Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Σεπ 2015

Ο κ. Τσίπρας δικαιούται πλέον να το βροντοφωνάξει. Πήρε ένα κόμμα του 4%. Εκμεταλλεύθηκε συγκυρίες, συνθήκες, τραγικές πολιτικές των κομμάτων εξουσίας, ιδεολογίες, απόγνωση, πολεμική στα μνημόνια, την Αριστερά, επαναστατικά τσιτάτα, συντρόφους, ψηφοφόρους και το έφτασε στο 36%.

Όταν η μετοχή πλέον έφτασε τόσο ψηλά, άρχισε να πουλάει. Ιδεολογίες, την Αριστερά, το «Όχι», τον πόλεμο στα Μνημόνια, τους συντρόφους και τους ψηφοφόρους. Όμως ήταν ήδη πρωθυπουργός. Και αυτό ήταν το μόνο που είχε σημασία για τον κ. Τσίπρα. Να παραμείνει πρωθυπουργός και να μην τον αμφισβητεί κανείς.

Ενώ ήταν πρωθυπουργός έκανε νέες φιλίες. Τη Μέρκελ, τον Ολάντ, τον Ρέντζι, τον Μεϊμαράκη, τον Σταύρο Θεοδωράκη, τον Βαγγέλη Βενιζέλο και γενικώς όσους δήλωνε ότι σιχαινόταν όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Επειδή όμως οι φιλίες στην πολιτική δεν είναι κι ό,τι γνησιότερο, αλλά κι επειδή ο κ. Τσίπρας εξαρτιόταν από τη ΝΔ, το ΠΟΤΑΜΙ και το ΠΑΣΟΚ φοβήθηκε πως μία μέρα θα ενημερωνόταν ότι τα τρία αυτά κόμματα θα συνέχιζαν να τον στηρίζουν μόνο στα πλαίσια μιας κυβέρνησης ειδικού σκοπού ή κάτι ανάλογο κι ότι ο ίδιος θα έπρεπε να παραδώσει την πρωθυπουργία.

Αυτό δεν θα το επέτρεπε σε κανέναν. «Ο πρωθυπουργός είμαι ΕΓΩ». Κι έτσι, άνευ σοβαρού λόγου για τη χώρα πήγε σε εκλογές για να μη μπορεί να τον αμφισβητήσει πλέον κανείς. Ιστορικά, ίσως να είναι οι μόνες εκλογές που έγιναν αποκλειστικά για προσωπικούς λόγους.

Πήγε σε εκλογές ενώ είχε υποσχεθεί στον Μεϊμαράκη, στον Στ. Θεοδωράκη, στη Γεννηματά, στον Παυλόπουλο και στους πολίτες ότι δεν θα τους αιφνιδίαζε κάνοντας εκλογές. Και καλά έκανε. Όποιος θεωρεί ότι κόμματα και εντιμότητα χωράνε στην ίδια πρόταση είναι ευτυχής μέσα στην αφέλειά του.

Στην προεκλογική, όμως, περίοδο ο κ. Τσίπρας φόρεσε το τσεμπέρι της ζητιάνας γριάς και άρχισε τα παρακαλητά και τις ευχές. «Είμαι θύμα των Γερμανών, δώσε ό,τι μπορείς ψυχούλα μου κι εγώ θα φροντίσω να μην απολυθείς», «Είμαι θύμα του παλιού, δώσε μου μια ευκαιρία καρδούλα μου και θα σε βολέψω κάπου», «Έκανα λάθη αλλά θα τα διορθώσω, σώσε με αγαπούλα μου κι εγώ δε θα σε ξεχάσω».

Κέρδισε πάλι τις εκλογές και πάλι πανηγυρικά. Τόσο πανηγυρικά που δεν πιστεύω ότι το περίμενε ούτε ο ίδιος. Τόσο πανηγυρικά, που δεν ξέρω αν το ήθελε και ο ίδιος, καθώς τώρα δεν κινδυνεύει μεν από αμφισβητήσεις εντός του κόμματός ΤΟΥ, ούτε από εκβιασμούς συγκυβερνώντων, αλλά δεν θα διαθέτει και κανένα άλλοθι για την πολιτική που θα ακολουθήσει. Ίσως δεν το έχει και ανάγκη. Κέρδισε όλες τις μάχες που έδωσε με σκοπό το προσωπικό του όφελος. Είναι ο απόλυτος άρχοντας μέσα στο κόμμα ΤΟΥ, είναι ο ιδιοκτήτης. Επίσης είναι ο απόλυτος άρχοντας στο πολιτικό σκηνικό. Με ψέματα, αλαζονεία, υποκρισία, κοροϊδία έχτισε το αδιαμφισβήτητό του.

Στην πρώτη ευκαιρία θα πουλήσει και τον Καμμένο, αν κι αυτός δε ζητάει πολλά. Να ικανοποιεί τη στρατοκαυλίασή του θέλει και κάθεται ήσυχος. Σε λίγο θα πηγαίνει για μεσημεριανό σε Λέσχες Αξιωματικών. Δεν πειράζει, απλώς θα συνεχίσουμε να είμαστε μια χώρα με κυβέρνηση εθνικιστικής Αριστεράς που επιβραβεύει μπάτσους όταν σπάζουν χέρια 13χρονων. Για να το ζούμε αυτό, ίσως πει κάποιος, μάλλον το αξίζουμε. Το 62% του «Όχι» κάτω από εκείνες τις συνθήκες δεν μου επιτρέπει να το δεχτώ. Νομίζω ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ θα απαντήσει στο «γιατί ΣΥΡΙΖΑ;» μ’ ένα ανασήκωμα των ώμων και μ’ ένα «τι άλλο να ψήφιζα;».

Ο κ. Τσίπρας κατάφερε να πείσει τους πολίτες ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση παρά μόνο το μνημόνιο κι ότι αυτός θα μας το φορέσει με μεγαλύτερη τρυφερότητα από τους άλλους. Τα κόμματα που υποστήριξαν την ύπαρξη αντιμνημονιακής λύσης δεν έπεισαν. Κυρίως επειδή δεν είχαν να παρουσιάσουν κάποιο σχέδιο με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα. Επίσης, δεν είχαν κάποιον Τσίπρα με δάσκαλο Φλαμπουράρη. Οι πολίτες είναι κουρασμένοι. Από την πρόταση του κ. Τσίπρα «Θα εφαρμόσουμε αυτό το Μνημόνιο για να βγούμε από τα Μνημόνια» επέλεξαν να ακούνε το θα «βγούμε» και όχι το θα «εφαρμόσουμε».

Η είσοδος του Λεβέντη στη Βουλή δεν αφήνει κανένα περιθώριο ψευδαισθήσεων πλέον ούτε για την παραίτηση των πολιτών, ούτε για τον βαθμό παρακμής του συστήματος. Αυτή την παραίτηση μιας κοινωνίας και την παρακμή ενός πολιτικού συστήματος εκμεταλλεύθηκαν κι άλλοι ηγέτες που χαρακτηρίστηκαν «μορφές» και «χαρισματικοί» αλλά δεν είναι γραμμένοι και στις πιο λαμπρές σελίδες της Ιστορίας. Αυτό θα συμβεί και τώρα. Ο ΣΥΡΙΖΑ με μία κοινοβουλευτική ομάδα πιο πιστή στον Ηγέτη ακόμη κι από την Ελβετική Παπική Φρουρά θα επιτρέψει στον κ. Τσίπρα να εξυπηρετήσει με άνεση τα συμφέροντα που τάχθηκε να εξυπηρετήσει και πηγάζουν από τη συμφωνία που υπέγραψε και θα την μάθουμε ολόκληρη τον Οκτώβρη.

Ίσως τελικά αυτό να κρύβει μια ελπίδα. Ότι φτάνοντας να ξύνουμε τον πάτο του βαρελιού θα ανακαλύψουμε ότι πρέπει κάποια στιγμή να κοιτάξουμε πάνω, γιατί απλώς πιο κάτω δεν θα υπάρχει τίποτα.

Πηγή Καρτέσιος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε απόσταση αναπνοής από τη Σύνοδο Κορυφής της Τετάρτης για την προσφυγική κρίση έρχεται νέο παραλήρημα εκ μέρους του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος προειδοποιεί ότι «απειλούνται τα σύνορα, η ζωή μας που βασίζεται στο σεβασμό των νόμων και ολόκληρη η Ευρώπη -μας κατακλύζουν»...

Ο Ούγγρος πρωθυπουργός επαναλαμβάνει το σχέδιο υποδοχής προσφύγων στη βάση υποχρεωτικών ποσοστώσεων που εισηγούνται οι Βρυξέλλες δεν αποτελεί «ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης», καθώς τα σύνορα πρέπει πρώτα να προστατευθούν και να διακοπεί η εισροή μεταναστών.

Και καλεί όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα στην Ουγγαρία να στηρίξουν την κυβέρνησή του εν όψει ψηφοφορίας επί πρότασης του κυβερνώντος κόμματος για τη χρησιμοποίηση του στρατού στην προστασία των ουγγρικών συνόρων.

Η Βουδαπέστη έχει ξεσηκώσει κατακραυγή με τη μεταχείριση των προσφύγων που επιχειρούν να περάσουν μέσα από το έδαφός της καθ' οδόν προς χώρες της δυτικής και βόρειας Ευρώπης -με τον Βίκτορ Ορμπάν να δηλώνει πως τα κλειστά σύνορα και η καταστολή έρχονται στο όνομα της προάσπισης «των χριστιανικών αξιών της Ευρώπης».

Σκηνές-όνειδος για την Ευρώπη με βία και δακρυγόνα κατά προσφύγων έχουν εκτυλιχθεί στα ουγγρικά σύνορα, όπου η κυβέρνηση Ορμπάν έχει σηκώσει έναν φράχτη 175 χλμ στη μεθόριο με τη Σερβία και τον επεκτείνει πλέον στα σύνορα με την Κροατία.

Την Τρίτη συνεδριάζουν οι υπουργοί Εσωτερικών των κρατών-μελών της ΕΕ επί του σχεδίου της Κομισιόν για τη μετεγκατάσταση 160.000 προσφύγων, περιλαμβανομένων των 40.000 προσφύγων από την Ελλάδα και την Ιταλία. Η υπουργική σύνοδος της περασμένης εβδομάδας κατέληξε σε παταγώδη αποτυχία εξαιτίας της αντίστασης χωρών της κεντρικής Ευρώπης στις υποχρεωτικές ποσοστώσεις.

Τη σκυτάλη θα παραλάβουν την Τετάρτη οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων με την καγκελάριο Μέρκελ να διαμηνύει ότι η Ευρώπη «πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της» και να προειδοποιεί πως η Γερμανία «δεν μπορεί να σηκώσει μόνη της αυτό το έργο».

Στρατό και πλαστικές σφαίρες ενέκρινε η Βουλή της Ουγγαρίας

Η Βουλή της Ουγγαρίας ενέκρινε την πρόταση της κυβέρνησης για χρήση του στρατού για την προστασία των συνόρων.

Οι στρατιώτες, ωστόσο, δεν θα φέρουν φονικό οπλισμό, καθώς στόχος της επιχείρησης είναι η αποτροπή της εισόδου στην Ουγγαρία άοπλων μεταναστών και προσφύγων.

Οι ακροδεξιοί εθνικιστές του κόμματος Jobbik στήριξαν την πρόταση του δεξιού κυβερνώντος κόμματος Φίντες.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι τζιχαντιστές βομβάρδισαν την πρεσβεία και προκαλούν την Μόσχα 

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας καταδίκασε την επίθεση στην ρωσική πρεσβεία στη Συρία που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή.

«Καταδικάζουμε απερίφραστα τον εγκληματικό βομβαρδισμό της διπλωματικής αποστολής της Ρωσίας στην Δαμασκό», ανέφερε το υπουργείο σε ανακοίνωση του. «Αναμένουμε μια καθαρή στάση αναφορικά με αυτή την τρομοκρατική ενέργεια από όλα τα μέλη της διεθνούς κοινότητας, συμπεριλαμβανομένου και των τοπικών εμπλεκόμενων πλευρών».

Σύμφωνα με το υπουργείο, η επίθεση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή το πρωί και προήλθε από μια περιοχή που ελέγχεται από αντικυβερνητικούς μαχητές.

Οι μαχητές που βρίσκονται πίσω από την επίθεση δεν αυτοπροσδιορίζονται ως μέλη του Ισλαμικού Κράτους, αλλά έχουν «εξωτερικούς υποστηρικτές», πρόσθεσε το ΥΠΕΞ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σκίτσο του Ανδρέα Πετρουλάκη 

Του Γιώργου Καραμπελιά 

Εν τέλει αποδείχτηκε για μια ακόμα φορά πως ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας προσωπικά, κατόρθωσαν να κερδίσουν το στοίχημα που έθεσαν με το δημοψήφισμα του Ιουλίου του 2015: Και να εξαπατήσουν τους Έλληνες αντιμνημονιακούς μέσα από ένα ψευδεπίγραφο δίλημμα, αλλά και να τους μεταβάλουν σε μνημονιακούς,οδηγώντας τους σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο μια και η εμμονή στην αντιμνημονιακή ρητορεία οδηγούσε στον… Βαρουφάκη, τη Ραχήλ και τη Ζωή.
Η δυναμική του δημοψηφίσματος, αυτού του 62% των Ελλήνων που συντάχθηκε με το ΟΧΙ, ήταν αρκετή ώστε στον απόηχό του, μέσα σε μόλις δύο μήνες –και πριν αρχίσουν οι Έλληνες να καταβάλουν το πανάκριβο κόστος του μνημονίου–, να προσφέρει στον Τσίπρα ένα σημαντικό προβάδισμα έναντι των παλαιο-μνημονιακών αντιπάλων του. Διότι εάν όλες οι μείζονες επιλογές ήταν εξ ίσου μνημονιακές, για ποιο λόγο να επιλέξει κανείς τους φθαρμένους παλαιο-μνημονιακούς και όχι τους νεο-μνημονιακούς; Εξάλλου ο Τσίπρας προσέφερε ένα άλλοθι σε όλους εκείνους τους υποστηρικτές του ΟΧΙ που ανακάλυψαν ότι προτιμούν το… ΝΑΙ! Η πιθανή επιστροφή τους στον Μεϊμαράκη θα έμοιαζε με «φτύσιμο» στον ίδιο τον εαυτό τους. Προτιμότερος λοιπόν ένας «αντιμνημονιακός» όπως ο Τσίπρας, που «υποχρεώθηκε να λυγίσει», όπως και οι ίδιοι(!), παρά ένας πατενταρισμένος μνημονιακός. Ο Λογαριασμός εξάλλου δεν έχει έλθει ακόμα. Κατά συνέπεια λοιπόν «Τσίπρας χωρίς αυταπάτες».
Επειδή πολλοί, πριν τρεις μήνες, έθεταν το δίλημμα: ή εκλογές ή δημοψήφισμα, είχαμε εν τέλει καιδημοψήφισμα και εκλογές, και μάλιστα στη «σωστή αλληλο-διαδοχή», ώστε η δυναμική ενός ψευδεπίγραφου δημοψηφίσματος να οδηγεί και στην ανάκτηση της κυβερνητικής εξουσίας. Γι’ αυτό, εξάλλου, όλες τις τελευταίες ημέρες της προεκλογικής εκστρατείας του ο Τσίπρας στράφηκε εκ νέου προνομιακά στη ρητορική του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος. Ιδιαίτερα μάλιστα, από τη στιγμή και πέρα που διαπίστωσε ότι η ψήφος του ΟΧΙ έμενε ορφανή εξ αιτίας της διαφαινόμενης αποτυχίας της ΛΑΕ και των λοιπών διεκδικητών του ΟΧΙ και δεν κινδύνευε πλέον να του υπενθυμίσει κάποιος τη μεγάλη απάτη που είχε διαπράξει. (Ίσως τώρα πολλοί φίλοι να κατανοούν για ποιο λόγο είχαμε ταχθεί τόσο κάθετα ενάντια στην επιλογή της συμμετοχής στο ψευδεπίγραφο δημοψήφισμα, διότι σαν ουρά της είχε τον εξαγνισμό των Τσίπρα-Καμμένου – και εν τέλει, όπως απεδείχθη, και την επανεκλογή τους).
Απολύτως χαρακτηριστική υπήρξε η παταγώδης αποτυχία της ΛΑΕ, παρά την παρουσία του Γλέζου, της Κωνσταντοπούλου και του Λαφαζάνη, καθώς και ενός μεγάλου μέρους του κομματικού μηχανισμού του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και το ΚΚΕ έχασε πάνω από 30.000 ψήφους συγκριτικά με τις εκλογές του Ιανουαρίου. Η παλαιοκομουνιστική φρασεολογία και ιδεολογία της «συνεπούς αριστεράς» όπως και η δραχμολαγνεία, δεν συνεγείρουν πλέον την ελληνική κοινωνία. Εν τέλει ο Τσίπρας είχε ως αντίπαλό του μόνο την αποχή ενός σημαντικού μέρους των οπαδών του ΟΧΙ. Μόνο που, ευτυχώς γι’ αυτόν, η αποχή δεν περιορίστηκε στους δικούς του ψηφοφόρους, αλλά επεκτάθηκε και σε όλους τους άλλους. Για ποιο λόγο άραγε να ψηφίσει ο νεοδημοκράτης τον Μεϊμαράκη, όταν τον θεωρεί μία από τα ίδια, ενώ ο ίδιος, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, καλούσε τον Τσίπρα να συγκυβερνήσουν;! Επιπλέον λειτούργησε και το επιχείρημα: «ας κυβερνήσει ο Τσίπρας για να εφαρμόσει το μνημόνιο και να μη δραπετεύσει στην αντιπολίτευση.»
Εν τέλει λοιπόν η μεταπολίτευση εξεμέτρησε το ζην δια της δραπετεύσεως των πολιτών από τις κάλπες. Ο ελληνικός λαός δεν τιμώρησε στην κάλπη την προηγούμενη κυβέρνηση για τις επτάμηνες πομπές της, αλλά η τιμωρητική ψήφος αναδιπλώθηκε έξω από την εκλογική διαδικασία, διαμορφώνοντας το ποσοστό ρεκόρ της αποχής, 45%,– μεγαλύτερο και από εκείνο των εκλογών του 1946!. Πάνω από 700.000, από τους ήδη μειωμένους ψηφοφόρους του Ιανουαρίου, προτίμησαν την αποχή. Γεγονός που καταδεικνύει σαφώς ότι τα υπόλοιπα κόμματα, απέτυχαν να ασκήσουν πειστική αντιπολίτευση αρχών, οράματος και προγράμματος, το δε αντιμνημονιακό αφήγημα όχι μόνο έχει εξαντληθεί αλλά οδήγησε αντίθετα και σε υπερψήφιση των νέο-μνημονιακών κομμάτων, όπως ο Σύριζα και οι Ανέλ!
Έτσι, ο εκλεκτός της Μέρκελ, του Ομπάμα, αλλά και της τουρκικής κυβέρνησης πέτυχε μια καθαρή νίκη – η Ουάσιγκτον, το Βερολίνο, και η Άγκυρα έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν. Εκείνος που έχασε, αντίθετα, είναι ο ελληνικός λαός ο οποίος στάθηκε ανίκανος να αντιδράσει στην υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου, και οδηγείται εκών ή άκων στην υποταγή. Διότι βέβαια η αποχή μπορεί να καταδεικνύει την απομάκρυνση από το πολιτικό σύστημα, αλλά δείχνει ταυτόχρονα και την αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να προτείνει κάποια σοβαρή εναλλακτική πρόταση απέναντι σε ένα πολιτικό σύστημα που καταρρέει. Η ελληνική κοινωνία δεν μπόρεσε να δώσει τίποτε σοβαρότερο από τον Βασίλη Λεβέντη ως «νέα» εναλλακτική πρόταση. Παρακμή η οποία καταδεικνύεται περίτρανα και από το γεγονός ότι εν τέλει οι εκλογές πέραν της αποχής και της ήττας, πριμοδότησαν μόνο το «ένστικτο του θανάτου» των Νεοναζί.
Ως συνέπεια όλων αυτών, ο αντίκτυπος των αρνητικών εξελίξεων του προηγούμενου επταμήνου θα πολλαπλασιαστεί. Αφού η προηγούμενη κυβέρνηση δεν τιμωρήθηκε στις κάλπες, θα τιμωρήσει τώρα αυτή τον ελληνικό λαό! Το έλλειμμα κυβερνησιμότητας  και πατριωτικής ευθύνης που χαρακτηρίζει το σχήμα ΣΥΡΙΖΑ-Αν.Ελ., θα επιτείνει το κοινωνικό κόστος της εφαρμοζόμενης πολιτικής, ενώ θα απουσιάζει από τη Βουλή οποιαδήποτε αντιμνημονιακή φωνή εκτός ΚΚΕ και Χρυσής Αυγής, ώστε να μετριάζονται οι αρνητικές εξελίξεις. Παράλληλα, η επιβράβευση των Φλαμπουράρηδων και των Καμμένων προδιαγράφει ότι ακόμα και αυτό το “αναπτυξιακό πακέτο” θα απορροφηθεί με τον ίδιο παρασιτικό τρόπο που απορροφήθηκαν και τα προηγούμενα. Η χώρα κινδυνεύει να βυθιστεί σε μια μόνιμη παρακμιακή καθοδική σπείρα και προφανώς δεν έχουμε τελειώσει ούτε με το μνημόνιο ούτε με τον Σόϊμπλε και το grexit του.
Το μεταναστευτικό/προσφυγικό αδιέξοδο θα επιταθεί δραματικά, μια και εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες κινδυνεύουν να εγκλωβιστούν στην Ελλάδα, ενισχύοντας την κρίση κοινωνικής και πολιτισμικής συνοχής της χώρας –δεδομένα τα οποία τροφοδοτούν τον χρυσαυγιτισμό.
Η Παιδεία θα συνεχίσει να αποτελεί “μαύρη τρύπα” για την ελληνική κοινωνία, καθώς η πολιτική αυτής της αριστεράς συμβάλει στον εκφυλισμό της δημόσιας εκπαίδευσης σε χείριστη κρατική παιδεία, που παράγει τους αμόρφωτους φτωχούς του αύριο – στον 21ο αιώνα οι κοινωνικές ανισότητες είναι κατ’ εξοχήν μορφωτικές ανισότητες.
Και πρέπει να μας ζώνουν τα φίδια όταν ο Αναστασιάδης ζητάει από τον Τσίπρα να εκπροσωπήσει και την Κύπρο στην διάσκεψη για το μεταναστευτικό, καθώς αυτό αποτελεί ένδειξη των άριστων σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ τους, υπό τις ευλογίες Αμερικανών και Εγγλέζων – γεγονός που θα πληρώσουμε πολύ ακριβά στη νέα προσπάθεια επίλυσης του κυπριακού διά της… διαλύσεως της κυπριακής δημοκρατίας. Πραγματικά, ο κατάλογος δεν έχει τέλος φέροντας ante portas το φάσμα μιας μεγάλης εθνικής και κοινωνικής καταστροφής. Καθόλου τυχαία βέβαια στο νομό Ροδόπης εξελέγησαν τρεις μουσουλμάνοι και τουρκόφρονες βουλευτές και κανένας χριστιανός.
Η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 20ης του Σεπτέμβρη, κατέδειξε περίτρανα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στο εσωτερικό του πολιτικού συστήματος. Πολλαπλασιάζει, επομένως, τις ευθύνες όσων βρίσκονται έξω από αυτό, να ασκήσουν την μόνη ουσιαστική αντιπολίτευση στον νέο-αυριανισμό που χτίστηκε μεθοδικά πάνω στα ψέματα, τις απάτες, και την διγλωσσία της προεκλογικές περιόδου. Είτε οι υγιές δυνάμεις της κοινωνίας θα πρέπει να συσπειρωθούν γύρω από ένα τέτοιο σχέδιο, είτε η ελληνική κοινωνία θα γονατίσει μπροστά στην παρακμή της.
Και επειδή κανένα κακό δεν έρχεται χωρίς και κάποιες θετικές πλευρές, εμείς θα επιμένουμε να υπενθυμίζουμε πως ζητήματα όπως η γενικευμένη παρακμή, το δημογραφικό, το μεταναστευτικό, η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, άρχισαν σταδιακώς να σπάνε το φράγμα της σιωπής και να εγκαθίστανται στο κέντρο του δημόσιου προβληματισμού, ξεπερνώντας επί τέλους τη μονοδιάστατη επικέντρωση στο «μνημόνιο-αντιμνημόνιο».
Για να θάψουμε τα κάθε είδους μνημόνια θα πρέπει να οικοδομήσουμε ένα νέο όραμα για την Ελλάδα. Και για κάτι τέτοιο θα πρέπει να απευθυνθούμε προνομιακά σε εκείνους που αρνήθηκαν να επιλέξουν τον «καλύτερο» εντολοδόχο του μνημονίου. Εκεί, σε αυτό το διαρκώς αυξανόμενο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που αρνείται το πολιτικό σύστημα καθώς και σε όσους αποφασίσουν να εγκαταλείψουν τελεσίδικα και οριστικά τις ιδεοληψίες τους, κυρίως της Αριστεράς, που τόσο δραματικά χαντάκωσαν τη ΛΑΕ, μπορεί να ανεβρεθεί ίσως μια μαγιά για το αύριο. Απόδραση λοιπόν επιτέλους από το σύστημα/μεταπολίτευση,για να επιστρέψουμε στα πραγματικά διακυβεύματα και προτάγματα για τη χώρα. Διαφορετικά η μεγάλη απόδραση των πολιτών από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου θα κινδυνεύσει να μεταβληθεί σε απόδραση/εγκατάλειψη της ίδιας της χώρας, σε ένα θανάσιμο no future.
* Ένα αρχικό σχεδίασμα κειμένου πραγματοποιήθηκε από τον Γιώργο Ρακκά.
Πηγή "Άρδην"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Στις 15 Σεπτεμβρίου η βουλευτίνα του γερμανικού σοσιαλιστικού κόμματος, SPD, Brigitte Meier, μιλώντας σε δημοσιογράφους παραδέχτηκε ότι, «δεν μπορούμε πλέον να εγγυηθούμε για την προστασία σας» από τους λαθρομετανάστες». Η δήλωση τις κυρίας Μάιερ είναι πολύ ανησυχητική παραδέχτηκαν οι δημοσιογράφοι, και αναπόφευκτα δημιουργεί ένα αίσθημα φυγής από την ίδια σου την πατρίδα .

Αναρωτιόμαστε, αν δεν μπορούν να εγγυηθούν την ασφάλεια στην Γερμανία ποιος μας εγγυάται για την δική μας ασφάλεια εδώ στην Ελλάδα που όλα είναι ανεξέλεγκτα;

Ένα επεισόδιο που συγκλόνισε τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ είναι αυτό που έγινε το περασμένο Σάββατο στην Βέρνη της Ελβετίας. Ένα ζευγάρι οδηγούσε μια BMW σε έναν ήσυχο δρόμο εκτός της πόλης όταν ξαφνικά μια ομάδα μεταναστών τους σταμάτησε απότομα. Τους έβγαλαν δια της βίας έξω από το αυτοκίνητο και τους χτυπούσαν αλύπητα. Εκείνη την στιγμή από την απέναντι ρεύμα ένα άλλο αμάξι προσπαθώντας να διαφύγει το μπλόκο, πέρασε με ιλιγγιώδης ταχύτητα από δίπλα τους και ακούσια χτύπησε όσους εκείνη την ώρα βρισκόταν στο δρόμο. Υπήρχαν πολλοί τραυματίες και σκηνές απερίγραπτες. Από το Υoutube αφαίρεσαν αμέσως το βίντεο, για να μην δημιουργηθούν ρατσιστικά αισθήματα.

Ένα άλλο επεισόδιο δημιουργεί μεγάλη ανησυχία. Συγκεκριμένα την περασμένη Παρασκευή στο Salzburg της Αυστρίας η αστυνομία έσπευσε επειγόντως να μεταφέρει έναν νέο άντρα μετανάστη, 33 χρονών, γιατί ήταν βαριά άρρωστος, στο νοσοκομείο. Εκεί οι γιατροί διέγνωσαν ότι πάσχει από lepra. Ζούσε εδώ και 2 μήνες στις κατασκηνώσεις στις Άλπεις. Το ερώτημα που τέθηκε ήταν πόσους άραγε κόλλησε αυτή την φρικτή ασθένεια;

Στο Kernten ST. Kanzian της Αυστρίας που βρίσκεται στο Kloppeinersee, λαθρομετανάστες έκάναν απεργία πείνας γιατί… ζητούσαν κρατικό επίδομα 2000 ευρώ το μήνα καθαρά στο χέρι. Δημοσιεύματα του τοπικού τύπου ανέφεραν ότι τώρα που θα χειμωνιάσει θα απατήσουν να βγάλουν τους κατοίκους από τα σπίτια τους για να τα πάρουν αυτοί. γιατί έτσι τους είχαν υποσχεθεί πριν έρθουν στην Ευρώπη.

Ο Kamil Bulonis, Πολωνός δημοσιογράφος και τώρα τελευταία και ξεναγός, συνόδευε Πολωνούς τουρίστες κοντά στα σύνορα Αυστρίας, Ιταλίας. Εκεί έγινε μάρτυρας λαθρομεταναστών που ερχόταν από την Ιταλία και έγραψε τα εξής σε ένα δημοσίευμα του που τάραξε τον πολωνικό τύπο. Έγραψε ότι το πλήθος τον λαθρομεταναστών που αντίκρισε δεν είναι όπως τα δείχνουν τα ΜΜΕ, ουσιαστικά δεν δείχνουν ούτε το 10 % από αυτά που γίνονται και παρόλο που οι ίδιος είναι πολύ ανοιχτό μυαλό, οι σκηνές που αντίκρισε τον κατατρόμαξαν στην κυριολεξία. Άνθρωποι που έβριζαν και έριχναν πέτρες, φώναζαν ότι θέλουμε να πάμε εδώ και τώρα στην Γερμανία στον παράδεισο που μας περιμένει. Έβγαλαν μια ηλικιωμένη κύρια δια της βίας από το αμάξι της τραβώντας την από τα μαλλιά, την χτύπησαν στο πρόσωπο και αφού της πήραν το αμάξι της και ότι είχε μέσα εξαφανιστήκαν.

Στη συνέχεια το λεωφορείο με το οποίο μετέφερε τους Πολωνούς τουρίστες δέχτηκε επίθεση από άλλους λαθρομετανάστες Χτυπούσαν τις πόρτες για να τις ανοίξουν, ρίχνανε πέτρες και φτύναν στα παράθυρα, έφτασαν στο σημείο να ρίχνουν και κόπρανα στο λεωφορείο. Ο Kamil Bulonis αναρωτιέται, πώς μπορούν αυτοί οι αγριάνθρωποι να προσαρμοστούν στην Ευρώπη και γενικά με τις δικές μας κουλτούρες;

Το λεωφορείο μας όπως είπε καταστράφηκε, έσπασαν τα παράθυρα, τρύπησαν τις ρόδες. Για μια στιγμή αισθανόταν σαν να βρίσκεται σε πολεμική περιοχή κάπου στο Ιράκ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήτανε ότι δεν μιλούσαν ούτε ιταλικά, ούτε γερμανικά, ούτε αγγλικά, το μόνο που ξέρανε ήτανε να επιβάλλουν τα θελήματα τους με τις γροθιές. Το ίδιο έκαναν και λίγο παραπέρα με ένα γαλλικό λεωφορείο από τουρίστες Τους έβγαλαν με τα βίας από μέσα και τους πήραν τα πάντα.

Πέραν όλων τούτων παρουσιάστηκε και ένα άλλο πρόβλημα. Σύμφωνα με γερμανικά ΜΜΕ σε πολλούς λαθρομετανάστες αυξήθηκε σε πολύ επικίνδυνο σημείο η ψυχοπάθεια διότι εκεί που πήγαν δεν βρήκαν αυτά που περίμεναν και που τους είχαν υποσχεθεί.

Αυτή είναι η Ευρωπαϊκή Διάλυση, (Ένωση), ενώ εκατομμύρια στις πύλες της περιμένοντας να εισβάλουν αναζητώντας την «ευτυχία» με πρώτο και καλύτερο θύμα την δικιά μας χώρα.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Ο Τσίπρας ως πρόσωπο μπορεί να υπάρχει αλλά όλο αυτό το σύστημα είναι τελειωμένο και θα πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων έχοντας ολοκληρώσει την δουλειά για την οποία επιλέχτηκε. Την ολοκλήρωση δηλαδή της κατοχής στην Ελλάδα. Εξ' άλλου ο Τσίπρας ή αυτό που θα αποκαλείται κυβέρνηση δεν θα κυβερνά τίποτε, αφού η πραγματική διακυβέρνηση θα εκπορεύεται από την Ε.Ε και τους υπαλλήλους της στην Ελλάδα.

Όλα δείχνουν πως την θέση των διεκπεραιωτών, που θα πρέπει να έχουν Ελληνικό ονοματεπώνυμο, θα αναλάβει η Χρυσή Αυγή. Ω, μην εκπλήσσεσαι και πάνω απ' όλα μην οργίζεσαι και μη μειδιάς.

Αφού ήδη στοχοποιήθηκαν οι απέχοντες από τις εκλογές ως εγκληματίες, οι "δημοκράτες" εξανέστησαν για μια ακόμη φορά με τα ποσοστά του "μορφώματος", όπως το αποκαλούν. Σ' αυτή την χώρα κανένας δεν μαθαίνει τίποτε εκτός κι αν τον συμφέρει. Η Χρυσή Αυγή πήρε ακριβώς το ποσοστό που είχε στον Ελληνικό λαό τα τελευταία τουλάχιστον εβδομήντα χρόνια. Είναι και κάτι παραπάνω, αλλά ακόμη έχει κάποιες υποχρεώσεις, όπως καταλαβαίνετε.

Για να μην γυρίσουμε στην εποχή του ποιητή Σουρή ή την εποχή της Αντάντ από τον Α' παγκόσμιο πόλεμο, ας ξετυλίξουμε το κουβάρι από τα πρόσφατα του Β' παγκοσμίου πολέμου και μετά. Η Ελλάδα πάντα -μα πάντα- είχε κυβερνήτες που έκαναν την δουλειά αυτών που τους τοποθετούσαν στην εξουσία.

Ο εξωτερικός παράγοντας πάντα κυβερνούσε, αλλά κράταγε τα προσχήματα με "δημοκρατικές εξουσίες" εγχώριου τύπου, βοηθούμενος ουσιαστικά από ένα 10% έως 15% εντόπιων Ελληνοφανών, οι οποίοι νέμονταν τις κυβερνητικές θέσεις ως εκτελεστές εντολών. Είναι ακριβώς το ποσοστό που "νίκησε" την περίοδο του εμφυλίου με την βοήθεια των Άγγλων και των Αμερικάνων που έπαιρναν την θέση των πρώτων.

Φυσικά, αυτό το ποσοστό δεν θα μπορούσε να κυβερνήσει "δημοκρατικά" γι' αυτό και η δημιουργία κομμάτων σύγχρονων (Δεξιά, Κέντρου,Δημοκρατίας) κρίθηκε απαραίτητη. Βάζοντας ένα λαό να βρίσκει σε όλα αυτά τα πάντα. Από συναίσθημα μέχρι συμφέρον. Όμως, η επιβολή φόβου δεν μπορούσε να γίνει "Δημοκρατικά", έτσι λοιπόν πραγματικό κράτος έγινε το παρακράτος.

Μπορεί να μην έγινε υπουργός ο Γκοτζαμάνης ή ο δολοφόνος του Πολκ, αλλά ο "δημοκρατικά" εκλεγμένος "Εθνάρχης" αναφωνούσε για το ονόρε: " Μα ποιος κυβερνάει αυτό το κράτος". Λες και δεν ήξερε!

Το ποσοστό του 10% - 15% την άραξε σε "δημοκρατικά" κόμματα, ξεσάλωσε την επταετία και αμέσως μετά χώθηκε πάλι σε σοσιαληστρικά και "δημοκρατικά" κόμματα. Αξέχαστες θα μείνουν οι ικεσίες του θείου Καραμανλή να ενταχτούν στην γαλάζια στρούγκα κάνοντας κάποιους και υπουργούς. Αξέχαστοι θα μείνουν και κάποιοι μεγαλόσχημοι του ΠΑΣΟΚ που γνώριζαν άριστα τις τεχνικές του παρακράτους. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τα αγωνιώδη ταξίδια του Μητσοτάκουλα να πείσει ομάδες παρακρατικών να πάνε στη ΝΔ. Ήταν η εποχή που άρχισαν να κάνουν φανερά γλέντια και να εμφανίζονται καμαρωτά ως κληρονόμοι του Εθνικισμού.

Η πλαστικές εποχές των υπόλοιπων ετοίμασαν το έδαφος να αποδεχτεί η κοινωνία φανερά πια τον χώρο, που για να υπάρχει βολόδερνε στο 0,1% εκλογικά. Με πρόσχημα την κρίση και τα προβλήματα της χώρας το 10%-15% κάνει δυναμική εμφάνιση και είσοδο κανονικά στο κοινοβούλιο το οποίο χρόνια τώρα είναι κυνοβούλιο.

Στις εποχές που ζούμε η προστάτιδα Αμερική παρέδωσε την διαχείριση (προσοχή την διαχείριση) στην Ναζιστική Ε.Ε. Η αποικία άλλαξε προϊστάμενο, λοιπόν. Ο νέος προϊστάμενος έχει άλλα κόλπα. Με συνοπτικές διαδικασίες κατάπιε ό,τι θεωρούσες "δημοκρατικό", σοσιαλιστικό και πάνω απ' όλα εξευτέλισε την αριστερά σκορπώντας φόβο και τρόμο στην μάζα. Τα μπάζα της πολιτικής τα έβαλε στην γωνία προσφέροντάς σου "ελπίδα" δημιουργώντας ένα κράμα που σου φαίνεται ίδιο ακόμη και αν βρωμάει ΚΑΜΕΝΟ ΑΛΕΞΗ. Η δουλειά, που κλήθηκαν να κάνουν, τελειώνει σύντομα και θα ακολουθήσουν τον δρόμο των προκατόχων "δημοκρατών".

Αφού λοιπόν οι προστάτες θα χρειαστούν "κυβερνήτες" και οι πρόθυμοι δεν έχουν να κρύψουν πια τίποτε, αφού οι εποχές είναι ευνοϊκές και ουσιαστικά βασιλεύει ο φόβος, ποιος μένει να αναλάβει μετά βαΐων και κλάδων; Μα αυτός που δήλωσε πριν λίγο καιρό πως καλά όλα τα άλλα, όμως από την Ευρώπη δεν μπορούμε να φύγουμε.

Η ψήφος, λοιπόν, στην Χ.Α δεν είναι διαμαρτυρίας και θυμού, είναι το ποσοστό τους και λίγο παρακάτω από το πραγματικό. Δεν υπάρχει λόγος να κρύβονται κάτω από άλλες σημαίες. Γεγονός πάντως είναι πως όπου κι αν κατέληξε ο υπόλοιπος λαός δεν πήγε προς την Χ.Α. Αυτό είναι λογικό, γιατί όπως και να καταντήσεις, αυτή η κληρονομικότητα του καθαρού αίματος και της Εθνικοπαραφροσύνης ακόμη και σε έναν "σκεπτόμενο" οπαδό του Σταύρου του Γιούγκερμαν μόνο γέλιο προκαλεί επειδή το στομάχι είναι ακόμη γεμάτο. Τα πράγματα αλλάζουν όταν αρχίζεις να σφίγγεις το ζωνάρι και μάλιστα σε εποχές "ευδαιμονίας".

Τώρα που δεν κρατιούνται τα προσχήματα από τους "προστάτες" της χώρας, τώρα που εναγκαλίζονται δεξιοί και αριστεροί στις εξέδρες, τώρα που όλα έγιναν ένα, ποιος θα εμποδίσει την ανάθεση της "κυβέρνησης" στην Χ.Α; Μη μασάς, δεν χρειάζονται εκλογές και άλλα κόλπα τύπου δημοκρατικών δημοψηφισμάτων. Μόλις ολοκληρώσει ο Τσίπρας την δουλειά οι δηλωμένα επίσημα παρακρατικοί είναι οι μοναδικοί που θα εμπιστευτούν οι "σύμμαχοι" για την αποικία.

Είναι οι ίδιοι που μάζευαν τους απέχοντες "ξεκαθαρίζοντας" τους εκλογικούς καταλόγους από κάποιες άλλες εκλογές και τους έστελναν "διακοπές" στα νησιά. Είναι οι ίδιοι που δεν λένε στον ξένο παράγοντα ποτέ όχι κάνοντας την ελληνική σημαία παραβάν του άκρατου δοσιλογισμού, ραγιαδισμού και μηδενικής νοητικής και συναισθηματικής νοημοσύνης. Δεν είναι καθόλου τυχαία η χρήση μέχρι εξευτελισμού των εθνικών συμβόλων από μαϊμούδες. Η σημαία γίνεται "μαϊμού" και ο Κατοχικός εξουσιαστής τρίβει τα χέρια του.

Ο Τσίπρας ήταν μια παρένθεση των απόνερων που βαυκαλίζονται να αποκαλούνται "δημοκράτες" και "αριστεροί".

Τα αποτελέσματα αυτών των εκλογών δείχνουν ένα και μοναδικό πράγμα. Η τελική λύση θα είναι με "κυβερνήτες" και οπαδούς που δεν ντρέπονται πια να βγαίνουν στην σκηνή μόλις ανοίγει η αυλαία. Μια αυλαία που έκλεισε οριστικά για μια χώρα και για μια πατρίδα όπως την είχες στην καρδιά σου.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του homo politicus

Τα αποτελέσματα των εκλογών καταδεικνύουν δύο πολύ σημαντικές αλήθειες: Η μεταπολίτευση αναπαραγάγει τον εαυτό της στο πρόσωπο του κ. Τσίπρα και η ελληνική κοινωνία δεν έμαθε τίποτα από την κρίση

Η σαρωτική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, είναι η απόλυτη επιβεβαίωση ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι αυτός που επελέγη από το εσωτερικό και το εξωτερικό να αποτελέσει τον «καταλύτη» της μετουσίωσης του πολιτικού σκηνικού στην ΜΜ ( μετά μνημονίων) εποχή.

Η ισχυροποίηση της ακροδεξιάς εγκληματικής οργάνωσης δεν έχει κανένα άλλοθι στην κοινωνία: Συνειδητοποιημένα, συντεταγμένα περίπου 500 χιλιάδες ψηφοφόροι γοητεύονται από μια σκληρή, φασιστική, εθνικιστική προσέγγιση.

Με αυτά τα δύο δεδομένα ίσως είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειάζονται αλλαγές, δομικές για την αναβίωση του πολιτικού συστήματος.

Η Νέα Δημοκρατία μπορεί να αποτελέσει βασικό πυλώνα των αλλαγών μετατρεπόμενη σε φορέα μετριοπάθειας, σοβαρότητας και κριτικού φιλο ευρωπαϊσμού.

Χρειάζεται προσκλητήριο στην κοινωνία για νέες ιδέες από πραγματικούς ανθρώπους που δεν έχουν απορροφηθεί από τον κυβερνητισμό και την καριέρα πολιτικής καμαρίλας.

Το ΠΑΣΟΚ επίσης, κενό γράμμα, μπορεί να προσφέρει δυναμική παρουσία λόγω εμπειρίας αφού απαλλαγεί από τα ΤΟΤΕΜ και τις εμμονές που το όνομα νικάει την ουσία.

Το ΠΟΤΑΜΙ μόνο του τελείωσε: Αυτός ο εκνευρισμένος μεσσιανισμός δεν απέδωσε και τελικά δεν μπορεί να έχει κόμμα μεσαίου χώρου με νέοφιλελευθερους, ταχά αριστερούς και σταρλετίστες του δημοσίου βίου. Όμως, το ΠΟΤΑΜΙ μπορεί αποτελέσει την λογική φωνή, των πραγματικών ανθρώπων.

Το ΚΚΕ παραμένει σταθερό και απομονωμένο: Περιχαρακωμένο στην συνέπεια του ακολουθεί το δρόμο του που είναι και χρήσιμος και χρηστικός.

Η κρίση είναι πρώτα αξιών και μετά λογιστική

Τώρα είναι η ώρα για αλλαγές ουσίας, με αποστρατεία των τάχα σωτήρων, με πραγματικά δεδομένα: χρειάζεται μείγμα εμπειρίας, ιδεών και οράματος.

Γιατί αλλιώς, το ιδεολογικό placebo του κ. Τσίπρα και της παρέας του θα συνεχίσει αντί για κουκλοθέατρο, να φαντάζει πρόταση κυβερνητική. Και το πλαστικό φαντασίωμα του ΑΝΕΛ ( λίγο δεξιός, λίγο εθνικιστής και πολύ τίποτα) θα είναι το σημείο αναφοράς της νέας εποχής που το τίποτα είναι όλα και εμείς όλοι, ένοχοι για αυτά που δεν παραδεχόμαστε.

Πηγή Υστερόγραφα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Είναι γνωστό και πάρα πολλές φορές καταγεγραμμένο, πως οι επισκέψεις της ΜΙΤ στη Θράκη είναι συστηματικές και γίνονται μέσα στα πλαίσια ενός πολισχεδούς στρατηγικού σχεδιασμού που αφορά από τις επαφές με συγκεκριμένους μουσουλμάνους και φτάνει έως την «έντονη παρουσία του τουρκικού κράτους» που λειτουργεί πιεστικά ή τονωτικά στους γηγενείς μουσουλμάνους της Ελληνικής Θράκης. Αυτές οι επισκέψεις, μάλιστα, κορυφώνονται ποσοστικά κατά την διάρκεια προεκλογικών περιόδων στην Ελλάδα... Το γιατί συμβαίνει αυτό δεν χρειάζεται καμία επεξήγηση...

Στα κατά καιρούς δημοσιεύματά μας σχετικά με την «κυκλοφορία» των ανδρών της ΜΙΤ είχαμε προσδιορίσει το «μεγαλείο» με το οποίο εμφανιζόταν, δηλαδή με αυτοκίνητα – τζιπ μεγάλου κυβισμού, χρώματος μαύρου και, συνήθως, με φιμέ τζάμια (σχεδόν όλα με πινακίδες Κωνσταντινούπολης). Οι συνεργάτες τους επί ελληνικού εδάφους, μάλιστα, είχαν (και θρασύτατα συνεχίζουν να έχουν παρά το ότι γνωρίζουν ότι έχει γίνει αντιληπτό από τις ελληνικές αρχές) σημείο αναγνώρισής τους στα αυτοκίνητα που χρησιμοποιούν, μία στενή κόκκινη κορδέλα που ανεμίζει στην ραδιοφωνική κεραία ή βρίσκεται στο εσωτερικό του αυτοκινήτου τους και σε εμφανές σημείο...!

Την επομένη των εκλογών συνεχίζεται η επιστροφή των μουσουλμάνων τούρκων συγγενών, που ήρθαν για να ψηφίσουν και να συναντηθούν με τους εδώ συγγενείς τους. Αυτοί χρησιμοποιούν –κατά κόρον- καινούργια αυτοκίνητα μεσαίου κυβισμού (συνήθως μάρκας Skoda) και αναγνωρίζονται σχετικά εύκολα, επειδή πρόκειται για οικογένειες.

Την ημέρα των εκλογών, όμως την Θράκη επισκέφθηκαν και τούρκοι (συγγενείς γηγενών μουσουλμάνων) με λεωφορεία, προκειμένου και αυτοί να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα...(;) (Να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πως ο αριθμός των εισερχομένων εκ Τουρκίας ψηφοφόρων δεν επηρεάζει το εκλογικό αποτέλεσμα ποσοστιαία, αλλά ενισχύει και επί της ουσίας αλλοιώνει μόνο αριθμητικά τον αριθμό των μουσουλμάνων της Ελληνικής Θράκης).

Το αξιοπερίεργο αυτών των εκλογών ήταν πως η ΜΙΤ (μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών της Τουρκίας) άλλαξε πρόσωπο. Επειδή έγινε γνωστή η επιλογή και χρήση μαύρων τζιπ μεγάλου κυβισμού, η ηγεσία της ΜΙΤ αποφάσισε να ανακαινίσει – αλλάξει τον στόλο των οχημάτων που χρησιμοποιεί για τις επισκέψεις των «περιπολιών» της στην Ελλάδα. Έτσι, αυτή τη φορά χρησιμοποιήθηκαν αυτοκίνητα μεσαίου κυβισμού, καινούργια, γερμανικής και ιταλικής κατασκευής, στα οποία επέβαιναν 2 και σπάνια 3 άτομα. Τα αυτοκίνητα αυτά «όργωσαν» τα ορεινά των Νομών Ξάνθης και Ροδόπης, ενώ δεν ξέχασαν να κάνουν και νυχτερινές επισκέψεις σε χωριά που βρίσκονται σε πεδινές και ημιπεδινές περιοχές των συγκεκριμένων νομών, όπου τους ανέμεναν άνθρωποι του τουρκικού προξενείου...
Αξίζει να σημειωθεί, επίσης, πως οι μετακινήσεις των τούρκων πρακτόρων είναι ιδιαίτερα προσεκτικές και γίνονται μέσα στα πλαίσια της απόλυτης νομιμότητας, χωρίς να παραβιάσουν ούτε στο ελάχιστο τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας…!

Φαίνεται πως η νέα τουρκική προξενική αρχή της Κομοτηνής έχει κάνει μία σειρά εισηγήσεων, οι οποίες εισακούστηκαν από την τουρκική κυβέρνηση και τις «αρμόδιες» τουρκικές υπηρεσίες και έγιναν αποδεκτές. Μεταξύ αυτών των εισηγήσεων θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως η πρόταση για το εγχείρημα στην (επιτυχημένη) κατάκτηση μίας ακόμη βουλευτικής έδρας από μουσουλμάνο προσκείμενο στην Άγκυρα ανήκει στο τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, που παίρνει πλέον «επιθετική» θέση, δημιουργώντας συνθήκες άκρως ενδιαφέρουσες και λίαν επικίνδυνες για την Ελληνική Θράκη.

ΥΓ: Να σημειωθεί πως ενίοτε στις επισκέψεις τους οι άνδρες της ΜΙΤ μεταφέρουν στα αυτοκίνητά τους γεμάτες χαρτοσακούλες (χωρίς ένδειξη επιχείρησης πάνω σε αυτές) στα πίσω καθίσματα των οχημάτων τους… τόσο όταν έρχονται για... "επισκέψεις" όσο και κατά την επιστροφή τους στην Τουρκία. Να τονισθεί επίσης ο ρόλος που έχει διαδραματίσει και διαδραματίζει η ΜΙΤ σε γειτονικές με την Τουρκία χώρες, όπως είναι το Ιράκ και η Συρία. 
Ίσως, κάποιοι, αν έχουν ελάχιστη συναίσθηση της ευθύνης τους, κατανοήσουν τι πρέπει να κάνουν στους συγκεκριμένους "επισκέπτες" πριν αυτοί δημιουργήσουν συνθήκες που δεν αντιμετωπίζονται με φυσιολογικούς τρόπους (η ΜΙΤ διαθέτει εξαίρετη τεχνογνωσία στον τομέα δημιουργίας πυρήνων ανωμαλίας σε ξένες χώρες). 
Μέχρι στιγμής πάντως, στην πολιτική ηγεσία της Ελλάδας και στους αρμόδιους κρατικούς φορείς δεν υπάρχει ούτε καν η σκέψη περί προγραμματισμού και εκτέλεσης κινήσεων ανάδρασης της τουρκικής υπερκινητικότητας στην Θράκη. Το γιατί συμβαίνει αυτό θα το ερευνήσουν και θα το αποδώσουν σε όλο το θλιβερό του μεγαλείο οι ιστορικοί του μέλλοντος, που θα απογυμνώσουν και όλες εκείνες τις τραγικές προσωπικότητες που φέρουν σήμερα την ευθύνη για την εθνική κυριαρχία και την ασφάλεια της χώρας...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την κυνική ομολογία ότι η τουρκική μαφία ωθεί τους παράνομους μετανάστες προς το Αιγαίο κυριολεκτικά πνίγοντας τους, κάνουν Σύριοι προσφυγές στην τουρκική εφημερίδα Cumhürriyet.

Ο Σύριος πρόσφυγας, Halepli Abdülkadir, μιλώντας στην τουρκική εφημερίδα κατήγγειλε την υποκρισία των τουρκικών αρχών που πιέζουν σε συνεργασία με την τουρκική μαφία τους πρόσφυγες να περάσουν απέναντι στα ελληνικά νησιά, παρά τον μεγάλο κίνδυνο που αυξάνεται με την επιδείνωση του καιρού να πνιγούν μεσοπέλαγα στο Αιγαίο.

Ένας άλλος πρόσφυγας ονόματι Mustafa, ανάφερε ότι ουσιαστικά οι Τούρκοι τους σπρώχνουν στην θάλασσα με άμεσο κίνδυνο να βρουν τον θάνατο ναυαγώντας αβοήθητοι. Ο Mustafa αναρωτιέται γιατί η τουρκική μαφία μας λέει «- Neden Mafya’ya git diyorlar bize?», δηλαδή φύγετε προς την θάλασσα του Αιγαίου όπου ήδη έχουν πνιγεί δεκάδες πρόσφυγες από την Συρία.

Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι ότι στα λεωφορεία που μεταφέρουν τους παράνομους μετανάστες υπάρχουν επιγραφές –οδηγίες στα αραβικά, που τους υποδεικνύουν να κατευθυνθούν αμέσως προς τις ακτές του Αιγαίου για να περάσουν απέναντι στα ελληνικά νησιά.

Η τραγωδία συνεχίζεται και μάλλον θα ενταθεί καθώς ο πόλεμος στην Συρία παίρνει ακόμα πιο άγρια μορφή με την ανάμειξη και άλλων δυνάμεων και όλος αυτό ο όγκος με ευθύνη των τουρκικών αρχών και της τουρκικής μαφίας, σίγουρα θα κατευθυνθεί προς την χώρα μας. Για τον λόγο αυτό επιβάλλεται άμεσα να καταστρωθεί σχέδιο άμεσης αντιμετώπισης της κατάστασης και πίεσης προς την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει τις ευθύνες της ή να κηρύξουμε τα σύνορα μας απαραβίαστα όπως έκαναν και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Πηγή ΝikosΧeiladakis

Σχόλιο ιστολογίου: Προεκλογικά, ο κ. Βούτσης (στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ του οποίου το όνομα αναφέρεται και για την Προεδρία της Βουλής) σε τηλεοπτικό πλατό εξήρε την αυτοθυσία και τις προσπάθειες του τουρκικού Λιμενικού, χωρίς να έχει να πει ούτε μία κουβέντα για τους άνδρες του Ελληνικού Λιμενικού...! Ιδεοληψία; Προκατάληψη; Άγνοια της πραγματικότητας; Συγκάλυψη των τουρκικών εγκλημάτων; Ή, μήπως, έκρηξη υφέρποντος ανθελληνισμού; Οι εξελίξεις θα αποκαλύψουν για ποιόν λόγο ο κ. Βούτσης θαυμάζει το τουρκικό Λιμενικό και αγνοεί την αυτοθυσία και την αγωνιώδη προσπάθεια (με ελάχιστα μέσα) που καταβάλλει το Ελληνικό Λιμενικό για να διασώσει τους λαθρομετανάστες που χαροπαλεύουν στη θάλασσα του Αιγαίου (που δεν έχει σύνορα, σύμφωνα με τον κ. Τσίπρα)...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Με σταλινικά ποσοστά σε χωριά μουσουλμάνων, ο ΣΥΡΙΖΑ επέβαλε την κυριαρχία του στη Θράκη, ελέω Άγκυρας...
  • Η Ελλάδα ψήφισε μνημόνιο και η Θράκη... "τουρκοφροσύνη"!
  • Με ποιες συμφωνίες και ανταλλάγματα εξασφάλισε ο ΣΥΡΙΖΑ την σχεδόν απόλυτη στήριξη του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής;
  • Η Άγκυρα έβαψε την Ροδόπη στα χρώματα της ημισελήνου
  • Τεράστιες και εγκληματικές οι ευθύνες πολιτικών και κρατικών παραγόντων που είναι θεατές σε ένα εθνικό έγκλημα που εξελίσσεται…
Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Η κάλπη των εκλογών τελικά «γέννησε». Και στην περίπτωση της Θράκης το «βρέφος» έχει χαρακτηριστικά ενός πολιτικού τέρατος. Συγκεκριμένα, στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε 5 βουλευτικές έδρες, αξιοσημείωτο όμως είναι πως αυξήθηκε ο αριθμός των μουσουλμάνων βουλευτών από 3 σε 4. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ έχουν εκπαραθυρωθεί από τις επιλογές των ψηφοφόρων και το πλέον αξιοσημείωτο είναι ότι στο νομό Ροδόπης δεν υπάρχει εκπροσώπηση των χριστιανών κατοίκων…Στο σημείο αυτό οι "σύντροφοι" του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να σκεφτούν όχι περί νόμιμου και ηθικού, αλλά κατά πόσο πρέπει να εφαρμόζουν το "το κόμμα μας να κερδίζει και όλοι οι άλλοι να πάνε να %$#&*@"...

Αναλυτικά, στο νομό Ξάνθης ο ΣΥΡΙΖΑ εξέλεξε τρεις στους τρεις βουλευτές (θεωρείται σχεδόν απίθανο να κερδίσει έδρα η Νέα Δημοκρατία), οι οποίοι είναι οι Ζεϊμπέκ Χουσεΐν, Γιαννακίδης Ευστάθιος και Στογιαννίδης Γρηγόριος
Στο νομό Ροδόπης υπήρξαν η κάλπη ανέδειξε τρεις μουσουλμάνους βουλευτές, δύο από το ΣΥΡΙΖΑ και έναν από το «Ποτάμι» (ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας παρά τις εκκλήσεις του δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει την εμπιστοσύνη των χριστιανών της περιοχής και να αντιμετωπίσει την «τακτική» που είχε σχεδιαστεί από την Άγκυρα), οι οποίοι είναι Μουσταφά Μουσταφά, Καρά Γιουσούφ Αϊχάν (ΣΥΡΙΖΑ) και Αχμέτ Ιλχάν (Το Ποτάμι).

Τα αποτελέσματα αυτά είναι ενδεικτικά της αποτυχίας των παλαιών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) και συνθέτουν ένα νέο «μωσαϊκό» (όχι απαραίτητα πολιτικό) για του οποίου την έγκαιρη πρόβλεψη και αντιμετώπιση δεν υπήρξε καμία απολύτως προεργασία από τους κρατικούς φορείς (που παρακολουθούν ως απλοί θεατές τις εξελίξεις στην Ελληνική Θράκη), έστω και σε επίπεδο μίας άτυπης συμφωνίας πολιτικών κομμάτων, απέναντι σε ένα καλοστημένο σχέδιο διαμοιρασμού των ψήφων της μειονότητας από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής (βλ. Άγκυρα). Εξάλλου, όπως έχουμε ξαναγράψει, οι εκλογές στην Θράκη δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την δημοκρατία. Μοιάζουν περισσότερο με "ανατολίτικο παζάρι", στο οποίο "ο αγοραστής" (βλ. κόμματα) βγαίνει πάντα ζημιωμένος. Μόνο που την ζημιά της επιλογής του την πληρώνει πάντα η χώρα...

Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, τίθεται ένας καινούργιος γρίφος στην περιοχή. Έναν γρίφο που έχει πολλές παραμέτρους, με χαρακτηριστικά εθνικού κινδύνου, που ελέω ανικανότητας, φοβικότητας και ανευθυνότητας των αρμοδίων κρατικών φορέων μετατρέπουν -αργά αλλά μεθοδικά- την Ελληνική Θράκη σε μία ιδιόμορφη περιοχή. Και συγκεκριμένα σε έναν χώρο ο οποίος συγκεντρώνει ακόμη περισσότερα «χαρακτηριστικά» που συνάδουν με μία εν δυνάμει «βόμβα» εντός της Ελληνικής Επικράτειας. Η συγκεκριμένη εξέλιξη έχει την δυνατότητα για περαιτέρω ισχυρή δυναμική μεταμόρφωσής της σε εργαλείο (πολιτικό και όχι μόνο) μέγιστης άσκησης πίεσης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Μίας κυβέρνησης που η Άγκυρα επέλεξε να στηρίξει γνωρίζοντας την χαλαρότητα που διέπει τα στελέχη της επί των ελληνοτουρκικών θεμάτων.

Ήδη υπήρξαν πρόθυμοι -εκείνοι που επιλέγουν τις εύκολες λύσεις και άλλοι που ψάχνουν να μεταβιβάσουν τις τεράστιες ευθύνες και τα λάθη τους- που ισχυρίζονται ότι η αποχή διαμόρφωσε το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, τολμώντας θρασύτατα να επιρρίψουν ευθύνες στους κατοίκους της Θράκης που αρνήθηκαν να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία και να στηρίξουν συστημικά κόμματα τα οποία δεν έχουν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό επί δεκαετίες στην περιοχή!!! Προφανώς, οι ίδιοι, αδιαφορούν για την πολιτική επιλογή (επί σειράς κυβερνήσεων) αγνόησης της Θράκης και σιωπηρής παράδοσης «ζωτικού χώρου» στην Άγκυρα. Προφανώς θεωρούν ευκολότερο να μεταφέρουν τα βάρη πολιτικών εγκλημάτων στους ουδέποτε ουσιαστικά εκπροσωπούμενους πολίτες, παρά να ενσκύψουν στα αποτελέσματα και να διερευνήσουν τις πραγματικές αιτίες και τα παρασκήνια που προσδίδουν πλέον στους δύο αυτούς νομούς (Ξάνθης – Ροδόπης) χαρακτηριστικά μείζονος εθνικού προβληματισμού ή και κινδύνου.

Τι συνέβη, λοιπόν στους δύο κρίσιμους εθνικά νομούς της Θράκης; Ποιοι ήταν οι παράγοντες που δείχνουν να αλλάζουν τον πολιτικό χάρτη (αλλά επί της ουσίας χάρτη τακτικών κινήσεων της Άγκυρας), ο οποίος θα πρέπει να γίνει άμεσα αντικείμενο εντατικής μελέτης έρευνας και με την βοήθεια ειδικών του χώρου να καταγραφούν σε συντομότατο χρόνο οι απαιτητές ενέργειες (χωρίς κομματικές, ιδεοληπτικές ή άλλες αγκυλώσεις) από την πλευρά της Πολιτείας…;

Αρχικά πρέπει να καταγραφεί η σταθερή γραμμή των κομμάτων και συγκεκριμένα η ταξινόμησή τους υπέρ του συμφέροντος του κόμματος και όχι της πατρίδας. Η Άγκυρα φαίνεται να εκμεταλλεύεται στον μέγιστο βαθμό αυτή την «πολιτική επιλογή» (ουσιαστικά πολιτική αδυναμία που μπορεί να μεταβληθεί σε εφιάλτη), και μέσα από ένα κύμα πιέσεων και συνδιαλλαγών με τα κόμματα «εξουσίας» κατόρθωσε να τοποθετήσει σε εκλόγιμες θέσεις τους δικούς της επιλεγμένους (για την τουρκοφροσύνη τους) υποψήφιους. Το «μέτρο» των ψήφων προς διάθεση που έθεσε το κόμμα τουρκοφρόνων DEB (τουρκόφρονες που διατηρούν επίσημες σχέσεις με το τουρκικό κράτος αλλά και με το παρακράτος, π.χ. με τους Γκρίζους Λύκους), λειτούργησε ως μονάδα ισχύος και προσέλκυσης παντός επιθυμούντος συνεργασία με τα φερέφωνα του τουρκικού προξενείου. Και ο στόχος (ο σκοπός της Άγκυρας είναι πολύ μεγαλύτερος) επετεύχθει! Για πρώτη φορά αυξήθηκε ο αριθμός των εκλεγέντων μουσουλμάνων (από 3 σε 4) και για πρώτη φορά ο νομός Ροδόπης δεν έχει χριστιανό βουλευτή. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά καταγράφουν μία σκληρή πραγματικότητα, την οποία καλείται να διαχειριστεί η «ευλίγιστη» επί των εθνικών θεμάτων κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Καταγράφοντας τις επιλογές προσώπων και τις συνεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ στην περιοχή, όλοι όσοι παρακολουθούν το «αφήγημα» της Άγκυρας στην Ελληνική Θράκη, αναμένουν να εκκινήσει η διαδικασία των «αντίδωρων» που προσέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ για να εξασφαλίσει τα σταλινικά ποσοστά ψήφισης και εκλογής των μουσουλμάνων υποψηφίων που τοποθέτησε σε εκλόγιμες θέσεις η Κουμουνδούρου (ως γνωστόν, ο τούρκος ποτέ δεν δίνει κάτι αν δεν πάρει αυτό που επιθυμεί...). Επίσης, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον (πιθανότατα στις επόμενες εκλογές) η σοβαρή πιθανότητα εκλογής και δεύτερου μουσουλμάνου στα ψηφοδέλτια του ν. Ξάνθης, στα οποία μέχρι στιγμής επικρατεί ως «μονοκράτορας» ο Ζεϊμπέκ που αναμένεται να υποχωρήσει και να δεχτεί να μοιραστεί το «βασίλειό» του με κάποιον ακόμη εκλεκτό του προξενείου της Κομοτηνής.

Η εκλογή του Αχμέτ Ιλχάν στην Κομοτηνή (Το Ποτάμι) είναι το «τυράκι» που έριξε η Άγκυρα για να προσελκύσει το ενδιαφέρον μελλοντικών ενδιαφερόμενων. Αν λάβουμε υπόψη μας την «ανάγκη» κατάληψης αυτής της μίας έδρας, αναμένεται πως στο μεσοδιάστημα μέχρι τις επόμενες εκλογές, θα υπάρξει μία τακτική προσέγγιση του προξενείου με τους ενδιαφερόμενους, προκειμένου μέσα από μία σειρά συναντήσεων να εξασφαλισθεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα (παραχωρήσεων «δώρων») που θα ικανοποιεί τους σχεδιασμούς της Τουρκίας στην περιοχή (και όχι μόνο)…

Σαν επόμενη κίνηση, των τουρκοφρόνων της Ελληνικής Θράκης, αναμένεται αυτό το αποτέλεσμα (κυρίως του νομού Ροδόπης) να γίνει αντικείμενο μέγιστης εκμετάλλευσης τόσο από τα διάφορα σωματεία τουρκοφρόνων (που οργώνουν διεθνή φόρα και συκοφαντούν με κάθε τρόπο και μέσο την Ελλάδα), όσο και από την τουρκική εξωτερική πολιτική, η οποία πλέον θα μπορεί να αναφέρεται για την ολοκληρωτική νίκη (παρουσιάζοντάς την πλαστά ως αριθμητική υπεροχή) των «τούρκων της Δυτικής Θράκης»…

Η επόμενη ημέρα για την Θράκη δεν θα λέγαμε πως είναι καλή. Τα σύννεφα που συγκεντρώθηκαν (ή τοποθετήθηκαν;) πάνω από αυτή την άκρως ευαίσθητη εθνικά περιοχή αναμένεται να φέρουν καταιγίδες. Και, δυστυχώς, η χαλαρή επί των εθνικών θεμάτων κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αναμένεται να μην έχει την ικανή δυναμική ουσιαστικής αντιμετώπισης του «φαινομένου» και θα επιλέξει (όπως και οι προηγούμενοι από αυτήν) τον ρόλο του θεατή (αν όχι του «σιωπηλού χορηγού»). Το συγκεκριμένο αυτό αποτέλεσμα είναι ουσιαστικά το «δεύτερο χτύπημα» του ΣΥΡΙΖΑ στην Θράκη, μετά την περίφημη φιέστα που διοργανώθηκε στις τελευταίες ευρωεκλογές και σαν αποτέλεσμα είχε να «κάψει» το θέμα της Θράκης, αφού όλοι οι εμπλεκόμενοι (μαζί φυσικά με τους δημοσιογράφους) ασχολήθηκαν επί μία ολόκληρη εβδομάδα με την περιοχή, χωρίς ωστόσο να αναδείξουν το πραγματικό της πρόβλημα και την διείσδυση του τουρκικού παράγοντα στην περιοχή…

Κλείνοντας πρέπει να τονίσουμε πως τα εκλογικά ποσοστά παραχαράσσουν τους πραγματικούς αριθμούς εξάγοντας στρεβλά συμπεράσματα. Επί της ουσίας, η βιτρίνα της ελληνικότητας της Θράκης δέχτηκε ένα ισχυρό χτύπημα, ελέω –και πάλι- πολιτικών σκοπιμοτήτων και εκλογικών προτεραιοτήτων που μετατρέπονται σε αισθητό εφιάλτη της χώρας… Και η αναφορά είναι σχετική με κομματικές επιλογές, προτεραιότητες και σκοπιμότητες που βρίσκονται ευθέως αντιμέτωπες με τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική κυριαρχία. Ας σκεφτούν καλά οι κυβερνώντες ποιες θα είναι οι (απαιτητές) παρεμβάσεις τους στην περιοχή, πριν υπάρξουν εξελίξεις που ξεπεράσουν τον (έτσι κι αλλιώς περιορισμένο) πολιτικό τους ορίζοντα…

ΥΓ: Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί ένας ακόμη παράγοντας, η νότια Βουλγαρία, η οποία έχει μετατραπεί σε μία περιοχή τουρκοφρόνων που έχουν αρχίσει εδώ και καιρό να αναπτύσσουν ποικίλες σχέσεις με τους μουσουλμάνους της ορεινής Θράκης…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Παντελή Καρύκα

Η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ είναι οι βασικοί υπεύθυνοι για το ξέσπασμα της συριακής κρίσης. Η αμερικανική εμπλοκή στο ζήτημα είναι σαφώς μικρότερη από όσο, γενικά, πιστεύεται.

Από το 2011 όμως πολλά έχουν αλλάξει στην περιοχή. Η σημαντικότερη αλλαγή έγκειται στην γένεση και ισχυροποίηση του Ισλαμικού Κράτους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

ΗΠΑ και Ρωσία βρίσκονται σε επαφή για το Συριακό, από το 2012. Τότε είχαν διαφανεί οι πρώτες ενδείξεις, ότι οι δύο δυνάμεις μπορεί να καταλήξουν σε έναν αμοιβαία επωφελή συμβιβασμό, με τη Ρωσία να αποδέχεται την απομάκρυνση του Άσαντ ως προσώπου, αλλά όχι του μηχανισμού του καθεστώτος.

Οι Αμερικανοί είχαν αποδεχθεί, σε γενικές γραμμές, τις ρωσικές προτάσεις, καθώς θεωρούσαν ότι το κενό εξουσίας που θα προκαλούσε η κατάρρευση του καθεστώτος Άσαντ θα ενίσχυε το ακραίο Ισλάμ σε όλη τη Μέση Ανατολή με απρόβλεπτες συνέπειες.

Τότε όμως, χάρη σε γερμανική αστοχία, ξέσπασε η ουκρανική κρίση και οι σχέσεις ΗΠΑ- Ρωσίας έφτασαν στο χαμηλότερο σημείο τους, από την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου.

Τώρα, φαίνεται πως η λογική επιστρέφει, μετά την -ομολογουμένως- κίνηση Ματ της Ρωσίας να εμπλακεί ενεργά στη συριακή κρίση ενισχύοντας με όπλα τον Συριακό Στρατό και αφήνοντας να εννοηθεί πως, αν χρειαστεί, δεν θα διστάσει να αποστείλει ακόμα και στρατεύματα στην Συρία.

Η κίνηση αυτή υποχρέωσε τους Αμερικανούς να επιστρέψουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους Ρώσους. Και οι Ισραηλινοί όμως θορυβήθηκαν και ο πρωθυπουργός της χώρας Μπέντζαμιν Νετανιάχου ζήτησε εκτάκτως, συνάντηση εργασίας με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν για τις εξελίξεις στην Συρία.

Ο μεγάλος ηττημένος της αμερικανορωσικής προσέγγισης στο Συριακό είναι δίχως άλλο, η Τουρκία. Η σουνιτική Σαουδική Αραβία, φανατικός πολέμιος αρχικά του καθεστώτος Άσαντ, έχει σε μάλλον εγκαταλείψει τις υπερβολικές συριακές της φιλοδοξίες, επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον της στη σύγκρουση με το σιιτικό Ιράν, τον βασικό ανταγωνιστή της για κυριαρχία στη Μέση Ανατολή, με έμφαση στη “γειτονιά” της, στην κρίση της Υεμένης.

Η Τουρκία όμως και το καθεστώς Ερντογάν ειδικότερα, είχαν «ποντάρει» τα πάντα στη Συρία, θεωρώντας ως εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση την αποπομπή Άσαντ και τη δημιουργία ενός σουνιτικού συριακού χαλαρού κρατικού μορφώματος, υπό τον έλεγχό της.

Στόχος της Άγκυρας ήταν επίσης, να αποτρέψει πάση θυσία την ανάδυση κουρδικού κρατικού μορφώματος στη βόρεια Συρία, καθώς οι Κούρδοι της Συρίας, αντίθετα με τους Πεσμεργκά του Ιράκ, είναι φίλα προσκείμενοι προς το ΡΚΚ, ενώ γενικότερα, θα δημιουργηθούν νομοτελειακά φυγόκεντρες τάσεις που θα χαράξουν εν καιρώ, εκ νέου, τα σύνορα στην περιοχή.

Αυτός ήταν ο λόγος που εξαρχής η Τουρκία απαιτούσε από τις ΗΠΑ, εκβιάζοντας μάλιστα με τη μη παραχώρηση της βάσης του Ιντσιρλίκ, τη δημιουργία «ζώνης ασφαλείας» στη βόρεια Συρία και ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στην ίδια περιοχή, ώστε να δημιουργήσει μια βάση, από όπου θα μπορούσαν να επιχειρούν με ασφάλεια οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες, προστατευμένοι από τις αεροπορικές δυνάμεις της, κατά του Ισλαμικού Κράτους και των συμμάχων του.

Δύο όμως εξελίξεις σηματοδοτούν την τραγική κατάληξη της τουρκικής πολιτικής. Αυτές είναι η ρωσική παρουσία στη Συρία και η αμερικανική ενίσχυση προς τους Κούρδους της περιοχής. Διαχρονικά, όταν ΗΠΑ και Ρωσία προσεγγίζουν, ο ρόλος της Τουρκίας υποβαθμίζεται και αυτό είναι, καταρχήν, θετικό για τον Ελληνισμό.

Αυτό θα συνεχίσει να ισχύει, εάν η Τουρκία καθηλωθεί στρατιωτικά στην περιοχή και δεν έχει την πολυτάλεια να αναζητήσει μια νίκη σε κάποιο άλλο μέτωπο, για να συσπειρώσει το εσωτερικό ακροατήριο, καθώς σε αυτή την περίπτωση, το Αιγαίο θα φαινόταν εξαιρετικά ελκυστικό…

Οι εξελίξεις αυτές αποτελούν το οριστικό ναυάγιο της υπερφίαλης πολιτικής Ερντογάν – Νταβούτογλου και αλλάζουν τα δεδομένα και εντός Τουρκίας, με άξονα τους Κούρδους της Τουρκίας, ειδικά μετά τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου.

Διότι αν οι Αμερικανοί θέσουν υπό την αιγίδα τους σταδιακά τους Κούρδους (φίλα προσκείμενους προς το ΡΚΚ Κούρδους της Συρίας με πρόσχημα τον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους), ίσως να μην αργήσει η στιγμή που και οι Κούρδοι της Τουρκίας θα διεκδικήσουν περισσότερα, μετά τη de facto δημιουργία κουρδικής πολιτικής οντότητας και στη βόρεια Συρία.

Πηγή ΜIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Η ΝΔ στο από το 27,8% στο 28,6%.  ΝΤΡΟΠΗ!
Το ΠαΣοΚ από το 4,6% στο 6,4%.  ΝΤΡΟΠΗ!
Η Ένωση Κεντρώων από το περιθώριο στο 3,5%.  ΝΤΡΟΠΗ! 
Μόνο κόμματα του μνημονιακού τόξου στην Βουλή.  ΝΤΡΟΠΗ!
Αποχή στο 45%. ΝΤΡΟΠΗ!   

Δεν υπάρχουν άλλα λόγια γι αυτόν τον λαό.  
Μόνον ΝΤΡΟΠΗ. 
Ντροπή και αηδία.

Και αυτή η ντροπή κι η αηδία οδηγεί απ' ευθείας στο συμπέρασμα πως, μπορεί να μην ''τα φάγαμε μαζί'', αλλά η νοοτροπία και η συμπεριφορά μαρτυρεί ότι, ο λαός είναι ο απολύτως υπεύθυνος για την σημερινή μας κρίση, κατάντια, και μετατροπή μας σε υπόδουλο κράτος.

Το blog νοιώθει πως δεν έχει πιά λόγο ύπαρξης.
Όχι από έλλειψη ψυχικού σθένους και κουράγιου.
Αλλά από αηδία.
Θέλει, αλλά αισθάνεται μιά κρύα αηδία, σαν να το άγγιξε φίδι. Σαν περικυκλωμένο από ζωντανούς νεκρούς σε αποσύνθεση.

Ζωντανοί νεκροί που τιμώρησαν όσους δεν ψήφισαν ποτέ μνημόνια και επιβράβευσαν τους σφαγείς τους με ένα συνολικό 81%.
Το 81% στην Βουλή αποτελούν πιά τα κόμματα των μνημονίων.

Δεν είναι ότι δεν υπάρχει πιά μνημόνιο-αντιμνημόνιο, όπως είναι το νέο σλόγκαν του συστήματος.
 Είναι ότι ίσωςδεν υπάρχουν πιά έλληνες...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο The Realist

Το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών στην Ελλάδα είναι αναμφισβήτητο ότι έδωσε μια καθαρή νίκη στον κύριο Αλέξη Τσίπρα.

Την ίδια στιγμή, με δεδομένο το τι θα γίνει από αύριο, αποτελεί το τέλος της διαβίωσης σε μια εικονική πραγματικότητα για μια χώρα και την κοινωνία της.

Είναι σαφές ότι με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο ο κ. Τσίπρας θα σχηματίσει κυβέρνηση. ‘Όπως είναι επίσης δεδομένο ότι τρίτο κόμμα στις προτιμήσεις αυτού του «σύγχρονου», «δυτικού» κράτους είναι μια εγκληματική – ναζιστική οργάνωση η Χρυσή Αυγή. Την είσοδο του κ. Λεβέντη στη Βουλή, ας μην τη συζητήσουμε καθόλου διότι θα εισέλθουμε στην ανάγκη κλινικής εξέτασης ενός μέρους του εκλογικού σώματος.

Για να μπούμε λοιπόν στην ουσία, ο περιχαρής νικητής των εκλογών, αυριανός Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θα σχηματίσει μια κυβέρνηση και θα κληθεί πριν σχεδόν προλάβει να ορκιστεί να αρχίσει να ψηφίζει τα τρίτο δυσβάστακτο μνημόνιο το οποίο ο ίδιος υπέγραψε με τους Ευρωπαίους εταίρους και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Τι σημαίνει αυτό; Νέες μειώσεις στις ήδη πενιχρές συντάξεις, ταχύτατες ιδιωτικοποιήσεις, σίγουρα μειώσεις μισθών και μια σειρά άλλων δυσβάστακτων μέτρων. Αλλά πάνω από όλα άμεση υλοποίηση μεταρρυθμίσεων που η εκλογική του δεξαμενή ακόμη ονειρεύεται ότι δεν θα υλοποιήσει, και ο ίδιος έχει δεσμευτεί να κάνει.

Όποιος πραγματικά έχει τα μάτια του ανοικτά, διαβάζοντας το διεθνή τύπο και αυτά που αναφέρει για την επόμενη ημέρα αντιλαμβάνεται ότι ο κ. Τσίπρας θα αναλάβει για μια ακόμη φορά σε διάστημα μικρότερο από ένα χρόνο τα ηνία της χώρας πατώντας σε μια ψευδή εικόνα την οποία με εμμονή συνεχίζει να παρουσιάζει και την οποία με την ίδια εμμονή η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να στηρίζει.

Μόνο που δυστυχώς για το ίδιο, αλλά και για την κοινωνία αυτοί που δίνουν τα χρήματα για να ζει και να υπάρχει η χώρας της εικονικής πραγματικότητας, όχι απλά αναμένουν, αλλά θα απαιτήσουν την πλήρη εφαρμογή αυτών που ο κ. Τσίπρας υπέγραψε όταν για δεκαεπτά ώρες, όπως ο ίδιος δεν κουράστηκε να επαναλαμβάνει στην προεκλογική περίοδο, ίδρωσε να περάσει στους εταίρους.

‘Ένα νέο, επίσης, δεδομένο, που πολύ σύντομα όλοι θα ανακαλύψουν, είναι ότι σύμφωνα με ανώτερο στέλεχος του ΔΝΤ που έχει άμεση εμπλοκή στο νέο ελληνικό πρόγραμμα που έχει συμφωνήσει ο κ. Τσίπρας, αναφέρει τα τελευταία εικοσιτετράωρα ότι η γυμναστική των εκλογών που ο κ. Τσίπρας επέβαλε στη χώρα στοίχισε στην ήδη κατεστραμμένη οικονομία περίπου 1,5 δις Ευρώ, και οι εταίροι αναμένουν αυτά τα χρήματα να εξευρεθούν με νέα μέτρα.

Καλό είναι επίσης, να μην ξεχνάμε και το θέμα του μεταναστευτικού. Αν και βλέποντας κανείς τα αποτελέσματα των εκλογών στα Δωδεκάνησα και στο νησί της ΚΩ, που δοκιμάστηκε και συνεχίζει να δοκιμάζετε έντονα από το πρόβλημα, η κυρία Τασία θα πρέπει να αναλάβει άμεσα Υπουργός Μετανάστευσης και να πραγματοποιήσει επίσκεψη στην δοκιμαζόμενη ΚΩ για να αποθεωθεί.

Για να μην μπούμε στον τομέα των εθνικών θεμάτων γιατί εκεί είναι πραγματικά να κλαίει κανείς. Το Κυπριακό οδεύει σε λύση ερήμην της Ελλάδας. Στο Αιγαίο οι Τουρκία λειτουργεί σαν ιδιοκτήτης, και για το Σκοπιανό ουδείς ασχολείται. Για το θέμα της ΑΟΖ; Μην μπαίνουμε σε πολυτέλειες.

Μπορεί κανείς να γράψει ολόκληρο βιβλίο για το τι περιμένει τη χώρα από την επομένη των εκλογών.

Παρόλα αυτά εκείνο που πρέπει να κρατήσει κανείς, όσοι τουλάχιστον πραγματικά σκέφτονται με ρεαλισμό, είναι αυτό που πολύ εύστοχα επεσήμανε με άρθρο του ο βρετανικός Guardian. O κ. Τσίπρας θα επανέλθει θριαμβευτής στο Μαξίμου. Μόνο που ουσιαστικός Πρωθυπουργός της χώρας θα είναι ο Ολλανδός, Maarten Verwey, ο αξιωματούχος της Κομισιόν με τον τίτλο του Διευθυντή της Υπηρεσίας Υποστήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων. Ο νεαρός Ολλανδός θα αποφασίζει ποια ποσά και εάν θα διατεθούν στην Ελλάδα. Δηλαδή, θα λέει στον υπάλληλο κ. Τσίπρα, δώσε νομοσχέδιο και εφαρμογή πάρε Ευρώ. Δεν έδωσες. Δεν θα λάβεις. Έτσι απλά.

Κατά τα άλλα πανηγύριζε λαέ στη χώρα της εικονικής πραγματικότητας. Στη χώρα των capital controls με 60 ευρώ την ημέρα από τις Τράπεζες, που ο Θεός να βάλει το χέρι του για το εάν θα ανακεφαλαιοποιηθούν.

Καλωσορίσατε στο προτεκτοράτο των δανειστών, το οποίο από τις 20 Σεπτεμβρίου, 2015 επισημοποιήσαμε με το αποτέλεσμα των εκλογών. Αν Πρωθυπουργός ήταν κάποιος άλλος, ο κ. Τσίπρας και οι φίλοι του θα τον χαρακτήριζαν υπάλληλο του Κουαρτέτου. Τώρα θα παίξει αυτός τον ρόλο, διότι οι δανειστές -και το αναφέρω με περισσή λύπη- ορίζουν τις τύχες της χώρας.

Καλή η εικονική πραγματικότητα, αλλά το τέλος ήρθε. Welcome to reality Greece!

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έρχονται πλειστηριασμοί ακινήτων

Χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία θα οδηγούν προσεχώς σε κατασχέσεις μισθών και καταθέσεων , αλλά ακόμη και σε πλειστηριασμούς ακινήτων.

Από τις αρχές Οκτωβρίου ενεργοποιείται η διαδικασία αποστολής από το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) των ειδοποιητηρίων προς τους οφειλέτες για χρέη που προσεγγίζουν τα 6 δισ. ευρώ.

Παράλληλα το ΚΕΑΟ θα αποκτήσει πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς των περίπου 600.000 οφειλετών. Τονίζεται ότι η δυνατότητα πρόσβασης στο μητρώο τραπεζικών λογαριασμών οφειλετών περιλαμβάνεται ως προαπαιτούμενο για την επόμενη αξιολόγηση στο τρίτο Μνημόνιο, παράλληλα με τη διασύνδεση του ΚΕΑΟ με το Taxis.

Σημειώνεται ότι από το σύνολο των οφειλετών προς τα Ταμεία, περίπου 300.000 έχουν ήδη ενταχθεί στη νέα ρύθμιση των 100 δόσεων. Το ΚΕΑΟ όμως θα μπορεί να ελέγξει και αυτές τις περιπτώσεις οφειλετών για να διαπιστώσει εάν έχουν την οικονομική επάρκεια να εξοφλήσουν ακόμα και νωρίτερα την οφειλή τους.

Σύμφωνα με τα συγκριτικά στοιχεία του ΚΕΑΟ, έως τα τέλη Ιουνίου είχαν ενταχθεί στο ηλεκτρονικό μητρώο των οφειλετών χρέη από απλήρωτες εισφορές ύψους 14,5 δισ. ευρώ, ενώ αναγκαστικά μέτρα είχαν ληφθεί, έως τότε, για τα 8,6 δισ. ευρώ. Δηλαδή χρειάζεται να ληφθούν μέτρα, από την 1η Οκτωβρίου και εντός τριών μηνών το αργότερο, για την είσπραξη επιπλέον 5,9 δισ. ευρώ.

Στο ηλεκτρονικό μητρώο του ΚΕΑΟ έχει μεταφερθεί, έως σήμερα, από τα ασφαλιστικά ταμεία μόνο τo 25% των οφειλετών και συγκεκριμένα 268.544 οφειλέτες με οφειλές 14,5 δισ. ευρώ. Οι οφειλέτες του ΚΕΑΟ σε ποσοστό 74,30% (οι 199.456) χρωστούν έως 50.000 ευρώ και συνολικά 3,4 δισ. ευρώ, δηλαδή όσα οι μεγαλοοφειλέτες με χρέος άνω του 1 εκατ. ευρώ (978 επιχειρήσεις ή το 0,36% του συνολικού αριθμού των οφειλετών). Έως 15.000 ευρώ χρωστούν 114.418 (το 43%), το 19,27% χρωστά από 15.000 ευρώ έως 30.000 ευρώ και το 12,40% ποσά από 30.000 ευρώ έως 50.000 ευρώ.

Να σημειωθεί ότι στη ρύθμιση των 100 δόσεων 128.716 οφειλέτες ρύθμισαν χρέη της τάξης των 3,8 δισ. ευρώ και ήδη έχουν εισπραχθεί 151,4 εκατ. ευρώ. Οι συνολικές εισπράξεις από την έναρξη λειτουργίας του ΚΕΑΟ τον περασμένο Ιούνιο ξεπέρασαν τα 670 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 358 εκατ. ευρώ είχαν εισπραχθεί έως τις 31/12/2015.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε μεγάλες αλλαγές φαίνεται πως σκέφτεται να προχωρήσει ο Αλέξης Τσίπρας, όσον αφορά τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.

Ο κ. Τσίπρας, σύμφωνα με πληροφορίες, σχεδιάζει τη δημιουργία ενός υπέρ-υπουργείου που θα είναι αρμόδιο για την τήρηση του Μνημονίου και θα φέρει, μάλλον, το όνομα «υπουργείο Προγράμματος» και θα λογοδοτεί κατευθείαν στον κ. Τσίπρα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ημερησία», η ιδέα ανήκει στον Ευκλείδη Τσακαλώτο και βασίζεται σε ανάλογη πρακτική που εφαρμόστηκε στην Πορτογαλία.

Ο κ. Τσίπρας έχει προτείνει τη θέση του υπουργού στο υπουργείο αυτό στον κ. Τσακαλώτο. Αν αυτός δεν αποδεχθεί να αναλάβει τη θέση του θα πάρει ο Γιώργος Χουλιαράκης.

Στο υπουργείο Οικονομίας δεν αποκλείεται να παραμείνει ο Νίκος Χριστοδουλάκης αλλά και οι αναπληρωτές υπουργοί Δ. Μάρδας και Γ. Αλεξιάδης.

Έντονες είναι οι συζητήσεις το τελευταίο εικοσιτετράωρο γύρω από το πρόσωπο του αναπληρωτή υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα ο οποίος πιθανότατα να μείνει στο κυβερνητικό σχήμα.

Την Τετάρτη, πάντως, την Ελλάδα θα εκπροσωπήσει στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ για το Μεταναστευτικό, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος. Μαζί του θα είναι και ο κ. Μουζάλας, ο οποίος, κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνει στο υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής.

Ο Πάνος Καμμένος θα παραμείνει στο υπουργείο Άμυνας, ενώ για την προεδρία της Βουλής ακούγονται τα ονόματα του Νίκου Βούτση, του Δημήτρη Βίτσα και του Γιάννη Δραγασάκη.

Για το υπουργείο Εσωτερικών ακούγονται τα ονόματα του Γαβριήλ Σακελλαρίδη ή του Πάνου Σκουρλέτη.

Πιθανότατα θα επιστρέψουν στο υπουργικό συμβούλιο οι Χρ. Σπίρτζης, Γ. Κατρούγκαλος , Γιώργος Σταθάκης, η Θ. Φωτίου και η Ράνια Αντωνοπούλου, Χρ. Βερναρδάκης, ο Ν. Κοτζιάς.

Για το υπουργείο Υγείας ακούγονται τα ονόματα του Π. Κουρουμπλή αλλά και του αν. Υπουργού Γ. Ξάνθου. Οι στενοί συνεργάτες του Αλ. Τσίπρα, Αλ. Φλαμπουράρης και Ν. Παππάς αναμένεται να επανέλθουν στις θέσεις των υπουργών επικρατείας με τις αρμοδιότητες που κατείχαν στο παρελθόν όπως και η Όλγα Γεροβασίλη ως κυβερνητική εκπρόσωπος.

Από τους ΑΝΕΛ αναμένεται να συμμετέχουν εκτός του κ. Καμμένου η Έλενα Κουντουρά καθώς και η κ. Μ. Κόλλια- Τσαρουχά.

Πηγή Ημερησία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ποιο τελικά ήταν το αποτέλεσμα της δήθεν λαϊκής εντολής για εκλογές; Να στριμωχθεί ακόμα πιο πολύ στον τοίχο ο λαός. Να μπει στην διαδικασία επιλογής αρχικά Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο, να φθάσει στο δίλημμα Ευρώ ή Δραχμή και να καταλήξει σε έναν καινούριο διπολισμό με διαφορετικό όμως πρόσωπο.

Από τη μια ένα Κράτος δημοσιοϋπαλληλικό υπό την κατεύθυνση του πασοκοθρεμμένου ΣΥΡΙΖΑ (με την γνωστή παπανδρεϊκή συνταγή όλα δημόσια χωρίς αξιοκρατία) και από την άλλη η γνωστή Δεξιά να θέλει πώληση της εθνικής περιουσίας βουλιάζοντας όλο και περισσότερο την χώρα σε χρέος προσκυνώντας την Ευρώπη.

Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της δήθεν λαϊκής εντολής και του δικαιώματος να ψηφίζουν όλοι, ακόμα και εκείνοι που δεν έδωσαν το παραμικρό στην χώρα αλλά η χώρα αυτή τους κανακεύει από το 1981.

Το δίλημμα με μιας έγινε ένα: Ξεφτίλα ή ξεφτίλα. Διότι και με τη μία επιλογή και με την άλλη το σίγουρο είναι ότι το Ξεπούλημα θα είναι ο καινούργιος Παρθενώνας της Ελλάδας φτιαγμένος όλος με φθηνά ψηφοδέλτια. Και ήταν τόσο εύκολο να γυρίσεις την μπάλα σε αυτό το στημένο παιχνίδι. Να πετάξεις εκτός των συνόρων σου την Ευρώπη. Διότι αν και δε μπορείς να το καταλάβεις ακόμα, μέσα στο φτιαχτό άγχος που σου επέβαλλαν, η Ευρώπη είναι εδώ και χρόνια, είτε ενωμένη είτε διαιρεμένη, ένα ξεπερασμένο πολιτικοοικονομικά σύστημα που μόνο με τον φόβο ότι θα σε καταστρέψει μπορεί να συντηρεί τα ήδη σαπισμένα όργανά της.

Σε έβαλαν, λοιπόν, στο μαντρί με την ψευδαίσθηση ότι ήσουν σε ελεύθερο αγρό και ως πρόβατο με τον φόβο μιας επικείμενης πείνας, πήγες εκεί που νομίζεις ότι θα βρεις περισσότερο χορτάρι να φας αδιαφορώντας που θα βρεθεί χώμα για τις ρίζες του χορταριού και νερό για πότισμα.

Λοιπόν, πρόβατο, ήρθε η ώρα να το συνειδητοποιήσεις ότι θα πεθάνεις από ασιτία. Δυστυχώς για σένα δεν θα έχεις την επιλογή να σε φάει τιμημένα ένας λύκος ή να δαγκώσεις μία φορά στην ζωή σου το χέρι που πάει να σου βάλει λεπίδι στο λαιμό.

Η επιλογή σου να παραμείνεις πρόβατο συρόμενο σε εκλογές που δούλεψαν ως ανάχωμα της εξέγερσης, που ήθελες δεν ήθελες φιλειρηνιστή μου θα γινόταν χωρίς κατευθυνόμενο πολιτικό υπόβαθρο αλλά με συλλογική ώθηση και που ίσως να σε έκαναν να ζήσεις έστω και για μια στιγμή ως άνθρωπος ελεύθερος, αποδεικνύει ότι τελικά είσαι πολύ λίγος για μια οποιαδήποτε πατρίδα, πόσο μάλλον για μια Ελλάδα.

Αναμένοντας την δεύτερη δήθεν λαϊκή εντολή για εκλογές που περιχαρής θα κουνάς κομματικά σημαιάκια και θα περιμένεις ή να διοριστείς στο δημόσιο του νέου σοσιαληστή που προσκυνά μια Ευρώπη νταβατζή ή να σώσεις τα κλεμμένα σου γεμίζοντας κι άλλο τα σεντούκια σου με την στήριξη μιας Ευρώπης δικτάτορα, νιώθουμε τι σημαίνει εθνική προδοσία.

Διότι δεν πονάει ούτε η κρίση, ούτε το χρέος, ούτε η φτώχεια, ούτε ο πόλεμος, ούτε η προσβολή. Αυτό που πονάει είναι όταν ξέρεις εκ των προτέρων ότι αυτός ο λαός δεν θα αλλάξει ποτέ, Γιάννη.

Πηγή SimpleMan
Γράφτηκε Μάιο του 2012



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για τον Πάνο Καμμένο και τους Ανεξάρτητους Έλληνες, τι να πει κανείς! Διασώθηκαν την τελευταία στιγμή και εμφανίζονται ανάμεσα στους θριαμβευτές των εκλογών. Φυσικά, όντας εθισμένος ή απλά με φυσική ροπή στη συνωμοσιολογία, ο Καμμένος επέλεξε να ρίξει όλο το φταίξιμο στη… συνωμοσία των δημοσκόπων.

Όπως και ο Λεβέντης άλλωστε, που προέβλεπε 6% και βάλε. Αν μάλιστα το πιάσουμε το θέμα με βάση τα ποσοστά, η Ένωση Κεντρώων και ο Βασίλης Λεβέντης είναι πλέον τα συγκρίσιμα μεγέθη. Για να μην πούμε ότι με τόσο μεγάλη αποχή, η πραγματική απήχηση Καμμένου στην Ελλάδα δεν ξεπερνά το 2-2,5%.

Το ότι οι δημοσκόποι τα έχουν κάνει ρόιδο – που λέει και ο λαός (δηλαδή όλοι μας) – στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις και όχι μόνο σε ό,τι αφορά αυτόν, το ότι η δουλειά τους εξαρτάται από τη διάθεση των ερωτώμενων να διατυπώσουν ειλικρινά την άποψή τους και άλλα πολλά, δεν βάρυνε καθόλου στη σκέψη του Καμμένου, ή έτσι τουλάχιστον φάνηκε. Επέλεξε το βολικό.

Του την έστησε λοιπόν το σύστημα και τον πολέμησε, αλλά αυτός στάθηκε όρθιος. Το να μη σε γουστάρει κάποιος και να σε θεωρεί ακατάλληλο για το Κοινοβούλιο, χωρίς να τα παίρνει από πουθενά, χωρίς να έχει συνεννοηθεί με τον οποιονδήποτε, το σκέφτηκε ποτέ ως πιθανό ενδεχόμενο; Χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι απίθανο ορισμένοι να είχαν άλλους λόγους να θέλουν τον πολιτικό του «θάνατο».

Το να σε θεωρεί κάποιος επικίνδυνο, ιδίως για τη θέση του υπουργού Άμυνας, αφού θεωρεί την ψυχοσύνθεση και τον τρόπο σκέψης σου «προς χειραγώγηση», εάν θέλει να στήσει κάποιος (…) επεισόδιο στο Αιγαίο για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του, είναι και αυτό απαγορευμένο.

Ή ακόμα να φοβάται κανείς μια «δυναμική αντίδραση», ως μέθοδος δημιουργίας προϋποθέσεων υλοποίησης εξοπλιστικών προγραμμάτων, σε μια περίοδο που δεν αποτελούν προτεραιότητα για τον βασικό κυβερνητικό εταίρο (και όχι μόνο, ασχέτως αν είναι σωστό ή λάθος), είναι και αυτό παράλογη σκέψη.

Το να σε προβληματίζει, ότι η προεκλογική ενέργεια να επισκεφτεί συνδικαλιστές της ΕΥΠ και να φέρεται πως εκεί εκστόμισε τα μύρια όσα για ένα από τα φερόμενα ως «δεξιά χέρια» του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, τον διοικητή της υπηρεσίας και να το θεωρείς άστοχη και επικίνδυνη ενέργεια, που δυναμιτίζει τη συνοχή της ομάδας των πολιτικών που θα πρέπει – στη θεωρία – ως «γροθιά» να αντιμετωπίζει τα ζητήματα ασφάλειας και άμυνας της πατρίδας, είναι μήπως και αυτό παράλογο;

«Grow up Panos», που θα έλεγαν και οι Αγγλοσάξονες. Αξιωματικοί σε διάφορες βαθμίδες της ιεραρχίας, λένε επίσης πολλά. Ασφαλώς και δεν θα είμαστε αυτοί που θα τα αναπαράξουμε και όχι διότι απεχθανόμαστε το εν λόγω κουτσομπολιό, αν και θα μπορούσαμε να κερδίσουμε «πελατεία», γεμίζοντας τη σελίδα με σχετικά θέματα, αλλά διότι θα προκαλούσε ζημιά στη χώρα.

Εν ολίγοις, ο αρχηγός των ΑΝΕΛ, καλό θα έκανε να σοβαρευτεί και να διαψεύσει στην πράξη όσα του καταλογίζουν, πάρα πολλοί. Θα εκπλαγεί όταν θα διαπιστώσει με πόσο καλή προαίρεση τα γράφουμε αυτά και πόσο δίπλα του θα μας βρει σε ό,τι προωθήσει και θεωρήσουμε πως είναι το σωστό.

Με τον τρόπο αυτόν, πέραν της αύξησης των πιθανοτήτων μακροχρόνιας πολιτικής επιβίωσης, θα προστάτευε και τον φίλο του τον Αλέξη, που αν μη τι άλλο τον τίμησε και δεν επέλεξε να τον «προσπεράσει» εξασφαλίζοντας ενδεχομένως μια πιο βιώσιμη κυβέρνηση με προοπτική τετραετίας, χωρίς παρατράγουδα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου