Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Αυγ 2013

Δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει επόμενη “ημέρα” για την Ελλάδα παρά μόνο αιώνια νύχτα. Ας δούμε το γιατί.

1. Δεν υπάρχει μοντέλο ανάπτυξης. Ανάπτυξη με δρόμους, κοινωφελή έργα, διορισμούς στο δημόσιο και τουριστικά δεν γίνεται. Το μοντέλο αύξησης της ανταγωνιστικότητας στο οποίο βασίζονται τα μνημόνια και οι αντισυνταγματικές συμβάσεις που υπογράφτηκαν ήταν λάθος. Ένα λάθος που διαρκεί χρόνια όμως έχει άλλο σκοπό. Ανάπτυξη επίσης δεν σημαίνει ύπαρξη φτηνών ημερομισθίων σημαίνει και ποιότητα ζωής.

2. Σκοπός των μνημονίων ήταν και είναι η αέναη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (θα διαρκεί όσο υπάρχουν κόκκινα δάνεια) και η παραμονή του ελέγχου τους – παρότι με δάνεια της χώρας – σε ιδιώτες. Στη χώρα έχει ήδη δημιουργηθεί καρτέλ που σκοπό ένει το κέρδος απο το Real Estate, δηλαδή την πτώση της τιμής της γής. Άρα ξεχάστε την ανάπτυξη. Το κεφαλοκλείδωμα πρέπει και θα παραμείνει διαρκές. Κούρεμα δεν βλέπω εκτός απο κάτι ψιλοεπενδυτικές τρίχες που θα γίνουν success story. H ουσία είναι – με νόμο τηε πολιτείας - να υποχρεούνται οι επενδυτές να επανεπενδύουν στην Ελλάδα αλλιώς η ανταγωνιστικότητα της χώρας θα μειώνεται.

3. Είναι κωμικοτραγικό να κυνηγάει η Ελληνική δικαιοσύνη έναν υποψήφιο βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ που είπε το αυτονόητο και στο οποίο λεκτικά δεν βρίσκω κανένα λάθος και να αφήνει στο απυρόβλητο το τραπεζικό σύστημα που δεν είχε στα ταμεία του δεκάρα. Είναι πρόκληση στη δημοκρατία και στη κοινή νοημοσύνη.

4. Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) στην Ελλάδα υπάρχουν, η πιο φανερή είναι στο λιμάνι του Πειραιά (Cosco). Στις ΕΟΖ τα εργατικά δικαιώματα και η φορολογία είναι διαφορετικά από ότι σε όλη την επικράτεια. Η Cosco αλλά και ο ΤΑΠ περνάνε trannsit (χωρίς φορολογία εισαγωγής) τα προϊόντα που μεταφέρουν. Διαφαίνεται ένα βάπτισμα εισαγομένων Κινεζικών προϊόντων σαν Ελληνικά για να εμφανισθεί τεχνητά του χρόνου μια αύξηση των Ελληνικών εξαγωγών. To άλλο που δεν σας είπαν είναι ότι εγκαινιάσθηκε σιδηροδρομική γραμμή απο τη Κίνα στη Γερμανία, που θα μεταφέρει Κινεζικά προϊόντα στην Ευρώπη σε δύο εβδομάδες. Αυτό σημαίνει πώς το success story της Cosco θα πάει μαζί με τα άπλυτα…

5. Η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει στη χώρα ένα μεταναστευτικό νόμο σαν αυτό που έχει το Ισραήλ, τον οποίο ευρίσκω πολύ επιτυχημένο. Ο νόμος αυτός ανάμεσα στα άλλα επιβάλλει οι παράνομοι αλλοδαποί να φυλακίζονται έως τρία έτη. Εκείνοι που βοηθούν τους παράνομους μετανάστες ή τους παρέχουν στέγη να μπορεί να φυλακιστούν έως και 15 χρόνια. Οι μετανάστες που εργάζονται στο Ισραήλ θα αντιμετωπίζουν αυστηρές ποινές ακόμα και για μικρής σημασίας εγκλήματα, όπως το να κλέψουν ένα ποδήλατο ή να γράψουν γκράφιτι. Ο πρώην κ.Τούρκογλου, το ΣΥΡΙΖΑ και η ΔΗΜΑΡ των μεγαλοεπενδυτών του Real Estate και της Αιγυπτιοποίησης τη χώρας, όπως και το Κατάρ και η Τουρκία θα συμφωνούσαν με αυτό;

6. Αγροτική και τουριστική πολιτική της χώρας δεν υφίσταται (τίποτα δεν υφίσταται αλλά τέλος πάντων). Αποτέλεσμα μιας τρελής πρόβλεψης της κυβέρνησης Σαμαρά για 17 εκ. τουρίστες ήταν μια αυξημένη παραγωγή των αγροτών, που παραμένει αδιάθετη γιατί όλοι οι τουρίστες μένουν μέσα στα ξενοδοχεία. Μόνοι κερδισμένοι και όχι απόλυτα γιατί και απο αυτούς τα τρώνε τα γραφεία ταξιδίων του εξωτερικού οι ξενοδόχοι. Η κυβέρνηση πρέπει στα πλαίσια μιας σωστής αγροτικής πολιτικής να προτείνει ποσοστά αύξησης της αγροτικής παραγωγής ανα περιοχή μετά απο μελέτη και να προτείνει πέραν του θαψίματος εναλλακτικές λύσεις εκμετάλλευσης της περίσσειας της παραγωγής. Είναι ντροπή στη Κρήτη π.χ. να μη παράγουν μπελτέ ή να μη υπάρχει μια σωστά οργανωμένη και παραγωγική βιομηχανία λαδιού.

7. Ακούω τους φερετζέδες του ΥΠΕΚΑ να μιλούν για άνοιγμα οπών με το γεωτρύπανό τους σε κάθε κόλπο της Ελλάδας, τους ακούω να μιλάνε με σεξουαλικά υπονοούμενα χωρίς σοβαρότητα για μια Ελλάδα - ενεργειακό κέντρο οπως τη “φαντάζονται”, τους ακούω να μιλάνε για αξιοκρατία εξαιρώντας τους εαυτούς τους… Στην Ελλάδα το ψάρι βρωμάει απο το κεφάλι. Αφήνοντας τα αστεία, θα σας επιστήσω τη προσοχή στα εξής δύο πράγματα: α) μετά απο δέκα χρόνια δεν είναι σίγουρο ότι η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα χρησιμοποιεί το φυσικό αέριο, το οποίο είναι φτηνό αλλά ΟΧΙ οικολογικό, για τη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και β) η δημιουργία εξεδρών άντλησης φυσικού αερίου και πετρελαίου σε ορισμένες μόνο απο τις πολλές περιοχές που είναι ήδη γνωστό ότι υπάρχουν υδρογονάνθρακες πιθανόν να δημιουργήσουν αποσχιστικά προβλήματα. Το άν η Τουρκία διαθέτει ή όχι πυρηνική βόμβα είναι με ερωτηματικό, όπως και πόσα ακόμη πυρηνικά εργοστάσια θα κτίσει στο μέλλον. Άν η Ελλάδα έχει πολιτική στην ενέργεια, να μου τη πείτε…

8. H πλύση εγκεφάλου και η εκμάθηση της Τουρκικής γλώσσας απο τους Έλληνες πολίτες μέσα απο τα Τουρκικά σήριαλ, που εισάγουν “πολιτισμό” στην Ελλάδα συνεχίζεται. Ευτυχισμένοι αυτοί που εισήγαγαν τον πολυπολιτισμό στην Ελλάδα για να αποκτήσουν άλλοι τον έλεγχο της οικονομικής ανάπτυξης, της κοινωνικής και τη πολιτικής σταθερότητας, της εθνικής κυριαρχίας και της συνοχής της χώρας, αναστέλλοντας διαδοχικά κάθε κανόνα συνοχής που υπάρχει. Δυστυχισμένοι οι υπόλοιποι, που θα ζήσουν στο μέλλον σαν μετανάστες στον τόπο τους.

9. H Eλλάδα δεν θέλει άλλους διορισμένους στο δημόσιο. Το δημόσιο δεν παράγει. Οι γιατροί, οι στρατιωτικοί και οι δικηγόροι δεν παράγουν, προσφέρουν έργο. Για να προσφερθεί έργο χρειάζεται παραγωγή. Η Ελλάδα δεν παράγει παρά μόνο δανείζεται και πετάει τα λεφτά του ΕΣΠΑ σε μη παραγωγικές επενδύσεις.

10. H Ελλάδα θέλει νέες βιομηχανίες και όχι καλοπληρωμένους προπαγανδιστές - δημοσιογράφους. H Αθήνα έχει περισσότερα ΜΜΕ απο ότι έχει το Τόκυο! Δεν είδα στις νέες προσλήψεις στην ΕΡΤ να απαγορεύεται η διπλή ενασχόληση των νεοπροσλαμβανομένων. Πού ακούστηκε να απολυθούν 2,600 υπάλληλοι και να επαναπροσληφθούν 2,100! Το όλο εγχείρημα στην ΕΡΤ ταιριάζει περισσότερο με σιωπηρή πριμοδότηση δημοσιογράφων μέσω των αποζημιώσεων που θα δοθούν. Η σιωπή για το θέμα συνεχίζεται απο όλα τα κόμματα, των οποίων τα οικονομικά είναι σαν των τραπεζών… Ανεξιχνίαστα.

11. Όσο η κυβέρνηση δεν ενισχύει την παραγωγή, όσο δεν δημιουργεί εξαγωγές (όχι με Κινέζικα που θα βαπτίζονται Ελληνικά και όχι καλά δήθεν αποτελέσματα – φαντάσματα που δείχνουν αύξηση εξαγωγών με στατιστικές που δεν μπορούν να ελεγχθούν), όσο έχει τους Σόιδες και τους Βόιδηδες στα υπουργεία η ύφεση θα αυξάνει πρός νέα ρεκόρ.

12. Το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο. Ο προσεκτικός επαναπροσδιορισμός του απο ανεξάρτητη επιτροπή είναι αναγκαίος, ώστε να αποδοθούν ποινικές και αστικές ευθύνες για όσους προκύψουν. Το ίδιο ισχύει και για το φάκελο της Κύπρου, του οποίου τα στοιχεία πρέπει να δοθούν στη δημοσιότητα πρίν χαθούν σε κάποιο ατύχημα, φωτιά, σεισμό ή κλοπή.

Δεν νομίζω μετά από όσα προανέφερα, να περιμένει κανείς με σώας τα φρένας ότι η χώρα με το παρόν πολιτικό σύστημα και με τις παρούσες πολιτικές επιλογές μπορεί να πάει προς το καλύτερο. Η χώρα φουντάρει κυρίες και κύριοι. Πίσω από το σωστό υπάρχει η καλύτερη προσέγγιση στην αλήθεια. Δεν υπάρχουν σημαίες, θεωρίες και οτιδήποτε άλλο. Μη χάνετε το χρόνο σας με αυτά. Δεν θα βγάλετε άκρη. Η χώρα χρειάζεται δράσεις, σχέδιο και οργάνωση όχι λόγια.

Να γίνετε θιασώτες του σωστού, του γρήγορου και του αποτελεσματικού. Αλλιώς φουντάρετε μόνοι σας…



Τα τελευταία χρόνια, αν τολμήσεις και έχεις άποψη, πρέπει να κάνεις μια πειστική εισαγωγή.
Σε κάθε περίπτωση που θέλεις να έχεις άποψη πρέπει πρώτα να πεις « δεν είμαι φασίστας αλλά…» ή τουλάχιστον πρέπει να πεις «δεν είμαι ρατσιστής αλλά…»

Το κακό είναι ότι έχουν μαζευτεί τόσοι πολλοί νοητικά και συναισθηματικά ανάπηροι στην Ελλάδα οι οποίοι το μόνο επιχείρημα που έχουν να αντιτάξουν σε οτιδήποτε διαφορετικό από τις μισαλλόδοξες και γεμάτες μηδενισμό ιδέες τους είναι ότι είσαι… φασίστας ή λαμόγιο.

Αν τολμήσεις και μιλήσεις για αγάπη προς την πατρίδα είσαι φασίστας.
Αν τολμήσεις και πεις πως νιώθεις πιο αλληλέγγυος προς τα δεινά όλων των ανθρώπων αλλά πρωτίστως προς τους Έλληνες, είσαι ρατσιστής.

Τι είναι όμως όλοι οι υπόλοιποι;
Μπορώ να δεχτώ οποιοδήποτε επίθετο από ανάπηρους, οπότε δέχομαι και το «φασίστας».
Ξέρω πως δεν είμαι, ξέρω πώς είμαι δημοκράτης, ξέρω πώς ξέρω να σέβομαι όλους τους ανθρώπους και να πειθαρχώ την συμπάθεια ή την αντιπάθεια που νιώθω στον σεβασμό που απαιτείται.

Τι είναι όμως όλοι οι υπόλοιποι;
Είναι άνθρωποι χωρίς αξίες, χωρίς ιδανικά. Είναι άνθρωποι που ο μοναδικός πυλώνας είναι ο εαυτός τους. Είναι άνθρωποι που αξίες που στήριξαν τον Ελληνισμό σε δύσκολες σαν τις σημερινές εποχές ή ακόμα πιο δύσκολες, τις αγνοούν ή τις μισούν.
Βλέπω γύρω μου ανθρώπους που πραγματικά κακαρίζουν, να έχουν άποψη για ότι γίνεται στην Ελλάδα, και το κυριότερο είναι ότι πρόκειται για ανθρώπους που γνήσια υπηρέτησαν το υπάρχον σύστημα.

Πρόσφατα, γράφοντας κάτι για την Χρυσή Αυγή, ένας γνωστός με αποκάλεσε «λαμόγιο» που ψήφισα εγώ τα κόμματα που κυβερνούν την Ελλάδα. Η λεπτομέρεια είναι ότι εγώ το λαμόγιο δουλεύω εδώ και 16 χρόνια ανελλιπώς στον ιδιωτικό τομέα. Δεν έγλειψα κανέναν, δεν κόλλησα καμία αφίσα, δεν μπήκα στο δημόσιο με αλεξίπτωτο, ενώ αυτός που με αποκάλεσε «λαμόγιο» είναι και αυτός 16 χρόνια στο δημόσιο και μάλιστα σε «χαλαρές» συζητήσεις, έλεγε πως ασχολείται με το αυτοκίνητο του καθώς δεν πολυπατάει στην δουλειά. Παρόλα αυτά εγώ είμαι το λαμόγιο και αυτός μάχεται για την σωτηρία της Ελλάδας.

Επίσης πρόσφατα, από άνθρωπο που υπηρετεί τις ένοπλες δυνάμεις, από άνθρωπο που τρέχει από κομματικό γραφείο σε κομματικό γραφείο για να πάρει καλές μεταθέσεις. 
Από άνθρωπο που το ρουσφετάκι πάει σύννεφο προκειμένου να βολέψει κανέναν «δικό του» και να ικανοποιήσει τον εγωισμό του, έμαθα ότι είμαι φασίστας και ότι ντρέπεται που βλέπει ανθρώπους να χρησιμοποιούν την Ελληνική σημαία. 
Αυτός το εθνόσημο όμως πόσο το τιμά; 
Πόσο τιμά τον όρκο που έδωσε στην πατρίδα; 
Τι λέει στους φαντάρους για την ιδέα που λέγεται Ελλάδα; 
Παρ' όλα αυτά εγώ είμαι φασίστας, αλλά αυτός που πέρασε από δέκα κόμματα, προκειμένου να βρει πολιτική στέγη για τον οχετό των ιδεών του είναι δημοκράτης... κι εγώ είμαι… φασίστας!

Είστε και οι δύο συναισθηματικά και εγκεφαλικά ανάπηρα τραβεστί, που δεν έχετε αξίες και το μόνο που κάνετε είναι να προσάπτετε στους άλλους, χαρακτηρισμούς.

Τελικά δεν θα πω «δεν είμαι φασίστας», ούτε θα πω «δεν είμαι ρατσιστής».
Γιατί είναι έντονος ο πειρασμός να γίνω και φασίστας και ρατσιστής απέναντι σε όλους αυτούς τους ψευτοδημοκράτες της κακιάς ώρας και τους επαναστάτες της κακιάς ώρας.

Κάποτε στο γυμνάσιο ένας συμμαθητής ρώτησε την καθηγήτρια των θρησκευτικών.
«Κυρία, υπάρχει και λευκή μαγεία, εκτός από μαύρη μαγεία;»
Η καθηγήτρια, μια βαθιά θρησκευόμενη κυρία, του απάντησε.
«Δεν νοείται λευκή και μαύρη μαγεία, είναι σαν να λες λευκά και μαύρα σκατά»

Τώρα αυτό κάτι μου θυμίζει, μάλλον θα είναι λόγω της μυρωδιάς που αναδύετε και οι δύο.
Σας αδικώ βέβαια και τους δύο, γιατί το πιθανότερο είναι να κάνετε τις ολιγοήμερες διακοπές πριν τον πόλεμο και την επανάσταση σας και να μην μπορείτε να μου απαντήσετε.
Αλλά δεν πειράζει, σε λίγες μέρες που θα γυρίσετε απο τα μπάνια του λαού, μπορείτε να κράξετε άφοβα.





Οι Έλληνες αξιωματούχοι - συμπεριλαμβανομένου και του πρωθυπουργού Αν. Σαμαρά - μάλλον δεν έχουν υπόψη αυτό που έχει πει ένας σπουδαίος Αμερικανός, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ: «Κανείς δεν μπορεί να σε καβαλήσει αν δεν είσαι σκυμμένος».

Αν είχε υπόψη του τη φράση και, πολύ περισσότερο, αν είχε εμπεδώσει την ουσία της, ο Αν. Σαμαράς θα ήταν πιο προσεκτικός στον συγχρωτισμό που επιδιώκει με την εξουσία της Ουάσιγκτον και -σε κάθε περίπτωση- θα προσέγγιζε με μεγαλύτερη προσοχή την αμερικανική πρωτεύουσα…

Οι Αμερικανοί βλέπουν το προφανές: η ελληνική κυβέρνηση (και ο πρωθυπουργός) είναι σκυμμένοι ενώπιον της γερμανικής ηγεσίας. Όσο το Βερολίνο κρατά στα χέρια του τη δημοσιονομική (και νομισματική) πολιτική της χώρας, τόσο ο όποιος Σαμαράς πρωθυπουργεύει θα σκύβει βαθύτερα. Και όταν κάποιος είναι σκυμμένος, όπως είπε και ο Λούθερ Κίνγκ, πολλοί είναι αυτοί που θα επιδιώξουν να τον καβαλήσουν
Στην προκειμένη ελληνική περίπτωση το σκύψιμο των κυβερνήσεών μας ενώπιον των ισχυρών «συμμάχων» ή «φίλων» αποτελεί ισχυρότατη παράδοση την οποία κανείς δεν περιμένει να ανατρέψει ο σημερινός πρωθυπουργός μιας γονατισμένης στην κυριολεξία χώρας.

Παρ’ όλα αυτά καλό είναι - ακούγοντας και βλέποντας όλη αυτήν την «δοξολογία» των Media για την επίσκεψη και τους στόχους του Σαμαρά κατά την συνάντησή του με τον πλανητάρχη - να έχουμε κατά νου αυτό που τελικά θα μείνει από την συνάντηση είναι η εθιμοτυπική φωτογραφία της χειραψίας του πρωθυπουργού με τον Ομπάμα. Το πόσο θα κοστίσει αυτή η φωτογραφία, ίσως το πληροφορηθούμε αργότερα, καθώς ο χρόνος του πλανητάρχη αποτιμάται, ακόμη και για μια χειραψία με τους υποτελείς του, πανάκριβα.

Περί αυτού του θέματος, δηλαδή της επιμονής και λαχτάρας των Ελλήνων αξιωματούχων να εξασφαλίσουν ένα ραντεβού με τον πλανητάρχη, έχει γράψει παραστατικά ο Χρ. Ζαχαράκις στο βιβλίο του («Άκρως Απόρρητο – Ειδικού Χειρισμού», Λιβάνης, 2008). Ο πρώην πρέσβης (είχε διατελέσει και πρεσβευτής της Ελλάδας στην Ουάσιγκτον το 1991-93 όταν είχε μεταβεί εκεί ως ΥΠΕΞ ο Αν. Σαμαρας) γράφει σχετικά με την επιδίωξη των Ελλήνων κυβερνώντων για μια συνάντηση στο Λευκό Οίκο:
«Πρόκειται, δυστυχώς, για εκδήλωση του πάγιου συμπτώματος της αδημονίας και σχεδόν συμπλεγματικής αγωνίας από την οποία φαίνονται να διακατέχονται οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες, είτε βρίσκονται στην κυβέρνηση είτε φιλοδοξούν ως αντιπολίτευση να κυβερνήσουν, για να εξασφαλίσουν μία περιπόθητη πρόσκληση από τον σύγχρονο “Καίσαρα” και να θωρακίσουν έτσι το κύρος τους στην εσωτερική πολιτική ζωή της χώρας! Κάτι που, άλλωστε, παρατηρείται σε όλα τα κλιμάκια της πολιτικής και κομματικής ιεραρχίας, τα μέλη της οποίας σπεύδουν, με την πρώτη ευκαιρία και συνήθως χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο, στις ΗΠΑ προκειμένου να πετύχουν, έστω, μία φωτογραφία (η περίφημη photo-op του αμερικανικού δημοσχεσιακού λεξιλογίου) με κάποιον επιφανή Αμερικανό αξιωματούχο. Την οποία θα αξιοποιήσουν καταλλήλως στην Ελλάδα εντυπωσιάζοντας τα ΜΜΕ και τους ατυχείς ψηφοφόρους τους με το χρίσμα και φωτοστέφανο της αμερικανικής αποδοχής»!
Στην προκειμένη περίπτωση της επίσκεψης του Σαμαρά στην Ουάσιγκτον τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα: Η Ελλάδα είναι σε καταφανέστατη αδυναμία και οικονομικά καταστραμμένη, ενώ η κυβέρνηση εξακολουθεί να υπάρχει χάριν στο γερμανικό…έλεος.

Αυτήν η καταφανής ελληνική αδυναμία πολλαπλασιάζει το κόστος της εθιμοτυπικής φωτογραφίας του Σαμαρά με τον Ομπάμα. Οι γνωρίζοντες, υποπτεύονται ότι το χειροπιαστό αντάλλαγμα που ο Σαμαράς θα προσφέρει στους αμερικανούς έχει να κάνει με το κυπριακό και τη δρομολόγηση μιας «άτυπης» τετραμερούς (Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος και ψευδοκράτος) συνεννόησης με στόχο μια «λύση», τύπου Ανάν.

Τι θα πάρει ο Σαμαράς ως αντάλλαγμα της φωτογραφίας του με τον Ομπάμα και της λεκτικής υποστήριξης από την Ουάσιγκτον; 
Ό,τι συνήθως «λαμβάνει» ο σκυμμένος…


Η ρωσική Υπηρεσία Υγειονομικού Ελέγχου μπορεί να απαγορεύσει στους πολίτες της Ρωσίας να περνούν τις διακοπές τους σε θέρετρα της Τουρκίας λόγω των συχνών τα τελευταία χρόνια περιπτώσεων μαζικής δηλητηρίασης σ΄αυτή τη χώρα, δήλωσε σήμερα Τετάρτη εκπρόσωπος της Υπηρεσίας.

Επίσης υπογράμμισε ότι από το 2011 η ρωσική Υπηρεσία Υγειονομικού Ελέγχου είχε επανειλημμένα εισηγηθεί στο Υπουργείον Υγείας της Τουρκίας να υπογράψει μνημόνιο για τη συνεργασία στον τομέα της καταπολέμησης των λοιμωδών νόσων. Ωστόσο η υπογραφή αυτού του εγγράφου αναβάλλεται μέχρι σήμερα εξ υπαιτιότητας της τουρκικής πλευράς.

Σήμερα γνωστοποιήθηκε το γεγονός δηλητηρίασης άλλων 50 Ρώσων πολιτών σε ξενοδοχεία της Τουρκίας. Στις 3 Αυγούστου έκτακτη ιατρική βοήθεια ζήτησαν 69 Ρώσοι τουρίστες, για τους οποίους διαγνώστηκε «οξεία γαστρεντερίτιδα».



H σύνταξη της εφημερίδας WALL STREET JOURNAL, σε κύριο άρθρο στην αμερικανική έντυπη έκδοση με τίτλο «The Paranoid Style in Turkish Politics» (σελ. Α12), υποστηρίζει ότι εάν τον περασμένο Ιούνιο με την καταστολή των διαδηλώσεων στην πλατεία Ταξίμ στην Κων/πολη, ο Τούρκος Πρωθυπουργός Recep Tayyip Erdogan επέδειξε την καταπιεστική του πλευρά, τώρα η κυβέρνησή του επιδεικνύει την παρανοϊκή της πλευρά, καταδικάζοντας δεκάδες πολιτικούς αντιπάλους της σε μακροχρόνιες καθείρξεις στο πλαίσιο μιας υπόθεσης συνομωσίας που δεν αρμόζει σ΄ένα δημοκρατικό κράτος.

Η σύνταξη της WSJ συνεχίζει υποστηρίζοντας ότι, αντίθετα στις ελπίδες ότι η Τουρκία, υπό τον Erdogan, θα καταστεί μια ωριμότερη και αντιπροσωπευτικότερη δημοκρατία, «ο Τούρκος Πρωθυπουργός χρησιμοποίησε τη δεκαετή εξουσία του για να αντικαταστήσει το ένα βαθύ κράτος μ’ ένα άλλο».

Αυτή η εκδικητικότητα που επέδειξε η τουρκική κυβέρνηση με αφορμή την υπόθεση Ergenekon δεν θα εξυπηρετήσει τα μακροχρόνια συμφέροντα του κ. Erdogan και του πολιτικού του κόμματος, καθώς η βίαιη προσέγγιση Erdogan στις εξελίξεις των τελευταίων μηνών έχει στρέψει εναντίον του πολλούς Τούρκους πρώην υποστηρικτές του.

«Το τελευταίο πράγμα που επιζητούν οι Τούρκοι είναι ένας δικός τους Vladimir Putin», τονίζεται. Επί χρόνια, η Τουρκία υπήρξε πρότυπο μουσουλμανικού κράτους που διαχώριζε τη θρησκευτική από την κοσμική εξουσία, ενώ υπό τον κ. Erdogan, θα μπορούσε ίσως να καταστεί πρότυπο ισλαμικής δημοκρατίας, ούτε εχθρικής προς τη θρησκεία, αλλά ούτε και προς τον νεωτερισμό. Με τις καταδίκες της περασμένης Δευτέρας, η Τουρκία μοιάζει πλέον σε κάτι απογοητευτικά οικείο για τη Μ. Ανατολή: σ’ ένα κράτος όπου η τύχη των πολιτών της εξαρτάται από την εκάστοτε βούληση του ηγέτη της, καταλήγει η σύνταξη της WSJ.



Η ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης έχει και αυτή τις… αδυναμίες της και το Διεθνές νομισματικό Ταμείο φρόντισε να τις εκθέσει. Με ήπιους τόνους αλλά επισημαίνοντας ταυτόχρονα την κρισιμότητα της κατάστασης, το ΔΝΤ απηύθυνε συστάσεις στη Γερμανία, προειδοποιώντας την κυβέρνηση της Ανγκελα Μέρκελ ότι η ακραία λιτότητα στην οποία επιμένει δεν θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Αντιθέτως, στην ετήσια συνάντησή τους με τις γερμανικές Αρχές, τα μέλη του εκτελεστικού συμβουλίου του Ταμείου εξήγησαν ότι η γερμανική οικονομία είναι εκτεθειμένη σε εξωτερικές επιρροές, είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάκαμψη της Ευρωζώνης και άρα το Βερολίνο πρέπει να φροντίσει να αρθεί η οικονομική ανασφάλεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το ΔΝΤ επαίνεσε τις επιδόσεις της γερμανικής οικονομίας και της πολιτικής της, ωστόσο περιέγραψε ένα μέλλον λιγότερο ρόδινο εάν επιμείνει στη «σκληρή» γραμμή λιτότητας. Ορισμένα μέλη του συμβουλίου πρότειναν ακόμη το Βερολίνο να καταφύγει και σε πιο «ενεργά κίνητρα» για να βελτιωθούν οι προοπτικές, υπονοώντας ότι η γερμανική οικονομία θα πρέπει να «ποντάρει» πιο δυναμικά στην ανάπτυξη. Η φράση ανάπτυξη αντί λιτότητας, βέβαια, δεν αναφέρεται πουθενά με σαφήνεια, αλλά κρύβεται πίσω από τις λέξεις στις παρατηρήσεις του Ταμείου. Για παράδειγμα, όταν «χαιρετίζουν τη μικρή χαλάρωση της δημοσιονομικής προσαρμογής που θα βοηθήσει την ανάπτυξη και την εσωτερική ζήτηση».

Η οικονομία της Γερμανίας είναι προσανατολισμένη στις εξαγωγές, και όπως σημειώνει το ΔΝΤ «η μείωση των εξαγωγών στις χώρες της Ευρωζώνης συνεχίστηκε, εξαιτίας της ύφεσης στην περιοχή». Με δεδομένο αυτόν τον προσανατολισμό, το Βερολίνο είναι ευάλωτο στις εξωτερικές συνθήκες και μπορεί πολύ εύκολα να οδηγηθεί σε μια στασιμότητα, οπότε το ΔΝΤ συνιστά να χαλαρώσει λίγο… τα γκέμια.

«Η προοπτική για το υπόλοιπο 2013 και τον επόμενο χρόνο εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τη σταδιακή ανάκαμψη στην υπόλοιπη Ευρωζώνη και στη συνεχιζόμενη μείωση της αβεβαιότητας» τονίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που σχολιάζει ότι «σε περιφερειακό επίπεδο, τα σοκ από την Ευρωζώνη μπορούν να μεταφερθούν μέσω εμπορικών και οικονομικών καναλιών».

«Αγκυρα σταθερότητας» Αντιστρόφως χαρακτηρίζει τη γερμανική οικονομία «άγκυρα σταθερότητας» για τη ζώνη του ενιαίου νομίσματος, καλώντας την να αναλάβει ηγετικό ρόλο στη βελτίωση της κατάστασης για τις επενδύσεις. Στη μείωση των επενδύσεων λόγω της ανασφάλειας που επικρατεί γενικότερα στην Ευρωζώνη αποδίδει, εξάλλου, το ΔΝΤ τον πολύ μικρό ρυθμό ανάπτυξης, της τάξης του 0,3% που προβλέπεται για τη Γερμανία για το τρέχον έτος.

Επιπλέον, προειδοποιεί ότι προκειμένου να υπάρξει μεγαλύτερη ανάπτυξη στο μέλλον, το Βερολίνο θα πρέπει να προχωρήσει σε δομικές μεταρρυθμίσεις που θα επιτρέψουν στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης να διατηρήσει το βιοτικό επίπεδο των πολιτών της.

Στην περίπτωση, δε, που η ανάπτυξη δεν φτάσει τα επιθυμητά επίπεδα, η Γερμανία θα πρέπει να αναθεωρήσει την οικονομική της πολιτική και να δώσει μεγαλύτερα κίνητρα στην εσωτερική αγορά με στόχο την τόνωση της κατανάλωσης.

Αδυναμίες διακρίνει το ΔΝΤ και στον τραπεζικό τομέα της Γερμανίας αναφέροντας ότι έχει μόνο μια συστημική τράπεζα παγκοσμίου επιπέδου, την Deutsche Bank, και ότι υπάρχουν μεν βελτιώσεις «αλλά τα τρωτά σημεία παραμένουν».




Γράφει η Γιώτα Χουλιάρα

Tη στιγμή που η χώρα μας βρίσκεται υπό την πίεση των εδώ μουσουλμανικών οργανώσεων, υπό την πίεση της Τουρκίας και του Ερντογάν αλλά και λοιπών εγχώριων δήθεν προοδευτικών δυνάμεων και πειθαναγκάζεται να αναγείρει το περίφημο μουσουλμανικό τέμενος, ελάχιστοι είναι εκείνοι που γνωρίζουν τι σημαίνει Ισλάμ, Τζιχάντ και Σαρία.

Τρεις όροι που έγιναν ευρύτερα γνωστοί στη χώρα μας κυρίως μετά τις μουσουλμανικές εξεγέρσεις στις βορειαφρικανικές χώρες.
Με τον όρο Ισλάμ αναφερόμαστε στη μονοθεϊστική θρησκεία, η οποία διαμορφώθηκε με το κήρυγμα και τη δράση του Προφήτη Μωάμεθ (Μουχάμαντ) στις αρχές του 7ου αιώνα.Η αραβική λέξη «ισλάμ» (αραβικά: إسلام ) σημαίνει «υποταγή»,και χρησιμοποιείται από τους μουσουλμάνους ως «υποταγή στον Θεό» και εκείνοι που αποδέχονται την θρησκεία του ισλάμ (τη στάση υπακοής, εξάρτησης και αφοσίωσης στον Θεό) ονομάζονται μουσλίμ (muslim), που σημαίνει «υποταγμένος» δηλαδή:«υποταγμένος στον Ύψιστο».Το Ισλάμ δεν έχει μόνο θρησκευτική αλλά και πολιτική υπόσταση, όπως και άλλες θρησκείες.

Ο διεθνής, πλέον σήμερα, όρος Τζιχάντ ή Ντζιχάντ (αραβικά:جهاد, IPA: /ʤɪhæːd/) είναι αραβική λέξη που σημαίνει γενικά αγώνας, προσπάθεια, το να μοχθεί κανείς με όλες του τις δυνάμεις ή να αντιμάχεται οποιoνδήποτε αντικείμενο αποδοκιμασίας. Όταν συνοδεύεται από τη φράση "φι σαμπίλ Αλλά[χ]", ( في سبيل الله), η οποία αποδίδεται "για το δρόμο του Θεού", αποκτά ιδιαίτερο νόημα και σημαίνει τον αγώνα για το Θεό[ Αποτελεί ένα από τα κεντρικά δόγματα του Ισλάμ και αναφέρεται ορισμένες φορές ως ο έκτος πυλώνας του, χωρίς όμως να κατέχει πραγματικά μία τέτοια θέση. Ως θρησκευτικό καθήκον, η τζιχάντ θεωρείται πως ενισχύει την πίστη και αποτελεί ανάλογο της αφοσίωσης του μοναχού στην υπηρεσία του Θεού, όπως ισχύει στον χριστιανισμό. Σε ορισμένα χαντίθ αναφέρεται ως «μοναχισμός του Ισλάμ», «πράξη αγνής αφοσίωσης», καθώς και μία από τις «πύλες του παραδείσου».

Με τον όρο Σαρία (Shari'a) ο δρόμος προς την πηγή ύδατος από το ρήμα "shara'a" (شرع), που σύμφωνα με το Λεξικό του Ιερού Κορανίου του Αμπντούλ Μανάν Ομάρ σχετίζεται με την ιδέα ενός συστήματος θείου νόμου, μιας ατραπού πίστης και πρακτικής, εννοείται ο ισλαμικός θρησκευτικός κώδικας διαβίωσης. Είναι εμπνευσμένη από το Κοράνιο και χρησιμοποιείται ως αναφορά στο ισλαμικό δίκαιο, αλλά και τον ισλαμικό τρόπο ζωής γενικότερα.

Οι οπαδοί της Σαρία είναι ενάντια στο Σύνταγμα κάθε χώρας, δεδομένου ότι γι΄αυτούς ο μόνος νόμος, το μόνο κανονιστικό πλαίσιο, τον οποίο σέβονται είναι η Σαρία. Και τούτο γιατί η Σαρία βασίζεται στο Κοράνι, το οποίο οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι είναι ο μόνος αληθινός λόγος του θεού- Αλλάχ, όπως αυτός τον υπαγόρευσε στο προφήτη του, τον Μωάμεθ.

Η Σαρία υπαγορεύει ότι οι Μουσουλμάνοι πρέπει να διεξάγουν Τζιχάντ στο διηνεκές μέχρις ότου ο Οίκος του Πολέμου [Dar Al Harb], όπου δεν ισχύει η Σαρία, περιέλθει στη κυριαρχία του Οίκου του Ισλάμ [ Dar Al Islam] ή του Οίκου της Υποταγής, όπου εφαρμόζεται η Σαρία. Αναλόγως των συνθηκών, η Σαρία επιβάλλει και κατευθύνει τόσο τον βίαιο αγώνα [ τρομοκρατία] όσο και το προ-βίαιο Τζιχάντ, γνωστό και ως κλεφτό Τζιχάντ υπό την έννοια της διεισδύσεως κάποιου σ ΄ένα χώρο χωρίς να γίνει αντιληπτός. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο πλαίσιο της επιβολής της Σαρία, προβλέπεται ειδική τακτική της βαθμιαίας και της βήμα προς βήμα καθιέρωσής της, όπως παρατηρούμε στην Αίγυπτο- πράγμα που επιχείρησε ο Μόρσι και οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι- αλλά και στη Τουρκία από τον Ερντογάν με τις γνωστές αντιδράσεις.

Σύμφωνα με την αρχική διακήρυξη των Αδελφών Μουσουλμάνων, στο Ισλάμ πρέπει να δοθεί ηγεμονικός ρόλος σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής και δραστηριότητας. Σκοπός τους είναι να εγκαθιδρύσουν ένα Ισλαμικό Χαλιφάτο, όπου θα εκτείνεται από τον παρόντα μουσουλμανικό κόσμο, σε ολόκληρο τον παρόντα κόσμο. Επίσης, επιδιώκουν να ανατρέψουν όλες τις μη ισλαμικές κυβερνήσεις, όπου αυτές υπάρχουν, και να εγκαταστήσουν τον Ισλαμικό Νόμο [ Σαρία].

''Ο Θεός είναι ο σκοπός μας. Το Κοράνι είναι το Σύνταγμα μας, ο Προφήτης είναι ο αρχηγός μας, ο αγώνας [Τζιχάντ] είναι ο τρόπος μας και ο θάνατος για χάρη του Θεού είναι η υψηλότερη φιλοδοξία μας'' αναφέρουν οι Αδελφοί Μουσουλμάνοι.

Στην ουσία, η Σαρία είναι μια αυταρχική ιδεολογία, η οποία ελέγχει κάθε πλευρά της ζωής ενός ανθρώπου. Οι οπαδοί της στην ουσία συνωμοτούν σε μια ξένη χώρα προκειμένου να ανατρέψουν το καθεστώς της και να καταργήσουν το Σύνταγμα, επιβάλλοντας το λόγο του Ισλάμ. Υπό την δική τους οπτική, όποιο νομικό σύστημα δημιούργησε ο άνθρωπος είναι παράνομο, δεδομένου ότι μόνο ο Αλλάχ δημιουργεί το νόμο και τον παρέδωσε στους ανθρώπους μέσω του Ισλάμ.

Η Σαρία έχει κάνει την εμφάνισή της σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις όπως Λονδίνο, Βρυξέλλες, κάποιες γειτονιές του Παρισιού, ακόμη και σε συνοικίες της Χάγης.

Τα πλέον χαρακτηριστικά και ακραία δείγματα εφαρμογής της Σαρία στη καθημερινή ζωή εμφανίζονται στη Σαουδική Αραβία και το Αφγανιστάν. Η ποινή του θανάτου μπορεί να επιβληθεί αν οι πιστοί μουσουλμάνοι θεωρούσαν ότι κάποιος παραβαίνει κάποιον από τους άγραφους νόμους του Ισλάμ. Θάνατος που εκτελείται δια αποκεφαλισμού, λιθοβολισμού ή εκτελεστικού αποσπάσματος και ακολουθείται από σταύρωση.

Την ώρα , λοιπόν, που οι περισσότεροι μουσουλμάνοι είτε είναι φανατικοί είτε όχι, τάσσονται υπέρ της Σαρία, το ισλάμ εξαπλώνεται στην Ευρώπη με γοργούς ρυθμούς και απειλεί τα δημοκρατικά καθεστώτα, αφού το ισλάμ δεν την αποδέχεται και εφαρμόζει τις δικές του κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και εν γένει διοικητικές νόρμες.

Ταυτόχρονα, αρκετές οργανώσεις που ελέγχονται από τους Αδελφούς Μουσουλμάνους κάνουν την εμφάνισή τους τόσο στην ΕΕ όσο και στις ΗΠΑ προβάλλοντας με κάθε τρόπο το αίτημα τους για ανέγερση τζαμιών και εξάπλωση του Ισλάμ σε όλο τον πλανήτη. Ποιες οι επιπτώσεις στη ζωή του δυτικού κόσμου;; Σύντομα θα το δούμε.

Πηγή: Βικιπαίδεια, Επίκαιρα τεύχος 198




Η σύλληψη και οι μαζικοί φόνοι ομήρων από τους εξτρεμιστές της συριακής αντιπολίτευσης μετατρέπονται στην κύρια τακτική μέθοδο δράσης τους στον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία.

Το μέλος της ηγεσίας του Εθνικού Συνασπισμού των αντιπολιτευόμενων και επαναστατικών δυνάμεων Άνις Αϊρούτ παραδέχτηκε ότι οι μαζικές εκτελέσεις αμάχων κατοίκων στις ανατολικές και βόρειες περιοχές αποσκοπούν στην επιβολή της «ισορροπίας του τρόμου» με το σημερινό καθεστώς. Αν και πρέπει να σημειωθεί ότι κανείς ούτε μια φορά δεν έχει κατηγορήσει το καθεστώς Μπασάρ Άσαντ για ομηροποίηση ανθρώπων.

Οι φοβερότερες πληροφορίες φθάνουν τις τελευταίες ημέρες από το βορειοανατολικό τμήμα της Συρίας, από τις κουρδικές περιοχές. Εκεί έχουν φονευθεί περίπου 450 όμηροι. Περίπου 120 από αυτούς ήταν παιδιά και οι υπόλοιποι – γυναίκες και γέροι. Οι όμηροι ήταν μέλη των οικογενειών της πολιτοφυλακής των Κούρδων, η οποία διεξάγει σκληρές και επιτυχείς μάχες με τους εξτρεμιστές.

Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι ισλαμιστές εξτρεμιστές στη Συρία, αποκτούν μορφές θρησκευτικής εθνικής εκκαθάρισης. Σύμφωνα με τα στοιχεία αραβικών τηλεοπτικών καναλιών, στις βόρειες περιοχές της χώρας οι Μουτζαχεντίν από τα τμήματα της «Τζεμπχάτ αν-Νούσρα» και του «Ισλαμικού κράτους» πήραν όμηρους περίπου 400 Αλαουίτες – γυναικόπαιδα και ηλικιωμένους ανθρώπους και τους μετέφεραν προς την κατεύθυνση των τουρκικών συνόρων. Ανάμεσα στους ομήρους είναι και ένας από τους ηγέτες της κοινότητας των Αλαουιτών, ο 80χρονος θρησκευτικός παράγοντας Μπαντρεντίν Γκαζάλ.

Οι Αλαουίτες από θρησκευτική άποψη είναι συγγενείς με το σιιτικό Ισλάμ. Σ΄ αυτή την κοινότητα ανήκει και ο Πρόεδρος Μπασάρ Άσαντ. Από τα τρία περίπου εκατομμύρια Αλαουίτες της Συρίας, της Τουρκίας και του Λιβάνου η πλειονότητα διαμένει στο έδαφος της Συρίας. Οι Κούρδοι στη Συρία ανέρχονται σε περίπου δυο εκατομμύρια, δηλαδή περίπου το 10% του πληθυσμού.

Ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Άσαντ δήλωσε χθες Δευτέρα στη Δαμασκό ότι πολιτικός διάλογος με τους εξτρεμιστές της αντιπολίτευσης δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει και κάλεσε να χτυπηθούν οι τρομοκράτες με «σιδηρά πυγμή». «Κανένας λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος δεν θα κάνει τη σκέψη ότι η τρομοκρατία μπορεί να παταχθεί με πολιτικά μέσα», - είπε ο Σύριος Πρόεδρος. Και πρόσθεσε ότι η κατατρόπωση των εξτρεμιστών είναι δυνατή μέσα σε μερικούς μήνες.

Τα κυβερνητικά στρατεύματα πραγματικά κερδίζουν τη μια νίκη μετά την άλλη και η ειρήνη θα έρθει στη Συρία. Αν και η περίοδος, που ανέφερε ο Άσαντ – μερικοί μήνες, δεν φαίνεται εφικτή, είπε στη «Φωνή της Ρωσίας» ο Πρόεδρος του Συλλόγου Φιλίας και Επιχειρηματικής Συνεργασίας με τις αραβικές χώρες Βιατσεσλάβ Μουτούζοφ:

- Νομίζω ότι σήμερα εξαντλείται το απόθεμα υποστήριξης από τη Δύση των Σύριων μισθοφόρων και της συριακής αντιπολίτευσης. Όλος αυτός ο πόλεμος είχε αρχίσει ακριβώς χάρη στην ισχυρότατη υποστήριξη των δυτικών χωρών. Αυτή η υποστήριξη εξασθενίζει λόγω της εξάντλησης των πόρων. Από την άλλη η Ρωσία, η Κίνα και οι υπόλοιπες χώρες της BRICS δεν θα επιτρέψουν στη Δύση στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να επέμβει απροκάλυπτα στον εμφύλιο πόλεμο με το μέρος της αντιπολίτευσης και των μισθοφόρων. Μόνο αυτό αποτρέπει τη νίκη αυτών των δυνάμεων. Ο δε εσωτερικός συσχετισμός δυνάμεων στη Συρία είναι υπέρ του συριακού καθεστώτος.




Έχει επισκεφθεί ποτέ Ελληνας υπουργός -με μικρασιατική ή κωνσταντινοπολίτικη καταγωγή- την Τουρκία για να συναντηθεί με τους χριστιανούς Τούρκους υπηκόους της Κωνσταντινούπολης ή της Ιμβρου και να τους πει:
«Μεγαλώσαμε σε αυτά τα χώματα... Αλλά η μητέρα πατρίδα ήταν κάτι το διαφορετικό για εμάς. Το μεγάλο ελληνικό έθνος ήταν κάτι το ξεχωριστό για εμάς. Πάντοτε εκεί βρεθήκαμε για να στήσουμε τα όνειρά μας και να θρέψουμε τις ελπίδες μας. Σήμερα βρισκόμαστε εδώ με πολλούς μας φίλους δημοσιογράφους, που έχουν έρθει από Αθήνα και Θεσσαλονίκη... Μην ανησυχείτε καθόλου, χθες ήμασταν εδώ, σήμερα είμαστε εδώ και αύριο θα είμαστε πάλι μαζί σας. Εάν σήμερα βρισκόμαστε στην Κωνσταντινούπολη και επιθυμούμε και αύριο να βρισκόμαστε, τότε χρειάζεται να στηρίξετε δύο χαρακτηριστικά σας: Πρώτον, είμαστε μέλη του ελληνικού έθνους. Δεύτερον, είμαστε ορθόδοξοι και μέλη της Χριστιανοσύνης. Αισθανόμαστε τιμή και περηφάνια που είμαστε Ελληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι».
Ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα. Τώρα, όπου βλέπετε έντονα πλάγια γράμματα, αλλάξτε τα και διαβάστε: τουρκικό έθνος, από Κωνσταντινούπολη και Αγκυρα, Θράκη, μουσουλμάνοι, ισλαμική κοινότητα, Τούρκοι και μουσουλμάνοι, για να καταλάβετε πόσο θράσος χρειάζεται να έρχεται στη Θράκη ο υπουργός Υγείας της Τουρκίας και να απευθύνεται στους μουσουλμάνους κατά το θρήσκευμα αλλά Ελληνες υπηκόους, κατά τρόπο όχι απλώς προκλητικό αλλά και απειλητικό με κρυμμένες στις λέξεις τις επεκτατικές βλέψεις της γειτονικής μας χώρας.

Εδώ, πριν από δύο μήνες, Ελληνας υπουργός, καππαδοκικής καταγωγής, βρέθηκε στην περιοδεία του Πατριάρχη στην Καππαδοκία και το υπουργείο Εξωτερικών τού συνέστησε να εμφανιστεί ως απλός ιδιώτης για να μη δημιουργηθεί θέμα και θα τολμούσε να απευθυνθεί στους χριστιανούς της Πόλης και να τους μιλήσει για το «μεγάλο ελληνικό έθνος» και ότι «θα είμαστε και αύριο εδώ γιατί είμαστε υπερήφανοι ως Ελληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι»; Μόνον ως ανέκδοτο.

Με συχνότητα τριμήνου, χωρίς να ενημερώνεται το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών ή άλλη υπηρεσία του ελληνικού κράτους, εμφανίζονται, όπου κατοικεί μουσουλμανική μειονότητα, Τούρκοι υπουργοί, συνοδευόμενοι από δημοσιογράφους και τουρκικά κανάλια, και περιοδεύουν και κάνουν συγκεντρώσεις και ομιλίες, λες και απευθύνονται σε χωριά της κοντινής τουρκικής νομαρχίας. 

Το χειρότερο είναι ότι η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη και τον Εβρο εκβιάζονται ανοιχτά από το τουρκικό προξενείο, που δρα στη μείζονα περιοχή ως παράρτημα του υπουργείου Εσωτερικών Υποθέσεων της Τουρκίας, χωρίς στοιχειώδη σεβασμό προς τη χώρα που το φιλοξενεί σύμφωνα με τα ισχύοντα στις διεθνείς διπλωματικές σχέσεις. Λειτουργεί ως κηδεμών των Ελλήνων μουσουλμάνων, ως προστάτης τους έναντι του ελληνικού κράτους, το οποίο συμπεριφέρεται μετά μεγίστου «τακτ» στις αναιδείς, ανιστόρητες, εθνικιστικές προκλήσεις των περιοδευόντων Τούρκων υπουργών. 

Εγώ θέλω να δω τον υφυπουργό κ. Ακη Γεροντόπουλο να ξαναεπισκέπτεται την Κωνσταντινούπολη και να μιλήσει στους Ρωμιούς χρησιμοποιώντας ακριβώς το ίδιο κείμενο του Τούρκου υπουργού. Και μετά να βγει να δηλώσει ότι «θα κόψει το μακρύ χέρι» και όλα τα άλλα που είπε. Οι παλικαρισμοί όχι στην Ελλάδα αλλά εκεί στην αντίπερα, ιστορική κοιτίδα του Ελληνισμού.



Οι αρμόδιοι ενός Δημόσιου Πανεπιστημίου στην Καλιφόρνια διέταξαν μια φοιτήτρια να αφαιρέσει ένα σταυρουδάκι που φορούσε, ενώ εργαζόταν σε μια γιορτή πρωτοετών, επειδή φοβούνταν λέει, μήπως οι «άλλοι» το θεωρήσουν «προσβλητικό».

Η 19χρονη Audrey Jarvis, που εργαζόταν στην ομάδα φοιτητών ‘Associated Students Productions’ (ASP) του Sonoma State University (SSU), δήλωσε στο FOX News ότι ο αρμόδιος αρχικά την διέταξε να αφαιρέσει το σταυρουδάκι, διότι «μπορεί να προσβάλλει τους άλλους, και ότι θα μπορούσε να κάνει τους νεοεισερχόμενους φοιτητές να αισθάνονται ανεπιθύμητοι, ή θα μπορούσε να προκαλέσει στους νεοεισερχόμενους φοιτητές την αίσθηση ότι η ASP δεν ήταν ένας οργανισμός που μπορούν να ενταχθούν". 

Αργότερα, ο αρμόδιος φέρεται να της είπε να κρύψει το σταυρό κάτω από το πουκάμισό της ή να τον αφαιρέσει.

Η Jarvis, που είναι καθολική, είπε ότι «έπαθε σοκ» και «έπεσε από τα σύννεφα» όταν άκουσε τις οδηγίες του αρμόδιου.


"Αισθάνθηκα προσβεβλημένη γιατί πιστεύω ως χριστιανή γυναίκα ότι έχω δικαίωμα να εμφανίζω την πίστη μου με όποιον τρόπο μου αρέσει εφ 'όσον δεν βλάπτει κανέναν άλλο," είπε η Jarvis στο FOX News. "Πληγώθηκα πολύ και αισθάνθηκα σαν η επίσημη στάση του πανεπιστημίου - που μιλάει για ανοχή και ενσωμάτωση σε όλα - να παραβιάστηκε".

Ο δικηγόρος της νομικής εταιρίας ‘Liberty Institute’, Hiram Sasser, ο οποίος εκπροσωπεί πλέον την Jarvis, λέει ότι το SSU πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για τις πράξεις του, προσθέτοντας ότι έκαναν λάθος οι αρμόδιοι να απαιτήσουν την απομάκρυνση θρησκευτικών κοσμημάτων.

Ο πρόεδρος του SSU, Ruben Arminana, πάντως, φέρεται να είναι ενήμερος για το περιστατικό και τώρα προσπαθεί να έρθει σε επαφή με την Jarvis για να ζητήσει συγγνώμη, είπε η εκπρόσωπος της σχολής Susan Kashack στο FOX News.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ /Πηγή
 


Επίσημη φωτογραφία από τη συνάντηση μεταξύ του Vladimir Putin και του Bandar bin Sultan (Δεν διακρίνεται ο Σαουδάραβας πρίγκιπας)
Αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλυσαν τα εσωτερικά τους προβλήματα πριν από τη διάσκεψη «Γενεύη 2», προχώρησαν στην εξουδετέρωση της αντιδραστικής στάσης του Κατάρ. Τώρα δεν μένει παρά να αναλάβουν παρόμοια δράση όσον αφορά τη στάση της Σαουδικής Αραβίας. Ωστόσο, όπως παρατηρεί ο ερευνητής και πολιτικός αναλυτής Thierry Meyssan, το Ριάντ έχει αποδειχθεί πιο συγκαταβατικό από την Ντόχα και προτείνει μια ρύθμιση, η οποία εγγυάται τόσο την επιβίωσή της ίδιας της Σαουδικής Αραβίας, όσο και την αποτελεσματικότητα και ικανότητά της να κρατάει τα προσχήματα.

Του Thierry Meyssan 
Voltaire Network
 7 Αυγούστου2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους 

Μετά την απομάκρυνση του εμίρη του Κατάρ από τα πολιτικά δρώμενα με πρωτοβουλία των ΗΠΑ ["Η Νέα Εποχή Αποικιοκρατίας στην Ανατολική Μεσόγειο"], μετά την παραίτησή του και παράδοση των αρμοδιοτήτων του στον γιό του Τamim (φωτό), οι εξελίξεις στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή ήταν ραγδαίες. Προς έκπληξη της Ουάσιγκτον, η αιγυπτιακός στρατός επέλεξε εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή για να ανατρέψει τον Πρόεδρο Mohammed Morsi, έναν Αδελφό Μουσουλμάνο που χρηματοδοτούνταν από τη Ντόχα. Συνέπεια αυτής της τροπής ήταν, να μετατραπεί η απώλεια της υποστήριξης από το Κατάρ σε πανωλεθρία για τους Αδελφούς, οι οποίοι νιώθουν πλέον να απειλούνται και στην Τυνησία, και στη Λιβύη και στη Γάζα.

Η Ουάσιγκτον, ωστόσο, δεν έχει χάσει τις ελπίδες της, θεωρώντας ότι σε κάθε περίπτωση, είχε τον έλεγχο και του αιγυπτιακού στρατού και των περισσότερων από τις υπόλοιπες περιφερειακές πολιτικές δυνάμεις. Παρά το γεγονός ότι η επιστροφή των ένστολων στο πολιτικό προσκήνιο έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές του «εκδημοκρατισμού», ελίχθηκε έγκαιρα, πλησιάζοντας τους νέους εταίρους της και καλώντας τους σε διάλογο.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξακολουθεί να εφαρμόζει το αρχικό σχέδιο της νέας περιφερειακής κατανομής ισχύος με τη Ρωσία. Ωστόσο, η τρέχουσα αδυναμία των Ηνωμένων Πολιτειών είναι τέτοια ώστε να τις αναγκάζει να «σπεύδουν βραδέως». Παρά το γεγονός ότι μια δίκαιη και διαρκής ειρήνη θα πρέπει κανονικά να εξελιχθεί μέσω κοινής οικονομικής ανάπτυξης και με τη συμμετοχή των δυνάμεων ως έχουν σήμερα, το σχέδιο των ΗΠΑ βασίζεται σε ένα αναχρονιστικό όραμα που προβλέπει διαίρεση σε ζώνες επιρροής, ένα σχέδιο εμπνευσμένο από την Συμφωνία Sykes-Picot του 1916, μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας.

Υπό το πρίσμα αυτό, ο όρος που έθεσε και θέτει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, από την θητεία της ΥΠΕΞ Madeleine Albright και μετά, είναι ότι δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη στην Παλαιστίνη χωρίς ειρήνη στη Συρία και το αντίστροφο. Στην πραγματικότητα, όμως, οποιαδήποτε συμφωνία με τους Παλαιστινίους αμέσως υπονομεύεται από ομάδες αντιφρονούντων και σαμποτάρεται, ενώ οι Μπααθιστές της Συρίας αρνούνται, για λόγους αρχής, μια χωριστή ειρήνη. Επομένως, η μόνη λύση που τελικά ισχύει είναι αυτή των διεθνών παραγόντων, σύμφωνα με την οποία η Συρία θα θεωρείται υπεύθυνη για την ισχύ της εφαρμογής της συμφωνίας.

Ο John Kerry κατάφερε να φέρει το Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για εννέα μήνες, δηλαδή μέχρι τις συριακές προεδρικές εκλογές. Οι πρώτες επαφές έγιναν σε ψυχρό κλίμα, αλλά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ πιστεύει πως υπάρχει περιθώριο να «ζεσταθούν» και ότι θα πείσει διάφορους προσκεκλημένους να συμμετάσχουν στη διαδικασία για τη «Γενεύη 2» για μια επίλυση του συριακού ζητήματος. Οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται από τον διπλωμάτη σιωνιστή Martin Indyk, ο οποίος θήτευσε και ως σύμβουλος της Madeleine Albright και του Bill Clinton σε θέματα της Μέσης Ανατολής. 

Ταυτόχρονα, ο κ. Kerry επέτρεψε στη Σαουδική Αραβία να καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε από την εξαφάνιση του Κατάρ από τη διεθνή σκηνή. Έδωσε στους Σαουδάραβες περιθώριο έξι μηνών για την επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων. Εν προκειμένω, η Σαουδική Αραβία δεν κυβερνάται από τον βασιλιά Abdullah, ο οποίος δεν χάνει καιρό να δοκιμάζει αφροδισιακά, αλλά τον πρίγκιπα Bandar Ben Sultan και τον γαμπρό του, τον αιώνιο υπουργό Εξωτερικών (για 38 χρόνια!), Al-Faisal (φωτό) .

Ωστόσο, βλέποντας τι συνέβη στον Εμίρη Hamad του Κατάρ, οι δύο άνδρες φοβούνται μήπως πέσουν στην παγίδα των ΗΠΑ, μήπως αναλωθούν σε περιπέτειες που θα τους οδηγήσουν σε αποτυχία και στη συνέχεια σβηστούν από τη διεθνή πολιτική σκηνή, γεγονός που θα σηματοδοτήσει την αρχή του τέλους για τον βασιλικό οίκο του Saud.

Επίσης, θα πρέπει κανείς να εξετάσει με μεγάλη προσοχή την μεταστροφή της μαριονέτας τους, του Σύριου σαλαφιστή κληρικού Adnan al-Arour. Σε τηλεοπτική εκπομπή, που μεταδόθηκε στις 31 Ιουλίου, ο λεγόμενος «πνευματικός ηγέτης του Ελεύθερου Συριακού Στρατού» δήλωσε ότι αναγκάστηκε (από ποιον άραγε;) να πάρουν τα όπλα εναντίον του Bashar al-Assad, αλλά παραδέχθηκε ότι η στρατιωτική οδός δεν οδηγεί πουθενά. Ομολόγησε επίσης ότι η «ευγενές επανάσταση» έχει μετατραπεί σε «σφαγή» και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ίδιος δεν ταυτίζεται με αυτήν. 

Λίγες ώρες αργότερα, το αφεντικό του, ο Σαουδάραβας πρίγκιπας Bandar bin Sultan (φωτό), έγινε δεκτός στη Μόσχα, όχι μόνο από τον ομόλογό του, αλλά και από τον Πρόεδρο Vladimir Putin. Μία μόνο λακωνική δήλωση δημοσιεύθηκε λίγο αργότερα: ότι οι συζητήσεις είχαν επικεντρωθεί «σε ένα ευρύ φάσμα διμερών θεμάτων και στην κατάσταση στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική». Η υπηρεσία Τύπου κυκλοφόρησε μια φωτογραφία από την υποδοχή του πρίγκιπα από τον Ρώσο Πρόεδρο και μια παλιά φωτογραφία του Σαουδάραβα επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος έγινε αναμφισβήτητα «απρόσιτος», μετά την δολοφονική επίθεση εναντίον του τον Ιούλιο του 2012, η οποία πραγματοποιήθηκε ως απάντηση στη δολοφονία αρχηγών των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας.


Τα πάντα εκτυλίσσονται με τέτοιο τρόπο ώστε το Ριάντ να εμφανίζεται πιο συνετό από την Ντόχα και να συμφωνεί με τις βασικές αρχές της διάσκεψης «Γενεύη 2». 

Οι επιδιώξεις των Σαουδαράβων θα ικανοποιηθούν με τη διατήρηση του Bashar al-Assad στην εξουσία σε αντάλλαγμα για μια συμβολική νίκη στο Λίβανο, με την επιστροφή στην εξουσία του «συμβόλου» τους, Saad al-Hariri (φωτό). Ο «εκλεκτός» θα επιχειρήσει να σχηματίσει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η οποία θα συμπεριλάβει το «πολιτικό σκέλος» της «Χεζμπολάχ».

Έτσι εξηγείται και η πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να κάνει τη διάκριση μεταξύ των δύο σκελών του «Κόμματος του Θεού» (Χεζμπολάχ). 

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...







  • Τα νέα ωρολόγια προγράμματα που ετοιμάζει το υπουργείο Παιδείας προγράφουν χιλιάδες εκπαιδευτικούς. 
  • Το «παιδαγωγικό ευαγγέλιο» καθορίζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να πριμοδοτεί την «παλινόρθωση» μιας εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης του Λυκείου. 
  • Τι αλλάζει σε Γυμνάσια – Λύκεια και στην πρόσβαση στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
Του Χρήστου Κάτσικα

«Αν κάποιος ανιχνεύσει το «σώμα» του νέου Γενικού Λυκείου, θα διαπιστώσει ότι το «παιδαγωγικό ευαγγέλιο» του υπουργείου καθορίζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να πριμοδοτεί, χωρίς να το δηλώνει, την «παλινόρθωση» μιας εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης του Λυκείου. 

«Ολόκληροι κλάδοι μαθημάτων μειώνονται ή εξαφανίζονται ως διά μαγείας με έναν τρόπο που φανερώνει ότι το υπουργείο Παιδείας χρησιμοποιεί το ωρολόγιο πρόγραμμα ως εργαλείο για την κατάργηση οργανικών θέσεων και την παραγωγή «υπεράριθμων» εκπαιδευτικών.

Σε αλλαγές σε όλο το μήκος και πλάτος των Γενικών και Επαγγελματικών Λυκείων αλλά και των Γυμνασίων προχωρά το υπουργείο Παιδείας με την κατάθεση σχεδίου νόμου μέσα στον Αύγουστο στη Βουλή. Οι αλλαγές αφορούν τη δομή και το οργανωτικό πλαίσιο των Γυμνασίων και των Λυκείων στο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και στο ωρολόγιο-αναλυτικό πρόγραμμα. Οι επιπτώσεις αναμένονται δραματικές για τους 650.000 μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης καθώς και για τους 80.000 εκπαιδευτικούς.

Το νέο Γενικό Λύκειο: εξετάσεις πανελλαδικού τύπου σε όλες τις τάξεις

Τέσσερις πανελλαδικού τύπου εξετάσεις θα καλούνται να δώσουν οι μαθητές του Λυκείου στην προσπάθειά τους να εισαχθούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σύμφωνα με το σχέδιο του υπουργείου Παιδείας για το νέο Λύκειο και το νέο σύστημα εισαγωγής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Οι τρεις πρώτες φορές για να προαχθούν από τάξη σε τάξη και να πάρουν το απολυτήριο και η τελευταία, η τελική, αφού θα έχουν πάρει το απολυτήριο Λυκείου, για να εισαχθούν σε ΑΕΙ.

Το 50% των θεμάτων στις προαγωγικές Α΄ και Β΄ Λυκείου και στις απολυτήριες εξετάσεις Γ΄ Λυκείου για όλα τα μαθήματα θα προέρχεται από Τράπεζα Θεμάτων και το υπόλοιπο 50% από τον διδάσκοντα.

Για τον υπολογισμό των μορίων εισαγωγής κάθε υποψηφίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα μετρά και ο βαθμός των τριών τάξεων. Ο βαθμός από τα προφορικά που θα έχει ο μαθητής σε κάθε μάθημα θα αναπροσαρμόζεται με βάση τον βαθμό που πήρε στο μάθημα στις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις.

Σε ό,τι αφορά τα θέματα των εξετάσεων θα οργανωθεί Τράπεζα Θεμάτων, ενώ προβλέπεται να ιδρυθεί Οργανισμός Εθνικών Εξετάσεων που θα προσδιορίζει την εξεταστέα ύλη και θα επιλέγει βαθμολογητές.

Ειδικότερα για το νέο Γενικό Λύκειο προβλέπονται τα ακόλουθα:

● Στην Α’ Λυκείου θα διδάσκονται τα μαθήματα: Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία (9 ώρες), Μαθηματικά (5 ώρες), Φυσικές Επιστήμες (6 ώρες), Πολιτική Παιδεία (3 ώρες) και (από 2 ώρες) Θρησκευτικά, Ιστορία, Ξένη Γλώσσα, Φυσική Αγωγή και Ερευνητική Εργασία. Οι μαθητές επίσης θα έχουν ένα δίωρο μάθημα επιλογής (μεταξύ των Εφαρμογών στην Πληροφορική, Διαχείρισης Φυσικών Πόρων και του μαθήματος Εκφραση-Πολιτισμός/ Ευρωπαϊκός Πολιτισμός).

● Στην Β’ Λυκείου 30 ώρες θα δίνονται στο κοινό πρόγραμμα μαθημάτων για όλους τους μαθητές. Οι υπόλοιπες 5 θα δίνονται στα μαθήματα προσανατολισμού: Αρχαία και Λατινικά για τις ανθρωπιστικές σπουδές, Μαθηματικά και Φυσική για τις θετικές επιστήμες.

● Στη Γ’ Λυκείου από τις συνολικά 35 ώρες, 12 θα δίνονται στο κοινό πρόγραμμα μαθημάτων. Οι υπόλοιπες θα μοιράζονται ανάλογα με τον προσανατολισμό κάθε μαθητή, καθώς θα υπάρχουν τρεις θεματικοί κύκλοι: Ανθρωπιστικών Σπουδών (με Αρχαία, Ιστορία, Λατινικά), Θετικών Σπουδών (με Μαθηματικά, Φυσική, Χημεία) και Οικονομικών, Πολιτικών και Κοινωνικών Σπουδών (με Μαθηματικά, Οικονομία, Ιστορία και ένα εκ των Αρχών Φυσικών Επιστημών και Οργάνωσης και Λειτουργίας της Πολιτείας).

Τεχνικό Λύκειο: κατάρτιση και μαθητεία

Οι βασικότερες αλλαγές στον νέο τύπο Τεχνικού Λυκείου σε σχέση με το ισχύον σύστημα των ΕΠΑΛ είναι οι εξής: στη Β’ και τη Γ’ τάξη 22 ώρες θα δίνονται σε μαθήματα ειδικότητας. Εξ αυτών οι μισές ώρες θα γίνονται στο σχολείο για τη θεωρητική κατάρτιση και οι υπόλοιπες σε παραγωγικές μονάδες.

Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, προωθείται «ένα νέο Τεχνικό Λύκειο που θα παρέχει, θα μεταδίδει, θα εφοδιάζει τους σπουδαστές του με τις απαιτούμενες τεχνικές και επαγγελματικές γνώσεις και δεξιότητες, με καθολική εφαρμογή του θεσμού της μαθητείας, δηλαδή της πρακτικής άσκησης στην επιχείρηση».

Είναι φανερό λοιπόν ότι κέντρο βάρους στο νέο Τεχνικό Λύκειο αποτελεί η μαθητεία, δηλαδή με βάση το λεγόμενο «δυαδικό σύστημα» η εκπαίδευση δεν θα γίνεται μόνο στο σχολείο αλλά και στον χώρο εργασίας, στις επιχειρήσεις. Οι νέοι που εργάζονται αμείβονται στο πλαίσιο της μαθητείας με μισθούς-φιλοδωρήματα, ενώ παράλληλα εξασφαλίζεται η φτηνή εργασία και καταρτίζεται το αυριανό εργατικό δυναμικό–λάστιχο που θα εναλλάσσεται από την απασχόληση στην ανεργία μέσα από τα προγράμματα «απασχόλησης» που παραχωρούν δωρεάν εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα στους εργοδότες κάτω από τον τίτλο της μαθητείας και της πρακτικής άσκησης. Ουσιαστικά, αθέατα αλλά σταθερά περνάει στα χέρια των μεγάλων επιχειρήσεων η διαμόρφωση του προγράμματος σπουδών, η εκπαίδευση, οι εξετάσεις και η πιστοποίηση.

Την ίδια ώρα πριμοδοτείται το υπάρχον σύστημα κατάρτισης (ΙΕΚ, ΚΕΚ κ.λπ.) με τη στρατολόγηση χιλιάδων μαθητών αποφοίτων Γυμνασίου. Για πρώτη φορά από τη συνταγματική κατοχύρωση της 9χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης πριν από περίπου 30 χρόνια, ωθούνται 15χρονοι μαθητές να εγκαταλείψουν τις σπουδές στο Λύκειο και να ενταχθούν στον αστερισμό της πρόωρης κατάρτισης που, εκτός των άλλων, έχει και δίδακτρα τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά ΙΕΚ. Και όσο κι αν ο υπουργός Παιδείας εξαγγέλλει επιδότηση των διδάκτρων για όλους τους σπουδαστές των δημοσίων ΙΕΚ από τον Σεπτέμβριο του 2013 και έως το 2020, μέσω των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, είναι γνωστό ότι το πρόγραμμα της επιδότησης έχει ημερομηνία λήξης το 2015.

Πεδίο βολής οι φτωχοί και αδύναμοι μαθητές

Να το πούμε καθαρά: Η πρόταση του υπουργείου Παιδείας για το Γενικό Λύκειο μοιάζει με την ψευτοευγένεια μιας πρόσκλησης σε ανεπιθύμητους καλεσμένους, όταν υπάρχει η βεβαιότητα πως οι συνθήκες θα τους αποτρέψουν να τη δεχτούν. Μιλάμε για ταξικό ξεκαθάρισμα. Και αυτό γιατί επιλέγεται ένα εξεταστικοκεντρικό Λύκειο για λίγους, ένα Τεχνικό Λύκειο με καθολική εφαρμογή του θεσμού της μαθητείας και μεταγυμνασιακές σχολές κατάρτισης (ΙΕΚ) που θα προοπτικά να απορροφήσουν ένα μέρος του μαθητικού πληθυσμού μετά το τέλος της 9χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης.

Το νήμα που διαπερνά τις νέες ρυθμίσεις στη μεταγυμνασιακή εκπαίδευση είναι η έμφαση στις εξεταστικές δοκιμασίες στο Γενικό Λύκειο και το στένεμα των διόδων, η ώθηση μεγαλύτερου αριθμού νέων στην επαγγελματική εκπαίδευση-κατάρτιση, η μαθητεία στο Τεχνικό Λύκειο, η απλήρωτη εργασία μέσα από μορφές «πρακτικής άσκησης» και η εναλλαγή από την απασχόληση στην ανεργία μέσα από τα λεγόμενα προγράμματα απασχόλησης ορισμένου χρόνου, τα οποία ουσιαστικά και τυπικά προσφέρουν δωρεάν εργατικό δυναμικό στους εργοδότες.

Αν κάποιος ανιχνεύσει το «σώμα» του νέου Γενικού Λυκείου, θα διαπιστώσει ότι το «παιδαγωγικό ευαγγέλιο» του υπουργείου Παιδείας καθορίζεται με τέτοιο τρόπο ώστε να πριμοδοτεί, χωρίς να το δηλώνει, την «παλινόρθωση» μιας εξεταστικοκεντρικής οργάνωσης του Λυκείου. Πράγματι! Αν κάποιος ξύσει τα γνωστά παραπλανητικά σοβατίσματα, θα ανακαλύψει ότι η «Πρόταση» επιμένει σε μια μονοκαλλιέργεια: σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Λυκείου οι μαθητές να διαγωνίζονται σε εξετάσεις τύπου πανελλαδικών και όποιος καταφέρει και «επιζήσει σχολικά», μετά το τέλος του Λυκείου, να δίνει εξετάσεις πανελλαδικού χαρακτήρα για την εισαγωγή του στην ανώτατη εκπαίδευση.

Με τις πανελλαδικού χαρακτήρα εξετάσεις σε όλες τις τάξεις του Λυκείου επιδιώκεται να καλλιεργηθεί η αυταπάτη ότι το σύνολο της διαδικασίας θα είναι απόλυτα αντικειμενικό και αξιοκρατικό, αποκρύπτοντας έντεχνα το γεγονός ότι όσο «αντικειμενικό» κι αν είναι το διαδικαστικό μέρος της διαδικασίας, τα υπόλοιπα στοιχεία που «συναρμολογούν» τη λογική του και διαμορφώνουν την κρίση για την επιλογή/πρόκριση-απόρριψη του μαθητικού πληθυσμού δεν μπορούν να «απογαλακτιστούν» από τις ανισωτικές λειτουργίες της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Η κρυφή ενσωμάτωση του συστήματος επιλογής στην καρδιά της λυκειακής βαθμίδας με τις πανελλαδικού χαρακτήρα εξετάσεις από την Α΄ τάξη, που όλοι γνωρίζουν πόσο εύκολα μπορεί να απλώσουν τη «σκιά τους» στην ημερήσια διάταξη της εκπαιδευτικής διαδικασίας, μεταμφιέζεται σε «απελευθέρωση του Λυκείου ως αυτόνομης μορφωτικής βαθμίδας», «απαλλαγή των μαθητών και των οικείων τους από το άγχος της αποτυχίας και της ανασφάλειας», «Λύκειο που θα δίνει διέξοδο στις δεξιότητες του μαθητή», «μείωση του διδακτικού χρόνου», «περικοπές στη διδακτέα ύλη και τις εξετάσεις». Ωστόσο δεν υπάρχει καλύτερο έδαφος για να βαθύνει ακόμη περισσότερο τις ρίζες της η εκπαίδευση της ακριβοπληρωμένης αμάθειας, δεν υπάρχει καλύτερη λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας για να τρέξουν ακόμη πιο γρήγορα οι εργολάβοι των εξετάσεων, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα! Χέρι χέρι ο πάλαι ποτέ «Μέγας Εξισωτής», όχι μόνο δεν θα ελαφρώνει, αλλά θα επικυρώνει και θα νομιμοποιεί με τον πιο «αντικειμενικό» τρόπο το στένεμα των διόδων!

Η μείωση του μαθητικού πληθυσμού των Γενικών Λυκείων συνδέεται με την προοπτική δραστικής μείωσης των εισακτέων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Το υπουργείο Παιδείας «υφαίνει» μεθοδικά τρεις μεθοδεύσεις για να πετύχει τον σκοπό του. Η πρώτη μεθόδευση αφορά την παραπέρα συρρίκνωση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης με τη συγχώνευση ή και το κλείσιμο και άλλων τμημάτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Η δεύτερη αφορά τη μείωση του αριθμού των εισακτέων. Η τρίτη μεθόδευση αφορά την επαναφορά μιας μορφής της βάσης του 10 η οποία, με τους «κατάλληλους» ελιγμούς στον βαθμό δυσκολίας των θεμάτων, μπορεί να κόψει την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση χιλιάδων υποψηφίων.

Γυμνάσιο: καταργούν μαθήματα και αυξάνουν τις εφεδρείες εκπαιδευτικών

Την ίδια ώρα οι οβιδιακές αλλαγές στα ωρολόγια προγράμματα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης -κι ενώ αφυδατώνουν και ξεγυμνώνουν το σχολείο από απαραίτητες γνώσεις- εντέχνως ρίχνουν χιλιάδες εκπαιδευτικούς στη δεξαμενή των πλεοναζόντων που έχει κατασκευάσει το υπουργείο Παιδείας. Ολόκληροι κλάδοι μαθημάτων μειώνονται ή εξαφανίζονται ως διά μαγείας με ένα τρόπο που φανερώνει ότι το υπουργείο Παιδείας χρησιμοποιεί το ωρολόγιο πρόγραμμα ως εργαλείο για την κατάργηση οργανικών θέσεων και την παραγωγή «υπεράριθμων» εκπαιδευτικών, που στη συνέχεια θα τεθούν σε διαθεσιμότητα καθώς είναι ηλίου φαεινότερον ότι όλες οι αλλαγές του υπουργείου Παιδείας υπηρετούν ένα διπλό στόχο: πρώτον, την ώθηση του μεγαλύτερου μέρους του μαθητικού πληθυσμού στην πρώιμη φτηνή κατάρτιση και δεύτερον, στη δημιουργία των όρων για έξωση μαζί με τους χιλιάδες μαθητές και χιλιάδων εκπαιδευτικών από τη σχολική εκπαίδευση.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ένα μήνα πριν από την έναρξη του νέου σχολικού έτους το υπουργείο Παιδείας εντελώς αιφνιδιαστικά προωθεί νέα ωρολόγια προγράμματα στο Γυμνάσιο, στα οποία εξαφανίζεται το μάθημα της Τεχνολογίας και μαζί με αυτό οδηγεί 1.318 εκπαιδευτικούς τεχνικών ειδικοτήτων που δίδασκαν το μάθημα στην απώλεια της οργανικής θέσης τους με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το εργασιακό μέλλον τους.

Παράλληλα εκμηδενίζει σχεδόν τα καλλιτεχνικά μαθήματα και τη Μουσική, ενώ περιορίζει τις ώρες της Νεοελληνικής Γλώσσας, της Ιστορίας και της Οικιακής Οικονομίας. Αν σε όλα αυτά προσθέσουμε τους καθηγητές της Πληροφορικής, τους γυμναστές, τους ξενόγλωσσους αλλά και όλους εκείνους, ανεξαρτήτως ειδικότητας, που με βάση τα κριτήρια διαθεσιμότητας συγκεντρώνουν λιγότερα μόρια (καθηγητές με πολλά χρόνια, διορισμένοι με επετηρίδα), μπορούμε να καταλάβουμε ότι το υπουργείο Παιδείας ετοιμάζεται για τον δεύτερο γύρο διαθεσιμοτήτων-απολύσεων που η ένταση και η έκτασή του θα κάνει τον πρώτο να μοιάζει με παιδική χαρά.