Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Οκτ 2015

Τους Τουρκομάνους συμμάχους της Τουρκίας έπληξαν ο ρωσικές δυνάμεις, από ξηρά, θάλασσα και αέρα, στην Συρία, σύμφωνα με τουρκικές πηγές.

Ο Ομέρ Αμπτουλάχ, επικεφαλής της Τουρκομανικής ταξιαρχίας «Σουλτάν Αμπτούλ Χαμίτ Χαν», η οποία μάχεται κατά του Άσαντ και, όπως υποστηρίζει ο αρχηγός της, και κατά του Ισλαμικού Κράτους, ανέφερε πως οι ρωσικές επιδρομές έπληξαν τουρκομανικά χωριά, νότια της Λατάκια. Σύμφωνα με τον Αμπτουλάχ οι Ρώσοι τους έπληξαν, επίσης, με κατευθυνόμενους πυραύλους από πλοία και με πυρά πυροβολικού και αρμάτων.

«Δεν έχουμε δει ποτέ τέτοιο βομβαρδισμό από την αρχή του πολέμου», είπε ο Τουρκομάνος αξιωματούχος.

Ο Αμπτουλάχ είπε πως το καθεστώς Άσαντ έχει παραχωρήσει τον έλεγχο της μεσογειακής συριακής ακτής στις ρωσικές δυνάμεις. «Οι Ρώσοι ελέγχουν τώρα όλες τις προσβάσεις προς τη Λατάκια», είπε.

Η Ρωσία επιθυμεί να καταλάβει την στρατηγική περιοχή του Μπαγιρμπουτσάκ και το όρος των Τουρκομάνων, είπε ο Αμπτουλάχ και ορκίστηκε να πολεμήσει κατά των ρωσικών δυνάμεων.

Η περιοχή του Μπαγιρμπουτσάκ έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς αν οι ρωσικές-συριακές δυνάμεις αποκτήσουν τον έλεγχό της θα αποκόψουν τον εφοδιασμό των Τουρκομάνων από την Τουρκία.Ο Αμπτουλάχ ανέφερε πως οι Ρώσοι έχουν αναπτύξει πολλά άρματα T-72 και T-82 στην περιοχή.

Σύμφωνα με τον Αμπτουραχμάν Μουσταφά, πρόεδρο της Συριακής Ένωσης Τουρκομάνων, τα ρωσικά μαχητικά βομβάρδισαν περιοχές όπου ζουν Τουρκομάνοι στη Χομς και τη Χάμα. Αν οι συγκεκριμένες πληροφορίες επαληθευθούν, θα πρόκειται για μια άκρως σημαντική εξέλιξη, η οποία θα επιβαρύνει δραματικά τις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας.

Η Άγκυρα έχει αναλάβει τον ρόλο του υπερασπιστή των Τουρκομάνων, τους οποίους θεωρεί Τούρκους ομογενείς.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Ρωσία επιτυγχάνει τους στόχους της εξωτερικής πολιτικής της στη Μέση Ανατολή, και όλο και περισσότερο γίνεται παγκόσμιος ηγέτης στην επίλυση της συριακής κρίσης. Η αντίδραση των Ηνωμένων Πολιτειών αυτό επιβεβαιώνει, πιστεύουν οι αναλυτές του αμερικανικού ερευνητικού κέντρου Stratfor.

«Η στήριξη της συριακής κυβέρνησης του προέδρου Μπάσαρ αλ Άσαντ είναι ένα στοιχείο μιας ευρύτερης στρατηγικής», γράφει το Stratfor.

Ένας άλλος στόχος, κατά την άποψη των αναλυτών, είναι η επέκταση της σφαίρας ενδιαφέροντος γενικά στην περιοχή. Στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, όπως τονίζουν οι αρθρογράφοι, θα γίνει η ενίσχυση της ρωσοιρανικής συνεργασίας σχετικά με το συριακό ζήτημα.

Οι αναλυτές πιστεύουν ότι μέχρι αυτό το σημείο, η Ρωσία πλησιάζει την επίτευξη των περισσότερων στόχων της, και οι «ενέργειές της, φαίνεται ότι θα οδηγήσουν τη Ρωσία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για την επίλυση της σύγκρουσης στη Συρία».

Επιπλέον, η Ρωσία δείχνει σαφώς την ικανότητά της να είναι ένας παγκόσμιος ηγετικού παίκτη, σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, γράφει το Stratfor.

Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με τους αναλυτές, οι ενέργειες της Ρωσίας στη Συρία συμβάλλουν έμμεσα στην επίτευξη των άλλων στόχων της, όπως η εμβάθυνση των διαπραγματεύσεων για την ουκρανική κρίση.

«Οι Ρώσοι είναι σκακιστές, και δεν παρατηρούν μόνο ένα πεδίο στη σκακιέρα. Οι ενέργειες της Ρωσίας στη Συρία σχετίζονται επίσης με την άλλη σύγκρουση μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης, στην κρίση στην Ουκρανία».

Κατά την άποψη των αναλυτών, η δημιουργία των στρατιωτικών επαφών μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας στη Συρία δίνει επίσης στη Μόσχα μια πλατφόρμα για συζήτηση της κατάστασης γύρω από την Ουκρανία, όπου ξεκίνησε η εκεχειρία την 1η Σεπτεμβρίου.

Πηγή "Η σύγχρονη Ρωσία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε όλες τις λεγόμενες «πιάτσες» των διακινητών-δουλεμπόρων στη Κωνσταντινούπολη, Σμύρνη, Μερσίνα, Αλεξάνδρεια, Βηρυτό και αλλαχού η Ελλάδα θεωρείται πλέον «ξέφραγο αμπέλι». Υπάρχει τεράστια προπαγάνδα προκειμένου να πειστούν όχι μόνο οι Σύροι πρόσφυγες αλλά και πλήθη διαφόρων εθνικοτήτων να μετακινηθούν πάραυτα στην Ε.Ε. μέσω Ελλάδος.

Γράφει ο Ιωάννης Μιχαλέτος
Πηγή RIMSE


Εάν δεν υπάρξουν αντίμετρα η Ελλάδα θα κληθεί να διαχειριστεί «ροή» τουλάχιστον 4.000 ατόμων ημερησίως από τα μέσα Οκτωβρίου μέχρι τις αρχές του 2016 που θα έρχονται και -μαζικά- με παλαιά εμπορικά πλοία από τα Δυτικά, Νότιο-Δυτικά και Νότια. Ταυτοχρόνως θα αυξηθεί η «πίεση» στον Έβρο, αλλά και οι ροές με μεγαλύτερα σκάφη (τουριστικά, ιστιοφόρα, ψαράδικα) από τις Τουρκικές ακτές στο Αιγαίο. Αυτό σημαίνει ολική εκτιμώμενη «προσέλευση» 400.000 ατόμων μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου.

Αρκεί να αναφερθεί ως ουσιαστικά λεπτομέρεια, ότι στο κέντρο των Αθηνών (πεδίο του Άρεως, Πλατεία Βικτωρίας, κ.α.) ακόμα και μικρές Ελληνικές επιχειρήσεις έχουν μπει στο «παιχνίδι» τις διακίνησης μεταναστών και αναρτούν στις βιτρίνες τους αφίσες και μπροσούρες σε διάφορες γλώσσες, που ζητούν χρήματα για να κανονίσουν μεταφορές παράνομες στα σύνορα.

Μεγάλες ομάδες διακινητών κατά κανόνα Πακιστανών, Σύρων και Κούρδων, σε καθημερινή αλλά και ολονύκτια βάση, στρατολογούν μετανάστες και εισπράττουν μεγάλα ποσά, άνω των 1.000.000 Ευρώ ημερησίως, για να διακινήσουν τους ανθρώπους αυτούς εκτός Ελλάδος, αλλά και για λοιπές διευκολύνσεις κατά την παραμονή τους. Όλα τα ανωτέρω μπορούν να διαπιστωθούν με απλή επιτόπια έρευνα και συζήτηση και τους κατοίκους της περιοχής αλλά και τις Αστυνομικές αρχές που περιπολούν.

Υπάρχει σοβαρότατος κίνδυνος να χαθεί πλήρως η έννομη τάξη στην Αθήνα, ενώ ανοιχτό παραμένει το ενδεχόμενο να κινηθούν οι διαδικασίες αποβολής της Ελλάδος από τη συνθήκη του Σένγκεν, γεγονός που σημαίνει ότι τουλάχιστον 300.000 Έλληνες που εργάζονται στην Ε.Ε. κινδυνεύουν να βρεθούν άνεργοι και να αντιμετωπίσουν μεγάλες δυσκολίες για την παραμονή τους σε χώρες όπως η Γερμανία, Σουηδία, Βέλγιο, Ολλανδία, κ.τ.λ. Βεβαίως το θέμα είναι περίπλοκο, αλλά είναι δεδομένο ότι επιβαρύνεται η συμμετοχή της Ελλάδος στη συνθήκη ελεύθερης μετακίνησης και εγκατάστασης εργαζομένων στη Ένωση.

Απορίας άξιο είναι πως Σύροι (κατά δήλωση τους…) καταφέρνουν και επιβιβάζονται όχι μόνο σε εσωτερικές πτήσεις αερογραμμών στην Ελλάδα (κυρίως Αθήνα-Θεσσαλονίκη), αλλά υπάρχουν και αναφορές από ταξιδιώτες για επιβίβαση Σύρων και σε αεροδιαδρομές από την Ελλάδα προς το εξωτερικό. Εάν αυτό αληθεύει, πρόκειται για «δραματική» εξέλιξη, που δείχνει την κατάλυση του κράτους στη χώρα.

Είναι αδιανόητο να υφίσταται τέτοια ένδεια ελέγχου εισερχομένων και εξερχομένων στη χώρα (βλέπε παραπάνω αναφορά για ξέφραγο αμπέλι). Προφανώς και δεν είναι ευθύνη της Ελληνικής Αστυνομίας καθότι ακολουθεί διαταγές, είτε επίσημες (αμφίβολο) είτε άρρητες.

Σε κάθε περίπτωση, λόγω των εξελίξεων αυτών, της πρωτοφανούς κατάστασης, των φημολογιών που διασπείρονται ένθεν κακείθεν και της δημιουργίας κλίματος ανασφάλειας, είναι απαραίτητη η ενεργοποίηση τόσο των αρχών ασφαλείας της χώρας σε ύψιστο βαθμό, όσο και των ανωτάτων εισαγγελικών αρχών, προκειμένου να εμπεδωθεί ξανά το αίσθημα ασφάλειας και της τήρησης των νόμων που καθιστούν οποιαδήποτε Πολιτεία, «Κράτος Δικαίου».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Κοινές περιπολίες Ελλάδας - Τουρκίας υπό την Frontex στο ανατολικό Αιγαίο! 
  • Η Άγκυρα συμφώνησε και το Αιγαίο αρχίζει να βάφεται με έντονο γκρι... 
  • Εγκληματική σιωπή από την ελληνική κυβέρνηση και τους αρμόδιους υπουργούς 
Ελλάδα και Τουρκία θα περιπολούν “από κοινού” στο ανατολικό Αιγαίο, προσπαθώντας να σταματήσουν το μεταναστευτικό κύμα από τη Μέση Ανατολή. Αυτό είναι μέρος της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν Τουρκία και ΕΕ. Συμφωνία που θα επικυρωθεί όπως γραφει η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung, στις επαφές που θα έχει αύριο ο Ερντογάν με ευρωπαίους ηγέτες.

Σύμφωνα με το σχέδιο, η Τουρκία θα πρέπει να δεχθεί να εντείνει τις προσπάθειές της προκειμένου να ασφαλίσει τα σύνορά της με την ΕΕ συμμετέχοντας σε κοινές περιπολίες με την ελληνική ακτοφυλακή στο ανατολικό τμήμα του Αιγαίου, οι οποίες θα συντονίζονται από την ευρωπαϊκή υπηρεσία εποπτείας των συνόρων Frontex, σύμφωνα πάντα με τη γερμανική εφημερίδα, το δημοσίευμα της οποίας επικαλείται το AFP.

Οι μετανάστες οι οποίοι θα συλλαμβάνονται θα οδηγούνται πίσω στην Τουρκία, όπου θα κατασκευαστούν και θα συγχρηματοδοτηθούν από την ΕΕ έξι νέοι καταυλισμοί που θα μπορούν να στεγάσουν έως και δύο εκατομμύρια ανθρώπους, σύμφωνα με την εφημερίδα.

Από την πλευρά τους, οι χώρες της ΕΕ θα πρέπει να δεχθούν να φιλοξενήσουν έως και 500.000 ανθρώπους ώστε να μπορέσουν να φθάσουν στην Ευρώπη διά θαλάσσης με κάθε ασφάλεια, χωρίς να καταφεύγουν σε διακινητές, πάντα σύμφωνα με την εφημερίδα, που επικαλείται πηγές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και γερμανικές πηγές.

Σχόλιο ιστολογίου: Αν και δεν διευκρινίζεται εάν συμμετείχε η Ελλάδα στις συνομιλίες της Ε.Ε. με την Τουρκία ή εάν ρωτήθηκε καν η Αθήνα (Μαξίμου, Υπ. Εξωτερικών, Υπ. Εθνικής Άμυνας) εάν συμφωνεί και επιθυμεί στην εφαρμογή ενός σχεδίου που βάζει την Τουρκία ως ενεργά συμμετέχουσα στην προσπάθεια μείωσης της εισόδου των λαθρομεταναστών / προσφύγων στην Ελλάδα (άρα και στην Ευρώπη), θα πρέπει να τονίσουμε πως το συγκεκριμένο σχέδιο (όπως παρουσιάζεται) αποτελεί κατάπτυστη συγκαταβατική συμπεριφορά της συγκυβέρνησης Τσίπρα - Καμμένου, επειδή εισάγει ως συνυπεύθυνη την Τουρκία στο Ανατολικό Αιγαίο και γκριζοποιεί εν μέρει μία τεράστια ελληνική θαλάσσια περιοχή.
Εάν δεν δοθούν περαιτέρω επαρκείς συμπληρωματικές πληροφορίες, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι η Ελλάδα (ερωτώμενη ή μη) εξαναγκάζεται (ή με την θέλησή της) να μειώσει την εθνική της κυριαρχία, με την πρόφαση της αντιμετώπισης των λαθρομεταναστευτικών ροών.

Γιατί, άραγε, δεν ζητήθηκε από την Ε.Ε. η αύξηση της εσωτερικής αστυνόμευσης και αντιμετώπισης των μετακινούμενων προς το Αιγαίο λαθρομεταναστευτικών πληθυσμών;
Γιατί δεν απαιτήθηκε από την Τουρκία (έστω και με την απειλή οικονομικών κυρώσεων από την Ευρώπη) να θωρακίσει επαρκώς τα σύνορά της και να επιβάλει αυστηρούς ελέγχους για την αντιμετώπιση και εξουδετέρωση των κυκλωμάτων διακινητών λαθρομεταναστών;
Γιατί η Ελλάδα δέχεται να υποχωρήσει σε θέματα εθνικής της κυριαρχίας και να γκριζάρει μέρος του Αιγαίου, ενώ η Τουρκία δεν αναλαμβάνει ευθύνη και δεν εφαρμόζει κανένα μέτρο για την ουσιαστική αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης επί των συνόρων και επί της επικράτειάς της;
Υπήρξε κάποια ομολογία από την ελληνική κυβέρνηση, μέσω της οποίας έγινε γνωστό στην Ευρώπη ότι η Ελλάδα αδυνατεί να φυλάξει τα σύνορά της;
Υπήρξε κάποια πρότερη ενημέρωση προς την Ελλάδα από την πλευρά της Ε.Ε. σχετικά με τις συνομιλίες και το σχέδιο που συζητούνταν με την Τουρκία;

Μέχρι τη στιγμή που γραφόταν το σχόλιο αυτό δεν υπήρχε κάποια τοποθέτηση από την ελληνική κυβέρνηση, ούτε υπήρξε κάποια αναλυτική κατάθεση της συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας. Αν μη τι άλλο, βρισκόμαστε αντιμέτωποι εξελίξεων που είτε με την συναίνεση του Μαξίμου είτε χωρίς αυτήν, φαίνεται πως η γερμανική Ευρώπη αποφάσισε να δώσει μέρος του Αιγαίου στην Τουρκία, ελπίζοντας πως θα υπάρξουν εμφανή αποτελέσματα μείωσης των μετακινούμενων λαθρομεταναστευτικών πληθυσμών.

ΥΓ: Να σημειώσουμε ότι είναι παράνομη (από το Διεθνές Δίκαιο) η ανακοπή πορείας εντός της θάλασσας και ως εκ τούτου θεωρείται αδύνατον να υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα στο ευρω-τουρκικό σχέδιο, πέραν της απώλειας μέρους της ελληνικής κυριαρχίας σε ένα σημαντικό και ευαίσθητο τμήμα του Αιγαίου...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σφυροκόπημα από ξηρά, θάλασσα και αέρα δέχτηκαν οι Τουρκομάνοι σύμμαχοι της Τουρκίας στην Συρία, από τις ρωσικές δυνάμεις, όπως καταγγέλλουν οι ίδιοι. Αν αυτό ισχύει πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη που θα διαταράξει ακόμα περισσότερος τις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας.

Όπως ανέφερε ο Ομέρ Αμπτουλάχ, επικεφαλής της Τουρκομανικής ταξιαρχίας «Σουλτάν Αμπτούλ Χαμίτ Χαν», η οποία μάχεται κατά του Άσαντ και όπως υποστηρίζει ο αρχηγός της, και κατά του Ισλαμικού Κράτους, ανέφερε πως οι ρωσικές επιδρομές έπληξαν τουρκομανικά χωριά, νότια της Λατάκια.

Σύμφωνα με τον ίδιο οι Ρώσοι τους έπληξαν, επίσης, με κατευθυνόμενους πυραύλους, τύπου cruise από πλοία και με πυρά πυροβολικού και αρμάτων. «Δεν έχουμε δει ποτέ τέτοιο βομβαρδισμό από την αρχή του πολέμου», είπε ο Τουρκομάνος αξιωματούχος.

Αυτή την στιγμή ρωσική ναυτική μοίρα ασκείται στην ανατολική Μεσόγειο και η συμμετοχή της σε επιχείρηση βομβαρδισμού είναι μια πιθανότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ο Αμπτουλάχ είπε πως το καθεστώς Άσαντ έχει παραχωρήσει τον έλεγχο της μεσογειακής συριακής ακτής στις ρωσικές δυνάμεις. «Οι Ρώσοι ελέγχουν τώρα όλες τις προσβάσεις προς τη Λατάκια», είπε.

Η Ρωσία επιθυμεί να καταλάβει την στρατηγική περιοχή του Μπαγιρμπουτσάκ και το όρος των Τουρκομάνων, είπε ο Αμπτουλάχ και ορκίστηκε να πολεμήσει κατά των ρωσικών δυνάμεων. Ωστόσο, αν ο Τουρκομάνος πολέμαρχος πραγματοποιήσει τον «όρκο» του, η επιδείνωση των ρωσοτουρκικών σχέσεων θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Η περιοχή του Μπαγιρμπουτσάκ έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς αν οι ρωσικές-συριακές δυνάμεις αποκτήσουν τον έλεγχό της θα αποκόψουν τον εφοδιασμό των Τουρκομάνων από την Τουρκία.

Οι Τουρκομάνοι υποστηρίζουν ότι οι Ρώσοι έχουν αναπτύξει πολλά άρματα T-72 και T-82 στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Αμπτουλραχμάν Μουσταφά, πρόεδρο της Συριακής Ένωσης Τουρκομάνων, τα ρωσικά μαχητικά βομβάρδισαν περιοχές όπου ζουν Τουρκομάνοι στη Χομς και τη Χάμα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κάτοικοι της συριακής πόλης Ταλμπισέχ, στην επαρχία Χομς, σπεύδουν σε περιοχή που βομβαρδίστηκε από ρωσικά μαχητικά αεροπλάνα την περασμένη Τετάρτη, πρώτη ημέρα της ανοιχτής στρατιωτικής εμπλοκής της Ρωσίας στον συριακό εμφύλιο
Ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν κλιμάκωσε απότομα την αναμέτρησή του με τη Δύση για την άσκηση επιρροής στη Μέση Ανατολή την Τετάρτη, καθώς Ρώσοι πιλότοι άρχισαν τους πρώτους αεροπορικούς βομβαρδισμούς επί συριακού εδάφους.

Ρώσοι αξιωματούχοι και αναλυτές εμφάνισαν αυτή την κίνηση ως προσπάθεια αποδυνάμωσης του «Ισλαμικού Κράτους» και διάσωσης του Σύρου προέδρου Μπασάρ Ασαντ, του κυριότερου συμμάχου της Μόσχας στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο η Χομς, βασικό θέατρο των ρωσικών βομβαρδισμών, δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο του «Ισλαμικού Κράτους», γεγονός που οδήγησε τις ΗΠΑ, αλλά και τη Γαλλία, να υποστηρίξουν πως άλλοι ήταν οι πραγματικοί στόχοι της ρωσικής στρατιωτικής επέμβασης. Σε κάθε περίπτωση, η ρωσική ανάμειξη είναι πολύ πιθανό να παρατείνει και να περιπλέξει ακόμη περισσότερο τον πόλεμο, διατηρώντας τον Ασαντ στην εξουσία και προσθέτοντας τον ρωσικό παράγοντα στο ήδη περίπλοκο παζλ των πολυάριθμων ανταγωνιστικών δυνάμεων που δραστηριοποιούνται στη Συρία.

Η έναρξη των ρωσικών επιχειρήσεων ήρθε δύο ημέρες μετά τη συνάντηση του Πούτιν με τον Αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Οι δύο άνδρες είχαν προηγουμένως διασταυρώσει τα ξίφη τους για το συριακό πρόβλημα, από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης. Ο κ. Πούτιν εμφάνισε τον Σύρο πρόεδρο ως προμαχώνα εναντίον του «Ισλαμικού Κράτους», ενώ ο κ. Ομπάμα υποστήριξε ότι είναι αδύνατο να επιλυθεί το συριακό πρόβλημα εάν ο Μπασάρ Ασαντ δεν αποχωρήσει από την εξουσία.

Οσα ωθούν τον Πούτιν

Υπάρχουν ισχυροί διεθνείς και εσωτερικοί λόγοι που παρακινούν τον κ. Πούτιν να επέμβει στη Συρία. Στο διεθνές επίπεδο, επιθυμεί να αναστηλώσει το κύρος της Ρωσίας ως παγκόσμιας δύναμης και να εκβιάσει την έξοδο από τη διπλωματική και οικονομική απομόνωση που επέβαλε στη χώρα του η Δύση ύστερα από την προσάρτηση της Κριμαίας και την υποστήριξη των αυτονομιστών στην Ανατολική Ουκρανία. Επιπλέον, επιθυμεί να διατηρήσει τον έλεγχο της ναυτικής βάσης που διατηρεί η Ρωσία στην Ταρτούς της δυτικής Συρίας, τη μοναδική ναυτική βάση της χώρας του έξω από την επικράτεια της πρώην Σοβιετικής Ενωσης.

Μιλώντας στο γερμανικό Ιδρυμα Μάρσαλ, ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, στρατηγός Φίλιπ Μπρίντλαβ, δήλωσε: «Πρώτα απ’ όλα, η Ρωσία επιθυμεί ζωηρά να εμφανίζεται ως ισότιμος παίκτης στη διεθνή σκηνή. Παράλληλα, επιδιώκει να στρέψει την προσοχή της διεθνούς κοινής γνώμης μακριά από αυτά που πράττει στην Ουκρανία». Σύμφωνα με τον στρατηγό Μπρίντλαβ, στους ρωσικούς στόχους περιλαμβάνονται επίσης «η θωράκιση των ναυτικών και αεροπορικών τους εγκαταστάσεων στα θερμά νερά της Μεσογείου, η παράταση του βίου του προέδρου Ασαντ και κάποια αντιτρομοκρατική δράση εναντίον του “Ισλαμικού Κράτους”, η οποία θα προσφέρει μια ορισμένη νομιμοποίηση στη ρωσική προσέγγιση έναντι του συριακού προβλήματος».

Αρκετοί ειδικοί, πάντως, εκτιμούν ότι, αν και η ρωσική στρατιωτική επέμβαση είναι πιθανό να βοηθήσει τον Μπασάρ Ασαντ βραχυπρόθεσμα, οι μακροπρόθεσμες προκλήσεις για τις ρωσικές ένοπλες δυνάμεις παραμένουν δυσθεώρητες.

Αμερικανικές εκτιμήσεις

«Η συριακή κυβέρνηση ελέγχει μόλις το 20% του εδάφους της χώρας, αντιμετωπίζει τεράστιες ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και έχει εμπλακεί σε έναν εθνοτικό-θρησκευτικό πόλεμο με τους σουνίτες μουσουλμάνους, οι οποίοι εκπροσωπούν την πλειονότητα του συριακού πληθυσμού», επισημαίνει ο Αντριου Τάμπλερ από το Ινστιτούτο Ουάσιγκτον για τη Μέση Ανατολή. «Αυτά τα προβλήματα είναι πολύ δύσκολο να ξεπεραστούν. Οι Ρώσοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα στρατεύματα που έχουν αναπτύξει στη Συρία για να στηρίξουν, επί του παρόντος, την κυβέρνηση Ασαντ. Μακροπρόθεσμα, όμως, αυτό θα καθηλώσει τη Ρωσία σε ένα ναρκοπέδιο. Η επίλυση του συριακού προβλήματος απαιτεί πολύ περισσότερα πράγματα από μια ρωσική στρατιωτική επέμβαση», προσθέτει ο Αμερικανός αναλυτής.

Αξιωματούχοι στην Ουάσιγκτον εκτιμούν πως η ρωσική στρατιωτική παρουσία μπορεί να παραμείνει στη Συρία και μετά την τελική απομάκρυνση του Μπασάρ Ασαντ από την εξουσία και τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης, καθώς η Ρωσία θα έχει τη θέση της στις συνομιλίες για τη μετάβαση στη νέα κατάσταση πραγμάτων. Και αν, μέσα σε όλα αυτά, η Ρωσία καταφέρει να αποδυναμώσει και το «Ισλαμικό Κράτος», τόσο το καλύτερο για την εθνική ασφάλεια και τη διεθνή εικόνα της.

Το «σκάκι» Ομπάμα- Πούτιν στη Συρία

Την εκτίμηση ότι η παρέμβαση του Βλαντιμίρ Πούτιν στη συριακή κρίση κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μπούμερανγκ, διατυπώνει ο Τόμας Φρίντμαν. Με ανάλυσή του στους New York Times, ο διάσημος δημοσιογράφος και συγγραφέας υποστηρίζει ότι η αεροπορική εκστρατεία της Ρωσίας ενισχύει μεν τον Μπασάρ Ασαντ, αλλά καθιστά τον Ρώσο πρόεδρο μισητό στα μάτια των σουνιτών μουσουλμάνων, οι οποίοι αποτελούν την πλειονότητα των Σύρων και γενικά των Αράβων.
«Επιπλέον», σημειώνει ο Φρίντμαν, «ας υποθέσουμε ότι συμβαίνει κάποιο θαύμα και οι Ρώσοι νικούν το “Ισλαμικό Κράτος”. Ο μόνος τρόπος να διατηρήσουν αυτήν τη νίκη θα είναι να βάλουν στη θέση τους κάποιους μετριοπαθείς σουνίτες. Αλλά ποιοι είναι αυτοί οι μετριοπαθείς σουνίτες, οι οποίοι θα σπεύσουν να συμμαχήσουν με τη Ρωσία, όταν ο Πούτιν προβάλλει ως ο βασικός υποστηρικτής του Ασαντ, του ανθρώπου που δολοφόνησε με βόμβες περισσότερους σουνίτες από κάθε άλλον;». Σύμφωνα με τον Φρίντμαν, ο μόνος τρόπος για να βγει ο Πούτιν από τον λαβύρινθο είναι να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ στην εξεύρεση πολιτικής επίλυσης του συριακού προβλήματος. «Και αυτό θα συμβεί μόνο αν οι Ρώσοι, μαζί με τους Ιρανούς, αναγκάσουν τον Ασαντ –ύστερα από ορισμένη μεταβατική περίοδο– να εγκαταλείψει την εξουσία και τη χώρα. Από την πλευρά της, η αντιπολίτευση οφείλει να προστατεύσει τη μειονότητα των Αλαουιτών και να δεχθεί την εγκατάσταση διεθνούς στρατιωτικής δύναμης».

New York Times
Πηγή "Καθημερινή"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες Σύροι πρόσφυγες εγκαταλείπουν τη χώρα τους και σχηματίζουν προσφυγικά καραβάνια προς την Ευρώπη, τι απογίνονται άραγε τα χωριά που αφήνουν εγκαταλελειμμένα πίσω τους;

Σύμφωνα με το λιβανέζικο δορυφορικό ειδησεογραφικό δίκτυο Al Mayadeen, πολλά από τα χωριά αυτά εποικίζονται με Ουιγούρους Τούρκους της Κίνας.

Οι Ουιγούροι Τούρκοι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, εισέρχονται στη Συρία προερχόμενοι από την Κίνα μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους, για να πολεμήσουν είτε με την Αλ Κάιντα (Μέτωπο Αλ Νούσρα, όπως ονομάζεται η οργάνωση στη Συρία), είτε με το Ισλαμικό Κράτος.

Μετά την κατάληψη της συριακής πόλης Τζισρ Αλ Σούγκουρ στα τέλη Απριλίου από τον Στρατό της Κατάκτησης (Τζαΐς Αλ Φατέχ), μια υποστηριζόμενη από την Τουρκία συνασπισμένη δύναμη με κορμό την Αλ Κάιντα και τους «μετριοπαθείς» του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), η πόλη που είχε πληθυσμό 50.000 ανθρώπων μοιάζει σήμερα περισσότερο με μια κινέζικη πόλη. «Χιλιάδες Τούρκοι της Κίνας έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή. Ειδικότερα στο χωριό Ζανμπάκ (Zanbaq)».

Οι Ουιγούροι είναι μια τουρκική φυλή της δυτικής Κίνας. Είναι οι γνήσιοι Τούρκοι, που παρέμειναν στην κοιτίδα τους, την επαρχία Σιντζιάνγκ στη δυτική Κίνα.

Ορισμένοι Ουιγούροι μοιάζουν στην όψη με Ευρωπαίους, οι περισσότεροι όμως έχουν μογγολικά χαρακτηριστικά, όπως όλοι οι γνήσιοι Τούρκοι. Οι Ουιγούροι διεξάγουν τζιχαντιστικό – εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο ενάντια στην κυβέρνηση της Κίνας. Συχνά εξαπολύουν πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις μέσα στην Κίνα.

Σύμφωνα με το λιβανέζικο Al Mayadeen, η είσοδος των Ουιγούρων τζιχαντιστών και των οικογένειών τους στη Συρία είναι μέρος ενός τουρκικού σχεδίου ώστε να αλλοιωθεί η σύνθεση του πληθυσμού της Συρίας. Όπως γράφει το Al Mayadeen επικαλούμενο έναν καλά ενημερωμένο αναλυτή:

«Αυτό επιβεβαιώνει ότι οι τρομοκράτες συνεχίζουν να περνάνε τα σύνορα, και ότι η Τουρκία συνεχίζει να επιτρέπει στους τρομοκράτες με τις οικογένειές τους να περνούν ανενόχλητοι». Και συνεχίζει ο ίδιος:

«Αποδεικνύει ότι στόχος είναι αλλοιωθεί η δημογραφία της Συρίας, μέσω αποικιακής κατοχής». Με άλλα λόγια, οι Τούρκοι προκάλεσαν την προσφυγιά των Σύρων ώστε να εγκαταστήσουν στη συνέχεια, στις πόλεις και τα χωριά τους στη βορειοδυτική Συρία, Τούρκους Ουιγούρους της Κίνας και έτσι να εποικίσουν τη χώρα με Τούρκους, πριν την ενσωματώσουν στην Τουρκία.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο η Τουρκία σε συνεργασία με την Αλ Κάιντα (Μέτωπο Αλ Νούσρα) που εποικίζουν τη βορειοδυτική Συρία με Τούρκους της Κίνας. Πριν δύο χρόνια και το Ισλαμικό Κράτος έφερε χιλιάδες Ουιγούρους και τους εγκατέστησε στο χωριό Αμπιάντ, στην επαρχία της Ράκα και στις περιοχές γύρω από τις πετρελαιοπηγές της Ντέιρ Αλ Ζουρ.

Οι Ουιγούροι έχουν αναλάβει να σκοτώνουν τους Ρώσους στρατιωτικούς συμβούλους που συνεργάζονται με την κυβέρνηση της Συρίας.

Η πολυπληθής παρουσία Ουιγούρων στη Συρία είναι και η αιτία, όπως λέγεται, που η Κίνα αποφάσισε να συμμετάσχει στον πόλεμο στο πλευρό της Ρωσίας.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ποιο είναι το «εγκληματικό» σενάριο που «παίζει» στο άμεσο μέλλον, και μάλιστα, δυνατά, όσο υπερβολικό - στα όρια του απίστευτου - κι αν ακούγεται

Θα είναι έγκλημα. Κι αν δεν το αποφύγουμε, θα φταίμε όλοι. Ο λόγος για το ενδεχόμενο η χώρα να πάει σε... νέες εκλογές, μέσα στο ορατό μέλλον. Γιατί και αυτό το σενάριο "παίζει" και μάλιστα δυνατά. Όσο υπερβολικό - στα όρια του απίστευτου - κι αν ακούγεται. Υπάρχουν αυτή τη στιγμή "δυνάμεις" που το σκέπτονται και το μελετούν. Ιδιαίτερα μετά το αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής και τις δυσκολίες για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης.

Ευτυχώς, όμως, υπάρχουν και δυνάμεις που ξεκαθαρίζουν πως ό,τι κι αν γίνει, αυτή η Βουλή, που προέκυψε από τις κάλπες της 20ης Σεπτεμβρίου, θα μπορεί να δώσει λύσεις. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Πως με την ίδια σύνθεση και χωρίς την αναγκαστική προσφυγή σε εκλογικές διαδικασίες μπορεί να "σχηματίσει" περισσότερες της μιας κυβερνήσεις, αν βεβαίως κάτι τέτοιο χρειαστεί. Θα χρειαστεί όμως;

Αντικειμενικά, το έργο που θα κληθεί να φέρει σε πέρας η νέα κυβέρνηση, είναι τιτάνιο. Κι ασφαλώς δυσκολότερο, σε σχέση με εκείνο που είχε αναλάβει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ τον περασμένο Ιανουάριο. Καλώς ή κακώς, το παραδέχεται ή το απορρίπτει κανείς, η κυβέρνηση Σαμαρά είχε καταφέρει να φέρει σε πέρας μερικούς από τους πιο δύσκολους στόχους. Με πρώτον απ' όλους εκείνον του πλεονάσματος.

Μικρό ή μεγάλο το πλεόνασμα ήταν υπαρκτό. Κι ας λέει ο κ. Τσίπρας ότι μπαίνοντας στο Μαξίμου, δεν το βρήκε. Το κακό είναι πως ο ίδιος, ψάχνοντας πιθανόν να το βρει, έχασε όλους τους υπόλοιπους στόχους. Επιβάρυνε την οικονομία με το ποσό των περίπου 55 - 60 δισ ευρώ και κατέστησε την αποστολή του νέου υπουργού Οικονομικών mission impossible. Το χειρότερο;
Δεν έχει μείνει ούτε ίχνος από το "λίπος" υπομονής στους δανειστές της χώρας. Το Grexit είναι εδώ και αν η νέα κυβέρνηση αποτύχει να υλοποιήσει τα προβλεπόμενα στο τρίτο μνημόνιο, τότε θα ξαναχτυπήσει την πόρτα της χώρας. Κι αυτή τη φορά πιο δυνατά από κάθε άλλη φορά...

Τειρεσίας
Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Αλκιβιάδης Κωνσταντίνος Κεφαλάς

«Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία δεν μεν’ η ελάχιστη αμφιβολία, και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός, ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή», Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ., Κωνσταντίνος Καβάφης.

Ως «Κοινωνική Συνοχή» προσδιορίζεται η κατάσταση που καθορίζεται αφενός από την συναινετική επίλυση των κοινωνικών και οικονομικών διαφορών και αφετέρου από την έμφυτη αλληλεγγύη μεταξύ των ατόμων με κοινά πολιτιστικά χαρακτηριστικά. Οι ιδέες και οι αρχές της κοινωνικής συνοχής θα μπορούσαν να προσεγγισθούν μέσω των γενικών αρχών της «Ηθικής» και των κοινών πολιτισμικών αξιών, οι οποίες οδηγούν τα μέλη της «Ομάδος» στο να προσαρμόζουν την ατομική συμπεριφορά τους στις πραγματικές ανάγκες του συνόλου. Έτσι, σε περιόδους κρίσεων που απειλούν την ύπαρξη ομάδων με κοινωνική συνοχή, τα άτομα ενστικτωδώς αντιδρούν συλλογικά, κατανοώντας ότι το ατομικό συμφέρον μπορεί να θωρακιστεί μόνο μέσα από την συλλογική δράση. Αντιθέτως, οι ομάδες ένθα οι «Μονάδες» ερμηνεύουν ιδιοτελώς την κοινωνική ηθική, ισχυριζόμενες ότι το προσωπικό κόστος είναι ίδιον των αφελών συμπολιτών των, είναι καταδικασμένες να αφανισθούν, επειδή η ατομοκεντρική θέση είναι η κατάσταση την οποία ο Durkheim περιγράφει ως «Ανομία». Είναι λοιπόν προφανές ότι η κοινωνική συνοχή αποτελεί την βασική προϋπόθεση της επιβίωσης ενός έθνους.

Εάν μία κοινωνία επιθυμεί την συνειδητή επιβίωση της, τότε η «Πολιτική Πρακτική» θα πρέπει να αποσκοπεί στην καλλιέργεια κοινωνικής συνοχής μέσω της εξάσκησης καταλλήλου νομοθεσίας και παιδείας. Οι προτεραιότητες όμως των πολιτικών πρακτικών στην χώρα μας και αλλού, κατά το μάλλον ή ήττον, αποσκοπούν στην διοχέτευση του εθνικού πλούτου στις τσέπες των ολιγομελών ελίτ που εξυπηρετούν.

Επί παραδείγματι, μία προσεκτική ανάλυση των εικόνων του προσφυγικού ρεύματος από την Συρία προς τις χώρες της Δύσης θα αναδείκνυε ότι η πληθυσμιακή πλημμυρίδα αποτελείται στην συντριπτική της πλειοψηφία από νέους μοναχικούς μετανάστες, ενώ υπάρχουν ελάχιστες οικογένειες και παιδιά, παρά τις συγκινητικές και δακρύβρεχτες εικόνες που προβάλουν τα ΜΜΕ. Είναι λοιπόν προφανές, ότι όλοι αυτά τα εκατομμύρια των νέων ανθρώπων θα μπορούσαν να υπερασπίσουν αποτελεσματικά την πατρίδα τους και να αντιμετωπίσουν εύκολα τις 20 περίπου χιλιάδες παρανοϊκούς δολοφόνους και εγκληματίες που μάζεψε, μισθοδοτεί και εξοπλίζει η Δύση, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ [1].
Η αποτελεσματική άμυνα των πολιτών της Συρίας θα μπορούσε να είναι εφικτή μόνο εάν το πολιτικό καθεστώς, είχε κατανοήσει την ανάγκη σφυρηλάτησης κοινωνικής συνοχής και εθνικής συνείδησης στον λαό, επί τη βάσει κοινών πολιτισμικών αξιών και είχε εγκαίρως κινηθεί πολιτικά προς αυτή την κατεύθυνση, αντί να εξασκείται στις πρακτικές της διοχέτευσης του εθνικού πλούτου της χώρας στις τσέπες του.

Αντίστοιχες ατομοκεντρικές κοινωνικές συμπεριφορές με αυτές των Σύρων πολιτών ενεθάρρυνε και καλλιέργησε συνειδητά το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα αμέσως μετά την μεταπολίτευση, παρουσιάζοντας το προσωπικό του όφελος ως την νέα μεγάλη ιδέα του έθνους. Από κοινού, με την ρηχή διεθνιστική μιμητική μεγαλοαστική τάξη της χώρας, το πολιτικό σύστημα δημιούργησε εύκολα μία ατομοκεντρική κοινωνική θεώρηση του πολιτικού αντικείμενου, στερούμενης εθνικών αντανακλαστικών και πνευματικής αντίστασης στην «Νέα Τάξη Πραγμάτων» μέσω της χειραγώγησης και καθοδήγησης της μεγάλης πληθυσμιακής μάζας που μετανάστευσε στις πόλεις αμέσως μετά την μεταπολίτευση, με όραμα την αστικοποίησης της. Η «Αστικοποίηση» όμως, εν αντιθέσει με τον «Καταναλωτισμό», είναι μια αργή κοινωνική διαδικασία έχουσα πολιτισμική πατίνα, καθώς κοινωνική συνεχεία και συνοχή, συστατικά απαραίτητα για την απόκτηση εθνικής συνείδησης.

Σήμερα, η Ελληνική ατομοκεντρική καταναλωτική κοινωνία, στερούμενη αστικών αντανακλαστικών, αδυνατεί να κατανοήσει τις διεθνείς δυναμικές αλλαγές και εξελίξεις που την αφορούν, σε σχέση με την κατάσταση που την οδήγησε το πολιτικό σύστημα. Συνεπώς, αδυνατεί να αντιδράσει στην βαρεία φορολόγηση της και στην δήμευση της περιουσίας της μέσω της επιβολής του ΕΝΦΙΑ, κατ’ απαίτηση των Ευρωπαίων που επιδιώκουν την αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και της εθνικής συνείδησης, την οποία όμως συστηματικά αυτοί ενισχύουν στις χώρες τους (gemeinschaft).

Η προβαλλόμενη ανάγκη λήψης αποφάσεων από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο αντί των Αθηνών, καθώς και η αποδοχή από την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού της μετατροπής της χώρας σε προτεκτοράτο, αποτελούν πολιτικές θέσεις που όλα σχεδόν τα κόμματα προωθούν μέσω της καλοπληρωμένης και συστηματικής προπαγάνδας των Βρυξελλών, ενώ ταυτόχρονα το πολιτικό σύστημα νομιμοποιεί σε καθημερινή βάση τον δοσιλογισμό (όπως εύστοχα παρατηρεί ο Π. Λιάκος) και αποδιοργανώνει τον κοινωνικό ιστό σε τέτοιο βαθμό, ώστε σήμερα να θεωρείται η μετανάστευση των ευπόρων και μορφωμένων νέων Ελλήνων στις χώρες της Εσπέριας ως σύμβολο κοινωνικής καταξίωσης. Πράγματι, η τάση των Ελλήνων αστών, να μορφώνουν πρώτα τα παιδιά τους και ακολούθως να τα μετατρέπουν σε οικονομικούς μετανάστες, στερούμενοι έτσι εαυτούς ελπίδας ανάκαμψης και αντίστασης στον εξανδραποδισμό, άπτεται ψυχιατρικής ανάλυσης.

Το εύλογο ερώτημα που προκύπτει μετά το άνοιγμα των πυλών της κολάσεως στην Συρία από τις χώρες της Δύσης και την μηδενική αντίσταση των πολιτών της, είναι εάν η ρηχή Ελληνική αστική τάξη θα συνεχίσει να παραμένει απαθής στην τύχη που της επιφυλάσσουν οι Ευρωπαίοι δανειστές, τη αρωγή του εγχώριου πολιτικού συστήματος, έχουσα έτσι βίον παράλληλον (και ιδίαν τύχη ) με αυτόν των Σύρων πολιτών.

Πηγή "Δημοκρατία"
[1] http://www.voltairenet.org/article188854.html


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Εκτός εαυτού ο τούρκος "σουλτάνος" ανοίγει την πόρτα της κόλασης για τον ίδιο και την Τουρκία
  • Φτηνοί παληκαρισμοί ή μία προσπάθεια να βάλει στο "παιχνίδι" το ΝΑΤΟ;
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Φανερά εκνευρισμένος ο Τούρκος πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν, από τις τελευταίες εξελίξεις στην Συρία και από την αναστροφή του κλίματος μετά την ανοιχτή επέμβαση των Ρώσων υπέρ του καθεστώτος Άσαντ, εξαπέλυσε ανοιχτές απειλές κατά της Ρωσίας και του Ιράν από το αεροδρόμιο λίγο πριν αναχωρήσει για την Γάλλια.

Η Ρωσία και το Ιράν θα δώσουν λόγο για την στήριξη που παρέχουν στο καθεστώς Άσαντ, τόνισε χαρακτηριστικά, ενώ υποστήριξε ότι με την επέμβαση τους στον εμφύλιο της Συρίας ενισχύουν τους… Τζιχαντιστές και την ισλαμική τρομοκρατία. Δηλώσεις δηλαδή για να γελά ο κάθε Τούρκος πικραμένος.

Η ρωσική επέμβαση στην Συρία, σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο, είναι μεγάλο λάθος και θα οδηγήσει την κατάσταση σε μεγαλύτερη ανάφλεξη με άγνωστες συνέπειες. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο κουρδικό πρόβλημα κατηγορώντας την Ρωσία ότι ενισχύει την τρομοκρατία και συνεπώς… στηρίζει το ΡΚΚ και τον συριακό του κλάδο το PYD.

Ο Ερντογάν αναφέρθηκε και στο πρόβλημα των μεταναστών και προσφύγων και εδώ κατηγόρησε την Ευρωπαϊκή Ένωση ότι αδιαφορεί ουσιαστικά για το μεγάλο αυτό πρόβλημα, ενώ η Τουρκία έχει ξοδέψει εκατομμύρια. Βέβαια δεν ανέφερε τα κέρδη εκατομμυρίων της τουρκικής μαφίας από την «επιχείρηση» της μετακίνησης τους προς την Ελλάδα.

Η εμφάνιση αυτή του Τούρκου προέδρου δείχνει πως η Άγκυρα διακατέχεται από μεγάλη νευρικότητα και αγωνία, καθώς βλέπει ότι οι εξελίξεις ξεφεύγουν τελείως από τον έλεγχο της την ίδια ώρα που στο εσωτερικό αυξάνονται με επικίνδυνο ρυθμό οι επιθέσεις του κουρδικού ΡΚΚ, ενώ η χώρα βαδίζει σε πολύ κρίσιμες εκλογές.

Η μεγάλη αυτή νευρικότητα του Ερντογάν φαίνεται και από τις αλλεπάλληλες επιθέσεις κατά δημοσιογράφων που επικρίνουν την πολιτική του, με τελευταίο κρούσμα τον γνωστό δημοσιογράφο, Ahmet Hakan, που γλύτωσε από θαύμα μετά από επίθεση οπαδών του Ερντογάν γιατί είχε μεμφθεί τον Τούρκο πρόεδρο ότι δεν είναι αμερόληπτος στα πολιτικά πράγματα ως όφειλε.

Το πρόβλημα για μας είναι πως μπορεί να συνεννοηθείς με ένα ηγέτη μιας χώρας που συνεχώς απειλεί την εδαφική μας ακεραιότητα, όταν κυριολεκτικά έχει «ξεφύγει» και κάνει συνεχώς επικίνδυνες κινήσεις;

Αλλά… σημεία των καιρών!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ετοιμάζεται να αποπλεύσει για τα συριακά παράλια και άλλο κινεζικό αεροπλανοφόρο

Με έναν τρόπο πιο διακριτικό, ακόμη και από την δρομολόγηση των ρωσικών μαχητικών στη Συρία, η Κίνα συνεχίζει να ενδυναμώνει την στρατιωτική παρουσία της κοντά στις συριακές ακτές. Τέσσερα (4) πλοία του πολεμικού κινεζικού ναυτικού ήδη βρίσκονται πλησίον του λιμανιού της Ταρτούς στη Συρία. Δύο άλλα πολεμικά πλοία της Κίνας έχουν καταπλεύσει στα ανοιχτά της Λαττάκεια.

Βέβαια το πιο εκπληκτικό είναι η επιβεβαιωμένη παρουσία τουλάχιστον ενός πυρηνικού υποβρυχίου κατηγορίας Jin (Type 094) στην ίδια περιοχή. Ο συγκεκριμένος τύπος (Type 094) δεν είναι πολύ αθόρυβο συγκριτικά με άλλα πυρηνικά υποβρύχια που διαθέτουν άλλες πυρηνικές δυνάμεις και κάποιοι αναλυτές της περιοχής αναρωτιούνται πως γίνεται ένα τέτοιο υποβρύχιο που είναι επανδρωμένο με 12 βαλλιστικούς πυραύλους (SLMB) JL-2 με βεληνεκές που κυμμαίνεται μεταξύ 7300 και 8000 χλμ να μην εντοπίστηκε από την πληθώρα των δορυφόρων, σταθμών υποκλοπής τηλεπικοινωνιών, drones και στρατιωτικά αναγνωριστικά αεροσκάφη που επιθεωρούν την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή...

Η Κίνα δεν υπολογίζει να σταματήσει στο σημείο αυτό και οι σχετικές πληροφορίες (αν και ανεπιβεβαίωτες ακόμη) δημιουργούν ανησυχία σχετικά με τις προθέσεις του Πεκίνου που φέρεται να προσανατολίζεται να στείλει και ένα δεύτερο αεροπλανοφόρο το Mao Tsé-Tung (θεωρητικά υπό ναυπήγηση με ένα ακόμη αεροπλανοφόρο), στα ανοιχτά της Συρίας για ένα "ταξίδι εγκαινίων".

Καταληκτικά, πηγές που βρίσκονται κοντά στο ρωσικό υπουργείο Άμυνας αναφέρουν μια ενδεχόμενη συμμετοχή κινέζικων μαχητικών στην επιχείρηση των αεροπορικών επιδρομών που πραγματοποιεί η Ρωσία κατά διαφόρων τρομοκρατικών οργανώσεων στην Συρία.

To συριακό πρακτορείο ShamTimes με δημοσίευμά του στις 03/10/2015 επικαλούμενο ιταλικό δημοσίευμα αποκαλύπτει ότι η Κίνα θα αναπτύξει στρατιωτική δράση στη Συρία για πρώτη φορά!
Ο στρατός της Κίνας που είναι ο μεγαλύτερος στρατός του κόσμου και ο πιο καλά οργανωμένος, εκπαιδευμένος κι εξοπλισμένος, ανησυχεί την Ευρώπη και την Αμερική, αναφέρει το δημοσίευμα.

Η ιταλική πηγή τονίζει ότι αυτή η κινητικότητα της Κίνας βασίζεται στην στρατιωτική συνθήκη συμμαχίας που έχει συνάψει με τη Ρωσία για την από κοινού αντιμετώπιση των δύο στρατών στο εξωτερικό προκειμένου να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους όταν αυτά θίγονται αλλά και για την προστασία της παγκόσμιας ειρήνης.

Το ιταλικό μέσο liberoquotidiano στις 2 Οκτώβρη, όπως και άλλα μέσα νωρίτερα, ανέφεραν ότι η Κίνα στέλνει στη Συρία αεροπλανοφόρο, αεροπορική δύναμη και 1.000 πεζοναύτες για να υποστηρίξουν τη ρωσική επιχείρηση.

Πηγή DimpeNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Σπέρνουν" μίσος και θάνατο,
"θερίζουν" δεκάδες εκατομμύρια σε κέρδη


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Είναι γνωστό σε όλους ότι ο πόλεμος είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία για πλουτισμό. Για απάνθρωπο πλουτισμό από επιτήδειους που είτε εξοπλίζουν τις αντιμαχόμενες πλευρές, είτε προσδοκούν σε συγκεκριμένα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά οφέλη μέσα από τις ανελέητες σφαγές μεταξύ των αντίπαλων στρατοπέδων, είτε, λειτουργώντας ως «αρουραίοι» προσπαθούν να εκμεταλλευτούν την αγωνία των απλών άμαχων ανθρώπων.

Η τελευταία κατηγορία αποτελεί και την πλέον κυνική πλευρά του πολέμου, αφού προσπαθεί να εκμεταλλευτεί προς όφελός της τον ανθρώπινο φόβο, ενώ ταυτόχρονα «ποντάρει» και σε χορηγίες αφελών που θα πιστέψουν στην «ανθρωπιστική παρεμβολή» των «εμπόρων του θανάτου».

Ομηρίες αμάχων για πληρωμή λύτρων, επιτηδευμένες παρενοχλήσεις χωριών που φέρνουν ως αποτέλεσμα την ένοπλη δραστηριότητα και αντιπαλότητα των μέχρι χθες ειρηνικά συμβιώντων πολιτών, αλλά και ληστρικές επιθέσεις ένοπλων συμμοριών (προερχόμενων κυρίως από την Τουρκία) με σκοπό το πλιάτσικο των νεκρών αμάχων, είναι η γενική εικόνα τρόμου που βιώνουν οι απροστάτευτοι (στις περισσότερες περιπτώσεις) κάτοικοι μικρών χωριών της υπαίθρου τόσο στη Συρία όσο και στο βόρειο Ιράκ.
Καμία σχέση δεν έχει η θρησκεία (που χρησιμοποιούν ως προπαγανδιστικό μηχανισμό εξωραϊσμού των εγκλημάτων και των σκοπιμοτήτων οι ηγέτες του Ισλαμικού Κράτους) με τον τρόμο που κατοικεί σε άλλοτε ειρηνικές περιοχές, στις οποίες για εκατονταετίες συμβίωναν απολύτως ειρηνικά σουνίτες, σιίτες, αλεβίτες και χριστιανοί…
Καμία σχέση δεν έχει όμως και η λογική στα όσα απάνθρωπα συμβαίνουν και που χωρίς κανέναν απολύτως (επί της ουσίας) λόγο μετατρέπουν φιλήσυχους ανθρώπους σε ένοπλους πολεμιστές που αγωνίζονται για να προστατεύσουν τις οικογένειες και τις περιουσίες τους…

Αυτό το σκηνικό αποτελεί την βάση ανάπτυξης «επιχειρηματικών δραστηριοτήτων» που λειτουργούν με αρκετές ιδιαιτερότητες, οι οποίες τις χαρακτηρίζουν και ως «επιχειρήσεις θανάτου». Μία τέτοια περίπτωση (μέσα από τις πολλές που είμαστε βέβαιοι ότι αναπτύσσονται) ανακαλύψαμε και στον πόλεμο που διεξάγεται στη Μέση Ανατολή και συγκεκριμένα στη Συρία, όπου οι σφαγές αμάχων από τζιχαντιστές, συμμορίες ή αντίπαλες αραβικές φυλές και ομάδες, αποτελούν μέρος μίας απάνθρωπης καθημερινότητας που βιώνουν οι κάτοικοι των περιοχών στις οποίες η ανθρώπινη ζωή έχει πλέον μικρότερη αξία από ένα αυτοκίνητο ή και από ένα δίκυκλο…

Η περίπτωση που εστιάσαμε, αφορά μία «οργάνωση» (Sons of Liberty International) που σκοπό έχει να εκπαιδεύσει άμαχους πολίτες στη χρήση όπλων και κινήσεων σε μάχες αστικού και μη περιβάλλοντος. Σκοπός, φυσικά, είναι η αυτό-αυτοπροστασία μικρών πληθυσμιακών ομάδων μέσω της οργάνωσης «μικρών στρατών».
Ο κύριος διαχωρισμός στην εκπαίδευση των μέχρι χθες απλών πολιτών είναι η θρησκεία, η οποία γίνεται αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης από τους «επιχειρηματίες», οι οποίοι προσδοκούν (μέσω διαδικτύου) και σε χορηγίες αφελών χριστιανών που θέλουν να συνδράμουν στην εκπαίδευση στα όπλα των χριστιανών της Μέσης Ανατολής που απειλούνται από τους φανατικούς ισλαμιστές φονταμενταλιστές – τζιχαντιστές!
Ο διαχωρισμός αυτός μετατρέπει, φυσικά, σε θρησκευτική αντιπαλότητα μία ένοπλη σύγκρουση που έχει πολιτικά, οικονομικά, γεωστρατηγικά και ενεργειακά χαρακτηριστικά. Μία αντιπαλότητα, που εάν εγκαθιδρυθεί θα έχει τα χαρακτηριστικά ενός ανηλεούς παγκόσμιου θρησκευτικού πολέμου, που με ταχύτατους ρυθμούς θα εξαπλωθεί σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Οι «επιχειρηματίες» όμως αδιαφορούν για τα ό,ποια αποτελέσματα των «προσφερόμενων κινήτρων» και ενδιαφέρονται αποκλειστικά για τα προσωπικά τους οικονομικά οφέλη. Είτε αυτά προέρχονται από την πληρωμή των υπηρεσιών εκπαίδευσης, είτε από τα κέρδη με πώληση οπλισμού και πυρομαχικών στους έντρομους απλούς πολίτες, που μοναδικό τους μέλημα είναι η προστασία των οικογενειών και των περιουσιών τους.

Το δικό μας ερώτημα είναι: Ποιοί ανέχονται ή προστατεύουν τις συγκεκριμένες επιχειρηματικές δραστηριότητες και σε τι αποσκοπούν οι "προστάτες" των "επιχειρηματιών";

Πόλεμος… Η καλύτερη επιχείρηση, που προσφέρει τα πιο εύκολα και τα πιο μεγάλα κέρδη. Γίνεται σχεδόν πάντα χωρίς σοβαρές αιτίες. Εξελίσσεται, πάντα, με θανάτους. Και τελειώνει αφήνοντας το μίσος… Σε όλα τα στάδια (ακόμη και πριν ξεκινήσει), οι «έμποροι του θανάτου» καρπώνονται τεράστια ποσά, που όμως (τραγική ειρωνεία) ποτέ δεν γίνονται γνωστά, όπως ποτέ δεν γίνονται γνωστές και οι θηριωδίες και τα θύματα των επιχειρηματιών…
Επιχειρηματικές ευκαιρίες για μικρά και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, πουλάνε τον θάνατο, ακόμη και με το πρόσχημα της θρησκευτικής αντιπαλότητας… Όπως συνηθίζουν να λένε, αυτοί οι επαγγελματίες του θανάτου, «δεν είναι προσωπικό, είναι, απλώς… μπίζνες»!!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Είναι γνωστό και έχουν γραφτεί πολλά ότι μια από τις μεγαλύτερες βάσεις των Τζιχαντιστών στην Ευρώπη βρίσκεται στο Κοσσυφοπέδιο.

Τώρα, όπως αναφέρουν δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Τουρκία, (Sabah 4/9), που επικαλούνται αλβανικές εφημερίδες, οι Τζιχαντιστές ανοίγουν καινούργιο πολεμικό μέτωπο από το Κοσσυφοπέδιο εναντίον των ηγετών της περιοχής, καθώς και κάποιων κυβερνητικών παραγόντων του Κοσσυφοπεδίου που έχουν ζητήσει να περιοριστούν οι δραστηριότητες τους στην περιοχή αυτή.

Συγκεκριμένα η DAEŞ, δηλαδή το στρατιωτικό σκέλος του Ισλαμικού Χαλιφάτου, έχει στείλει απειλητικά μηνύματα κατά των ηγετών των κρατών της περιοχής, καθώς και κατά του πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου, İsa Mustafa, ο οποίος προφανώς υπακούοντας έξωθεν εντολές έχει ζητήσει τον περιορισμό της παρουσίας του.

Το ενδιαφέρον φυσικά είναι εδώ ότι οι απειλές των Τζιχαντιστών στρέφονται όχι μόνο κατά του πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου αλλά και άλλων ηγετών των Βαλκανίων, ανάβοντας καινούργιες «φωτιές» στην ευρύτερη περιοχή.

Εδώ φαίνεται και πόσο ανεύθυνη ήταν η πολιτική όλων αυτών που είχαν στηρίξει την παρουσία των Τζιχαντιστών στα Βαλκάνια.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Η Μόσχα είχε ειδοποιήσει τις ΗΠΑ ότι ο μακελάρης του Όρεγκον ήταν τζιχαντιστής!
  • Η Ρωσία διέρρευσε λίστα με 87.000 επικίνδυνους ακραίους ισλαμιστές που υπάρχουν μέσα στις ΗΠΑ!
  • Αδιαφορία ή ανικανότητα; CIA και NSA επανέλαβαν τα λάθη τους και επέτρεψαν την μαζική δολοφονία...
Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Εισέβαλε σε αίθουσες διδασκαλίας του πανεπιστημίου Άμπκουα και σκότωσε εννέα ανθρώπους, ο δράστης της επίθεσης αντάλλαξε πυρά με την αστυνομία.
Αρχικά θεωρήθηκε ότι ο θάνατός του προκλήθηκε από αστυνομικά πυρά, αλλά τελικά το αίτιο του θανάτου του δράστη επίθεσης στο πανεπιστήμιο του Όρεγκον είναι η αυτοκτονία σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση, ανακοίνωσε ο σερίφης της κομητείας Ντάγκλας Τζον Χάνλιν.
Μία πολύ βολική αυτοκτονία, τη στιγμή που ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους δήλωνε κυνικά πως «συμβαίνουν αυτά». Μία αυτοκτονία που "κλείνει" την υπόθεση και δεν επιτρέπει την οποιαδήποτε ομολογία από την πλευρά του δράστη δολοφόνου, ενώ διέρρεε η πληροφορία ότι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ είχαν ειδοποιηθεί για την επικινδυνότητα του συγκεκριμένου δράστη και όχι μόνο…

Σύμφωνα με πληροφορίες, πρόκειται για μία συγκλονιστική αναφορά – διαρροή από έναν ρωσικό διαδικτυακό τόπο μέσα από τον οποίο οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες συχνά επιλέγουν να διαρρεύσουν σημαντικές πληροφορίες.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την ρωσική διαρροή, οι ΗΠΑ είχαν ενημερωθεί από τις ρωσικές αρμόδιες αρχές, με μία λίστα 87.000 ονομάτων επικίνδυνων – ακραίων ισλαμιστών τρομοκρατών, των οποίων ο φανατισμός και η επικινδυνότητα είχαν επιβεβαιωθεί ηλεκτρονικά (υποκλοπές – παρακολούθηση) από τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες (υπηρεσία πληροφοριών εξωτερικού SVR). Αυτή η λίστα όμως δεν έγινε αποδεκτή, στο σύνολό της, από τις ΗΠΑ, οι οποίες αγνόησαν επιδεικτικά τις συνοδευτικές αναφορές, επαναλαμβάνοντας (σε μικρό μέγεθος) τα λάθη στο χτύπημα των Δίδυμων Πύργων της Νέας Υόρκης.

Η CIA και η Interpol (αρνήθηκαν) να αποδεχθούν το περιεχόμενο της ρωσικής λίστας επικινδυνότητας εν δυνάμει ισλαμιστών τρομοκρατών με το αιτιολογικό ότι τα στοιχεία αυτά δεν είναι «πολιτικά βιώσιμα στην παρούσα ατμόσφαιρα»!!! Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μακελάρης του Όρεγκον είχε ταυτοποιηθεί για απόπειρα εισόδου στη Συρία μέσω Τουρκίας, την οποία επιχείρησε την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου 2015.
Αυτή η άρνηση ελέγχου τις ρωσικής λίστας από την κυβέρνηση του Ομπάμα, έδωσε τη δυνατότητα ελεύθερης κίνησης στον Μέρσερ έτσι ώστε να ολοκληρώσει επιτυχώς την δολοφονική του ενέργεια και στη συνέχεια να… «αυτοκτονήσει».

Η ευθύνη των αμερικανικών αρχών για την άγνοια που επέδειξε στην έκθεση της FSB (ρωσικές μυστικές υπηρεσίες) είναι ιδιαίτερα αυξημένη, αφού είναι γνωστό ότι ο συγκεκριμένος διαδικτυακός τόπος μέσω του οποίου έγινε η «διαρροή», χρησιμοποιείται αρκετά συχνά για την δημοσιοποίηση άκρως ευαίσθητων πληροφοριών που αφορούν την ασφάλεια της Δύσης. Χαρακτηρίζεται μάλιστα ως «πηγή του Κρεμλίνου» και ως «γραφείο της ορθόδοξης δημοσιογραφίας».
Τέλος, είναι συγκλονιστικό το ότι διαρρέουσες πληροφορίες της SVR/FSB αν και άκρως ανησυχητικές δεν συντέλεσαν στην αλλαγή εκ μέρους των αρμοδίων αμερικανικών αρχών (CIA/NSA) του προφίλ του δράστη, όταν ο ίδιος μετέβαλε το δικό του διαδικτυακό δημόσιο προφίλ από υποστηρικτή του ISIS/ISIL σε… συντηρητικό ρεπουμπλικάνο…!


Φαίνεται, λοιπόν, πως οι ΗΠΑ όχι μόνο αρέσκονται στο να επαναλαμβάνουν τα τραγικά λάθη του παρελθόντος των μυστικών τους υπηρεσιών, αλλά τείνουν να χαρακτηριστούν έως αδιάφορες σε πιθανούς κινδύνους που υπάρχουν στο εσωτερικό της χώρας και εκθέτουν σε πολύ μεγάλο κίνδυνο τη ζωή των αμερικανών πολιτών. Το συγκεκριμένο γεγονός της μαζικής επίθεσης και δολοφονίας πρόκειται, άραγε, για μία ακόμη τραγική αποτυχία των CIA/NSA ή απλά για την στυγνή διαπίστωση πολιτικής ανικανότητας να αντιμετωπίσει με επάρκεια κινδύνους που ελλοχεύουν στο εσωτερικό των ΗΠΑ;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τους Τουρκομάνους συμμάχους της Τουρκίας έπληξαν ο ρωσικές δυνάμεις, από ξηρά, θάλασσα και αέρα, στην Συρία, σύμφωνα με τουρκικές πηγές.

Ο Ομέρ Αμπτουλάχ, επικεφαλής της Τουρκομανικής ταξιαρχίας «Σουλτάν Αμπτούλ Χαμίτ Χαν», η οποία μάχεται κατά του Άσαντ και, όπως υποστηρίζει ο αρχηγός της, και κατά του Ισλαμικού Κράτους, ανέφερε πως οι ρωσικές επιδρομές έπληξαν τουρκομανικά χωριά, νότια της Λατάκια.

Σύμφωνα με τον Αμπτουλάχ οι Ρώσοι τους έπληξαν, επίσης, με κατευθυνόμενους πυραύλους από πλοία και με πυρά πυροβολικού και αρμάτων. «Δεν έχουμε δει ποτέ τέτοιο βομβαρδισμό από την αρχή του πολέμου», είπε ο Τουρκομάνος αξιωματούχος.

Ο Αμπτουλάχ είπε πως το καθεστώς Άσαντ έχει παραχωρήσει τον έλεγχο της μεσογειακής συριακής ακτής στις ρωσικές δυνάμεις. «Οι Ρώσοι ελέγχουν τώρα όλες τις προσβάσεις προς τη Λατάκια», είπε.

Η Ρωσία επιθυμεί να καταλάβει την στρατηγική περιοχή του Μπαγιρμπουτσάκ και το όρος των Τουρκομάνων, είπε ο Αμπτουλάχ και ορκίστηκε να πολεμήσει κατά των ρωσικών δυνάμεων.

Η περιοχή του Μπαγιρμπουτσάκ έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς αν οι ρωσικές-συριακές δυνάμεις αποκτήσουν τον έλεγχό της θα αποκόψουν τον εφοδιασμό των Τουρκομάνων από την Τουρκία.

Ο Αμπτουλάχ ανέφερε πως οι Ρώσοι έχουν αναπτύξει πολλά άρματα T-72 και T-82 στην περιοχή. Σύμφωνα με τον Αμπτουραχμάν Μουσταφά, πρόεδρο της Συριακής Ένωσης Τουρκομάνων, τα ρωσικά μαχητικά βομβάρδισαν περιοχές όπου ζουν Τουρκομάνοι στη Χομς και τη Χάμα.

Αν οι συγκεκριμένες πληροφορίες επαληθευθούν, θα πρόκειται για μια άκρως σημαντική εξέλιξη, η οποία θα επιβαρύνει δραματικά τις σχέσεις Ρωσίας-Τουρκίας. Η Άγκυρα έχει αναλάβει τον ρόλο του υπερασπιστή των Τουρκομάνων, τους οποίους θεωρεί Τούρκους ομογενείς.

Πηγή Yenisafak


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σύριοι πρόσφυγες σε πεζοδρόμιο της Σμύρνης περιμένουν να βρουν τρόπο να περάσουν στην Ελλάδα και επό εκεί στην ΕΕ (AP Photo/Emrah Gurel)
Του Sinan Ulgen

Την ερχόμενη εβδομάδα, ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα επισκεφθεί τις Βρυξέλλες και θα ζητήσει από την Ευρώπη να δράσει αποφασιστικά αν επιθυμεί να σταματήσει την τεράστια ροή προσφύγων που εγκαταλείπουν την Τουρκία και εισέρχονται στην ΕΕ από ξηράς και θαλάσσης. Η Τουρκία είναι πρόθυμη να βοηθήσει για να σταματήσει η έξοδος αλλά η ΕΕ δεν μπορεί να αναμένει ότι θα το κάνει αν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν της προσφέρουν αρκετά ανταλλάγματα, γράφει ο Σινάν Ουλγκέν, πρόεδρος του θινκ τανκ EDAM της Κωνσταντινούπολης.

Αντίθετα προς την Ευρώπη, η Τουρκία αποφάσισε να εφαρμόσει μια πολιτική ανοιχτών θυρών για τους πρόσφυγες από την αρχή της συριακής κρίσης το 2011. Το έκανε λόγω ανθρωπισμού και άστοχης αισιοδοξίας για την αδυναμία του καθεστώτος Άσαντ. Αλλά σήμερα οι πρόσφυγες στην Τουρκία πλησιάζουν τα δύο εκατομμύρια.

Η Τουρκία δεν μπορεί να είναι η λύση για την ανικανότητα της ΕΕ να δράσει συλλογικά για να αντιμετωπίσει την τεράστια αυτή ανθρωπιστική τραγωδία και να αναπτύξει πολιτικές για να κατανείμει το βάρος. Η Ευρώπη δεν μπορεί να ωφελείται χρησιμοποιώντας την Τουρκία ως ουδέτερη ζώνη ενώ η Άγκυρα θα επωμίζεται το τεράστιο οικονομικό και κοινωνικό κόστος της φιλοξενίας εκατομμυρίων Σύριων.

Την περασμένη εβδομάδα, ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ συναντήθηκε με τον ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντσι και δήλωσαν ότι η Ευρώπη πρέπει να συνεργαστεί με την Τουρκία προκειμένου οι πρόσφυγες να παραμείνουν εκεί, να βρουν δουλειά και να περιμένουν να βελτιωθεί η κατάσταση στη Συρία. Πρόκειται περί φαντασίωσης. Οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να εγκαταλείψουν αμέσως τέτοιες σκέψεις αν επιθυμούν να συνεργαστούν με την Τουρκία.

Η Τουρκία δεν μπορεί να λειτουργεί για πάντα σαν τον πορτιέρη της Ευρώπης. Πρέπει να αλλάξει η προσέγγιση της Ευρώπης προς την προσφυγική κρίση αλλά και προς την ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ.

Η απάντηση της τουρκικής κυβέρνησης στην προσφυγική κρίση _ και η προθυμία της να απορροφήσει εκατομμύρια πρόσφυγες _ απέδειξαν ότι η Τουρκία είναι πολύτιμη για την Ευρώπη. Η πικρία όμως λόγω της παγωμένης ευρωπαϊκής πορείας της Τουρκίας παραμένει εμπόδιο στη συνεργασία. Όσο η Τουρκία δεν πιστεύει ότι μια μέρα θα μπορέσει να αποτελέσει μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας, η συνεργασία ανάμεσα στην Άγκυρα και τις Βρυξέλλες θα παραμένει ρηχή και ευάλωτη στις πολιτικές εναλλαγές. Το μπαλάκι βρίσκεται πλέον στο γήπεδο της Ευρώπης. Οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να αποφασίσουν αν επιθυμούν να άρουν σταδιακά τα εμπόδια προς την ενδεχόμενη ένταξη της Τουρκίας.

Καθώς ο Ερντογάν πηγαίνει στις Βρυξέλλες, το μεγάλο ερώτημα είναι αν οι Τούρκοι θα μπορέσουν σύντομα να ταξιδεύουν χωρίς βίζα στην Ευρώπη. Αν και η διαδικασία άρσης της βίζας ξεκίνησε πριν από ένα χρόνο, είναι αμφίβολο αν οι ευρωπαίοι ηγέτες, παγιδευμένοι σε ένα κύμα ισλαμοφοβικού και αντιμεταναστευτικού αισθήματος, θα καταργήσουν τη βίζα για 75 εκατομμύρια Τούρκους.

Αλλά προτού αρνηθούν οι Ευρωπαίοι, πρέπει να σκεφθούν τι τους προσφέρει ήδη η Τουρκία. Για να πραγματοποιήσει η Ευρώπη το σχέδιό της για την μετεγκατάσταση περιορισμένου αριθμού προσφύγων, χρειάζεται απεγνωσμένα την Τουρκία προκειμένου να βελτιώσει την ασφάλεια των συνόρων της και να ανακόψει το κύμα προσφύγων. Το μοναδικό κίνητρο που εξασφαλίσει την συνεργασία της Τουρκίας είναι η κατάργηση της βίζας.

Για να το πούμε ωμά, οι ευρωπαίοι ηγέτες πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στο να επιτρέψουν στους τούρκους πολίτες να ταξιδεύουν ελεύθερα στην ΕΕ και να αντιμετωπίσουν το ενδεχόμενο εκατοντάδων χιλιάδων ακόμη προσφύγων να εισέλθουν στην ΕΕ μέσω Τουρκίας.

* O κ.Sinan Ulgen είναι πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης EDAM με έδρα την Κωνσταντινούπολη
Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την ίδρυση νέου αλβανικού κόμματος στα Σκόπια, με την επωνυμία «Ενότητα», γνωστοποίησε και επίσημα το Σάββατο ο πρώην στρατιωτικός διοικητής του «UCK» στην Σκόπια (των Αλβανών ενόπλων στα Σκόπια που το 2001 ενεπλάκησαν σε πολύμηνες συγκρούσεις με τις κυβερνητικές δυνάμεις του κρατιδίου), Γκζιμ Οστρένι.

Ο Γκζιμ Οστρένι, ο οποίος το διάστημα 2005-2006 είχε διατελέσει και αντιπρόεδρος της Βουλής των Σκοπίων, θεωρείται η «ιερή εικόνα» του μεγαλύτερου αλβανικού κόμματος στα Σκόπια, του DUI, του Αλί Αχμέτι, το οποίο συμμετέχει στην κυβέρνηση της χώρας.

Ο Γκζιμ Οστρένι ήταν ένας από τους στενότερους συνεργάτες του Αλί Αχμέτι για αρκετά χρόνια. Στις διεθνοτικές συγκρούσεις του 2001, ο Αλί Αχμέτι ήταν ο πολιτικός διοικητής του «UCK» και ο Γκζιμ Οστρένι ο στρατιωτικός διοικητής.

Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα διαφοροποιήθηκε από τον Αλί Αχμέτι και από την ηγετική ομάδα του κόμματος αυτού, λόγω της πολιτικής που ακολουθεί το DUI και των κρουσμάτων διαφθοράς και αναξιοκρατίας που εμφανίζονται στους κόλπους του κόμματος αυτού.

Ο Γκζιμ Οστρένι, κατά την παρουσίαση του νέου κόμματος, σε εκδήλωση σε ξενοδοχείο των Σκοπίων, κατηγόρησε τα δύο κοινοβουλευτικά αλβανικά κόμματα στα Σκόπια (το συγκυβερνών DUI του Αλί Αχμέτι και το αντιπολιτευόμενο DPA του Μεντούχ Θάτσι) ότι έχουν γίνει «υποτελείς» του VMRO-DPMNE (του κόμματος του οποίου ηγείται ο πρωθυπουργός του κρατιδίου, Νίκολα Γκρούεφσκι).

Στο νέο κόμμα συμμετέχει και ένας από τους βουλευτές του DUI, ο Ζούλφι Αντέλι. Τον κορμό του νέου κόμματος, το ιδρυτικό συνέδριο του οποίου θα διεξαχθεί το επόμενο διάστημα, αναμένεται να αποτελέσουν δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι του κόμματος του Αλί Αχμέτι.

Στο εσωτερικό του DUI, το τελευταίο διάστημα φαίνεται να έχουν ξεσπάσει σοβαρές διαφωνίες και έντονες εσωκομματικές αντιπαλότητες, τις οποίες ο ηγέτης του κόμματος, Αλί Αχμέτι, αδυνατεί να ελέγξει.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε πανικό 150 αρχηγοί ισλαμιστικών οργανώσεων της Συρίας φυγαδεύθηκαν από την ΜΙΤ προς τα σύνορα...

Kαλά πληροφορημένες πηγές ανέφεραν στον πιο διακεκριμένο και έγκριτο σύριο πολεμικό ανταποκριτή Χουσείν Μουρτάζα ότι οι 150 αρχηγοί των ένοπλων τρομοκρατικών οργανώσεων διέφυγαν από τις υπαίθριες ζώνες των περιφερειών Hama, Idlib και Χαλέπι προς Τουρκία αφού η τουρκική μυστική υπηρεσία ΜΙΤ τους άνοιξε μια δίοδο διαφυγής μέσω της επαρχίας του Idlib που βρίσκεται στα συροτουρκικά σύνορα.

Οι ίδιες πηγές υπογράμισαν ότι η
"φυγή των στρατιωτικών ηγετών αυτών των οργανώσεων επήλθε μετά από σχετικά σήματα που εστάλησαν από την ΜΙΤ που τους πληροφορούσΑΝ ότι ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του θα εξαπέλυαν μια μεγάλης κλίμακας επίθεση στις 3 αυτές περιοχές μετά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα των αεροπορικών επιδρομών στις ίδιες ζώνες και ότι η ζωή τους θα βρισκόταν σε κίνδυνο και ότι αποτελούν στόχο του στρατού σε αυτούς τους τομείς".
Οι πηγές ανέφεραν ότι
"οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες εγκατέστησαν στα συροτουρκικά σύνορα ένα κέντρο επιχειρήσεων για να δώσουν τη δυνατότητα σε αυτούς τους διοικητές των οργανώσεων να διαχειριστούν τις στρατιωτικές επεμβάσεις όπου οι δυνάμεις τους έχουν δεσμευθεί σε συγκρούσεις με το συριακό στρατό και τους συμμάχους του και ότι τούρκοι πράκτορες της ΜΙΤ έφθασαν στην περιοχή".
Οι πηγές αναφέρουν ακόμη ότι «επικρατεί ακραία σύγχυση στις τάξεις των τρομοκρατικών οργανώσεων και στους αρχηγούς τους και οι πράκτορες των τούρκων δεν τους επέτρεψαν να διέλθουν τα τουρκικά σύνορα».

Πηγή Dimpenews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι ΗΠΑ είχαν ενημερωθεί ανέφερε εκπρόσωπος του Γενικού Επιτελείου του ρωσικού στρατού

Η ρωσική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε περισσότερες από 60 πτήσεις στη Συρία τις τελευταίες 72 ώρες και μείωσε σημαντικά το στρατιωτικό δυναμικό των τρομοκρατών εκεί, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος του ρωσικού στρατού τον οποίο επικαλούνται ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.

Ο Αντρέι Καρταπόλοφ, από το Γενικό Επιτελείο του ρωσικού στρατού, δήλωσε πως οι αεροπορικές επιδρομές της Πολεμικής Αεροπορίας έθεσαν στο στόχαστρο πάνω από 50 στόχους του Ισλαμικού Κράτους.

"Οι επιδρομές πραγματοποιήθηκαν μέρα και νύχτα από την αεροπορική βάση Χμεϊμίμ σε όλο το βάθος της επικράτειας της Συρίας», είπε ο Καρταπόλοφ, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Σύμφωνα με τον ίδιον, «περίπου 600» μαχητές του Ισλαμικού Κράτους «εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και προσπαθούν να διαφύγουν προς την Ευρώπη».

Είπε πως η Ρωσία είχε προειδοποιήσει εκ των προτέρων τις Ηνωμένες Πολιτείες για τις αεροπορικές της επιδρομές και συνέστησε στις ΗΠΑ να σταματήσουν τις πτήσεις τους σε περιοχές όπου επιχειρούσε η ρωσική Πολεμική Αεροπορία.

«Οι Αμερικανοί μας είπαν στη διάρκεια των συνομιλιών ότι στην περιοχή εκείνη δεν βρισκόταν κανείς άλλος εκτός από τρομοκράτες», είπε ο Καρταπόλοφ, αναφερόμενος στην περιοχή όπου δραστηριοποιήθηκε η Πολεμική Αεροπορία της Ρωσίας, σύμφωνα με το πρακτορείο Interfax.

Ο αξιωματούχος του ρωσικού στρατού δήλωσε επίσης ότι η Ρωσία θα συνεχίσει τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον θέσεων του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία με αυξημένη ένταση.

«Όχι μόνο θα συνεχίσουμε τις αεροπορικές επιδρομές, αλλά και θα αυξήσουμε την έντασή τους», δήλωσε σύμφωνα με το πρακτορείο RIA.

Ο Καρταπόλοφ σημείωσε πως οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές στοχεύουν κυρίως «κέντρα διοίκησης και ελέγχου, αποθήκες πυρομαχικών και εκρηκτικών, κέντρα επικοινωνιών, μικρά εργοστάσια για την παραγωγή οπλισμού επιθέσεων αυτοκτονίας και στρατόπεδα εκπαίδευσης μαχητών».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σύντομο χρονικό Ιστορικό της 4ης Οκτωβρίου 1919

Η 4η Οκτωβρίου υπήρξε ένα πραγματικό ορόσημο στη νεότερη ιστορία της Θράκης. Είναι το τέλος της ασέληνης νύχτας της δουλείας και η χαραυγή της ελευθερίας της Ξάνθης, αρχικά και της υπόλοιπης Δ. Θράκης στη συνέχεια.
Είναι η ευτυχής κατάληξη μιας σειράς πολεμικών και διπλωματικών αγώνων και προσπαθειών, που μπορούμε να πούμε ότι άρχισαν τουλάχιστον 7 χρόνια νωρίτερα, στις 4 Οκτωβρίου 1912, όταν έμπαινε η Ελλάδα στον Α' Βαλκανικό πόλεμο (για να μην αναφερθούν τα όσα έλαβαν χώρα στη γη κατά την περίοδο τουλάχιστον των ετών 1900-1912).

Βέβαια σ’ αυτά τα 7 χρόνια (από 1912 μέχρι το 1919) πολλά μεσολάβησαν, τα κυριότερα των οποίων ήταν:

Α) Πρώτη οκτάμηνη βουλγαρική κατοχή (1912-1913). Αρχή διωγμών προς εκβουλγαρισμό της Θράκης.

Β) Πρώτη απελευθέρωση της Δ. Θράκης από τον ελληνικό στρατό (13-14 Ιουλίου 1913), η οποία όμως ήταν βραχύβρια (μόλις 15 ημερών), γιατί οι τότε μεγάλες δυνάμεις επεδίκασαν και πάλι τη Δ. Θράκη στην ηττημένη Βουλγαρία (Συνθήκη Βουκουρεστίου 28 Ιουλίου 1913). Φυγή των Ελλήνων της Θράκης και μάλιστα των Ξανθίων.

Γ) Δεύτερη βουλγαρική κατοχή της Θράκης (Οκτώβριος 1913- Οκτώβριος 1919). Λεηλασία και αρπαγή των ελληνικών περιουσιών. Ερήμωση της Ξάνθης.

Δ) Πρώτος Παγκόσμιος πόλεμος (1914-1918). Πείνα και δυστυχία στη Θράκη. Νέα πολεμική αντιπαράθεση Ελλήνων και Βουλγάρων. Νίκη των Ελλήνων. Συνθηκολόγηση Βουλγαρίας (Οκτώβριος 1918).

Ε) Μαραθώνιες συζητήσεις στο Παρίσι (στο συνέδριο Ειρήνης) για την τύχη της Θράκης. Διεκδικήσεις των Ελλήνων, αντιδράσεις των Βουλγάρων αλλά και «φίλων» και συμμάχων της Ελλάδας (Ιανουάριος - Σεπτέμβριος 1919).

ΣΤ) Τελική απόφαση για δημιουργία, έστω προσωρινά «Διασυμμαχικού κράτους» στη Δ. Θράκη, υπό Γαλλική Διοίκηση. Ο Βενιζέλος το μόνο που επέτυχε ήταν να ενταχθεί στο διασυμμαχικό στρατό «κατοχής» η ενάτη ελληνική Μεραρχία, υπό το στρατηγό Γ. Λεοναρδόπουλο.

Ζ) Στις 4 Οκτωβρίου 1919 αρχίζει η προέλαση των συμμαχικών δυνάμεων στη Δ. Θράκη. Πρώτος εισέρχεται ο ελληνικός στρατός και καταλαμβάνει «το τρίγωνο της Ξάνθης» (περίπου σημερινό Νομό Ξάνθης, μέχρι το ποτάμι του Ιάσμου) ενώ οι υπόλοιπες συμμαχικές δυνάμεις προωθούνται ανατολικότερα μέχρι τον Έβρο. Η 4η Οκτωβρίου έγινε η αρχή και ο αρραβώνας της καταλήψεως - απελευθέρωσης και στη συνέχεια ενσωματώσεως της Δ. Θράκης στην Ελλάδα. Βέβαια πολλά έπρεπε να γίνουν και έγιναν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. (Παλιννόστηση των Θρακών και μάλιστα των Ξανθίων, αφοπλισμός Βουλγάρων «χωροφυλάκων», οργάνωση ελληνικής κυβερνητικής μηχανής κ.λπ.) όλα όμως λειτούργησαν άψογα.

Η) Στις 14 Μαΐου 1920 οι σύμμαχοι της Ελλάδος παραχώρησαν τη διοίκηση και φύλαξη και της υπόλοιπης Δ. Θράκης στις ελληνικές στρατιωτικές και πολιτικές αρχές, για να τη διοικούν και φρουρούν «εν ονόματι των συμμάχων».

Θ) Τέλος, στις 28 Ιουλίου 1920 με μια από τις συνθήκες των Σεβρών η Δ. Θράκη παραχωρήθηκε για να ενσωματωθεί στην Ελλάδα.

Κατά συνέπεια η 4η Οκτωβρίου αποδείχθηκε η αρχή του τέλους της δουλείας και η αρχή της ελευθερίας ολόκληρης της Δ. Θράκης. Έκτοτε και μέχρι σήμερα, ασφαλώς όμως και στο μέλλον, καταβάλλεται συνεχής αγώνας για περιφρούρηση του ύψιστου αγαθού της ελευθερίας που απολαμβάνουμε όλοι εδώ στη Θράκη μέσα σε πνεύμα ισονομίας και ισοπολιτείας, χωρίς διακρίσεις θρησκείας, φυλής, γλώσσας, κουλτούρας.

Ευελπιστούμε ότι το αγαθό της ελευθερίας που με τόσους αγώνες κατακτήθηκε από τους προγόνους μας θα προσπαθήσουμε κι εμείς και οι μελλοντικές γενιές των Θρακιωτών και γενικότερα των Ελλήνων να το διασφαλίσουμε αλώβητο και απρόσβλητο αλλά και αδιαπραγμάτευτο προς κάθε επιβουλέα και κατακτητή.
Ίσως το βάρος είναι πιο μεγάλο στις επερχόμενες γενιές, γιατί «το φύλαξαι τα αγαθά χαλεπώτερον του κτήσασθαι» (το να διατηρήσεις τα αγαθά - και μάλιστα της ελευθερίας - είναι πιο δύσκολο από το να τα αποκτήσεις), όπως έλεγαν και οι πρόγονοί μας.

Ας μη ξεχνούμε ακόμα ότι «εύδαιμον το ελεύθερον, ελεύθερον δε το εύψυχον».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου