τη σέσουλα, η διαφάνεια, που εν τη λεξιπενία τους ονόμασαν «διαύγεια», στην αύξηση της απορρόφησης των μυστικών κονδυλίων ή στο ατέρμονο τάισμα των ΜΚΟ, ενώ η πράσινη ανάπτυξη θριάμβευσε από την πρώτη στιγμή, όταν τα κακοποιημένα βατράχια Εβρου κατίσχυσαν επί του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη.

Οσο για τα δημοψηφίσματα, καλό θα ήταν σε μια τέτοια μεγαλειώδη διαδικασία να τεθεί υπό την κρίσιν του λαού η αξία ή η απαξία του γιαουρτώματος.

Το ερώτημα έχει γίνει πολύ βαθύ απ' όταν ο αυγουλωθείς κ. Οθωνας διαμαρτυρήθηκε γιατί τον αυγούλωσε μια «ανώνυμη» κι όχι ένας «επώνυμος».

Προσέτι δε κι επιπλέον το βάθος του προειρηθέντος ερωτήματος παίρνει διαστάσεις γεώτρησης, αν συνυπολογίσει κανείς ψήφισμα του Περιβαλλοντικού Συλλόγου Ρεθύμνου με το οποίον ομόφωνα τα μέλη του «λυπούνται για το αυγό»- βάσκανος η μοίρα του! Αντί να το φάει κάποιος το αυγουλάκι και να το 'φχαριστηθεί, το 'φαγε ο κ. Οθωνας στον σβέρκο και νόμισε ότι βρέχει...

Αυτή η κυβέρνηση πουλάει τρέλα με 23% ΦΠΑ και βλακεία με 18% ΦΠΑ. Την απελπισία την προσφέρει δωρεάν...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet, μοντάζ "Γρέκι"




Του Jagdish Keshav 
Pravda
10/10/2011
Aπόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
 
Στη συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, έχουμε γίνει θεατές ενός δράματος, στο οποίο η πολιτική άγγιξε το ναδίρ της ηθικής, του ανθρωπισμού και της τιμιότητας. Είναι η στιγμή που ο γενικός γραμματέας ενός παγκόσμιου οργανισμού βράβευσε τον παράνομα εκλεγμένο ηγέτη ενός κυρίαρχου κράτους, μιας χώρας που κάποτε ευημερούσε και κείται τώρα σχεδόν κατεστραμμένη, εξαιτίας ανεπίτρεπτων παραβάσεων του διεθνούς δικαίου που αποφασίστηκαν από το γραφείο του.

Πέστε την Νέα Παγκόσμια Τάξη Πραγμάτων εν τω γενάσθαι, αν θέλετε, ή Νέα Τάξη στα σπάργανα. Είναι το ίδιο πράγμα. Η Νέα Τάξη είναι ένα βρέφος που θέλει να μεγαλώσει για να δείξει στον κόσμο ποιός εξακολουθεί να είναι το αφεντικό, ένα αφεντικό που συνήθως προέρχεται από χώρες αγγλοσαξονικές, τις χώρες που κυβέρνησαν ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη για αιώνες, ως αποικιοκρατικές δυνάμεις.

ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Μια γνωστή ρήση λέει ότι η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα, και στην περίπτωση αυτή η απόλυτη εξουσία έχει πραγματικά διαφθείρει αυτά τα κενά λογικής μυαλά, αιώνες τώρα, αφού πίστεψαν ότι ο ήλιος δεν θα δύσει ποτέ στις αυτοκρατορίες τους. Αλλά, δυστυχώς, δεν έχουν διαψευστεί. Οι καταλυτικές εξουσίες τους άλλαξαν τους χάρτες του κόσμου, σίγουρα όχι προς το καλύτερο ή υπέρ της ανθρωπότητας, ανάλογα, φυσικά, με το πού κατοικεί ο εκάστοτε λαός.

Η νέα κατάρτιση χαρτών βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη, όπως θα δούμε. Υπήρξε μια περίοδος, στη δεκαετία του 1940, όταν ολόκληρη τη Μέση Ανατολή σχεδιάστηκε και χαρτογραφήθηκε σύμφωνα με τις επιθυμίες των τότε μεγάλων αποικιοκρατών: Βρετανών, Γάλλων και Ιταλών. Αξίζει να αναφέρουμε στο σημείο αυτό τον πόλεμο μεταξύ Ιράκ και Κουβέιτ, επί Σαντάμ, ο οποίος δήλωσε ότι ο λόγος για την επίθεσή του εναντίον του Κουβέιτ ήταν η επανεκδίκηση των πετρελαιοπηγών που εσφαλμένα δόθηκαν στο Κουβέιτ από τους Βρετανούς κατά τον ορισμό των συνόρων μεταξύ των δύο χωρών.

Τα τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου, σύμφωνα με ιστορικά αρχεία, απέδειξαν τελικά ότι ο Σαντάμ είχε δίκιο όσον αναφορά αυτές τις πετρελαιοπηγές. Ωστόσο, όλα τα άλλα αποτελούν πλέον οριστικά παρελθόν και δεν είναι εύκολα αναστρέψιμα, στη συγκεκριμένη φάση που βρισκόμαστε. Το παράδειγμα εξυπηρετεί μόνο ως απόδειξη του ότι η επανακατάρτιση των χαρτών διαφόρων χωρών σύμφωνα με τις ιδιοτροπίες και τις επιθυμίες των "μεγάλων δυνάμεων" είναι απαράδεκτη και έχει γίνει ανεξέλεγκτη τους τελευταίους 4-5 αιώνες.

Η "ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ" ΚΑΝΕΙ ΠΑΝΤΑ Ο,ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ

Η NΤΠ ή Νέα Τάξη Πραγμάτων έχει τεθεί σε ισχύ από την εποχή της αποικιοκρατίας. Δεν αποτελεί κάτι το νέο. Ο όρος χρησιμοποιείται, ωστόσο, όλο και συχνότερα, λόγω των μέσων ενημέρωσης και του άκρατου αριβισμού των παικτών της διεθνούς πολιτικής. Όλα δείχνουν ότι οι πάλαι ποτέ αποικιοκράτες έχουν ήδη χαράξει μια πορεία που θα τους εξασφαλίσει μια μεγάλη πίτα για το κύριο γεύμα τους.

Το ερώτημα είναι πώς θα μοιράσουν αυτή την πίτα, ανάλογα με τα γαστρυμαργικά τους γούστα και τους γευστικούς τους θύλακες. Το ποιος παίρνει ποιο κομμάτι, πόσο μεγάλο ή μικρό, το άν η πίτα θα έχει λεπτή κρούστα, το αν θα έχει γέμιση, και αν θα έχει γαρνιτούρα από πάνω ή όχι είναι τα κυρίως θέματα των γεωπολιτικών συζητήσεων που λαμβάνουν χώρα μεταξύ των Illuminati, τωνς πλουτοκρατών, των ολιγαρχών, της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ και συγκεκριμέων οικογενειών, μέλη της οποίας είναι πολύ πιθανό να περιλαμβάνουν τους Ροκφέλερ, τους Μπους, τους Ρότσιλντ, τα μέλη της βασιλικής οικογένειας της Σαουδικής Αραβίας κλπ. Το τελευταίο όνομα στην παραπάνω ακολουθία είναι η μοναδική εξαίρεση στον κανόνα της αποτελούμενης κυρίως από Αγγλοσάξονες κλίκας που συσκέπτονται για να αποφασίσουν την τύχη του κόσμου στον οποίο ζούμε.

Τον Άλφρεντ Νόιμαν, εκδότη του χιουμοριστικού περιοδικού Μad, δεν τον δέχθηκαν τελικά ως μέλος της λέσχης, αφού τον θεωρούν γελοίο ανθρωπάκι. Αλλά πέρα από αστεία, η λέσχη αυτή έχει πάρει τα ηνία της εξουσίας, αν και σε μεγάλο βαθμό κρυφά και με τρόπο που εμπνέει μυστήριο, αφού οι πράξεις τους συχνά διαψεύδουν την ατζέντα τους.

Η λακωνική και εξάπτουσα τη φαντασία των ΜΜΕ ατζέντα τους, των ΜΜΕ που οι ίδιοι έχουν στο χέρι, αυτών που ξεπέρασαν τον ίδιο τον Γκαίμπελς, των ίδιων αυτών μέσων που ο Ρούπερτ Μέρντοχ μετέτρεψε σε αυτοκρατορία ψέματος και παραπληροφόρησης, προβλέπει τον πλήρη έλεγχο του πλανήτη και των πόρων του. Το ποιος θα έχει αυτόν τον πλήρη έλεγχο μην το ρωτάτε καλύτερα. Αυτή η επικίνδυνη κλίκα, η αόρατη με γυμνό μάτι, ή ακόμα και με γυαλιά, μοιάζει τώρα να βιάζεται να βάλει σε εφαρμογή την ίδια ατζέντα που οι πρόγονοί της προσπάθησαν κάποτε να εκτελέσουν μέσω του αποικισμού ολόκληρου σχεδόν του πλανήτη.

Αλλά ο αποικισμός του πλανήτη, όπως όλοι γνωρίζουμε, ήταν σχετικά εύκολος, Θαλασσοδέρνονταν για μήνες διασχίζοντας ωκεανούς, επισκέπτονταν πλούσιες και εξωτικές περιοχές και αποκαλούσαν τους ιθαγενείς "κοσμήματα του στέμματος" σε μεταγενέστερη φάση. Πάνω απ' όλα, το πιο σημαντικό ήταν να πατάς πόδι στις αμμουδιές εκείνων των παρθένων περιοχών, να προσποιείσαι στην αρχή ότι είσαι έμπορος που μεταφέρει νέες ιδέες και προϊόντα, και αργότερα να αρχίσεις το νταβατζηλίκι.

Τώρα, βέβαια, τα πράγματα έχουν γίνει πιο πολύπλοκα, με τα μπαράζ ειδήσεων και με τις δυνατότητες παρα- και αποπληροφόρησης που προσφέρουν τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Αυτά που συμβαίνουν πίσω από την οθόνη μένουν εκεί, εάν τα μέλη αυτής της θανάσιμης ομάδας "ελεγκτών", όπως θα προτιμούσα να τους αποκαλώ από τώρα και στο εξής, κατορθώσουν να φέρουν σε πέρας την κοινή ατζέντα τους για την κατάκτηση του κόσμου, ή τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους του.

Οδεύουμε προς ένα νέο κύκλο αποικιοκρατίας, έναν κύκλο που θα είναι πιο βάναυσος από τους προηγούμενους. Ξεχάστε τις Σταυροφορίες και την καταστροφή των πολιτισμών των Μάγια και των Ίνκας! Έχοντας στη διάθεσή τους το ισχυρό όπλο της παγκοσμιοποίησης, είναι ικανοί να εξαφανίσουν έναν μεγάλο αριθμό λαών και πολιτισμών. Γιατί ο απόλυτος άρχων θα μιλάει μία γλώσσα και θα απαιτήσει από τους υπηκόους του να κάνουν το ίδιο.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ, Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΑΙΧΤΕΙ

Και όμως, δεν έχουν όλα τελειώσει. Αυτή η κλίκα μπορεί να είναι παντοδύναμη, μπορεί να απλώνει τα πλοκάμια της μεταμφιεσμένη σε δημοκρατία και υπέρμαχο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή της προστασίας των αμάχων από αυτούς που η ίδια αποκαλεί "βάρβαρους", για να επιτεθεί, να καταστρέψει και να καταλάβει μια κυρίαρχη χώρα, επιβάλλοντάς της κυρώσεις μέσω του άνευ αιτίας υπάρξεως ΟΗΕ, ενός εργαλείου στην υπηρεσία αυτών των ιμπεριαλιστών και νεοαποικιοκρατών. Αλλά υπάρχουν, ευτυχώς, και άλλα μπλοκ χωρών, που παρακολουθούν αυτά τα δρώμενα, λαοί οι οποίοι υπήρξαν θύματα της αποικιοκρατίας, βάναυσης ιμπεριαλιστικής κατοχής και βίωσαν έναν άγριο φασισμό μέσα στην επικράτειά τους.

Εάν αυτά τα θύματα που προαναφέραμε συνταχθούν με ένα πολύ απτό και πρακτικό τρόπο, ώστε να δημιουργήσουν ένα μέτωπο που θα λειτουργήσει ως προπύργιο εναντίον κάθε μελλοντικής επιθετικότητας από αυτές τις βίαιες κατοχικές δυνάμεις, τους λεηλατητές του πλούτου των λαών, τότε η Νέα Τάξη Πραγμάτων θα κατακερματιστεί και θα γίνει σκόνη. Αυτό, φίλοι μου, δεν ανήκει στη σφαίρα του φανταστικού, αλλά αντίθετα μπορεί κάλλιστα να πραγματοποιηθεί εάν οι αναδυόμενες οικονομίες (οι χώρες BRICS, όπως κάποιοι τις αποκαλούν), μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται χώρες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα, η Βραζιλία, η Νικαράγουα, κλπ., μπορέσουν να ενώσουν τα χέρια με τους άλλους λαούς της ίδιας ομάδας, και συμπεριλάβουν στο μέτωπό τους και κάποιες αφρικανικές χώρες, τότε, πιστέψτε με, οι Illuminati, οι πλουτοκράτες, οι ολιγάρχες, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. μαζί με τους ομογάλακτους και τους εταίρους τους, θα απομονωθούν και θα ψάχνουν να βρουν ελικόπτερα να φύγουν για να γλυτώσουν!

Επομένως, οι λαοί δεν πρέπει να φοβούνται τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, την οποία αυτά τα κατακάθια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων επιχειρούν αυτή τη στιγμή να επιβάλουν. Εν μέρει, αυτό το έχουν κατορθώσει στη Λιβύη, αλλά και πάλι, η τελευταία παρτίδα δεν έχει ακόμα παιχτεί και τίποτε δεν είναι τετελεσμένο! Εάν οι υπόλοιπες χώρες σταθούν ενωμένες, αυτές οι δυνάμεις του κακού, που αποτελούνται από πρώην και νέες αποικιοκρατικές χώρες, που βρίσκονται ήδη σε κατάσταση πτώχευσης, θα τινάξουν τα πέταλα και θα αφανιστούν ιστορικά.

Γι' αυτό το λόγο, όπως τόνισα και προηγουμένως, είναι σημαντικό οι αναδυόμενες οικονομίες και οι άλλες χώρες να προετοιμαστούν να διαδραματίσουν ζωτικό ρόλο στην ενοποίηση του χώρου τους, στην οικονομική συνεργασία τους και τη συνεργασία μεταξύ των ενόπλων δυνάμεών τους, προκειμένου να αλληλοπροστατευτούν. Έτσι μόνο θα εξαλειφθεί η κτηνώδης βία που ασκείται από τη λεγόμενη "μοναδική υπερδύναμη" και τις στρατιές των μισθοφόρων της, που επιδίδονται συστηματικά στον βιασμό και τη λεηλασία των ανεξάρτητων χωρών.

Πηγή