Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

9 Απρ 2012

  • Ακάλυπτο τον άφησε ο Βενιζέλος
  • Νέα συγκλονιστικά στοιχεία στο φως
  • Ποιός ο ρόλος του εβραϊκού λόμπι;
Πανικό προκάλεσαν στον τέως πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου οι συγκλονιστικές αποκαλύψεις του «Π», την περασμένη Κυριακή, για το βρώμικο παιχνίδι που παίχθηκε σε βάρος της Ελλάδας στις επαφές και συναντήσεις που είχε με την Goldman Sachs όχι μόνο τον Νοέμβριο του 2009 στο «Πεντελικόν», αλλά και στη Νέα Υόρκη, πριν από τις εκλογές, όταν το εκεί εβραϊκό λόμπι είχε «φροντίσει» να κλείσει το ραντεβού του με τους επικεφαλής της αμερικανικής εταιρείας, που είναι από τα μεγαλύτερα επενδυτικά «σπίτια» του κόσμου.

Αίσθηση και ποικίλες ερμηνείες προκάλεσε η στάση που τήρησε η νέα ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Απέφυγε οποιοδήποτε σχόλιο, επίσημο ή ανεπίσημο, αφήνοντας επί της ουσίας ακάλυπτο τον τέως πρωθυπουργό. Κι αυτό διότι είτε ο Β. Βενιζέλος γνωρίζει λεπτομέρειες της υπόθεσης είτε δεν θέλει να «φορτωθεί», και μάλιστα εκ των υστέρων, ευθύνες για τόσο σημαντικά ζητήματα. Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι ο κ. Βενιζέλος απέφυγε να πάρει θέση και στη σφοδρή επίθεση που εξαπέλυσε πρόσφατα η Β. Παπανδρέου κατά του τέως πρωθυπουργού, κατηγορώντας τον ότι στη διάρκεια της θητείας του έγιναν «εγκλήματα» στη χώρα.

Τα γεγονότα είναι αμείλικτα, όπως αμείλικτες είναι και οι ευθύνες σας, κύριε Παπανδρέου, γιατί μπορούσατε να είχατε από τον Νοέμβριο του 2009 αποτρέψει την πορεία (που τελικά όλα συνηγορούν ότι ήταν συνειδητή, μέχρι και διατεταγμένη, θα λέγαμε) προς τις αγκάλες του ΔΝΤ και τη θηλιά που βάλατε στη χώρα και τον ελληνικό λαό. Και βλέπετε πού οδηγήσατε, κύριε Παπανδρέου. Στις αυτοκτονίες μέχρι και μπροστά στη Βουλή.

Η απόπειρά σας να διαψεύσετε τα στοιχεία, που για πρώτη φορά ήρθαν στο φως από το «Π», κάθε άλλο παρά απέφερε τα προσδοκώμενα. Με αοριστίες δεν αμφισβητούνται γεγονότα, κύριε Παπανδρέου. Επιβεβαιώνουν τον πανικό για τα ανοιχτά θέματα που υπάρχουν και μπορούν κάποια στιγμή να οδηγήσουν στο σκαμνί του Ειδικού Δικαστηρίου. Έτσι εξηγείται γιατί από κει που ως πρωθυπουργός δεν απαντούσε σε επικριτικά δημοσιεύματα, τώρα βγαίνει και απαντά σε σκληρούς τόνους, όπως για την εμπλοκή του με την Goldman Sachs και για την καταγγελία της Βάσως Παπανδρέου ότι επί των ημερών του έγιναν εγκλήματα.

Δεν εξηγείτε, κύριε Παπανδρέου, για ποιον λόγο σηκώθηκε από την Αμερική και ήρθε στην Αθήνα ο ίδιος ο πρόεδρος της Goldman Sachs. Για να πιει καφεδάκι μαζί σας στο ξενοδοχείο «Πεντελικόν» της Κηφισιάς και να πείτε και κανένα αστειάκι περί πράσινης ανάπτυξης κ.λπ.; Τρεις ώρες κράτησε εκείνη η συνάντηση, τι συζητήσατε, πού καταλήξατε; Οι κορυφαίοι υπουργοί σας αν δεν είχε αποκλειστικό σκοπό η συνάντηση τη συμφωνία για εξεύρεση 40 με 50 δισ., τι χρειάζονταν; Στις προπόσεις του δείπνου ποια ήταν τα λόγια που ανταλλάξατε;

Ύστερα από κείνη τη συνάντηση, ποια ήταν η συνέχεια; Αν δεν είχε κάτι συμφωνηθεί, προς τι η επιστράτευση του τότε επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ κ. Παπανικολάου;

Ποιος ο ρόλος από κει και πέρα του υπουργού Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου; Ήταν υπέρ της συνεργασίας με την Goldman Sachs; Ή αλλού ήταν το μυαλό του; Τυχαία έβαλε στο παιχνίδι την Deutsche Bank και για... ξεκάρφωμα τη Morgan Stanley; Μήπως ήθελε να παίξει με τη Γερμανία;

Ποιος χάλασε το ταξίδι του ανθρώπου της Goldman Sachs στην Κίνα, που ενώ ήταν... μεσοστρατίς τον γύρισαν πίσω; Όταν μάλιστα υπήρχε η διαβεβαίωση ότι μπορούσε να εξασφαλίσει πάνω από 10 δισ. ευρώ; Μήπως είχε βάλει το χεράκι του ο κ. Παπακωνσταντίνου;

Γιατί, κύριε Παπανδρέου, δεν πήρατε τα 25 δισ. ευρώ που σας πρόσφερε τον Γενάρη του 2010 η G.S. αλλά... περιοριστήκατε σε 10 δισ. ευρώ; Δεν χρειαζόταν τότε η Ελλάδα και τα 25 δισ.; Δεν θα ήταν μια μεγάλη ανάσα και θα ξέφευγε από τους εκβιασμούς και τις απειλές των αγορών; Αν μάλιστα δεν χάλαγαν στενότατοι συνεργάτες το ντιλ των 50 δισ., η χώρα θα είχε λύσει το πρόβλημα δανεισμού για όλο το 2010 και θα ήταν σε πολύ καλύτερη διαπραγματευτική θέση στις συζητήσεις με την ΕΕ. Και το σημαντικότερο, δεν θα χρειαζόταν να καταφύγετε στο ΔΝΤ. Όμως αυτό ανέτρεπε τον αρχικό σχεδιασμό των πέραν του Ατλαντικού... φίλων μας, που είχαν τους δικούς τους λόγους. Να χτυπήσουν το ευρώ. Και δεν τους ενδιέφερε το αν η Ελλάδα θα έπεφτε στο βάραθρο, όπως και έγινε.

Είχε προτείνει και πρόγραμμα για την Υγεία

Και για να συνειδητοποιήσει και να μην έχει την παραμικρή αμφιβολία ο κ. Παπανδρέου ότι το «ΠΑΡΟΝ» αυτά που γράφει στηρίζονται πάντοτε σε εγκυρότατες πληροφορίες και πηγές αξιόπιστες. Αποκαλύπτουμε λοιπόν σήμερα ότι η Goldman Sachs είχε προσφέρει ένα πρόγραμμα ύψους 6 με 7 δισ. ευρώ για να πληρωθούν τα χρέη του τομέα Υγείας (οφειλές σε φαρμακοβιομηχανίες κ.ά.). Όμως αν και αρχικά είχε πει η τότε κυβέρνηση «ναι», στη συνέχεια κι αυτό... αυτοκαταργήθηκε γιατί προφανώς υπήρχαν οι αγάπες με τη Γερμανία...

Όλα τα παραπάνω από μόνα τους δίνουν απάντηση στον ισχυρισμό του κ. Παπανδρέου (στην απάντησή του προς το «Π») ότι:

«Κανείς δεν μοιράζει χρήματα, όπως κάποιοι θέλουν να μας πείσουν για τους δικούς τους λόγους. Και πολύ περισσότερο ούτε η Goldman Sachs ούτε κανείς άλλος προσέφερε δάνεια ύψους 50 δισ. ευρώ στην Ελλάδα! Αυτά δεν ανήκουν απλώς στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, είναι απολύτως ψευδή και διακινούνται σκοπίμως».

Δυστυχώς, όμως, κύριε Παπανδρέου, δεν αποτελούν σενάρια επιστημονικής φαντασίας, είναι πραγματικότητα που δεν διαψεύδεται. Και δυστυχώς για σας, υπάρχουν ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ, που θα αποτελέσουν κάποια στιγμή το δριμύ κατηγορητήριο...

Δικό τους παιδί η Goldman Sachs!

Ο κ. Παπανδρέου στην απάντησή του στο δημοσίευμα της εφημερίδας μας, θέτει το ΑΦΕΛΕΣ ερώτημα αν θα πρέπει η χώρα να συνεργάζεται με την Goldman Sachs ή όχι. Κατ’ αρχάς, ως απλοί πολίτες τούτης της χώρας θα πούμε ευθέως ότι η Ελλάδα θα πρέπει να συζητά με τους πάντες και να συνεργάζεται υπό την απαράβατη προϋπόθεση της προσπάθειας διασφάλισης των εθνικών συμφερόντων και αφού προηγουμένως έχει ελεγχθεί η αξιοπιστία και η σοβαρότητα του συνομιλητή.

Αλλά να πάμε πιο βαθιά, αφού καταγράψουμε το πλήρες ερώτημα του τέως πρωθυπουργού:

«Θα θέλαμε να γνωρίζουμε ποια ακριβώς είναι η άποψη των εμπνευστών του μύθου για την Goldman Sachs. Πρέπει η χώρα να συνεργάζεται μαζί της ή όχι; Γιατί σήμερα κατηγορούνται πολλοί για συνεργασία μαζί της στη διαχείριση του χρέους. Μάλιστα αυτό αποτέλεσε και αντικείμενο Εξεταστικής Επιτροπής στο αμερικανικό Κογκρέσο. Το ρωτούμε γιατί οι ίδιοι οι εμπνευστές του μύθου μάς έχουν ενημερώσει σε άλλες περιπτώσεις για το κακό που έχει κάνει η ίδια εταιρεία στη χώρα. Ας σταθεροποιηθούν επιτέλους. Με “δύο μέτρα και δύο σταθμά” δεν μπορεί κανείς να παίζει με τη χώρα».

Πρώτον: Δεν φέραμε εμείς στην Ελλάδα την Goldman Sachs, κύριε Παπανδρέου. Η κυβέρνησή σας την έφερε. Ο κ. Σημίτης, που τον κάνατε αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, με τη συμφωνία να σας επιστρέψει το δαχτυλίδι, όπως κι έγινε. Ελπίζουμε να θυμάστε, υπουργός Εξωτερικών που ήσασταν, το κρυφό swap, με το οποίο ΕΞΑΠΑΤΗΣΑΤΕ την Ευρωπαϊκή Ένωση κρύβοντας τα πραγματικά οικονομικά στοιχεία της χώρας, στοιχεία που ΧΑΛΚΕΥΣΑΤΕ (κι αυτό πληρώνουμε σήμερα) για να μπει η Ελλάδα στο ευρώ, που κι αυτό χρόνια το πληρώνουμε.

Τον εαυτό σας λοιπόν να ρωτήσετε με ποιον θα συνεργάζεστε. Εσείς κυβερνούσατε... Δικές σας οι αμαρτίες. Δεν ξέρατε όταν συναντούσατε τον πρόεδρο της G.S. και τρώγατε μαζί του στο «Πεντελικόν» και πιο πριν ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Νέα Υόρκη, ποια ήταν η Goldman Sachs; Δεν είχατε ακούσει τίποτε, ότι είχε... εκκρεμότητες και είχε παρεπεμφθεί σε Εξεταστική Επιτροπή στο αμερικανικό Κογκρέσο; Εσείς που έχετε τόσες υψηλές γνωριμίες στο Αμέρικα, δεν πήρατε χαμπάρι τίποτε; Ρωτάτε εμάς να σας πούμε; Το ερώτημα γιατί δεν το απευθύνατε το 2001 στον εαυτό σας και στον κ. Σημίτη; Να του πείτε: «Ρε Κώστα, ήλεγξες την G.S.;»

Μη ζητάτε, κύριε Παπανδρέου, συνενόχους. Δικές σας απόλυτα όλες οι επιλογές σας. Όπως και των κηπουρών σας. Που έφεραν την Ελλάδα εδώ...

Επειδή εμείς, κύριε Παπανδρέου, δεν χρωστάμε σε ΚΑΝΕΝΑΝ, κανενός είδους «γραμμάτια», αντίθετα κάποιοι άλλοι γνωρίζουν περί «γραμματίων», πάρα πολύ καλά. Η Goldman Sachs είχε πάντως τους λόγους της που έσπευσε να ανταποκριθεί στο κάλεσμά σας, κύριε Παπανδρέου. Ήθελε να «ξεπλυθεί»... Να απενεχοποιηθεί...

Κάθε άλλο παρά μύθος...
Στη μακροσκελή απάντησή του προς το «ΠΑΡΟΝ», ο κ. Παπανδρέου προσπαθεί να διαψεύσει ότι η Ρωσία ήταν διατεθειμένη να προσφέρει δάνειο γύρω στα 25 δισ. Λέει συγκεκριμένα ο τέως πρωθυπουργός:

«Τον μύθο περί πολλών χρημάτων που, δήθεν, μας έδιναν από τη Ρωσία, την Κίνα και τον αραβικό κόσμο, και εμείς δεν τα παίρναμε (!), έχουν πλάσει και αναπαράγουν κατά διαστήματα κάποια συγκεκριμένα ΜΜΕ. Μόνο που την ίδια ώρα σκοπίμως αποσιωπούν, για παράδειγμα, το γεγονός ότι την ίδια περίοδο η ηγεσία της Ρωσίας μάς συμβούλευε όχι μόνο σε συναντήσεις, αλλά και με δημόσιες δηλώσεις να απευθυνθούμε στο ΔΝΤ».

Όμως κι εδώ ο τέως πρωθυπουργός (που έτρεξε να παραιτηθεί τρομαγμένος από τα αδιέξοδα και την καταστροφή που προκάλεσε) λέει ψέματα. Και μάλιστα εν γνώσει του. Ο Ιβάν Σαββίδης, βουλευτής της Δούμας, έχει δημόσια δηλώσει σε συνεντεύξεις του ότι η Ρωσία, ο ίδιος ο Πούτιν, ήταν αποφασισμένος να δώσει 25 δισ. δάνειο στην Ελλάδα. Όμως ο κ. Παπανδρέου στην τετ-α-τετ συνάντηση που είχε, όχι μόνο τίποτε δεν του είπε για λεφτά, αλλά αντίθετα μίλησε για πράσινα... άλογα. Γι’ αυτό και εξοργίστηκε και μέσω του Μεντβέντεφ τού είπε να πάει να βρει λεφτά στο ΔΝΤ. Αυτή είναι η απόλυτη αλήθεια, σύμφωνα με ανθρώπους που έζησαν από κοντά όλην αυτή την ιστορία... Υπάρχουν μάλιστα και μάρτυρες.

Όσον αφορά τα περί Κίνας, να μην ξεχνά ο κ. Παπανδρέου ότι ήταν αυτός που πήγε να διώξει την Cosco, δηλαδή την Κίνα, από τον Πειραιά και να κλείσει τον δρόμο του μεταξιού. Και παρά τη δικαιολογημένη οργή της, αγόρασε ελληνικά ομόλογα αξίας 5 δισ. ευρώ.

Με το σύνολο του πολιτικού προσωπικού να ασχολείται πλέον με το αν και πότε θα γίνουν εκλογές και τα επιτελεία των κομμάτων να αναζητούν υποψηφίους για τα ψηφοδέλτια,οι εξελίξεις στη περιοχή μας τρέχουν και όχι απλά δεν τις ακολουθούμε,αλλά δεν τις παρακολουθούμε καν.

Αν και τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί στη περιοχή είναι εξαιρετικά ευνοϊκά για την Ελλάδα,φαίνεται ότι δεν υπάρχει κανείς που να είναι πρόθυμος να διαπραγματευτεί σοβαρά τη θέση της χώρας και τα κέρδη που ενδεχομένως θα προκύψουν από τις συμμαχίες μας που διαμορφώθηκαν εδώ που τα λέμε όχι με βάση κάποιο δικό μας στρατηγικό σχεδιασμό,αλλά επειδή οι γεωπολιτικές εξελίξεις “τα ΄φεραν έτσι τα πράγματα”.

Όμως το να είμαστε απλά οι πιστοί και υπάκουοι σύμμαχοι δεν είναι αποτελεσματικό. Όπως πολύ σωστά είπε στην ημερίδα της ΚΕΘΑ, του ΠΜ/ΣΑΣΥ/ΠΝ («Ξιφίας») και του ΣΥΣΜΕΔ ο πρέσβης επί τιμή Θ.Στοφορόπουλος «μία των συνιστωσών της Ελληνικής κυριαρχίας είναι οι συμμαχίες. Μέχρι τώρα η Ελλάδα και η Κύπρος δεν ωφελήθηκαν από τις συμμαχίες τους, και αυτό διότι οι άρχουσες τάξεις στην Ελλάδα και στην Κύπρο τα δίνουν όλα και αναμένουν – αν αναμένουν- ότι οι σύμμαχοι τους θα το εκτιμήσουν… στην Ελλάδα δημιούργησαν την νοοτροπία μιας χώρας αποικιοκρατούμενης, που της δίνουν οι αποικιοκράτες χρήματα για να της πουλάνε τα προϊόντα και τα όπλα τους, ενός προτεκτοράτου που θα το σώσουν οι προστάτες. Ασφαλώς δεν είναι οι σύμμαχοί μας που θα μας σώσουν από την Τουρκία”.

Το πως εκτιμούν οι σύμμαχοί μας, ότι δίνουμε τα πάντα χωρίς να ζητάμε τίποτα, το 'χουμε πολλές φορές ζήσει, αλλά μάθημα δεν μας έγινε ποτέ.

Το θέμα είναι ποιος θα μας σώσει από τον κακό μας εαυτό και ειδικά από το κακό μας πολιτικό προσωπικό του οποίου οι απόψεις για τα ελληνοτουρκικά και τη διπλωματική και στρατιωτική τους διαχείριση είναι… αλλού. Η αδιάσπαστη σύνδεση αυτών των δύο παριστάνουν ότι τους είναι άγνωστη.

Για να κερδίσουμε κάτι απ΄ όσα γίνονται στο περίγυρό μας,πρέπει να “παίξουμε μπάλα”, όχι να είμαστε στην εξέδρα και να χειροκροτούμε. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχει ένα πλάνο,ένα σχέδιο. Όπως θα ΄χετε διαπιστώσει ακόμη και σ΄ αυτή τη συγκυρία τη τόσο δύσκολη εξακολουθούμε να είμαστε χωρισμένοι σε "αμερικανόφιλους", "ρωσόφιλους", άλλους που λένε ότι δεν πρέπει να μπούμε στην αντιπυραυλικά ασπίδα των Αμερικανών, όταν οι Τούρκοι έφεραν τα πάνω κάτων για να το καταφέρουν και γενικώς αντί να είμαστε σε συνεχή αναζήτηση, καθορισμό και επίτευξη στόχων και συμφερόντων παραμένουμε γενικώς..."φίλοι" κάποιων. Ίσως θα πρέπει να θυμηθούμε ότι είμαστε Έλληνες.

Και τέλος είναι δεδομένο ότι για να κερδίσεις κάτι πρέπει να το ζητήσεις. Όχι να περιμένεις να στο δώσουν.

Μοιάζει με ανέκδοτο αλλά δεν είναι. Όταν το 2005 η κυβέρνηση Καραμανλή αγόρασε τα 30 F 16, οι Αμερικανοί πίστευαν ότι η Ελλάδα θα είχε κάποια αιτήματα να θέσει. Λίγους μήνες μετά από τη παραγγελία των 2 δις, κορυφαίος υπουργός της κυβέρνησης πήγε στην Ουάσινγκτον με τους Αμερικανούς να έχουν φτιάξει λίστα ολόκληρη με τα πιθανά θέματα που θα έθετε. Γελάστηκαν. Δεν τους ζητήθηκε τίποτα! Και ακόμη γελάνε.

Για όλα αυτά είναι σαφές ότι η εκλογική εκρεμμότητα που υπάρχει βλάπτει σοβαρά εκτός από τα οικονομικά και τα εθνικά θέματα.

Και αυτό είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικό.

Πανηγυρίζουν οι ολετήρες του κόμματος του Μνημονίου ότι με το «κούρεμα» (haircut) μέρους του συνολικού χρέους, το γνωστό PSI, η Ελλάδα απαλλάσσεται από δανειακές υποχρεώσεις ύψους 105 δισ. ευρώ. Αυτό το ψέμα θα αποτελέσει και το βασικό πολιτικό επιχείρημα των κομμάτων της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΝΔ στις επερχόμενες εκλογές.

Οι θιασώτες του νέου Μνημονίου αποκρύπτουν από τον ελληνικό λαό ότι με το PSI επέρχεται η ολοκληρωτική καταστροφή των ασφαλιστικών ταμείων της χώρας, τα οποία χάνουν άμεσα περίπου το 85% των αποθεματικών τους.

Αλλά ας δούμε τα πράγματα αναλυτικά. Τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία διέθεταν αποθεματικά (εκτός ακινήτων) περίπου 24 δισ. ευρώ. Από αυτά τα 7,8 δισ. ήταν ομόλογα που είχαν αγοραστεί στο παρελθόν με απόφαση των ΔΣ των Ταμείων. Τα υπόλοιπα 16 δισ. ήταν αποθεματικά σε ρευστό, που υποχρεωτικά, βάσει νόμου, τα κατέθεταν στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αυτά τα 16 δισ. η ΤτΕ τα μετέτρεψε σε ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου χωρίς την έγκριση των Ταμείων.

Με το PSI, για το οποίο πανηγυρίζει το κόμμα του Μνημονίου, από τα 24 δισ. των κεφαλαίων τους τα Ταμεία χάνουν τα 20,4 δισ. (85%).

Συγκεκριμένα:

1. 12,8 δισ. (53,5%) διαγράφονται βάσει του νόμου για το «κούρεμα» του χρέους.

2. 7,5 δισ. (31,5%) αντικαθίστανται από ομόλογα του Δημοσίου που θα λήγουν από το 2023 έως το 2042. Αν κάποιο Ταμείο χρειαστεί τα κεφάλαιά του νωρίτερα, θα υποστεί ζημία περίπου 80% (τα ομόλογα αυτά τα διαπραγματεύονταν σήμερα στο 20% της ονομαστικής τιμής τους).

3. 3,6 δισ. (15%) αντικαθίστανται από διετή ομόλογα του EFSF, με επιτόκιο 0,4% τον πρώτο χρόνο και 1% τον δεύτερο χρόνο!

Παράλληλα, τα Ταμεία χάνουν και το μεγαλύτερο μέρος των τόκων που εισέπρατταν από τα ομόλογα που είχαν, περίπου 1 δισ. τον χρόνο.

Από τα 24 δισ. των αποθεματικών όλων των ασφαλιστικών ταμείων μόνο τα 3,6 δισ. θα είναι διαθέσιμα την επόμενη διετία για την πληρωμή των συντάξεων και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη ληστεία που έγινε ποτέ εις βάρος ενός ολόκληρου λαού. Πρόκειται για αρπαγή 20,4 δισ. από τις ασφαλιστικές εισφορές που κάθε εργαζόμενος πλήρωνε επί δεκαετίες.

Ο υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης ετοιμάζει αναλογιστικές μελέτες μετά την εφαρμογή του PSI για τη βιωσιμότητα κάθε ασφαλιστικού ταμείου. Μήπως αμφιβάλλει κανείς για τα αποτελέσματα αυτών των αναλογιστικών μελετών;

Κοροϊδεύουν και εμπαίζουν όλους τους Έλληνες. Η περαιτέρω μείωση των συντάξεων και η υποβάθμιση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης γίνονται αναπόφευκτες όχι λόγω των επιδομάτων-«μαϊμού», που προπαγανδίζουν στον υπέρτατο βαθμό αργυρώνητα μεγάλα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, αλλά λόγω του PSI.

Η συγκυβέρνηση του Λ. Παπαδήμου και η ύπατη αρμοστία της «τρόικας» συμφώνησαν να δώσουν στις τράπεζες 25 δισ., τα οποία θα προέλθουν από πρόσθετο δανεισμό του Δημοσίου (τμήμα των 130 δισ.), προκειμένου αυτές να ισοσκελίσουν τις ζημίες από το PSI.

Αντίθετα, για τα ασφαλιστικά ταμεία ειπώθηκε ότι θα δοθούν σε αντιστάθμισμα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου (ακίνητα), που στις σημερινές συνθήκες της κτηματαγοράς δεν μπορούν ούτε να αξιοποιηθούν ούτε να εκποιηθούν για να πληρωθούν οι συντάξεις.

Πρόκειται για δόλια μεθόδευση προκειμένου να δικαιολογήσουν την εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής, δηλαδή της εσωτερικής υποτίμησης του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, και παράλληλα να διασώσουν ό,τι μπορεί να διασωθεί στις εκλογές που έρχονται.

Σύμφωνα με οδηγό του υπουργείου Οικονομικών, που δόθηκε στη δημοσιότητα, θα λαμβάνονται αναγκαστικά μέτρα είσπραξης για όσους έχουν χρέη προς το Δημόσιο από 300 ευρώ και πάνω. Ωστόσο, δεν θα γίνεται κατάσχεση μισθών και συντάξεων μέχρι το ποσό των 1.000 ευρώ.

Ο οδηγός περιγράφει τι θα κατάσχεται σε περίπτωση χρεών προς το δημόσιο. Κατ’ αρχήν, οι εφορίες θα μπορούν να προχωρούν στην κατάσχεση μισθών, συντάξεων, ενοικίων, επιδοτήσεων, κινητών περιουσιών (όπως τραπεζικές καταθέσεις) καθώς και ακινήτων.

Εάν το χρέος του κάθε οφειλέτη ξεπερνά μαζί με τους τόκους και τις προσαυξήσεις τα 5.000 ευρώ, κι εφόσον δεν έχει καταβληθεί εντός τετραμήνου από τη λήξη της προθεσμίας, τότε θα ενεργοποιείται και η ποινική δίωξη εις βάρος του.

Εάν το ακίνητο ή η κινητή περιουσία τεθεί σε δημοπρασία, ο οφειλέτης θα μπορεί να υπαχθεί σε διευκόλυνση προκειμένου να καταβάλλει τα χρέη σε δόσεις και να σταματήσει τη διαδικασία της δημοπρασίας.

Του Γιώργου Κράλογλου

Μέχρι τα μπάνια του λαού, οι επαγγελματίες κυβερνήτες που θα «προσλάβουμε» στις εκλογές του Μαΐου θα εκφράσουν το “ευχαριστώ” τους με ψυχρολουσία «εφοριακού ντους» και «ζεμάτισμα» μισθών, συμβάσεων και 13ου και 14ου για να διασφαλίσουν έτσι τόσο τους δικούς τους μισθούς όσο και του στρατού των πελατών τους στις κρατικές υπηρεσίες.

Με άλλα λόγια, μέχρι τον Αύγουστο θα εφαρμόσουν μόνο αυτά που έχουν ήδη συναποφασίσει ως σημερινή συγκυβέρνηση και μας έχουν ήδη προϊδεάσει ώστε ο λαουτζίκος να τα καταπιεί (αν τα καταπιεί) μέσα στην καλοκαιρινή ευφορία των διακοπών.

Μετά τα μπάνια του λαού όμως και περίπου στα μέσα του Φθινοπώρου το πρώτο που θα πληροφορηθεί ο λαός θα είναι ότι βενζίνες και πετρέλαια θέρμανσης και κίνησης (λόγω ενιαίου φόρου) θα αυξηθούν σε σημείο που θα γίνουν απαγορευτικά για το μεγαλύτερο μέρος των καταναλωτών.

Τότε θα μάθει ακόμη ότι το Δημόσιο δεν πρόκειται να κάνει πίσω στους φόρους που εισπράττει και από τα καύσιμα γιατί δεν βγαίνει ο λογαριασμός, μιας και το κράτος θα παραμείνει έτσι όπως το ξέρουμε μέχρι το 2015 και βλέπουμε...

Το Φθινόπωρο θα ανακαλύψει ο κάθε φορολογούμενος ότι τα χαράτσια συνεχίζονται γιατί θα διατηρήσουμε 4-6 χρόνια ακόμη την κρατική περιουσία ως έχει μιας και πουλάει στον λαουτζίκο το παραμύθι-σύνθημα ότι δεν ξεπουλιόμαστε...

Το ξεπούλημα βέβαια θα έλθει, αργότερα, νομοτελειακά. Η αλήθεια όμως στο σύνολό της θα φανεί τον χειμώνα.

Η αρχή θα γίνει από τις απανωτές αποφάσεις μικρομεσαίων μεταποιητικών επιχειρήσεων (με πρώτες αυτές του κύκλου παραγωγής οικοδομικών υλικών, κλωστοϋφαντουργίας, αμυντικού υλικού, ηλεκτρολογικού υλικού και συσκευασίας) που θα αφορούν αλλαγή δραστηριοτήτων, απόλυση του προσωπικού και μετανάστευση σε όποια χώρα μπορούν να κάνουν δουλειές εισαγωγών και με την Ελλάδα...

Η επόμενη κίνηση θα είναι η αποχώρηση τρανταχτών ονομάτων πολυεθνικών αλυσίδων του εμπορίου που κρίνουν ασύμφορο τον τζίρο τους στην Ελλάδα ακόμη και με κάποια μείωση των τιμών. Σας υπενθυμίζω ότι μετά από έναν αιώνα παρουσίας τους στην ελληνική αγορά αποχώρησαν, την προηγούμενη 4ετία και οι τελευταίες μεγάλες πολυεθνικές πετρελαϊκές Εταιρίες.

Τις ακολούθησαν μεγάλα ονόματα των καταστημάτων πωλήσεων ηλεκτρονικών και ηλεκτρικών αγαθών αλλά και συνεργαζόμενοι με την ελληνική παραγωγή μεγάλοι οίκοι του τομέα της ενέργεια και των πρώτων υλών.

«Κρατάνε» ακόμη αυτές του εμπορίου τροφίμων. Ως πότε όμως;

Την εικόνα που θα σχηματοποιηθεί θα ακολουθήσει κύμα ανεργίας του ιδιωτικού τομέα με απολύσεις άλλων 200.000 εργαζομένων (σύμφωνα με σημερινούς υπολογισμούς) και η πιθανή, από το 2013, ομαδική επιστροφή κατοίκων της Αθήνας και των μεγάλων Κέντρων στα χωριά τους για να συντηρηθούν από τις συντάξεις των γονιών και ας είναι στα 300-500 ευρώ.

Ταυτόχρονα θα αδειάζουν τα γηροκομεία με επιστροφή των γονιών στα παιδιά τους για να «αξιοποιείται» με καλύτερο τρόπο η σύνταξη.

Το φαινόμενο των καταστημάτων στο κέντρο της Αθήνας, όπου οι ιδιοκτήτες δέχονται ήδη ως ενοίκιο την πληρωμή των χαρατσιών και των κοινοχρήστων, θα πάρει διαστάσεις μαζί με ακόμη μεγαλύτερη πτώση ενοικίων και των τιμών των ακινήτων, λόγω της νέας ειδικής φορολόγησης που ετοιμάζεται.

Και ενώ αυτό θα είναι το πραγματικό σκηνικό στην οικονομία, οι φαυλοκράτες πολιτικοί θα συνεχίζουν να μιλάνε για ορατές προοπτικές ανάπτυξης.

Θα κρύβουν βεβαίως με επιμέλεια αυτά που τους λένε ήδη οι επιχειρηματίες: «Μην ακολουθείτε την γερμανική συνταγή ανάπτυξης με ζώνη φθηνού εργατικού κόστους στα Βαλκάνια. Κανείς σοβαρός επιχειρηματίας δεν κάνει δουλειές μέσα σε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον όπως αυτό της Ελλάδας με άγνωστη την τύχη της στην Ευρώπη και με το ελληνικό σοβιέτ να καραδοκεί. Κατανοείστε επιτέλους ότι μόνο ευκαιριακές δουλείες θα γίνονται».

Ενώ λοιπόν σχηματοποιείται ήδη από τώρα αυτή η εικόνα για το προσεχές Φθινόπωρο και τον χειμώνα, το παλαιομοδίτικο προεκλογικό πολιτικό καραγκιοζιλίκι συνεχίζεται σαν να μην συμβαίνει τίποτε.

Χρησιμοποιούν ακόμη και τον τεχνοκράτη των δανειστών κ. Ράιχενμπαχ, που βεβαίως ξέρει να μιλάει άριστα με τα νούμερα και του αποσπούν τις εξισώσεις που οδηγούν σε προοπτικές ανάπτυξης για να δώσουν ελπίδες στους ιθαγενείς ότι η κρίση μπορεί να ξεπεραστεί τα επόμενα 2-3 χρόνια. Και άρα ψηφίστε μας.

Αλλά κρύβουν ότι ο κ. Ράιχενμπαχ τους εξηγεί πως τα νούμερα του δείχνουν ανάπτυξη μόνο με μία προϋπόθεση.
Ότι οι Έλληνες πολιτικοί δεν θα συνεχίσουν τα δικά τους «νούμερα» στην επιθεώρηση που παίζουν προσποιούμενοι τους ηγέτες και τους γνώστες των προβλημάτων της οικονομίας.

Εάν ο Γερμανός τεχνοκράτης έχει άδικο τότε θα πρέπει να τον πείσουμε για το πώς φθάσαμε στην κρίση αφού από το 1985 και μετά την ελληνική οικονομία την «έσωσαν» αλλά και την «ανέπτυξαν», με την σειρά, οι κ.κ. Κ. Σημίτης, Γ. Παπαντωνίου, Γ.Αλογοσκούφης και Ι. Παπαθανασίου για να την παραδώσουν (περιέργως) χρεοκοπημένη στον κ. Γ. Παπακωνσταντίνου που έβλεπε πρωτογενές πλεόνασμα από το 2012!!!

Αν όμως μας έσωσαν, όπως μόνο οι ίδιοι ισχυρίζονται, τότε «Δοξάστε τους...» όπως λέει ο πάντα αμίμητος Χάρρυ Κλυνν.


Όταν η πολιτεία, δεν εφαρμόζει τους νόμους της, αλλά τους παραβιάζει για να υπηρετήσει άνομα συμφέροντα, τότε θα έρθει η ώρα της καταστροφής – που φαίνεται ότι ήρθε

Εξυπηρετεί πολλούς η αναζήτηση ευθυνών για ο,τιδήποτε αρνητικό συμβεί, σε όποιον άλλον εκτός από αυτόν που πράγματι ευθύνεται. Πρώτα από όλα ικανοποιεί εμένα, επειδή απενοχοποιώ τον εαυτό μου για τα λάθη που διάπραξα. Και ως καλός Έλληνας, εγώ ποτέ δεν φταίω φυσικά.

Κατά δεύτερο λόγο εξυπηρετεί όσους εκμεταλλεύονται την τάση απενοχοποίησής μου, για δικό τους όφελος. Και εννοώ κομματικούς φορείς και πολιτικές κινήσεις, οι οποίοι με πείθουν ότι για τις δικές μου αδυναμίες δεν φταίω εγώ, αλλά η «άδικη κοινωνία». Αν δεν κατάφερα να διακριθώ, είναι διότι οι «άλλοι» δεν μου το επέτρεψαν. Οφείλω επομένως να τους τιμωρήσω, εντασσόμενος σε κινήσεις που συγκεντρώνουν τους «αδικημένους» αυτού του είδους.(Περί αυτού, ίσως χρειαστεί μελλοντικά ιδιαίτερο σημείωμα).

Πριν αναφερθούμε σε ορισμένα περιστατικά, για το τι φταίει και υπάρχει διάχυτη απαισιοδοξία ότι θα δούμε καλύτερες μέρες -το αντίθετο ίσως είναι πιθανότερο-χρειάζονται κάποιες αναφορές σε Έλληνες λογίους. Ο Τσαρούχης είπε με έμφαση: «Κανένας κατακτητής δεν έχει επιφέρει σ’ αυτόν τον τόπο τις καταστροφές που έχουν επιφέρει οι κάτοικοι». Και επί το συντηρικότερο, ο Κων. Παπαρρηγόπουλος έγραψε: «Είναι κίβδηλον να λέγωμεν, κάθε φοράν, ότι μας πταίουν οι ξένοι».

Αναγνωρίζουμε όλοι, ότι ανεξάρτητα από την ύπαρξη των Μνημονίων, κάποτε έπρεπε να αποφασίσουμε τη διόρθωση των κακώς κειμένων. Είναι πάγκοινη η διαπίστωση, αλλ’ όμως είναι και πάγκοινη η αντίθεση στη διόρθωση. Διότι ο καθένας μας θεωρεί πως δεν πρέπει αυτός να στερηθεί, αλλά οι άλλοι. Κι επειδή, κατά την τελευταία 20ετία –τουλάχιστον- έχει καταστεί εμφανές, ότι η νόμιμη κυβέρνηση συγκυβερνά με παράκεντρες δυναμικές ομάδες εξουσίας, είναι αιχμάλωτη και αδύναμη να επιβάλλει τις θέσεις της, όσο δίκαιες και αν είναι.

Αυτές οι δυναμικές ομάδες εξουσίας, δεν προέκυψαν από το μηδέν. Δεν είναι αυθύπαρκτες. Γεννήθηκαν μέσα από τα ίδια τα κόμματα, όσο ολιγάριθμα κι αν είναι, και ενδυναμώθηκαν από τις εκάστοτε κυβερνήσεις, τα οποία δεν ήθελαν να χρεωθούν το λεγόμενο πολιτικό κόστος, το οποίο στην πραγματικότητα είναι προσωπικό του κάθε πολιτικού, που αδυνατεί να υπηρετήσει το λαό όπως έχει χρέος.

Όταν η πολιτεία, δεν εφαρμόζει τους νόμους της, αλλά τους παραβιάζει για να υπηρετήσει άνομα συμφέροντα, τότε θα έρθει η ώρα της καταστροφής – που φαίνεται ότι ήρθε. Υποκύπτοντας σε προκλητικές απαιτήσεις συντεχνιών, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι δικοί της συνδικαλιστές ή για να αποφύγει δυναμικές κινητοποιήσεις, παραχωρεί προνόμια εις βάρος όσων δεν είναι οργανωμένοι σε δυναμικές μειοψηφίες. Στην καλούμενη «σιωπηλή πλειοψηφία», δηλαδή.

Ο Θουκυδίδης είχε γράψει ότι το ασήμαντο περικλείει μέσα του όλη τη δοκιμασία και την απόδειξη του φρονήματός μας («το γαρ βραχύ τι τούτο πάσαν υμών έχει την βεβαίωσιν και πείραν της γνώμης»). Όταν επομένως, υποχωρήσει η κυβέρνηση στο «μικρό» αίτημα μιας δυναμικής μειοψηφίας, έχασε το παιχνίδι, διότι απέδειξε πως δεν έχει την αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις.

Και μόλις υποχωρήσει στο μικρό, θα της ζητήσουν μετά το μεγαλύτερο. Και μόλις ικανοποιηθεί η μια δυναμική ολιγομελής ομάδα, θα ακολουθήσουν αιτήματα και από άλλες παρόμοιες ομάδες. Έτσι επιτυγχάνεται η συγκυβέρνηση.

Άρα, το σημερινό πρόβλημά μας είναι ότι κυβερνούν πολλοί. Καθένα ομάδα στον τομέα της. Και επιδιώκει την ικανοποίηση των δικών της αιτημάτων σε βάρος των συμφερόντων της ολότητας. Η νοοτροπία την οποία αποκτήσαμε, δεν επιτρέπει αισιοδοξία ότι ο καθένας μας θα συναισθανθεί τις ευθύνες του και θα ενεργεί του λοιπού όχι ως αυτόνομος, αλλά ως μέλος του συνόλου. Ούτε η πολιτεία έδειξε αποφασισμένη να εφαρμόσει τους νόμους. Μόνοι μας επομένως, θα βγάλουμε τα μάτια.

Δεν χρειάζεται να πράξει κάτι ούτε η Μέρκελ, ούτε ο Ρότσιλδ με την Goldman Sachs. Ενεργούμε εμείς γι’ αυτούς. Το επόμενο τρίμηνο είναι κρίσιμο. Ή ξανασηκώνουμε κεφάλι ή τελειώσαμε. Είναι ώρα της «σιωπηλής πλειοψηφίας» να ξυπνήσει.

Ως προς το τι φταίει, και ήμαστε κοντά στο τέλος μιας πολυχιλιετούς ιστορίας, προσπάθησε κι ο Βάρναλης να το βρει: «Φταίει το ζαβό το ριζικό μας! Φταίει ο θεός που μας μισεί! Φταίει το κεφάλι το κακό μας! Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί; Ποιος φταίει; Ποιος φταίει;… κανένα στόμα δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα». Πάντως εγώ δεν φταίω! Οι άλλοι φταίνε!


Καλύπτει τον Γιώργο Παπανδρέου, κρατά στα ψηφοδέλτια τα βαρίδια, κάλυψε, μέχρι στιγμής, την προηγούμενη διοίκηση στην Ιπποκράτους, που έφθασε το κόμμα να χρωστά 150 εκ. ευρώ. Και όχι μόνο αυτό: πήρε πίσω όσους καταψήφισαν το μνημόνιο και προαναγγέλλει νέα μέτρα για να σωθεί η Ελλάδα. «Το αρχίσαμε» αποδεικνύεται «συνεχίζουμε», ελπίζοντας να πιάσει το δίλημμα και οι πολίτες να υποκύψουν στον εκβιασμό λίγα ευρώ ή δραχμή. Περίπου όπως πήγε να το βάλει το ερώτημα στο δημοψήφισμα ο Γιώργος Παπανδρέου. Μέχρι στιγμής ο Ευάγγελος Βενιζέλος θυμίζει επικίνδυνα τον προκάτοχό του.

Συζητά το ενδεχόμενο να είναι και πάλι υποψήφιοι οι οποίοι καταψήφισαν το μνημόνιο στην κρίσιμη ψηφοφορία της 12ης Φεβρουαρίου όπως η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, ή άλλοι βουλευτές που είχαν ανεξαρτητοποιηθεί όπως η Μιλένα Αποστολάκη και δέχεται να είναι υποψήφιοι βουλευτές “κηπουροί” με ευθύνη για την σημερινή κατάσταση όπως ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και “πρίγκιπες” όπως ο Παύλος Γερουλάνος.

Μια πολιτική επιλογή με κοντά πόδια, σύμφωνα με έμπειρους κομματικούς παράγοντες. Γρήγορα θα υποχρεωθεί να πάρει αποστάσεις από τον Γιώργο, λένε. Αν και αναγνωρίζουν ότι «σε αυτή την περίπτωση θα ρισκάρει την παπανδρεϊκή ψήφο». Αλλά, μετά την πρώτη φουρνιά δημοσκοπήσεων με καλά νέα οι τελευταίες δείχνουν στασιμότητα ή και κάμψη. Ο λόγος; Οι πρώτες άτολμες τοποθετήσεις, υποστηρίζουν οι ειδικοί. Οι γενικόλογες αναφορές περί δίκαιου φορολογικού συστήματος ή περί άρνησης νέων οριζόντιων περικοπών σε κατώτατους μισθούς και συντάξεις. «Μα ποιος θα μπορούσε να πει ότι είναι υπέρ ενός… άδικου φορολογικού συστήματος» αναρωτήθηκε σε παρέα στελεχών, μέλος της στενής επιτελικής ομάδας του νέου αρχηγού. «Με αυτά δε θα περάσουμε τον πήχη» ήταν η δική του εκτίμηση. Ο ίδιος άνθρωπος φέρεται να έχει εισηγηθεί στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ την ανάγκη «να σπάσει τα δεσμά του μνημονίου».

Δυστυχώς, όμως, οι επικοινωνιολόγοι δείχνουν να έχουν εγκλωβίσει την Ιπποκράτους στη γραμμή «Βενιζέλος ή Σαμαράς». Κολακεύοντας τον νέο ηγέτη, απλοποιώντας μια πολύ σύνθετη πραγματικότητα. Οδηγώντας τον σε απόσταση από το λαϊκό αίσθημα και την αγωνία των πολιτών που αναμένουν απαντήσεις. Πολιτών που ζουν κάτω από τον εκβιασμό ή συμφωνείτε με το μνημόνιο ή δε θα έχετε φάρμακα και θέρμανση. Δύο απειλές που αποτελούν ήδη γεγονός για ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού.

Η συντηρητική τακτική ακολουθήθηκε και στην υπόθεση της αυτοκτονίας του 77χρόνου. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σύμφωνα με πολλούς στην Ιπποκράτους, έχασε την ευκαιρία να μιλήσει στην καρδιά των ψηφοφόρων, περιοριζόμενος σε μία… ανάλυση της πράξης των επιπτώσεών της. Την ίδια ώρα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ είναι κλεισμένα ή στο κόμμα ή στα γραφεία τους. Όλοι φοβούνται τις αποδοκιμασίες και προτιμούν τις τηλεοράσεις. Οι οποίες, όμως, όπως έδειξαν τα γιαούρτια στο επαρχιακό κανάλι της Ηπείρου, ούτε αυτές είναι ασφαλείς.

Πηγή

Άρχισαν πάλι οι παπαγάλοι της ακυβερνησίας και οι Κασσάνδρες της καταστροφής το γνωστό βιολί τους

Γράφει ο Κώστας Χαρδαβέλας

«Ψηφίστε σωστά, λογικά, να έχουμε κυβέρνηση συνεργασίας των δύο μεγάλων κομμάτων μετά τις εκλογές, αλλιώς η χώρα θα διαλυθεί, θα ζήσουμε στο χάος», και άλλα τέτοια βαρύγδουπα και εφιαλτικά.

Δηλαδή κάντε αυτό που θέλουν Μέρκελ και Λαγκάρντ, αλλιώς με μια κλωτσιά θα βρεθείτε εκτός ευρώ.

Ε, και; Ρωτάω εγώ. Εκεί που φτάσαμε και με το νέο αίμα που ζητάνε από τον ελληνικό λαό τον Ιούνιο οι ληστές-δανειστές μας το μόνο που μας προσφέρει η παραμονή μας στο ευρώ είναι νέος πόνος και περισσότερη απόγνωση.

Τι απομένει λοιπόν πριν γυρίσουμε στη δραχμή – με τις όποιες επιπτώσεις στη ζωή μας;

Μια κυβέρνηση όχι δούλων, αλλά αγωνιστών που θα πουν επιτέλους ένα όχι στα απάνθρωπα και ανελέητα μέτρα της Τρόικας.

Κι αυτό το όχι μπορεί να το κάνει είτε μια αυτοδύναμη κυβέρνηση, είτε ένας συνασπισμός κομμάτων σε εθνική βάση (με την Αριστερά και τους αντιμνημονιακούς μέσα στην κυβέρνηση) που θα ορθώσουν ενωμένοι το ανάστημα της Ελλάδας απέναντι στον κάθε ανελέητο Σόιμπλε και Όλι Ρεν.

Δεν θα σας πω τι να ψηφίσετε. Θα σας πω όμως για μια ακόμα φορά «μην μασάτε» στους διάφορους τρομολάγνους και καταστροφολόγους Ρουμπινί που θα ξεφυτρώνουν γύρω μας διαρκώς όσο οι δημοσκοπήσεις δεν θα δείχνουν παντοδυναμία των δύο μεγάλων κομμάτων.

Προειδοποιεί ο γερμανοελληνικός σύνδεσμος ότι η Ελλάδα θα απομονωθεί, αυτή τη δύσκολη περίοδο, αν μπει σε “κόντρα” με τη Γερμανία

Όπως εξηγεί, η Ελλάδα “ανοίγοντας και ένα άλλο μέτωπο, να απομονωθεί πλήρως ευρωπαϊκά με απρόβλεπτες επιπτώσεις για την ελληνική οικονομία, την ασφάλεια και την κοινωνική ειρήνη”…

“Σχεδόν 70 χρόνια μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου δεν είναι διανοητό φίλες και σύμμαχες χώρες να απειλούν αλλήλους με δικαστικές διαμάχες και τον διασυρμό τους σε εθνικά ή διεθνή δικαστήρια.

Εφόσον υπάρχουν αξιώσεις, πρέπει αυτές να τίθενται επί τάπητος την κατάλληλη ιστορικά, στρατηγικά και πολιτικά στιγμή”, σημειώνεται στην ανακοίνωση του Συνδέσμου και αναφέρεται (ίσως με νόημα)σε “πολλές τέτοιες ευκαιρίες (που) χάθηκαν ανεπιστρεπτί και η πολιτική και η επιστημονική ‘ελίτ’ της Ελλάδας το γνωρίζουν αυτό πολύ καλά”.

Την ίδια ώρα πάντως όπως αναφέρουν τα “Χανιώτικα Νέα” πέντε Γερμανοί πολίτες εγκαλούν τη σημερινή γερμανική κυβέρνηση για τις τελευταίες δηλώσεις της απόρριψης των αποζημιώσεων που αξιώνει η Ελλάδα.

Οι Γερμανοί που είναι μόνιμοι κάτοικοι στα Χανιά θα ξεκινήσουν μάλιστα εκστρατεία συλλογής υπογραφών και όπως αναφέρουν
“ελπίζουμε να συνυπογράψουν και άλλοι Γερμανοί με σκοπό να πάρει διαστάσεις το θέμα, να δημοσιευτεί και αλλού το κείμενό μας και να μαζέψουμε πολλές υπογραφές και στην Ελλάδα και παντού. Αυτή τη στιγμή είναι υποχρέωση των Γερμανών να καθαρίσουν το σπίτι τους”.
Της Βάλιας Μπαζού

Tην ώρα που στη χώρα µας προβάλλεται ως ανάπτυξη και ως «εργαλείο» εξόδου από την κρίση η ιδιωτικοποίηση του νερού µέσα από την πώληση ποσοστού της ΕΥ∆ΑΠ και της ΕΥΑΘ, στον υπόλοιπο πλανήτη η τάση που τα τελευταία χρόνια έχει παγιοποιηθεί είναι η επιστροφή των δικτύων ύδρευσης κα αποχέτευσης σε δηµοτικές ή κρατικές επιχειρήσεις.

Και αυτό γιατί το µοντέλο της δεκαετίας του ’80 και του ’90, που µέσω του ∆ΝΤ και της Παγκόσµιας Τράπεζας προωθήθηκε ή, καλύτερα, επιβλήθηκε για την εξαγορά των δικτύων από ιδιωτικές εταιρείες, απέτυχε παταγωδώς, µε αποτέλεσµα η νέα αντίληψη, το σύγχρονο µοντέλο για τον 21ο αιώνα να απαιτεί τη δηµοτική ή κρατική διαχείριση του νερού.

Η λογική µάλιστα της επανακρατικοποίησης ή επαναδηµοτικοποίησης δεν στηρίζεται µόνο στην αρχή ότι η διαχείριση του νερού πρέπει να είναι δηµόσια γιατί πρόκειται για δηµόσιο αγαθό, αλλά και σε καθαρά οικονοµικούς και περιβαλλοντικούς όρους, αφού αποδείχθηκε ότι η δηµόσια διαχείριση είναι προς το συµφέρον και των πολιτών και του δηµόσιου ταµείου.

Επιστροφή στο ∆ηµόσιο

Ένα άκρως ενδιαφέρον βιβλίο, που βγήκε στη δηµοσιότητα πρόσφατα «διά χειρός» του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης των Πολυεθνικών (Corporate Europe Observatory - CEO) του Transnational Institute και του Municipal Services Project, µε τίτλο «Επαναδηµοτικοποίηση - Επιστρέφοντας το Νερό στα ∆ηµόσια Χέρια» («Remunicipalisation - Putting water back into public hands»), παρουσιάζει µε συστηµατική ανάλυση την τάση που ισχύει παγκοσµίως για την επιστροφή των δικτύων ύδρευσης και αποχέτευσης στο ∆ηµόσιο.

Το «Πράσινο Ποντίκι» µίλησε για το θέµα µε τον Martin Pigeon, ερευνητή του CEO και εκ των συγγραφέων του βιβλίου. Όπως µας επισήµανε, «όλες οι µεγάλες δηµοτικές συµβάσεις για το νερό που βρίσκονται σε διαδικασία ανανέωσης αυτές τις µέρες στη Γαλλία, δέχονται ισχυρές πιέσεις και αυτό οδηγεί είτε απευθείας στην επαναδηµοτικοποίηση της επιχείρησης ύδρευσης, όπως για παράδειγµα στο Παρίσι, την Γκρενόµπλ, το Μπορντό, τη Βρέστη και το Χερβούργο, είτε σε ανατροπή των οικονομικών συμφωνιών σε βάρος των εταιρειών και υπέρ των πόλεων κι αυτό γιατί οι ιδιωτικές εταιρείες μειώνουν δραστικά τα περιθώρια κέρδους της για να μπορέσουν να ανανεώσουν τα συμβόλαια με τους δήμους. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της εταιρείας Veolia που έχει ένα από τα μεγαλύτερα συμβόλαια στην Ευρώπη αφού καλύπτει 7 διαμερίσματα της περιφέρειας île-de-France – με εξαίρεση τον Δήμο του Παρισιού – και υποχρεώθηκε να μειώσει δραστικά τα κέρδη της για να ανανεώσει το συμβόλαιο».

Όπως επισημαίνεται, τα αίτια της αποτυχίας σε όλες τις χώρες στις οποίες εφαρμόστηκε η ιδιωτικοποίηση είναι λίγο - πολύ τα ίδια. Συγκεκριμένα, η διαχείριση των δικτύων από ιδιώτες, αντί να λύσει, δημιούργησε ακόμα μεγαλύτερα προβλήματα στον τομέα της πρόσβασης των πολιτών σε καθαρό νερό. Η ιστορία αποδεικνύει ότι οι εταιρείες - κολοσσοί που λυμαίνονται παγκοσμίως τους υδάτινους πόρους αθετούσαν συστηματικά τις δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει για την κατασκευή και επέκταση των δικτύων.

Η στρατηγική των εταιρειών

Όπως μας υπογράμμισε ο Martin Pigeon, «σε γενικές γραμμές οι παραδοσιακές δημοτικές συμβάσεις για τη διαχείριση του νερού άρχισαν να γίνονται μη ελκυστικές και για τις ιδιωτικές εταιρείες γιατί τα οικονομικά δεδομένα άρχισαν να είναι προβληματικά. Στις πλούσιες χώρες διαπίστωσαν ότι είναι μεγάλο το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ της αύξησης της κατανάλωσης νερού και της πολύ μεγάλης αύξησης που παρατηρείται στα περιβαλλοντικά κόστη. Στις λιγότερο πλούσιες χώρες, οι εταιρείες άρχισαν να έχουν προβλήματα γιατί δεν μπορούσαν να αυξήσουν την τιμή του νερού σε επίπεδα που θα τους συνέφερε καθώς αυτό θα ήταν πολιτικά απαράδεκτο.

Έτσι μόνο σε αυταρχικές χώρες, όπως η Κίνα ή τα κράτη του Περσικού Κόλπου, τα συμβόλαια εξασφαλίζουν κέρδος για τις ιδιωτικές εταιρείες, αφού οι χώρες αυτές αδιαφορούν για τις αντιδράσεις των πολιτών».

Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, οδήγησε τις εταιρείες σε αλλαγή στρατηγικής τα τελευταία χρόνια, ποντάροντας πλέον περισσότερο στον κατασκευαστικό τομέα της ύδρευσης. Όπως μας εξήγησε ο ερευνητής της CEO Marti n Pigeon, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες του κόσμου, η Suez, έκανε εντυπωσιακή στροφή και πλέον δεν ενδιαφέρεται για την πώληση νερού, αλλά για την πώληση υπηρεσιών ύδρευσης. Έτσι πλέον η νέα μορφή ιδιωτικοποίησης του δημόσιου αγαθού έχει άλλες μορφές εμπορευματοποίησης, όπως η πώληση υψηλής τεχνολογίας, η αγορά των δικαιωμάτων νερού καθώς και παράγωγα χρηματοοικονομικά προϊόντα.

Στο βιβλίο οι ερευνητές του CEO του ΤΝΙ επέλεξαν να παρουσιάσουν πέντε περιπτώσεις κρατικοποίησης των δικτύων ύδρευσης καλύπτοντας το πείραμα της ιδιωτικοποίησης και στις πέντε ηπείρους προκειμένου να καταγράψουν τα κοινά στοιχεία παρά τη διαφορετικότητα των περιπτώσεων. Έτσι εξέτασαν την επιστροφή του δικτύου ύδρευσης στον Δήμο του Παρισιού το 2010, στο Μπουένος Άιρες το 2006, στην πόλη Νταρ ες Σαλάμ της Τανζανίας το 2004, στην πόλη Χάμιλτον στον Καναδά το 2004 καθώς και την περίπτωση της Μαλαισίας, όπου η εθνική μεταρρύθμιση βρίσκεται σε εξέλιξη από το 2006.

Η αποτυχία της πολιτικής ιδιωτικοποίησης αποτυπώνεται και στα στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, όπου μόνο κατά το 2006 εξαιτίας της ακύρωσης συμβολαίων ή της εμφάνισης προβλημάτων σημειώθηκε μείωση της τάξης του 32% στα ιδιωτικά συμβόλαια ύδρευσης.

Επισημαίνεται ότι οι πέντε πολυεθνικές που κάνουν όλο το παιχνίδι παγκοσμίως είναι οι με έδρα τη Γαλλία Suez, Saur και Veolia Environment, ο γερμανικός κολοσσός RWE και η Agbar, ισπανική εταιρεία στην οποία σημαντικό ποσοστό κατέχει η Suez.

Η υφαρπαγή του νερού στην Ελλάδα

Όλα αυτά τα στοιχεία οδηγούν στο εύλογο ερώτηµα πώς είναι δυνατόν, τη στιγµή που η ιδιωτικοποίηση του νερού αποτυγχάνει παγκοσµίως, στη χώρα µας να έχει επιβληθεί από την τρόικα µνηµονιακή υποχρέωση για την πώληση του 40% της ΕΥΑΘ (από το 74% που κατέχει το ∆ηµόσιο) και του 27% της ΕΥ∆ΑΠ (από το 61% που βρίσκεται στα χέρια του ∆ηµοσίου) καθώς και την ανάθεση του µάνατζµεντ σε ιδιώτη.

Όπως µας επισήµανε ο Martin Pigeon, µε αφορµή την οικονοµική κρίση παρατηρείται µια νέα προσπάθεια για να ανασχεθεί το κύµα επανακρατικοποίησης των δικτύων.

Στο παιχνίδι µπήκε πλέον και η Ευρωπαϊκή Ένωση «µε τα θεσµικά της όργανα να δείχνουν ότι δεν κατανοούν την ιδιαιτερότητα του τοµέα ύδρευσης και να ασκούν ισχυρότατες πιέσεις στις χώρες που βρίσκονται στο προσκήνιο της κρίσης - Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία - προκειµένου να ιδιωτικοποιήσουν τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης».

Η πολιτική αυτή, µας εξήγησε ο ερευνητής της CEO, αποτελεί κλώνο της κυρίαρχης αντίληψης που υπήρχε τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 µε έµφαση σε µια αντιπαραγωγική προσέγγιση της ανάπτυξης.

Η διαδικασία βέβαια της πώλησης της ΕΥ∆ΑΠ και της ΕΥΑΘ δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, γι’ αυτό και το Ταµείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του ∆ηµοσίου µετέθεσε για το δεύτερο εξάµηνο του 2012 την πώληση.

Το παράδειγµα του Παρισιού

Τον Νοέµβριο του 2008 το ∆ηµοτικό Συµβούλιο του Παρισιού αποφάσισε να µην ανανεώσει τη σύµβαση µε τις ιδιωτικές εταιρείες Veolia και Suez, που είναι δυο από τις γαλλικές εταιρείες που κυριαρχούν παγκοσµίως στον τοµέα της διαχείρισης των δικτύων ύδρευσης.

Οι δύο εταιρείες είχαν τη διαχείριση του συστήµατος ύδρευσης του Παρισιού από το 1985, αλλά ο δήµος αποφάσισε να δηµιουργήσει τη δηµοτική εταιρεία Eau de Paris και να θέσει υπό την εποπτεία του τη λειτουργία του συστήµατος από το 2010.

Η επιλογή του δηµάρχου Μπερτράν Ντελανοέ είχε µεγάλη σημειολογική σημασία αφού δεν υπήρχε προηγούμενο τέτοιου είδους κρατικοποίησης στη Γαλλία και ο δήμος είχε να αντιμετωπίσει δύο μεγάλες προκλήσεις, την πολιτική τιμολόγησης του νερού που θα ακολουθούσε και τη σχέση με τους καταναλωτές - δημότες.

Τα αποτελέσματα δυο χρόνια μετά είναι άκρως εντυπωσιακά. Ο Δήμος του Παρισιού, μη ανανεώνοντας τη σύμβαση με τους ιδιώτες, κατάφερε μέσω της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης να εξοικονομεί 35 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Το όφελος είναι μάλιστα πολλαπλό εάν υπολογίσει κανείς ότι ο δήμος προχώρησε σε μείωση των τιμολογίων κατά 8% σε σχέση με το 2009.

Το στοίχημα για τη δημοτική επιχείρηση ήταν να προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του συστήματος που άφησαν πίσω τους οι ιδιώτες. Τελικά, η ενοποίηση των κατακερματισμένων τμημάτων του συστήματος ύδρευσης οδήγησε σε μια πιο αποτελεσματική, συνεκτική και βιώσιμη οργάνωση, με έμφαση σε πολιτικές προστασίας των υδάτινων πόρων, την έρευνα και την καινοτομία καθώς και σε δράσεις ευαισθητοποίησης των πολιτών. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές της CEO και της ΤΙΝ, αν και τα αποτελέσματα θα πρέπει να εκτιμηθούν μακροπρόθεσμα, το ντεμπούτο είναι πολλά υποσχόμενο.

Ένα ιδιαίτερα αξιοσημείωτο γεγονός για την προσπάθεια επανακρατικοποίησης της ύδρευσης στο Παρίσι είναι ότι η όλη προσπάθεια ξεκίνησε με κεντρική πολιτική επιλογή και όχι εξαιτίας της πίεσης των πολιτών. Είναι χαρακτηριστικό ότι μόνο οι Πράσινοι και το Κομμουνιστικό Κόμμα ήταν υπέρ της επιστροφής του δικτύου στον δήμο, ενώ οι σοσιαλιστές δεν έπαιρναν ανοικτά θέση. Αυτό που έκανε τον δήμαρχο του Παρισιού να αποφασίσει να αναλάβει ο δήμος το δίκτυο ύδρευσης δεν ήταν ούτε η κοινωνική ούτε η πολιτική πίεση, αλλά η εξονυχιστική έρευνα και οι εξαντλητικοί έλεγχοι που απέδειξαν ότι το εγχείρημα θα είχε τεράστιες δυνατότητες εξοικονόμησης χρημάτων την ίδια ώρα που θα προσέφερε καλύτερες υπηρεσίες στους πολίτες. Αυτό, δηλαδή, που μέτρησε στην απόφαση της δημοτικής αρχής δεν ήταν η αρχή ότι το νερό πρέπει να το διαχειρίζεται ως «δημόσιο αγαθό», αλλά ότι ήταν μια πολύ καλή επένδυση για τον δήμο.

Του Μενέλαου Γκίβαλου
Αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης
του Πανεπιστημίου Αθηνών


Η κοινωνία οδηγείται στα ακραία όριά της. Ο ψυχολογικός πόλεμος, ο οποίος ασκείται συστηματικά εδώ και δύο χρόνια εις βάρος του λαού, η οικονομική εξαθλίωση, που περιλαμβάνει τώρα και μεγάλα τμήματα της μεσαίας τάξης, η διάλυση της οικονομικής και παραγωγικής δομής, που διογκώνει με ρυθμούς γεωμετρικής προόδου την ανεργία, η επιβολή μιας κοινοβουλευτικής δικτατορίας, που επιδιώκει με κάθε μέσον να αναπαραχθεί και να διαιωνιστεί, έχουν δημιουργήσει ένα τραγικό ΕΘΝΙΚΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ.

Ακόμα και στην περίοδο της γερμανικής κατοχής, 1941-1944, οπότε ο ελληνικός λαός υφίστατο ανείπωτες κακουχίες και ταλαιπωρίες, που η θυσία, ο ηρωισμός, η αυταπάρνηση κατεγράφοντο ως καθημερινά περιστατικά, υπήρχαν εδραιωμένες η πίστη και η προσδοκία ότι ο εφιάλτης θα ξεπερνιόταν, ότι θα απελευθερωνόταν η χώρα, για να ανατείλει μια νέα δημοκρατική Ελλάδα.

Σήμερα η χώρα και η κοινωνία βρίσκονται υπό κατοχή. Δεν αναφερόμαστε μόνο στην κυριαρχία του 4ου Ράιχ και της διεθνούς κερδοσκοπίας. Επισημαίνουμε το ιστορικό γεγονός της μετατροπής των κομμάτων της διακυβέρνησης σ' ένα ιδιότυπο σώμα «εσωτερικής κατοχής», το οποίο χρησιμοποιείται ως «εργαλείο» νομιμοποίησης των εντολών της εξωτερικής κατοχής. Αυτό το ιστορικό φαινόμενο μόνο με την περίοδο 1941-1944 μπορούμε να το παραβάλλουμε, στις ιστορικές του βέβαια αναλογίες.

Η κοινωνική αντίδραση και αντίσταση απέναντι σ' αυτή τη δραματική αλλαγή, που αφορά τόσο τους όρους επιβίωσης των πολιτών όσο και την αλλαγή της διεθνούς θέσης της χώρας -όπως επισήμως διακηρύσσεται από το ΔΝΤ και το 4ο Ράιχ- και τη στρατηγική υποβάθμισή της, όσο κι αν εκδηλώθηκε πολλές φορές ασυντόνιστα και αποσπασματικά, είχε εντούτοις τα πρώτα αποτελέσματά της.

Ο δικομματισμός έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα. Το ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε όχι απλώς εκλογικά, αλλά κυρίως ηθικά και πολιτικά. Η ΝΔ και ο Α. Σαμαράς «βιώνουν λάθρα», αρκούμενοι στο να καλύπτουν τη δική τους αποδυνάμωση και αναξιοπιστία με την κατοχή της πρώτης θέσης στις σφυγμομετρήσεις. Στην πραγματικότητα και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ επιβιώνουν λόγω του νόμου της «αδράνειας της ύλης», ως «κατερειπωμένα αρχοντικά» μιας παλιάς ένδοξης εποχής.

Η πολυδιάσπαση και η «κινητικότητα» που χαρακτηρίζει σήμερα το πολιτικό σύστημα αποτελεί ασφαλώς προϊόν της παθογένειας του δικομματικού συστήματος. Συνιστά όμως ταυτόχρονα πρακτική απόδειξη ότι το τελευταίο δεν μπορεί να αναπαραχθεί -όπως επιδιώκει-, ενώ ταυτόχρονα αποδεικνύει ότι οι κοινωνικές αντιδράσεις, έστω και έμμεσα, έχουν επηρεάσει τις συντελούμενες πολιτικές διεργασίες. Εάν αυτή η τάση διευρυνθεί, εάν προσλάβει πλειοψηφικές κοινωνικο-πολιτικές διαστάσεις στις εκλογές, τότε διανοίγεται μια ελπιδοφόρα προοπτική, ώστε να μπορέσει να θέσει ο ελληνικός λαός τους δικούς του όρους, να επιβάλει τις δικές του βουλήσεις σε μια επόμενη εκτελεστική εξουσία, σ' ένα νέο Κοινοβούλιο.

Το συνολικό αδιέξοδο το οποίο διαμορφώνεται από την εθελόδουλη πολιτική ελίτ και τα συστημικά συμφέροντα που τη στηρίζουν «παράγει» ανθρώπινα θύματα, καταστρέφει ζωές, πλήττει την αξιοπρέπεια και τον αυτοσεβασμό των πολιτών, ακυρώνει ολόκληρες «διαδρομές ζωής» (Nobert Elias) που δημιούργησαν με τον μόχθο τους άτομα, ολόκληρες γενιές.

Στην πλατεία Συντάγματος την περασμένη Τετάρτη συντελέστηκε ένα ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΓΚΛΗΜΑ, όσο κι αν μοιάζει βαρύς αυτός ο χαρακτηρισμός. Ο συμπολίτης και συνάνθρωπός μας που έθεσε τέρμα στη ζωή του διατύπωσε μια σαφή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ κατά των ενόχων που διαμόρφωσαν το πλήρες αδιέξοδο που βιώνει σήμερα η ελληνική κοινωνία. Είναι αυτοί οι πολιτικοί ένοχοι που όπλισαν το χέρι του, είναι οι ίδιοι που τράβηξαν τη σκανδάλη. Είναι οι πολιτικοί εντολοδόχοι που ευτέλισαν την πολυετή προσφορά του, τον μόχθο του, που απαξίωσαν την προσωπικότητά του, που του αφαίρεσαν τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής και τον κατέστησαν έπηλυ στο σπίτι του, στη γειτονιά του, στην πόλη του.

Δεν συμφωνούμε με την επιλογή του να αφαιρέσει την ίδια του τη ζωή. Όμως, τόσο το κείμενο της πολιτικής του καταγγελίας όσο και η συμβολική επιλογή του τόπου του δράματος αποτελούν μια ιστορική κατάθεση, μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια για την αδιέξοδη κατάσταση που αντιμετωπίζει σήμερα ο ελληνικός λαός.

Οι πολιτικοί ένοχοι, βεβαίως, μένουν ασυγκίνητοι. Ο πολιτικός κυνισμός, η θρασύτητα, αλλά και η υποκρισία συνιστούν τα χαρακτηριστικά με τα οποία οι άθλιοι συγκυβερνώντες αντιμετώπισαν το τραγικό αυτό γεγονός. Αρκούν οι δηλώσεις των Μπεγλίτη - Κουκουλόπουλου για να αντιληφθούν και οι πλέον αφελείς με ποιους, δυστυχώς, έχουμε να κάνουμε...
  • Καλές οι διαρροές τρομοκράτησης και αιτιολόγησης των πολιτικών της χώρας, αλλά σε παρόμοια ιστορικά διλήμματα οι Έλληνες (και όχι τα ξεπουλητάρια) προτιμούσαν τον πόλεμο
  • Όταν οι αναλυτές της CIA αναφέρονται σε... πόλεμο και ταυτόχρονα σε χάρισμα του Ελληνικού ορυκτού πλούτου, μήπως θα έπρεπε να γίνουν σαφέστεροι σε ονόματα πετρελαϊκών εταιρειών, αλλά και χωρών της Ανατολικής Μεσογείου που είναι πρόθυμες να ξεκινήσουν έναν πόλεμο με την Ελλάδα;
Την ανάληψη πρωτοβουλιών από πλευράς των ΗΠΑ προς στήριξη της Ελλάδας συνιστούν αμερικανικές υπηρεσίες και επιτελείς του Αμερικανού προέδρου, εκτιμώντας ότι λόγω της βαθιάς δημοσιονομικής-οικονομικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα, μπορεί να καταστεί παράγοντας αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη περιοχή…

Έκθεση της CIA επισημαίνει ότι αυτός ο κίνδυνος μεγαλώνει λόγω των περιπλοκών με τα πετρέλαια και υποδεικνύει ως λύση την παροχή υποστήριξης προς την Ελλάδα, προκειμένου να επιτύχει ένα ακόμη «κούρεμα» χρέους. Όπως επισημαίνεται στην έκθεση, με την άρση του δημοσιονομικού αδιεξόδου η χώρα θα εξασφάλιζε πολιτική σταθερότητα και θα απέφευγε τον «πειρασμό» σπασμωδικών κινήσεων εξωτερικής πολιτικής, που θα δημιουργούσαν κινδύνους ανάφλεξης στην περιοχή.

Οι διεργασίες εντείνονται ενώ η Ελλάδα οδεύει σε εκλογές και στις αγορές προεξοφλούνται τα χειρότερα. Παράλληλα αξιωματούχοι των Βρυξελλών αναγνωρίζουν ότι το δεύτερο πακέτο διάσωσης δεν μπορεί να ανταπεξέλθει στις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και απαιτείται νέο haircut, αυτή τη φορά των ομολόγων που κατέχουν οι χώρες της Ευρωζώνης και η ΕΚΤ καθώς και μέρος του χρέους βρίσκεται στα χέρια του ΔΝΤ.

Τα σενάρια όμως είναι πολλά καθώς τώρα προετοιμάζεται το έδαφος για αποφάσεις που θα ξεκινήσουν να συζητώνται το καλοκαίρι και θα ληφθούν στα τέλη του έτους ή στις αρχές του 2013.

Απόρρητη έκθεση της CIA, μέρος της οποίας έχει στα χέρια του το ΔΝΤ, επισημαίνει ότι η παρατεινόμενη ύφεση στην Ελλάδα δημιουργεί περιπλοκές και στην εξωτερική πολιτική, περιορίζοντας αισθητά και επικίνδυνα τη δυνατότητα χειρισμού γεωστρατηγικών κρίσεων.

Μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι η δύσκολη φάση στην οποία βρίσκονται πολλές χώρες της Μεσογείου ενισχύει την αστάθεια και ανεβάζει το θερμόμετρο. Σε άλλο σημείο οι αναλυτές της CIA υπογραμμίζουν την επικίνδυνη δυναμική που έχουν αναπτύξει στην περιοχή οι κινήσεις της Κύπρου για εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου και η εκδήλωση αντίστοιχων προθέσεων από την ελληνική πλευρά.

Τα χαρακτηριστικά

Οι προβλέψεις των αναλυτών και των αρχών δεν αφήνουν περιθώρια αμφισβήτησης: Το χρέος δεν είναι βιώσιμο και η δυναμική που έχει προσλάβει σε συνδυασμό με την ύφεση απειλούν τη συνοχή του κοινωνικού ιστού και τη σταθερότητα της χώρας. Η εμβάθυνση της ελληνικής κρίσης δημιουργεί σημαντικά γεωστρατηγικά προβλήματα και ενδεχομένως να αποτελέσει πηγή έντασης και αποσταθεροποίησης στην ευρύτερη περιοχή.

Το θέμα απασχολεί ήδη τις δεξαμενές σκέψεις και τους συμβούλους πολιτικής του Μπαράκ Ομπάμα, ενώ το ΔΝΤ έχει ζητήσει σχετικές μελέτες από και από άλλες υπηρεσίες στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της νέας πολιτικής προς την Ελλάδα και την Ευρωζώνη.

Το θέμα αναμένεται να ανέβει στην πολιτική και διπλωματική ατζέντα καθώς πλησιάζουν οι αμερικανικές εκλογές και ο Μπαράκ Ομπάμα αναζητά πρόσφορο πεδίο δράσης στο εξωτερικό ώστε να ενισχύσει το ηγετικό του προφίλ.

Στην Ευρωζώνη οι πολιτικές ισορροπίες είναι ευμετάβλητες καθώς η Αγκελα Μέρκελ προωθεί ακόμα τις αλλαγές στις συνθήκες ώστε να μπορεί μια χώρα να αποπεμφθεί από την ευρωζώνη. Η Γερμανία μπαίνει σε προεκλογική περίοδο από το φθινόπωρο του 2012 καθώς οι εκλογές είναι προγραμματισμένες για το 2013.

Αν στο εν τω μεταξύ η Ελλάδα δεν έχει καταφέρει να διαμορφώσει τις απαραίτητες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες ώστε να διασφαλίσει τη σταθερότητα τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό τότε η κατάσταση μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτη.

Το κούρεμα

Με τα νέα ελληνικά ομόλογα να διαπραγματεύονται με discount 70-80% τις αποδόσεις στα ύψη και τα spreads κοντά σε ιστορικά υψηλά τα περιθώρια είναι περιορισμένα. Αναλυτές εκτιμούν ότι οι αγορές έχουν προεξοφλήσει το επόμενο κούρεμα ενώ σενάρια γράφονται ακόμα και για 75% μείωση του χρέους.

Τραπεζίτες και πολιτικοί βρίσκονται σε ένα ιδιόρρυθμο παιχνίδι πόκας προσπαθώντας να επωφεληθούν από τις συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στις αγορές και να επηρεάσουν τις καταστάσεις κατά το δοκούν.

Οι αγορές εστιάζουν μόνο στις οικονομικές παραμέτρους σε αυτή τη φάση αγνοώντας τις πολιτικές επιπλοκές μια απόφασης για νέο κούρεμα του χρέους.

Πολιτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι μια προσπάθεια μείωσης του ελληνικού χρέους που συνεπάγεται απώλεια κεφαλαίων των χωρών-μελών της Ευρωζώνης θα συναντήσει σθεναρές αντιστάσεις και θα προκαλέσει πολιτική αναταραχή στην Ευρώπη, ενισχύοντας τους συντηρητικούς.

Στις αγορές το ομόλογο λήξης 24 Φεβρουαρίου 2042 οι τιμές αγοράς πώλησης διαμορφώνονται στις 17,80 -19,50 μβ και απόδοση 17,2% μεσοσταθμικά.
Κανείς δεν εμπιστεύεται τα νέα ομόλογα και κυρίως δεν τα εμπιστεύονται όσοι τα απέκτησαν υποχρεωτικά λόγω της ανταλλαγής.

«Αλίμονο σε σας»! λέει Ο Χριστός, στην ευαγγελική περικοπή, που διαβάζεται στις εκκλησιές απόψε, το βράδυ της Μ. Δευτέρας.

Αλλά, σε ποιους;

Μα, στους γραμματείς και τους φαρισαίους όλων των εποχών…

Κι αν δεν θέλετε να πάτε στην εκκλησιά και ν’ ακούσετε τους παπάδες, μπορείτε να διαβάστε το ΚΓ΄ κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Όπου και θα δείτε την ακτινογραφία του ψυχικού υπεδάφους των υποκριτών:

Βασικό χαρακτηριστικό τους είναι η ασυμφωνία ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό τους:

Είναι, όπως λέει ο Χριστός, οι «κεκονιαμένοι τάφοι», που απέξω αστραποβολούν από ομορφιά και από μέσα βρωμοκοπούν απ’ τις σαπισμένες σάρκες. Είναι τα πεντακάθαρα ποτήρια με το ακάθαρτο και μολυσμένο περιεχόμενο. Είναι, όπως σοφά λέει ο λαός, «απέξω κούκλα κι από μέσα πανούκλα»!

Όπως πολλοί πολιτικοί και θρησκευτικοί πρίγκιπες.! Και όχι μόνο…

Και βέβαια φροντίζουν να αποκρύπτουν με κάθε προσοχή την εσωτερική τους βρωμιά και δυσωδία. Και σαν πρώτο καμουφλάζ χρησιμοποιούν τα λόγια τους:

Λένε τα τελείως αντίθετα απ’ αυτά που σκέφτονται και αισθάνονται. Κι έτσι, ενώ έχουν την κόλαση στην ψυχή τους, δείχνουν τον παράδεισο στα χείλη τους.

Όσο όμως κι αν οι σκέψεις τους και τα αισθήματά τους διαφωνούν με τα λόγια τους, τόσο συμφωνούν προς τα έργα τους. Κι όσο τα λόγια τους είναι ζαχαρωμένα, τόσο τα έργα τους είναι δηλητηριασμένα.

Ένα δεύτερο καμουφλάζ τους είναι η απαράμιλλη ικανότητά τους να διαστρέφουν και να αντιστρέφουν την πραγματικότητα:

Αυξομειώνουν τα πρόσωπα και τα πράγματα σύμφωνα με τις επιδιώξεις τους και τα συμφέροντά τους. Μεγιστοποιούν τις δικές τους αρετές και εκμηδενίζουν τα σφάλματά τους. Ενώ εκμηδενίζουν τις αρετές και μεγιστοποιούν τα σφάλματα των άλλων.

Βέβαια για τους φωστήρες του δικομματισμού «μας», που συνεργάζονται αρμονικότατα, αλληλοκατηγορούμενοι, δήθεν, για να μεγαλώνουν την εκλογική πελατεία των ηλίθιων οπαδών τους, ισχύει το ότι, υπάρχουν μόνο τα ειδεχθή κακουργήματά τους ….

Και φυσικά οι φαρισαίοι είναι αυστηρότατοι με τους άλλους και επιεικέστατοι με τους εαυτούς τους και το συνάφι τους:

Κι ενώ, όπως λέει ο Χριστός, «εξετάζουν με το μικροσκόπιο τη σκόνη που είναι στα μάτια των άλλων, προσπερνούν απαρατήρητα τα δοκάρια πού’ ναι μπηγμένα στα δικά τους τα μάτια».

Τις ανομολόγητες, δηλαδή, και ανεκδιήγητες παλιανθρωπιές τους.

΄Η «διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλο». Καταδικάζοντας αμείλικτα κάποιον φουκαρά για ασήμαντα παραπτώματα… Και αφήνοντας ελεύθερους μεγάλους εγκληματίες, για να συνεχίζουν ανενόχλητοι το «θεάρεστο» έργο τους.

Όπως συμβαίνει συχνά με τους λειτουργούς της, λεγόμενης, Δικαιοσύνης μας…

Ή μήπως δεν είναι οι πολιτικοί φαρισαίοι, που δίνουν σκανδαλώδεις αυξήσεις στις πλουσιοπάροχες αποδοχές τις δικές τους και των «ημέτερων» τους, καθώς φορτώνουν βάρη δυσβάστακτα στους ώμους του φτωχού λαού, κατακρεουργώντας τους μισθούς και τις συντάξεις. Επιβάλλοντας παράλληλα και φόρους εξοντωτικούς.

Είναι και αλλοπρόσαλλοι:

Αντιμετωπίζουν τους ισχυρούς με δουλικότητα και τους αδύνατους με σκαιότητα. Προσκυνούν, όσους έχουν ανάγκη και ποδοπατούν, όσους δεν λογαριάζουν:

Ή μήπως δεν είδατε πώς οι αστυνομικοί φαρισαίοι κακομεταχειρίζονται τους αγαναχτισμένους πολίτες και με ποιο υπερβάλλοντα ζήλο προστατεύουν τους πολιτικούς αλήτες!…

Είναι και τυπολάτρες οι φαρισαίοι. Και γι’ αυτό οι χειρότεροι ειδωλολάτρες:

Είναι οι Προκρούστες, που θεοποιούν τους νόμους, που οι ίδιοι κατασκευάζουν, για να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους. Και στο βωμό των οποίων θυσιάζουν όχι μόνο τους συνανθρώπους τους, αλλά και τον ίδιο το Θεό.

Όπως οι σταυρωτές του Χριστού. Όπως οι ιεροεξεταστές του Μεσαίωνα.. Όπως όλοι οι διεστραμμένοι όλων των εποχών…

Ζητιανεύουν την αναγνώριση και τις ζητωκραυγές των ανθρώπων: Και βέβαια θέλουν τις πρώτες θέσεις, όπου κι αν βρεθούν, και δεν ανέχονται να είναι δεύτεροι και παραγνωρισμένοι. Όσο μεγαλύτερο είναι το κενό και η μωρία που έχουν μέσα τους, τόσο μεγαλύτερους και πομπωδέστερους τίτλους επιζητούν και επικαλούνται!…

Αλίμονο σ’ αυτούς, που θα τολμήσουν ν’ αμφισβητήσουν την ανύπαρκτη ανωτερότητά τους και να αποκαλύψουν την κοχλάζουσα βρωμερότητά τους. Η κακοδαιμονία των επικριτών τους είναι προδιαγεγραμμένη και το τέλος τους σύντομο.

Θα τους δολοφονήσουν πρώτα ηθικά: Με καταχθόνιες διαδόσεις και συκοφαντίες. Κι αφού διαμορφώσουν το κατάλληλο κλίμα-όπως οι φαρισαίοι για το Χριστό- τότε προχωρούν και στη βιολογική τους εξόντωση.

Αλλά και στην περίπτωση αυτή είναι ασυναγώνιστοι στην υποκρισία τους.

Αφού δολοφονήσουν κάποιον ύστερα καπηλεύονται τη δόξα του και το ηθικό μεγαλείο του. Σπεύδουν πρώτοι και καλύτεροι να ελεεινολογήσουν «αυτούς» που τον εξόντωσαν και να τον τιμήσουν με όλους τους δυνατούς τρόπους το θύμα τους.

Έτσι δεν κάμαμε εμείς οι ΄Ελληνες, στην αρχαιότητα με το Σωκράτη και στις μέρες μας με το Γρηγόρη Λαμπράκη; Και κάποιοι δεσποτάδες με τον Άγιο Νεκτάριο! Και πολλοί άλλοι με πολλούς άλλους…

Βέβαια όλοι οι φαρισαίοι ισχυρίζονται ότι δεν βλέπουν το πρόσωπό τους και δεν αναγνωρίζουν τα χαρακτηριστικά τους μέσα σ’ αυτό το πορτραίτο-καθρέφτη του αιώνιου φαρισαίου, που μας προσφέρει ο Χριστός..
Αλλά αυτό είναι ακριβώς το φοβερότερο όπλο της υποκρισίας: Να εξαπατά και δολοφονεί πριν απ’ όλους τους άλλους τους ίδιους τους οικοδεσπότες της. Και γι’ αυτό η διαστροφή της υποκρισίας είναι το θανασιμότερο απ’ όλα τα θανάσιμα αμαρτήματα:

Η κατά του Πνεύματος βλασφημία, όπως λέει ο Χριστός.

Γιατί κλείνει το δρόμο προς την αυτογνωσία, που είναι η μοναδική διέξοδος για τη σωτηρία.

Με αποτέλεσμα οι υποκριτές να είναι στην πραγματικότητα ελεεινοί αυτόχειρες. Ζωντανοί νεκροί! Που η πτωμαΐνη τους, στην περίπτωσή μας, μολύνει όχι μόνο την εθνική, αλλά και τη συνολική μας ζωή.

Άμποτε να βρεθούν-εδώ και τώρα- αυτοί, που θα πάρουν το φραγγέλιο, για να λευτερώσουν την πατρίδα μας απ’ τους αδίστακτους και αδηφάγους ντόπιους και ξένους φαρισαίους!

Παπα-Ηλίας

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Στα δικαστήρια ως κατηγορούμενη κινδυνεύει να βρεθεί σύντομα η ελληνική κυβέρνηση από ορισμένους κατόχους κρατικών ομολόγων της χώρας μας που υπάγονται σε ξένο δίκαιο - και μάλιστα με σίγουρη εκ των προτέρων την καταδίκη της! Την Ελλάδα θα καθίσουν στο σκαμνί του κατηγορουμένου μερικοί από τους πιο επιθετικούς κερδοσκοπικούς οίκους διαχείρισης κεφαλαίων οι οποίοι αρνούνται κατηγορηματικά να συμφωνήσουν σε δήθεν εθελοντικό «κούρεμα» των ομολόγων τους και απαιτούν να τα πληρωθούν στο 100% της αξίας τους.

Κάποιοι από τους κερδοσκοπικούς αυτούς οίκους ανήκουν στους αποκαλούμενους «γύπες των αγορών» που ειδικεύονται στην κατασπάραξη των «κουφαριών» χρεοκοπημένων αγορών. Αγοράζουν δηλαδή ομόλογα χωρών που βρίσκονται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας σε πολύ χαμηλές τιμές, καθώς όλοι οι συνήθεις κάτοχοι τέτοιων ομολόγων θέλουν να τα ξεφορτωθούν πουλώντας τα όσο όσο, και στη συνέχεια απαιτούν να πληρωθούν το 100% της αξίας τους, αποκομίζοντας υπερκέρδη.

Αν η χρεοκοπημένη ή απειλούμενη με χρεοκοπία χώρα αρνηθεί να τους πληρώσει, έχουν πανίσχυρες ειδικευμένες νομικές ομάδες και τη σέρνουν στα δικαστήρια επί χρόνια, πολλές φορές πάνω από δέκα. Οσο η χώρα δεν πληρώνει, μπλοκάρουν ουσιαστικά την επιστροφή της στις διεθνείς χρηματαγορές με νομικές ή άλλες ενέργειες τόσο αποτελεσματικά ώστε σχεδόν πάντα η χώρα καταλήγει στο τέλος να υποκύψει στον εκβιασμό τους.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, υπολογίζεται ότι στα χέρια τέτοιων αδίστακτων κερδοσκόπων βρίσκονται ελληνικά κρατικά ομόλογα ύψους περίπου 6 δισεκατομμυρίων ευρώ, οι οποίοι πιθανότατα θα αρνηθούν μέχρι τέλους να συναινέσουν στο «κούρεμα», σέρνοντας την κυβέρνηση στα δικαστήρια.

Η θέση της Αθήνας δεν είναι καθόλου εύκολη. Αν πληρώσει τους εκβιαστές κερδοσκόπους, θα γίνουν έξαλλοι όλοι οι άλλοι επενδυτές που συμμετείχαν στο «κούρεμα» και δέχτηκαν να υποστούν πραγματικές ζημιές του ολέθριου ύψους του 75%. Θα θεωρήσουν τους εαυτούς τους ηλίθιους και σε περίπτωση που επιχειρηθεί δήθεν εθελοντικό «κούρεμα» στο μέλλον είτε στην Ελλάδα είτε σε άλλη χώρα της Ευρωζώνης, αποκλείεται να συμμετάσχουν.

Αν η Αθήνα δεν πληρώσει τους «γύπες των αγορών», αφενός αυτοί θα αρχίσουν πολύχρονες δίκες εναντίον της Ελλάδας με εξασφαλισμένες εκ των προτέρων τις δικαστικές νίκες τους και αφετέρου η χώρα μας θα κηρυχτεί σε κατάσταση χρεοκοπίας αναφορικά με τους τίτλους αυτούς, με άμεση ενεργοποίηση των ασφαλίστρων κινδύνου (CDS).

Οι εξελίξεις αυτές δεν μπορούν να αφήσουν αδιάφορη την ελληνική κυβέρνηση. Πρώτον γιατί με αυτή τη νέα μερική χρεοκοπία δυσχεραίνεται ακόμη περισσότερο η ούτως ή άλλως εξαιρετικά δύσκολη έξοδός της εκ νέου για δανεισμό στις διεθνείς χρηματαγορές μετά από πολλά χρόνια που θα μεσολαβήσουν για να καταστεί δυνατή.

Δεύτερον επειδή θα οξυνθούν οι επιθέσεις κατά της Ελλάδας στους κόλπους του ΔΝΤ, καθώς το θεσμικό του πλαίσιο απαγορεύει να δανείζει χώρες που αρνούνται να πληρώνουν όλες ανεξαιρέτως τις δανειακές υποχρεώσεις τους σε οποιονδήποτε. Με αυτό δεν εννοούμε ότι το ΔΝΤ θα αποσυρθεί από τον δανεισμό της Ελλάδας, αλλά θα έχει προσχήματα για να αυξήσει τις πιέσεις και την υπαγόρευση εκβιαστικών όρων στην ελληνική κυβέρνηση. Οι αγορές πάντως προεξοφλούν την υποχώρηση της Αθήνας και τη συμμόρφωσή της προς όσα απαιτούν οι «γύπες». Ετσι, ενώ τα προηγούμενα ομόλογα έχασαν το 75% της αξίας τους και τα νέα ομόλογα έχουν ήδη εξευτελιστεί καθώς στη δευτερογενή αγορά πιάνουν μόλις το... 20% (!!!) της ονομαστικής τους τιμής, τα ελληνικά ομόλογα που υπάγονται σε ξένο δίκαιο και συμπεριλαμβάνονται σε εκδόσεις που κατέχουν οι «γύπες» πιάνουν αυτή τη στιγμή στις αγορές τουλάχιστον το 70% της αξίας τους.

Αυτό υποδηλώνει φυσικά ότι οι αγοραστές είναι βέβαιοι πως θα πάρουν τελικά τουλάχιστον τριπλάσια λεφτά ανά ομόλογο από τους «επενδυτές - κορόιδα» που συμφώνησαν «οικειοθελώς» στο «κούρεμα»!

Η ΕΚΤ
Αλλους χαϊδεύει, άλλους γδέρνει!

Ο ΤΡΟΠΟΣ που διαπραγματεύεται μια κυβέρνηση και κυρίως ο φόβος για τις αντιδράσεις του λαού της, καθορίζουν τη στάση των δανειστών απέναντί της. Οχι μόνο των ιδιωτών, αλλά και της ΕΚΤ. Στις 20 Μαρτίου η Ελλάδα υποτίθεται ότι θα χρεοκοπούσε γιατί έπρεπε να πληρώσει ομόλογα αξίας 14,5 δισ. ευρώ. Τελικά πλήρωσε μόνο 4,7 δισ. ευρώ στην... ΕΚΤ, η οποία μάλιστα καθώς είχε αγοράσει τα ομόλογα με πάνω από 20% έκπτωση στη δευτερογενή αγορά, έβγαλε και... κέρδος 1 δισεκατομμύριο ευρώ στην υγειά των κορόιδων των Ελλήνων! Στις 31 Μαρτίου έληγε ομόλογο 3 δισ. ευρώ της Ιρλανδίας. Επειδή όμως εκεί θα γίνει δημοψήφισμα στις 31 Μαΐου, η ΕΚΤ συμφώνησε να μην πληρώσει η Ιρλανδία το ομόλογο και να το κάνει κάποτε στο μακρινό μέλλον!

“...οδηγοί της ελπίδας και λευτεριάς λίπασμα, οι πρώτοι νεκροί”

Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Ο Αλέκος Παναγούλης, ένα πρωτοπαλίκαρο του αγώνα εναντίον της χούντας των γελοίων συνταγματαρχών, έγραψε την “Ωδή για τους πρώτους νεκρούς”. Τους συνανθρώπους μας που χαρίζουν πρώτοι τη ζωή τους στον αγώνα που (κάθε τόσο) ξεκινά η Δημοκρατία εναντίον της Ολιγαρχίας στον αέναο πόλεμο αυτών των δύο θεριών, που ποτέ δεν λέει να τελειώσει επάνω στη Γη....

Ο μεγάλος μας Μίκης Θεοδωράκης, ένα άλλο πρωτοπαλίκαρο του ίδιου αγώνα (ήδη, τότε, τραυματισμένο και καταταλαιπωρημένο στην προηγούμενη, επική Αντίσταση της πατρίδας μας εναντίον της Γερμανικής κατοχής), έντυσε τους στίχους με τη, ξεσηκωτική μουσική του, για να τους χώσει για πάντα στην πάντα αδούλωτη ψυχή μας.

Η ωδή αυτή φτερουγίζει μέσα στο μυαλό και στην ψυχή μας κι έρχεται αβίαστα στα χείλη μας τις μέρες αυτές, που ο Δημήτρης Χριστούλας πρόσφερε τη ζωή και τον θάνατό του για λίπασμα του νέου αγώνα που η Ελληνική κοινωνία αρχίζει να ψυχανεμίζεται ότι πρέπει να δώσει εναντίον του ίδιου εχθρού, που , όμως, τώρα, φορά μία (εξαιρετικά τεχνουργημένη) μάσκα παραλλαγής και καμουφλάζ, καθιστώντας την κοινωνία ανίκανη, προς στιγμή, να τον διακρίνει καθαρά, παρ' όλο που “δέχεται στο πετσί της” απανωτά και αλλεπάλληλα τα χτυπήματά του....

Ο Πάνος Μπεγλίτης, εκπρόσωπος των “serial killers” του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, (που έχει βαμμένα τα χέρια του με το αίμα 1746 αυτοκτονιών του τελευταίου χρόνου, από οικονομικά αίτια που αυτό προκάλεσε) θέλησε, σαν σουπιά, να θολώσει την ξεκάθαρη γραπτή παρακαταθήκη του αυτοθυσιασθέντος, με μία χυδαία (ανάλογη της δικής του σκέψης) δήλωση, λέγοντας (παρουσία και της χαριτόβρυτης τσαχπίνας Όλγας Κεφαλλογιάννη, που συγκατένευσε) “ Δεν μπορούμε όμως αυθαίρετα να συνδέσουμε την αυτοκτονία του με την οικονομική κατάσταση της χώρας. Το αν είχε χρέη, ή δεν είχε χρέη, αν τα έφαγε αυτός ή τα παιδιά του....

Πάνο Μπεγλίτη, Όλγα Κεφαλογιάννη και όλοι εσείς της πολιτικής και οικονομικής Ολιγαρχίας που
έχετε στραγγαλίσει την Ελληνική Οικονομία και λυμαίνεστε ασύστολα τον Δημόσιο Πλούτο για την κομματική σας επικράτηση, θα πρέπει να ξέρετε ότι τα θύματα αυτής της πρακτικής σας, συναγωνίζονται σε αριθμό τους σκοτωμένους πολίτες της Συρίας, τους οποίους βομβαρδίζει το εκεί δικτατορικό καθεστώς με πραγματικές βόμβες και τους γαζώνει με πολυβόλα.

Το τέλος σας θα είναι το ίδιο, αυτό που έχουν όλοι οι δυνάστες του λαού τους.

Εντύπωση προκάλεσε στην κοινωνία και το γεγονός πως κανένα από όλα τα κόμματα δεν βρήκε να πει κάτι, επάνω στα λόγια του Δημήτρη Χριστούλα. Ίσως γιατί, στα λόγια αυτά υπήρχε η πηγαία επαναστατική διάθεση της Ελληνικής κοινωνίας που αρχίζει να μορφοποιείται. Η διάθεση που μόνο ο Μίκης Θεοδωράκης έχει την δύναμη και την τόλμη να εκφράζει.
Γι' αυτό και η οικογένεια πήγε και είδε τον Μίκη, σαν να του αφιέρωνε τη θυσία του νεκρού της.

Πάλης ξεκίνημα
νέοι αγώνες
οδηγοί της ελπίδας
οι πρώτοι νεκροί.

Όχι άλλα δάκρυα
κλείσαν οι τάφοι
λευτεριάς λίπασμα
οι πρώτοι νεκροί.
Τα «Καραγκιοζιλίκια» του «Δημοψηφίσματος» μαζί με τον τρόπο που απομακρύνθηκε και αντικαταστάθηκε ο ΓΑΠ από την Πρωθυπουργία της χώρας, αποτελούν άλλη μια απόδειξη του Αίσχους που ισχύει στην Πολιτικοοικονομική Ζωή της χώρας μας. Η Μοναδική Ριζική Λύση βρίσκεται στις Προτάσεις που κάνει η «Σιωπηλή Πλειοψηφία» των εκατομμυρίων Ακομμάτιστων Ελλήνων Πολιτών και όχι στα θέματα που κυριαρχούν στα ΜΜΕ. Αν συμφωνείτε διαδώστε τις. Θα είναι η καλύτερη προσφορά σας στην επίλυση του πρωτοφανούς Προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας.

● Επειδή η Πολιτική Διακυβέρνηση του Ανεξέλεγκτου Κομματικού Κράτους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ των τελευταίων 37 χρόνων αποδείχτηκε τελείως «Ανεπαρκής», «Σπάταλη» και «Διεφθαρμένη» και οδήγησε Ενσυνείδητα την Ελλάδα στην Πτώχευση.

● Επειδή οι Αγορές και οι Τραπεζίτες «Εξαγόρασαν τη Σιωπή των Πολιτικών» και διέσπειραν το μύθο στην Κοινωνία ότι ο Δανεισμός για έξοδα Επιβίωσης και για Λειτουργικά Έξοδα του Κράτους, είναι φυσιολογικός, ενώ επί της Ουσίας είναι Καταστροφικός και οδηγεί την «Κοινωνία» στη Χρεοκοπία και στην Εξαθλίωση.

● Επειδή οι Έλληνες Πολιτικοί γνώριζαν πολύ καλά ότι ο «Δανειζόμενος Πλούτος» με τον οποίον φόρτωναν την Ελλάδα χρόνο με το χρόνο για 37 ολόκληρα χρόνια οδηγούσε τη χώρα μας με μαθηματική ακρίβεια στην Πτώχευση και στην Εξάρτηση.

● Επειδή το Πρόβλημά μας δεν είναι το «Ύψος του Χρέους», αλλά το «Είδος της Κομματικής Διακυβέρνησης» που ασκούσαν τα Δύο Κόμματα Εξουσίας.

● Επειδή και τα δύο Κόμματα Εξουσίας Γνώριζαν και Γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο «Δανειζόμενος Πλούτος» δεν εξοφλείται με …Δανεικά, συνεχίζουν να εμπαίζουν τους Πολίτες ότι με «Νέα Δανειζόμενα …Κουρέματα» και με το ίδιο «Διεφθαρμένο» Σύστημα Εξουσίας η Ελλάδα θα ορθοποδήσει.

● Επειδή η Ευημερία και η Εθνική Ανεξαρτησία των Πολιτών ενός Κράτους εξαρτώνται απόλυτα από το «Είδος της Διακυβέρνησης» που Ασκείται και δεν Εξαρτώνται από τη «Διεθνή ή Εγχώρια Οικονομία» στην οποία επιχειρούν να χρεώσουν την Οικονομική Καταστροφή του Ελληνικού Έθνους.

● Επειδή η «Διεθνής ή Εγχώρια Οικονομία», ως κεφάλαιο και Αντικείμενο Μελέτης, υπάγεται στην «Επιτελική Διακυβέρνηση ενός Κράτους» για να καθοριστεί το «Είδος της Διακυβέρνησης» που θα Ασκηθεί και δεν αποτελεί από μόνη της «Είδος Διακυβέρνησης»!

● Επειδή όλοι οι Έλληνες Πολίτες γνωρίζουν ότι ο Πλούτος μόνον «Παράγεται», δεν … «Δανείζεται»!

● Επειδή ο Δανειζόμενος… δημιουργεί την Εξάρτησή του, όχι ο Δανειστής!

● Επειδή τα δισεκατομμύρια που απορροφούνται κάθε χρόνο από την «Ανεπάρκεια», τις «Σπατάλες» και τη «Διαφθορά», μαζί με το νέο Πλούτο που μπορεί να παράγει μία «Σύγχρονη και Άφθαρτη Τεχνοκρατική Διακυβέρνηση» είναι αρκετά, όχι μόνον για να καλύπτουν τα ετήσια Ελλείμματα του προϋπολογισμού, αλλά και να μας επιτρέψουν να εξοφλήσουμε τα χρέη μας και περισσεύουν και για να κάνουμε τις δικές μας Επενδύσεις και να απολαμβάνουμε εμείς τον παραγόμενο πλούτο μας και όχι οι πολυεθνικές.

● Επειδή Αποδείχτηκε ότι οι Αγορές και οι Πολυεθνικές δεν ενθαρρύνουν την Αυτοδιάθεση και την Παραγωγικότητα της Ελλάδας προκειμένου να μας διατηρούν ως «Ελεγχόμενους και Εξαρτώμενους Πελάτες» και να μας προμηθεύουν τα όπλα τους, την Ενέργεια, τα Τρόφιμα, τα Φάρμακα κ.α….μας εμποδίζουν να Ορθοποδήσουμε με όλη τη δύναμη που διαθέτουν.

● Επειδή υπάρχουν έτοιμες Αξιόπιστες Μελέτες Ραγδαίας Ανάπτυξης της χώρας από συγκεκριμένους Κλάδους, όπως υπάρχουν και χιλιάδες Έλληνες Μάνατζερ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, που διαθέτουν μακροχρόνιο Ιστορικό Διαφάνειας, Παραγωγικότητας και μετρήσιμων Επιτυχιών.

● Επειδή μόλις οι Πιστωτές μας και οι Πολυεθνικές Προμηθευτές μας διαπιστώσουν ότι Καταργήσαμε τη «Διακυβέρνηση του Κομματικού Κράτους» και βάλαμε τα θεμέλια για την Ανοικοδόμηση ενός «Σύγχρονου, Δίκαιου και Παραγωγικού Κράτους», όπως ακριβώς μας Αξίζει, θα αναγκαστούν εκ των πραγμάτων να μας διευκολύνουν στην πραγματική εξόφληση του χρέους και όχι στις συνεχείς πανάκριβες αναβολές της εξόφλησης του χρέους που δεν οδηγούν πουθενά και διαιωνίζουν την Εξάρτηση της χώρας από τους Δανειστές της. Ο στόχος τους είναι να μη μας χάσουν από πελάτες, έστω και Ανεξάρτητους!

● Επειδή όπως τα κατάφεραν ορισμένα άλλα Κράτη να Κυβερνώνται Ανεξάρτητα και Παραγωγικά με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να τα καταφέρουμε και εμείς.

● Επειδή όλοι εμείς οι Έλληνες Πολίτες καταλάβαμε ότι το πρόβλημα φωλιάζει στο «Σύστημα Εξουσίας και Διακυβέρνησης» της Ελλάδας, απευθυνόμαστε σε εσάς, τους 300 Έλληνες Βουλευτές άσχετα με την Κομματική σας τοποθέτηση και

Υ π ο β ά λ λ ο υ μ ε κ α ι Π ρ ο τ ε ί ν ο υ μ ε:

τις εξής Επαναστατικές Τροποποιήσεις του Ελληνικού Συντάγματος με την ευχή να αγγίξουμε τις Πολιτικές και Πατριωτικές Ευαισθησίες σας για να Ορθώσετε το Ανάστημά σας και να θέσετε ένα ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΕΛΟΣ στο καταστροφικό Αδιέξοδο που οδηγήσατε η χώρα μας.

Οι Κομματικές «Ταμπέλες», όπως γνωρίζετε, έπαψαν να συγκινούν τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων Πολιτών.

Ήρθε η στιγμή της Αλήθειας να παραδεχτείτε ως Υπεύθυνοι Εκπρόσωποι των Ελλήνων Πολιτών ότι το «Σύστημα Εξουσίας και Διακυβέρνησης» της Ελλάδας ήταν Διάτρητο από όλες τις πλευρές και Λειτουργούσε ως «Οχυρό Προστασίας των Καταχρήσεων» όλων όσων Ασκούσαν Εξουσία και παράλληλα απέτρεπε κάθε είδους ουσιαστικής Ανάπτυξης της χώρας οδηγώντας την Ελλάδα στην απόλυτη Εξαθλίωση, στην Εξάρτησή της από άλλα Κράτη και την παράδοση της Κρατικής Περιουσίας.

Αρνούμεθα να παραδεχτούμε ότι δεν είμαστε σε θέση να Κυβερνήσουμε τη χώρα μας με Διαφάνεια και Παραγωγικότητα

Ήρθε η στιγμή της Αλήθειας, να περιοριστείτε στον Ιερό Νομοθετικό Ρόλο του Κοινοβουλίου και να Αναθέσετε την Αποκλειστική Διακυβέρνηση του Κράτους σε Άφθαρτους και Έμπειρους Τεχνοκράτες Δοκιμασμένης Παραγωγικότητας. Γνωρίζετε πολύ καλά ότι η Κομματική Διακυβέρνηση από μέλη του Κοινοβουλίου είναι τελείως Ασυμβίβαστη με το Πνεύμα του Νόμου και της Δημοκρατίας. Η Νομική Επιστήμη δεν περιλαμβάνει την Επιστήμη της Διοίκησης. Απλά συγγενεύει χωρίς να είναι αρκετή για να καλύψει τις τεράστιες και υπερβολικά δύσκολες απαιτήσεις της Σύγχρονης, Διάφανης και Παραγωγικής Διακυβέρνησης.

Δυστυχώς δεν κατορθώσατε να Διαχωρίσετε την «Πολιτική» από την «Παραγωγική Τεχνοκρατική Διακυβέρνηση» του Κράτους. Δεν κάνατε την Υπέρβασή σας.

Τεχνοκρατική δεν εννοούμε τους Τραπεζίτες και τους Οικονομολόγους. Εννοούμε Πρακτικούς Μάνατζερ που γνωρίζουν Πώς να Κυβερνήσουν Παραγωγικά και Κερδοφόρα μια Επιχείρηση, ένα Κράτος, ικανοποιώντας όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές. Πελάτες, Εργαζόμενους, Προμηθευτές, Μετόχους, Κοινωνία, Πολιτεία

Η «Πολιτική Ηγεσία και Διακυβέρνηση» των τελευταίων37 απέτυχε παταγωδώς με επιβεβαίωση την Πτώχευση της Ελλάδας.

Ήλθε η ώρα της «Τεχνοκρατικής Ηγεσίας και Διακυβέρνησης» που θα βασίζεται σε «Μεθόδους» και όχι σε «Μεσσίες» «Μεθόδους Δοκιμασμένης Παραγωγικότητας.

Δεν γνωρίζουμε ποια και πότε θα σχηματιστεί η επόμενη Ελληνική Κυβέρνηση. Το σίγουρο είναι ότι το Κατεστημένο μέσα και έξω από την Ελλάδα, δεν θέλει εκλογές το 2012 γιατί δεν μπορούν να προβλέψουν τις συνέπειες. Όποιες και αν είναι αυτές, ο Έλεγχος του Κοινοβουλίου βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα χέρια σας και όχι στα χέρια μερικών Αρχηγών και των Υπουργών τους. Οφείλετε να κάνετε την Επανάστασή σας και να περιοριστείτε στα ιερά Νομοθετικά Καθήκοντά σας και να ανατρέψετε τα σχέδια των Κέντρων που τους κατευθύνουν.

Είμαστε η συντριπτική «Σιωπηλή Πλειοψηφία» των Εκατομμυρίων Ακομμάτιστων Ελλήνων Πολιτών και συσπειρωνόμαστε με ραγδαίους ρυθμούς. Μη μας υποτιμάτε. Δεν βιαζόμαστε ούτε πανικοβαλλόμαστε ώστε το Μήνυμά μας να περάσει σε όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες Πολίτες και σε κάθε γωνιά της Ελληνικής γης. Ήδη Οργανώνουμε το πρώτο μας Συνέδριο για να επισημοποιήσουμε το Κίνημά μας και να συμμετέχουμε στις όποιες εκλογές ακολουθήσουν μετά, υποβάλλοντας ως υποψήφιους Κυβερνήτες τα Άφθαρτα Νέα Πρόσωπα που προτείνουμε να Επιλέξετε και εσείς. Υπάρχουν αρκετά εντός και εκτός Ελλάδας και δεν έχουμε παρά να τους καλέσουμε να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην Ελλάδα. Δεν μας ενδιαφέρει η Εξουσία. Μας ενδιαφέρει ο αυστηρός Έλεγχος της Εξουσίας και για αυτόν θα αγωνιστούμε. Εξ άλλου, το καταστατικό του Κινήματος της «Σιωπηλής Πλειοψηφίας» απαγορεύει στα μέλη του να Πολιτευτούν για οποιαδήποτε Αιρετή ή Διορισμένη Εξουσία. Διαχωρίσαμε πλήρως το Κόμμα από τη Διακυβέρνηση του Κράτους. Αν μας προλάβετε και αποδεχτείτε την έκκλησή μας για την ριζική Αναθεώρηση του Συντάγματος θα σας ψηφίσουμε. Διαφορετικά θα την ψηφίσουμε εμείς.

Ελπίζουμε να μη μας αγνοήσετε και αυτή τη φορά. Αγνοήσατε την έκκληση 61.451 επώνυμων Ελλήνων Πολιτών να καταργήσετε τη «Βουλευτική Ασυλία», την οποία καταθέσαμε πριν από δέκα μήνες στον Πρόεδρο της Βουλής και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Πρωτόκολλο Νο 211/31.1.2011 και Νο 124/01/02/2011

Σύνοψη Προτεινόμενων Συνταγματικών Μεταρρυθμίσεων
της Συντριπτικής «Σιωπηλής Πλειοψηφίας» των Ακομμάτιστων Πολιτών

● Κατάργηση της Κομματικής Διακυβέρνησης του Κράτους

● Απόλυτος Διαχωρισμός των τριών Εξουσιών της Δημοκρατίας (Κυβέρνησης, Βουλής, Δικαστικού Σώματος) και Αυστηρός Έλεγχος της κάθε μιας από τις Τρεις Εξουσίες από τις υπόλοιπες Δύο σε κυκλική βάση, ώστε οι δύο να Ελέγχουν Εισαγγελικά, Ανακριτικά και Δικαστικά τη Μία, χωρίς να συμμετέχει η Εξουσία που Ελέγχεται στις δύο που την Ελέγχουν. (Ελληνική Καινοτομία, δεν ισχύει σε κανένα κράτος του κόσμου)

● Απόλυτη Ανεξαρτησία και Οικονομική Αυτονομία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης Περιφερειών και Δήμων. Οι Περιφερειάρχες και Δήμαρχοι θα λειτουργούν ως Μικροί Πρωθυπουργοί με τον ίδιο Διαχωρισμό των 3 Εξουσιών, Περιφερειάρχη και Δημάρχου -Τοπικής Βουλής και Τοπικού Δικαστικού Σώματος. Όσο πιο μικρό είναι το Κράτος, τόσο πιο εύκολα το Κυβερνάς και τόσο πιο δύσκολα κάνεις Καταχρήσεις.

● Απόλυτος Διαχωρισμός της Κυβέρνησης σε δύο Επίπεδα: «Πολιτικό Επιτελικό» και «Τεχνοκρατικό Λειτουργικό», χωρίς να έχει το δικαίωμα η «Αιρετή Πολιτική Επιτελική» Διακυβέρνηση να επεμβαίνει στη «Διορισμένη Τεχνοκρατική Λειτουργική» Διακυβέρνηση του Κράτους. Λειτουργεί με μακροχρόνια επιτυχία σε άλλα κράτη.

● Κατάργηση της Κομματικής Πειθαρχίας σε όλες τις ψηφοφορίες της Βουλής γιατί επί της ουσίας Αχρηστεύει τον Ιερό Νομοθετικό Ρόλο της Βουλής. Η Κυβέρνηση Εκλέγεται για να Κυβερνάει μόνον! Δεν Εκλέγεται και για να Νομοθετεί. Η «Κυβερνητική Νομοθεσία» είναι εντελώς Ασυμβίβαστη με το «Πνεύμα της Δημοκρατίας».

● Κατάργηση του Κανονισμού της Βουλής που υπαγορεύει στις «Βουλευτικές Επιτροπές Ελέγχου των Σκανδάλων» των μελών της Κυβέρνησης να Πλειοψηφούνται από Βουλευτές του Κόμματος που Κυβερνάει και που υποτίθεται ότι Ελέγχει! Η Κυβέρνηση Εκλέγεται για να Κυβερνάει μόνον. Δεν Εκλέγεται και για να Ελέγχει τον …Εαυτό της. O «Κυβερνητικός Αυτοέλεγχος» της Κυβέρνησης από Βουλευτές του ιδίου Κόμματος είναι εντελώς Ασυμβίβαστος με το «Πνεύμα της Δημοκρατίας» και πέρα από κάθε Λογική.

● Κατάργηση του Υπουργείου Δικαιοσύνης γιατί Αχρηστεύει τον Ιερό Ρόλο της Δικαστικής Εξουσίας. Η Δικαστική Εξουσία πρέπει να Εκλέγεται απευθείας από το Λαό για να Λειτουργεί Ανεξάρτητα και Αυτόνομα από την Κυβερνητική και Νομοθετική Εξουσία. Οι Φυλακές θα υπάγονται στη Δικαστική εξουσία. Η Κυβέρνηση Εκλέγεται για να Κυβερνάει μόνον. Δεν Εκλέγεται και για να Δικάζει, ιδίως τα μέλη της! Η «Κυβερνητικά Ελεγχόμενη Δικαστική» Εξουσία είναι εντελώς Ασυμβίβαστη με το «Πνεύμα της Δημοκρατίας». Κατάργηση του Νόμου περί Ευθύνης Υπουργών. Καθιέρωση της Δεσμευτικής Διαιτησίας στις Απεργίες.

● Κατάργηση όλων των «Ασυμβίβαστων Εξουσιών» όλων όσων Ασκούν Εξουσία στο πλαίσιο της Δημοκρατίας. Κατάργηση της ιδιότητας του Βουλευτή ταυτόχρονα με αυτή του Υπουργού, του Κομματικού Νομοθέτη, Κομματικού Δικαστικού, Κομματικού Συνδικαλιστή, Κομματικού καθηγητή, φοιτητή κ.ά.

● Κατάργηση του Αυτοελέγχου, της Αυτοκάθαρσης και της Παραγραφής των Αδικημάτων όλων όσων Ασκούν Εξουσία. Το σημερινό Ελληνικό Σύνταγμα δεν περιλαμβάνει κανέναν απολύτως Ανεξάρτητο ουσιαστικό Μηχανισμό Ελέγχου όλων όσων Ασκούν Εξουσία ο οποίος να είναι Κατοχυρωμένος να Λειτουργεί Ανεξάρτητα από την Εξουσία που Ελέγχει.

● Οι Προϋπολογισμοί του Κράτους θα είναι υποχρεωτικά Κερδοφόροι.

Πηγή

  • Προφανώς ο περισσότερος κόσμος δεν έχει αντιληφθεί όλους τους λόγους για τους οποίους οι Δυτικοί οργάνωσαν τη στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη και ήθελαν τον Καντάφι νεκρό
Τoυ Μichael Totten, πολεμικού ανταποκριτή
World Affairs Journal

Ο πόλεμος των Τουαρέγκ που σιγοβράζει εδώ και καιρό στο βόρειο τμήμα του Μάλι της Δυτικής Αφρικής έχει πολλαπλασιαστεί σε ένταση τις τελευταίες ημέρες, με αποκορύφωμα το στρατιωτικό πραξικόπημα στην πρωτεύουσα Μπαμάκο και την κατάληψη από αντάρτες της αρχαίας εμπορικής πόλης Τιμπουκτού. Οι αντάρτες κήρυξαν πρόσφατα την ανεξαρτησία της περιοχής, ενώ χιλιάδες κάτοικοι άρχισαν να μετακινούνται αναζητώντας περισσότερη ασφάλεια, μακριά από τον καυτή έρημο της Σαχάρας.

Όλες αυτές οι εξελίξεις αποκλείεται να είχαν λάβει χώρα αν ο Μουαμάρ Καντάφι βρισκόταν ακόμη στην εξουσία στη Λιβύη.

Ο Καντάφι είχε σημαντική στήριξη από τους μισθοφόρους της φυλής Τουαρέγκ, ενός αυτόχθονου λαού της Σαχάρας της οποίας η ύπαρξη στη Βόρεια Αφρική προηγείται χρονολογικά της άφιξης των Αράβων. Για την ακρίβεια, πάνω από μια χιλιετία. Μετά την κατάρρευση του καθεστώτος Καντάφι, πολλοί από τα οπλισμένους και εμπειροπόλεμους Τουαρέγκ διέσχισαν την έρημο κάτω από δύσκολες συνθήκες και εγκαταστάθηκαν στο Μάλι, όπου εντάχθηκαν και προσχώρησαν στις "εξεγερμένες" ομάδες αυτής της χώρας.

Το Μάλι αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση χώρας. Εντάσσεται στη μουσουλμανική "περιφέρεια" των χωρών της Αφρικής και είναι μία από τις φτωχότερες χώρες του πλανήτη, αλλά παρ' όλα αυτά κατόρθωσε να διατηρήσει ένα σταθερά δημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης. Μέχρι πρόσφατα.

Η σύγκρουση, το πραξικόπημα που επακολούθησε, και η διακήρυξη απόσχισης της μιας από τις δύο κύριες περιφέρειές του δεν αποτελεί μέρος της "αραβικής άνοιξης", αλλά μάλλον ένα είδος μετασεισμού σε άσχετη περιοχή.

Γιατί αυτή τη φορά η αναταραχή δεν οδήγησε στην κατάρρευση κάποιας τυραννίας, αλλά στην ανατροπή μιας δημοκρατίας και - τουλάχιστον προς το παρόν - στη δημιουργία δύο επιμέρους τυραννικών καθεστώτων.

Βούλγαρος συνοριοφύλακας σε ώρα υπηρεσίας στα σύνορα Βουλγαρίας-Ελλάδας. Φωτογραφία Reuters

Russia Today News
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Η για πολλούς βολική και αρεστή συμφωνία για την ελεύθερη μετακίνηση των πολιτών της ΕΕ, γνωστή ως "συνθήκη Σένγκεν", αντιμετωπίζει σήμερα τον κίνδυνο να καταργηθεί, αφού το ισχυρότερο μέλος της ΕΕ, η Γερμανία, απαιτεί την επανεισαγωγή των ελέγχων στα σύνορα. Η Ελλάδα, η οποία θεωρείται υπεύθυνη για το 90% της εισροής παράνομων μεταναστών στο ευρωπαϊκό μπλοκ, θα είναι η πρώτη στη σειρά που θα υποστεί τις συνέπειες.

Η Γερμανία αξιώνει από τα κράτη μέλη της ΕΕ να είναι σε θέση να απαγορεύουν προσωρινά την είσοδο πολιτών από τις γειτονικές τους χώρες που αποτυγχάνουν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά την παράνομη μετανάστευση από τη ζώνη Σένγκεν.

Σε συνέντευξή του στη γνωστή γερμανική εφημερίδα Rheinische Post, ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας, Hans-Peter Friedrich, δήλωσε ότι η ζώνη Σένγκεν "μπορεί μεν συναισθηματικά να σημαίνει πολλά για τους Ευρωπαίους", αλλά "δεν θα πρέπει να παραμελούμε και την ασφάλεια".

Ο υπουργός επέμεινε ότι η Γερμανία πρέπει να είναι σε θέση να ελέγχει προσωρινά τα εσωτερικά σύνορά της, προκειμένου να αποφευχθεί το φαινόμενο της μετατροπής της ζώνης Σένγκεν σε σημείο εισόδου για την παράνομη μετανάστευση.

Όπως και οι δηλώσεις του Γάλλου ομόλογού του, Claude Guéant, οι αφορισμοί του Hans-Peter Friedrich ήταν υπαινιγμοί κυρίως για την Ελλάδα.

Εδώ και αρκετό καιρό, η Αθήνα έχει κατηγορηθεί ότι έχει γίνει η μεγάλη πύλη εισόδου της παράνομης μετανάστευσης στην ΕΕ. Από πέρυσι, ο αριθμός εκείνων που ζητούν άσυλο στην Ευρώπη έχει αυξηθεί δραματικά λόγω της μαζικής εισροής από τις χώρες που έχουν πληγεί από την "αραβική άνοιξη".

Οι χώρες της ΕΕ ασκούν ολοένα και περισσότερη κριτική στην Ελλάδα λόγω των χαλαρών ελέγχων που ασκούνται στα σύνορά της, ειδικά στα κοινά σύνορα με την Τουρκία. Σύμφωνα με στατιστικές της Ελληνικής Αστυνομίας, το 90 % των παράνομων μεταναστών που εισρέουν στην ΕΕ, εισάγεται μέσω της ελληνικής επικράτειας.

Μόνο το 2011, περίπου 100.000 άτομα συνελήφθησαν ενώ επιχειρούσαν να μπουν στη χώρα παράνομα.

Υποσχέσεις έχουν δοθεί από την πλευρά της Αθήνας ότι θα ελέγξει αποτελεσματικά τη μαζική εισροή και πρόσφατα δημοσιεύθηκε ανακοίνωση, σύμφωνα με την οποία θα ανοίξουν 30 κέντρα κράτησης στην ηπειρωτική Ελλάδα προκειμένου να στεγάζονται οι λαθρομετανάστες πριν απελαθούν. Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, κάθε κέντρο θα διαθέτει χώρο για περίπου 1.000 άτομα και θα χρησιμεύσει ως χώρος κράτησης πριν απελαθούν προς τις χώρες τους οι κρατούμενοι.

Ομάδα εμπειρογνωμόνων της ΕΕ αναμένεται να επισκεφθεί τη χώρα τον Ιούνιο για να αξιολογήσει επί τόπου αν η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να έχει το δικαίωμα να είναι μέλος της ελεύθερης ζώνης Σένγκεν.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία των αξιωματούχων της υπηρεσίας μετανάστευσης της ΕΕ "κατά τη διάρκεια των μηνών της "αραβικής άνοιξης" σημειώθηκε 50 % αύξηση της παράνομης μετανάστευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτή ακριβώς η αύξηση έγινε αιτία να ανακύψει το ζήτημα της επανεισαγωγής των συνοριακών ελέγχων εντός της Ένωσης".

Η πρώτη φορά που τέθηκε το ζήτημα ήταν τον Απρίλιο του 2011, όταν η Γαλλία προέβη στην πρωτοφανή κίνηση να απαιτήσει την αποκατάσταση των ελέγχων στα σύνορα με την Ιταλία, αφού η Ρώμη είχε χορηγήσει προσωρινές βίζες σε χιλιάδες Αφρικανούς μετανάστες. Ανάλογη κίνηση έγινε πρόσφατα και από τη Δανία, η οποία εισήγαγε σημεία τελωνειακού ελέγχου στα σύνορα με τη Γερμανία και τη Σουηδία.

Ας σημειωθεί, επίσης, ότι στα πλαίσια της εκστρατείας του για τις επικείμενες προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί απείλησε πρόσφατα ότι θα βγάλει τη Γαλλία από τη ζώνη Σένγκεν, με το πρόσχημα της προσπάθειάς του να αντιμετωπίσει το ακανθώδες ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης.