Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Μαρ 2012

«Ναζίστρια», «ψυχοπαθής», ακόμα και... «καριόλα» (!!!) είμαι σύμφωνα με τους Ιεχωβάδες και με τους Αλβανούς, σύμφωνα με χαρακτηρισμούς που μου αποδίδουνε σε σχόλια στο ίντερνετ!...

Ενοχλούνται πάρα πολύ όλοι αυτοί οι Εχθροί μας Ανθέλληνες από τα υπέρ της Ελλάδας ΜΑΣ άρθρα μου, για αυτό και με έχουνε σαν «κόκκινο πανί», όπως έχουνε άλλωστε και τον κάθε πραγματικό Ελληνόψυχο που αγωνίζεται για την Πατρίδα του και αρνείται την υποταγή στην Νέα Παγκόσμια Τάξη των σιωνιστών! Ας γνωρίζουνε όλοι αυτοί οι εβραιόδουλοι υβριστές μου ότι οι παραπάνω βρισιές που εκστομούν με μίσος εναντίον μου αποτελούνε για εμένα Τίτλους Τιμής, αφού προέρχονται από τέτοια τιποτένια, άνανδρα και – φυσικά – ανώνυμα σκουλήκια!...

Σιωνιστική οπότε είναι η εναντίον της Πατρίδας και της Πίστης ΜΑΣ συνωμοσία και εβραιοτραφείς είναι αυτοί που επιβουλεύονται την Ελλάδα... Περιμένουν για φέτος (!) τον δικό τους Ψευτο-Μεσσία, δηλ. τον Αντίχριστο, που θα είναι Εβραίος, και μάλιστα έχουνε τέτοιο θράσος, ώστε να τον ονοματίζουνε... «Ιησού Χριστό», ο οποίος έρχεται το 2012!... Είναι μια προπαγάνδα που ξεκινάει από το σιωνιστικό παγκόσμιο κέντρο που εδρεύει στις εβραιοκρατούμενες ΗΠΑ και μας έχει «πρήξει το σηκώτι» με όλα αυτά περί 2012 κτλ., προσπαθώντας να μας πανικοβάλλει και να μας εξαναγκάσει να δεχτούμε ως «σωτήρα» και «λυτρωτή» τον δικό τους τον βασιλιά που αναμένουνε εδώ και αιώνες και δια του οποίου θα αποκτήσουνε την πολυπόθητη παγκόσμια κυριαρχία! Ναι, αυτοί είναι οι βασικοί Εχθροί κι αντίπαλοι του Ελληνισμού και γι’ αυτό θα πρέπει το Έθνος των Ελλήνων να συσπειρωθεί και πάλι γύρω από τις προαιώνιες Αξίες της Εκκλησίας, του Στρατού και της Οικογένειας, γυρνώντας την πλάτη στους εθνοπροδότες δημοκράτες πολιτικούς «μας»!...

Στα παραπάνω «κολλάει» το θέμα του Κ.Ι.Σ., δηλ. του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, που – τυχαία; - βρίσκεται πάντα σε εναρμόνιση κινήσεων με τους παρακάτω «φορείς»: «Ελληνικό» (ου, να χαθείτε!) Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι, Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του Κ.Κ.Ε. και «δημοσιογραφική» ομάδα «Ιός». Αν κάποιος κάνει τον κόπο να δει την δράση όλων των παραπάνω, μπαίνοντας στις σχετικές τους ιστοσελίδες στο ίντερνετ, θα διαπιστώσει πολύ καλά τι εννοώ! Τι είναι όμως το Κ.Ι.Σ., η οργάνωση αυτή των Εβραίων στην Ελλάδα;

Διαβάστε τι γράφουνε οι ίδιοι στην ιστοσελίδα τους (www.kis.gr):

«Το επίσημο συντονιστικό όργανο του Ελληνικού Εβραϊσμού είναι το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος (Κ.Ι.Σ.). Το Κ.Ι.Σ. ιδρύθηκε με νόμο το 1945, μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, με σκοπό την ανασυγκρότηση των κατεστραμμένων από τους Ναζί Ισραηλιτικών Κοινοτήτων της Ελλάδος. Είναι Ν.Π.Δ.Δ. [Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου] και υπάγεται στο υπουργείο Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων. Το έργο του επικεντρώνεται στον συντονισμό των δραστηριοτήτων των εβραϊκών Οργανισμών, και σε ενέργειες για την διατήρηση της εβραϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς και ιστορίας. Παράλληλα, το Κ.Ι.Σ. είναι και το επίσημο όργανο αντιπροσώπευσης των Εβραϊκών Οργανισμών στην Ελλάδα και το εξωτερικό».

Δηλαδή, για να καταλάβω, καλά: εμείς οι ίδιοι τους κάναμε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και τους... στηρίζουμε κι από πάνω, εντάσσοντάς τους (γιατί άραγε;) στο υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων; Αυτό έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με το Σύνταγμα της Ελλάδας, άρα είναι παράνομο εντελώς, αφού το Σύνταγμα ρητά ορίζει (άρθρο 3, παρ. 1): «Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η θρησκεία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Χριστού»! Γιατί λοιπόν μία οργάνωση σαν το Κ.Ι.Σ. να είναι Ν.Π.Δ.Δ.; Με ποια λογική και με ποιο σκοπό; Οι Εβραίοι στην Ελλάδα είναι μία ασήμαντη μειονότητα, πολύ λιγότεροι αριθμητικά π.χ. από τους Μουσουλμάνους... Για ποιο λόγο λοιπόν να έχουν Ν.Π.Δ.Δ., εκπροσωπώντας ΟΧΙ την Ελλάδα, αλλά τους Εβραίους σε Ελλάδα και εξωτερικό; Τι σημαίνει άραγε αυτό το πράγμα;...

Διαβάστε τώρα και τους Εβραϊκούς Οργανισμούς, που είναι συνδεδεμένοι με το Κ.Ι.Σ., όπως τους αναφέρει το ίδιο το «Συμβούλιο» επίσημα και βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας (εγώ είμαι «κακιά ναζίστρια» και δεν θα μιλήσω!):

Β΄ Γενιά Θυμάτων Ολοκαυτώματος,

Σύλλογος Ελληνοεβραίων Βετεράνων Πολέμου,

Εβραϊκή Νεολαία Ελλάδος,

Ένωση Ομήρων Ισραηλιτών Ελλάδος, Ένωση Σιωνιστών Ελλάδος,

Μπένε Μπερίτ, Μπενότ Μπερίτ,

Ομάδες Εβραίων Γυναικών, Ο.Π.Α.Ι.Ε. (Οργανισμός Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Ελλάδος) και

Εβραϊκή Νεολαία Αθηνών...

«Τρελάθηκα» μόλις διάβασα τα παραπάνω! Και τσιμπήθηκα, μπας και ονειρεύομαι! Πρώτα-πρώτα παραβλέπω τελείως το αχαρακτήριστο εκείνο «Ελληνοεβραίοι», γιατί ΔΕΝ γίνεται κάποιος να είναι ταυτόχρονα αυτά τα δύο, που είναι μεταξύ τους αντίθετα!... Έλληνας είναι ΜΟΝΟ ο Έλληνας το Γένος, το Αίμα και την Φυλή! Ας αφήσουνε λοιπόν αυτά μερικοί-μερικοί, γιατί εμείς δεν θέλουμε ούτε «Ελληνοεβραίους» ούτε «Φιλότουρκους» ούτε «Φιλοβούλγαρους» ούτε τίποτα τέτοιο! Θέλουμε ΜΟΝΟ πραγματικούς Έλληνες!...

Από εκεί και πέρα θα σταθώ σε άλλα δύο σημεία που πραγματικά μου προκαλέσανε ίλιγγο: Ένωση Σιωνιστών Ελλάδος!!! Μα, πάμε καλά; Ξέρετε τι πάει να πει αυτό; Είναι απίστευτο το θράσος τους να είναι Εβραίοι εθνικιστές ΜΕΣΑ στην Ελλάδα, που θέλουνε το Μεγάλο Ισραήλ, γιατί αυτό ακριβώς σημαίνει «σιωνισμός»! Και να μην ξεχνάμε ότι ο σιωνισμός ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ από τον ΟΗΕ ήδη από το 1975 ως βαρύτατη μορφή ρατσισμού (αυτά για αυτούς που τολμάνε να λένε εμένα «ρατσίστρια»!)...

Αλλά διαβάζουμε επίσης και... Μπένε Μπερίτ!!! Είναι πραγματικά να... «βαράει ενέσεις» κανείς! Αυτό γιατί ξέρουμε πολύ καλά – και ούτε οι ίδιοι καν το κρύβουνε – ότι η Μπένε Μπερίτ είναι μασονική στοά και μάλιστα η λεγόμενη «υπερ-στοά» του Ισραήλ! Η πιο σκοτεινή στοά πάνω στον κόσμο!... Αλλά όταν τα έγραφα εγώ αυτά τα πράγματα στο άρθρο μου στο συλλογικό βιβλιαράκι «Στα άδυτα της ελληνικής μασονίας» που έβγαλε πρόσφατα η «Ελεύθερη Ώρα», ήτανε η Σόνια... η «κακιά ναζίστρια», που βγήκε απ’ το «αυγό του φιδιού»! Τι έχει να πει τώρα ο Οβριός που με αποκάλεσε έτσι στο παραπάνω βιβλίο;... Μάλλον κατάπιε την σάπια την γλώσσα του...

Και να τώρα τι γίνεται. Ο ελληνικός λαός λοιπόν θα πληρώσει... 9.943.697 ευρώ (!) στο Κ.Ι.Σ., το οποίο δεν αποδίδει ούτε ένα λεπτό φόρο στην Ελλάδα! Ενώ ήδη με βάση το υπ’ αριθμόν 182 Προεδρικό Διάταγμα (22-3-1978) το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, όντας Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, έχει (και ασκεί) δικαιώματα, τα οποία μόνο το Κράτος κατέχει.

Ειδικότερα, με Προεδρικό Διάταγμα:

«Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Ελλάδος) δικαιούται να εισπράττει φόρους, για δική του χρήση, από τους Εβραίους που διαμένουν στην Ελλάδα, αντί του ελληνικού κράτους»!!!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!! Τι σημαίνει αυτό με απλά ελληνικά;

Πως κανένας Εβραίος δεν πληρώνει φόρο στο ελληνικό δημόσιο, αλλά... μόνο στο Κ.Ι.Σ.!!! Επειδή όμως ο νόμος «επεκτάθηκε» αργότερα αποφασίστηκε πως και οι χριστιανοί που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. απαλλάσσονται της καταβολής φόρων στο Ελληνικό Δημόσιο!!! Είπα: ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!!

Δεν μένουν όμως μόνο εκεί. Η πρόκληση κατά της Ελλάδας συνεχίζεται. Ακούστε είδηση. Το ελληνικό Δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση καταβολής στην Ισραηλτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης συνολικά του ποσού... εννέα εκατομμυρίων εννιακοσίων σαράντα τριών χιλιάδων εξακοσίων ενενήντα επτά (9.943.697) ευρώ... για μια αγωγή του 1961!! Πιο συγκεκριμένα:

«ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Αρ. Φύλλου 414, 23 Φεβρουαρίου 2012, Αριθμ. 2/9631/0023Α (4)


Έκδοση δύο Ομολόγων πενταετούς και δεκαετούς διάρκειας του Ελληνικού Δημοσίου για την εξόφληση υποχρεώσεών του προς την Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης βάσει του αρθρ. 45 παρ. 10 του ν. 3943/2011.*


* ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ Αρ. Φύλλου 66, 31 Μαρτίου 2011,

Άρθρο 45: Ρυθμίσεις θεμάτων Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους
10. Για την οριστική επίλυση της δικαστικής διαφοράς που εκκρεμεί στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης μεταξύ της Ισραηλιτικής Κοινότητας Θεσσαλονίκης (Ι.Κ.Θ.), του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και του Ελληνικού Δημοσίου, ύστερα από την υπό ημερομηνία 21.9.1961 και αύξοντα αριθμό καταθέσεως 2046/1961 αγωγή της πιο πάνω Κοινότητας, το Δημόσιο αναλαμβάνει την υποχρέωση καταβολής στην Ι.Κ.Θ. συνολικά ποσού εννέα εκατομμυρίων εννιακοσίων σαράντα τριών χιλιάδων εξακοσίων ενενήντα επτά (9.943.697) ευρώ σε δύο έντοκες δόσεις, που λήγουν το πέμπτο και το δέκατο έτος από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού και υπό τον όρο ότι πριν από την εξόφληση της οφειλής, όπως ορίζεται κατωτέρω, η Ι.Κ.Θ. θα παραιτηθεί από το δικόγραφο και το δικαίωμα αγωγής.

Με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών ορίζονται η διαδικασία, οι όροι και οι προϋποθέσεις εκδόσεως των δύο ομολόγων, το επιτόκιό τους και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εξόφληση της οφειλής».


Είδατε, Έλληνες, τι συμβαίνει στην πολύπαθη Πατρίδα ΜΑΣ; Σε μια στιγμή στην οποία το Ελληνικό Έθνος περνάει στιγμές δύσκολες;... Μερικοί όχι μόνο δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για την Ελλάδα, αν και ζούνε μέσα στη χώρα μας, αλλά απομυζούνε και ό,τι έχει απομείνει! Είναι «ναζισμός» και «ρατσισμός» να αγωνίζεται κανείς για την Πατρίδα του; Ως πότε θα ανεχόμαστε εμείς οι Έλληνες τις προσβολές των σιωνιστών και των φίλων τους;...

Σόνια Μαυρίδου

Γράφει ο Θάνος Δημάδης

Αυτή δεν είναι η Δημοκρατία μας.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που υψώνει συρματοπλέγματα απομόνωσης από την κοινωνία της.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που γιορτάζει την εθνική της επέτειο χωρίς τους πολίτες της.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που ψάχνει να βρει σανίδα σωτηρίας πάνω στην πιο σκληρή εκδοχή του "νόμος και τάξη".

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που μία εθνική γιορτή για τους πολλούς την μετατρέπει σε κλειστή ροτόντα για τους εκλεκτούς της.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που μία εθνική επέτειος μετατρέπεται σε εικόνα μίας εγωπαθούς εξέδρας των υψηλών προσκεκλημένων της.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που μεταφράζει τον καθωσπρεπισμό ως εθνικό και την διαμαρτυρία ως εθνική απειλή.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που τιμά το εθνικό με τηλεοπτικές πατριωτικές δηλώσεις φορώντας μπλε ταγέρ και ατσαλάκωτο κουστούμι.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που φοβάται, βλέπει εχθρούς, τιμωρεί και φυγαδεύεται.

Δεν είναι η Δημοκρατία μας αυτή που αρνείται να αλλάξει ενώ επικαλείται την ανάγκη αλλαγών.

Όχι, αυτή δεν είναι η Δημοκρατία μας.

Γιατί η Δημοκρατία δεν υποβάλλεται ως ψευδαίσθηση. Αναπλάθεται ως περιεχόμενο.
  • Οι «κρυφές» δεσμεύσεις για «τσάκισμα» μισθών-συντάξεων
  • Ανέλαβαν υποχρέωση για νέα σκληρή επιδρομή σε συνταξιούχους και μισθωτούς, αλλά δεν... το διαφημίζουν, λόγω εκλογών!
  • «Εφιάλτης» για τον επόμενο υπουργό Οικονομικών οι περικοπές 11 δισ. ευρώ που θα αποφασισθούν τον Ιούνιο
  • Κυβερνούν με κόλπα, αλλά θα τους έρθει κόλπος...
Την ώρα που ο Γ. Κουτρουμάνης επιχειρεί στις δημόσιες παρεμβάσεις του να «θολώσει» την εικόνα των επερχόμενων μέτρων κατά μισθωτών του ιδιωτικού τομέα και συνταξιούχων, ώστε να ψηφίσουν οι Έλληνες χωρίς να γνωρίζουν καλά τι τους περιμένει την επομένη των εκλογών, μια προσεκτική ανάγνωση της επιστολής Παπαδήμου-Βενιζέλου-Προβόπουλου προς το ΔΝΤ αποκαλύπτει ότι έχουν ήδη αναληφθεί σαφείς δεσμεύσεις για «τσάκισμα» μισθωτών και συνταξιούχων μέσα στο 2012!

Στην αγορά εργασίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη η μεγάλη... σφαγή των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα, με βάση την πρόσφατη μεταρρύθμιση για το «τσεκούρωμα» βασικών μισθών και κλαδικών συμβάσεων. Όπως αποκάλυψε η Λ. Κατσέλη, μόνο τον τελευταίο μήνα υπογράφηκαν ατομικές συμβάσεις σε πάνω από 3.000 μικρές επιχειρήσεις, με μειώσεις μισθών που ξεπερνούν το 20%. Αυτή είναι μόνο η αρχή, όμως, αφού το Μνημόνιο ορίζει με σαφήνεια την υποχρέωση της νέας κυβέρνησης για νέο «πετσόκομμα» μισθών στο όνομα της ανταγωνιστικότητας και των συντάξεων στο όνομα της δημοσιονομικής προσαρμογής:

• Για τους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, η επιστολή Παπαδήμου-Βενιζέλου-Προβόπουλου ξεκαθαρίζει ότι η πρόσφατη επώδυνη μεταρρύθμιση είναι μόνο η αρχή. Μέσα στο 2012 θα καταγραφούν όλες οι συνέπειες της μεταρρύθμισης, θα μετρηθεί αν και σε ποιο βαθμό βελτίωσε την ανταγωνιστικότητα και, αν κριθεί ότι δεν επιτυγχάνεται το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, η επόμενη ελληνική κυβέρνηση θα έχει τη δέσμευση να προχωρήσει σε νέο γύρο περικοπών με νομοθετική ρύθμιση. «Αν πριν από το τέλος του 2012 η επίπτωση (σ.σ.: των τελευταίων μεταρρυθμίσεων) στην αγορά εργασίας παραμείνει απατηλή (σ.σ.: «elusive» στο αγγλικό κείμενο) θα εξετάσουμε περισσότερες άμεσες παρεμβάσεις», αναφέρει η επιστολή, αποσαφηνίζοντας τη δέσμευση για νέα νομοθετική ρύθμιση για τη μείωση των μισθών.

• Όσον αφορά τα «ήξεις αφήξεις» Κουτρουμάνη για τις συντάξεις («δεν θα μειωθούν οι συντάξεις, εκτός αν...»), μια προσεκτική ανάγνωση της επιστολής Παπαδήμου-Βενιζέλου-Προβόπουλου στην Κ. Λαγκάρντ αποκαλύπτει ότι αποτελούν πολιτικό «προπέτασμα καπνού», για να μη γίνει αντιληπτό πού ακριβώς οδηγεί το νέο σχέδιο «σωτηρίας» της χώρας: «Με δεδομένη», αναφέρει η επιστολή, «τη μεγάλη συμμετοχή των συνταξιοδοτικών δαπανών στις δημόσιες δαπάνες, η μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή που απομένει θα πρέπει να περιλάβει πρόσθετες προσαρμογές στις συντάξεις. Αυτό θα γίνει με τρόπο που θα προστατεύει τους συνταξιούχους με τα χαμηλότερα εισοδήματα». Σε άλλο σημείο τονίζεται ότι: «μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου 2012, θα προσαρμόσουμε τις συντάξεις (με προστασία των χαμηλότερων εισοδημάτων) και θα διευρύνουμε τη βάση των εισφορών. Ως πρόσθετο μέτρο, μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου θα ετοιμάσουμε μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους αναλογιστική μελέτη για τον πρώτο πυλώνα των επαγγελματικών ταμείων σε εταιρείες με υπερβολικά κόστη κοινωνικής ασφάλισης (συγκριτικά με εταιρείες και κλάδους που καλύπτονται από το ΙΚΑ) και θα ολοκληρώσουμε μια λίστα σαφών προτάσεων για την εξάλειψη αυτών των διαφορών με δημοσιονομικά ουδέτερο τρόπο (σ.σ.: δηλαδή, με περικοπή παροχών, ώστε να μην επιβαρυνθεί ο προϋπολογισμός)».

Κατά τα λοιπά, η εξεύρεση περικοπών δαπανών ύψους άνω των 11 δισ. ευρώ, για την οποία δεσμεύθηκε η κυβέρνηση έναντι της «τρόικας», και θα πρέπει να συμφωνηθεί μέσα στον Ιούνιο με την έγκριση του Μεσοπρόθεσμου, θα αποτελέσει πραγματικό πολιτικό «εφιάλτη» για την επόμενη κυβέρνηση - αρκεί να σκεφθεί κανείς με πόση δυσκολία βρέθηκαν πρόσφατα περικοπές δαπανών 325 εκατ. ευρώ, για να αντιληφθεί τη δυσκολία περικοπής 34πλάσιου ποσού! Η «τρόικα» και οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εκφράζουν φόβους, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι ακόμη και αν μετά τις εκλογές σχηματισθεί μια ισχυρή «μνημονιακή» κυβέρνηση, το καλοκαίρι θα φθάσει η Ελλάδα στα όρια της κοινωνικής έκρηξης, μόλις γίνει αντιληπτό πού οδηγούν τα νέα μέτρα, σε ένα περιβάλλον μάλιστα ολοένα επιταχυνόμενης κατάρρευσης της πραγματικής οικονομίας.

Η επιστολή Παπαδήμου-Βενιζέλου-Προβόπουλου καθιστά σαφές ότι η μείωση της μισθολογικής δαπάνης στο Δημόσιο θα φέρει πρόσθετη εξοικονόμηση 500 εκατ. ευρώ, πέραν των 2,5 δισ. ευρώ συνολικής εξοικονόμησης μέχρι το τέλος του 2014, που θα φέρουν τα μέτρα που ήδη περιλαμβάνονται στο προηγούμενο Μεσοπρόθεσμο και δεν έχουν εφαρμοσθεί ακόμη στο σύνολό τους. Ο στόχος θα επιτευχθεί με μειώσεις μισθών και προσωπικού, πέραν των 15.000 απολύσεων που θα πρέπει να γίνουν φέτος με τον μηχανισμό της εφεδρείας, υπογραμμίζεται στην επιστολή.

Η επιστολή «φωτογραφίζει» τον μηχανισμό που θα οδηγήσει στο μεγάλο «τσεκούρωμα» φορέων και προσωπικού και θέτει υψηλό στόχο εξοικονόμησης, δηλαδή τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ τη διετία 2013-14: μέσα στον Ιούνιο θα είναι έτοιμη η μεγάλη μελέτη, που ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη, με συμμετοχή και ξένων ειδικών, για τον δημόσιο τομέα, η οποία θα αποκαλύψει (μετά τις εκλογές...) ποιοι οργανισμοί και υπηρεσίες πρέπει να κλείσουν, συμπαρασύροντας στην εφεδρεία (απόλυση) το προσωπικό τους.

Οι ελληνικές τραγωδίες αποτελούνται από τρεις πράξεις. Στην πρώτη, δίνεται το σκηνικό. Στη δεύτερη, η πλοκή φτάνει στην κορύφωσή της. Στην Ελλάδα του σήμερα, η επιβολή των «εθελοντικών» απωλειών στους ιδιώτες πιστωτές της χώρας απλώς αντιπροσωπεύει το τέλος της αρχής, καθώς η πραγματική τραγωδία δεν έχει εκτυλιχθεί ακόμα, γράφει ο καθηγητής Luigi Zingales.

Όπως επισημαίνει, μπορεί επιφανειακά αυτή η «εθελοντική» συμφωνία με τους πιστωτές να φαίνεται μεγάλη επιτυχία, όμως, παρά τη μείωση του χρέους κατά περισσότερο από 100 δισ. ευρώ, την αποφυγή γενικευμένων καταρρεύσεων τραπεζών και τη συνέχιση της δυνατότητας του κράτους να πληρώνει τους υπαλλήλους του, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σκληρή.

Συγκεκριμένα, ακόμα και με την τελευταία συμφωνία, το χρέος της Ελλάδας παραμένει στο 120% του ΑΕΠ του προηγούμενου έτους, ενώ εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 130% προτού σταθεροποιηθεί στο 120% το 2020. Όμως, ούτε αυτό το επίπεδο είναι βιώσιμο. Καθώς ο πληθυσμός της Ελλάδας αναμένεται να μειωθεί 0,5% ετησίως τα επόμενα 30 χρόνια, ακόμα και αν το κατά κεφαλήν εισόδημα στη χώρα αυξηθεί κατά 1,5% ετησίως, το χρέος δύσκολα μπορεί να εξυπηρετηθεί.

Εάν υποτεθεί ότι η Ελλάδα μπορούσε να δανειστεί με πραγματικό επιτόκιο 3% (αντί του 17% που ισχύει σήμερα), η κυβέρνηση θα έπρεπε να εμφανίζει ετήσιο πρωτογενές πλεόνασμα 2,6% του ΑΕΠ για τα επόμενα 30 χρόνια μόνο και μόνο για να διατηρεί σταθερό το επίπεδο χρέους.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι για να μειωθεί το επίπεδο χρέους στο 70%, η Ελλάδα θα πρέπει να διατηρεί ένα μέσο πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 4% για τα επόμενα 30 χρόνια, το οποίο έχει επιτευχθεί προσωρινά μόνο σε 4 από τα τελευταία 25 χρόνια.

Αν όμως η κατάσταση είναι τόσο δραματική, για ποιον λόγο χάρηκαν τόσο πολύ η Ε.Ε. και το ΔΝΤ για την πρόσφατη συμφωνία, διερωτάται ο κ. Zingales.

Όπως εξηγεί, ο βασικός τους στόχος ήταν να ελαχιστοποιήσουν τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η χρεοκοπία της Ελλάδας στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα. Και δεδομένης της αντίδρασης της αγοράς, φαίνεται πως το πέτυχαν. Η καθυστέρηση στην επίτευξη της συμφωνίας έδωσε τη δυνατότητα στους περισσότερους ιδιώτες επενδυτές να αποφύγουν τις συνέπειες του ριψοκίνδυνου δανεισμού τους προς την Ελλάδα.

Ποιο ήταν όμως το τίμημα για τον περιορισμό των απωλειών του ιδιωτικού τομέα; Εάν η Ελλάδα είχε κηρύξει χρεοστάσιο το 2010, επιβάλλοντας το ίδιο «κούρεμα» στους ιδιώτες πιστωτές με αυτό που επέβαλε τώρα, θα είχε μειώσει το χρέος στο πιο διαχειρίσιμο επίπεδο του 80%, σημειώνει ο κ. Zingales. Όπως επισημαίνει, αυτό θα ήταν μεν οδυνηρό, ωστόσο θα είχε γλιτώσει τους Έλληνες από μείωση του ΑΕΠ κατά 7% και την αύξηση της ανεργίας στο 22%.

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι, εάν η χώρα είχε χρεοκοπήσει το 2010, θα είχε περιθώριο για προσαρμογές, κάτι που δεν έχει πλέον. Και εάν η πορεία της οικονομίας δεν αντιστραφεί σύντομα, η Ελλάδα θα χρειαστεί περισσότερη βοήθεια.

Θα μπορέσει να τη βρει; Πλέον, το μεγαλύτερο μέρος του δημόσιου χρέους βρίσκεται στην κατοχή του επίσημου τομέα, ο οποίος παραδοσιακά δεν επιτρέπει κανένα «κούρεμα». Το υπόλοιπο χρέος έχει επανεκδοθεί υπό βρετανικό και όχι υπό ελληνικό δίκαιο, και αυτό σημαίνει ότι πλέον δεν ελέγχεται από την ελληνική κυβέρνηση και τη νέα ρήτρα συλλογικής δράσης, η οποία διευκολύνει τη μερική χρεοκοπία. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα έχει εξαντλήσει τη δυνατότητά της να μοιραστεί μέρος του βάρους με τον ιδιωτικό τομέα.

Στη δεύτερη πράξη του δράματος, οι απελπισμένοι Έλληνες θα έρθουν αντιμέτωποι με τους εξοργισμένους Ευρωπαίους. Μόνο στην κορύφωση, όμως, θα γνωρίζουμε εάν η προσπάθεια να καθυστερήσει το αναπόφευκτο συνεισέφερε στην υπονόμευση της ιδέας της Ευρώπης.

Εδώ και κάποιες ώρες όλες οι μεγάλες ειδησεογραφικές ιστοσελίδες της χώρας ασχολούνται και έχουν στην πρώτη τους σελίδα, το ζήτημα της δημιουργίας 30 νέων στρατοπέδων κράτησης παράνομων λαθρομεταναστών που θα δημιουργηθούν σε ολόκληρη την ηπειρωτική Ελλάδα, όπως ανέφερε ο αρμόδιος υπουργός κ. Χρυσοχοίδης, προφανώς μετά από συννενόηση με το έτερο κόμμα που στηρίζει την κυβέρνηση της οποίας είναι μέλος, την Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά.

Δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρεις για το συγκεκριμένο σχέδιο, καθώς είναι δεδομένο ότι θα ακολουθήσει μακρά συζήτηση, μέχρι να υλοποιηθεί. Άλλες ιστοσελίδες αντιμετωπίζουν θετικά το σχέδιο, άλλες αρνητικά, ενώ άλλες επικεντρώνουν στις αντιδράσεις που αναμένονται και ήδη έχουν ξεκινήσει στις τοπικές κοινωνίες, οι οποίες είναι σαφές ότι θα αντιδράσουν. Κάτι λογικό, αφού η δημιουργία αυτών των στρατοπέδων συγκέντρωσης θα σημάνει αυτόματα την άμεση υποβάθμιση των περιοχών στις οποίες θα στηθούν. Ποιός άλλωστε θα θέλει να ... γειτονεύει με μία χιλιάδα λαθρομεταναστών, των οποίων η μοναδική έγνοια θα είναι το πώς θα το σκάσουν για να παραμείνουν στην χώρα μας ή να μεταφερθούν σε κάποια άλλη ευρωπαίκή χώρα.

Φυσικά ο κ. Χρυσοχοίδης φρόντισε να πασπαλίσει με προεκλογικά καλούδια το όλο σχέδιο, μιλώντας για θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν και την ανάπτυξη που θα φέρουν στις περιοχές που θα γίνουν καθώς και στα ... εκατομμύρια ευρώ που θα μας δώσουν οι κουτόφραγκοι για να "φιλοξενούμε" τους λαθρομετανάστες.

Φυσικά δεν αναφέρθηκε στο κόστος που κάθε ένας από αυτούς θα έχει για το ελληνικό κράτος, φυσικά δεν αναφέρθηκε στο κόστος το οποίο θα έχουν οι περιοχές που αυτά θα γίνουν, καθώς θα αποκλειστεί κάθε είδους ανάπτυξη.

Είναι δεδομένο ότι τέτοιου είδους προεκλογικά σχέδια έχουν την ουσία τους. Κάποιοι θα τα κονομήσουν χτίζοντας τις εγκαταστάσεις, κάποιοι θα ... διοριστούν και σε κάποιους θα δοθεί η δικαιολογία που έψαχναν για να ... ρίξουν το κουκί τους στα κατεστημένα κόμματα, ελπίζοντας ότι κάπου θα ... βολευτούν κι αυτοί. Χαρά και για τις διάφορες ΜΚΟ που θα αναλάβουν την υψηλή επιστασία των στρατοπέδων, σε ρόλο επιθεωρητή και που σαφώς θα επιδοτηθούν για το έργο τους.

Κανείς όμως από όσους γνωρίζουν το παραμικρό για το μεταναστευτικό δεν πρέπει να θεωρεί ότι πρόκειται για κάτι το ... ουσιαστικό. Ακόμη και στην - ανήκουσα στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας - περίπτωση που στην χώρα μας όλα λειτουργήσουν στην εντέλεια, ακόμη και στην περίπτωση που όλα πάνε όπως ακριβώς έχιε σχεδιαστεί ότι θα πάνε, είναι σαφές ότι δεν θα έχει γίνει τίποτε παραπάνω από μία ... τρύπα στο νερό. Γιατί ακριβώς αυτό είναι η ,.. φιλοξενία 30.000 λαθρομεταναστών, στην περίπτωση μάξιμουμ απόδοσης του σχεδίου, σε μία χώρα όπου κάθε χρόνο μπουκάρουν πάνω από 100.000 άτομα και που ήδη φιλοξενεί μερικά εκατομμύρια στο εσωτερικό της.

Ο οδικός χάρτης για λύση στο μεταναστευτικό είναι σαφής. Πρώτα σφράγισμα των συνόρων, με όποιον τρόπο χρειαστέι, ακόμη και εάν αυτός προσβάλλει τις ανθρωπιστικές ευαισθησίες κάποιων και μετά διαχείριση του προβλήματος αυτών που είναι ήδη μέσα. Και εκεί ξεκινάμε με απελάσεις, και μετά ακολουθούν τα κέντρα κράτησης. γιατί για έναν Πακιστανό ή Αφγανό, το κέντρο κράτησης θα είναι σαν ... ξενοδοχείο. Θα ζητούν να μπούν για να εξασφαλίσουν φαγητό και στέγη. Οι 30.000 θέσεις θα γεμίσουν πολύ γρήγορα. Και θα γεμίσουν αποκλειστικά με ... Παλαιστίνιους ή Αφγανούς αφού όλοι αυτό δηλώνουν για να μην απελαθούν.

Όσο για τις ... ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις, κανείς δεν λέει στα ... κορόιδα τους Έλληνες ότι ο λόγος αυτών των χρηματοδοτήσεων είναι οι προσωρινές αποφάσεις δικαστηρίων χωρών της Ευρώπης που απαγορεύουν την επαναπροώθηση λαθρομεταναστών στην Ελλάδα λόγω ελιπών συνθηκών κράτησης. Μόλις όμως τα φτιάξουν, άνετα θα εφαρμόζεται και πάλι η συνθήκη Δουβλίνο 2 για να μας τους στέλνουν πίσω πακέτο.

Εμείς κάνουμε στρατόπεδα κράτησης λαθρομεταναστών και οι Ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν ολόκληρη την χώρα σαν ένα τεράστιο στρατόπεδο κράτησης λαθρομεταναστών.

Αλλά σε προεκλογική περίοδο, σιγά μην αρνηθούν κάποιοι την ευκαιρία να ... τάξουν θέσεις εργασίας και ειδικά στην ... επαρχία.

Χρυσοχοΐδης: Διορία μιας εβδομάδας για τα 30 Κέντρα, αλλιώς Νομοθετική Πράξη

Το «μαχαίρι στο λαιμό» των περιφερειαρχών, αλλά και της τοπικής κοινωνίας έβαλε το μεσημέρι ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, κατά τη συνάντηση που είχαν για τα κέντρα μεταναστών.

Όπως είπε σε δηλώσεις του, αμέσως μετά, θα δημιουργηθούν 30 «στρατόπεδα» μεταναστών και οι περιφέρειες έχουν μία εβδομάδα χρόνο για να αντιπροτείνουν τις τοποθεσίες, τις οποίες θα προτείνει το υπουργείο, όπου μπορούν να γίνουν αυτά τα κέντρα. Διαφορετικά, όπως τόνισε, θα φέρει Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου στο Υπουργικό Συμβούλιο για τη δημιουργία των 30 αυτών κέντρων.

Το κόστος λειτουργίας των κέντρων εκτιμάται στα 250 εκατομμύρια ευρώ και θα καλυφθεί από ευρωπαϊκούς πόρους.

Εκτός... εμβέλειας «στρατοπέδων» μεταναστών βρίσκονται οι τρεις νησιωτικές περιοχές της χώρας (περιφέρειες Βορείου Αιγαίου, Ιονίων Νήσων και Νοτίου Αιγαίου), όπου εκεί θα δημιουργηθούν κέντρα πρώτης υποδοχής (όπως, π.χ., έχει η Σάμος και Λέσβος).

Πληροφορίες από: ElKosmos και Aegaio
Η σταδιακή κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών επέρχεται με την εισαγωγή της Θρησκειολογίας η οποία ήδη φέρνει τους μαθητές των σχολείων σε πρώτη επαφή με το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό.

Ο στόχος να απαλειφθεί σε λίγα χρόνια η Ορθοδοξία από επίσημη θρησκεία των Ελλήνων, δεν είναι μακρινός. Ήδη έχει γίνει λόγος για το βιβλίο της Ε’ Δημοτικού που εξυμνεί την θρησκεία του Ισλάμ.

Οι μαθητές όμως της Β’ Λυκείου εμπεδώνουν το Ισλάμ ή τον Ιουδαϊσμό μέσω του μαθήματος της Θρησκειολογίας, όχι μόνον με το να επισκέπτονται τεμένη και εβραϊκές συναγωγές, αλλά τώρα μπορούν να προσκαλούν ιμάμηδες ή ραβίνους στην σχολική τους αίθουσα για να ακούσουν από κοντά τα όσα πρεσβεύει η δική τους θρησκεία!

Ενδεχομένως, η παρουσία του κ. Μπαμπινιώτη στην θέση του επικεφαλής του Υπουργείου Παιδείας και διά Βίου Μάθησης, να μην είναι τυχαία με τα παραπάνω.
Μια απλή αίτηση του …ενδιαφερόμενου σχολείου, αρκεί για να προσκαλέσει ιμάμηδες ή ραβίνους στο μάθημα της Θρησκειολογίας οι οποίοι μπορούν να απαντούν σε ερωτήσεις και απορίες των μαθητών, γύρω από το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό αντίστοιχα!!!

Μια τέτοια αίτηση έφτασε προ ημερών στην Β’ Διεύθυνση της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, η οποία επρόκειτο να διαβιβαστεί στο Υπουργείο Παιδείας προκειμένου να δώσει το οριστικό Ο.Κ. για την παράσταση του ιμάμη στο μάθημα για το Ισλάμ, που θα διδαχτεί στο Α’ Λύκειο Χολαργού.

Η αρμόδια επί εκπαιδευτικών θεμάτων της Β’ Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης κ. Άνθη, μας είπε: «Εμείς ακολουθούμε το νομικό πλαίσιο του Υπουργείου Παιδείας που καθορίζει ποιοι μπορούν να μπουν μέσα στα δημόσια σχολεία, ως ειδικοί επιστήμονες κ.λ.π.».

Δεν υπάρχει συγκεκριμένο για την είσοδο ιμάμηδων ή ραβίνων, νομικό πλαίσιο. Είναι το ίδιο που ισχύει για κάθε Έλληνα πολίτη, επιστήμονα, φωτογράφο κ.λ.π. Πρόκειται για την εγκύκλιο Γ2/49181/18-05-2005 ΥΠ.Ε.Π.Θ. η οποία αναφέρει:

«Άδεια εισόδου σε Σχολεία
Με αφορμή ερωτήματα που ετέθησαν στις υπηρεσίες μας αναφορικά με την πραγματοποίηση προγραμμάτων επιμόρφωσης εκπαιδευτικών, εκδηλώσεων, δραστηριοτήτων, διεξαγωγή ερευνών στα σχολεία καθώς και τη διανομή εκπαιδευτικού ή άλλου εντύπου και ηλεκτρονικού υλικού, σας γνωρίζουμε τα εξής:

Δεν επιτρέπεται η ικανοποίηση τέτοιων αιτημάτων χωρίς την έγκριση των αρμοδίων Δ/νσεων του ΥΠΕΠΘ που έχουν, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, τη σχετική αρμοδιότητα».

Απλή λοιπόν αίτηση, η οποία αν μάλιστα συνοδεύεται από τη σύμφωνη γνώμη του σχολικού συμβούλου Θεολόγων, μπορεί να γίνει εύκολα δεκτή.

ΤΗΝ ΕΓΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ Ο ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΘΕΟΛΟΓΩΝ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΣΧΟΛΕΙΑ!

Η περίπτωση του Α’ Λυκείου Χολαργού δεν είναι η μοναδική. Έχουν γίνει και άλλα αιτήματα από Λύκεια της χώρας, για την παρουσία ιμάμηδων στο μάθημα της Θρησκειολογίας. Γεγονός για το οποίο δεν έχει αντίρρηση ο Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων κ. Άγγελος Βαλλιανάτος, εφόσον όπως διευκρινίζει, τηρηθούν σωστά όλες οι διαδικασίες:

Βαλλιανάτος (Σχολικός Σύμβουλος Θεολόγων του Υπουργείου Παιδείας): Παρόμοιο αίτημα έχει γίνει και από άλλα σχολεία. Υπάρχει μια διαδικασία που ακολουθείται αυστηρά ώστε να έχει κανείς την ασφάλεια ότι τα πράγματα θα γίνουν σωστά. Το σχολείο υποχρεούται να ζητήσει άδεια και να ενημερώσει για τις προθέσεις του το Υπουργείο Παιδείας, το οποίο τελικά και θα δώσει την άδεια. Δεν είμαι σε θέση να ξέρω εάν μέχρι τώρα έχει δοθεί άδεια, πάντως εάν ακολουθηθεί σωστά η διαδικασία, νομίζω ότι δεν υπάρχει πρόβλημα να δοθεί η άδεια.

Στην ερώτησή μας, εάν προσκαλούν τον ιμάμη επειδή κρίνεται ανεπαρκής για το μάθημα του Ισλαμισμού ο υπεύθυνος καθηγητής θεολογίας, ο κ. Βαλλιανάτος, δήλωσε: «Την διδασκαλία την κάνει ο καθηγητής. Από ‘κει και πέρα, αν τα παιδιά έχουν προετοιμαστεί να υποβάλλουν ορισμένα ερωτήματα, ο ιμάμης καλείται στην τάξη στα πλαίσια συνάντησης, για να κάνει μια συζήτηση και να απαντήσει. Ναι βεβαίως, γίνεται. Όσο περισσότερο την έχει ετοιμάσει κάποιος μια τέτοια συνάντηση, όσο πιο πολύ έχει εντοπιστεί στον εκπαιδευτικό της χαρακτήρα, άλλο τόσο λιγότερο κινδυνεύει να γίνει οτιδήποτε άλλο, που δεν θα το ήθελε ούτε το σχολείο ούτε κανείς άλλος».

-Πριν κάνετε δεκτό ένα τέτοιο αίτημα, λαμβάνετε υπόψη το ενδεχόμενο να υπάρξουν αντιδράσεις από γονείς;
Βαλλιανάτος: Για το συγκεκριμένο σχολείο δεν έχω ενημερωθεί για αντιδράσεις ούτε για άλλα σχολεία έχω υπόψη μου να σας πω.

ΥΠΟ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΩΝ ΑΠΕΣΥΡΑΝ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΜΑΜΗ! ΘΑ ΚΛΗΘΕΙ ΘΕΟΛΟΓΟΣ ΜΕ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΙΣΛΑΜ

Το Λύκειο Χολαργού, υπό τον φόβο αντιδράσεων των γονέων, απέσυρε το αίτημα για την παρουσία ιμάμη στο σχολείο, για να προτιμήσει τελικά την παρουσία Θεολόγου-χριστιανού, με διδακτορικό στο Ισλάμ. Μας το επιβεβαίωσε ο Λυκειάρχης κ. Καπετανάς. Το ερώτημα είναι γιατί και για ποιο λόγο, το Λύκειο δεν απευθύνθηκε ευθύς εξ΄ αρχής στον συγκεκριμένο εκπαιδευτικό, αλλά αναζήτησε την λύση στο πρόσωπο θρησκευτικού εκπροσώπου του Ισλάμ;

Μιλήσαμε και με τον καθηγητή Θεολογίας ο οποίος είχε την πρωτοβουλία να προσκαλέσει τον ιμάμη, ο οποίος και μας είπε: «Γνωρίζω τον ιμάμη ιατρό, πατέρα 11 παιδιών που διαμένει στην περιοχή του Ζωγράφου και τον είχα ρωτήσει εάν υπήρχε η δυνατότητα να μας επισκεφτεί μέσα από την νόμιμη διαδικασία του Υπουργείου Παιδείας. Πριν κάνουμε οποιαδήποτε ενέργεια, ρωτήσαμε και τον σύμβουλο των θεολόγων ο οποίος συμφωνεί. Σε άλλα σχολεία, κάνουν επισκέψεις σε τεμένη, εβραϊκές συναγωγές όπου εκεί τους μιλάει ιμάμης ή ραβίνος.

Εμείς όμως τελικά δεν θα καλέσουμε τον ιμάμη επειδή δεν μας παίρνει ο χρόνος μια και η διαδικασία για να έρθει ο ιμάμης χρειάζεται πολλές διατυπώσεις. Βρήκαμε μια άλλη, καλύτερη εκδοχή, θα έρθει να μας μιλήσει καθηγητής θεολογίας ο οποίος έχει κάνει διδακτορικό πάνω στο Ισλάμ. Είμαι άνθρωπος της Εκκλησίας και δεν προσπαθώ να παρουσιάσω κάτι άλλο που εμποδίζεται από το Σύνταγμα και τους νόμους.

Με ενδιαφέρει το αντικείμενό μου, ο Χριστιανισμός αλλά αυτό το διάστημα διδάσκω θρησκεύματα και θέλω να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ και να είμαι αντικειμενικός. Θέλω λοιπόν να βρω ανθρώπους που μπορούν να με βοηθήσουν να το κάνω με περισσότερα εποπτικά μέσα».

Μάκης Βραχιολίδης


Ενοχλήθηκαν αρκετοί από τη θέση μας στο ζήτημα του εκσυγχρονισμού των F 16, υποστηρίζοντας περίπου ότι “διακυβεύεται” η επιχειρησιακή επάρκεια της ΠΑ.

Αν η χώρα δεν βρισκόταν στη τραγική οικονομική κατάσταση που βρίσκεται όλα αυτά τα ζητήματα θα μπορούσαν να εξεταστούν. Δεν είναι όμως με κανένα τρόπο κατανοητό να συζητάς τον εκσυγχρονισμό αεροσκαφών που παρέλαβες πριν λίγα χρόνια, όταν δεν έχεις ακόμη εξασφαλίσει τα κονδύλια για τα ανταλλακτικά που θα τους επιτρέψουν να… απογειωθούν. Εκτός αν είσαι…αιθεροβάμων. Αυτό επισημαίνουμε και τίποτα παραπάνω.
Μπορεί να είναι πολύ δυσάρεστο, αλλά πρέπει όλοι μας να συνειδητοποιήσουμε σε τι κατάσταση βρισκόμαστε, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε όσο καλύτερα μπορούμε.

Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε ότι η χώρα πρέπει να εξοπλιστεί. Αλλά με σχέδιο, προοπτική και κυρίως με πλήρη αιτιολόγηση της όποιας αγοράς γίνεται. Ας ακολουθούμε τον απλό δρόμο της λογικής: από τι κινδυνεύουμε, πως μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε ,τι υπάρχει στην αγορά,πόσο κάνει, τι θέλουμε να εξυπηρετήσουμε ως εθνικό συμφέρον και θα προκύπτει πάντα απλά και εύκολα η όποια αγορά. Όλα τα υπόλοιπα είναι περίεργοι ελιγμοί που κάτι άλλο εξυπηρετούν, εκτός από την κάλυψη επιχειρησιακών αναγκών.

Στη σημερινή δύσκολη οικονομική πραγματικότητα το πρώτο που πρέπει να μας απασχολήσει και να το διεκδικήσει σθεναρά και η στρατιωτική ηγεσία, είναι να δουλέψει “ρολόϊ” το υπάρχον οπλοστάσιο. Τα δεδομένα με την Τουρκία δεν είναι ευχάριστα σε επίπεδο διαθεσιμοτήτων κυρίως και δευτερευόντος σε επίπεδο εξοπλιστικών προγραμμάτων του μέλλοντος. Πολλά μπορούν να ανακοινώνονται, ασφαλώς και η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει πολύ πιο στέρεες βάσεις και προοπτικές από τη δική μας αλλά αυτά δεν είναι λόγος για …να παραδοθούμε.

Η “τουρκοφοβία” που σκόπιμα κάποιοι καλλιεργούν παρουσιάζοντας την Τουρκία περίπου ως αλάνθαστη στις εξοπλιστικές της επιλογές είναι περίεργη. Η Άγκυρα έχει εμπλακεί στην περιπέτεια του F 35, το οποίο κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πότε θα παραλάβει. Όπως και κανείς δεν ξέρει τι αεροπλάνο τελικά θα είναι αυτό που θα παραλάβει. Η χρονική καθυστέρηση στην εξέλιξη του προγράμματος δίνει -ακόμη όχι για πολύ- την ευκαιρία να σχεδιάσει και να αποφασίσει η Ελλάδα τα επόμενα βήματά της στο κρίσιμο θέμα της απόκτησης νέου αεροσκάφους. Κι εδώ θέλουμε να επισημάνουμε κάτι που έχουμε παρατηρήσει από τα σχόλια αρκετών αναγνωστών: δεν υπάρχουν μόνο τα F 35, τα Eurofihgter και τα Rafale που θα μπορούσε η Ελλάδα να εξετάσει αν έπρεπε να λάβει τώρα απόφαση.

Το αναφέρουμε γιατί τα λόμπυ των Αθηνών έχουν καταφέρει να περάσουν σ΄ όλους μας την άποψη ότι μόνο ανάμεσα σ΄ αυτά πρέπει να επιλέξουμε. Υπάρχουν κι άλλα...

Η Ελλάδα αφού ρυθμίσει το ζωτικής σημασίας ζήτημα της συντήρησης του οπλοστασίου της,μπορεί να προχωρήσει στην σοβαρή εξέταση όλων των υπαρχόντων αεροσκαφών που οι αεροπόροι θα μας πουν ότι καλύπτουν τις επιχειρησιακές απαιτήσεις. Θα είναι “από τα φρέσκα” στα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται μόνο τα τρία προαναφερθέντα, αλλά και το σουηδικό Gripen,αλλά και τα ρωσικά μαχητικά; Θα είναι “παλαιότερα” αλλά αξιόπιστα όπως το F 18 ή το F 15; Την απάντηση θα πρέπει να την δώσουν οι ειδικοί κι όχι οι “κραυγές παπαγάλων” και “τουρκο-τρομολάγνων”.

Την χώρα δεν την έφεραν σ΄ αυτό το χάλι οι εξοπλισμοί. Πρόσθεσαν ασφαλώς κάποιες “μονάδες χρέους”, αλλά το ΄χουμε ξαναγράψει τα …μεγάλα πάρτυ έγιναν αλλού. Οι εξοπλισμοί ήταν απλά πολύ εύκολο να χρησιμοποιηθούν ως δικαιολογία. Το μεγαλύτερο έγκλημα που διαπράχθηκε στο χώρο των εξοπλισμών κατά τη γνώμη μας, δεν είναι το πόσα ξοδέψαμε, αλλά το τι αγοράσαμε. Κανονικά μ΄ αυτά που πληρώσαμε θα έπρεπε να είμαστε περίπου …Ισραήλ. Δεν είμαστε. Και για να μοιάσουμε έστω, πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα θέματα των εξοπλισμών με πολύ μεγάλη προσοχή και γιατί όχι με καχυποψία. Όπως ορθά κάνουν πολλοί από τους αναγνώστες του Onalert, όπως προκύπτει από τα μηνύματά σας.


ΑΘΩΣ. ΕΠΕΚΕΙΝΑ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (ΚΟΖΑΝΗ)

στο Αρχοντικό Λασσάνη στην Κοζάνη
1 - 12 Απριλίου 2012


Στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη της Κοζάνης μεταφέρεται η Έκθεση Φωτογραφίας «θως. πκεινα(*) τν ρίων το χρόνου» με έργα του Μοναχού Γαβριήλ Φιλοθεΐτη

Η Έκθεση που εγκαινιάζεται την Κυριακή 1 Απριλίου στις 11:30 στο Αρχοντικό Λασσάνη, όπου ως γνωστόν έχει εγκατασταθεί η Δημοτική Χαρτοθήκη Κοζάνης με κορυφαίο έκθεμα της την Χάρτα του Ρήγα Φεραίου.


Η Κοβεντάρειος Δημοτική Βιβλιοθήκη, μία από τις σημαντικότερες Δημόσιες Βιβλιοθήκες, της χώρας, περιλαμβάνει στις συλλογές της, πέρα από το σύγχρονο κομμάτι (εκδόσεις μετά την απελευθέρωσή της, το 1912), ως διακριτές κατηγορίες: α) χειρόγραφα, β) έντυπα, γ) λυτά, δ) αρχαιολογική συλλογή, ε) βιβλιοθήκη Ψαριανού και στ) συλλογή χαρτών.


Στην συνάντηση που είχαν την Τετάρτη 21 Μαρτίου οι εκπρόσωποι της Αγιορειτικής Εστίας, τόσο με τους υπεύθυνους της Βιβλιοθήκης, όσο και του Δημάρχου Κοζάνης κ. Λάζαρου Μαλούτα, συμφωνήθηκε να υπάρξει σταθερή συνεργασία, ενόψει και της ανέγερσης του νέου κτιρίου της Δημοτικής συνολικής έκτασης 4.500 τμ. στους χώρους τους οποίους, μπορούν να φιλοξενηθούν και άλλες μεγαλύτερες σε έκταση Εκθέσεις της Αγιορειτικής Εστίας.


Στη διάθεση της Αγιορειτικής Εστίας, τέθηκε και ο ενδιαφέρον Κατάλογος με παλαιά και σπάνια βιβλία σχετικά με το Άγιον Όρος, που θα αποτελέσουν πηγή μελέτης από τους συνεργάτες της Αγιορειτικής Εστίας και πεδίο επιλογής βιβλίων για τις φωτοαναστατικές εκδόσεις, που αποτελούν τμήμα των δράσεων της Πράξης «Η μεγάλη πνευματική και πολιτιστική παρακαταθήκη του Αγίου Όρους», που χρηματοδοτείτε από το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα (ΠΕΠ) Μακεδονία - Θράκη 2007-2013 και συγχρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.

(*) Επέκεινα = πέρα από, μακρύτερα



Το ξεπουληταριό των πωλητικών –εκπροσώπων και υπαλλήλων των τραπεζών και των διεθνών λαμογιών- πρόσφατα υπέγραψε την καταδίκη της χώρας και έτρεξε να κρυφτεί πίσω από χιλιάδες αστυνομικούς και ελεύθερους σκοπευτές για να συνθλίψει με την παρουσία του και την γιορτή της παλιγεννεσίας, την 25 Μαρτίου, εγκαθιδρύοντας την εκτός νόμου κυριαρχία του. Με βάση αυτές τις υπογραφές, η Ελλάδα έχει παύσει να είναι χώρα και έχει μετατραπεί σε χώρο εκπλειστηριασμού των πάντων (συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων και των περιουσιών τους)...

Οι υπογραφές έπεσαν, άγνωστες για τους πολίτες συζητήσεις επί συζητήσεων πραγματοποιούνται με τους εξ ανατολών γείτονές μας, με τους τροϊκανούς και φυσικά με τους αμερικανούς. Όλα, πλέον, δείχνουν πως στην χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία, εκεί και δολοφονήθηκε από διεφθαρμένους πολιτικούς, οι οποίοι αφού κατέστρεψαν την χώρα μέσα από αδιαφανή κακοδιαχειρίση και διακυβέρνηση δεκαετιών, συνήργησαν στην μετατροπή της σε άθλιο τραπεζικό προτεκτοράτο, προκειμένου να διασώσουν τους εαυτούς τους από την δικαιοσύνη, αλλά και για να παραμείνουν στην εξουσία που σαν ναρκομανείς την επιζητούν.

Η απώλεια της αυτοκυριαρχίας, της ανεξαρτησίας και της αυτοδιάθεσης τόσο της χώρας όσο και των Ελλήνων πολιτών, είναι ένα γεγονός που αποτελεί διεθνή πρωτοτυπία στην σύγχρονη παγκόσμια ιστορία και μόνο εάν οι πολίτες της Ελλάδας μπορέσουν να επιτύχουν ο καθένας ξεχωριστά την προσωπική του ανάκαμψη, μόνο τότε θα μπορέσει η πατρίδα μας να επανέλθει στην κανονικότητα μίας δημοκρατικής διακυβέρνησης που θα έχει τον έλεγχο των αποφάσεων για το παρόν και το μέλλον της χώρας και των πολιτών.

Η στόχευση των επικυρίαρχων «δάνειων δυνάμεων» και των εγχώριων υποποδίων τους, είναι σαφές πως βρίσκεται στον τεράστιο (και κατά κοινή ομολογία αμύθητο) πλούτο που διαθέτει η Ελλάδα. Για να επιτύχουν αυτόν τον σκοπό, θα επιτεθούν με κάθε μέσο στον πολίτη (ο οποίος είναι και ο νόμιμος ιδιοκτήτης) τον οποίο και θα επιδιώξουν να εξαθλιώσουν και έναντι του οποίου θα επιχειρήσουν να εφαρμόσουν το δόγμα της Wall Street «θα τους πάρουμε την αγελάδα και θα τους πουλάμε το γάλα» και τέλος, αφού θα έχουν εξασφαλίσει την απόλυτη εξάρτηση ενός ολόκληρου λαού, θα επιχειρήσουν στο "πτώμα" της Ελλάδας τον μεταξύ τους διαμοιρασμό στα πλούσια λάφυρα. Τουρισμός, ορυκτός πλούτος, υδρογονάνθρακες, νερό και ήλιος, είναι ο κορμός των στοχεύσεων των οικονομικών δυναστών - κατακτητών της σύγχρονης Ελλάδας. Ακριβώς αυτά τα στοιχεία τα οποία διακαώς επιθυμούν, μπορούν να αποτελέσουν και τον κορμό ανάπτυξης και συντομότατης (αν όχι άμεσης) επανάκαμψης της πατρίδας μας. Γνωρίζουν οι κλέφτες πως ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τους ίδιους, μέχρις ότου υπάρξει σθεναρή αντίδραση και εξωβελισμός τους από την Ελλάδα και φροντίζουν να δημιουργήσουν –το δυνατόν συντομότερο- έναν ποινικό κλωβό μέσα από ένα πλέγμα αμφισβητούμενων εκτρωματικών νομοθετημάτων, ο οποίος θα εξαναγκάσει σε άμεση η έμμεση συνεργασία ή επανάληψη συζητήσεων (έτσι πιστεύουν) την κυβέρνηση που θα αναλάβει μετά την εκδίωξή τους. Γνωρίζουν πως εάν δεν κατορθώσουν να δημιουργήσουν ένα (έστω και εκτρωματικό) στρώμα «νομιμότητας», ίσως και να βρεθούν υπόλογοι για απόπειρα άθλιας οικονομικής επίθεσης κατά μίας ολόκληρης χώρας. Γι αυτό και στοχεύουν σε πολιτικές συνεργασίες με όσους και όποιους σύγχρονους "εφιάλτες" ή "πραιτωριανούς" κατορθώσουν να τοποθετήσουν στην πλευρά των δικών τους και όχι των Ελληνικών συμφερόντων.

Όσο γρηγορότερα, λοιπόν, εμείς οι πολίτες ομονοήσουμε κα συσπειρωθούμε γύρω από έναν κοινό σκοπό, τόσο γρηγορότερα θα οριοθετήσουμε και θα κατακτήσουμε τους ενδιάμεσους στόχους, προς την κατεύθυνση της επαναφοράς της αυτοκυριαρχίας και της ανεξαρτησίας της πατρίδας μας. Όσο γρηγορότερα επανέλθει η πραγματική δημοκρατία και όχι η ολιγαρχική κλεπτοκρατία των πωλητικών που σήμερα υπάρχει και όσο γρηγορότερα επιβληθούν παραδειγματικές ποινές σε όλους τους εμπλεκόμενους -με την παράδοση της πατρίδας μας- πολιτικούς, τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσουμε ως χώρα να επανακτήσουμε τον σεβασμό αυτών που σήμερα είτε μας χλευάζουν είτε μας εκμεταλλεύονται στον μέγιστο βαθμό. Στις ημέρες μας ο εσμός των πολιτικών σκουπιδιών και τα περιφερόμενα χαμογελαστά αλλά και τρέμοντα ανδρείκελα, αποτελούν σήμα κατατεθέν της πωλητικής σκηνής των ελληνόφωνων ταγών που ανέλαβαν την εργολαβία κατακρήμνισης μιάς πολύπαθης και πάντα αγωνιζόμενης χώρας.

Όταν εμείς οι πολίτες κατανοήσουμε πως το πραγματικό μας χρέος δεν βρίσκεται απέναντι στους τοκογλύφους, αλλά απέναντι στην ιστορία, στους προγόνους, στους συμπολίτες και στους απογόνους μας, τότε ίσως μπορέσουμε να κατανοήσουμε πως το εγώ που μας καλλιέργησαν στάθηκε η αιτία της κατάρρευσής μας αφού λειτούργησε ως βαρύτατο επιτόκιο στον σχεδιαζόμενο εξανδραποδισμό μας.

Η απάντηση στο αδιέξοδο που μας προβάλουν, βρίσκεται στις λέξεις αυτοκυριαρχία και ανεξαρτησία. Βρίσκεται στον αυτοσεβασμό και στην (πραγματική) ελευθερία. Βρίσκεται στην δημοκρατία που ως λαός διδάξαμε, αλλά εύκολα την ξεχάσαμε και την αντικαταστήσαμε με εξαμβλωματικά υποκατάστατά της. Όταν σαν λαός αποδείξουμε πως διαθέτουμε αυτοσεβασμό, τότε θα κερδίσουμε ή θα μπορούμε να απαιτήσουμε τον σεβασμό όλων (γειτόνων, φίλων, εταίρων συμμάχων κ.α.).

Η ιστορική καμπή στην οποία σήμερα βρίσκεται ο Ελληνισμός, θέτει ένα ουσιαστικό και διόλου δύσκολο δίλημμα: υποταγή και εξάρτηση στις διαθέσεις των «δάνειων» και «κατοχικών» δυνάμεων ή αυτοκυριαρχία και απεξάρτηση από μηχανισμούς (εγχώριους και εισαγόμενους) που υπάρχουν και λειτουργούν για να μας εγκλωβίζουν σε ένα καταστροφικό για εμάς και κερδοφόρο για τους ίδιους σπιράλ; Η απάντηση, όσο εύλογη και εάν είναι, απαιτεί την προσωπική μας υπέρβαση και επαναφορά σε οδούς που διαθέτουν μεγαλύτερους ορίζοντες για εκείνους τους λαούς που τους αξίζουν…

Κωνσταντίνος

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"


Του Ησαΐα Κωνσταντινίδη, διδάκτορα Φιλοσοφίας

Μεγάλο παραμένει σε Ελλάδα και εξωτερικό το ενδιαφέρον για τα λεχθέντα του Γέροντα Παΐσιου, τα οποία προέβλεψαν πριν από πολλά χρόνια τα σημερινά δραματικά γεγονότα στην πατρίδα μας, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Πράγματι διαπιστώσαμε ότι όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες, εκτιμούν τα μέγιστα τον αξέχαστο Αγιορείτη Γέροντα και μελετούν την παρακαταθήκη-θησαυρό που μας άφησε. Και αυτό ισχύει όχι μόνο για τον απλό λαό - που πάντοτε έχει βαθιά μέσα στην καρδιά του τη μεγάλη μορφή του Παΐσίου - αλλά και για ειδικούς επιστήμονες διαφόρων ειδικοτήτων, που και οι ίδιοι παραμένουν έκθαμβοι μπροστά στο μεγαλείο του Γέροντα.

Τεράστια η γκάμα θεμάτων, για τα οποία μίλησε ο Γέροντας Παΐσιος. Αυτά τα θέματα καταγράφτηκαν συχνά από τους επισκέπτες του, που έμειναν συγκλονισμένοι από την προσωπικότητα του Γέροντα. Τα θέματα είναι σήμερα κοινώς αποδεκτά και αποδεδειγμένα. Απέραντη όμως είναι και η θεματολογία των προφητειών του Παΐσιου, οποίος με το πέρασμα του χρόνου ολοένα και περισσότερο δικαιώνεται, σε σημείο μάλιστα που πολλοί να λένε, ανοιχτά πλέον, ότι το πνεύμα των όσων με τη φώτιση του Θεού προείδε ταιριάζει απόλυτα στις δικές μας ημέρες, ημέρες που ουκ ολίγοι χαρακτήρισαν ακόμη και ως "εσχατολογικές".

Η απίστευτη οικονομική κρίση που μαστίζει αυτή τη στιγμή τον "πολιτισμένο" κόσμο της Δύσης αποτελεί αναμφίβολα ένα ζήτημα που αρκετοί ερευνητές αναζητούν μέσα στις παλαιότερες προβλέψεις χαρισματικών ατόμων. Ανάμεσα σε αυτά ξεχωριστή είναι σίγουρα η θέση του Γέροντα Παΐσιου. Αναζητούν, δηλαδή, οι σύγχρονοι προβληματισμένοι άνθρωποι να δουν τι ακριβώς ειπώθηκε από τους σοφούς του παρελθόντος για τις δύσκολες και χαλεπές εποχές μας, κατά πόσο αυτοί ήταν ακριβείς στα όσα προφήτευσαν και βέβαια κατά πόσο όλα όσα είπαν τότε μπορούν να μας είναι χρήσιμα στον δικό μας αγώνα της ζωής.

Θα δούμε, λοιπόν, μερικές από τις ρήσεις του Γέροντα Παΐσιου για τις σημερινές άθλιες ημέρες μας, που οδηγούν αρκετούς συνανθρώπους μας στην απόγνωση. Θα παραθέσουμε δε μόνο τα πλήρως αποδεδειγμένα λεγόμενα του Γέροντα, που κατέγραψαν σοβαροί άνθρωποι, διακεκριμένοι για το έργο τους, και όχι τα όσα αναπόδεικτα γράφονται - πολλές φορές ανεύθυνα - στο διαδίκτυο, τα οποία δεν θεωρούμε σοβαρά. Εξάλλου, σε όλες μας τις έρευνες καταφεύγουμε σε έγκυρες πηγές και ουδέποτε ασχοληθήκαμε με (ή παραθέσαμε) διάφορες φήμες ή "λόγια του αέρα".

Νά τι λέει, λοιπόν, ο Γέροντας Παΐσιος για τις σημερινές δύσκολες ημέρες που διερχόμαστε. Πηγή για τα συγκεκριμένα λόγια του Γέροντα είναι το βιβλίο του δημοσιογράφου Παναγιώτη Σωτήρχου "Γέρων Παΐσιος":

"Ο Θεός επιτρέπει να γίνει τώρα ένα τράνταγμα γερό. Έρχονται δύσκολα χρόνια. Θα έχουμε δοκιμασίες μεγάλες… Να το πάρουμε στα σοβαρά. Να ζήσουμε πνευματικά. Οι περιστάσεις μας αναγκάζουν και θα μας αναγκάσουν να δουλέψουμε πνευματικά. Καλό, όμως, θα είναι να το κάνουμε χαρούμενα και προαιρετικά, και όχι από θλίψεις και αναγκαστικά. Πολλοί Άγιοι θα παρακαλούσαν να ζούσαν στην εποχή μας, για να αγωνιστούν.

Τώρα δεν πάμε να υπερασπιστούμε την Πατρίδα ή για να αγνωνιστούμε να μη μας κάψουν οι βάρβαροι τα σπίτια μας.
Ούτε πάμε για ένα έθνος ή για μια ιδεολογία. Τώρα πάμε ή για τον Χριστό ή για τον διάβολο. Είναι καθαρό μέτωπο…
Πάντως, θα δούμε φοβερά πράγματα. Θα δοθούν πραγματικές μάχες.
Οι άγιοι θα αγιαστούν περισσότερο και οι ρυπαροί θα γίνουν ρυπαρότεροι (Αποκάλυψη, ΚΒ' 11).

Νιώθω μέσα μου μια παρηγοριά. Μια μπόρα είναι, και ο αγώνας έχει αξία, γιατί τώρα δεν έχουμε εχθρό τον Αλή Πασά ή τον Χίτλερ ή τον Μουσολίνι, αλλά τον διάβολο. Γιαυτό θα έχουμε και ουράνιο μισθό…"


Σημειώνουμε εδώ, ως μικρό σχόλιο, τη φοβερή πράγματι φράση του Γέροντα Παΐσιου, ότι "πολλοί Άγιοι θα παρακαλούσαν να ζούσαν στην εποχή μας, για να αγωνιστούν". Συνεπώς, οι μέρες μας είναι τρομακτικά δύσκολες, οι καιροί είναι ασύλληπτα πονηροί, γιαυτό και χρειάζεται ακόμα πιο δυναμικός αγώνας των πιστών, για να κατορθώσουν να διασώσουν το Πιστεύω τους και την ίδιά τους την ψυχή. Πόσο μάλλον που ο Εχθρός μηχανεύεται συνεχώς τις πλέον ύπουλες και προηγμένες μεθόδους, για να παρασύρει τα "πρόβατα του Κυρίου" στον βούρκο, για να πάρει τις ψυχές των πιστών. Διότι ο τελικός του σκοπός είναι ένας και μοναδικός: να σκοτώσει ψυχές! Κάτι που έχει να κάνει με βαθύτατα μεταφυσικά μυστικά, που ξεκινούν ήδη από τις απαρχές των αιώνων.

Παραθέτουμε επίσης τα άκρως ενδιαφέροντα αποσπάσματα που είχε ο Γέροντας Παΐσιος με πιστούς πριν από πολλά χρόνια:

"Θα συμβούν γεγονότα πολλά. Ίσως προλάβετε να ζήσετε και εσείς πολλά από τα σημεία που γράφει η Αποκάλυψη. Σιγά σιγά, αρκετά αρχίζουν και βγαίνουν. Φωνάζω ο ταλαίπωρος πριν από τόσα χρόνια. Είναι φοβερή, εξωφρενική η κατάσταση. Η παλαβωμάρα έχει ξεπεράσει τα όρια. Ήρθε η αποστασία και μένει τώρα να έρθει ο "υιός της απώλειας" (Επιστολή Β' προς Θεσσαλονικείς, Β' 3)… Θα γίνει τρελοκομείο. Κάθε λίγο θα ακούμε για κάτι καινούργιο. Θα βλέπουμε να γίνονται τα πιο απίθανα πράγματα. Μόνο που τα γεγονότα θα περνάνε τάκα-τάκα. Οικουμενισμός, κοινή αγορά, ένα κράτος μεγάλο, μια θρησκεία στα μέτρα τους.

Αυτά είναι σχέδια διαβόλων. (…) Θα γίνει μεγάλη σύγχυση. Μέσα στη σύγχυση αυτή, όλοι θα ζητούν ένα Μεσσία, για να τους σώσει. Και τότε θα παρουσιάσουν κάποιον που θα πει:

"Εγώ είμαι ο Ιμάμης, εγώ είμαι ο πέμπτος Βούδδας, εγώ είμαι ο Χριστός, που περιμένουν οι Χριστιανοί, εγώ είμαι αυτός που περιμένουν οι Ιεχωβάδες, εγώ είμαι ο Μεσσίας των Εβραίων".


Πέντε "εγώ"
θα έχει… Ο Αντίχριστος θα είναι ο αναμενόμενος, κατά κάποιον τρόπο, ενσαρκωμένος διάβολος, που θα παρουσιαστεί στον ισραηλιτικό λαό ως Μεσσίας και θα πλανήσει τον κόσμο.

Έρχονται χρόνια δύσκολα. Θα έχουμε δοκιμασίες μεγάλες. Θα έχουν μεγάλο διωγμό οι Χριστιανοί. Και βλέπεις, οι άνθρωποι ούτε καν καταλαβαίνουν ότι ζούμε στα σημεία των καιρών, ότι προχωρεί το σφράγισμα. Είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Γιαυτό λέει η Γραφή ότι θα πλανηθούν και οι εκλεκτοί (Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο ΚΔ' 24 και Κατά Μάρκον ΙΓ' 22)".

Όντως, περισσότερο από συγκλονιστική είναι η παραπάνω προφητεία του Γέροντα! Τα όσα δε προείπε αρμόζουν τόσο πολύ στις μέρες μας, που πραγματικά κάνουν τον απλό άνθρωπο να ανατριχιάζει μπροστά στα κοσμοϊστορικά γεγονότα που πλησιάζουν πλέον με υπερταχύτητα και οδηγούν την ανθρωπότητα στην υπέρτατη κρίση από απαρχής αιώνων.

Τι να πρωτοσημειώσουμε από τα παραπάνω μοναδικά που είπε ο Γέροντας Παΐσιος; Τα περί "παλαβωμάρας" και "τρελοκομείου", τα οποία είναι ήδη γύρω μας εμφανέστατα; Τα περί "οικουμενισμού" (έτσι αποκαλεί η θρησκεία μας την παγκοσμιοποίηση), που έχει ήδη επιβληθεί στον πλανήτη; Ή τα περί του βδελυρού Αντίχριστου, που κάποτε - σύντομα - θα εμφανιστεί ως "Σωτήρας" της ανθρωπότητας, που θα ανακουφίσει τους πονεμένους από την κρίση ανθρώπους; Με ένα όμως αντάλλαγμα: να τον προσκυνήσουν σαν "Θεό". Ο Παΐσιος προέβλεψε επακριβώς
τα σημερινά δεινά-επακόλουθα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, αν και πολλοί φοβούνται ότι βρισκόμαστε ακόμη στο πρελούδιό της και αναμένονται πολύ χειρότερα πράγματα από δω και στο εξής.

Στο ίδιο ακριβώς πνεύμα με τα παραπάνω λεχθέντα από τον ίδιο, ιδού τι είπε επίσης ο Γέροντας Παΐσιος για τη σημερινή ελληνική (οικονομική, ηθική, κοινωνική…) κρίση:

"Εμείς σαν Έλληνες δεν κάνουμε τίποτα. Ευτυχώς που θα κάνει ο Θεός τώρα κάτι, γιατί αλλιώς με μας χωριό δεν γίνεται. Θα τα βολέψει ο Θεός τα πράγματα. Μετά από ένα διάστημα δεν θα βρίσκεται άπιστος άνθρωπος.
Τώρα πρέπει να εργαστεί κανείς. Περνάμε τα χειρότερα χρόνια"…

Έτσι ακριβώς, όπως τα είπε ο Παΐσιος, έχουν σήμερα τα πράγματα. Οι σύγχρονοι Έλληνες, βυθισμένοι μέσα στην κρίση, την απόγνωση και το αδιέξοδο, δεν δείχνουν καμιά απολύτως διάθεση, όχι μόνο να αγωνιστούν πραγματικά, αλλά δεν έχουν καν το κουράγιο να εργαστούν, σωματικά και πνευματικά. Βλέπουν την Ελλάδα γύρω τους να γκρεμίζεται, και αυτοί μοιάζουν ολοένα και περισσότερο με τους Ινδιάνους, τον καιρό που τους εξαφάνισαν οι Ευρωπαίοι άποικοι. Την ώρα που οι ξένοι έπαιρναν την πατρίδα τους, εκείνοι (με εξαίρεση ελάχιστες φυλές, που πάλαιψαν μέχρι την τελευταία στιγμή) κάθονταν άπραγοι, μεθυσμένοι, βαστώντας ένα μπουκάλι ουίσκι στο χέρι. Έτσι πέθανε ο ινδιάνικος πολιτισμός. Έτσι, άραγε, θα πεθάνει και ο ελληνικός πολιτισμός;

Και κάτι τελευταίο. Παντού ακούμε για "κρίση", "κρίση" και πάλι "κρίση". Είναι αναμφισβήτητα η λέξη της εποχής. Όμως, οφείλουμε να θυμηθούμε, ότι για "μέλλουσα Κρίση" έκαναν λόγο τόσο η Αποκάλυψη του Ιωάννη, όσο και πλήθος προφητών και αγίων. "Κρίση" ήταν η ακριβής λέξη που χρησιμοποιούσαν, μιλώντας με πάθος και με δυναμισμό. Σαν να ήθελαν να μας προειδοποιήσουν για κάτι.

Άρα; Χρειάζεται, άραγε, να ειπωθεί κάτι παραπάνω;


Από το βιβλίο του Ησαΐα Κωνσταντινίδη "Ο Γέροντας Παΐσιος και τα μελλούμενα να συμβούν", Κεφάλαιο 3ο.



Σχόλιο ιστολογίου: Στο πολύ καλό κείμενο του κ. Κωνσταντινίδη, θα θέλαμε να προσθέσουμε ένα σχόλιο, με αφορμή το τελευταίο απόσπασμα που παραθέτει από τα λόγια του Γέροντα Παΐσιου. Και αυτό επειδή από τα λόγια του Γέροντα
"Θα τα βολέψει ο Θεός τα πράγματα. Μετά από ένα διάστημα δεν θα βρίσκεται άπιστος άνθρωπος. Τώρα πρέπει να εργαστεί κανείς. Περνάμε τα χειρότερα χρόνια"...
πηγάζει μια νότα αισιοδοξίας. Είναι σαφές ότι ο Γέροντας έμμεσα δηλώνει ότι οι Έλληνες ζούσαν πάντα κοντά στο Θεό και κοντά του θα επιστρέψουν, αλλά μόνο αφού υποβληθούν σε δοκιμασίες και πονέσουν.


ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Γέροντας Πορφύριος: "Σου έρχονται φοβίες μερικές φορές, όπως μου λες, επειδή δεν αγαπάς πολύ τον Χριστό"...


Της Julie Lévesque για το καναδικό ειδησεογραφικό ιστολόγιο Global Research


Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel , η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σήμερα ο μεγαλύτερος εξαγωγέας όπλων προς την Σαουδική Αραβία. Στην κατάταξη των χωρών της ΕΕ που εξάγουν όπλα στη χώρα αυτή, η Γαλλία έρχεται πρώτη με εξαγωγές ύψους 2.168,6 εκατομμυρίων ευρώ μόνο το 2010. Στη δεύτερη θέση έρχεται η Ιταλία, με 435,3 εκατομμύρια ευρώ και ακολουθεί η Βρετανία με 328,8 εκατ. ευρώ.

Σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό, εξοπλίζοντας τους Σαουδάραβες μονάρχες, οι χώρες-μέλη της ΕΕ παραβιάζουν την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία διέπει τις εξαγωγές όπλων από την ΕΕ. Στο άρθρο παρατίθεται ενδιαφέρουσα σχετική παράγραφος της νομοθεσίας που αφορά στην μη αύξηση των αμυντικών συστημάτων και τον αφοπλισμό, στην οποία αναφέρεται:
"Τα κράτη-μέλη έχουν για μια ακόμη φορά αποδείξει ότι διαθέτουν την βούληση και αποφασιστικότητα να εμποδίσουν την εξαγωγή στρατιωτικής τεχνολογίας και εξοπλισμού, η οποία ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί για ανεπιθύμητους σκοπούς, όπως είναι η εσωτερική καταστολή και η διεθνής τρομοκρατία, και να συμβάλει στην περιφερειακή αποσταθεροποίηση σε διάφορα σημεία του πλανήτη..."


Αξίζει να σημειωθεί, όσον αφορά σε ακριβώς αυτό το ζήτημα, ότι υπερβολικά μεγάλες ποσότητες αμυντικού εξοπλισμού κατέληξαν στα χέρια Λίβυων και Σύριων "επαναστατών" , στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τρομοκρατικές ομάδες, γεγονός που συνέβαλε σημαντικά στην πυροδότηση των βίαιων συρράξεων και της περιφερειακής αποσταθεροποίησης ακριβώς σε αυτές τις αντίστοιχες περιοχές. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Finian Cunningham, "ιδιαίτερα η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ έπαιξαν κομβικό ρόλο στις εξελίξεις στην Λιβύη και στην Συρία, παρέχοντας οικονομική βοήθεια, όπλα, μισθοφόρους και έντονη διπλωματική στήριξη στα αυτοσχέδια "μεταβατικά κυβερνητικά συμβούλια" που σχηματίστηκαν ή προετοιμάζονται και στις δύο αυτές χώρες".

Το περιοδικό Der Spiegel επιβεβαιώνει τις πληροφορίες που θέλουν τη Σαουδική Αραβία να είχε ενεργό ρόλο στην βίαια καταστολή λαϊκών εξεγέρσεων στο Μπαχρέιν, θέμα το οποίο αγνοήθηκε από τα περισσότερα συμβατικά μέσα ενημέρωσης στη Δύση.

Παρ' όλο που οι χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ειδικά η Γαλλία, έχουν επίσημα εκφράσει την "ανησυχία" τους, όπως είπαν, για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Συρία και στη Λιβύη, έκαναν τα στραβά μάτια για τις παραβιάσεις των ίδιων δικαιωμάτων από την πλευρά της Σαουδικής Αραβίας. Οι χώρες της Ε.Ε. εξακολουθούν να είναι οι κύριοι εξαγωγείς όπλων της μοναρχίας του βασιλικού οίκου των Σαούδ, ενός από τα πιο στυγνά καθεστώτα στον κόσμο, το οποίο χρόνια τώρα υπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην Μέση Ανατολή. Επιπλέον, η Σαουδική Αραβία συστηματικά και επί δεκαετίες διοχετεύει όπλα και οικονομική στήριξη σε ομάδες που σχετίζονται με την Αλ Κάιντα και δρουν σε διάφορα σημεία της Μέσης Ανατολής, της Ασίας και της Αφρικής.

Το γερμανικό περιοδικό επισημαίνει το γεγονός ότι το διεθνές εμπόριο όπλων διέρχεται περίοδο άνθησης, "σημειώνοντας αύξηση 24% τα τελευταία 5 χρόνια, παρά τις προσπάθειες τις οποίες οι πολιτικοί ισχυρίζονται ότι καταβάλλουν για το αντίθετο".

Αποτελεί όντως τραγική ειρωνία το γεγονός ότι τα κράτη που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας με τη μεγαλύτερη εμπορική δραστηριότητα όπλων στον κόσμο (ΗΠΑ, Ρωσία, Βρετανία, Γαλλία, Κίνα) είναι αυτές οι ίδιες χώρες στις οποίες, σύμφωνα με τον χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, έχει ανατεθεί η αποστολή της "διατήρησης της ειρήνης", αφού είναι μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Μόνο το 2010, οι "μπίζνες του πολέμου" απέφεραν κέρδη 1,6 τρις δολαρίων, σύμφωνα με το Διεθνές Ινστιτούτο Ερευνών για την Ειρήνη, που έχει έδρα την Στοκχόλμη.



Του Μενέλαου Τασιόπουλου


Η Ευρώπη ούτε συγκροτημένη ούτε ασφαλής δείχνει πλέον. Μέσα στους επόμενους μήνες θα φαντάζει όλο και περισσότερο ότι επιστρέφει στον Μεσοπόλεμο, ενώ η απόσταση για την Ελλάδα ευτυχώς θα μεγαλώνει…

Το «κλαμπ του ευρώ» στη χώρα μας είναι κερδοσκοπικό έναντι της κοινωνίας και εχθρικό έναντι του εθνικού κράτους. Δεν είναι τυχαίο ότι είναι το ίδιο κλαμπ επιχειρηματιών και τραπεζιτών, άρα και εκδοτών, που βλέπει το μέλλον της Ελλάδας ως μέρος της... νεο-Οθωμανίας. Ασυνείδητα και απολύτως εκμαυλισμένα όπως είναι αυτά τα πρόσωπα, κρύβονται, με κουκούλες αλλά και χωρίς κουκούλες όσο περνά ο καιρός, πίσω από τις ντιρεκτίβες των μνημονίων και την παντελή κατάρρευση των εισοδημάτων, των εργασιακών δικαιωμάτων, αλλά και των ασφαλιστικών καλύψεων των πολλών. Του μέσου Ελληνα, της μέσης οικογένειας, της μέσης επιχείρησης, του μέσου νοικοκυριού. Οι πραγματικοί κερδοσκόποι και μισέλληνες δεν βρίσκονται σε μια πρωτεύουσα του εξωτερικού, αλλά στα προάστια για πλουσίους των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας και φυσικά της Αθήνας.

Οι Ελληνες και η Ελλάδα μοιάζουν στην παρούσα φάση να βρίσκονται σε απόλυτη ομηρία αυτών των ανθρώπων. Αφού έχασαν την εθνική τους κυριαρχία και διοικούνται από Γερμανούς και Γάλλους κατά κύριο λόγο, τώρα αρχίζει το μεγάλο κερδοσκοπικό πάρτι της παραχώρησης μέρους της Ελλάδας στους Τούρκους. Οι αιτίες που οδηγούν σε κάτι τέτοιο, όχι σήμερα αλλά τα τελευταία 15 χρόνια τουλάχιστον, είναι ότι κατά την εκτίμηση του «κλαμπ του ευρώ» μια χαλαρή συνομοσπονδία με την Τουρκία δίνει μεγαλύτερη αγορά, αλλά και καλύτερες ευκαιρίες εύρεσης και απόδοσης κεφαλαίων. Ακριβώς επειδή το «κλαμπ του ευρώ» στη χώρα μας είναι ταυτόχρονα ένας «σύνδεσμος» επιχειρηματικότητας με τους Τούρκους κεφαλαιοκράτες, οι οποίοι όμως κινούνται πολύ διαφορετικά από τους Ελληνόφωνους, όλη η πολιτική στρατηγική της χώρας έχει εμπλακεί σε μια αναθεωρητική οπτική όχι μόνο στο ζήτημα του να υπάρχει εθνική οικονομία, αλλά να λατρεύεται η παγκοσμιοποίηση και οι αγορές, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα σύνορα. Δεν είναι καθόλου τυχαία η πολύ παγωμένη και εχθρική υποδοχή που έχουν οι βιομήχανοι του ΣΕΒ, χωρίς καν παραγωγικές μονάδες οι περισσότεροι, από τους αντίστοιχους συνδέσμους πραγματικών βιομηχάνων των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης και ειδικά της Γερμανίας.

Στην Ευρώπη και στον κόσμο θεωρούνται κερδοσκόποι, ευτελείς, πλιατσικολόγοι, απάτριδες, διεφθαρμένοι μέχρι το κόκαλο. Στην Ελλάδα βέβαια, επειδή έχουν την οικονομική δυνατότητα και άριστες σχέσεις με τους τραπεζίτες, παρουσιάζονται από τα κατεστημένα μίντια ως «φωτισμένοι», προοδευτικοί και δημιουργικοί, σχεδόν τιμητές. Είναι αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους έξω και σήμερα δεν δείχνουν καμία διάθεση να κάνουν επενδύσεις στην Ελλάδα. Προτιμούν να βγάζει στο παζάρι την εθνική περιουσία, όπως έκαναν πριν από ελάχιστες ημέρες στην Κωνσταντινούπολη, σε ειδική ημερίδα, και να προσπαθούν να την πουλήσουν λες και είναι η περιουσία του παππού τους. Σκέφτονται απλώς ότι, έχοντας πρόσβαση στις κυβερνήσεις ή στο περίφημο Ταμείο Αξιοποίησης Περιουσίας του Δημοσίου, θα στήσουν το deal έτσι ώστε οι ξένοι, οι Τούρκοι στην προκειμένη περίπτωση, να βάλουν το κεφάλαιο και οι ίδιοι να καρπωθούν μέρος από τα κέρδη του μέλλοντος. Αλλωστε οι ίδιοι στήσανε τη δουλειά. Την Ελλάδα με μισθούς και ζώνες εκμετάλλευσης ανθρώπων τύπου Μπαγκλαντές εντός της Ευρωζώνης. Αρα δικαιούνται να συμμετάσχουν στο αποτέλεσμα, σε αυτό το νέου τύπου Ελ Ντοράντο, όπως και στα προηγούμενα, όταν έπεφταν οι κοινοτικές πιστώσεις και έτρεχαν προς τα πάνω οι ρυθμοί ανάπτυξης, και μαζί τους και ο δανεισμός του κράτους.

Το κρίσιμο ζήτημα όμως για τους κερδοσκόπους και τους «μαυραγορίτες» της Ελλάδας είναι ότι η έννοια της ενωμένης Ευρώπης γίνεται όλο και πιο απόμακρη και οι πιθανότητες επιστροφής στο εθνικό κράτος αυξάνονται, και μάλιστα με σχετικά αδιόρατες και αντισυστημικές συνθήκες. Η Ευρώπη της ύφεσης, της ανεργίας, της ξενοφοβίας, του ρατσισμού, των νεοναζί στις κυβερνήσεις και στις κοινωνίες, της κατάρρευσης του κοινωνικού κράτους και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι κάθε μέρα και πιο εμφανής. Επίσης η Ευρώπη των ανισοτήτων, του χάσματος Βορρά - Νότου και Ανατολής - Δύσης. Η Ευρώπη του Μεσοπολέμου, με λίγα λόγια, είναι και πάλι εδώ. Δεν είναι κάτι απλό αυτό που συμβαίνει. Οι εθνικιστικοί και οι αυτοκρατορικοί οικονομισμοί κυριαρχούν στα αιτήματα για όποια αρμονία. Ο τραπεζικός και ο χρηματοοικονομικός βαρβαρισμός επιβάλλει τις απόψεις του στις κυβερνήσεις. Ολα θα καταλήξουν σε λίγο καιρό στο χάος και στην πολυδιάσπαση. Η Ενωση της Ευρώπης έχει ήδη αποτύχει. Αναζητούνται απλώς η διέξοδος και ο χρόνος, για να περιοριστούν τα κόστη για τους ισχυρούς, αλλά και το μέλλον των τραπεζών.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Γερμανία προωθεί τον σκληρό κ. Σόιμπλε ως επικεφαλής του Eurogroup για το επόμενο κρίσιμο χρονικό διάστημα. Το πιθανότερο είναι να κληθεί η Ευρώπη να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα τη διεθνή κρίση που άρχισε το 2008 από τις ΗΠΑ και τη φωτιά που θα ξεκινήσει από τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή. Μια τυχόν σύγκρουση στο Ιράν θα τινάξει στον αέρα τις όποιες προσπάθειες σταθεροποίησης εξελίσσονται εντός Ευρωζώνης. Το «σκληρό» ευρώ δεν θα μπορεί να σώσει τους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς και θα αρχίσουν να κινδυνεύουν με επιβάρυνση, στις αναιμικές αναπτυξιακά οικονομίες τους, οι πλεονασματικοί. Κανένας, είτε μιλάμε για Γερμανία και Ολλανδία είτε για Ιταλία και Ισπανία και φυσικά για τη Μ. Βρετανία, δεν θα έχει περιθώρια για πολλές συζητήσεις. Το κοινό ευρώ θα γίνει πολύ εύκολα απειλή για όλους. Θα προσπαθήσουν ο καθένας μόνος ή σε ομοειδείς ομάδες να το στρέψουν προς την πλευρά τους, για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί όσο το ευρώ είναι ένα.

Επίσης, οι αναταραχές, τα κύματα προσφύγων και λαθρομεταναστών που θα κατευθύνονται στην Ευρώπη, ο πανικός για τρομοκρατικά χτυπήματα φανατικών ισλαμιστών, οι θρησκευτικές συγκρούσεις που θα κορυφωθούν εντός των τειχών των ευρωπαϊκών πρωτευουσών θα κονιορτοποιήσουν τα «ανοιχτά σύνορα» και τη Συνθήκη Σένγκεν. Ηδη ο Σαρκοζί, στο πλαίσιο της προεκλογικής του εκστρατείας φυσικά, άρχισε να συζητά τέτοιου τύπου προσεγγίσεις. Ολόκληρο δηλαδή το οικοδόμημα της Ευρώπης –και όχι μόνο η νομισματική ένωση– θα δοκιμαστεί, με πολύ μικρές πιθανότητες επιβίωσης.

Απέναντι σε όλα αυτά η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στο χάος. Για τον λόγο αυτό άλλωστε το δίλημμα «Ευρώπη ή χάος» είναι… καλαμπούρια. Για την Ελλάδα, η Ευρώπη είναι πλέον το χάος. Οι επόμενες δέσμες μέτρων και η ύφεση που θα συνεχισθεί θα το δείξουν ακόμη πιο καθαρά. Ακόμη και τα διλήμματα «μαυραγορίτικης» ρητορικής που ετέθησαν, ότι τάχα έξοδος από το ευρώ σημαίνει ελλείψεις σε τρόφιμα, φάρμακα και πετρέλαιο, καταρρίπτονται από την ίδια τη ζωή. Κανέναν δεν ενδιαφέρει αν είναι γεμάτα τα ράφια στα σούπερ μάρκετ, αν δεν έχει λεφτά να ταΐσει τα παιδιά του. Στα φάρμακα ήδη παρουσιάζονται τεράστιες ελλείψεις που θα μεγιστοποιηθούν, ενώ τα φθηνά γενόσημα του «σωτήρα» Λοβέρδου, που πριν από λίγα χρόνια θα αρνούμασταν να τα χορηγήσουμε στον σκύλο ή την γάτα μας, τώρα θα πρέπει να τα πάρουν η μάνα μας κι ο πατέρας μας. Για το πετρέλαιο, και εντός ευρώ, μόνο το Ιράν μας δίνει πίστωση, και αυτό σε λίγο θα σταματήσει εξαιτίας του εμπάργκο. Ολα λοιπόν είναι καλαμπούρια και οι Ελληνες πιο εγκλωβισμένοι από ποτέ.

Με τη διαδικασία αυτή, την τόσο τραγική, η απόσταση της Ελλάδας από την Ευρώπη και εντός του ευρώ θα μεγαλώνει μήνα με τον μήνα. Ο,τι και να συμβεί στην Ευρώπη, η Ελλάδα θα πρέπει να βρει γρήγορα λύση για τον εαυτό της. Το «κλαμπ του ευρώ» τη βλέπει στη διπλή εκχώρηση. Στους δανειστές μας από τη μια και στην Τουρκία από την άλλη. Είναι όμως μια λύση που δεν αφορά τους πολλούς. Και όχι μόνον αυτό, αλλά ξεσηκώνει και τα αντανακλαστικά μιας εθνικής ελίτ, που υπάρχει σε κατάσταση κατευνασμού και καταπίεσης δεκαετίες τώρα.

Η Ελλάδα δεν θα βγει από τα μνημόνια και το ΔΝΤ μόνον με εξεγέρσεις και συμπλοκές. Χρειάζεται μια εθνική ελίτ στην πολιτική, την οικονομία, τις επιχειρήσεις, τα μίντια, τη διανόηση, τον λαό, που θα οδηγήσει τις εξελίξεις σε μια νέα ευημερία και αναδιάταξη εθνικών δυνάμεων. Ενα νέο όραμα και μια νέα πρακτική. Εναν νέο Νόμο κι ένα νέο Εθνικό Συμβόλαιο.

Το ζήτημα για την Ελλάδα είναι να προλάβει να βγει από το ευρώ και τη συνομοσπονδία υπό την Τουρκία στην οποία την οδηγούν. Οι αποστάσεις που αποκτά από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο καθοδηγούν την πορεία, δεν αποτελούν όμως νέα πορεία. Η επιστροφή στη ζώνη δολαρίου, η τακτοποίηση των χρεών της με όρους εκτός μνημονίων και ΔΝΤ, η αξιοποίηση των ορυκτών, η στάση ουδετερότητας απέναντι στη νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα, η διασφάλιση απέναντι στον επεκτατισμό της Τουρκίας τώρα που χάσαμε την κούρσα των εξοπλισμών, μια νέα παραγωγική επιχειρηματικότητα, μια ήπια αλλά σταθερή ανάπτυξη, ένα κράτος λειτουργικό του οποίου η δαπάνη θα περιορισθεί στο 33,6% του ΑΕΠ, μια νέα νομισματική πολιτική, μια επόμενη, εθνική, κοινωνική συγκρότηση. Ενα νέο Πολίτευμα και μια Δημοκρατία που να εκπροσωπεί τον πιο παλιό πολιτισμό στην Ευρώπη. Ολα αυτά είναι ζητούμενα.

Η αναβαθμισμένη, μόνιμη και διακριτή σχέση με τις ΗΠΑ, οι στρατηγικές σχέσεις με την Ιταλία στην Ευρώπη, το Ισραήλ και την Αίγυπτο στη Μεσόγειο, οι εμπορικές, επενδυτικές και πολιτιστικές σχέσεις με τη Ρωσία στον βορρά, την Κίνα και την Ινδία στον αναπτυσσόμενο κόσμο, μπορούν να αποτελέσουν ένα νέο διεθνές δίκτυο δεσμών της Ελλάδας, που θα καθορίσουν και τη θέση της και την ασφάλειά της.

Βέβαια κάτι τέτοιο θα πέταγε έξω το «κλαμπ του ευρώ» από τη δεσπόζουσα θέση που κατέχει στη χώρα μας. Και λοιπόν; Η εξουσία τους είναι η ομηρία και η υποδούλωσή μας. Αρκεί μια συνεργασία με τις υπηρεσίες οικονομικού εγκλήματος των ΗΠΑ, σε συνεργασία με τις ήδη συγκροτημένες ανάλογες δομές στη χώρα μας, για στείλουμε όλους αυτούς τους επαίσχυντους εκεί που βρίσκονται και τα λεφτά τους. Μακριά από εδώ. Εκτός αν πάνε φυλακή για κερδοσκοπία και ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος… και ειδικά ισλαμικού.



Του Δημήτρη Καψάλα


Οι εικόνες που μεταδίδονται καθημερινά από τα ελληνικά Μέσα Παραπληροφόρησης (και αναμεταδίδονται από τα διεθνή) δείχνουν μια Ελλάδα της δυστυχίας και της κακομοιριάς. Και φυσικά, αφορμή παίρνουν από καταστροφικές πράξεις μιας ασήμαντης μειονότητας, την οποία χρησιμοποιεί -ή εκμεταλλεύεται- το σύστημα για να κατευθύνει καταστάσεις προς τα εκεί που εξυπηρετείται.

Οι πατεράδες και οι παππούδες μας έζησαν πολύ χειρότερες μέρες, με την μπότα του μαύρου ή κόκκινου κατακτητή ανά πάσα στιγμή να τους απειλεί. Πάλεψαν όμως, εναντίον του ξένου επιβουλέα, αλλά και κατά της Πέμπτης Φάλαγγας, και σήκωσαν ψηλά το κεφάλι.

Η φτώχεια δεν τους έκανε εγκληματίες. Η ανέχεια δεν τους απεμάκρυνε από τον ηθικό ελληνικό τρόπο ζωής. Μπορεί με τα τρύπια παπούτσια να πατούσαν στις λάσπες, αλλά το βλέμμα ήταν αγέρωχο και το κορμί ορθό. Και δεν περίμεναν σωτήρες, αλλά έφτιαξαν μια Ελλάδα με τα ροζιασμένα χέρια τους και το ξύπνιο μυαλό.

Αυτήν την Ελλάδα παρέδωσαν, αλλ’ αυτοί που την παρέλαβαν δεν είχαν γερούς ώμους να την σηκώσουν και την οδήγησαν εδώ που είναι σήμερα.

Όμως, υπάρχει και η άλλη Ελλάδα. Η Ελλάδα του ήθους και της αξιοπρέπειας, του αγώνα για την επιτυχία, της δημιουργικότητας… Για να βγει στο προσκήνιο, απαιτείται η απομόνωση του περιθωρίου και της θολοκουλτούρας, που κυριάρχησε με τρόπους αντιδημοκρατικούς και βίαιους. Αυτούς, δεν θα τους επιτρέψουμε να σβήσουν το όραμά μας.




Ο μηχανισμός των χρεών είναι η σύγχρονη μάστιγα που εγκλωβίζει τους λαούς, καθώς χάνεται ο έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων και των βασικών υποδομών μιας χώρας και εξαναγκάζει τους πολίτες της να καταβάλλουν φόρο υποτέλειας εφ’ όρου ζωής.

Η θανάσιμη διασύνδεση του υπερβολικού χρέους με τα Μνημόνια εγκλωβίζει τη χώρα στην εσωτερική πτώχευση... Το αποτέλεσμα είναι απολύτως προβλέψιμο: Η χώρα θα ασφυκτιά, η κοινωνία θα αντιδρά και όσο η κοινωνία αντιδρά, η χώρα θα παραλύει. Εδώ και μήνες γράφουμε ότι το εφιαλτικό σενάριο για την Ελλάδα είναι το ενδεχόμενο τα σκληρά μέτρα να μην αποδώσουν. Τότε είναι που η ασφυξία οδηγεί στην εξαθλίωση.

Μολονότι τις εκλέγει ο λαός, οι κυβερνήσεις των Μνημονίων προτιμούν να πτωχεύουν έναντι του λαού, παρά να πτωχεύουν έναντι των διεθνών τοκογλύφων. Και διαμηνύουν με κάθε ευκαιρία πόσο αισχύνονται για το εξωτερικό χρέος των χωρών τους, σαν να μην είναι καταισχύνη παρά μονάχα το χρέος ενός κράτους προς τους διεθνείς τραπεζίτες, και όχι το χρέος του έναντι του λαού του.

Όσο χρεωμένη κι αν είναι μια χώρα στο εξωτερικό, η κυβέρνησή της δεν παύει να έχει και εσωτερικές υποχρεώσεις. Οι εσωτερικές υποχρεώσεις είναι να καταβάλλει μισθούς και συντάξεις και να εξασφαλίζει την παροχή υπηρεσιών και αγαθών στους πολίτες. Όταν αφαιρεί από αυτές τις παροχές και μεταβιβάζει διαρκώς τον παραγόμενο πλούτο στο εξωτερικό, προκειμένου να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις των ξένων δανειστών, υποθηκεύει αυτούς τους πολίτες ως ενέχυρο για το χρέος. Με τα Μνημόνια δεσμεύει τους πολίτες να εργάζονται στο διηνεκές για την αποπληρωμή του χρέους, με όρους που καθιστούν ουσιαστικά ανέφικτη την απαλλαγή τους από αυτό.

Ο μηχανισμός των χρεών είναι η σύγχρονη μάστιγα που εγκλωβίζει τους λαούς, καθώς χάνεται ο έλεγχος των περιουσιακών στοι χείων και των βασικών υποδομών μιας χώρας και εξαναγκάζει τους πολίτες της να καταβάλλουν φόρο υποτέλειας εφ’ όρου ζωής. Η περιουσία της απαλλοτριώνεται και κατάσχεται. Ή τα έσοδα από αυτή δεσμεύονται από τους δανειστές με παρόμοιες συνέπειες: την οικονομική ανέχεια και τη χρόνια ύφεση, με αποτέλεσμα τη συντριβή του βιοτικού επιπέδου που το σύστημα υποσχόταν στο λαό πριν από μία γενιά. Αλλά τα «πακέτα βοήθειας», όπως κατ’ ευφημισμόν αποκαλούνται τα Μνημόνια, σαν να είναι κάτι απαραίτητο για την επιβίωση της οικονομίας και της απασχόλησης, δεν είναι παρά μηχανισμός αφαίμαξης του πλούτου μιας χώρας από τους διεθνείς δανειστές της.

Όμως, πολλά παράξενα συμβαίνουν... Από εκεί που όλοι μας –όσοι τουλάχιστον θεωρούμε τους εαυτούς μας αντιμνημονιακούς– βλέπαμε τη συμφωνία για το PSI, με όσα αυτή μπορεί να περιέχει (κηδεμονία της χώρας, αγγλικό Δίκαιο, υποθήκευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας κ.λπ.), ως ένα ακόμη βήμα για το οριστικό μας αλυσοδέσιμο στα δεσμά του νέου Μνημονίου, άλλαξαν πολλά.

Κι αναρωτιέμαι: Πού πήγε ο αντιμνημονιακός δημόσιος λόγος; Πού πήγε το σθένος με το οποίο όλοι εμείς αναζητούσαμε με ένταση εναλλακτικές στην πολιτική και στην οικονομία και συζητήσουμε για το πώς θα μπορούσε να έχει διαφορετική πορεία η χώρα; Πού πήγε ο αντιμνημονιακός οίστρος που είχε κυριεύσει το σύνολο της χώρας από το 2011 κι έπειτα; Μήπως όλ’ αυτά τελικά είναι μια μεγάλη μπλόφα, με την οποία, υπό το απειλητικό φάντασμα μιας νέας οικονομικής καταστροφής μας, μας εξανάγκασαν να βάλουμε μόνοι μας την υπογραφή μας κάτω από τον όλεθρό μας; Και να αυτοδιαψευστούμε έτσι, αναιρώντας τους εαυτούς μας και τη σαφέστατη επιλογή μας για αποτίναξη της χρηματοδοτικής κηδεμο νίας και για διαφορετική οικονομική πολιτική, προσαρμοσμένη στο πραγματικό συμφέρον της ελληνικής οικονομίας;

Η ταύτιση των καταστροφικών αυτών πολιτικών, στις οποίες ζητήθηκε με τον ύπουλο αυτό τρόπο η υπογραφή μας, αποδεικνύει ότι η νέα μπλόφα που στήθηκε μπροστά στα μάτια μας εις βάρος του ελληνικού λαού μέσω του PSI είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο θα μπορούσαμε να φανταστούμε κι εμείς οι ίδιοι. Είναι προφανές ότι πρόκειται για τον ίδιο ακριβώς λόγο που ώθησε το γερμανικό άξονα των δανειστών μας με το τραπεζικό τους «σύστημα» να μας επιβάλει να συνυπογράψουμε τον όλεθρό μας, εμφανίζοντας ύπουλα το PSI τάχατες ως «έπαθλο» και όχι ως απαρχή νέων δεινών και μονιμοποίηση της κηδεμονίας για την Ελλάδα.

Γι’ αυτό και η ολωσδιόλου ανεδαφική τρομοκράτηση και η εξύφανση ανυπόστατων σεναρίων καταστροφολογικής φαντασίας για την όλως υποθετική περίπτωση επιστροφής μας στη δραχμή με τη δημιουργία μιας υποσυνείδητης τρομοκρατίας, ώστε να μην διανοηθούμε να μην αποδεχτούμε το PSI και τη νέα δανειακή. Από το «δεν θα έχετε πετρέλαιο» μέχρι το «δεν θα έχετε τρόφιμα» η Νέα Γερμανική Τάξη φαίνεται ότι, όπως ιστορικά γίνεται, απαίτησε τη συνυπογραφή των θυμάτων της στη θηλιά που τους βάζει. Και η «συμμορία των προθύμων» εκτέλεσε την εντολή.
Επειδή οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια καλό είναι να γνωρίζει ο κόσμος κάποιους σημαντικούς αριθμούς. Συγκεκριμένα την αξία των χρημάτων μας που δαπανήσαμε ως Έλληνες για να κάνουμε εισαγωγές τα έτη 2000-2011.


Με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία), από το 2000 έως το 2011 η Ελλάδα ξόδεψε για εισαγωγές το μυθικό ποσό των 554.806.708.369 ευρώ (πεντακόσια πενήντα τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ).


Διαβάστε τον πίνακα:


ΈΤΟΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ

2000

35.816.632.069,19

2001

36.862.411.074,06

2002

38.307.857.317,00

2003

41.385.858.002,00

2004

44.485.112.318,00

2005

45.991.373.086,00

2006

50.538.981.194,00

2007

57.343.111.298,00

2008

62.647.856.444,00

2009

49.766.668.464,00

2010

48.106.485.106,00

2011

43.554.361.997,00

ΣΎΝΟΛΟ

554.806.708.369,25


Ακόμα πιο εντυπωσιακός είναι ο επόμενος πίνακας. Με βάση αυτόν από τις 7 μεγαλύτερες Ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Κάτω Χώρες, Αγγλία, Ισπανία και Βέλγιο) κάναμε εισαγωγές αξίας 260.000.000.000€ (διακόσια εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ). Τονίζω ότι οι τιμές αυτές είναι οι τιμές αγοράς των προϊόντων και όχι πώλησης αυτών.


ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ 3.712.000 ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΑ

Από τα χρήματα που πληρώσαμε για να κάνουμε εισαγωγές, υπολογίζω ένα 30% ότι αφορούσε εργατικό κόστος των προϊόντων. Δηλαδή με τα χρήματα αυτά πληρώθηκαν οι ντόπιοι εργαζόμενοι. Το νούμερο είναι συγκλονιστικό. Οι Έλληνες πλήρωσαν για μισθούς των ξένων εργαζομένων το ποσό των 157.000.000.000€ σε μια δεκαετία. Αν υπολογίσουμε ένα μέσο μισθό 40.000€, συμπεραίνουμε ότι πληρώσαμε 3.930.000 μεροκάματα στους ξένους εργαζόμενους. Τα 525.000 μεροκάματα στην Γερμανία.

ΜΑΣ ΕΓΔΥΣΑΝ ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ

Σύμφωνα με δηλώσεις του Υπουργού Ανάπτυξης το 2010 κ. Χρυσοχοιδη, οι πολυεθνικές πουλάνε τα προϊόντα τους (τα εισαγόμενα δηλαδή) στην Ελλάδα 30% ακριβότερα από ότι στις άλλες χώρες. Μας κλέβουν δηλαδή. Υποθέτουμε ότι για να το δηλώνει αυτό ο τότε Υπουργός το γνώριζε από τα στοιχεία του Υπουργείου του.

· Αν υπολογίσουμε ότι τα 554.000.000.000€ που πληρώσαμε για αγορά των εισαγόμενων προϊόντων πουλήθηκαν στον Έλληνα καταναλωτή (κατ’ εκτίμηση υπολογισμός) 900.000.000.000€

· Αν υπολογίσουμε ότι από το ποσό αυτό τα μισά είναι προϊόντα πολυεθνικών που μας κλέβουν (δηλαδή 450.000.000.000€)

· Αν υπολογίσουμε ότι το 30% είναι υπερχρέωση-κλέψιμο (όπως δήλωσε ο κ. Χρυσοχοΐδης),


ΤΟΤΕ ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΑΝΟΧΗ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ ΟΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΑ ΕΤΗ 2000-2011 ΤΟ ΠΟΣΟ ΤΩΝ 135.000.000.000€ !!!!

Και πραγματικά αναρωτιέμαι:

  1. αφού το ξέρει και η κουτσή Μαρία ότι τα καρτέλ μας γδύνουν τόσα χρόνια
  2. αφού το ξέρανε ΌΛΟΙ οι Υπουργοί Ανάπτυξης γιατί δεν κάνανε κάτι;
  3. ποιοι έβαλαν στην τσέπη τους τα μυθικά αυτά ποσά;
  4. η κ. Διαμαντοπούλου δήλωσε πριν από λίγες ημέρες ότι ευθύνη δεν έχουν μόνο αυτοί που τα παίρνουν αλλά και αυτοί που γνωρίζουν. Για την μεγάλη κλοπή της τσέπης μας δεν έχουν ευθύνη αυτοί που γνώριζαν αλλά δεν έκαναν οτιδήποτε;

Για την ιστορία, οι αρμόδιοι υπουργοί για τα καρτέλ ήταν οι:

    • Νίκος Χριστοδουλάκης 24/10/ 2001 – 10/3/2004
    • Γιώργος Αλογοσκούφης 10/3/2004 – 7/1/2009
    • Γιάννης Παπαθανασίου 7/1/2009 – 7/10/2009
    • Λούκα Κατσέλη 7/10/2009 – 7/9/2010
    • Μιχάλης Χρυσοχοΐδης 7/9/2010–7/3/2012
    • Άννα Διαμαντοπούλου 7/3/2012 έως σήμερα

Με εκτίμηση για όλους και καμία εκτίμηση για τους προστάτες των καρτέλ.

Φλωράς Γιώργος

Μέλος του ΔΣ του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών