Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Νοε 2015

Τα μακροχρόνια οικονομικά οφέλη από την εισροή των προσφύγων στη Γερμανία θα υπερβούν κατά πολύ το βραχυπρόθεσμο οικονομικό κόστος.
Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει μια νέα μελέτη δύο κορυφαίων Γερμανών οικονομολόγων, σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα 'Die Welt".

To δημοσίευμα σημειώνει ότι, παρά τις σοβαρές επικρίσεις που προέρχονται από δημόσιους και πολιτικούς κύκλους, λόγω της αποδοχής από τη Γερμανία των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων που έφθασαν στη χώρα, ο Marcel Fratssher και Simon Junker, ερευνητές από το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών, πιστεύουν ότι η εισροή μεταναστών θα είναι «μια μεγάλη 'ευλογία' για όλους» σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Ο Fratssher, ο οποίος είναι διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, δήλωσε ότι αν και η αύξηση των προσφύγων δημιουργεί «τεράστιες προκλήσεις» στην κυβέρνηση, καθώς η συζήτηση επικεντρώνεται στο κόστος της στήριξης των νεοεισερχομένων, εντούτοις δεν συζητούνται καθόλου τα μακροπρόθεσμα οφέλη, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι η πολιτική της επίκρισης είναι «πολύ κοντόφθαλμη».

Σύμφωνα με τον ίδιο, εάν υπάρξουν κάποια προβλήματα στο εργατικό δυναμικό στη Γερμανία, με τους νεοεισερχόμενους πρόσφυγες – που είναι εν δυνάμει εργατικό προσωπικό, θα αποβεί τελικά σε «θετική δυναμική της οικονομίας της Γερμανίας σε μακροχρόνια βάση που θα υπερβεί κατά πολύ τις δαπάνες».

Ο Γερμανός οικονομολόγος τονίζει ότι η αύξηση του πληθυσμού στη χώρα θα αυξήσει και τη ζήτηση εντός της γερμανικής οικονομίας.

«Αυτοί οι πρόσφυγες θα βρουν δουλειά και θα τονώσουν την οικονομία και στο τέλος θα επιτευχθεί οικονομική ανάπτυξη πέρα από τα σημερινά όρια».

Στη μελέτη του, το Γερμανικό Ινστιτούτο Οικονομικών Ερευνών σημειώνει ότι « η Γερμανία θα αρχίσει να καρπώνεται τα οφέλη από την εισροή των μεταναστών μέσα στα επόμενα 7 έως 10 χρόνια».

Τα κέρδη από τα 10 δις ευρώ που θα δαπανήσει η γερμανική κυβέρνηση για τους πρόσφυγες θα πολλαπλασιασθούν σε έσοδα κατά τα επόμενα χρόνια.

Πηγή "Εχέδωρος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κύριοι, αν όντως δε θέλετε νεκρούς στο Αιγαίο, και αν όντος θέλετε να σταματήσετε το λαθρεμπόριο ανθρώπων, τα πράγματα είναι απλά:

1. Κλείστε τα σύνορα.
2. Ξεκινήστε περιπολίες στο Αιγαίο.
3. Βγάλτε ανακοίνωση ως επίσημο κράτος ότι ο διάδρομος «Αιγαίο» έχει κλείσει οριστικά.

Μπορείτε να πάρετε ιδέα από την Αυστραλία, που ως επίσημο κράτος έβγαλε το παρακάτω βίντεο.



Δείτε το βίντεο για να πάρετε ιδέες. Η κυβέρνηση της Αυστραλίας έβαλε τον Διοικητή του Στρατού να πει στους παράνομους μετανάστες ότι: οι δουλέμποροι τους λένε ψέματα και ότι η Αυστραλία δε θα γίνει πατρίδα τους. Τα καράβια που θα προσπαθήσουν να πλησιάσουν, θα γυρίσουν πίσω! Τόσο απλά! Κάντε και το σεις.

4. Απαιτήστε από τους «συμμάχους» μας (Ευρώπη και την Αμερική) να δημιουργηθούν τα HotSpots στην Τουρκία, στην Συρία και σε Αμερικανικές βάσεις της περιοχής. (Τόσες υπάρχουν στη γύρω περιοχή).

5. Βγάλτε ανακοίνωση ως επίσημη Ευρώπη, ότι οι πρόσφυγες και μετανάστες, για να μην διακινδυνέψουν τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους, θα πρέπει να κατευθυνθούν στα HotStop αυτά.

6. Φτιάξτε φυλλάδια, όπως αυτά που μοιράζονται στην Τουρκία, με οδηγίες με το πώς θα φτάσουν οι πρόσφυγες και μετανάστες εκεί.

7. Κάντε καταγραφή των ανθρώπων και στη συνέχεια μοιράστε τους πρόσφυγες σε όλες τις χώρες που θα δηλώσουν πρόθυμοι να τους δεχτούν, και που έχουν τη δυνατότητα να τους δεχτούν βάση των οικονομικών κάθε χώρας. Αν η Σαουδική Αραβία θέλει μερικούς πρόσφυγες, γιατί να μην πάνε οι άνθρωποι; Ο σκοπός δεν είναι να ξεφύγουν από τον πόλεμο και τη φτώχεια, άρα επιλογή τελικού προορισμού, δε θα έπρεπε να υπάρχει.

Αν το κάνετε ξεκάθαρο αυτό, είμαι βέβαιος ότι ο αριθμός αυτών που προσπαθούν να ξεφύγουν, θα μειωθεί δραστικά.

8. Όσοι είναι οικονομικοί μετανάστες (και όχι πρόσφυγες), θα συμπληρώσουν τα κατάλληλα έγγραφα και θα περιμένουν να εκδικαστεί η υπόθεσή τους.

9. Όσοι δε ζητήσουν άσυλο, θα επιστρέψουν στις χώρες τους.

Πριν από αυτά όμως, θα πρέπει να απαντήσετε μία απλή ερώτηση:

Θέλετε όντος να μην υπάρχουν νεκροί στο Αιγαίο ή θέλετε να Ισλαμποιήσετε την Ευρώπη;

Γιατί αν όντος θέλετε να μην υπάρχουν νεκροί στο Αιγαίο, τότε μόνο με τα παραπάνω θα επιτευχθεί. Όπως ο φράχτης στον Έβρο σταμάτησε τις ροές παράνομων μεταναστών, έτσι και απαγόρευση στο Αιγαίο θα σταματήσει τους πνιγμούς.

Αν όμως ο σκοπός σας είναι η Ισλαμοποίηση της Ευρώπης (και μαζί της Ελλάδας φυσικά), τότε σταματήστε να είστε υποκριτές και πείτε το στον κόσμο.
Ναυλώστε αεροπλάνα κατευθείαν στη Μέση Ανατολή και φέρτε τους εδώ.

Ας σταματήσετε επιτέλους να μας χρησιμοποιείτε ως αντικείμενα για να δικά σας άρρωστα σχέδια.

Τυπώστε χρήματα, συμπληρώστε μηδενικά στους τραπεζικούς σας λογαριασμούς, και σταματήστε να μας δολοφονείτε.

Εξάλλου, αυτό στην ουσία θέλετε, να μεγαλώσετε τις περιουσίες σας.

Πηγή "Στρουθοκάμηλος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Επαναπατρίζουν τους πολίτες τους από την Αίγυπτο, Γαλλία, Βέλγιο Βρετανία και Γερμανία

Αν το χτύπημα στο ρωσικό επιβατικό αεροσκάφος προέρχεται πράγματι από τους τζιχαντιστές, το Ισλαμικό Κράτος -που έως τώρα δρούσε στα όρια του Χαλιφάτου, σφαγιάζοντας ενόπλους- μετατρέπεται σε διεθνή τρομοκρατική οργάνωση.

Ενόσω συνεχίζονται οι έρευνες των ειδικών, τα σενάρια για τα αίτια συντριβής παραμένουν θολά. Αμερικανοί και Βρετανοί δηλώνουν ότι το πιθανότερο είναι ότι την προκάλεσε βόμβα.

Η γαλλική κυβέρνηση δεν αποκλείει «τρομοκρατική ενέργεια». Η Ρωσία και η Αίγυπτος κάνουν έκκληση για σύνεση. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συνομίλησε χθες τηλεφωνικά με τον Ντέιβιντ Κάμερον, τονίζοντάς του πόσο σημαντικό είναι οι εκτιμήσεις για τα αίτια της συντριβής να βασίζονται σε πληροφορίες που προκύπτουν από την επίσημη έρευνα. Την ίδια ώρα, χιλιάδες τουρίστες βρίσκονται αποκλεισμένοι στο θέρετρο Σαρμ ελ Σέιχ, καθώς οι περισσότερες αεροπορικές εταιρίες έχουν αναστείλει τις πτήσεις τους στην περιοχή.

Εκστρατεία επιστροφής

Η Βρετανία θα ξεκινήσει σήμερα δεκαήμερη εκστρατεία επιστροφής των πολιτών της, στέλνοντας αεροπλάνα που θα τους παραλάβουν από την Αίγυπτο.

Φανερά ενοχλημένο το υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου, ανακοίνωσε: «Η βρετανική απόφαση ελήφθη μονομερώς, χωρίς να υπάρξουν διαβουλεύσεις, παρά τις υψηλού επιπέδου επαφές που υπήρξαν μεταξύ Βρετανίας-Αιγύπτου». Ο κ.Κάμερον, που συναντήθηκε χθες με τον Αιγύπτιο πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι στο Λονδίνο, απάντησε ότι προέχει η ασφάλεια των ταξιδιωτών.

Ακυρώσεις

Ο δε ΥΠΕΞ Φίλιπ Χάμοντ κάλεσε όσους έχουν κάνει κρατήσεις για χριστουγεννιάτικες διακοπές να τις ακυρώσουν, ώσπου να ξεκαθαριστεί αν και πώς μπήκε η βόμβα.

Η Γαλλία εξέδωσε ταξιδιωτική οδηγία αποτρέποντας τους Γάλλους πολίτες να επισκέπτονται το Σαρμ Ελ Σέιχ αλλά και η Γερμανία κάλεσε όσους ταξιδεύουν στην Αίγυπτο να αποφεύγουν το Σινά.

Η Lufthansa ανακοίνωσε ότι αναστέλλει «για προληπτικούς λόγους» τις πτήσεις προς το Σαρμ ελ Σέιχ, αλλά θα οργανώσει σε συνεργασία με το υπουργείο Εξωτερικών επαναπατρισμό των πελατών της, ενώ η βελγική αεροπορική Jetair δρομολογεί τρεις πτήσεις ημερησίως έως την Κυριακή για να μεταφέρει τους πελάτες της στο Βέλγιο, χωρίς ωστόσο αποσκευές.

Ρωσία: Επαφές και με Σύρους Αντάρτες

Τουρκία και Γαλλία ανακοίνωσαν χθες τα σχέδιά τους για κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Η Τουρκία προανήγγειλε διά στόματος του ΥΠΕΞ της Φεριντούν Σινιρλίογλου στρατιωτική επίθεση εντός των επόμενων ημερών, χωρίς να διευκρινίζει σε ποιο πεδίο επιχειρήσεων ή χώρα θα διεξαχθεί.

Η γαλλική προεδρία ανακοίνωσε επίσης ότι αποστέλλει το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ» συνοδευόμενο από υποβρύχιο επίθεσης, φρεγάτες και πλοίο ανεφοδιασμού, για να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις εναντίον του Ι.Κ. σε Ιράκ και Συρία.

Την ίδια στιγμή, πάντως, Σύροι τζιχαντιστές της Ζουντ αλ-Ακσα και οργανώσεις της αντιπολίτευσης ενίσχυαν τις θέσεις τους στη δυτική Συρία με την κατάληψη της Μόρεκ, της μοναδικής πόλης υπό τον έλεγχο των δυνάμεων του Ασαντ στη διαδρομή Χαλέπι - Χάμα, καταφέρνοντας σημαντικό πλήγμα και στην υπό τη ρωσική στήριξη στρατιωτική εκστρατεία.

Προσέγγιση

Στο παρασκήνιο, οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες επιχειρούν, όπως όλα δείχνουν, μια προσέγγιση με τη Ρωσία. Παρά τις διαψεύσεις από εκπροσώπους τεσσάρων οργανώσεων που ανήκουν στον λεγόμενο «Ελεύθερο Συριακό Στρατό», το Sputnik μετέδωσε χθες την πληροφορία ότι αντιπροσωπία τους θα συναντηθεί την άλλη εβδομάδα με Ρώσους αξιωματούχους των υπουργείου Εξωτερικών και Αμυνας, ενώ κάποιοι από τον ΕΣΣ έχουν ήδη επισκεφθεί τη Μόσχα.

Η πηγή του ρωσικού πρακτορείου ειδήσεων ανέφερε επίσης ότι στόχος των διαβουλεύσεων είναι η αναζήτηση μιας πολιτικής λύσης (εφόσον ισχύει η πληροφορία αποδεικνύεται ότι η Μόσχα είναι ανοιχτή στον σχετικό διάλογο) και η δημιουργία ενός κοινού επιχειρησιακού κέντρου για την αντιμετώπιση του Ι.Κ. και της Αλ Νόσρα.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Εμείς το ξέραμε και το γράφαμε εδώ και καιρό. Ο κόσμος δυστυχώς δεν άκουσε, δεν διάβασε, δεν αντιλήφθηκε τι συμβαίνει και που οδηγεί τη χώρα με τις επιλογές του στην κάλπη. Βεβαίως και δεν ήταν καλά τα προηγούμενα χρόνια, σίγουρα τα πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν στη Μεταπολίτευση ευθύνονται για την κατάντια της χώρας.

Όμως, στα χρόνια του Μνημονίου, από το 2010 και μετά αυτό που διαλύει σιγά – σιγά τη Δημοκρατία μας είναι ο άκρατος λαϊκισμός

Ένας λαϊκισμός που καλλιεργήθηκε από την αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ και είναι γνωστό πως όταν σπέρνεις ανέμους θα θερίσεις θύελλες. Δεν θα πρέπει κανείς να ξεχάσει τις καταστάσεις πολιορκίας που έστηναν αριστεροί, όπως δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι το κίνημα των «αγανακτισμένων νοικοκυραίων» η Κουμουνδούρου το καλλιέργησε και το εκμεταλλεύτηκε για να ανέλθει στην εξουσία. Το κατάφερε. Ο λαϊκισμός νίκησε, όμως μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με τους ακραίους, τους λαϊκιστές, τους τζάμπα μάγκες με τις θυσίες των άλλων, ήλθαν και οι βάρβαροι. Οι ακροδεξιοί, οι Χρυσαυγίτες, οι ναζιστές, οι δολοφόνοι, οι εχθροί της Δημοκρατίας είναι δημιούργημα του «χωραφιού» της απαξίωσης για το οποίο ευθύνεται ασφαλώς και το ανεπαρκές πολιτικό σύστημα, αλλά κυρίως ευθύνεται η ανεύθυνη αριστερά.

Για σκεφτείτε τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Για βάλτε στο μυαλό σας πόσοι... Φίληδες πέρασαν από την Ελλάδα. Για θυμηθείτε πώς ξεκίνησε το ποτάμι της οργής που μαζί του έφερε και όλα τα πολιτικά λούμπεν στοιχειά αριστερά και δεξιά του πολιτικού φάσματος.

Κάθε φορά που ένας άνθρωπος αυτοκτονούσε, ο λαϊκισμός της Αριστεράς τον έκανε... ήρωα του Μνημονίου. Κάθε φορά που κάποιος έτρωγε μια φάπα σε διαδήλωση, ακόμη κι αν ήταν κουκουλοφόρος, ο ΣΥΡΙΖΑ τον χαρακτήριζε «θύμα της κρατικής αυθαιρεσίας.

Κάθε φορά που ένας πολιτικός αντίπαλος μιλούσε σε εκδήλωση μάζευε τους «πρόθυμους ηλίθιους» οπαδούς και έκαναν τραμπουκισμούς.

Κάθε φορά που καιγόταν η Αθήνα... όλως τυχαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ και μια ομάδα της λεγόμενης «αριστερής ιντελιγκέντσιας» έβλεπε φασιστικό κράτος, προβοκάτορες και στημένα επεισόδια που ποτέ δεν καταδίκαζε.

Κάθε φορά που ένας πολιτικός έτρωγε ξύλο, προπηλακιζόταν, υβριζόταν αυτός, η μάνα του και τα παιδιά του στην Αριστερά εκώφευαν.

Για να μη θυμηθούμε τις ακραίες φωνές εντός της Βουλής για λιντσαρίσματα των «προδοτών», των «γερμανοτσολιάδων», των «Μερκελιστών». Ποιοι ούρλιαζαν μ' αυτόν τον άθλιο λαϊκίστικο λόγο; Αυτοί που σήμερα βρίσκονται στα τέσσερα, που προσκυνούν τη Μέρκελ και την παρέα της. Βεβαίως κανείς δεν πρέπει να ξεχνά ότι στο εύφορο χωράφι του λαϊκισμού σημαντικό μερίδιο έχει και η ομάδα των ψεκασμένων που σήμερα συγκυβερνά.

Όλος αυτός ο λαϊκίστικος εσμός έγινε κυβέρνηση, οι αγανακτισμένοι μπήκαν στη Βουλή, τα αμπέχονα έγιναν σινιέ κοστουμάκια, οι θαμώνες των καφενείων στα Εξάρχεια έγιναν υπουργοί.
Όμως, δεν ξέχασαν ούτε το παρελθόν τους, ούτε τις ιδεοληψίες τους. Ένας από αυτούς βεβαίως ο Ν. Φίλης που μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί «εμπρηστής», αλλά δεν είναι ο μόνος. Αν δεν το έκανε αυτός θα το έκανε κάποιος άλλος. Η αμορφωσιά, η έλλειψη πατριωτικού αισθήματος, η απουσία ιστορικής μνήμης, η έλλειψη παιδείας και κυρίως πολιτικής σοβαρότητας είναι τα κύρια χαρακτηριστικά αυτής της κυβέρνησης.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι όλα τα παραπάνω στοιχεία την καθιστούν επικίνδυνη για την πατρίδα. Όχι μόνο στα ζητήματα της οικονομίας αλλά και στα κρίσιμα εθνικά θέματα που μπορεί να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη βλάβη στην Ελλάδα.

Ακόμη πιο επικίνδυνη καθίσταται η κυβέρνηση της Αριστεράς διότι στρώνει το χαλί στους ακροδεξιούς της Χρυσής Αυγής να ξαναβγούν από τις τρύπες που είχαν λουφάξει. Να μην ξεχάσουμε το «φλερτ» της Ζωής Κωνσταντοπούλου με τους Χρυσαυγίτες. Να μην ξεχάσουμε ότι οι ακροδεξιοί ψήφοι αθροίστηκαν για να επισυμβεί το μεγαλύτερο μεταπολιτευτικό έγκλημα, αυτό της εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας που άνοιξε το δρόμο για εθνικές εκλογές.

Και να μην ξεχάσουμε ότι αυτή τη «χύμα» Ελλάδα που χτίζει ο ΣΥΡΙΖΑ εκμεταλλεύεται το αυγό του φιδιού. Ο αριστερός φασισμός συναντά τον ακροδεξιό φασισμό και απειλούν τη χώρα. Αλλά όπως είπαμε, έσπειραν άνεμους, δυστυχώς θερίζουμε όλοι θύελλες.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Η ανικανότητα και επικινδυνότητα του ΣΥΡΙΖΑ σε καμία περίπτωση δεν αθωώνει τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις, οι οποίες είχαν επιλογές σύγκρουσης με την Ευρώπη, δεν ενημέρωσαν τον λαό, φοβήθηκαν να συγκρουστούν και επέλεξαν να "παραδώσουν τα όπλα" (δηλαδή τη χώρα) επειδή οι ίδιοι, όντας δειλοί και ανίκανοι να παράξουν κάποιο σχέδιο για την χώρα. Όσο για τον φασισμό, δεν έχει ούτε πρόσωπο ούτε "συνήθειες" πολιτικής διαμονής. Συναντάται όπου δη και εκπροσωπείται από κομπλεξικά πολιτικά υποκείμενα που διαχειρίζονται με τον χείριστο τρόπο την εξουσία, όταν φυσικά, έχουν την ευκαιρία να καθίσουν επί των εξουσιαστικών εδρών...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η προβοκάτσια Φίλη, το «σύμπλεγμα της ήττας» και το συλλογικό μας μέλλον

Του Γιώργου Ρακκά  

Ένα από τα χαρακτηριστικά της επαίσχυντης φιλοατλαντικής, αριστεροφιλελεύθερης κυβέρνησης, που έχει αναλάβει να «εκτελέσει» ένα συμβόλαιο ακραίας αποικιοποίησης της ελληνικής πολιτείας και κοινωνίας, είναι ότι πολιτεύεται Οργουελιανά, με «προβοκάτσιες» για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης. 

Προβοκάτσια ήταν, προφανώς, το “σκίσιμο των μνημονίων” αλλά και αυτό το δημοψήφισμα, που προβλήθηκε ως ύψιστη επιβεβαίωση των πιο αυθεντικών δημοκρατικών αντανακλαστικών για να τα ενταφιάσει οριστικά στην συνέχεια και να επιβάλει σιγή νεκροταφείου στην ελληνική κοινωνία.

Τελευταίο κρούσμα αυτής της προβοκατόρικης διακυβέρνησης είναι οι περίφημες δηλώσεις Φίλη, σχετικά με την μη ύπαρξη της ποντιακής γενοκτονίας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου. Η στόχευσή τους υπήρξε διπλή, και αποκαλύπτεται εξόχως από την ρελάνς την οποία έκανε μιλώντας την Τετάρτη το βράδυ στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Εκεί θα καταγγείλει «την αναζωπύρωση παλαιών και νέων στερεότυπων και του εθνικιστικού λόγου», ενώ δίπλα του θα σπεύσει η  υφισταμένη του Σία Αναγνωστοπούλου, επισημαίνοντας την ύπαρξη φαινομένων «που φτάνουν στα όρια του χουλιγκανισμού όταν ένας άνθρωπος θέλει να πει οτιδήποτε δεν μπορεί να τολμήσει να πει κάτι που θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για περαιτέρω συζητήσεις»[1].

[Παρεμπιπτόντως, και για να καταδείξουμε ποια η σχέση της εν λόγω πανεπιστημιακού με το κατεστημένο της γειτονικής χώρας, αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι μερικά χρόνια πριν πρωτοστατούσε σε μια εκστρατεία εξωραϊσμού του πρασινοφασίστα Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προβάλλοντάς τον στα ελληνικά ΜΜΕ ως… «ελπίδα εκδημοκρατισμού» της γειτονικής χώρας, ποιόν;, αυτόν που καταγγέλλει όλη η δημοκρατική αντιπολίτευση της γείτονος ότι απεργάζεται ανοιχτά πλέον αυταρχική εκτροπή στην Τουρκία![2]].

Αυτήν ακριβώς την προβοκάτσια ήρθε να υπηρετήσει και, ποιος άλλος;, οι ναζί της Χρυσής Αυγής κατά την διάρκεια της συγκέντρωσης των Ποντιακών Σωματείων στο Σύνταγμα. Υπολογίζοντας στην αυτονόητη παρουσία βουλευτών απ’ όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα –καθώς οι αντιδράσεις στις δηλώσεις Φίλη είχαν καθολικό χαρακτήρα– κατέβηκαν οργανωμένα και επιτέθηκαν στον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργο Κουμουτσάκο, για να “καπελώσουν” την συγκέντρωση και να δικαιώσουν την προπαγάνδα των Φίλη-Αναγνωστοπούλου. Η ελληνική ακροδεξιά στον πατροπαράδοτό της ρόλο.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από το οποίο ισχυρίζονται ο υπουργός και η υφυπουργός του: Λόγοι εσωτερικής πολιτικής κατανάλωσης, αλλά και αναγκαιότητες επιβαλλόμενες από τα έξωθεν συμφέροντα υπαγορεύουν στην δοσμένη συγκυρία την επίκληση των εθνομηδενιστικών στερεοτύπων. Και αν κάπου στον σάλο που προκλήθηκε υπάρχει «εθνικισμός» (sic!), αυτός θα πρέπει να αναζητηθεί στην σκανδαλώδη ταύτιση της ελληνικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας με την τακτική άρνησης της γενοκτονίας που συστηματικά προωθεί ο τουρκικός σωβινισμός και στις τρεις του εκδοχές –ισλαμοφασιστικός, κεμαλοφασιστικός, ή τουρανοφασιστικός.

Κατά τα άλλα, πρόκειται για μια προσπάθεια της κυβέρνησης να εμφανιστεί ως “διωκόμενη” σπάζοντας το φράγμα της πολιτικής απομόνωσης που έχουν προκαλέσει τα ίδια τα πεπραγμένα της, και συσπειρώνοντας τις λοιπές δυνάμεις του κοσμοπολίτικου εθνομηδενισμού –το Ποτάμι, μέρος του ΠΑΣΟΚ, τους ακαδημαϊκούς της ΔΗΜΑΡ κ.ο.κ. Ήδη ο Τατσόπουλος και η Ρεπούση έσπευσαν προς υποστήριξη της κυβέρνησης.

Ενώ, ας μην ξεχνάμε ότι επίκειται το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα στην Άγκυρα, καθώς η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε σε μια περίοδο που η παγκόσμια κοινή γνώμη βοά για τα εγκληματικά αίσχη του καθεστώτος Ερντογάν, εκείνη να επισκεφθεί την γειτονική χώρα και ουσιαστικά να δηλώσει την υποστήριξή της σε αυτό.

Ο Φίλης στέλνει μήνυμα, επομένως στην τουρκική ηγεσία, ότι η αντίστοιχη ελλαδική θα είναι «υπάκουο παιδί» στα ζητήματα αιχμής που θέτει ο νεο-οθωμανισμός, ότι θα κάνει τα χατίρια του στην Κύπρο, το Αιγαίο, θα κλείνει με αυταρέσκεια τα μάτια της ενόσω αυτός εντείνει τις σφαγές και το κυνηγητό των Κούρδων, παζαρεύοντας τι; Μια αυτονόητη αναθεώρηση της τουρκικής πολιτικής στο προσφυγικό –δηλαδή να σταματήσει η Άγκυρα τόσο απροκάλυπτα να χρησιμοποιεί το ανθρωπιστικό δράμα των προσφύγων για την αμφισβήτηση των ελληνοτουρκικών συνόρων και την ολοκληρωτική εξάντληση των μεγάλων ελληνικών νησιών.

Ας μην «ψαρώνουμε» λοιπόν. Αν για κάτι είναι σαφές από την παρουσία του Φίλη στα δημόσια πράγματα κατά τα τελευταία χρόνια είναι ότι αυτός, σαν γνήσιο και φανατικό τέκνο της κομματικής γραφειοκρατίας (απαρατσνικ λέγεται στην σοβιετική αργκό), ποτέ δεν λέει την προσωπική του άποψη, πάντοτε λειτουργεί ως «λαγός», και μάλιστα πάντοτε αναλαμβάνει  τις πιο δύσκολες προπαγανδιστικές αποστολές.

Αυτά ως προς τις προθέσεις. Αξίζει όμως να ασχοληθούμε επί της ουσίας με το διάβημα Φίλη, καθώς αυτό ξυπνάει σύνδρομα και αντανακλαστικά μερίδων της ελληνικής κοινωνίας τα οποία είναι πολύ βαθιά και θα πρέπει κάποτε να εκλογικευθούν και να τα ξεπεράσουμε.

Κατ’ αρχάς, αξίζει να ξεκαθαρίσουμε –κακώς, γιατί θα έπρεπε να είναι αυτονόητο– ότι η άποψη του Φίλη (και της Σίας Αναγνωστοπούλου, και του Αντώνη Λιάκου, ο οποίος μάλλον προτάσσει τα σοβαρότερα επιχειρήματα εκ των τριών) είναι εντελώς αστεία από επιστημονική, νομική και ιστορική σκοπιά. Προφανώς και, με βάση τον τυπικό ορισμό της γενοκτονίας σύσσωμος ο Μικρασιατικός Ελληνισμός υπέστη μια αδιαμφισβήτητη γενοκτονία. Το έργο των Κωνσταντίνου Φωτιάδη και Πολυχρόνη Ενεπεκίδη[3] έχει αποφανθεί με οριστικό και αμετάκλητο τρόπο για του λόγου το αληθές, παρουσιάζοντας πειστικά ιστορικά τεκμήρια για την έκταση και την εμβέλεια της γενοκτονίας, καθώς και για την εξίσου αδιαμφισβήτητη πρόθεση των Νεότουρκων να ξεριζώσουν οριστικά το ιστορικό πολυπολιτισμικό υπόβαθρο της Μικράς Ασίας.

Μόνο και μόνο για να αντιληφθούμε το μέτρο της γελοιότητας των απόψεων Φίλη, αξίζει να προσθέσουμε ότι αυτές δεν αντίκεινται μόνο στις καθ’ όλα εμπεριστατωμένες έρευνες και μελέτες της ελληνικής ιστοριογραφίας αλλά και στο πρόσφατο εξίσου εμπεριστατωμένο έργο της… νέας τουρκικής ιστοριογραφίας (Φουάτ Ντουντάρ, Σαΐτ Τσετίνογλου και Τανέρ Ακτσάμ –για να αναφέρουμε τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της) που ως προς το προκείμενο είναι εξίσου κατηγορηματική.

Αρκεί και μόνο να σημειώσουμε ότι ο Σάιτ Τσετίνογλου έχει δηλώσει ότι «η σημερινή εξουσία, που είναι οι προύχοντες της Ανατολίας που πλούτισαν από τη Γενοκτονία, μέχρι την εποχή του Οζάλ έκρυβε στο προσκέφαλο τα προϊόντα αυτής της μεταφοράς πλούτου. Η αλυσίδα συνεχίζει χωρίς να σπάσουν οι κρίκοι της και αυτό καθιστά πολύ δύσκολη την αναγνώριση της Γενοκτονίας»[4]. Ενώ το έργο του Φουάτ Ντουτάρ, παρουσιάζοντας τα μυστικά τηλεγραφήματα και τις εκθέσεις που αντάλλασσαν μεταξύ τους τα ηγετικά στελέχη των Νεότουρκων, υποστηρίζει ότι ήδη από τα πρώτα τους βήματα επιδόθηκαν σε μια «μηχανική των εθνοτήτων» με σκοπό, (τι άλλο;), την ολοκληρωτική ομογενοποίηση της Μικράς Ασίας[5].

Όπως υπαινιχθήκαμε και προηγουμένως, το βαθύτερο πρόβλημα που κατέδειξαν οι δηλώσεις Φίλη και όλη η αντιπαράθεση που ανέκυψε από αυτές είναι το γεγονός ότι όλα τα παραπάνω, που πλέον θεωρούνται αυτονόητα ακόμα και μεταξύ των νέων Τούρκων ιστορικών, δεν θεωρούνται αυτονόητα στην χώρα μας –και κατά παράδοση αμφισβητούνται από μερίδες του ελληνικού προοδευτισμού στ’ όνομα της ψευδεπίγραφης «ελληνοτουρκικής φιλίας» [η οποία, παραδόξως, κατά το παρελθόν, στηρίχτηκε φανατικά τόσο από την σκληρή μετεμφυλιακή δεξιά του Παπάγου, όσο και από την… Χούντα].

Θα πρέπει, πραγματικά, να σκάψουμε πολύ βαθιά στην συλλογική μας ψυχολογία, ώστε να κατανοήσουμε γιατί μια μερίδα της κοινωνίας μας –η οποία μάλιστα μετά την εισβολή και την κατάκτηση της μισής Κύπρου, βρίσκεται κατά παράδοση εντός των κέντρων εξουσίας στην χώρα μας, μέχρι πρότινος των μηχανισμών ιδεολογικής εξουσίας, και εσχάτως της πολιτικής εξουσίας– όχι μόνον αρνείται το προφανές, αλλά επιπλέον θεωρεί ότι η παραδοχή από έναν εκπτωχευμένο λαό των 10 εκατομμυρίων είναι ικανή να ‘βλάψει’ (sic!) ένα οπλισμένο σαν αστακό, αυταρχικό και επεκτατικό κατεστημένο.

Αυτό, μόνον υπό το φως της «διαλεκτικής του Κυρίου και του Δούλου» θα μπορέσουμε να το κατανοήσουμε: Σαν αντιληφθούμε τα σύνδρομα αυτο-υποτίμησης και τα κόμπλεξ κατωτερότητας που παράγουν στις ελληνικές άρχουσες τάξεις τόσο το γεγονός της δραστικής, ριζικής εξαφάνισης του Μικρασιατικού Ελληνισμού από τους Νεότουρκους, όσο και την σημερινή υπερπροβολή της ισχύος του που ασκεί συστηματικά το τουρκικό κατεστημένο. Ή αν επικαλεστούμε στον Φρανς Φανόν, και στην αξεπέραστη ανάλυσή του για το πώς ο κυρίαρχος επιβάλει στις μερίδες της διανόησης των αποικιοκρατούμενων την άρνηση του συλλογικού τους εαυτού, την οποία μάλιστα εκφράζουν λαμβάνοντας ρόλο πρωτοπορίας στην πνευματική και ψυχολογική αποδόμηση του ίδιου του λαού τους[6].

Μόνον έτσι, ίσως, θα μπορούσε κανείς να ερμηνεύσει αυτόν τον απίστευτο χάρτη τον οποίον, ανάμεσα σε άλλους, δημοσιοποίησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο αναπληρωτής καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Δημήτρης Σταματόπουλος, δηλώνοντας μάλιστα ευθαρσώς ότι τον χρησιμοποιεί για να διδάξει στους φοιτητές του την Μικρασιατική Εκστρατεία[7]:


Αν θα προσέξατε καλά, ο χάρτης παρουσιάζει όλα τα μεγάλα επαναστατικά γεγονότα εθναφύπνισης των λαών της Βαλκανικής ως… «διωγμούς Οθωμανών Μουσουλμάνων», ενώ το αποκορύφωμα ότι παρουσιάζει την περίοδο από την απαρχή της αγγλικής επικυριαρχίας της Κύπρου, μέχρι την… εισβολή των τουρκικών στρατευμάτων ως… περίοδο «διωγμών» του οθωμανικού μουσουλμανικού στοιχείου (!!!). Αυτά διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό πανεπιστήμιο, από “αριστερούς ακαδημαϊκούς” (sic!), οι οποίοι προφανώς είναι το αντίστοιχο του Αλέξη Τσίπρα στο επίπεδο του Πανεπιστημίου –κάνουν το ίδιο κακό με αυτό που κάνει σήμερα στην χώρα η διακυβέρνησή του, μόνο που στοχεύουν συστηματικά στα μυαλά των νεώτερων γενεών και όχι στην οικονομία, την κοινωνία και τις πολιτικές δομές της χώρας.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνον πρόβλημα ιστορικής αποτίμησης του παρελθόντος. Είναι και μελλοντικής ιστορικής προοπτικής. Έχουν περάσει σχεδόν 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή, και ακόμα δεν έχουμε ξεκαθαρίσει ως έθνος τι μας συνέβη τότε: Το 1922, το έθνος μας υπέστη βίαια, και δια της γενοκτονίας μια δραστική μετάλλαξη της ιδιοσυστασίας του. Έπαψε πλέον να αποτελεί «έθνος-κοσμοσύστημα», δηλαδή έναν διακριτό πολιτιστικό πόλο που διαπότιζε με το ίχνος της πολιτισμικής, υλικής του δραστηριότητα έναν εκτεταμένο χώρο της νοτιοανατολικής Ευρώπης και Μεσογείου –αυτό που θα λέγαμε Δύση της Ανατολής– και «κλείστηκε μέσα στα βουνά» της ελλαδικής Χερσονήσου, με συνέπεια να καταστεί ένας μικρός λαός των συνόρων, που πασχίζει για την επιβίωσή του ως ελεύθερο υποκείμενο μέσα στον 21ο αιώνα[8].

Ας εκφράσουμε το πρόβλημα με όρους του παρόντος. Όπως είπαμε και προηγουμένως, σήμερα ο ελληνικός λαός βρίσκεται στο ναδίρ  της δημογραφικής, οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής του δραστηριότητας –μετά βίας μετράει εντός των ορίων του ελληνικού κράτους τα 10 εκατομμύρια, και αντιμετωπίζει δίπλα του ένα επεκτατικό, αυταρχικό κατεστημένο σε φασιστική εκτροπή η οποία δυστυχώς στηρίζεται από μια οριακή κοινωνική πλειοψηφία 30 και πλέον εκατομμυρίων ψηφοφόρων. Που απειλούν να κινητοποιήσουν έναν πληθυσμό σχεδόν 80 εκατομμυρίων σε μια κατεύθυνση εκσυγχρονισμού και αποκατάστασης του οθωμανικού imperium, με όρους του 21ου αιώνα βέβαια.

Τι μας λέει ο κύριος Φίλης, και οι στρατιές των διανοούμενων – «αυλικών της εξουσίας» οι οποίες τον στηρίζουν, όπως στο παρελθόν στήριζαν και τον Γεώργιο Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κώστα Σημίτη και όλη την παράδοση της ελληνικής εθελοδουλίας σε αντίστοιχα διαβήματα; Ότι επί της ουσίας πρέπει να συρθούμε ενώπιον αυτού του κατεστημένου, να σκύψουμε και να αποδεχθούμε κάθε αξίωση. Προφανώς, προωθείται μια έντεχνη παρεξήγηση: «Συνύπαρξη» σημαίνει εκλογίκευση των σχέσεων, εξισορρόπησή τους, και συστηματικός αγώνας ώστε να εξουδετερωθεί σχετικώς αυτή η τόσο τρομακτική ανισορροπία ισχύος και να βρεθεί ένα modus vivendi που να επιτρέπει τον ελεύθερό μας βίο ως λαός. Και όχι, φυσικά, να ξύνεσαι στην γκλίτσα του… φασίστα και του επεκτατιστή λέγοντας ότι παρά τα όσα έκανε, και παρά τα όσα κάνει σήμερα στο Κουρδιστάν, την Συρία, την Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα, εμείς τον θεωρούμε «αδελφό μας» -όπως είπε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης κατά την τελευταία επίσκεψή του στην Σμύρνη[9].

Δεν μπορείς να είσαι «αδελφός» με αυτόν που σε απειλεί με ιστορική έκλειψη, μόνο και μόνο επειδή τον φοβάσαι και θέλεις να τα έχεις καλά μαζί του. Μπορείς να σταθείς αξιοπρεπώς απέναντί του, και να του κάνεις ένα ειλικρινές ξεκαθάρισμα: Ότι αν θέλει να συνυπάρξουμε εν ειρήνη και δημοκρατικά, θα πρέπει να αποκαταστήσει τα ιστορικά του εγκλήματα, και να πάψει να παράγει άλλα στην ευρύτερη περιοχή. Μόνον έτσι θα σε σεβαστεί.

Και σε αυτήν την προσπάθεια, ευτυχώς, δεν είμαστε μόνοι ακόμα. Είναι οι μειονότητες της Ανατολίας που καταπιέζονται ακόμα και σήμερα από το τουρκικό κατεστημένο –από τους Κούρδους μέχρι τους Αλεβίτες. Είναι οι Αρμένιοι και οι Ασσύριοι. Είναι, βέβαια, οι Σύροι που έχουν αγανακτήσει από την απλόχερη στήριξη που δίνει ο Ερντογάν στους τζιχαντιστές δήμιούς τους. Και είναι και όλη εκείνη η μερίδα της παγκόσμιας κοινής γνώμης, που παρά την παροξυστική πλύση εγκεφάλου και την προπαγάνδα του παγκόσμιου συστήματος επιμένει να τοποθετείται αντι-αποικιακά, δημοκρατικά, με άξονα και γνώμονα την οικουμενική αίσθηση του Δικαίου.

Το δίλημμα έχει τεθεί. Ή θα δώσουμε αυτόν τον καλό αγώνα, ή το 1922 θα ολοκληρωθεί τραγικά μέσα στον 21ο αιώνα. Ο κύριος Φίλης, η κυρία Αναγνωστοπούλου και οι συν αυτώ έχουν διαλέξει στρατόπεδο, το «με ποιους θα παν και ποιους θα αφήσουν». Εμείς;

Πηγή "Άρδην - Ρήξη"

[1] «Στην αντεπίθεση πέρασε ο Νίκος Φίλης», real.gr, 5/11/2015. Ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=459975&catID=11.
[2] «Σήμερα, λέει η Σία Αναγνωστοπούλου, ο εκσυγχρονισμός της τουρκικής κοινωνίας που επιχειρείται (κυρίως μέσω Ερντογάν) με την ευρωπαϊκή προοπτική, δεν μπορεί παρά να συνοδευτεί και από μέτρα εκδημοκρατισμού, όπως το απαιτεί η E.E. Θα δούμε ότι εκδημοκρατίζεται και η ταυτότητα. Σήμερα, στην τουρκική εθνική ταυτότητα προστίθεται ως δομικό, ένα στοιχείο που έλειπε από την πρόσφατη προηγούμενη, την κεμαλική: Το Ισλάμ». Τάκης Καμπύλης, «Η τουρκική εθνική ταυτότητα», Καθημερινή, 31/01/2010.
[3] Κωνσταντίνος Φωτιάδης, Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων, Αθήνα 2004. Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, Γενοκτονία στον Εύξεινο Πόντο. Διπλωματικά Εγγραφα από τη Βιέννη (1909-1918), Εύξεινος Λέσχη Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1995.
[4] Γιώργος Κιούσης, «Συνέντευξη με τον Σαΐτ Τσετίνογλου», Ελευθεροτυπία, 18/05/2013.
[5] Φουάτ Ντουντάρ, Ο Κώδικας της σύγχρονης Τουρκίας, Η Μηχανική των Εθνοτήτων της Ένωσης και Προόδου 1913-1918, Νέος Κύκλος Κωνσταντινουπολιτών, Αθήνα 2014.
[6] Franz Fanon, Black Skin, White Masks, Εκδόσεις Verso, Λονδίνο 2008 (Νέα Έκδοση).
[8] Βλέπε Γιώργος Καραμπελιάς, Χίλιαενιακόσιαείκοσιδύο: Δοκίμια για την νεοελληνική ιδεολογία, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 2002 και Γιώργος Καραμπελιάς, Ελλάδα, μια χώρα των συνόρων, Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αθήνα 1992.
[9] Μπουτάρης: «Με τους Τούρκους αισθάνομαι αδελφός», Το Ποντίκι Web, 7/10/2015. Ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.topontiki.gr/article/145324/mpoytaris-me-toys-toyrkoys-aisthanomai-adelfos-video. Προσπελάστηκε 5/11/2015.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το θράσος των Τούρκων δεν έχει όρια!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Δεν έχει χαρακτηριστεί άδικα ως κράτος - τραμπούκος, μέσα σε όλους τους άλλους χαρακτηρισμούς που υπάρχουν για την Τουρκία. Τραμπουκισμός, όμως, σημαίνει και θράσος, το οποίο η γείτονα χώρα ιστορικά επιδεικνύει μόνο όταν έχει εξασφαλισμένες συμμαχίες.
Έτσι, μετά και από την τελευταία αυτή θρασύτατη προκλητική τουρκική κίνηση προς την Ελλάδα, θα πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε με ποιούς και πως τα βρήκε η Τουρκία, ώστε να τολμά να κάνει και αυστηρές συστάσεις προς την Αθήνα, ως προς το λαθρομεταναστευτικό, του οποίου την ροή ρυθμίζει η Άγκυρα και το τουρκικό παρακράτος.

Τα ΜΜΕ της γειτονικής χώρας αναφέρουν πως η τουρκική κυβέρνηση ετοιμάζεται να μας τραβήξει τα... αυτιά για την απροθυμία μας να συνεργαστούμε στο θέμα των προσφύγων! Σε δημοσίευμα της SABAH εκφράζονται αιχμές για τη στάση του Λιμενικού πάνω στο κρίσιμο ζήτημα διάσωσης των μεταναστών. Η εφημερίδα γράφει:
“Ενώ συνεχίζονται οι πνιγμοί στο Αιγαίο, των προσφύγων που επιθυμούν να περάσουν στην Ευρώπη, η Άγκυρα ετοιμάζεται να υποδεχτεί τον Έλληνα Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα. Κατά τη διάρκεια επίσκεψης του κ. Τσίπρα, η Άγκυρα θα θέσει στην ατζέντα τους ισχυρισμούς περί της «απροθυμίας» των Ελλήνων αξιωματούχων στη διάσωση των προσφύγων καθώς και τους ισχυρισμούς σχετικά με το ότι ομάδες του ελληνικού Λιμενικού βυθίζουν τα πλεούμενα των προσφύγων.
Η Τουρκία, η οποία φιλοξενεί 2 εκατ Σύρους πρόσφυγες, διέσωσε από βέβαιο θάνατο χιλιάδες πρόσφυγες στο Αιγαίο. Όλος ο κόσμος παρακολουθεί με προσοχή την ευαισθησία που δείχνει στο θέμα των προσφύγων η τουρκική Ακτοφυλακή, αλλά το ελληνικό Λιμενικό δεν έχει κρατήσει ιδιαίτερα εγκάρδια στάση. Η διοίκηση της τουρκικής Ακτοφυλακής, ακόμα και την περίοδο των γιορτών-αργιών εργάζεται με όλες του τις δυνάμεις. Όμως από στελέχη της Τουρκικής Ακτοφυλακής εκφράζονται ανησυχίες σχετικά με το γεγονός ότι από ελληνικής πλευράς βυθίζονται πλεούμενα προσφύγων. Οι Έλληνες λιμενικοί, όταν εντοπίζουν σκάφος με πρόσφυγες στο Αιγαίο, αντί να σώσουν τους πρόσφυγες, ενίοτε εμφανίζονται απρόθυμοι ακόμα και να ενημερώσουν την τουρκική ακτοφυλακή. Επίσης, αντί να πάρουν στη χώρα τους πρόσφυγες που διασώθηκαν, τους στέλνουν πίσω στην Τουρκία”.
Κι επειδή ο ρόλος της SABAH είναι γνωστός, όπως και οι άμεσες διασυνδέσεις της με την τουρκική κυβέρνηση, το μήνυμα που στέλνεται (προ της επίσκεψης Τσίπρα στην Τουρκία) καθίσταται απολύτως σαφές. Οι μόνοι που δεν το έχουν "παραλάβει" φαίνεται πως είναι όλοι εκείνοι που μπαινοβγαίνουν στο Μέγαρο Μαξίμου.
Όσο για τον "πολλά βαρύ" πατριώτη υπουργό Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο, αυτός φαίνεται πως προτιμά αυτό το διάστημα να είναι... "αόρατος", αφού έχει ήδη κατανοήσει πως βρίσκεται σε πορεία ολικής πολιτικής καταστροφής και το πολιτικό του τέλος θα είναι οικτρό εκτός εάν υπάρξουν εξελίξεις τέτοιες που θα έχουν την δυναμική να "διαγράψουν" την συμβολή του στην κατοχή της χώρας μέσω και του τρίτου μνημονίου...




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Σχέδια άμυνας και επίθεσης καταστρώνει ο υπουργός Εθνικής Άμυνας
  • "Μυρίστηκε" το οριστικό πολιτικό του τέλος και αναζητεί τρόπους ασφαλούς επαναφοράς στο "μαντρί"...
  • Σχεδιάζει την προσωπική του ηρωϊκή έξοδο που όμως θα πρέπει να οδηγήσει σε κατάρρευση στην κυβέρνηση Τσίπρα
Συζητείται ιδιαίτερα στους κύκλους των πολιτικών συντακτών η στάση του Πάνου Καμμένου, προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων (ΑΝΕΛ) και κυβερνητικού εταίρου του Αλέξη Τσίπρα, οι αγκαλιές των οποίων τη νύχτα των εκλογών, είναι ίσως οι πιο ζωηρές εικόνες, όντας θριαμβευτές αμφότεροι.

Δε χρειάζονται πολλά λόγια και θα είμαι «στεγνός». Η «θεωρία» θέλει τον Πάνο να έχει ήδη αρχίσει να σκέπτεται το πολιτικό του μέλλον. Φέρεται να θεωρεί (το «φέρεται» θα το ξαναγράψουμε πολλές φορές…), ότι με τα τωρινά δεδομένα είναι η τελευταία φορά που κατορθώνει να εκλεγεί και να διασωθεί πολιτικά. «Saved by the bell», που λένε και στο Αμέρικα.

Οπότε τι φέρεται να σκέπτεται ο πολυμήχανος Πάνος που μας προέκυψε «κόκκινος» στην πράξη, στερώντας τον τίτλο από τον ορίτζιναλ φορέα, τον Πάνο Παναγιωτόπουλο; Την επιστροφή στο μαντρί. Τί περιλαμβάνει η στρατηγική που έχει στο μυαλό του;

Να ρίξει… τροχιοδεικτικά, καλλιεργώντας το έδαφος για να πείσει το πόπολο που αστειεύεται πικρά πλέον με εκείνο «στα τέσσερα, στα τέσσερα», ότι παραμένει «δύναμη αντίστασης» και θα στυλώσει τα πόδια όταν κυβερνητικές πρωτοβουλίες συγκρούονται με βασικές αρχές της πολιτικής των ΑΝΕΛ.

Υπάρχει ένας άγνωστος «Χ» στην εξίσωση όμως, κι αυτός δεν είναι άλλος από την έκβαση της μάχης για την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας… Εκεί είναι άλλωστε το «μαντρί». Δεν γυρνάς όμως ελαφρά τη καρδία όταν τους έχεις σούρει τα μύρια όσα. Οπότε, ο Πάνος έχει προτιμήσεις και η φημολογία τον θέλει να ενδιαφέρεται έντονα, κοιτώντας μάλλον βόρεια, έχοντας διαμηνύσει ήδη θερμές ευχές.

Για να γυρίσει πίσω ο Πάνος, το πρώτο που θα γίνει είναι να δημιουργηθούν συνθήκες ανασύστασης της «δεξιάς πολυκατοικίας» και το δεύτερο, να βρει την αφορμή να τινάξει την κυβέρνηση στον αέρα. Τότε φυσικά ούτε πίσω θα κάνει με ελληνικές μπιρίτσες, ούτε θα αφήσει να πάνε χαμένες ευκαιρίες-πάσες, σαν τις μπούρδες του Νίκου Φίλη.

Αν αυτό γίνει, τότε ελπίζει να μην τσιμπήσουν Ποτάμια και το ΠΑΣΟΚ της κ. Γεννηματά, ώστε να πάμε σε εκλογές με τον ίδιον να πιστώνεται από το δεξιό ακροατήριο την πτώση της κυβέρνησης Τσίπρα και να του… χορηγήσει άφεση αμαρτιών. Αν πάλι τσιμπήσουν οι κεντροαριστεροί και φτιαχτεί νέα κυβέρνηση, ο Πάνος μάλλον θα απεκδυθεί το βερμπαλιστικό του φλερτ με το Κέντρο και ταξιδεύοντας προς τα δεξιά, θα φτάσει τόσο μακριά, που θα γίνει… βασιλικότερος του μεγαλειοτάτου!

Παλιοχαρακτήρες όσοι τα συζητούν αυτά, είναι δυνατό να συμβαίνουν τέτοια πράγματα; Εμείς απλά μεταφέρουμε όσα κυκλοφορούν…

DAVE
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ασύδοτοι δρουν οι Τούρκοι δουλέμποροι, μεταφέροντας χιλιάδες ψυχές προς τα ελληνικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου, με τις “ευλογίες” των τουρκικών αρχών.

Εντελώς ανενόχλητοι από το επίσημο τουρκικό κράτος, λειτουργούν πλέον στις απέναντι Μικρασιατικές ακτές κανονικές «βάσεις», στις οποίες οι υπό μεταφορά φυγάδες των πολέμων της Μέσης Ανατολής διανυκτερεύουν και απ’ όπου ξεκινούν το ταξίδι τους στα Ελληνικά νησιά. Ενίοτε το ταξίδι αυτό αποδεικνύεται και ταξίδι προς το θάνατο.

Η τουρκική ειδησεογραφική ιστοσελίδα “Τσεσμέ Χαμπέρ”, είναι άκρως αποκαλυπτική για το τι συμβαίνει απέναντι. Δημοσιεύοντας περισσότερες από 450 φωτογραφίες αποδεικνύει ότι στην περιοχή του Τσεσμέ (Κρήνη), στη χερσόνησο της Ερυθραίας απέναντι από τη Χίο, η «βάση» της μεταφοράς μεταναστών και προσφύγων λειτουργεί συνεχώς και κανονικά, χωρίς καμία απολύτως αρχή να εμποδίζει ή έστω να παρεμβαίνει στη λειτουργία της.

Δεκάδες βάρκες από τις γνωστές πλαστικές με τις οποίες γίνεται η μεταφορά μεταφέρονται και φουσκώνονται εκεί από εξειδικευμένα συνεργεία αλλά και μετανάστες. Μηχανές τοποθετούνται στις βάρκα, εκπαιδεύονται επί τόπου οι χειριστές τους που είναι κάποιοι από τις επιβαίνοντες, επιβιβάζονται ο ένας μετά τον άλλον οι μεταφερόμενοι, με κάποιον να τους στοιβάζει ώστε να χωρέσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι μπορούν, και από τον «προϊστάμενο» της όλης επιχείρησης δίνεται το σήμα απόπλου. Έχει σημασία ότι μερικές φορές η βάρκα βουλιάζει αμέσως μετά την εκκίνηση της πράγμα που σημαίνει ότι η επιβίβαση δεν έγινε με το σωστό τρόπο ή ότι η βάρκα ήταν υπέρβαρη και κάποιοι πρέπει να αποβιβασθούν επιβιβαζόμενοι στην επόμενη.

Οι φωτογραφίες δείχνουν ότι η εκκίνηση των βαρκών γίνεται με ρυθμούς μια ανά 15 – 20 λεπτά ενώ στους γύρω λόφους δεκάδες ντόπιων κατοίκων της περιοχής, παρακολουθούν τα συμβαίνοντα που κάθε άλλο παρά σε συνθήκες παρανομίας συμβαίνουν.

Η περιοχή του Τσεσμέ είναι μια από τις πιο πολύ αναπτυγμένες οικονομικά περιοχές της Τουρκίας, πολύ κοντά σε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα της γειτονικής χώρας τη Σμύρνη, περί τα 70 χιλιόμετρα μακριά από αυτήν. Ως εκ τούτου στην περιοχή, ισχυρή είναι η παρουσία της Αστυνομίας και των Ενόπλων Δυνάμεων με πολύ μεγάλες βάσεις του Στρατού, της Αεροπορίας, του Πολεμικού Ναυτικού και φυσικά της αρμόδιας στην περίπτωση παντοδύναμης Στρατοχωροφυλακής.

Το γεγονός αυτό μαζί με το ότι μεγάλο τμήμα του ιστορικού κέντρου της Σμύρνης, το ιστορικό Μπασμανέ πίσω από το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, έχει μετατραπεί σε κέντρο διακίνησης μεταναστών και προσφύγων, αποδεικνύουν ότι στην καλύτερη των περιπτώσεων η διακίνηση γίνεται με την ανοχή κράτους και διωκτικών αρχών.

Παράγοντες της τουρκικής κοινωνίας υποστηρίζουν πως η επιδεικνυόμενη ανοχή στο φαινόμενο είναι αποτέλεσμα του ότι πολλά από τα χρήματα που οι μετανάστες και οι πρόσφυγες πληρώνουν για να περάσουν στα νησιά καταλήγουν και στην τσέπη ντόπιων αλλά και κεντρικών εκπροσώπων του τουρκικού κράτος. Μεγάλα τμήματα της Στρατοχωροφυλακής, της Ακτοφυλακής αλλά και πολιτικοί παράγοντες στην περιοχή θεωρείται πως συμμετέχουν στο κύκλωμα και φυσικά στα κέρδη, ανεχόμενοι την όλη κατάσταση.

«Η μαφιόζικη πυραμίδα λένε πολλοί πως αγγίζει και την πολιτική σκηνή. Εξηγείται αλλιώς η ανοχή στο φαινόμενο από το κατά τα άλλα ισχυρό τουρκικό κράτος;», είχε πει σε αποστολή του ΑΠΕ-ΜΠΕ στην Τουρκία, στέλεχος του ειρηνιστικού κινήματος στην περιοχή του Δικελί.

Οι μετακινούμενοι, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων των μεταναστών και των προσφύγων πληρώνουν περί τα 1.500 ευρώ ο καθένας για να μεταβούν από την απέναντι ακτή στα νησιά. Αυτό σημαίνει ότι περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ τη μέρα καταλήγουν στα χέρια των κυκλωμάτων που λυμαίνονται τους μετανάστες και τους πρόσφυγες ενώ πολύ συχνά οδηγούν και στο θάνατο πολλούς από αυτούς.



















Σ. Μπαλάσκας, Αθηναϊκό Πρακτορείο, Λέσβος
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Γιώργος Κουμουτσάκος: ''Απαιτώ απ´τη δημοκρατική Πολιτεία την άμεση σύλληψη των δραστών της χθεσινής φασιστικής επίθεσης''
Τα καλά νέα για σένα κύριε βουλευτά είναι πως έχεις την συμπάθεια του κόσμου σαν κάποιος που κανείς δεν θάθελε νάναι στην θέση σου.
Τα κακά νέα είναι πως δεν δικαιούσαι να απαιτείς τίποτα.

Πώς τολμάς να απαιτείς ο,τιδήποτε από μιά τάχα ''δημοκρατική Πολιτεία'' όταν εσύ με τις ψήφους σου και τα ''ναι σε όλα'' την κατάντησες μιά οιονεί δικτατορία;

Απαίτησες ποτέ να μάθεις πώς ζουν οι ρημαγμένοι από σένα και τους άλλους συναδέλφους σου πολίτες; Πώς κοιμούνται και πώς ξυπνούν, πώς πάνε τα παιδάκια στο σχολείο, πώς τα βγάζουν πέρα όταν εσύ καμαρώνεις στην Βουλή;

Απαίτησες ποτέ να διαβάσεις και να ενημερωθείς για τα τόσα μνημόνια που προσυπέγραψες με την ψήφο σου;

Απαίτησες ποτέ η κυβέρνηση στην οποία ήσουν μέλος να πειθαρχήσει στις αποφάσεις της δικαιοσύνης, όπως λόγου χάρη στο θέμα των απολυμένων καθαριστριων (άλλο αν οι σημερινοί το ξεφτίλησαν το θέμα εντελώς);

Διαμαρτυρήθηκες ποτέ για τους ''συνωστισμούς'' της υπουργού σου τότε, και για τα ''ξαπλώματα στον ήλιο'' της κυρα-Τασίας αργότερα;

Αντέδρασες ποτέ γιατί η φάρα σου δεν έχει υποστεί καμία συνέπεια, δεν έχει χάσει ούτε πενηνταράκι, την ώρα που η μισή κοινωνία λιμοκτονεί;

Ζήτησες ποτέ να λυπηθεί κανείς τους τόσους χιλιάδες που αυτοκτόνησαν εξ αιτίας σου; 

Πώς ζητάς να σε λυπηθουν 10 εκατομμύρια πολίτες όταν εσύ δεν λυπήθηκες κανέναν;

Και τί θα πεί ''δράστες της χθεσινής φασιστικής επίθεσης'';

Άντε να δεχτούμε πώς αυτοί που σε δείρανε ήταν μόνον ακροδεξιοί τραμπούκοι και όχι και άλλοι αγανακτισμένοι πολίτες.
Άντε να δεχτούμε πως σε βάρεσαν εγκάθετοι του ακροδεξιού κόμματος, και πως δεν ήταν ίσως στημένη προβοκάτσια για να ξαναφοβηθεί ο κόσμος και να μην ξαναοργανώσει διαμαρτυρία για κανένα λόγο.

Μιλάς εσύ και οι όμοιοί σου για φασιστική επίθεση;

Και η επίθεση που δέχεται ο ελληνικός λαός έξι χρόνια τώρα δεν είναι φασιστική;
Θυμάσαι τίποτα απ' την Φυσική του γυμνασίου: ''Η δράση προκαλεί αντίδραση'';
Δεν είναι το θέμα αν το θέλουμε ή όχι, αν μας αρέσει ή όχι, αν το επικροτούμε ή όχι.
Το θέμα είναι ότι είναι νόμος της φύσης και για την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Δεν μπορείς να απαιτείς λοιπόν τίποτα.

Θυμάσαι καθόλου το άλλο, το αλήστου μνήμης φασιστοειδές Μένιο Κουτσόγιωργα: ''Δεν δικαιούσθε δια να ομιλείτε!'';
Ε!... Εσύ δεν δικαιούσαι δια να απαιτείς!
Το πολύ πολύ να απαιτήσεις επιδότηση απ' την Βουλή για να ράψεις καινούργιο σακάκι, μη πέσουν τα οικονομικά σου έξω, τρομάρα σου.

Το blog αισθάνεται πως ενδεχομένως να σε αδικεί σε ορισμένα θέματα, και σου ζητά συγγνώμη αν συμβαίνει αυτό, αλλά πίστεψέ το, το θέμα δεν είναι προσωπικό.

Και αν το συγκεκριμένο περιστατικό μπορεί να είναι πράγματι τραμπουκική επίθεση, ή και προβοκάτσια, όταν θ' αρχίσει το πανηγύρι, θ' αρχίσει επί δικαίων και αδίκων.
Όσοι αισθάνεστε δίκαιοι διαχωρείστε την θέση σας από τώρα.

Το μέλλον προβλέπεται ζοφερό για όλους.
Και για 'μάς, και για 'σάς!...


Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Κοινή επιχείρηση των αμερικανικών και των βρετανικών υπηρεσιών Πληροφοριών εντόπισε τα στοιχεία που παραπέμπουν στο συμπέρασμα της βομβιστικής επίθεσης, σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας.

Πληροφορίες που έχουν περισυλλεγεί από τις αμερικανικές και τις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μία βόμβα είχε τοποθετηθεί στο εσωτερικό του ρωσικού αεροσκάφους το οποίο συνετρίβη το Σάββατο στη χερσόνησο του Σινά, σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας The Times.

Η πληροφορία αυτή είναι αποτέλεσμα κοινής επιχείρησης των αμερικανικών και των βρετανικών υπηρεσιών Πληροφοριών, οι οποίες "χρησιμοποίησαν δορυφόρους για να εντοπίσουν ηλεκτρονικές επικοινωνίες" ανάμεσα σε μέλη της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στη Συρία και την Αίγυπτο, διευκρινίζει η βρετανική εφημερλίδα χωρίς να αναφέρει τις πηγές της.

"Ο τόνος και το περιεχόμενο των μηνυμάτων έπεισαν τους αναλυτές ότι μία βόμβα είχε τοποθετηθεί στο εσωτερικό του αεροσκάφους από έναν επιβάτη ή μέλος του προσωπικού εδάφους του αεροδρομίου", αναφέρεται στο δημοσίευμα.

Εκπρόσωπος του βρετανού πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον αρνήθηκε να σχολιάσει τις πληροφορίες της εφημερίδας: "Δεν θα εισέλθουμε σε λεπτομέρειες σε θέματα υπηρεσιών Πληροφοριών", είπε, όπως μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο.

Οι ηγέτες των ΗΠΑ και της Βρετανίας Μπαράκ Ομπάμα και Ντέιβιντ Κάμερον αναφέρθηκαν ανοικτά στην υπόθεση της βομβιστικής επίθεσης κατά του ρωσικού αεροσκάφους, ενώ η Μόσχα και το Κάιρο κάνουν λόγο για "φημολογίες".

Σύμφωνα με την εφημερίδα Telegraph, "ουσιαστικές πληροφορίες" έχουν εξαχθεί από τις βρετανικές και τις αμερικανικές υπηρεσίες Πληροφοριών έπειτα από την ανάλυση "επικοινωνιών γνωστών φανατικών στοιχείων της περιοχής".

"Η αλίευση πληροφοριών αποκαλύπτει 'φλυαρία' τις ημέρες πριν από τη συντριβή που παραπέμπουν σε "επικείμενη επίθεση", αναφέρει η βρετανική εφημερίδα χωρίς να αποκαλύπτει τις πηγές της.

Το Ισλαμικό Κράτος, που ανέλαβε την ευθύνη για τη συντριβή, επανήλθε την Τετάρτη για να επαναλάβει ότι προκάλεσε την πτώση του ρωσικού αεροσκάφους.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



  • Πρόσφυγες και Έλληνες θα μοιραστούν την απόγνωση για την "ευημερία" της Ε.Ε
  • Τελείωσαν τα ελληνικά σύνορα διά στόματος του κ. Τσίπρα
Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Πολύ άσχημη τροπή πήρε η συζήτηση για το μέλλον της Ελλάδας με αφορμή το θέμα των προσφύγων, τους οποίους χρησιμοποιεί και η ελληνική κυβέρνηση κάνοντας κινήσεις σύμφωνες μόνο με τις εντολές της Ε.Ε. Κατά την θεατρική παράσταση που έδωσε ο κ. Τσίπρας με τον κ. Σουλτς στην Λέσβο χρησιμοποιώντας την τραγωδία ανθρώπων οι δύο κύριοι σχεδίαζαν τα γεωπολιτικά παιχνίδια της Ε.Ε και το πώς θα στηθούν τα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης που τα ονομάζουν ως hot spots.

Ο κ. Σουλτς δεν ήρθε στην Ελλάδα για να χαϊδέψει τα κεφαλάκια των προσφυγόπουλων αλλά για να δει το πρότζεκτ της Ε.Ε για την ταυτοποίηση μέσω ηλεκτρονικού φακελώματος των προσφύγων που φτάνουν στην Ευρώπη και βέβαια για το πού θα στοιβαχτούν οι πρώτοι 50,000 "ταυτοποιημένοι" πρόσφυγες στην Ελλάδα ως δεξαμενές εργατικών χεριών για την Ε.Ε.

Το όραμα του Τσίπρα, εφιάλτης των ανθρώπων

Ο κ. Τσίπρας πλέον δεν κρύβει το όραμά του που είναι και όραμα των οπαδών του χώρου του Σύριζα από την εποχή του εκλογικού ποσοστού του 3%: "Το όραμα το δικό μας είναι μια Ευρώπη χωρίς φράχτες, χωρίς σύνορα" είπε ο πρωθυπουργός στους δημοσιογράφους που τον συνόδευαν στην τουριστική ατραξιόν με θύματα πρόσφυγες.
Προηγήθηκε όμως κάποιων ωρών ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζαν Κλωντ Γιούνκερ, ο οποίος έλεγε το ίδιο πράγμα από τις Βρυξέλλες: "Τα εσωτερικά σύνορα πρέπει να μείνουν ανοιχτά". Τελικά η αριστερά της Ευρώπης και η δεξιά της συγκλίνουν όσο ποτέ άλλοτε για μία Ευρώπη χωρίς σύνορα και βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία να αποδείξουν ότι Ευρώπη χωρίς σύνορα είναι το σωστό αφού τα σύνορα σκοτώνουν ανθρώπους.

Βέβαια, δεν ήταν μόνο ο δεξιός Γιούνκερ που συνομιλεί διά στόματος του αριστερού Τσίπρα για τα εσωτερικά σύνορα της Ε.Ε. Πρώτη απ' όλους δημοσίως το έκανε λίγες ημέρες νωρίτερα η κ. Μέρκελ από το βήμα της γερμανικής Βουλής. Ξεκάθαρα είπε ότι αν η Αυστρία και η Γερμανία κλείσουν τα σύνορά τους σε πρόσφυγες θα χυθεί αίμα στα Βαλκάνια."Ήδη υπάρχουν στα δυτικά Βαλκάνια εν μέρει τέτοιες εντάσεις. Δεν θέλω να υπάρξουν εκεί ξανά στρατιωτικές συμπλοκές", τόνισε με απειλητικό ύφος η καγκελάριος.

Απειλεί ο Γιούνκερ με Ναζί

Ο κ. Γιούνκερ ως παλιός πολιτικός και πολύ καλός γνώστης της εκμετάλλευσης καταστάσεων είπε και κάτι άλλο στην ομιλία του με αφορμή το προσφυγικό. Τόνισε ότι τα μη ανοιχτά σύνορα στην Ε.Ε ξυπνούν ναζιστικά μορφώματα. Διαβάστε πόσο πετυχημένα ανέπτυξε ότι κλειστά σύνορα σημαίνει Ναζισμός:
"Με το θέμα το θέμα των προσφύγων επανέρχονται στην επιφάνεια παλιές αντιπαλότητες. Αυτό το είδαμε στην περίπτωση της Ελλάδας. Το νιώθουμε και τώρα με την ελλιπή διάθεση για αλληλεγγύη κάποιων κρατών-μελών της ΕΕ. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ την εικόνα της γερμανίδας καγκελαρίου με στολή Ναζί στους δρόμους της Αθήνας. Μετά από 60 χρόνια ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δεν μπορούσα να φανταστώ τέτοιες εικόνες ή ότι κάποιοι από αυτούς οι οποίοι έγιναν μέλη της ΕΕ μετά την αλλαγή στην Ευρώπη θα απομακρύνονταν από την ουσιαστική αλληλεγγύη. Δεν γίνεται έτσι. Προτιμώ μια γερμανίδα καγκελάριο που αντιμετωπίζει τα προβλήματα και δείχνει ότι έχει και καρδιά".

Με λίγα λόγια ο κ. Γιούνκερ τρομοκρατεί τους λαούς που δεν θέλουν Ευρώπη χωρίς εθνικά σύνορα και χωρίς εθνική κυριαρχία με το φόβο ότι μπορεί να υπάρξει ξανά ένας Ναζί Γερμανός καγκελάριος που να περπατά στην Αθήνα με στολή ναζί (καθόλου τυχαία η αναφορά του στην Ελλάδα).

Η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα στα σύνορά της

Ο κ. Τσίπρας ετοιμάζει το ταξίδι του στην Τουρκία όπου θα μεταφέρει την απαίτηση της Ε.Ε αλλά και την δική του να γίνεται στην Τουρκία ο εγκλεισμός των προσφύγων και η ταυτοποίησή τους χωρίς να λαμβάνει υπόψιν ο αριστερός πολιτικός ότι από την στιγμή που οι πρόσφυγες δεν θέλουν να μείνουν στην Τουρκία η οποία έχει αναπτυξιακή πορεία ως χώρα και θέσεις εργασία, αυτό σημαίνει ότι η πολιτική Ερντογάν για τους αλλόφυλους τούς τρομοκρατεί και σπεύδουν να περάσουν σε πιο φιλικό γι' αυτούς έδαφος.

Ο πρωθυπουργός το μοναδικό που θα μπορέσει να πετύχει είναι να συμφωνήσει τελικά για την κοινή φύλαξη του Αιγαίου από Έλληνες και Τούρκους διότι όπως μάς πληροφόρησε ο κ. Γιούνκερ οι Τούρκοι έχουν συμφωνήσει σε μια τέτοια εξέλιξη λέγοντας χαρακτηριστικά: "Το θέμα είναι ότι πρέπει να τσακωνόμαστε τώρα για 10 χιλιόμετρα θαλάσσιου πλάτους, ποιος είναι πού και για ποιο πράγμα αρμόδιος ή να σώσουμε ανθρώπινες ζωές; Τα εσωτερικά σύνορα πρέπει να μείνουν ανοιχτά. Και αν θέλουμε να εξασφαλίσουμε ότι τα εσωτερικά σύνορα θα παραμείνουν ανοιχτά πρέπει να φυλάξουμε καλύτερα τα εξωτερικά σύνορα". Με αυτή την φράση η Ε.Ε αποκαλεί την Ελλάδα ως ένα κράτος "μπάτε σκύλοι αλέστε" ενώ εξάρει την Τουρκία ότι με την δική της λιμενική και στρατιωτική δύναμη στο Αιγαίο τα σύνορα της Ε.Ε είναι καλύτερα διασφαλισμένα.

Από την πλευρά του ο κ. Τσίπρας αν και πρωθυπουργός χώρας μάς έκανε γνωστό ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να ρίξει τον φράχτη στον Έβρο διότι αυτό αποτελεί μονομερή κίνηση. Δηλαδή ακόμα και για να ορίσει το πώς θα φυλάξει τα σύνορά της η χώρα θα πρέπει να πάρει άδεια από το αφεντικό Ε.Ε κάτι που δεν γίνεται σε άλλα κράτη-μέλη όπως η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Σλοβενία και τελευταία η Αυστρία.
Μάλιστα για να δικαιολογήσει την στάση της κυβέρνησης και την ανοχή στον φράκτη του Έβρου ο κ. Τσίπρας είπε ότι υπάρχουν ναρκοπέδια. Μόνο που δεν ερωτήθηκε πώς μέχρι το 2012 που κατασκευάστηκε ο φράκτης για να "προστατεύει από τις νάρκες" κατάφερναν να περνάνε ορδές μεταναστών και προσφύγων με την εποπτεία λαθρεμπόρων ενώ τώρα ο δρόμος από το Αιγαίο -αν και με χιλιάδες θύματα- είναι ανοικτός με την εποπτεία της Ε.Ε.

Δημιούργησαν πρόσφυγες για το μέλλον της Ευρώπης

Ο φράκτης μένει σηκωμένος στον Έβρο διότι ο μόνος τρόπος να κάνουν κουμάντο στα εθνικά θέματα η Ευρωπαίοι είναι όσο εισέρχονται πρόσφυγες από το Αιγαίο έτσι ώστε να μπορούν λόγω του ανθρώπινου δράματος να χτίζονται στρατόπεδα συγκέντρωσης και ταυτοποιημένα εργατικά κέντρα για την Ευρώπη που δεν μπορεί να καλύψει πλέον τις συντάξεις και την παραγωγή της λόγω του τεράστιου ποσοστού γηρατειών που αυξάνεται ιλιγγιωδώς.
Ο οικονομικός επίτροπος, Πιερ Μοσκοβισί, που πρόσφατα ήρθε στην Ελλάδα για το προσφυγικό θέμα εκτίμησε πως "η ροή προσφύγων προς την Ευρώπη είναι μία συνέπεια για την οικονομική ανάπτυξη, η οποία θα είναι μικρή, αλλά θετική για την Ευρωπαϊκή Ένωση στο σύνολό της».

Η Κομισιόν αναμένει ότι μέχρι το 2017 θα εισέλθουν στην Ευρώπη 3 εκατομμύρια πρόσφυγες ενώ η τελευταία έκθεση της Κομισιόν αναφέρει ξεδιάντροπα ότι τα αποτελέσματα από την άφιξη του τεράστιου αριθμού προσφύγων στην Ευρώπη θα είναι πιο σημαντικά για τις χώρες υποδοχής. Η πρώτη χώρα υποδοχής είναι η Ελλάδα η οποία κατακρημνίζεται εσκεμμένα από την Ε.Ε με χρέη και με απώλεια της εθνικής της κυριαρχίας ενώ την ίδια στιγμή ρίχνει στους Έλληνες ως σανίδα σωτηρίας στο πέλαγο της ελληνικής απόγνωσης τους απελπισμένους πρόσφυγες.
Όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα θα είναι ο πρώτος χώρος στοίβαξης ανέργων και προσφύγων, ένα φουτουριστικό τοπίο απόγνωσης που θα παρέχει πάντα διαθέσιμα φθηνά εργατικά χέρια για επενδύσεις και για την ανάπτυξη μεγάλων κεφαλαίων που έχουν ως προκάλυμμα την ίδια την Ε.Ε.

Πηγή "Στον Τοίχο"

 
 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 
 

 


 
 

 

Οι ευρωπαϊστές ταυτίζουν την Ευρώπη με το ευρώ. Δηλαδή, αν συμβεί κάτι κακό στο ενιαίο νόμισμα θα πρέπει να αποχαιρετήσουμε και την Ευρώπη. Η Ευρώπη δεν είναι η ΕΚΤ. Λατρεύω την ευρωπαϊκή ιδέα αλλά δεν καταλαβαίνω πόσο “φιλελεύθερο” είναι να ταυτίζεται κανείς με μονοπώλια και ολιγοπώλια. Το ευρώ δεν έχει ανοίξει τα σύνορα, δεν είναι φάρμακο για πάσα νόσο...

Για να μην τα βάζουμε όλα σε ένα τσουβάλι! Η Ευρώπη δεν έχει plan B σε περίπτωση αποτυχίας του ευρώ. Η Ευρώπη είναι στην πραγματικότητα ανίσχυρη να αντιμετωπίσει μία νέα οικονομική κρίση, καθώς δεν έχει ακόμη κλείσει τις πληγές από την προηγούμενη. Η Ελλάδα είναι απλά ο ασθενέστερος κρίκος στην αλυσίδα και όχι ο ιός που δήθεν απειλεί την συνοχή της. Είναι πολύ βολικό να πιστεύουν ότι η Ελλάδα είναι το πρόβλημα και η αδυναμία της να προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις. Αυτό είναι πρόβλημα για την ίδια την Ελλάδα. Στην πράξη, όμως, κι η Ευρώπη έχει γυρίσει εδώ και χρόνια την πλάτη στην μεταρρύθμιση και στην καινοτομία.

Προσπαθεί να λύσει τα όποια προβλήματά της κακοποιώντας τα όποια μοντέλα των ΗΠΑ, σε μια προσπάθεια να τα αντιγράψει. Η Ευρωπαϊκή Ένωση όμως δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η Ευρώπη δεν έχει σχέση με τις ΗΠΑ. Δεν έχουν πέσει τα σύνορα κι αυτό ακόμη το ενιαίο νόμισμα δεν είναι παρά μία φάρσα. Πολύ σωστά οι ευρωσκεπτικιστές σημειώνουν ότι υπάρχουν πολλά διαφορετικά ευρώ, από την στιγμή που σε κάθε χώρα υπάρχουν διαφορετικά επιτόκια. Και διαφορετικές φορολογικές πολιτικές, θα συμπληρώναμε.

Το μόνο κοινό που έχει η Ευρώπη με τις ΗΠΑ είναι η γραφειοκρατία. Οι υπάλληλοι των Βρυξελλών έσπευσαν πρώτα να κτίσουν το βασίλειό τους και στην συνέχεια να σκεφτούν πως θα φτάσουμε σε μία Ευρώπη που θα είναι πραγματικά ενωμένη. Είναι ένα μοντέλο καταδικασμένο να αποτύχει. Δεν είναι ευχάριστο, αλλά εδώ δεν βρισκόμαστε για να λέμε ευχάριστα πράγματα. Μακάρι να μην συμβεί με αυτό τον τρόπο. Μακάρι να έχουμε άδικο. Κι αν δεν έχουμε; Ποιες είναι οι εναλλακτικές που διαθέτουμε ως χώρα;

Προσωπικά, δεν ταυτίζομαι με την δραχμή και τους δραχμιστές. Δεν πιστεύω ότι η χώρα θα πρέπει να αποκτήσει δικό της νόμισμα για να σωθεί από την... κακή Ευρώπη. Είναι λάθος να τραβήξουμε εμείς το χαλί κάτω από τα πόδια μας. Δεν συζητάμε γι' αυτό, αλλά για το ενδεχόμενο η Ευρώπη να τραβήξει το δικό της χαλί κάτω από τα πόδια της.

Οι μόνες πολιτικές που ακολουθούνται σήμερα στην Ελλάδα είναι οι λεγόμενες μνημονιακές πολιτικές. Επειδή η Αθήνα δεν είχε επί της ουσίας να προτείνει κάτι διαφορετικό. Τα μνημόνια είναι οι πολιτικές που επιβάλλει η γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Αυτοί κάνουν την δουλειά τους. Το πρόβλημα είναι ότι εμείς δεν κάνουμε την δική μας. Δεν έχουμε ούτε μία πρόταση για την επόμενη ημέρα. Η έννοια του εθνικού προγράμματος είναι άγνωστη. Ακόμη και η κακή Ευρώπη καλύπτει σήμερα τις αδυναμίες μας. Το μνημόνιο κρύβει την ανικανότητά μας να αντιληφθούμε ακόμη και το περιβάλλον μέσα στο οποίο επιχειρούμε.

Το ευρώ δεν είναι η καλύτερη πρόταση και η Ευρώπη των γραφειοκρατών δεν έχει μέλλον. Αλλά εμείς δεν έχουμε καν παρόν. Όχι χωρίς ένα εθνικό σχέδιο. Με ή χωρίς ευρώ. Θα πρέπει εμείς να δούμε τι θα κάνουμε, ανεξάρτητα από το τι θα κάνει η Ευρώπη. Και κυρίως να είμαστε έτοιμοι για τα χειρότερα. Τα καλύτερα; Ας έρθουν, δεν θα μας στεναχωρήσουν!

Θανάσης Μαυρίδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Του Ζαχαρία Μίχα

Πολύς λόγος έχει γίνει για την απόφαση της Ρωσίας να εμπλακεί στρατιωτικά στη Συρία, φέρνοντας προ τετελεσμένου τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους λιγότερο ή περισσότερο πιστούς συμμάχους τους, οι οποίοι δεν αποτελεί μυστικό, ότι στόχος της στρατηγικής τους ήταν, αν και σε τακτικό επίπεδο, η αντικατάσταση του καθεστώτος του Μπασάρ Αλ Άσαντ, καθώς αποτελεί εμπόδιο στην αναδιαμόρφωση της περιοχής, σύμφωνα με τις επιθυμίες και τις προτεραιότητες ενός εκάστου.

Το κεντρικό επιχείρημα του παρόντος σημειώματος, είναι ότι η επίδειξη αποφασιστικότητας από την πλευρά της ρωσικής ηγεσίας, υπαγορεύτηκε κυρίως από ένα αίσθημα αδυναμίας που στο προβλεπτό μέλλον θα κλιμακωνόταν, η «θεραπεία» της οποίας περνούσε μέσα από συνεννόηση Ουάσιγκτον και Μόσχας, δηλαδή επί της ουσίας τη συνήθη διαπραγμάτευση, στην οποία η Ρωσία έπρεπε να προσέλθει υπό όσο το δυνατό καλύτερους όρους.

Όσο και να μοιάζουν στρατηγικοί – και είναι – πολλοί στόχοι από τους αναφερόμενους στις αναλύσεις έγκυρων ιδρυμάτων που εξειδικεύονται στα θέματα διεθνούς ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, στην προκειμένη περίπτωση, σε ad hoc βάση, μάλλον θα πρέπει να θεωρηθούν ως «τακτικοί», αφού η βασικότερη επιδίωξη της Μόσχας, είναι να ξεφύγει από τον θανάσιμο εναγκαλισμό που της έχει έξωθεν επιβληθεί και αφορά τον στραγγαλισμό της υπέρμετρα εξαρτώμενης από τους υδρογονάνθρακες οικονομίας της.

Όπως έχει αποδείξει και η εμπειρία της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης, που εν πολλοίς ακολούθησε το ίδιο μοτίβο, οι διεθνείς τιμές μπορούν να χειραγωγηθούν και να πλήξουν τις χώρες που δεν έχουν κατορθώσει να απεξαρτήσουν την οικονομία τους από τα έσοδα πώλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Επίσης, η μη αποτροπή επανάληψης του ενδεχομένου οικονομικής κατάρρευσης, αφενός θα ακυρώσει στην πράξη όλους τους επιμέρους στρατηγικούς στόχους ανά την υφήλιο, αφετέρου δε θα μπορούσε να οδηγήσει υπό συνθήκες, ακόμα και σε απώλεια εδαφών στην περιοχή του Καυκάσου.

Στην προκειμένη περίπτωση δε, βασικές χώρες παραγωγοί και προμηθευτές, όπως για παράδειγμα η Σαουδική Αραβία, δείχνουν να αποδέχονται την οικονομική «αιμορραγία», καθώς άλλοι υπολογισμοί που άπτονται των περιφερειακών και διεθνών ισορροπιών που θα κρίνουν την επιβίωση των κυρίαρχων ελίτ, όπως ο ανταγωνισμός Σουνιτών και Σιιτών στη Μέση Ανατολή, ένα θέμα στο οποίο ρόλο «μπαλαντέρ» παίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελούν στρατηγική προτεραιότητα, αφού αποτελούν μεγαλύτερη απειλή. Θα πρέπει ωστόσο να διευκρινιστεί, ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση στόχος είναι και οι ΗΠΑ, αφού σοβαρή απειλή για τους Σαουδάραβες αποτελεί και η αποκαλούμενη ως «Επανάσταση του Σχιστολιθικού Αερίου και Πετρελαίου» (shale).

Το (γεω)στρατηγικό «παίγνιο» αυτό έχει επικεντρωθεί στον συριακό εμφύλιο. Σε αυτό, η Ρωσική Ομοσπονδία έχει στρατηγικά συμφέροντα που δικαιολογούν την παρέμβαση. Όμως, όπως στην περίπτωση των Σουνιτών Σαουδαράβων που η καθεστωτική επιβίωση περνά μέσα από την προάσπιση του ελέγχου της Μέσης Ανατολής, από την πρόκληση των Σιιτών Ιρανών, έτσι και οι Ρώσοι, για να είναι σε θέση να προασπίσουν τον παγκόσμιο ρόλο που επιθυμεί η ηγεσία, ως απότοκο του ειδικού γεωπολιτικού βάρους της χώρας στη διεθνή σκηνή, οφείλει:

α) να εξασφαλίσει την οικονομική βιωσιμότητα του αχανούς κράτους και συνδεόμενο με αυτό, β) να εξασφαλίσει την ασφάλεια και την άμυνα του χώρου που καταλαμβάνει η Ρωσική Ομοσπονδία, κάτι ιδιαιτέρως δύσκολο, δεδομένου ενός συνδυασμού δυνητικών αντιπάλων, αλλά και δεδομένων που καθορίζει η μη ευνοϊκή (έλλειψη φυσικών εμποδίων) γεωγραφία που την καθιστά ευάλωτη σχεδόν από όλες τις κατευθύνσεις σε εισβολή (οι πιο «παραδοσιακά» σκεπτόμενοι Ρώσοι στρατηγικοί και στρατιωτικοί αναλυτές ανησυχούν, ασχέτως του πόσο αναχρονιστική μπορεί να ακούγεται η εν λόγω απειλή) και εντείνει την ανασφάλεια της ηγεσίας.

Οι αντίπαλοι της Ρωσίας, σε μια προσπάθεια να την πειθαναγκάσουν σε συμμόρφωση με τις στρατηγικές επιλογές τους στα θέματα δικής τους προτεραιότητας, αλλά εν μέρει και λόγω και της θεωρούμενης ως «επιθετικής» συμπεριφοράς του Κρεμλίνου, ανάμεσα στα «όπλα» που επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν, είναι και η ασφυκτική οικονομική πίεση.

Τούτων λεχθέντων, ως πιο πειστική απάντηση στο ζήτημα της ερμηνείας της θεαματικής στρατιωτικής παρέμβασης των Ρώσων στη Συρία, προσφέρεται η κλιμακούμενη οικονομική αδυναμία, ως αποτέλεσμα της παρατεταμένης παραμονής των διεθνών τιμών των υδρογονανθράκων σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, τέτοια που πλήττουν καίρια τον ρωσικό προϋπολογισμό, που για να ισορροπήσει, προβλέπει τιμή βαρελιού περί τα 100 δολάρια. Η ρωσική κυβέρνηση δεν προσποιείται για τη δυσκολία της κατάστασης την οποία αντιμετωπίζει, καθώς η εξάντληση των συναλλαγματικών διαθεσίμων της χώρας δεν αποτελεί μυστικό και έχει αποτελέσει, πολύ πρόσφατα, αντικείμενο δηλώσεων των υπευθύνων υπουργών.

Κατά συνέπεια, το επιχείρημα είναι ότι η απόφαση στρατιωτικής παρέμβασης στη Συρία, ως κίνητρο είχε κυρίως την απόπειρα να επιβαρυνθεί σημαντικά η «ζυγαριά» του ισοζυγίου κόστους – οφέλους του κύριου αντιπάλου (βλ. ΗΠΑ), να απειληθεί η υλοποίηση βασικών τμημάτων του σχεδιασμού και των στόχων του στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Κι όλα αυτά με τρόπο που να οδηγήσει σε συνομιλίες με βασικό ζητούμενο να περισώσει ό,τι μπορεί, εφόσον παρουσιάζεται διστακτικός να εμπλακεί με χερσαία στρατεύματα, και να επιτευχθεί ως αποτέλεσμα μια συνολικότερη αποκλιμάκωση, η οποία θα περιλαμβάνει και όρους οι οποίοι θα χαλαρώσουν σταδιακά την ασφυκτική πίεση στη ρωσική οικονομία.

Χαρακτηριστικό της διμερούς σχέσης ΗΠΑ και Ρωσίας, είναι ότι τα συμφέροντα των δυο αυτών χωρών «συναντιούνται» σε όλη την υφήλιο, ενώ σε περιόδους έντασης, καθένας από τους εμπλεκόμενους μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέτωπο στον πλανήτη, με σκοπό να ασκήσει πίεση στη άλλη πλευρά. Τα μέτωπα λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία και αποτελεί κοινό τόπο για τους αναλυτές, ότι η κατάσταση στην ανατολική Ουκρανία συνδέεται με τις εξελίξεις στη Συρία στη ρωσική στρατηγική.

Η ρωσική επέμβαση εκεί και η ενσωμάτωση της Κριμαίας, κλιμάκωσε κάθετα τον οικονομικό πόλεμο, η δε ηρεμία που επικρατεί το τρέχον διάστημα στο μέτωπο αυτό, εξηγείται ως έμμεσο μήνυμα της Μόσχας στην Ουάσιγκτον για διάθεση συνολικής διευθέτησης και αποκλιμάκωσης. Το μεγάλο πρόβλημα εκεί, λόγω των συμβολικών διαστάσεων που έλαβε εκατέρωθεν, είναι η Κριμαία, με τη Ρωσία να διαμηνύει ότι είναι το μόνο θέμα που δεν μπορεί να τεθεί υπό διαπραγμάτευση και τις ΗΠΑ να μην έχουν τη δυνατότητα να το προσπεράσουν, ακόμα και αν το επιθυμούσαν.

Στο πλαίσιο της αξιοποίησης κάθε μετώπου για τη βελτίωση της θέσης ενός εκάστου με αντίστοιχη επιδείνωση της αντίστοιχης του αντιπάλου, εντάσσονται και οι επιδιώξεις της Μόσχας στην περίπτωση της συριακής εμπλοκής, παρότι υπάρχουν κι εκεί στόχοι που θεωρούνται ως στρατηγικοί. Αυτοί είναι από την αποτροπή εκ νέου αναζωπύρωσης σε επικίνδυνο επίπεδο – διότι πάντα σοβούσε – της αστάθειας, συνεπεία της δράσης εξτρεμιστών ισλαμιστών, καθώς χιλιάδες μαχητών προερχόμενων από τις Δημοκρατίες του Καυκάσου θα μπορούσαν να επανακάμψουν ετοιμοπόλεμοι στην περιοχή, μέχρι την αποτροπή απώλειας του τελευταίου πάλαι ποτέ σταθερού προπυργίου πρόσβασης της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, αυτό της Συρίας.

Σε αυτό το ζήτημα της πρόσβασης σε μια γεωγραφική περιοχή, για παράδειγμα, η ναυτική βάση της Λατάκιας, εξασφαλίζει σε σημαντικό βαθμό την παρουσία του ρωσικού Στόλου στα θερμά νερά της Μεσογείου, καθότι η πρόσβαση στις υπόλοιπες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδος και της Κύπρου, είναι σχεδόν αδύνατη, λόγω της κυριαρχίας της Ατλαντικής Συμμαχίας στη Λεκάνη της Μεσογείου και της κατανοητής απροθυμίας – αδυναμίας ακόμη και των χωρών που δεν είναι μέλη του ΝΑΤΟ, να προσδεθούν στο «άρμα» της Ρωσίας. Ασφαλώς, αποτελεί και «μοχλό» επηρεασμού των μεσανατολικών ισορροπιών.

Εν κατακλείδι, εάν κανείς θυμηθεί την πρόσφατη ιστορία, θα διαπιστώσει ότι μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ο υπεράνω όλων στρατηγικός στόχος που τέθηκε, δηλαδή η καταπολέμηση της διεθνούς τρομοκρατίας, οδήγησε σε υποχώρηση της κριτικής που ασκούσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες με άξονα τα ανθρώπινα δικαιώματα, σε επικίνδυνα μέτωπα των αντιπάλων, όπως η Τσετσενία για τη Ρωσία και η επαρχία Σινγιάνγκ για την Κίνα, οδηγώντας σε ένα στρατηγικό modus vivendi, το οποίο εξασφάλισε ένα μίνιμουμ συνεννόησης και αποκλιμάκωσης στις σχέσεις των ισχυρών μεταξύ τους.

Χωρίς να υποκρύπτεται ο παραμικρός υπαινιγμός, αναζητείται πλέον ο καταλύτης, που θα οδηγήσει στο ίδιο αποτέλεσμα, την αποκλιμάκωση, ενώ η αναδιάταξη των συνόρων και των ισορροπιών της περιοχής της Μέσης Ανατολής, αποτελεί ταυτόχρονα θανάσιμο κίνδυνο και ευκαιρία.

Θανάσιμο κίνδυνο διότι η κλιμάκωση φέρνει στην επιφάνεια επικίνδυνα σενάρια που φτάνουν μέχρι τη στρατιωτική σύγκρουση. Ευκαιρία, διότι οι ηγεσίες τόσο των ΗΠΑ, όσο και της Ρωσίας, αλλά και της Κίνας, είναι επαρκώς ορθολογιστικές, ώστε να μην επιτρέψουν την υστάτη ώρα να ξεφύγει από τον έλεγχο η σύγκρουση θελήσεων, με στόχο τον πειθαναγκασμό του αντιπάλου.

Αυτό όμως, από ένα σημείο και μετά, δεν αποτελεί παρά ευσεβή πόθο. Κανείς δε δικαιούται να παραγνωρίζει τις καταλυτικές συνέπειες που θα μπορούσε να έχει ένα πιθανό λάθος, μια προβληματική συνεννόηση που θα οδηγήσει σε λανθασμένη «ανάγνωση» των προθέσεων του αντιπάλου, που θα οδηγούσε στην καταστροφή. Η ισορροπία όμως είναι εξαιρετικά λεπτή και όλες οι ηγεσίες οφείλουν να αναζητήσουν τις υποχωρήσεις εκείνες στο πλαίσιο της – αέναης σε κάθε περίπτωση – διαπραγμάτευσης, που θα την αποτρέψουν.

*Ο Ζαχαρίας Μίχας έχει εξειδικευτεί σε θέματα στρατηγικής και είναι Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Πλαστικό χρήμα, ή αλλιώς, εικονικό χρήμα. Είναι εκείνο το «χρήμα» που «δημιουργείται» στηριζόμενο αρχικά στο πραγματικό χρήμα και στη συνέχεια δημιουργεί νέο εικονικό χρήμα. Πρόκειται, δηλαδή, για λογιστικούς αριθμούς, τους οποίους θα διαχειρίζεται η κάθε τράπεζα, η οποία όμως θα απαιτεί τελικά (όποτε το επιθυμήσει) την είσπραξη κανονικού χρήματος…

Η μέθοδος της λειτουργίας του πλαστικού χρήματος δίνει ως αποτέλεσμα μία προσωρινή οικονομική ευφορία, δηλαδή δημιουργεί μία «άνεση» στην διαχείριση – διακίνηση του λογιστικού – εικονικού χρήματος, το οποίο διοχετεύει στην αγορά. Έτσι, δημιουργείται μία εικονική οικονομία, τόσο σε προσωπικό όσο και σε κρατικό επίπεδο. Ταυτόχρονα κατακρατείται από τις τράπεζες το πραγματικό χρήμα, έως ότου δημιουργηθεί πλεονάζον πλαστικό – εικονικό χρήμα. Τότε οι τράπεζες («δικαίως»!) διεκδικούν την είσπραξη του πλαστικού – εικονικού χρήματος με υλικά ανταλλάγματα (βλ. κατασχέσεις, πλειστηριασμούς).

Εάν παρακολουθήσουμε την ροή του πλαστικού χρήματος, διαπιστώνουμε ότι «γεννιέται» από την εργασία (κόπο) του εργαζόμενου, αλλά διακρατείται από την τράπεζα, η οποία εισπράττει (τραπεζικά έξοδα) από την διακίνηση των λογιστικών αριθμών που προσφέρει, ενώ με το κανονικό χρήμα δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο.
Το κράτος, οφελείται από την δημιουργία ενός εικονικού κλίματος οικονομικής ευφορίας και έχει το «δικαίωμα» να ισχυρισθεί πως έχει οικονομία ελεγχόμενη, χωρίς φοροδιαφυγή, που είτε ανακάμπτει είτε ισχυροποιείται, γενικά, κι έτσι έχει την «εικόνα» μίας καλής οικονομίας, που μπορεί να προσελκύσει επενδυτές (αυτό είναι και το τεράστιο ψέμα, αφού πρώτοι οι επενδυτές εφαρμόζουν το εικονικό χρήμα για να μεγιστοποιήσουν –πολλές φορές εκ του μηδενός- τα οικονομικά τους οφέλη)

Στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, η κυβέρνηση της χώρας –ελλείψει ρευστού χρήματος- αποφάσισε να προχωρήσει στην εξαναγκαστική χρήση του πλαστικού – εικονικού χρήματος, προκειμένου να αποκρύψει την οικονομική της ανικανότητα ή δυσπραγία, αλλά και προκειμένου να συνεχίσει να παίζει σε ένα «παιχνίδι» εξουσίας μέσα από μία εικονική πραγματικότητα η οποία οδηγεί σε πολύ δυσμενέστερες οικονομικές και, πολιτικές εξελίξεις.

Έτσι, πλαστικό χρήμα παντού και για όλους είναι το σχέδιο του υπουργείου Οικονομικών από το 2016 προκειμένου αντιμετωπίσει το πρόβλημα της φοροδιαφυγής που μόνο για το ΦΠΑ φτάνει τα 8 δις ευρώ το χρόνο που αντιστοιχεί στο 34% του αναλογούντα φόρου.

Ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Τρύφων Αλεξιάδης σε ομιλίες του στη Βουλή και σε εκδήλωση του ΣΕΒ περιέγραψε τις βασικές πτυχές του σχεδίου της κυβέρνησης για την επέκταση του «πλαστικού χρήματος» σε όλες τις συναλλαγές που αποτελεί και ένα από τα μνημονιακά μέτρα του Νοεμβρίου και θα συζητηθεί και στην αξιολόγηση του μνημονίου που ξεκινά την επόμενη εβδομάδα.

Με βάση αυτά που είπε ο κ. Αλεξιάδης το σχέδιο για την επέκταση της χρήσης πιστωτικών και χρεωστικών καρτών προβλέπει:

1. Την υποχρεωτική εγκατάσταση μηχανημάτων υποδοχής χρεωστικών και πιστωτικών καρτών (POS) σε όλες τις νέες επιχειρήσεις και τους νέους ελεύθερους επαγγελματίες, που θα υποβάλουν δηλώσεις έναρξης δραστηριοτήτων από την 1η-1-2016 και μετά. Μάλιστα οι επιχειρήσεις που θα αυξάνουν τις πωλήσεις τους μέσω πληρωμών με πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες θα έχουν και μείωση του φορολογικού τους συντελεστή.

2. Την σταδιακή επέκταση των μηχανημάτων υποδοχής καρτών (POS) σε όλες τις υφιστάμενες μέχρι 31-12-2015 επιχειρήσεις, ακόμη και σε όσες έχουν ενταχθεί στη «μαύρη λίστα» του «Τειρεσία» ή απλώς δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια που έχουν λάβει.

3. Την υποχρεωτική δημιουργία ενός επαγγελματικού τραπεζικού λογαριασμού για κάθε επιχείρηση και κάθε ελεύθερο επαγγελματία. Στον λογαριασμό αυτό θα εισέρχονται ως έσοδα (καταθέσεις) τα χρηματικά ποσά των εισπράξεων που πραγματοποιεί καθημερινά η επιχείρηση ή ο ελεύθερος επαγγελματίας μέσω των χρεωστικών και πιστωτικών καρτών των πελατών ή μέσω ηλεκτρονικών συναλλαγών που θα διεκπεραιώνονται από το διαδίκτυο (με e-banking). Επίσης από τον λογαριασμό αυτό θα εξέρχονται ως έξοδα όλες οι επαγγελματικές δαπάνες της επιχείρησης ή του ελεύθερου επαγγελματία π.χ. για πληρωμές προμηθευτών, λογαριασμών ΔΕΚΟ, ασφαλιστικών ταμείων, μισθοδοσίας κ.λπ., οι οποίες θα διεκπεραιώνονται ηλεκτρονικά μέσω τραπεζών είτε με ειδική κάρτα είτε διαδικτυακά (με e-banking). Ο λογαριασμός αυτός θα είναι ακατάσχετος.

4. Το νέο σύστημα για υποχρεωτικές πληρωμές με κάρτες σχεδιάζεται να ξεκινήσει να εφαρμόζεται από συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές (πχ στα τουριστικά νησιά του Αιγαίου) και σε συγκεκριμένους κλάδους (πχ ξενοδοχεία, εστιατόρια κλπ).

5. Μαζί με την ενεργοποίηση του σχεδίου θα μπεί σε εφαρμογή και το ξεχασμένο μέτρο της λοταρίας των αποδείξεων που είχε ενταχθεί για πρώτη φορά στο περίφημο e-mail του πρώην υπουργού οικονομικών κ. Γκίκα Χαρδούβελη Οι αριθμοί των αποδείξεων θα αποτελούν κουπόνια συμμετοχής σε κληρώσεις\ για , δώρα αλλά και επιβραβεύσεις.

6. Για τα νοικοκυριά, η χρήση της κάρτας θα «χτίζει» το αφορολόγητο όριο σταδιακά και αρχή τις αποδείξεις από ελεύθερους ελεύθερους επαγγελματίες.

7. Στο πλαίσιο της σταδιακής εφαρμογής του μέτρου εξετάζεται να τεθεί όριο ηλικίας τα 65 χρόνια πάνω από τα οποία δεν θα υπάρχει υποχρέωση χρήσης των ηλεκτρονικών μέσων πληρωμής επίσης θα ληφθεί μέριμνα.

Οι προμήθειες των τραπεζών

Στο μεταξύ κοινοτικός κανονισμός για την μείωση του κόστους των διατραπεζικών συναλλαγών που τίθεται σε ισχύ από τις 9 Δεκεμβρίου δίνει λύση και για το μεγάλο θέμα που υπάρχει με τις προμήθειες που χρεώνουν οι Τράπεζες και αποτελεί αντικίνητρο για την χρήση τους και για τους επαγγελματίες αλλά και για τους καταναλωτές πανευρωπαϊκά.

Πρόκειται για την προμήθεια που πληρώνει η τράπεζα – αποδέκτης μιας συναλλαγής, στην τράπεζα που έχει εκδώσει την κάρτα, το ύψος της οποίας διαμορφώνεται σήμερα στη χώρα μας από 1-1,25 ευρώ για τις πιστωτικές κάρτες και από 0,40-0,70 ευρώ για τις χρεωστικές. Η πρόταση κανονισμού προβλέπει τη μείωση της προμήθειας σε 0,30 ευρώ για τις πιστωτικές και σε 0,20 ευρώ για τις χρεωστικές κάρτες.

Τελικός στόχος είναι η μείωση των προμηθειών που πληρώνουν οι έμποροι, που αποτελούν τον ενδιάμεσο κρίκο στην αλυσίδα της συναλλαγής και η μετακύλιση του οφέλους στους τελικούς καταναλωτές.

Τέλος οι ελληνικές Τράπεζες έχουν συμφωνήσει με τους εκπροσώπους των γιατρών να αντικαταστήσουν την ειδικότητα και το όνομά τους με ένα κωδικό ώστε να διαφυλάσσεται το ιατρικό απόρρητο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Παιχνίδια με την «φωτιά» αρχίζει να παίζει η Τουρκία καθώς η μεγάλη έπαρση από την θριαμβευτική νίκη του Ερντογάν στις πρόσφατες εκλογές, μάλλον την ωθεί σε πολύ επικίνδυνους ατραπούς.

Την ανοιχτή απειλή ότι η Τουρκία έχει έτοιμο το σχέδιο εισβολής στην Συρία για να προστατέψει, υποτίθεται τα συμφέροντα της και τα σύνορα της, εκτόξευσε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Φεριντούν Σινιρλίολγου, μιλώντας στους δημοσιογράφους κατά την διάρκεια επίσκεψης του στην πρωτεύουσα του αυτόνομου ιρακινού Κουρδιστάν, το Ερμπίλ.

Ο Τούρκος υπουργός, σύμφωνα με το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων A.A., πραγματοποιώντας επίσκεψη στην πόλη Ερμπίλ όπου είχε συνομιλίες με τον αρχηγό των Κούρδων, Μεσούντ Μπαρζανί, τόνισε πως η Τουρκία έχει έτοιμο το σχέδιο στρατιωτικής επέμβασης στην Συρία το οποίο πρόκειται να εκτελεστεί πολύ σύντομα .

Ο Φερινούντ Σινιρλίολγου ανέφερε ότι επιβάλλεται η τουρκική στρατιωτική επέμβαση στην Συρία για να προστατευτούν τα σύνορα της από επιθέσεις Τζιχαντιστών (τους οποίους η ίδια η Τουρκία εξέθρεψε), ενώ τόνισε πως ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας θα συνεχιστεί με την συνεργασία και του Μπαρζανί. Τέλος υποστήριξε ότι παράλληλα με τα στρατιωτικά μέσα η Τουρκία υποστηρίζει και… την ειρηνική επίλυση του συριακού προβλήματος.

Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν όπως ήταν επόμενο μεγάλη αίσθηση στον τουρκικό τύπο και ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, Tanju Bilgiç, έσπευσε να συμπληρώσει πως δεν έχει υπόψη του για κάποιο άμεσο σχέδιο στρατιωτικής επέμβασης στην Συρία, επισημαίνοντας όμως παράλληλα πως θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με κάθε μέσο οι απειλές των Τζιχαντιστών από το συριακό έδαφος.

Κάποιοι στην Άγκυρα θέλουν να τραβήξουν το σχοινί στην Συρία αλλά στην περίπτωση αυτή σίγουρα θα βρεθούν αντιμέτωποι με πολλούς αντιπάλους, με πρώτο και καλύτερο την ρωσική παρουσία την οποία η Άγκυρα υπολογίζει θέλει δεν θέλει.

Αν έχουν κότσια ας προχωρήσουν!

Πηγή ΝikosΧeiladakis



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου